# Dziennik Urzędowy C 24/22 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 24 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5922 stycznia 2016 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 24

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5922 stycznia 2016

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2012–2013Posiedzenia od 4 do 7 lutego 2013 r.
  Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 120 E z 26.4.2013 .
  TEKSTY PRZYJĘTE | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2012–2013Posiedzenia od 4 do 7 lutego 2013 r.
  Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 120 E z 26.4.2013 .
  TEKSTY PRZYJĘTE

PARLAMENT EUROPEJSKI

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 120 E z 26.4.2013 .

1

---

| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| --- | --- |
| | REZOLUCJE |
| | Parlament Europejski |
| | Wtorek, 5 lutego 2013 r. |
| 2016/C 24/01 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie poprawy dostępu MŚP do finansowania (2012/2134(INI)) | 2 |
| | Środa, 6 lutego 2013 r. |
| 2016/C 24/02 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (2012/2922(RSP)) | 8 |
| 2016/C 24/03 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu (2012/2258(INI)) | 11 |
| 2016/C 24/04 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie strategicznych celów UE na 16. sesję konferencji stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która odbędzie się w Bangkoku (Tajlandia) od 3 do 14 marca 2013 r. (2012/2838(RSP)) | 19 |
| 2016/C 24/05 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących procedury budżetowej 2014, sekcja 1 – Parlament Europejski, sekcja 2 – Rada, sekcja 4 – Trybunał Sprawiedliwości, sekcja 5 – Trybunał Obrachunkowy, sekcja 6 – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, sekcja 7 – Komitet Regionów, sekcja 8 – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich, sekcja 9 – Europejski Inspektor Ochrony Danych, sekcja 10 – Europejska Służba Działań Zewnętrznych (2013/2003(BUD)) | 24 |
| 2016/C 24/06 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: promowanie interesów społeczeństwa i droga do zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu ożywienia gospodarki (2012/2098(INI)) | 28 |
| 2016/C 24/07 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: dbanie o interesy obywateli a droga do trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (2012/2097(INI)) | 33 |
| | Czwartek, 7 lutego 2013 r. |
| 2016/C 24/08 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na rok 2013 (2012/2256(INI)) | 49 |
| 2016/C 24/09 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego 2013 (2012/2257(INI)) | 55 |
| 2016/C 24/10 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (2012/2260(INL)) | 75 |
| 2016/C 24/11 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie 22. sesji Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych (2013/2533(RSP)) | 89 |
| 2016/C 24/12 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości – koordynatorzy sądowi (2012/2864(RSP)) | 97 |
| 2016/C 24/13 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie sprawozdania rocznego Europejskiego Banku Inwestycyjnego za 2011 r. (2012/2286(INI)) | 100 |
| 2016/C 24/14 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie Laosu: sprawa Sombatha Somphone’a (2013/2535(RSP)) | 106 |
| 2016/C 24/15 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie aresztowań działaczy praw człowieka w Zimbabwe (2013/2536(RSP)) | 108 |
| 2016/C 24/16 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie niedawnych ataków na pracowników pomocy medycznej w Pakistanie (2013/2537(RSP)) | 111 |

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Wtorek, 5 lutego 2013 r.

2016/C 24/01

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie poprawy dostępu MŚP do finansowania (2012/2134(INI))

2

Środa, 6 lutego 2013 r.

2016/C 24/02

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (2012/2922(RSP))

8

2016/C 24/03

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu (2012/2258(INI))

11

2016/C 24/04

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie strategicznych celów UE na 16. sesję konferencji stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która odbędzie się w Bangkoku (Tajlandia) od 3 do 14 marca 2013 r. (2012/2838(RSP))

19

2016/C 24/05

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących procedury budżetowej 2014, sekcja 1 – Parlament Europejski, sekcja 2 – Rada, sekcja 4 – Trybunał Sprawiedliwości, sekcja 5 – Trybunał Obrachunkowy, sekcja 6 – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, sekcja 7 – Komitet Regionów, sekcja 8 – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich, sekcja 9 – Europejski Inspektor Ochrony Danych, sekcja 10 – Europejska Służba Działań Zewnętrznych (2013/2003(BUD))

24

2016/C 24/06

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: promowanie interesów społeczeństwa i droga do zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu ożywienia gospodarki (2012/2098(INI))

28

2016/C 24/07

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: dbanie o interesy obywateli a droga do trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (2012/2097(INI))

33

Czwartek, 7 lutego 2013 r.

2016/C 24/08

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na rok 2013 (2012/2256(INI))

49

2016/C 24/09

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego 2013 (2012/2257(INI))

55

2016/C 24/10

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (2012/2260(INL))

75

2016/C 24/11

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie 22. sesji Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych (2013/2533(RSP))

89

2016/C 24/12

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości – koordynatorzy sądowi (2012/2864(RSP))

97

2016/C 24/13

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie sprawozdania rocznego Europejskiego Banku Inwestycyjnego za 2011 r. (2012/2286(INI))

100

2016/C 24/14

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie Laosu: sprawa Sombatha Somphone’a (2013/2535(RSP))

106

2016/C 24/15

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie aresztowań działaczy praw człowieka w Zimbabwe (2013/2536(RSP))

108

2016/C 24/16

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie niedawnych ataków na pracowników pomocy medycznej w Pakistanie (2013/2537(RSP))

111

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI |
| | Wtorek, 5 lutego 2013 r. |
| 2016/C 24/17 | P7_TA(2013)0034Szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (COM(2010)0767 – C7-0003/2011 – 2010/0370(COD))P7_TC1-COD(2010)0370Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 | 115 |
| 2016/C 24/18 | P7_TA(2013)0035Szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej (COM(2010)0498 – C7-0284/2010 – 2010/0256(COD))P7_TC1-COD(2010)0256Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 ustanawiającego szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 | 116 |
| | Środa, 6 lutego 2013 r. |
| 2016/C 24/19 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. dotycząca projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., odnoszącego się do zmian koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej (12213/2012 – C7-0409/2012 – 2012/0167(NLE)) | 118 |
| 2016/C 24/20 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2012)0709 – C7-0410/2012 – 2012/0335(NLE)) | 118 |
| 2016/C 24/21 | P7_TA(2013)0039Przejrzystość środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego (COM(2012)0084 – C7-0056/2012 – 2012/0035(COD))P7_TC1-COD(2012)0035Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/.../UE dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego (
  1
  ) | 119 |
| 2016/C 24/22 | P7_TA(2013)0040Wspólna polityka rybołówstwa ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2011)0425 – C7-0198/2011 – 2011/0195(COD))P7_TC1-COD(2011)0195Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmiany rozporządzeń Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 768/2005 oraz uchylenia rozporządzeń Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzji Rady 2004/585/WE | 134 |
| 2016/C 24/23 | P7_TA(2013)0041Poziom hałasu pojazdów silnikowych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie poziomu hałasu pojazdów silnikowych (COM(2011)0856 – C7-0487/2011 – 2011/0409(COD))P7_TC1-COD(2011)0409Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 w sprawie poziomu hałasu pojazdów silnikowych (
  1
  ) | 195 |
| 2016/C 24/24 | P7_TA(2013)0042Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów oraz Europejski Fundusz na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie projektu decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE, decyzję nr 575/2007/WE oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2012)0526 – C7-0302/2012 – 2012/0252(COD))P7_TC1-COD(2012)0252Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2013/UE zmieniającej decyzje nr 573/2007/WE i nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych | 265 |
| 2016/C 24/25 | P7_TA(2013)0043Fundusz Granic Zewnętrznych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2012)0527 – C7-0301/2012 – 2012/0253(COD))P7_TC1-COD(2012)0253Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2013/UE zmieniającej decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych | 266 |
| 2016/C 24/26 | P7_TA(2013)0044Zachowanie zasobów połowowych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1288/2009 (COM(2012)0298 – C7-0156/2012 – 2012/0158(COD))P7_TC1-COD(2012)0158Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich oraz (WE) nr 1434/98 określające warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi | 267 |
| | Czwartek, 7 lutego 2013 r. |
| 2016/C 24/27 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do mechanizmu szybkiego reagowania na nadużycia związane z podatkiem VAT (COM(2012)0428 – C7-0260/2012 – 2012/0205(CNS)) | 269 |

III   Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

Wtorek, 5 lutego 2013 r.

2016/C 24/17

P7_TA(2013)0034Szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (COM(2010)0767 – C7-0003/2011 – 2010/0370(COD))P7_TC1-COD(2010)0370Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006

115

2016/C 24/18

P7_TA(2013)0035Szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej (COM(2010)0498 – C7-0284/2010 – 2010/0256(COD))P7_TC1-COD(2010)0256Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 ustanawiającego szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006

116

Środa, 6 lutego 2013 r.

2016/C 24/19

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. dotycząca projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., odnoszącego się do zmian koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej (12213/2012 – C7-0409/2012 – 2012/0167(NLE))

118

2016/C 24/20

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2012)0709 – C7-0410/2012 – 2012/0335(NLE))

118

2016/C 24/21

P7_TA(2013)0039Przejrzystość środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego (COM(2012)0084 – C7-0056/2012 – 2012/0035(COD))P7_TC1-COD(2012)0035Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/.../UE dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego (
  1
  )

1

119

2016/C 24/22

P7_TA(2013)0040Wspólna polityka rybołówstwa ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2011)0425 – C7-0198/2011 – 2011/0195(COD))P7_TC1-COD(2011)0195Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmiany rozporządzeń Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 768/2005 oraz uchylenia rozporządzeń Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzji Rady 2004/585/WE

134

2016/C 24/23

P7_TA(2013)0041Poziom hałasu pojazdów silnikowych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie poziomu hałasu pojazdów silnikowych (COM(2011)0856 – C7-0487/2011 – 2011/0409(COD))P7_TC1-COD(2011)0409Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 w sprawie poziomu hałasu pojazdów silnikowych (
  1
  )

1

195

2016/C 24/24

P7_TA(2013)0042Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów oraz Europejski Fundusz na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie projektu decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE, decyzję nr 575/2007/WE oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2012)0526 – C7-0302/2012 – 2012/0252(COD))P7_TC1-COD(2012)0252Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2013/UE zmieniającej decyzje nr 573/2007/WE i nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych

265

2016/C 24/25

P7_TA(2013)0043Fundusz Granic Zewnętrznych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2012)0527 – C7-0301/2012 – 2012/0253(COD))P7_TC1-COD(2012)0253Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2013/UE zmieniającej decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych

266

2016/C 24/26

P7_TA(2013)0044Zachowanie zasobów połowowych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1288/2009 (COM(2012)0298 – C7-0156/2012 – 2012/0158(COD))P7_TC1-COD(2012)0158Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich oraz (WE) nr 1434/98 określające warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi

267

Czwartek, 7 lutego 2013 r.

2016/C 24/27

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do mechanizmu szybkiego reagowania na nadużycia związane z podatkiem VAT (COM(2012)0428 – C7-0260/2012 – 2012/0205(CNS))

269

---

| Skróty i symbole






  - | Procedura konsultacji |
| --- | --- |
| *** | Procedura zgody |
| ***I | Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie |
| ***II | Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie |
| ***III | Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie |

Skróty i symbole

*

Procedura konsultacji

***

Procedura zgody

***I

Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie

***II

Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie

***III

Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu)

Poprawki Parlamentu:

Nowe fragmenty tekstu zaznacza się
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  . Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu.

wytłuszczonym drukiem i kursywą

wytłuszczonym drukiem i kursywą

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

22.1.2016

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/1 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/1

---

PARLAMENT EUROPEJSKI

SESJA 2012–2013

Posiedzenia od 4 do 7 lutego 2013 r.

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 120 E z 26.4.2013.

TEKSTY PRZYJĘTE

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Wtorek, 5 lutego 2013 r.

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/2 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/2

---

P7_TA(2013)0036

Ułatwienie dostępu do finansowania dla MŚP

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie poprawy dostępu MŚP do finansowania (2012/2134(INI))

(2016/C 024/01)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działania na rzecz ułatwienia dostępu do finansowania dla MŚP” (COM(2011)0870), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działania na rzecz ułatwienia dostępu do finansowania dla MŚP” (COM(2011)0870),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji zatytułowane „Zmniejszanie obciążeń regulacyjnych dla MŚP. Dostosowanie przepisów UE do potrzeb mikroprzedsiębiorstw” (COM(2011)0803), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji zatytułowane „Zmniejszanie obciążeń regulacyjnych dla MŚP. Dostosowanie przepisów UE do potrzeb mikroprzedsiębiorstw” (COM(2011)0803),

| — | uwzględniając program Komisji na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz MŚP (COSME) (COM(2011)0834), |
| --- | --- |

—

uwzględniając program Komisji na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz MŚP (COSME) (COM(2011)0834),

| — | uwzględniając „Small Business Act” dla Europy (COM(2008)0394), który uznaje centralną rolę MŚP w gospodarce UE oraz ma na celu wzmocnienie roli odgrywanej przez MŚP oraz wspieranie ich wzrostu i potencjału tworzenia miejsc pracy poprzez rozwiązanie szeregu problemów uważanych za szkodliwe dla rozwoju MŚP, |
| --- | --- |

—

uwzględniając „Small Business Act” dla Europy (COM(2008)0394), który uznaje centralną rolę MŚP w gospodarce UE oraz ma na celu wzmocnienie roli odgrywanej przez MŚP oraz wspieranie ich wzrostu i potencjału tworzenia miejsc pracy poprzez rozwiązanie szeregu problemów uważanych za szkodliwe dla rozwoju MŚP,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 lutego 2011 r. w sprawie przeglądu programu „Small Business Act” dla Europy (COM(2011)0078) i rezolucję Parlamentu w tej sprawie z dnia 12 maja 2011 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 lutego 2011 r. w sprawie przeglądu programu „Small Business Act” dla Europy (COM(2011)0078) i rezolucję Parlamentu w tej sprawie z dnia 12 maja 2011 r. (1),

| — | uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskich funduszy venture capital (COM(2011)0860), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskich funduszy venture capital (COM(2011)0860),

| — | uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej (COM(2011)0862), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej (COM(2011)0862),

| — | uwzględniając badanie dotyczące dostępu MŚP do finansowania przeprowadzone przez Komisję i Europejski Bank Centralny w 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie dotyczące dostępu MŚP do finansowania przeprowadzone przez Komisję i Europejski Bank Centralny w 2011 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 2/2012 w sprawie instrumentów finansowych dla MŚP współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 2/2012 w sprawie instrumentów finansowych dla MŚP współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 września 2010 r. w sprawie zwiększania potencjału zatrudnienia w nowych zrównoważonych sektorach gospodarki (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 września 2010 r. w sprawie zwiększania potencjału zatrudnienia w nowych zrównoważonych sektorach gospodarki (2),

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Rozwoju Regionalnego oraz Komisji Prawnej (A7-0001/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Rozwoju Regionalnego oraz Komisji Prawnej (A7-0001/2013),

| A. | mając na uwadze, że marnie zaprojektowana regulacja sektora finansowego w połączeniu z poważnymi i rozległymi skutkami kryzysu finansowego, gospodarczego i zadłużeniowego może być przyczyną trudniejszego dostępu MŚP do finansowania; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że marnie zaprojektowana regulacja sektora finansowego w połączeniu z poważnymi i rozległymi skutkami kryzysu finansowego, gospodarczego i zadłużeniowego może być przyczyną trudniejszego dostępu MŚP do finansowania;

| B. | mając na uwadze, że niezwykle istotne jest stworzenie i rozwinięcie niezbędnych narzędzi oraz stworzenie odpowiednich warunków, aby umożliwić Unii pobudzenie wzrostu w strefie euro oraz w całej Unii; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że niezwykle istotne jest stworzenie i rozwinięcie niezbędnych narzędzi oraz stworzenie odpowiednich warunków, aby umożliwić Unii pobudzenie wzrostu w strefie euro oraz w całej Unii;

| C. | mając na uwadze, że w Unii Europejskiej kredyty bankowe są głównym źródłem finansowania MŚP; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w Unii Europejskiej kredyty bankowe są głównym źródłem finansowania MŚP;

| D. | mając na uwadze, że zgodnie z danymi EBC oprocentowanie kredytów udzielanych MŚP różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich i że istnieją różnice w dostępie do płynności przy wysokich wskaźnikach odmowy udzielenia kredytu na projekty biznesowe w niektórych państwach; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zgodnie z danymi EBC oprocentowanie kredytów udzielanych MŚP różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich i że istnieją różnice w dostępie do płynności przy wysokich wskaźnikach odmowy udzielenia kredytu na projekty biznesowe w niektórych państwach;

| E. | mając na uwadze, że MŚP stanowią ponad 98 % przedsiębiorstw europejskich i oferują ponad 67 % miejsc pracy w Unii; mając na uwadze, że w związku z tym MŚP są filarem gospodarki Unii Europejskiej i ważnymi siłami napędowymi długoterminowego wzrostu gospodarczego Europy oraz tworzenia trwałych miejsc pracy w 27 państwach członkowskich; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że MŚP stanowią ponad 98 % przedsiębiorstw europejskich i oferują ponad 67 % miejsc pracy w Unii; mając na uwadze, że w związku z tym MŚP są filarem gospodarki Unii Europejskiej i ważnymi siłami napędowymi długoterminowego wzrostu gospodarczego Europy oraz tworzenia trwałych miejsc pracy w 27 państwach członkowskich;

| F. | mając na uwadze, że MŚP, a w szczególności nowe firmy, stworzyły 85 % wszystkich nowych miejsc pracy w UE, które powstały w latach 2002–2010; mając na uwadze, że 32,5 mln ludzi w UE pracuje na własny rachunek; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że MŚP, a w szczególności nowe firmy, stworzyły 85 % wszystkich nowych miejsc pracy w UE, które powstały w latach 2002–2010; mając na uwadze, że 32,5 mln ludzi w UE pracuje na własny rachunek;

| G. | mając na uwadze, że istnieją różne rodzaje MŚP, spośród których każde ma inne potrzeby; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że istnieją różne rodzaje MŚP, spośród których każde ma inne potrzeby;

| H. | mając na uwadze, że działania wspierające MŚP i przedsiębiorczość reguluje program „Small Business Act”, do którego wdrożenia państwa członkowskie zobowiązały się wraz z Komisją Europejską; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że działania wspierające MŚP i przedsiębiorczość reguluje program „Small Business Act”, do którego wdrożenia państwa członkowskie zobowiązały się wraz z Komisją Europejską;

Zagadnienia ogólne

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje plan działania Komisji oraz zawarty w nim obszerny zbiór propozycji i zaleceń dotyczących MŚP; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje plan działania Komisji oraz zawarty w nim obszerny zbiór propozycji i zaleceń dotyczących MŚP;

| 2. | zgadza się z Komisją, że gospodarczy sukces, doskonałość i spójność Unii Europejskiej w dużym stopniu zależą od zrównoważonego wzrostu i tworzenia trwałych miejsc pracy w oparciu o działalność MŚP zaangażowanych w dostarczanie wysokiej jakości produktów i świadczenie wysokiej jakości usług; podkreśla znaczenie promowania wzrostu gospodarczego wśród różnych przedsiębiorstw, niezależnie od wielkości; podkreśla, że MŚP są częścią szerszego „ekosystemu” przedsiębiorstw; zauważa, że w ramach tego „ekosystemu” istnieje również potrzeba zapewnienia jednakowego skoncentrowania się na poprawie dostępu do finansowania dla mikroprzedsiębiorstw lub podmiotów prowadzących jednoosobową działalność; zauważa, że większe przedsiębiorstwa opierają się w znacznym stopniu na rozległej sieci mniejszych MŚP; |
| --- | --- |

2.

zgadza się z Komisją, że gospodarczy sukces, doskonałość i spójność Unii Europejskiej w dużym stopniu zależą od zrównoważonego wzrostu i tworzenia trwałych miejsc pracy w oparciu o działalność MŚP zaangażowanych w dostarczanie wysokiej jakości produktów i świadczenie wysokiej jakości usług; podkreśla znaczenie promowania wzrostu gospodarczego wśród różnych przedsiębiorstw, niezależnie od wielkości; podkreśla, że MŚP są częścią szerszego „ekosystemu” przedsiębiorstw; zauważa, że w ramach tego „ekosystemu” istnieje również potrzeba zapewnienia jednakowego skoncentrowania się na poprawie dostępu do finansowania dla mikroprzedsiębiorstw lub podmiotów prowadzących jednoosobową działalność; zauważa, że większe przedsiębiorstwa opierają się w znacznym stopniu na rozległej sieci mniejszych MŚP;

| 3. | podkreśla, że z powodu skutków kryzysu finansowego i gospodarczego wiele MŚP ma większe trudności z dostępem do finansowania oraz że obecnie MŚP muszą spełniać nowe, i czasami bardziej rygorystyczne niż dawniej, wymagane przepisami kryteria; podkreśla, że instytucje bankowe, które w czasie kryzysu skorzystały z pomocy państwa i innych ukrytych form udzielania dotacji – takich jak gwarancje publiczne i pomoc na utrzymanie płynności finansowej udzielane przez banki centralne i Europejski Bank Centralny – powinny podlegać celom dotyczącym ich kwot finansowania oraz warunków stawianych MŚP; zachęca Komisję do kontynuowania wysiłków na rzecz sprzyjania wdrożeniu zasady „najpierw myśl na małą skalę” na szczeblu krajowym, co wiąże się z dalszym uproszczeniem środowiska regulacyjnego i administracyjnego dla MŚP; |
| --- | --- |

3.

podkreśla, że z powodu skutków kryzysu finansowego i gospodarczego wiele MŚP ma większe trudności z dostępem do finansowania oraz że obecnie MŚP muszą spełniać nowe, i czasami bardziej rygorystyczne niż dawniej, wymagane przepisami kryteria; podkreśla, że instytucje bankowe, które w czasie kryzysu skorzystały z pomocy państwa i innych ukrytych form udzielania dotacji – takich jak gwarancje publiczne i pomoc na utrzymanie płynności finansowej udzielane przez banki centralne i Europejski Bank Centralny – powinny podlegać celom dotyczącym ich kwot finansowania oraz warunków stawianych MŚP; zachęca Komisję do kontynuowania wysiłków na rzecz sprzyjania wdrożeniu zasady „najpierw myśl na małą skalę” na szczeblu krajowym, co wiąże się z dalszym uproszczeniem środowiska regulacyjnego i administracyjnego dla MŚP;

| 4. | podkreśla fakt, że upraszczając środowisko regulacyjne i administracyjne dla MŚP, należy jednocześnie zapewnić odpowiednią ochronę pracowników w kontekście zabezpieczenia społecznego oraz bezpieczeństwa i higieny pracy; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zaradzenia ewentualnej dyskryminacji w dostępie do finansowania w przypadku MŚP prowadzonych przez osoby lub grupy społeczne w niekorzystnej sytuacji; |
| --- | --- |

4.

podkreśla fakt, że upraszczając środowisko regulacyjne i administracyjne dla MŚP, należy jednocześnie zapewnić odpowiednią ochronę pracowników w kontekście zabezpieczenia społecznego oraz bezpieczeństwa i higieny pracy; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zaradzenia ewentualnej dyskryminacji w dostępie do finansowania w przypadku MŚP prowadzonych przez osoby lub grupy społeczne w niekorzystnej sytuacji;

| 5. | zauważa, że w ostatnich latach podjęto istotne wysiłki na rzecz ograniczenia biurokracji; |
| --- | --- |

5.

zauważa, że w ostatnich latach podjęto istotne wysiłki na rzecz ograniczenia biurokracji;

| 6. | podkreśla znaczenie wzmocnienia lokalnych systemów bankowych; podkreśla odpowiedzialność i funkcje banków – od tych na skalę europejską po banki lokalne – polegające na mądrym inwestowaniu w gospodarkę, a konkretniej w MŚP; zauważa różnice między państwami członkowskimi w ponoszonych przez MŚP kosztach zaciągania pożyczek oraz w dostępie MŚP do finansowania, wynikające z niekorzystnego kontekstu makroekonomicznego, co może mieć negatywny wpływ na ich konkurencyjność na obszarach przygranicznych; zwraca uwagę, że chociaż problemy MŚP związane z dostępem do kredytu nadal różnią się w zależności od państw członkowskich, wyniki badania EBC dotyczącego udzielania kredytów bankowych z października 2011 r. wskazują na znaczne ogólne zaostrzenie standardów udzielenia kredytów MŚP oraz dowodzą, że redukowanie do minimum inwestycji może prowadzić do kryzysu kredytowego; uznaje ponadto, że w UE istnieje duże zapotrzebowanie na mikrokredyty; |
| --- | --- |

6.

podkreśla znaczenie wzmocnienia lokalnych systemów bankowych; podkreśla odpowiedzialność i funkcje banków – od tych na skalę europejską po banki lokalne – polegające na mądrym inwestowaniu w gospodarkę, a konkretniej w MŚP; zauważa różnice między państwami członkowskimi w ponoszonych przez MŚP kosztach zaciągania pożyczek oraz w dostępie MŚP do finansowania, wynikające z niekorzystnego kontekstu makroekonomicznego, co może mieć negatywny wpływ na ich konkurencyjność na obszarach przygranicznych; zwraca uwagę, że chociaż problemy MŚP związane z dostępem do kredytu nadal różnią się w zależności od państw członkowskich, wyniki badania EBC dotyczącego udzielania kredytów bankowych z października 2011 r. wskazują na znaczne ogólne zaostrzenie standardów udzielenia kredytów MŚP oraz dowodzą, że redukowanie do minimum inwestycji może prowadzić do kryzysu kredytowego; uznaje ponadto, że w UE istnieje duże zapotrzebowanie na mikrokredyty;

| 7. | ponownie podkreśla, że zmienione przepisy dotyczące zamówień publicznych i umów koncesyjnych nie powinny utrudniać MŚP i mikroprzedsiębiorstwom dostępu do rynku zamówień; |
| --- | --- |

7.

ponownie podkreśla, że zmienione przepisy dotyczące zamówień publicznych i umów koncesyjnych nie powinny utrudniać MŚP i mikroprzedsiębiorstwom dostępu do rynku zamówień;

| 8. | przypomina, że w Europie głównym źródłem finansowania dla MŚP jest sektor bankowy; uważa, że ze względu na rozdrobnienie sektora bankowego oraz wynikające z tego znaczne zróżnicowanie oprocentowania kredytów i oferty kredytowej w poszczególnych państwach należy przyjąć zróżnicowane podejście do poprawy dostępu MŚP do finansowania, z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych państw; |
| --- | --- |

8.

przypomina, że w Europie głównym źródłem finansowania dla MŚP jest sektor bankowy; uważa, że ze względu na rozdrobnienie sektora bankowego oraz wynikające z tego znaczne zróżnicowanie oprocentowania kredytów i oferty kredytowej w poszczególnych państwach należy przyjąć zróżnicowane podejście do poprawy dostępu MŚP do finansowania, z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych państw;

Różnorodność małych i średnich przedsiębiorstw

| 9. | przypomina Komisji, że MŚP w Europie są bardzo różnorodne, poczynając od bardzo tradycyjnych przedsiębiorstw rodzinnych, a kończąc na szybko rozwijających się przedsiębiorstwach, firmach opartych na zaawansowanych technologiach, mikroprzedsiębiorstwach, przedsiębiorstwach społecznych i tzw. przedsiębiorstwach start-up, oraz że podejścia do udzielania im wsparcia muszą być w równym stopniu zróżnicowane; |
| --- | --- |

9.

przypomina Komisji, że MŚP w Europie są bardzo różnorodne, poczynając od bardzo tradycyjnych przedsiębiorstw rodzinnych, a kończąc na szybko rozwijających się przedsiębiorstwach, firmach opartych na zaawansowanych technologiach, mikroprzedsiębiorstwach, przedsiębiorstwach społecznych i tzw. przedsiębiorstwach start-up, oraz że podejścia do udzielania im wsparcia muszą być w równym stopniu zróżnicowane;

| 10. | zwraca uwagę, że w obecnej sytuacji, gdy niewystarczający dostęp do odpowiednich źródeł kapitału wysokiego ryzyka, w szczególności na wczesnych etapach, nadal jest jedną z głównych przeszkód utrudniających zakładanie i rozwój przedsiębiorstw zorientowanych na wzrost, plan działania Komisji kładzie duży nacisk na kapitał wysokiego ryzyka jako możliwy sposób finansowania wzrostu; podkreśla jednak, że ten rodzaj finansowania jest odpowiedni jedynie dla niewielu MŚP i że kredyty bankowe nadal są głównym źródłem finansowania; |
| --- | --- |

10.

zwraca uwagę, że w obecnej sytuacji, gdy niewystarczający dostęp do odpowiednich źródeł kapitału wysokiego ryzyka, w szczególności na wczesnych etapach, nadal jest jedną z głównych przeszkód utrudniających zakładanie i rozwój przedsiębiorstw zorientowanych na wzrost, plan działania Komisji kładzie duży nacisk na kapitał wysokiego ryzyka jako możliwy sposób finansowania wzrostu; podkreśla jednak, że ten rodzaj finansowania jest odpowiedni jedynie dla niewielu MŚP i że kredyty bankowe nadal są głównym źródłem finansowania;

| 11. | podkreśla, że nie istnieje uniwersalny rodzaj finansowania odpowiadający wszystkim, i wzywa Komisję do sprzyjania tworzeniu szerokiego zakresu dostosowanych do potrzeb programów, instrumentów i inicjatyw – poczynając od instrumentów kapitałowych (takich jak aniołowie biznesu, finansowanie społecznościowe, wielostronne platformy obrotu), przez instrumenty quasi-kapitałowe (takie jak finansowanie typu mezzanine) po instrumenty dłużne (takie jak obligacje przedsiębiorstw na małe kwoty, instrumenty gwarancyjne i platformy) – w partnerstwie między bankami i innymi podmiotami zaangażowanymi w finansowanie MŚP (specjaliści od księgowości, stowarzyszenia zrzeszające podmioty gospodarcze lub MŚP czy izby handlowe) w celu wsparcia przedsiębiorstw na etapie rozpoczynania działalności, rozwoju i transferu, z uwzględnieniem ich wielkości, obrotu i zapotrzebowania na finansowanie; |
| --- | --- |

11.

podkreśla, że nie istnieje uniwersalny rodzaj finansowania odpowiadający wszystkim, i wzywa Komisję do sprzyjania tworzeniu szerokiego zakresu dostosowanych do potrzeb programów, instrumentów i inicjatyw – poczynając od instrumentów kapitałowych (takich jak aniołowie biznesu, finansowanie społecznościowe, wielostronne platformy obrotu), przez instrumenty quasi-kapitałowe (takie jak finansowanie typu mezzanine) po instrumenty dłużne (takie jak obligacje przedsiębiorstw na małe kwoty, instrumenty gwarancyjne i platformy) – w partnerstwie między bankami i innymi podmiotami zaangażowanymi w finansowanie MŚP (specjaliści od księgowości, stowarzyszenia zrzeszające podmioty gospodarcze lub MŚP czy izby handlowe) w celu wsparcia przedsiębiorstw na etapie rozpoczynania działalności, rozwoju i transferu, z uwzględnieniem ich wielkości, obrotu i zapotrzebowania na finansowanie;

| 12. | podkreśla, że Komisja powinna uwypuklić istotną rolę, jaką rynek akcji może odegrać w poprawie dostępu zarówno MŚP, jak i inwestorów do płynności na różnych etapach; przypomina, że rynki akcji stworzone specjalnie dla MŚP już funkcjonują w strefie euro i że zostały one stworzone z myślą o spełnieniu określonych wymogów rynkowych i finansowych; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, że Komisja powinna uwypuklić istotną rolę, jaką rynek akcji może odegrać w poprawie dostępu zarówno MŚP, jak i inwestorów do płynności na różnych etapach; przypomina, że rynki akcji stworzone specjalnie dla MŚP już funkcjonują w strefie euro i że zostały one stworzone z myślą o spełnieniu określonych wymogów rynkowych i finansowych;

Niewielka odporność MŚP

| 13. | zwraca się do Komisji o poddawanie nowych przepisów dotyczących MŚP ogólnej i włączającej ocenie skutków, w tym całościowemu testowi, z uwzględnieniem potrzeb MŚP i wyzwań, przed którymi one stoją; |
| --- | --- |

13.

zwraca się do Komisji o poddawanie nowych przepisów dotyczących MŚP ogólnej i włączającej ocenie skutków, w tym całościowemu testowi, z uwzględnieniem potrzeb MŚP i wyzwań, przed którymi one stoją;

| 14. | podkreśla fakt, że MŚP znajdują się często na końcu długiego łańcucha dostaw, w związku z czym zaległości w płatnościach i krótkie terminy płatności są dla nich najdotkliwsze; przyjmuje zatem z zadowoleniem inicjatywę Komisji polegającą na zdecydowanym zachęcaniu państw członkowskich do przyśpieszenia wdrożenia dyrektywy w sprawie opóźnień w płatnościach; |
| --- | --- |

14.

podkreśla fakt, że MŚP znajdują się często na końcu długiego łańcucha dostaw, w związku z czym zaległości w płatnościach i krótkie terminy płatności są dla nich najdotkliwsze; przyjmuje zatem z zadowoleniem inicjatywę Komisji polegającą na zdecydowanym zachęcaniu państw członkowskich do przyśpieszenia wdrożenia dyrektywy w sprawie opóźnień w płatnościach;

| 15. | podkreśla fakt, że rezultaty ankiet Komisji wskazują na to, iż nie tylko dostęp do finansowania, lecz również dostęp do umiejętności, w tym umiejętności kierowniczych oraz wiedzy finansowej i rachunkowej, jest podstawowym czynnikiem pozwalającym MŚP uzyskiwać dostęp do źródeł finansowania, wprowadzać innowacje, konkurować i rozwijać się; jest przekonany, że w związku z tym wraz z uruchamianiem unijnych instrumentów finansowych należy oferować stosowne programy wsparcia mentorskiego i coachingu oraz usługi dla przedsiębiorstw opartych na wiedzy; |
| --- | --- |

15.

podkreśla fakt, że rezultaty ankiet Komisji wskazują na to, iż nie tylko dostęp do finansowania, lecz również dostęp do umiejętności, w tym umiejętności kierowniczych oraz wiedzy finansowej i rachunkowej, jest podstawowym czynnikiem pozwalającym MŚP uzyskiwać dostęp do źródeł finansowania, wprowadzać innowacje, konkurować i rozwijać się; jest przekonany, że w związku z tym wraz z uruchamianiem unijnych instrumentów finansowych należy oferować stosowne programy wsparcia mentorskiego i coachingu oraz usługi dla przedsiębiorstw opartych na wiedzy;

| 16. | uważa, że należy wspierać MŚP na szczeblu lokalnym w celu opracowania strategii politycznych służących promowaniu przedsiębiorczości, poprawie sytuacji MŚP przez cały czas trwania ich działalności oraz udzielaniu im pomocy w uzyskiwaniu dostępu do nowych rynków; jest przekonany, że uznanie i wymiana dobrych praktyk są kluczowymi elementami tej polityki; |
| --- | --- |

16.

uważa, że należy wspierać MŚP na szczeblu lokalnym w celu opracowania strategii politycznych służących promowaniu przedsiębiorczości, poprawie sytuacji MŚP przez cały czas trwania ich działalności oraz udzielaniu im pomocy w uzyskiwaniu dostępu do nowych rynków; jest przekonany, że uznanie i wymiana dobrych praktyk są kluczowymi elementami tej polityki;

Profesjonalizacja przedsiębiorczości

| 17. | zauważa, że brak wiedzy o podstawach finansów ze strony przedsiębiorców negatywnie wpływa na jakość biznesplanów, a w rezultacie na pozytywne rozpatrywanie wniosków o kredyt; wzywa zatem państwa członkowskie do oferowania potencjalnym przedsiębiorcom wsparcia w postaci szkoleń zawodowych oraz do wspierania partnerstw między bankami, izbami handlowymi, stowarzyszeniami zrzeszającymi przedsiębiorstwa oraz specjalistami od księgowości; |
| --- | --- |

17.

zauważa, że brak wiedzy o podstawach finansów ze strony przedsiębiorców negatywnie wpływa na jakość biznesplanów, a w rezultacie na pozytywne rozpatrywanie wniosków o kredyt; wzywa zatem państwa członkowskie do oferowania potencjalnym przedsiębiorcom wsparcia w postaci szkoleń zawodowych oraz do wspierania partnerstw między bankami, izbami handlowymi, stowarzyszeniami zrzeszającymi przedsiębiorstwa oraz specjalistami od księgowości;

| 18. | uważa, że przedsiębiorczość kobiet jest dotychczas niewykorzystanym zasobem na rzecz wzrostu i konkurencyjności UE, który powinno się promować i wzmocnić, oraz że należy zlikwidować wszelkie przeszkody, z jakimi kobiety borykają się na rynku pracy; |
| --- | --- |

18.

uważa, że przedsiębiorczość kobiet jest dotychczas niewykorzystanym zasobem na rzecz wzrostu i konkurencyjności UE, który powinno się promować i wzmocnić, oraz że należy zlikwidować wszelkie przeszkody, z jakimi kobiety borykają się na rynku pracy;

| 19. | uważa, że systemy szkolnictwa podstawowego powinny obejmować rozwijanie umiejętności przedsiębiorczych oraz programy uczące o tym, jak rynek, gospodarka i system finansowy funkcjonują i wzajemnie na siebie oddziałują; uważa, że dobrze przygotowany biznesplan jest pierwszym krokiem ku łatwiejszemu dostępowi do finansowania oraz ku rentowności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do bezzwłocznego włączenia edukacji finansowej do krajowych programów nauczania; w związku z tym popiera program „Erasmus” dla młodych przedsiębiorców, którego celem jest promowanie kultury przedsiębiorczości oraz rozwój jednolitego rynku i konkurencyjności; |
| --- | --- |

19.

uważa, że systemy szkolnictwa podstawowego powinny obejmować rozwijanie umiejętności przedsiębiorczych oraz programy uczące o tym, jak rynek, gospodarka i system finansowy funkcjonują i wzajemnie na siebie oddziałują; uważa, że dobrze przygotowany biznesplan jest pierwszym krokiem ku łatwiejszemu dostępowi do finansowania oraz ku rentowności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do bezzwłocznego włączenia edukacji finansowej do krajowych programów nauczania; w związku z tym popiera program „Erasmus” dla młodych przedsiębiorców, którego celem jest promowanie kultury przedsiębiorczości oraz rozwój jednolitego rynku i konkurencyjności;

| 20. | uważa, że potrzebna jest specjalna strategia na rzecz zakładania nowych przedsiębiorstw start-up oraz narzędzia finansowe umożliwiające realizację innowacyjnych projektów i rozwijanie kreatywności przez młodych przedsiębiorców; |
| --- | --- |

20.

uważa, że potrzebna jest specjalna strategia na rzecz zakładania nowych przedsiębiorstw start-up oraz narzędzia finansowe umożliwiające realizację innowacyjnych projektów i rozwijanie kreatywności przez młodych przedsiębiorców;

| 21. | podkreśla fakt, że w niektórych państwach członkowskich wypracowano już pewne najlepsze praktyki w dziedzinie lepszego przygotowania przedsiębiorców; wzywa Komisję do sprzyjania wdrażaniu tych praktyk w innych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

21.

podkreśla fakt, że w niektórych państwach członkowskich wypracowano już pewne najlepsze praktyki w dziedzinie lepszego przygotowania przedsiębiorców; wzywa Komisję do sprzyjania wdrażaniu tych praktyk w innych państwach członkowskich;

| 22. | podkreśla, że konieczne jest regularne, skrótowe informowanie przedsiębiorców i potencjalnych przedsiębiorców oraz banków o inicjatywach szkoleniowych, finansowaniu UE i unijnych programach dla MŚP na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, gdyż powinni oni korzystać ze wszystkich dostępnych możliwości i środków; wzywa Komisję do zadbania o to, by o propozycjach inicjatyw i polityk UE były odpowiednio informowane krajowe organizacje MŚP; |
| --- | --- |

22.

podkreśla, że konieczne jest regularne, skrótowe informowanie przedsiębiorców i potencjalnych przedsiębiorców oraz banków o inicjatywach szkoleniowych, finansowaniu UE i unijnych programach dla MŚP na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, gdyż powinni oni korzystać ze wszystkich dostępnych możliwości i środków; wzywa Komisję do zadbania o to, by o propozycjach inicjatyw i polityk UE były odpowiednio informowane krajowe organizacje MŚP;

| 23. | wzywa grupę EBI do zwiększenia wysiłków komunikacyjnych na rzecz promowania programów finansowania w środowisku MŚP we współpracy z organizacjami zrzeszającymi MŚP; |
| --- | --- |

23.

wzywa grupę EBI do zwiększenia wysiłków komunikacyjnych na rzecz promowania programów finansowania w środowisku MŚP we współpracy z organizacjami zrzeszającymi MŚP;

| 24. | zwraca uwagę, że niezbędne jest poradnictwo dla przedsiębiorców, którzy ogłosili upadłość, zważywszy na to, że 15 % likwidowanych przedsiębiorstw znika z rynku w wyniku upadłości; popiera uproszczenie i skrócenie procedur upadłościowych, aby dać zaangażowanym w nie przedsiębiorcom drugą szansę, gdyż przedsiębiorstwa zakładane przez przedsiębiorców ponownie rozpoczynających działalność mogą sobie radzić lepiej; |
| --- | --- |

24.

zwraca uwagę, że niezbędne jest poradnictwo dla przedsiębiorców, którzy ogłosili upadłość, zważywszy na to, że 15 % likwidowanych przedsiębiorstw znika z rynku w wyniku upadłości; popiera uproszczenie i skrócenie procedur upadłościowych, aby dać zaangażowanym w nie przedsiębiorcom drugą szansę, gdyż przedsiębiorstwa zakładane przez przedsiębiorców ponownie rozpoczynających działalność mogą sobie radzić lepiej;

Przejrzystość

| 25. | zauważa, że kredytodawcy zasadniczo lepiej znają narzędzia kredytowe niż przedsiębiorcy oraz że przedsiębiorcy powinni lepiej informować kredytodawców o swoich biznesplanach i strategiach długoterminowych; podkreśla, że ten niedostatek informacji po obu stronach utrudnia dyskusję podczas starania się o kredyt; uznaje potrzebę MŚP dotyczącą specjalnie dostosowanego do potrzeb doradztwa w zakresie możliwości uzyskania kredytu; wzywa Komisję do sprzyjania wymianie najlepszych praktyk dotyczących konkretnych rozwiązań w zakresie dialogu, współpracy i wymiany informacji między kredytodawcami a przedsiębiorcami; wzywa Komisję do wzmocnienia dialogu i współpracy między przedsiębiorcami i kredytodawcami; |
| --- | --- |

25.

zauważa, że kredytodawcy zasadniczo lepiej znają narzędzia kredytowe niż przedsiębiorcy oraz że przedsiębiorcy powinni lepiej informować kredytodawców o swoich biznesplanach i strategiach długoterminowych; podkreśla, że ten niedostatek informacji po obu stronach utrudnia dyskusję podczas starania się o kredyt; uznaje potrzebę MŚP dotyczącą specjalnie dostosowanego do potrzeb doradztwa w zakresie możliwości uzyskania kredytu; wzywa Komisję do sprzyjania wymianie najlepszych praktyk dotyczących konkretnych rozwiązań w zakresie dialogu, współpracy i wymiany informacji między kredytodawcami a przedsiębiorcami; wzywa Komisję do wzmocnienia dialogu i współpracy między przedsiębiorcami i kredytodawcami;

| 26. | podkreśla, że kredytodawcy powinni w przejrzysty sposób określić jasne i szczegółowe kryteria starania się o finansowanie; podkreśla, że gdy kredytodawca w całości lub częściowo odrzuca wniosek o kredyt, musi on w odpowiedni i konstruktywny sposób poinformować przedsiębiorcę o powodach odmowy; wzywa Komisję do opracowania jasnych wytycznych dotyczących tego konstruktywnego podejścia do przejrzystości; |
| --- | --- |

26.

podkreśla, że kredytodawcy powinni w przejrzysty sposób określić jasne i szczegółowe kryteria starania się o finansowanie; podkreśla, że gdy kredytodawca w całości lub częściowo odrzuca wniosek o kredyt, musi on w odpowiedni i konstruktywny sposób poinformować przedsiębiorcę o powodach odmowy; wzywa Komisję do opracowania jasnych wytycznych dotyczących tego konstruktywnego podejścia do przejrzystości;

| 27. | zauważa, że w przypadku przedterminowej spłaty kredytu MŚP muszą uiścić kredytodawcy „stratę na finansowaniu” i często dodatkową opłatę karną, w wyniku czego łączny koszt takiej operacji jest zbyt wysoki do poniesienia; wzywa Komisję do zaproponowania większej przejrzystości wszelkich umów o przedterminowej spłacie kredytu dla MŚP oraz do rozważenia możliwości wprowadzenia limitu kosztów tego rodzaju operacji; |
| --- | --- |

27.

zauważa, że w przypadku przedterminowej spłaty kredytu MŚP muszą uiścić kredytodawcy „stratę na finansowaniu” i często dodatkową opłatę karną, w wyniku czego łączny koszt takiej operacji jest zbyt wysoki do poniesienia; wzywa Komisję do zaproponowania większej przejrzystości wszelkich umów o przedterminowej spłacie kredytu dla MŚP oraz do rozważenia możliwości wprowadzenia limitu kosztów tego rodzaju operacji;

| 28. | zauważa, że MŚP, pragnąc otrzymać finansowanie z instytucji kredytowych, napotykają coraz bardziej surowe wymagania, w tym wymóg gwarancji osobistych; zauważa, że podwyższenie stóp procentowych może prowadzić do zwiększenia niecenowych warunków, w tym gwarancji osobistych; uważa zatem, że przepisy mające na celu uregulowanie sektora finansowego muszą wyraźnie chronić i pobudzać skuteczne udzielanie kredytów podmiotom w sferze realnej gospodarki, a w szczególności MŚP; |
| --- | --- |

28.

zauważa, że MŚP, pragnąc otrzymać finansowanie z instytucji kredytowych, napotykają coraz bardziej surowe wymagania, w tym wymóg gwarancji osobistych; zauważa, że podwyższenie stóp procentowych może prowadzić do zwiększenia niecenowych warunków, w tym gwarancji osobistych; uważa zatem, że przepisy mające na celu uregulowanie sektora finansowego muszą wyraźnie chronić i pobudzać skuteczne udzielanie kredytów podmiotom w sferze realnej gospodarki, a w szczególności MŚP;

| 29. | wzywa państwa członkowskie do zmniejszenia obciążeń administracyjnych związanych z zakładaniem firmy oraz dotyczących całego czasu trwania działalności MŚP, zważywszy na różnice między poszczególnymi państwami w tej dziedzinie utrudniające urzeczywistnienie jednolitego rynku; podkreśla, że ważne jest zmniejszenie liczby dni potrzebnych do założenia nowej firmy; zwraca się do Komisji o przeanalizowanie potencjalnie najlepszych praktyk, które należałoby wdrożyć w państwach członkowskich; wzywa Komisję do oceny możliwości wprowadzenia jednolitego numeru identyfikacyjnego dla MŚP, przechowywanego w jednej europejskiej bazie danych MŚP, włącznie z wszelkimi danymi finansowymi, co umożliwiłoby MŚP łatwiejsze składanie wniosków o udział w krajowych i unijnych programach oraz wniosków o krajowe i unijne dofinansowanie; zaznacza, że w razie wprowadzenia takiego numeru identyfikacyjnego dla MŚP należy zwrócić uwagę na zasady ochrony danych; |
| --- | --- |

29.

wzywa państwa członkowskie do zmniejszenia obciążeń administracyjnych związanych z zakładaniem firmy oraz dotyczących całego czasu trwania działalności MŚP, zważywszy na różnice między poszczególnymi państwami w tej dziedzinie utrudniające urzeczywistnienie jednolitego rynku; podkreśla, że ważne jest zmniejszenie liczby dni potrzebnych do założenia nowej firmy; zwraca się do Komisji o przeanalizowanie potencjalnie najlepszych praktyk, które należałoby wdrożyć w państwach członkowskich; wzywa Komisję do oceny możliwości wprowadzenia jednolitego numeru identyfikacyjnego dla MŚP, przechowywanego w jednej europejskiej bazie danych MŚP, włącznie z wszelkimi danymi finansowymi, co umożliwiłoby MŚP łatwiejsze składanie wniosków o udział w krajowych i unijnych programach oraz wniosków o krajowe i unijne dofinansowanie; zaznacza, że w razie wprowadzenia takiego numeru identyfikacyjnego dla MŚP należy zwrócić uwagę na zasady ochrony danych;

| 30. | przyjmuje z zadowoleniem wniosek Komisji mający na celu promowanie stosowania oceny jakościowej jako narzędzia uzupełniającego standardową ocenę ilościową zdolności kredytowej MŚP; |
| --- | --- |

30.

przyjmuje z zadowoleniem wniosek Komisji mający na celu promowanie stosowania oceny jakościowej jako narzędzia uzupełniającego standardową ocenę ilościową zdolności kredytowej MŚP;

Nowe ścieżki finansowania

| 31. | przyjmuje z zadowoleniem zaproponowane przez Komisję nowe programy finansowania uwzględniające specyfikę MŚP; wzywa Komisję do dalszego rozwijania finansowania UE dostosowanego do potrzeb MŚP; podkreśla fakt, że należy unikać rozdrobnienia finansowania oraz że finansowanie może być skuteczne wyłącznie wówczas, gdy jest w stanie pokryć istotną część zapotrzebowania danego MŚP; |
| --- | --- |

31.

przyjmuje z zadowoleniem zaproponowane przez Komisję nowe programy finansowania uwzględniające specyfikę MŚP; wzywa Komisję do dalszego rozwijania finansowania UE dostosowanego do potrzeb MŚP; podkreśla fakt, że należy unikać rozdrobnienia finansowania oraz że finansowanie może być skuteczne wyłącznie wówczas, gdy jest w stanie pokryć istotną część zapotrzebowania danego MŚP;

| 32. | wyraża zdecydowane przekonanie, że kopertę finansową na rzecz instrumentów finansowania dłużnego i kapitałowego w ramach programów COSME i „Horyzont 2020” należy znacznie zwiększyć, a także znacznie polepszyć dostęp do niej ze strony MŚP; |
| --- | --- |

32.

wyraża zdecydowane przekonanie, że kopertę finansową na rzecz instrumentów finansowania dłużnego i kapitałowego w ramach programów COSME i „Horyzont 2020” należy znacznie zwiększyć, a także znacznie polepszyć dostęp do niej ze strony MŚP;

| 33. | jest zdania, że Komisja powinna przeanalizować sposoby usprawnienia funkcjonowania europejskiego rynku quasi-kapitałowego, a w szczególności finansowania typu mezzanine; zaleca, by Komisja zbadała, w jaki sposób wzmocnić instrument na rzecz wzrostu typu mezzanine w ramach Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego, a także przeanalizowała nowe produkty typu mezzanine, takie jak gwarancja dla kredytów typu mezzanine; zaleca ponadto udostępnianie danych i analiz dotyczących instrumentów finansowych, co pozwoli zmniejszać przeszkody, jakie napotykają pośrednicy finansowi, którzy chcieliby spenetrować unijny rynek pożyczek na rzecz kapitału typu mezzanine; |
| --- | --- |

33.

jest zdania, że Komisja powinna przeanalizować sposoby usprawnienia funkcjonowania europejskiego rynku quasi-kapitałowego, a w szczególności finansowania typu mezzanine; zaleca, by Komisja zbadała, w jaki sposób wzmocnić instrument na rzecz wzrostu typu mezzanine w ramach Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego, a także przeanalizowała nowe produkty typu mezzanine, takie jak gwarancja dla kredytów typu mezzanine; zaleca ponadto udostępnianie danych i analiz dotyczących instrumentów finansowych, co pozwoli zmniejszać przeszkody, jakie napotykają pośrednicy finansowi, którzy chcieliby spenetrować unijny rynek pożyczek na rzecz kapitału typu mezzanine;

| 34. | apeluje o to, aby co najmniej 20 % budżetu programu „Horyzont 2020” zostało przeznaczone na MŚP; |
| --- | --- |

34.

apeluje o to, aby co najmniej 20 % budżetu programu „Horyzont 2020” zostało przeznaczone na MŚP;

| 35. | zauważa, że MŚP oraz instytucje kredytowe powszechnie doceniają i wykorzystują gwarancje kapitałowe; przyjmuje z zadowoleniem starania Komisji w tym zakresie; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia odpowiednich ram dla gwarancji kapitałowych; |
| --- | --- |

35.

zauważa, że MŚP oraz instytucje kredytowe powszechnie doceniają i wykorzystują gwarancje kapitałowe; przyjmuje z zadowoleniem starania Komisji w tym zakresie; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia odpowiednich ram dla gwarancji kapitałowych;

| 36. | wzywa Komisję do zapewnienia odpowiednich, dostosowanych do potrzeb ram regulacyjnych dla podmiotów dostarczających finansowanie dla MŚP, które to ramy nie będą dla nich kłopotliwe oraz przyczynią się do zdobycia zaufania inwestorów (zgodnie z europejskim prawodawstwem dotyczącym standardów rachunkowości, dyrektywą w sprawie prospektu emisyjnego, dyrektywą w sprawie przejrzystości, dyrektywą w sprawie nadużyć na rynku oraz MiFID); |
| --- | --- |

36.

wzywa Komisję do zapewnienia odpowiednich, dostosowanych do potrzeb ram regulacyjnych dla podmiotów dostarczających finansowanie dla MŚP, które to ramy nie będą dla nich kłopotliwe oraz przyczynią się do zdobycia zaufania inwestorów (zgodnie z europejskim prawodawstwem dotyczącym standardów rachunkowości, dyrektywą w sprawie prospektu emisyjnego, dyrektywą w sprawie przejrzystości, dyrektywą w sprawie nadużyć na rynku oraz MiFID);

| 37. | z zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 28–29 czerwca 2012 r. w sprawie podwyższenia kapitału EBI o 10 miliardów euro, co pozwoli grupie EBI zwiększyć swoją zdolność udzielania pożyczek w Unii w latach 2012–2015 o ok. 60 miliardów euro oraz lewarować ok. 180 miliardów euro łącznych inwestycji, i w ten sposób odegrać oczekiwaną rolę w ramach wspólnych wysiłków podejmowanych w celu ożywienia gospodarki europejskiej; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że EBI w kontekście swoich priorytetów dotyczących udzielania kredytów stwierdził konkretną potrzebę powiększenia grupy partnerów bankowych udzielających kredytów MŚP, tak by uwzględnić nowych pośredników finansowych i niekonwencjonalnych; podkreśla, że to nowe zobowiązanie nie może osłabiać równoległych wysiłków podejmowanych w celu wzmocnienia i udoskonalenia wspólnych instrumentów budżetowych EBI i Unii, wykorzystywanych do podziału ryzyka i udziałów kapitałowych; w związku z tym wzywa Komisję do wzmocnienia i zoptymalizowania instrumentów Europejskiego Banku Inwestycyjnego opartych na podziale ryzyka oraz programów Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego na rzecz portfeli obejmujących finansowanie kapitałowe lub typu mezzanine udzielone MŚP przez instytucje finansowe (pośredników); uznaje, że polityka spójności jest jednym z głównych źródeł wsparcia finansowego dla MŚP i że programy finansowania MŚP w ramach funduszy strukturalnych, ograniczenie biurokracji oraz większe tempo i skuteczność działania mają zasadnicze znaczenie dla ożywienia gospodarki UE i wsparcia jej konkurencyjności; |
| --- | --- |

37.

z zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 28–29 czerwca 2012 r. w sprawie podwyższenia kapitału EBI o 10 miliardów euro, co pozwoli grupie EBI zwiększyć swoją zdolność udzielania pożyczek w Unii w latach 2012–2015 o ok. 60 miliardów euro oraz lewarować ok. 180 miliardów euro łącznych inwestycji, i w ten sposób odegrać oczekiwaną rolę w ramach wspólnych wysiłków podejmowanych w celu ożywienia gospodarki europejskiej; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że EBI w kontekście swoich priorytetów dotyczących udzielania kredytów stwierdził konkretną potrzebę powiększenia grupy partnerów bankowych udzielających kredytów MŚP, tak by uwzględnić nowych pośredników finansowych i niekonwencjonalnych; podkreśla, że to nowe zobowiązanie nie może osłabiać równoległych wysiłków podejmowanych w celu wzmocnienia i udoskonalenia wspólnych instrumentów budżetowych EBI i Unii, wykorzystywanych do podziału ryzyka i udziałów kapitałowych; w związku z tym wzywa Komisję do wzmocnienia i zoptymalizowania instrumentów Europejskiego Banku Inwestycyjnego opartych na podziale ryzyka oraz programów Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego na rzecz portfeli obejmujących finansowanie kapitałowe lub typu mezzanine udzielone MŚP przez instytucje finansowe (pośredników); uznaje, że polityka spójności jest jednym z głównych źródeł wsparcia finansowego dla MŚP i że programy finansowania MŚP w ramach funduszy strukturalnych, ograniczenie biurokracji oraz większe tempo i skuteczność działania mają zasadnicze znaczenie dla ożywienia gospodarki UE i wsparcia jej konkurencyjności;

| 38. | wzywa Komisję do ustanowienia stałej europejskiej platformy gwarancji w ramach Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego w celu ułatwienia MŚP dostępu do finansowania, co usprawni rozwój gwarancji lub produktów kredytowych opartych na gwarancjach europejskich oraz zmniejszy wymogi kapitałowe wobec banków i ekspozycję pośredników finansowych na ryzyko; |
| --- | --- |

38.

wzywa Komisję do ustanowienia stałej europejskiej platformy gwarancji w ramach Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego w celu ułatwienia MŚP dostępu do finansowania, co usprawni rozwój gwarancji lub produktów kredytowych opartych na gwarancjach europejskich oraz zmniejszy wymogi kapitałowe wobec banków i ekspozycję pośredników finansowych na ryzyko;

| 39. | zachęca EBI do dalszego bazowania na jego inicjatywie mikrofinansowania projektów oraz do zwiększenia dzięki temu jego wkładu w osiąganie priorytetowych celów polityki UE w dziedzinie włączenia społecznego; |
| --- | --- |

39.

zachęca EBI do dalszego bazowania na jego inicjatywie mikrofinansowania projektów oraz do zwiększenia dzięki temu jego wkładu w osiąganie priorytetowych celów polityki UE w dziedzinie włączenia społecznego;

| 40. | zauważa, że na rachunkach bankowych w niektórych państwach członkowskich są zgromadzone rekordowe kwoty oszczędności gospodarstw domowych, podczas gdy w innych państwach członkowskich depozyty zmniejszają się w wyniku skutków kryzysu; podkreśla, że stworzenie właściwych ram zachęt dotyczących uruchomienia tych oszczędności gospodarstw domowych powinno ułatwić MŚP dostęp do finansowania, zarówno ze źródeł krajowych, jak i transgranicznego, oraz pobudzić gospodarkę UE; wzywa Komisję do przedstawienia wniosku dotyczącego uruchomienia tych oszczędności np. poprzez wprowadzenie zachęt w oparciu o najlepsze praktyki wypracowane w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

40.

zauważa, że na rachunkach bankowych w niektórych państwach członkowskich są zgromadzone rekordowe kwoty oszczędności gospodarstw domowych, podczas gdy w innych państwach członkowskich depozyty zmniejszają się w wyniku skutków kryzysu; podkreśla, że stworzenie właściwych ram zachęt dotyczących uruchomienia tych oszczędności gospodarstw domowych powinno ułatwić MŚP dostęp do finansowania, zarówno ze źródeł krajowych, jak i transgranicznego, oraz pobudzić gospodarkę UE; wzywa Komisję do przedstawienia wniosku dotyczącego uruchomienia tych oszczędności np. poprzez wprowadzenie zachęt w oparciu o najlepsze praktyki wypracowane w państwach członkowskich;

| 41. | stwierdza, że MŚP przyczyniają się do aktywizacji zawodowej mieszkańców regionów o niższym poziomie zatrudnienia, pobudzając wzrost zatrudnienia i zaspokajając bieżące potrzeby ich mieszkańców, a tym samym mają pozytywny wpływ na rozwój lokalnych społeczności; w związku z tym uważa, że rozwój MŚP jest jednym ze sposobów zmniejszenia różnic na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

41.

stwierdza, że MŚP przyczyniają się do aktywizacji zawodowej mieszkańców regionów o niższym poziomie zatrudnienia, pobudzając wzrost zatrudnienia i zaspokajając bieżące potrzeby ich mieszkańców, a tym samym mają pozytywny wpływ na rozwój lokalnych społeczności; w związku z tym uważa, że rozwój MŚP jest jednym ze sposobów zmniejszenia różnic na szczeblu krajowym;

| 42. | przyjmuje z zadowoleniem wsparcie dla MŚP i mikroprzedsiębiorstw w formie takich inicjatyw jak Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych, program „Kreatywna Europa” (w tym instrument gwarantowania pożyczek dla sektora kultury i sektora kreatywnego), COSME i „Horyzont 2020”, które oferują nowe rozwiązania pogłębiające wiedzę i umiejętności, co umożliwia MŚP i mikroprzedsiębiorstwom dynamiczny rozwój; |
| --- | --- |

42.

przyjmuje z zadowoleniem wsparcie dla MŚP i mikroprzedsiębiorstw w formie takich inicjatyw jak Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych, program „Kreatywna Europa” (w tym instrument gwarantowania pożyczek dla sektora kultury i sektora kreatywnego), COSME i „Horyzont 2020”, które oferują nowe rozwiązania pogłębiające wiedzę i umiejętności, co umożliwia MŚP i mikroprzedsiębiorstwom dynamiczny rozwój;

| 43. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się sposobami poprawy dostępu MŚP do finansowania z myślą o zapewnieniu sektorowi publicznemu innowacyjnych robót, towarów lub usług; apeluje w szczególności o przyjęcie środków na rzecz poprawy warunków finansowania poprzez zadbanie o to, by kapitał podwyższonego ryzyka oraz inne odpowiednie strumienie finansowania w pełni dostrzegały potencjał wzrostu przedsiębiorstw innowacyjnych, które współpracują z partnerami z sektora publicznego zarówno nad projektami dotyczącymi zamówień przedkomercyjnych, jak i w ramach partnerstw innowacyjnych; |
| --- | --- |

43.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się sposobami poprawy dostępu MŚP do finansowania z myślą o zapewnieniu sektorowi publicznemu innowacyjnych robót, towarów lub usług; apeluje w szczególności o przyjęcie środków na rzecz poprawy warunków finansowania poprzez zadbanie o to, by kapitał podwyższonego ryzyka oraz inne odpowiednie strumienie finansowania w pełni dostrzegały potencjał wzrostu przedsiębiorstw innowacyjnych, które współpracują z partnerami z sektora publicznego zarówno nad projektami dotyczącymi zamówień przedkomercyjnych, jak i w ramach partnerstw innowacyjnych;

| 44. | podkreśla, że aby MŚP uzyskały lepszy dostęp do zamówień publicznych i miały faktyczną możliwość realizacji takich zamówień nieodzowne jest stworzenie sprawiedliwych, otwartych i przejrzystych ram regulacyjnych UE dotyczących przetargów publicznych oraz proporcjonalnego, przejrzystego i niedyskryminującego egzekwowania dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (3); |
| --- | --- |

44.

podkreśla, że aby MŚP uzyskały lepszy dostęp do zamówień publicznych i miały faktyczną możliwość realizacji takich zamówień nieodzowne jest stworzenie sprawiedliwych, otwartych i przejrzystych ram regulacyjnych UE dotyczących przetargów publicznych oraz proporcjonalnego, przejrzystego i niedyskryminującego egzekwowania dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (3);

| 45. | dodaje, że należy podjąć środki w celu zadbania o to, by uproszczenie transgranicznej działalności MŚP nie ułatwiało jednocześnie prowadzenia transgranicznej działalności w oparciu o fikcyjne samozatrudnienie, zwłaszcza w sektorze budowlanym; |
| --- | --- |

45.

dodaje, że należy podjąć środki w celu zadbania o to, by uproszczenie transgranicznej działalności MŚP nie ułatwiało jednocześnie prowadzenia transgranicznej działalności w oparciu o fikcyjne samozatrudnienie, zwłaszcza w sektorze budowlanym;

o

o o

| 46. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Europejskiemu Bankowi Centralnemu, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

46.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Europejskiemu Bankowi Centralnemu, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 377 E z 7.12.2012, s. 102.

(2)  Dz.U. C 308 E z 20.10.2011, s. 6.

(3)  Dz.U. L 18 z 21.1.1997, s. 1.

---

Środa, 6 lutego 2013 r.

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/8

---

P7_TA(2013)0045

Eliminacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zapobieganie temu zjawisku

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (2012/2922(RSP))

(2016/C 024/02)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając IV światową konferencję w sprawie kobiet, która odbyła się w Pekinie we wrześniu 1995 r., deklarację i platformę działania przyjętą w Pekinie, a także późniejsze dokumenty końcowe przyjęte na sesjach specjalnych ONZ „Pekin + 5” i „Pekin + 10”, dotyczące dalszych działań i inicjatyw mających na celu wdrożenie pekińskiej deklaracji i platformy działania, odpowiednio z dnia 9 czerwca 2000 r. i z dnia 11 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając IV światową konferencję w sprawie kobiet, która odbyła się w Pekinie we wrześniu 1995 r., deklarację i platformę działania przyjętą w Pekinie, a także późniejsze dokumenty końcowe przyjęte na sesjach specjalnych ONZ „Pekin + 5” i „Pekin + 10”, dotyczące dalszych działań i inicjatyw mających na celu wdrożenie pekińskiej deklaracji i platformy działania, odpowiednio z dnia 9 czerwca 2000 r. i z dnia 11 marca 2005 r.,

| — | uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet przyjętą przez ONZ w 1979 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet przyjętą przez ONZ w 1979 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 1 marca 2006 r., zatytułowany „Plan działań na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2006-2010” (COM(2006)0092), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 1 marca 2006 r., zatytułowany „Plan działań na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2006-2010” (COM(2006)0092),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie Pekinu + 15 – Platformy działania ONZ na rzecz równości płci (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie Pekinu + 15 – Platformy działania ONZ na rzecz równości płci (1),

| — | uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet (2),

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej,

| — | uwzględniając wytyczne UE w sprawie przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji (Rada do Spraw Ogólnych z dnia 8 grudnia 2008 r.) oraz plan działania na rzecz równouprawnienia oraz wzmocnienia pozycji kobiet w ramach rozwoju jako część konkluzji Rady w sprawie milenijnych celów rozwoju przyjęty w czerwcu 2010 r. (Rada do Spraw Zagranicznych), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE w sprawie przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji (Rada do Spraw Ogólnych z dnia 8 grudnia 2008 r.) oraz plan działania na rzecz równouprawnienia oraz wzmocnienia pozycji kobiet w ramach rozwoju jako część konkluzji Rady w sprawie milenijnych celów rozwoju przyjęty w czerwcu 2010 r. (Rada do Spraw Zagranicznych),

| — | uwzględniając sprawozdanie z posiedzenia grupy ekspertów ds. zapobiegania przemocy wobec kobiet i dziewcząt, które odbyło się w Bangkoku w dniach 17 – 20 września 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie z posiedzenia grupy ekspertów ds. zapobiegania przemocy wobec kobiet i dziewcząt, które odbyło się w Bangkoku w dniach 17 – 20 września 2012 r.,

| — | uwzględniając wyniki sprawozdania forum zainteresowanych stron ONZ w sprawie zapobiegania i likwidacji przemocy wobec kobiet zwołane w siedzibie głównej ONZ w dniach 13 i 14 grudnia 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyniki sprawozdania forum zainteresowanych stron ONZ w sprawie zapobiegania i likwidacji przemocy wobec kobiet zwołane w siedzibie głównej ONZ w dniach 13 i 14 grudnia 2012 r.,

| — | uwzględniając pytanie do Komisji w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewczynek i zapobieganie wszelkim jej formom (O-000004/2013 – B7-0111/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie do Komisji w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewczynek i zapobieganie wszelkim jej formom (O-000004/2013 – B7-0111/2013),

| — | uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet i dziewcząt wciąż jest jednym z najpoważniejszych naruszeń praw człowieka o charakterze światowym i strukturalnym oraz jest zjawiskiem dotyczącym ofiar i sprawców niezależnie od wieku, wykształcenia, poziomu dochodów czy statusu społecznego, a także jest zarazem skutkiem i przyczyną braku równości między kobietami a mężczyznami; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet i dziewcząt wciąż jest jednym z najpoważniejszych naruszeń praw człowieka o charakterze światowym i strukturalnym oraz jest zjawiskiem dotyczącym ofiar i sprawców niezależnie od wieku, wykształcenia, poziomu dochodów czy statusu społecznego, a także jest zarazem skutkiem i przyczyną braku równości między kobietami a mężczyznami;

| B. | mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet utrzymuje się w każdym kraju na świecie jako dominująca forma naruszania praw człowieka i główna przeszkoda w zapewnieniu równości płci i wzmocnieniu pozycji kobiet; mając na uwadze, że dotyka ona kobiet i dziewcząt we wszystkich częściach świata, niezależnie od czynników takich, jak wiek, klasa czy sytuacja ekonomiczna oraz uderza w rodziny i społeczności, pociąga za sobą znaczne koszty gospodarcze i społeczne, a także ogranicza i podkopuje wzrost i rozwój gospodarczy; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet utrzymuje się w każdym kraju na świecie jako dominująca forma naruszania praw człowieka i główna przeszkoda w zapewnieniu równości płci i wzmocnieniu pozycji kobiet; mając na uwadze, że dotyka ona kobiet i dziewcząt we wszystkich częściach świata, niezależnie od czynników takich, jak wiek, klasa czy sytuacja ekonomiczna oraz uderza w rodziny i społeczności, pociąga za sobą znaczne koszty gospodarcze i społeczne, a także ogranicza i podkopuje wzrost i rozwój gospodarczy;

| C. | mając na uwadze, że wszystkie formy przemocy wobec kobiet – mianowicie przemoc fizyczna, seksualna i psychologiczna – wymagają reakcji, jak określono w ramach Pekińskiej Platformy Działania, ponieważ wszystkie ograniczają kobietom możliwość pełnego korzystania z praw człowieka i podstawowych wolności; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że wszystkie formy przemocy wobec kobiet – mianowicie przemoc fizyczna, seksualna i psychologiczna – wymagają reakcji, jak określono w ramach Pekińskiej Platformy Działania, ponieważ wszystkie ograniczają kobietom możliwość pełnego korzystania z praw człowieka i podstawowych wolności;

| D. | mając na uwadze, że molestowanie i przemoc wobec kobiet obejmuje szeroki zakres naruszeń praw człowieka, w tym: wykorzystywanie seksualne, gwałt, przemoc domową, napaści na tle seksualnym i molestowanie seksualne, prostytucję, handel kobietami i dziewczętami, naruszanie praw seksualnych i reprodukcyjnych kobiet, przemoc wobec kobiet w miejscu pracy, przemoc wobec kobiet w sytuacjach konfliktowych, przemoc wobec kobiet w zakładach karnych lub zakładach opieki, przemoc wobec lesbijek, arbitralne pozbawienia wolności oraz szereg okrutnych tradycyjnych praktyk, takich jak okaleczanie narządów płciowych, przestępstwa w imię honoru i przymusowe małżeństwa; mając na uwadze, że każde z tych nadużyć może pozostawić głębokie urazy psychiczne, wiązać się z fizycznymi i seksualnymi krzywdami lub cierpieniem, groźbami dokonania takich czynów i przymusem, zrujnować ogólny stan zdrowia kobiet i dziewcząt, w tym ich zdrowie reprodukcyjne i seksualne, a w niektórych przypadkach prowadzić do śmierci, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że molestowanie i przemoc wobec kobiet obejmuje szeroki zakres naruszeń praw człowieka, w tym: wykorzystywanie seksualne, gwałt, przemoc domową, napaści na tle seksualnym i molestowanie seksualne, prostytucję, handel kobietami i dziewczętami, naruszanie praw seksualnych i reprodukcyjnych kobiet, przemoc wobec kobiet w miejscu pracy, przemoc wobec kobiet w sytuacjach konfliktowych, przemoc wobec kobiet w zakładach karnych lub zakładach opieki, przemoc wobec lesbijek, arbitralne pozbawienia wolności oraz szereg okrutnych tradycyjnych praktyk, takich jak okaleczanie narządów płciowych, przestępstwa w imię honoru i przymusowe małżeństwa; mając na uwadze, że każde z tych nadużyć może pozostawić głębokie urazy psychiczne, wiązać się z fizycznymi i seksualnymi krzywdami lub cierpieniem, groźbami dokonania takich czynów i przymusem, zrujnować ogólny stan zdrowia kobiet i dziewcząt, w tym ich zdrowie reprodukcyjne i seksualne, a w niektórych przypadkach prowadzić do śmierci,

| E. | mając na uwadze, że podczas gdy brak równości płci i dyskryminacja potęguja ryzyko przemocy, inne formy dyskryminacji związanej np. z niepełnosprawnością czy przynależnością do grupy mniejszościowej mogą zwiększyć ryzyko narażenia kobiet na przemoc i wykorzystywanie; mając na uwadze, że obecne odpowiedzi na przemoc wobec kobiet i dziewcząt i wszelkie towarzyszące im strategie zapobiegania nie obejmują w wystarczającym stopniu kobiet i dziewcząt, które cierpią z powodu wielorakich form dyskryminacji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że podczas gdy brak równości płci i dyskryminacja potęguja ryzyko przemocy, inne formy dyskryminacji związanej np. z niepełnosprawnością czy przynależnością do grupy mniejszościowej mogą zwiększyć ryzyko narażenia kobiet na przemoc i wykorzystywanie; mając na uwadze, że obecne odpowiedzi na przemoc wobec kobiet i dziewcząt i wszelkie towarzyszące im strategie zapobiegania nie obejmują w wystarczającym stopniu kobiet i dziewcząt, które cierpią z powodu wielorakich form dyskryminacji;

| F. | mając na uwadze, że istnieją liczne strukturalne formy przemocy wobec kobiet, pośród nich ograniczanie kobietom prawa do wyboru, ich prawa do dysponowania własnym ciałem i do integralności cielesnej, prawa do edukacji oraz prawa do samostanowienia, a także pozbawianie kobiet pełnych praw obywatelskich i politycznych; przypomina, że społeczeństwo, które nie zapewnia kobietom i mężczyznom równych praw, utrwala strukturalną formę przemocy wobec kobiet i dziewcząt; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że istnieją liczne strukturalne formy przemocy wobec kobiet, pośród nich ograniczanie kobietom prawa do wyboru, ich prawa do dysponowania własnym ciałem i do integralności cielesnej, prawa do edukacji oraz prawa do samostanowienia, a także pozbawianie kobiet pełnych praw obywatelskich i politycznych; przypomina, że społeczeństwo, które nie zapewnia kobietom i mężczyznom równych praw, utrwala strukturalną formę przemocy wobec kobiet i dziewcząt;

| G. | mając na uwadze, że lokalne i międzynarodowe organizacje pozarządowe, takie jak grupy wsparcia i prowadzące ośrodki dla kobiet, awaryjne linie telefoniczne i struktury wsparcia mają zasadnicze znaczenie dla postępów, jakich należy dokonać z myślą o likwidacji przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że lokalne i międzynarodowe organizacje pozarządowe, takie jak grupy wsparcia i prowadzące ośrodki dla kobiet, awaryjne linie telefoniczne i struktury wsparcia mają zasadnicze znaczenie dla postępów, jakich należy dokonać z myślą o likwidacji przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią;

| H. | mając na uwadze, że jeżeli dążenia do położenia kresu przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią mają być skuteczne, wymagają międzynarodowej współpracy i działania, zdecydowanego zaangażowania ze strony liderów politycznych na wszystkich szczeblach, a także znaczniejszych poziomów finansowania; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że jeżeli dążenia do położenia kresu przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią mają być skuteczne, wymagają międzynarodowej współpracy i działania, zdecydowanego zaangażowania ze strony liderów politycznych na wszystkich szczeblach, a także znaczniejszych poziomów finansowania;

| I. | mając na uwadze, że polityka i działania ONZ na rzecz likwidacji przemocy wobec dziewcząt i kobiet oraz przemocy uwarunkowanej płcią mają kapitalne znaczenie dla postawienia tych kwestii w pierwszej linii kształtowania polityki i działania na szczeblu międzynarodowym, a także dla zachęcania państw członkowskich UE do bardziej systematycznego zajmowania się kwestią przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że polityka i działania ONZ na rzecz likwidacji przemocy wobec dziewcząt i kobiet oraz przemocy uwarunkowanej płcią mają kapitalne znaczenie dla postawienia tych kwestii w pierwszej linii kształtowania polityki i działania na szczeblu międzynarodowym, a także dla zachęcania państw członkowskich UE do bardziej systematycznego zajmowania się kwestią przemocy wobec kobiet;

| 1. | potwierdza swoje zaangażowanie w związku z Pekińską Platformą Działania oraz wymienionym w niej szeregiem działań na rzecz równości płci; ponownie podkreśla, że działania na rzecz położenia kresu przemocy wobec kobiet i dziewcząt wymagają podejścia skoordynowanego i wielosektorowego, obejmującego wszystkie zainteresowane strony oraz rozwiązywanie podstawowych przyczyn przemocy, takich jak bezpośrednia lub pośrednia dyskryminacja, przeważające stereotypy związane z płcią oraz brak równości między kobietami i mężczyznami; |
| --- | --- |

1.

potwierdza swoje zaangażowanie w związku z Pekińską Platformą Działania oraz wymienionym w niej szeregiem działań na rzecz równości płci; ponownie podkreśla, że działania na rzecz położenia kresu przemocy wobec kobiet i dziewcząt wymagają podejścia skoordynowanego i wielosektorowego, obejmującego wszystkie zainteresowane strony oraz rozwiązywanie podstawowych przyczyn przemocy, takich jak bezpośrednia lub pośrednia dyskryminacja, przeważające stereotypy związane z płcią oraz brak równości między kobietami i mężczyznami;

| 2. | podkreśla znaczenie pozytywnych wyników 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ, która odbędzie się w dniach 4 – 15 marca 2013 r., w tym przyjęcie szeregu przyszłościowych uzgodnionych wniosków, które przyczynią się w znaczny sposób do położenia kresu przemocy wobec kobiet i dziewcząt, w tym kobiet niepełnosprawnych, tubylczych, migrantek, nastolatek i kobiet z HIV/AIDS, tym samym rzeczywiście powodując zmiany na świecie; |
| --- | --- |

2.

podkreśla znaczenie pozytywnych wyników 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ, która odbędzie się w dniach 4 – 15 marca 2013 r., w tym przyjęcie szeregu przyszłościowych uzgodnionych wniosków, które przyczynią się w znaczny sposób do położenia kresu przemocy wobec kobiet i dziewcząt, w tym kobiet niepełnosprawnych, tubylczych, migrantek, nastolatek i kobiet z HIV/AIDS, tym samym rzeczywiście powodując zmiany na świecie;

| 3. | mając na uwadze, że wśród kluczowych priorytetów rozwiązywania kwestii przemocy wobec kobiet i dziewcząt powinna znaleźć się likwidacja dyskryminujących zachowań społeczno-kulturowych, które umacniają podporządkowane miejsce kobiet w społeczeństwie i skutkują tolerowaniem przemocy wobec kobiet i dziewcząt zarówno w sferze prywatnej, jak i publicznej, w domu, w miejscu pracy i w placówkach edukacyjnych; w tym kontekście wyraża nadzieję, że nastąpi przyspieszenie postępów w opracowywaniu międzynarodowych norm prawnych, standardów i strategii politycznych, które ulepszą usługi dla ofiar i ich ochronę, podniosą świadomość w celu zmiany zachowań i postępowania oraz przede wszystkim zapewnią wystarczające i spójne wdrażanie na całym świecie; |
| --- | --- |

3.

mając na uwadze, że wśród kluczowych priorytetów rozwiązywania kwestii przemocy wobec kobiet i dziewcząt powinna znaleźć się likwidacja dyskryminujących zachowań społeczno-kulturowych, które umacniają podporządkowane miejsce kobiet w społeczeństwie i skutkują tolerowaniem przemocy wobec kobiet i dziewcząt zarówno w sferze prywatnej, jak i publicznej, w domu, w miejscu pracy i w placówkach edukacyjnych; w tym kontekście wyraża nadzieję, że nastąpi przyspieszenie postępów w opracowywaniu międzynarodowych norm prawnych, standardów i strategii politycznych, które ulepszą usługi dla ofiar i ich ochronę, podniosą świadomość w celu zmiany zachowań i postępowania oraz przede wszystkim zapewnią wystarczające i spójne wdrażanie na całym świecie;

| 4. | uważa, że aby UE i jej państwa członkowskie stały się bardziej skutecznymi aktorami na arenie światowej, muszą również zwiększyć własne starania na rzecz likwidacji przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią; dlatego ponawia swój apel do Komisji o zaproponowanie strategii UE przeciwko przemocy wobec kobiet, w tym dyrektywy określającej minimalne standardy; w tym kontekście wzywa również zarówno UE, jak i poszczególne państwa członkowskie do podpisania i ratyfikowania Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej; |
| --- | --- |

4.

uważa, że aby UE i jej państwa członkowskie stały się bardziej skutecznymi aktorami na arenie światowej, muszą również zwiększyć własne starania na rzecz likwidacji przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią; dlatego ponawia swój apel do Komisji o zaproponowanie strategii UE przeciwko przemocy wobec kobiet, w tym dyrektywy określającej minimalne standardy; w tym kontekście wzywa również zarówno UE, jak i poszczególne państwa członkowskie do podpisania i ratyfikowania Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej;

| 5. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do dokonania przeglądu dostępnych strategii politycznych, programów i zasobów z myślą o stawieniu czoła przemocy w UE i poza nią, a także do umocnienia swoich strategii dzięki uaktualnionym instrumentom i ambitnym celom; |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do dokonania przeglądu dostępnych strategii politycznych, programów i zasobów z myślą o stawieniu czoła przemocy w UE i poza nią, a także do umocnienia swoich strategii dzięki uaktualnionym instrumentom i ambitnym celom;

| 6. | wzywa UE i państwa członkowskie do zwiększenia zasobów przyznawanych na kładzenie kresu przemocy wobec kobiet i dziewcząt, w tym na szczeblu lokalnym, krajowym, europejskim i światowym, a także do udzielenia wsparcia podmiotom działającym na rzecz położenia kresu przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią, w szczególności organizacjom pozarządowym aktywnym w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

6.

wzywa UE i państwa członkowskie do zwiększenia zasobów przyznawanych na kładzenie kresu przemocy wobec kobiet i dziewcząt, w tym na szczeblu lokalnym, krajowym, europejskim i światowym, a także do udzielenia wsparcia podmiotom działającym na rzecz położenia kresu przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią, w szczególności organizacjom pozarządowym aktywnym w tej dziedzinie;

| 7. | wyraża silne wsparcie dla pracy ONZ Kobiety, która jest głównym podmiotem w systemie ONZ działającym na rzecz likwidacji przemocy wobec kobiet i dziewcząt na świecie i zgromadzenia wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron w celu wypracowania zmiany politycznej i skoordynowanych działań; wzywa wszystkie państwa członkowskie ONZ oraz UE do zwiększenia swojego finansowania ONZ Kobiety; |
| --- | --- |

7.

wyraża silne wsparcie dla pracy ONZ Kobiety, która jest głównym podmiotem w systemie ONZ działającym na rzecz likwidacji przemocy wobec kobiet i dziewcząt na świecie i zgromadzenia wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron w celu wypracowania zmiany politycznej i skoordynowanych działań; wzywa wszystkie państwa członkowskie ONZ oraz UE do zwiększenia swojego finansowania ONZ Kobiety;

| 8. | wzywa Służbę Działań Zewnętrznych UE do dokładania coraz większych starań w celu zapewnienia ochrony i promowania praw człowieka kobiet i dziewcząt we wszystkich prowadzonych przez nią działaniach i dialogach, a także do przyspieszenia realizacji wytycznych UE w sprawie przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji, jak również tworzenia bliższych powiązań z działaniami prowadzonymi przeciwko przemocy wobec kobiet i dziewcząt w ramach unijnej współpracy na rzecz rozwoju, wspierając jednocześnie obrońców praw kobiet, praw człowieka i praw osób LGBT; |
| --- | --- |

8.

wzywa Służbę Działań Zewnętrznych UE do dokładania coraz większych starań w celu zapewnienia ochrony i promowania praw człowieka kobiet i dziewcząt we wszystkich prowadzonych przez nią działaniach i dialogach, a także do przyspieszenia realizacji wytycznych UE w sprawie przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji, jak również tworzenia bliższych powiązań z działaniami prowadzonymi przeciwko przemocy wobec kobiet i dziewcząt w ramach unijnej współpracy na rzecz rozwoju, wspierając jednocześnie obrońców praw kobiet, praw człowieka i praw osób LGBT;

| 9. | wzywa do opracowywania programów i mechanizmów instytucjonalnych na szczeblu międzynarodowym i regionalnym, tak by zagwarantować, że strategie prewencyjne przeciwko przemocy wobec kobiet i dziewcząt znajdują się w centrum wszystkich działań międzynarodowych mających na celu reagowanie na kryzysy humanitarne związane z sytuacjami konfliktu i pokonfliktowymi lub katastrofami naturalnymi; |
| --- | --- |

9.

wzywa do opracowywania programów i mechanizmów instytucjonalnych na szczeblu międzynarodowym i regionalnym, tak by zagwarantować, że strategie prewencyjne przeciwko przemocy wobec kobiet i dziewcząt znajdują się w centrum wszystkich działań międzynarodowych mających na celu reagowanie na kryzysy humanitarne związane z sytuacjami konfliktu i pokonfliktowymi lub katastrofami naturalnymi;

| 10. | wzywa UE do pełnego poparcia zaleceń grupy ekspertów, według których Komisja ds. Statusu Kobiet w 2013 r. powinna ustalić opracowanie światowego planu realizacji z myślą o położeniu kresu przemocy wobec kobiet i dziewcząt, skupiającego się szczególnie na zapobieganiu przemocy i sprawowaniu nadzoru oraz udzielaniu wytycznych operacyjnych dotyczących istniejących zobowiązań międzynarodowych (Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet i Pekińskiej Platformy Działania), który ma zostać przyjęty przez wszystkich członków ONZ i rozpoczęte w 2015 r.; |
| --- | --- |

10.

wzywa UE do pełnego poparcia zaleceń grupy ekspertów, według których Komisja ds. Statusu Kobiet w 2013 r. powinna ustalić opracowanie światowego planu realizacji z myślą o położeniu kresu przemocy wobec kobiet i dziewcząt, skupiającego się szczególnie na zapobieganiu przemocy i sprawowaniu nadzoru oraz udzielaniu wytycznych operacyjnych dotyczących istniejących zobowiązań międzynarodowych (Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet i Pekińskiej Platformy Działania), który ma zostać przyjęty przez wszystkich członków ONZ i rozpoczęte w 2015 r.;

| 11. | wzywa UE do wspierania rozpoczęcia światowej kampanii na rzecz zapobiegania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz przemocy uwarunkowanej płcią w celu podjęcia dalszych kroków na rzecz uczynienia naszych społeczności i krajów bezpiecznymi i w pełni przestrzegającymi praw człowieka kobiet i dziewcząt; wyraża przekonanie, że kampania ta powinna również opierać się na istniejącym partnerstwie między państwami i innymi odpowiednimi podmiotami, w tym społeczeństwem obywatelskim i organizacjami kobiecymi; |
| --- | --- |

11.

wzywa UE do wspierania rozpoczęcia światowej kampanii na rzecz zapobiegania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz przemocy uwarunkowanej płcią w celu podjęcia dalszych kroków na rzecz uczynienia naszych społeczności i krajów bezpiecznymi i w pełni przestrzegającymi praw człowieka kobiet i dziewcząt; wyraża przekonanie, że kampania ta powinna również opierać się na istniejącym partnerstwie między państwami i innymi odpowiednimi podmiotami, w tym społeczeństwem obywatelskim i organizacjami kobiecymi;

| 12. | wzywa Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka do pełnego uwzględnienia sprawozdań i wniosków dotyczących przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

12.

wzywa Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka do pełnego uwzględnienia sprawozdań i wniosków dotyczących przemocy wobec kobiet;

| 13. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka. |
| --- | --- |

13.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka.

---

(1)  Dz.U. C 348 E z 21.12.2010, s. 11.

(2)  Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 26.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/11

---

P7_TA(2013)0046

Europejskie partnerstwo na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu (2012/2258(INI))

(2016/C 024/03)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 lutego 2012 r. pt. „Działania w ramach strategicznego planu realizacji europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu” (COM(2012)0083), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 lutego 2012 r. pt. „Działania w ramach strategicznego planu realizacji europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu” (COM(2012)0083),

| — | uwzględniając madrycki międzynarodowy plan działania w kwestii starzenia się społeczeństw z kwietnia 2002 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając madrycki międzynarodowy plan działania w kwestii starzenia się społeczeństw z kwietnia 2002 r.,

| — | uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 940/2011/UE z dnia 14 września 2011 r. w sprawie Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 940/2011/UE z dnia 14 września 2011 r. w sprawie Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej,

| — | uwzględniając strategiczny plan realizacji europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu z dnia 17 listopada 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategiczny plan realizacji europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu z dnia 17 listopada 2011 r.,

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów pt. „Aktywne starzenie się: innowacje – inteligentna opieka zdrowotna – lepsze życie” z maja 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów pt. „Aktywne starzenie się: innowacje – inteligentna opieka zdrowotna – lepsze życie” z maja 2012 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Horyzont 2020: plan działań dotyczący starzenia się” z maja 2012 r. (2),, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Horyzont 2020: plan działań dotyczący starzenia się” z maja 2012 r. (2),,

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7–0029/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7–0029/2013),

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie europejskiego partnerstwa innowacyjnego mający na celu wspieranie nowego modelu postrzegania starzenia się nie jako obciążenia dla społeczeństwa, lecz jako szansy na przyszłość; podkreśla ponadto, że szansy tej nie należy ograniczać wyłącznie do innowacji technicznych i ich potencjału dla rynku wewnętrznego czy też przemysłu i przedsiębiorstw w UE, gdyż rozwiązania techniczne powinny być przyjazne dla użytkowników i uwzględniać potrzeby użytkowników końcowych, zwłaszcza osób starszych; jest zdania, że w ramach nowego modelu należy również uwzględnić jasną i jednoznaczną strategię obejmującą cele społeczne polegające na wspieraniu i oficjalnym uznawaniu roli starszych osób, wartości ich doświadczeń i ich wkładu w funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki, bez stygmatyzowania i dyskryminacji; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie europejskiego partnerstwa innowacyjnego mający na celu wspieranie nowego modelu postrzegania starzenia się nie jako obciążenia dla społeczeństwa, lecz jako szansy na przyszłość; podkreśla ponadto, że szansy tej nie należy ograniczać wyłącznie do innowacji technicznych i ich potencjału dla rynku wewnętrznego czy też przemysłu i przedsiębiorstw w UE, gdyż rozwiązania techniczne powinny być przyjazne dla użytkowników i uwzględniać potrzeby użytkowników końcowych, zwłaszcza osób starszych; jest zdania, że w ramach nowego modelu należy również uwzględnić jasną i jednoznaczną strategię obejmującą cele społeczne polegające na wspieraniu i oficjalnym uznawaniu roli starszych osób, wartości ich doświadczeń i ich wkładu w funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki, bez stygmatyzowania i dyskryminacji;

| 2. | zwraca uwagę, że strategia ta powinna również obejmować badania naukowe nad nowymi formami zatrudnienia odpowiednimi dla ludzi starszych; uważa, że potencjał i wartość dodana w związku z zatrudnianiem osób starszych powinny być przedmiotem dokładniejszych badań, aby możliwe było opracowanie wytycznych obejmujących rozwiązania praktyczne dla wszystkich i akceptowalne przez wszystkich; podkreśla możliwości uzyskania ogromnej wartości społecznej z dywidendy demograficznej starszych pokoleń; |
| --- | --- |

2.

zwraca uwagę, że strategia ta powinna również obejmować badania naukowe nad nowymi formami zatrudnienia odpowiednimi dla ludzi starszych; uważa, że potencjał i wartość dodana w związku z zatrudnianiem osób starszych powinny być przedmiotem dokładniejszych badań, aby możliwe było opracowanie wytycznych obejmujących rozwiązania praktyczne dla wszystkich i akceptowalne przez wszystkich; podkreśla możliwości uzyskania ogromnej wartości społecznej z dywidendy demograficznej starszych pokoleń;

| 3. | zwraca się do Komisji o formalne uwzględnienie wymiaru płci i kwestii wieku oraz o włączenie wobec tego kwestii równowagi między życiem zawodowym a prywatnym do strategii na rzecz aktywnego i zdrowego starzenia się; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o formalne uwzględnienie wymiaru płci i kwestii wieku oraz o włączenie wobec tego kwestii równowagi między życiem zawodowym a prywatnym do strategii na rzecz aktywnego i zdrowego starzenia się;

| 4. | zauważa, że starzenie się społeczeństwa jest skutkiem zmian demograficznych (spadku liczby urodzeń); |
| --- | --- |

4.

zauważa, że starzenie się społeczeństwa jest skutkiem zmian demograficznych (spadku liczby urodzeń);

| 5. | zwraca uwagę, że osoby starsze stanowią najszybciej powiększającą się grupę wiekową w Europie; w tym kontekście oraz z myślą o jak najszybszym rozwoju infrastruktury, usług i instrumentów mogących stanowić odpowiedź na te zmiany społeczne ma nadzieję, że Komisja nadal będzie angażowała rządy krajowe, władze lokalne, WHO i jak najwięcej zainteresowanych stron do prowadzenia działań uświadamiających dotyczących tego zjawiska; |
| --- | --- |

5.

zwraca uwagę, że osoby starsze stanowią najszybciej powiększającą się grupę wiekową w Europie; w tym kontekście oraz z myślą o jak najszybszym rozwoju infrastruktury, usług i instrumentów mogących stanowić odpowiedź na te zmiany społeczne ma nadzieję, że Komisja nadal będzie angażowała rządy krajowe, władze lokalne, WHO i jak najwięcej zainteresowanych stron do prowadzenia działań uświadamiających dotyczących tego zjawiska;

| 6. | zwraca uwagę na różną strukturę demograficzną państw członkowskich UE, a także na znaczne różnice krajowe, polityczne i kulturowe w postrzeganiu wyzwań demograficznych, a szczególnie w sposobie radzenia sobie z nimi i planowania w tym względzie; odnotowuje stały wzrost średniego trwania życia w każdym państwie członkowskim oraz znaczny wzrost liczby osób kontynuujących pracę po przejściu na emeryturę, przy czym wskaźnik zatrudnienia pracowników w wieku 65–74 lata wzrósł o 15 % w okresie 2006–2011; |
| --- | --- |

6.

zwraca uwagę na różną strukturę demograficzną państw członkowskich UE, a także na znaczne różnice krajowe, polityczne i kulturowe w postrzeganiu wyzwań demograficznych, a szczególnie w sposobie radzenia sobie z nimi i planowania w tym względzie; odnotowuje stały wzrost średniego trwania życia w każdym państwie członkowskim oraz znaczny wzrost liczby osób kontynuujących pracę po przejściu na emeryturę, przy czym wskaźnik zatrudnienia pracowników w wieku 65–74 lata wzrósł o 15 % w okresie 2006–2011;

| 7. | podkreśla potrzebę wysłuchiwania starszych osób przez zapewnianie im towarzystwa dzięki programom socjalnym, dzięki którym młodzi ludzie zajmowaliby się osobami starszymi i poznawali w zamian ich wartości i doświadczenia; uważa, że poparcie społeczeństwa obywatelskiego dla europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji jest niezbędne, by zapewnić bardziej znaczący poziom opieki przez różne fundacje i stowarzyszenia; |
| --- | --- |

7.

podkreśla potrzebę wysłuchiwania starszych osób przez zapewnianie im towarzystwa dzięki programom socjalnym, dzięki którym młodzi ludzie zajmowaliby się osobami starszymi i poznawali w zamian ich wartości i doświadczenia; uważa, że poparcie społeczeństwa obywatelskiego dla europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji jest niezbędne, by zapewnić bardziej znaczący poziom opieki przez różne fundacje i stowarzyszenia;

| 8. | podkreśla, że równoprawny udział jest prawem podstawowym również starszych obywatelek i obywateli; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że równoprawny udział jest prawem podstawowym również starszych obywatelek i obywateli;

| 9. | wskazuje, że możliwości zatrudnienia i wolontariatu, jak również środki ochrony socjalnej mają podstawowe znaczenie dla zapewniania aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu; |
| --- | --- |

9.

wskazuje, że możliwości zatrudnienia i wolontariatu, jak również środki ochrony socjalnej mają podstawowe znaczenie dla zapewniania aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu;

| 10. | podkreśla, że osoby starsze potrzebują różnych form wsparcia i opieki, w związku z czym usługi i rozwiązania muszą być zawsze ukierunkowane na człowieka i odzwierciedlać zapotrzebowanie; |
| --- | --- |

10.

podkreśla, że osoby starsze potrzebują różnych form wsparcia i opieki, w związku z czym usługi i rozwiązania muszą być zawsze ukierunkowane na człowieka i odzwierciedlać zapotrzebowanie;

| 11. | podkreśla konieczność zwalczania dyskryminacji ze względu na wiek w zakresie zatrudnienia celem dopilnowania, by pracownicy w starszym wieku mogli utrzymać pracę lub mieli dostęp do możliwości zatrudnienia; |
| --- | --- |

11.

podkreśla konieczność zwalczania dyskryminacji ze względu na wiek w zakresie zatrudnienia celem dopilnowania, by pracownicy w starszym wieku mogli utrzymać pracę lub mieli dostęp do możliwości zatrudnienia;

| 12. | podkreśla ważną rolę, jaką mają do odegrania podmioty lokalne i regionalne w modernizowaniu, ulepszaniu i racjonalizowaniu świadczenia usług zdrowotnych i usług opieki socjalnej z myślą o stworzeniu modeli umożliwiających jednostkom osiąganie lepszych rezultatów na rynku pracy; |
| --- | --- |

12.

podkreśla ważną rolę, jaką mają do odegrania podmioty lokalne i regionalne w modernizowaniu, ulepszaniu i racjonalizowaniu świadczenia usług zdrowotnych i usług opieki socjalnej z myślą o stworzeniu modeli umożliwiających jednostkom osiąganie lepszych rezultatów na rynku pracy;

| 13. | podkreśla potrzebę stworzenia właściwych warunków umożliwiających ludziom uczestnictwo w rynku pracy i utrzymanie produktywności zarówno w drodze poprawy elastyczności rynku pracy poprzez wprowadzenie systemu wcześniejszych emerytur z tytułu godzin nadliczbowych, możliwości pracy w niepełnym wymiarze godzin, możliwości zawierania umów o zatrudnienie w różnej formie dostosowanych do pracowników w starszym wieku i elastycznych uregulowań dotyczących przechodzenia na emeryturę, takich jak emerytura częściowa czy lata dodatkowe, dbając zawsze o zapewnienie odpowiedniej ochrony socjalnej; |
| --- | --- |

13.

podkreśla potrzebę stworzenia właściwych warunków umożliwiających ludziom uczestnictwo w rynku pracy i utrzymanie produktywności zarówno w drodze poprawy elastyczności rynku pracy poprzez wprowadzenie systemu wcześniejszych emerytur z tytułu godzin nadliczbowych, możliwości pracy w niepełnym wymiarze godzin, możliwości zawierania umów o zatrudnienie w różnej formie dostosowanych do pracowników w starszym wieku i elastycznych uregulowań dotyczących przechodzenia na emeryturę, takich jak emerytura częściowa czy lata dodatkowe, dbając zawsze o zapewnienie odpowiedniej ochrony socjalnej;

| 14. | zatwierdza wniosek Komisji dotyczący przyjęcia definicji aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu, sformułowanej przez WHO; podkreśla, że aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu obejmuje cały okres życia oraz że w definicji tej należy uwzględnić szczególny charakter unijnego kontekstu, a dokładniej priorytety UE w odniesieniu do zdrowych i ekologicznych warunków środowiskowych, świadomości zdrowotnej, profilaktyki i badań przesiewowych mających na celu wczesne wykrywanie chorób, zakończonych odpowiednią diagnoza i skutecznym leczeniem, kompetencji zdrowotnych i aktywności fizycznej, e-zdrowia, bezpieczeństwa żywności i odpowiedniego odżywiania, równouprawnienia płci, systemów zabezpieczenia społecznego (w tym opieki zdrowotnej i ubezpieczenia zdrowotnego), a także programów ochrony socjalnej; zauważa, że starości nie należy utożsamiać z chorobami i niedomaganiami, a więc nie jest ona równoznaczna z zależnością i upośledzeniem; |
| --- | --- |

14.

zatwierdza wniosek Komisji dotyczący przyjęcia definicji aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu, sformułowanej przez WHO; podkreśla, że aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu obejmuje cały okres życia oraz że w definicji tej należy uwzględnić szczególny charakter unijnego kontekstu, a dokładniej priorytety UE w odniesieniu do zdrowych i ekologicznych warunków środowiskowych, świadomości zdrowotnej, profilaktyki i badań przesiewowych mających na celu wczesne wykrywanie chorób, zakończonych odpowiednią diagnoza i skutecznym leczeniem, kompetencji zdrowotnych i aktywności fizycznej, e-zdrowia, bezpieczeństwa żywności i odpowiedniego odżywiania, równouprawnienia płci, systemów zabezpieczenia społecznego (w tym opieki zdrowotnej i ubezpieczenia zdrowotnego), a także programów ochrony socjalnej; zauważa, że starości nie należy utożsamiać z chorobami i niedomaganiami, a więc nie jest ona równoznaczna z zależnością i upośledzeniem;

| 15. | popiera wniosek Komisji dotyczący wydłużenia średniej liczby lat zdrowego życia o dwa lata w ramach realizacji celów inicjatywy „Horyzont 2020” oraz z zadowoleniem przyjmuje osiągnięcia medyczne, które pozwalają wydłużyć średnią długość życia; podkreśla jednak, że aby osiągnąć ten ambitny cel, należy zastosować perspektywę cyklu życia; podkreśla, że dostęp do profilaktyki i opieki podstawowej powinien mieć charakter priorytetowy oraz że należy opracować odpowiednie mechanizmy radzenia sobie ze szkodliwym wpływem chorób przewlekłych na aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu przez cały okres życia; |
| --- | --- |

15.

popiera wniosek Komisji dotyczący wydłużenia średniej liczby lat zdrowego życia o dwa lata w ramach realizacji celów inicjatywy „Horyzont 2020” oraz z zadowoleniem przyjmuje osiągnięcia medyczne, które pozwalają wydłużyć średnią długość życia; podkreśla jednak, że aby osiągnąć ten ambitny cel, należy zastosować perspektywę cyklu życia; podkreśla, że dostęp do profilaktyki i opieki podstawowej powinien mieć charakter priorytetowy oraz że należy opracować odpowiednie mechanizmy radzenia sobie ze szkodliwym wpływem chorób przewlekłych na aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu przez cały okres życia;

| 16. | zachęca Komisję i państwa członkowskie do traktowania służby zdrowia jako kwestii horyzontalnej poprzez włączenie kwestii zdrowotnych do wszystkich odpowiednich strategii politycznych UE poprzez wprowadzenie do nich aspektów związanych z bezpieczeństwem i ochroną socjalną, polityką pracy i polityką gospodarczą, równouprawnieniem płci i walką z dyskryminacją; |
| --- | --- |

16.

zachęca Komisję i państwa członkowskie do traktowania służby zdrowia jako kwestii horyzontalnej poprzez włączenie kwestii zdrowotnych do wszystkich odpowiednich strategii politycznych UE poprzez wprowadzenie do nich aspektów związanych z bezpieczeństwem i ochroną socjalną, polityką pracy i polityką gospodarczą, równouprawnieniem płci i walką z dyskryminacją;

| 17. | zwraca się do Komisji o monitorowanie i udostępnianie potwierdzonych naukowo, pełnych i otwarcie dostępnych danych na temat występowania chorób, w tym chorób przewlekłych, oraz o włączenie tych danych do strategii i wytycznych dotyczących sprawdzonych praktyk w zakresie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu; |
| --- | --- |

17.

zwraca się do Komisji o monitorowanie i udostępnianie potwierdzonych naukowo, pełnych i otwarcie dostępnych danych na temat występowania chorób, w tym chorób przewlekłych, oraz o włączenie tych danych do strategii i wytycznych dotyczących sprawdzonych praktyk w zakresie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu;

| 18. | wzywa państwa członkowskie do opracowania skutecznych sposobów oceny i monitorowania nadużyć wobec osób starszych, a także ich wpływu na zdrowie i samopoczucie ofiar, jak i do opracowania dostępnych procedur pomocy ofiarom i ich ochrony; |
| --- | --- |

18.

wzywa państwa członkowskie do opracowania skutecznych sposobów oceny i monitorowania nadużyć wobec osób starszych, a także ich wpływu na zdrowie i samopoczucie ofiar, jak i do opracowania dostępnych procedur pomocy ofiarom i ich ochrony;

| 19. | podkreśla, że zagadnienia zdrowotne muszą zostać włączone do wszystkich strategii Unii Europejskiej obejmujących zabezpieczenie społeczne i ochronę socjalną, politykę zatrudnienia i politykę gospodarczą, równość płci i dyskryminację; |
| --- | --- |

19.

podkreśla, że zagadnienia zdrowotne muszą zostać włączone do wszystkich strategii Unii Europejskiej obejmujących zabezpieczenie społeczne i ochronę socjalną, politykę zatrudnienia i politykę gospodarczą, równość płci i dyskryminację;

| 20. | zachęca Komisję, by nadal podkreślała, że głównym celem jest zwiększenie o dwa średniej liczby lat przeżytych przez naszych obywateli w zdrowiu oraz że wszystkie wybrane działania powinny w sposób wymierny przyczyniać się do realizacji tego celu; |
| --- | --- |

20.

zachęca Komisję, by nadal podkreślała, że głównym celem jest zwiększenie o dwa średniej liczby lat przeżytych przez naszych obywateli w zdrowiu oraz że wszystkie wybrane działania powinny w sposób wymierny przyczyniać się do realizacji tego celu;

| 21. | zachęca do tego, aby wniosek Komisji służył ułatwieniu i koordynacji europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu poprzez nawiązywanie relacji z zainteresowanymi stronami reprezentującymi zarówno stronę popytu, jak i podaży; wskazuje, że Komisja powinna dopilnować, aby z europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji korzystali wszyscy obywatele UE, zwłaszcza ci, którzy są niedostatecznie reprezentowani lub zagrożeni wykluczeniem; z zadowoleniem przyjmuje więc uznanie w komunikacie COM(2012)0083 roli, jaką odgrywa europejskie partnerstwo na rzecz innowacji w realizacji celów Unii innowacji, agendy cyfrowej, inicjatywy „Nowe umiejętności w nowych miejscach pracy”, europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz europejskiej strategii zdrowia, m.in. w związku z realizacją celów inicjatyw przewodnich w ramach strategii Europa 2020; |
| --- | --- |

21.

zachęca do tego, aby wniosek Komisji służył ułatwieniu i koordynacji europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu poprzez nawiązywanie relacji z zainteresowanymi stronami reprezentującymi zarówno stronę popytu, jak i podaży; wskazuje, że Komisja powinna dopilnować, aby z europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji korzystali wszyscy obywatele UE, zwłaszcza ci, którzy są niedostatecznie reprezentowani lub zagrożeni wykluczeniem; z zadowoleniem przyjmuje więc uznanie w komunikacie COM(2012)0083 roli, jaką odgrywa europejskie partnerstwo na rzecz innowacji w realizacji celów Unii innowacji, agendy cyfrowej, inicjatywy „Nowe umiejętności w nowych miejscach pracy”, europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz europejskiej strategii zdrowia, m.in. w związku z realizacją celów inicjatyw przewodnich w ramach strategii Europa 2020;

| 22. | zwraca się do Komisji o opracowanie wskaźników mogących dostarczać danych dotyczących chorób przewlekłych i starzenia się w sposób umożliwiający ich pełne porównanie i łatwy dostęp do nich w celu opracowania skuteczniejszych strategii oraz umożliwienia wymiany najlepszych praktyk zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym; |
| --- | --- |

22.

zwraca się do Komisji o opracowanie wskaźników mogących dostarczać danych dotyczących chorób przewlekłych i starzenia się w sposób umożliwiający ich pełne porównanie i łatwy dostęp do nich w celu opracowania skuteczniejszych strategii oraz umożliwienia wymiany najlepszych praktyk zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym;

| 23. | popiera wniosek Komisji dotyczący zwiększenia udziału osób starszych w procesie podejmowania decyzji i kształtowania polityki, a także stymulowania sprawowania rządów na szczeblu regionalnym i lokalnym; podkreśla jednak, że oddolne podejście partycypacyjne jako uzupełnienie ciągłego udziału w życiu społecznym i kulturalnym wymaga bardziej dogłębnych podstawowych ocen i regularnego monitorowania rzeczywistych i przyszłych potrzeb i wymagań osób starszych oraz ich nieformalnych i formalnych opiekunów; |
| --- | --- |

23.

popiera wniosek Komisji dotyczący zwiększenia udziału osób starszych w procesie podejmowania decyzji i kształtowania polityki, a także stymulowania sprawowania rządów na szczeblu regionalnym i lokalnym; podkreśla jednak, że oddolne podejście partycypacyjne jako uzupełnienie ciągłego udziału w życiu społecznym i kulturalnym wymaga bardziej dogłębnych podstawowych ocen i regularnego monitorowania rzeczywistych i przyszłych potrzeb i wymagań osób starszych oraz ich nieformalnych i formalnych opiekunów;

| 24. | podkreśla, że informacje i dane gromadzone na szczeblu lokalnym oraz dzięki oddolnemu podejściu partycypacyjnemu będą dla decydentów źródłem wiedzy niezbędnej do formułowania strategii politycznych akceptowalnych przez społeczności lokalne i odpowiednie dla nich; zwraca się zatem do Komisji o wprowadzenie wymogu stosowania oddolnego podejścia partycypacyjnego w badaniach, a także dalszego opracowywania odpowiednich wskaźników i indeksów w celu określenia i monitorowania bieżących potrzeb w związku ze skuteczną realizacją strategii politycznych i programów oraz świadczeniem usług; |
| --- | --- |

24.

podkreśla, że informacje i dane gromadzone na szczeblu lokalnym oraz dzięki oddolnemu podejściu partycypacyjnemu będą dla decydentów źródłem wiedzy niezbędnej do formułowania strategii politycznych akceptowalnych przez społeczności lokalne i odpowiednie dla nich; zwraca się zatem do Komisji o wprowadzenie wymogu stosowania oddolnego podejścia partycypacyjnego w badaniach, a także dalszego opracowywania odpowiednich wskaźników i indeksów w celu określenia i monitorowania bieżących potrzeb w związku ze skuteczną realizacją strategii politycznych i programów oraz świadczeniem usług;

| 25. | przypomina Komisji, że restrykcje i ograniczenia w zakresie opieki zdrowotnej, usług opiekuńczych, ochrony socjalnej i zabezpieczenia społecznego, przyjęte i wprowadzone w życie przez Komisję lub państwa członkowskie jako działanie służące realizacji finansowych i budżetowych oszczędności i cięć wydatków publicznych (na cele zdrowotne i socjalne) w następstwie obecnego kryzysu gospodarczo-finansowego, nie powinny w żaden sposób ograniczać podstawowych potrzeb ludzkich i godności ani nie powinny na nie negatywnie wpływać; podkreśla, że takie oszczędności i cięcia mogą pogorszyć skalę nierówności w zakresie zdrowia i nierówności społeczne oraz prowadzić do wykluczenia społecznego, jeżeli nie będą im towarzyszyć starannie przygotowane reformy z myślą o dobru pacjentów; podkreśla, że takie oszczędności i cięcia pogorszą ogólne wyniki zdrowotne, pogłębią nierówności w zakresie zdrowia i nierówności społeczne oraz zwiększą skalę wykluczenia społecznego, a w konsekwencji zagrożą solidarności między- i wewnątrzpokoleniowej; zachęca zatem państwa członkowskie do opracowania paktu pokoleń zawierającego jasną i jednoznaczną strategię na rzecz zabezpieczenia spójności społecznej, poprawy ogólnych wyników zdrowotnych i rozwiązania problemu nierówności w zakresie zdrowia; podkreśla, że taka strategia powinna dążyć do optymalnej przystępności cenowej, podaży i dostępności systemów opieki zdrowotnej i socjalnej; |
| --- | --- |

25.

przypomina Komisji, że restrykcje i ograniczenia w zakresie opieki zdrowotnej, usług opiekuńczych, ochrony socjalnej i zabezpieczenia społecznego, przyjęte i wprowadzone w życie przez Komisję lub państwa członkowskie jako działanie służące realizacji finansowych i budżetowych oszczędności i cięć wydatków publicznych (na cele zdrowotne i socjalne) w następstwie obecnego kryzysu gospodarczo-finansowego, nie powinny w żaden sposób ograniczać podstawowych potrzeb ludzkich i godności ani nie powinny na nie negatywnie wpływać; podkreśla, że takie oszczędności i cięcia mogą pogorszyć skalę nierówności w zakresie zdrowia i nierówności społeczne oraz prowadzić do wykluczenia społecznego, jeżeli nie będą im towarzyszyć starannie przygotowane reformy z myślą o dobru pacjentów; podkreśla, że takie oszczędności i cięcia pogorszą ogólne wyniki zdrowotne, pogłębią nierówności w zakresie zdrowia i nierówności społeczne oraz zwiększą skalę wykluczenia społecznego, a w konsekwencji zagrożą solidarności między- i wewnątrzpokoleniowej; zachęca zatem państwa członkowskie do opracowania paktu pokoleń zawierającego jasną i jednoznaczną strategię na rzecz zabezpieczenia spójności społecznej, poprawy ogólnych wyników zdrowotnych i rozwiązania problemu nierówności w zakresie zdrowia; podkreśla, że taka strategia powinna dążyć do optymalnej przystępności cenowej, podaży i dostępności systemów opieki zdrowotnej i socjalnej;

| 26. | w tym kontekście podkreśla potrzebę odpowiedniego finansowania na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym w celu wspierania MŚP i przedsiębiorstw społecznych; kwestionuje ilość dostępnych zasobów europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, które pochodzą od zainteresowanych stron, oraz zachęca Komisję do udostępnienia odpowiednich środków finansowych; z zadowoleniem przyjmuje dostosowanie instrumentów finansowych UE w celu zoptymalizowania wpływu środków finansowych oraz zachęca do podejmowania i kontynuowania projektów takich jak CASA, „Więcej lat, lepsze życie” i innych, które promują interoperacyjność i wymianę wiedzy, danych oraz sprawdzonych praktyk; uważa, że decyzja o traktowaniu innowacji na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się jako priorytetowego zagadnienia dla wspólnot wiedzy i innowacji w ramach Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) w latach 2014–2015 to krok we właściwym kierunku, który należy uzupełnić konkretnymi instrumentami finansowymi, np. w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, w tym również w ramach EFS, EFRR, europejskiego programu na rzecz przemian i innowacji społecznych, programu na rzecz badań naukowych i innowacji oraz programu „Horyzont 2020”; |
| --- | --- |

26.

w tym kontekście podkreśla potrzebę odpowiedniego finansowania na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym w celu wspierania MŚP i przedsiębiorstw społecznych; kwestionuje ilość dostępnych zasobów europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, które pochodzą od zainteresowanych stron, oraz zachęca Komisję do udostępnienia odpowiednich środków finansowych; z zadowoleniem przyjmuje dostosowanie instrumentów finansowych UE w celu zoptymalizowania wpływu środków finansowych oraz zachęca do podejmowania i kontynuowania projektów takich jak CASA, „Więcej lat, lepsze życie” i innych, które promują interoperacyjność i wymianę wiedzy, danych oraz sprawdzonych praktyk; uważa, że decyzja o traktowaniu innowacji na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się jako priorytetowego zagadnienia dla wspólnot wiedzy i innowacji w ramach Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) w latach 2014–2015 to krok we właściwym kierunku, który należy uzupełnić konkretnymi instrumentami finansowymi, np. w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, w tym również w ramach EFS, EFRR, europejskiego programu na rzecz przemian i innowacji społecznych, programu na rzecz badań naukowych i innowacji oraz programu „Horyzont 2020”;

| 27. | jest przekonany, że do poprawy dostępu przedsiębiorczości społecznej do rynków finansowych konieczne są różne instrumenty finansowe, jak np. fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej, europejski fundusz venture capital oraz europejski fundusz aniołów biznesu; |
| --- | --- |

27.

jest przekonany, że do poprawy dostępu przedsiębiorczości społecznej do rynków finansowych konieczne są różne instrumenty finansowe, jak np. fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej, europejski fundusz venture capital oraz europejski fundusz aniołów biznesu;

| 28. | oczekuje od państw członkowskich, by przy wykorzystywaniu funduszy strukturalnych zwracały baczniejszą uwagę na kwestię warunków życia i pracy starszego pokolenia, do 2020 r. wspólnie stworzyły Europę przyjazną dla wszystkich pokoleń i rozbudowały infrastrukturę socjalną, aby móc walczyć z ubóstwem wśród osób starszych; |
| --- | --- |

28.

oczekuje od państw członkowskich, by przy wykorzystywaniu funduszy strukturalnych zwracały baczniejszą uwagę na kwestię warunków życia i pracy starszego pokolenia, do 2020 r. wspólnie stworzyły Europę przyjazną dla wszystkich pokoleń i rozbudowały infrastrukturę socjalną, aby móc walczyć z ubóstwem wśród osób starszych;

Filar pierwszy: profilaktyka, badania przesiewowe i wczesna diagnostyka

| 29. | z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji w zakresie zapobiegania utracie sił fizycznych i pogorszeniu sprawności; zachęca Komisję do zastosowania całościowego podejścia do kwestii profilaktyki; wskazuje na systemową zależność pomiędzy statusem społeczno-ekonomicznym a stanem zdrowia przez całe życie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zmierzenia się z problemami strukturalnymi, w tym brakiem kompetencji zdrowotnych, i problemem nierówności społeczno-ekonomicznych (prowadzących do nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej); ponadto poddaje w wątpliwość obarczanie osób fizycznych odpowiedzialnością za poprawę swojego statusu zdrowotnego i wywieranie na nie związanej z tym presji bez właściwego zajęcia się problemami strukturalnymi, choć akceptuje, że odpowiedzialność osób fizycznych powinna odgrywać pewną rolę w poprawie statusu zdrowotnego; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do stworzenia warunków strukturalnych, które umożliwią stawienie czoła problemowi nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej oraz nierówności strukturalnych, w tym problemowi braku kompetencji zdrowotnych, a także do przeznaczenia niezbędnych środków finansowych na dalsze badania nad rolą środowisk lokalnych w związku z rozwiązaniem problemu wspomnianych nierówności; |
| --- | --- |

29.

z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji w zakresie zapobiegania utracie sił fizycznych i pogorszeniu sprawności; zachęca Komisję do zastosowania całościowego podejścia do kwestii profilaktyki; wskazuje na systemową zależność pomiędzy statusem społeczno-ekonomicznym a stanem zdrowia przez całe życie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zmierzenia się z problemami strukturalnymi, w tym brakiem kompetencji zdrowotnych, i problemem nierówności społeczno-ekonomicznych (prowadzących do nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej); ponadto poddaje w wątpliwość obarczanie osób fizycznych odpowiedzialnością za poprawę swojego statusu zdrowotnego i wywieranie na nie związanej z tym presji bez właściwego zajęcia się problemami strukturalnymi, choć akceptuje, że odpowiedzialność osób fizycznych powinna odgrywać pewną rolę w poprawie statusu zdrowotnego; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do stworzenia warunków strukturalnych, które umożliwią stawienie czoła problemowi nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej oraz nierówności strukturalnych, w tym problemowi braku kompetencji zdrowotnych, a także do przeznaczenia niezbędnych środków finansowych na dalsze badania nad rolą środowisk lokalnych w związku z rozwiązaniem problemu wspomnianych nierówności;

| 30. | zwraca się do Komisji i właściwych władz państw członkowskich, by uznały, propagowały i finansowały wszelkie formy profilaktyki, tj. wspieranie zdrowego stylu życia, regularne badania przesiewowe pod kątem chorób, wczesne reagowanie w celu opóźnienia lub powstrzymania rozwoju choroby w początkowym stadium, a także by opracowały środki profilaktyczne mające na celu spowolnienie pogarszania się stanu zdrowia pacjentów cierpiących na choroby przewlekłe; |
| --- | --- |

30.

zwraca się do Komisji i właściwych władz państw członkowskich, by uznały, propagowały i finansowały wszelkie formy profilaktyki, tj. wspieranie zdrowego stylu życia, regularne badania przesiewowe pod kątem chorób, wczesne reagowanie w celu opóźnienia lub powstrzymania rozwoju choroby w początkowym stadium, a także by opracowały środki profilaktyczne mające na celu spowolnienie pogarszania się stanu zdrowia pacjentów cierpiących na choroby przewlekłe;

| 31. | wskazuje, że mobilność intelektualną można poprawiać dzięki dostępowi do uczenia się przez całe życie – również w starszym wieku – i w ten sposób przeciwdziałać chorobom związanym z demencją; |
| --- | --- |

31.

wskazuje, że mobilność intelektualną można poprawiać dzięki dostępowi do uczenia się przez całe życie – również w starszym wieku – i w ten sposób przeciwdziałać chorobom związanym z demencją;

| 32. | popiera podejście Komisji odnośnie do propagowania zdrowia przy pomocy zintegrowanych programów; podkreśla jednak, że programy te powinny być oparte na dowodach (czyli odzwierciedlać rzeczywiste i przyszłe potrzeby starzejącego się społeczeństwa); ponadto podkreśla, że w programach tych należy uwzględnić odpowiednie podejście w odniesieniu do kwestii, które nie są (całkowicie lub bezpośrednio) związane z zachowaniem jednostki, takie jak warunki środowiskowe (jakość powietrza i wody, ograniczanie hałasu, gospodarowanie odpadami), bezpieczeństwo i higiena pracy (zarządzanie strukturą wiekową) i ochrona konsumentów (zasady marketingu i reklamy, bezpieczeństwo żywności, prawa konsumentów); |
| --- | --- |

32.

popiera podejście Komisji odnośnie do propagowania zdrowia przy pomocy zintegrowanych programów; podkreśla jednak, że programy te powinny być oparte na dowodach (czyli odzwierciedlać rzeczywiste i przyszłe potrzeby starzejącego się społeczeństwa); ponadto podkreśla, że w programach tych należy uwzględnić odpowiednie podejście w odniesieniu do kwestii, które nie są (całkowicie lub bezpośrednio) związane z zachowaniem jednostki, takie jak warunki środowiskowe (jakość powietrza i wody, ograniczanie hałasu, gospodarowanie odpadami), bezpieczeństwo i higiena pracy (zarządzanie strukturą wiekową) i ochrona konsumentów (zasady marketingu i reklamy, bezpieczeństwo żywności, prawa konsumentów);

| 33. | popiera podejście Komisji do kwestii większej aktywności fizycznej społeczeństwa z korzyścią dla aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz przypomina, że brak regularnych ćwiczeń skutkuje wieloma problemami zdrowotnymi, które według WHO stanowią czwarty pod względem częstotliwości występowania czynnik ryzyka powodujący zgon; obawia się, że większość obywateli UE nie wykonuje zalecanej dziennej liczby ćwiczeń; |
| --- | --- |

33.

popiera podejście Komisji do kwestii większej aktywności fizycznej społeczeństwa z korzyścią dla aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz przypomina, że brak regularnych ćwiczeń skutkuje wieloma problemami zdrowotnymi, które według WHO stanowią czwarty pod względem częstotliwości występowania czynnik ryzyka powodujący zgon; obawia się, że większość obywateli UE nie wykonuje zalecanej dziennej liczby ćwiczeń;

| 34. | zachęca do ściślejszego powiązania kwestii starzenia się w dobrym zdrowiu z szeroko rozumianą aktywnością fizyczną w ramach programów edukacyjnych; przypomina o znaczeniu codziennych decyzji (aktywność fizyczna, sposób odżywiania itd.) w zapobieganiu problemom zdrowotnym; wzywa Komisję i właściwe organy państw członkowskich do podejmowania działań mających na celu zachęcanie osób w każdym wieku do częstszego uprawiania ćwiczeń fizycznych w celu poprawy stanu zdrowia, co przełoży się na wyższą liczbę lat przeżytych w dobrym zdrowiu, a także na istotne korzyści dla społeczeństwa w postaci ogólnego zdrowia publicznego i wyników finansowych; |
| --- | --- |

34.

zachęca do ściślejszego powiązania kwestii starzenia się w dobrym zdrowiu z szeroko rozumianą aktywnością fizyczną w ramach programów edukacyjnych; przypomina o znaczeniu codziennych decyzji (aktywność fizyczna, sposób odżywiania itd.) w zapobieganiu problemom zdrowotnym; wzywa Komisję i właściwe organy państw członkowskich do podejmowania działań mających na celu zachęcanie osób w każdym wieku do częstszego uprawiania ćwiczeń fizycznych w celu poprawy stanu zdrowia, co przełoży się na wyższą liczbę lat przeżytych w dobrym zdrowiu, a także na istotne korzyści dla społeczeństwa w postaci ogólnego zdrowia publicznego i wyników finansowych;

| 35. | z zadowoleniem przyjmuje strategiczny plan wdrożenia europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu, a w szczególności położenie w nim nacisku na współpracę między Komisją Europejską, państwami członkowskimi, przemysłem i gospodarką, podmiotami publicznymi i prywatnymi, pracownikami służby zdrowia i opieki, a także organizacjami reprezentującymi osoby starsze i pacjentów, wymianę i przekazywanie dobrych pomysłów i godnych naśladowania wzorców (np. cyfrowa platforma „Rynek”) oraz optymalizację stosowanych aktualnie instrumentów finansowania; podkreśla potrzebę postrzegania starzenia się jako szansy, a nie obciążenia oraz uznania i propagowania wartości osób starszych, ich doświadczenia i ciągłego wkładu w życie społeczne; z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji zdecydowanie nastawione na wspieranie witalności i godności osób starszych w Europie dzięki innowacjom odnoszącym się do seniorów, wzmacnianiu „kultury aktywnego starzenia się” w Europie przyjaznej dla wszystkich pokoleń oraz kształtowanie tego procesu wspólnie z uznanymi partnerami ze świata nauki i społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

35.

z zadowoleniem przyjmuje strategiczny plan wdrożenia europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu, a w szczególności położenie w nim nacisku na współpracę między Komisją Europejską, państwami członkowskimi, przemysłem i gospodarką, podmiotami publicznymi i prywatnymi, pracownikami służby zdrowia i opieki, a także organizacjami reprezentującymi osoby starsze i pacjentów, wymianę i przekazywanie dobrych pomysłów i godnych naśladowania wzorców (np. cyfrowa platforma „Rynek”) oraz optymalizację stosowanych aktualnie instrumentów finansowania; podkreśla potrzebę postrzegania starzenia się jako szansy, a nie obciążenia oraz uznania i propagowania wartości osób starszych, ich doświadczenia i ciągłego wkładu w życie społeczne; z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji zdecydowanie nastawione na wspieranie witalności i godności osób starszych w Europie dzięki innowacjom odnoszącym się do seniorów, wzmacnianiu „kultury aktywnego starzenia się” w Europie przyjaznej dla wszystkich pokoleń oraz kształtowanie tego procesu wspólnie z uznanymi partnerami ze świata nauki i społeczeństwa obywatelskiego;

| 36. | przypomina, że w przypadku pracowników w starszym wieku konieczne jest rozszerzenie uznawalności kwalifikacji zdobytych w ramach edukacji nieformalnej i pozaformalnej, zwłaszcza kwalifikacji zdobytych w drodze wolontariatu i opieki nieformalnej; |
| --- | --- |

36.

przypomina, że w przypadku pracowników w starszym wieku konieczne jest rozszerzenie uznawalności kwalifikacji zdobytych w ramach edukacji nieformalnej i pozaformalnej, zwłaszcza kwalifikacji zdobytych w drodze wolontariatu i opieki nieformalnej;

| 37. | zwraca się do Komisji o uznanie za priorytetowe czynników, które mogą wpływać na sposoby starzenia się społeczeństwa europejskiego, takich jak wysoki poziom spożycia alkoholu i palenia tytoniu; |
| --- | --- |

37.

zwraca się do Komisji o uznanie za priorytetowe czynników, które mogą wpływać na sposoby starzenia się społeczeństwa europejskiego, takich jak wysoki poziom spożycia alkoholu i palenia tytoniu;

Filar drugi: opieka i leczenie

| 38. | popiera wyznaczony przez Komisję cel dotyczący dalszego rozwoju systemów zintegrowanej opieki i leczenia; biorąc pod uwagę adekwatność istniejących, preferowanych i przyszłych systemów opieki i leczenia w stosunku do ich dalszego rozwoju, a także należycie uwzględniając zasadę pomocniczości w obszarze zdrowia publicznego, zwraca się do państw członkowskich i właściwych władz, aby opracowały krajowe, regionalne i lokalne systemy opieki i leczenia obejmujące wszechstronne i zintegrowane podejście do zarządzania chorobami wynikającymi z wieku; wzywa zatem Komisję do udzielenia pomocy państwom członkowskim przy jednoczesnym poszanowaniu regionalnych i lokalnych różnic w oczekiwaniach, normach i wartościach obywateli; zachęca Komisję do skorzystania z prac Europejskiej Agencji Leków na temat działania leków u osób starszych oraz do uwzględnienia tych prac w celu poprawienia dostępu pacjentów w starszym wieku do bezpiecznych i odpowiednich leków; |
| --- | --- |

38.

popiera wyznaczony przez Komisję cel dotyczący dalszego rozwoju systemów zintegrowanej opieki i leczenia; biorąc pod uwagę adekwatność istniejących, preferowanych i przyszłych systemów opieki i leczenia w stosunku do ich dalszego rozwoju, a także należycie uwzględniając zasadę pomocniczości w obszarze zdrowia publicznego, zwraca się do państw członkowskich i właściwych władz, aby opracowały krajowe, regionalne i lokalne systemy opieki i leczenia obejmujące wszechstronne i zintegrowane podejście do zarządzania chorobami wynikającymi z wieku; wzywa zatem Komisję do udzielenia pomocy państwom członkowskim przy jednoczesnym poszanowaniu regionalnych i lokalnych różnic w oczekiwaniach, normach i wartościach obywateli; zachęca Komisję do skorzystania z prac Europejskiej Agencji Leków na temat działania leków u osób starszych oraz do uwzględnienia tych prac w celu poprawienia dostępu pacjentów w starszym wieku do bezpiecznych i odpowiednich leków;

| 39. | z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący wdrożenia programów zarządzania i planów opieki dla indywidualnych przypadków; uznaje konieczność podejścia zorientowanego na klienta/pacjenta; jednak kosztów takiego podejścia wynikającego z korzystania z usług wyszkolonych opiekunów i stosowania odpowiednich „narzędzi” nie należy przypisywać wyłącznie jednostkom, lecz uznać za odpowiedzialność społeczną, co zagwarantuje solidarność wewnątrz- i międzypokoleniową; uważa, że należy zwrócić uwagę na nowe formy solidarności, które skrywa potencjał starszego pokolenia i które powinny zostać włączone do rozwiązań problemów związanych z opieką i leczeniem; |
| --- | --- |

39.

z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący wdrożenia programów zarządzania i planów opieki dla indywidualnych przypadków; uznaje konieczność podejścia zorientowanego na klienta/pacjenta; jednak kosztów takiego podejścia wynikającego z korzystania z usług wyszkolonych opiekunów i stosowania odpowiednich „narzędzi” nie należy przypisywać wyłącznie jednostkom, lecz uznać za odpowiedzialność społeczną, co zagwarantuje solidarność wewnątrz- i międzypokoleniową; uważa, że należy zwrócić uwagę na nowe formy solidarności, które skrywa potencjał starszego pokolenia i które powinny zostać włączone do rozwiązań problemów związanych z opieką i leczeniem;

| 40. | wspiera ambicje Komisji w zakresie e-zdrowia, które ma stać się istotnym i ważnym aspektem przyszłych systemów opieki i leczenia; uznaje jednak, że rozwiązania w zakresie e-zdrowia, chociaż korzystne, mogą nie poprawić w znaczący sposób wyników zdrowotnych, w tym również w zakresie równowagi psychicznej, jeśli rozwiązania te zastąpią interakcje między ludźmi, a nie będą włączone do podejścia „twarzą w twarz” pomiędzy pacjentami a pracownikami służby zdrowia; uważa, że technologia e-zdrowia nie powinna ograniczać opartych na zaufaniu stosunków między osobami starszymi a pracownikami służby zdrowia; |
| --- | --- |

40.

wspiera ambicje Komisji w zakresie e-zdrowia, które ma stać się istotnym i ważnym aspektem przyszłych systemów opieki i leczenia; uznaje jednak, że rozwiązania w zakresie e-zdrowia, chociaż korzystne, mogą nie poprawić w znaczący sposób wyników zdrowotnych, w tym również w zakresie równowagi psychicznej, jeśli rozwiązania te zastąpią interakcje między ludźmi, a nie będą włączone do podejścia „twarzą w twarz” pomiędzy pacjentami a pracownikami służby zdrowia; uważa, że technologia e-zdrowia nie powinna ograniczać opartych na zaufaniu stosunków między osobami starszymi a pracownikami służby zdrowia;

| 41. | uznaje zamiar Komisji dotyczący jej wkładu w ustanowienie systemów opieki i leczenia, które będą bardziej racjonalne pod względem kosztów; podkreśla jednak, że stałego wzrostu ogólnych kosztów opieki zdrowotnej i wsparcia socjalnego nie można wiązać wyłącznie z problemem starzenia się społeczeństwa; przyznaje, że coraz częściej występujące choroby przewlekłe są ważnym czynnikiem powodującym wzrost kosztów opieki zdrowotnej i wsparcia socjalnego, ale zauważa, że jeśli ciężarem kosztów opieki zdrowotnej w coraz większym stopniu obarcza się jednostki, może to doprowadzić do powstania sytuacji błędnego koła, w której zagrożone jest zdrowie i samopoczucie, ponieważ jednostki takie mogą być zmuszone do ponownego rozplanowania swoich już często ograniczonych zasobów lub muszą odkładać na później leczenie, przerywać je lub rezygnować z niego, a także podobnie postępować z pomocą i odpowiednim odżywianiem, co z kolei może spowodować wyższe koszty opieki zdrowotnej i wsparcia socjalnego zarówno dla jednostki, jak i społeczeństwa; |
| --- | --- |

41.

uznaje zamiar Komisji dotyczący jej wkładu w ustanowienie systemów opieki i leczenia, które będą bardziej racjonalne pod względem kosztów; podkreśla jednak, że stałego wzrostu ogólnych kosztów opieki zdrowotnej i wsparcia socjalnego nie można wiązać wyłącznie z problemem starzenia się społeczeństwa; przyznaje, że coraz częściej występujące choroby przewlekłe są ważnym czynnikiem powodującym wzrost kosztów opieki zdrowotnej i wsparcia socjalnego, ale zauważa, że jeśli ciężarem kosztów opieki zdrowotnej w coraz większym stopniu obarcza się jednostki, może to doprowadzić do powstania sytuacji błędnego koła, w której zagrożone jest zdrowie i samopoczucie, ponieważ jednostki takie mogą być zmuszone do ponownego rozplanowania swoich już często ograniczonych zasobów lub muszą odkładać na później leczenie, przerywać je lub rezygnować z niego, a także podobnie postępować z pomocą i odpowiednim odżywianiem, co z kolei może spowodować wyższe koszty opieki zdrowotnej i wsparcia socjalnego zarówno dla jednostki, jak i społeczeństwa;

| 42. | uznaje cel Komisji dotyczący rozwiązania problemów niepewności prawnej i regulacyjnej oraz rozdrobnienia rynku, ale podkreśla, że we wszystkich niezbędnych reformach rynkowych należy uwzględnić znaczenie utrzymania przystępności cenowej opieki zdrowotnej dla obywateli oraz że należy uznać i respektować kompetencje rządów krajowych i regionalnych oraz samorządów terytorialnych w zakresie ochrony zdrowia i ochrony socjalnej oraz przestrzegać tych kompetencji bez umniejszania potrzeby inwestowania w systemy opieki na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

42.

uznaje cel Komisji dotyczący rozwiązania problemów niepewności prawnej i regulacyjnej oraz rozdrobnienia rynku, ale podkreśla, że we wszystkich niezbędnych reformach rynkowych należy uwzględnić znaczenie utrzymania przystępności cenowej opieki zdrowotnej dla obywateli oraz że należy uznać i respektować kompetencje rządów krajowych i regionalnych oraz samorządów terytorialnych w zakresie ochrony zdrowia i ochrony socjalnej oraz przestrzegać tych kompetencji bez umniejszania potrzeby inwestowania w systemy opieki na szczeblu lokalnym;

| 43. | utrzymuje, że konieczna jest dalsza reforma systemu emerytalnego, aby stał się on bardziej odpowiedni, trwały i bezpieczny, zwłaszcza zwracając szczególną uwagę na zmniejszanie różnic w wynagrodzeniu ze względu na płeć, a co za tym idzie różnic w wysokości świadczeń emerytalnych, a także aby wysokość takich świadczeń była przewidywalna dla przyszłych pokoleń; w związku z tym domaga się lepszego dostosowania rzeczywistego i oficjalnego wieku emerytalnego do długości życia; wzywa państwa członkowskie, które podniosły ustawowy wiek emerytalny lub zamierzają to zrobić, do wspierania pracy osób starszych, przykładowo poprzez ulgi podatkowe i socjalne; |
| --- | --- |

43.

utrzymuje, że konieczna jest dalsza reforma systemu emerytalnego, aby stał się on bardziej odpowiedni, trwały i bezpieczny, zwłaszcza zwracając szczególną uwagę na zmniejszanie różnic w wynagrodzeniu ze względu na płeć, a co za tym idzie różnic w wysokości świadczeń emerytalnych, a także aby wysokość takich świadczeń była przewidywalna dla przyszłych pokoleń; w związku z tym domaga się lepszego dostosowania rzeczywistego i oficjalnego wieku emerytalnego do długości życia; wzywa państwa członkowskie, które podniosły ustawowy wiek emerytalny lub zamierzają to zrobić, do wspierania pracy osób starszych, przykładowo poprzez ulgi podatkowe i socjalne;

| 44. | zwraca się do Komisji o przeprowadzenie ogólnej analizy potencjału europejskiego w zakresie służby zdrowia w stosunku do potencjału krajowego państw członkowskich przy uwzględnieniu występowania w niektórych państwach członkowskich poważnych braków kadrowych w odniesieniu do personelu medycznego, będących następstwem faktu, że w innych państwach członkowskich zapewnia się atrakcyjniejsze warunki pracy; |
| --- | --- |

44.

zwraca się do Komisji o przeprowadzenie ogólnej analizy potencjału europejskiego w zakresie służby zdrowia w stosunku do potencjału krajowego państw członkowskich przy uwzględnieniu występowania w niektórych państwach członkowskich poważnych braków kadrowych w odniesieniu do personelu medycznego, będących następstwem faktu, że w innych państwach członkowskich zapewnia się atrakcyjniejsze warunki pracy;

| 45. | zwraca się do Komisji o opracowanie strategii w celu zapewnienia wszystkim obywatelom równości szans w obszarze służby zdrowia, tak by stworzyć system współpracy między państwami członkowskimi, z których personel medyczny masowo wyjeżdża, a tymi, które korzystają z usług tego personelu; |
| --- | --- |

45.

zwraca się do Komisji o opracowanie strategii w celu zapewnienia wszystkim obywatelom równości szans w obszarze służby zdrowia, tak by stworzyć system współpracy między państwami członkowskimi, z których personel medyczny masowo wyjeżdża, a tymi, które korzystają z usług tego personelu;

| 46. | utrzymuje, że strategie polityczne umożliwiające godzenie życia rodzinnego i zawodowego pozwalają kobietom lepiej radzić sobie z wyzwaniami związanymi ze starzeniem się, biorąc pod uwagę fakt, że praca podnosi jakość życia; jest przekonany, że strategie takie pozwalają ponadto kobietom uniknąć dyskryminacji w zakresie wysokości wynagrodzenia, a co za tym idzie – ryzyka ubóstwa w jesieni życia w sytuacji, gdy w celu pogodzenia życia rodzinnego i zawodowego kobieta zdecydowała się na pracę w niepełnym wymiarze godzin, pracę okazjonalną lub nietypową, co ma wpływ na wysokość składek opłacanych tytułem ubezpieczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

46.

utrzymuje, że strategie polityczne umożliwiające godzenie życia rodzinnego i zawodowego pozwalają kobietom lepiej radzić sobie z wyzwaniami związanymi ze starzeniem się, biorąc pod uwagę fakt, że praca podnosi jakość życia; jest przekonany, że strategie takie pozwalają ponadto kobietom uniknąć dyskryminacji w zakresie wysokości wynagrodzenia, a co za tym idzie – ryzyka ubóstwa w jesieni życia w sytuacji, gdy w celu pogodzenia życia rodzinnego i zawodowego kobieta zdecydowała się na pracę w niepełnym wymiarze godzin, pracę okazjonalną lub nietypową, co ma wpływ na wysokość składek opłacanych tytułem ubezpieczenia emerytalnego;

| 47. | uważa, że konieczne jest zwiększenie współmierności emerytur poprzez przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć na rynku pracy, w szczególności dzięki zmniejszeniu różnic w przebiegu kariery zawodowej i w wynagrodzeniach wynikających z aspektu płci; |
| --- | --- |

47.

uważa, że konieczne jest zwiększenie współmierności emerytur poprzez przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć na rynku pracy, w szczególności dzięki zmniejszeniu różnic w przebiegu kariery zawodowej i w wynagrodzeniach wynikających z aspektu płci;

| 48. | podkreśla znaczenie odpowiedzialności indywidualnej, biorąc pod uwagę, że jednostki również muszą zastanowić się nad tym, co mogą zrobić, aby zabezpieczyć swój wiek emerytalny; zwraca również uwagę na nadrzędną rolę rodziny i solidarności międzypokoleniowej; |
| --- | --- |

48.

podkreśla znaczenie odpowiedzialności indywidualnej, biorąc pod uwagę, że jednostki również muszą zastanowić się nad tym, co mogą zrobić, aby zabezpieczyć swój wiek emerytalny; zwraca również uwagę na nadrzędną rolę rodziny i solidarności międzypokoleniowej;

Filar trzeci: aktywne starzenie się i samodzielne życie

| 49. | z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji odnośnie do aktywnego starzenia się i samodzielnego życia, a dokładniej jej szczegółowy pogląd na rolę i znaczenie „miejsca w procesie starzenia się”, ponieważ zasięg lub granice miejsc, w których ludzie żyją, coraz częściej ulegają wraz z wiekiem ograniczeniu oraz z uwagi na to, że starsze osoby zazwyczaj preferują możliwie jak najdłuższe samodzielne życie i zachowanie aktywności w swoim środowisku; podkreśla potrzebę zachęcania starszych osób do mieszkania we własnych domach tak długo, jak jest to realnie możliwe, jeżeli im to odpowiada, aby ograniczyć zakłócenie ich normalnych zajęć zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym; podkreśla ponadto, że rozwiązaniem są nie tylko domy spokojnej starości, ale również społeczności, które utrzymują kontakty międzypokoleniowe i są aktywne w szerokim zakresie; uważa wspólny program „Nowoczesne technologie w służbie osobom starszym” za ważne narzędzie umożliwiające ułatwianie życia codziennego technicznymi środkami pomocy; |
| --- | --- |

49.

z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji odnośnie do aktywnego starzenia się i samodzielnego życia, a dokładniej jej szczegółowy pogląd na rolę i znaczenie „miejsca w procesie starzenia się”, ponieważ zasięg lub granice miejsc, w których ludzie żyją, coraz częściej ulegają wraz z wiekiem ograniczeniu oraz z uwagi na to, że starsze osoby zazwyczaj preferują możliwie jak najdłuższe samodzielne życie i zachowanie aktywności w swoim środowisku; podkreśla potrzebę zachęcania starszych osób do mieszkania we własnych domach tak długo, jak jest to realnie możliwe, jeżeli im to odpowiada, aby ograniczyć zakłócenie ich normalnych zajęć zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym; podkreśla ponadto, że rozwiązaniem są nie tylko domy spokojnej starości, ale również społeczności, które utrzymują kontakty międzypokoleniowe i są aktywne w szerokim zakresie; uważa wspólny program „Nowoczesne technologie w służbie osobom starszym” za ważne narzędzie umożliwiające ułatwianie życia codziennego technicznymi środkami pomocy;

| 50. | zachęca Komisję, aby w ocenie rozwiązań umożliwiających samodzielne życie rozważyła problemy, jakie stwarza istniejąca w wielu państwach członkowskich różnica między średnią długością życia w zdrowiu a wiekiem emerytalnym, co może sprawić, że liczne osoby znajdą się w sytuacji, gdy nie mogą już dłużej pracować, ale nie osiągnęły jeszcze wieku uprawniającego do otrzymania świadczeń emerytalnych w pełnej wysokości; |
| --- | --- |

50.

zachęca Komisję, aby w ocenie rozwiązań umożliwiających samodzielne życie rozważyła problemy, jakie stwarza istniejąca w wielu państwach członkowskich różnica między średnią długością życia w zdrowiu a wiekiem emerytalnym, co może sprawić, że liczne osoby znajdą się w sytuacji, gdy nie mogą już dłużej pracować, ale nie osiągnęły jeszcze wieku uprawniającego do otrzymania świadczeń emerytalnych w pełnej wysokości;

| 51. | przypomina, że obywatele w starszym wieku są atutem dla naszego społeczeństwa oraz że ogromne znaczenie ma czerpanie z ich wiedzy i doświadczenia we wszystkich dziedzinach życia oraz wspieranie ich w jak najdłuższym samodzielnym życiu; |
| --- | --- |

51.

przypomina, że obywatele w starszym wieku są atutem dla naszego społeczeństwa oraz że ogromne znaczenie ma czerpanie z ich wiedzy i doświadczenia we wszystkich dziedzinach życia oraz wspieranie ich w jak najdłuższym samodzielnym życiu;

| 52. | uważa, że ogromne znaczenie ma walka z izolacją informacyjną starszego pokolenia, a dostęp do nowych technologii i ich zastosowania to jedno z podstawowych narzędzi aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz integracji społecznej seniorów; |
| --- | --- |

52.

uważa, że ogromne znaczenie ma walka z izolacją informacyjną starszego pokolenia, a dostęp do nowych technologii i ich zastosowania to jedno z podstawowych narzędzi aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz integracji społecznej seniorów;

| 53. | zwraca się do Komisji Europejskiej o promowanie dostępnego i przystępnego otoczenia materialnego dla wspierania dostosowywania mieszkań osób starszych, co przyczyni się do ich autonomii; podkreśla, że dostosowywanie mieszkań pozostaje najlepszym sposobem zapobiegania wypadkom domowym, które mogą pociągać za sobą poważną niesprawność i znaczące koszty dla finansów publicznych, jak i dla rodzin oraz stanowią hamulec dla aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu; |
| --- | --- |

53.

zwraca się do Komisji Europejskiej o promowanie dostępnego i przystępnego otoczenia materialnego dla wspierania dostosowywania mieszkań osób starszych, co przyczyni się do ich autonomii; podkreśla, że dostosowywanie mieszkań pozostaje najlepszym sposobem zapobiegania wypadkom domowym, które mogą pociągać za sobą poważną niesprawność i znaczące koszty dla finansów publicznych, jak i dla rodzin oraz stanowią hamulec dla aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu;

| 54. | popiera cel Komisji dotyczący tworzenia środowisk przyjaznych dla osób starszych, tak aby zapobiec sytuacji, w której otoczenie będzie stanowiło przeszkodę dla wykorzystania przez osoby starsze ich potencjału i (pozostałych jeszcze) zdolności, oraz aby pomóc osobom starszym w zachowaniu jak najdłużej zdolności fizycznych i poznawczych i umożliwić im życie w znanym i bezpiecznym środowisku, dzięki czemu zapobiegnie się izolacji społecznej; zachęca jednak Komisję, aby uwzględniła tworzenie środowisk zgodnie z koncepcją projektowania dla wszystkich oraz podkreśla, że środowiska te należy rozumieć w szerokim kontekście, który obejmuje nie tylko środowisko zbudowane i rolnicze z wygodnymi, bezpiecznymi i łatwo dostępnymi domami, chodnikami, miastami itp., lecz również środowisko społeczne, psychologiczne, ekologiczne, kulturowe i środowisko naturalne, a także różnorodną ofertę zajęć, w której każdy może znaleźć dla siebie formę rozwoju osobistego i chęci do działania w kontakcie z innymi; podkreśla, że owo środowisko miejskie powinno gwarantować osobom starszym większą dostępność dóbr wynikającą z życia na gęsto zaludnionym obszarze dzięki łatwiejszemu dostępowi do podstawowych udogodnień, a także zwraca uwagę, że mimo ciągłej urbanizacji wiele osób nadal mieszka na wsi, co także wymaga innowacyjnych rozwiązań; |
| --- | --- |

54.

popiera cel Komisji dotyczący tworzenia środowisk przyjaznych dla osób starszych, tak aby zapobiec sytuacji, w której otoczenie będzie stanowiło przeszkodę dla wykorzystania przez osoby starsze ich potencjału i (pozostałych jeszcze) zdolności, oraz aby pomóc osobom starszym w zachowaniu jak najdłużej zdolności fizycznych i poznawczych i umożliwić im życie w znanym i bezpiecznym środowisku, dzięki czemu zapobiegnie się izolacji społecznej; zachęca jednak Komisję, aby uwzględniła tworzenie środowisk zgodnie z koncepcją projektowania dla wszystkich oraz podkreśla, że środowiska te należy rozumieć w szerokim kontekście, który obejmuje nie tylko środowisko zbudowane i rolnicze z wygodnymi, bezpiecznymi i łatwo dostępnymi domami, chodnikami, miastami itp., lecz również środowisko społeczne, psychologiczne, ekologiczne, kulturowe i środowisko naturalne, a także różnorodną ofertę zajęć, w której każdy może znaleźć dla siebie formę rozwoju osobistego i chęci do działania w kontakcie z innymi; podkreśla, że owo środowisko miejskie powinno gwarantować osobom starszym większą dostępność dóbr wynikającą z życia na gęsto zaludnionym obszarze dzięki łatwiejszemu dostępowi do podstawowych udogodnień, a także zwraca uwagę, że mimo ciągłej urbanizacji wiele osób nadal mieszka na wsi, co także wymaga innowacyjnych rozwiązań;

| 55. | podkreśla ponadto znaczenie przystosowania wnętrz domów osób starszych, aby skuteczniej zapobiegać wypadkom i upadkom w domu i przedłużyć w ten sposób niezależność tych osób; zachęca państwa członkowskie do zadbania o to, aby osoby starsze kwalifikowały się do otrzymania pomocy finansowej na przebudowę domu; popiera środki, które pozwolą uniknąć izolacji starszych i uwiązanych w domu osób oraz zwalczać napiętnowanie z powodu chorób, nie zawsze związanych z wiekiem; |
| --- | --- |

55.

podkreśla ponadto znaczenie przystosowania wnętrz domów osób starszych, aby skuteczniej zapobiegać wypadkom i upadkom w domu i przedłużyć w ten sposób niezależność tych osób; zachęca państwa członkowskie do zadbania o to, aby osoby starsze kwalifikowały się do otrzymania pomocy finansowej na przebudowę domu; popiera środki, które pozwolą uniknąć izolacji starszych i uwiązanych w domu osób oraz zwalczać napiętnowanie z powodu chorób, nie zawsze związanych z wiekiem;

| 56. | podkreśla konieczność zrównania obszarów wiejskich i miejskich pod względem opieki nad osobami starszymi; uważa, że innowacje technologiczne za pomocą ICT powinny podejmować wyzwania związane z mobilnością, przed jakimi stają osoby starsze mieszkające na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

56.

podkreśla konieczność zrównania obszarów wiejskich i miejskich pod względem opieki nad osobami starszymi; uważa, że innowacje technologiczne za pomocą ICT powinny podejmować wyzwania związane z mobilnością, przed jakimi stają osoby starsze mieszkające na obszarach wiejskich;

| 57. | podkreśla konieczność zwrócenia szczególnej uwagi na integrację starzejących się osób mieszkających na oddalonych obszarach lub borykających się z licznymi trudnościami; |
| --- | --- |

57.

podkreśla konieczność zwrócenia szczególnej uwagi na integrację starzejących się osób mieszkających na oddalonych obszarach lub borykających się z licznymi trudnościami;

| 58. | popiera cel Komisji dotyczący tworzenia środowisk przyjaznych dla osób starszych, tak aby zapobiec sytuacji, w której otoczenie będzie stanowiło przeszkodę dla wykorzystania przez osoby starsze ich potencjału i (pozostałych) zdolności; podkreśla, że otoczenie to należy rozumieć w szerokim kontekście, który obejmuje nie tylko środowisko zbudowane, lecz również środowisko społeczne, psychologiczne, kulturowe i naturalne; zachęca w związku z tym Komisję do przedłożenia propozycji europejskich przepisów w zakresie dostępności; |
| --- | --- |

58.

popiera cel Komisji dotyczący tworzenia środowisk przyjaznych dla osób starszych, tak aby zapobiec sytuacji, w której otoczenie będzie stanowiło przeszkodę dla wykorzystania przez osoby starsze ich potencjału i (pozostałych) zdolności; podkreśla, że otoczenie to należy rozumieć w szerokim kontekście, który obejmuje nie tylko środowisko zbudowane, lecz również środowisko społeczne, psychologiczne, kulturowe i naturalne; zachęca w związku z tym Komisję do przedłożenia propozycji europejskich przepisów w zakresie dostępności;

| 59. | apeluje do Komisji o dokonanie przeglądu dostępnych rozwiązań oraz dobrych praktyk dotyczących nowego podejścia do procesu aktywnego starzenia się oraz utworzenia kompleksowego i kompatybilnego systemu w tym zakresie we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

59.

apeluje do Komisji o dokonanie przeglądu dostępnych rozwiązań oraz dobrych praktyk dotyczących nowego podejścia do procesu aktywnego starzenia się oraz utworzenia kompleksowego i kompatybilnego systemu w tym zakresie we wszystkich państwach członkowskich;

| 60. | proponuje, aby strategie polityczne Unii wprowadzane w ramach tytułu XII Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczącego edukacji i sportu obejmowały kwestię aktywnego starzenia się; |
| --- | --- |

60.

proponuje, aby strategie polityczne Unii wprowadzane w ramach tytułu XII Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczącego edukacji i sportu obejmowały kwestię aktywnego starzenia się;

| 61. | podkreśla, że eliminowanie barier architektonicznych, którego dokonuje się na rzecz osób niepełnosprawnych, ma pozytywny wpływ również na mobilność osób starszych, co przyczynia się do dłuższego prowadzenia przez nich niezależnego i aktywnego życia; uważa w związku z tym, iż ważne jest, by działania związane z eliminowaniem barier były realizowane także w małych miejscowościach, w których mieszka wiele osób starszych; |
| --- | --- |

61.

podkreśla, że eliminowanie barier architektonicznych, którego dokonuje się na rzecz osób niepełnosprawnych, ma pozytywny wpływ również na mobilność osób starszych, co przyczynia się do dłuższego prowadzenia przez nich niezależnego i aktywnego życia; uważa w związku z tym, iż ważne jest, by działania związane z eliminowaniem barier były realizowane także w małych miejscowościach, w których mieszka wiele osób starszych;

| 62. | proponuje zachęcanie do łączenia emerytury z aktywnością; |
| --- | --- |

62.

proponuje zachęcanie do łączenia emerytury z aktywnością;

| 63. | wzywa Komisję do przedłożenia propozycji zwalczania dyskryminacji osób starszych w dostępie do rynku pracy, a także w miejscu pracy i przy wykonywaniu pracy z myślą o konsekwentnym tworzeniu świata pracy przyjaznego dla wszystkich pokoleń; |
| --- | --- |

63.

wzywa Komisję do przedłożenia propozycji zwalczania dyskryminacji osób starszych w dostępie do rynku pracy, a także w miejscu pracy i przy wykonywaniu pracy z myślą o konsekwentnym tworzeniu świata pracy przyjaznego dla wszystkich pokoleń;

| 64. | wzywa pracodawców, aby w stosownych przypadkach nasilali działania na rzecz dostosowania warunków pracy do stanu zdrowia i zdolności pracowników w starszym wieku oraz by propagowali bardziej pozytywny wizerunek osób starszych w miejscu pracy; |
| --- | --- |

64.

wzywa pracodawców, aby w stosownych przypadkach nasilali działania na rzecz dostosowania warunków pracy do stanu zdrowia i zdolności pracowników w starszym wieku oraz by propagowali bardziej pozytywny wizerunek osób starszych w miejscu pracy;

| 65. | zwraca uwagę, że starzenie się oznacza nie tylko wyzwania, ale również możliwości, zwłaszcza możliwości w zakresie innowacji, które na dłuższą metę mogłyby przyczynić się do tworzenia miejsc pracy i rozwijania dobrobytu gospodarczego w Europie; |
| --- | --- |

65.

zwraca uwagę, że starzenie się oznacza nie tylko wyzwania, ale również możliwości, zwłaszcza możliwości w zakresie innowacji, które na dłuższą metę mogłyby przyczynić się do tworzenia miejsc pracy i rozwijania dobrobytu gospodarczego w Europie;

Kwestie horyzontalne

| 66. | z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji odnośnie do instrumentów finansowania, procesów standaryzacji, rozwoju repozytorium, ułatwienia synergii i współpracy oraz wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi; podkreśla jednak, że warunkiem wstępnym jego realizacji jest powiązanie tych celów z rzeczywistymi potrzebami i wymogami (tj. zapewnienie strategii politycznych, programów i usług opartych na dowodach, dzięki czemu podlegają one reprezentatywnej ocenie i regularnemu monitorowaniu, co ułatwi i przyspieszy stworzenie UE przyjaznej dla osób starszych); zwraca się zatem do Komisji o rozpoczęcie przygotowywania ustandaryzowanych narzędzi oceny i monitorowania, które dostarczą danych niezbędnych do opracowania opartych na dowodach zaleceń w zakresie polityki, opracowywania programów oraz świadczenia usług (w zakresie ochrony zdrowia/opieki); |
| --- | --- |

66.

z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji odnośnie do instrumentów finansowania, procesów standaryzacji, rozwoju repozytorium, ułatwienia synergii i współpracy oraz wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi; podkreśla jednak, że warunkiem wstępnym jego realizacji jest powiązanie tych celów z rzeczywistymi potrzebami i wymogami (tj. zapewnienie strategii politycznych, programów i usług opartych na dowodach, dzięki czemu podlegają one reprezentatywnej ocenie i regularnemu monitorowaniu, co ułatwi i przyspieszy stworzenie UE przyjaznej dla osób starszych); zwraca się zatem do Komisji o rozpoczęcie przygotowywania ustandaryzowanych narzędzi oceny i monitorowania, które dostarczą danych niezbędnych do opracowania opartych na dowodach zaleceń w zakresie polityki, opracowywania programów oraz świadczenia usług (w zakresie ochrony zdrowia/opieki);

| 67. | popiera podejście Komisji odnośnie do innowacji przyjaznych dla osób starszych; wzywa jednak Komisję do dopilnowania, aby innowacje te były zorientowane na użytkownika i przyjazne dla niego oraz aktywnie uwzględniały ich potencjał; w związku z tym wzywa Komisję do opracowania metodyki oceny obecnych i przyszłych potrzeb osób starszych oraz do szerszego zaangażowania użytkowników końcowych w strategie polityczne i programy finansowania; przypomina, że właściwości dostosowywane do potrzeb osób starszych są również z reguły korzystne dla pozostałych pokoleń; |
| --- | --- |

67.

popiera podejście Komisji odnośnie do innowacji przyjaznych dla osób starszych; wzywa jednak Komisję do dopilnowania, aby innowacje te były zorientowane na użytkownika i przyjazne dla niego oraz aktywnie uwzględniały ich potencjał; w związku z tym wzywa Komisję do opracowania metodyki oceny obecnych i przyszłych potrzeb osób starszych oraz do szerszego zaangażowania użytkowników końcowych w strategie polityczne i programy finansowania; przypomina, że właściwości dostosowywane do potrzeb osób starszych są również z reguły korzystne dla pozostałych pokoleń;

| 68. | sądzi, że konieczna jest lepsza koordynacja między różnymi szczeblami zaangażowanymi w opracowywanie rozwiązań na rzecz aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz podkreśla, że należy w większym stopniu korzystać z wielopoziomowego sprawowana rządów w tym obszarze; uważa, że nie należy postrzegać władz lokalnych i regionalnych jedynie jako podmiotów wdrażających, lecz należy włączyć je w cały proces decyzyjny i ewaluacyjny; |
| --- | --- |

68.

sądzi, że konieczna jest lepsza koordynacja między różnymi szczeblami zaangażowanymi w opracowywanie rozwiązań na rzecz aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz podkreśla, że należy w większym stopniu korzystać z wielopoziomowego sprawowana rządów w tym obszarze; uważa, że nie należy postrzegać władz lokalnych i regionalnych jedynie jako podmiotów wdrażających, lecz należy włączyć je w cały proces decyzyjny i ewaluacyjny;

| 69. | podkreśla ważną rolę, jaką mają do odegrania podmioty lokalne i regionalne w modernizowaniu, ulepszaniu i racjonalizowaniu świadczenia usług zdrowotnych i usług opieki socjalnej z myślą o stworzeniu modeli umożliwiających jednostkom osiąganie lepszych rezultatów na rynku pracy; |
| --- | --- |

69.

podkreśla ważną rolę, jaką mają do odegrania podmioty lokalne i regionalne w modernizowaniu, ulepszaniu i racjonalizowaniu świadczenia usług zdrowotnych i usług opieki socjalnej z myślą o stworzeniu modeli umożliwiających jednostkom osiąganie lepszych rezultatów na rynku pracy;

| 70. | z zadowoleniem przyjmuje istniejące inicjatywy na rzecz dostępności, takie jak nagrody Access City Awards; wzywa Komisję do przyjęcia ambitnego europejskiego aktu w sprawie dostępności, aby rozwinąć rynek dostępnych dóbr i usług; |
| --- | --- |

70.

z zadowoleniem przyjmuje istniejące inicjatywy na rzecz dostępności, takie jak nagrody Access City Awards; wzywa Komisję do przyjęcia ambitnego europejskiego aktu w sprawie dostępności, aby rozwinąć rynek dostępnych dóbr i usług;

| 71. | popiera pomysł oferowania młodszym pokoleniom nieformalnych szkoleń w celu zapewnienia osobom starszym wspólnych usług opiekuńczych; |
| --- | --- |

71.

popiera pomysł oferowania młodszym pokoleniom nieformalnych szkoleń w celu zapewnienia osobom starszym wspólnych usług opiekuńczych;

| 72. | podkreśla, jak ważne są wyższe inwestycje w kształcenie i szkolenie oraz wyższe wydatki na te dziedziny, jak również nadanie priorytetowego charakteru uczeniu się prze całe życie i promowaniu zdrowego stylu życia, aby stworzyć świat pracy przyjazny dla wszystkich pokoleń oraz umożliwić pracownikom w starszym wieku odnalezienie się w zmieniającym się środowisku technologicznym; w związku z tym apeluje o położenie szczególnego nacisku na uczenie się przez całe życie w ramach programu „Erasmus dla wszystkich”, który stanowi skuteczne narzędzie promowania kształcenia i ustawicznego rozwoju zawodowego dla obywateli UE w każdym wieku; |
| --- | --- |

72.

podkreśla, jak ważne są wyższe inwestycje w kształcenie i szkolenie oraz wyższe wydatki na te dziedziny, jak również nadanie priorytetowego charakteru uczeniu się prze całe życie i promowaniu zdrowego stylu życia, aby stworzyć świat pracy przyjazny dla wszystkich pokoleń oraz umożliwić pracownikom w starszym wieku odnalezienie się w zmieniającym się środowisku technologicznym; w związku z tym apeluje o położenie szczególnego nacisku na uczenie się przez całe życie w ramach programu „Erasmus dla wszystkich”, który stanowi skuteczne narzędzie promowania kształcenia i ustawicznego rozwoju zawodowego dla obywateli UE w każdym wieku;

| 73. | podkreśla konieczność holistycznego podejścia do kwestii starzenia się oraz kompleksowego rozwoju i reform nie tylko w obszarze kształcenia ustawicznego i rynku pracy, ale również w zakresie dostępności do nich, w tym jeśli chodzi o transport, infrastrukturę i budynki; |
| --- | --- |

73.

podkreśla konieczność holistycznego podejścia do kwestii starzenia się oraz kompleksowego rozwoju i reform nie tylko w obszarze kształcenia ustawicznego i rynku pracy, ale również w zakresie dostępności do nich, w tym jeśli chodzi o transport, infrastrukturę i budynki;

| 74. | podkreśla konieczność wprowadzenia systemów wsparcia dla osób opiekujących się rodziną; |
| --- | --- |

74.

podkreśla konieczność wprowadzenia systemów wsparcia dla osób opiekujących się rodziną;

| 75. | popiera podejście Komisji w zakresie propagowania tworzenia środowisk przyjaznych dla osób starszych, przy czym środowiska te należy uznawać za główny czynnik sprzyjający aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu przez całą długość życia; wskazuje jednak, że samo propagowanie tworzenia środowisk przyjaznych dla osób starszych nie wystarczy do faktycznej poprawy w takich dziedzinach jak mobilność, przystosowanie okolicy do spacerowania, komunalne obiekty umożliwiające uczestnictwo w życiu społecznym, a także dostęp do dobrej jakości i przystępnych cenowo usług zdrowotnych i opiekuńczych oraz do odpowiednich i przystępnych cenowo lokali mieszkalnych; |
| --- | --- |

75.

popiera podejście Komisji w zakresie propagowania tworzenia środowisk przyjaznych dla osób starszych, przy czym środowiska te należy uznawać za główny czynnik sprzyjający aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu przez całą długość życia; wskazuje jednak, że samo propagowanie tworzenia środowisk przyjaznych dla osób starszych nie wystarczy do faktycznej poprawy w takich dziedzinach jak mobilność, przystosowanie okolicy do spacerowania, komunalne obiekty umożliwiające uczestnictwo w życiu społecznym, a także dostęp do dobrej jakości i przystępnych cenowo usług zdrowotnych i opiekuńczych oraz do odpowiednich i przystępnych cenowo lokali mieszkalnych;

| 76. | z zadowoleniem przyjmuje cel promowania środowiska przyjaznego osobom starszym jako istotnego narzędzia wspierania pracowników w starszym wieku i osób poszukujących pracy oraz promowania społeczeństw integracyjnych, które oferują wszystkim równe szanse; |
| --- | --- |

76.

z zadowoleniem przyjmuje cel promowania środowiska przyjaznego osobom starszym jako istotnego narzędzia wspierania pracowników w starszym wieku i osób poszukujących pracy oraz promowania społeczeństw integracyjnych, które oferują wszystkim równe szanse;

| 77. | podkreśla znaczenie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy jako podstawowego warunku zrównoważonej aktywności zawodowej i aktywnego starzenia się, zwłaszcza dla pracowników niepełnosprawnych i cierpiących na choroby przewlekłe; wskazuje, że ICT i urządzenia mogą odegrać w tym zakresie kluczową rolę, ułatwiając fizyczne zadania naszej starzejącej się sile roboczej; zwraca się do Komisji i państw członkowskich o promowanie takich technologii w stosownych przypadkach; z zadowoleniem przyjmuje uznanie znaczenia profilaktyki w pierwszym filarze strategicznego planu wdrożenia; jest przekonany, że profilaktyka odgrywa również kluczową rolę w pracy, ponieważ poprawia zdrowie w miejscu pracy i dzięki temu zmniejsza obciążenie systemów zdrowia i systemów opieki długoterminowej; |
| --- | --- |

77.

podkreśla znaczenie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy jako podstawowego warunku zrównoważonej aktywności zawodowej i aktywnego starzenia się, zwłaszcza dla pracowników niepełnosprawnych i cierpiących na choroby przewlekłe; wskazuje, że ICT i urządzenia mogą odegrać w tym zakresie kluczową rolę, ułatwiając fizyczne zadania naszej starzejącej się sile roboczej; zwraca się do Komisji i państw członkowskich o promowanie takich technologii w stosownych przypadkach; z zadowoleniem przyjmuje uznanie znaczenia profilaktyki w pierwszym filarze strategicznego planu wdrożenia; jest przekonany, że profilaktyka odgrywa również kluczową rolę w pracy, ponieważ poprawia zdrowie w miejscu pracy i dzięki temu zmniejsza obciążenie systemów zdrowia i systemów opieki długoterminowej;

| 78. | jest przekonany, że konieczne są kompleksowe reformy, aby zapobiec wystąpieniu poważnych niedoborów w zakresie dostępu do rynków pracy, co mogłoby doprowadzić do jeszcze większego spowolnienia gospodarczego i zagrozić poziomowi dobrobytu w Europie; podkreśla w tym względzie konieczność wypracowania szerokiej perspektywy uwzględniającej takie kwestie jak polityka gospodarcza, zatrudnienie, zabezpieczenie społeczne, ochrona socjalna, równouprawnienie płci i dyskryminacja; |
| --- | --- |

78.

jest przekonany, że konieczne są kompleksowe reformy, aby zapobiec wystąpieniu poważnych niedoborów w zakresie dostępu do rynków pracy, co mogłoby doprowadzić do jeszcze większego spowolnienia gospodarczego i zagrozić poziomowi dobrobytu w Europie; podkreśla w tym względzie konieczność wypracowania szerokiej perspektywy uwzględniającej takie kwestie jak polityka gospodarcza, zatrudnienie, zabezpieczenie społeczne, ochrona socjalna, równouprawnienie płci i dyskryminacja;

| 79. | z zadowoleniem przyjmuje bieżące inicjatywy w dziedzinie normalizacji, takie jak mandaty w zakresie koncepcji projektowania dla wszystkich, dostępności ICT i środowisk zbudowanych; odnotowuje zainteresowanie Komisji zainicjowaniem podobnych inicjatyw w odniesieniu do norm europejskich w zakresie e-zdrowia i samodzielnego życia; apeluje do Komisji i organów normalizacyjnych o dalsze angażowanie użytkowników w te inicjatywy, aby odpowiednio uwzględnić ich potrzeby; |
| --- | --- |

79.

z zadowoleniem przyjmuje bieżące inicjatywy w dziedzinie normalizacji, takie jak mandaty w zakresie koncepcji projektowania dla wszystkich, dostępności ICT i środowisk zbudowanych; odnotowuje zainteresowanie Komisji zainicjowaniem podobnych inicjatyw w odniesieniu do norm europejskich w zakresie e-zdrowia i samodzielnego życia; apeluje do Komisji i organów normalizacyjnych o dalsze angażowanie użytkowników w te inicjatywy, aby odpowiednio uwzględnić ich potrzeby;

| 80. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zainicjowania kampanii z myślą o poprawieniu sposobu, w jaki społeczeństwo postrzega wkład i wydajność starszych pracowników, zwłaszcza pracowników niepełnosprawnych i cierpiących na przewlekłe choroby; |
| --- | --- |

80.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zainicjowania kampanii z myślą o poprawieniu sposobu, w jaki społeczeństwo postrzega wkład i wydajność starszych pracowników, zwłaszcza pracowników niepełnosprawnych i cierpiących na przewlekłe choroby;

| 81. | uważa, że osoby w starszym wieku potrzebują odpowiednich dochodów, lokali mieszkalnych, dostępu do wszelkiego rodzaju usług zdrowotnych, socjalnych i kulturalnych oraz solidnych sieci społecznych, aby poprawić jakość swego życia; jest także zdania, że potrzebują one możliwości dalszego udziału w rynku pracy, jeżeli takie jest ich życzenie, bez ograniczeń wynikających z dyskryminacji ze względu na wiek; |
| --- | --- |

81.

uważa, że osoby w starszym wieku potrzebują odpowiednich dochodów, lokali mieszkalnych, dostępu do wszelkiego rodzaju usług zdrowotnych, socjalnych i kulturalnych oraz solidnych sieci społecznych, aby poprawić jakość swego życia; jest także zdania, że potrzebują one możliwości dalszego udziału w rynku pracy, jeżeli takie jest ich życzenie, bez ograniczeń wynikających z dyskryminacji ze względu na wiek;

| 82. | podkreśla znaczenie wspierania wolontariatu międzypokoleniowego i starszych wolontariuszy oraz ułatwiania ich pracy; uważa, że wolontariat i inicjatywy „starsi ludzie dla starszych ludzi” skierowane do starzejącej się części społeczeństwa mogłyby zapewnić środki integracji i rozsądny wkład w trwały charakter długoterminowych systemów opieki; zachęca zatem do rozwoju i innowacji w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

82.

podkreśla znaczenie wspierania wolontariatu międzypokoleniowego i starszych wolontariuszy oraz ułatwiania ich pracy; uważa, że wolontariat i inicjatywy „starsi ludzie dla starszych ludzi” skierowane do starzejącej się części społeczeństwa mogłyby zapewnić środki integracji i rozsądny wkład w trwały charakter długoterminowych systemów opieki; zachęca zatem do rozwoju i innowacji w tej dziedzinie;

o

o o

| 83. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

83.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 225 z 27.7.2012, s. 46.

(2)  Dz.U. C 229 z 31.7.2012, s. 13.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/19

---

P7_TA(2013)0047

Przygotowania do 16. Konferencji Stron Konwencji CITES

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie strategicznych celów UE na 16. sesję konferencji stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która odbędzie się w Bangkoku (Tajlandia) od 3 do 14 marca 2013 r. (2012/2838(RSP))

(2016/C 024/04)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając zbliżającą się 16. sesję konferencji stron (CoP16) Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która odbędzie się w Bangkoku (Tajlandia) od 3 do 14 marca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając zbliżającą się 16. sesję konferencji stron (CoP16) Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która odbędzie się w Bangkoku (Tajlandia) od 3 do 14 marca 2013 r.,

| — | uwzględniając pytania do Rady i Komisji dotyczące strategicznych celów UE na 16. sesję konferencji stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która odbędzie się w Bangkoku (Tajlandia) od 3 do 14 marca 2013 r. (O-000201/2012 – B7-0109/2013 i O-000202/2012 – B7-0110/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytania do Rady i Komisji dotyczące strategicznych celów UE na 16. sesję konferencji stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która odbędzie się w Bangkoku (Tajlandia) od 3 do 14 marca 2013 r. (O-000201/2012 – B7-0109/2013 i O-000202/2012 – B7-0110/2013),

| — | uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że konwencja CITES, którą podpisało 177 stron, w tym 27 państw członkowskich Unii Europejskiej, jest najszerszym istniejącym w skali świata porozumieniem w sprawie ochrony dzikiej przyrody, którego celem jest zapobieganie nadmiernej eksploatacji dzikich zwierząt i roślin w wyniku handlu międzynarodowego; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że konwencja CITES, którą podpisało 177 stron, w tym 27 państw członkowskich Unii Europejskiej, jest najszerszym istniejącym w skali świata porozumieniem w sprawie ochrony dzikiej przyrody, którego celem jest zapobieganie nadmiernej eksploatacji dzikich zwierząt i roślin w wyniku handlu międzynarodowego;

| B. | mając na uwadze, że celem konwencji CITES jest zagwarantowanie, by międzynarodowy handel dzikimi zwierzętami i roślinami nie zagrażał przetrwaniu gatunków w stanie dzikim; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że celem konwencji CITES jest zagwarantowanie, by międzynarodowy handel dzikimi zwierzętami i roślinami nie zagrażał przetrwaniu gatunków w stanie dzikim;

| C. | mając na uwadze, że należy przedkładać trwały dobrobyt nad krótkoterminowe interesy gospodarcze; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że należy przedkładać trwały dobrobyt nad krótkoterminowe interesy gospodarcze;

| D. | mając na uwadze, że eksploatacja dzikich gatunków, nielegalny handel dzikimi zwierzętami i roślinami, niszczenie siedlisk, zmiany klimatu oraz zużywanie zasobów naturalnych przez człowieka to główne przyczyny ubożenia różnorodności biologicznej; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że eksploatacja dzikich gatunków, nielegalny handel dzikimi zwierzętami i roślinami, niszczenie siedlisk, zmiany klimatu oraz zużywanie zasobów naturalnych przez człowieka to główne przyczyny ubożenia różnorodności biologicznej;

| E. | mając na uwadze, że wytyczanie obszarów leśnych wolnych od ingerencji człowieka oraz obszarów pozbawionych dróg to oszczędne rozwiązania służące ochronie różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wytyczanie obszarów leśnych wolnych od ingerencji człowieka oraz obszarów pozbawionych dróg to oszczędne rozwiązania służące ochronie różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych;

| F. | mając na uwadze, że w załączniku 4 do rezolucji konferencji stron konwencji CITES nr 9.24 (Rev. CoP15) wymieniono środki ostrożnościowe, jakie należy uwzględnić lub zastosować, zmieniając załączniki do konwencji; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w załączniku 4 do rezolucji konferencji stron konwencji CITES nr 9.24 (Rev. CoP15) wymieniono środki ostrożnościowe, jakie należy uwzględnić lub zastosować, zmieniając załączniki do konwencji;

| G. | mając na uwadze, że decyzje podejmowane przez organy konwencji CITES powinny opierać się na przesłankach naukowych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że decyzje podejmowane przez organy konwencji CITES powinny opierać się na przesłankach naukowych;

| H. | mając na uwadze, że gatunki objęte konwencją CITES są wymienione w załącznikach w zależności od stanu ich zachowania oraz stopnia, w jakim są one przedmiotem handlu międzynarodowego, przy czym załącznik I obejmuje gatunki zagrożone wyginięciem, w przypadku których obrót handlowy jest zakazany, natomiast załącznik II zawiera gatunki, w przypadku których handel musi podlegać kontroli, by uniknąć wykorzystywania uniemożliwiającego ich przetrwanie; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że gatunki objęte konwencją CITES są wymienione w załącznikach w zależności od stanu ich zachowania oraz stopnia, w jakim są one przedmiotem handlu międzynarodowego, przy czym załącznik I obejmuje gatunki zagrożone wyginięciem, w przypadku których obrót handlowy jest zakazany, natomiast załącznik II zawiera gatunki, w przypadku których handel musi podlegać kontroli, by uniknąć wykorzystywania uniemożliwiającego ich przetrwanie;

| I. | mając na uwadze, że gatunki wyliczone w załączniku I do konwencji CITES są objęte wzmożoną ochroną, a jakikolwiek obrót handlowy nimi jest zakazany; mając na uwadze, że jakiekolwiek zezwolenie na sprzedaż skonfiskowanych egzemplarzy lub produktów (np. kości słoniowej, kości tygrysich czy rogu nosorożca) zaszkodziłoby osiągnięciu celu konwencji CITES; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że gatunki wyliczone w załączniku I do konwencji CITES są objęte wzmożoną ochroną, a jakikolwiek obrót handlowy nimi jest zakazany; mając na uwadze, że jakiekolwiek zezwolenie na sprzedaż skonfiskowanych egzemplarzy lub produktów (np. kości słoniowej, kości tygrysich czy rogu nosorożca) zaszkodziłoby osiągnięciu celu konwencji CITES;

| J. | mając na uwadze, że w procesie przeglądu okresowego wykazano, iż konwencja CITES przyniosła pozytywne rezultaty w odniesieniu do niektórych gatunków figurujących w załączniku I, które można teraz przenieść do załącznika II; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w procesie przeglądu okresowego wykazano, iż konwencja CITES przyniosła pozytywne rezultaty w odniesieniu do niektórych gatunków figurujących w załączniku I, które można teraz przenieść do załącznika II;

| K. | mając na uwadze, że cel 12. z Aichi, zapisany w strategicznym planie na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011-2020 na mocy Konwencji o różnorodności biologicznej, zakłada, że do 2020 r. powstrzymane zostanie wymieranie gatunków, o których wiadomo, że są zagrożone, a stan ich zachowania zostanie poprawiony i utrzymany, zwłaszcza w przypadku gatunków o najpoważniejszym spadku liczebności; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że cel 12. z Aichi, zapisany w strategicznym planie na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011-2020 na mocy Konwencji o różnorodności biologicznej, zakłada, że do 2020 r. powstrzymane zostanie wymieranie gatunków, o których wiadomo, że są zagrożone, a stan ich zachowania zostanie poprawiony i utrzymany, zwłaszcza w przypadku gatunków o najpoważniejszym spadku liczebności;

| L. | mając na uwadze, że cel 6. z Aichi, zapisany w strategicznym planie na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011-2020 na mocy Konwencji o różnorodności biologicznej, zakłada, że do 2020 r. wszystkie zasoby ryb i bezkręgowców oraz roślin wodnych będą zarządzane i pozyskiwane z sposób zgodny z zasadami trwałego rozwoju i z obowiązującymi przepisami, przy zastosowaniu podejścia ekosystemowego, aby zapobiec przełowieniu, wprowadzić plany i środki odtwarzania populacji wszystkich gatunków wyniszczonych, aby rybołówstwo nie miało znacznego negatywnego wpływu na gatunki zagrożone i ekosystemy podatne na zagrożenia oraz by jego wpływ na zasoby, gatunki i ekosystemy mieścił się w bezpiecznych granicach ekologicznych; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że cel 6. z Aichi, zapisany w strategicznym planie na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011-2020 na mocy Konwencji o różnorodności biologicznej, zakłada, że do 2020 r. wszystkie zasoby ryb i bezkręgowców oraz roślin wodnych będą zarządzane i pozyskiwane z sposób zgodny z zasadami trwałego rozwoju i z obowiązującymi przepisami, przy zastosowaniu podejścia ekosystemowego, aby zapobiec przełowieniu, wprowadzić plany i środki odtwarzania populacji wszystkich gatunków wyniszczonych, aby rybołówstwo nie miało znacznego negatywnego wpływu na gatunki zagrożone i ekosystemy podatne na zagrożenia oraz by jego wpływ na zasoby, gatunki i ekosystemy mieścił się w bezpiecznych granicach ekologicznych;

| M. | mając na uwadze, że przejrzystość procesów decyzyjnych w międzynarodowych instytucjach ochrony środowiska stanowi kluczowy element ich skutecznego funkcjonowania; mając na uwadze, że w dokumencie podsumowującym konferencję Rio+20, zatytułowanym „Przyszłość, jakiej chcemy”, ponownie zauważono, że „aby osiągnąć nasze cele w zakresie trwałego rozwoju, potrzebujemy skutecznych, przejrzystych, odpowiedzialnych i demokratycznych instytucji na wszystkich szczeblach”; mając też na uwadze, że wspieranie przejrzystości należy również do strategicznej wizji konwencji CITES na lata 2008-2013 zapisanej w rezolucji konferencji stron konwencji CITES nr 14.2; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że przejrzystość procesów decyzyjnych w międzynarodowych instytucjach ochrony środowiska stanowi kluczowy element ich skutecznego funkcjonowania; mając na uwadze, że w dokumencie podsumowującym konferencję Rio+20, zatytułowanym „Przyszłość, jakiej chcemy”, ponownie zauważono, że „aby osiągnąć nasze cele w zakresie trwałego rozwoju, potrzebujemy skutecznych, przejrzystych, odpowiedzialnych i demokratycznych instytucji na wszystkich szczeblach”; mając też na uwadze, że wspieranie przejrzystości należy również do strategicznej wizji konwencji CITES na lata 2008-2013 zapisanej w rezolucji konferencji stron konwencji CITES nr 14.2;

| N. | mając na uwadze, że obecny regulamin konwencji CITES stanowi, iż głosowania tajnego „zasadniczo nie należy stosować” w przypadkach innych niż wybór urzędników na wyższe stanowiska oraz wybór krajów goszczących konferencje; mając na uwadze, że pomimo tej zasady na ostatniej konferencji stron przeprowadzono wiele głosowań tajnych; mając na uwadze, że głosowania tajne są regularnie stosowane w przypadkach kontrowersyjnych i poważnych, np. związanych z gatunkami morskimi lub z handlem kością słoniową; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że obecny regulamin konwencji CITES stanowi, iż głosowania tajnego „zasadniczo nie należy stosować” w przypadkach innych niż wybór urzędników na wyższe stanowiska oraz wybór krajów goszczących konferencje; mając na uwadze, że pomimo tej zasady na ostatniej konferencji stron przeprowadzono wiele głosowań tajnych; mając na uwadze, że głosowania tajne są regularnie stosowane w przypadkach kontrowersyjnych i poważnych, np. związanych z gatunkami morskimi lub z handlem kością słoniową;

| O. | mając na uwadze, że żarłacze śledziowe są w wysokim stopniu narażone na przełowienie; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że żarłacze śledziowe są w wysokim stopniu narażone na przełowienie;

| P. | mając na uwadze, że rekiny głowomłoty są gatunkiem zagrożonym na całym świecie z powodu międzynarodowego handlu płetwami rekinów oraz z powodu przyłowów, które doprowadziły do najpoważniejszego w historii spadku liczebności tego gatunku; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że rekiny głowomłoty są gatunkiem zagrożonym na całym świecie z powodu międzynarodowego handlu płetwami rekinów oraz z powodu przyłowów, które doprowadziły do najpoważniejszego w historii spadku liczebności tego gatunku;

| Q. | mając na uwadze, że znaczny wzrost liczby nielegalnych polowań na słonie ma obecnie negatywny wpływ na populacje słoni we wszystkich czterech podregionach Afryki oraz budzi poważne i rosnące zaniepokojenie; mając na uwadze, że w latach 2009-2011 przechwycono też bezprecedensowo duże ilości nielegalnie pozyskanej kości słoniowej; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że znaczny wzrost liczby nielegalnych polowań na słonie ma obecnie negatywny wpływ na populacje słoni we wszystkich czterech podregionach Afryki oraz budzi poważne i rosnące zaniepokojenie; mając na uwadze, że w latach 2009-2011 przechwycono też bezprecedensowo duże ilości nielegalnie pozyskanej kości słoniowej;

| R. | mając na uwadze, że niezgodne z zasadami trwałego rozwoju i nieetyczne polowania prowadzone dla zdobycia trofeów spowodowały bardzo poważny spadek liczebności zagrożonych gatunków wymienionych w załącznikach I i II do konwencji CITES; mając na uwadze, że polowania prowadzone dla zdobycia trofeów poważnie zagrażają realizacji celu konwencji CITES; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że niezgodne z zasadami trwałego rozwoju i nieetyczne polowania prowadzone dla zdobycia trofeów spowodowały bardzo poważny spadek liczebności zagrożonych gatunków wymienionych w załącznikach I i II do konwencji CITES; mając na uwadze, że polowania prowadzone dla zdobycia trofeów poważnie zagrażają realizacji celu konwencji CITES;

| S. | mając na uwadze, że brak skutecznego egzekwowania oznacza, iż gatunki zagrożone wymienione w załącznikach I i II do konwencji CITES są nadal zabijane dla zysku; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że brak skutecznego egzekwowania oznacza, iż gatunki zagrożone wymienione w załącznikach I i II do konwencji CITES są nadal zabijane dla zysku;

| T. | mając na uwadze, że ok. 80 % populacji nosorożca w Afryce zamieszkuje Republikę Południowej Afryki; mając na uwadze, że gwałtownie nasilają się nielegalne polowania na te zwierzęta w krajach ich występowania; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że ok. 80 % populacji nosorożca w Afryce zamieszkuje Republikę Południowej Afryki; mając na uwadze, że gwałtownie nasilają się nielegalne polowania na te zwierzęta w krajach ich występowania;

| U. | mając na uwadze, że tygrysy i inne wielkie koty azjatyckie wymienione w załączniku I nadal w znacznym stopniu są przedmiotem nielegalnego handlu, jednak organy konwencji CITES nie otrzymują sprawozdań dotyczących środków egzekwowania, a szczególnie zgodności z decyzją CITES nr 14.69, którą UE poparła w 2007 r., a której celem jest stopniowa likwidacja hodowli tygrysów oraz zagwarantowanie, by tygrysy nie były hodowane z myślą o handlu (w tym o handlu krajowym) ich częściami ciała i produktami pochodnymi; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że tygrysy i inne wielkie koty azjatyckie wymienione w załączniku I nadal w znacznym stopniu są przedmiotem nielegalnego handlu, jednak organy konwencji CITES nie otrzymują sprawozdań dotyczących środków egzekwowania, a szczególnie zgodności z decyzją CITES nr 14.69, którą UE poparła w 2007 r., a której celem jest stopniowa likwidacja hodowli tygrysów oraz zagwarantowanie, by tygrysy nie były hodowane z myślą o handlu (w tym o handlu krajowym) ich częściami ciała i produktami pochodnymi;

| V. | mając na uwadze, że zmiana klimatu poważnie zagraża niedźwiedziom polarnym (Ursus maritimus); mając na uwadze, że poważne zagrożenie stanowią również polowania oraz handel częściami ciała niedźwiedzi polarnych; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że zmiana klimatu poważnie zagraża niedźwiedziom polarnym (Ursus maritimus); mając na uwadze, że poważne zagrożenie stanowią również polowania oraz handel częściami ciała niedźwiedzi polarnych;

| W. | mając na uwadze, że Unia Europejska jest dużym rynkiem przywozu gadów jako zwierząt domowych, w tym gatunków wymienionych w konwencji CITES; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że Unia Europejska jest dużym rynkiem przywozu gadów jako zwierząt domowych, w tym gatunków wymienionych w konwencji CITES;

| X. | mając na uwadze, że liczne gatunki żółwi są masowo eksploatowane na potrzeby rynków żywności i międzynarodowego handlu zwierzętami domowymi; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że liczne gatunki żółwi są masowo eksploatowane na potrzeby rynków żywności i międzynarodowego handlu zwierzętami domowymi;

| Y. | mając na uwadze, że intensyfikacja połowów, którą napędza międzynarodowy handel płetwami skrzelowymi płaszczek, doprowadziła do poważnego spadku liczebności populacji gatunków z rodzaju manta (Manta spp.) i innych gatunków płaszczek; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że intensyfikacja połowów, którą napędza międzynarodowy handel płetwami skrzelowymi płaszczek, doprowadziła do poważnego spadku liczebności populacji gatunków z rodzaju manta (Manta spp.) i innych gatunków płaszczek;

| Z. | mając na uwadze, że międzynarodowe instrumenty w zakresie rybołówstwa oraz konwencja CITES powinny zmierzać do tego samego celu, jakim jest zagwarantowanie długoterminowej ochrony zasobów rybnych na pełnym morzu, w tym przy uwzględnieniu wpływu przyłowów na gatunki niebędące celem połowu; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że międzynarodowe instrumenty w zakresie rybołówstwa oraz konwencja CITES powinny zmierzać do tego samego celu, jakim jest zagwarantowanie długoterminowej ochrony zasobów rybnych na pełnym morzu, w tym przy uwzględnieniu wpływu przyłowów na gatunki niebędące celem połowu;

| AA. | mając na uwadze, że konwencja CITES zawiera obecnie niejasne postanowienia dotyczące sprowadzania z morza, a szczególnie państwa sprowadzania, gdy gatunki są poławiane na pełnym morzu; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że konwencja CITES zawiera obecnie niejasne postanowienia dotyczące sprowadzania z morza, a szczególnie państwa sprowadzania, gdy gatunki są poławiane na pełnym morzu;

| AB. | mając na uwadze, że grupa robocza CITES ds. sprowadzania z morza zaproponowała rozwiązanie zapewniające poszanowanie jurysdykcji państwa bandery, które byłoby odpowiedzialne za wydawanie dokumentów CITES, z pewnymi niewielkimi wyjątkami w odniesieniu do czarterowanych statków rybackich; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że grupa robocza CITES ds. sprowadzania z morza zaproponowała rozwiązanie zapewniające poszanowanie jurysdykcji państwa bandery, które byłoby odpowiedzialne za wydawanie dokumentów CITES, z pewnymi niewielkimi wyjątkami w odniesieniu do czarterowanych statków rybackich;

| AC. | mając na uwadze, że prawidłowe funkcjonowanie konwencji CITES będzie prawdopodobnie wymagało od stron znacznego zwiększenia poziomu finansowania w najbliższych latach; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że prawidłowe funkcjonowanie konwencji CITES będzie prawdopodobnie wymagało od stron znacznego zwiększenia poziomu finansowania w najbliższych latach;

| AD. | mając na uwadze, że Unia Europejska nie wnosi bezpośredniego wkładu finansowego w funkcjonowanie konwencji CITES; mając na uwadze, że Unia Europejska jest jednak jednym z głównych darczyńców ze względu na przyznawaną pomoc na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że Unia Europejska nie wnosi bezpośredniego wkładu finansowego w funkcjonowanie konwencji CITES; mając na uwadze, że Unia Europejska jest jednak jednym z głównych darczyńców ze względu na przyznawaną pomoc na rzecz rozwoju;

| 1. | wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do stosowania zasady ostrożności jako podstawy wszystkich podejmowanych przez nie decyzji w sprawie dokumentów roboczych oraz propozycji ujęcia danych gatunków w jednym z załączników, w szczególności przy uwzględnieniu zasady „użytkownik płaci”, podejścia ekosystemowego i tradycyjnych zasad ochrony przyrody; |
| --- | --- |

1.

wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do stosowania zasady ostrożności jako podstawy wszystkich podejmowanych przez nie decyzji w sprawie dokumentów roboczych oraz propozycji ujęcia danych gatunków w jednym z załączników, w szczególności przy uwzględnieniu zasady „użytkownik płaci”, podejścia ekosystemowego i tradycyjnych zasad ochrony przyrody;

| 2. | apeluje, by Unia Europejska i państwa członkowskie zajęły wspólne stanowisko oraz poprawiły tempo i efektywność swoich wewnętrznych procedur decyzyjnych, aby mogły szybko porozumieć się w sprawie wewnętrznego stanowiska UE w sprawie CITES CoP16 oraz w pełni wykorzystać atut, jakim jest fakt, że UE liczy 27 stron konwencji CITER, by ukierunkować decyzje CoP16 zgodnie z zasadą ostrożności; |
| --- | --- |

2.

apeluje, by Unia Europejska i państwa członkowskie zajęły wspólne stanowisko oraz poprawiły tempo i efektywność swoich wewnętrznych procedur decyzyjnych, aby mogły szybko porozumieć się w sprawie wewnętrznego stanowiska UE w sprawie CITES CoP16 oraz w pełni wykorzystać atut, jakim jest fakt, że UE liczy 27 stron konwencji CITER, by ukierunkować decyzje CoP16 zgodnie z zasadą ostrożności;

| 3. | apeluje do Unii Europejskiej o odegranie pierwszoplanowej roli w ochronie zagrożonych gatunków przez aktywny udział w negocjacjach dotyczących konwencji CITES i przez wspieranie usuwania luk prawnych pogarszających sytuację; z ubolewaniem przyjmuje doniesienia, zgodnie z którymi obywatele państw członkowskich i Unii Europejskiej są wykorzystywani jako pośrednicy w transferze rogu nosorożca do Wietnamu lub innych krajów, gdzie ma on wysoką wartość handlową, co w rezultacie napędza popyt i dalsze kłusownictwo; |
| --- | --- |

3.

apeluje do Unii Europejskiej o odegranie pierwszoplanowej roli w ochronie zagrożonych gatunków przez aktywny udział w negocjacjach dotyczących konwencji CITES i przez wspieranie usuwania luk prawnych pogarszających sytuację; z ubolewaniem przyjmuje doniesienia, zgodnie z którymi obywatele państw członkowskich i Unii Europejskiej są wykorzystywani jako pośrednicy w transferze rogu nosorożca do Wietnamu lub innych krajów, gdzie ma on wysoką wartość handlową, co w rezultacie napędza popyt i dalsze kłusownictwo;

| 4. | apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich, by zarówno przed rozpoczęciem konferencji, jak i w jej trakcie zwracały się do krajów trzecich w celu stworzenia sojuszów; |
| --- | --- |

4.

apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich, by zarówno przed rozpoczęciem konferencji, jak i w jej trakcie zwracały się do krajów trzecich w celu stworzenia sojuszów;

| 5. | zachęca strony konwencji CITES do rozważenia dalszych możliwości zacieśnienia współpracy oraz poprawy koordynacji i synergii między konwencjami dotyczącymi różnorodności biologicznej na wszystkich stosownych szczeblach; |
| --- | --- |

5.

zachęca strony konwencji CITES do rozważenia dalszych możliwości zacieśnienia współpracy oraz poprawy koordynacji i synergii między konwencjami dotyczącymi różnorodności biologicznej na wszystkich stosownych szczeblach;

Przejrzystość procesu podejmowania decyzji

| 6. | jest zdecydowanie przeciwny upowszechnianiu się tajnych głosowań w organach konwencji CITES, gdyż jej regulamin stanowi, iż tajne głosowania należy stosować tylko w wyjątkowych okolicznościach; w tym kontekście popiera odnośny wniosek złożony przez Danię w imieniu państw członkowskich UE; |
| --- | --- |

6.

jest zdecydowanie przeciwny upowszechnianiu się tajnych głosowań w organach konwencji CITES, gdyż jej regulamin stanowi, iż tajne głosowania należy stosować tylko w wyjątkowych okolicznościach; w tym kontekście popiera odnośny wniosek złożony przez Danię w imieniu państw członkowskich UE;

| 7. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek złożony przez Danię w imieniu państw członkowskich UE, by do rezolucji konferencji stron nr 11.1 (Rev. CoP15) włączono nowy ustęp, dotyczący konfliktu interesów; |
| --- | --- |

7.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek złożony przez Danię w imieniu państw członkowskich UE, by do rezolucji konferencji stron nr 11.1 (Rev. CoP15) włączono nowy ustęp, dotyczący konfliktu interesów;

Finansowanie

| 8. | apeluje do Komisji o zapewnienie ciągłości finansowania w formie pomocy na rzecz rozwoju z myślą o osiągnięciu celów konwencji CITES; w tym kontekście odnosi się szczególnie do realizowanego obecnie programu MIKE (monitorowanie nielegalnego zabijania słoni), w który Unia Europejska mogłaby się ponownie zaangażować po przeprowadzeniu niezależnego przeglądu i oceny skuteczności programu; |
| --- | --- |

8.

apeluje do Komisji o zapewnienie ciągłości finansowania w formie pomocy na rzecz rozwoju z myślą o osiągnięciu celów konwencji CITES; w tym kontekście odnosi się szczególnie do realizowanego obecnie programu MIKE (monitorowanie nielegalnego zabijania słoni), w który Unia Europejska mogłaby się ponownie zaangażować po przeprowadzeniu niezależnego przeglądu i oceny skuteczności programu;

| 9. | zachęca Komisję i państwa członkowskie UE, aby rozważyły możliwości udzielenia długoterminowego wsparcia finansowego na rzecz konwencji CITES poprzez Europejski Funduszu Rozwoju; |
| --- | --- |

9.

zachęca Komisję i państwa członkowskie UE, aby rozważyły możliwości udzielenia długoterminowego wsparcia finansowego na rzecz konwencji CITES poprzez Europejski Funduszu Rozwoju;

| 10. | popiera wniosek, by organy konwencji CITES zwróciły się do Funduszu na rzecz Globalnego Środowiska (GEF), by posłużył za mechanizm finansowania konwencji CITES, a także by w swojej szóstej strategii na rzecz różnorodności biologicznej zapisał element dotyczący ochrony gatunków (1); |
| --- | --- |

10.

popiera wniosek, by organy konwencji CITES zwróciły się do Funduszu na rzecz Globalnego Środowiska (GEF), by posłużył za mechanizm finansowania konwencji CITES, a także by w swojej szóstej strategii na rzecz różnorodności biologicznej zapisał element dotyczący ochrony gatunków (1);

Sprowadzanie z morza

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje dyskusje oraz postępy poczynione w grupie roboczej CITES ds. sprowadzania z morza; popiera dokument nr 32 przygotowany na CoP16, mający na celu poprawę egzekwowania postanowień konwencji CITES w przypadku objętych nią gatunków morskich poławianych na morzach poza jurysdykcją jakiegokolwiek państwa, i apeluje do stron, by na CoP16 zakończyły prace nad tym zagadnieniem; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje dyskusje oraz postępy poczynione w grupie roboczej CITES ds. sprowadzania z morza; popiera dokument nr 32 przygotowany na CoP16, mający na celu poprawę egzekwowania postanowień konwencji CITES w przypadku objętych nią gatunków morskich poławianych na morzach poza jurysdykcją jakiegokolwiek państwa, i apeluje do stron, by na CoP16 zakończyły prace nad tym zagadnieniem;

Rekiny

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek złożony przez Brazylię, Komory, Chorwację, Egipt i Danię występującą w imieniu państw członkowskich Unii Europejskiej, by umieścić żarłacza śledziowego (Lamna nasus) w załączniku II; apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie tego wniosku; |
| --- | --- |

12.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek złożony przez Brazylię, Komory, Chorwację, Egipt i Danię występującą w imieniu państw członkowskich Unii Europejskiej, by umieścić żarłacza śledziowego (Lamna nasus) w załączniku II; apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie tego wniosku;

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek złożony przez Brazylię, Kolumbię, Kostarykę, Ekwador, Honduras, Meksyk i Danię występującą w imieniu Unii Europejskiej, by umieścić trzy gatunki rekina głowomłota (Sphyrna spp.) w załączniku II; apeluje do Komisji i państw członkowskich o poparcie tego wniosku; |
| --- | --- |

13.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek złożony przez Brazylię, Kolumbię, Kostarykę, Ekwador, Honduras, Meksyk i Danię występującą w imieniu Unii Europejskiej, by umieścić trzy gatunki rekina głowomłota (Sphyrna spp.) w załączniku II; apeluje do Komisji i państw członkowskich o poparcie tego wniosku;

| 14. | apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie włączenia żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) do załącznika II do konwencji CITES, o co wnoszą Brazylia, Kolumbia i Stany Zjednoczone; |
| --- | --- |

14.

apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie włączenia żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) do załącznika II do konwencji CITES, o co wnoszą Brazylia, Kolumbia i Stany Zjednoczone;

Kość słoniowa i rogi nosorożców

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje wycofanie przez Tanzanię wniosku o obniżenie poziomu ochrony populacji słonia afrykańskiego (Loxodonta africana) zamieszkującego ten kraj przez przeniesienie go z załącznika I do załącznika II, a także o jednorazową sprzedaż tanzańskich zasobów kości słoniowej; |
| --- | --- |

15.

z zadowoleniem przyjmuje wycofanie przez Tanzanię wniosku o obniżenie poziomu ochrony populacji słonia afrykańskiego (Loxodonta africana) zamieszkującego ten kraj przez przeniesienie go z załącznika I do załącznika II, a także o jednorazową sprzedaż tanzańskich zasobów kości słoniowej;

| 16. | apeluje, by Unia Europejska i państwa członkowskie odrzuciły wszelkie wnioski w sprawie obniżenia stopnia ochrony słonia afrykańskiego lub w sprawie handlu ciosami tego gatunku do momentu, gdy możliwe będzie dokonanie oceny wpływu jednorazowej sprzedaży przeprowadzonej w listopadzie 2008 r. przed Botswanę, Namibię, Republikę Południowej Afryki i Zimbabwe i gdy zostanie ustalone, że ta jednorazowa sprzedaż nie miała negatywnych skutków dla populacji słoni w danych krajach i krajach z nimi sąsiadujących; |
| --- | --- |

16.

apeluje, by Unia Europejska i państwa członkowskie odrzuciły wszelkie wnioski w sprawie obniżenia stopnia ochrony słonia afrykańskiego lub w sprawie handlu ciosami tego gatunku do momentu, gdy możliwe będzie dokonanie oceny wpływu jednorazowej sprzedaży przeprowadzonej w listopadzie 2008 r. przed Botswanę, Namibię, Republikę Południowej Afryki i Zimbabwe i gdy zostanie ustalone, że ta jednorazowa sprzedaż nie miała negatywnych skutków dla populacji słoni w danych krajach i krajach z nimi sąsiadujących;

| 17. | świadomy obecnej krytycznej sytuacji pod względem nielegalnych polowań na słonie, zachęca strony konwencji CITES, by rozpatrując mechanizm podejmowania decyzji w odniesieniu do przyszłego handlu kością słoniową – po zakończeniu dziewięcioletniego okresu przerwy liczonego od jednorazowej sprzedaży przeprowadzonej w listopadzie 2008 r. przez Botswanę, Namibię, Republikę Południowej Afryki i Zimbabwe – przyjęły podejście ostrożnościowe i by w swoich decyzjach uwzględniały potencjalny wpływ na zachowanie stanu słoni i wdrażanie planu działań na rzecz słoni afrykańskich; w związku z tym wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do poparcia propozycji zmiany decyzji nr 14.77 w sprawie mechanizmu podejmowania decyzji w odniesieniu do przyszłego handlu kością słoniową, którą to propozycję przedstawiły Benin, Burkina Faso, Kenia, Liberia, Nigeria, Republika Środkowoafrykańska, Togo i Wybrzeże Kości Słoniowej; |
| --- | --- |

17.

świadomy obecnej krytycznej sytuacji pod względem nielegalnych polowań na słonie, zachęca strony konwencji CITES, by rozpatrując mechanizm podejmowania decyzji w odniesieniu do przyszłego handlu kością słoniową – po zakończeniu dziewięcioletniego okresu przerwy liczonego od jednorazowej sprzedaży przeprowadzonej w listopadzie 2008 r. przez Botswanę, Namibię, Republikę Południowej Afryki i Zimbabwe – przyjęły podejście ostrożnościowe i by w swoich decyzjach uwzględniały potencjalny wpływ na zachowanie stanu słoni i wdrażanie planu działań na rzecz słoni afrykańskich; w związku z tym wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do poparcia propozycji zmiany decyzji nr 14.77 w sprawie mechanizmu podejmowania decyzji w odniesieniu do przyszłego handlu kością słoniową, którą to propozycję przedstawiły Benin, Burkina Faso, Kenia, Liberia, Nigeria, Republika Środkowoafrykańska, Togo i Wybrzeże Kości Słoniowej;

| 18. | zachęca strony konwencji CITES do poparcia przyjęcia rezolucji dotyczącej planu działań na rzecz słoni afrykańskich, złożonej przez Nigerię i Rwandę, oraz wdrożenia tego planu, gdyż jest to najwydajniejszy sposób osiągnięcia postępu w zakresie ochrony słoni w całej Afryce; |
| --- | --- |

18.

zachęca strony konwencji CITES do poparcia przyjęcia rezolucji dotyczącej planu działań na rzecz słoni afrykańskich, złożonej przez Nigerię i Rwandę, oraz wdrożenia tego planu, gdyż jest to najwydajniejszy sposób osiągnięcia postępu w zakresie ochrony słoni w całej Afryce;

| 19. | wzywa Unię Europejską, państwa członkowskie i wszystkie strony konwencji CITES do poparcia wniosku Kenii w sprawie tymczasowego zerowego kontyngentu eksportu rogów nosorożców z Republiki Południowej Afryki i Suazi, wzywa także strony konwencji CITES do analizy środków obniżania popytu na rogi nosorożców; |
| --- | --- |

19.

wzywa Unię Europejską, państwa członkowskie i wszystkie strony konwencji CITES do poparcia wniosku Kenii w sprawie tymczasowego zerowego kontyngentu eksportu rogów nosorożców z Republiki Południowej Afryki i Suazi, wzywa także strony konwencji CITES do analizy środków obniżania popytu na rogi nosorożców;

| 20. | wzywa strony do obniżenia rocznych krajowych kontyngentów eksportowych w przypadku prowadzonych dla zdobycia trofeów polowań na gatunki zagrożone wymienione w załącznikach I i II do konwencji CITES; |
| --- | --- |

20.

wzywa strony do obniżenia rocznych krajowych kontyngentów eksportowych w przypadku prowadzonych dla zdobycia trofeów polowań na gatunki zagrożone wymienione w załącznikach I i II do konwencji CITES;

| 21. | wzywa wszystkie państwa-strony, w których używa się rogu nosorożca, w szczególności Wietnam, aby w trybie pilnym przyjęły środki zmierzające do powstrzymania nielegalnego importu rogu nosorożca i nakładały surowe kary na osoby łamiące prawo, a także by przyjęły środki edukacyjne mające informować konsumentów o wpływie ich konsumpcji na populacje dzikich nosorożców; wzywa Komisję i państwa członkowskie do poruszenia tych kwestii w negocjacjach handlowych z odpowiednimi stronami; |
| --- | --- |

21.

wzywa wszystkie państwa-strony, w których używa się rogu nosorożca, w szczególności Wietnam, aby w trybie pilnym przyjęły środki zmierzające do powstrzymania nielegalnego importu rogu nosorożca i nakładały surowe kary na osoby łamiące prawo, a także by przyjęły środki edukacyjne mające informować konsumentów o wpływie ich konsumpcji na populacje dzikich nosorożców; wzywa Komisję i państwa członkowskie do poruszenia tych kwestii w negocjacjach handlowych z odpowiednimi stronami;

Wielkie koty

| 22. | apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich, aby wezwały do zawieszenia handlu ze stronami, które nie przestrzegają decyzji CITES nr 14.69 w sprawie tygrysów, oraz stronami, które sprzyjają hodowli tygrysów prowadzonej z myślą o handlu ich częściami ciała i produktami pochodnymi; |
| --- | --- |

22.

apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich, aby wezwały do zawieszenia handlu ze stronami, które nie przestrzegają decyzji CITES nr 14.69 w sprawie tygrysów, oraz stronami, które sprzyjają hodowli tygrysów prowadzonej z myślą o handlu ich częściami ciała i produktami pochodnymi;

| 23. | apeluje do stron konwencji CITES o położenie kresu polowaniom prowadzonym dla zdobycia trofeów, które są niezgodne z zasadami trwałego rozwoju i nieetyczne, a ponadto spowodowały poważny spadek liczebności populacji lwa afrykańskiego; |
| --- | --- |

23.

apeluje do stron konwencji CITES o położenie kresu polowaniom prowadzonym dla zdobycia trofeów, które są niezgodne z zasadami trwałego rozwoju i nieetyczne, a ponadto spowodowały poważny spadek liczebności populacji lwa afrykańskiego;

| 24. | ubolewa, że nie zgłoszono żadnego wniosku w sprawie przeniesienia lwa (Panthera leo) z załącznika II do załącznika I konwencji CITES; |
| --- | --- |

24.

ubolewa, że nie zgłoszono żadnego wniosku w sprawie przeniesienia lwa (Panthera leo) z załącznika II do załącznika I konwencji CITES;

Gady

| 25. | apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie szeregu propozycji dotyczących umieszczenia niektórych gatunków żółwi wodnych i lądowych z Ameryki Północnej i Azji w załączniku II do konwencji CITES, a także przeniesienia siedmiu gatunków do załącznika I; |
| --- | --- |

25.

apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie szeregu propozycji dotyczących umieszczenia niektórych gatunków żółwi wodnych i lądowych z Ameryki Północnej i Azji w załączniku II do konwencji CITES, a także przeniesienia siedmiu gatunków do załącznika I;

| 26. | w kwestii propozycji alternatywnych dotyczących trzech gatunków słodkowodnych żółwi pudełkowych (Cuora galbinifrons, Mauremys annamensis i Geoemyda japonica) apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie bardziej rygorystycznych propozycji krajów, w których gatunki te występują (Wietnamu i Japonii), zgodnie z zaleceniami ekspertów ze spotkania studyjnego CITES w Singapurze; |
| --- | --- |

26.

w kwestii propozycji alternatywnych dotyczących trzech gatunków słodkowodnych żółwi pudełkowych (Cuora galbinifrons, Mauremys annamensis i Geoemyda japonica) apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie bardziej rygorystycznych propozycji krajów, w których gatunki te występują (Wietnamu i Japonii), zgodnie z zaleceniami ekspertów ze spotkania studyjnego CITES w Singapurze;

| 27. | wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie, by poparły umieszczenie zielonych gekonów nowozelandzkich z rodzaju Naultinus (Naultinus spp.) oraz grzechotnika z Mangshan (Protobothrops mangshanensis) w załączniku II do konwencji CITES, zgodnie z propozycjami jedynych krajów, w których gatunki te występują, czyli odpowiednio Nowej Zelandii i Chin; |
| --- | --- |

27.

wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie, by poparły umieszczenie zielonych gekonów nowozelandzkich z rodzaju Naultinus (Naultinus spp.) oraz grzechotnika z Mangshan (Protobothrops mangshanensis) w załączniku II do konwencji CITES, zgodnie z propozycjami jedynych krajów, w których gatunki te występują, czyli odpowiednio Nowej Zelandii i Chin;

| 28. | apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie przedstawionego przez Szwajcarię projektu decyzji dotyczącej handlu wężami i zarządzania ich ochroną; |
| --- | --- |

28.

apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie przedstawionego przez Szwajcarię projektu decyzji dotyczącej handlu wężami i zarządzania ich ochroną;

Inne gatunki

| 29. | apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie złożonego przez Etiopię, Kenię i Ugandę projektu decyzji dotyczącego analizy legalnego i nielegalnego handlu gepardami; |
| --- | --- |

29.

apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie złożonego przez Etiopię, Kenię i Ugandę projektu decyzji dotyczącego analizy legalnego i nielegalnego handlu gepardami;

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje prace podejmowane przez Międzynarodową Komisję Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) dzięki impulsowi danemu przez konferencję CITES CoP15 w 2010 r.; |
| --- | --- |

30.

z zadowoleniem przyjmuje prace podejmowane przez Międzynarodową Komisję Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) dzięki impulsowi danemu przez konferencję CITES CoP15 w 2010 r.;

| 31. | ubolewa, że nie zgłoszono żadnego wniosku w sprawie umieszczenia tuńczyka błękitnopłetwego (Thunnus thynnus) w załączniku I do konwencji CITES; |
| --- | --- |

31.

ubolewa, że nie zgłoszono żadnego wniosku w sprawie umieszczenia tuńczyka błękitnopłetwego (Thunnus thynnus) w załączniku I do konwencji CITES;

| 32. | ubolewa, że nie wysunięto żadnego wniosku w sprawie umieszczenia w załączniku II do konwencji CITES koralowców z rodzaju Corallium spp. i Paracorallium spp.; |
| --- | --- |

32.

ubolewa, że nie wysunięto żadnego wniosku w sprawie umieszczenia w załączniku II do konwencji CITES koralowców z rodzaju Corallium spp. i Paracorallium spp.;

| 33. | apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie następujących wniosków:






  — | o włączenie gatunków z rodzaju manta (Manta spp.) do załącznika II do konwencji CITES (złożony przez Brazylię, Kolumbię i Ekwador); w sprawie włączenia do załącznika II innych gatunków płaszczek (zgłoszony przez Kolumbię i Ekwador); |
| --- | --- | --- |

33.

apeluje do Unii Europejskiej i państw członkowskich o poparcie następujących wniosków:

—

o włączenie gatunków z rodzaju manta (Manta spp.) do załącznika II do konwencji CITES (złożony przez Brazylię, Kolumbię i Ekwador); w sprawie włączenia do załącznika II innych gatunków płaszczek (zgłoszony przez Kolumbię i Ekwador);

| — | o przeniesienie niedźwiedzia polarnego (Ursus maritimus) z załącznika II do załącznika I do konwencji CITES (zgłoszony przez USA i poparty przez Federację Rosyjską); |
| --- | --- |

—

o przeniesienie niedźwiedzia polarnego (Ursus maritimus) z załącznika II do załącznika I do konwencji CITES (zgłoszony przez USA i poparty przez Federację Rosyjską);

| — | o przeniesienie manata afrykańskiego (Trichesurus senegalensis) z załącznika II do załącznika I (złożony przez Benin, Senegal i Sierra Leone); |
| --- | --- |

—

o przeniesienie manata afrykańskiego (Trichesurus senegalensis) z załącznika II do załącznika I (złożony przez Benin, Senegal i Sierra Leone);

| — | o przeniesienie piły słodkowodnej (Pristis microdon) z załącznika II do załącznika I (złożony przez Australię); |
| --- | --- |

—

o przeniesienie piły słodkowodnej (Pristis microdon) z załącznika II do załącznika I (złożony przez Australię);

| — | o umieszczenie niektórych gatunków drzewa różanego (Dalbergia spp.) i hebanu (Diospyros spp.) w załączniku II do konwencji CITES (złożony przez Madagaskar, Belize, Tajlandię i Wietnam); |
| --- | --- |

—

o umieszczenie niektórych gatunków drzewa różanego (Dalbergia spp.) i hebanu (Diospyros spp.) w załączniku II do konwencji CITES (złożony przez Madagaskar, Belize, Tajlandię i Wietnam);

| — | o umieszczenie niektórych gatunków, które są przedmiotem handlu międzynarodowego jako rośliny ozdobne (Adenia firingalavensis, Adenia subsessifolia, Cyphostemma laza, Operculicarya decaryi, Senna meridionalis, Uncarina stellulifera oraz Uncarina grandidieri), w załączniku II do konwencji CITES (złożony przez Madagaskar, jedyny kraj występowania tych gatunków); |
| --- | --- |

—

o umieszczenie niektórych gatunków, które są przedmiotem handlu międzynarodowego jako rośliny ozdobne (Adenia firingalavensis, Adenia subsessifolia, Cyphostemma laza, Operculicarya decaryi, Senna meridionalis, Uncarina stellulifera oraz Uncarina grandidieri), w załączniku II do konwencji CITES (złożony przez Madagaskar, jedyny kraj występowania tych gatunków);

| 34. | wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do sprzeciwienia się następującym wnioskom:






  — | o zmianę oświadczenia w sprawie wizji strategicznej konwencji CITES, wymagającą, aby strony konwencji CITES przyczyniały się do innych celów uzgodnionych na arenie światowej, zamiast obecnego celu, jakim jest „przyczynianie się do znacznego ograniczenia zaniku różnorodności biologicznej”; |
| --- | --- | --- |

34.

wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do sprzeciwienia się następującym wnioskom:

—

o zmianę oświadczenia w sprawie wizji strategicznej konwencji CITES, wymagającą, aby strony konwencji CITES przyczyniały się do innych celów uzgodnionych na arenie światowej, zamiast obecnego celu, jakim jest „przyczynianie się do znacznego ograniczenia zaniku różnorodności biologicznej”;

| — | o zbycie lub sprzedaż okazów gatunków z załącznika I, II i III skonfiskowanych jako będące przedmiotem nielegalnego handlu (złożony przez Indonezję); |
| --- | --- |

—

o zbycie lub sprzedaż okazów gatunków z załącznika I, II i III skonfiskowanych jako będące przedmiotem nielegalnego handlu (złożony przez Indonezję);

| — | o przeniesienie trzech gatunków krokodyla (Crocodylus acutus, Crocodylus porosus i Crocodylus siamensis) z załącznika I do załącznika II do konwencji CITES (złożony przez Kolumbię i Tajlandię); |
| --- | --- |

—

o przeniesienie trzech gatunków krokodyla (Crocodylus acutus, Crocodylus porosus i Crocodylus siamensis) z załącznika I do załącznika II do konwencji CITES (złożony przez Kolumbię i Tajlandię);

| — | o przeniesienie preriokura dwuczubego z Attwater (Tympanuchus cupido attwateri) z załącznika I do załącznika II, zgodnie z postulatem komitetu ds. zwierząt, ponieważ wprawdzie ostatnie przechwycenie nielegalnego transportu miało miejsce w 1998 r., jednak populacja tego podgatunku w naturze spadła w 2012 r. o 58 % i liczy obecnie tylko 46 ptaków żyjących w stanie dzikim; |
| --- | --- |

—

o przeniesienie preriokura dwuczubego z Attwater (Tympanuchus cupido attwateri) z załącznika I do załącznika II, zgodnie z postulatem komitetu ds. zwierząt, ponieważ wprawdzie ostatnie przechwycenie nielegalnego transportu miało miejsce w 1998 r., jednak populacja tego podgatunku w naturze spadła w 2012 r. o 58 % i liczy obecnie tylko 46 ptaków żyjących w stanie dzikim;

| — | o skreślenie kura siwego (Gallus sonnerati) i kuropatnika (Ithaginis cruentus) z załącznika II, zgodnie z postulatem komitetu ds. zwierząt, gdyż liczebność dzikich populacji obu tych gatunków stopniowo spada, obserwuje się znaczny międzynarodowy handel kurem siwym na rynku zwierząt domowych, niektóre podgatunki kuropatnika występują w bardzo ograniczonej liczbie na niewielkim terytorium, a skreśleniu kuropatnika sprzeciwiają się Chiny, gdzie gatunek ten występuje; |
| --- | --- |

—

o skreślenie kura siwego (Gallus sonnerati) i kuropatnika (Ithaginis cruentus) z załącznika II, zgodnie z postulatem komitetu ds. zwierząt, gdyż liczebność dzikich populacji obu tych gatunków stopniowo spada, obserwuje się znaczny międzynarodowy handel kurem siwym na rynku zwierząt domowych, niektóre podgatunki kuropatnika występują w bardzo ograniczonej liczbie na niewielkim terytorium, a skreśleniu kuropatnika sprzeciwiają się Chiny, gdzie gatunek ten występuje;

| — | o skreślenie dzięcioła cesarskiego (Campephilus imperialis) z załącznika I, gdyż gatunek ten uważa się co prawda za „prawdopodobnie wymarły”, jednak nadal regularnie pojawiają się niepotwierdzone doniesienia o jego zaobserwowaniu; |
| --- | --- |

—

o skreślenie dzięcioła cesarskiego (Campephilus imperialis) z załącznika I, gdyż gatunek ten uważa się co prawda za „prawdopodobnie wymarły”, jednak nadal regularnie pojawiają się niepotwierdzone doniesienia o jego zaobserwowaniu;

| — | o skreślenie żab gęborodnych (Rheobatrachus silus i Rheobatrachus vitellinus) z załącznika II do konwencji CITES (złożony przez Australię), gdyż gatunki te być może jeszcze nie wyginęły, a obecnie prowadzone są badania terenowe w celu odnalezienia zachowanych populacji; |
| --- | --- |

—

o skreślenie żab gęborodnych (Rheobatrachus silus i Rheobatrachus vitellinus) z załącznika II do konwencji CITES (złożony przez Australię), gdyż gatunki te być może jeszcze nie wyginęły, a obecnie prowadzone są badania terenowe w celu odnalezienia zachowanych populacji;

o

o o

| 35. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, stronom konwencji CITES oraz sekretariatowi konwencji CITES. |
| --- | --- |

35.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, stronom konwencji CITES oraz sekretariatowi konwencji CITES.

---

(1)  http://www.cites.org/eng/cop/16/doc/E-CoP16-08-04.pdf

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/24 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/24

---

P7_TA(2013)0048

Wytyczne dotyczące budżetu na rok 2014 – sekcje inne niż Komisja

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących procedury budżetowej 2014, sekcja 1 – Parlament Europejski, sekcja 2 – Rada, sekcja 4 – Trybunał Sprawiedliwości, sekcja 5 – Trybunał Obrachunkowy, sekcja 6 – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, sekcja 7 – Komitet Regionów, sekcja 8 – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich, sekcja 9 – Europejski Inspektor Ochrony Danych, sekcja 10 – Europejska Służba Działań Zewnętrznych (2013/2003(BUD))

(2016/C 024/05)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (2),

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami instytucji (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

| — | uwzględniając tytuł II rozdział 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając tytuł II rozdział 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A7-0020/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A7-0020/2013),

| A. | mając na uwadze, że nie osiągnięto dotąd porozumienia co do nowych wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2014–2020, w związku z czym pułap dla działu 5 w budżecie UE na 2014 r. nie został jeszcze ustalony, natomiast pułap dla działu 5 na 2013 r. wynosi 9 181 mln EUR w cenach bieżących (4) i po corocznym dostosowaniu technicznym (5) pułap ten zostanie przeniesiony na 2014 r., gdyby porozumienia w sprawie nowych WRF nie udało się osiągnąć w odpowiednim terminie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że nie osiągnięto dotąd porozumienia co do nowych wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2014–2020, w związku z czym pułap dla działu 5 w budżecie UE na 2014 r. nie został jeszcze ustalony, natomiast pułap dla działu 5 na 2013 r. wynosi 9 181 mln EUR w cenach bieżących (4) i po corocznym dostosowaniu technicznym (5) pułap ten zostanie przeniesiony na 2014 r., gdyby porozumienia w sprawie nowych WRF nie udało się osiągnąć w odpowiednim terminie;

| B. | mając na uwadze, że w kontekście poważnego obciążenia zadłużeniem publicznym oraz ograniczeń występujących w czasie obecnych wysiłków w zakresie krajowej konsolidacji budżetowej Parlament Europejski i wszystkie instytucje UE powinny nadal wykazywać się wysokim stopniem odpowiedzialności budżetowej, kontroli i samoograniczenia; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w kontekście poważnego obciążenia zadłużeniem publicznym oraz ograniczeń występujących w czasie obecnych wysiłków w zakresie krajowej konsolidacji budżetowej Parlament Europejski i wszystkie instytucje UE powinny nadal wykazywać się wysokim stopniem odpowiedzialności budżetowej, kontroli i samoograniczenia;

| C. | mając na uwadze, że sprawne funkcjonowanie Parlamentu jest równie istotną wytyczną; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że sprawne funkcjonowanie Parlamentu jest równie istotną wytyczną;

| D. | mając na uwadze, że niektóre inwestycje mogą mieć trwały wpływ na budżet instytucjonalny i dlatego należy je wziąć pod uwagę mimo niewielkiego pola manewru; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że niektóre inwestycje mogą mieć trwały wpływ na budżet instytucjonalny i dlatego należy je wziąć pod uwagę mimo niewielkiego pola manewru;

| E. | mając na uwadze, że na tym etapie rocznej procedury budżetowej Parlament oczekuje na preliminarze pozostałych instytucji oraz propozycje swojego Prezydium dotyczące budżetu na 2014 r., |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że na tym etapie rocznej procedury budżetowej Parlament oczekuje na preliminarze pozostałych instytucji oraz propozycje swojego Prezydium dotyczące budżetu na 2014 r.,

| F. | mając na uwadze, że trzeba będzie uwzględnić jednorazowe skutki finansowe wyborów europejskich, które odbędą się w połowie 2014 r.; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że trzeba będzie uwzględnić jednorazowe skutki finansowe wyborów europejskich, które odbędą się w połowie 2014 r.;

Ramy ogólne i priorytety budżetu na rok 2014

| 1. | podtrzymuje pogląd, że instytucje powinny nadal ograniczać lub zamrażać swoje budżety administracyjne, w solidarnej reakcji na trudną sytuację gospodarczą i budżetową państw członkowskich, bez szkody dla jakości podstawowych działań instytucjonalnych, dla przestrzegania obowiązków prawnych i dla koniecznych inwestycji rozwojowych; |
| --- | --- |

1.

podtrzymuje pogląd, że instytucje powinny nadal ograniczać lub zamrażać swoje budżety administracyjne, w solidarnej reakcji na trudną sytuację gospodarczą i budżetową państw członkowskich, bez szkody dla jakości podstawowych działań instytucjonalnych, dla przestrzegania obowiązków prawnych i dla koniecznych inwestycji rozwojowych;

| 2. | uważa, że środki budżetowe na 2014 r. powinny opierać się na dokładnej analizie wyniku środków budżetowych w latach 2012 i 2013 w celu dokonania oszczędności w tych pozycjach w budżecie, w których wynikły problemy z realizacją; uważa, że prawdziwe oszczędności i skuteczność można osiągnąć poprzez wskazanie obszarów, w których dochodzi do pokrywania się środków i w których brakuje skuteczności, w obrębie wszystkich pozycji w budżecie; |
| --- | --- |

2.

uważa, że środki budżetowe na 2014 r. powinny opierać się na dokładnej analizie wyniku środków budżetowych w latach 2012 i 2013 w celu dokonania oszczędności w tych pozycjach w budżecie, w których wynikły problemy z realizacją; uważa, że prawdziwe oszczędności i skuteczność można osiągnąć poprzez wskazanie obszarów, w których dochodzi do pokrywania się środków i w których brakuje skuteczności, w obrębie wszystkich pozycji w budżecie;

| 3. | apeluje do instytucji o wzmocnienie wzajemnej współpracy w celu wymiany dobrej praktyki, jeżeli to możliwe i uzasadnione, oraz w celu znalezienia sposobów dokonania oszczędności przez łączenie i współdzielenie zasobów kadrowych i technicznych, np. w takich dziedzinach jak systemy informatyczne, tłumaczenia pisemne, tłumaczenia ustne i usługi transportowe oraz ewentualnie w innych dziedzinach; |
| --- | --- |

3.

apeluje do instytucji o wzmocnienie wzajemnej współpracy w celu wymiany dobrej praktyki, jeżeli to możliwe i uzasadnione, oraz w celu znalezienia sposobów dokonania oszczędności przez łączenie i współdzielenie zasobów kadrowych i technicznych, np. w takich dziedzinach jak systemy informatyczne, tłumaczenia pisemne, tłumaczenia ustne i usługi transportowe oraz ewentualnie w innych dziedzinach;

Parlament

| 4. | zwraca uwagę na fakt, że ograniczenie instytucji skutkuje – z uwagi na poziom odpowiednich stóp inflacji – zmniejszeniem budżetu PE w liczbach rzeczywistych; przypomina, że umożliwiono to poprzez ścisłe planowanie i kontrolę budżetową, zdecydowane zaangażowanie komisji przedmiotowo właściwej oraz reorganizację pracy, w szczególności cięcia w pozycjach budżetowych związanych z podróżami, ograniczenie czasu trwania i liczby wyjazdów służbowych, częstsze korzystanie z wideokonferencji oraz optymalizację usług w zakresie tłumaczenia pisemnego i ustnego; przypomina, że już uzgodnione reformy strukturalne, z których część ma zastosowanie od 2011 r., według szacunków pozwalają na roczne oszczędności rzędu 29 mln EUR – przy dodatkowych oszczędnościach 10 mln EUR na przewidywanych odsetkach od finansowania nieruchomości w przyszłych latach dzięki przedterminowym spłatom – pomimo konieczności absorpcji kosztów wynikających z poszerzenia uprawnień oraz łącznych kosztów wynikających z przyjęcia 18 dodatkowych posłów, w związku z wejściem w życie Traktatu z Lizbony oraz przygotowaniami do przystąpienia Chorwacji; |
| --- | --- |

4.

zwraca uwagę na fakt, że ograniczenie instytucji skutkuje – z uwagi na poziom odpowiednich stóp inflacji – zmniejszeniem budżetu PE w liczbach rzeczywistych; przypomina, że umożliwiono to poprzez ścisłe planowanie i kontrolę budżetową, zdecydowane zaangażowanie komisji przedmiotowo właściwej oraz reorganizację pracy, w szczególności cięcia w pozycjach budżetowych związanych z podróżami, ograniczenie czasu trwania i liczby wyjazdów służbowych, częstsze korzystanie z wideokonferencji oraz optymalizację usług w zakresie tłumaczenia pisemnego i ustnego; przypomina, że już uzgodnione reformy strukturalne, z których część ma zastosowanie od 2011 r., według szacunków pozwalają na roczne oszczędności rzędu 29 mln EUR – przy dodatkowych oszczędnościach 10 mln EUR na przewidywanych odsetkach od finansowania nieruchomości w przyszłych latach dzięki przedterminowym spłatom – pomimo konieczności absorpcji kosztów wynikających z poszerzenia uprawnień oraz łącznych kosztów wynikających z przyjęcia 18 dodatkowych posłów, w związku z wejściem w życie Traktatu z Lizbony oraz przygotowaniami do przystąpienia Chorwacji;

| 5. | przypomina, że widoczne oznaki samoograniczenia to zamrożenie wszystkich świadczeń dla posłów na poziomie z 2011 r. do końca bieżącej kadencji parlamentarnej oraz fakt, że diety z tytułu wyjazdów służbowych dla personelu nie były rewaloryzowane od 2007 r.; |
| --- | --- |

5.

przypomina, że widoczne oznaki samoograniczenia to zamrożenie wszystkich świadczeń dla posłów na poziomie z 2011 r. do końca bieżącej kadencji parlamentarnej oraz fakt, że diety z tytułu wyjazdów służbowych dla personelu nie były rewaloryzowane od 2007 r.;

| 6. | zachęca do dalszych reform strukturalnych i organizacyjnych mających na celu osiągnięcie większej wydajności, bez szkody dla doskonałości legislacyjnej i jakości warunków pracy; popiera innowacje organizacyjne mające podwyższyć efektywność Parlamentu i poprawić jakość działań i warunków pracy posłów, w tym – lecz nie tylko – takie jak wydajniejsza organizacja rytmu pracy Parlamentu i wydajniejsze usługi w zakresie tłumaczenia pisemnego i ustnego (bez uszczerbku dla zasady wielojęzyczności), optymalne rozwiązania logistyczne, obejmujące logistykę transportu dla posłów i ich asystentów, oszczędność kosztów usług gastronomicznych, lepsze wewnętrzne wsparcie badawcze oraz kontynuacja i dalszy rozwój w odniesieniu do elektronicznego obiegu dokumentów w Parlamencie i do e-posiedzeń; przypomina o wezwaniu do przeprowadzenia analizy opłacalności bezpapierowych posiedzeń oraz wzywa administrację do przedstawienia jej Komisji Budżetowej najpóźniej do połowy 2013 r.; |
| --- | --- |

6.

zachęca do dalszych reform strukturalnych i organizacyjnych mających na celu osiągnięcie większej wydajności, bez szkody dla doskonałości legislacyjnej i jakości warunków pracy; popiera innowacje organizacyjne mające podwyższyć efektywność Parlamentu i poprawić jakość działań i warunków pracy posłów, w tym – lecz nie tylko – takie jak wydajniejsza organizacja rytmu pracy Parlamentu i wydajniejsze usługi w zakresie tłumaczenia pisemnego i ustnego (bez uszczerbku dla zasady wielojęzyczności), optymalne rozwiązania logistyczne, obejmujące logistykę transportu dla posłów i ich asystentów, oszczędność kosztów usług gastronomicznych, lepsze wewnętrzne wsparcie badawcze oraz kontynuacja i dalszy rozwój w odniesieniu do elektronicznego obiegu dokumentów w Parlamencie i do e-posiedzeń; przypomina o wezwaniu do przeprowadzenia analizy opłacalności bezpapierowych posiedzeń oraz wzywa administrację do przedstawienia jej Komisji Budżetowej najpóźniej do połowy 2013 r.;

| 7. | wzywa do wdrożenia w Parlamencie metod „odchudzonego” i skutecznego zarządzania, tak by zmniejszyć obciążenia administracyjne i w ten sposób zaoszczędzić w instytucji czas i pieniądze; |
| --- | --- |

7.

wzywa do wdrożenia w Parlamencie metod „odchudzonego” i skutecznego zarządzania, tak by zmniejszyć obciążenia administracyjne i w ten sposób zaoszczędzić w instytucji czas i pieniądze;

| 8. | uważa, że dzięki pracom rozpoczętym w 2012 r. wspólna grupa robocza Prezydium i Komisji Budżetowej ds. budżetu Parlamentu mogłaby odegrać pożyteczną rolę w tej reformie, wskazując sposoby dokonania oszczędności oraz rozważając i przedstawiając Komisji Budżetowej pomysły dotyczące zwiększenia wydajności; zauważa, że grupa robocza w znacznej mierze już osiągnęła cele wyznaczone dla niej pod koniec 2011 r., w szczególności w zakresie ograniczania wydatków związanych z podróżami; w świetle wstępnych ustaleń grupy opartych m.in. na analizach porównawczych budżetu Parlamentu Europejskiego z budżetami Kongresu USA i wybranych parlamentów państw członkowskich zachęca do dalszej pracy i do stworzenia odpowiedniego planu działania, który zostanie przedstawiony do rozpatrzenia Komisji Budżetowej i Prezydium w procedurze dotyczącej budżetu Parlamentu na 2014 r.; przypomina swoją rezolucję z dnia 23 października 2012 r. (6), w której wyraził oczekiwanie, że dzięki tym analizom „w budżecie Parlamentu Europejskiego możliwe będą długofalowe oszczędności oraz że [będą one] zawierać koncepcje poprawy jego skuteczności w roku 2013 i w kolejnych latach”; zauważa, że w przypadku Parlamentu Europejskiego ogół wydatków na mieszkańca jest niższy niż w przypadku porównywalnych parlamentów państw członkowskich oraz Kongresu USA; zauważa ponadto, że należy wzmocnić rolę kontrolną Parlamentu i zapewnić mu lepiej ukierunkowane wsparcie badawcze, tak aby mógł on pełnić swoją rolę demokratycznej reprezentacji; |
| --- | --- |

8.

uważa, że dzięki pracom rozpoczętym w 2012 r. wspólna grupa robocza Prezydium i Komisji Budżetowej ds. budżetu Parlamentu mogłaby odegrać pożyteczną rolę w tej reformie, wskazując sposoby dokonania oszczędności oraz rozważając i przedstawiając Komisji Budżetowej pomysły dotyczące zwiększenia wydajności; zauważa, że grupa robocza w znacznej mierze już osiągnęła cele wyznaczone dla niej pod koniec 2011 r., w szczególności w zakresie ograniczania wydatków związanych z podróżami; w świetle wstępnych ustaleń grupy opartych m.in. na analizach porównawczych budżetu Parlamentu Europejskiego z budżetami Kongresu USA i wybranych parlamentów państw członkowskich zachęca do dalszej pracy i do stworzenia odpowiedniego planu działania, który zostanie przedstawiony do rozpatrzenia Komisji Budżetowej i Prezydium w procedurze dotyczącej budżetu Parlamentu na 2014 r.; przypomina swoją rezolucję z dnia 23 października 2012 r. (6), w której wyraził oczekiwanie, że dzięki tym analizom „w budżecie Parlamentu Europejskiego możliwe będą długofalowe oszczędności oraz że [będą one] zawierać koncepcje poprawy jego skuteczności w roku 2013 i w kolejnych latach”; zauważa, że w przypadku Parlamentu Europejskiego ogół wydatków na mieszkańca jest niższy niż w przypadku porównywalnych parlamentów państw członkowskich oraz Kongresu USA; zauważa ponadto, że należy wzmocnić rolę kontrolną Parlamentu i zapewnić mu lepiej ukierunkowane wsparcie badawcze, tak aby mógł on pełnić swoją rolę demokratycznej reprezentacji;

| 9. | ogólniej, z zadowoleniem przyjmuje ściślejszą współpracę między Komisją Budżetową a Prezydium w trakcie rocznej procedury budżetowej; jest gotów do dalszego zacieśniania współpracy między sekretarzem generalnym, Prezydium i Komisją Budżetową przez cały rok, aby zapewnić sprawne przeprowadzenie procedury budżetowej i skuteczne wykonanie budżetu; oczekuje od Prezydium przedstawienia rozważnego, opartego na potrzebach projektu preliminarza, uwzględniającego ewentualne późniejsze zwiększenie środków wynikające z prawnie wiążących zobowiązań, w szczególności jednorazowe koszty związane z przejściowym uregulowaniami dotyczącymi posłów w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2014 r.; wzywa sekretarza generalnego, aby udzielił informacji na temat kosztów uregulowań przejściowych w odniesieniu do ostatnich wyborów do Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

9.

ogólniej, z zadowoleniem przyjmuje ściślejszą współpracę między Komisją Budżetową a Prezydium w trakcie rocznej procedury budżetowej; jest gotów do dalszego zacieśniania współpracy między sekretarzem generalnym, Prezydium i Komisją Budżetową przez cały rok, aby zapewnić sprawne przeprowadzenie procedury budżetowej i skuteczne wykonanie budżetu; oczekuje od Prezydium przedstawienia rozważnego, opartego na potrzebach projektu preliminarza, uwzględniającego ewentualne późniejsze zwiększenie środków wynikające z prawnie wiążących zobowiązań, w szczególności jednorazowe koszty związane z przejściowym uregulowaniami dotyczącymi posłów w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2014 r.; wzywa sekretarza generalnego, aby udzielił informacji na temat kosztów uregulowań przejściowych w odniesieniu do ostatnich wyborów do Parlamentu Europejskiego;

| 10. | przypomina o podjętej na posiedzeniu plenarnym decyzji wzywającej Radę do przedstawienia do czerwca 2013 r. planu działań dotyczącego wielu miejsc pracy PE oraz oczekuje od obu właściwych komisji, sekretarza generalnego i Prezydium, że przedstawią posłom zaktualizowane dane i informacje na temat finansowych i środowiskowych skutków ustaleń dotyczących wielu miejsc pracy; proponuje, by własne służby PE zajmujące się oceną skutków zbadały tę kwestię także w odniesieniu do wpływu obecności lub częściowej obecności PE na odpowiednie społeczności lub regiony oraz by przedstawiły ocenę do czerwca 2013 r., tak by ustalenia te wzięto pod uwagę przy opracowywaniu kolejnych wieloletnich ram finansowych; |
| --- | --- |

10.

przypomina o podjętej na posiedzeniu plenarnym decyzji wzywającej Radę do przedstawienia do czerwca 2013 r. planu działań dotyczącego wielu miejsc pracy PE oraz oczekuje od obu właściwych komisji, sekretarza generalnego i Prezydium, że przedstawią posłom zaktualizowane dane i informacje na temat finansowych i środowiskowych skutków ustaleń dotyczących wielu miejsc pracy; proponuje, by własne służby PE zajmujące się oceną skutków zbadały tę kwestię także w odniesieniu do wpływu obecności lub częściowej obecności PE na odpowiednie społeczności lub regiony oraz by przedstawiły ocenę do czerwca 2013 r., tak by ustalenia te wzięto pod uwagę przy opracowywaniu kolejnych wieloletnich ram finansowych;

| 11. | wzywa odpowiednie służby Parlamentu, by dokonały oceny porozumienia między władzami Luksemburga a Parlamentem Europejskim w sprawie liczby pracowników zatrudnionych w Luksemburgu, przy uwzględnieniu przeglądu potrzeb Parlamentu; w ocenie tej należy zawrzeć propozycje dotyczące sposobu renegocjowania tego porozumienia, z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów prawa; |
| --- | --- |

11.

wzywa odpowiednie służby Parlamentu, by dokonały oceny porozumienia między władzami Luksemburga a Parlamentem Europejskim w sprawie liczby pracowników zatrudnionych w Luksemburgu, przy uwzględnieniu przeglądu potrzeb Parlamentu; w ocenie tej należy zawrzeć propozycje dotyczące sposobu renegocjowania tego porozumienia, z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów prawa;

| 12. | przypomina o rezolucjach budżetowych Parlamentu, w tym najnowszej rezolucji z dnia 23 października 2012 r. (7), w której zaapelowano o przejrzysty proces podejmowania decyzji w odniesieniu do polityki w zakresie budynków, opierający się na wczesnym informowaniu, oraz o wstrzymanie nowych zakupów do zakończenia obecnej kadencji; zwraca się o informacje na temat ustaleń sekretarza generalnego dotyczących prac remontowych i przenoszenia biur, a także na temat odnośnego harmonogramu, w tym informacje dotyczące tymczasowego budynku dla personelu Parlamentu na najbliższe lata, zwłaszcza w odniesieniu do problemów strukturalnych w budynku Paul-Henri Spaak (PHS) i do nabycia budynku Trebel; |
| --- | --- |

12.

przypomina o rezolucjach budżetowych Parlamentu, w tym najnowszej rezolucji z dnia 23 października 2012 r. (7), w której zaapelowano o przejrzysty proces podejmowania decyzji w odniesieniu do polityki w zakresie budynków, opierający się na wczesnym informowaniu, oraz o wstrzymanie nowych zakupów do zakończenia obecnej kadencji; zwraca się o informacje na temat ustaleń sekretarza generalnego dotyczących prac remontowych i przenoszenia biur, a także na temat odnośnego harmonogramu, w tym informacje dotyczące tymczasowego budynku dla personelu Parlamentu na najbliższe lata, zwłaszcza w odniesieniu do problemów strukturalnych w budynku Paul-Henri Spaak (PHS) i do nabycia budynku Trebel;

| 13. | uznaje wysiłki poczynione w 2012 r. w celu informowania Komisji Budżetowej o aktualnej sytuacji budynku KAD oraz domaga się, by to informowanie miało miejsce w trakcie całej realizacji projektu, w szczególności w odniesieniu do wyników zmienionego ogłoszenia o przetargu; odnotowuje, że dokonano adaptacji i redukcji o 8 000 m2, by pozostać w ustalonych uprzednio ramach finansowych dla projektu KAD lub zastosować się do nich, na wniosek Komisji Budżetowej; z zadowoleniem przyjmuje oszczędności w wysokości ponad 10 mln EUR na odsetkach w najbliższych latach – w porównaniu do preliminarza kosztów projektów na 2012 r. – osiągnięte dzięki przesunięciu środków na przedterminowe spłaty, zarówno w przypadku budynku KAD, jak i budynku Trebel; uważa, że w kontekście wyłaniającej się wśród posłów większości sprzyjającej nowym uregulowaniom dotyczącym pracy (8) do projektów dotyczących budynków Parlamentu należy podchodzić z ostrożnością oraz że ostrożność musi mieć pierwszeństwo przed ambicją; zachęca do kontynuacji tego owocnego dialogu i zwraca się o przekazywanie potrzebnych informacji w odpowiednim terminie; |
| --- | --- |

13.

uznaje wysiłki poczynione w 2012 r. w celu informowania Komisji Budżetowej o aktualnej sytuacji budynku KAD oraz domaga się, by to informowanie miało miejsce w trakcie całej realizacji projektu, w szczególności w odniesieniu do wyników zmienionego ogłoszenia o przetargu; odnotowuje, że dokonano adaptacji i redukcji o 8 000 m2, by pozostać w ustalonych uprzednio ramach finansowych dla projektu KAD lub zastosować się do nich, na wniosek Komisji Budżetowej; z zadowoleniem przyjmuje oszczędności w wysokości ponad 10 mln EUR na odsetkach w najbliższych latach – w porównaniu do preliminarza kosztów projektów na 2012 r. – osiągnięte dzięki przesunięciu środków na przedterminowe spłaty, zarówno w przypadku budynku KAD, jak i budynku Trebel; uważa, że w kontekście wyłaniającej się wśród posłów większości sprzyjającej nowym uregulowaniom dotyczącym pracy (8) do projektów dotyczących budynków Parlamentu należy podchodzić z ostrożnością oraz że ostrożność musi mieć pierwszeństwo przed ambicją; zachęca do kontynuacji tego owocnego dialogu i zwraca się o przekazywanie potrzebnych informacji w odpowiednim terminie;

Inne instytucje

| 14. | jest świadomy, że kontekst i wynik niedawnych procedur budżetowych pozostawiły większości instytucji ograniczone pole manewru, biorąc pod uwagę rosnący zakres powierzonych im zadań, a zwłaszcza większe obciążenie pracą w Trybunale Sprawiedliwości oraz szczególne potrzeby Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ); |
| --- | --- |

14.

jest świadomy, że kontekst i wynik niedawnych procedur budżetowych pozostawiły większości instytucji ograniczone pole manewru, biorąc pod uwagę rosnący zakres powierzonych im zadań, a zwłaszcza większe obciążenie pracą w Trybunale Sprawiedliwości oraz szczególne potrzeby Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ);

| 15. | rozumie, że ESDZ jest stosunkowo nową instytucją, która ciągle znajduje się w fazie rozwoju, oraz że należy nadal wzmacniać sieć jej misji w celu realizacji priorytetów politycznych UE; zauważa, że ESDZ jest wyjątkowo narażona na inflację w krajach trzecich, fluktuacje kursów wymiany oraz szczególne problemy związane z bezpieczeństwem personelu; |
| --- | --- |

15.

rozumie, że ESDZ jest stosunkowo nową instytucją, która ciągle znajduje się w fazie rozwoju, oraz że należy nadal wzmacniać sieć jej misji w celu realizacji priorytetów politycznych UE; zauważa, że ESDZ jest wyjątkowo narażona na inflację w krajach trzecich, fluktuacje kursów wymiany oraz szczególne problemy związane z bezpieczeństwem personelu;

| 16. | uważa, że wszelkie nieuzasadnione, uogólnione cięcia i wszelkie niezróżnicowane podejście do budżetów instytucji przynosi skutki przeciwne do zamierzonych; w zamian zamierza nadal stosować podejście oparte na analizie poszczególnych przypadków; |
| --- | --- |

16.

uważa, że wszelkie nieuzasadnione, uogólnione cięcia i wszelkie niezróżnicowane podejście do budżetów instytucji przynosi skutki przeciwne do zamierzonych; w zamian zamierza nadal stosować podejście oparte na analizie poszczególnych przypadków;

| 17. | podtrzymuje stanowisko zajmowane w poprzednich cyklach budżetowych, zgodnie z którym oczekuje, że przy sporządzaniu swoich preliminarzy budżetowych wszystkie instytucje będą nadal dążyć do uzyskania oszczędności i do utrzymania wysokiego poziomu dyscypliny budżetowej; |
| --- | --- |

17.

podtrzymuje stanowisko zajmowane w poprzednich cyklach budżetowych, zgodnie z którym oczekuje, że przy sporządzaniu swoich preliminarzy budżetowych wszystkie instytucje będą nadal dążyć do uzyskania oszczędności i do utrzymania wysokiego poziomu dyscypliny budżetowej;

o

o o

| 18. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych. |
| --- | --- |

18.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.

---

(1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

(2)  Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17.

(3)  Dz.U. C 344 z 12.11.2012.

(4)  W pułapie w dziale 5 uwzględnia się składki pracownicze na system emerytalno-rentowy.

(5)  Artykuł 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami, Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 3.

(6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0359, ust.93.

(7)  Teksty przyjęte P7_TA(2012)0359.

(8)  Teksty przyjęte P7_TA(2012)0359.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/28 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/28

---

P7_TA(2013)0049

Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw: rozliczalne, przejrzyste i odpowiedzialne zachowanie przedsiębiorstw a trwały wzrost

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: promowanie interesów społeczeństwa i droga do zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu ożywienia gospodarki (2012/2098(INI))

(2016/C 024/06)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie działań następczych w związku z zieloną księgą na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie działań następczych w związku z zieloną księgą na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (1),

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Modernizacja prawa spółek oraz poprawa ładu korporacyjnego w Unii Europejskiej – plan na przyszłość” (COM(2003)0284) (unijny plan działań w zakresie ładu korporacyjnego), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Modernizacja prawa spółek oraz poprawa ładu korporacyjnego w Unii Europejskiej – plan na przyszłość” (COM(2003)0284) (unijny plan działań w zakresie ładu korporacyjnego),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Pakiet Odpowiedzialne przedsiębiorstwa” (COM(2011)0685), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Pakiet Odpowiedzialne przedsiębiorstwa” (COM(2011)0685),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej – budowanie ekosystemu sprzyjającego przedsiębiorstwom społecznym w centrum społecznej gospodarki i społecznych innowacji” (COM(2011)0682), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej – budowanie ekosystemu sprzyjającego przedsiębiorstwom społecznym w centrum społecznej gospodarki i społecznych innowacji” (COM(2011)0682),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 maja 2002 r. w sprawie Zielonej księgi Komisji na temat propagowania europejskich ram społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 maja 2002 r. w sprawie Zielonej księgi Komisji na temat propagowania europejskich ram społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: „Wkład przedsiębiorstw w trwały rozwój” (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: „Wkład przedsiębiorstw w trwały rozwój” (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: nowe partnerstwo” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: nowe partnerstwo” (5),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego „Odnowiona strategia UE na lata 2011-2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego „Odnowiona strategia UE na lata 2011-2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (6),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Odnowiona strategia UE na lata 2011-2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (COM(2011)0681), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Odnowiona strategia UE na lata 2011-2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (COM(2011)0681),

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Kultury i Edukacji (A7–0017/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Kultury i Edukacji (A7–0017/2013),

W stronę nowoczesnego pojęcia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: rozważania wstępne

| 1. | podkreśla, że przedsiębiorstwa nie mogą zastąpić władz publicznych w obszarze propagowania, wdrażania i kontroli norm społecznych i dotyczących środowiska naturalnego; |
| --- | --- |

1.

podkreśla, że przedsiębiorstwa nie mogą zastąpić władz publicznych w obszarze propagowania, wdrażania i kontroli norm społecznych i dotyczących środowiska naturalnego;

| 2. | podkreśla, że obecny globalny kryzys gospodarczy wynika z podstawowych błędów w zakresie przejrzystości, rozliczalności, odpowiedzialności i krótkoterminowości działań oraz że UE ma obowiązek zadbania o to, aby wszyscy wyciągnęli zeń właściwe wnioski; z zadowoleniem przyjmuje zamiar przeprowadzenia przez Komisję badania opinii publicznej Eurobarometr w kwestii zaufania w biznesie; domaga się, aby wszystkie zainteresowane strony w pełni omówiły wnioski tego badania oraz podjęły odpowiednie działania; jest zdecydowanym orędownikiem społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i jest zdania, że jej prawidłowe wdrażanie i praktykowanie przez wszystkie przedsiębiorstwa, a nie tylko duże firmy, może w znacznym stopniu przyczynić się do odbudowy straconego zaufania, jako że jest to czynnik niezbędny dla trwałej odnowy gospodarczej, który może złagodzić konsekwencje społeczne kryzysu gospodarczego; jest zdania, że przejmowanie przez przedsiębiorstwa odpowiedzialności za społeczeństwo, środowisko i pracowników przynosi korzyści wszystkim stronom oraz umożliwia rozwój podstawy zaufania, koniecznej dla sukcesu gospodarczego; uważa, że uwzględnienie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w zrównoważonej strategii korporacyjnej leży w interesie przedsiębiorstwa i ogółu społeczeństwa; podkreśla, że wiele przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich, wykazuje wzorowe zaangażowanie w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że obecny globalny kryzys gospodarczy wynika z podstawowych błędów w zakresie przejrzystości, rozliczalności, odpowiedzialności i krótkoterminowości działań oraz że UE ma obowiązek zadbania o to, aby wszyscy wyciągnęli zeń właściwe wnioski; z zadowoleniem przyjmuje zamiar przeprowadzenia przez Komisję badania opinii publicznej Eurobarometr w kwestii zaufania w biznesie; domaga się, aby wszystkie zainteresowane strony w pełni omówiły wnioski tego badania oraz podjęły odpowiednie działania; jest zdecydowanym orędownikiem społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i jest zdania, że jej prawidłowe wdrażanie i praktykowanie przez wszystkie przedsiębiorstwa, a nie tylko duże firmy, może w znacznym stopniu przyczynić się do odbudowy straconego zaufania, jako że jest to czynnik niezbędny dla trwałej odnowy gospodarczej, który może złagodzić konsekwencje społeczne kryzysu gospodarczego; jest zdania, że przejmowanie przez przedsiębiorstwa odpowiedzialności za społeczeństwo, środowisko i pracowników przynosi korzyści wszystkim stronom oraz umożliwia rozwój podstawy zaufania, koniecznej dla sukcesu gospodarczego; uważa, że uwzględnienie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w zrównoważonej strategii korporacyjnej leży w interesie przedsiębiorstwa i ogółu społeczeństwa; podkreśla, że wiele przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich, wykazuje wzorowe zaangażowanie w tej dziedzinie;

| 3. | jest zdania, że przedsiębiorstwa mogą przyczynić się do rozwoju społecznej gospodarki rynkowej oraz do realizacji celów strategii Europa 2020, zapewniając miejsca pracy i ułatwiając ożywienie gospodarcze; |
| --- | --- |

3.

jest zdania, że przedsiębiorstwa mogą przyczynić się do rozwoju społecznej gospodarki rynkowej oraz do realizacji celów strategii Europa 2020, zapewniając miejsca pracy i ułatwiając ożywienie gospodarcze;

| 4. | uważa, że konieczne jest umieszczenie debaty nad społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw w szerszym kontekście, w którym przy zachowaniu zasadniczo woluntarystycznego ukierunkowania będzie miejsce na zasadny dialog dotyczący środków regulacyjnych; |
| --- | --- |

4.

uważa, że konieczne jest umieszczenie debaty nad społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw w szerszym kontekście, w którym przy zachowaniu zasadniczo woluntarystycznego ukierunkowania będzie miejsce na zasadny dialog dotyczący środków regulacyjnych;

| 5. | podziela nową zaproponowaną przez Komisję definicję społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w której nie przeciwstawia się podejścia dobrowolnego podejściu obowiązkowemu; |
| --- | --- |

5.

podziela nową zaproponowaną przez Komisję definicję społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w której nie przeciwstawia się podejścia dobrowolnego podejściu obowiązkowemu;

| 6. | uważa, że właściwe zarządzanie przedsiębiorstwem jest kluczowym elementem społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w szczególności w zakresie stosunków z władzami publicznymi i pracownikami oraz ich organizacjami przedstawicielskimi, a także w odniesieniu do polityki przedsiębiorstwa w zakresie premii, odpraw i wynagrodzeń; uważa, że przyznawanie zbyt wysokich premii, odpraw i wynagrodzeń kadrze kierowniczej, zwłaszcza gdy przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji, nie jest zgodne z zachowaniem odpowiedzialnym społecznie; |
| --- | --- |

6.

uważa, że właściwe zarządzanie przedsiębiorstwem jest kluczowym elementem społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w szczególności w zakresie stosunków z władzami publicznymi i pracownikami oraz ich organizacjami przedstawicielskimi, a także w odniesieniu do polityki przedsiębiorstwa w zakresie premii, odpraw i wynagrodzeń; uważa, że przyznawanie zbyt wysokich premii, odpraw i wynagrodzeń kadrze kierowniczej, zwłaszcza gdy przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji, nie jest zgodne z zachowaniem odpowiedzialnym społecznie;

| 7. | uważa, że politykę podatkową przedsiębiorstwa należy uznać za element społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a zatem strategie unikania płacenia podatków lub wykorzystywania rajów podatkowych są niezgodne z zachowaniem odpowiedzialnym społecznie; |
| --- | --- |

7.

uważa, że politykę podatkową przedsiębiorstwa należy uznać za element społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a zatem strategie unikania płacenia podatków lub wykorzystywania rajów podatkowych są niezgodne z zachowaniem odpowiedzialnym społecznie;

| 8. | uważa, że przy ocenie odpowiedzialności społecznej danego przedsiębiorstwa należy uwzględnić zachowanie przedsiębiorstw należących do łańcucha dostaw tego przedsiębiorstwa oraz jego ewentualnych podwykonawców; |
| --- | --- |

8.

uważa, że przy ocenie odpowiedzialności społecznej danego przedsiębiorstwa należy uwzględnić zachowanie przedsiębiorstw należących do łańcucha dostaw tego przedsiębiorstwa oraz jego ewentualnych podwykonawców;

Zacieśnienie związku między społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw, obywatelami, konkurencyjnością i innowacyjnością

| 9. | apeluje do Komisji i do władz krajowych o propagowanie innowacyjnych wzorców przedsiębiorstw, zdolnych umocnić poczucie wzajemnego powiązania między przedsiębiorstwami a kontekstem społecznym, w którym te ostanie działają; |
| --- | --- |

9.

apeluje do Komisji i do władz krajowych o propagowanie innowacyjnych wzorców przedsiębiorstw, zdolnych umocnić poczucie wzajemnego powiązania między przedsiębiorstwami a kontekstem społecznym, w którym te ostanie działają;

| 10. | wzywa Komisję, by uwzględniła toczące się obecnie debaty na temat przeglądu dyrektyw o przejrzystości i rachunkowości, tak by zaproponowana nowa strategia dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw uzupełniła zmienioną dyrektywę; |
| --- | --- |

10.

wzywa Komisję, by uwzględniła toczące się obecnie debaty na temat przeglądu dyrektyw o przejrzystości i rachunkowości, tak by zaproponowana nowa strategia dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw uzupełniła zmienioną dyrektywę;

| 11. | podkreśla znaczenie popierania innowacyjnych rozwiązań – takich jak inteligentne systemy transportu oraz ekoefektywne produkty dostępne i opracowane dla wszystkich – umożliwiających przedsiębiorstwom uporanie się z wyzwaniami społecznymi i środowiskowymi; |
| --- | --- |

11.

podkreśla znaczenie popierania innowacyjnych rozwiązań – takich jak inteligentne systemy transportu oraz ekoefektywne produkty dostępne i opracowane dla wszystkich – umożliwiających przedsiębiorstwom uporanie się z wyzwaniami społecznymi i środowiskowymi;

| 12. | popiera podjęte przez Komisję inicjatywy mające na celu propagowanie widoczności społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz rozpowszechnianie dobrych praktyk i zdecydowanie opowiada się za wprowadzeniem uznawania na szczeblu europejskim przedsiębiorstw i partnerstw w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; w związku z tym apeluje do Komisji o rozważenie, czy można by wprowadzić w tym celu – oprócz innych działań – „europejski znak społeczny”; |
| --- | --- |

12.

popiera podjęte przez Komisję inicjatywy mające na celu propagowanie widoczności społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz rozpowszechnianie dobrych praktyk i zdecydowanie opowiada się za wprowadzeniem uznawania na szczeblu europejskim przedsiębiorstw i partnerstw w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; w związku z tym apeluje do Komisji o rozważenie, czy można by wprowadzić w tym celu – oprócz innych działań – „europejski znak społeczny”;

| 13. | całkowicie popiera tworzenie wielostronnych platform ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i zgadza się z wcześniej przyjętym podejściem sektorowym; |
| --- | --- |

13.

całkowicie popiera tworzenie wielostronnych platform ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i zgadza się z wcześniej przyjętym podejściem sektorowym;

| 14. | uznaje znaczenie i potencjał inicjatywy „Przedsiębiorstwo 2020” podjętej przez organizację CSR Europe, która może znacznie przyczynić się do umocnienia związku między społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw i konkurencyjnością, ułatwiając rozpowszechnianie dobrych praktyk; wzywa Komisję i państwa członkowskie do tworzenia większej synergii w zakresie celów dotyczących rozwoju strategii politycznych i inicjatyw na rzecz innowacji społecznych i tworzenia miejsc pracy; w związku z tym wzywa Komisję do wspierania wysiłków organizacji CSR Europe, której podstawowym celem jest zacieśnienie współpracy między przedsiębiorstwami i państwami członkowskimi, aby wspierać opracowywanie krajowych planów działania i rozpowszechnianie dobrych praktyk; |
| --- | --- |

14.

uznaje znaczenie i potencjał inicjatywy „Przedsiębiorstwo 2020” podjętej przez organizację CSR Europe, która może znacznie przyczynić się do umocnienia związku między społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw i konkurencyjnością, ułatwiając rozpowszechnianie dobrych praktyk; wzywa Komisję i państwa członkowskie do tworzenia większej synergii w zakresie celów dotyczących rozwoju strategii politycznych i inicjatyw na rzecz innowacji społecznych i tworzenia miejsc pracy; w związku z tym wzywa Komisję do wspierania wysiłków organizacji CSR Europe, której podstawowym celem jest zacieśnienie współpracy między przedsiębiorstwami i państwami członkowskimi, aby wspierać opracowywanie krajowych planów działania i rozpowszechnianie dobrych praktyk;

| 15. | popiera wniosek Komisji dotyczący przeprowadzania okresowych sondaży mających ocenić zaufanie obywateli do strategii podejmowanych przez przedsiębiorstwa w obszarze odpowiedzialności społecznej, a także ich zachowanie; zaleca dołączenie zawartości sondaży do przeglądu planu działania na rzecz zrównoważonej konsumpcji i produkcji, aby móc analogicznie zidentyfikować przeszkody dla zasadniczo odpowiedzialnej konsumpcji; |
| --- | --- |

15.

popiera wniosek Komisji dotyczący przeprowadzania okresowych sondaży mających ocenić zaufanie obywateli do strategii podejmowanych przez przedsiębiorstwa w obszarze odpowiedzialności społecznej, a także ich zachowanie; zaleca dołączenie zawartości sondaży do przeglądu planu działania na rzecz zrównoważonej konsumpcji i produkcji, aby móc analogicznie zidentyfikować przeszkody dla zasadniczo odpowiedzialnej konsumpcji;

Poprawa przejrzystości i skuteczności strategii politycznych w obszarze społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw

| 16. | zachęca Komisję do określenia specjalnych środków służących zwalczaniu wprowadzających w błąd i nieprawdziwych informacji dotyczących zobowiązań w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a związanych ze środowiskowymi i społecznymi skutkami produktów, wychodzących poza zakres dyrektywy dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych, szczególnie w odniesieniu do składania i rozpatrywania skarg na podstawie otwartej i jasnej procedury oraz wszczynania postępowań; uważa, że „ekologiczne kłamstwo” (greenwashing) jest nie tylko pewną formą zwodniczej i wprowadzającej w błąd konsumentów, władze publiczne i inwestorów praktyki, ale przyczynia się również do zmniejszenia zaufania do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw jako skutecznego narzędzia promowania zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

16.

zachęca Komisję do określenia specjalnych środków służących zwalczaniu wprowadzających w błąd i nieprawdziwych informacji dotyczących zobowiązań w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a związanych ze środowiskowymi i społecznymi skutkami produktów, wychodzących poza zakres dyrektywy dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych, szczególnie w odniesieniu do składania i rozpatrywania skarg na podstawie otwartej i jasnej procedury oraz wszczynania postępowań; uważa, że „ekologiczne kłamstwo” (greenwashing) jest nie tylko pewną formą zwodniczej i wprowadzającej w błąd konsumentów, władze publiczne i inwestorów praktyki, ale przyczynia się również do zmniejszenia zaufania do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw jako skutecznego narzędzia promowania zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu;

| 17. | podziela cel, jakim jest poprawa włączania aspektów społecznych i środowiskowych do zamówień publicznych; zaleca w tym kontekście usunięcie kryterium przyznawania zamówienia ofercie o najniższej cenie, a także większą odpowiedzialność w obrębie łańcucha podwykonawców; |
| --- | --- |

17.

podziela cel, jakim jest poprawa włączania aspektów społecznych i środowiskowych do zamówień publicznych; zaleca w tym kontekście usunięcie kryterium przyznawania zamówienia ofercie o najniższej cenie, a także większą odpowiedzialność w obrębie łańcucha podwykonawców;

| 18. | wzywa Komisję do podejmowania dalszych działań zmierzających do odblokowania i wzmocnienia potencjału społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu (poprzez powiązanie jej z efektywnym gospodarowaniem zasobami i z efektywnością energetyczną), np. w procesie nabywania surowców przez przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

18.

wzywa Komisję do podejmowania dalszych działań zmierzających do odblokowania i wzmocnienia potencjału społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu (poprzez powiązanie jej z efektywnym gospodarowaniem zasobami i z efektywnością energetyczną), np. w procesie nabywania surowców przez przedsiębiorstwa;

| 19. | podkreśla, że pomoc UE oferowana rządom krajów trzecich we wdrażaniu regulacji społecznych i środowiskowych oraz skuteczne systemy kontroli są niezbędnym uzupełnieniem rozwoju społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw europejskiego biznesu na całym świecie; |
| --- | --- |

19.

podkreśla, że pomoc UE oferowana rządom krajów trzecich we wdrażaniu regulacji społecznych i środowiskowych oraz skuteczne systemy kontroli są niezbędnym uzupełnieniem rozwoju społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw europejskiego biznesu na całym świecie;

| 20. | podkreśla, że inwestycje odpowiedzialne społecznie są częścią procesu wdrażania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w ramach decyzji dotyczących inwestycji; podkreśla, że chociaż obecnie brak jest powszechnej definicji inwestycji odpowiedzialnych społecznie, inwestycje te zwykle charakteryzują się tym, że godzą finansowe cele inwestora z jego troską o zagadnienia społeczne, środowiskowe, etyczne i związane z ładem korporacyjnym; |
| --- | --- |

20.

podkreśla, że inwestycje odpowiedzialne społecznie są częścią procesu wdrażania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w ramach decyzji dotyczących inwestycji; podkreśla, że chociaż obecnie brak jest powszechnej definicji inwestycji odpowiedzialnych społecznie, inwestycje te zwykle charakteryzują się tym, że godzą finansowe cele inwestora z jego troską o zagadnienia społeczne, środowiskowe, etyczne i związane z ładem korporacyjnym;

| 21. | uznaje znaczenie rozpowszechniania przez przedsiębiorstwa informacji o zrównoważonym rozwoju, takich jak o czynnikach społecznych i środowiskowych, co pomaga określić zagrożenia dla zrównoważonego rozwoju oraz zwiększyć zaufanie inwestorów i konsumentów; przypomina w związku z tym znaczne postępy czynione dotychczas oraz wzywa Komisję, by popierała cel międzynarodowej rady ds. zintegrowanej sprawozdawczości (IIRC), jakim jest uczynienie ze zintegrowanej sprawozdawczości światowego standardu w ciągu następnego dziesięciolecia; |
| --- | --- |

21.

uznaje znaczenie rozpowszechniania przez przedsiębiorstwa informacji o zrównoważonym rozwoju, takich jak o czynnikach społecznych i środowiskowych, co pomaga określić zagrożenia dla zrównoważonego rozwoju oraz zwiększyć zaufanie inwestorów i konsumentów; przypomina w związku z tym znaczne postępy czynione dotychczas oraz wzywa Komisję, by popierała cel międzynarodowej rady ds. zintegrowanej sprawozdawczości (IIRC), jakim jest uczynienie ze zintegrowanej sprawozdawczości światowego standardu w ciągu następnego dziesięciolecia;

| 22. | podkreśla, że należy zachować surowe przestrzeganie praw człowieka, należytej staranności i przejrzystości w celu zagwarantowania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w całym łańcuchu dostaw, określenia stopnia zrównoważonego charakteru biznesu europejskiego oraz walki z uchylaniem się od zobowiązań podatkowych i nielegalnymi przepływami pieniędzy; |
| --- | --- |

22.

podkreśla, że należy zachować surowe przestrzeganie praw człowieka, należytej staranności i przejrzystości w celu zagwarantowania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w całym łańcuchu dostaw, określenia stopnia zrównoważonego charakteru biznesu europejskiego oraz walki z uchylaniem się od zobowiązań podatkowych i nielegalnymi przepływami pieniędzy;

| 23. | podkreśla, że odpowiedzialność przedsiębiorstw nie może ograniczyć się do narzędzia marketingowego, lecz może w pełni rozwinąć swój potencjał jedynie wówczas, gdy stanie się elementem ogólnej strategii przedsiębiorstwa oraz będzie stosowana i wdrażana w jego codziennej działalności i strategii finansowej; z zadowoleniem przyjąłby połączenie odpowiedzialności przedsiębiorstw i ich dobrego zarządzania; jest zdania, że Komisja powinna zachęcać przedsiębiorstwa do podejmowania decyzji w sprawie strategii dotyczących ich społecznej odpowiedzialności na poziomie zarządu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzania kodeksów zarządzania przedsiębiorstwem, odzwierciedlających znaczenie odpowiedzialności za wszystkich zatrudnionych w przedsiębiorstwie i wprowadzających silny związek między wynikami przedsiębiorstwa w zakresie środowiska, kwestii społecznych i praw człowieka a jego wynikami finansowymi. |
| --- | --- |

23.

podkreśla, że odpowiedzialność przedsiębiorstw nie może ograniczyć się do narzędzia marketingowego, lecz może w pełni rozwinąć swój potencjał jedynie wówczas, gdy stanie się elementem ogólnej strategii przedsiębiorstwa oraz będzie stosowana i wdrażana w jego codziennej działalności i strategii finansowej; z zadowoleniem przyjąłby połączenie odpowiedzialności przedsiębiorstw i ich dobrego zarządzania; jest zdania, że Komisja powinna zachęcać przedsiębiorstwa do podejmowania decyzji w sprawie strategii dotyczących ich społecznej odpowiedzialności na poziomie zarządu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzania kodeksów zarządzania przedsiębiorstwem, odzwierciedlających znaczenie odpowiedzialności za wszystkich zatrudnionych w przedsiębiorstwie i wprowadzających silny związek między wynikami przedsiębiorstwa w zakresie środowiska, kwestii społecznych i praw człowieka a jego wynikami finansowymi.

| 24. | podkreśla, że przedsiębiorstwa, które angażują się w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, powinny być łatwo identyfikowalne dla inwestorów i konsumentów, co wspierałoby te firmy w ich działaniach; |
| --- | --- |

24.

podkreśla, że przedsiębiorstwa, które angażują się w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, powinny być łatwo identyfikowalne dla inwestorów i konsumentów, co wspierałoby te firmy w ich działaniach;

| 25. | podkreśla, że społecznie odpowiedzialne inwestowanie jako część procesu wdrażania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinno wiązać cele finansowe i gospodarcze inwestorów z aspektami społecznymi, ekologicznymi, etycznymi, kulturalnymi i edukacyjnymi; |
| --- | --- |

25.

podkreśla, że społecznie odpowiedzialne inwestowanie jako część procesu wdrażania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinno wiązać cele finansowe i gospodarcze inwestorów z aspektami społecznymi, ekologicznymi, etycznymi, kulturalnymi i edukacyjnymi;

| 26. | z zainteresowaniem śledzi prowadzone dyskusje nad wnioskiem ustawodawczym dotyczącym przejrzystości informacji o charakterze społecznym i środowiskowym dostarczanych przez przedsiębiorstwa; zaleca przyjęcie wniosku ustawodawczego umożliwiającego dużą elastyczność działania, aby uwzględnić wielowymiarowy charakter społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz zróżnicowane stosowanie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przez przedsiębiorstwa w połączeniu z odpowiednim poziomem porównywalności dla zaspokojenia potrzeb inwestorów i innych zainteresowanych podmiotów, a także potrzebą zapewnienia konsumentom łatwego dostępu do informacji o wpływie biznesu na społeczeństwo, w tym dotyczących metodologii kosztów ponoszonych przez cały cykl życia produktu oraz aspektów dotyczących zarządzania; uważa, że informacje na temat zrównoważonego charakteru powinny dotyczyć również w stosownych przypadkach łańcucha podwykonawstwa i dostaw i opierać się na metodologiach przyjętych na całym świecie, takich jak metodologia Globalnej Inicjatywy Sprawozdawczej (Global Reporting Initiative) lub międzynarodowego komitetu ds. zintegrowanej sprawozdawczości (International Integrated Reporting Council); wzywa ponadto, aby zwolnić MŚP ze stosowania tych przepisów lub opracować uproszczone ramy możliwe do wprowadzenia w przedsiębiorstwach tego rodzaju; |
| --- | --- |

26.

z zainteresowaniem śledzi prowadzone dyskusje nad wnioskiem ustawodawczym dotyczącym przejrzystości informacji o charakterze społecznym i środowiskowym dostarczanych przez przedsiębiorstwa; zaleca przyjęcie wniosku ustawodawczego umożliwiającego dużą elastyczność działania, aby uwzględnić wielowymiarowy charakter społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz zróżnicowane stosowanie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przez przedsiębiorstwa w połączeniu z odpowiednim poziomem porównywalności dla zaspokojenia potrzeb inwestorów i innych zainteresowanych podmiotów, a także potrzebą zapewnienia konsumentom łatwego dostępu do informacji o wpływie biznesu na społeczeństwo, w tym dotyczących metodologii kosztów ponoszonych przez cały cykl życia produktu oraz aspektów dotyczących zarządzania; uważa, że informacje na temat zrównoważonego charakteru powinny dotyczyć również w stosownych przypadkach łańcucha podwykonawstwa i dostaw i opierać się na metodologiach przyjętych na całym świecie, takich jak metodologia Globalnej Inicjatywy Sprawozdawczej (Global Reporting Initiative) lub międzynarodowego komitetu ds. zintegrowanej sprawozdawczości (International Integrated Reporting Council); wzywa ponadto, aby zwolnić MŚP ze stosowania tych przepisów lub opracować uproszczone ramy możliwe do wprowadzenia w przedsiębiorstwach tego rodzaju;

| 27. | wzywa do szerszego, bardziej kompleksowego i przejrzystego monitorowania zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w polityce handlowej UE poprzez zastosowanie ustalonych konkretnych wartości referencyjnych dla oceny postępów, aby w ten sposób wzbudzić zaufanie do systemu; |
| --- | --- |

27.

wzywa do szerszego, bardziej kompleksowego i przejrzystego monitorowania zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w polityce handlowej UE poprzez zastosowanie ustalonych konkretnych wartości referencyjnych dla oceny postępów, aby w ten sposób wzbudzić zaufanie do systemu;

| 28. | zachęca UE oraz państwa członkowskie do przedstawiania konkretnych informacji na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a także edukacji i szkolenia w tym zakresie, aby przedsiębiorstwa mogły czerpać z niej pełne korzyści oraz by mogły ją uwzględnić w swej kulturze organizacyjnej; |
| --- | --- |

28.

zachęca UE oraz państwa członkowskie do przedstawiania konkretnych informacji na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a także edukacji i szkolenia w tym zakresie, aby przedsiębiorstwa mogły czerpać z niej pełne korzyści oraz by mogły ją uwzględnić w swej kulturze organizacyjnej;

| 29. | zachęca przedsiębiorstwa medialne, by włączały do polityki odpowiedzialności społecznej przejrzyste normy dziennikarstwa, w tym gwarancję ochrony źródeł informacji i prawa osób zgłaszających zachowania nieetyczne; |
| --- | --- |

29.

zachęca przedsiębiorstwa medialne, by włączały do polityki odpowiedzialności społecznej przejrzyste normy dziennikarstwa, w tym gwarancję ochrony źródeł informacji i prawa osób zgłaszających zachowania nieetyczne;

| 30. | zachęca Komisję do dokonania późniejszej oceny zarówno wiążących, jak i niewiążących przepisów służących ułatwieniu uznawania i propagowania działań podejmowanych przez przedsiębiorstwa w związku z przejrzystością i rozpowszechnianiem informacji o charakterze niefinansowym; |
| --- | --- |

30.

zachęca Komisję do dokonania późniejszej oceny zarówno wiążących, jak i niewiążących przepisów służących ułatwieniu uznawania i propagowania działań podejmowanych przez przedsiębiorstwa w związku z przejrzystością i rozpowszechnianiem informacji o charakterze niefinansowym;

| 31. | zdecydowanie odrzuca tworzenie specjalnych wskaźników, które mogą spowodować koszty administracyjne oraz nieskuteczne usztywnienie działań, jak miało to miejsce w przypadku wskaźników wykonania na szczeblu UE; wzywa natomiast Komisję, by dostarczyła ona przedsiębiorstwom akceptowanych na poziomie międzynarodowym metodologii – takich jak metodologia Globalnej Inicjatywy Sprawozdawczej (Global Reporting Initiative) lub międzynarodowego komitetu ds. zintegrowanej sprawozdawczości (International Integrated Reporting Council) – i propagowała ich stosowanie; |
| --- | --- |

31.

zdecydowanie odrzuca tworzenie specjalnych wskaźników, które mogą spowodować koszty administracyjne oraz nieskuteczne usztywnienie działań, jak miało to miejsce w przypadku wskaźników wykonania na szczeblu UE; wzywa natomiast Komisję, by dostarczyła ona przedsiębiorstwom akceptowanych na poziomie międzynarodowym metodologii – takich jak metodologia Globalnej Inicjatywy Sprawozdawczej (Global Reporting Initiative) lub międzynarodowego komitetu ds. zintegrowanej sprawozdawczości (International Integrated Reporting Council) – i propagowała ich stosowanie;

| 32. | uważa jednak, że sprawą najwyższej wagi jest jak najszybsze opracowanie przez Komisję zapowiedzianej wspólnej metodologii pomiaru efektywności środowiskowej w oparciu o koszty ponoszone przez cały cykl życia produktu; jest przekonany, że taka metodologia byłaby przydatna zarówno z punktu widzenia przejrzystości informacji dostarczanych przez przedsiębiorstwa, jak i dokonywanej przez władze publiczne oceny efektywności środowiskowej przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

32.

uważa jednak, że sprawą najwyższej wagi jest jak najszybsze opracowanie przez Komisję zapowiedzianej wspólnej metodologii pomiaru efektywności środowiskowej w oparciu o koszty ponoszone przez cały cykl życia produktu; jest przekonany, że taka metodologia byłaby przydatna zarówno z punktu widzenia przejrzystości informacji dostarczanych przez przedsiębiorstwa, jak i dokonywanej przez władze publiczne oceny efektywności środowiskowej przedsiębiorstw;

| 33. | z zadowoleniem przyjmuje planowane przez Komisję utworzenie tzw. wspólnoty praktyk w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i ich działań społecznych; jest zdania, że musi mieć ona charakter uzupełniający w stosunku do kodeksu dobrego postępowania w zakresie współ- i samoregulacji, co pozwoli wszystkim zainteresowanym stronom zaangażować się w zbiorowy proces kształceniowy w celu poprawy skuteczności i zapewnienia większej odpowiedzialności działaniom podejmowanym przez wiele podmiotów; |
| --- | --- |

33.

z zadowoleniem przyjmuje planowane przez Komisję utworzenie tzw. wspólnoty praktyk w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i ich działań społecznych; jest zdania, że musi mieć ona charakter uzupełniający w stosunku do kodeksu dobrego postępowania w zakresie współ- i samoregulacji, co pozwoli wszystkim zainteresowanym stronom zaangażować się w zbiorowy proces kształceniowy w celu poprawy skuteczności i zapewnienia większej odpowiedzialności działaniom podejmowanym przez wiele podmiotów;

| 34. | wzywa do pełnej i aktywnej konsultacji z organizacjami przedstawicielskimi, w tym związkami zawodowymi, i do ich zaangażowania w rozwój, działalność i monitorowanie procesów i struktur społecznej odpowiedzialności w przedsiębiorstwach, we współpracy z pracodawcami w ramach rzeczywistego podejścia partnerskiego; |
| --- | --- |

34.

wzywa do pełnej i aktywnej konsultacji z organizacjami przedstawicielskimi, w tym związkami zawodowymi, i do ich zaangażowania w rozwój, działalność i monitorowanie procesów i struktur społecznej odpowiedzialności w przedsiębiorstwach, we współpracy z pracodawcami w ramach rzeczywistego podejścia partnerskiego;

| 35. | wzywa Komisję do zapewnienia, by obowiązek systematycznej sprawozdawczości w zakresie podstawowych informacji o zrównoważonym rozwoju nie obciążał nadmiernie przedsiębiorstw, jako że jakakolwiek nowa strategia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinna być przez przedsiębiorstwa przyjmowana z zadowoleniem; wzywa Komisję, by umożliwiła okres przejściowy, zanim wejdzie w życie obowiązek dokonywania przez przedsiębiorstwa regularnej sprawozdawczości niefinansowej, ponieważ dałoby to przedsiębiorstwom możliwość przede wszystkim należycie wdrożyć wewnętrznie społeczną odpowiedzialność, ustanawiając odpowiednią i szczegółową politykę dotyczącą społecznej odpowiedzialności jako część ich wewnętrznych systemów zarządzania; |
| --- | --- |

35.

wzywa Komisję do zapewnienia, by obowiązek systematycznej sprawozdawczości w zakresie podstawowych informacji o zrównoważonym rozwoju nie obciążał nadmiernie przedsiębiorstw, jako że jakakolwiek nowa strategia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinna być przez przedsiębiorstwa przyjmowana z zadowoleniem; wzywa Komisję, by umożliwiła okres przejściowy, zanim wejdzie w życie obowiązek dokonywania przez przedsiębiorstwa regularnej sprawozdawczości niefinansowej, ponieważ dałoby to przedsiębiorstwom możliwość przede wszystkim należycie wdrożyć wewnętrznie społeczną odpowiedzialność, ustanawiając odpowiednią i szczegółową politykę dotyczącą społecznej odpowiedzialności jako część ich wewnętrznych systemów zarządzania;

| 36. | popiera propozycję Komisji dotyczącą nałożenia na wszystkie fundusze inwestycyjne i instytucje finansowe wymogu informowania wszystkich klientów (obywateli, przedsiębiorstw, organów publicznych itp.) o stosowanych przez nie kryteriach etycznego lub odpowiedzialnego inwestowania lub jakichkolwiek normach lub kodeksach, których przestrzegają; |
| --- | --- |

36.

popiera propozycję Komisji dotyczącą nałożenia na wszystkie fundusze inwestycyjne i instytucje finansowe wymogu informowania wszystkich klientów (obywateli, przedsiębiorstw, organów publicznych itp.) o stosowanych przez nie kryteriach etycznego lub odpowiedzialnego inwestowania lub jakichkolwiek normach lub kodeksach, których przestrzegają;

| 37. | popiera dyrektywę Komisji o minimalnych standardach dla ofiar; domaga się, by polityka dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w odpowiednich sektorach (takich jak turystyka, ubezpieczenia, hotelarstwo i telekomunikacja) obejmowała pozytywne i praktyczne strategie i struktury na rzecz wspierania ofiar przestępstw i ich rodzin w okresie kryzysu, oraz by ustanowiono specjalne strategie polityczne na rzecz pracowników, którzy stają się ofiarami przestępstw w miejscu pracy lub poza nim; |
| --- | --- |

37.

popiera dyrektywę Komisji o minimalnych standardach dla ofiar; domaga się, by polityka dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w odpowiednich sektorach (takich jak turystyka, ubezpieczenia, hotelarstwo i telekomunikacja) obejmowała pozytywne i praktyczne strategie i struktury na rzecz wspierania ofiar przestępstw i ich rodzin w okresie kryzysu, oraz by ustanowiono specjalne strategie polityczne na rzecz pracowników, którzy stają się ofiarami przestępstw w miejscu pracy lub poza nim;

| 38. | uznaje niebagatelną wartość i znaczny potencjał instrumentów samoregulacji i współregulacji, takich jak kodeksy postępowania na szczeblu sektorowym; aprobuje fakt, że Komisja chce ulepszyć istniejące instrumenty za pośrednictwem kodeksu deontologicznego w tej dziedzinie; przeciwstawia się jednakże jednostronnemu podejściu, które nie uwzględniałoby specyfiki poszczególnych sektorów oraz specyficznych wymogów przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

38.

uznaje niebagatelną wartość i znaczny potencjał instrumentów samoregulacji i współregulacji, takich jak kodeksy postępowania na szczeblu sektorowym; aprobuje fakt, że Komisja chce ulepszyć istniejące instrumenty za pośrednictwem kodeksu deontologicznego w tej dziedzinie; przeciwstawia się jednakże jednostronnemu podejściu, które nie uwzględniałoby specyfiki poszczególnych sektorów oraz specyficznych wymogów przedsiębiorstw;

CSR a MŚP: od teorii do praktyki

| 39. | przypomina o szczególnym charakterze MŚP, które działają głównie na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz w obrębie konkretnych sektorów; uważa zatem, że podstawowe znaczenie ma poszanowanie w ramach unijnych strategii politycznych, w tym krajowych planów działania na rzecz społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, specyficznych wymogów wobec MŚP oraz zgodność tych strategii i planów z zasadą „najpierw myśl na małą skalę”, a także uznania nieformalnego i intuicyjnego podejścia MŚP do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

39.

przypomina o szczególnym charakterze MŚP, które działają głównie na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz w obrębie konkretnych sektorów; uważa zatem, że podstawowe znaczenie ma poszanowanie w ramach unijnych strategii politycznych, w tym krajowych planów działania na rzecz społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, specyficznych wymogów wobec MŚP oraz zgodność tych strategii i planów z zasadą „najpierw myśl na małą skalę”, a także uznania nieformalnego i intuicyjnego podejścia MŚP do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

| 40. | zwraca uwagę, iż ważne jest wprowadzanie społecznej odpowiedzialności w małych i średnich przedsiębiorstwach, a także uznawanie ich osiągnięć w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

40.

zwraca uwagę, iż ważne jest wprowadzanie społecznej odpowiedzialności w małych i średnich przedsiębiorstwach, a także uznawanie ich osiągnięć w tej dziedzinie;

| 41. | stwierdza, że wiele MŚP w Europie już stosuje politykę dotyczącą społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, taką jak zatrudnianie lokalne, zaangażowanie na rzecz wspólnoty, stosowanie polityki dobrego zarządzania w ich łańcuchach dostaw itp.; podkreśla jednak, że większość tych MŚP nie wie, iż w istocie stosuje w praktyce zasadę zrównoważonego rozwoju, społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i dobrego zarządzania; dlatego wzywa Komisję, by przede wszystkim zbadała obecne praktyki MŚP, zanim rozważy strategie z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w odniesieniu właśnie do MŚP; |
| --- | --- |

41.

stwierdza, że wiele MŚP w Europie już stosuje politykę dotyczącą społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, taką jak zatrudnianie lokalne, zaangażowanie na rzecz wspólnoty, stosowanie polityki dobrego zarządzania w ich łańcuchach dostaw itp.; podkreśla jednak, że większość tych MŚP nie wie, iż w istocie stosuje w praktyce zasadę zrównoważonego rozwoju, społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i dobrego zarządzania; dlatego wzywa Komisję, by przede wszystkim zbadała obecne praktyki MŚP, zanim rozważy strategie z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w odniesieniu właśnie do MŚP;

| 42. | sprzeciwia się wszelkim inicjatywom, które mogłyby spowodować obciążenia o charakterze administracyjnym, biurokratycznym lub finansowym dla MŚP; popiera natomiast środki, które umożliwiałyby MŚP prowadzenie działań wspólnych; |
| --- | --- |

42.

sprzeciwia się wszelkim inicjatywom, które mogłyby spowodować obciążenia o charakterze administracyjnym, biurokratycznym lub finansowym dla MŚP; popiera natomiast środki, które umożliwiałyby MŚP prowadzenie działań wspólnych;

| 43. | wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne do inteligentnego wykorzystywania środków z Funduszu Spójności w celu wspierania roli organizacji pośredniczących dla MŚP w zakresie propagowania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w oparciu o takie przykłady, jak główny niemiecki program współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego; |
| --- | --- |

43.

wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne do inteligentnego wykorzystywania środków z Funduszu Spójności w celu wspierania roli organizacji pośredniczących dla MŚP w zakresie propagowania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w oparciu o takie przykłady, jak główny niemiecki program współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego;

| 44. | apeluje do Komisji, aby wspólnie z państwami członkowskimi, organizacjami pośredniczącymi MŚP i innymi zainteresowanymi stronami określiła strategie i środki sprzyjające wymianie między MŚP dobrych praktyk w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, takie jak np. bank danych na temat przypadków i praktyk zawierający szczegółowe informacje dotyczące przedsięwzięć prowadzonych w różnych krajach; |
| --- | --- |

44.

apeluje do Komisji, aby wspólnie z państwami członkowskimi, organizacjami pośredniczącymi MŚP i innymi zainteresowanymi stronami określiła strategie i środki sprzyjające wymianie między MŚP dobrych praktyk w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, takie jak np. bank danych na temat przypadków i praktyk zawierający szczegółowe informacje dotyczące przedsięwzięć prowadzonych w różnych krajach;

| 45. | zaleca opracowywanie przewodników i podręczników na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przeznaczonych dla MŚP; podkreśla w związku z tym pilną potrzebę prowadzenia większej ilości badań uniwersyteckich nad metodami służącymi zwiększeniu akceptacji społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przez MŚP oraz nad skutkami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw na szczeblu lokalnym i regionalnym; |
| --- | --- |

45.

zaleca opracowywanie przewodników i podręczników na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przeznaczonych dla MŚP; podkreśla w związku z tym pilną potrzebę prowadzenia większej ilości badań uniwersyteckich nad metodami służącymi zwiększeniu akceptacji społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przez MŚP oraz nad skutkami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw na szczeblu lokalnym i regionalnym;

| 46. | jest zdania, że aby osiągnąć rzeczywisty wpływ na ograniczanie ubóstwa, w programie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw należy skoncentrować się również na MŚP ze względu na ich znaczny łączny wpływ na społeczeństwo i środowisko; |
| --- | --- |

46.

jest zdania, że aby osiągnąć rzeczywisty wpływ na ograniczanie ubóstwa, w programie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw należy skoncentrować się również na MŚP ze względu na ich znaczny łączny wpływ na społeczeństwo i środowisko;

| 47. | apeluje do Komisji i do państw członkowskich o opracowanie strategii na rzecz rozwijania i wspierania rozpowszechniania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw wśród MŚP; w szczególności zaleca opracowanie specjalnych środków dla małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw; |
| --- | --- |

47.

apeluje do Komisji i do państw członkowskich o opracowanie strategii na rzecz rozwijania i wspierania rozpowszechniania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw wśród MŚP; w szczególności zaleca opracowanie specjalnych środków dla małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw;

Kwestie stosowania i stosunki z krajami trzecimi

| 48. | podkreśla, że po wejściu w życie Traktatu z Lizbony Parlament ma być w pełni informowany o tym, w jaki sposób wyniki oceny wpływu umów na zrównoważony rozwój są uwzględniane w negocjacjach przed ich zakończeniem oraz które rozdziały tych umów zostały zmienione w celu uniknięcia jakichkolwiek negatywnych skutków stwierdzonych w wyniku tej oceny; |
| --- | --- |

48.

podkreśla, że po wejściu w życie Traktatu z Lizbony Parlament ma być w pełni informowany o tym, w jaki sposób wyniki oceny wpływu umów na zrównoważony rozwój są uwzględniane w negocjacjach przed ich zakończeniem oraz które rozdziały tych umów zostały zmienione w celu uniknięcia jakichkolwiek negatywnych skutków stwierdzonych w wyniku tej oceny;

| 49. | podkreśla, że dwustronne umowy inwestycyjne podpisywane w przyszłości przez UE muszą zapewniać właściwą równowagę pomiędzy koniecznością ochrony inwestorów a możliwościami interwencji ze strony państwa, szczególnie jeżeli chodzi o normy społeczne, zdrowotne i środowiskowe; |
| --- | --- |

49.

podkreśla, że dwustronne umowy inwestycyjne podpisywane w przyszłości przez UE muszą zapewniać właściwą równowagę pomiędzy koniecznością ochrony inwestorów a możliwościami interwencji ze strony państwa, szczególnie jeżeli chodzi o normy społeczne, zdrowotne i środowiskowe;

| 50. | zachęca do propagowania instytucji mecenatu wśród pracodawców; |
| --- | --- |

50.

zachęca do propagowania instytucji mecenatu wśród pracodawców;

| 51. | przypomina, że do rozstrzygania sporów handlowych lub domagania się odszkodowania za niekorzystne skutki zewnętrzne wynikające z nieodpowiedzialnej lub nielegalnej działalności gospodarczej istnieją już sądowe rozstrzyganie sporów oraz odpowiednie rozwiązania alternatywne; wzywa w tym kontekście Komisję do dalszego propagowania wiedzy na ten temat wśród przedsiębiorców i ogółu społeczeństwa; przypomina, że Międzynarodowa Izba Handlowa oferuje usługi rozwiązywania sporów dla osób prywatnych, przedsiębiorstw, państw, podmiotów państwowych i organizacji międzynarodowych poszukujących alternatyw dla sądowego rozstrzygania sporów oraz że usługi te mogą pomóc w zapewnieniu skuteczniejszego dostępu do wymiaru sprawiedliwości ofiarom naruszeń odpowiedzialnych praktyk biznesowych powodujących straty gospodarcze, społeczne i środowiskowe w UE lub poza jej granicami; |
| --- | --- |

51.

przypomina, że do rozstrzygania sporów handlowych lub domagania się odszkodowania za niekorzystne skutki zewnętrzne wynikające z nieodpowiedzialnej lub nielegalnej działalności gospodarczej istnieją już sądowe rozstrzyganie sporów oraz odpowiednie rozwiązania alternatywne; wzywa w tym kontekście Komisję do dalszego propagowania wiedzy na ten temat wśród przedsiębiorców i ogółu społeczeństwa; przypomina, że Międzynarodowa Izba Handlowa oferuje usługi rozwiązywania sporów dla osób prywatnych, przedsiębiorstw, państw, podmiotów państwowych i organizacji międzynarodowych poszukujących alternatyw dla sądowego rozstrzygania sporów oraz że usługi te mogą pomóc w zapewnieniu skuteczniejszego dostępu do wymiaru sprawiedliwości ofiarom naruszeń odpowiedzialnych praktyk biznesowych powodujących straty gospodarcze, społeczne i środowiskowe w UE lub poza jej granicami;

| 52. | podkreśla, że w celu zapewnienia skutecznego wdrożenia praw związanych ze społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw i dostępu do wymiaru sprawiedliwości podnoszeniu świadomości na temat znaczenia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i konsekwencji jej niestosowania na poziomie przedsiębiorstw, co należy do zadań Komisji, musi towarzyszyć odpowiednie rozszerzanie wiedzy i budowanie zdolności na poziomie rządów państw przyjmujących; |
| --- | --- |

52.

podkreśla, że w celu zapewnienia skutecznego wdrożenia praw związanych ze społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw i dostępu do wymiaru sprawiedliwości podnoszeniu świadomości na temat znaczenia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i konsekwencji jej niestosowania na poziomie przedsiębiorstw, co należy do zadań Komisji, musi towarzyszyć odpowiednie rozszerzanie wiedzy i budowanie zdolności na poziomie rządów państw przyjmujących;

| 53. | uważa, że Komisja i państwa członkowskie powinny zachęcać przedsiębiorstwa unijne do podejmowania inicjatyw w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz do wymiany wzorcowych praktyk z ich partnerami zagranicznymi; |
| --- | --- |

53.

uważa, że Komisja i państwa członkowskie powinny zachęcać przedsiębiorstwa unijne do podejmowania inicjatyw w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz do wymiany wzorcowych praktyk z ich partnerami zagranicznymi;

Podsumowanie

| 54. | podkreśla konieczność opracowywania ewentualnych środków regulacyjnych w obrębie solidnych ram prawnych oraz zgodnie z rozwojem przepisów międzynarodowych, aby uniknąć rozbieżnej interpretacji na szczeblach krajowych czy też ryzyka powstania korzystnej lub niekorzystnej sytuacji w zakresie konkurencji na szczeblu regionalnym, krajowym bądź makroregionalnym |
| --- | --- |

54.

podkreśla konieczność opracowywania ewentualnych środków regulacyjnych w obrębie solidnych ram prawnych oraz zgodnie z rozwojem przepisów międzynarodowych, aby uniknąć rozbieżnej interpretacji na szczeblach krajowych czy też ryzyka powstania korzystnej lub niekorzystnej sytuacji w zakresie konkurencji na szczeblu regionalnym, krajowym bądź makroregionalnym

| 55. | popiera działania Komisji mające na celu propagowanie odpowiedzialnych zachowań w stosunkach z innymi krajami i regionami na świecie; wzywa w związku z tym do nasilenia działań ukierunkowanych na umocnienie zasady wzajemności w wymianie handlowej; |
| --- | --- |

55.

popiera działania Komisji mające na celu propagowanie odpowiedzialnych zachowań w stosunkach z innymi krajami i regionami na świecie; wzywa w związku z tym do nasilenia działań ukierunkowanych na umocnienie zasady wzajemności w wymianie handlowej;

| 56. | ponownie stwierdza, że rozwój społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinien przede wszystkim opierać się na podejściu uwzględniającym udział wielu zainteresowanych stron, zaś główną rolę powinny odgrywać w nim przedsiębiorstwa, które powinny mieć możliwość stosowania podejścia odpowiednio do swojej sytuacji; podkreśla potrzebę posiadania specjalnych środków i podejść służących propagowaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw wśród MŚP; |
| --- | --- |

56.

ponownie stwierdza, że rozwój społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinien przede wszystkim opierać się na podejściu uwzględniającym udział wielu zainteresowanych stron, zaś główną rolę powinny odgrywać w nim przedsiębiorstwa, które powinny mieć możliwość stosowania podejścia odpowiednio do swojej sytuacji; podkreśla potrzebę posiadania specjalnych środków i podejść służących propagowaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw wśród MŚP;

| 57. | zauważa, że obecna strategia Komisji dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw obejmuje okres lat 2011-2014; wzywa Komisję, by dopilnowała przyjęcia ambitnej strategii w odpowiednim czasie na okres po 2014 r.; |
| --- | --- |

57.

zauważa, że obecna strategia Komisji dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw obejmuje okres lat 2011-2014; wzywa Komisję, by dopilnowała przyjęcia ambitnej strategii w odpowiednim czasie na okres po 2014 r.;

o

o o

| 58. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

58.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 86 z 10.4.2002, s. 3.

(2)  Dz.U. C 39 z 18.2.2003, s. 3.

(3)  Dz.U. C 187 E z 7.8.2003, s. 180.

(4)  Dz.U. C 67 E z 17.3.2004, s. 73.

(5)  Dz.U. C 301 E z 13.12.2007, s. 45.

(6)  Dz.U. C 229 z 31.7.2012, s. 77.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/33

---

P7_TA(2013)0050

Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw: dbanie o interesy obywateli a droga do trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: dbanie o interesy obywateli a droga do trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (2012/2097(INI))

(2016/C 024/07)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 5, 12, 14, 15, 16, 21, 23, 26, 27, 28, 29, 31, 32, 33, 34 i 36 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 5, 12, 14, 15, 16, 21, 23, 26, 27, 28, 29, 31, 32, 33, 34 i 36 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Europejską kartę społeczną, a w szczególności jej art. 5, 6 i 19, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską kartę społeczną, a w szczególności jej art. 5, 6 i 19,

| — | uwzględniając Deklarację Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą podstawowych zasad i praw w pracy przyjętą w 1998 r. oraz konwencje MOP ustanawiające podstawowe normy pracy w odniesieniu do: zniesienia pracy przymusowej – konwencje nr 29 (1930 r.) i 105 (1957 r.), wolności zrzeszania się i prawa rokowań zbiorowych – konwencje nr 87 (1948 r.) i 98 (1949 r.), zniesienia pracy dzieci – konwencje nr 138 (1973 r.) i 182 (1999 r.) oraz niedyskryminacji w zatrudnieniu – konwencje nr 100 (1951 r.) i 111 (1958 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą podstawowych zasad i praw w pracy przyjętą w 1998 r. oraz konwencje MOP ustanawiające podstawowe normy pracy w odniesieniu do: zniesienia pracy przymusowej – konwencje nr 29 (1930 r.) i 105 (1957 r.), wolności zrzeszania się i prawa rokowań zbiorowych – konwencje nr 87 (1948 r.) i 98 (1949 r.), zniesienia pracy dzieci – konwencje nr 138 (1973 r.) i 182 (1999 r.) oraz niedyskryminacji w zatrudnieniu – konwencje nr 100 (1951 r.) i 111 (1958 r.),

| — | uwzględniając również konwencje MOP dotyczące postanowień o pracy (w umowach zawieranych przez władze publiczne) (konwencja nr 94) oraz dotyczące rokowań zbiorowych (konwencja nr 154), |
| --- | --- |

—

uwzględniając również konwencje MOP dotyczące postanowień o pracy (w umowach zawieranych przez władze publiczne) (konwencja nr 94) oraz dotyczące rokowań zbiorowych (konwencja nr 154),

| — | uwzględniając program godnej pracy i globalny pakt na rzecz miejsc pracy opracowane przez MOP i przyjęte na podstawie globalnego konsensusu dnia 19 czerwca 2009 r. na Międzynarodowej Konferencji Pracy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając program godnej pracy i globalny pakt na rzecz miejsc pracy opracowane przez MOP i przyjęte na podstawie globalnego konsensusu dnia 19 czerwca 2009 r. na Międzynarodowej Konferencji Pracy,

| — | uwzględniając Deklarację dotyczącą sprawiedliwości społecznej na rzecz uczciwej globalizacji przyjętą zgodnie przez 183 państwa członkowskie MOP dnia 10 czerwca 2008 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację dotyczącą sprawiedliwości społecznej na rzecz uczciwej globalizacji przyjętą zgodnie przez 183 państwa członkowskie MOP dnia 10 czerwca 2008 r.,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka (1948 r.) i inne instrumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych w dziedzinie praw człowieka, w szczególności Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (1966 r.), Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (1966 r.), Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (1965 r.), Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (1979 r.), Konwencję o prawach dziecka (1989 r.), Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących oraz członków ich rodzin (1990 r.) oraz Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (2006 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka (1948 r.) i inne instrumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych w dziedzinie praw człowieka, w szczególności Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (1966 r.), Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (1966 r.), Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (1965 r.), Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (1979 r.), Konwencję o prawach dziecka (1989 r.), Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących oraz członków ich rodzin (1990 r.) oraz Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (2006 r.),

| — | uwzględniając zasady upodmiotowienia kobiet wydane przez ONZ w marcu 2010 r., zawierające wytyczne dotyczące sposobów upodmiotowienia kobiet w miejscu pracy, na rynku i w społeczności, będące wynikiem współpracy między Jednostką Narodów Zjednoczonych ds. Równości Płci i Uwłasnowolnienia Kobiet (UN Women) a inicjatywą ONZ Global Compact; |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasady upodmiotowienia kobiet wydane przez ONZ w marcu 2010 r., zawierające wytyczne dotyczące sposobów upodmiotowienia kobiet w miejscu pracy, na rynku i w społeczności, będące wynikiem współpracy między Jednostką Narodów Zjednoczonych ds. Równości Płci i Uwłasnowolnienia Kobiet (UN Women) a inicjatywą ONZ Global Compact;

| — | uwzględniając „Consistency Project”, czyli projekt współpracy między organizacją Climate Disclosure Standards Board (CDSB), Globalną Inicjatywą Sprawozdawczą (GRI), Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) a Konferencją Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), którego celem jest wspieranie większej spójności w podejściu do zapotrzebowania na pochodzące od przedsiębiorstw informacje dotyczące zmian klimatu i dostarczania tych informacji; |
| --- | --- |

—

uwzględniając „Consistency Project”, czyli projekt współpracy między organizacją Climate Disclosure Standards Board (CDSB), Globalną Inicjatywą Sprawozdawczą (GRI), Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) a Konferencją Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), którego celem jest wspieranie większej spójności w podejściu do zapotrzebowania na pochodzące od przedsiębiorstw informacje dotyczące zmian klimatu i dostarczania tych informacji;

| — | uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 8 grudnia 2009 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 8 grudnia 2009 r. (1),

| — | uwzględniając Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych zaktualizowane w maju 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych zaktualizowane w maju 2011 r.,

| — | uwzględniając konwencję OECD o zwalczaniu przekupstwa z 1997 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję OECD o zwalczaniu przekupstwa z 1997 r.,

| — | uwzględniając Globalną Inicjatywę Sprawozdawczą, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Globalną Inicjatywę Sprawozdawczą,

| — | uwzględniając utworzenie Międzynarodowej Rady ds. Zintegrowanej Sprawozdawczości (IIRC), |
| --- | --- |

—

uwzględniając utworzenie Międzynarodowej Rady ds. Zintegrowanej Sprawozdawczości (IIRC),

| — | uwzględniając duńską ustawę o sprawozdaniach finansowych (z 2008 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając duńską ustawę o sprawozdaniach finansowych (z 2008 r.),

| — | uwzględniając inicjatywę ONZ „Global Compact”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając inicjatywę ONZ „Global Compact”,

| — | uwzględniając badanie z października 2010 r. przygotowane dla Komisji na temat rozbieżności dotyczących zarządzania, a występujących między międzynarodowymi instrumentami i normami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw a obowiązującym prawodawstwem europejskim (znane jako „badanie edynburskie”) (2), którego ustalenia przedstawiono w rocznym sprawozdaniu Parlamentu Europejskiego na temat praw człowieka z 2011 r. (3), i które zostało w pełni poparte przez Radę Europejską, |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie z października 2010 r. przygotowane dla Komisji na temat rozbieżności dotyczących zarządzania, a występujących między międzynarodowymi instrumentami i normami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw a obowiązującym prawodawstwem europejskim (znane jako „badanie edynburskie”) (2), którego ustalenia przedstawiono w rocznym sprawozdaniu Parlamentu Europejskiego na temat praw człowieka z 2011 r. (3), i które zostało w pełni poparte przez Radę Europejską,

| — | uwzględniając ust. 46 i 47 dokumentu Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w 2012 r. („Rio+20”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ust. 46 i 47 dokumentu Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w 2012 r. („Rio+20”),

| — | uwzględniając zasady odpowiedzialnego inwestowania ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasady odpowiedzialnego inwestowania ONZ,

| — | uwzględniając międzynarodową normę ISO 26000, podającą wytyczne dotyczące społecznej odpowiedzialności, która została wydana dnia 1 listopada 2010 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając międzynarodową normę ISO 26000, podającą wytyczne dotyczące społecznej odpowiedzialności, która została wydana dnia 1 listopada 2010 r.,

| — | uwzględniając badanie 99 przedsiębiorstw z 2009 r. pt. „Zieloni zwycięzcy” (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie 99 przedsiębiorstw z 2009 r. pt. „Zieloni zwycięzcy” (4),

| — | uwzględniając utworzenie europejskiego forum wielostronnego na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, które rozpoczęło prace dnia 16 października 2002 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając utworzenie europejskiego forum wielostronnego na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, które rozpoczęło prace dnia 16 października 2002 r.,

| — | uwzględniając dyrektywę 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (5),

| — | uwzględniając wniosek Komisji COM(2011)0896 dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych; |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji COM(2011)0896 dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych;

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (6) zastępujące konwencję brukselską z 1968 r. z wyjątkiem dotyczącym stosunków pomiędzy Danią a innymi państwami członkowskimi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (6) zastępujące konwencję brukselską z 1968 r. z wyjątkiem dotyczącym stosunków pomiędzy Danią a innymi państwami członkowskimi,

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie działań następczych w związku z zieloną księgą na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie działań następczych w związku z zieloną księgą na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (7),

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (8),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Upowszechnianie godnej pracy dla wszystkich – Wkład Unii w realizację programu godnej pracy na świecie” (COM(2006)0249) (komunikat Komisji dotyczący godnej pracy), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Upowszechnianie godnej pracy dla wszystkich – Wkład Unii w realizację programu godnej pracy na świecie” (COM(2006)0249) (komunikat Komisji dotyczący godnej pracy),

| — | uwzględniają komunikat Komisji zatytułowany „Modernizacja prawa spółek oraz poprawa ładu korporacyjnego w Unii Europejskiej – plan na przyszłość” (COM(2003)0284) (unijny plan działań w zakresie ładu korporacyjnego), |
| --- | --- |

—

uwzględniają komunikat Komisji zatytułowany „Modernizacja prawa spółek oraz poprawa ładu korporacyjnego w Unii Europejskiej – plan na przyszłość” (COM(2003)0284) (unijny plan działań w zakresie ładu korporacyjnego),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Handel, wzrost i polityka światowa – polityka handlowa jako kluczowy element strategii Europa 2020” (COM(2010)0612), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Handel, wzrost i polityka światowa – polityka handlowa jako kluczowy element strategii Europa 2020” (COM(2010)0612),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Pakiet «Odpowiedzialne przedsiębiorstwa»” (COM(2011)0685), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Pakiet «Odpowiedzialne przedsiębiorstwa»” (COM(2011)0685),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012)0173), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012)0173),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej – budowanie ekosystemu sprzyjającego przedsiębiorstwom społecznym w centrum społecznej gospodarki i społecznych innowacji” (COM(2011)0682), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej – budowanie ekosystemu sprzyjającego przedsiębiorstwom społecznym w centrum społecznej gospodarki i społecznych innowacji” (COM(2011)0682),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Strategia na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010-2015” (COM(2010)0491), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Strategia na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010-2015” (COM(2010)0491),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 30 maja 2002 r. w sprawie zielonej księgi Komisji na temat propagowania europejskich ram społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 30 maja 2002 r. w sprawie zielonej księgi Komisji na temat propagowania europejskich ram społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (9),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: wkład przedsiębiorstw w trwały rozwój (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: wkład przedsiębiorstw w trwały rozwój (10),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: nowe partnerstwo (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw: nowe partnerstwo (11),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w międzynarodowych umowach handlowych (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w międzynarodowych umowach handlowych (12),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 16 czerwca 2010 r. w sprawie strategii UE 2020, w której stwierdzono, że istnieje nierozerwalny związek między odpowiedzialnością przedsiębiorstw a ładem korporacyjnym (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 16 czerwca 2010 r. w sprawie strategii UE 2020, w której stwierdzono, że istnieje nierozerwalny związek między odpowiedzialnością przedsiębiorstw a ładem korporacyjnym (13),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie inicjatywy na rzecz przedsiębiorczości społecznej – budowanie ekosystemu sprzyjającego przedsiębiorstwom społecznym w centrum społecznej gospodarki i społecznych innowacji (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie inicjatywy na rzecz przedsiębiorczości społecznej – budowanie ekosystemu sprzyjającego przedsiębiorstwom społecznym w centrum społecznej gospodarki i społecznych innowacji (14),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie komunikatu Komisji „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie komunikatu Komisji „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (15),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (COM(2011)0681), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (COM(2011)0681),

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinie Komisji Prawnej, Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Kultury i Edukacji (A7-0023/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinie Komisji Prawnej, Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Kultury i Edukacji (A7-0023/2013),

| A. | mając na uwadze, że społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw nie można wykorzystywać do zmiany międzynarodowo uzgodnionych minimalnych właściwych standardów, lecz do próby pomiaru ich stosowania oraz lepszego zrozumienia, w jaki sposób mogą one być łatwo i bezpośrednio stosowane przez przedsiębiorstwa różnej wielkości; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw nie można wykorzystywać do zmiany międzynarodowo uzgodnionych minimalnych właściwych standardów, lecz do próby pomiaru ich stosowania oraz lepszego zrozumienia, w jaki sposób mogą one być łatwo i bezpośrednio stosowane przez przedsiębiorstwa różnej wielkości;

| B. | mając na uwadze, że pojęcie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw stosowane zazwyczaj w instytucjach UE należy postrzegać jako w znacznym stopniu nie do odróżnienia od powiązanych z nim pojęć odpowiedzialnej czy też etycznej przedsiębiorczości, problematyki „środowiska, społeczeństwa i zarządzania”, zrównoważonego rozwoju i rozliczalności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że pojęcie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw stosowane zazwyczaj w instytucjach UE należy postrzegać jako w znacznym stopniu nie do odróżnienia od powiązanych z nim pojęć odpowiedzialnej czy też etycznej przedsiębiorczości, problematyki „środowiska, społeczeństwa i zarządzania”, zrównoważonego rozwoju i rozliczalności przedsiębiorstw;

| C. | mając na uwadze, że podejście uwzględniające wiele zainteresowanych stron musi być nadal fundamentem wszelkich popieranych przez UE inicjatyw dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i podstawą najbardziej wiarygodnego stosowania jej zasad przez same przedsiębiorstwa, począwszy od szczebla lokalnego; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że podejście uwzględniające wiele zainteresowanych stron musi być nadal fundamentem wszelkich popieranych przez UE inicjatyw dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i podstawą najbardziej wiarygodnego stosowania jej zasad przez same przedsiębiorstwa, począwszy od szczebla lokalnego;

| D. | mając na uwadze, że w ramach Globalnej Inicjatywy Sprawozdawczej opracowano zdecydowanie najpowszechniej akceptowaną na świecie metodologię przejrzystości w przedsiębiorstwach, a także mając na uwadze, że utworzenie Międzynarodowej Rady ds. Zintegrowanej Sprawozdawczości (IIRC) z udziałem najważniejszych światowych organów opracowujących standardy rachunkowości wskazuje, iż włączenie sprawozdawczości dotyczącej zgodności działań przedsiębiorstw z zasadami zrównoważonego rozwoju do sprawozdań finansowych w ciągu niecałych dziesięciu lat stanie się światową normą; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w ramach Globalnej Inicjatywy Sprawozdawczej opracowano zdecydowanie najpowszechniej akceptowaną na świecie metodologię przejrzystości w przedsiębiorstwach, a także mając na uwadze, że utworzenie Międzynarodowej Rady ds. Zintegrowanej Sprawozdawczości (IIRC) z udziałem najważniejszych światowych organów opracowujących standardy rachunkowości wskazuje, iż włączenie sprawozdawczości dotyczącej zgodności działań przedsiębiorstw z zasadami zrównoważonego rozwoju do sprawozdań finansowych w ciągu niecałych dziesięciu lat stanie się światową normą;

| E. | mając na uwadze, że nowatorskie prace prowadzone w ramach książęcego projektu Rachunkowość na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (Accounting for Sustainability), inicjatywy „TEEB (Ekonomika ekosystemów i różnorodności biologicznej) dla biznesu” i Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska umożliwiły przedsiębiorstwom pełne i właściwe zrozumienie pieniężnej wartości zewnętrznych skutków ich działalności dla społeczeństwa i środowiska, a tym samym włączyć ten aspekt w finansowe zarządzanie przedsiębiorstwem; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że nowatorskie prace prowadzone w ramach książęcego projektu Rachunkowość na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (Accounting for Sustainability), inicjatywy „TEEB (Ekonomika ekosystemów i różnorodności biologicznej) dla biznesu” i Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska umożliwiły przedsiębiorstwom pełne i właściwe zrozumienie pieniężnej wartości zewnętrznych skutków ich działalności dla społeczeństwa i środowiska, a tym samym włączyć ten aspekt w finansowe zarządzanie przedsiębiorstwem;

| F. | mając na uwadze zmianę stanowiska w środowisku inwestorów, czego obrazem jest fakt, że 1 123 inwestorów zarządzających łącznym kapitałem w wysokości 32 bilionów USD poparło wydane przez ONZ zasady odpowiedzialnego inwestowania (UNPRI); mając na uwadze, że według szacunków europejskiego forum zrównoważonego inwestowania wielkość światowego rynku społecznie odpowiedzialnych inwestycji wyniosła we wrześniu 2010 r. około 7 bilionów EUR, a 82 inwestorów pod przewodnictwem Aviva Global Investors, zarządzających łącznie kapitałem w wysokości 50 bilionów USD, zaapelowało na szczycie ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju o nadanie obowiązkowego charakteru sprawozdawczości przedsiębiorstw dotyczącej zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze zmianę stanowiska w środowisku inwestorów, czego obrazem jest fakt, że 1 123 inwestorów zarządzających łącznym kapitałem w wysokości 32 bilionów USD poparło wydane przez ONZ zasady odpowiedzialnego inwestowania (UNPRI); mając na uwadze, że według szacunków europejskiego forum zrównoważonego inwestowania wielkość światowego rynku społecznie odpowiedzialnych inwestycji wyniosła we wrześniu 2010 r. około 7 bilionów EUR, a 82 inwestorów pod przewodnictwem Aviva Global Investors, zarządzających łącznie kapitałem w wysokości 50 bilionów USD, zaapelowało na szczycie ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju o nadanie obowiązkowego charakteru sprawozdawczości przedsiębiorstw dotyczącej zrównoważonego rozwoju;

| G. | mając na uwadze, że utworzenie wielostronnej europejskiej platformy ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, podjęcie szeregu projektów pilotażowych i badawczych oraz działalność dawnej organizacji Alliance for Business oraz stały cenny wkład europejskich organizacji ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w tym CSR Europe, Europejskiej Akademii Biznesu w Społeczeństwie (EABIS), Europejskiego Forum Inwestycji Społecznych (Eurosif) i Europejskiej Koalicji na rzecz Sprawiedliwości w Biznesie (ECCJ) dały zdecydowany impuls europejskim działaniom w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że utworzenie wielostronnej europejskiej platformy ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, podjęcie szeregu projektów pilotażowych i badawczych oraz działalność dawnej organizacji Alliance for Business oraz stały cenny wkład europejskich organizacji ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w tym CSR Europe, Europejskiej Akademii Biznesu w Społeczeństwie (EABIS), Europejskiego Forum Inwestycji Społecznych (Eurosif) i Europejskiej Koalicji na rzecz Sprawiedliwości w Biznesie (ECCJ) dały zdecydowany impuls europejskim działaniom w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

| H. | mając na uwadze, że niektóre wspólne normy w obszarze społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw mają zasadnicze znaczenie, a także mając na uwadze, że różnice rzeczowe wymagają odmiennego podejścia ze strony przemysłu oraz że w wolnym społeczeństwie społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw nigdy nie może podnieść charytatywnej działalności do rangi obowiązku, co mogłoby ograniczyć gotowość obywateli do dawania; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że niektóre wspólne normy w obszarze społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw mają zasadnicze znaczenie, a także mając na uwadze, że różnice rzeczowe wymagają odmiennego podejścia ze strony przemysłu oraz że w wolnym społeczeństwie społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw nigdy nie może podnieść charytatywnej działalności do rangi obowiązku, co mogłoby ograniczyć gotowość obywateli do dawania;

| I. | mając na uwadze, że kodeksy postępowania przedsiębiorstw odegrały ważną rolę w zaszczepieniu i podnoszeniu świadomości społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, ale nie stanowią one wystarczającej odpowiedzi ze względu na częsty brak szczegółowości, niespójność z istniejącymi normami międzynarodowymi, zdarzające się unikanie ważnych kwestii, brak porównywalności i przejrzystości w stosowaniu; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że kodeksy postępowania przedsiębiorstw odegrały ważną rolę w zaszczepieniu i podnoszeniu świadomości społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, ale nie stanowią one wystarczającej odpowiedzi ze względu na częsty brak szczegółowości, niespójność z istniejącymi normami międzynarodowymi, zdarzające się unikanie ważnych kwestii, brak porównywalności i przejrzystości w stosowaniu;

| J. | mając na uwadze, że wytyczne ONZ dotyczące przedsiębiorczości i praw człowieka uzgodniono w tej organizacji jednogłośnie przy pełnym poparciu państw członkowskich Unii, Międzynarodowej Organizacji Pracodawców oraz Międzynarodowej Izby Handlowej, przy czym poparto również pojęcie „inteligentnego połączenia” działań regulacyjnych i dobrowolnych; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wytyczne ONZ dotyczące przedsiębiorczości i praw człowieka uzgodniono w tej organizacji jednogłośnie przy pełnym poparciu państw członkowskich Unii, Międzynarodowej Organizacji Pracodawców oraz Międzynarodowej Izby Handlowej, przy czym poparto również pojęcie „inteligentnego połączenia” działań regulacyjnych i dobrowolnych;

| K. | mając na uwadze, że były specjalny przedstawiciel sekretarza generalnego ONZ ds. praw człowieka John Ruggie na zwołanej przez ówczesną szwedzką prezydencję konferencji poświęconej społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw zaapelował do państw członkowskich Unii o wyjaśnienie i poparcie kwestii jurysdykcji ekstraterytorialnej w przypadku łamania prawa przez przedsiębiorstwa w krajach trzecich podatnych na zagrożenia mając na uwadze, że apel ten poparto następnie w konkluzjach Rady Europejskiej, ale w odpowiedzi na niego nie podjęto żadnych działań; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że były specjalny przedstawiciel sekretarza generalnego ONZ ds. praw człowieka John Ruggie na zwołanej przez ówczesną szwedzką prezydencję konferencji poświęconej społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw zaapelował do państw członkowskich Unii o wyjaśnienie i poparcie kwestii jurysdykcji ekstraterytorialnej w przypadku łamania prawa przez przedsiębiorstwa w krajach trzecich podatnych na zagrożenia mając na uwadze, że apel ten poparto następnie w konkluzjach Rady Europejskiej, ale w odpowiedzi na niego nie podjęto żadnych działań;

| L. | mając na uwadze badanie Komisji dotyczące rozbieżności dotyczących zarządzania, występujących między międzynarodowymi instrumentami i normami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw a obowiązującym prawodawstwem europejskim (znane jako „badanie edynburskie”), opublikowane w październiku 2010 r., którego wyniki przypomniano w rocznym sprawozdaniu na temat praw człowieka z 2011 r. i które zostało w pełni poparte przez Radę Europejską i Parlament; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze badanie Komisji dotyczące rozbieżności dotyczących zarządzania, występujących między międzynarodowymi instrumentami i normami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw a obowiązującym prawodawstwem europejskim (znane jako „badanie edynburskie”), opublikowane w październiku 2010 r., którego wyniki przypomniano w rocznym sprawozdaniu na temat praw człowieka z 2011 r. i które zostało w pełni poparte przez Radę Europejską i Parlament;

| M. | mając na uwadze, że wydane przez OECD wytyczne dotyczące przedsiębiorstw ponadnarodowych to najbardziej wiarygodna międzynarodowa norma społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz mając na uwadze, że ich aktualizacja uzgodniona w maju 2011 r. to istotna szansa na postęp we wdrażaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wydane przez OECD wytyczne dotyczące przedsiębiorstw ponadnarodowych to najbardziej wiarygodna międzynarodowa norma społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz mając na uwadze, że ich aktualizacja uzgodniona w maju 2011 r. to istotna szansa na postęp we wdrażaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

| N. | mając na uwadze, że podjęto wiele międzynarodowych inicjatyw, by nałożyć na przedsiębiorstwa obowiązek sprawozdawczości dotyczącej trwałego rozwoju, w tym wymogu przedstawiania sprawozdań przez chińskie przedsiębiorstwa państwowe, informowania o wdrażaniu wytycznych dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw opracowanych przez rząd Indii oraz ujawniania wyników dotyczących trwałego rozwoju wymaganych do notowania na giełdzie przez Brazylię, RPA i Malezję oraz przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd USA; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że podjęto wiele międzynarodowych inicjatyw, by nałożyć na przedsiębiorstwa obowiązek sprawozdawczości dotyczącej trwałego rozwoju, w tym wymogu przedstawiania sprawozdań przez chińskie przedsiębiorstwa państwowe, informowania o wdrażaniu wytycznych dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw opracowanych przez rząd Indii oraz ujawniania wyników dotyczących trwałego rozwoju wymaganych do notowania na giełdzie przez Brazylię, RPA i Malezję oraz przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd USA;

| O. | mając na uwadze, że duńska ustawa o sprawozdaniach finansowych (z 2008 r.), dotycząca informowania o przestrzeganiu zasad trwałego rozwoju w przedsiębiorstwach i obejmująca szczególne dodatkowe wymogi dotyczące sprawozdawczości na temat wpływu na zmiany klimatu i prawa człowieka, okazała się niezwykle popularna wśród duńskich przedsiębiorstw, z których 97 % podjęło decyzję o przedstawieniu informacji niezależnie od zasady „przestrzegaj lub wyjaśnij” obowiązującej w ciągu pierwszych trzech lat stosowania ustawy; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że duńska ustawa o sprawozdaniach finansowych (z 2008 r.), dotycząca informowania o przestrzeganiu zasad trwałego rozwoju w przedsiębiorstwach i obejmująca szczególne dodatkowe wymogi dotyczące sprawozdawczości na temat wpływu na zmiany klimatu i prawa człowieka, okazała się niezwykle popularna wśród duńskich przedsiębiorstw, z których 97 % podjęło decyzję o przedstawieniu informacji niezależnie od zasady „przestrzegaj lub wyjaśnij” obowiązującej w ciągu pierwszych trzech lat stosowania ustawy;

| P. | mając na uwadze, że Francja i Dania to dwa z czterech państw członkowskich ONZ, których rządy uzgodniły, że będą przodować we wdrażaniu zobowiązania z konferencji ONZ Rio + 20 dotyczącego sprawozdawczości przedsiębiorstw w dziedzinie trwałego rozwoju; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że Francja i Dania to dwa z czterech państw członkowskich ONZ, których rządy uzgodniły, że będą przodować we wdrażaniu zobowiązania z konferencji ONZ Rio + 20 dotyczącego sprawozdawczości przedsiębiorstw w dziedzinie trwałego rozwoju;

| Q. | mając na uwadze, że dokonana pod przewodnictwem Holandii aktualizacja wytycznych OECD dotyczących przedsiębiorstw ponadnarodowych była szansą na poprawę ich widoczności i podniesienie ich rangi dzięki systemowi krajowych punktów kontaktowych, położyła kres „powiązaniom inwestycyjnym” uniemożliwiającym pełne zastosowanie wytycznych w łańcuchu dostaw i w pełni uwzględniła wydane przez ONZ zasady dotyczące biznesu i praw człowieka; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że dokonana pod przewodnictwem Holandii aktualizacja wytycznych OECD dotyczących przedsiębiorstw ponadnarodowych była szansą na poprawę ich widoczności i podniesienie ich rangi dzięki systemowi krajowych punktów kontaktowych, położyła kres „powiązaniom inwestycyjnym” uniemożliwiającym pełne zastosowanie wytycznych w łańcuchu dostaw i w pełni uwzględniła wydane przez ONZ zasady dotyczące biznesu i praw człowieka;

| R. | mając na uwadze, że w rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie strategii „UE 2020” stwierdzono, że istnieje nierozerwalny związek między odpowiedzialnością przedsiębiorstw a ładem korporacyjnym; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że w rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie strategii „UE 2020” stwierdzono, że istnieje nierozerwalny związek między odpowiedzialnością przedsiębiorstw a ładem korporacyjnym;

| S. | mając na uwadze, że badanie „Green Winners” z 2009 r., obejmujące 99 spółek, wykazało, że w 16 różnych sektorach przemysłu przedsiębiorstwa stosujące strategie społecznej odpowiedzialności osiągają wyniki przewyższające średnią danego sektora o co najmniej 15 %, co oznacza dodatkową kapitalizację rynkową w wysokości 498 mln EUR (650 mln USD) na spółkę; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że badanie „Green Winners” z 2009 r., obejmujące 99 spółek, wykazało, że w 16 różnych sektorach przemysłu przedsiębiorstwa stosujące strategie społecznej odpowiedzialności osiągają wyniki przewyższające średnią danego sektora o co najmniej 15 %, co oznacza dodatkową kapitalizację rynkową w wysokości 498 mln EUR (650 mln USD) na spółkę;

| T. | mając na uwadze, że według badania przeprowadzonego w 2012 r. wśród kadry kierowniczej na całym świecie (Global CEO survey) przedsiębiorstwa rozumieją, że wzrost wymaga ścisłej współpracy z miejscową społecznością, a np. ponad 60 % spośród badanych zamierza w ciągu najbliższych trzech lat zwiększyć poziom inwestycji mających przyczyniać się do utrzymania pracowników w dobrym zdrowiu; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że według badania przeprowadzonego w 2012 r. wśród kadry kierowniczej na całym świecie (Global CEO survey) przedsiębiorstwa rozumieją, że wzrost wymaga ścisłej współpracy z miejscową społecznością, a np. ponad 60 % spośród badanych zamierza w ciągu najbliższych trzech lat zwiększyć poziom inwestycji mających przyczyniać się do utrzymania pracowników w dobrym zdrowiu;

| 1. | uznaje, że komunikat Komisji należy do serii deklaracji politycznych, dzięki którym społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw jest obecnie szerzej propagowana, uwzględniona w polityce UE i stanie się utrwaloną zasadą europejskich działań; zwraca się do Komisji i do państw członkowskich, aby przy przyjmowaniu konkretnych środków mających zachęcać przedsiębiorstwa do zaangażowania się w społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw opierały się na strategii społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw na lata 2014-2020; |
| --- | --- |

1.

uznaje, że komunikat Komisji należy do serii deklaracji politycznych, dzięki którym społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw jest obecnie szerzej propagowana, uwzględniona w polityce UE i stanie się utrwaloną zasadą europejskich działań; zwraca się do Komisji i do państw członkowskich, aby przy przyjmowaniu konkretnych środków mających zachęcać przedsiębiorstwa do zaangażowania się w społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw opierały się na strategii społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw na lata 2014-2020;

| 2. | podkreśla, że aktywna postawa w kwestii odpowiedzialności społecznej sprawia, że przedsiębiorstwa cieszą się większym zaufaniem i akceptacją społeczną; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że aktywna postawa w kwestii odpowiedzialności społecznej sprawia, że przedsiębiorstwa cieszą się większym zaufaniem i akceptacją społeczną;

| 3. | zgadza się jednak z przedstawioną w komunikacie analizą, według której stosowanie praktyk społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw nadal w znacznej mierze ogranicza się do mniejszości dużych przedsiębiorstw pomimo bezpośrednich apeli w komunikatach Komisji z 2001 i 2006 r., by więcej przedsiębiorstw przyjęło zasady odpowiedzialności społecznej; uważa jednakże, że przedsiębiorstwa angażują się na rzecz społeczeństwa, w którym prowadzą działalność, oraz że społeczna odpowiedzialność może być wprowadzona w przedsiębiorstwach każdej wielkości; zauważa również potrzebę zaangażowania MŚP w debatę na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, bo wiele z nich wprowadza ją w oparciu o bardziej nieformalne i intuicyjne podejście, które wymaga minimalnego obciążenia administracyjnego i nie zwiększa kosztów; |
| --- | --- |

3.

zgadza się jednak z przedstawioną w komunikacie analizą, według której stosowanie praktyk społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw nadal w znacznej mierze ogranicza się do mniejszości dużych przedsiębiorstw pomimo bezpośrednich apeli w komunikatach Komisji z 2001 i 2006 r., by więcej przedsiębiorstw przyjęło zasady odpowiedzialności społecznej; uważa jednakże, że przedsiębiorstwa angażują się na rzecz społeczeństwa, w którym prowadzą działalność, oraz że społeczna odpowiedzialność może być wprowadzona w przedsiębiorstwach każdej wielkości; zauważa również potrzebę zaangażowania MŚP w debatę na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, bo wiele z nich wprowadza ją w oparciu o bardziej nieformalne i intuicyjne podejście, które wymaga minimalnego obciążenia administracyjnego i nie zwiększa kosztów;

| 4. | przypomina o strategicznej roli MŚP, które dzięki bliskim związkom z terenem, na którym działają, mogą ułatwić rozpowszechnianie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje do Komisji o rozwijanie – w porozumieniu z organami krajowymi i wielostronnymi platformami – form współpracy sektorowej między MŚP, które umożliwiłyby im zbiorowe stawianie czoła problemom społecznym i środowiskowym; |
| --- | --- |

4.

przypomina o strategicznej roli MŚP, które dzięki bliskim związkom z terenem, na którym działają, mogą ułatwić rozpowszechnianie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje do Komisji o rozwijanie – w porozumieniu z organami krajowymi i wielostronnymi platformami – form współpracy sektorowej między MŚP, które umożliwiłyby im zbiorowe stawianie czoła problemom społecznym i środowiskowym;

| 5. | ubolewa, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw opiera się w głównej mierze na normach środowiskowych ze szkodą dla norm społecznych, które mają przecież podstawowe znaczenie w tworzeniu klimatu społecznego sprzyjającego wzrostowi gospodarczemu i spójności społecznej; |
| --- | --- |

5.

ubolewa, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw opiera się w głównej mierze na normach środowiskowych ze szkodą dla norm społecznych, które mają przecież podstawowe znaczenie w tworzeniu klimatu społecznego sprzyjającego wzrostowi gospodarczemu i spójności społecznej;

| 6. | uważa, że światowy kryzys finansowy niesie ze sobą realne ryzyko, że decydenci polityczni, również w Unii, odczują skutki własnej zgubnej krótkowzroczności, polegającej na skupianiu się wyłącznie na środkach dotyczących wąsko rozumianej przejrzystości i rozliczalności na rynkach finansowych przy pominięciu pilnej potrzeby zintegrowanego rozwiązywania przez sektor finansowy i sektory przemysłowe palących i nadrzędnych problemów, do których należy niszczenie środowiska i dezintegracja społeczna; |
| --- | --- |

6.

uważa, że światowy kryzys finansowy niesie ze sobą realne ryzyko, że decydenci polityczni, również w Unii, odczują skutki własnej zgubnej krótkowzroczności, polegającej na skupianiu się wyłącznie na środkach dotyczących wąsko rozumianej przejrzystości i rozliczalności na rynkach finansowych przy pominięciu pilnej potrzeby zintegrowanego rozwiązywania przez sektor finansowy i sektory przemysłowe palących i nadrzędnych problemów, do których należy niszczenie środowiska i dezintegracja społeczna;

| 7. | przestrzega, że w przyszłości przedsiębiorstwa mogą być zrównoważone tylko pod warunkiem, że będą funkcjonować w zrównoważonej gospodarce, oraz że może nie być alternatywy wobec dostosowania się do gospodarki niskoemisyjnej obejmującej również ochronę społecznego i przyrodniczego kapitału na świecie, przy czym w procesie tym społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw musi odgrywać decydującą rolę; |
| --- | --- |

7.

przestrzega, że w przyszłości przedsiębiorstwa mogą być zrównoważone tylko pod warunkiem, że będą funkcjonować w zrównoważonej gospodarce, oraz że może nie być alternatywy wobec dostosowania się do gospodarki niskoemisyjnej obejmującej również ochronę społecznego i przyrodniczego kapitału na świecie, przy czym w procesie tym społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw musi odgrywać decydującą rolę;

| 8. | jest przekonany, że należy wzmocnić społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw za pomocą: zwiększania roli globalnych instrumentów dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; nowej dynamiki popularyzowania tej koncepcji przez wiodące przedsiębiorstwa wśród innych przedsiębiorstw; ujawniania przez przedsiębiorstwa informacji dotyczących kwestii społecznych i środowiskowych; stosowania odpowiednich wytycznych; wsparcia udzielanego przez administrację publiczną dla tworzenia odpowiednich warunków do współpracy na rzecz społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz dostarczania odpowiednich narzędzi i instrumentów takich jak np. system zachęt; solidnej oceny skutków istniejących inicjatyw dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wsparcia nowych inicjatyw społecznych; dostosowania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw do potrzeb MŚP; zwiększonego uznania, zarówno w środowisku przedsiębiorstw, jak i ogólnie w społeczeństwie, olbrzymiej skali wyzwań społecznych i środowiskowych, przed którymi stoi Europa i cały świat; |
| --- | --- |

8.

jest przekonany, że należy wzmocnić społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw za pomocą: zwiększania roli globalnych instrumentów dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; nowej dynamiki popularyzowania tej koncepcji przez wiodące przedsiębiorstwa wśród innych przedsiębiorstw; ujawniania przez przedsiębiorstwa informacji dotyczących kwestii społecznych i środowiskowych; stosowania odpowiednich wytycznych; wsparcia udzielanego przez administrację publiczną dla tworzenia odpowiednich warunków do współpracy na rzecz społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz dostarczania odpowiednich narzędzi i instrumentów takich jak np. system zachęt; solidnej oceny skutków istniejących inicjatyw dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wsparcia nowych inicjatyw społecznych; dostosowania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw do potrzeb MŚP; zwiększonego uznania, zarówno w środowisku przedsiębiorstw, jak i ogólnie w społeczeństwie, olbrzymiej skali wyzwań społecznych i środowiskowych, przed którymi stoi Europa i cały świat;

| 9. | popiera Komisję w jej zamiarze pogłębienia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w Europie przez opracowanie wytycznych i popieranie inicjatyw wielostronnych w poszczególnych sektorach przemysłu, a także apeluje do wiodących przedsiębiorstw i stowarzyszeń o przyłączenie się do tej inicjatywy; |
| --- | --- |

9.

popiera Komisję w jej zamiarze pogłębienia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w Europie przez opracowanie wytycznych i popieranie inicjatyw wielostronnych w poszczególnych sektorach przemysłu, a także apeluje do wiodących przedsiębiorstw i stowarzyszeń o przyłączenie się do tej inicjatywy;

| 10. | ponownie zauważa, że w społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw nacisk musi przenieść się z procesów na wyniki; |
| --- | --- |

10.

ponownie zauważa, że w społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw nacisk musi przenieść się z procesów na wyniki;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że przedstawiona w komunikacie Komisji definicja społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, która odzwierciedla nowe podejście przyjęte po raz pierwszy przez Komisję podczas forum wielostronnego w 2009 r., stwarza niezbędną szansę na włączenie społeczne i budowanie konsensu oraz właściwie odzwierciedla nowy konsens osiągnięty w tej sprawie przez przedsiębiorstwa i inne zainteresowane strony dzięki jednomyślnemu uzgodnieniu wytycznych ONZ i innych instrumentów, takich jak norma ISO 26000 dotycząca odpowiedzialności społecznej; z zadowoleniem przyjmuje uwzględnianie kwestii społecznych, środowiskowych, etycznych i tych związanych z prawami człowieka w działaniach przedsiębiorstw; kładzie nacisk na fakt, że Komisja musi wprowadzić większe rozróżnienie między: (1) działalnością charytatywną przedsiębiorstw; (2) społeczną działalnością przedsiębiorstw, której podstawą są ustawy, przepisy i normy międzynarodowe; oraz 3) aspołeczną działalnością przedsiębiorstw, która narusza ustawy, przepisy i normy międzynarodowe oraz prowadzi do wyzysku, np. w przypadku pracy dzieci lub pracy pod przymusem, co powinno zostać surowo potępione; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że przedstawiona w komunikacie Komisji definicja społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, która odzwierciedla nowe podejście przyjęte po raz pierwszy przez Komisję podczas forum wielostronnego w 2009 r., stwarza niezbędną szansę na włączenie społeczne i budowanie konsensu oraz właściwie odzwierciedla nowy konsens osiągnięty w tej sprawie przez przedsiębiorstwa i inne zainteresowane strony dzięki jednomyślnemu uzgodnieniu wytycznych ONZ i innych instrumentów, takich jak norma ISO 26000 dotycząca odpowiedzialności społecznej; z zadowoleniem przyjmuje uwzględnianie kwestii społecznych, środowiskowych, etycznych i tych związanych z prawami człowieka w działaniach przedsiębiorstw; kładzie nacisk na fakt, że Komisja musi wprowadzić większe rozróżnienie między: (1) działalnością charytatywną przedsiębiorstw; (2) społeczną działalnością przedsiębiorstw, której podstawą są ustawy, przepisy i normy międzynarodowe; oraz 3) aspołeczną działalnością przedsiębiorstw, która narusza ustawy, przepisy i normy międzynarodowe oraz prowadzi do wyzysku, np. w przypadku pracy dzieci lub pracy pod przymusem, co powinno zostać surowo potępione;

| 12. | podkreśla, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw musi również obejmować ich działania w krajach trzecich oraz wobec tych krajów; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw musi również obejmować ich działania w krajach trzecich oraz wobec tych krajów;

| 13. | z zainteresowaniem odnotowuje, że Komisja zaczęła umieszczać odniesienia do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w unijnych umowach handlowych; uważa, biorąc pod uwagę podstawową rolę, jaką odgrywają duże przedsiębiorstwa, ich filie i łańcuchy zaopatrzenia w handlu międzynarodowym, że odpowiedzialność społeczna i środowiskowa przedsiębiorstw musi stać się nieodłączną częścią rozdziału dotyczącego zrównoważonego rozwoju umieszczanego w umowach handlowych zawieranych przez Unię Europejską; wzywa Komisję do opracowania konkretnych wniosków w sprawie wdrożenia zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw do polityki handlowej; |
| --- | --- |

13.

z zainteresowaniem odnotowuje, że Komisja zaczęła umieszczać odniesienia do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w unijnych umowach handlowych; uważa, biorąc pod uwagę podstawową rolę, jaką odgrywają duże przedsiębiorstwa, ich filie i łańcuchy zaopatrzenia w handlu międzynarodowym, że odpowiedzialność społeczna i środowiskowa przedsiębiorstw musi stać się nieodłączną częścią rozdziału dotyczącego zrównoważonego rozwoju umieszczanego w umowach handlowych zawieranych przez Unię Europejską; wzywa Komisję do opracowania konkretnych wniosków w sprawie wdrożenia zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw do polityki handlowej;

| 14. | uważa, że społeczna odpowiedzialność powinna obejmować również poszanowanie podstawowych zasad i praw, takich jak zasady i prawa określone przez MOP, w tym zwłaszcza wolność zrzeszania się, prawo do układów zbiorowych, zakaz pracy przymusowej, zniesienie pracy dzieci i wyeliminowanie dyskryminacji w miejscu pracy; |
| --- | --- |

14.

uważa, że społeczna odpowiedzialność powinna obejmować również poszanowanie podstawowych zasad i praw, takich jak zasady i prawa określone przez MOP, w tym zwłaszcza wolność zrzeszania się, prawo do układów zbiorowych, zakaz pracy przymusowej, zniesienie pracy dzieci i wyeliminowanie dyskryminacji w miejscu pracy;

| 15. | wyraża wysokie uznanie dla wkładu komisarzy ds. zatrudnienia, przedsiębiorczości i rynku wewnętrznego oraz ich pracowników w dalekosiężne i konstruktywne podejście zawarte w komunikacie Komisji; uznaje wkład innych służb Komisji za pośrednictwem międzyresortowej grupy ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; niemniej wzywa przewodniczącego Komisji, by osobiście objął przewodnictwo nad działaniami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz zapewnił pełne poczucie odpowiedzialności za zaangażowanie Komisji w tej dziedzinie, zwłaszcza w DG ds. Środowiska i w dyrekcjach zajmujących się stosunkami zewnętrznymi; |
| --- | --- |

15.

wyraża wysokie uznanie dla wkładu komisarzy ds. zatrudnienia, przedsiębiorczości i rynku wewnętrznego oraz ich pracowników w dalekosiężne i konstruktywne podejście zawarte w komunikacie Komisji; uznaje wkład innych służb Komisji za pośrednictwem międzyresortowej grupy ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; niemniej wzywa przewodniczącego Komisji, by osobiście objął przewodnictwo nad działaniami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz zapewnił pełne poczucie odpowiedzialności za zaangażowanie Komisji w tej dziedzinie, zwłaszcza w DG ds. Środowiska i w dyrekcjach zajmujących się stosunkami zewnętrznymi;

| 16. | wyraża przekonanie, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw musi obejmować środki o charakterze społecznym, zwłaszcza w zakresie szkoleń zawodowych, godzenia życia zawodowego i rodzinnego, odpowiednich warunków pracy; ponownie wyraża przekonanie co do korzyści związanych ze społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw, lecz powtarza, że jeżeli korzyści te nie występują w perspektywie krótkoterminowej w danej sytuacji lub w danym przedsiębiorstwie, nie można nigdy wykorzystać tego jako usprawiedliwienia dla podejmowania nieodpowiedzialnych i aspołecznych decyzji; uważa, że przeprowadzono wystarczająco dużo badań wykazujących zasadność ekonomiczną społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i należy priorytetowo potraktować upowszechnianie tych badań; apeluje, by nowe badania dotyczące społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw były poświęcone ocenie łącznych skutków zmiany zachowań biznesowych w wyniku przyjęcia zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, wyrażających się w podejmowaniu ogólnych europejskich i światowych wyzwań, takich jak emisje CO2, wzrost kwasowości wód, skrajne ubóstwo, praca dzieci czy też nierówności, oraz by wnioski z tych badań wykorzystano jako przyszły europejski wkład w opracowywanie światowych inicjatyw w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

16.

wyraża przekonanie, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw musi obejmować środki o charakterze społecznym, zwłaszcza w zakresie szkoleń zawodowych, godzenia życia zawodowego i rodzinnego, odpowiednich warunków pracy; ponownie wyraża przekonanie co do korzyści związanych ze społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw, lecz powtarza, że jeżeli korzyści te nie występują w perspektywie krótkoterminowej w danej sytuacji lub w danym przedsiębiorstwie, nie można nigdy wykorzystać tego jako usprawiedliwienia dla podejmowania nieodpowiedzialnych i aspołecznych decyzji; uważa, że przeprowadzono wystarczająco dużo badań wykazujących zasadność ekonomiczną społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i należy priorytetowo potraktować upowszechnianie tych badań; apeluje, by nowe badania dotyczące społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw były poświęcone ocenie łącznych skutków zmiany zachowań biznesowych w wyniku przyjęcia zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, wyrażających się w podejmowaniu ogólnych europejskich i światowych wyzwań, takich jak emisje CO2, wzrost kwasowości wód, skrajne ubóstwo, praca dzieci czy też nierówności, oraz by wnioski z tych badań wykorzystano jako przyszły europejski wkład w opracowywanie światowych inicjatyw w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

| 17. | uznaje, że poważny problem związany z inicjatywami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw pojawia się w sytuacji, w której przedsiębiorstwom twierdzącym, iż stosują zasady społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, udaje się uniknąć kontaktów z najważniejszymi grupami interesu lub drażliwych kwestii mających znaczenie dla ich działalności; wzywa Komisję, aby we współpracy z władzami finansowymi wykorzystała wcześniejsze prace „laboratoriów” społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w celu lepszego określenia, w jaki sposób przedsiębiorstwa i ich podmioty mogą obiektywnie ustalić kwestie społeczne i środowiskowe, które mają istotne znaczenie dla danego przedsiębiorstwa, a także apeluje o sprawiedliwy i wyważony dobór podmiotów angażowanych w inicjatywy przedsiębiorstwa dotyczące społecznej odpowiedzialności; |
| --- | --- |

17.

uznaje, że poważny problem związany z inicjatywami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw pojawia się w sytuacji, w której przedsiębiorstwom twierdzącym, iż stosują zasady społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, udaje się uniknąć kontaktów z najważniejszymi grupami interesu lub drażliwych kwestii mających znaczenie dla ich działalności; wzywa Komisję, aby we współpracy z władzami finansowymi wykorzystała wcześniejsze prace „laboratoriów” społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w celu lepszego określenia, w jaki sposób przedsiębiorstwa i ich podmioty mogą obiektywnie ustalić kwestie społeczne i środowiskowe, które mają istotne znaczenie dla danego przedsiębiorstwa, a także apeluje o sprawiedliwy i wyważony dobór podmiotów angażowanych w inicjatywy przedsiębiorstwa dotyczące społecznej odpowiedzialności;

| 18. | uważa, że konsumenci coraz bardziej skupiają się na działalności przedsiębiorstw charakteryzującej się odpowiedzialnością społeczną, dlatego zachęca przedsiębiorstwa do przejrzystości, zwłaszcza w odniesieniu do operacji wiążących się z obawami etycznymi, społecznymi czy środowiskowymi; |
| --- | --- |

18.

uważa, że konsumenci coraz bardziej skupiają się na działalności przedsiębiorstw charakteryzującej się odpowiedzialnością społeczną, dlatego zachęca przedsiębiorstwa do przejrzystości, zwłaszcza w odniesieniu do operacji wiążących się z obawami etycznymi, społecznymi czy środowiskowymi;

| 19. | podkreśla, że o społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw można mówić tylko wówczas, gdy przestrzega się obowiązujących przepisów prawa i lokalnych układów zbiorowych zawartych między partnerami społecznymi; |
| --- | --- |

19.

podkreśla, że o społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw można mówić tylko wówczas, gdy przestrzega się obowiązujących przepisów prawa i lokalnych układów zbiorowych zawartych między partnerami społecznymi;

| 20. | uważa, że przy ocenie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstwa należy uwzględnić postępowanie przedsiębiorstw obecnych w łańcuchu dostaw oraz ewentualnych podwykonawców; |
| --- | --- |

20.

uważa, że przy ocenie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstwa należy uwzględnić postępowanie przedsiębiorstw obecnych w łańcuchu dostaw oraz ewentualnych podwykonawców;

Trwałe ożywienie gospodarcze

| 21. | popiera fakt, że w komunikacie Komisji uznano, iż „pomoc w łagodzeniu skutków społecznych obecnego kryzysu gospodarczego” oraz poszukiwanie zrównoważonych modeli biznesowych jest elementem społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wzywa Komisję i państwa członkowskie do udzielenia przedsiębiorstwom pomocy– we współpracy z przedstawicielami pracowników – w angażowaniu się w społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw; wzywa przedsiębiorstwa do rozważenia inicjatyw na rzecz utrzymania i tworzenia miejsc pracy, w szczególności dla młodzieży i kobiet, we wszystkich obszarach działalności (jak np. zarządzanie i organizacja, rynek, pracownicy, środowisko, społeczeństwo), ze szczególnym uwzględnieniem ludzi, których sytuację utrudnia kilka czynników, np. Romów i osób niepełnosprawnych, zatrudniania nie tylko szeregowych pracowników, ale również wyższej kadry kierowniczej z lokalnego rynku pracy, a także wprowadzenia np. systemu umożliwiającego absolwentom wyższych uczelni odbywanie staży w celu zdobycia doświadczenia zawodowego wymaganego przez pracodawców w sektorze prywatnym; |
| --- | --- |

21.

popiera fakt, że w komunikacie Komisji uznano, iż „pomoc w łagodzeniu skutków społecznych obecnego kryzysu gospodarczego” oraz poszukiwanie zrównoważonych modeli biznesowych jest elementem społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wzywa Komisję i państwa członkowskie do udzielenia przedsiębiorstwom pomocy– we współpracy z przedstawicielami pracowników – w angażowaniu się w społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw; wzywa przedsiębiorstwa do rozważenia inicjatyw na rzecz utrzymania i tworzenia miejsc pracy, w szczególności dla młodzieży i kobiet, we wszystkich obszarach działalności (jak np. zarządzanie i organizacja, rynek, pracownicy, środowisko, społeczeństwo), ze szczególnym uwzględnieniem ludzi, których sytuację utrudnia kilka czynników, np. Romów i osób niepełnosprawnych, zatrudniania nie tylko szeregowych pracowników, ale również wyższej kadry kierowniczej z lokalnego rynku pracy, a także wprowadzenia np. systemu umożliwiającego absolwentom wyższych uczelni odbywanie staży w celu zdobycia doświadczenia zawodowego wymaganego przez pracodawców w sektorze prywatnym;

| 22. | uważa, że przedsiębiorstwa powinny angażować się w rozwiązywanie problemów społecznych, które pogłębia kryzys gospodarczy, np. problemu braku mieszkań i problemu ubóstwa, a także w rozwój społeczności, w których funkcjonują; |
| --- | --- |

22.

uważa, że przedsiębiorstwa powinny angażować się w rozwiązywanie problemów społecznych, które pogłębia kryzys gospodarczy, np. problemu braku mieszkań i problemu ubóstwa, a także w rozwój społeczności, w których funkcjonują;

| 23. | uznaje fakt, że kryzysowi gospodarczemu towarzyszy wzrost liczby osób pracujących dorywczo, zwłaszcza kobiet, różniące się od siebie warunki pracy, które częściowo powstają z powodu zlecania podwykonawstwa, wymuszona praca w niepełnym wymiarze godzin w przypadku wielu osób chcących pracować w pełnym wymiarze, wzrost liczby przypadków zatrudniania opartego czasami na wyzysku, a także odrodzenie się sektora nieformalnego; wzywa Komisję i europejskie forum wielostronne, by szczegółowo zbadały wzrost podwykonawstwa; apeluje, by prace te inspirowały wytyczne ONZ stosowane do łańcucha dostaw, a zwłaszcza do koncepcji oceny skutków niezależnie od miejsca dostawcy w łańcuchu; |
| --- | --- |

23.

uznaje fakt, że kryzysowi gospodarczemu towarzyszy wzrost liczby osób pracujących dorywczo, zwłaszcza kobiet, różniące się od siebie warunki pracy, które częściowo powstają z powodu zlecania podwykonawstwa, wymuszona praca w niepełnym wymiarze godzin w przypadku wielu osób chcących pracować w pełnym wymiarze, wzrost liczby przypadków zatrudniania opartego czasami na wyzysku, a także odrodzenie się sektora nieformalnego; wzywa Komisję i europejskie forum wielostronne, by szczegółowo zbadały wzrost podwykonawstwa; apeluje, by prace te inspirowały wytyczne ONZ stosowane do łańcucha dostaw, a zwłaszcza do koncepcji oceny skutków niezależnie od miejsca dostawcy w łańcuchu;

| 24. | zauważa, że przestrzeganie przepisów prawa w zakresie warunków prac fizycznych, opracowanie procedur i polityki dotyczącej zatrudniania i zwalniania, ochrona danych i prywatności pracownika, terminowe płatności wynagrodzeń i innych świadczeń również stanowią element społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i wzywa do ich przestrzegania; |
| --- | --- |

24.

zauważa, że przestrzeganie przepisów prawa w zakresie warunków prac fizycznych, opracowanie procedur i polityki dotyczącej zatrudniania i zwalniania, ochrona danych i prywatności pracownika, terminowe płatności wynagrodzeń i innych świadczeń również stanowią element społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i wzywa do ich przestrzegania;

| 25. | przyznaje, że kryzys ma wpływ na strukturę społeczną; z zadowoleniem przyjmuje różnorodne podjęte przez przedsiębiorstwa działania mające na celu włączenie do społeczeństwa czynnego zawodowo grup szczególnie wrażliwych oraz grup w niekorzystnej sytuacji; apeluje do przedsiębiorstw o kontynuowanie tego rodzaju inicjatyw; uznaje jednak, że zamykanie przedsiębiorstw i redukcja kosztów stwarzają niebezpieczeństwo utraty niektórych korzyści osiągniętych dzięki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, takich jak zatrudnianie grup szczególnie wrażliwych, a zwłaszcza osób niepełnosprawnych, lepsze szkolenie i poprawa statusu tych pracowników, propagowanie innowacyjnych form społecznie użytecznej produkcji i usług, np. spółdzielni kredytowych, propagowanie nowych modeli zatrudnienia w przedsiębiorstwach społecznych i spółdzielniach oraz w ramach sprawiedliwego handlu; uważa w związku z tym, że należy określić normy w zakresie środków o charakterze społecznym; wzywa Komisję do przeprowadzenia poważnej analizy społecznego wpływu kryzysu na te inicjatywy, uwzględniającej problematykę płci i skupiającej się na krajach Europy Południowej, oraz do prowadzenia pełnych konsultacji na temat wyników tej analizy z partnerami społecznymi i stronami zainteresowanymi społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

25.

przyznaje, że kryzys ma wpływ na strukturę społeczną; z zadowoleniem przyjmuje różnorodne podjęte przez przedsiębiorstwa działania mające na celu włączenie do społeczeństwa czynnego zawodowo grup szczególnie wrażliwych oraz grup w niekorzystnej sytuacji; apeluje do przedsiębiorstw o kontynuowanie tego rodzaju inicjatyw; uznaje jednak, że zamykanie przedsiębiorstw i redukcja kosztów stwarzają niebezpieczeństwo utraty niektórych korzyści osiągniętych dzięki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, takich jak zatrudnianie grup szczególnie wrażliwych, a zwłaszcza osób niepełnosprawnych, lepsze szkolenie i poprawa statusu tych pracowników, propagowanie innowacyjnych form społecznie użytecznej produkcji i usług, np. spółdzielni kredytowych, propagowanie nowych modeli zatrudnienia w przedsiębiorstwach społecznych i spółdzielniach oraz w ramach sprawiedliwego handlu; uważa w związku z tym, że należy określić normy w zakresie środków o charakterze społecznym; wzywa Komisję do przeprowadzenia poważnej analizy społecznego wpływu kryzysu na te inicjatywy, uwzględniającej problematykę płci i skupiającej się na krajach Europy Południowej, oraz do prowadzenia pełnych konsultacji na temat wyników tej analizy z partnerami społecznymi i stronami zainteresowanymi społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw;

| 26. | uważa, że działania przedsiębiorstw charakteryzujące się społeczną odpowiedzialnością nie tylko przynoszą korzyść społeczeństwu jako całości, ale również przyczyniają się do poprawy wizerunku przedsiębiorstwa i większego docenienia go przez potencjalnych konsumentów, co pomaga mu w uzyskaniu rentowności w dłuższej perspektywie; |
| --- | --- |

26.

uważa, że działania przedsiębiorstw charakteryzujące się społeczną odpowiedzialnością nie tylko przynoszą korzyść społeczeństwu jako całości, ale również przyczyniają się do poprawy wizerunku przedsiębiorstwa i większego docenienia go przez potencjalnych konsumentów, co pomaga mu w uzyskaniu rentowności w dłuższej perspektywie;

| 27. | zauważa, że tworzenie programów rozwoju umiejętności i kształcenia ustawicznego dla pracowników, regularne indywidualne oceny pracowników oraz program zarządzania talentami, jak również ustalanie indywidualnych celów biznesowych i rozwojowych dla pracowników jest źródłem wzrostu motywacji i ich zaangażowania oraz stanowi istotny element społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

27.

zauważa, że tworzenie programów rozwoju umiejętności i kształcenia ustawicznego dla pracowników, regularne indywidualne oceny pracowników oraz program zarządzania talentami, jak również ustalanie indywidualnych celów biznesowych i rozwojowych dla pracowników jest źródłem wzrostu motywacji i ich zaangażowania oraz stanowi istotny element społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

| 28. | wskazuje, że szczególnie w czasach kryzysu przedsiębiorstwa działające zgodnie z zasadami społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinny przyczyniać się do rozwijania zdolności innowacyjnych swojego regionu poprzez wprowadzanie innowacyjnych i przyjaznych dla środowiska rozwiązań technologicznych w zakładach produkcyjnych oraz poprzez nowe inwestycje i modernizacje; podkreśla, że włączenie w działalność przedsiębiorstw zagadnień środowiskowych, takich jak różnorodność biologiczna, zmiany klimatu, wydajne korzystanie z zasobów i stan środowiska, przyniesie możliwości wspierania trwałego ożywienia gospodarczego; |
| --- | --- |

28.

wskazuje, że szczególnie w czasach kryzysu przedsiębiorstwa działające zgodnie z zasadami społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinny przyczyniać się do rozwijania zdolności innowacyjnych swojego regionu poprzez wprowadzanie innowacyjnych i przyjaznych dla środowiska rozwiązań technologicznych w zakładach produkcyjnych oraz poprzez nowe inwestycje i modernizacje; podkreśla, że włączenie w działalność przedsiębiorstw zagadnień środowiskowych, takich jak różnorodność biologiczna, zmiany klimatu, wydajne korzystanie z zasobów i stan środowiska, przyniesie możliwości wspierania trwałego ożywienia gospodarczego;

| 29. | uważa, że kryzys finansowy w niektórych przypadkach może mieć wpływ na zaufanie pracowników do przedsiębiorstw w kwestii ich zobowiązań do zapewnienia długoterminowych prywatnych uprawnień emerytalnych, biorąc pod uwagę różnorodność systemów emerytalnych w UE; zachęca odpowiedzialne przedsiębiorstwa do zajęcia się tym problemem we współpracy z Komisją i partnerami społecznymi, w tym przez wprowadzenie jawnych, obejmujących wszystkich i opartych na przepisach ustaleń w kwestii zarządzania inwestycjami emerytalnymi, będących elementem szerszego wyzwania, jakim jest podjęcie w ramach społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw problemu starzenia się społeczeństwa w epoce zmian demograficznych; uważa, że przywrócenie zaufania między pracownikami a przedsiębiorstwami jest kluczowe dla trwałego ożywienia gospodarczego; |
| --- | --- |

29.

uważa, że kryzys finansowy w niektórych przypadkach może mieć wpływ na zaufanie pracowników do przedsiębiorstw w kwestii ich zobowiązań do zapewnienia długoterminowych prywatnych uprawnień emerytalnych, biorąc pod uwagę różnorodność systemów emerytalnych w UE; zachęca odpowiedzialne przedsiębiorstwa do zajęcia się tym problemem we współpracy z Komisją i partnerami społecznymi, w tym przez wprowadzenie jawnych, obejmujących wszystkich i opartych na przepisach ustaleń w kwestii zarządzania inwestycjami emerytalnymi, będących elementem szerszego wyzwania, jakim jest podjęcie w ramach społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw problemu starzenia się społeczeństwa w epoce zmian demograficznych; uważa, że przywrócenie zaufania między pracownikami a przedsiębiorstwami jest kluczowe dla trwałego ożywienia gospodarczego;

Organizacja międzynarodowa i wielostronne sposoby podejścia

| 30. | wyraża wysokie uznanie dla faktu, że w komunikacie Komisji położono nacisk na zaostrzenie i wdrożenie standardów międzynarodowych oraz – biorąc pod uwagę aktualizację wytycznych OECD w 2011 r. i uzgodnienie wytycznych ONZ – uważa, że działania UE muszą obecnie głównie skupiać się na wspieraniu oraz realizacji tych wytycznych i zasad w europejskich przedsiębiorstwach; podkreśla, że powyższe wytyczne OECD zostały zdefiniowane i zatwierdzone na szczeblu międzynarodowym z myślą o stworzeniu i utrzymaniu równych szans dla wszystkich przy jednoczesnym wspieraniu otwartych, uczciwych i odpowiedzialnych praktyk gospodarczych na całym świecie; sugeruje, aby Komisja co roku przedkładała Parlamentowi i Radzie sprawozdanie z wdrażania tych wytycznych OECD; |
| --- | --- |

30.

wyraża wysokie uznanie dla faktu, że w komunikacie Komisji położono nacisk na zaostrzenie i wdrożenie standardów międzynarodowych oraz – biorąc pod uwagę aktualizację wytycznych OECD w 2011 r. i uzgodnienie wytycznych ONZ – uważa, że działania UE muszą obecnie głównie skupiać się na wspieraniu oraz realizacji tych wytycznych i zasad w europejskich przedsiębiorstwach; podkreśla, że powyższe wytyczne OECD zostały zdefiniowane i zatwierdzone na szczeblu międzynarodowym z myślą o stworzeniu i utrzymaniu równych szans dla wszystkich przy jednoczesnym wspieraniu otwartych, uczciwych i odpowiedzialnych praktyk gospodarczych na całym świecie; sugeruje, aby Komisja co roku przedkładała Parlamentowi i Radzie sprawozdanie z wdrażania tych wytycznych OECD;

| 31. | podkreśla znaczenie prowadzenia polityki unijnej dotyczącej społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w sposób uzupełniający do rozwoju przepisów międzynarodowych, aby uniknąć rozbieżnej interpretacji czy też ryzyka powstania korzystnej lub niekorzystnej sytuacji w zakresie konkurencji na szczeblu krajowym bądź międzynarodowym; |
| --- | --- |

31.

podkreśla znaczenie prowadzenia polityki unijnej dotyczącej społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w sposób uzupełniający do rozwoju przepisów międzynarodowych, aby uniknąć rozbieżnej interpretacji czy też ryzyka powstania korzystnej lub niekorzystnej sytuacji w zakresie konkurencji na szczeblu krajowym bądź międzynarodowym;

| 32. | kładzie nacisk na fakt, że każde z 27 państw członkowskich musi przyspieszyć przegląd krajowych planów działania dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a także opracowywanie krajowych planów wdrażania odpowiednich wytycznych OECD i wytycznych ONZ, które powinny zostać ukończone najpóźniej do grudnia 2013 r.; uważa, że państwa członkowskie powinny dopilnować, by plany te były przygotowywane z udziałem wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron, w tym organizacji pozarządowych, społeczeństwa obywatelskiego, związków zawodowych, organizacji pracodawców i krajowych instytucji praw człowieka; wzywa UE do ułatwiania czerpania nauk z doświadczeń tych państw członkowskich, które są obecnie zaangażowane w ten proces; zachęca państwa członkowskie do inspirowania się wytycznymi zawartymi w normie ISO 26000, najnowszymi wytycznymi Globalnej Inicjatywy Sprawozdawczej oraz wytycznymi przygotowanymi przez Europejską Grupę Krajowych Instytucji Praw Człowieka; |
| --- | --- |

32.

kładzie nacisk na fakt, że każde z 27 państw członkowskich musi przyspieszyć przegląd krajowych planów działania dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a także opracowywanie krajowych planów wdrażania odpowiednich wytycznych OECD i wytycznych ONZ, które powinny zostać ukończone najpóźniej do grudnia 2013 r.; uważa, że państwa członkowskie powinny dopilnować, by plany te były przygotowywane z udziałem wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron, w tym organizacji pozarządowych, społeczeństwa obywatelskiego, związków zawodowych, organizacji pracodawców i krajowych instytucji praw człowieka; wzywa UE do ułatwiania czerpania nauk z doświadczeń tych państw członkowskich, które są obecnie zaangażowane w ten proces; zachęca państwa członkowskie do inspirowania się wytycznymi zawartymi w normie ISO 26000, najnowszymi wytycznymi Globalnej Inicjatywy Sprawozdawczej oraz wytycznymi przygotowanymi przez Europejską Grupę Krajowych Instytucji Praw Człowieka;

| 33. | wzywa do większej spójności polityki na szczeblu UE przez dostosowanie zamówień publicznych, kredytów eksportowych, dobrego rządzenia, konkurencji, rozwoju, handlu, inwestycji i innych dziedzin polityki oraz porozumień do międzynarodowych norm w dziedzinie praw człowieka, socjalnych i środowiskowych zawartych w odpowiednich wytycznych i zasadach OECD i ONZ; w związku z tym wzywa do podejmowania działań na rzecz współpracy z organami reprezentującymi pracowników, pracodawców i konsumentów oraz do wykorzystywania odpowiedniego doradztwa krajowych instytucji praw człowieka, jak „Propozycja Europejskiej Grupy dla WE w sprawie praw człowieka i przetargów”; wzywa do przeprowadzania konstruktywnych i odpowiednich ocen skutków wniosków ustawodawczych pod względem ewentualnych niespójności z wytycznymi ONZ oraz kładzie nacisk na koordynację z grupą roboczą ONZ ds. biznesu i praw człowieka w celu uniknięcia rozbieżnych i niespójnych interpretacji wytycznych ONZ; |
| --- | --- |

33.

wzywa do większej spójności polityki na szczeblu UE przez dostosowanie zamówień publicznych, kredytów eksportowych, dobrego rządzenia, konkurencji, rozwoju, handlu, inwestycji i innych dziedzin polityki oraz porozumień do międzynarodowych norm w dziedzinie praw człowieka, socjalnych i środowiskowych zawartych w odpowiednich wytycznych i zasadach OECD i ONZ; w związku z tym wzywa do podejmowania działań na rzecz współpracy z organami reprezentującymi pracowników, pracodawców i konsumentów oraz do wykorzystywania odpowiedniego doradztwa krajowych instytucji praw człowieka, jak „Propozycja Europejskiej Grupy dla WE w sprawie praw człowieka i przetargów”; wzywa do przeprowadzania konstruktywnych i odpowiednich ocen skutków wniosków ustawodawczych pod względem ewentualnych niespójności z wytycznymi ONZ oraz kładzie nacisk na koordynację z grupą roboczą ONZ ds. biznesu i praw człowieka w celu uniknięcia rozbieżnych i niespójnych interpretacji wytycznych ONZ;

| 34. | z zadowoleniem przyjmuje w szczególności włączenie sektora technologii informacyjno-komunikacyjnych do specjalnych europejskich wytycznych dotyczących biznesu i praw człowieka; uznaje autentyczne dylematy wynikające z konieczności ochrony prywatności i zwalczania nielegalnych treści z jednej strony, a z drugiej strony z celu, jakim jest obrona wolności słowa, czego przykładem są niedawne kontrowersje wokół antyislamskiego nagrania wideo umieszczonego na portalu YouTube; apeluje, by wiele więcej europejskich przedsiębiorstw zaangażowało się w czołową wielostronną inicjatywę w tej dziedzinie, czyli Global Network Initiative (GNI), w której uczestniczą obecnie przede wszystkim przedsiębiorstwa z siedzibą w USA; |
| --- | --- |

34.

z zadowoleniem przyjmuje w szczególności włączenie sektora technologii informacyjno-komunikacyjnych do specjalnych europejskich wytycznych dotyczących biznesu i praw człowieka; uznaje autentyczne dylematy wynikające z konieczności ochrony prywatności i zwalczania nielegalnych treści z jednej strony, a z drugiej strony z celu, jakim jest obrona wolności słowa, czego przykładem są niedawne kontrowersje wokół antyislamskiego nagrania wideo umieszczonego na portalu YouTube; apeluje, by wiele więcej europejskich przedsiębiorstw zaangażowało się w czołową wielostronną inicjatywę w tej dziedzinie, czyli Global Network Initiative (GNI), w której uczestniczą obecnie przede wszystkim przedsiębiorstwa z siedzibą w USA;

| 35. | podkreśla z naciskiem, że wszystkie „środki finansowe na handel i rozwój” oferowane podmiotom sektora prywatnego w ramach instrumentów inwestycyjnych UE, a także te oferowane przez Europejski Bank Inwestycyjny oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju powinny być opatrzone klauzulami umownymi wymagającymi zgodności z wytycznymi OECD dotyczącymi przedsiębiorstw ponadnarodowych i wytycznymi ONZ dotyczącymi biznesu i praw człowieka, a towarzyszyć im powinny przepisy dotyczące rozliczalności oraz jasny mechanizm składania skarg; ponownie wzywa państwa członkowskie, by zastosowały te same zasady do przyznawania przedsiębiorstwom kredytów eksportowych; |
| --- | --- |

35.

podkreśla z naciskiem, że wszystkie „środki finansowe na handel i rozwój” oferowane podmiotom sektora prywatnego w ramach instrumentów inwestycyjnych UE, a także te oferowane przez Europejski Bank Inwestycyjny oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju powinny być opatrzone klauzulami umownymi wymagającymi zgodności z wytycznymi OECD dotyczącymi przedsiębiorstw ponadnarodowych i wytycznymi ONZ dotyczącymi biznesu i praw człowieka, a towarzyszyć im powinny przepisy dotyczące rozliczalności oraz jasny mechanizm składania skarg; ponownie wzywa państwa członkowskie, by zastosowały te same zasady do przyznawania przedsiębiorstwom kredytów eksportowych;

| 36. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji dotyczącą krajowych planów działania na rzecz realizacji wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) do odgrywania większej roli we wspieraniu ich realizacji na wysokim szczeblu oraz zachęcaniu do skutecznego monitorowania i sprawozdawczości; apeluje o wprowadzenie „procesu wzajemnej oceny” między państwami członkowskimi w celu poczynienia postępów w realizacji; wzywa Komisję i ESDZ do przeprowadzenia oceny wdrażania planów działań i działań podjętych na szczeblu Unii oraz do przedstawienia sprawozdania Radzie Europejskiej i Parlamentowi przed końcem 2014 r.; |
| --- | --- |

36.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji dotyczącą krajowych planów działania na rzecz realizacji wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) do odgrywania większej roli we wspieraniu ich realizacji na wysokim szczeblu oraz zachęcaniu do skutecznego monitorowania i sprawozdawczości; apeluje o wprowadzenie „procesu wzajemnej oceny” między państwami członkowskimi w celu poczynienia postępów w realizacji; wzywa Komisję i ESDZ do przeprowadzenia oceny wdrażania planów działań i działań podjętych na szczeblu Unii oraz do przedstawienia sprawozdania Radzie Europejskiej i Parlamentowi przed końcem 2014 r.;

| 37. | dostrzega fakt, że przedsiębiorstwa coraz częściej funkcjonują w państwach podatnych na zagrożenia oraz że ich obowiązkiem jest dbanie o ochronę pracowników przed konfliktami, terroryzmem i zorganizowaną przestępczością; podkreśla jednak z naciskiem, że przedsiębiorstwa mają również obowiązek dopilnowania, by ustalenia dotyczące bezpieczeństwa nie szkodziły pokojowi ani bezpieczeństwu innych osób w miejscu prowadzenia działalności, co mogłoby narazić je na oskarżenia o współudział w łamaniu praw człowieka; wzywa Komisję i państwa członkowskie by zapewniły znacznie powszechniejsze stosowanie międzynarodowych dobrowolnych zasad bezpieczeństwa oraz by dążyły do porozumienia w sprawie międzynarodowych ram prawnych dotyczących regulowania i monitorowania działalności prywatnych agencji wojskowych i agencji ochrony, a także nadzoru nad nią; |
| --- | --- |

37.

dostrzega fakt, że przedsiębiorstwa coraz częściej funkcjonują w państwach podatnych na zagrożenia oraz że ich obowiązkiem jest dbanie o ochronę pracowników przed konfliktami, terroryzmem i zorganizowaną przestępczością; podkreśla jednak z naciskiem, że przedsiębiorstwa mają również obowiązek dopilnowania, by ustalenia dotyczące bezpieczeństwa nie szkodziły pokojowi ani bezpieczeństwu innych osób w miejscu prowadzenia działalności, co mogłoby narazić je na oskarżenia o współudział w łamaniu praw człowieka; wzywa Komisję i państwa członkowskie by zapewniły znacznie powszechniejsze stosowanie międzynarodowych dobrowolnych zasad bezpieczeństwa oraz by dążyły do porozumienia w sprawie międzynarodowych ram prawnych dotyczących regulowania i monitorowania działalności prywatnych agencji wojskowych i agencji ochrony, a także nadzoru nad nią;

| 38. | wzywa przedsiębiorstwa i inne zainteresowane strony do konstruktywnego zaangażowania się w prowadzony przez Komisję proces opracowywania sektorowych wytycznych dotyczących praw człowieka oraz do stosowania powstałych w tym procesie wytycznych; |
| --- | --- |

38.

wzywa przedsiębiorstwa i inne zainteresowane strony do konstruktywnego zaangażowania się w prowadzony przez Komisję proces opracowywania sektorowych wytycznych dotyczących praw człowieka oraz do stosowania powstałych w tym procesie wytycznych;

| 39. | wzywa Komisję, a zwłaszcza jej DG ds. Sprawiedliwości, do przedstawienia wniosków jeszcze bardziej ułatwiających dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sądach UE w najbardziej skrajnych, oczywistych przypadkach łamania praw człowieka lub praw pracowniczych przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w Europie, ich jednostki zależne, podwykonawców lub partnerów biznesowych, zgodnie z zaleceniem specjalnego przedstawiciela sekretarza generalnego ONZ ds. biznesu i praw człowieka; |
| --- | --- |

39.

wzywa Komisję, a zwłaszcza jej DG ds. Sprawiedliwości, do przedstawienia wniosków jeszcze bardziej ułatwiających dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sądach UE w najbardziej skrajnych, oczywistych przypadkach łamania praw człowieka lub praw pracowniczych przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w Europie, ich jednostki zależne, podwykonawców lub partnerów biznesowych, zgodnie z zaleceniem specjalnego przedstawiciela sekretarza generalnego ONZ ds. biznesu i praw człowieka;

| 40. | zauważa również potrzebę opracowania i stworzenia mechanizmów zgłaszania naruszeń dotyczących praw człowieka w ramach indywidualnych przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

40.

zauważa również potrzebę opracowania i stworzenia mechanizmów zgłaszania naruszeń dotyczących praw człowieka w ramach indywidualnych przedsiębiorstw;

| 41. | uważa, że badanie zatytułowane „Green Matters” ostatecznie udowadnia pozytywny związek między stosowaniem przez przedsiębiorstwa zasad społecznej odpowiedzialności a uzyskiwaniem lepszych wyników finansowych przy wychodzeniu z kryzysu; popiera koncepcję odpowiedzialnej konkurencyjności i podkreśla, że potencjalny rynek społecznie i środowiskowo użytecznych towarów i usług nadal stanowi podstawową szansę rynkową dla przedsiębiorstw oraz dla zaspokajania potrzeb społecznych; |
| --- | --- |

41.

uważa, że badanie zatytułowane „Green Matters” ostatecznie udowadnia pozytywny związek między stosowaniem przez przedsiębiorstwa zasad społecznej odpowiedzialności a uzyskiwaniem lepszych wyników finansowych przy wychodzeniu z kryzysu; popiera koncepcję odpowiedzialnej konkurencyjności i podkreśla, że potencjalny rynek społecznie i środowiskowo użytecznych towarów i usług nadal stanowi podstawową szansę rynkową dla przedsiębiorstw oraz dla zaspokajania potrzeb społecznych;

| 42. | podziela pogląd przedsiębiorstw wskazany w „Global CEO Survey 2012”, zgodnie z którym trwały wzrost przedsiębiorstw wymaga ścisłej współpracy z miejscową społecznością, lokalnymi organami władzy i partnerami biznesowymi oraz inwestowania we wspólnoty lokalne; popiera intensyfikację inicjatyw przedsiębiorstw dotyczących tworzenia miejsc pracy, szkolenia, udziału w zarządzaniu ograniczonymi zasobami oraz w stosowaniu zdrowych rozwiązań, a także wzywa do intensyfikacji tego rodzaju działań; |
| --- | --- |

42.

podziela pogląd przedsiębiorstw wskazany w „Global CEO Survey 2012”, zgodnie z którym trwały wzrost przedsiębiorstw wymaga ścisłej współpracy z miejscową społecznością, lokalnymi organami władzy i partnerami biznesowymi oraz inwestowania we wspólnoty lokalne; popiera intensyfikację inicjatyw przedsiębiorstw dotyczących tworzenia miejsc pracy, szkolenia, udziału w zarządzaniu ograniczonymi zasobami oraz w stosowaniu zdrowych rozwiązań, a także wzywa do intensyfikacji tego rodzaju działań;

| 43. | wzywa Komisję, a zwłaszcza jej DG ds. Handlu, do przejścia od biernego do aktywnego podejścia do wytycznych OECD, m.in. poprzez przyjęcie deklaracji OECD w sprawie międzynarodowych inwestycji i przedsiębiorstw wielonarodowych, przez propagowanie i stałe poparcie wytycznych OECD w delegaturach UE w krajach trzecich, finansowanie inicjatyw budowania potencjału z udziałem przedsiębiorstw, związków zawodowych i społeczeństwa obywatelskiego w krajach trzecich z myślą o wdrożeniu wspomnianych wytycznych, zapewnianie wyraźnego wzmiankowania wytycznych we wszystkich nowych porozumieniach między Unią a państwami trzecimi, w tym we wszystkich umowach o handlu i inwestycjach; uważa, że Unia powinna czynić większe starania na polu dyplomacji, by na arenie międzynarodowej przekonać więcej państw do ich podpisania oraz – we współpracy z państwami członkowskimi – w konkretnej formie popierać grupy społeczeństwa obywatelskiego sygnalizujące konkretne przypadki rzekomych naruszeń; |
| --- | --- |

43.

wzywa Komisję, a zwłaszcza jej DG ds. Handlu, do przejścia od biernego do aktywnego podejścia do wytycznych OECD, m.in. poprzez przyjęcie deklaracji OECD w sprawie międzynarodowych inwestycji i przedsiębiorstw wielonarodowych, przez propagowanie i stałe poparcie wytycznych OECD w delegaturach UE w krajach trzecich, finansowanie inicjatyw budowania potencjału z udziałem przedsiębiorstw, związków zawodowych i społeczeństwa obywatelskiego w krajach trzecich z myślą o wdrożeniu wspomnianych wytycznych, zapewnianie wyraźnego wzmiankowania wytycznych we wszystkich nowych porozumieniach między Unią a państwami trzecimi, w tym we wszystkich umowach o handlu i inwestycjach; uważa, że Unia powinna czynić większe starania na polu dyplomacji, by na arenie międzynarodowej przekonać więcej państw do ich podpisania oraz – we współpracy z państwami członkowskimi – w konkretnej formie popierać grupy społeczeństwa obywatelskiego sygnalizujące konkretne przypadki rzekomych naruszeń;

| 44. | uważa, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw jest istotnym narzędziem pomagającym Unii we wspieraniu wdrażania konwencji MOP na arenie międzynarodowej; wzywa Komisję do udzielenia wsparcia europejskim organizacjom i związkom zawodowym pragnącym przeprowadzić projekty dotyczące wytycznych OECD i innych międzynarodowych standardów w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w celu tworzenia potencjału w krajach trzecich; wzywa Komisję do wyznaczenia konkretnego celu dotyczącego wynegocjowania i uzgodnienia nowych umów ramowych w sprawach dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz do zachęcenia partnerów społecznych do zawierania takich umów w ramach ich nowego, sektorowego podejścia do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; zachęca Komisję, a w szczególności DG ds. Zatrudnienia, do włączenia norm pracy do zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przez realizację projektów pilotażowych dotyczących godnej pracy z udziałem rządów krajów trzecich; |
| --- | --- |

44.

uważa, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw jest istotnym narzędziem pomagającym Unii we wspieraniu wdrażania konwencji MOP na arenie międzynarodowej; wzywa Komisję do udzielenia wsparcia europejskim organizacjom i związkom zawodowym pragnącym przeprowadzić projekty dotyczące wytycznych OECD i innych międzynarodowych standardów w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w celu tworzenia potencjału w krajach trzecich; wzywa Komisję do wyznaczenia konkretnego celu dotyczącego wynegocjowania i uzgodnienia nowych umów ramowych w sprawach dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz do zachęcenia partnerów społecznych do zawierania takich umów w ramach ich nowego, sektorowego podejścia do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; zachęca Komisję, a w szczególności DG ds. Zatrudnienia, do włączenia norm pracy do zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przez realizację projektów pilotażowych dotyczących godnej pracy z udziałem rządów krajów trzecich;

| 45. | zgadza się z komunikatem Komisji „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw”, w którym mówi się, że „poszanowanie dla mającego zastosowanie prawodawstwa, a także dla układów zbiorowych pomiędzy partnerami społecznymi jest warunkiem wstępnym wypełniania zobowiązań wynikających z [...] odpowiedzialności [społecznej przedsiębiorstw]”; jest zdania, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw powinna uzupełniać ustawodawstwo, układy zbiorowe i dialog z pracownikami zrzeszonymi w związkach zawodowych, ale w żadnym przypadku ich nie zastępować, a przedsiębiorstwa powinny zobowiązać się do omawiania z pracownikami i ich przedstawicielami polityki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i takich elementów, jak roczne sprawozdanie przedsiębiorstwa na temat społecznych i środowiskowych skutków prowadzonej działalności; jest przekonany, że fakultatywne ramy zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw należy przyjąć w oparciu o ewentualną treść takich ram, zgodnie z opisem w dokumencie roboczym Komisji w tej sprawie; |
| --- | --- |

45.

zgadza się z komunikatem Komisji „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw”, w którym mówi się, że „poszanowanie dla mającego zastosowanie prawodawstwa, a także dla układów zbiorowych pomiędzy partnerami społecznymi jest warunkiem wstępnym wypełniania zobowiązań wynikających z [...] odpowiedzialności [społecznej przedsiębiorstw]”; jest zdania, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw powinna uzupełniać ustawodawstwo, układy zbiorowe i dialog z pracownikami zrzeszonymi w związkach zawodowych, ale w żadnym przypadku ich nie zastępować, a przedsiębiorstwa powinny zobowiązać się do omawiania z pracownikami i ich przedstawicielami polityki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i takich elementów, jak roczne sprawozdanie przedsiębiorstwa na temat społecznych i środowiskowych skutków prowadzonej działalności; jest przekonany, że fakultatywne ramy zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw należy przyjąć w oparciu o ewentualną treść takich ram, zgodnie z opisem w dokumencie roboczym Komisji w tej sprawie;

| 46. | wzywa UE, a zwłaszcza Komisję:






  — | do dopilnowania, by kwestia CSR i praw człowieka figurowała wśród priorytetów poszczególnych instrumentów finansowych w nowych wieloletnich ramach finansowych (WRF) na lata 2014-2020 oraz |
| --- | --- | --- |

46.

wzywa UE, a zwłaszcza Komisję:

—

do dopilnowania, by kwestia CSR i praw człowieka figurowała wśród priorytetów poszczególnych instrumentów finansowych w nowych wieloletnich ramach finansowych (WRF) na lata 2014-2020 oraz

| — | do rozwinięcia szczególnego wsparcia w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka dla szkolenia i ogólnego budowania potencjału w dziedzinie CSR i praw człowieka wśród organizacji społeczeństwa obywatelskiego, krajowych instytucji praw człowieka, obrońców praw człowieka, związków zawodowych oraz innych organizacji zajmujących się prawami człowieka; |
| --- | --- |

—

do rozwinięcia szczególnego wsparcia w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka dla szkolenia i ogólnego budowania potencjału w dziedzinie CSR i praw człowieka wśród organizacji społeczeństwa obywatelskiego, krajowych instytucji praw człowieka, obrońców praw człowieka, związków zawodowych oraz innych organizacji zajmujących się prawami człowieka;

| 47. | wyraża uznanie dla tych przedsiębiorstw, które wykorzystały szczyt ONZ „Rio+20” do wyrażenia poparcia dla nowej światowej konwencji dotyczącej społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w systemie ONZ; jest zdania, że chociaż przyjęcie takiej konwencji jest prawdopodobnie kwestią lat, to jednak UE powinna konstruktywnie zaangażować się w debatę; mimo to uważa, że debata taka nie może odwrócić uwagi decydentów w przedsiębiorstwach i organach rządowych od wdrażania dotychczasowych instrumentów z dziedziny społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, co jest pilnie potrzebne; zwraca uwagę na fakt, że poza systemem ONZ istnieją różne modele potencjalnych sposobów powstawania nowych form światowego zarządzania w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, np. dzięki propagowaniu wytycznych OECD w państwach niebędących członkami tej organizacji lub dzięki niezależnej inicjatywie rządów o podobnym nastawieniu; wzywa Unię, Komisję i państwa członkowskie do opracowania i upowszechniania specjalnych propozycji dotyczących konkretnych i sprawdzalnych działań przedsiębiorstw, które zostaną uzgodnione w ramach proponowanych przez ONZ celów trwałego rozwoju na okres po 2015 r.; |
| --- | --- |

47.

wyraża uznanie dla tych przedsiębiorstw, które wykorzystały szczyt ONZ „Rio+20” do wyrażenia poparcia dla nowej światowej konwencji dotyczącej społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w systemie ONZ; jest zdania, że chociaż przyjęcie takiej konwencji jest prawdopodobnie kwestią lat, to jednak UE powinna konstruktywnie zaangażować się w debatę; mimo to uważa, że debata taka nie może odwrócić uwagi decydentów w przedsiębiorstwach i organach rządowych od wdrażania dotychczasowych instrumentów z dziedziny społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, co jest pilnie potrzebne; zwraca uwagę na fakt, że poza systemem ONZ istnieją różne modele potencjalnych sposobów powstawania nowych form światowego zarządzania w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, np. dzięki propagowaniu wytycznych OECD w państwach niebędących członkami tej organizacji lub dzięki niezależnej inicjatywie rządów o podobnym nastawieniu; wzywa Unię, Komisję i państwa członkowskie do opracowania i upowszechniania specjalnych propozycji dotyczących konkretnych i sprawdzalnych działań przedsiębiorstw, które zostaną uzgodnione w ramach proponowanych przez ONZ celów trwałego rozwoju na okres po 2015 r.;

Polityka publiczna na rzecz społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw

| 48. | popiera pogląd, zawarty już w sprawozdaniu forum wielostronnego z czerwca 2004 r., że władze publiczne mogą wnieść znaczący wkład poprzez wykorzystanie funkcji zrzeszania, motywowania i funkcji regulacyjnych w celu zwiększenia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, również przy udzielaniu zamówień publicznych, oraz wzywa państwa członkowskie do stworzenia znacznego nowego bodźca do tych wysiłków; |
| --- | --- |

48.

popiera pogląd, zawarty już w sprawozdaniu forum wielostronnego z czerwca 2004 r., że władze publiczne mogą wnieść znaczący wkład poprzez wykorzystanie funkcji zrzeszania, motywowania i funkcji regulacyjnych w celu zwiększenia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, również przy udzielaniu zamówień publicznych, oraz wzywa państwa członkowskie do stworzenia znacznego nowego bodźca do tych wysiłków;

| 49. | domaga się, by spójność z wytycznymi i zasadami OECD oraz ONZ była priorytetem tam, gdzie UE lub państwa członkowskie są partnerami biznesowymi (np. w kontekście zamówień publicznych, w przedsiębiorstwach państwowych, spółkach joint venture, przedsiębiorstwach społecznych, przy gwarancjach kredytów eksportowych czy przy projektach na dużą skalę w krajach trzecich), co powinno znaleźć odzwierciedlenie w specjalnych klauzulach powodujących konsekwencje dla przedsiębiorstw otwarcie naruszających standardy społeczne, środowiskowe oraz związane z prawami człowieka; |
| --- | --- |

49.

domaga się, by spójność z wytycznymi i zasadami OECD oraz ONZ była priorytetem tam, gdzie UE lub państwa członkowskie są partnerami biznesowymi (np. w kontekście zamówień publicznych, w przedsiębiorstwach państwowych, spółkach joint venture, przedsiębiorstwach społecznych, przy gwarancjach kredytów eksportowych czy przy projektach na dużą skalę w krajach trzecich), co powinno znaleźć odzwierciedlenie w specjalnych klauzulach powodujących konsekwencje dla przedsiębiorstw otwarcie naruszających standardy społeczne, środowiskowe oraz związane z prawami człowieka;

| 50. | podkreśla znaczenie dokumentu ramowego ONZ pt. „Ochrona, poszanowanie, naprawa” i uważa, że trzy wymienione w nim filary, a mianowicie odpowiedzialność państwa za ochronę przed naruszeniami praw człowieka, spoczywający na przedsiębiorstwach obowiązek poszanowania praw człowieka oraz konieczność zapewnienia skuteczniejszego systemu odszkodowań powinny być przedmiotem odpowiednich środków umożliwiających ich stosowanie; |
| --- | --- |

50.

podkreśla znaczenie dokumentu ramowego ONZ pt. „Ochrona, poszanowanie, naprawa” i uważa, że trzy wymienione w nim filary, a mianowicie odpowiedzialność państwa za ochronę przed naruszeniami praw człowieka, spoczywający na przedsiębiorstwach obowiązek poszanowania praw człowieka oraz konieczność zapewnienia skuteczniejszego systemu odszkodowań powinny być przedmiotem odpowiednich środków umożliwiających ich stosowanie;

| 51. | podkreśla, że przedsiębiorstwa europejskie i ich spółki zależne oraz podwykonawcy, z uwagi na ich znaczenie w międzynarodowej wymianie handlowej, odgrywają zasadniczą rolę w promowaniu i upowszechnianiu norm społecznych oraz norm pracy na świecie; przyznaje, że skargi na firmy unijne działające za granicą są częściej rozwiązywane w bardziej skuteczny sposób na miejscu; poleca krajowe punkty kontaktowe OECD jako zlokalizowane w poszczególnych państwach pozaprawne instrumenty, które mogą pośredniczyć w szeregu sporów dotyczących biznesu i praw człowieka; wzywa jednak do dołożenia przez firmy większych starań w związku z rozwijaniem instrumentów poświęconych skargom, dostosowanych do kryteriów skuteczności określonych w wytycznych ONZ i do poszukiwania dalszych miarodajnych wskazówek w uznanych na świecie zasadach i wytycznych, zwłaszcza niedawno aktualizowanych wytycznych OECD dla przedsiębiorstw międzynarodowych, dziesięciu zasadach inicjatywy ONZ „Global Compact”, wytycznych zawartych w normie ISO 26000 dotyczącej odpowiedzialności społecznej, Trójstronnej deklaracji zasad MOP dotyczącej przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej; |
| --- | --- |

51.

podkreśla, że przedsiębiorstwa europejskie i ich spółki zależne oraz podwykonawcy, z uwagi na ich znaczenie w międzynarodowej wymianie handlowej, odgrywają zasadniczą rolę w promowaniu i upowszechnianiu norm społecznych oraz norm pracy na świecie; przyznaje, że skargi na firmy unijne działające za granicą są częściej rozwiązywane w bardziej skuteczny sposób na miejscu; poleca krajowe punkty kontaktowe OECD jako zlokalizowane w poszczególnych państwach pozaprawne instrumenty, które mogą pośredniczyć w szeregu sporów dotyczących biznesu i praw człowieka; wzywa jednak do dołożenia przez firmy większych starań w związku z rozwijaniem instrumentów poświęconych skargom, dostosowanych do kryteriów skuteczności określonych w wytycznych ONZ i do poszukiwania dalszych miarodajnych wskazówek w uznanych na świecie zasadach i wytycznych, zwłaszcza niedawno aktualizowanych wytycznych OECD dla przedsiębiorstw międzynarodowych, dziesięciu zasadach inicjatywy ONZ „Global Compact”, wytycznych zawartych w normie ISO 26000 dotyczącej odpowiedzialności społecznej, Trójstronnej deklaracji zasad MOP dotyczącej przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej;

| 52. | apeluje o opracowanie skuteczniejszych standardów przejrzystości i odpowiedzialności dla unijnych firm technologicznych w związku z eksportem technologii, które mogą być wykorzystane do łamania praw człowieka lub działania wbrew interesom bezpieczeństwa UE; |
| --- | --- |

52.

apeluje o opracowanie skuteczniejszych standardów przejrzystości i odpowiedzialności dla unijnych firm technologicznych w związku z eksportem technologii, które mogą być wykorzystane do łamania praw człowieka lub działania wbrew interesom bezpieczeństwa UE;

| 53. | apeluje o stosowanie zasady „know your end user” (poznaj użytkownika końcowego) w celu zapewnienia większej kontroli i zapobiegania łamaniu praw człowieka zarówno na początku, jak i na końcu łańcucha zaopatrzenia, produkcji czy też obiegu rynkowego; |
| --- | --- |

53.

apeluje o stosowanie zasady „know your end user” (poznaj użytkownika końcowego) w celu zapewnienia większej kontroli i zapobiegania łamaniu praw człowieka zarówno na początku, jak i na końcu łańcucha zaopatrzenia, produkcji czy też obiegu rynkowego;

| 54. | uważa, że państwa członkowskie powinny rozliczać przedsiębiorstwa z przyjmowania zasad i aktywnej polityki zapobiegania dyskryminacji i wykluczeniu społecznemu, wspierania równouprawnienia płci i poszanowania praw podstawowych wszystkich ludzi; |
| --- | --- |

54.

uważa, że państwa członkowskie powinny rozliczać przedsiębiorstwa z przyjmowania zasad i aktywnej polityki zapobiegania dyskryminacji i wykluczeniu społecznemu, wspierania równouprawnienia płci i poszanowania praw podstawowych wszystkich ludzi;

| 55. | mając na względzie wielostronne podejście do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, zachęca Komisję i państwa członkowskie do rozważenia szerszego udziału obserwatorów w odbywających się dwa razy w roku posiedzeniach grupy wysokiego szczebla, by włączyć do ich grona obu sprawozdawców z właściwych komisji Parlamentu Europejskiego, przedstawicieli Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska, Rady Praw Człowieka ONZ i Międzynarodowej Organizacji Pracy, a także po jednym obserwatorze wyznaczonym przez europejskie środowisko biznesowe, związki zawodowe i społeczeństwo obywatelskie w porozumieniu z komitetem koordynacyjnym forum wielostronnego; |
| --- | --- |

55.

mając na względzie wielostronne podejście do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, zachęca Komisję i państwa członkowskie do rozważenia szerszego udziału obserwatorów w odbywających się dwa razy w roku posiedzeniach grupy wysokiego szczebla, by włączyć do ich grona obu sprawozdawców z właściwych komisji Parlamentu Europejskiego, przedstawicieli Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska, Rady Praw Człowieka ONZ i Międzynarodowej Organizacji Pracy, a także po jednym obserwatorze wyznaczonym przez europejskie środowisko biznesowe, związki zawodowe i społeczeństwo obywatelskie w porozumieniu z komitetem koordynacyjnym forum wielostronnego;

| 56. | przyznaje, że apel dotyczący wskazanej w deklaracji z Laeken z 2001 r. konieczności zbliżenia instytucji Unii do obywateli jest aktualny; popiera formalne rozważenie propozycji „Solidarité” dotyczącej międzyinstytucjonalnego programu na rzecz zasobów ludzkich w instytucjach UE i mającej ułatwiać zaangażowanie się personelu i stażystów instytucji w działania na rzecz społeczności w formie dobrowolnej działalności humanitarnej i pozytywnych działań społecznych, zarówno w ramach szkoleń dla personelu, jak i dobrowolnych akcji; podkreśla, że proponowany program przewiduje oszczędne gospodarowanie i dużą wartość dodaną oraz przyczyniłby się do realizacji strategii i programów UE; apeluje do wszystkich państw członkowskich o włączenie wolontariatu pracowniczego do krajowych planów działań; wzywa do podpisania porozumienia za pośrednictwem Europejskiego Centrum Wolontariatu z myślą o zaangażowaniu organizacji społeczeństwa obywatelskiego z całej Europy we włączanie biznesu w realizację tego celu; |
| --- | --- |

56.

przyznaje, że apel dotyczący wskazanej w deklaracji z Laeken z 2001 r. konieczności zbliżenia instytucji Unii do obywateli jest aktualny; popiera formalne rozważenie propozycji „Solidarité” dotyczącej międzyinstytucjonalnego programu na rzecz zasobów ludzkich w instytucjach UE i mającej ułatwiać zaangażowanie się personelu i stażystów instytucji w działania na rzecz społeczności w formie dobrowolnej działalności humanitarnej i pozytywnych działań społecznych, zarówno w ramach szkoleń dla personelu, jak i dobrowolnych akcji; podkreśla, że proponowany program przewiduje oszczędne gospodarowanie i dużą wartość dodaną oraz przyczyniłby się do realizacji strategii i programów UE; apeluje do wszystkich państw członkowskich o włączenie wolontariatu pracowniczego do krajowych planów działań; wzywa do podpisania porozumienia za pośrednictwem Europejskiego Centrum Wolontariatu z myślą o zaangażowaniu organizacji społeczeństwa obywatelskiego z całej Europy we włączanie biznesu w realizację tego celu;

| 57. | wzywa przedsiębiorstwa do zachęcania swoich pracowników do międzynarodowego wolontariatu, aby ułatwiać powstawanie synergii między sektorem publicznym a sektorem prywatnym w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju; apeluje do Komisji o wsparcie zmierzających w tym kierunku inicjatyw przedsiębiorstw za pomocą przyszłego europejskiego korpusu wolontariuszy w dziedzinie pomocy humanitarnej; |
| --- | --- |

57.

wzywa przedsiębiorstwa do zachęcania swoich pracowników do międzynarodowego wolontariatu, aby ułatwiać powstawanie synergii między sektorem publicznym a sektorem prywatnym w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju; apeluje do Komisji o wsparcie zmierzających w tym kierunku inicjatyw przedsiębiorstw za pomocą przyszłego europejskiego korpusu wolontariuszy w dziedzinie pomocy humanitarnej;

| 58. | jest zdania, że państwa członkowskie powinny zachęcać przedsiębiorstwa do opracowywania polityki i wdrażania środków dotyczących konieczności poszanowania życia prywatnego i rodzinnego wszystkich pracowników; jest przekonany, że ta polityka i te środki powinny być zgodne z zasadą równości i obejmować negocjacje na temat długości i organizacji czasu pracy oraz poziomu wynagrodzenia, dostępności dla pracowników pewnych praktycznych udogodnień i elastycznych warunków pracy, łącznie z charakterem umów o pracę i możliwościami korzystania z przerw w karierze; |
| --- | --- |

58.

jest zdania, że państwa członkowskie powinny zachęcać przedsiębiorstwa do opracowywania polityki i wdrażania środków dotyczących konieczności poszanowania życia prywatnego i rodzinnego wszystkich pracowników; jest przekonany, że ta polityka i te środki powinny być zgodne z zasadą równości i obejmować negocjacje na temat długości i organizacji czasu pracy oraz poziomu wynagrodzenia, dostępności dla pracowników pewnych praktycznych udogodnień i elastycznych warunków pracy, łącznie z charakterem umów o pracę i możliwościami korzystania z przerw w karierze;

| 59. | zauważa, że wskaźniki społeczne nie nadążają za wskaźnikami środowiskowymi, jeśli chodzi o ocenę ekonomiczną i ogólną specyfikę wielu inicjatyw z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wbrew przewodnikowi po społecznie odpowiedzialnych zamówieniach uważa, że sama Unia ma zbyt wiele ograniczeń w tej dziedzinie; apeluje o podniesienie analizy oceny kapitału społecznego do rangi szeroko zakrojonej, prowadzonej przez Europę debaty na temat lepszego włączania wpływu społecznego w zrównoważone zarządzanie przedsiębiorstwem; popiera finansowanie projektów pilotażowych dotyczących opracowania wskaźników społecznych, społecznych agencji ratingowych i praktyki audytu społecznego stosowanego w niektórych państwach członkowskich i sektorach gospodarki; |
| --- | --- |

59.

zauważa, że wskaźniki społeczne nie nadążają za wskaźnikami środowiskowymi, jeśli chodzi o ocenę ekonomiczną i ogólną specyfikę wielu inicjatyw z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wbrew przewodnikowi po społecznie odpowiedzialnych zamówieniach uważa, że sama Unia ma zbyt wiele ograniczeń w tej dziedzinie; apeluje o podniesienie analizy oceny kapitału społecznego do rangi szeroko zakrojonej, prowadzonej przez Europę debaty na temat lepszego włączania wpływu społecznego w zrównoważone zarządzanie przedsiębiorstwem; popiera finansowanie projektów pilotażowych dotyczących opracowania wskaźników społecznych, społecznych agencji ratingowych i praktyki audytu społecznego stosowanego w niektórych państwach członkowskich i sektorach gospodarki;

| 60. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie roli, jaką muszą odgrywać zamówienia publiczne w praktycznym propagowaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, łącznie z dostępem do możliwości dalszego kształcenia, równouprawnienia, uczciwego handlu, a także integracją pracowników znajdujących się w niekorzystnej sytuacji oraz osób niepełnosprawnych, co może być impulsem do większego zaangażowania społecznego ze strony przedsiębiorstw; uważa jednak, że nie ma jasnego rozeznania, w jakiej mierze kolejne zmiany zasad regulujących udzielanie zamówień publicznych w Unii zostały istotnie przejęte przez organy publiczne i jaki uzyskano całościowy skutek w formie poprawy środowiskowych lub społecznych wyników przedsiębiorstw oraz zachęcania do stosowania zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje, by kolejne badania i oceny skutków prowadziły do opracowania jasnych zaleceń dotyczących wprowadzania zrozumiałych zachęt dla przedsiębiorstw; wzywa, by badania te obejmowały analizę coraz powszechniejszej praktyki włączania klauzul społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw do zakupów „prywatnych”, czyli umów między przedsiębiorstwami, i zwraca się o wskazanie dobrych praktyk w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

60.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie roli, jaką muszą odgrywać zamówienia publiczne w praktycznym propagowaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, łącznie z dostępem do możliwości dalszego kształcenia, równouprawnienia, uczciwego handlu, a także integracją pracowników znajdujących się w niekorzystnej sytuacji oraz osób niepełnosprawnych, co może być impulsem do większego zaangażowania społecznego ze strony przedsiębiorstw; uważa jednak, że nie ma jasnego rozeznania, w jakiej mierze kolejne zmiany zasad regulujących udzielanie zamówień publicznych w Unii zostały istotnie przejęte przez organy publiczne i jaki uzyskano całościowy skutek w formie poprawy środowiskowych lub społecznych wyników przedsiębiorstw oraz zachęcania do stosowania zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje, by kolejne badania i oceny skutków prowadziły do opracowania jasnych zaleceń dotyczących wprowadzania zrozumiałych zachęt dla przedsiębiorstw; wzywa, by badania te obejmowały analizę coraz powszechniejszej praktyki włączania klauzul społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw do zakupów „prywatnych”, czyli umów między przedsiębiorstwami, i zwraca się o wskazanie dobrych praktyk w tej dziedzinie;

| 61. | zachęca do korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych i mediów społecznościowych do przyciągania osób z całego świata zainteresowanych bardziej aktywnym udziałem w konsultacjach wielostronnych; |
| --- | --- |

61.

zachęca do korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych i mediów społecznościowych do przyciągania osób z całego świata zainteresowanych bardziej aktywnym udziałem w konsultacjach wielostronnych;

| 62. | pochwala wiele państw członkowskich za znaczne wysiłki na rzecz opracowania i realizacji krajowych planów działania dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w konsultacji z wielostronnymi platformami w wielu krajach UE; wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że znaczna liczba środków polityki publicznej nie przyniosła jeszcze wyraźnych i widocznych skutków postaci zwiększania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje o więcej badań i ocen środków publicznej polityki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw na szczeblu europejskim; wzywa Komisję, by sama dała przykład, jak być odpowiedzialnym pracodawcą, i opublikowała własne sprawozdanie na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw zgodnie z wydanym przez Globalną Inicjatywę Sprawozdawczą dodatkiem dotyczącym sektora publicznego, przyznała swoim pracownikom czas wolny na realizację inicjatyw pracowniczych na zasadzie wolontariatu oraz dokonała przeglądu inwestycji w fundusze emerytalne na podstawie kryteriów etycznych; |
| --- | --- |

62.

pochwala wiele państw członkowskich za znaczne wysiłki na rzecz opracowania i realizacji krajowych planów działania dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w konsultacji z wielostronnymi platformami w wielu krajach UE; wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że znaczna liczba środków polityki publicznej nie przyniosła jeszcze wyraźnych i widocznych skutków postaci zwiększania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje o więcej badań i ocen środków publicznej polityki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw na szczeblu europejskim; wzywa Komisję, by sama dała przykład, jak być odpowiedzialnym pracodawcą, i opublikowała własne sprawozdanie na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw zgodnie z wydanym przez Globalną Inicjatywę Sprawozdawczą dodatkiem dotyczącym sektora publicznego, przyznała swoim pracownikom czas wolny na realizację inicjatyw pracowniczych na zasadzie wolontariatu oraz dokonała przeglądu inwestycji w fundusze emerytalne na podstawie kryteriów etycznych;

| 63. | apeluje, by Europejski Rok Obywateli (2013) obejmował specjalny wątek dotyczący postaw obywatelskich w biznesie, zachęcający przedsiębiorców i środowisko biznesu do zaangażowania w dotychczasowe inicjatywy z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w państwach członkowskich i na szczeblu Unii, by propagować i rozwijać pojęcie „dobrego obywatela-członka przedsiębiorstwa”; |
| --- | --- |

63.

apeluje, by Europejski Rok Obywateli (2013) obejmował specjalny wątek dotyczący postaw obywatelskich w biznesie, zachęcający przedsiębiorców i środowisko biznesu do zaangażowania w dotychczasowe inicjatywy z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w państwach członkowskich i na szczeblu Unii, by propagować i rozwijać pojęcie „dobrego obywatela-członka przedsiębiorstwa”;

| 64. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zamierza oprzeć nowy system nagród na dotychczasowych praktykach w tej dziedzinie; jest zdania, że nagrody mogą zachęcać do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, ale tylko pod warunkiem, że zwycięzcy będą naprawdę reprezentować najlepsze praktyki na szczeblu krajowym, europejskim i światowym; zachęca Komisję do powołania niezależnej grupy ekspertów mającej oceniać ten aspekt oraz regularnie audytować system w tym roku i w latach kolejnych; apeluje, by promocja nagród odzwierciedlała rzeczywistą złożoność podejmowanych wyzwań i podkreślała wnioski, jakie powinny wyciągnąć wszystkie przedsiębiorstwa, a nie tylko zwycięzcy; |
| --- | --- |

64.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zamierza oprzeć nowy system nagród na dotychczasowych praktykach w tej dziedzinie; jest zdania, że nagrody mogą zachęcać do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, ale tylko pod warunkiem, że zwycięzcy będą naprawdę reprezentować najlepsze praktyki na szczeblu krajowym, europejskim i światowym; zachęca Komisję do powołania niezależnej grupy ekspertów mającej oceniać ten aspekt oraz regularnie audytować system w tym roku i w latach kolejnych; apeluje, by promocja nagród odzwierciedlała rzeczywistą złożoność podejmowanych wyzwań i podkreślała wnioski, jakie powinny wyciągnąć wszystkie przedsiębiorstwa, a nie tylko zwycięzcy;

| 65. | uważa, że sprawą podstawowej wagi jest jak najszybsze opracowanie przez Komisję zapowiedzianej wspólnej metodologii pomiaru efektywności środowiskowej opartej na kosztach ponoszonych przez cały cykl życia produktu; jest przekonany, że taka metodologia byłaby przydatna zarówno z punktu widzenia przejrzystości informacji dostarczanych przez przedsiębiorstwa, jak i dokonywanej przez władze publiczne oceny efektywności środowiskowej przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

65.

uważa, że sprawą podstawowej wagi jest jak najszybsze opracowanie przez Komisję zapowiedzianej wspólnej metodologii pomiaru efektywności środowiskowej opartej na kosztach ponoszonych przez cały cykl życia produktu; jest przekonany, że taka metodologia byłaby przydatna zarówno z punktu widzenia przejrzystości informacji dostarczanych przez przedsiębiorstwa, jak i dokonywanej przez władze publiczne oceny efektywności środowiskowej przedsiębiorstw;

| 66. | wzywa Komisję do przyspieszenia działań zmierzających do przedstawienia w jej programie prac nowych wniosków służących wypełnieniu luk w zarządzaniu w odniesieniu do międzynarodowych standardów dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, jak zalecono w zamówionym przez nią „badaniu edynburskim”; |
| --- | --- |

66.

wzywa Komisję do przyspieszenia działań zmierzających do przedstawienia w jej programie prac nowych wniosków służących wypełnieniu luk w zarządzaniu w odniesieniu do międzynarodowych standardów dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, jak zalecono w zamówionym przez nią „badaniu edynburskim”;

| 67. | wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz poprawy skuteczności polityki promującej społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw m.in. przez wprowadzenie wynagradzania za odpowiedzialne zachowania przedsiębiorstw w formie zachęt w ramach polityki inwestycyjnej i w dostępie do inwestycji publicznych; |
| --- | --- |

67.

wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz poprawy skuteczności polityki promującej społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw m.in. przez wprowadzenie wynagradzania za odpowiedzialne zachowania przedsiębiorstw w formie zachęt w ramach polityki inwestycyjnej i w dostępie do inwestycji publicznych;

| 68. | wyraża uznanie dla planów Komisji dotyczących postępów w inicjatywach na rzecz odpowiedzialnej produkcji i konsumpcji; uważa, że Unia może korzystać z doświadczeń zdobytych w ramach inicjatyw z dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w których przeprowadzono specjalne szkolenia i działania z zakresu tworzenia potencjału dla pracowników przedsiębiorstw odpowiedzialnych za zakupy; jest zdania, że planowana inicjatywa dotycząca przejrzystości może być ważną siłą napędową ruchu etycznej konsumpcji; wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozważenia wykonalności i zasadności utworzenia europejskiego społecznego znaku jakości przyznawanego wszystkim przedsiębiorstwom zaangażowanym w społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw, by zapewnić lepszą widoczność ich starań w tym zakresie w oczach konsumentów i inwestorów oraz do stałego propagowania – w oparciu o istniejące inicjatywy dotyczące etykietowania – współpracy oddolnej pod auspicjami Międzynarodowego Sojuszu na rzecz Społecznej i Ekologicznej Akredytacji i Etykietowania (ISEAL); proponuje, aby przedsiębiorstwa, które otrzymają taki europejski znak jakości, były regularnie monitorowane pod względem ich zgodności z postanowieniami o charakterze społecznym należącymi do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a określonymi w kryteriach znaku jakości; |
| --- | --- |

68.

wyraża uznanie dla planów Komisji dotyczących postępów w inicjatywach na rzecz odpowiedzialnej produkcji i konsumpcji; uważa, że Unia może korzystać z doświadczeń zdobytych w ramach inicjatyw z dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w których przeprowadzono specjalne szkolenia i działania z zakresu tworzenia potencjału dla pracowników przedsiębiorstw odpowiedzialnych za zakupy; jest zdania, że planowana inicjatywa dotycząca przejrzystości może być ważną siłą napędową ruchu etycznej konsumpcji; wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozważenia wykonalności i zasadności utworzenia europejskiego społecznego znaku jakości przyznawanego wszystkim przedsiębiorstwom zaangażowanym w społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw, by zapewnić lepszą widoczność ich starań w tym zakresie w oczach konsumentów i inwestorów oraz do stałego propagowania – w oparciu o istniejące inicjatywy dotyczące etykietowania – współpracy oddolnej pod auspicjami Międzynarodowego Sojuszu na rzecz Społecznej i Ekologicznej Akredytacji i Etykietowania (ISEAL); proponuje, aby przedsiębiorstwa, które otrzymają taki europejski znak jakości, były regularnie monitorowane pod względem ich zgodności z postanowieniami o charakterze społecznym należącymi do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a określonymi w kryteriach znaku jakości;

Powiązanie społecznie odpowiedzialnych inwestycji z ujawnianiem informacji

| 69. | zauważa, że głównym motorem rynku społecznie i trwale odpowiedzialnych inwestycji jest zapotrzebowanie inwestorów instytucjonalnych, lecz zapotrzebowanie to nie może opierać się głównie na aspektach środowiskowych; zauważa również, że ujawnianie informacji inwestorom i konsumentom jest głównym czynnikiem warunkującym społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw i musi opierać się na łatwych do stosowania i mierzalnych zasadach społecznych i środowiskowych; z zadowoleniem przyjmuje działania Komisji na rzecz zaangażowania się wraz ze społecznością inwestorów w prace dotyczące społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje, by zaangażowanie to zdecydowanie bazowało na poparciu dla zasad ONZ dotyczących odpowiedzialnego inwestowania oraz zasady zintegrowanej sprawozdawczości; |
| --- | --- |

69.

zauważa, że głównym motorem rynku społecznie i trwale odpowiedzialnych inwestycji jest zapotrzebowanie inwestorów instytucjonalnych, lecz zapotrzebowanie to nie może opierać się głównie na aspektach środowiskowych; zauważa również, że ujawnianie informacji inwestorom i konsumentom jest głównym czynnikiem warunkującym społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw i musi opierać się na łatwych do stosowania i mierzalnych zasadach społecznych i środowiskowych; z zadowoleniem przyjmuje działania Komisji na rzecz zaangażowania się wraz ze społecznością inwestorów w prace dotyczące społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje, by zaangażowanie to zdecydowanie bazowało na poparciu dla zasad ONZ dotyczących odpowiedzialnego inwestowania oraz zasady zintegrowanej sprawozdawczości;

| 70. | zauważa, że w interesie beneficjentów inwestycji długoterminowych, takich jak fundusze emerytalne, leży zrównoważony zwrot z inwestycji i odpowiedzialne zachowania przedsiębiorstw; jest zdania, że zachęty dla agentów inwestycyjnych powinny być rzeczywiście zgodne z interesami beneficjentów i nie ograniczały się do wąskiej interpretacji tych interesów, skupiającej się wyłącznie na maksymalizacji zysków krótkoterminowych; popiera ramy prawne wspierające ten cel; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja opracowuje wnioski dotyczące inwestycji długoterminowych oraz ładu korporacyjnego, które przyczynią się do rozwiązania tych problemów; |
| --- | --- |

70.

zauważa, że w interesie beneficjentów inwestycji długoterminowych, takich jak fundusze emerytalne, leży zrównoważony zwrot z inwestycji i odpowiedzialne zachowania przedsiębiorstw; jest zdania, że zachęty dla agentów inwestycyjnych powinny być rzeczywiście zgodne z interesami beneficjentów i nie ograniczały się do wąskiej interpretacji tych interesów, skupiającej się wyłącznie na maksymalizacji zysków krótkoterminowych; popiera ramy prawne wspierające ten cel; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja opracowuje wnioski dotyczące inwestycji długoterminowych oraz ładu korporacyjnego, które przyczynią się do rozwiązania tych problemów;

| 71. | popiera Komisję, która zamierza przedstawić wniosek w sprawie ujawniania informacji niefinansowych przez przedsiębiorstwa; wyraża uznanie dla faktu, że wniosek ten opiera się na szerokich konsultacjach społecznych oraz na serii warsztatów z udziałem zainteresowanych stron; zwraca uwagę, że zastosowanie terminu „inne niż finansowe” nie powinno ukrywać rzeczywistych konsekwencji finansowych, jakie dla przedsiębiorstw mają czynniki społeczne, środowiskowe i czynniki dotyczące praw człowieka; jest przekonany, że wniosek ten da UE możliwość zalecenia, aby przedsiębiorstwa europejskie stosowały zasady przewodnie ONZ dotyczące działalności gospodarczej i praw człowieka oraz inicjatywę ONZ Global Compact, a także aby zasady te zostały zharmonizowane z zasadami zintegrowanej sprawozdawczości, opracowywanymi obecnie przez Międzynarodową Radę ds. Sprawozdawczości Zintegrowanej (IIRC); podkreśla, iż wszelkie ewentualne rozwiązania powinny być elastyczne i nie powinny powodować nadmiernych obciążeń administracyjnych i wydatków, |
| --- | --- |

71.

popiera Komisję, która zamierza przedstawić wniosek w sprawie ujawniania informacji niefinansowych przez przedsiębiorstwa; wyraża uznanie dla faktu, że wniosek ten opiera się na szerokich konsultacjach społecznych oraz na serii warsztatów z udziałem zainteresowanych stron; zwraca uwagę, że zastosowanie terminu „inne niż finansowe” nie powinno ukrywać rzeczywistych konsekwencji finansowych, jakie dla przedsiębiorstw mają czynniki społeczne, środowiskowe i czynniki dotyczące praw człowieka; jest przekonany, że wniosek ten da UE możliwość zalecenia, aby przedsiębiorstwa europejskie stosowały zasady przewodnie ONZ dotyczące działalności gospodarczej i praw człowieka oraz inicjatywę ONZ Global Compact, a także aby zasady te zostały zharmonizowane z zasadami zintegrowanej sprawozdawczości, opracowywanymi obecnie przez Międzynarodową Radę ds. Sprawozdawczości Zintegrowanej (IIRC); podkreśla, iż wszelkie ewentualne rozwiązania powinny być elastyczne i nie powinny powodować nadmiernych obciążeń administracyjnych i wydatków,

| 72. | zauważa, że w celu zwiększenia wiarygodności podejmowanych działań przez przedsiębiorstwo należy zapewnić weryfikację raportu społecznego przez instytucję zewnętrzną; |
| --- | --- |

72.

zauważa, że w celu zwiększenia wiarygodności podejmowanych działań przez przedsiębiorstwo należy zapewnić weryfikację raportu społecznego przez instytucję zewnętrzną;

Przyszłość społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw

| 73. | potwierdza dalszą wiodącą rolę europejskiego wielostronnego forum we wspieraniu realizacji propozycji określonych w komunikacie Komisji; przypomina, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw lepiej dostosowana do możliwości MŚP pozwoli na zapewnienie jej większego rozpowszechnienia na poziomie europejskim; wzywa wszystkich uczestników, by przyjęli elastyczne, otwarte i konsensualne podejście do prac forum, w prawdziwym duchu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

73.

potwierdza dalszą wiodącą rolę europejskiego wielostronnego forum we wspieraniu realizacji propozycji określonych w komunikacie Komisji; przypomina, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw lepiej dostosowana do możliwości MŚP pozwoli na zapewnienie jej większego rozpowszechnienia na poziomie europejskim; wzywa wszystkich uczestników, by przyjęli elastyczne, otwarte i konsensualne podejście do prac forum, w prawdziwym duchu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

| 74. | kładzie nacisk na fakt, że prawa i swobody związków zawodowych oraz reprezentowanie demokratycznie wybranych organów przedstawicielskich pracowników znajdują się w centrum każdej strategii w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wyraża uznanie dla rozległych unijnych ram branżowego i międzybranżowego dialogu społecznego oraz wzywa do pełnego i czynnego zasięgania opinii oraz angażowania organizacji przedstawicielskich i związków zawodowych, zwłaszcza przy opracowywaniu, wykonywaniu i monitorowaniu procesów i struktur społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, we współpracy z pracodawcami w ramach prawdziwie partnerskiego podejścia; wzywa Komisję do traktowania związków zawodowych i przedstawicieli pracowników, którzy są ważnymi podmiotami, jak partnerów w dialogu na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, na równi z przedsiębiorstwami i innymi zainteresowanymi stronami; uważa, że partnerzy społeczni mogą odgrywać ważną rolę w propagowaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, która – co należy podkreślić – przyczynia się do dialogu społecznego i ułatwia go; |
| --- | --- |

74.

kładzie nacisk na fakt, że prawa i swobody związków zawodowych oraz reprezentowanie demokratycznie wybranych organów przedstawicielskich pracowników znajdują się w centrum każdej strategii w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wyraża uznanie dla rozległych unijnych ram branżowego i międzybranżowego dialogu społecznego oraz wzywa do pełnego i czynnego zasięgania opinii oraz angażowania organizacji przedstawicielskich i związków zawodowych, zwłaszcza przy opracowywaniu, wykonywaniu i monitorowaniu procesów i struktur społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, we współpracy z pracodawcami w ramach prawdziwie partnerskiego podejścia; wzywa Komisję do traktowania związków zawodowych i przedstawicieli pracowników, którzy są ważnymi podmiotami, jak partnerów w dialogu na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, na równi z przedsiębiorstwami i innymi zainteresowanymi stronami; uważa, że partnerzy społeczni mogą odgrywać ważną rolę w propagowaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, która – co należy podkreślić – przyczynia się do dialogu społecznego i ułatwia go;

| 75. | domaga się, by strategie polityczne z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw obejmowały specjalne środki mające na celu uporanie się z bezprawną praktyką wpisywania pracowników na czarne listy i odmawiania im dostępu do zatrudnienia często w związku z ich członkostwem i działalnością w związkach zawodowych oraz rolą przedstawicieli ds. zdrowia i bezpieczeństwa pracy; |
| --- | --- |

75.

domaga się, by strategie polityczne z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw obejmowały specjalne środki mające na celu uporanie się z bezprawną praktyką wpisywania pracowników na czarne listy i odmawiania im dostępu do zatrudnienia często w związku z ich członkostwem i działalnością w związkach zawodowych oraz rolą przedstawicieli ds. zdrowia i bezpieczeństwa pracy;

| 76. | podkreśla z naciskiem, że każde przedsiębiorstwo, które sporządza czarne listy pracowników lub łamie prawa człowieka i prawa pracownicze, powinno być wykluczone z otrzymywania unijnych dotacji i środków finansowych oraz z udziału w przetargach na zamówienia publiczne na szczeblu Unii, państwa członkowskiego lub organu publicznego; |
| --- | --- |

76.

podkreśla z naciskiem, że każde przedsiębiorstwo, które sporządza czarne listy pracowników lub łamie prawa człowieka i prawa pracownicze, powinno być wykluczone z otrzymywania unijnych dotacji i środków finansowych oraz z udziału w przetargach na zamówienia publiczne na szczeblu Unii, państwa członkowskiego lub organu publicznego;

| 77. | zauważa, że polityka społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw musi być przestrzegana nie tylko przez główne przedsiębiorstwa czy kontrahentów, ale również przez wszystkich podwykonawców i podmioty należące do wykorzystywanych łańcuchów dostaw towarów, pracowników czy usług, niezależnie od tego, czy mają one siedzibę w Unii, czy w państwie trzecim, co zapewni równe warunki w oparciu o zasadę uczciwej płacy i godnych warunków pracy oraz zagwarantuje prawa i swobody związkowe; |
| --- | --- |

77.

zauważa, że polityka społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw musi być przestrzegana nie tylko przez główne przedsiębiorstwa czy kontrahentów, ale również przez wszystkich podwykonawców i podmioty należące do wykorzystywanych łańcuchów dostaw towarów, pracowników czy usług, niezależnie od tego, czy mają one siedzibę w Unii, czy w państwie trzecim, co zapewni równe warunki w oparciu o zasadę uczciwej płacy i godnych warunków pracy oraz zagwarantuje prawa i swobody związkowe;

| 78. | popiera dyrektywę Komisji w sprawie norm minimalnych w zakresie praw ofiar i apeluje, by polityka społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w określonych sektorach (np. w przewozie pasażerów, ubezpieczeniach, zakwaterowaniu i telekomunikacji) obejmowała pozytywne i praktyczne strategie i struktury wspierania ofiar przestępstw i ich rodzin w czasie kryzysu, a także by opracowano specjalną politykę obejmującą wszystkich pracowników będących ofiarami przestępstw, zarówno w miejscu pracy, jak i poza nim; |
| --- | --- |

78.

popiera dyrektywę Komisji w sprawie norm minimalnych w zakresie praw ofiar i apeluje, by polityka społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w określonych sektorach (np. w przewozie pasażerów, ubezpieczeniach, zakwaterowaniu i telekomunikacji) obejmowała pozytywne i praktyczne strategie i struktury wspierania ofiar przestępstw i ich rodzin w czasie kryzysu, a także by opracowano specjalną politykę obejmującą wszystkich pracowników będących ofiarami przestępstw, zarówno w miejscu pracy, jak i poza nim;

| 79. | zgadza się, że niemożliwe jest przyjęcie uniwersalnego podejścia do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, lecz uznaje, że wielość inicjatyw, nawet przynoszących większą świadomość znaczenia polityki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, może powodować dodatkowe koszty i stanowić barierę w realizacji, zagrażając zaufaniu i sprawiedliwym warunkom; jest przekonany, że należy zadbać o wystarczającą elastyczność przy wdrażaniu zasad przewodnich społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw z myślą o specyficznych wymaganiach poszczególnych państw członkowskich i regionów, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości małych i średnich przedsiębiorstw; z zadowoleniem przyjmuje jednakże czynną współpracę Komisji przy udziale Parlamentu i Rady z innymi podmiotami międzynarodowymi z myślą o doprowadzeniu w perspektywie długoterminowej do konwergencji inicjatyw dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz wymianę i pobudzanie dobrych praktyk biznesowych dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a także działania na rzecz wytycznych zapisanych w międzynarodowej normie ISO 26000, by zapewnić na całym świecie jednolitą, spójną i przejrzystą definicję społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wzywa Komisję, by skutecznie wspomagała prowadzenie i koordynowanie polityki państw członkowskich UE, ograniczając tym samym ryzyko dodatkowych kosztów, jakie w wyniku rozbieżnych podejść mogą ponosić przedsiębiorstwa działające w kilku państwach członkowskich; |
| --- | --- |

79.

zgadza się, że niemożliwe jest przyjęcie uniwersalnego podejścia do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, lecz uznaje, że wielość inicjatyw, nawet przynoszących większą świadomość znaczenia polityki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, może powodować dodatkowe koszty i stanowić barierę w realizacji, zagrażając zaufaniu i sprawiedliwym warunkom; jest przekonany, że należy zadbać o wystarczającą elastyczność przy wdrażaniu zasad przewodnich społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw z myślą o specyficznych wymaganiach poszczególnych państw członkowskich i regionów, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości małych i średnich przedsiębiorstw; z zadowoleniem przyjmuje jednakże czynną współpracę Komisji przy udziale Parlamentu i Rady z innymi podmiotami międzynarodowymi z myślą o doprowadzeniu w perspektywie długoterminowej do konwergencji inicjatyw dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz wymianę i pobudzanie dobrych praktyk biznesowych dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a także działania na rzecz wytycznych zapisanych w międzynarodowej normie ISO 26000, by zapewnić na całym świecie jednolitą, spójną i przejrzystą definicję społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wzywa Komisję, by skutecznie wspomagała prowadzenie i koordynowanie polityki państw członkowskich UE, ograniczając tym samym ryzyko dodatkowych kosztów, jakie w wyniku rozbieżnych podejść mogą ponosić przedsiębiorstwa działające w kilku państwach członkowskich;

| 80. | uważa, że pogląd, iż społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw do „towar luksusowy” popierany przez przedsiębiorstwa tylko w czasach dobrej koniunktury, został ostatecznie obalony przez stale wysoki poziom zaangażowania przedsiębiorstw na rzecz społecznej odpowiedzialności; jest zdania, że było to przestarzałe założenie, w którym pominięto znaczenie reputacji oraz poziomu zewnętrznych zagrożeń dla rentowności współczesnych przedsiębiorstw; wzywa wszystkich europejskich decydentów, by sami stosowali zasady społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw na wszystkich szczeblach polityki gospodarczej, w tym przez umocnienie pozycji społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

80.

uważa, że pogląd, iż społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw do „towar luksusowy” popierany przez przedsiębiorstwa tylko w czasach dobrej koniunktury, został ostatecznie obalony przez stale wysoki poziom zaangażowania przedsiębiorstw na rzecz społecznej odpowiedzialności; jest zdania, że było to przestarzałe założenie, w którym pominięto znaczenie reputacji oraz poziomu zewnętrznych zagrożeń dla rentowności współczesnych przedsiębiorstw; wzywa wszystkich europejskich decydentów, by sami stosowali zasady społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw na wszystkich szczeblach polityki gospodarczej, w tym przez umocnienie pozycji społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w strategii „Europa 2020”;

| 81. | zaznacza, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw powinna obowiązywać dla całego światowego łańcucha dostaw na wszystkich poziomach podwykonawstwa oraz obejmować postanowienia mające na celu objęcie ochroną migrantów, pracowników tymczasowych i pracowników delegowanych – odnoszące się zarówno do dostawy towarów, jak i do delegowania pracowników czy świadczenia usług – a także powinna opierać się na zasadach sprawiedliwej płacy i godnych warunków pracy oraz gwarantować poszanowanie praw związków zawodowych i wolności; jest zdania, że koncepcja odpowiedzialnego zarządzania łańcuchem dostaw rozumiana jako mechanizm zapewniający społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw wymaga doprecyzowania; |
| --- | --- |

81.

zaznacza, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw powinna obowiązywać dla całego światowego łańcucha dostaw na wszystkich poziomach podwykonawstwa oraz obejmować postanowienia mające na celu objęcie ochroną migrantów, pracowników tymczasowych i pracowników delegowanych – odnoszące się zarówno do dostawy towarów, jak i do delegowania pracowników czy świadczenia usług – a także powinna opierać się na zasadach sprawiedliwej płacy i godnych warunków pracy oraz gwarantować poszanowanie praw związków zawodowych i wolności; jest zdania, że koncepcja odpowiedzialnego zarządzania łańcuchem dostaw rozumiana jako mechanizm zapewniający społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw wymaga doprecyzowania;

| 82. | pochwala podejmowane w niektórych szkołach biznesu działania propagujące społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw, lecz uznaje, że stanowią one jedynie mniejszość; wzywa grupę wysokiego szczebla i państwa członkowskie by we współpracy z Komisją, a w stosownych przypadkach również z uniwersytetami, rozważyły sposoby powszechnego uwzględnienia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, odpowiedzialnego zarządzania i odpowiedzialnych postaw obywatelskich w kształceniu i szkoleniu zawodowym w zakresie zarządzania przyszłych kadr kierowniczych, aby społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw stała się elementem strategicznego zarządzania przedsiębiorstwem, a także poprawiła świadomość w zakresie zrównoważonej konsumpcji; jest zdania, że mogłoby to objąć uczniów angażowanych w programy przedsiębiorczości dla młodzieży; wzywa Komisję do zapewniania dalszego wsparcia finansowego dla projektów z zakresu kształcenia i szkolenia dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w ramach unijnego programu „Uczenie się przez całe życie” i „Młodzież w działaniu”; |
| --- | --- |

82.

pochwala podejmowane w niektórych szkołach biznesu działania propagujące społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw, lecz uznaje, że stanowią one jedynie mniejszość; wzywa grupę wysokiego szczebla i państwa członkowskie by we współpracy z Komisją, a w stosownych przypadkach również z uniwersytetami, rozważyły sposoby powszechnego uwzględnienia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, odpowiedzialnego zarządzania i odpowiedzialnych postaw obywatelskich w kształceniu i szkoleniu zawodowym w zakresie zarządzania przyszłych kadr kierowniczych, aby społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw stała się elementem strategicznego zarządzania przedsiębiorstwem, a także poprawiła świadomość w zakresie zrównoważonej konsumpcji; jest zdania, że mogłoby to objąć uczniów angażowanych w programy przedsiębiorczości dla młodzieży; wzywa Komisję do zapewniania dalszego wsparcia finansowego dla projektów z zakresu kształcenia i szkolenia dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w ramach unijnego programu „Uczenie się przez całe życie” i „Młodzież w działaniu”;

| 83. | ponownie wyraża przekonanie, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw powinna być stosowana w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw w celu stworzenia uczciwych warunków i równych szans; podkreśla jednak, że sposób funkcjonowania przemysłu wydobywczego w krajach rozwijających się wymaga wyjścia poza podejście dobrowolne; podkreśla, że inwestycje przemysłu naftowego w Nigerii są dobrym przykładem ograniczeń społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w formie, w jakiej jest ona obecnie wdrażana, gdyż odnośne przedsiębiorstwa nie podjęły inicjatyw społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw mających na celu stworzenie zrównoważonych praktyk biznesowych lub przyczynienie się do rozwoju krajów przyjmujących; zdecydowanie popiera wniosek ustawodawczy w sprawie przedstawiania odrębnych sprawozdań w odniesieniu do poszczególnych państw, w oparciu o normy Inicjatywy Przejrzystości w Branżach Wydobywczych (EITI), obejmujących sprzedaż i zyski, a także podatki i dochody, w celu powstrzymania korupcji i w celu zapobieżenia unikaniu opodatkowania; wzywa europejskie przedsiębiorstwa wydobywcze działające w krajach rozwijających się do dawania przykładu społecznej odpowiedzialności oraz do propagowania godnej pracy; |
| --- | --- |

83.

ponownie wyraża przekonanie, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw powinna być stosowana w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw w celu stworzenia uczciwych warunków i równych szans; podkreśla jednak, że sposób funkcjonowania przemysłu wydobywczego w krajach rozwijających się wymaga wyjścia poza podejście dobrowolne; podkreśla, że inwestycje przemysłu naftowego w Nigerii są dobrym przykładem ograniczeń społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w formie, w jakiej jest ona obecnie wdrażana, gdyż odnośne przedsiębiorstwa nie podjęły inicjatyw społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw mających na celu stworzenie zrównoważonych praktyk biznesowych lub przyczynienie się do rozwoju krajów przyjmujących; zdecydowanie popiera wniosek ustawodawczy w sprawie przedstawiania odrębnych sprawozdań w odniesieniu do poszczególnych państw, w oparciu o normy Inicjatywy Przejrzystości w Branżach Wydobywczych (EITI), obejmujących sprzedaż i zyski, a także podatki i dochody, w celu powstrzymania korupcji i w celu zapobieżenia unikaniu opodatkowania; wzywa europejskie przedsiębiorstwa wydobywcze działające w krajach rozwijających się do dawania przykładu społecznej odpowiedzialności oraz do propagowania godnej pracy;

| 84. | wzywa do wprowadzenia wymogów dotyczących należytej staranności w zakresie praw człowieka i łańcuchów dostaw na szczeblu UE, które spełnią m.in. wymogi określone w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności i odpowiedzialności za łańcuchy dostaw surowców pochodzących z obszarów ogarniętych konfliktem lub wysoce zagrożonych wybuchem konfliktu, a także do zajęcia się m.in. obszarami o potencjalnie dużym negatywnym lub pozytywnym wpływie na prawa człowieka, takimi jak globalne i lokalne łańcuchy dostaw, konflikty na tle surowców mineralnych, zlecanie wykonawstwa na zewnątrz, konfiskaty ziemi oraz regiony, w których prawo pracy i ochrona pracowników nie są wystarczające, czy obszary wytwarzania produktów niebezpiecznych dla środowiska i zdrowia; wyraża zadowolenie z programów realizowanych już obecnie przez UE, zwłaszcza programu Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT) w dziedzinie leśnictwa, oraz ze wsparcia inicjatyw prywatnych takich jak Inicjatywa Przejrzystości w Branżach Wydobywczych (EITI); |
| --- | --- |

84.

wzywa do wprowadzenia wymogów dotyczących należytej staranności w zakresie praw człowieka i łańcuchów dostaw na szczeblu UE, które spełnią m.in. wymogi określone w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności i odpowiedzialności za łańcuchy dostaw surowców pochodzących z obszarów ogarniętych konfliktem lub wysoce zagrożonych wybuchem konfliktu, a także do zajęcia się m.in. obszarami o potencjalnie dużym negatywnym lub pozytywnym wpływie na prawa człowieka, takimi jak globalne i lokalne łańcuchy dostaw, konflikty na tle surowców mineralnych, zlecanie wykonawstwa na zewnątrz, konfiskaty ziemi oraz regiony, w których prawo pracy i ochrona pracowników nie są wystarczające, czy obszary wytwarzania produktów niebezpiecznych dla środowiska i zdrowia; wyraża zadowolenie z programów realizowanych już obecnie przez UE, zwłaszcza programu Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT) w dziedzinie leśnictwa, oraz ze wsparcia inicjatyw prywatnych takich jak Inicjatywa Przejrzystości w Branżach Wydobywczych (EITI);

| 85. | wzywa Komisję do podejmowania dalszych działań zmierzających do odblokowania i wzmocnienia potencjału społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu (poprzez powiązanie jej z efektywnym gospodarowaniem zasobami i z efektywnością energetyczną), np. w procesie nabywania surowców przez przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

85.

wzywa Komisję do podejmowania dalszych działań zmierzających do odblokowania i wzmocnienia potencjału społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu (poprzez powiązanie jej z efektywnym gospodarowaniem zasobami i z efektywnością energetyczną), np. w procesie nabywania surowców przez przedsiębiorstwa;

| 86. | podkreśla, że pomoc UE oferowana rządom państw trzecich we wdrażaniu regulacji społecznych i środowiskowych oraz skuteczne systemy kontroli są niezbędnym uzupełnieniem rozwoju społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw europejskiego biznesu na całym świecie; |
| --- | --- |

86.

podkreśla, że pomoc UE oferowana rządom państw trzecich we wdrażaniu regulacji społecznych i środowiskowych oraz skuteczne systemy kontroli są niezbędnym uzupełnieniem rozwoju społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw europejskiego biznesu na całym świecie;

| 87. | sugeruje rządom państw członkowskich, aby zwróciły się do Europejskiego Banku Inwestycyjnego o uwzględnianie klauzuli dotyczącej społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w prowadzonych przez niego działaniach; |
| --- | --- |

87.

sugeruje rządom państw członkowskich, aby zwróciły się do Europejskiego Banku Inwestycyjnego o uwzględnianie klauzuli dotyczącej społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w prowadzonych przez niego działaniach;

| 88. | wzywa Komisję do propagowania odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw na forach wielostronnych poprzez wspieranie ściślejszej współpracy między WTO a innymi wielostronnymi forami zajmującymi się społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw, takimi jak MOP i OECD; |
| --- | --- |

88.

wzywa Komisję do propagowania odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw na forach wielostronnych poprzez wspieranie ściślejszej współpracy między WTO a innymi wielostronnymi forami zajmującymi się społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw, takimi jak MOP i OECD;

| 89. | domaga się wprowadzenia systemu ponadnarodowej współpracy prawnej pomiędzy UE a krajami trzecimi będącymi sygnatariuszami dwustronnych umów handlowych w celu zapewnienia skutecznego dostępu ofiar do wymiaru sprawiedliwości w krajach, w których dochodzi do naruszania przepisów społecznych lub środowiskowych przez korporacje wielonarodowe lub w przypadku nieprzestrzegania przez nie zasad odpowiedzialności społecznej; oraz w celu wspierania opracowywania międzynarodowych procedur sądowych gwarantujących nałożenie w stosownych przypadkach sankcji za naruszanie prawa przez przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

89.

domaga się wprowadzenia systemu ponadnarodowej współpracy prawnej pomiędzy UE a krajami trzecimi będącymi sygnatariuszami dwustronnych umów handlowych w celu zapewnienia skutecznego dostępu ofiar do wymiaru sprawiedliwości w krajach, w których dochodzi do naruszania przepisów społecznych lub środowiskowych przez korporacje wielonarodowe lub w przypadku nieprzestrzegania przez nie zasad odpowiedzialności społecznej; oraz w celu wspierania opracowywania międzynarodowych procedur sądowych gwarantujących nałożenie w stosownych przypadkach sankcji za naruszanie prawa przez przedsiębiorstwa;

| 90. | domaga się przeprowadzania ocen wpływu nowych technologii na prawa człowieka już na etapie prowadzenia badań i opracowywania ich, w tym również analiz możliwego przebiegu wydarzeń i rozważań dotyczących uznawania praw człowieka w normach projektowych; |
| --- | --- |

90.

domaga się przeprowadzania ocen wpływu nowych technologii na prawa człowieka już na etapie prowadzenia badań i opracowywania ich, w tym również analiz możliwego przebiegu wydarzeń i rozważań dotyczących uznawania praw człowieka w normach projektowych;

| 91. | zauważa, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw jest mechanizmem, za pośrednictwem którego pracodawcy mogą wspierać swoich pracowników i społeczności lokalne w krajach rozwijających się, że poszanowanie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i norm pracowniczych może pozwolić takim krajom na czerpanie korzyści z rozszerzania handlu międzynarodowego oraz że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw może zagwarantować sprawiedliwy podział korzyści w celu sprzyjania trwałemu dobrobytowi gospodarczemu i społecznemu oraz wydźwignięciu większej liczby osób z ubóstwa, w szczególności w czasach kryzysu finansowego; |
| --- | --- |

91.

zauważa, że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw jest mechanizmem, za pośrednictwem którego pracodawcy mogą wspierać swoich pracowników i społeczności lokalne w krajach rozwijających się, że poszanowanie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i norm pracowniczych może pozwolić takim krajom na czerpanie korzyści z rozszerzania handlu międzynarodowego oraz że społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw może zagwarantować sprawiedliwy podział korzyści w celu sprzyjania trwałemu dobrobytowi gospodarczemu i społecznemu oraz wydźwignięciu większej liczby osób z ubóstwa, w szczególności w czasach kryzysu finansowego;

| 92. | zachęca UE do odegrania aktywnej roli w podnoszeniu poziomu wiedzy na temat korzyści, jakie przedsiębiorstwa mogą przynieść społeczeństwu w dziedzinie kultury, edukacji, sportu i młodzieży dzięki ich społecznej odpowiedzialności; |
| --- | --- |

92.

zachęca UE do odegrania aktywnej roli w podnoszeniu poziomu wiedzy na temat korzyści, jakie przedsiębiorstwa mogą przynieść społeczeństwu w dziedzinie kultury, edukacji, sportu i młodzieży dzięki ich społecznej odpowiedzialności;

| 93. | zachęca przedsiębiorstwa medialne, by włączały do polityki odpowiedzialności społecznej przejrzyste normy dziennikarstwa, w tym gwarancję ochrony źródeł informacji i praw osób zgłaszających zachowania nieetyczne; |
| --- | --- |

93.

zachęca przedsiębiorstwa medialne, by włączały do polityki odpowiedzialności społecznej przejrzyste normy dziennikarstwa, w tym gwarancję ochrony źródeł informacji i praw osób zgłaszających zachowania nieetyczne;

| 94. | wzywa Komisję do ochrony uznanych, dobrze funkcjonujących inicjatyw z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przez wprowadzenie testu w tej dziedzinie, oceniającego wpływ planowanych inicjatyw ustawodawczych i administracyjnych na środki z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, oraz do uwzględniania stosownych wyników przy opracowywaniu wniosków; |
| --- | --- |

94.

wzywa Komisję do ochrony uznanych, dobrze funkcjonujących inicjatyw z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw przez wprowadzenie testu w tej dziedzinie, oceniającego wpływ planowanych inicjatyw ustawodawczych i administracyjnych na środki z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, oraz do uwzględniania stosownych wyników przy opracowywaniu wniosków;

| 95. | z zadowoleniem przyjmuje zrównoważone zobowiązania uczestników rynku i wzywa Komisję do monitorowania inicjatyw w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i do dokonywania ich oceny; |
| --- | --- |

95.

z zadowoleniem przyjmuje zrównoważone zobowiązania uczestników rynku i wzywa Komisję do monitorowania inicjatyw w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i do dokonywania ich oceny;

o

o o

| 96. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

96.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  http://www.business-humanrights.org/SpecialRepPortal/Home/ProtectRespect-Remedy-Framework i http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/111819.pdf

(2)  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/sustainable-business/files/business-human-rights/101025_ec_study_final_report_en.pdf

(3)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0126.

(4)  http://www.atkearney.com/documents/10192/6972076a-9cdc-4b20-bc3a-d2a4c43c9c21

(5)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114.

(6)  Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.

(7)  Dz.U. C 86 z 10.4.2002, s. 3.

(8)  Dz.U. C 39 z 18.2.2003, s. 3.

(9)  Dz.U. C 187 E z 7.8.2003, s. 180.

(10)  Dz.U. C 67 E z 17.3.2004, s. 73.

(11)  Dz.U. C 301 E z 13.12.2007, s. 45.

(12)  Dz.U. C 99 E z 3.4.2012, str. 101.

(13)  Dz.U. C 236 E z 12.8.2011, s. 57.

(14)  Teksty przyjęte P7_TA(2012)0429.

(15)  Dz.U. C 229 z 31.7.2012, s. 77.

---

Czwartek, 7 lutego 2013 r.

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/49 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/49

---

P7_TA(2013)0052

Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na rok 2013 (2012/2256(INI))

(2016/C 024/08)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 9 i art. 151, a także art. 153 ust. 1 lit. e), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 9 i art. 151, a także art. 153 ust. 1 lit. e),

| — | uwzględniając wnioski Rady Europejskiej z dni 28–29 czerwca 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski Rady Europejskiej z dni 28–29 czerwca 2012 r.,

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w powiązaniu z art. 121 ust. 2, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w powiązaniu z art. 121 ust. 2,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0750), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0750),

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Rozwoju Regionalnego i Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0032/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Rozwoju Regionalnego i Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0032/2013),

| A. | mając na uwadze, że cała strefa euro przeżywa powrót i pogłębienie się recesji spowodowanej nadmiernym zadłużeniem i kryzysem finansowym; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że cała strefa euro przeżywa powrót i pogłębienie się recesji spowodowanej nadmiernym zadłużeniem i kryzysem finansowym;

| B. | mając na uwadze, że kryzys wpłynął druzgocąco na życie milionów Europejczyków, na co wskazują oficjalne dane statystyczne o zatrudnieniu; od 2008 r. w UE straciło pracę już ponad osiem milionów osób; ponad 25 milionów Europejczyków jest obecnie bezrobotnych, z czego 11 milionów już od przeszło roku; bezrobocie dotyka aktualnie prawie 10 milionów młodych ludzi; w samym zeszłym roku pracę straciło dwa miliony osób; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że kryzys wpłynął druzgocąco na życie milionów Europejczyków, na co wskazują oficjalne dane statystyczne o zatrudnieniu; od 2008 r. w UE straciło pracę już ponad osiem milionów osób; ponad 25 milionów Europejczyków jest obecnie bezrobotnych, z czego 11 milionów już od przeszło roku; bezrobocie dotyka aktualnie prawie 10 milionów młodych ludzi; w samym zeszłym roku pracę straciło dwa miliony osób;

| C. | mając na uwadze, że przy sztywnej regulacji rynku pracy w niektórych państwach członkowskich brakuje elastyczności niezbędnej do skutecznego łagodzenia wstrząsów, np. takich jak obecny kryzys; mając na uwadze, że obecne przepisy prawa dotyczące rynku pracy zapewniają w sposób nieproporcjonalny ochronę osób obecnych na rynku pracy, lecz wywierają niekorzystny wpływ na proces zasilania siły roboczej przez osoby młode; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że przy sztywnej regulacji rynku pracy w niektórych państwach członkowskich brakuje elastyczności niezbędnej do skutecznego łagodzenia wstrząsów, np. takich jak obecny kryzys; mając na uwadze, że obecne przepisy prawa dotyczące rynku pracy zapewniają w sposób nieproporcjonalny ochronę osób obecnych na rynku pracy, lecz wywierają niekorzystny wpływ na proces zasilania siły roboczej przez osoby młode;

| D. | mając na uwadze gwałtowny wzrost dysproporcji w odniesieniu do stóp bezrobocia w poszczególnych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze gwałtowny wzrost dysproporcji w odniesieniu do stóp bezrobocia w poszczególnych państwach członkowskich;

| E. | mając na uwadze, że – co trzeba przypomnieć – na początku kryzysu, w 2007 r., średni deficyt publiczny dla strefy euro wynosił zaledwie 0,7 %; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że – co trzeba przypomnieć – na początku kryzysu, w 2007 r., średni deficyt publiczny dla strefy euro wynosił zaledwie 0,7 %;

| F. | mając na uwadze, że – co trzeba przypomnieć – na początku kryzysu, w 2007 r., w niektórych z krajów, które obecnie zmagają się z największymi trudnościami, doszło już do skumulowania nadmiernego deficytu na rachunku obrotów bieżących; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że – co trzeba przypomnieć – na początku kryzysu, w 2007 r., w niektórych z krajów, które obecnie zmagają się z największymi trudnościami, doszło już do skumulowania nadmiernego deficytu na rachunku obrotów bieżących;

| G. | mając na uwadze, że średni deficyt publiczny w strefie euro osiągnął swój najwyższy poziom w 2009 r. (6,3 %) i od tej pory ta tendencja się odwróciła (w 2010 r. średni deficyt publiczny wyniósł 6,2 %, a w 2011 r. – 4,1 %), a w pierwszych dwóch kwartałach 2012 r. odnotowano jego spadek; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że średni deficyt publiczny w strefie euro osiągnął swój najwyższy poziom w 2009 r. (6,3 %) i od tej pory ta tendencja się odwróciła (w 2010 r. średni deficyt publiczny wyniósł 6,2 %, a w 2011 r. – 4,1 %), a w pierwszych dwóch kwartałach 2012 r. odnotowano jego spadek;

| H. | mając na uwadze, że wiarygodne zobowiązania w zakresie stosowania działań konsolidacyjnych sprzyjających wzrostowi gospodarczemu są warunkiem określenia trwałego rozwiązania problemu nadmiernego zadłużenia i deficytu większości państw członkowskich; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wiarygodne zobowiązania w zakresie stosowania działań konsolidacyjnych sprzyjających wzrostowi gospodarczemu są warunkiem określenia trwałego rozwiązania problemu nadmiernego zadłużenia i deficytu większości państw członkowskich;

| I. | mając na uwadze, że kryzys uwypukla pilną potrzebę wprowadzenia lub ukończenia reform strukturalnych wspierających wyważony, zróżnicowany i trwały wzrost; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że kryzys uwypukla pilną potrzebę wprowadzenia lub ukończenia reform strukturalnych wspierających wyważony, zróżnicowany i trwały wzrost;

| J. | mając na uwadze, że jednolity rynek jest główną siłą napędową wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w Europie oraz że już samo bardziej ambitne wdrożenie dyrektywy usługowej może zapewnić – zgodnie z szacunkami – dodatkowe 1,8 % PKB; mając na uwadze, że zwłaszcza w obecnych warunkach gospodarczych Unia nie może sobie pozwolić na nieuwolnienie tego bezpośrednio dostępnego potencjału wzrostu gospodarczego; mając na uwadze, że rygorystyczna transpozycja, wdrożenie, stosowanie oraz egzekwowanie postanowień dotyczących jednolitego rynku jest zatem warunkiem koniecznym wykorzystania tego dotychczas niewykorzystanego – choć bezpośrednio dostępnego – potencjału; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że jednolity rynek jest główną siłą napędową wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w Europie oraz że już samo bardziej ambitne wdrożenie dyrektywy usługowej może zapewnić – zgodnie z szacunkami – dodatkowe 1,8 % PKB; mając na uwadze, że zwłaszcza w obecnych warunkach gospodarczych Unia nie może sobie pozwolić na nieuwolnienie tego bezpośrednio dostępnego potencjału wzrostu gospodarczego; mając na uwadze, że rygorystyczna transpozycja, wdrożenie, stosowanie oraz egzekwowanie postanowień dotyczących jednolitego rynku jest zatem warunkiem koniecznym wykorzystania tego dotychczas niewykorzystanego – choć bezpośrednio dostępnego – potencjału;

| K. | mając na uwadze, że niezrównoważone poziomy zadłużenia mają niekorzystny wpływ na ogólną sytuację gospodarczą; mając na uwadze konieczność utrzymania i wzmocnienia ścisłej dyscypliny fiskalnej i makroekonomicznej oraz koordynacji w celu zapobiegania ogólnie deficytom i poziomom zadłużenia podobnym do tych, które odnotowano w Europie w ciągu ostatniego dziesięciolecia, gdyż mają one katastrofalne skutki pod względem trwałego wzrostu gospodarczego i stabilności finansowej oraz zatrudnienia w wielu państwach członkowskich; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że niezrównoważone poziomy zadłużenia mają niekorzystny wpływ na ogólną sytuację gospodarczą; mając na uwadze konieczność utrzymania i wzmocnienia ścisłej dyscypliny fiskalnej i makroekonomicznej oraz koordynacji w celu zapobiegania ogólnie deficytom i poziomom zadłużenia podobnym do tych, które odnotowano w Europie w ciągu ostatniego dziesięciolecia, gdyż mają one katastrofalne skutki pod względem trwałego wzrostu gospodarczego i stabilności finansowej oraz zatrudnienia w wielu państwach członkowskich;

| L. | mając na uwadze, że owa strategia zaostrzania fiskalnego ma na celu utrzymanie wzrostu wydatków publicznych poniżej wskaźnika średnioterminowej tendencji wzrostu PKB; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że owa strategia zaostrzania fiskalnego ma na celu utrzymanie wzrostu wydatków publicznych poniżej wskaźnika średnioterminowej tendencji wzrostu PKB;

| M. | mając na uwadze, że przyszły dobrobyt gospodarczy Europy w znacznej mierze zależy od jej zdolności pełnego wykorzystywania swoich zasobów pracowniczych, również poprzez zwiększenie uczestnictwa kobiet i ludzi młodych w rynku pracy; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że przyszły dobrobyt gospodarczy Europy w znacznej mierze zależy od jej zdolności pełnego wykorzystywania swoich zasobów pracowniczych, również poprzez zwiększenie uczestnictwa kobiet i ludzi młodych w rynku pracy;

| N. | mając na uwadze, że stopniowa i gładko wprowadzana konsolidacja fiskalna jest bardziej pożądana niż szybka i nagła strategia ograniczania braku równowagi w finansach publicznych, lecz stan gospodarki niektórych państw członkowskich nie pozwala na zastosowanie alternatywnego sposobu odzyskania dostępu do rynku i zapewnienia zwrotów z inwestycji; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że stopniowa i gładko wprowadzana konsolidacja fiskalna jest bardziej pożądana niż szybka i nagła strategia ograniczania braku równowagi w finansach publicznych, lecz stan gospodarki niektórych państw członkowskich nie pozwala na zastosowanie alternatywnego sposobu odzyskania dostępu do rynku i zapewnienia zwrotów z inwestycji;

| O. | mając na uwadze, że wskaźniki dotyczące głęboko zadłużonych krajów ubogich (wskaźniki HIPC) wykazują w całej unii gospodarczej i walutowej znaczące różnice; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że wskaźniki dotyczące głęboko zadłużonych krajów ubogich (wskaźniki HIPC) wykazują w całej unii gospodarczej i walutowej znaczące różnice;

| P. | mając na uwadze, że przyjęte przez kilka państw członkowskich działania konsolidacyjne osiągnęły bezprecedensowy wymiar; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że przyjęte przez kilka państw członkowskich działania konsolidacyjne osiągnęły bezprecedensowy wymiar;

| Q. | mając na uwadze, że pomimo reformy i dążenia państw członkowskich do konsolidacji rynki obligacji państwowych strefy euro pozostają w zapaści, co znajduje odzwierciedlenie w wysokich spreadach i zmienności stóp procentowych; mając na uwadze, że jednym z bezpośrednich czynników sprawczych i jedną z podstawowych przyczyn tych rozbieżności bez precedensu były występujące na rynkach finansowych obawy dotyczące stabilności finansów publicznych i prywatnych w kilku państwach członkowskich; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że pomimo reformy i dążenia państw członkowskich do konsolidacji rynki obligacji państwowych strefy euro pozostają w zapaści, co znajduje odzwierciedlenie w wysokich spreadach i zmienności stóp procentowych; mając na uwadze, że jednym z bezpośrednich czynników sprawczych i jedną z podstawowych przyczyn tych rozbieżności bez precedensu były występujące na rynkach finansowych obawy dotyczące stabilności finansów publicznych i prywatnych w kilku państwach członkowskich;

| R. | mając na uwadze, że luka konkurencyjna w strefie euro ma wpływ na rozbieżności w poziomach państwowych stóp procentowych; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że luka konkurencyjna w strefie euro ma wpływ na rozbieżności w poziomach państwowych stóp procentowych;

| S. | mając na uwadze, że wysokie państwowe stopy procentowe w niektórych państwach członkowskich strefy euro są częściowo wynikiem zauważalnego braku zaufania do zdolności tych państw w zakresie przeprowadzenia reform strukturalnych; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że wysokie państwowe stopy procentowe w niektórych państwach członkowskich strefy euro są częściowo wynikiem zauważalnego braku zaufania do zdolności tych państw w zakresie przeprowadzenia reform strukturalnych;

| T. | mając na uwadze, że strefie euro nie udało się wykorzystać ogólnego obniżenia państwowych stóp procentowych w ciągu pierwszych dziesięciu lat euro do wyeliminowania luki w konkurencyjności, którą odzwierciedlają m.in. utrzymujące się wysokie deficyty na rachunku obrotów bieżących oraz gwałtownie rosnące jednostkowe koszty pracy w niektórych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że strefie euro nie udało się wykorzystać ogólnego obniżenia państwowych stóp procentowych w ciągu pierwszych dziesięciu lat euro do wyeliminowania luki w konkurencyjności, którą odzwierciedlają m.in. utrzymujące się wysokie deficyty na rachunku obrotów bieżących oraz gwałtownie rosnące jednostkowe koszty pracy w niektórych państwach członkowskich;

| U. | mając na uwadze, że korekty przeprowadzane obecnie w niektórych krajach nie byłyby tak trudne z politycznego, gospodarczego i społecznego punktu widzenia, gdyby wykorzystano dobrą sytuację gospodarczą z pierwszych dziesięciu lat euro do przeprowadzania tego typu korekt; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że korekty przeprowadzane obecnie w niektórych krajach nie byłyby tak trudne z politycznego, gospodarczego i społecznego punktu widzenia, gdyby wykorzystano dobrą sytuację gospodarczą z pierwszych dziesięciu lat euro do przeprowadzania tego typu korekt;

| V. | mając na uwadze, że udzielanie pożyczek prywatnemu sektorowi, co ma kluczowe znaczenie dla finansowania gospodarki realnej, utrzymuje się na słabym poziomie, zaś strumienie prywatnych kredytów uległy zahamowaniu w niektórych państwach członkowskich pomimo różnych programów odzyskiwania płynności wprowadzanych przez Europejski Bank Centralny; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że udzielanie pożyczek prywatnemu sektorowi, co ma kluczowe znaczenie dla finansowania gospodarki realnej, utrzymuje się na słabym poziomie, zaś strumienie prywatnych kredytów uległy zahamowaniu w niektórych państwach członkowskich pomimo różnych programów odzyskiwania płynności wprowadzanych przez Europejski Bank Centralny;

| W. | mając na uwadze, że małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) są siłą napędową europejskiej gospodarki i państwa członkowskie powinny je wspierać poprzez ograniczanie obciążeń administracyjnych, z jakimi przedsiębiorstwa te się borykają; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) są siłą napędową europejskiej gospodarki i państwa członkowskie powinny je wspierać poprzez ograniczanie obciążeń administracyjnych, z jakimi przedsiębiorstwa te się borykają;

| X. | mając na uwadze, że korekty należy postrzegać jako wiarygodne, jeżeli ma nastąpić powrót przepływów inwestycji; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że korekty należy postrzegać jako wiarygodne, jeżeli ma nastąpić powrót przepływów inwestycji;

| Y. | mając na uwadze, że zdolność współfinansowania przez podatników została bardzo nadwyrężona w kilku państwach członkowskich; mając na uwadze, że szacuje się, iż szara strefa europejskiej gospodarki odpowiada za 22,1 % całkowitej działalności gospodarczej, zaś wynikające z tego straty w podatkach wynoszą około 1 biliona EUR rocznie; mając na uwadze, że proste, przewidywalne i nisko opodatkowane systemy podnoszą stopień zgodności z przepisami prawa podatkowego; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że zdolność współfinansowania przez podatników została bardzo nadwyrężona w kilku państwach członkowskich; mając na uwadze, że szacuje się, iż szara strefa europejskiej gospodarki odpowiada za 22,1 % całkowitej działalności gospodarczej, zaś wynikające z tego straty w podatkach wynoszą około 1 biliona EUR rocznie; mając na uwadze, że proste, przewidywalne i nisko opodatkowane systemy podnoszą stopień zgodności z przepisami prawa podatkowego;

| Z. | mając na uwadze, że roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r. (RAW 2013) ma na celu wyznaczenie priorytetów gospodarczych na 2013 r.; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r. (RAW 2013) ma na celu wyznaczenie priorytetów gospodarczych na 2013 r.;

| AA. | mając na uwadze, że sprzyjający wzrostowi gospodarczemu filar konsolidacji fiskalnej powinno się rozwijać w równej mierze co reformy strukturalne pobudzające wzrost gospodarczy oraz filary solidarności i demokracji w każdym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że sprzyjający wzrostowi gospodarczemu filar konsolidacji fiskalnej powinno się rozwijać w równej mierze co reformy strukturalne pobudzające wzrost gospodarczy oraz filary solidarności i demokracji w każdym państwie członkowskim;

| AB. | mając na uwadze, że jednolity rynek jest główną siłą UE napędzającą wzrost gospodarczy i zatrudnienie dzięki korzyściom skali i zwiększeniu konkurencji, lecz państwa członkowskie wykazują nadmierne zadowolenie z siebie przy wdrażaniu prawodawstwa w zakresie rynku wewnętrznego, zwłaszcza dyrektywy usługowej; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że jednolity rynek jest główną siłą UE napędzającą wzrost gospodarczy i zatrudnienie dzięki korzyściom skali i zwiększeniu konkurencji, lecz państwa członkowskie wykazują nadmierne zadowolenie z siebie przy wdrażaniu prawodawstwa w zakresie rynku wewnętrznego, zwłaszcza dyrektywy usługowej;

| AC. | mając na uwadze, że każde państwo członkowskie musi osiągnąć narodową jedność w sprawie strategii reform po to, aby społeczeństwo i inni uczestnicy rynku mogli ją zrozumieć i aby mogli jej przestrzegać, co pozwoli uniknąć podziałów, sprzeciwów i działań opartych jedynie na krótkoterminowych interesach własnych, utrudniających osiągnięcie wyznaczonych celów; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że każde państwo członkowskie musi osiągnąć narodową jedność w sprawie strategii reform po to, aby społeczeństwo i inni uczestnicy rynku mogli ją zrozumieć i aby mogli jej przestrzegać, co pozwoli uniknąć podziałów, sprzeciwów i działań opartych jedynie na krótkoterminowych interesach własnych, utrudniających osiągnięcie wyznaczonych celów;

| AD. | mając na uwadze, że polityka konkurencji oparta na zasadach otwartego rynku i równych warunkach działania we wszystkich sektorach jest kamieniem węgielnym nieograniczonego funkcjonowania rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że polityka konkurencji oparta na zasadach otwartego rynku i równych warunkach działania we wszystkich sektorach jest kamieniem węgielnym nieograniczonego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje ducha rocznej analizy wzrostu gospodarczego na rok 2013 przedstawionej przez Komisję; jest zdania, że wspomniana analiza stanowi odpowiednie działanie następcze uzupełniające ogólnie europejski semestr z 2012 r., a konkretnie roczną analizę wzrostu gospodarczego na rok 2012; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje większą przejrzystość w strategiach dostosowanych do potrzeb każdego z krajów, wprowadzonych przez Komisję poprzez ustalenie priorytetów w kwestii postępów w państwach strefy euro oraz postępów pod względem raczej strukturalnym niż nominalnym; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje ducha rocznej analizy wzrostu gospodarczego na rok 2013 przedstawionej przez Komisję; jest zdania, że wspomniana analiza stanowi odpowiednie działanie następcze uzupełniające ogólnie europejski semestr z 2012 r., a konkretnie roczną analizę wzrostu gospodarczego na rok 2012; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje większą przejrzystość w strategiach dostosowanych do potrzeb każdego z krajów, wprowadzonych przez Komisję poprzez ustalenie priorytetów w kwestii postępów w państwach strefy euro oraz postępów pod względem raczej strukturalnym niż nominalnym;

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2013 r. uznano, iż wspieranie trwałego wzrostu gospodarczego oraz sektory o dużej liczbie „zielonych” miejsc pracy i działaniach są konieczne do wyjścia z kryzysu; podkreśla, że rozwiązania skupiające się na problemie obecnego kryzysu zadłużeniowego i finansowego, szczególnie odpowiednie reformy strukturalne, powinny iść w parze ze środkami na rzecz pobudzenia długofalowej konkurencyjności i wzrostu europejskiej gospodarki i odbudowy zaufania; |
| --- | --- |

2.

z zadowoleniem przyjmuje, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2013 r. uznano, iż wspieranie trwałego wzrostu gospodarczego oraz sektory o dużej liczbie „zielonych” miejsc pracy i działaniach są konieczne do wyjścia z kryzysu; podkreśla, że rozwiązania skupiające się na problemie obecnego kryzysu zadłużeniowego i finansowego, szczególnie odpowiednie reformy strukturalne, powinny iść w parze ze środkami na rzecz pobudzenia długofalowej konkurencyjności i wzrostu europejskiej gospodarki i odbudowy zaufania;

| 3. | zgadza się z Komisją, że konsolidacja fiskalna sprzyjająca wzrostowi gospodarczemu jest konieczna do wyjścia z kryzysu; przypomina, że kluczowym elementem relacji między wzrostem a konsolidacją jest struktura konsolidacji; zaznacza w związku z tym, że choć odpowiedni zestaw środków po stronie wydatków i dochodów zależy od konkretnego kontekstu, to jednak konsolidacja oparta na cięciu bezproduktywnych wydatków, a nie zwiększaniu dochodów, wykazuje tendencję do większej trwałości i lepszego pobudzania wzrostu w średnim okresie, ale w krótkim okresie powoduje raczej recesję; |
| --- | --- |

3.

zgadza się z Komisją, że konsolidacja fiskalna sprzyjająca wzrostowi gospodarczemu jest konieczna do wyjścia z kryzysu; przypomina, że kluczowym elementem relacji między wzrostem a konsolidacją jest struktura konsolidacji; zaznacza w związku z tym, że choć odpowiedni zestaw środków po stronie wydatków i dochodów zależy od konkretnego kontekstu, to jednak konsolidacja oparta na cięciu bezproduktywnych wydatków, a nie zwiększaniu dochodów, wykazuje tendencję do większej trwałości i lepszego pobudzania wzrostu w średnim okresie, ale w krótkim okresie powoduje raczej recesję;

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje zawarty w „dwupaku” projekt postanowienia dotyczącego podniesienia jakości nadzoru i oceny finansów publicznych oraz analizy kosztów i korzyści wiążących się z inwestycjami publicznymi; |
| --- | --- |

4.

z zadowoleniem przyjmuje zawarty w „dwupaku” projekt postanowienia dotyczącego podniesienia jakości nadzoru i oceny finansów publicznych oraz analizy kosztów i korzyści wiążących się z inwestycjami publicznymi;

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje zawarty w „dwupaku” projekt postanowień wspierających dialog gospodarczy oraz ogólny nadzór nad procesem europejskiego semestru parlamentów narodowych oraz Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

5.

z zadowoleniem przyjmuje zawarty w „dwupaku” projekt postanowień wspierających dialog gospodarczy oraz ogólny nadzór nad procesem europejskiego semestru parlamentów narodowych oraz Parlamentu Europejskiego;

| 6. | ubolewa nad tym, że w państwach członkowskich nie wdraża się strategii ani działań uzgodnionych na szczeblu unijnym, co uniemożliwia wykorzystanie pełnego potencjału tych środków; |
| --- | --- |

6.

ubolewa nad tym, że w państwach członkowskich nie wdraża się strategii ani działań uzgodnionych na szczeblu unijnym, co uniemożliwia wykorzystanie pełnego potencjału tych środków;

| 7. | wzywa Komisję do uważnego śledzenia kierunku swojej polityki i dostosowania go do ogólnej oceny kosztów i korzyści wiążących się z kombinacją polityki wdrożoną w Unii, a także do skorygowania i doprecyzowania swych zaleceń w zakresie polityki na kolejny rok, jak określiła to w rocznej analizie wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

7.

wzywa Komisję do uważnego śledzenia kierunku swojej polityki i dostosowania go do ogólnej oceny kosztów i korzyści wiążących się z kombinacją polityki wdrożoną w Unii, a także do skorygowania i doprecyzowania swych zaleceń w zakresie polityki na kolejny rok, jak określiła to w rocznej analizie wzrostu gospodarczego;

| 8. | nalega, aby państwa członkowskie skorygowały nadmierne deficyty w terminach wyznaczonych przez Radę; przypomina, że w tzw. „sześciopaku” przewidziany jest pewien poziom elastyczności; |
| --- | --- |

8.

nalega, aby państwa członkowskie skorygowały nadmierne deficyty w terminach wyznaczonych przez Radę; przypomina, że w tzw. „sześciopaku” przewidziany jest pewien poziom elastyczności;

| 9. | zachęca państwa członkowskie do ulepszenia swoich wewnętrznych ram fiskalnych z myślą o promowaniu skutecznej i zrównoważonej polityki budżetowej; |
| --- | --- |

9.

zachęca państwa członkowskie do ulepszenia swoich wewnętrznych ram fiskalnych z myślą o promowaniu skutecznej i zrównoważonej polityki budżetowej;

| 10. | podkreśla, że państwa członkowskie powinny kontynuować zróżnicowane strategie dyktowane ich sytuacjami budżetowymi oraz nalega na to, by państwa członkowskie utrzymały wzrost swoich wydatków publicznych poniżej wskaźnika średnioterminowej tendencji wzrostu PKB; |
| --- | --- |

10.

podkreśla, że państwa członkowskie powinny kontynuować zróżnicowane strategie dyktowane ich sytuacjami budżetowymi oraz nalega na to, by państwa członkowskie utrzymały wzrost swoich wydatków publicznych poniżej wskaźnika średnioterminowej tendencji wzrostu PKB;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie roli jednolitego rynku i konieczność zniesienia licznych barier, jakie nadal występują w sektorze usług; przypomina, że droga do prawdziwie jednolitego europejskiego rynku jest jeszcze daleka; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie roli jednolitego rynku i konieczność zniesienia licznych barier, jakie nadal występują w sektorze usług; przypomina, że droga do prawdziwie jednolitego europejskiego rynku jest jeszcze daleka;

| 12. | wzywa Komisję do monitorowania sytuacji państw członkowskich w świetle znacznego pogorszenia koniunktury w rozumieniu paktu stabilności i wzrostu; |
| --- | --- |

12.

wzywa Komisję do monitorowania sytuacji państw członkowskich w świetle znacznego pogorszenia koniunktury w rozumieniu paktu stabilności i wzrostu;

| 13. | wzywa Komisję i Radę do zrównoważenia potrzeb w zakresie efektywnych inwestycji prywatnych i publicznych z celami konsolidacji fiskalnej poprzez dokładną ocenę programów inwestycji wspierających wzrost gospodarczy w swej ocenie programów stabilności i konwergencji, z pełnym poszanowaniem postanowień określonych w prawodawstwie unijnym; jest zdania, że konsolidacja fiskalna sprzyjająca wzrostowi gospodarczemu może jednocześnie przywrócić równowagę finansów publicznych oraz zaufanie inwestorów; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję i Radę do zrównoważenia potrzeb w zakresie efektywnych inwestycji prywatnych i publicznych z celami konsolidacji fiskalnej poprzez dokładną ocenę programów inwestycji wspierających wzrost gospodarczy w swej ocenie programów stabilności i konwergencji, z pełnym poszanowaniem postanowień określonych w prawodawstwie unijnym; jest zdania, że konsolidacja fiskalna sprzyjająca wzrostowi gospodarczemu może jednocześnie przywrócić równowagę finansów publicznych oraz zaufanie inwestorów;

| 14. | oczekuje w związku z tym sprawozdania Komisji dotyczącego jakości wydatków publicznych oraz korekty – w granicach ram unijnych – zakresu ewentualnych działań dotyczących kwalifikacji programów inwestycyjnych; |
| --- | --- |

14.

oczekuje w związku z tym sprawozdania Komisji dotyczącego jakości wydatków publicznych oraz korekty – w granicach ram unijnych – zakresu ewentualnych działań dotyczących kwalifikacji programów inwestycyjnych;

| 15. | wzywa Komisję do rozpoczęcia w trybie pilnym opracowywania sposobu na zapewnienie, by równolegle do elementów trwałej dyscypliny fiskalnej wysunięto konkretne propozycje dotyczące wzrostu gospodarczego i miejsc pracy oraz wspierające prywatne inwestycje, które tworzą elementy wzrostu gospodarczego, solidarność między państwami członkowskimi oraz demokratyczną legitymację, a także niezbędnych reform strukturalnych, w szczególności mających na celu zmniejszenie bezrobocia osób młodych poprzez lepsze dopasowanie ich kwalifikacji do popytu na pracę, zwalczanie segmentacji rynku pracy, poprawę stabilności systemów emerytalnych, podniesienie wydajności systemów opodatkowania, zwiększenie konkurencyjności w odnośnych obszarach sektora usług, ułatwienie dostępu do kredytów, zmniejszenie biurokracji, wyeliminowanie zbędnych warstw systemu zarządzania oraz możliwości uchylania się od opodatkowania; z zadowoleniem przyjmuje zwiększoną legitymację demokratyczną w ramach europejskiego semestru; przypomina o konieczności dalszego zwiększenia legitymacji demokratycznej w ramach europejskiego semestru; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję do rozpoczęcia w trybie pilnym opracowywania sposobu na zapewnienie, by równolegle do elementów trwałej dyscypliny fiskalnej wysunięto konkretne propozycje dotyczące wzrostu gospodarczego i miejsc pracy oraz wspierające prywatne inwestycje, które tworzą elementy wzrostu gospodarczego, solidarność między państwami członkowskimi oraz demokratyczną legitymację, a także niezbędnych reform strukturalnych, w szczególności mających na celu zmniejszenie bezrobocia osób młodych poprzez lepsze dopasowanie ich kwalifikacji do popytu na pracę, zwalczanie segmentacji rynku pracy, poprawę stabilności systemów emerytalnych, podniesienie wydajności systemów opodatkowania, zwiększenie konkurencyjności w odnośnych obszarach sektora usług, ułatwienie dostępu do kredytów, zmniejszenie biurokracji, wyeliminowanie zbędnych warstw systemu zarządzania oraz możliwości uchylania się od opodatkowania; z zadowoleniem przyjmuje zwiększoną legitymację demokratyczną w ramach europejskiego semestru; przypomina o konieczności dalszego zwiększenia legitymacji demokratycznej w ramach europejskiego semestru;

| 16. | wzywa Komisję i Radę do stałego dostosowywania i dalszego udoskonalania jakości, specyfiki krajowej i trafności zaleceń kierowanych do poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

16.

wzywa Komisję i Radę do stałego dostosowywania i dalszego udoskonalania jakości, specyfiki krajowej i trafności zaleceń kierowanych do poszczególnych krajów;

| 17. | przypomina, że w celu podtrzymania wiarygodności rocznej analizy wzrostu gospodarczego i całego semestru Rada powinna uzasadniać powody ewentualnego niestosowania zaleceń Komisji opartych na rocznej analizie wzrostu gospodarczego; z zadowoleniem przyjmuje podejście „przestrzegaj lub wyjaśnij” wprowadzone w tzw. „sześciopaku” jeśli chodzi o zalecenia dla poszczególnych krajów, zgodnie z którymi Rada jest publicznie odpowiedzialna za wszelkie zmiany, które wprowadza do wniosków Komisji, i uważa, że ta zasada powinna zostać w praktyce zaostrzona; |
| --- | --- |

17.

przypomina, że w celu podtrzymania wiarygodności rocznej analizy wzrostu gospodarczego i całego semestru Rada powinna uzasadniać powody ewentualnego niestosowania zaleceń Komisji opartych na rocznej analizie wzrostu gospodarczego; z zadowoleniem przyjmuje podejście „przestrzegaj lub wyjaśnij” wprowadzone w tzw. „sześciopaku” jeśli chodzi o zalecenia dla poszczególnych krajów, zgodnie z którymi Rada jest publicznie odpowiedzialna za wszelkie zmiany, które wprowadza do wniosków Komisji, i uważa, że ta zasada powinna zostać w praktyce zaostrzona;

| 18. | wzywa Komisję i Radę do zapewnienia zwiększenia i zoptymalizowania inwestycji w badania naukowe, rozwój i innowacje oraz przekształcenia przez europejskie sektory publiczne i prywatne rezultatów tych inwestycji w konkurencyjny atut i wzrost produktywności; |
| --- | --- |

18.

wzywa Komisję i Radę do zapewnienia zwiększenia i zoptymalizowania inwestycji w badania naukowe, rozwój i innowacje oraz przekształcenia przez europejskie sektory publiczne i prywatne rezultatów tych inwestycji w konkurencyjny atut i wzrost produktywności;

| 19. | wzywa Komisję i Radę do zwiększenia wysiłków na rzecz ograniczenia zależności od importu energii i surowców w celu zbudowania Europy bardziej zrównoważonej pod względem ekologicznym, gospodarczym i społecznym; |
| --- | --- |

19.

wzywa Komisję i Radę do zwiększenia wysiłków na rzecz ograniczenia zależności od importu energii i surowców w celu zbudowania Europy bardziej zrównoważonej pod względem ekologicznym, gospodarczym i społecznym;

| 20. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia w trybie pilnym wieloletnich ram finansowych (WRF), co zapewni wzmocnienie roli tych ram jako źródła niezwykle potrzebnych długoterminowych inwestycji w sektory i działania wspierające trwały wzrost gospodarczy i zwiększające liczbę miejsc pracy; podkreśla znaczenie struktury unijnego budżetu, która powinna wspierać inwestycje w obszarach przynoszących wartość dodaną; |
| --- | --- |

20.

wzywa państwa członkowskie do przyjęcia w trybie pilnym wieloletnich ram finansowych (WRF), co zapewni wzmocnienie roli tych ram jako źródła niezwykle potrzebnych długoterminowych inwestycji w sektory i działania wspierające trwały wzrost gospodarczy i zwiększające liczbę miejsc pracy; podkreśla znaczenie struktury unijnego budżetu, która powinna wspierać inwestycje w obszarach przynoszących wartość dodaną;

| 21. | wzywa Komisję do zaproponowania całościowego podejścia do kwestii trwałego wzrostu z myślą o realizacji celów strategii „Europa 2020”, które powinno obejmować urzeczywistnienie rynku wewnętrznego, zwiększenie konkurencji, europejską politykę przemysłową z prawdziwego zdarzenia, solidną i odpowiednio ukierunkowaną politykę spójności oraz gwarancję, że Europa będzie wykorzystywała wszystkie swe siły i wpływy w zewnętrznych stosunkach handlowych; wzywa Komisję do wykorzystania w pełni zasobów wzrostu wywodzących się z bezpośrednich inwestycji zagranicznych i handlu z krajami trzecimi, zwłaszcza poprzez zacieśnienie i rozszerzenie transatlantyckich stosunków gospodarczych; taki plan działań powinien obejmować pochodne cele odnowienia i otwarcia rynku transatlantyckiego, ugruntowania podstawowych zasad międzynarodowego porządku gospodarczego oraz rozszerzenia wielostronnego systemu opartego na zasadach w celu włączenia do niego nowych członków i nowych obszarów zapewniających możliwości gospodarcze; apeluje również do Komisji o przyspieszenie zakończenia trwającego procesu zawierania umów o wolnym handlu; |
| --- | --- |

21.

wzywa Komisję do zaproponowania całościowego podejścia do kwestii trwałego wzrostu z myślą o realizacji celów strategii „Europa 2020”, które powinno obejmować urzeczywistnienie rynku wewnętrznego, zwiększenie konkurencji, europejską politykę przemysłową z prawdziwego zdarzenia, solidną i odpowiednio ukierunkowaną politykę spójności oraz gwarancję, że Europa będzie wykorzystywała wszystkie swe siły i wpływy w zewnętrznych stosunkach handlowych; wzywa Komisję do wykorzystania w pełni zasobów wzrostu wywodzących się z bezpośrednich inwestycji zagranicznych i handlu z krajami trzecimi, zwłaszcza poprzez zacieśnienie i rozszerzenie transatlantyckich stosunków gospodarczych; taki plan działań powinien obejmować pochodne cele odnowienia i otwarcia rynku transatlantyckiego, ugruntowania podstawowych zasad międzynarodowego porządku gospodarczego oraz rozszerzenia wielostronnego systemu opartego na zasadach w celu włączenia do niego nowych członków i nowych obszarów zapewniających możliwości gospodarcze; apeluje również do Komisji o przyspieszenie zakończenia trwającego procesu zawierania umów o wolnym handlu;

| 22. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie roli jednolitego rynku i konieczność zniesienia licznych barier, jakie nadal występują w sektorze usług; przypomina, że droga do prawdziwie jednolitego europejskiego rynku jest jeszcze daleka; wzywa Komisję do poprawy egzekwowania wdrożenia prawodawstwa w zakresie rynku wewnętrznego; wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia prawodawstwa w zakresie rynku wewnętrznego, zwłaszcza dyrektywy usługowej; |
| --- | --- |

22.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie roli jednolitego rynku i konieczność zniesienia licznych barier, jakie nadal występują w sektorze usług; przypomina, że droga do prawdziwie jednolitego europejskiego rynku jest jeszcze daleka; wzywa Komisję do poprawy egzekwowania wdrożenia prawodawstwa w zakresie rynku wewnętrznego; wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia prawodawstwa w zakresie rynku wewnętrznego, zwłaszcza dyrektywy usługowej;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje pierwsze sprawozdanie dotyczące stanu integracji jednolitego rynku na 2013 r. dołączone do rocznej analizy wzrostu gospodarczego i stanowiące jej uzupełnienie; podkreśla, że jednolity rynek odgrywa kluczową rolę w przywracaniu konkurencyjności Unii, a więc także lewarowaniu wzrost gospodarczego i zatrudnienia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do właściwego wyeliminowania braków w zaleceniach dla poszczególnych krajów oraz do wzmocnienia ciągłej i regularnej oceny wdrożenia i egzekwowania postanowień dotyczących jednolitego rynku na rzecz poprawy wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje pierwsze sprawozdanie dotyczące stanu integracji jednolitego rynku na 2013 r. dołączone do rocznej analizy wzrostu gospodarczego i stanowiące jej uzupełnienie; podkreśla, że jednolity rynek odgrywa kluczową rolę w przywracaniu konkurencyjności Unii, a więc także lewarowaniu wzrost gospodarczego i zatrudnienia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do właściwego wyeliminowania braków w zaleceniach dla poszczególnych krajów oraz do wzmocnienia ciągłej i regularnej oceny wdrożenia i egzekwowania postanowień dotyczących jednolitego rynku na rzecz poprawy wzrostu gospodarczego;

| 24. | jest zaniepokojony tym, że wiele państw członkowskich pozostaje w tyle pod względem produktywności; nalega na rolę reform strukturalnych w zaradzaniu temu problemowi; zwraca się do Komisji o sporządzenie sprawozdania w ramach jej następnej rocznej analizy wzrostu gospodarczego dotyczącego monitorowania rozwoju sytuacji w odniesieniu do produkcyjności kapitału i zasobów; |
| --- | --- |

24.

jest zaniepokojony tym, że wiele państw członkowskich pozostaje w tyle pod względem produktywności; nalega na rolę reform strukturalnych w zaradzaniu temu problemowi; zwraca się do Komisji o sporządzenie sprawozdania w ramach jej następnej rocznej analizy wzrostu gospodarczego dotyczącego monitorowania rozwoju sytuacji w odniesieniu do produkcyjności kapitału i zasobów;

| 25. | podkreśla, że ścisłe egzekwowanie unijnej polityki konkurencji, opartej na zasadach otwartego rynku i równych warunkach we wszystkich sektorach, jest kamieniem węgielnym sprawnie funkcjonującego rynku wewnętrznego oraz warunkiem dla tworzenia trwałych i opartych na wiedzy miejsc pracy; |
| --- | --- |

25.

podkreśla, że ścisłe egzekwowanie unijnej polityki konkurencji, opartej na zasadach otwartego rynku i równych warunkach we wszystkich sektorach, jest kamieniem węgielnym sprawnie funkcjonującego rynku wewnętrznego oraz warunkiem dla tworzenia trwałych i opartych na wiedzy miejsc pracy;

| 26. | podkreśla, że zdecydowane wysiłki wkładane przez państwa członkowskie w utrzymanie finansów publicznych na odpowiednim poziomie są konieczne, lecz mogą się powieść tylko wtedy, gdy ograniczane będą nadmierne zakłócenia równowagi makroekonomicznej; zwraca uwagę, że jednoczesne osiągnięcie tych celów możliwe jest tylko dzięki wzrostowi w strefie euro jako całości; |
| --- | --- |

26.

podkreśla, że zdecydowane wysiłki wkładane przez państwa członkowskie w utrzymanie finansów publicznych na odpowiednim poziomie są konieczne, lecz mogą się powieść tylko wtedy, gdy ograniczane będą nadmierne zakłócenia równowagi makroekonomicznej; zwraca uwagę, że jednoczesne osiągnięcie tych celów możliwe jest tylko dzięki wzrostowi w strefie euro jako całości;

| 27. | przyjmuje do wiadomości dodanie nowego wskaźnika do tablicy wskaźników dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej w odniesieniu do sektora finansowego; ubolewa nad tym, że Komisja nie zastosowała się do procedury przewidzianej w rozporządzeniu (UE) nr 1176/2011, zgodnie z którym: „Komisja powinna ściśle współpracować z Parlamentem Europejskim i Radą przy opracowywaniu tabeli wskaźników oraz zestawu wskaźników makroekonomicznych i makrofinansowych dla państw członkowskich”, a dokładniej zgodnie z którym „Komisja powinna przedstawić propozycje dotyczące planów określenia wskaźników i progów oraz ich zmian właściwym komisjom Parlamentu Europejskiego i Rady, tak, aby mogły one przedłożyć swoje komentarze”; |
| --- | --- |

27.

przyjmuje do wiadomości dodanie nowego wskaźnika do tablicy wskaźników dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej w odniesieniu do sektora finansowego; ubolewa nad tym, że Komisja nie zastosowała się do procedury przewidzianej w rozporządzeniu (UE) nr 1176/2011, zgodnie z którym: „Komisja powinna ściśle współpracować z Parlamentem Europejskim i Radą przy opracowywaniu tabeli wskaźników oraz zestawu wskaźników makroekonomicznych i makrofinansowych dla państw członkowskich”, a dokładniej zgodnie z którym „Komisja powinna przedstawić propozycje dotyczące planów określenia wskaźników i progów oraz ich zmian właściwym komisjom Parlamentu Europejskiego i Rady, tak, aby mogły one przedłożyć swoje komentarze”;

| 28. | przypomina Komisji, że aby zbudować międzyinstytucjonalne zaufanie i nawiązać dialog ekonomiczny na wysokim poziomie, niezwykle istotne jest ściślejsze przestrzeganie w przyszłości wymogów procedury przewidzianej w rozporządzeniu (UE) nr 1176/2011; |
| --- | --- |

28.

przypomina Komisji, że aby zbudować międzyinstytucjonalne zaufanie i nawiązać dialog ekonomiczny na wysokim poziomie, niezwykle istotne jest ściślejsze przestrzeganie w przyszłości wymogów procedury przewidzianej w rozporządzeniu (UE) nr 1176/2011;

| 29. | wzywa Komisję i Radę do podjęcia rzetelnego i szybkiego działania, by nadać prawdziwą doniosłość i skuteczność Paktowi na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia przyjętemu przez Radę Europejską w dniach 28–29 czerwca 2012 r.; |
| --- | --- |

29.

wzywa Komisję i Radę do podjęcia rzetelnego i szybkiego działania, by nadać prawdziwą doniosłość i skuteczność Paktowi na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia przyjętemu przez Radę Europejską w dniach 28–29 czerwca 2012 r.;

| 30. | apeluje o szybkie przyjęcie tzw. „dwupaku”; |
| --- | --- |

30.

apeluje o szybkie przyjęcie tzw. „dwupaku”;

| 31. | przyjmuje do wiadomości wejście w życie Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu (paktu fiskalnego); uznaje, że należy jak najszybciej dokonać transpozycji paktu fiskalnego do wtórnego prawodawstwa Unii Europejskiej w oparciu o ocenę doświadczeń wynikających z jego wdrożenia i zgodnie z TUE i TFUE; |
| --- | --- |

31.

przyjmuje do wiadomości wejście w życie Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu (paktu fiskalnego); uznaje, że należy jak najszybciej dokonać transpozycji paktu fiskalnego do wtórnego prawodawstwa Unii Europejskiej w oparciu o ocenę doświadczeń wynikających z jego wdrożenia i zgodnie z TUE i TFUE;

| 32. | z zadowoleniem przyjmuje „Plan działania zakładający poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania” Komisji, zalecenia w sprawie „środków, które mają zachęcić państwa trzecie do stosowania minimalnych norm w zakresie dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania” oraz zalecenia w sprawie „agresywnego planowania podatkowego”, przyjęte przez Komisję w dniu 6 grudnia 2012 r.; wspiera proaktywne stanowisko przyjęte przez Komisję, szczególnie przez Komisarza ds. podatków i unii celnej, audytu i zwalczania nadużyć finansowych; wzywa państwa członkowskie do realizacji działań następczych wynikających z zaleceń Komisji, podjęcia natychmiastowego i skoordynowanego działania przeciwko rajom podatkowym i agresywnemu planowaniu podatkowemu, a w ten sposób – zagwarantowania sprawiedliwszego podziału wysiłku podatkowego i podniesienia dochodów państw członkowskich; |
| --- | --- |

32.

z zadowoleniem przyjmuje „Plan działania zakładający poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania” Komisji, zalecenia w sprawie „środków, które mają zachęcić państwa trzecie do stosowania minimalnych norm w zakresie dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania” oraz zalecenia w sprawie „agresywnego planowania podatkowego”, przyjęte przez Komisję w dniu 6 grudnia 2012 r.; wspiera proaktywne stanowisko przyjęte przez Komisję, szczególnie przez Komisarza ds. podatków i unii celnej, audytu i zwalczania nadużyć finansowych; wzywa państwa członkowskie do realizacji działań następczych wynikających z zaleceń Komisji, podjęcia natychmiastowego i skoordynowanego działania przeciwko rajom podatkowym i agresywnemu planowaniu podatkowemu, a w ten sposób – zagwarantowania sprawiedliwszego podziału wysiłku podatkowego i podniesienia dochodów państw członkowskich;

| 33. | uznaje za pozytywne to, że wreszcie wszystkie państwa członkowskie uznają istotne znaczenie podjęcia działań na rzecz walki z unikaniem opodatkowania i oszustwami podatkowymi, również w czasie problemów budżetowych i kryzysu gospodarczego, jak stwierdzono we wnioskach Rady ds. Gospodarczych i Finansowych z dnia 13 listopada 2012 r.; |
| --- | --- |

33.

uznaje za pozytywne to, że wreszcie wszystkie państwa członkowskie uznają istotne znaczenie podjęcia działań na rzecz walki z unikaniem opodatkowania i oszustwami podatkowymi, również w czasie problemów budżetowych i kryzysu gospodarczego, jak stwierdzono we wnioskach Rady ds. Gospodarczych i Finansowych z dnia 13 listopada 2012 r.;

| 34. | przypomina, że celem wspólnego prawodawstwa w zakresie ram budżetowych państw członkowskich jest dopilnowanie, aby państwa członkowskie stale przestrzegały wspólnie uzgodnionych zasad, nie zaś określanie decyzji politycznych państw członkowskich; |
| --- | --- |

34.

przypomina, że celem wspólnego prawodawstwa w zakresie ram budżetowych państw członkowskich jest dopilnowanie, aby państwa członkowskie stale przestrzegały wspólnie uzgodnionych zasad, nie zaś określanie decyzji politycznych państw członkowskich;

| 35. | apeluje do Komisji, aby każdego roku na początku listopada, począwszy od 4–5 listopada 2013 r., przedstawiała roczną analizę wzrostu gospodarczego właściwym komisjom Parlamentu, w celu zapewnienia Parlamentowi odpowiedniego czasu na wydanie swych opinii w kolejnych europejskich semestrach; |
| --- | --- |

35.

apeluje do Komisji, aby każdego roku na początku listopada, począwszy od 4–5 listopada 2013 r., przedstawiała roczną analizę wzrostu gospodarczego właściwym komisjom Parlamentu, w celu zapewnienia Parlamentowi odpowiedniego czasu na wydanie swych opinii w kolejnych europejskich semestrach;

| 36. | ubolewa, że w swoim komunikacie na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego na rok 2013 (COM(2012)0750) Komisja nie zajęła się należycie rolą unijnego budżetu w procesie europejskiego semestru; w szczególności ubolewa nad tym, że Komisja, proponując kluczowe priorytety, nie zdołała przedstawić faktycznych i konkretnych danych, w jaki sposób unijny budżet może w istocie odegrać rolę siły napędowej, katalizatora, synergii i uzupełnienia wobec polityki i inwestycji na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym, które realizuje się dla wdrożenia tych priorytetów; |
| --- | --- |

36.

ubolewa, że w swoim komunikacie na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego na rok 2013 (COM(2012)0750) Komisja nie zajęła się należycie rolą unijnego budżetu w procesie europejskiego semestru; w szczególności ubolewa nad tym, że Komisja, proponując kluczowe priorytety, nie zdołała przedstawić faktycznych i konkretnych danych, w jaki sposób unijny budżet może w istocie odegrać rolę siły napędowej, katalizatora, synergii i uzupełnienia wobec polityki i inwestycji na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym, które realizuje się dla wdrożenia tych priorytetów;

| 37. | jest przekonany, że finansowanie na szczeblu UE może przynieść oszczędności w budżetach wszystkich państw członkowskich, co należy podkreślić; uważa, że budżet UE ma do odegrania zasadniczą rolę w pobudzaniu wzrostu, tworzeniu nowych miejsc pracy i skutecznym zmniejszaniu nierównowagi makroekonomicznej w całej Unii, a także przede wszystkim w osiągnięciu celów UE 2020; ponownie ubolewa, że Komisja nie zdołała zająć się tą kwestią w swoim komunikacie na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

37.

jest przekonany, że finansowanie na szczeblu UE może przynieść oszczędności w budżetach wszystkich państw członkowskich, co należy podkreślić; uważa, że budżet UE ma do odegrania zasadniczą rolę w pobudzaniu wzrostu, tworzeniu nowych miejsc pracy i skutecznym zmniejszaniu nierównowagi makroekonomicznej w całej Unii, a także przede wszystkim w osiągnięciu celów UE 2020; ponownie ubolewa, że Komisja nie zdołała zająć się tą kwestią w swoim komunikacie na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego;

| 38. | odnotowuje ocenę Komisji, że całkowite poziomy zadłużenia podmiotów publicznych i prywatnych ograniczają zakres nowych działań i inwestycji w państwach członkowskich; wzywa jednak państwa członkowskie, aby nie uważały swoich składek do budżetu UE opartych na DNB za zmienną dostosowawczą w ramach działań na rzecz konsolidacji ani nie dążyły do sztucznego ograniczenia ilości wydatków z budżetu UE przeznaczonych na zwiększenie wzrostu gospodarczego wbrew zobowiązaniom politycznym, które podjęły na najwyższym szczeblu; jest jednak w pełni świadomy, że wzrost poziomu płatności w budżecie UE wywołał napięcie gospodarcze spowodowane potrzebą konsolidacji finansów publicznych w perspektywie krótkoterminowej, a z drugiej strony potencjalnym zwiększeniem składek niektórych państw członkowskich opartych na DNB; ponownie zgłasza zatem swój zdecydowany postulat dotyczący reformy zasad finansowania budżetu UE – która ma zostać ustalona w ramach negocjacji w sprawie WRF na lata 2014-2020 – polegającej na zmniejszeniu części składek państw członkowskich opartych na DNB do 40 % do 2020 r., co przyczyni się do ich działań na rzecz konsolidacji (1); |
| --- | --- |

38.

odnotowuje ocenę Komisji, że całkowite poziomy zadłużenia podmiotów publicznych i prywatnych ograniczają zakres nowych działań i inwestycji w państwach członkowskich; wzywa jednak państwa członkowskie, aby nie uważały swoich składek do budżetu UE opartych na DNB za zmienną dostosowawczą w ramach działań na rzecz konsolidacji ani nie dążyły do sztucznego ograniczenia ilości wydatków z budżetu UE przeznaczonych na zwiększenie wzrostu gospodarczego wbrew zobowiązaniom politycznym, które podjęły na najwyższym szczeblu; jest jednak w pełni świadomy, że wzrost poziomu płatności w budżecie UE wywołał napięcie gospodarcze spowodowane potrzebą konsolidacji finansów publicznych w perspektywie krótkoterminowej, a z drugiej strony potencjalnym zwiększeniem składek niektórych państw członkowskich opartych na DNB; ponownie zgłasza zatem swój zdecydowany postulat dotyczący reformy zasad finansowania budżetu UE – która ma zostać ustalona w ramach negocjacji w sprawie WRF na lata 2014-2020 – polegającej na zmniejszeniu części składek państw członkowskich opartych na DNB do 40 % do 2020 r., co przyczyni się do ich działań na rzecz konsolidacji (1);

| 39. | przypomina, że budżet europejski jest w pierwszym rzędzie budżetem inwestycyjnym, przy czym 94 % jego całości jest reinwestowane w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

39.

przypomina, że budżet europejski jest w pierwszym rzędzie budżetem inwestycyjnym, przy czym 94 % jego całości jest reinwestowane w państwach członkowskich;

| 40. | zwraca się do Komisji o udzielenie zaktualizowanych informacji w sprawie obecnych wysiłków państw członkowskich zmierzających do przeprogramowania i przyspieszenia wykorzystywania unijnych funduszy strukturalnych i spójnościowych, tak by wspierać wzrost i spójność społeczną, zwłaszcza w odniesieniu do MŚP, oraz by przeciwdziałać bezrobociu wśród młodzieży; |
| --- | --- |

40.

zwraca się do Komisji o udzielenie zaktualizowanych informacji w sprawie obecnych wysiłków państw członkowskich zmierzających do przeprogramowania i przyspieszenia wykorzystywania unijnych funduszy strukturalnych i spójnościowych, tak by wspierać wzrost i spójność społeczną, zwłaszcza w odniesieniu do MŚP, oraz by przeciwdziałać bezrobociu wśród młodzieży;

| 41. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

41.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0245.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/55 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/55

---

P7_TA(2013)0053

Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2013 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego 2013 (2012/2257(INI))

(2016/C 024/09)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

| — | uwzględniając art. 9, 151 i 153 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 9, 151 i 153 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 145, 148, 152 oraz art. 153 ust. 5 TFUE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 145, 148, 152 oraz art. 153 ust. 5 TFUE,

| — | uwzględniając art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. w sprawie rocznej analizy wzrostu na 2013 r. (COM(2012)0750) oraz załączony do niego projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. w sprawie rocznej analizy wzrostu na 2013 r. (COM(2012)0750) oraz załączony do niego projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 listopada 2011 r. w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2012 r. (COM(2011)0815) oraz załączony do niego projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 listopada 2011 r. w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2012 r. (COM(2011)0815) oraz załączony do niego projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia,

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 26 października 2012 r. w sprawie europejskiego okresu oceny koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na rok 2012 (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 26 października 2012 r. w sprawie europejskiego okresu oceny koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na rok 2012 (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego okresu oceny na potrzeby koordynacji polityki gospodarczej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego okresu oceny na potrzeby koordynacji polityki gospodarczej (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając swoje stanowisko z dnia 8 września 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityki zatrudnienia państw członkowskich: zintegrowane wytyczne dotyczące strategii Europa 2020 – część druga (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 8 września 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityki zatrudnienia państw członkowskich: zintegrowane wytyczne dotyczące strategii Europa 2020 – część druga (3),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2010/707/UE z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2010/707/UE z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (4),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 kwietnia 2012 r. zatytułowany „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012)0173), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 kwietnia 2012 r. zatytułowany „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012)0173),

| — | uwzględniając pytanie ustne O-000120/2012 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie komunikatu „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie ustne O-000120/2012 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie komunikatu „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (5),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 listopada 2010 r. zatytułowany „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia: europejski wkład w pełne zatrudnienie” (COM(2010)0682) (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 listopada 2010 r. zatytułowany „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia: europejski wkład w pełne zatrudnienie” (COM(2010)0682) (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2011 r. w sprawie Programu na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2011 r. w sprawie Programu na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia (7),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2010 r. zatytułowany „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej” (COM(2010)0758, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2010 r. zatytułowany „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej” (COM(2010)0758,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2011 r. w sprawie europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2011 r. w sprawie europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (8),

| — | uwzględniając zalecenie Komisji 2008/867/WE z dnia 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji 2008/867/WE z dnia 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (9),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inicjatywa »Szanse dla młodzieży«” (COM(2011)0933), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inicjatywa »Szanse dla młodzieży«” (COM(2011)0933),

| — | uwzględniając pytanie ustne B7-0113/2012 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie inicjatywy „Szanse dla młodzieży” (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie ustne B7-0113/2012 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie inicjatywy „Szanse dla młodzieży” (10),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 września 2010 r. zatytułowany „Mobilna młodzież: inicjatywa na rzecz uwolnienia potencjału młodzieży ku inteligentnemu, trwałemu i sprzyjającemu włączeniu społecznemu wzrostowi gospodarczemu w Unii Europejskiej” (COM(2010)0477), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 września 2010 r. zatytułowany „Mobilna młodzież: inicjatywa na rzecz uwolnienia potencjału młodzieży ku inteligentnemu, trwałemu i sprzyjającemu włączeniu społecznemu wzrostowi gospodarczemu w Unii Europejskiej” (COM(2010)0477),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie programu „Mobilna młodzież” – ramy dla ulepszania europejskiego systemu kształcenia ogólnego i zawodowego (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie programu „Mobilna młodzież” – ramy dla ulepszania europejskiego systemu kształcenia ogólnego i zawodowego (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wspierania dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawy statusu osób odbywających staże i praktyki zawodowe (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wspierania dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawy statusu osób odbywających staże i praktyki zawodowe (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 września 2010 r. w sprawie zwiększania potencjału zatrudnienia w nowych zrównoważonych sektorach gospodarki (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 września 2010 r. w sprawie zwiększania potencjału zatrudnienia w nowych zrównoważonych sektorach gospodarki (13),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (14),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie paktu na rzecz inwestycji społecznych – reakcja na kryzys (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie paktu na rzecz inwestycji społecznych – reakcja na kryzys (15),

| — | uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci (2011–2020) przyjęty przez Radę w dniu 7 marca 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci (2011–2020) przyjęty przez Radę w dniu 7 marca 2011 r.,

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącą Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE) oraz Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącą Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE) oraz Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) (16),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotyczącą Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotyczącą Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (17),

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0024/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0024/2013),

| A. | mając na uwadze, że skutki kryzysu w wymiarze społecznym i zatrudnienia są daleko idące oraz że obecnie nasilają je jeszcze wpływ środków konsolidacji fiskalnej wdrożonych w niektórych państwach w odpowiedzi na kryzys zadłużeniowy oraz ograniczona polityka pieniężna w strefie euro, która różni się od polityki pieniężnej wdrożonej w innych głównych regionach gospodarczych oraz nie jest w stanie skutecznie odpowiedzieć na kryzys zadłużeniowy ani promować wzrostu gospodarczego; mając na uwadze, że kryzys ma negatywny wpływ na jakość i liczbę inwestycji społecznych w Europie; mając na uwadze, że strefa euro znajduje się w recesji oraz że UE jest obecnie jedynym głównym regionem na świecie, gdzie bezrobocie stale rośnie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że skutki kryzysu w wymiarze społecznym i zatrudnienia są daleko idące oraz że obecnie nasilają je jeszcze wpływ środków konsolidacji fiskalnej wdrożonych w niektórych państwach w odpowiedzi na kryzys zadłużeniowy oraz ograniczona polityka pieniężna w strefie euro, która różni się od polityki pieniężnej wdrożonej w innych głównych regionach gospodarczych oraz nie jest w stanie skutecznie odpowiedzieć na kryzys zadłużeniowy ani promować wzrostu gospodarczego; mając na uwadze, że kryzys ma negatywny wpływ na jakość i liczbę inwestycji społecznych w Europie; mając na uwadze, że strefa euro znajduje się w recesji oraz że UE jest obecnie jedynym głównym regionem na świecie, gdzie bezrobocie stale rośnie;

| B. | mając na uwadze, że w roku 2012 sytuacja w zakresie zatrudnienia uległa pogorszeniu oraz że perspektywy na rok 2013 są pesymistyczne; mając na uwadze, że segmentacja rynku pracy stale rośnie, długotrwałe bezrobocie osiągnęło alarmująco wysoki poziom, ubóstwo pracujących wciąż jest poważnym problemem, średnie dochody gospodarstw domowych są coraz niższe w wielu państwach członkowskich, natomiast dane wskazują na wyższy poziom i głębsze formy ubóstwa i wykluczenia społecznego, wraz ze wzrostem ubóstwa pracujących i polaryzacji społecznej w wielu państwach członkowskich; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w roku 2012 sytuacja w zakresie zatrudnienia uległa pogorszeniu oraz że perspektywy na rok 2013 są pesymistyczne; mając na uwadze, że segmentacja rynku pracy stale rośnie, długotrwałe bezrobocie osiągnęło alarmująco wysoki poziom, ubóstwo pracujących wciąż jest poważnym problemem, średnie dochody gospodarstw domowych są coraz niższe w wielu państwach członkowskich, natomiast dane wskazują na wyższy poziom i głębsze formy ubóstwa i wykluczenia społecznego, wraz ze wzrostem ubóstwa pracujących i polaryzacji społecznej w wielu państwach członkowskich;

| C. | mając na uwadze, że bezrobocie znacznie wzrosło od 2008 r. i osiągnęło poziom 25 mln osób bezrobotnych w UE, co odpowiada 10,5 % ludności w wieku produkcyjnym; mając na uwadze, że tylko w ciągu ostatnich 12 miesięcy liczba osób bezrobotnych wzrosła o 2 miliony; mając na uwadze, że spadek zatrudnienia jest bardziej widoczny w tych państwach, które prowadzą konsolidację fiskalną na większą skalę; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że bezrobocie znacznie wzrosło od 2008 r. i osiągnęło poziom 25 mln osób bezrobotnych w UE, co odpowiada 10,5 % ludności w wieku produkcyjnym; mając na uwadze, że tylko w ciągu ostatnich 12 miesięcy liczba osób bezrobotnych wzrosła o 2 miliony; mając na uwadze, że spadek zatrudnienia jest bardziej widoczny w tych państwach, które prowadzą konsolidację fiskalną na większą skalę;

| D. | mając na uwadze, że sytuacja na rynku pracy jest szczególnie trudna dla osób młodych, niezależnie od ich poziomu wykształcenia, którym często oferuje się umowy niegwarantujące pewności zatrudnienia oraz nieodpłatne staże; mając na uwadze, że trudna sytuacja młodych ludzi częściowo wynika z dysproporcji pomiędzy zdobytymi umiejętnościami a popytem na rynku pracy, ograniczonej mobilności geograficznej, wczesnego kończenia nauki bez kwalifikacji, braku odpowiednich umiejętności i doświadczenia zawodowego, niepewnych warunków zatrudnienia, ograniczonych możliwości szkoleń oraz nieskuteczności aktywnych polityk rynku pracy; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że sytuacja na rynku pracy jest szczególnie trudna dla osób młodych, niezależnie od ich poziomu wykształcenia, którym często oferuje się umowy niegwarantujące pewności zatrudnienia oraz nieodpłatne staże; mając na uwadze, że trudna sytuacja młodych ludzi częściowo wynika z dysproporcji pomiędzy zdobytymi umiejętnościami a popytem na rynku pracy, ograniczonej mobilności geograficznej, wczesnego kończenia nauki bez kwalifikacji, braku odpowiednich umiejętności i doświadczenia zawodowego, niepewnych warunków zatrudnienia, ograniczonych możliwości szkoleń oraz nieskuteczności aktywnych polityk rynku pracy;

| E. | mając na uwadze, że wśród młodzieży UE więcej niż jedna osoba na pięć jest bezrobotna (22,8 %), zaś w niektórych państwach członkowskich stopa bezrobocia młodzieży przekracza 50 %; mając na uwadze, że ponad 7 mln Europejczyków w wieku poniżej 25 lat to osoby niekształcące się, niepracujące ani nieszkolące się (młodzież NEET); mając na uwadze, że liczba ta ciągle wzrasta oraz że istnieje ryzyko straconego pokolenia; mając na uwadze, że koszt braku działań dotyczących grupy NEET szacuje się na 153 mld EUR w całej UE; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wśród młodzieży UE więcej niż jedna osoba na pięć jest bezrobotna (22,8 %), zaś w niektórych państwach członkowskich stopa bezrobocia młodzieży przekracza 50 %; mając na uwadze, że ponad 7 mln Europejczyków w wieku poniżej 25 lat to osoby niekształcące się, niepracujące ani nieszkolące się (młodzież NEET); mając na uwadze, że liczba ta ciągle wzrasta oraz że istnieje ryzyko straconego pokolenia; mając na uwadze, że koszt braku działań dotyczących grupy NEET szacuje się na 153 mld EUR w całej UE;

| F. | mając na uwadze, że w następstwie posiedzenia Rady Europejskiej w dniu 30 stycznia 2012 r. w ramach inicjatywy „Szanse dla młodzieży”, Komisja wezwała państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia kompleksowych inicjatyw na rzecz zatrudnienia, kształcenia i umiejętności młodzieży, a także do opracowania w ramach krajowych programów reform planów dotyczących pracy młodzieży; mając jednak na uwadze, że większość państw członkowskich nie przedstawiła tych inicjatyw; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w następstwie posiedzenia Rady Europejskiej w dniu 30 stycznia 2012 r. w ramach inicjatywy „Szanse dla młodzieży”, Komisja wezwała państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia kompleksowych inicjatyw na rzecz zatrudnienia, kształcenia i umiejętności młodzieży, a także do opracowania w ramach krajowych programów reform planów dotyczących pracy młodzieży; mając jednak na uwadze, że większość państw członkowskich nie przedstawiła tych inicjatyw;

| G. | mając na uwadze, że osoby zbliżające się do wieku emerytalnego, pracownicy długotrwale bezrobotni, pracownicy spoza UE i pracownicy o niskich kwalifikacjach najsilniej odczuwają skutki kryzysu; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że osoby zbliżające się do wieku emerytalnego, pracownicy długotrwale bezrobotni, pracownicy spoza UE i pracownicy o niskich kwalifikacjach najsilniej odczuwają skutki kryzysu;

| H. | mając na uwadze, że należy przeprowadzić niezbędne reformy mające na celu zapewnienie stabilności systemów emerytalnych; mając na uwadze, że w związku z tym można podnieść faktyczny wiek emerytalny bez podnoszenia obowiązkowego wieku emerytalnego, poprzez ograniczenie liczby osób wcześnie opuszczających rynek pracy; mając na uwadze, że w celu skutecznego podniesienia rzeczywistego wieku emerytalnego reformom systemów emerytalnych muszą towarzyszyć strategie polityczne mające na celu rozwój możliwości zatrudnienia, z uwzględnieniem zapewnienia osobom starszym dostępu do uczenia się przez całe życie, oraz wdrożenie polityk obejmujących korzyści podatkowe zachęcające do kontynuacji pracy zawodowej, a także wsparcie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że należy przeprowadzić niezbędne reformy mające na celu zapewnienie stabilności systemów emerytalnych; mając na uwadze, że w związku z tym można podnieść faktyczny wiek emerytalny bez podnoszenia obowiązkowego wieku emerytalnego, poprzez ograniczenie liczby osób wcześnie opuszczających rynek pracy; mając na uwadze, że w celu skutecznego podniesienia rzeczywistego wieku emerytalnego reformom systemów emerytalnych muszą towarzyszyć strategie polityczne mające na celu rozwój możliwości zatrudnienia, z uwzględnieniem zapewnienia osobom starszym dostępu do uczenia się przez całe życie, oraz wdrożenie polityk obejmujących korzyści podatkowe zachęcające do kontynuacji pracy zawodowej, a także wsparcie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu;

| I. | mając na uwadze, że długotrwałe bezrobocie osiągnęło alarmująco wysoki poziom w drugim kwartale 2012 r., kiedy 11,1 mln bezrobotnych Europejczyków nie miało pracy od ponad 12 miesięcy, co stanowi 4,6 % ludności aktywnej zawodowo; mając na uwadze, że prawdopodobieństwo znalezienia pracy przez bezrobotnych spadło w większości państw członkowskich, a w szczególności w państwach wdrażających znaczące środki konsolidacji fiskalnej; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że długotrwałe bezrobocie osiągnęło alarmująco wysoki poziom w drugim kwartale 2012 r., kiedy 11,1 mln bezrobotnych Europejczyków nie miało pracy od ponad 12 miesięcy, co stanowi 4,6 % ludności aktywnej zawodowo; mając na uwadze, że prawdopodobieństwo znalezienia pracy przez bezrobotnych spadło w większości państw członkowskich, a w szczególności w państwach wdrażających znaczące środki konsolidacji fiskalnej;

| J. | mając na uwadze, że około 120 mln osób zagraża wykluczenie społeczne w UE-27, ponieważ szczególnie grozi im ubóstwo, doświadczają oni pogłębionej deprywacji materialnej lub żyją w gospodarstwach domowych o bardzo niskim udziale w rynku pracy; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że około 120 mln osób zagraża wykluczenie społeczne w UE-27, ponieważ szczególnie grozi im ubóstwo, doświadczają oni pogłębionej deprywacji materialnej lub żyją w gospodarstwach domowych o bardzo niskim udziale w rynku pracy;

| K. | mając na uwadze, że w prawie wszystkich państwach członkowskich ograniczono wydatki na ochronę socjalną, oraz mając na uwadze, że Komitet Ochrony Socjalnej ostrzega przed tym, że coraz większej liczbie ludzi zagraża ubóstwo dochodowe, ubóstwo wśród dzieci, pogłębiona deprywacja materialna oraz wykluczenie społeczne ze względu na wpływ środków konsolidacji fiskalnej; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w prawie wszystkich państwach członkowskich ograniczono wydatki na ochronę socjalną, oraz mając na uwadze, że Komitet Ochrony Socjalnej ostrzega przed tym, że coraz większej liczbie ludzi zagraża ubóstwo dochodowe, ubóstwo wśród dzieci, pogłębiona deprywacja materialna oraz wykluczenie społeczne ze względu na wpływ środków konsolidacji fiskalnej;

| L. | mając na uwadze, że osiągnięcie wzrostu i wysokiego poziomu zatrudnienia jest niezbędne dla naprawy gospodarczej, konsolidacji fiskalnej oraz stabilności państwa opiekuńczego i finansów publicznych w perspektywie długoterminowej; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że osiągnięcie wzrostu i wysokiego poziomu zatrudnienia jest niezbędne dla naprawy gospodarczej, konsolidacji fiskalnej oraz stabilności państwa opiekuńczego i finansów publicznych w perspektywie długoterminowej;

| M. | mając na uwadze, że głównym elementem działań podejmowanych przez państwa członkowskie w reakcji na kryzys powinny być ukierunkowane inwestycje społeczne, ponieważ stanowią one kluczowy element pozwalający osiągać cele dotyczące zatrudnienia, cele społeczne i cele w zakresie kształcenia, określone w strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że głównym elementem działań podejmowanych przez państwa członkowskie w reakcji na kryzys powinny być ukierunkowane inwestycje społeczne, ponieważ stanowią one kluczowy element pozwalający osiągać cele dotyczące zatrudnienia, cele społeczne i cele w zakresie kształcenia, określone w strategii „Europa 2020”;

| N. | mając na uwadze, że w dniu 30 stycznia 2012 r. Rada Europejska oświadczyła, iż „wskaźniki wzrostu gospodarczego i zatrudnienia zaczną znowu wzrastać wyłącznie wtedy, gdy zastosujemy konsekwentne i szeroko zakrojone podejście, łączące inteligentną konsolidację fiskalną zapewniającą inwestycje w przyszły wzrost z rozsądną polityką makroekonomiczną oraz z aktywną strategią zatrudnienia zapewniającą spójność społeczną”; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w dniu 30 stycznia 2012 r. Rada Europejska oświadczyła, iż „wskaźniki wzrostu gospodarczego i zatrudnienia zaczną znowu wzrastać wyłącznie wtedy, gdy zastosujemy konsekwentne i szeroko zakrojone podejście, łączące inteligentną konsolidację fiskalną zapewniającą inwestycje w przyszły wzrost z rozsądną polityką makroekonomiczną oraz z aktywną strategią zatrudnienia zapewniającą spójność społeczną”;

| O. | mając na uwadze, że należy kontynuować konsolidację fiskalną z uwagi na wysoki poziom zadłużenia i długoterminowe wyzwania dla finansów publicznych, lecz z należytym uwzględnieniem faktu, że musi być ona celem średnio- lub długookresowym; mając na uwadze, że konsolidacja fiskalna może mieć negatywny wpływ na wzrost i zatrudnienie w perspektywie krótkoterminowej, w szczególności w państwach znajdujących się w recesji lub mających nieznaczne stopy wzrostu, co osłabia potencjał przyszłego wzrostu i tworzenia miejsc pracy; mając na uwadze, że konsolidacja fiskalna musi być zatem prowadzona w sposób sprzyjający wzrostowi gospodarczemu, tak by nie osłabiła ona potencjału wzrostu gospodarki ani jej tkanki społecznej; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że należy kontynuować konsolidację fiskalną z uwagi na wysoki poziom zadłużenia i długoterminowe wyzwania dla finansów publicznych, lecz z należytym uwzględnieniem faktu, że musi być ona celem średnio- lub długookresowym; mając na uwadze, że konsolidacja fiskalna może mieć negatywny wpływ na wzrost i zatrudnienie w perspektywie krótkoterminowej, w szczególności w państwach znajdujących się w recesji lub mających nieznaczne stopy wzrostu, co osłabia potencjał przyszłego wzrostu i tworzenia miejsc pracy; mając na uwadze, że konsolidacja fiskalna musi być zatem prowadzona w sposób sprzyjający wzrostowi gospodarczemu, tak by nie osłabiła ona potencjału wzrostu gospodarki ani jej tkanki społecznej;

| P. | mając na uwadze, że napięcia na rynkach finansowych są nadal wysokie oraz że między państwami członkowskimi wciąż brak jest równowagi w dostępie do finansowania; mając na uwadze, że wysokie składki powodują ryzyko nadmiernego zwiększenia obciążeń związanych z długiem państwowym, przez co wymagają większej konsolidacji fiskalnej, pogłębiają kryzys, a tym samym utrudniają wzrost i tworzenie miejsc pracy; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że napięcia na rynkach finansowych są nadal wysokie oraz że między państwami członkowskimi wciąż brak jest równowagi w dostępie do finansowania; mając na uwadze, że wysokie składki powodują ryzyko nadmiernego zwiększenia obciążeń związanych z długiem państwowym, przez co wymagają większej konsolidacji fiskalnej, pogłębiają kryzys, a tym samym utrudniają wzrost i tworzenie miejsc pracy;

| Q. | mając na uwadze, że pomimo pilnego charakteru sytuacji Unia Europejska ma problem z osiągnięciem prawie każdego z celów strategii „Europa 2020”, a postępy w osiąganiu celów strategii „Europa 2020” w państwach członkowskich są rozczarowujące; mając na uwadze, że zobowiązania określone w krajowych programach reform na rok 2012 są niewystarczające do tego, by osiągnąć większość celów na szczeblu UE; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że pomimo pilnego charakteru sytuacji Unia Europejska ma problem z osiągnięciem prawie każdego z celów strategii „Europa 2020”, a postępy w osiąganiu celów strategii „Europa 2020” w państwach członkowskich są rozczarowujące; mając na uwadze, że zobowiązania określone w krajowych programach reform na rok 2012 są niewystarczające do tego, by osiągnąć większość celów na szczeblu UE;

| R. | mając na uwadze, że inwestycje w kształcenie i szkolenie, badania naukowe i innowacje główne obszary wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy – nadal są niższe niż inwestycje głównych partnerów gospodarczych i konkurentów UE w innych regionach świata; mając na uwadze, że inwestycje produkcyjne w tych obszarach mają kluczowe znaczenie dla trwałego wyjścia z kryzysu, a także dla skonsolidowania gospodarki UE na drodze ku konkurencyjności i wydajności; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że inwestycje w kształcenie i szkolenie, badania naukowe i innowacje główne obszary wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy – nadal są niższe niż inwestycje głównych partnerów gospodarczych i konkurentów UE w innych regionach świata; mając na uwadze, że inwestycje produkcyjne w tych obszarach mają kluczowe znaczenie dla trwałego wyjścia z kryzysu, a także dla skonsolidowania gospodarki UE na drodze ku konkurencyjności i wydajności;

| S. | mając na uwadze, że wymiar płci ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020”, ponieważ kobiety tworzą największą rezerwę jeszcze niewykorzystanej siły roboczej; mając na uwadze, że kobiety tworzą w UE największą grupę społeczną, która żyje w ubóstwie; mając na uwadze, że cięcia w zakresie usług publicznych, takich jak opieka nad dziećmi i opieka nad innymi osobami pozostającymi na utrzymaniu, będą miały negatywne następstwa w odniesieniu do kobiet, a w konsekwencji w odniesieniu do ich zdolności do uczestniczenia w rynku pracy; mając na uwadze, że w całym procesie europejskiego semestru należy zatem zwrócić szczególną uwagę na uwzględnianie aspektu płci i na konkretne strategie polityczne dotyczące kobiet; mając na uwadze, że należy zrównać ustawowy wiek emerytalny kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że wymiar płci ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020”, ponieważ kobiety tworzą największą rezerwę jeszcze niewykorzystanej siły roboczej; mając na uwadze, że kobiety tworzą w UE największą grupę społeczną, która żyje w ubóstwie; mając na uwadze, że cięcia w zakresie usług publicznych, takich jak opieka nad dziećmi i opieka nad innymi osobami pozostającymi na utrzymaniu, będą miały negatywne następstwa w odniesieniu do kobiet, a w konsekwencji w odniesieniu do ich zdolności do uczestniczenia w rynku pracy; mając na uwadze, że w całym procesie europejskiego semestru należy zatem zwrócić szczególną uwagę na uwzględnianie aspektu płci i na konkretne strategie polityczne dotyczące kobiet; mając na uwadze, że należy zrównać ustawowy wiek emerytalny kobiet i mężczyzn;

| T. | mając na uwadze, że potrzebna jest wzmocniona interakcja między strategiami politycznymi w zakresie zatrudnienia oraz strategiami społecznymi i gospodarczymi w kontekście europejskiego semestru, jak określono w art. 121 i art. 148 TFUE; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że potrzebna jest wzmocniona interakcja między strategiami politycznymi w zakresie zatrudnienia oraz strategiami społecznymi i gospodarczymi w kontekście europejskiego semestru, jak określono w art. 121 i art. 148 TFUE;

| U. | mając na uwadze, że ważne jest promowanie demokratycznej odpowiedzialności, własności i legitymacji wszystkich podmiotów zaangażowanych w europejski semestr; mając na uwadze, że odpowiednie zaangażowanie Parlamentu Europejskiego jest w tym kontekście kluczowe; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że ważne jest promowanie demokratycznej odpowiedzialności, własności i legitymacji wszystkich podmiotów zaangażowanych w europejski semestr; mając na uwadze, że odpowiednie zaangażowanie Parlamentu Europejskiego jest w tym kontekście kluczowe;

| V. | mając na uwadze, że parlamenty narodowe są przedstawicielami i gwarantami praw nabytych i przeniesionych przez obywateli; mając na uwadze, że ustanowienie europejskiego semestru powinno w pełni respektować prerogatywy parlamentów narodowych; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że parlamenty narodowe są przedstawicielami i gwarantami praw nabytych i przeniesionych przez obywateli; mając na uwadze, że ustanowienie europejskiego semestru powinno w pełni respektować prerogatywy parlamentów narodowych;

Główne postulaty na wiosenne posiedzenie Rady Europejskiej

| 1. | zwraca się do Rady Europejskiej, by zadbała o włączenie poniższych zaleceń do wytycznych politycznych na europejski semestr w roku 2013, i upoważnia swojego przewodniczącego do obrony stanowiska PE na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 14–15 marca 2013 r.; nawiązuje w szczególności do konkretnych zaleceń, które Rada Europejska ma przyjąć w swoich wytycznych politycznych załączonych do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

1.

zwraca się do Rady Europejskiej, by zadbała o włączenie poniższych zaleceń do wytycznych politycznych na europejski semestr w roku 2013, i upoważnia swojego przewodniczącego do obrony stanowiska PE na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 14–15 marca 2013 r.; nawiązuje w szczególności do konkretnych zaleceń, które Rada Europejska ma przyjąć w swoich wytycznych politycznych załączonych do niniejszej rezolucji;

| 2. | ubolewa nad tym, że priorytety określone podczas zeszłorocznego cyklu europejskiego semestru, a w szczególności priorytety odnoszące się do tworzenia miejsc pracy, jakości pracy oraz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, nie przyniosły oczekiwanych rezultatów; |
| --- | --- |

2.

ubolewa nad tym, że priorytety określone podczas zeszłorocznego cyklu europejskiego semestru, a w szczególności priorytety odnoszące się do tworzenia miejsc pracy, jakości pracy oraz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, nie przyniosły oczekiwanych rezultatów;

| 3. | zwraca uwagę, że sytuacja gospodarcza i społeczne skutki kryzysu uległy w ostatnim roku dalszemu pogorszeniu; w związku z tym podkreśla znaczenie zintensyfikowania zaangażowania państw członkowskich w realizację wytycznych politycznych na rok 2013, w szczególności w dziedzinie zatrudnienia i polityki społecznej; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę, że sytuacja gospodarcza i społeczne skutki kryzysu uległy w ostatnim roku dalszemu pogorszeniu; w związku z tym podkreśla znaczenie zintensyfikowania zaangażowania państw członkowskich w realizację wytycznych politycznych na rok 2013, w szczególności w dziedzinie zatrudnienia i polityki społecznej;

I.   
  Cele strategii „Europa 2020”

| 4. | zwraca się do Rady Europejskiej o zadbanie o to, by roczne wytyczne polityczne określone na podstawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego były w pełni skoncentrowane na osiągnięciu wszystkich celów strategii „Europa 2020” dotyczących inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu; ubolewa nad tym, że do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na rok 2013 nie włączono sprawozdania z postępów w realizacji strategii „Europa 2020”; wzywa Komisję do sporządzenia tego sprawozdania przed wiosennym posiedzeniem Rady Europejskiej; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady Europejskiej o zadbanie o to, by roczne wytyczne polityczne określone na podstawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego były w pełni skoncentrowane na osiągnięciu wszystkich celów strategii „Europa 2020” dotyczących inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu; ubolewa nad tym, że do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na rok 2013 nie włączono sprawozdania z postępów w realizacji strategii „Europa 2020”; wzywa Komisję do sporządzenia tego sprawozdania przed wiosennym posiedzeniem Rady Europejskiej;

| 5. | ubolewa nad tym, że wytyczne polityczne na rok 2012 oraz ich wdrożenie okazały się niewystarczająco skuteczne, jeśli chodzi o osiągnięcie celów politycznych zapisanych w strategii „Europa 2020”; ubolewa nad tym, że niektóre państwa członkowskie w coraz większym stopniu odchodzą od realizacji celów strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

5.

ubolewa nad tym, że wytyczne polityczne na rok 2012 oraz ich wdrożenie okazały się niewystarczająco skuteczne, jeśli chodzi o osiągnięcie celów politycznych zapisanych w strategii „Europa 2020”; ubolewa nad tym, że niektóre państwa członkowskie w coraz większym stopniu odchodzą od realizacji celów strategii „Europa 2020”;

| 6. | ubolewa nad tym, że zobowiązania określone w krajowych programach reform na rok 2012 są niewystarczające do tego, by osiągnąć większość celów na szczeblu UE; podkreśla swoje zaniepokojenie tym, że obecne cele krajowe nie wystarczą do osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020” dotyczących zatrudnienia, edukacji i ograniczenia ubóstwa; |
| --- | --- |

6.

ubolewa nad tym, że zobowiązania określone w krajowych programach reform na rok 2012 są niewystarczające do tego, by osiągnąć większość celów na szczeblu UE; podkreśla swoje zaniepokojenie tym, że obecne cele krajowe nie wystarczą do osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020” dotyczących zatrudnienia, edukacji i ograniczenia ubóstwa;

| 7. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia niezbędnych zobowiązań w ramach krajowych programów reform na rok 2013, ukierunkowanych na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

7.

wzywa państwa członkowskie do przyjęcia niezbędnych zobowiązań w ramach krajowych programów reform na rok 2013, ukierunkowanych na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”;

| 8. | zwraca się do Rady Europejskiej o zapewnienie w swoich wytycznych politycznych, że wystarczające środki UE zostaną przeznaczone na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”; apeluje do państw członkowskich o skuteczniejszy przydział środków na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

8.

zwraca się do Rady Europejskiej o zapewnienie w swoich wytycznych politycznych, że wystarczające środki UE zostaną przeznaczone na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”; apeluje do państw członkowskich o skuteczniejszy przydział środków na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”;

II.   
  Tworzenie miejsc pracy za pośrednictwem reform strukturalnych i inwestycji ukierunkowanych na wzrost gospodarczy

| 9. | wyraża ubolewanie, że w ubiegłym roku większość państw członkowskich nie wypełniła swojego zobowiązania do przedłożenia krajowego planu zwiększania zatrudnienia w ramach swoich krajowych programów reform na rok 2012; wzywa państwa członkowskie do wypełnienia tego zobowiązania w roku 2013; podkreśla, że krajowe plany zwiększania zatrudnienia powinny zawierać kompleksowe środki na rzecz tworzenia miejsc pracy i „zielonego” zatrudnienia, powiązanie między polityką zatrudnienia a instrumentami finansowymi, reformy rynku pracy, wyraźny harmonogram rozłożenia wieloletniego programu reform na następnych 12 miesięcy oraz wskazanie obszarów i regionów doświadczających niedoboru lub nadwyżki w zakresie specjalizacji; |
| --- | --- |

9.

wyraża ubolewanie, że w ubiegłym roku większość państw członkowskich nie wypełniła swojego zobowiązania do przedłożenia krajowego planu zwiększania zatrudnienia w ramach swoich krajowych programów reform na rok 2012; wzywa państwa członkowskie do wypełnienia tego zobowiązania w roku 2013; podkreśla, że krajowe plany zwiększania zatrudnienia powinny zawierać kompleksowe środki na rzecz tworzenia miejsc pracy i „zielonego” zatrudnienia, powiązanie między polityką zatrudnienia a instrumentami finansowymi, reformy rynku pracy, wyraźny harmonogram rozłożenia wieloletniego programu reform na następnych 12 miesięcy oraz wskazanie obszarów i regionów doświadczających niedoboru lub nadwyżki w zakresie specjalizacji;

| 10. | ubolewa nad tym, że Komisja nie uczyniła przedłożenia krajowego planu zwiększania zatrudnienia wymogiem obowiązkowym, i wzywa Komisję do nadzorowania jego przygotowywania w każdym rocznym cyklu europejskiego semestru; |
| --- | --- |

10.

ubolewa nad tym, że Komisja nie uczyniła przedłożenia krajowego planu zwiększania zatrudnienia wymogiem obowiązkowym, i wzywa Komisję do nadzorowania jego przygotowywania w każdym rocznym cyklu europejskiego semestru;

| 11. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia środków sprzyjających tworzeniu miejsc pracy, takich jak reformy podatku od siły roboczej, które to środki pobudzają zatrudnienie, propagują i wspierają rzeczywiste i dobrowolne samozatrudnienie i zakładanie przedsiębiorstw, poprawiają warunki ramowe prowadzenia działalności gospodarczej, ułatwiają dostęp do finansowania dla MŚP, przekształcają pracę nieformalną lub nierejestrowaną w legalne zatrudnienie, reformują rynki pracy, jeśli to konieczne, w celu zwiększenia ich dostosowania, dynamiki, konkurencyjności i włączenia społecznego, a jednocześnie gwarantują pracownikom odpowiednie bezpieczeństwo, zapewniają pracodawcom i pracownikom umiejętności i narzędzia pozwalające im dostosowywać się do zmieniających się potrzeb rynku pracy, modernizują systemy ustalania płac – w ramach dialogu społecznego i przy czynnym udziale partnerów społecznych, przy jednoczesnym poszanowaniu różnorodności krajowych modeli stosunków pracy – w celu dostosowania płac do zmian wydajności pracy w granicach pensji wystarczających na godne życie, oraz wykorzystują duży potencjał zatrudnienia sektorów takich jak gospodarka ekologiczna, opieka zdrowotna i społeczna oraz sektora ICT na potrzeby tworzenia trwałych miejsc pracy o wysokiej jakości; |
| --- | --- |

11.

wzywa państwa członkowskie do przyjęcia środków sprzyjających tworzeniu miejsc pracy, takich jak reformy podatku od siły roboczej, które to środki pobudzają zatrudnienie, propagują i wspierają rzeczywiste i dobrowolne samozatrudnienie i zakładanie przedsiębiorstw, poprawiają warunki ramowe prowadzenia działalności gospodarczej, ułatwiają dostęp do finansowania dla MŚP, przekształcają pracę nieformalną lub nierejestrowaną w legalne zatrudnienie, reformują rynki pracy, jeśli to konieczne, w celu zwiększenia ich dostosowania, dynamiki, konkurencyjności i włączenia społecznego, a jednocześnie gwarantują pracownikom odpowiednie bezpieczeństwo, zapewniają pracodawcom i pracownikom umiejętności i narzędzia pozwalające im dostosowywać się do zmieniających się potrzeb rynku pracy, modernizują systemy ustalania płac – w ramach dialogu społecznego i przy czynnym udziale partnerów społecznych, przy jednoczesnym poszanowaniu różnorodności krajowych modeli stosunków pracy – w celu dostosowania płac do zmian wydajności pracy w granicach pensji wystarczających na godne życie, oraz wykorzystują duży potencjał zatrudnienia sektorów takich jak gospodarka ekologiczna, opieka zdrowotna i społeczna oraz sektora ICT na potrzeby tworzenia trwałych miejsc pracy o wysokiej jakości;

III.   
  Zatrudnienie młodzieży

| 12. | zwraca się do Rady Europejskiej o uczynienie kwestii bezrobocia osób młodych priorytetem w wytycznych politycznych na rok 2013; |
| --- | --- |

12.

zwraca się do Rady Europejskiej o uczynienie kwestii bezrobocia osób młodych priorytetem w wytycznych politycznych na rok 2013;

| 13. | wzywa państwa członkowskie do przedsięwzięcia zdecydowanych środków na rzecz walki z bezrobociem osób młodych, w tym ukierunkowanych środków aktywnej polityki rynku pracy, środków przeciwdziałających niedopasowaniu umiejętności na rynku pracy, zwłaszcza poprzez zapobieganie wczesnemu kończeniu nauki lub stażu oraz zapewnienie, że w ramach systemów kształcenia i szkolenia młodzi ludzie skutecznie zdobędą odpowiednie umiejętności, a także środków mających na celu propagowanie przedsiębiorczości i skuteczne wsparcie rozwoju biznesu na rzecz młodych ludzi oraz ram zapewniających przejście od kształcenia do zatrudnienia; |
| --- | --- |

13.

wzywa państwa członkowskie do przedsięwzięcia zdecydowanych środków na rzecz walki z bezrobociem osób młodych, w tym ukierunkowanych środków aktywnej polityki rynku pracy, środków przeciwdziałających niedopasowaniu umiejętności na rynku pracy, zwłaszcza poprzez zapobieganie wczesnemu kończeniu nauki lub stażu oraz zapewnienie, że w ramach systemów kształcenia i szkolenia młodzi ludzie skutecznie zdobędą odpowiednie umiejętności, a także środków mających na celu propagowanie przedsiębiorczości i skuteczne wsparcie rozwoju biznesu na rzecz młodych ludzi oraz ram zapewniających przejście od kształcenia do zatrudnienia;

| 14. | zdecydowanie wspiera wniosek Komisji dotyczący systemów gwarancji dla młodzieży; apeluje o ich szybkie wdrożenie i przeznaczenie odpowiednich środków finansowych; jest zdania, że EFS powinien odgrywać kluczową rolę w finansowaniu systemów gwarancji dla młodzieży, i że należy dążyć do osiągnięcia odpowiedniej równowagi między finansowaniem przez UE a finansowaniem przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

14.

zdecydowanie wspiera wniosek Komisji dotyczący systemów gwarancji dla młodzieży; apeluje o ich szybkie wdrożenie i przeznaczenie odpowiednich środków finansowych; jest zdania, że EFS powinien odgrywać kluczową rolę w finansowaniu systemów gwarancji dla młodzieży, i że należy dążyć do osiągnięcia odpowiedniej równowagi między finansowaniem przez UE a finansowaniem przez państwa członkowskie;

| 15. | apeluje do państw członkowskich o opracowanie kompleksowych strategii na rzecz młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (młodzieży NEET); apeluje również do nich, by podczas opracowywania tych strategii okazały solidarność finansową z państwami członkowskimi o ograniczonej przestrzeni fiskalnej; |
| --- | --- |

15.

apeluje do państw członkowskich o opracowanie kompleksowych strategii na rzecz młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (młodzieży NEET); apeluje również do nich, by podczas opracowywania tych strategii okazały solidarność finansową z państwami członkowskimi o ograniczonej przestrzeni fiskalnej;

IV.   
  Zwiększenie dostosowania i dynamiki rynków pracy sprzyjających włączeniu społecznemu oraz poprawa jakości zatrudnienia

| 16. | ubolewa nad tym, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na rok 2013 nie odniesiono się do jakości miejsc pracy i że zbyt mało uwagi poświęcono wprowadzeniu niezbędnych warunków wstępnych sprzyjających zwiększeniu udziału w rynku pracy, co dotyczy zwłaszcza kobiet, pracowników powyżej 45. roku życia, osób niepełnosprawnych oraz osób najbardziej potrzebujących; |
| --- | --- |

16.

ubolewa nad tym, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na rok 2013 nie odniesiono się do jakości miejsc pracy i że zbyt mało uwagi poświęcono wprowadzeniu niezbędnych warunków wstępnych sprzyjających zwiększeniu udziału w rynku pracy, co dotyczy zwłaszcza kobiet, pracowników powyżej 45. roku życia, osób niepełnosprawnych oraz osób najbardziej potrzebujących;

| 17. | przypomina, że wewnętrzne zaburzenia równowagi między państwami członkowskimi, szczególnie jeśli chodzi o wskaźniki zatrudnienia i wskaźniki społeczne, cały czas się powiększają; zwraca uwagę, że państwa członkowskie o stosunkowo niesegmentowanych rynkach pracy, silnych systemach opieki społecznej oraz zdolne do tymczasowego dostosowania godzin pracy, czasu pracy i innych elastycznych warunków pracy (elastyczność wewnętrzna), a także o efektywnych modelach rokowań zbiorowych, okazały się odporniejsze na skutki kryzysu w wymiarze społecznym i zatrudnienia; |
| --- | --- |

17.

przypomina, że wewnętrzne zaburzenia równowagi między państwami członkowskimi, szczególnie jeśli chodzi o wskaźniki zatrudnienia i wskaźniki społeczne, cały czas się powiększają; zwraca uwagę, że państwa członkowskie o stosunkowo niesegmentowanych rynkach pracy, silnych systemach opieki społecznej oraz zdolne do tymczasowego dostosowania godzin pracy, czasu pracy i innych elastycznych warunków pracy (elastyczność wewnętrzna), a także o efektywnych modelach rokowań zbiorowych, okazały się odporniejsze na skutki kryzysu w wymiarze społecznym i zatrudnienia;

| 18. | apeluje o zwiększenie dostosowania i dynamiki rynków pracy oraz ich zdolności dostosowania do zakłóceń w sytuacji gospodarczej bez generowania zwolnień, a także o zwiększenie ich włączenia społecznego sprzyjającego udziałowi w rynku pracy, zwłaszcza w odniesieniu do osób najsłabszych i znajdujących się w niekorzystnej sytuacji; |
| --- | --- |

18.

apeluje o zwiększenie dostosowania i dynamiki rynków pracy oraz ich zdolności dostosowania do zakłóceń w sytuacji gospodarczej bez generowania zwolnień, a także o zwiększenie ich włączenia społecznego sprzyjającego udziałowi w rynku pracy, zwłaszcza w odniesieniu do osób najsłabszych i znajdujących się w niekorzystnej sytuacji;

| 19. | ostrzega, że środki oszczędnościowe nie powinny osłabiać jakości zatrudnienia, ochrony socjalnej ani norm bezpieczeństwa i higieny pracy; zachęca państwa członkowskie do propagowania identyfikowania tych spółek i MŚP, które starają się w większym stopniu uwzględniać aspekty socjalne, niż wypełniać jedynie swe minimalne zobowiązania prawne; |
| --- | --- |

19.

ostrzega, że środki oszczędnościowe nie powinny osłabiać jakości zatrudnienia, ochrony socjalnej ani norm bezpieczeństwa i higieny pracy; zachęca państwa członkowskie do propagowania identyfikowania tych spółek i MŚP, które starają się w większym stopniu uwzględniać aspekty socjalne, niż wypełniać jedynie swe minimalne zobowiązania prawne;

V.   
  Inwestowanie w kształcenie i szkolenie

| 20. | podkreśla kluczową rolę kształcenia i szkolenia w realizacji celów strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

20.

podkreśla kluczową rolę kształcenia i szkolenia w realizacji celów strategii „Europa 2020”;

| 21. | podkreśla znaczenie zmniejszenia odsetka osób przedwcześnie kończących naukę w celu zmniejszenia liczby osób należących do grupy NEET; |
| --- | --- |

21.

podkreśla znaczenie zmniejszenia odsetka osób przedwcześnie kończących naukę w celu zmniejszenia liczby osób należących do grupy NEET;

| 22. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, w ramach realizacji trwałej, sprzyjającej wzrostowi i zróżnicowanej konsolidacji fiskalnej, skutecznych i wystarczających inwestycji w kształcenie, szkolenie i uczenie się przez całe życie w celu wywiązania się ze wszystkich zobowiązań podjętych w ramach strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

22.

wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, w ramach realizacji trwałej, sprzyjającej wzrostowi i zróżnicowanej konsolidacji fiskalnej, skutecznych i wystarczających inwestycji w kształcenie, szkolenie i uczenie się przez całe życie w celu wywiązania się ze wszystkich zobowiązań podjętych w ramach strategii „Europa 2020”;

| 23. | wzywa państwa członkowskie do włączenia europejskich programów wymiany w obszarze kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu do działań podejmowanych w ramach europejskiego semestru; |
| --- | --- |

23.

wzywa państwa członkowskie do włączenia europejskich programów wymiany w obszarze kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu do działań podejmowanych w ramach europejskiego semestru;

VI.   
  Zapewnienie wysokiej jakości usług publicznych oraz zwalczanie ubóstwa i wykluczenia społecznego

| 24. | wyraża głębokie zaniepokojenie wzrostem ubóstwa i bezrobocia we wszystkich grupach wiekowych od ostatniego cyklu europejskiego semestru w roku 2012; |
| --- | --- |

24.

wyraża głębokie zaniepokojenie wzrostem ubóstwa i bezrobocia we wszystkich grupach wiekowych od ostatniego cyklu europejskiego semestru w roku 2012;

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje to, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na rok 2013 uwzględniono ubóstwo i wykluczenie społeczne oraz zajęto się społecznymi skutkami kryzysu; wzywa Komisję do położenia nacisku na te środki w zaleceniach dla poszczególnych krajów, a w szczególności do zajęcia się problemem ubóstwa pracujących, ubóstwa wśród osób niemających związków z rynkiem pracy lub mających ograniczone związki z tym rynkiem, a także problemem ubóstwa wśród osób starszych; zwraca się do Rady Europejskiej o zatwierdzenie tej wytycznej jako priorytetu; |
| --- | --- |

25.

z zadowoleniem przyjmuje to, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na rok 2013 uwzględniono ubóstwo i wykluczenie społeczne oraz zajęto się społecznymi skutkami kryzysu; wzywa Komisję do położenia nacisku na te środki w zaleceniach dla poszczególnych krajów, a w szczególności do zajęcia się problemem ubóstwa pracujących, ubóstwa wśród osób niemających związków z rynkiem pracy lub mających ograniczone związki z tym rynkiem, a także problemem ubóstwa wśród osób starszych; zwraca się do Rady Europejskiej o zatwierdzenie tej wytycznej jako priorytetu;

| 26. | apeluje o to, by wdrożenie zintegrowanych strategii aktywnego włączenia było centralnym elementem unijnego programu w dziedzinie polityki społecznej i jego krajowych odpowiedników; |
| --- | --- |

26.

apeluje o to, by wdrożenie zintegrowanych strategii aktywnego włączenia było centralnym elementem unijnego programu w dziedzinie polityki społecznej i jego krajowych odpowiedników;

VII.   
  Dążenie do proporcjonalnej i zróżnicowanej konsolidacji fiskalnej sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu przy jednoczesnym zapewnieniu ożywienia gospodarczego i tworzenia miejsc pracy

| 27. | uznaje potrzebę wdrożenia proporcjonalnej, zróżnicowanej i sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu konsolidacji fiskalnej w celu uniknięcia negatywnego krótko-, średnio- i długoterminowego wpływu na wzrost i zatrudnienie przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności finansów publicznych; podkreśla to, że programy konsolidacji fiskalnej powinny zostać poddane ocenie pod względem ich wpływu w perspektywie krótkoterminowej na wzrost, zatrudnienie i włączenie społeczne, zwłaszcza w państwach znajdujących się w recesji lub mających nieznaczne stopy wzrostu; wzywa Komisję i Radę Europejską do pełnego wykorzystania elastyczności przewidzianej w rozporządzeniu (UE) nr 1175/2011 i rozporządzeniu Rady (UE) nr 1177/2011 w okresie pogorszenia koniunktury gospodarczej; |
| --- | --- |

27.

uznaje potrzebę wdrożenia proporcjonalnej, zróżnicowanej i sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu konsolidacji fiskalnej w celu uniknięcia negatywnego krótko-, średnio- i długoterminowego wpływu na wzrost i zatrudnienie przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności finansów publicznych; podkreśla to, że programy konsolidacji fiskalnej powinny zostać poddane ocenie pod względem ich wpływu w perspektywie krótkoterminowej na wzrost, zatrudnienie i włączenie społeczne, zwłaszcza w państwach znajdujących się w recesji lub mających nieznaczne stopy wzrostu; wzywa Komisję i Radę Europejską do pełnego wykorzystania elastyczności przewidzianej w rozporządzeniu (UE) nr 1175/2011 i rozporządzeniu Rady (UE) nr 1177/2011 w okresie pogorszenia koniunktury gospodarczej;

| 28. | podkreśla, że Komisja powinna bardziej uwzględniać szczególne tendencje lokalne, regionalne i krajowe, jak również potencjalne błędy w swoich prognozach, które stanowią podstawę rocznej analizy wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

28.

podkreśla, że Komisja powinna bardziej uwzględniać szczególne tendencje lokalne, regionalne i krajowe, jak również potencjalne błędy w swoich prognozach, które stanowią podstawę rocznej analizy wzrostu gospodarczego;

| 29. | uważa, że konsolidacja fiskalna musi być wdrażana w sposób proporcjonalny i sprzyjający wzrostowi gospodarczemu oraz że rytm konsolidacji musi być różny dla poszczególnych krajów, w zależności od ich dostępnej przestrzeni fiskalnej i przestrzeni fiskalnej europejskiej gospodarki w szerszej perspektywie, w celu uniknięcia negatywnych skutków dla wzrostu, jednocześnie gwarantując zdolność obsługi zadłużenia; |
| --- | --- |

29.

uważa, że konsolidacja fiskalna musi być wdrażana w sposób proporcjonalny i sprzyjający wzrostowi gospodarczemu oraz że rytm konsolidacji musi być różny dla poszczególnych krajów, w zależności od ich dostępnej przestrzeni fiskalnej i przestrzeni fiskalnej europejskiej gospodarki w szerszej perspektywie, w celu uniknięcia negatywnych skutków dla wzrostu, jednocześnie gwarantując zdolność obsługi zadłużenia;

| 30. | wzywa Komisję do zmiany jej modeli dotyczących wpływu na wzrost i tworzenie miejsc pracy efektu mnożnikowego cięć budżetowych w państwach członkowskich, zgodnie z najnowszymi zmianami wprowadzonymi przez MFW; |
| --- | --- |

30.

wzywa Komisję do zmiany jej modeli dotyczących wpływu na wzrost i tworzenie miejsc pracy efektu mnożnikowego cięć budżetowych w państwach członkowskich, zgodnie z najnowszymi zmianami wprowadzonymi przez MFW;

| 31. | zwraca się do Rady Europejskiej o zapewnienie spójności pomiędzy różnymi priorytetami określonymi w jej wytycznych politycznych, tak aby nie osłabiać potencjału trwałego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, nie zwiększać ubóstwa i wykluczenia społecznego, ani nie uniemożliwiać powszechnego dostępu do świadczenia wysokiej jakości usług publicznych; uważa, że głównym priorytetem musi być wdrożenie zintegrowanych reform i inwestycji propagujących wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności finansów publicznych; |
| --- | --- |

31.

zwraca się do Rady Europejskiej o zapewnienie spójności pomiędzy różnymi priorytetami określonymi w jej wytycznych politycznych, tak aby nie osłabiać potencjału trwałego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, nie zwiększać ubóstwa i wykluczenia społecznego, ani nie uniemożliwiać powszechnego dostępu do świadczenia wysokiej jakości usług publicznych; uważa, że głównym priorytetem musi być wdrożenie zintegrowanych reform i inwestycji propagujących wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności finansów publicznych;

| 32. | wzywa Radę Europejską do tego, by w przypadku zatwierdzenia przez nią pierwszego priorytetu rocznej analizy wzrostu gospodarczego – „zróżnicowana konsolidacja fiskalna sprzyjająca wzrostowi gospodarczemu” – przedstawiła konkretne wyjaśnienia dotyczące sposobu jego realizacji przy zachowaniu pełnej zgodności z celem przewidującym zwiększenie spójności społecznej i zwalczanie ubóstwa, określonym w ramach czwartego priorytetu – „walka z bezrobociem i społecznymi konsekwencjami kryzysu”; |
| --- | --- |

32.

wzywa Radę Europejską do tego, by w przypadku zatwierdzenia przez nią pierwszego priorytetu rocznej analizy wzrostu gospodarczego – „zróżnicowana konsolidacja fiskalna sprzyjająca wzrostowi gospodarczemu” – przedstawiła konkretne wyjaśnienia dotyczące sposobu jego realizacji przy zachowaniu pełnej zgodności z celem przewidującym zwiększenie spójności społecznej i zwalczanie ubóstwa, określonym w ramach czwartego priorytetu – „walka z bezrobociem i społecznymi konsekwencjami kryzysu”;

| 33. | podkreśla potrzebę osiągnięcia pełnej spójności pomiędzy konsolidacją fiskalną i środkami gospodarczymi z jednej strony a polityką społeczną, środkami na rzecz wzrostu i zatrudnienia z drugiej strony; |
| --- | --- |

33.

podkreśla potrzebę osiągnięcia pełnej spójności pomiędzy konsolidacją fiskalną i środkami gospodarczymi z jednej strony a polityką społeczną, środkami na rzecz wzrostu i zatrudnienia z drugiej strony;

| 34. | wskazuje, że w dobie poważnych ograniczeń budżetowych i ograniczonej zdolności sektora prywatnego do udzielania pożyczek fundusze strukturalne i Fundusz Spójności, dzięki swoim możliwościom finansowym i realizowanym celom, są istotnym narzędziem, jakim dysponują państwa członkowskie przy stymulowaniu gospodarki i przyczynianiu się do realizacji zapisanych w strategii „Europa 2020” celów dotyczących wzrostu i zatrudnienia; w związku z tym podkreśla, że z uwagi na kluczową rolę odgrywaną przez politykę spójności w opracowywaniu krajowych programów w ramach europejskiego semestru polityka ta powinna znaleźć się w centrum rocznej analizy wzrostu i powinna być uwzględniona w rocznej debacie na temat wzrostu i miejsc pracy w UE; |
| --- | --- |

34.

wskazuje, że w dobie poważnych ograniczeń budżetowych i ograniczonej zdolności sektora prywatnego do udzielania pożyczek fundusze strukturalne i Fundusz Spójności, dzięki swoim możliwościom finansowym i realizowanym celom, są istotnym narzędziem, jakim dysponują państwa członkowskie przy stymulowaniu gospodarki i przyczynianiu się do realizacji zapisanych w strategii „Europa 2020” celów dotyczących wzrostu i zatrudnienia; w związku z tym podkreśla, że z uwagi na kluczową rolę odgrywaną przez politykę spójności w opracowywaniu krajowych programów w ramach europejskiego semestru polityka ta powinna znaleźć się w centrum rocznej analizy wzrostu i powinna być uwzględniona w rocznej debacie na temat wzrostu i miejsc pracy w UE;

VIII.   
  Legitymacja demokratyczna i zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego

| 35. | jest zaniepokojony tym, że Parlament Europejski, parlamenty narodowe, partnerzy społeczni i społeczeństwo obywatelskie nadal odgrywają ograniczoną rolę w europejskim semestrze; podkreśla, że wytyczne polityczne określone w rozpoczętej przez Komisję rocznej analizie wzrostu gospodarczego, które mają zostać zatwierdzone przez Radę Europejską, są ustalane bez udziału Parlamentu i obywateli, w związku z czym brakuje im legitymacji demokratycznej; |
| --- | --- |

35.

jest zaniepokojony tym, że Parlament Europejski, parlamenty narodowe, partnerzy społeczni i społeczeństwo obywatelskie nadal odgrywają ograniczoną rolę w europejskim semestrze; podkreśla, że wytyczne polityczne określone w rozpoczętej przez Komisję rocznej analizie wzrostu gospodarczego, które mają zostać zatwierdzone przez Radę Europejską, są ustalane bez udziału Parlamentu i obywateli, w związku z czym brakuje im legitymacji demokratycznej;

| 36. | uważa, że Parlament Europejski ma do odegrania zasadniczą rolę w osiągnięciu niezbędnej legitymacji demokratycznej; uważa, że wobec braku podstawy prawnej zwykłej procedury ustawodawczej mającej zastosowanie do rocznej analizy wzrostu gospodarczego Rada Europejska powinna uwzględnić uwagi parlamentarne podczas zatwierdzania wytycznych politycznych, aby zapewnić legitymację demokratyczną; |
| --- | --- |

36.

uważa, że Parlament Europejski ma do odegrania zasadniczą rolę w osiągnięciu niezbędnej legitymacji demokratycznej; uważa, że wobec braku podstawy prawnej zwykłej procedury ustawodawczej mającej zastosowanie do rocznej analizy wzrostu gospodarczego Rada Europejska powinna uwzględnić uwagi parlamentarne podczas zatwierdzania wytycznych politycznych, aby zapewnić legitymację demokratyczną;

| 37. | zwraca się do Komisji o zobowiązanie państw członkowskich do zagwarantowania maksymalnej przejrzystości podczas tworzenia krajowych programów reform, a także do zaangażowania w ten proces szerokiego grona parlamentów krajowych i partnerów społecznych; |
| --- | --- |

37.

zwraca się do Komisji o zobowiązanie państw członkowskich do zagwarantowania maksymalnej przejrzystości podczas tworzenia krajowych programów reform, a także do zaangażowania w ten proces szerokiego grona parlamentów krajowych i partnerów społecznych;

Dodatkowe wysiłki, które należy podjąć w obszarze zatrudnienia i obszarze społecznym

Tworzenie miejsc pracy za pośrednictwem reform strukturalnych i inwestycji ukierunkowanych na wzrost gospodarczy

| 38. | przypomina, że wzmocnienie wzrostu gospodarczego sprzyjającego tworzeniu miejsc pracy wymaga takich polityk zatrudnienia, które tworzą korzystne warunki tworzenia miejsc pracy, ułatwiają pozytywną zmianę pracy oraz podejmowanie pracy przez osoby bezrobotne, zwiększają podaż pracy oraz poprawiają jej dopasowanie geograficzne i dopasowanie umiejętności do potrzeb rynku pracy; |
| --- | --- |

38.

przypomina, że wzmocnienie wzrostu gospodarczego sprzyjającego tworzeniu miejsc pracy wymaga takich polityk zatrudnienia, które tworzą korzystne warunki tworzenia miejsc pracy, ułatwiają pozytywną zmianę pracy oraz podejmowanie pracy przez osoby bezrobotne, zwiększają podaż pracy oraz poprawiają jej dopasowanie geograficzne i dopasowanie umiejętności do potrzeb rynku pracy;

| 39. | podkreśla potrzebę przeprowadzenia reform na rynku pracy mających na celu zwiększenie wydajności i efektywności pracy, co z kolei powinno przyczynić się do poprawy konkurencyjności gospodarki UE oraz do zapewnienia zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, przy jednoczesnym rygorystycznym poszanowaniu litery i ducha europejskiego społecznego dorobku prawnego i określonych w nim zasad; uważa, że reformy na rynkach pracy powinny być wdrażane w sposób propagujący jakość pracy; |
| --- | --- |

39.

podkreśla potrzebę przeprowadzenia reform na rynku pracy mających na celu zwiększenie wydajności i efektywności pracy, co z kolei powinno przyczynić się do poprawy konkurencyjności gospodarki UE oraz do zapewnienia zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, przy jednoczesnym rygorystycznym poszanowaniu litery i ducha europejskiego społecznego dorobku prawnego i określonych w nim zasad; uważa, że reformy na rynkach pracy powinny być wdrażane w sposób propagujący jakość pracy;

| 40. | sugeruje, by państwa członkowskie zmniejszyły opodatkowanie pracy, o ile pozwalają na to warunki fiskalne, zwłaszcza w odniesieniu do pracowników słabo opłacanych i o niskich kwalifikacjach oraz grup znajdujących się w trudnym położeniu; uważa, że odpowiednio ukierunkowane tymczasowe redukcje składek na ubezpieczenie społeczne lub programy dofinansowania miejsc pracy dla nowych pracowników, w szczególności dla osób bezrobotnych o niskich kwalifikacjach i osób długotrwale bezrobotnych, są bardzo skutecznymi zachętami do propagowania tworzenia miejsc pracy; |
| --- | --- |

40.

sugeruje, by państwa członkowskie zmniejszyły opodatkowanie pracy, o ile pozwalają na to warunki fiskalne, zwłaszcza w odniesieniu do pracowników słabo opłacanych i o niskich kwalifikacjach oraz grup znajdujących się w trudnym położeniu; uważa, że odpowiednio ukierunkowane tymczasowe redukcje składek na ubezpieczenie społeczne lub programy dofinansowania miejsc pracy dla nowych pracowników, w szczególności dla osób bezrobotnych o niskich kwalifikacjach i osób długotrwale bezrobotnych, są bardzo skutecznymi zachętami do propagowania tworzenia miejsc pracy;

| 41. | zwraca uwagę, że zmiany demograficzne wyraźnie wpływają na udostępnianie infrastruktury socjalnej i stanowią poważne wyzwanie dla wszystkich grup wiekowych w całej UE; w związku z tym podkreśla, że w analizie Komisji należy w większym stopniu brać pod uwagę rolę polityki spójności w rozwiązywania problemów demograficznych; |
| --- | --- |

41.

zwraca uwagę, że zmiany demograficzne wyraźnie wpływają na udostępnianie infrastruktury socjalnej i stanowią poważne wyzwanie dla wszystkich grup wiekowych w całej UE; w związku z tym podkreśla, że w analizie Komisji należy w większym stopniu brać pod uwagę rolę polityki spójności w rozwiązywania problemów demograficznych;

| 42. | podkreśla potrzebę przeprowadzenia niezbędnych reform w celu zapewnienia stabilności systemów emerytalnych; uważa, że wiek emerytalny mógłby być oceniany w oparciu o zmiany średniego trwania życia w dobrym zdrowiu, lecz przypomina, że nadal można podnieść faktyczny wiek emerytalny bez podnoszenia obowiązkowego wieku emerytalnego poprzez ograniczenie wczesnego opuszczania rynku pracy; uważa, że w celu skutecznego podniesienia efektywnego wieku emerytalnego reformom systemów emerytalnych muszą towarzyszyć strategie polityczne ograniczające dostęp do systemów wczesnych emerytur i innych możliwości wczesnego przejścia na emeryturę, mające na celu rozwój możliwości zatrudnienia osób starszych, zapewnienie dostępu do uczenia się przez całe życie, wdrożenie polityk obejmujących korzyści podatkowe zachęcające do kontynuacji pracy zawodowej, a także wsparcie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu; |
| --- | --- |

42.

podkreśla potrzebę przeprowadzenia niezbędnych reform w celu zapewnienia stabilności systemów emerytalnych; uważa, że wiek emerytalny mógłby być oceniany w oparciu o zmiany średniego trwania życia w dobrym zdrowiu, lecz przypomina, że nadal można podnieść faktyczny wiek emerytalny bez podnoszenia obowiązkowego wieku emerytalnego poprzez ograniczenie wczesnego opuszczania rynku pracy; uważa, że w celu skutecznego podniesienia efektywnego wieku emerytalnego reformom systemów emerytalnych muszą towarzyszyć strategie polityczne ograniczające dostęp do systemów wczesnych emerytur i innych możliwości wczesnego przejścia na emeryturę, mające na celu rozwój możliwości zatrudnienia osób starszych, zapewnienie dostępu do uczenia się przez całe życie, wdrożenie polityk obejmujących korzyści podatkowe zachęcające do kontynuacji pracy zawodowej, a także wsparcie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu;

| 43. | wzywa Komisję do współpracy z państwami członkowskimi w celu dopilnowania, by programy oszczędnościowe nie utrudniały stosowania środków na rzecz tworzenia miejsc pracy ani realizacji polityk pobudzających wzrost, ani nie zagrażały ochronie socjalnej; apeluje do państw członkowskich o priorytetowe traktowanie wydatków sprzyjających wzrostowi, na przykład w dziedzinie edukacji, uczenia się przez całe życie, badań i innowacji, efektywności energetycznej, oraz o jednoczesne zapewnienie skuteczności takich wydatków; |
| --- | --- |

43.

wzywa Komisję do współpracy z państwami członkowskimi w celu dopilnowania, by programy oszczędnościowe nie utrudniały stosowania środków na rzecz tworzenia miejsc pracy ani realizacji polityk pobudzających wzrost, ani nie zagrażały ochronie socjalnej; apeluje do państw członkowskich o priorytetowe traktowanie wydatków sprzyjających wzrostowi, na przykład w dziedzinie edukacji, uczenia się przez całe życie, badań i innowacji, efektywności energetycznej, oraz o jednoczesne zapewnienie skuteczności takich wydatków;

| 44. | podziela pogląd Komisji, że innowacyjne instrumenty finansowe UE mogą pełnić rolę katalizatorów w odniesieniu do ukierunkowanych inwestycji, mieć efekt mnożnikowy w stosunku do budżetu UE i zwiększać potencjał wzrostu w UE; w związku z tym wzywa Komisję do udzielania państwom członkowskim i regionom szczegółowych informacji oraz pomocy i wskazówek odnośnie do szerszego zakresu stosowania instrumentów finansowych w ramach polityki spójności w 2013 r. i w kolejnym okresie programowania (2014–2020); apeluje do państw członkowskich o stosowanie się do zaleceń Komisji i jednoznaczne wskazanie, w krajowych programach reform, sposobów wykorzystania środków z funduszy strukturalnych w celu realizacji priorytetów w zakresie stymulowania wzrostu i zatrudnienia przy wykorzystaniu instrumentów finansowych; |
| --- | --- |

44.

podziela pogląd Komisji, że innowacyjne instrumenty finansowe UE mogą pełnić rolę katalizatorów w odniesieniu do ukierunkowanych inwestycji, mieć efekt mnożnikowy w stosunku do budżetu UE i zwiększać potencjał wzrostu w UE; w związku z tym wzywa Komisję do udzielania państwom członkowskim i regionom szczegółowych informacji oraz pomocy i wskazówek odnośnie do szerszego zakresu stosowania instrumentów finansowych w ramach polityki spójności w 2013 r. i w kolejnym okresie programowania (2014–2020); apeluje do państw członkowskich o stosowanie się do zaleceń Komisji i jednoznaczne wskazanie, w krajowych programach reform, sposobów wykorzystania środków z funduszy strukturalnych w celu realizacji priorytetów w zakresie stymulowania wzrostu i zatrudnienia przy wykorzystaniu instrumentów finansowych;

| 45. | docenia uwagę poświęconą wykorzystaniu potencjału tworzenia miejsc pracy kluczowych sektorów takich jak branże innowacyjne, usługi, gospodarka ekologiczna, opieka zdrowotna i społeczna (tak zwany biały sektor) oraz sektora ICT w priorytetach rocznej analizy wzrostu gospodarczego na rok 2013; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wsparcia inicjatyw mających na celu ułatwienie rozwoju wspomnianych sektorów o dużym potencjale w zakresie zatrudnienia; |
| --- | --- |

45.

docenia uwagę poświęconą wykorzystaniu potencjału tworzenia miejsc pracy kluczowych sektorów takich jak branże innowacyjne, usługi, gospodarka ekologiczna, opieka zdrowotna i społeczna (tak zwany biały sektor) oraz sektora ICT w priorytetach rocznej analizy wzrostu gospodarczego na rok 2013; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wsparcia inicjatyw mających na celu ułatwienie rozwoju wspomnianych sektorów o dużym potencjale w zakresie zatrudnienia;

| 46. | przypomina, że pełne wykorzystanie potencjału tworzenia miejsc pracy tych nowych sektorów będzie wymagało przystosowania, zwłaszcza pracowników o niższych kwalifikacjach i starszych pracowników, oraz nowych umiejętności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności w tych sektorach oraz zapewnienia niezbędnych inwestycji w kształcenie i szkolenie mających na celu umożliwienie zdobycia wspomnianych umiejętności; |
| --- | --- |

46.

przypomina, że pełne wykorzystanie potencjału tworzenia miejsc pracy tych nowych sektorów będzie wymagało przystosowania, zwłaszcza pracowników o niższych kwalifikacjach i starszych pracowników, oraz nowych umiejętności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności w tych sektorach oraz zapewnienia niezbędnych inwestycji w kształcenie i szkolenie mających na celu umożliwienie zdobycia wspomnianych umiejętności;

| 47. | ubolewa nad tym, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na rok 2013 w ogóle nie wspomniano o działaniach mających na celu uwzględnienie aspektu płci; uważa, że znaczne zwiększenie udziału kobiet w rynku pracy ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia głównego celu strategii „Europa 2020” dotyczącego zatrudnienia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia niezbędnych środków mających na celu wsparcie zatrudnienia kobiet, takich jak przystępna cenowo opieka i opieka nad dzieckiem, odpowiednie systemy urlopów macierzyńskich, ojcowskich i rodzicielskich oraz elastyczne godziny i warunki pracy; |
| --- | --- |

47.

ubolewa nad tym, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na rok 2013 w ogóle nie wspomniano o działaniach mających na celu uwzględnienie aspektu płci; uważa, że znaczne zwiększenie udziału kobiet w rynku pracy ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia głównego celu strategii „Europa 2020” dotyczącego zatrudnienia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia niezbędnych środków mających na celu wsparcie zatrudnienia kobiet, takich jak przystępna cenowo opieka i opieka nad dzieckiem, odpowiednie systemy urlopów macierzyńskich, ojcowskich i rodzicielskich oraz elastyczne godziny i warunki pracy;

| 48. | wzywa państwa członkowskie do poprawy środowiska dla przedsiębiorstw, a zwłaszcza MŚP, oraz zwraca się do Komisji i Rady Europejskiej o zintensyfikowanie wysiłków zmierzających do poprawy funkcjonowania jednolitego rynku, wzmocnienie gospodarki cyfrowej oraz skoncentrowanie się na inteligentnej regulacji przyczyniającej się do zmniejszenia zbędnej biurokracji; z zadowoleniem przyjmuje Akt o jednolitym rynku II oraz apeluje o jego niezwłoczne i pełne wdrożenie; |
| --- | --- |

48.

wzywa państwa członkowskie do poprawy środowiska dla przedsiębiorstw, a zwłaszcza MŚP, oraz zwraca się do Komisji i Rady Europejskiej o zintensyfikowanie wysiłków zmierzających do poprawy funkcjonowania jednolitego rynku, wzmocnienie gospodarki cyfrowej oraz skoncentrowanie się na inteligentnej regulacji przyczyniającej się do zmniejszenia zbędnej biurokracji; z zadowoleniem przyjmuje Akt o jednolitym rynku II oraz apeluje o jego niezwłoczne i pełne wdrożenie;

| 49. | wzywa Komisję do tego, by uznała zarządzanie jednolitym rynkiem za kluczowy priorytet, ponieważ w istotnym stopniu przyczynia się ono do osiągnięcia celów europejskiego semestru, tzn. trwałego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; uważa, że zalecenia Komisji dla poszczególnych krajów powinny jednocześnie oferować państwom członkowskim bardziej praktyczne rozwiązania dotyczące poprawy funkcjonowania jednolitego rynku, tak aby uzyskać silniejsze poparcie społeczne i zaangażowanie polityczne w celu urzeczywistnienia jednolitego rynku; |
| --- | --- |

49.

wzywa Komisję do tego, by uznała zarządzanie jednolitym rynkiem za kluczowy priorytet, ponieważ w istotnym stopniu przyczynia się ono do osiągnięcia celów europejskiego semestru, tzn. trwałego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; uważa, że zalecenia Komisji dla poszczególnych krajów powinny jednocześnie oferować państwom członkowskim bardziej praktyczne rozwiązania dotyczące poprawy funkcjonowania jednolitego rynku, tak aby uzyskać silniejsze poparcie społeczne i zaangażowanie polityczne w celu urzeczywistnienia jednolitego rynku;

| 50. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie znaczenia dostępu MŚP do finansowania, jako że są one podstawą zatrudnienia i tworzenia miejsc pracy w UE oraz mają znaczny potencjał w zakresie rozwiązania problemu bezrobocia wśród osób młodych i dysproporcji w reprezentacji płci; nalega, aby państwa członkowskie uczyniły z dostępu MŚP do finansowania absolutny priorytet w swoich krajowych planach na rzecz wzrostu; apeluje do państw członkowskich o zapewnianie łatwego dostępu do europejskich funduszy przeznaczonych na ten cel; |
| --- | --- |

50.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie znaczenia dostępu MŚP do finansowania, jako że są one podstawą zatrudnienia i tworzenia miejsc pracy w UE oraz mają znaczny potencjał w zakresie rozwiązania problemu bezrobocia wśród osób młodych i dysproporcji w reprezentacji płci; nalega, aby państwa członkowskie uczyniły z dostępu MŚP do finansowania absolutny priorytet w swoich krajowych planach na rzecz wzrostu; apeluje do państw członkowskich o zapewnianie łatwego dostępu do europejskich funduszy przeznaczonych na ten cel;

| 51. | dostrzega znaczenie większej zdolności EBI w zakresie udzielania pożyczek i zaleca, aby dostosować ją do priorytetów UE dotyczących eliminacji rozbieżności regionalnych; apeluje do Komisji o zwrócenie się do państw członkowskich o wykorzystanie części środków z funduszy strukturalnych na potrzeby podziału ryzyka kredytowego EBI i udostępnienia gwarancji pożyczkowych dla MŚP i mikroprzedsiębiorstw, co umożliwi wzrost aktywności gospodarczej we wszystkich sektorach i regionach, będzie źródłem dodatkowych możliwości zatrudnienia i rozwiąże problem braku dostępu do kredytów utrudniający obecnie działalność MŚP; |
| --- | --- |

51.

dostrzega znaczenie większej zdolności EBI w zakresie udzielania pożyczek i zaleca, aby dostosować ją do priorytetów UE dotyczących eliminacji rozbieżności regionalnych; apeluje do Komisji o zwrócenie się do państw członkowskich o wykorzystanie części środków z funduszy strukturalnych na potrzeby podziału ryzyka kredytowego EBI i udostępnienia gwarancji pożyczkowych dla MŚP i mikroprzedsiębiorstw, co umożliwi wzrost aktywności gospodarczej we wszystkich sektorach i regionach, będzie źródłem dodatkowych możliwości zatrudnienia i rozwiąże problem braku dostępu do kredytów utrudniający obecnie działalność MŚP;

| 52. | wzywa państwa członkowskie do promowania i wspierania przedsiębiorczości, w tym przedsiębiorczości społecznej, oraz zakładania nowych przedsiębiorstw, w szczególności poprzez realizację programów rozwoju biznesu i zapewnienie dostępu do finansowania; |
| --- | --- |

52.

wzywa państwa członkowskie do promowania i wspierania przedsiębiorczości, w tym przedsiębiorczości społecznej, oraz zakładania nowych przedsiębiorstw, w szczególności poprzez realizację programów rozwoju biznesu i zapewnienie dostępu do finansowania;

| 53. | wzywa Komisję Europejską do dopilnowania, by przedsiębiorczość społeczna otrzymała zdecydowane wsparcie w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, ponieważ ewidentnie ma ona znaczny potencjał do tworzenia nowych miejsc pracy i innowacyjnego wzrostu; |
| --- | --- |

53.

wzywa Komisję Europejską do dopilnowania, by przedsiębiorczość społeczna otrzymała zdecydowane wsparcie w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, ponieważ ewidentnie ma ona znaczny potencjał do tworzenia nowych miejsc pracy i innowacyjnego wzrostu;

| 54. | apeluje do Komisji o pełną mobilizację instrumentów UE oraz wsparcia finansowego w celu osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”; wzywa państwa członkowskie do pełnego wykorzystania funduszy strukturalnych w celu zwiększenia szans na zatrudnienie oraz skutecznego zwalczania strukturalnego i długoterminowego bezrobocia osób młodych; |
| --- | --- |

54.

apeluje do Komisji o pełną mobilizację instrumentów UE oraz wsparcia finansowego w celu osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”; wzywa państwa członkowskie do pełnego wykorzystania funduszy strukturalnych w celu zwiększenia szans na zatrudnienie oraz skutecznego zwalczania strukturalnego i długoterminowego bezrobocia osób młodych;

| 55. | odnotowuje, że polityka spójności jako podstawowe narzędzie inwestycyjne UE, które odgrywa ważną rolę w strategii „Europa 2020” i które dokładnie reaguje na lokalne, regionalne i krajowe potrzeby inwestycyjne, przyczynia się nie tylko do zmniejszania różnic między regionami, ale również do ożywienia gospodarczego w państwach członkowskich i skutecznego zapewniania trwałego wzrostu i tworzenia miejsc pracy w państwach członkowskich i w całej Unii; zauważa, że dzięki temu polityka spójności jest jednym z najlepszych dostępnych instrumentów, dzięki któremu ożywienie gospodarcze może iść w parze z utworzeniem dużej liczby miejsc pracy, jak przewiduje Komisja Europejska w rocznej analizie wzrostu gospodarczego 2013; uważa w związku z tym, że wszelkie cięcia budżetu przeznaczonego na politykę spójności miałyby nader negatywne konsekwencje w odniesieniu do celów strategii „Europa 2020”, a zatem nalega, aby w nowym okresie programowania przeznaczyć na politykę spójności odpowiednie środki, co najmniej na poziomie uzgodnionym dla obecnego okresu programowania 2007-2013, oraz by wciąż można nią było obejmować wszystkie regiony UE; |
| --- | --- |

55.

odnotowuje, że polityka spójności jako podstawowe narzędzie inwestycyjne UE, które odgrywa ważną rolę w strategii „Europa 2020” i które dokładnie reaguje na lokalne, regionalne i krajowe potrzeby inwestycyjne, przyczynia się nie tylko do zmniejszania różnic między regionami, ale również do ożywienia gospodarczego w państwach członkowskich i skutecznego zapewniania trwałego wzrostu i tworzenia miejsc pracy w państwach członkowskich i w całej Unii; zauważa, że dzięki temu polityka spójności jest jednym z najlepszych dostępnych instrumentów, dzięki któremu ożywienie gospodarcze może iść w parze z utworzeniem dużej liczby miejsc pracy, jak przewiduje Komisja Europejska w rocznej analizie wzrostu gospodarczego 2013; uważa w związku z tym, że wszelkie cięcia budżetu przeznaczonego na politykę spójności miałyby nader negatywne konsekwencje w odniesieniu do celów strategii „Europa 2020”, a zatem nalega, aby w nowym okresie programowania przeznaczyć na politykę spójności odpowiednie środki, co najmniej na poziomie uzgodnionym dla obecnego okresu programowania 2007-2013, oraz by wciąż można nią było obejmować wszystkie regiony UE;

| 56. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja przyznała w rocznej analizie wzrostu gospodarczego 2013, że należy zwiększyć zdolności administracyjne w celu szybszej dystrybucji niewydanych jeszcze środków z funduszy strukturalnych; zwraca uwagę, że wysiłki te należy koncentrować na władzach szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego; podkreśla, że szybsze wydatkowanie niewydanych jeszcze środków z funduszy strukturalnych może przyczynić się do zwiększenia płynności finansowej rynku; |
| --- | --- |

56.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja przyznała w rocznej analizie wzrostu gospodarczego 2013, że należy zwiększyć zdolności administracyjne w celu szybszej dystrybucji niewydanych jeszcze środków z funduszy strukturalnych; zwraca uwagę, że wysiłki te należy koncentrować na władzach szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego; podkreśla, że szybsze wydatkowanie niewydanych jeszcze środków z funduszy strukturalnych może przyczynić się do zwiększenia płynności finansowej rynku;

| 57. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, by polityka regionalna w dalszym ciągu odgrywała ważną rolę w opracowywaniu programów krajowych w ramach europejskiego semestru, a także by stanowiła kluczowe narzędzie służące realizacji ustalonych celów w zakresie polityki socjalnej i polityki zatrudnienia w perspektywie średnio- i długoterminowej; |
| --- | --- |

57.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, by polityka regionalna w dalszym ciągu odgrywała ważną rolę w opracowywaniu programów krajowych w ramach europejskiego semestru, a także by stanowiła kluczowe narzędzie służące realizacji ustalonych celów w zakresie polityki socjalnej i polityki zatrudnienia w perspektywie średnio- i długoterminowej;

| 58. | uważa za istotne, by polityka spójności przyczyniała się do ograniczania wewnętrznych rozbieżności pod względem konkurencyjności i nierównowagi strukturalnej dzięki jej zdolności do dostosowywania się do specyficznych warunków i potrzeb stwierdzonych na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym; w tym względzie przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji, aby przeprogramować, gdzie jest to możliwe, niewydane jeszcze środki z funduszy strukturalnych na rzecz efektywności energetycznej, zatrudnienia młodzieży oraz MŚP, ponieważ obszary te odegrają ważną rolę w realizacji celów strategii „Europa 2020”; domaga się należytego informowania Parlamentu o realizacji tej inicjatywy na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

58.

uważa za istotne, by polityka spójności przyczyniała się do ograniczania wewnętrznych rozbieżności pod względem konkurencyjności i nierównowagi strukturalnej dzięki jej zdolności do dostosowywania się do specyficznych warunków i potrzeb stwierdzonych na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym; w tym względzie przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji, aby przeprogramować, gdzie jest to możliwe, niewydane jeszcze środki z funduszy strukturalnych na rzecz efektywności energetycznej, zatrudnienia młodzieży oraz MŚP, ponieważ obszary te odegrają ważną rolę w realizacji celów strategii „Europa 2020”; domaga się należytego informowania Parlamentu o realizacji tej inicjatywy na szczeblu krajowym;

Zatrudnienie młodzieży

| 59. | wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań mających na celu ułatwienie młodym ludziom przechodzenia z etapu kształcenia i szkolenia na rynek pracy; w związku z tym zwraca uwagę na sukces „dualnego kształcenia zawodowego” w niektórych państwach członkowskich, który wpłynął na osiągnięcie najwyższego poziomu zatrudnienia młodych ludzi w Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

59.

wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań mających na celu ułatwienie młodym ludziom przechodzenia z etapu kształcenia i szkolenia na rynek pracy; w związku z tym zwraca uwagę na sukces „dualnego kształcenia zawodowego” w niektórych państwach członkowskich, który wpłynął na osiągnięcie najwyższego poziomu zatrudnienia młodych ludzi w Unii Europejskiej;

| 60. | uważa, że kluczowe znaczenie ma pomaganie młodzieży w bardziej skutecznym zdobywaniu kwalifikacji, co wymaga ściślejszej współpracy i lepszej komunikacji między spółkami, rządami oraz podmiotami z sektora edukacji; |
| --- | --- |

60.

uważa, że kluczowe znaczenie ma pomaganie młodzieży w bardziej skutecznym zdobywaniu kwalifikacji, co wymaga ściślejszej współpracy i lepszej komunikacji między spółkami, rządami oraz podmiotami z sektora edukacji;

| 61. | z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji, że przedstawi ona pakiet w sprawie zatrudnienia młodzieży; wzywa państwa członkowskie do promowania i rozwoju, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi, gwarancji dla młodzieży, zapewniającej każdej młodej osobie w UE prawo do zatrudnienia, nauki zawodu lub dodatkowego szkolenia bądź zatrudnienia połączonego ze szkoleniem po maksymalnym okresie bezrobocia wynoszącym cztery miesiące; uważa, że finansowanie unijne, szczególnie EFS, powinno odgrywać podstawową rolę we współfinansowaniu systemów gwarancji dla młodzieży; wzywa Komisję do udzielenia państwom członkowskim i regionom pomocy technicznej w zakresie wdrożenia tych systemów i prawidłowego wykorzystywania środków Europejskiego Funduszu Społecznego do celów rozwoju systemów gwarancji dla młodzieży; podkreśla, że krajowi partnerzy sektorowi, ściśle współpracujący z władzami lokalnymi i regionalnymi, powinni odgrywać główną rolę w procesie wdrażania systemów gwarancji dla młodzieży; |
| --- | --- |

61.

z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji, że przedstawi ona pakiet w sprawie zatrudnienia młodzieży; wzywa państwa członkowskie do promowania i rozwoju, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi, gwarancji dla młodzieży, zapewniającej każdej młodej osobie w UE prawo do zatrudnienia, nauki zawodu lub dodatkowego szkolenia bądź zatrudnienia połączonego ze szkoleniem po maksymalnym okresie bezrobocia wynoszącym cztery miesiące; uważa, że finansowanie unijne, szczególnie EFS, powinno odgrywać podstawową rolę we współfinansowaniu systemów gwarancji dla młodzieży; wzywa Komisję do udzielenia państwom członkowskim i regionom pomocy technicznej w zakresie wdrożenia tych systemów i prawidłowego wykorzystywania środków Europejskiego Funduszu Społecznego do celów rozwoju systemów gwarancji dla młodzieży; podkreśla, że krajowi partnerzy sektorowi, ściśle współpracujący z władzami lokalnymi i regionalnymi, powinni odgrywać główną rolę w procesie wdrażania systemów gwarancji dla młodzieży;

| 62. | zauważa, że systemom gwarancji dla młodzieży powinny towarzyszyć ramy jakości w celu zapewnienia jakości tych systemów oraz dopilnowania, by kształcenie, przyuczanie do zawodu i oferowane miejsca pracy obejmowały odpowiednie warunki pracy i spełniały normy bezpieczeństwa i higieny pracy; uważa, że w tym kontekście wszyscy młodzi ludzie powinni najpierw uzyskać spersonalizowaną ocenę ich potrzeb, a następnie otrzymać dopasowane i spersonalizowane usługi; |
| --- | --- |

62.

zauważa, że systemom gwarancji dla młodzieży powinny towarzyszyć ramy jakości w celu zapewnienia jakości tych systemów oraz dopilnowania, by kształcenie, przyuczanie do zawodu i oferowane miejsca pracy obejmowały odpowiednie warunki pracy i spełniały normy bezpieczeństwa i higieny pracy; uważa, że w tym kontekście wszyscy młodzi ludzie powinni najpierw uzyskać spersonalizowaną ocenę ich potrzeb, a następnie otrzymać dopasowane i spersonalizowane usługi;

| 63. | z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dotyczące stworzenia w ramach Komitetu Zatrudnienia wielostronnego mechanizmu kontroli wdrażania systemów gwarancji dla młodzieży, a ponadto zwraca się o włączenie w ten proces Parlamentu; |
| --- | --- |

63.

z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dotyczące stworzenia w ramach Komitetu Zatrudnienia wielostronnego mechanizmu kontroli wdrażania systemów gwarancji dla młodzieży, a ponadto zwraca się o włączenie w ten proces Parlamentu;

| 64. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji zmierzającą do zaproponowania zalecenia Rady dotyczącego systemów gwarancji dla młodzieży; wzywa państwa członkowskie i regiony do promowania przedsiębiorczości i samozatrudnienia wśród młodych ludzi oraz do wdrożenia konkretnych, ukierunkowanych programów wsparcia rozwoju działalności gospodarczej dla młodych ludzi; |
| --- | --- |

64.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji zmierzającą do zaproponowania zalecenia Rady dotyczącego systemów gwarancji dla młodzieży; wzywa państwa członkowskie i regiony do promowania przedsiębiorczości i samozatrudnienia wśród młodych ludzi oraz do wdrożenia konkretnych, ukierunkowanych programów wsparcia rozwoju działalności gospodarczej dla młodych ludzi;

| 65. | podkreśla, że w styczniu 2012 r. Rada Europejska przedstawiła działanie pilotażowe mające na celu wsparcie ośmiu państw członkowskich o najwyższych poziomach bezrobocia osób młodych w realokacji części z przysługujących im funduszy strukturalnych UE w celu rozwiązania problemu bezrobocia osób młodych; ubolewa nad tym, że w maju 2012 r. Komisja znacząco obniżyła szacunki dotyczące dostępnych środków podlegających realokacji z 82 mld EUR do 29,8 mld EUR, tym samym ograniczając zakres działań pilotażowych; ubolewa nad tym, że do tej pory jedynie niewielka część tych środków została przydzielona na pomoc młodym osobom w znalezieniu pracy; |
| --- | --- |

65.

podkreśla, że w styczniu 2012 r. Rada Europejska przedstawiła działanie pilotażowe mające na celu wsparcie ośmiu państw członkowskich o najwyższych poziomach bezrobocia osób młodych w realokacji części z przysługujących im funduszy strukturalnych UE w celu rozwiązania problemu bezrobocia osób młodych; ubolewa nad tym, że w maju 2012 r. Komisja znacząco obniżyła szacunki dotyczące dostępnych środków podlegających realokacji z 82 mld EUR do 29,8 mld EUR, tym samym ograniczając zakres działań pilotażowych; ubolewa nad tym, że do tej pory jedynie niewielka część tych środków została przydzielona na pomoc młodym osobom w znalezieniu pracy;

| 66. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący lepszego wykorzystania Europejskiego Funduszu Społecznego na rzecz środków zatrudnienia młodzieży w okresie programowania 2014–2020; zwraca się o to, by środki Europejskiego Funduszu Społecznego wykorzystywane na rzecz działań dotyczących młodzieży koncentrowały się głównie na przyuczaniu do zawodu/stażach i przedsiębiorczości; z zadowoleniem przyjmuje przeznaczenie niewykorzystanych środków funduszy strukturalnych z unijnego okresu finansowania 2007–2013 na zwalczanie wysokiej stopy bezrobocia wśród młodzieży oraz na promowanie małych i średnich przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

66.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący lepszego wykorzystania Europejskiego Funduszu Społecznego na rzecz środków zatrudnienia młodzieży w okresie programowania 2014–2020; zwraca się o to, by środki Europejskiego Funduszu Społecznego wykorzystywane na rzecz działań dotyczących młodzieży koncentrowały się głównie na przyuczaniu do zawodu/stażach i przedsiębiorczości; z zadowoleniem przyjmuje przeznaczenie niewykorzystanych środków funduszy strukturalnych z unijnego okresu finansowania 2007–2013 na zwalczanie wysokiej stopy bezrobocia wśród młodzieży oraz na promowanie małych i średnich przedsiębiorstw;

Inwestowanie w kształcenie i szkolenie

| 67. | podkreśla znaczenie udoskonalenia umiejętności kontroli w określonych sektorach i/lub regionach oraz jak najszybszego zaradzenia niedopasowaniu tych umiejętności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do współpracy w zakresie opracowywania unijnej panoramy umiejętności w celu całościowego zobrazowania potrzeb UE w zakresie umiejętności; |
| --- | --- |

67.

podkreśla znaczenie udoskonalenia umiejętności kontroli w określonych sektorach i/lub regionach oraz jak najszybszego zaradzenia niedopasowaniu tych umiejętności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do współpracy w zakresie opracowywania unijnej panoramy umiejętności w celu całościowego zobrazowania potrzeb UE w zakresie umiejętności;

| 68. | apeluje do UE i państw członkowskich o promowanie współpracy i synergii pomiędzy sektorem kształcenia i szkolenia a przedsiębiorstwami w celu przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności oraz dostosowania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy, tak aby wyposażać siłę roboczą w niezbędne umiejętności w oparciu o zmieniające się środowisko pracy i indywidualne potrzeby starzejącej się siły roboczej oraz ułatwiać przechodzenie od etapu kształcenia i szkolenia do pracy; |
| --- | --- |

68.

apeluje do UE i państw członkowskich o promowanie współpracy i synergii pomiędzy sektorem kształcenia i szkolenia a przedsiębiorstwami w celu przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności oraz dostosowania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy, tak aby wyposażać siłę roboczą w niezbędne umiejętności w oparciu o zmieniające się środowisko pracy i indywidualne potrzeby starzejącej się siły roboczej oraz ułatwiać przechodzenie od etapu kształcenia i szkolenia do pracy;

| 69. | wzywa państwa członkowskie do nadania priorytetu działaniom odnoszącym się do inwestycji w kształcenie, szkolenie, promowanie umiejętności przedsiębiorczych i uczenie się przez całe życie na rzecz wszystkich grup wiekowych, nie tylko poprzez uczenie się formalne, lecz także poprzez rozwój uczenia się pozaformalnego i nieformalnego; ostrzega przed długoterminowymi kosztami społecznymi i gospodarczymi związanymi z cięciami w budżetach na edukację i szkolenia, ponieważ utrudniają one wyjście z kryzysu i zmniejszają konkurencyjność gospodarek państw członkowskich; |
| --- | --- |

69.

wzywa państwa członkowskie do nadania priorytetu działaniom odnoszącym się do inwestycji w kształcenie, szkolenie, promowanie umiejętności przedsiębiorczych i uczenie się przez całe życie na rzecz wszystkich grup wiekowych, nie tylko poprzez uczenie się formalne, lecz także poprzez rozwój uczenia się pozaformalnego i nieformalnego; ostrzega przed długoterminowymi kosztami społecznymi i gospodarczymi związanymi z cięciami w budżetach na edukację i szkolenia, ponieważ utrudniają one wyjście z kryzysu i zmniejszają konkurencyjność gospodarek państw członkowskich;

| 70. | podkreśla, że wykorzystanie nowych możliwości uczenia się, a także wiedzy, umiejętności i kompetencji zdobytych poza ramami kształcenia formalnego może odegrać ważną rolę w zwiększeniu szans zatrudnienia; podkreśla znaczenie pozaformalnej i nieformalnej walidacji; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący zalecenia Rady zachęcającego państwa członkowskie do ustanowienia do roku 2015 systemów walidacji powiązanych z europejskimi ramami kwalifikacji, w tym umożliwienia uzyskania pełnych lub częściowych kwalifikacji w ramach uczenia się pozaformalnego lub nieformalnego; |
| --- | --- |

70.

podkreśla, że wykorzystanie nowych możliwości uczenia się, a także wiedzy, umiejętności i kompetencji zdobytych poza ramami kształcenia formalnego może odegrać ważną rolę w zwiększeniu szans zatrudnienia; podkreśla znaczenie pozaformalnej i nieformalnej walidacji; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący zalecenia Rady zachęcającego państwa członkowskie do ustanowienia do roku 2015 systemów walidacji powiązanych z europejskimi ramami kwalifikacji, w tym umożliwienia uzyskania pełnych lub częściowych kwalifikacji w ramach uczenia się pozaformalnego lub nieformalnego;

| 71. | zachęca do skutecznego wdrożenia krajowych ram kwalifikacji jako narzędzi promujących rozwój uczenia się przez całe życie; ponawia swój apel do Komisji o urzeczywistnienie europejskiego paszportu umiejętności w celu zapewnienia przejrzystości i promowania transgranicznej mobilności pracowników; |
| --- | --- |

71.

zachęca do skutecznego wdrożenia krajowych ram kwalifikacji jako narzędzi promujących rozwój uczenia się przez całe życie; ponawia swój apel do Komisji o urzeczywistnienie europejskiego paszportu umiejętności w celu zapewnienia przejrzystości i promowania transgranicznej mobilności pracowników;

| 72. | podkreśla potrzebę poprawy jakości, kompetencji i statusu nauczycieli jako warunku sine qua non zapewnienia prawidłowo funkcjonującego europejskiego systemu kształcenia i szkolenia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia w tym celu niezbędnych wysiłków i przeznaczenia na ten cel odpowiednich zasobów; |
| --- | --- |

72.

podkreśla potrzebę poprawy jakości, kompetencji i statusu nauczycieli jako warunku sine qua non zapewnienia prawidłowo funkcjonującego europejskiego systemu kształcenia i szkolenia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia w tym celu niezbędnych wysiłków i przeznaczenia na ten cel odpowiednich zasobów;

Zwiększenie dostosowania i dynamiki rynków pracy sprzyjających włączeniu społecznemu
  oraz poprawa jakości zatrudnienia

| 73. | uważa, że reformy rynku pracy powinny być ukierunkowane na zwiększenie wydajności i konkurencyjności oraz, jednocześnie, na zapewnienie jakości pracy; zwraca się do Rady Europejskiej o uwzględnienie jakości pracy w swoich wytycznych politycznych na rok 2013, zwłaszcza w odniesieniu do dostępu pracowników do podstawowego zbioru praw pracowniczych zapisanych w Traktatach, bez uszczerbku dla ustawodawstwa państw członkowskich; |
| --- | --- |

73.

uważa, że reformy rynku pracy powinny być ukierunkowane na zwiększenie wydajności i konkurencyjności oraz, jednocześnie, na zapewnienie jakości pracy; zwraca się do Rady Europejskiej o uwzględnienie jakości pracy w swoich wytycznych politycznych na rok 2013, zwłaszcza w odniesieniu do dostępu pracowników do podstawowego zbioru praw pracowniczych zapisanych w Traktatach, bez uszczerbku dla ustawodawstwa państw członkowskich;

| 74. | uważa, że w ramach strukturalnych reform rynku pracy należy wprowadzić wewnętrzną elastyczność w celu utrzymania zatrudnienia w czasach kryzysu gospodarczego, oraz zapewnić wysoką jakość pracy i bezpieczeństwo przy zmianie miejsca zatrudnienia, systemy świadczeń dla bezrobotnych oparte na wymogach aktywacji i powiązane ze strategiami reintegracji, których celem jest zachęcanie do podejmowania pracy przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczających dochodów, postanowienia umowne mające na celu zwalczanie segmentacji rynku pracy, przewidywanie restrukturyzacji gospodarczej, oraz zapewnić dostęp do uczenia się przez całe życie; |
| --- | --- |

74.

uważa, że w ramach strukturalnych reform rynku pracy należy wprowadzić wewnętrzną elastyczność w celu utrzymania zatrudnienia w czasach kryzysu gospodarczego, oraz zapewnić wysoką jakość pracy i bezpieczeństwo przy zmianie miejsca zatrudnienia, systemy świadczeń dla bezrobotnych oparte na wymogach aktywacji i powiązane ze strategiami reintegracji, których celem jest zachęcanie do podejmowania pracy przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczających dochodów, postanowienia umowne mające na celu zwalczanie segmentacji rynku pracy, przewidywanie restrukturyzacji gospodarczej, oraz zapewnić dostęp do uczenia się przez całe życie;

| 75. | wzywa państwa członkowskie do zwalczania istnienia i rozpowszechniania niepewnych warunków zatrudnienia i fikcyjnego samozatrudnienia oraz do dopilnowania, aby osoby zatrudnione na umowach tymczasowych lub na niepełny etat oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek miały odpowiednią ochronę socjalną i dostęp do szkoleń; |
| --- | --- |

75.

wzywa państwa członkowskie do zwalczania istnienia i rozpowszechniania niepewnych warunków zatrudnienia i fikcyjnego samozatrudnienia oraz do dopilnowania, aby osoby zatrudnione na umowach tymczasowych lub na niepełny etat oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek miały odpowiednią ochronę socjalną i dostęp do szkoleń;

| 76. | wzywa państwa członkowskie do usprawnienia w razie konieczności przepisów dotyczących zatrudnienia oraz, w celu propagowania stabilnych stosunków pracy, do wsparcia i rozwoju możliwości zwiększenia elastyczności warunków pracy przy odpowiednim poziomie zabezpieczenia społecznego, zwłaszcza na rzecz starszych i młodszych pracowników, a także do promowania dobrowolnej mobilności pracowników za pomocą programów wsparcia mobilności; |
| --- | --- |

76.

wzywa państwa członkowskie do usprawnienia w razie konieczności przepisów dotyczących zatrudnienia oraz, w celu propagowania stabilnych stosunków pracy, do wsparcia i rozwoju możliwości zwiększenia elastyczności warunków pracy przy odpowiednim poziomie zabezpieczenia społecznego, zwłaszcza na rzecz starszych i młodszych pracowników, a także do promowania dobrowolnej mobilności pracowników za pomocą programów wsparcia mobilności;

| 77. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się niskim poziomem udziału w rynku pracy grup w niekorzystnej sytuacji, w tym osób należących do mniejszości (np. Romów) i osób niepełnosprawnych, a także do oferowania pensji zawsze wystarczającej na godne życie; |
| --- | --- |

77.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się niskim poziomem udziału w rynku pracy grup w niekorzystnej sytuacji, w tym osób należących do mniejszości (np. Romów) i osób niepełnosprawnych, a także do oferowania pensji zawsze wystarczającej na godne życie;

| 78. | wzywa państwa członkowskie do zwiększenia zakresu i skuteczności aktywnych polityk dotyczących rynku pracy – w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi – wzajemnie wspieranych przez zachęty aktywizujące, takie jak programy typu „praca zamiast zasiłku” oraz odpowiednie systemy świadczeń w celu utrzymania możliwości zatrudnienia, wsparcia w powrocie do pracy i zapewnienia godnych warunków życia; |
| --- | --- |

78.

wzywa państwa członkowskie do zwiększenia zakresu i skuteczności aktywnych polityk dotyczących rynku pracy – w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi – wzajemnie wspieranych przez zachęty aktywizujące, takie jak programy typu „praca zamiast zasiłku” oraz odpowiednie systemy świadczeń w celu utrzymania możliwości zatrudnienia, wsparcia w powrocie do pracy i zapewnienia godnych warunków życia;

| 79. | wzywa państwa członkowskie do przewidzenia procesów restrukturyzacji mających na celu ratowanie miejsc pracy, promowanie wewnętrznej i zewnętrznej mobilności oraz zminimalizowanie możliwych negatywnych skutków procesów restrukturyzacji; wzywa państwa członkowskie do skutecznego wdrożenia prawa krajowego oraz istniejących dyrektyw UE takich jak dyrektywa w sprawie zwolnień grupowych, dyrektywa w sprawie przejmowania przedsiębiorstw i dyrektywa w sprawie ram informacyjnych i konsultacyjnych, z należytym uwzględnieniem zasady pomocniczości; uważa, że środki UE powinny odgrywać ważną rolę w unikaniu, minimalizowaniu lub łagodzeniu możliwych negatywnych skutków procesów restrukturyzacji; |
| --- | --- |

79.

wzywa państwa członkowskie do przewidzenia procesów restrukturyzacji mających na celu ratowanie miejsc pracy, promowanie wewnętrznej i zewnętrznej mobilności oraz zminimalizowanie możliwych negatywnych skutków procesów restrukturyzacji; wzywa państwa członkowskie do skutecznego wdrożenia prawa krajowego oraz istniejących dyrektyw UE takich jak dyrektywa w sprawie zwolnień grupowych, dyrektywa w sprawie przejmowania przedsiębiorstw i dyrektywa w sprawie ram informacyjnych i konsultacyjnych, z należytym uwzględnieniem zasady pomocniczości; uważa, że środki UE powinny odgrywać ważną rolę w unikaniu, minimalizowaniu lub łagodzeniu możliwych negatywnych skutków procesów restrukturyzacji;

| 80. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia skutecznego egzekwowania przepisów dyrektywy 2000/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy; |
| --- | --- |

80.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia skutecznego egzekwowania przepisów dyrektywy 2000/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy;

| 81. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, w celu pogłębienia integracji na europejskim rynku pracy, do podjęcia działań mających na celu zwiększenie mobilności na rynkach pracy i pomiędzy rynkami pracy poprzez usunięcie przeszkód prawnych i administracyjnych utrudniających swobodny przepływ pracowników w obrębie UE, takich jak przejściowe ograniczenia w dostępie do rynku pracy dla pracowników z Rumunii i Bułgarii, oraz poprzez zwiększenie praw do zabezpieczenia społecznego i poprawę warunków pracy pracowników korzystających z prawa do swobodnego przepływu; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia wykorzystania EURES w celu lepszego łączenia pasujących ofert pracy i osób szukających pracy w kontekście transgranicznym; |
| --- | --- |

81.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, w celu pogłębienia integracji na europejskim rynku pracy, do podjęcia działań mających na celu zwiększenie mobilności na rynkach pracy i pomiędzy rynkami pracy poprzez usunięcie przeszkód prawnych i administracyjnych utrudniających swobodny przepływ pracowników w obrębie UE, takich jak przejściowe ograniczenia w dostępie do rynku pracy dla pracowników z Rumunii i Bułgarii, oraz poprzez zwiększenie praw do zabezpieczenia społecznego i poprawę warunków pracy pracowników korzystających z prawa do swobodnego przepływu; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia wykorzystania EURES w celu lepszego łączenia pasujących ofert pracy i osób szukających pracy w kontekście transgranicznym;

| 82. | zwraca uwagę na wzrost ubóstwa i bezrobocia we wszystkich grupach wiekowych; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do przyjmowania nowych zobowiązań w celu zaradzenia tej sytuacji, w szczególności w odniesieniu do ubóstwa pracujących, ubóstwa wśród osób niemających związków z rynkiem pracy lub mających ograniczone związki z tym rynkiem, w tym osób starszych długotrwale bezrobotnych, a także ubóstwa wśród osób starszych; |
| --- | --- |

82.

zwraca uwagę na wzrost ubóstwa i bezrobocia we wszystkich grupach wiekowych; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do przyjmowania nowych zobowiązań w celu zaradzenia tej sytuacji, w szczególności w odniesieniu do ubóstwa pracujących, ubóstwa wśród osób niemających związków z rynkiem pracy lub mających ograniczone związki z tym rynkiem, w tym osób starszych długotrwale bezrobotnych, a także ubóstwa wśród osób starszych;

| 83. | wzywa państwa członkowskie do dopilnowania tego, by negatywne skutki konsolidacji fiskalnej dla równouprawnienia płci, zatrudnienia kobiet i ubóstwa zostały zniwelowane poprzez przyjęcie w krajowych budżetach podejścia uwzględniającego aspekt płci, skierowanie do państw członkowskich bardziej zdecydowanych zaleceń dotyczących płci oraz segregację głównych celów strategii „Europa 2020” i celów krajowych według kryterium płci; |
| --- | --- |

83.

wzywa państwa członkowskie do dopilnowania tego, by negatywne skutki konsolidacji fiskalnej dla równouprawnienia płci, zatrudnienia kobiet i ubóstwa zostały zniwelowane poprzez przyjęcie w krajowych budżetach podejścia uwzględniającego aspekt płci, skierowanie do państw członkowskich bardziej zdecydowanych zaleceń dotyczących płci oraz segregację głównych celów strategii „Europa 2020” i celów krajowych według kryterium płci;

Zapewnienie wysokiej jakości usług publicznych, zwalczanie ubóstwa i promowanie włączenia społecznego

| 84. | wzywa państwa członkowskie do zwiększenia adekwatności i skuteczności systemów zabezpieczenia społecznego oraz do dopilnowania, by nadal funkcjonowały one jako zabezpieczenia przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym; zauważa jednocześnie, że europejski model społeczny wymaga zmiany ukierunkowanej na „aktywizujące państwa opiekuńcze”, które inwestują w ludzi oraz oferują instrumenty i bodźce mające na celu tworzenie stabilnych miejsc pracy i wzrostu, a także zapobieganie zakłóceniom społecznym; |
| --- | --- |

84.

wzywa państwa członkowskie do zwiększenia adekwatności i skuteczności systemów zabezpieczenia społecznego oraz do dopilnowania, by nadal funkcjonowały one jako zabezpieczenia przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym; zauważa jednocześnie, że europejski model społeczny wymaga zmiany ukierunkowanej na „aktywizujące państwa opiekuńcze”, które inwestują w ludzi oraz oferują instrumenty i bodźce mające na celu tworzenie stabilnych miejsc pracy i wzrostu, a także zapobieganie zakłóceniom społecznym;

| 85. | wzywa państwa członkowskie do realizacji strategii aktywnego włączenia oraz wdrożenia odpowiednich i przystępnych cenowo, wysokiej jakości usług i zintegrowanych podejść do wysokiej jakości zatrudnienia, aby zapobiec marginalizacji grup o niskich dochodach i grup znajdujących się w trudnym położeniu; |
| --- | --- |

85.

wzywa państwa członkowskie do realizacji strategii aktywnego włączenia oraz wdrożenia odpowiednich i przystępnych cenowo, wysokiej jakości usług i zintegrowanych podejść do wysokiej jakości zatrudnienia, aby zapobiec marginalizacji grup o niskich dochodach i grup znajdujących się w trudnym położeniu;

| 86. | wzywa państwa członkowskie do określenia w krajowych programach reform sposobu wykorzystania funduszy UE na wsparcie realizacji krajowych celów w zakresie walki z ubóstwem oraz innych celów w zakresie ochrony socjalnej, zatrudnienia i kształcenia, które zapewniają osiągnięcie celów związanych ze strategią „Europa 2020”; |
| --- | --- |

86.

wzywa państwa członkowskie do określenia w krajowych programach reform sposobu wykorzystania funduszy UE na wsparcie realizacji krajowych celów w zakresie walki z ubóstwem oraz innych celów w zakresie ochrony socjalnej, zatrudnienia i kształcenia, które zapewniają osiągnięcie celów związanych ze strategią „Europa 2020”;

| 87. | wzywa UE i państwa członkowskie do dopilnowania, aby wszelkie reformy systemów opieki zdrowotnej koncentrowały się na poprawie jakości oraz zapewnieniu odpowiedniości, przystępności i powszechnego dostępu, a także stabilności; |
| --- | --- |

87.

wzywa UE i państwa członkowskie do dopilnowania, aby wszelkie reformy systemów opieki zdrowotnej koncentrowały się na poprawie jakości oraz zapewnieniu odpowiedniości, przystępności i powszechnego dostępu, a także stabilności;

| 88. | uważa, że ukierunkowane dopłaty do zatrudnienia pracowników pochodzących z grup w niekorzystnej sytuacji są skutecznym sposobem zwiększenia ich udziału w rynku pracy; |
| --- | --- |

88.

uważa, że ukierunkowane dopłaty do zatrudnienia pracowników pochodzących z grup w niekorzystnej sytuacji są skutecznym sposobem zwiększenia ich udziału w rynku pracy;

| 89. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do dopilnowania, aby konsolidacja fiskalna była zgodna z wymiarem zatrudnienia i wymiarem społecznym strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

89.

wzywa państwa członkowskie i Komisję do dopilnowania, aby konsolidacja fiskalna była zgodna z wymiarem zatrudnienia i wymiarem społecznym strategii „Europa 2020”;

| 90. | jest zaniepokojony społecznym wpływem kryzysu na ubóstwo wśród kobiet; wzywa Komisję do dokonania oceny wpływu konsolidacji fiskalnej na równouprawnienie płci i zatrudnienie kobiet; |
| --- | --- |

90.

jest zaniepokojony społecznym wpływem kryzysu na ubóstwo wśród kobiet; wzywa Komisję do dokonania oceny wpływu konsolidacji fiskalnej na równouprawnienie płci i zatrudnienie kobiet;

| 91. | wzywa państwa członkowskie do opracowania środków mających na celu zmniejszenie ubóstwa pracujących, na przykład poprzez promowanie wystarczającego poziomu udziału w rynku pracy w gospodarstwach domowych oraz ułatwianie awansowania ze słabo opłacanych lub niepewnych stanowisk; wzywa państwa członkowskie do zwalczania ubóstwa pracujących poprzez realizację takiej polityki rynku pracy, która dąży do zapewnienia osobom pracującym pensji wystarczającej na utrzymanie; |
| --- | --- |

91.

wzywa państwa członkowskie do opracowania środków mających na celu zmniejszenie ubóstwa pracujących, na przykład poprzez promowanie wystarczającego poziomu udziału w rynku pracy w gospodarstwach domowych oraz ułatwianie awansowania ze słabo opłacanych lub niepewnych stanowisk; wzywa państwa członkowskie do zwalczania ubóstwa pracujących poprzez realizację takiej polityki rynku pracy, która dąży do zapewnienia osobom pracującym pensji wystarczającej na utrzymanie;

| 92. | apeluje do Komisji, aby każdego roku na początku listopada, począwszy od 4–5 listopada 2013 r., przedstawiała RAW właściwym komisjom Parlamentu, w celu zapewnienia Parlamentowi odpowiedniego czasu na wydanie swych opinii w kolejnych europejskich semestrach; |
| --- | --- |

92.

apeluje do Komisji, aby każdego roku na początku listopada, począwszy od 4–5 listopada 2013 r., przedstawiała RAW właściwym komisjom Parlamentu, w celu zapewnienia Parlamentowi odpowiedniego czasu na wydanie swych opinii w kolejnych europejskich semestrach;

Konieczność podjęcia dodatkowych wysiłków w celu wzmocnienia systemu sprawowania rządów, zwiększenia zaangażowania i legitymacji demokratycznej

| 93. | wzywa Radę Europejską i państwa członkowskie do zapewnienia ścisłego zaangażowania parlamentów narodowych i regionalnych, partnerów społecznych, władz publicznych oraz społeczeństwa obywatelskiego w realizację i monitorowanie wytycznych politycznych na mocy strategii „Europa 2020” oraz w proces zarządzania gospodarką, aby zapewnić ich poczucie odpowiedzialności; |
| --- | --- |

93.

wzywa Radę Europejską i państwa członkowskie do zapewnienia ścisłego zaangażowania parlamentów narodowych i regionalnych, partnerów społecznych, władz publicznych oraz społeczeństwa obywatelskiego w realizację i monitorowanie wytycznych politycznych na mocy strategii „Europa 2020” oraz w proces zarządzania gospodarką, aby zapewnić ich poczucie odpowiedzialności;

| 94. | wzywa Radę Europejską i Komisję do skuteczniejszego uwzględnienia aspektów monitorowania i oceny osiągania celów w zakresie zatrudnienia, celów społecznych i celów w zakresie kształcenia, określonych w strategii „Europa 2020”, w europejskim semestrze w roku 2013; |
| --- | --- |

94.

wzywa Radę Europejską i Komisję do skuteczniejszego uwzględnienia aspektów monitorowania i oceny osiągania celów w zakresie zatrudnienia, celów społecznych i celów w zakresie kształcenia, określonych w strategii „Europa 2020”, w europejskim semestrze w roku 2013;

| 95. | ponawia apel o zwiększenie legitymacji demokratycznej europejskiego semestru; apeluje do Rady Europejskiej o uwzględnienie wątpliwości i wniosków wyrażonych przez Parlament Europejski podczas przyjmowania swoich wytycznych politycznych na rok 2013; |
| --- | --- |

95.

ponawia apel o zwiększenie legitymacji demokratycznej europejskiego semestru; apeluje do Rady Europejskiej o uwzględnienie wątpliwości i wniosków wyrażonych przez Parlament Europejski podczas przyjmowania swoich wytycznych politycznych na rok 2013;

| 96. | wzywa do odpowiedniego zaangażowania Parlamentu w europejski semestr w celu reprezentowania interesów obywateli oraz zwiększenia zasadności społecznych strategii politycznych, jakie mają być realizowane przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

96.

wzywa do odpowiedniego zaangażowania Parlamentu w europejski semestr w celu reprezentowania interesów obywateli oraz zwiększenia zasadności społecznych strategii politycznych, jakie mają być realizowane przez państwa członkowskie;

| 97. | wzywa do wzmocnienia roli parlamentów narodowych w kontekście ich zaangażowania w proces formułowania polityki gospodarczej i społecznej w ramach europejskiego semestru w celu zwiększenia słuszności podejmowanych decyzji; |
| --- | --- |

97.

wzywa do wzmocnienia roli parlamentów narodowych w kontekście ich zaangażowania w proces formułowania polityki gospodarczej i społecznej w ramach europejskiego semestru w celu zwiększenia słuszności podejmowanych decyzji;

| 98. | wzywa do angażowania partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego w celu zwiększenia adekwatności i skuteczności polityki społecznej; |
| --- | --- |

98.

wzywa do angażowania partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego w celu zwiększenia adekwatności i skuteczności polityki społecznej;

o

o o

| 99. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

99.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0408.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0542.

(3)  Dz.U. C 308 E z 20.10.2011, s. 116.

(4)  Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46.

(5)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0260.

(6)  Zob. wersję sprostowaną z dnia 26 listopada 2010 r.

(7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0466.

(8)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0495.

(9)  Dz.U. L 307 z 18.11.2008, s. 11.

(10)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0224.

(11)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0230.

(12)  Dz.U. C 351 E z 2.12.2011, s. 29.

(13)  Dz.U. C 308 E z 20.10.2011, s. 6.

(14)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

(15)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0419.

(16)  Dz.U. L 175 z 10.7.1999, s. 43.

(17)  Dz.U. L 14 z 20.01.1998, s. 9.

---

ZAŁĄCZNIK

KONKRETNE ZALECENIA, KTÓRE RADA EUROPEJSKA MA PRZYJĄĆ W SWOICH WYTYCZNYCH POLITYCZNYCH

Cele strategii „Europa 2020”

Zalecenie 1: osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Spełnienie wszystkich celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu.

Zobowiązania określone w krajowych programach reform na rok 2013 muszą być wystarczające do tego, by osiągnąć cele strategii „Europa 2020”.

Państwa członkowskie powinny planować skuteczniejsze wykorzystanie swoich budżetów krajowych na rzecz osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”.

Zapewnienie, że wystarczające środki UE zostaną przeznaczone na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”.

Tworzenie miejsc pracy za pośrednictwem reform strukturalnych i inwestycji ukierunkowanych na wzrost

Zalecenie 2.1 dotyczące krajowych planów zwiększania zatrudnienia

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Państwa członkowskie powinny przedłożyć krajowy plan zwiększania zatrudnienia jako część swoich krajowych programów reform na rok 2013.

Krajowe plany zwiększania zatrudnienia muszą zawierać:

| — | kompleksowe środki na rzecz tworzenia miejsc pracy i „zielonego” zatrudnienia, szczególnie w sektorach o dużym potencjale tworzenia miejsc pracy, |
| --- | --- |

—

kompleksowe środki na rzecz tworzenia miejsc pracy i „zielonego” zatrudnienia, szczególnie w sektorach o dużym potencjale tworzenia miejsc pracy,

| — | powiązanie między polityką zatrudnienia a instrumentami finansowymi, |
| --- | --- |

—

powiązanie między polityką zatrudnienia a instrumentami finansowymi,

| — | reformy rynku pracy, o ile są one konieczne, |
| --- | --- |

—

reformy rynku pracy, o ile są one konieczne,

| — | aktywną politykę rynku pracy ukierunkowaną na bezrobotne osoby młode, osoby długotrwale bezrobotne, bezrobotne osoby starsze i inne grupy znajdujące się w trudnym położeniu, |
| --- | --- |

—

aktywną politykę rynku pracy ukierunkowaną na bezrobotne osoby młode, osoby długotrwale bezrobotne, bezrobotne osoby starsze i inne grupy znajdujące się w trudnym położeniu,

| — | wyraźny harmonogram rozłożenia wieloletniego programu reform na następnych 12 miesięcy oraz wskazanie obszarów i regionów doświadczających niedoboru lub nadwyżki w zakresie specjalizacji. |
| --- | --- |

—

wyraźny harmonogram rozłożenia wieloletniego programu reform na następnych 12 miesięcy oraz wskazanie obszarów i regionów doświadczających niedoboru lub nadwyżki w zakresie specjalizacji.

Zalecenie 2.2 dotyczące reform podatku od siły roboczej

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Państwa członkowskie powinny przyjąć reformy podatku od siły roboczej, które sprzyjają zatrudnieniu.

Państwa członkowskie powinny rozważyć zmniejszenie opodatkowania pracy, a zwłaszcza ukierunkowane tymczasowe redukcje składek na ubezpieczenie społeczne lub programy dofinansowania miejsc pracy dla nowych pracowników, w szczególności w odniesieniu do pracowników słabo opłacanych i o niskich kwalifikacjach, osób długotrwale bezrobotnych oraz innych grup znajdujących się w trudnym położeniu, a jednocześnie dbać o stabilność publicznych systemów emerytalnych w perspektywie długoterminowej.

Zalecenie 2.3: podjęcie działań przeciwko pracy nierejestrowanej

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Nadanie nieformalnej i niezarejestrowanej pracy statusu legalnego zatrudnienia, między innymi poprzez zwiększenie możliwości inspekcji pracy.

Zalecenie 2.4: dotyczące systemów ustalania płac

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Modernizowanie systemów ustalania płac – w ramach dialogu społecznego przy czynnym udziale partnerów społecznych, przy jednoczesnym poszanowaniu różnorodności krajowych modeli stosunków pracy – w celu dostosowania płac do tendencji w wydajności pracy w granicach pensji wystarczających na godne życie.

Zalecenie 2.5: reformy mające na celu zapewnienie stabilności systemów emerytalnych

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Przeprowadzenie niezbędnych reform mających na celu zapewnienie stabilności systemów emerytalnych w oparciu o następujące aspekty:

| — | wiek emerytalny mógłby być oceniany z uwzględnieniem zmian średniego trwania życia w dobrym zdrowiu; |
| --- | --- |

—

wiek emerytalny mógłby być oceniany z uwzględnieniem zmian średniego trwania życia w dobrym zdrowiu;

| — | efektywny wiek emerytalny należy podwyższyć poprzez poprawę warunków pracy, ograniczenie wczesnego opuszczania rynku pracy (na przykład poprzez wdrożenie polityk obejmujących korzyści podatkowe zachęcające do kontynuacji pracy zawodowej) oraz umożliwienie pracownikom przechodzenia na emeryturę w sposób elastyczny; |
| --- | --- |

—

efektywny wiek emerytalny należy podwyższyć poprzez poprawę warunków pracy, ograniczenie wczesnego opuszczania rynku pracy (na przykład poprzez wdrożenie polityk obejmujących korzyści podatkowe zachęcające do kontynuacji pracy zawodowej) oraz umożliwienie pracownikom przechodzenia na emeryturę w sposób elastyczny;

| — | strategie polityczne zwiększające możliwości zatrudnienia, z uwzględnieniem zapewnienia dostępu do uczenia się przez całe życie starszym pracownikom, a także wsparcie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu powinny stać się istotnym punktem reform systemów emerytalnych, tak aby można było zapobiec dłuższym okresom bezrobocia starszych pracowników. |
| --- | --- |

—

strategie polityczne zwiększające możliwości zatrudnienia, z uwzględnieniem zapewnienia dostępu do uczenia się przez całe życie starszym pracownikom, a także wsparcie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu powinny stać się istotnym punktem reform systemów emerytalnych, tak aby można było zapobiec dłuższym okresom bezrobocia starszych pracowników.

Zalecenie 2.6 dotyczące inwestycji ukierunkowanych na wzrost gospodarczy

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Programy oszczędnościowe nie powinny utrudniać stosowania środków na rzecz tworzenia miejsc pracy ani realizacji polityk pobudzających wzrost, ani nie powinny zagrażać ochronie socjalnej.

Państwa członkowskie powinny traktować priorytetowo sprzyjające wzrostowi inwestycje w kształcenie, uczenie się przez całe życie, badania naukowe i innowacje oraz efektywność energetyczną.

Zalecenie 2.7: wykorzystanie potencjału tworzenia miejsc pracy kluczowych sektorów takich jak gospodarka ekologiczna, opieka zdrowotna i społeczna oraz sektora ICT

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Komisja i państwa członkowskie powinny wspierać inicjatywy i inwestycje mające na celu ułatwienie rozwoju sektorów o dużym potencjale w zakresie zatrudnienia takich jak branże innowacyjne, gospodarka ekologiczna, usługi, opieka zdrowotna i społeczna oraz sektor ICT.

Wzywa Komisję i państwa członkowskie do przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności w tych sektorach oraz inwestycji w kształcenie i szkolenie mających na celu umożliwienie zdobycia wspomnianych umiejętności oraz ułatwienie przystosowania pracowników, zwłaszcza pracowników o niższych kwalifikacjach i starszych pracowników.

Zalecenie 2.8: reformy strukturalne mające na celu propagowanie tworzenia miejsc pracy wśród kobiet

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Poruszenie aspektu płci w wytycznych politycznych, które mają zostać przyjęte przez Radę Europejską.

Przyjęcie niezbędnych środków mających na celu wsparcie zatrudnienia kobiet, takich jak przystępna cenowo opieka, w tym opieka nad dzieckiem, odpowiednie systemy urlopów macierzyńskich, ojcowskich i rodzicielskich oraz elastyczne godziny i warunki pracy.

Zalecenie 2.9: dotyczące pełnego urzeczywistnienia jednolitego rynku

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Komisja i Rada Europejska powinna zintensyfikować wysiłki zmierzające do poprawy funkcjonowania jednolitego rynku, wzmocnienia gospodarki cyfrowej oraz skoncentrowania się na inteligentnej regulacji przyczyniającej się do zmniejszenia zbędnej biurokracji. Należy niezwłocznie wdrożyć Akt o jednolitym rynku II.

Zalecenia Komisji dla poszczególnych krajów powinny jednocześnie oferować państwom członkowskim bardziej praktyczne rozwiązania dotyczące poprawy funkcjonowania jednolitego rynku, tak aby uzyskały silniejsze poparcie społeczne i zaangażowanie polityczne w celu urzeczywistnienia jednolitego rynku.

Zalecenie 2.10: poprawa środowiska dla przedsiębiorstw, a zwłaszcza MŚP

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Państwa członkowskie powinny podjąć niezbędne działania legislacyjne i administracyjne mające na celu poprawę warunków ramowych prowadzenia działalności gospodarczej, zwłaszcza dla MŚP.

Komisja i państwa członkowskie powinny uczynić z dostępu MŚP do finansowania absolutny priorytet w swoich programach politycznych.

Państwa członkowskie powinny promować i wspierać przedsiębiorczość, w tym przedsiębiorczość społeczną, oraz zakładanie nowych przedsiębiorstw, w szczególności poprzez realizację programów rozwoju biznesu i zapewnienie dostępu do finansowania.

Zalecenie 2.11: pełna mobilizacja funduszy UE

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać fundusze strukturalne w celu zwiększenia szans na zatrudnienie oraz skutecznego zwalczania strukturalnego i długoterminowego bezrobocia osób młodych, a także w celu osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”.

Wzywa Komisję, aby przeanalizowała sposoby zwiększenia poziomu współfinansowania funduszy strukturalnych w przypadku państw członkowskich o najwyższej stopie bezrobocia, aby pomóc im zrównoważyć ograniczenia pola manewru w ich polityce krajowej, a także pomóc im w finansowaniu aktywnej polityki rynku pracy. Wzywa Komisję, aby rozważyła kwestię poszukiwania dodatkowych funduszy na ten cel z innych źródeł finansowania.

Apeluje o to, by co najmniej 25 % środków z Funduszu Spójności było przydzielone do EFS na okres programowania 2014-2020.

Zatrudnienie młodzieży

Zalecenie 3.1: zatrudnienie młodzieży jako priorytet

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Rada Europejska powinna uczynić zatrudnienie młodzieży priorytetem w swoich wytycznych politycznych na rok 2013. Państwa członkowskie powinny bezzwłocznie przedstawić plany zatrudnienia młodzieży w ramach krajowych planów zwiększania zatrudnienia, a Komisja Europejska musi monitorować cele polityczne w nich zawarte.

Środki na rzecz walki z bezrobociem osób młodych powinny obejmować:

| — | ukierunkowane środki aktywnej polityki rynku pracy, |
| --- | --- |

—

ukierunkowane środki aktywnej polityki rynku pracy,

| — | państwa członkowskie i regiony powinny wprowadzać, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi, systemy gwarancji dla młodzieży, zapewniające każdej osobie w wieku poniżej 25 lat w UE otrzymanie dobrej jakości oferty zatrudnienia, dalszego kształcenia, nauki zawodu lub stażu po maksymalnie czterech miesiącach od zostania bezrobotnym lub zakończenia kształcenia formalnego; finansowanie przez Unię tych systemów powinno odgrywać podstawową rolę, zwłaszcza poprzez EFS, |
| --- | --- |

—

państwa członkowskie i regiony powinny wprowadzać, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi, systemy gwarancji dla młodzieży, zapewniające każdej osobie w wieku poniżej 25 lat w UE otrzymanie dobrej jakości oferty zatrudnienia, dalszego kształcenia, nauki zawodu lub stażu po maksymalnie czterech miesiącach od zostania bezrobotnym lub zakończenia kształcenia formalnego; finansowanie przez Unię tych systemów powinno odgrywać podstawową rolę, zwłaszcza poprzez EFS,

| — | środki przeciwdziałające niedopasowaniu umiejętności na rynku pracy, zwłaszcza poprzez zapobieganie wczesnemu kończeniu nauki lub stażu oraz zapewnienie, że w ramach systemów kształcenia i szkolenia młodzi ludzie skutecznie zdobędą odpowiednie umiejętności, |
| --- | --- |

—

środki przeciwdziałające niedopasowaniu umiejętności na rynku pracy, zwłaszcza poprzez zapobieganie wczesnemu kończeniu nauki lub stażu oraz zapewnienie, że w ramach systemów kształcenia i szkolenia młodzi ludzie skutecznie zdobędą odpowiednie umiejętności,

| — | ramy zapewniające przejście od etapu kształcenia i szkolenia do pracy, |
| --- | --- |

—

ramy zapewniające przejście od etapu kształcenia i szkolenia do pracy,

| — | promowanie przedsiębiorczości i samozatrudnienia oraz wdrożenie konkretnych programów wsparcia ukierunkowanych na rozwój biznesu na rzecz młodych ludzi. |
| --- | --- |

—

promowanie przedsiębiorczości i samozatrudnienia oraz wdrożenie konkretnych programów wsparcia ukierunkowanych na rozwój biznesu na rzecz młodych ludzi.

Zalecenie 3.2: dotyczące młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (młodzieży NEET)

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Państwa członkowskie przy wsparciu instytucji UE powinny opracować całościowe strategie na rzecz młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (młodzieży NEET).

Państwa członkowskie i regiony powinny promować i rozwijać, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi, gwarancje dla młodzieży, zapewniające każdej osobie w wieku poniżej 25 lat w UE ofertę zatrudnienia, nauki zawodu lub dodatkowego szkolenia bądź zatrudnienia połączonego ze szkoleniem po maksymalnym okresie bezrobocia wynoszącym cztery miesiące.

Komisja powinna udzielić państwom członkowskim i regionom pomocy technicznej w zakresie prawidłowego wykorzystywania środków Europejskiego Funduszu Społecznego do celów rozwoju systemów gwarancji dla młodzieży.

Zalecenie 3.3: zwiększenie wykorzystania funduszy UE na rzecz zwalczania bezrobocia osób młodych

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Zwiększenie wykorzystania Europejskiego Funduszu Społecznego na rzecz środków zatrudnienia młodzieży w okresie programowania 2014–2020.

Ukierunkowanie środków Europejskiego Funduszu Społecznego wykorzystywanych na rzecz działań dotyczących młodzieży głównie na przyuczanie do zawodu/staże i przedsiębiorczość.

Inwestycje w kształcenie i szkolenie

Zalecenie 4.1: przeciwdziałanie niedopasowaniu umiejętności

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Poprawa kontrolowania potrzeb w zakresie umiejętności w określonych sektorach i/lub regionach oraz jak najszybsze zaradzenie niedopasowaniu tych umiejętności.

Komisja i państwa członkowskie powinny ze sobą współpracować w zakresie opracowywania unijnej panoramy umiejętności w celu całościowego zobrazowania potrzeb UE w zakresie umiejętności.

Promowanie współpracy i synergii pomiędzy sektorem kształcenia i szkolenia a przedsiębiorstwami w celu przewidzenia potrzeb w zakresie umiejętności oraz dostosowania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy, tak aby wyposażyć siłę roboczą w niezbędne umiejętności oraz ułatwić przechodzenie od etapu kształcenia i szkolenia do pracy.

Promowanie dostępu do uczenia się przez całe życie na rzecz wszystkich grup wiekowych, nie tylko poprzez formalne uczenie się, lecz także poprzez rozwój pozaformalnego i nieformalnego uczenia się.

Ustanowienie do roku 2015 systemu walidacji pozaformalnego i nieformalnego uczenia się w odniesieniu do europejskich ram kwalifikacji.

Skuteczne wdrożenie krajowych ram kwalifikacji oraz urzeczywistnienie europejskiego paszportu umiejętności.

Zalecenie 4.2: inwestycje w kształcenie i szkolenie

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Zapewnienie skuteczniejszych inwestycji w kształcenie i szkolenie w ramach konsolidacji fiskalnej.

Przyjęcie środków i zasobów mających na celu poprawę jakości, kompetencji i statusu nauczycieli.

Zwiększenie dostosowania i dynamiki rynków sprzyjających włączeniu społecznemu oraz poprawa jakości zatrudnienia

Zalecenie 5.1 dotyczące reform rynku pracy

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Promowanie strukturalnych reform rynku pracy mających na celu zwiększenie wydajności i efektywności pracy, co z kolei powinno przyczynić się do poprawy konkurencyjności gospodarki UE oraz do zapewnienia zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy.

Reformy rynku pracy powinny się opierać na:

| — | wprowadzeniu wewnętrznej elastyczności wraz z odpowiednim poziomem zabezpieczenia społecznego w celu utrzymania zatrudnienia w czasach kryzysu gospodarczego; |
| --- | --- |

—

wprowadzeniu wewnętrznej elastyczności wraz z odpowiednim poziomem zabezpieczenia społecznego w celu utrzymania zatrudnienia w czasach kryzysu gospodarczego;

| — | stworzeniu warunków umożliwiających łączenie obowiązków pracowniczych z opieką; |
| --- | --- |

—

stworzeniu warunków umożliwiających łączenie obowiązków pracowniczych z opieką;

| — | ułatwianiu korzystnej i bezpiecznej zmiany pracy oraz podejmowania pracy przez osoby bezrobotne; |
| --- | --- |

—

ułatwianiu korzystnej i bezpiecznej zmiany pracy oraz podejmowania pracy przez osoby bezrobotne;

| — | systemach świadczeń dla bezrobotnych opartych na wymogach aktywacji i powiązanych ze skuteczną, aktywną polityką zatrudnienia, której celem jest zachęcanie do podejmowania pracy przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczających dochodów; |
| --- | --- |

—

systemach świadczeń dla bezrobotnych opartych na wymogach aktywacji i powiązanych ze skuteczną, aktywną polityką zatrudnienia, której celem jest zachęcanie do podejmowania pracy przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczających dochodów;

| — | ścisłym poszanowaniu pracy i praw społecznych pracowników; |
| --- | --- |

—

ścisłym poszanowaniu pracy i praw społecznych pracowników;

| — | przeciwdziałaniu segmentacji rynku pracy oraz niepewnym warunkom zatrudnienia; |
| --- | --- |

—

przeciwdziałaniu segmentacji rynku pracy oraz niepewnym warunkom zatrudnienia;

| — | wzmocnieniu koordynacji dialogu społecznego na szczeblu UE; |
| --- | --- |

—

wzmocnieniu koordynacji dialogu społecznego na szczeblu UE;

| — | przewidywaniu restrukturyzacji gospodarczej; |
| --- | --- |

—

przewidywaniu restrukturyzacji gospodarczej;

| — | zapewnieniu dostępu do uczenia się przez całe życie; |
| --- | --- |

—

zapewnieniu dostępu do uczenia się przez całe życie;

| — | zajęciu się niskim poziomem udziału w rynku pracy grup w niekorzystnej sytuacji, w tym osób należących do mniejszości (np. Romów) i osób niepełnosprawnych; |
| --- | --- |

—

zajęciu się niskim poziomem udziału w rynku pracy grup w niekorzystnej sytuacji, w tym osób należących do mniejszości (np. Romów) i osób niepełnosprawnych;

| — | zwiększeniu podaży pracy poprzez poprawę jej dopasowania geograficznego i dopasowanie umiejętności do potrzeb rynku pracy; |
| --- | --- |

—

zwiększeniu podaży pracy poprzez poprawę jej dopasowania geograficznego i dopasowanie umiejętności do potrzeb rynku pracy;

| — | zwiększeniu zakresu i skuteczności aktywnych polityk dotyczących rynku pracy – w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi – wzajemnie wspieranych przez aktywne polityki rynku pracy takie jak programy typu „praca zamiast zasiłku” oraz odpowiednie systemy świadczeń w celu utrzymania możliwości zatrudnienia, wsparcia w powrocie do pracy i zapewnienia godnych warunków życia; |
| --- | --- |

—

zwiększeniu zakresu i skuteczności aktywnych polityk dotyczących rynku pracy – w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi – wzajemnie wspieranych przez aktywne polityki rynku pracy takie jak programy typu „praca zamiast zasiłku” oraz odpowiednie systemy świadczeń w celu utrzymania możliwości zatrudnienia, wsparcia w powrocie do pracy i zapewnienia godnych warunków życia;

| — | ulepszeniu przepisów dotyczących zatrudnienia oraz wsparciu i rozwoju możliwości zwiększenia elastyczności warunków pracy, zwłaszcza na rzecz młodszych i starszych pracowników. |
| --- | --- |

—

ulepszeniu przepisów dotyczących zatrudnienia oraz wsparciu i rozwoju możliwości zwiększenia elastyczności warunków pracy, zwłaszcza na rzecz młodszych i starszych pracowników.

Zalecenie 5.2: promowanie mobilności pracowników

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Przyjęcie strategii i środków mających na celu promowanie mobilności na rynkach pracy i pomiędzy rynkami pracy, na przykład za pomocą programów wsparcia mobilności.

Usunięcie przeszkód prawnych i administracyjnych utrudniających swobodny przepływ pracowników w obrębie UE oraz polepszenie warunków pracy i zabezpieczenia społecznego, aby wspierać ten przepływ w celu pogłębienia integracji na europejskim rynku pracy.

Państwa członkowskie powinny zwiększyć wykorzystanie EURES w celu lepszego łączenia pasujących ofert pracy i osób szukających pracy w kontekście transgranicznym.

Zalecenie 5.3 dotyczące jakości zatrudnienia

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Rada Europejska powinna uwzględnić w swoich wytycznych politycznych na rok 2013 jakość pracy, zwłaszcza w odniesieniu do dostępu pracowników do podstawowego zbioru praw pracowniczych zapisanych w Traktatach, bez uszczerbku dla ustawodawstwa państw członkowskich.

Zapewnienie, że reformy na rynkach pracy są wdrażane w sposób propagujący jakość pracy.

Zwalczanie istnienia i rozpowszechniania niepewnych warunków zatrudnienia i fikcyjnego samozatrudnienia oraz dopilnowanie, aby osoby zatrudnione na umowach tymczasowych lub na niepełny etat oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek miały odpowiednią ochronę socjalną i dostęp do szkoleń.

Zapewnienie skutecznego egzekwowania przepisów dyrektywy 2000/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy.

Zapewnienie wysokiej jakości usług publicznych, zwalczanie ubóstwa i wspieranie włączenia społecznego

Zalecenie 6.1: zapewnienie wysokiej jakości usług publicznych

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Dopilnowanie, aby konsolidacja fiskalna była zgodna z wymiarem zatrudnienia i wymiarem społecznym strategii „Europa 2020” oraz aby nie utrudniała świadczenia wysokiej jakości usług publicznych.

Reformy systemów opieki zdrowotnej powinny koncentrować się na poprawie jakości oraz zapewnieniu odpowiedniości, przystępności i powszechnego dostępu, a także stabilności.

Zalecenie 6.2: walka z ubóstwem i wspieranie włączenia społecznego

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Rada Europejska powinna w swoich wytycznych politycznych nadać priorytet zaradzeniu problemowi wzrostu ubóstwa i bezrobocia we wszystkich grupach wiekowych, a w szczególności ubóstwa pracujących, ubóstwa wśród osób niemających związków z rynkiem pracy lub mających ograniczone związki z tym rynkiem, a także ubóstwa wśród osób starszych.

Zwiększenie adekwatności i skuteczności systemów zabezpieczenia społecznego oraz dopilnowanie, by nadal funkcjonowały one jako zabezpieczenia przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym.

Wdrożenie odpowiednich i przystępnych cenowo, wysokiej jakości usług i zintegrowanych podejść do wysokiej jakości zatrudnienia, aby zapobiec marginalizacji grup o niskich dochodach i grup znajdujących się w trudnym położeniu.

Komisja powinna dokonać oceny wpływu konsolidacji fiskalnej na równouprawnienie płci oraz na poziom zatrudnienia i ubóstwo kobiet.

Dopilnowanie tego, by negatywne skutki konsolidacji fiskalnej dla równouprawnienia płci, zatrudnienia kobiet i ubóstwa zostały zniwelowane poprzez skierowanie do państw członkowskich bardziej zdecydowanych zaleceń dotyczących płci oraz podział głównych celów strategii „Europa 2020” i odpowiednich celów krajowych według kryterium płci.

Opracowanie strategii politycznych i środków mających na celu zmniejszenie ubóstwa pracujących, na przykład poprzez promowanie wystarczającego udziału w rynku pracy w gospodarstwach domowych oraz ułatwianie awansowania ze słabo opłacanych lub niepewnych stanowisk.

Państwa członkowskie powinny zwalczać ubóstwo wśród osób pracujących poprzez realizację takiej polityki rynku pracy, która dąży do zapewnienia osobom pracującym pensji wystarczającej na utrzymanie.

Państwa członkowskie powinny rozważyć wprowadzenie ukierunkowanych dopłat do zatrudnienia pracowników pochodzących z grup w niekorzystnej sytuacji.

Państwa członkowskie powinny określić w krajowych programach reform sposób wykorzystania funduszy UE na wsparcie krajowych celów w zakresie walki z ubóstwem oraz innych celów w zakresie ochrony socjalnej, zatrudnienia i kształcenia oraz zapewnić osiągnięcie celów związanych ze strategią „Europa 2020”.

Dążenie do proporcjonalnej i zróżnicowanej konsolidacji fiskalnej sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu przy jednoczesnym zapewnieniu ożywienia gospodarczego i tworzenia miejsc pracy.

Zalecenie 7:
  dążenie do proporcjonalnej i zróżnicowanej konsolidacji fiskalnej sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu przy jednoczesnym zapewnieniu ożywienia gospodarczego i tworzenia miejsc pracy

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Wdrożenie programów konsolidacji fiskalnej w celu zapewnienia stabilności finansów publicznych, w sposób proporcjonalny, zróżnicowany i sprzyjający wzrostowi gospodarczemu, co umożliwi osiągnięcie celów strategii „Europa 2020” w drodze inwestycji i pełne wykorzystanie elastyczności przewidzianej w pakcie stabilności i wzrostu.

Korektę mnożników fiskalnych w celu zapobieżenia systematycznemu niedoszacowaniu skutków konsolidacji fiskalnej dla wzrostu oraz tworzenia miejsc pracy w kontekście recesji.

Korygowanie rytmu konsolidacji w celu wprowadzenia rozróżnienia dla poszczególnych krajów, w zależności od ich dostępnej przestrzeni fiskalnej, aby uniknąć możliwych negatywnych skutków dla wzrostu i zatrudnienia, jednocześnie gwarantując zdolność obsługi zadłużenia.

Zapewnienie spójności pomiędzy różnymi priorytetami określonymi w jej wytycznych politycznych, tak aby konsolidacja fiskalna nie osłabiała potencjału zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, nie zwiększała ubóstwa i wykluczenia społecznego ani nie uniemożliwiała świadczenia wysokiej jakości usług publicznych.

Osiągnięcie pełnej spójności pomiędzy konsolidacją fiskalną i proponowanymi środkami reformy gospodarczej z jednej strony a polityką społeczną, środkami na rzecz wzrostu i zatrudnienia z drugiej strony.

Konieczność podjęcia dodatkowych wysiłków w celu wzmocnienia systemu sprawowania rządów, zwiększenia zaangażowania i legitymacji demokratycznej

Zalecenie 8: zwiększenie legitymacji demokratycznej europejskiego semestru

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityczne przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o RAW powinny mieć na celu:

Zapewnienie głębokiego zaangażowania parlamentów narodowych i regionalnych, partnerów społecznych, władz publicznych oraz społeczeństwa obywatelskiego w realizację i monitorowanie wytycznych politycznych w ramach strategii „Europa 2020” oraz w proces zarządzania gospodarką, aby zapewnić ich poczucie odpowiedzialności.

Parlament Europejski powinien być odpowiednio zaangażowany w europejski semestr.

Rada Europejska powinna uwzględnić wątpliwości i wnioski wyrażone przez Parlament Europejski podczas przyjmowania swoich wytycznych politycznych na rok 2013.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/75 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/75

---

P7_TA(2013)0054

Zarządzanie jednolitym rynkiem

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (2012/2260(INL))

(2016/C 024/10)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 26 ust. 3 TFUE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 26 ust. 3 TFUE,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. zatytułowany „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. zatytułowany „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0750) oraz sprawozdanie Komisji zatytułowane „Stan integracji jednolitego rynku na 2013 r. – Wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0752), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0750) oraz sprawozdanie Komisji zatytułowane „Stan integracji jednolitego rynku na 2013 r. – Wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0752),

| — | uwzględniając ocenę kosztów braku działań na szczeblu europejskim w kontekście lepszego zarządzania jednolitym rynkiem, która stanowi wkład do realizacji semestru europejskiego oraz została przeprowadzona przez biuro Parlamentu Europejskiego ds. kosztów braku działań na poziomie europejskim i przekazana Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów w dniu 7 lutego 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając ocenę kosztów braku działań na szczeblu europejskim w kontekście lepszego zarządzania jednolitym rynkiem, która stanowi wkład do realizacji semestru europejskiego oraz została przeprowadzona przez biuro Parlamentu Europejskiego ds. kosztów braku działań na poziomie europejskim i przekazana Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów w dniu 7 lutego 2013 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 października 2010 r. zatytułowany „W kierunku Aktu o jednolitym rynku – W stronę społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności – 50 propozycji na rzecz wspólnej poprawy rynku pracy, przedsiębiorczości i wymiany” (COM(2010)0608), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 października 2010 r. zatytułowany „W kierunku Aktu o jednolitym rynku – W stronę społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności – 50 propozycji na rzecz wspólnej poprawy rynku pracy, przedsiębiorczości i wymiany” (COM(2010)0608),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 kwietnia 2011 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku – Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania – Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (COM(2011)0206), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 kwietnia 2011 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku – Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania – Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (COM(2011)0206),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 października 2012 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku II – Razem na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (COM(2012)0573), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 października 2012 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku II – Razem na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (COM(2012)0573),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. w sprawie wdrożenia dyrektywy usługowej zatytułowany „Partnerstwo na rzecz nowego wzrostu w dziedzinie usług 2012–2015” (COM(2012)0261), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. w sprawie wdrożenia dyrektywy usługowej zatytułowany „Partnerstwo na rzecz nowego wzrostu w dziedzinie usług 2012–2015” (COM(2012)0261),

| — | uwzględniając sprawozdanie Mario Montiego dla przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 9 maja 2010 r. zatytułowane „Nowa strategia na rzecz jednolitego rynku – W służbie gospodarki i społeczeństwa Europy”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Mario Montiego dla przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 9 maja 2010 r. zatytułowane „Nowa strategia na rzecz jednolitego rynku – W służbie gospodarki i społeczeństwa Europy”,

| — | uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 28 marca 2011 r. zatytułowaną „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – Dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu” (COM(2011)0144), |
| --- | --- |

—

uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 28 marca 2011 r. zatytułowaną „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – Dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu” (COM(2011)0144),

| — | uwzględniając sprawozdanie przewodniczącego Rady Europejskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. zatytułowane „W kierunku autentycznej unii gospodarczej i walutowej” oraz sprawozdanie okresowe z dnia 12 października 2012 r. i sprawozdanie końcowe z dnia 5 grudnia 2012 r. w tej samej sprawie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie przewodniczącego Rady Europejskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. zatytułowane „W kierunku autentycznej unii gospodarczej i walutowej” oraz sprawozdanie okresowe z dnia 12 października 2012 r. i sprawozdanie końcowe z dnia 5 grudnia 2012 r. w tej samej sprawie,

| — | uwzględniając tabelę wyników rynku wewnętrznego nr 23 (z września 2011 r.) oraz swoją rezolucję w tej sprawie z dnia 22 maja 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając tabelę wyników rynku wewnętrznego nr 23 (z września 2011 r.) oraz swoją rezolucję w tej sprawie z dnia 22 maja 2012 r. (1),

| — | uwzględniając tabelę wyników rynku wewnętrznego nr 25 (z października 2012 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając tabelę wyników rynku wewnętrznego nr 25 (z października 2012 r.),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 24 lutego 2012 r. zatytułowany „Wprowadzanie jednolitego rynku – Coroczna kontrola sprawowania rządów 2011” (SWD(2012)0025), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 24 lutego 2012 r. zatytułowany „Wprowadzanie jednolitego rynku – Coroczna kontrola sprawowania rządów 2011” (SWD(2012)0025),

| — | uwzględniając konkluzje Rady ds. Konkurencyjności z dni 30–31 maja 2012 r. w sprawie jednolitego rynku cyfrowego i zarządzania jednolitym rynkiem, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady ds. Konkurencyjności z dni 30–31 maja 2012 r. w sprawie jednolitego rynku cyfrowego i zarządzania jednolitym rynkiem,

| — | uwzględniając treść obrad Rady ds. Konkurencyjności z 10–11 października 2012 r. w sprawie Aktu o jednolitym rynku, |
| --- | --- |

—

uwzględniając treść obrad Rady ds. Konkurencyjności z 10–11 października 2012 r. w sprawie Aktu o jednolitym rynku,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 28–29 czerwca 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 28–29 czerwca 2012 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 18–19 października 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 18–19 października 2012 r.,

| — | uwzględniając wkład i konkluzje XLVIII Konferencji Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (zwanej dalej COSAC) z 14–16 października 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wkład i konkluzje XLVIII Konferencji Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (zwanej dalej COSAC) z 14–16 października 2012 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie przybliżenia jednolitego rynku konsumentom i obywatelom (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie przybliżenia jednolitego rynku konsumentom i obywatelom (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie zarządzania i partnerstwa na jednolitym rynku (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie zarządzania i partnerstwa na jednolitym rynku (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie Aktu o jednolitym rynku i następnych kroków na ścieżce wzrostu (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie Aktu o jednolitym rynku i następnych kroków na ścieżce wzrostu (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie wydajniejszego i bardziej sprawiedliwego rynku detalicznego (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie wydajniejszego i bardziej sprawiedliwego rynku detalicznego (5),

| — | uwzględniając art. 42 i art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 42 i art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0019/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0019/2013),

| A. | mając na uwadze, że sprawnie funkcjonujący i efektywny jednolity rynek oparty na koncepcji wysoce konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej jest dziś bardziej niż kiedykolwiek potrzebny do ożywienia wzrostu gospodarczego i pobudzenia konkurencyjności, a także do tworzenia miejsc pracy w celu ożywienia gospodarki europejskiej; mając na uwadze, że jednolity rynek powinien przyczynić się do realizacji tego celu jako konkretna odpowiedź na kryzys przy jednoczesnym dbaniu o bezpieczeństwo konsumentów i sprzyjaniu spójności społecznej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że sprawnie funkcjonujący i efektywny jednolity rynek oparty na koncepcji wysoce konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej jest dziś bardziej niż kiedykolwiek potrzebny do ożywienia wzrostu gospodarczego i pobudzenia konkurencyjności, a także do tworzenia miejsc pracy w celu ożywienia gospodarki europejskiej; mając na uwadze, że jednolity rynek powinien przyczynić się do realizacji tego celu jako konkretna odpowiedź na kryzys przy jednoczesnym dbaniu o bezpieczeństwo konsumentów i sprzyjaniu spójności społecznej;

| B. | mając na uwadze, że jednolity rynek odgrywa nieodzowną rolę w realizacji celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że jednolity rynek odgrywa nieodzowną rolę w realizacji celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu;

| C. | mając na uwadze, że po 20 latach od oficjalnego utworzenia jednolitego rynku nie został on jeszcze w pełni ukształtowany głównie dlatego, że państwa członkowskie nie dokonały całkowitej transpozycji lub nie wdrożyły około 1 500 dyrektyw i około 1 000 rozporządzeń; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że po 20 latach od oficjalnego utworzenia jednolitego rynku nie został on jeszcze w pełni ukształtowany głównie dlatego, że państwa członkowskie nie dokonały całkowitej transpozycji lub nie wdrożyły około 1 500 dyrektyw i około 1 000 rozporządzeń;

| D. | mając na uwadze pilną potrzebę wzmocnienia systemu zarządzania jednolitym rynkiem oraz sprawniejszej transpozycji oraz takiegoż stosowania i egzekwowania regulujących go przepisów; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze pilną potrzebę wzmocnienia systemu zarządzania jednolitym rynkiem oraz sprawniejszej transpozycji oraz takiegoż stosowania i egzekwowania regulujących go przepisów;

| E. | mając na uwadze, że jednolity rynek powinien zostać ukończony z pełną determinacją i w jak najkrótszym czasie przy zachowaniu koniecznej równowagi między czynnikami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że jednolity rynek powinien zostać ukończony z pełną determinacją i w jak najkrótszym czasie przy zachowaniu koniecznej równowagi między czynnikami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi;

| F. | mając na uwadze, że jednolity rynek nie może być oderwany od innych horyzontalnych strategii politycznych w dziedzinach takich jak ochrona konsumentów i pracowników, prawa socjalne, ochrona środowiska i zrównoważony rozwój; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że jednolity rynek nie może być oderwany od innych horyzontalnych strategii politycznych w dziedzinach takich jak ochrona konsumentów i pracowników, prawa socjalne, ochrona środowiska i zrównoważony rozwój;

| G. | mając na uwadze, że pełna realizacja jednolitego rynku stanowi podstawę do ukończenia procesu integracji politycznej i gospodarczej Unii i zapewnia niezbędne powiązanie między wszystkimi państwami członkowskimi, zarówno członkami strefy euro, jak i państwami spoza niej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że pełna realizacja jednolitego rynku stanowi podstawę do ukończenia procesu integracji politycznej i gospodarczej Unii i zapewnia niezbędne powiązanie między wszystkimi państwami członkowskimi, zarówno członkami strefy euro, jak i państwami spoza niej;

| H. | mając na uwadze, że właściwe zarządzanie rynkiem wewnętrznym oraz dalszy rozwój regionów uzupełniają się, mogłyby znacznie poprawić perspektywy wzrostu gospodarczego na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz razem prowadzą do silnej Europy charakteryzującej się spójnością i konkurencyjnością; mając na uwadze, że zwłaszcza europejska współpraca terytorialna opiera się na koncepcjach podobnych do koncepcji jednolitego rynku, jeżeli chodzi o wspieranie kontaktów transgranicznych oraz wspólne korzystanie z regionalnych i lokalnych infrastruktur, inwestycji i rynków; mając na uwadze, że jednolity rynek można jeszcze bardziej wzmocnić poprzez eliminację jego niedociągnięć, konsolidację transgranicznej współpracy terytorialnej oraz ułatwianie działalności i finansowanie władz lokalnych i regionalnych w ramach paktów terytorialnych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że właściwe zarządzanie rynkiem wewnętrznym oraz dalszy rozwój regionów uzupełniają się, mogłyby znacznie poprawić perspektywy wzrostu gospodarczego na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz razem prowadzą do silnej Europy charakteryzującej się spójnością i konkurencyjnością; mając na uwadze, że zwłaszcza europejska współpraca terytorialna opiera się na koncepcjach podobnych do koncepcji jednolitego rynku, jeżeli chodzi o wspieranie kontaktów transgranicznych oraz wspólne korzystanie z regionalnych i lokalnych infrastruktur, inwestycji i rynków; mając na uwadze, że jednolity rynek można jeszcze bardziej wzmocnić poprzez eliminację jego niedociągnięć, konsolidację transgranicznej współpracy terytorialnej oraz ułatwianie działalności i finansowanie władz lokalnych i regionalnych w ramach paktów terytorialnych;

| I. | mając na uwadze, że mimo politycznych zobowiązań podjętych na najwyższym szczeblu oraz działań podejmowanych przez Komisję i państwa członkowskie średni deficyt transpozycji wzrósł z 0,7 % w 2009 r. do 1,2 % w lutym 2012 r., i – po pewnej poprawie w ostatnich miesiącach – plasuje się obecnie na poziomie 0,9 %; mając na uwadze, że konieczne będzie podjęcie dalszych działań, gdyż deficyt ten powoduje brak zaufania do Unii w ogóle oraz do jednolitego rynku w szczególności; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że mimo politycznych zobowiązań podjętych na najwyższym szczeblu oraz działań podejmowanych przez Komisję i państwa członkowskie średni deficyt transpozycji wzrósł z 0,7 % w 2009 r. do 1,2 % w lutym 2012 r., i – po pewnej poprawie w ostatnich miesiącach – plasuje się obecnie na poziomie 0,9 %; mając na uwadze, że konieczne będzie podjęcie dalszych działań, gdyż deficyt ten powoduje brak zaufania do Unii w ogóle oraz do jednolitego rynku w szczególności;

| J. | uwzględniając kluczowe znaczenie jednolitego rynku jako trzonu Unii oraz jego prawidłowego funkcjonowania będącego podstawą i ramami gospodarczego i społecznego ożywienia w Europie; mając na uwadze, że w związku z tym nieodzowne jest poszanowanie praw społecznych stosownie do przepisów prawa krajowego i praktyk zgodnych z prawodawstwem Unii; |
| --- | --- |

J.

uwzględniając kluczowe znaczenie jednolitego rynku jako trzonu Unii oraz jego prawidłowego funkcjonowania będącego podstawą i ramami gospodarczego i społecznego ożywienia w Europie; mając na uwadze, że w związku z tym nieodzowne jest poszanowanie praw społecznych stosownie do przepisów prawa krajowego i praktyk zgodnych z prawodawstwem Unii;

| K. | mając na uwadze, że – jak wskazują tablice wyników dla rynków konsumenckich oraz wyniki kontroli integracji jednolitego rynku pod kątem czterech swobód – wyższy poziom konkurencji wynikający z procesu integracji jest silnym bodźcem do oferowania konsumentom europejskim szerszej gamy tańszych produktów wyższej jakości; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że – jak wskazują tablice wyników dla rynków konsumenckich oraz wyniki kontroli integracji jednolitego rynku pod kątem czterech swobód – wyższy poziom konkurencji wynikający z procesu integracji jest silnym bodźcem do oferowania konsumentom europejskim szerszej gamy tańszych produktów wyższej jakości;

| L. | mając na uwadze, że potencjalne korzyści gospodarcze pełnego i właściwego wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie usług na jednolitym rynku (6) są równoznaczne z potencjałem wzrostu gospodarczego na poziomie 0,8–2,6 % produktu krajowego brutto (PKB), który faktycznie zostałby osiągnięty po 5–10 latach od wdrożenia wspomnianej dyrektywy; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że potencjalne korzyści gospodarcze pełnego i właściwego wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie usług na jednolitym rynku (6) są równoznaczne z potencjałem wzrostu gospodarczego na poziomie 0,8–2,6 % produktu krajowego brutto (PKB), który faktycznie zostałby osiągnięty po 5–10 latach od wdrożenia wspomnianej dyrektywy;

| M. | uwzględniając szacunki Komisji, według których w ciągu następnych dziesięciu lat Unia może zyskać kolejne 4 % PKB dzięki wspieraniu szybkiego rozwoju jednolitego rynku; |
| --- | --- |

M.

uwzględniając szacunki Komisji, według których w ciągu następnych dziesięciu lat Unia może zyskać kolejne 4 % PKB dzięki wspieraniu szybkiego rozwoju jednolitego rynku;

| N. | mając na uwadze, że strategia jednolitego rynku powinna być skoordynowana i oparta na pragmatycznym, kompleksowym i szeroko zakrojonym porozumieniu wspieranym przez wszystkie państwa członkowskie i instytucje europejskie; mając na uwadze, że silne przywództwo wszystkich instytucji europejskich oraz jasno określona odpowiedzialność polityczna po stronie państw członkowskich są nadal konieczne do pełnego wdrożenia i egzekwowania dyrektyw i rozporządzeń dotyczących jednolitego rynku oraz do poprawy wiarygodności jednolitego rynku i zaufania do niego; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że strategia jednolitego rynku powinna być skoordynowana i oparta na pragmatycznym, kompleksowym i szeroko zakrojonym porozumieniu wspieranym przez wszystkie państwa członkowskie i instytucje europejskie; mając na uwadze, że silne przywództwo wszystkich instytucji europejskich oraz jasno określona odpowiedzialność polityczna po stronie państw członkowskich są nadal konieczne do pełnego wdrożenia i egzekwowania dyrektyw i rozporządzeń dotyczących jednolitego rynku oraz do poprawy wiarygodności jednolitego rynku i zaufania do niego;

| O. | uwzględniając to, że we wspomnianym sprawozdaniu z dnia 26 czerwca 2012 r. przewodniczący Rady Europejskiej podkreślił znaczenie pełnej zgodności z zasadami jednolitego rynku oraz otwartości i przejrzystości procesu rozbudowy unii gospodarczej i walutowej; mając na uwadze, że w sprawozdaniu końcowym z dnia 5 grudnia 2012 r. przewodniczący Rady Europejskiej ponownie podkreślił znaczenie ukończenia w niedługim czasie jednolitego rynku, gdyż stanowi on potężne narzędzie wspierania wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

O.

uwzględniając to, że we wspomnianym sprawozdaniu z dnia 26 czerwca 2012 r. przewodniczący Rady Europejskiej podkreślił znaczenie pełnej zgodności z zasadami jednolitego rynku oraz otwartości i przejrzystości procesu rozbudowy unii gospodarczej i walutowej; mając na uwadze, że w sprawozdaniu końcowym z dnia 5 grudnia 2012 r. przewodniczący Rady Europejskiej ponownie podkreślił znaczenie ukończenia w niedługim czasie jednolitego rynku, gdyż stanowi on potężne narzędzie wspierania wzrostu gospodarczego;

| P. | mając na uwadze, że do pełnego urzeczywistnienia swobody przepływu towarów, osób, usług i kapitału w Unii Europejskiej nadal niezbędne są konkretne działania zarówno na szczeblu państw członkowskich, jak i na szczeblu unijnym; mając na uwadze, że stwarzanie przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, nowych możliwości gospodarczych, w tym również poprzez ścisłe stosowanie testu MŚP w ocenach skutków przeprowadzanych przez Komisję i Parlament, szybkie postępy w ramach programu inteligentnych regulacji i ustawodawstwa uwzględniającego szczególne potrzeby różnych rodzajów przedsiębiorstw, w odpowiednich przypadkach bez szkody dla ogólnych celów, takich jak bezpieczeństwo i higiena pracy, również mogłyby ożywić gospodarki europejskie; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że do pełnego urzeczywistnienia swobody przepływu towarów, osób, usług i kapitału w Unii Europejskiej nadal niezbędne są konkretne działania zarówno na szczeblu państw członkowskich, jak i na szczeblu unijnym; mając na uwadze, że stwarzanie przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, nowych możliwości gospodarczych, w tym również poprzez ścisłe stosowanie testu MŚP w ocenach skutków przeprowadzanych przez Komisję i Parlament, szybkie postępy w ramach programu inteligentnych regulacji i ustawodawstwa uwzględniającego szczególne potrzeby różnych rodzajów przedsiębiorstw, w odpowiednich przypadkach bez szkody dla ogólnych celów, takich jak bezpieczeństwo i higiena pracy, również mogłyby ożywić gospodarki europejskie;

| Q. | mając na uwadze, że w kontekście jednolitego rynku należy docenić wartościową rolę punktów kompleksowej obsługi, elektronicznych jak i fizycznych, które zmniejszają obciążenie administracyjne i koszty transakcji, zwiększają wydajność, otwartość rynku, przejrzystość i konkurencję, dzięki czemu zmniejszają się wydatki publiczne, a rosną szanse przedsiębiorstw, w tym MŚP i mikroprzedsiębiorstw, na dostęp do rynków oraz zachowywanie istniejących i tworzenie nowych miejsc pracy; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w kontekście jednolitego rynku należy docenić wartościową rolę punktów kompleksowej obsługi, elektronicznych jak i fizycznych, które zmniejszają obciążenie administracyjne i koszty transakcji, zwiększają wydajność, otwartość rynku, przejrzystość i konkurencję, dzięki czemu zmniejszają się wydatki publiczne, a rosną szanse przedsiębiorstw, w tym MŚP i mikroprzedsiębiorstw, na dostęp do rynków oraz zachowywanie istniejących i tworzenie nowych miejsc pracy;

Lepsze prawodawstwo

| R. | mając na uwadze, że Komisja powinna dążyć do bardziej horyzontalnej koordynacji i spójności prac nad przygotowaniem wniosków ustawodawczych mających znaczenie dla jednolitego rynku; mając na uwadze, że Komisja powinna przeprowadzić dogłębne oceny skutków, w tym również oceny oddziaływania terytorialnego oraz przedstawić przekonujące argumenty za prawodawstwem w zakresie jednolitego rynku przed przyjęciem wniosków ustawodawczych; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że Komisja powinna dążyć do bardziej horyzontalnej koordynacji i spójności prac nad przygotowaniem wniosków ustawodawczych mających znaczenie dla jednolitego rynku; mając na uwadze, że Komisja powinna przeprowadzić dogłębne oceny skutków, w tym również oceny oddziaływania terytorialnego oraz przedstawić przekonujące argumenty za prawodawstwem w zakresie jednolitego rynku przed przyjęciem wniosków ustawodawczych;

| S. | mając na uwadze, że zgodnie z zasadą pomocniczości w stosownych przypadkach, a zwłaszcza wtedy, gdy nie ma potrzeby zapewniania dodatkowej swobody przy wdrażaniu proponowanych unijnych przepisów, Komisja powinna decydować się raczej na rozporządzenia niż dyrektywy jako preferowany instrument prawny regulujący kwestie związane z jednolitym rynkiem; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że zgodnie z zasadą pomocniczości w stosownych przypadkach, a zwłaszcza wtedy, gdy nie ma potrzeby zapewniania dodatkowej swobody przy wdrażaniu proponowanych unijnych przepisów, Komisja powinna decydować się raczej na rozporządzenia niż dyrektywy jako preferowany instrument prawny regulujący kwestie związane z jednolitym rynkiem;

| T. | mając na uwadze, że państwa członkowskie i Komisja powinny wprowadzić na szczeblu krajowym „test jednolitego rynku” w celu ustalenia, czy nowe przepisy krajowe mogą mieć negatywny wpływ na skuteczne funkcjonowanie jednolitego rynku; mając na uwadze, że Komisja powinna rozważyć możliwość wprowadzenia systemu powiadamiania o projektach przepisów krajowych mogących mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie jednolitego rynku oraz uzupełnić tym samym procedurę określoną w dyrektywie 98/34/WE w celu utworzenia horyzontalnego instrumentu z myślą o wzmocnieniu jego prewencyjnego charakteru, kiedy Komisja przedkłada szczegółową opinię na temat projektu przepisów, oraz aby zadbać o jego stosowanie w celu zaradzenia nieodpowiedniemu stosowaniu ustawodawstwa Unii na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że państwa członkowskie i Komisja powinny wprowadzić na szczeblu krajowym „test jednolitego rynku” w celu ustalenia, czy nowe przepisy krajowe mogą mieć negatywny wpływ na skuteczne funkcjonowanie jednolitego rynku; mając na uwadze, że Komisja powinna rozważyć możliwość wprowadzenia systemu powiadamiania o projektach przepisów krajowych mogących mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie jednolitego rynku oraz uzupełnić tym samym procedurę określoną w dyrektywie 98/34/WE w celu utworzenia horyzontalnego instrumentu z myślą o wzmocnieniu jego prewencyjnego charakteru, kiedy Komisja przedkłada szczegółową opinię na temat projektu przepisów, oraz aby zadbać o jego stosowanie w celu zaradzenia nieodpowiedniemu stosowaniu ustawodawstwa Unii na szczeblu lokalnym;

| U. | mając na uwadze, jak ważne jest, aby współpraca administracyjna między państwami członkowskimi przebiegała w sposób wydajny, skuteczny i opłacalny, tak jak ma to miejsce w przypadku systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI); mając na uwadze, że system IMI należy zawsze stosować również w innych dziedzinach, aby poprawić jego funkcjonalność i zmniejszyć biurokrację, zwiększyć przejrzystość i umożliwić wszystkim podmiotom działającym w ramach jednolitego rynku pełne wykorzystanie jego zalet; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, jak ważne jest, aby współpraca administracyjna między państwami członkowskimi przebiegała w sposób wydajny, skuteczny i opłacalny, tak jak ma to miejsce w przypadku systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI); mając na uwadze, że system IMI należy zawsze stosować również w innych dziedzinach, aby poprawić jego funkcjonalność i zmniejszyć biurokrację, zwiększyć przejrzystość i umożliwić wszystkim podmiotom działającym w ramach jednolitego rynku pełne wykorzystanie jego zalet;

Ulepszenie transpozycji, wdrażania i stosowania przepisów

| V. | mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie wspólnie i jednocześnie powinny dokonywać spójnej transpozycji wszystkich dyrektyw oraz przyjmować wszystkie środki transpozycji dotyczące danego unijnego aktu ustawodawczego, tak aby transpozycja krajowa tego aktu była odzwierciedleniem kompromisu osiągniętego na szczeblu unijnym, gdyż niewłaściwa i opóźniona transpozycja zakłóca konkurencję na jednolitym rynku oraz uniemożliwia obywatelom i przedsiębiorstwom korzystanie w pełni z jednolitego rynku; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie wspólnie i jednocześnie powinny dokonywać spójnej transpozycji wszystkich dyrektyw oraz przyjmować wszystkie środki transpozycji dotyczące danego unijnego aktu ustawodawczego, tak aby transpozycja krajowa tego aktu była odzwierciedleniem kompromisu osiągniętego na szczeblu unijnym, gdyż niewłaściwa i opóźniona transpozycja zakłóca konkurencję na jednolitym rynku oraz uniemożliwia obywatelom i przedsiębiorstwom korzystanie w pełni z jednolitego rynku;

| W. | uwzględniając potrzebę zwiększenia przejrzystości procesu wdrażania i jednolitego stosowania prawa unijnego w państwach członkowskich; uwzględniając to, że na zintegrowanym jednolitym rynku coraz bardziej pomocnym narzędziem będą tabele korelacji odzwierciedlające krajową transpozycję unijnych przepisów oraz że Komisja powinna w związku z tym żądać, aby tabele te były częściej sporządzane; |
| --- | --- |

W.

uwzględniając potrzebę zwiększenia przejrzystości procesu wdrażania i jednolitego stosowania prawa unijnego w państwach członkowskich; uwzględniając to, że na zintegrowanym jednolitym rynku coraz bardziej pomocnym narzędziem będą tabele korelacji odzwierciedlające krajową transpozycję unijnych przepisów oraz że Komisja powinna w związku z tym żądać, aby tabele te były częściej sporządzane;

Monitorowanie wdrożenia

| X. | mając na uwadze, że dla zrozumienia krajowych mechanizmów stosowania prawa unijnego oraz utrzymujących się ograniczeń jednolitego rynku kluczowe znaczenie ma wymiana doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań między państwami członkowskimi; mając na uwadze, że państwa członkowskie powinny wymieniać informacje między sobą oraz z Komisją przed transpozycją, aby móc gwarantować prawidłową transpozycję i zapobiegać rozdrobnieniu; mając na uwadze, że monitorowanie wdrażania przepisów Unii jest jedną z podstawowych kompetencji Komisji i jej urzędników; mając na uwadze, że w celu wypełnienia podjętych zobowiązań dotyczących pomocy państwom członkowskim w transpozycji i wdrożeniu przepisów unijnych Komisja mogłaby zainicjować i koordynować sieć urzędników służby cywilnej odpowiedzialnych za wdrażanie wszystkich nowych przepisów unijnych (oprócz systemu SOLVIT), dzięki czemu powstałaby platforma wymiany informacji i wzajemnej oceny na rzecz ścisłej współpracy z państwami członkowskimi w celu poprawy ogólnej jakości procesu wdrażania i rozwiązywania związanych z nim problemów w państwach członkowskich; mając na uwadze, że należy wspierać wymianę krajowych urzędników służby cywilnej odpowiedzialnych za wdrażanie prawa Unii między państwami członkowskimi w celu promowania lepszego przepływu informacji i sprawdzonych rozwiązań; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że dla zrozumienia krajowych mechanizmów stosowania prawa unijnego oraz utrzymujących się ograniczeń jednolitego rynku kluczowe znaczenie ma wymiana doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań między państwami członkowskimi; mając na uwadze, że państwa członkowskie powinny wymieniać informacje między sobą oraz z Komisją przed transpozycją, aby móc gwarantować prawidłową transpozycję i zapobiegać rozdrobnieniu; mając na uwadze, że monitorowanie wdrażania przepisów Unii jest jedną z podstawowych kompetencji Komisji i jej urzędników; mając na uwadze, że w celu wypełnienia podjętych zobowiązań dotyczących pomocy państwom członkowskim w transpozycji i wdrożeniu przepisów unijnych Komisja mogłaby zainicjować i koordynować sieć urzędników służby cywilnej odpowiedzialnych za wdrażanie wszystkich nowych przepisów unijnych (oprócz systemu SOLVIT), dzięki czemu powstałaby platforma wymiany informacji i wzajemnej oceny na rzecz ścisłej współpracy z państwami członkowskimi w celu poprawy ogólnej jakości procesu wdrażania i rozwiązywania związanych z nim problemów w państwach członkowskich; mając na uwadze, że należy wspierać wymianę krajowych urzędników służby cywilnej odpowiedzialnych za wdrażanie prawa Unii między państwami członkowskimi w celu promowania lepszego przepływu informacji i sprawdzonych rozwiązań;

| Y. | uwzględniając to, że czysto ilościowe dane statystyczne dotyczące wdrażania prawodawstwa w zakresie jednolitego rynku nie pozwalają na ocenę jakości wdrożenia i konkretnego wpływu poszczególnych kluczowych instrumentów na jednolity rynek; mając na uwadze, że w związku z powyższym konieczna jest polityczna i jakościowa ocena wdrożenia i postępów jednolitego rynku, zwłaszcza pod względem gospodarczego znaczenia nowych przepisów w zakresie jednolitego rynku i stosowania przepisów już obowiązujących; |
| --- | --- |

Y.

uwzględniając to, że czysto ilościowe dane statystyczne dotyczące wdrażania prawodawstwa w zakresie jednolitego rynku nie pozwalają na ocenę jakości wdrożenia i konkretnego wpływu poszczególnych kluczowych instrumentów na jednolity rynek; mając na uwadze, że w związku z powyższym konieczna jest polityczna i jakościowa ocena wdrożenia i postępów jednolitego rynku, zwłaszcza pod względem gospodarczego znaczenia nowych przepisów w zakresie jednolitego rynku i stosowania przepisów już obowiązujących;

| Z. | uwzględniając to, że przy tego typu ocenie należy odróżniać brak transpozycji (stanowiący łatwe do stwierdzenia uchybienie państwa członkowskiego) od ewentualnego braku zgodności (który może wynikać z odmiennej wykładni i rozumienia prawa Unii); mając na uwadze postanowienia traktatów, zgodnie z którymi ostateczne, publiczne stwierdzenie braku zgodności prawa krajowego z prawem Unii należy wyłącznie do kompetencji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w związku z tym żadna inna instytucja nie może stwierdzić takiego braku zgodności; mając na uwadze, że Parlament powinien raz w roku otrzymywać wykaz unijnych przepisów, które w danym państwie członkowskim nie zostały przetransponowane lub zostały przetransponowane w sposób niewłaściwy; |
| --- | --- |

Z.

uwzględniając to, że przy tego typu ocenie należy odróżniać brak transpozycji (stanowiący łatwe do stwierdzenia uchybienie państwa członkowskiego) od ewentualnego braku zgodności (który może wynikać z odmiennej wykładni i rozumienia prawa Unii); mając na uwadze postanowienia traktatów, zgodnie z którymi ostateczne, publiczne stwierdzenie braku zgodności prawa krajowego z prawem Unii należy wyłącznie do kompetencji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w związku z tym żadna inna instytucja nie może stwierdzić takiego braku zgodności; mając na uwadze, że Parlament powinien raz w roku otrzymywać wykaz unijnych przepisów, które w danym państwie członkowskim nie zostały przetransponowane lub zostały przetransponowane w sposób niewłaściwy;

| AA. | mając na uwadze, że formy uwarunkowań w ramach funduszy strukturalnych, powiązane z transpozycją dyrektyw dotyczących jednolitego rynku w państwach członkowskich, są nadal negocjowane w procesie ustawodawczym zmierzającym do przyjęcia nowych rozporządzeń; mając na uwadze, że środki te należy stosować jedynie w ostateczności, a także mając na uwadze, że wykorzystywanie unijnego wsparcia finansowego, aby zachęcać do terminowej transpozycji zasad dotyczących jednolitego rynku powinno być odpowiednio wyważone; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że formy uwarunkowań w ramach funduszy strukturalnych, powiązane z transpozycją dyrektyw dotyczących jednolitego rynku w państwach członkowskich, są nadal negocjowane w procesie ustawodawczym zmierzającym do przyjęcia nowych rozporządzeń; mając na uwadze, że środki te należy stosować jedynie w ostateczności, a także mając na uwadze, że wykorzystywanie unijnego wsparcia finansowego, aby zachęcać do terminowej transpozycji zasad dotyczących jednolitego rynku powinno być odpowiednio wyważone;

Skuteczniejsze egzekwowanie przepisów

| AB. | mając na uwadze, że aby poprawić zarządzanie jednolitym rynkiem, należy stosować politykę zerowej tolerancji wobec państw członkowskich, które niewłaściwie wdrażają zasady jednolitego rynku; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że aby poprawić zarządzanie jednolitym rynkiem, należy stosować politykę zerowej tolerancji wobec państw członkowskich, które niewłaściwie wdrażają zasady jednolitego rynku;

| AC. | uwzględniając to, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, określone w art. 258 TFUE i wszczynane przez Komisję, nie pozwala na szybkie przeanalizowanie i skorygowanie braków w zakresie wdrożenia i stosowania przepisów dotyczących jednolitego rynku w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

AC.

uwzględniając to, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, określone w art. 258 TFUE i wszczynane przez Komisję, nie pozwala na szybkie przeanalizowanie i skorygowanie braków w zakresie wdrożenia i stosowania przepisów dotyczących jednolitego rynku w państwach członkowskich;

| AD. | mając na uwadze, że w związku z postępowaniami w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wielokrotnie ujawniono szereg ograniczeń związanych ze zdolnością do spełniania oczekiwań konsumentów indywidualnych i przedsiębiorstw oraz że należy ustanowić jednolity instrument dochodzenia roszczeń na szczeblu unijnym, który byłby szybki i dostępny finansowo; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że w związku z postępowaniami w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wielokrotnie ujawniono szereg ograniczeń związanych ze zdolnością do spełniania oczekiwań konsumentów indywidualnych i przedsiębiorstw oraz że należy ustanowić jednolity instrument dochodzenia roszczeń na szczeblu unijnym, który byłby szybki i dostępny finansowo;

| AE. | mając na uwadze, że państwa członkowskie i Rada Europejska powinny w związku z powyższym kontynuować prace nad dalszym usprawnianiem postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w ramach przyszłych przeglądów TFUE; mając na uwadze, że w międzyczasie należy podjąć wszelkie działania zmierzające do bardziej rygorystycznego uciekania się do postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w przypadku nieprzestrzegania przepisów prawa Unii dotyczących jednolitego rynku; mając na uwadze, że w tym kontekście aktywniej należy stosować szybsze procedury w Komisji i w odpowiednich przypadkach wszczynać przed Trybunałem Sprawiedliwości postępowania w sprawie środków tymczasowych, zgodnie z art. 279 TFUE; mając na uwadze, że unijne akty prawne przewidują środki tymczasowe, które mogą zostać podjęte przez sądy krajowe w celu zapobieżenia możliwym dalszym naruszeniom prawa, takie jak nakazy sądowe; mając na uwadze, że powinno to służyć za wzór skuteczniejszych procedur oraz mając na uwadze, że stosowanie takich środków tymczasowych należy wobec tego rozważyć w odniesieniu do wszystkich odpowiednich dziedzin; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że państwa członkowskie i Rada Europejska powinny w związku z powyższym kontynuować prace nad dalszym usprawnianiem postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w ramach przyszłych przeglądów TFUE; mając na uwadze, że w międzyczasie należy podjąć wszelkie działania zmierzające do bardziej rygorystycznego uciekania się do postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w przypadku nieprzestrzegania przepisów prawa Unii dotyczących jednolitego rynku; mając na uwadze, że w tym kontekście aktywniej należy stosować szybsze procedury w Komisji i w odpowiednich przypadkach wszczynać przed Trybunałem Sprawiedliwości postępowania w sprawie środków tymczasowych, zgodnie z art. 279 TFUE; mając na uwadze, że unijne akty prawne przewidują środki tymczasowe, które mogą zostać podjęte przez sądy krajowe w celu zapobieżenia możliwym dalszym naruszeniom prawa, takie jak nakazy sądowe; mając na uwadze, że powinno to służyć za wzór skuteczniejszych procedur oraz mając na uwadze, że stosowanie takich środków tymczasowych należy wobec tego rozważyć w odniesieniu do wszystkich odpowiednich dziedzin;

| AF. | mając na uwadze, że wykorzystanie projektu „EU Pilot” przynosi pozytywne wyniki w zapewnianiu właściwego stosowania prawa Unii i dostarcza szybszych rozwiązań problemów, z jakimi borykają się obywatele i przedsiębiorstwa; mając na uwadze, że Komisja powinna zatem wspierać wykorzystanie projektu „EU Pilot” i dalej poprawiać jego skuteczność, aby lepiej wykrywać i korygować uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wynikającym z przepisów dotyczących jednolitego rynku, bez konieczności uciekania się do czasochłonnych postępowań w sprawie uchybienia; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że wykorzystanie projektu „EU Pilot” przynosi pozytywne wyniki w zapewnianiu właściwego stosowania prawa Unii i dostarcza szybszych rozwiązań problemów, z jakimi borykają się obywatele i przedsiębiorstwa; mając na uwadze, że Komisja powinna zatem wspierać wykorzystanie projektu „EU Pilot” i dalej poprawiać jego skuteczność, aby lepiej wykrywać i korygować uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wynikającym z przepisów dotyczących jednolitego rynku, bez konieczności uciekania się do czasochłonnych postępowań w sprawie uchybienia;

| AG. | mając na uwadze, że system SOLVIT odgrywa ważną rolę jako najważniejsze narzędzie służące rozwiązywaniu problemów na szczeblu krajowym, a przez to umożliwiające lepsze przestrzeganie prawa Unii w dziedzinie jednolitego rynku, lecz potencjał SOLVIT w dalszym ciągu jest niedostatecznie wykorzystywany; mając na uwadze, że należy zachęcać do konkretnych działań poprawiających widoczność systemu SOLVIT oraz do intensywniejszego informowania obywateli europejskich o nim w celu lepszego wykorzystania jego potencjału w ramach dostępnych obecnie środków budżetowych; mając na uwadze, że należy włożyć więcej starań w lepszą integrację SOLVIT z innymi usługami pomocniczymi i narzędziami egzekwowania prawa dostępnymi na szczeblu krajowym i unijnym; mając na uwadze, że w tym samym duchu należy zadbać o to, aby punkty kompleksowej obsługi w państwach członkowskich stały się przyjaźniejsze dla użytkowników i udzielały jaśniejszych informacji; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że system SOLVIT odgrywa ważną rolę jako najważniejsze narzędzie służące rozwiązywaniu problemów na szczeblu krajowym, a przez to umożliwiające lepsze przestrzeganie prawa Unii w dziedzinie jednolitego rynku, lecz potencjał SOLVIT w dalszym ciągu jest niedostatecznie wykorzystywany; mając na uwadze, że należy zachęcać do konkretnych działań poprawiających widoczność systemu SOLVIT oraz do intensywniejszego informowania obywateli europejskich o nim w celu lepszego wykorzystania jego potencjału w ramach dostępnych obecnie środków budżetowych; mając na uwadze, że należy włożyć więcej starań w lepszą integrację SOLVIT z innymi usługami pomocniczymi i narzędziami egzekwowania prawa dostępnymi na szczeblu krajowym i unijnym; mając na uwadze, że w tym samym duchu należy zadbać o to, aby punkty kompleksowej obsługi w państwach członkowskich stały się przyjaźniejsze dla użytkowników i udzielały jaśniejszych informacji;

| AH. | mając na uwadze, że Komisja musi wzmocnić swoje działania na rzecz zapewnienia właściwego wdrożenia i egzekwowania wszystkich przyjętych przepisów w państwach członkowskich, szybciej reagować na zgłoszenia i skargi w sprawie niewłaściwego wdrożenia prawa UE oraz podjąć niezbędne kroki w celu wyeliminowania istniejących rozbieżności; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że Komisja musi wzmocnić swoje działania na rzecz zapewnienia właściwego wdrożenia i egzekwowania wszystkich przyjętych przepisów w państwach członkowskich, szybciej reagować na zgłoszenia i skargi w sprawie niewłaściwego wdrożenia prawa UE oraz podjąć niezbędne kroki w celu wyeliminowania istniejących rozbieżności;

| AI. | mając na uwadze, że po dokonaniu politycznej oceny Komisja w sposób zdecydowany i w pełnym zakresie powinna wykorzystać wszystkie swoje uprawnienia i wszystkie posiadane mechanizmy nakładania sankcji; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że po dokonaniu politycznej oceny Komisja w sposób zdecydowany i w pełnym zakresie powinna wykorzystać wszystkie swoje uprawnienia i wszystkie posiadane mechanizmy nakładania sankcji;

| AJ. | mając na uwadze, że ogólnounijne przeglądy, czyli działania monitorujące koordynowane przez Komisję i w tym samym czasie realizowane w państwach członkowskich przez odpowiednie organy krajowe, okazały się pomocnym narzędziem umożliwiającym Komisji i państwom członkowskim wspólne monitorowanie stosowania obowiązujących przepisów dotyczących jednolitego rynku w państwach członkowskich; mając na uwadze, że dzięki ostatnim ogólnounijnym przeglądom stwierdzono niski poziom zgodności z przepisami o ochronie konsumentów w sektorze bankowym w całej Unii; mając na uwadze w związku z powyższym, że Komisja powinna zaproponować państwom członkowskim szersze wykorzystanie ogólnounijnych przeglądów w celu ułatwienia nadzoru, zwłaszcza nadzoru realizowanego przez organy krajowe, które są gorzej wyposażone i słabiej przygotowane; mając na uwadze, że należy rozważyć koordynowanie działań prowadzonych w ramach ogólnounijnych przeglądów w innych obszarach oraz rozszerzenie ich także na produkty i usługi, które nie są dostępne online; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że ogólnounijne przeglądy, czyli działania monitorujące koordynowane przez Komisję i w tym samym czasie realizowane w państwach członkowskich przez odpowiednie organy krajowe, okazały się pomocnym narzędziem umożliwiającym Komisji i państwom członkowskim wspólne monitorowanie stosowania obowiązujących przepisów dotyczących jednolitego rynku w państwach członkowskich; mając na uwadze, że dzięki ostatnim ogólnounijnym przeglądom stwierdzono niski poziom zgodności z przepisami o ochronie konsumentów w sektorze bankowym w całej Unii; mając na uwadze w związku z powyższym, że Komisja powinna zaproponować państwom członkowskim szersze wykorzystanie ogólnounijnych przeglądów w celu ułatwienia nadzoru, zwłaszcza nadzoru realizowanego przez organy krajowe, które są gorzej wyposażone i słabiej przygotowane; mając na uwadze, że należy rozważyć koordynowanie działań prowadzonych w ramach ogólnounijnych przeglądów w innych obszarach oraz rozszerzenie ich także na produkty i usługi, które nie są dostępne online;

Akty o jednolitym rynku

| AK. | mając na uwadze, że akty o jednolitym rynku są częścią działań na rzecz wzmocnienia zarządzania jednolitym rynkiem poprzez poprawę i lepszą koordynację zwłaszcza etapu przedlegislacyjnego; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że akty o jednolitym rynku są częścią działań na rzecz wzmocnienia zarządzania jednolitym rynkiem poprzez poprawę i lepszą koordynację zwłaszcza etapu przedlegislacyjnego;

| AL. | mając na uwadze, że należy pozytywnie postrzegać przedstawianie aktów o jednolitym rynku w sposób cykliczny, ponieważ pozwala to na regularne wyznaczanie i omawianie priorytetów w zakresie rozwoju jednolitego rynku; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że należy pozytywnie postrzegać przedstawianie aktów o jednolitym rynku w sposób cykliczny, ponieważ pozwala to na regularne wyznaczanie i omawianie priorytetów w zakresie rozwoju jednolitego rynku;

| AM. | mając na uwadze, że Akt o jednolitym rynku stanowił istotną przekrojową strategię zmierzającą do usunięcia głównych niedociągnięć utrzymujących się na jednolitym rynku; mając na uwadze, że we wspomnianej strategii określono w sposób horyzontalny konkretne środki ustawodawcze i nieustawodawcze zdolne do uwolnienia niewykorzystanego potencjału w zakresie wzrostu gospodarczego i usunięcia przeszkód na drodze do jednolitego rynku; mając na uwadze, że we wnioskach przedstawionych przez Komisję zauważyć można pewne postępy w tej dziedzinie, lecz że wciąż konieczne są dalsze wysiłki służące stworzeniu wizji przyszłości i poszerzeniu perspektywy; mając na uwadze, że Komisja powinna w pierwszej kolejności podjąć działania odnośnie do wniosków już zawartych w Akcie o jednolitym rynku, w szczególności dotyczących horyzontalnego instrumentu nadzoru rynkowego, przejrzystości opłat bankowych i informacji innych niż finansowe dostarczanych przez przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze, że Akt o jednolitym rynku stanowił istotną przekrojową strategię zmierzającą do usunięcia głównych niedociągnięć utrzymujących się na jednolitym rynku; mając na uwadze, że we wspomnianej strategii określono w sposób horyzontalny konkretne środki ustawodawcze i nieustawodawcze zdolne do uwolnienia niewykorzystanego potencjału w zakresie wzrostu gospodarczego i usunięcia przeszkód na drodze do jednolitego rynku; mając na uwadze, że we wnioskach przedstawionych przez Komisję zauważyć można pewne postępy w tej dziedzinie, lecz że wciąż konieczne są dalsze wysiłki służące stworzeniu wizji przyszłości i poszerzeniu perspektywy; mając na uwadze, że Komisja powinna w pierwszej kolejności podjąć działania odnośnie do wniosków już zawartych w Akcie o jednolitym rynku, w szczególności dotyczących horyzontalnego instrumentu nadzoru rynkowego, przejrzystości opłat bankowych i informacji innych niż finansowe dostarczanych przez przedsiębiorstwa;

| AN. | mając na uwadze, że w akcie o jednolitym rynku II podejście to jest kontynuowane poprzez wskazanie – jako czterech kierunków przyszłego rozwoju – zintegrowanych sieci, mobilności obywateli i przedsiębiorstw, gospodarki cyfrowej i przedsiębiorczości społecznej, jak również zaufania konsumentów; mając na uwadze, że ważnego wkładu można w tym kontekście oczekiwać w związku z wnioskami ustawodawczymi gwarantującymi prawo dostępu do podstawowego rachunku bankowego, przeglądem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/64/WE z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (7) oraz ułatwieniem długofalowych inwestycji w gospodarce realnej; mając na uwadze, że proponując środki lub poddając je pod dyskusję, Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny dokonać szczegółowej oceny wszystkich planowanych środków i ich potencjału w zakresie osiągnięcia wysoce konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej, a także powinny dążyć do ich szybkiego przyjęcia i wdrożenia; |
| --- | --- |

AN.

mając na uwadze, że w akcie o jednolitym rynku II podejście to jest kontynuowane poprzez wskazanie – jako czterech kierunków przyszłego rozwoju – zintegrowanych sieci, mobilności obywateli i przedsiębiorstw, gospodarki cyfrowej i przedsiębiorczości społecznej, jak również zaufania konsumentów; mając na uwadze, że ważnego wkładu można w tym kontekście oczekiwać w związku z wnioskami ustawodawczymi gwarantującymi prawo dostępu do podstawowego rachunku bankowego, przeglądem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/64/WE z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (7) oraz ułatwieniem długofalowych inwestycji w gospodarce realnej; mając na uwadze, że proponując środki lub poddając je pod dyskusję, Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny dokonać szczegółowej oceny wszystkich planowanych środków i ich potencjału w zakresie osiągnięcia wysoce konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej, a także powinny dążyć do ich szybkiego przyjęcia i wdrożenia;

| AO. | mając na uwadze, że Akt o jednolitym rynku powinien dotyczyć problemów społeczno-gospodarczych w UE i promować rynek, który będzie służył obywatelom; |
| --- | --- |

AO.

mając na uwadze, że Akt o jednolitym rynku powinien dotyczyć problemów społeczno-gospodarczych w UE i promować rynek, który będzie służył obywatelom;

| AP. | mając na uwadze, że w ramach podejścia horyzontalnego w przyszłości należy zająć się ukończeniem tworzenia jednolitego rynku cyfrowego, aby umożliwić obywatelom pełne korzystanie z rozwiązań cyfrowych i zapewnić przedsiębiorstwom w Unii konkurencyjność; |
| --- | --- |

AP.

mając na uwadze, że w ramach podejścia horyzontalnego w przyszłości należy zająć się ukończeniem tworzenia jednolitego rynku cyfrowego, aby umożliwić obywatelom pełne korzystanie z rozwiązań cyfrowych i zapewnić przedsiębiorstwom w Unii konkurencyjność;

Główne obszary

| AQ. | mając na uwadze, że Komisja proponuje skupienie swoich działań na określonych głównych obszarach i instrumentach; mając jednak na uwadze, że osiągnięcie wymiernych postępów w stosowaniu przepisów dotyczących jednolitego rynku wymaga większego skupienia się na ograniczonej liczbie instrumentów i działań; mając na uwadze, że do najważniejszych głównych obszarów wzrostu należy jednolity rynek cyfrowy, sektor usług, energetyka, zamówienia publiczne, badania i innowacje, ochrona konsumentów oraz zwiększenie mobilności obywateli, zwłaszcza pracowników i fachowców; |
| --- | --- |

AQ.

mając na uwadze, że Komisja proponuje skupienie swoich działań na określonych głównych obszarach i instrumentach; mając jednak na uwadze, że osiągnięcie wymiernych postępów w stosowaniu przepisów dotyczących jednolitego rynku wymaga większego skupienia się na ograniczonej liczbie instrumentów i działań; mając na uwadze, że do najważniejszych głównych obszarów wzrostu należy jednolity rynek cyfrowy, sektor usług, energetyka, zamówienia publiczne, badania i innowacje, ochrona konsumentów oraz zwiększenie mobilności obywateli, zwłaszcza pracowników i fachowców;

| AR. | mając na uwadze, że wspomniane główne obszary i instrumenty można poddawać przeglądowi raz w roku, tak aby odpowiednio odzwierciedlić i uwzględnić w procesach decyzyjnych instytucji Unii bieżące zmiany zachodzące w państwach członkowskich, w szczególności zaś w obszarach, które zgodnie z oceną naukową mają największe znaczenie gospodarcze dla jednolitego rynku; mając na uwadze, że metodologię określania kluczowych obszarów wymagających usprawnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego należy poddawać regularnym przeglądom z uwzględnieniem celów i potencjału w zakresie wzrostu; |
| --- | --- |

AR.

mając na uwadze, że wspomniane główne obszary i instrumenty można poddawać przeglądowi raz w roku, tak aby odpowiednio odzwierciedlić i uwzględnić w procesach decyzyjnych instytucji Unii bieżące zmiany zachodzące w państwach członkowskich, w szczególności zaś w obszarach, które zgodnie z oceną naukową mają największe znaczenie gospodarcze dla jednolitego rynku; mając na uwadze, że metodologię określania kluczowych obszarów wymagających usprawnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego należy poddawać regularnym przeglądom z uwzględnieniem celów i potencjału w zakresie wzrostu;

| AS. | mając na uwadze, że państwa członkowskie i instytucje UE powinny koncentrować się na przyjęciu i szybkim wdrożeniu środków ustawodawczych związanych z kluczowymi obszarami, które są niezbędne dla wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, co podkreślono w Pakcie na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; |
| --- | --- |

AS.

mając na uwadze, że państwa członkowskie i instytucje UE powinny koncentrować się na przyjęciu i szybkim wdrożeniu środków ustawodawczych związanych z kluczowymi obszarami, które są niezbędne dla wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, co podkreślono w Pakcie na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia;

| AT. | mając na uwadze, ze należy podjąć dalsze kroki w kierunku regulacji usług finansowych, która zapewniłaby konsumentom odpowiednie informacje i ochronę, umożliwiła przejrzystą ocenę produktów finansowych, zwłaszcza tych ryzykownych, i dostarczyła alternatywnych rozwiązań w zakresie rozstrzygania sporów zapewniających konsumentom rzeczywiste odszkodowania i zwroty kosztów; |
| --- | --- |

AT.

mając na uwadze, ze należy podjąć dalsze kroki w kierunku regulacji usług finansowych, która zapewniłaby konsumentom odpowiednie informacje i ochronę, umożliwiła przejrzystą ocenę produktów finansowych, zwłaszcza tych ryzykownych, i dostarczyła alternatywnych rozwiązań w zakresie rozstrzygania sporów zapewniających konsumentom rzeczywiste odszkodowania i zwroty kosztów;

| AU. | mając na uwadze, że właściwie funkcjonujący i w pełni ukształtowany jednolity rynek nie może być skuteczny bez jednolitego, wewnętrznie połączonego i efektywnego europejskiego systemu transportu, który ma zasadnicze znaczenie dla płynnego przepływu towarów, ludzi i usług – podstawowych i fundamentalnych swobód jednolitego rynku; |
| --- | --- |

AU.

mając na uwadze, że właściwie funkcjonujący i w pełni ukształtowany jednolity rynek nie może być skuteczny bez jednolitego, wewnętrznie połączonego i efektywnego europejskiego systemu transportu, który ma zasadnicze znaczenie dla płynnego przepływu towarów, ludzi i usług – podstawowych i fundamentalnych swobód jednolitego rynku;

| AV. | mając na uwadze, że jednolity europejski obszar transportu powinien ułatwiać przemieszczanie się obywateli i przepływ towarów, obniżać ich koszty i zapewnić zrównoważony rozwój europejskiego transportu poprzez urzeczywistnienie interoperacyjnych i zrównoważonych transeuropejskich sieci transportowych oraz zlikwidowanie wszystkich barier między środkami transportu i systemami krajowymi, przy jednoczesnym ułatwianiu tworzenia międzynarodowych, multimodalnych operatorów; mając na uwadze, że z punktu widzenia utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu ważną rolę odgrywają usługi kolejowe, transport morski, drogowy transport towarów, jednolita europejska przestrzeń powietrzna i jednolita interpretacja praw pasażerów; |
| --- | --- |

AV.

mając na uwadze, że jednolity europejski obszar transportu powinien ułatwiać przemieszczanie się obywateli i przepływ towarów, obniżać ich koszty i zapewnić zrównoważony rozwój europejskiego transportu poprzez urzeczywistnienie interoperacyjnych i zrównoważonych transeuropejskich sieci transportowych oraz zlikwidowanie wszystkich barier między środkami transportu i systemami krajowymi, przy jednoczesnym ułatwianiu tworzenia międzynarodowych, multimodalnych operatorów; mając na uwadze, że z punktu widzenia utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu ważną rolę odgrywają usługi kolejowe, transport morski, drogowy transport towarów, jednolita europejska przestrzeń powietrzna i jednolita interpretacja praw pasażerów;

Jednolity rynek dla wszystkich uczestników

| AW. | mając na uwadze, że należy zachęcić europejskich obywateli, zwłaszcza studentów, fachowców i przedsiębiorców, a także małe i średnie przedsiębiorstwa we wszystkich państwach członkowskich do przedstawienia propozycji w sprawie sposobów pełnej realizacji jednolitego rynku oraz że należy zachęcić wszystkie instytucje do przeprowadzenia konsultacji społecznych i prowadzenia dialogu ze społeczeństwem obywatelskim w celu zagwarantowania, że potrzeby obywateli, konsumentów i przedsiębiorstw będą odpowiednio brane pod uwagę i że proponowane strategie polityczne zapewnią wszystkim podmiotom wartość dodaną; mając na uwadze, że potrzebne są właściwe narzędzia do informowania obywateli o prawie unijnym; |
| --- | --- |

AW.

mając na uwadze, że należy zachęcić europejskich obywateli, zwłaszcza studentów, fachowców i przedsiębiorców, a także małe i średnie przedsiębiorstwa we wszystkich państwach członkowskich do przedstawienia propozycji w sprawie sposobów pełnej realizacji jednolitego rynku oraz że należy zachęcić wszystkie instytucje do przeprowadzenia konsultacji społecznych i prowadzenia dialogu ze społeczeństwem obywatelskim w celu zagwarantowania, że potrzeby obywateli, konsumentów i przedsiębiorstw będą odpowiednio brane pod uwagę i że proponowane strategie polityczne zapewnią wszystkim podmiotom wartość dodaną; mając na uwadze, że potrzebne są właściwe narzędzia do informowania obywateli o prawie unijnym;

| AX. | mając na uwadze, że jednolity rynek powinien się koncentrować na prawach wszystkich zainteresowanych stron; mając na uwadze, że intensywniejsze i wcześniejsze zaangażowanie partnerów społecznych, społeczeństwa obywatelskiego i wszystkich innych zainteresowanych stron w proces tworzenia, przyjmowania, wdrażania i monitorowania środków potrzebnych do pobudzenia wzrostu i wzmocnienia praw obywateli na jednolitym rynku, również w oparciu o udział za pośrednictwem internetu i e-demokracji, jest podstawowym warunkiem przywrócenia zaufania do jednolitego rynku; |
| --- | --- |

AX.

mając na uwadze, że jednolity rynek powinien się koncentrować na prawach wszystkich zainteresowanych stron; mając na uwadze, że intensywniejsze i wcześniejsze zaangażowanie partnerów społecznych, społeczeństwa obywatelskiego i wszystkich innych zainteresowanych stron w proces tworzenia, przyjmowania, wdrażania i monitorowania środków potrzebnych do pobudzenia wzrostu i wzmocnienia praw obywateli na jednolitym rynku, również w oparciu o udział za pośrednictwem internetu i e-demokracji, jest podstawowym warunkiem przywrócenia zaufania do jednolitego rynku;

| AY. | mając na uwadze, że w ramach samorządu lokalnego i regionalnego podmioty lokalne i regionalne wykonują wiele zadań przewidzianych w prawodawstwie UE w zakresie jednolitego rynku, zwłaszcza w dziedzinie zamówień publicznych, pomocy państwa, usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym i koncesji; mając na uwadze, że strategie te należy odpowiednio wdrażać, m.in. w celu obniżenia poziomu błędu w ramach polityki spójności; mając na uwadze, że warunkiem dynamicznego i silnego jednolitego rynku jest świadczenie usług publicznych wysokiej jakości mieszkańcom wszystkich bez wyjątku regionów Unii Europejskiej, a także mając na uwadze, że skuteczne zarządzanie jednolitym rynkiem powinno zatem uwzględniać interesy podmiotów lokalnych i regionalnych; |
| --- | --- |

AY.

mając na uwadze, że w ramach samorządu lokalnego i regionalnego podmioty lokalne i regionalne wykonują wiele zadań przewidzianych w prawodawstwie UE w zakresie jednolitego rynku, zwłaszcza w dziedzinie zamówień publicznych, pomocy państwa, usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym i koncesji; mając na uwadze, że strategie te należy odpowiednio wdrażać, m.in. w celu obniżenia poziomu błędu w ramach polityki spójności; mając na uwadze, że warunkiem dynamicznego i silnego jednolitego rynku jest świadczenie usług publicznych wysokiej jakości mieszkańcom wszystkich bez wyjątku regionów Unii Europejskiej, a także mając na uwadze, że skuteczne zarządzanie jednolitym rynkiem powinno zatem uwzględniać interesy podmiotów lokalnych i regionalnych;

| AZ. | mając na uwadze, że w ramach strategii na rzecz jednolitego rynku należy poprawić dobrobyt społeczny, konwergencję i prawa pracowników, a także zapobiegać dumpingowi socjalnemu i zagwarantować wszystkim Europejczykom sprawiedliwe warunki pracy; |
| --- | --- |

AZ.

mając na uwadze, że w ramach strategii na rzecz jednolitego rynku należy poprawić dobrobyt społeczny, konwergencję i prawa pracowników, a także zapobiegać dumpingowi socjalnemu i zagwarantować wszystkim Europejczykom sprawiedliwe warunki pracy;

| BA. | mając na uwadze, że istnieje potrzeba wprowadzenia jednej, łatwo dostępnej usługi świadczenia pomocy, stanowiącej pierwszą linię wsparcia na szczeblu krajowym, do której przedsiębiorstwa i obywatele, w tym osoby niepełnosprawne, mogliby się zwracać w przypadku napotkania przeszkód przy próbie skorzystania z praw i szans, które zapewnia jednolity rynek; mając na uwadze, że należy zwrócić uwagę na usuwanie przeszkód fizycznych utrudniających dostęp do usług, aby wszyscy obywatele mogli korzystać z jednolitego rynku; |
| --- | --- |

BA.

mając na uwadze, że istnieje potrzeba wprowadzenia jednej, łatwo dostępnej usługi świadczenia pomocy, stanowiącej pierwszą linię wsparcia na szczeblu krajowym, do której przedsiębiorstwa i obywatele, w tym osoby niepełnosprawne, mogliby się zwracać w przypadku napotkania przeszkód przy próbie skorzystania z praw i szans, które zapewnia jednolity rynek; mając na uwadze, że należy zwrócić uwagę na usuwanie przeszkód fizycznych utrudniających dostęp do usług, aby wszyscy obywatele mogli korzystać z jednolitego rynku;

Europejski semestr

| BB. | uwzględniając to, że europejski semestr zapewnia ramy koordynacji polityki gospodarczej i podsumowanie sytuacji budżetowej i gospodarczej panującej w państwach członkowskich, lecz nie uwzględnia stanu jednolitego rynku, mimo jego nadrzędnego znaczenia dla gospodarek wszystkich państw członkowskich; |
| --- | --- |

BB.

uwzględniając to, że europejski semestr zapewnia ramy koordynacji polityki gospodarczej i podsumowanie sytuacji budżetowej i gospodarczej panującej w państwach członkowskich, lecz nie uwzględnia stanu jednolitego rynku, mimo jego nadrzędnego znaczenia dla gospodarek wszystkich państw członkowskich;

| BC. | mając na uwadze, że jednolity rynek może odegrać ważną rolę promotora spójności społecznej w Unii; mając na uwadze, że poprawa ram zarządzania gospodarczego powinna opierać się na szeregu wzajemnie powiązanych i wzajemnie spójnych strategii politycznych wspierających wzrost i zatrudnienie oraz że pełny rozwój jednolitego rynku jest niezbędnym ku temu elementem; |
| --- | --- |

BC.

mając na uwadze, że jednolity rynek może odegrać ważną rolę promotora spójności społecznej w Unii; mając na uwadze, że poprawa ram zarządzania gospodarczego powinna opierać się na szeregu wzajemnie powiązanych i wzajemnie spójnych strategii politycznych wspierających wzrost i zatrudnienie oraz że pełny rozwój jednolitego rynku jest niezbędnym ku temu elementem;

| BD. | mając na uwadze, że Komisja powinna monitorować ukończenie tworzenia jednolitego rynku i skuteczne wprowadzanie w życie środków prawnych w tym zakresie w kontekście realizacji rocznego cyklu europejskiego semestru przy uwzględnieniu corocznej kontroli w zakresie zarządzania i mechanizmów sprawozdawczych dotyczących tabeli wyników; mając ponadto na uwadze, że w ramach corocznej kontroli należy ocenić korzyści, jakie jednolity rynek zapewnia konsumentom i przedsiębiorstwom oraz wskazać przeszkody dla jego funkcjonowania; |
| --- | --- |

BD.

mając na uwadze, że Komisja powinna monitorować ukończenie tworzenia jednolitego rynku i skuteczne wprowadzanie w życie środków prawnych w tym zakresie w kontekście realizacji rocznego cyklu europejskiego semestru przy uwzględnieniu corocznej kontroli w zakresie zarządzania i mechanizmów sprawozdawczych dotyczących tabeli wyników; mając ponadto na uwadze, że w ramach corocznej kontroli należy ocenić korzyści, jakie jednolity rynek zapewnia konsumentom i przedsiębiorstwom oraz wskazać przeszkody dla jego funkcjonowania;

| BE. | mając na uwadze, że każde wiosenne posiedzenie Rady Europejskiej powinno być również poświęcone ocenie stanu jednolitego rynku, która to ocena opierałaby się na procesie monitorowania; |
| --- | --- |

BE.

mając na uwadze, że każde wiosenne posiedzenie Rady Europejskiej powinno być również poświęcone ocenie stanu jednolitego rynku, która to ocena opierałaby się na procesie monitorowania;

| BF. | mając na uwadze, że właściwe jest rozpatrywanie każdego państwa członkowskiego indywidualnie w ramach coraz ściślejszej współpracy z parlamentami narodowymi, co pozwala na stwierdzenie braków w zakresie transpozycji, wdrożenia i stosowania przepisów oraz przedstawienie sposobu zaradzenia tym brakom w zaleceniach dla poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

BF.

mając na uwadze, że właściwe jest rozpatrywanie każdego państwa członkowskiego indywidualnie w ramach coraz ściślejszej współpracy z parlamentami narodowymi, co pozwala na stwierdzenie braków w zakresie transpozycji, wdrożenia i stosowania przepisów oraz przedstawienie sposobu zaradzenia tym brakom w zaleceniach dla poszczególnych krajów;

| BG. | mając na uwadze, że roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r. zapoczątkowała trzeci cykl europejskiego semestru oraz po raz pierwszy obejmuje sprawozdanie roczne dotyczące stanu integracji jednolitego rynku; mając na uwadze, że takie większe skupienie się na jednolitym rynku w kontekście europejskiego semestru jest niezbędne w celu lepszego wykorzystania jego wzrostu i możliwości zatrudnienia w Europie oraz umożliwienia obywatelom i przedsiębiorstwom pełnego korzystania z niego; |
| --- | --- |

BG.

mając na uwadze, że roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r. zapoczątkowała trzeci cykl europejskiego semestru oraz po raz pierwszy obejmuje sprawozdanie roczne dotyczące stanu integracji jednolitego rynku; mając na uwadze, że takie większe skupienie się na jednolitym rynku w kontekście europejskiego semestru jest niezbędne w celu lepszego wykorzystania jego wzrostu i możliwości zatrudnienia w Europie oraz umożliwienia obywatelom i przedsiębiorstwom pełnego korzystania z niego;

| BH. | mając na uwadze, że wspomniane wyżej sprawozdanie dotyczące stanu integracji jednolitego rynku w 2013 r. nie przedstawia jednak żadnych nowych spostrzeżeń dotyczących stanu integracji w państwach członkowskich ani nie zawiera dostatecznie opracowanych wniosków odnoszących się do konkretnych możliwości wzrostu stwarzanych przez jednolity rynek; mając na uwadze, że wybór obszarów priorytetowych w sprawozdaniu dotyczącym integracji powinien opierać się na szczegółowych danych; |
| --- | --- |

BH.

mając na uwadze, że wspomniane wyżej sprawozdanie dotyczące stanu integracji jednolitego rynku w 2013 r. nie przedstawia jednak żadnych nowych spostrzeżeń dotyczących stanu integracji w państwach członkowskich ani nie zawiera dostatecznie opracowanych wniosków odnoszących się do konkretnych możliwości wzrostu stwarzanych przez jednolity rynek; mając na uwadze, że wybór obszarów priorytetowych w sprawozdaniu dotyczącym integracji powinien opierać się na szczegółowych danych;

| BI. | mając na uwadze, że przyszłe sprawozdania dotyczące stanu integracji jednolitego rynku powinny wobec tego zawierać jaśniejsze informacje na temat obecnych braków w jednolitym rynku oraz konkretniejsze wytyczne dotyczące możliwych środków zaradczych i oczekiwanych korzyści, tak aby umożliwić państwom członkowskim istotną reakcję; |
| --- | --- |

BI.

mając na uwadze, że przyszłe sprawozdania dotyczące stanu integracji jednolitego rynku powinny wobec tego zawierać jaśniejsze informacje na temat obecnych braków w jednolitym rynku oraz konkretniejsze wytyczne dotyczące możliwych środków zaradczych i oczekiwanych korzyści, tak aby umożliwić państwom członkowskim istotną reakcję;

| BJ. | mając na uwadze, że w sprawozdaniu na temat integracji jednolitego rynku w 2013 r. podkreśla się w szczególności sektor usług i wzywa m.in. do pełnego przestrzegania dyrektywy 2006/123/WE; mając na uwadze, że jest to słuszny apel, który może pozostać bez echa, jeżeli nie będą mu towarzyszyć wspierające i rygorystyczne środki służące właściwej transpozycji i wykładni oraz pełnemu wdrożeniu wspomnianej dyrektywy; |
| --- | --- |

BJ.

mając na uwadze, że w sprawozdaniu na temat integracji jednolitego rynku w 2013 r. podkreśla się w szczególności sektor usług i wzywa m.in. do pełnego przestrzegania dyrektywy 2006/123/WE; mając na uwadze, że jest to słuszny apel, który może pozostać bez echa, jeżeli nie będą mu towarzyszyć wspierające i rygorystyczne środki służące właściwej transpozycji i wykładni oraz pełnemu wdrożeniu wspomnianej dyrektywy;

| BK. | mając na uwadze, że w przedmiotowym sprawozdaniu wyszczególniono szereg priorytetów odnoszących się do rynków energii i transportu oraz mając na uwadze, że wiele z tych priorytetów wskazuje na brak krajowych i europejskich inwestycji oraz konkurencji w niektórych obszarach; mając na uwadze, że niezbędne są dalsze badania i naukowo sprawdzone informacje o tych rynkach w celu uzasadnienia konkretnych działań i apeli skierowanych do państw członkowskich; mając na uwadze, że zintegrowana, interoperacyjna i dostępna europejska infrastruktura transportowa, utworzenie wewnętrznego rynku energii przy jednoczesnej silnej konkurencji i wzmocnieniu ochrony konsumentów oraz ambitna europejska polityka przemysłowa to elementy niezbędne dla skutecznego funkcjonowania i konkurencyjności jednolitego rynku; |
| --- | --- |

BK.

mając na uwadze, że w przedmiotowym sprawozdaniu wyszczególniono szereg priorytetów odnoszących się do rynków energii i transportu oraz mając na uwadze, że wiele z tych priorytetów wskazuje na brak krajowych i europejskich inwestycji oraz konkurencji w niektórych obszarach; mając na uwadze, że niezbędne są dalsze badania i naukowo sprawdzone informacje o tych rynkach w celu uzasadnienia konkretnych działań i apeli skierowanych do państw członkowskich; mając na uwadze, że zintegrowana, interoperacyjna i dostępna europejska infrastruktura transportowa, utworzenie wewnętrznego rynku energii przy jednoczesnej silnej konkurencji i wzmocnieniu ochrony konsumentów oraz ambitna europejska polityka przemysłowa to elementy niezbędne dla skutecznego funkcjonowania i konkurencyjności jednolitego rynku;

| BL. | mając na uwadze, że gospodarkę cyfrową również uznaje się za obszar priorytetowy; mając na uwadze, że jednolity rynek cyfrowy wymaga nowoczesnych i praktycznych mechanizmów gwarantujących przejrzystość i ochronę konsumentów; mając na uwadze, że terminowa i prawidłowa transpozycja oraz wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów (8) to wobec tego jeden z podstawowych czynników rozwoju gospodarki cyfrowej; |
| --- | --- |

BL.

mając na uwadze, że gospodarkę cyfrową również uznaje się za obszar priorytetowy; mając na uwadze, że jednolity rynek cyfrowy wymaga nowoczesnych i praktycznych mechanizmów gwarantujących przejrzystość i ochronę konsumentów; mając na uwadze, że terminowa i prawidłowa transpozycja oraz wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów (8) to wobec tego jeden z podstawowych czynników rozwoju gospodarki cyfrowej;

| BM. | mając na uwadze, że obywatele Unii jeszcze w pełni nie wykorzystali potencjału jednolitego rynku w wielu sektorach, w szczególności w zakresie swobodnego przepływu osób i pracowników; mając na uwadze, że mobilność pracowników w Europie nadal jest zbyt niska oraz że potrzebne są bardziej zdecydowane działania mające na celu usunięcie istniejących wciąż przeszkód i zapewnienie pracownikom równego traktowania w ramach stosowania traktatów oraz zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi; |
| --- | --- |

BM.

mając na uwadze, że obywatele Unii jeszcze w pełni nie wykorzystali potencjału jednolitego rynku w wielu sektorach, w szczególności w zakresie swobodnego przepływu osób i pracowników; mając na uwadze, że mobilność pracowników w Europie nadal jest zbyt niska oraz że potrzebne są bardziej zdecydowane działania mające na celu usunięcie istniejących wciąż przeszkód i zapewnienie pracownikom równego traktowania w ramach stosowania traktatów oraz zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi;

| BN. | mając na uwadze, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie przeciwdziałania opóźnieniom w transakcjach handlowych (9) jest podstawowym instrumentem służącym zmniejszeniu ogromnego zadłużenia administracji publicznej względem wielu przedsiębiorstw, a zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, oraz mając na uwadze, że należy ją szybko i prawidłowo transponować w celu zmniejszenia liczby przypadków niewypłacalności; |
| --- | --- |

BN.

mając na uwadze, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie przeciwdziałania opóźnieniom w transakcjach handlowych (9) jest podstawowym instrumentem służącym zmniejszeniu ogromnego zadłużenia administracji publicznej względem wielu przedsiębiorstw, a zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, oraz mając na uwadze, że należy ją szybko i prawidłowo transponować w celu zmniejszenia liczby przypadków niewypłacalności;

| BO. | mając na uwadze, że aby wesprzeć jednolity rynek oparty na społecznej gospodarce rynkowej, potrzebne są bardziej innowacyjne działania; mając na uwadze, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2013 r. przedstawiono interesujący wniosek dotyczący wprowadzenia systemu niewypłacalności konsumentów; mając na uwadze, że wniosek ten należy poddać dalszej analizie, uwzględniając to, że tego rodzaju środki mogą odgrywać podstawową rolę zarówno w zakresie ochrony konsumentów, jak i zapobiegania możliwemu ryzyku systemowemu w sektorze finansowym; |
| --- | --- |

BO.

mając na uwadze, że aby wesprzeć jednolity rynek oparty na społecznej gospodarce rynkowej, potrzebne są bardziej innowacyjne działania; mając na uwadze, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2013 r. przedstawiono interesujący wniosek dotyczący wprowadzenia systemu niewypłacalności konsumentów; mając na uwadze, że wniosek ten należy poddać dalszej analizie, uwzględniając to, że tego rodzaju środki mogą odgrywać podstawową rolę zarówno w zakresie ochrony konsumentów, jak i zapobiegania możliwemu ryzyku systemowemu w sektorze finansowym;

| BP. | mając na uwadze, ze istotne jest, aby rozwijać ambitny program na rzecz konsumentów, zawierający działania o charakterze ustawodawczym i programowym oraz zmierzający do zwiększenia poczucia odpowiedzialności przeciętnego konsumenta i poprawienia ochrony słabszych konsumentów; |
| --- | --- |

BP.

mając na uwadze, ze istotne jest, aby rozwijać ambitny program na rzecz konsumentów, zawierający działania o charakterze ustawodawczym i programowym oraz zmierzający do zwiększenia poczucia odpowiedzialności przeciętnego konsumenta i poprawienia ochrony słabszych konsumentów;

| BQ. | mając na uwadze, że realizacja celów strategii UE 2020, do której należy dążyć w ramach europejskiego semestru, zależy od pełnego rozwoju potencjału jednolitego rynku, od zaangażowania całej Unii i od skutecznego współuczestnictwa państw członkowskich; |
| --- | --- |

BQ.

mając na uwadze, że realizacja celów strategii UE 2020, do której należy dążyć w ramach europejskiego semestru, zależy od pełnego rozwoju potencjału jednolitego rynku, od zaangażowania całej Unii i od skutecznego współuczestnictwa państw członkowskich;

| BR. | mając na uwadze, że europejski semestr musi być jeszcze systematyczniej powiązany z obecnie realizowanymi inicjatywami Unii i powinien uwzględniać ukończenie tworzenia jednolitego rynku w celu zapewnienia spójności europejskiej polityki gospodarczej, w szczególności w celu zapewnienia niezbędnej zbieżności między krajami należącymi i nienależącymi do strefy euro; |
| --- | --- |

BR.

mając na uwadze, że europejski semestr musi być jeszcze systematyczniej powiązany z obecnie realizowanymi inicjatywami Unii i powinien uwzględniać ukończenie tworzenia jednolitego rynku w celu zapewnienia spójności europejskiej polityki gospodarczej, w szczególności w celu zapewnienia niezbędnej zbieżności między krajami należącymi i nienależącymi do strefy euro;

| BS. | mając na uwadze, ze jakość krajowych programów reform w ramach europejskiego semestru znacznie się różni pod względem konkretności, przejrzystości, wykonalności i kompletności oraz że programy te należy poddać dogłębnemu przeglądowi, usprawnić i uczynić je wystarczająco ambitnymi z myślą o realizacji celów w zakresie integracji gospodarczej i ukończeniu tworzenia jednolitego rynku; |
| --- | --- |

BS.

mając na uwadze, ze jakość krajowych programów reform w ramach europejskiego semestru znacznie się różni pod względem konkretności, przejrzystości, wykonalności i kompletności oraz że programy te należy poddać dogłębnemu przeglądowi, usprawnić i uczynić je wystarczająco ambitnymi z myślą o realizacji celów w zakresie integracji gospodarczej i ukończeniu tworzenia jednolitego rynku;

| BT. | mając na uwadze, że państwa członkowskie powinny dostarczać możliwie jak najbardziej szczegółowych informacji również na temat sposobów stosowania i wdrażania przepisów w kluczowych sektorach jednolitego rynku; |
| --- | --- |

BT.

mając na uwadze, że państwa członkowskie powinny dostarczać możliwie jak najbardziej szczegółowych informacji również na temat sposobów stosowania i wdrażania przepisów w kluczowych sektorach jednolitego rynku;

| BU. | mając na uwadze, że istnieje konieczność zastosowania nowej metodologii w odniesieniu do europejskiego semestru, która polegałaby na omówieniu priorytetów jednolitego rynku wraz z priorytetami gospodarczymi i budżetowymi w celu stworzenia między nimi powiązań, a także wespół z priorytetami społecznymi i dotyczącymi zatrudnienia w celu umieszczenia ich w zintegrowanych ramach koordynacji; |
| --- | --- |

BU.

mając na uwadze, że istnieje konieczność zastosowania nowej metodologii w odniesieniu do europejskiego semestru, która polegałaby na omówieniu priorytetów jednolitego rynku wraz z priorytetami gospodarczymi i budżetowymi w celu stworzenia między nimi powiązań, a także wespół z priorytetami społecznymi i dotyczącymi zatrudnienia w celu umieszczenia ich w zintegrowanych ramach koordynacji;

| BV. | mając na uwadze, że zalecenia dla poszczególnych krajów powinny uwzględniać poczynione postępy i sposoby wdrażania przepisów dotyczących jednolitego rynku ze szczególnym odniesieniem do kluczowych obszarów i corocznie określanych priorytetów; |
| --- | --- |

BV.

mając na uwadze, że zalecenia dla poszczególnych krajów powinny uwzględniać poczynione postępy i sposoby wdrażania przepisów dotyczących jednolitego rynku ze szczególnym odniesieniem do kluczowych obszarów i corocznie określanych priorytetów;

| BW. | mając na uwadze, że zalecenia dla poszczególnych krajów powinny jednocześnie oferować państwom członkowskim praktyczniejsze rozwiązania dotyczące poprawy funkcjonowania jednolitego rynku, tak aby uzyskać silniejsze poparcie społeczne i zaangażowanie polityczne w celu urzeczywistnienia jednolitego rynku; |
| --- | --- |

BW.

mając na uwadze, że zalecenia dla poszczególnych krajów powinny jednocześnie oferować państwom członkowskim praktyczniejsze rozwiązania dotyczące poprawy funkcjonowania jednolitego rynku, tak aby uzyskać silniejsze poparcie społeczne i zaangażowanie polityczne w celu urzeczywistnienia jednolitego rynku;

| BX. | mając na uwadze, że wniosek Komisji dotyczący sporządzenia rocznego sprawozdania dotyczącego integracji jednolitego rynku jako uzupełnienia dowodów leżących u podstaw zaleceń dla poszczególnych krajów może stworzyć fundamenty dla przyszłego rocznego cyklu jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru; mając na uwadze, że wniosek Komisji w sprawie przygotowywania rocznego sprawozdania na temat integracji jednolitego rynku i jego wkładu w proces przygotowywania zaleceń dla poszczególnych krajów może stać się podstawą dla przyszłego rocznego cyklu jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru; |
| --- | --- |

BX.

mając na uwadze, że wniosek Komisji dotyczący sporządzenia rocznego sprawozdania dotyczącego integracji jednolitego rynku jako uzupełnienia dowodów leżących u podstaw zaleceń dla poszczególnych krajów może stworzyć fundamenty dla przyszłego rocznego cyklu jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru; mając na uwadze, że wniosek Komisji w sprawie przygotowywania rocznego sprawozdania na temat integracji jednolitego rynku i jego wkładu w proces przygotowywania zaleceń dla poszczególnych krajów może stać się podstawą dla przyszłego rocznego cyklu jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru;

| BY. | mając na uwadze, że wprowadzenie europejskiego semestru powinno się odbyć przy pełnym zaangażowaniu parlamentów krajowych oraz bez uszczerbku dla uprawnień Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

BY.

mając na uwadze, że wprowadzenie europejskiego semestru powinno się odbyć przy pełnym zaangażowaniu parlamentów krajowych oraz bez uszczerbku dla uprawnień Parlamentu Europejskiego;

| 1. | zwraca się do Komisji o to, aby uwzględniając jako ewentualną podstawę prawną wszelkie stosowne przepisy TFUE dotyczące rynku wewnętrznego, w tym również art. 26 ust. 3 TFUE, możliwie jak najszybciej przedłożyła wniosek w sprawie aktu mającego na celu wzmocnienie zarządzania jednolitym rynkiem, zgodnie ze szczegółowymi zaleceniami przedstawionymi w załączniku; |
| --- | --- |

1.

zwraca się do Komisji o to, aby uwzględniając jako ewentualną podstawę prawną wszelkie stosowne przepisy TFUE dotyczące rynku wewnętrznego, w tym również art. 26 ust. 3 TFUE, możliwie jak najszybciej przedłożyła wniosek w sprawie aktu mającego na celu wzmocnienie zarządzania jednolitym rynkiem, zgodnie ze szczegółowymi zaleceniami przedstawionymi w załączniku;

| 2. | stwierdza, iż zalecenia te są zgodne z prawami podstawowymi i zasadą pomocniczości; |
| --- | --- |

2.

stwierdza, iż zalecenia te są zgodne z prawami podstawowymi i zasadą pomocniczości;

| 3. | jest zdania, iż skutki finansowe przedstawionego wniosku powinny zostać pokryte z dostępnych środków budżetowych; |
| --- | --- |

3.

jest zdania, iż skutki finansowe przedstawionego wniosku powinny zostać pokryte z dostępnych środków budżetowych;

o

o o

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji, a także szczegółowych zaleceń przedstawionych w załączniku, Komisji i Radzie, Radzie Europejskiej, jak również parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji, a także szczegółowych zaleceń przedstawionych w załączniku, Komisji i Radzie, Radzie Europejskiej, jak również parlamentom i rządom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0211.

(2)  Dz.U. C 161 E z 31.5.2011, s. 84.

(3)  Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 51.

(4)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0258.

(5)  Dz.U. C 33 E z 5.2.2013, s. 9.

(6)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36.

(7)  Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1.

(8)  Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64.

(9)  Dz.U. L 48 z 23.2.2011, s. 1.

---

ZAŁĄCZNIK

SZCZEGÓŁOWE ZALECENIA DOTYCZĄCE TREŚCI PRZEDSTAWIONEGO WNIOSKU

Zalecenie 1: Ustanowienie spójnych ram zarządzania jednolitym rynkiem

Parlament Europejski jest zdania, że złożony wniosek ustawodawczy powinien regulować, co następuje:

| — | Wniosek w sprawie aktu ustawodawczego mającego na celu wzmocnienie zarządzania jednolitym rynkiem należy przedłożyć z myślą o poprawie funkcjonowania jednolitego rynku Unii i promowaniu wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu w Europie. Podstawą wniosku powinny być odpowiednie przepisy TFUE dotyczące rynku wewnętrznego. Komisja powinna również rozważyć przedłożenie wniosku w oparciu o art. 26 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

—

Wniosek w sprawie aktu ustawodawczego mającego na celu wzmocnienie zarządzania jednolitym rynkiem należy przedłożyć z myślą o poprawie funkcjonowania jednolitego rynku Unii i promowaniu wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu w Europie. Podstawą wniosku powinny być odpowiednie przepisy TFUE dotyczące rynku wewnętrznego. Komisja powinna również rozważyć przedłożenie wniosku w oparciu o art. 26 ust. 3 TFUE.

| — | Procedura powinna zapewnić odpowiedni udział Parlamentu Europejskiego w procesie ustanawiania ram zarządzania jednolitym rynkiem. Ponadto akt ten powinien uwzględniać przyjęcie przez Parlament Europejski i Radę innych środków niezbędnych do wzmocnienia zarządzania jednolitym rynkiem, w szczególności środków dotyczących obszarów, w których ustanowiono unijne ramy regulacyjne zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, określoną w art. 294 TFUE. |
| --- | --- |

—

Procedura powinna zapewnić odpowiedni udział Parlamentu Europejskiego w procesie ustanawiania ram zarządzania jednolitym rynkiem. Ponadto akt ten powinien uwzględniać przyjęcie przez Parlament Europejski i Radę innych środków niezbędnych do wzmocnienia zarządzania jednolitym rynkiem, w szczególności środków dotyczących obszarów, w których ustanowiono unijne ramy regulacyjne zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, określoną w art. 294 TFUE.

| — | Akt nie powinien ograniczać istniejących ram regulacyjnych jednolitego rynku ani też przepisów, które mają być wprowadzone w poszczególnych sektorach. Nie powinien on też ograniczać prerogatyw instytucjonalnych określonych w traktatach, zwłaszcza prerogatyw Komisji, ani też zobowiązań państw członkowskich wynikających z traktatów lub dorobku prawnego jednolitego rynku. |
| --- | --- |

—

Akt nie powinien ograniczać istniejących ram regulacyjnych jednolitego rynku ani też przepisów, które mają być wprowadzone w poszczególnych sektorach. Nie powinien on też ograniczać prerogatyw instytucjonalnych określonych w traktatach, zwłaszcza prerogatyw Komisji, ani też zobowiązań państw członkowskich wynikających z traktatów lub dorobku prawnego jednolitego rynku.

| — | Akt powinien uzupełniać ramy regulacyjne jednolitego rynku i ułatwiać transpozycję, wdrażanie, stosowanie i egzekwowanie odnoszących się do niego przepisów i swobód. |
| --- | --- |

—

Akt powinien uzupełniać ramy regulacyjne jednolitego rynku i ułatwiać transpozycję, wdrażanie, stosowanie i egzekwowanie odnoszących się do niego przepisów i swobód.

| — | W akcie należy przewidzieć przyjęcie unijnych wytycznych dotyczących jednolitego rynku. Wytyczne te powinny obejmować wyznaczone cele, priorytety działania i niezbędne warunki, a także metody pracy i procedury ustanowione w celu wzmocnienia zarządzania jednolitym rynkiem. |
| --- | --- |

—

W akcie należy przewidzieć przyjęcie unijnych wytycznych dotyczących jednolitego rynku. Wytyczne te powinny obejmować wyznaczone cele, priorytety działania i niezbędne warunki, a także metody pracy i procedury ustanowione w celu wzmocnienia zarządzania jednolitym rynkiem.

| — | Należy sformułować procedury przedkładania, oceny i monitorowania krajowych planów działania oraz procedury określania zaleceń dotyczących jednolitego rynku dla poszczególnych krajów. |
| --- | --- |

—

Należy sformułować procedury przedkładania, oceny i monitorowania krajowych planów działania oraz procedury określania zaleceń dotyczących jednolitego rynku dla poszczególnych krajów.

| — | Należy określić uzupełniające środki niezbędne do usprawnienia stosowania i egzekwowania ram regulacyjnych jednolitego rynku. |
| --- | --- |

—

Należy określić uzupełniające środki niezbędne do usprawnienia stosowania i egzekwowania ram regulacyjnych jednolitego rynku.

| — | Należy jasno przedstawić związek między cyklem zarządzania jednolitym rynkiem i rocznym cyklem politycznym europejskiego semestru. |
| --- | --- |

—

Należy jasno przedstawić związek między cyklem zarządzania jednolitym rynkiem i rocznym cyklem politycznym europejskiego semestru.

Zalecenie 2: Określenie unijnych celów i priorytetów w zakresie działań zmierzających do usprawnienia funkcjonowania jednolitego rynku

Parlament Europejski jest zdania, że złożony wniosek ustawodawczy powinien regulować, co następuje:

| — | Aby jednolity rynek skutecznie realizował cele wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, a także wzmocnił zaufanie konsumentów i przedsiębiorców, należy ustanowić unijne wytyczne służące usprawnieniu funkcjonowania rynku wewnętrznego. Wytyczne te powinny obejmować:






  a) | cele i priorytety działania Unii i państw członkowskich; |
| --- | --- | --- |

—

Aby jednolity rynek skutecznie realizował cele wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, a także wzmocnił zaufanie konsumentów i przedsiębiorców, należy ustanowić unijne wytyczne służące usprawnieniu funkcjonowania rynku wewnętrznego. Wytyczne te powinny obejmować:

a)

cele i priorytety działania Unii i państw członkowskich;

| b) | warunki, jakie należy wprowadzić w celu usprawnienia zarządzania jednolitym rynkiem. |
| --- | --- |

b)

warunki, jakie należy wprowadzić w celu usprawnienia zarządzania jednolitym rynkiem.

| — | Należy określić ograniczony zestaw celów i priorytetów działania w obszarach, w których lepiej funkcjonujący jednolity rynek może przynieść najbardziej znaczące korzyści dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w całej Unii. |
| --- | --- |

—

Należy określić ograniczony zestaw celów i priorytetów działania w obszarach, w których lepiej funkcjonujący jednolity rynek może przynieść najbardziej znaczące korzyści dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w całej Unii.

| — | Wybór celów i priorytetów działania powinien opierać się na następujących kryteriach:






  a) | analiza porównawcza produkcji z wykorzystaniem szeregu kluczowych wskaźników ilościowych obejmujących nakłady w procesie produkcji towarów i usług w celu wyłonienia sektorów, które wykazują największy niezagospodarowany potencjał w zakresie generowania wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- | --- |

—

Wybór celów i priorytetów działania powinien opierać się na następujących kryteriach:

a)

analiza porównawcza produkcji z wykorzystaniem szeregu kluczowych wskaźników ilościowych obejmujących nakłady w procesie produkcji towarów i usług w celu wyłonienia sektorów, które wykazują największy niezagospodarowany potencjał w zakresie generowania wzrostu gospodarczego;

| b) | znaczenie gospodarcze, czyli badanie tego, czy dany sektor ma wystarczające znaczenie pod względem skali gospodarczej, aby mógł istotnie przyczynić się do pobudzenia wzrostu gospodarczego, w przypadku wyeliminowania powodów, dla których jego potencjał nie został dotychczas wykorzystany; |
| --- | --- |

b)

znaczenie gospodarcze, czyli badanie tego, czy dany sektor ma wystarczające znaczenie pod względem skali gospodarczej, aby mógł istotnie przyczynić się do pobudzenia wzrostu gospodarczego, w przypadku wyeliminowania powodów, dla których jego potencjał nie został dotychczas wykorzystany;

| c) | czynniki dynamiczne, czyli analiza tego, czy dany sektor zdaje się już wykorzystywać swój ukryty potencjał, w oparciu o czynniki takie jak zdolność tego sektora do tworzenia nowych miejsc pracy i ewentualna zbieżność jego wyników z referencyjnym poziomem wydajności pracy; |
| --- | --- |

c)

czynniki dynamiczne, czyli analiza tego, czy dany sektor zdaje się już wykorzystywać swój ukryty potencjał, w oparciu o czynniki takie jak zdolność tego sektora do tworzenia nowych miejsc pracy i ewentualna zbieżność jego wyników z referencyjnym poziomem wydajności pracy;

| d) | czynniki dotyczące jednolitego rynku, czyli stwierdzenie, czy istnieją dowody na to, że usprawnienie funkcjonowania jednolitego rynku mogłoby pozwolić zagospodarować dotychczas niewykorzystany potencjał; |
| --- | --- |

d)

czynniki dotyczące jednolitego rynku, czyli stwierdzenie, czy istnieją dowody na to, że usprawnienie funkcjonowania jednolitego rynku mogłoby pozwolić zagospodarować dotychczas niewykorzystany potencjał;

| e) | czynniki dotyczące dodatkowych elementów służących ochronie i zabezpieczeniu konsumentów, pracowników i obywateli. |
| --- | --- |

e)

czynniki dotyczące dodatkowych elementów służących ochronie i zabezpieczeniu konsumentów, pracowników i obywateli.

Zalecenie 3: Określenie warunków, jakie należy zapewnić w celu usprawnienia zarządzania jednolitym rynkiem

Parlament Europejski jest zdania, że złożony wniosek ustawodawczy powinien regulować, co następuje:

| — | Warunki, jakie należy wprowadzić w celu dalszego usprawnienia zarządzania jednolitym rynkiem, powinny obejmować:






  a) | stosowanie zasad inteligentnych regulacji przy stanowieniu i wdrażaniu przepisów dotyczących jednolitego rynku, tak aby przepisy te były stanowione, transponowane i wdrażane w taki sposób, aby skutecznie funkcjonowały w interesie tych, których w zamierzeniu dotyczą; |
| --- | --- | --- |

—

Warunki, jakie należy wprowadzić w celu dalszego usprawnienia zarządzania jednolitym rynkiem, powinny obejmować:

a)

stosowanie zasad inteligentnych regulacji przy stanowieniu i wdrażaniu przepisów dotyczących jednolitego rynku, tak aby przepisy te były stanowione, transponowane i wdrażane w taki sposób, aby skutecznie funkcjonowały w interesie tych, których w zamierzeniu dotyczą;

| b) | ograniczenie do minimum obciążeń administracyjnych, zwłaszcza dla MŚP; |
| --- | --- |

b)

ograniczenie do minimum obciążeń administracyjnych, zwłaszcza dla MŚP;

| c) | umożliwienie przedsiębiorstwom i obywatelom, którzy mają obowiązek dopełnienia określonych procedur, dokonania tego w krótkim czasie i drogą elektroniczną |
| --- | --- |

c)

umożliwienie przedsiębiorstwom i obywatelom, którzy mają obowiązek dopełnienia określonych procedur, dokonania tego w krótkim czasie i drogą elektroniczną

| d) | umożliwienie przedsiębiorstwom i obywatelom uzyskania informacji i pomocy oraz zapewnienie im dostępu do szybkich, skutecznych i dostępnych finansowo środków dochodzenia roszczeń tam, gdzie jest to konieczne; |
| --- | --- |

d)

umożliwienie przedsiębiorstwom i obywatelom uzyskania informacji i pomocy oraz zapewnienie im dostępu do szybkich, skutecznych i dostępnych finansowo środków dochodzenia roszczeń tam, gdzie jest to konieczne;

| e) | inteligentniejsze wykorzystanie technologii informatycznych w celu informowania przedsiębiorstw i obywateli, umożliwienia im korzystania z przysługujących im praw i możliwości oraz skuteczniejszego kojarzenia inicjatyw na szczeblu krajowym i unijnym; |
| --- | --- |

e)

inteligentniejsze wykorzystanie technologii informatycznych w celu informowania przedsiębiorstw i obywateli, umożliwienia im korzystania z przysługujących im praw i możliwości oraz skuteczniejszego kojarzenia inicjatyw na szczeblu krajowym i unijnym;

| f) | zwiększenie wykorzystania narzędzi internetowych, takich jak system wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI), we współpracy transgranicznej między systemami administracji; |
| --- | --- |

f)

zwiększenie wykorzystania narzędzi internetowych, takich jak system wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI), we współpracy transgranicznej między systemami administracji;

| g) | dalszy rozwój pojedynczych punktów kontaktowych; |
| --- | --- |

g)

dalszy rozwój pojedynczych punktów kontaktowych;

| h) | sprawne wykorzystywanie szybkich i skutecznych mechanizmów rozwiązywania problemów i mechanizmów dochodzenia roszczeń, m.in. dzięki stworzeniu jednej, łatwo dostępnej służby świadczącej pomoc stanowiącą pierwszą linię wsparcia na szczeblu krajowym, do której przedsiębiorstwa i obywatele mogą zwrócić się w przypadku problemów w korzystaniu z praw i możliwości, jakie oferuje jednolity rynek. |
| --- | --- |

h)

sprawne wykorzystywanie szybkich i skutecznych mechanizmów rozwiązywania problemów i mechanizmów dochodzenia roszczeń, m.in. dzięki stworzeniu jednej, łatwo dostępnej służby świadczącej pomoc stanowiącą pierwszą linię wsparcia na szczeblu krajowym, do której przedsiębiorstwa i obywatele mogą zwrócić się w przypadku problemów w korzystaniu z praw i możliwości, jakie oferuje jednolity rynek.

Zalecenie 4: Określenie środków uzupełniających niezbędnych do usprawnienia stosowania i egzekwowania ram regulacyjnych jednolitego rynku

Parlament Europejski jest zdania, że złożony wniosek ustawodawczy powinien regulować, co następuje:

| — | Aby usprawnić stosowanie i egzekwowanie ram regulacyjnych jednolitego rynku, Komisja powinna:






  a) | zwiększyć zakres swojej pomocy państwom członkowskim w odniesieniu do dyrektyw, które mają dopiero być transponowane; |
| --- | --- | --- |

—

Aby usprawnić stosowanie i egzekwowanie ram regulacyjnych jednolitego rynku, Komisja powinna:

a)

zwiększyć zakres swojej pomocy państwom członkowskim w odniesieniu do dyrektyw, które mają dopiero być transponowane;

| b) | przeprowadzać systematyczne kontrole zgodności i podejmować działania wspierające, aby zapewnić funkcjonowanie wdrożonych przepisów w praktyce w poszczególnych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

b)

przeprowadzać systematyczne kontrole zgodności i podejmować działania wspierające, aby zapewnić funkcjonowanie wdrożonych przepisów w praktyce w poszczególnych państwach członkowskich;

| c) | w przypadku przepisów, które zostały transponowane i wdrożone – dokonywać szczegółowych przeglądów, aby przekonać się, w jaki sposób zostały wdrożone i jak funkcjonują w praktyce, zarówno w ujęciu praktycznym, jak i gospodarczym; |
| --- | --- |

c)

w przypadku przepisów, które zostały transponowane i wdrożone – dokonywać szczegółowych przeglądów, aby przekonać się, w jaki sposób zostały wdrożone i jak funkcjonują w praktyce, zarówno w ujęciu praktycznym, jak i gospodarczym;

| d) | zwiększyć zakres sprawozdawczości ex post w zakresie wdrożenia przepisów, skupiając się na przestrzeganiu zasad przez poszczególne państwa członkowskie, oraz ocen wyników, skupiając się na skuteczności przyjętych środków politycznych; |
| --- | --- |

d)

zwiększyć zakres sprawozdawczości ex post w zakresie wdrożenia przepisów, skupiając się na przestrzeganiu zasad przez poszczególne państwa członkowskie, oraz ocen wyników, skupiając się na skuteczności przyjętych środków politycznych;

| e) | zorganizować z państwami członkowskimi działania sprawdzające w ramach wzajemnej oceny. |
| --- | --- |

e)

zorganizować z państwami członkowskimi działania sprawdzające w ramach wzajemnej oceny.

| — | Aby usprawnić stosowanie i egzekwowanie ram regulacyjnych jednolitego rynku, państwa członkowskie powinny:






  a) | w przypadku, gdy państwa członkowskie lub Komisja uznają to za stosowne – przedłożyć Komisji projekt środków transpozycji w celu zapewnienia także oceny ex ante dotyczącej prawidłowej transpozycji oraz zgodności z zasadami i szybkiego wdrożenia; |
| --- | --- | --- |

—

Aby usprawnić stosowanie i egzekwowanie ram regulacyjnych jednolitego rynku, państwa członkowskie powinny:

a)

w przypadku, gdy państwa członkowskie lub Komisja uznają to za stosowne – przedłożyć Komisji projekt środków transpozycji w celu zapewnienia także oceny ex ante dotyczącej prawidłowej transpozycji oraz zgodności z zasadami i szybkiego wdrożenia;

| b) | przeprowadzać regularne konsultacje z zainteresowanymi stronami i społeczeństwem obywatelskim, m.in. z konsumentami i przedsiębiorcami, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi w trakcie procesu transpozycji i w czasie wdrażania; |
| --- | --- |

b)

przeprowadzać regularne konsultacje z zainteresowanymi stronami i społeczeństwem obywatelskim, m.in. z konsumentami i przedsiębiorcami, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi w trakcie procesu transpozycji i w czasie wdrażania;

| c) | przedstawić drogą elektroniczną wyjaśnienia dotyczące tego, w jaki sposób przepisy zostały transponowane, oraz tego, jak funkcjonują one w praktyce. |
| --- | --- |

c)

przedstawić drogą elektroniczną wyjaśnienia dotyczące tego, w jaki sposób przepisy zostały transponowane, oraz tego, jak funkcjonują one w praktyce.

Zalecenie 5: Określenie zasad przedkładania, oceny i monitorowania krajowych planów działania

Parlament Europejski jest zdania, że złożony wniosek ustawodawczy powinien regulować, co następuje:

| — | Państwa członkowskie powinny sporządzić i przedstawić Komisji krajowe plany działania mające na celu wdrożenie unijnych celów i priorytetów w zakresie usprawnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego. Plany działania powinny zawierać wykaz zaplanowanych szczegółowych środków oraz plan ich realizacji. |
| --- | --- |

—

Państwa członkowskie powinny sporządzić i przedstawić Komisji krajowe plany działania mające na celu wdrożenie unijnych celów i priorytetów w zakresie usprawnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego. Plany działania powinny zawierać wykaz zaplanowanych szczegółowych środków oraz plan ich realizacji.

| — | Krajowe plany działania należy sporządzić w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami reprezentującymi interesy gospodarcze i społeczne, a także interesy konsumentów. |
| --- | --- |

—

Krajowe plany działania należy sporządzić w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami reprezentującymi interesy gospodarcze i społeczne, a także interesy konsumentów.

| — | Komisja we współpracy z Komitetem Doradczym ds. Rynku Wewnętrznego powinna dokonać oceny krajowych planów działania i przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z tej oceny. |
| --- | --- |

—

Komisja we współpracy z Komitetem Doradczym ds. Rynku Wewnętrznego powinna dokonać oceny krajowych planów działania i przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z tej oceny.

| — | Ocena krajowych planów działania powinna uwzględniać tabelę wyników rynku wewnętrznego oraz sprawozdanie dotyczące zarządzania jednolitym rynkiem. |
| --- | --- |

—

Ocena krajowych planów działania powinna uwzględniać tabelę wyników rynku wewnętrznego oraz sprawozdanie dotyczące zarządzania jednolitym rynkiem.

| — | Komisja powinna monitorować postępy we wdrażaniu krajowych planów działania. W tym celu państwa członkowskie powinny przekazać Komisji wszystkie stosowne informacje, które ich zdaniem są niezbędne do przeprowadzenia oceny osiągniętych postępów. |
| --- | --- |

—

Komisja powinna monitorować postępy we wdrażaniu krajowych planów działania. W tym celu państwa członkowskie powinny przekazać Komisji wszystkie stosowne informacje, które ich zdaniem są niezbędne do przeprowadzenia oceny osiągniętych postępów.

| — | Przedstawienie i ocenę krajowych planów działania należy postrzegać jako działania skoordynowane w obrębie zintegrowanych ram, które stanowią element rocznego cyklu służącego określeniu priorytetów politycznych na rzecz pełnej realizacji jednolitego rynku przy uwzględnieniu czynników gospodarczych, społecznych i środowiskowych. |
| --- | --- |

—

Przedstawienie i ocenę krajowych planów działania należy postrzegać jako działania skoordynowane w obrębie zintegrowanych ram, które stanowią element rocznego cyklu służącego określeniu priorytetów politycznych na rzecz pełnej realizacji jednolitego rynku przy uwzględnieniu czynników gospodarczych, społecznych i środowiskowych.

Zalecenie 6: Określenie zasad formułowania odrębnych zaleceń dotyczących jednolitego rynku dla poszczególnych krajów

Parlament Europejski jest zdania, że złożony wniosek ustawodawczy powinien regulować, co następuje:

| — | Na podstawie oceny krajowych planów działania i wykorzystując inne stosowne narzędzia jednolitego rynku, Rada – na wniosek Komisji i po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego – w oparciu o polityczne priorytety działania w sektorach uznanych za kluczowe powinna sformułować zalecenia dotyczące jednolitego rynku dla państw członkowskich mające na celu usprawnienie transponowania, wprowadzania w życie i egzekwowania przepisów dotyczących jednolitego rynku. |
| --- | --- |

—

Na podstawie oceny krajowych planów działania i wykorzystując inne stosowne narzędzia jednolitego rynku, Rada – na wniosek Komisji i po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego – w oparciu o polityczne priorytety działania w sektorach uznanych za kluczowe powinna sformułować zalecenia dotyczące jednolitego rynku dla państw członkowskich mające na celu usprawnienie transponowania, wprowadzania w życie i egzekwowania przepisów dotyczących jednolitego rynku.

| — | Kierując zalecenia do państw członkowskich, Rada powinna w pełni wykorzystać instrumenty przewidziane w TFUE. |
| --- | --- |

—

Kierując zalecenia do państw członkowskich, Rada powinna w pełni wykorzystać instrumenty przewidziane w TFUE.

| — | W przypadku sporządzania zaleceń dotyczących jednolitego rynku stosowne komisje Parlamentu Europejskiego powinny mieć możliwość zapraszania przedstawicieli zainteresowanego państwa członkowskiego do udziału w wymianie poglądów, zaś przedstawiciele Komisji powinni mieć możliwość uczestniczenia w wymianie poglądów z parlamentem tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

—

W przypadku sporządzania zaleceń dotyczących jednolitego rynku stosowne komisje Parlamentu Europejskiego powinny mieć możliwość zapraszania przedstawicieli zainteresowanego państwa członkowskiego do udziału w wymianie poglądów, zaś przedstawiciele Komisji powinni mieć możliwość uczestniczenia w wymianie poglądów z parlamentem tego państwa członkowskiego.

Zalecenie 7: Określenie filaru jednolitego rynku w europejskim semestrze

Parlament Europejski jest zdania, że złożony wniosek ustawodawczy powinien regulować, co następuje:

| — | Aby jednolity rynek realizował konkretne zadania na rzecz obywateli, konsumentów, pracowników i przedsiębiorstw, należy wykorzystać roczny cykl europejskiego semestru jako platformę wytycznych dotyczących polityki, sprawozdawczości, monitorowania postępów państw członkowskich i Unii w realizacji celów jednolitego rynku oraz ustalania działań zaradczych. |
| --- | --- |

—

Aby jednolity rynek realizował konkretne zadania na rzecz obywateli, konsumentów, pracowników i przedsiębiorstw, należy wykorzystać roczny cykl europejskiego semestru jako platformę wytycznych dotyczących polityki, sprawozdawczości, monitorowania postępów państw członkowskich i Unii w realizacji celów jednolitego rynku oraz ustalania działań zaradczych.

| — | Należy określić filar jednolitego rynku w europejskim semestrze. |
| --- | --- |

—

Należy określić filar jednolitego rynku w europejskim semestrze.

| — | Filar jednolitego rynku w europejskim semestrze powinien obejmować:






  a) | tabelę wyników rynku wewnętrznego, w tym szczegółowe sprawozdania dotyczące poszczególnych krajów w zakresie wdrożenia i stosowania przepisów dotyczących jednolitego rynku; |
| --- | --- | --- |

—

Filar jednolitego rynku w europejskim semestrze powinien obejmować:

a)

tabelę wyników rynku wewnętrznego, w tym szczegółowe sprawozdania dotyczące poszczególnych krajów w zakresie wdrożenia i stosowania przepisów dotyczących jednolitego rynku;

| b) | przepisy wykonawcze dotyczące ustawodawstwa związanego z jednolitym rynkiem, określone przez państwa członkowskie, ze szczególnym odniesieniem do kluczowych obszarów i corocznie określanych priorytetów politycznych; |
| --- | --- |

b)

przepisy wykonawcze dotyczące ustawodawstwa związanego z jednolitym rynkiem, określone przez państwa członkowskie, ze szczególnym odniesieniem do kluczowych obszarów i corocznie określanych priorytetów politycznych;

| c) | wnioski Komisji dotyczące przyszłorocznych priorytetów politycznych na szczeblu unijnym i krajowym, przedstawiane w ramach rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz rocznego sprawozdania dotyczącego integracji jednolitego rynku. Sprawozdanie roczne powinno także zawierać ocenę sposobu funkcjonowania jednolitego rynku w praktyce. Wspomniane wnioski dotyczące priorytetów politycznych powinny opierać się na ustaleniach zawartych w tabeli wyników rynku wewnętrznego i innych instrumentach monitorowania jednolitego rynku, aby uniknąć nakładania się i sporządzić skuteczne i jasne zalecenia oraz zapewnić spójność europejskiej polityki gospodarczej; |
| --- | --- |

c)

wnioski Komisji dotyczące przyszłorocznych priorytetów politycznych na szczeblu unijnym i krajowym, przedstawiane w ramach rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz rocznego sprawozdania dotyczącego integracji jednolitego rynku. Sprawozdanie roczne powinno także zawierać ocenę sposobu funkcjonowania jednolitego rynku w praktyce. Wspomniane wnioski dotyczące priorytetów politycznych powinny opierać się na ustaleniach zawartych w tabeli wyników rynku wewnętrznego i innych instrumentach monitorowania jednolitego rynku, aby uniknąć nakładania się i sporządzić skuteczne i jasne zalecenia oraz zapewnić spójność europejskiej polityki gospodarczej;

| d) | sformułowanie politycznych priorytetów działania i celów do zrealizowania w celu pokonania utrzymujących się przeszkód na szczeblu unijnym i krajowym w formie wytycznych dotyczących jednolitego rynku; |
| --- | --- |

d)

sformułowanie politycznych priorytetów działania i celów do zrealizowania w celu pokonania utrzymujących się przeszkód na szczeblu unijnym i krajowym w formie wytycznych dotyczących jednolitego rynku;

| e) | przedłożenie przez państwa członkowskie krajowych planów działania mających na celu wdrożenie wytycznych dotyczących jednolitego rynku; |
| --- | --- |

e)

przedłożenie przez państwa członkowskie krajowych planów działania mających na celu wdrożenie wytycznych dotyczących jednolitego rynku;

| f) | ocenę krajowych planów działania dokonaną przez Komisję w ścisłej współpracy z Komitetem Doradczym ds. Rynku Wewnętrznego i uwzględniającą tabelę wyników rynku wewnętrznego oraz sprawozdanie roczne dotyczące zarządzania jednolitym rynkiem; |
| --- | --- |

f)

ocenę krajowych planów działania dokonaną przez Komisję w ścisłej współpracy z Komitetem Doradczym ds. Rynku Wewnętrznego i uwzględniającą tabelę wyników rynku wewnętrznego oraz sprawozdanie roczne dotyczące zarządzania jednolitym rynkiem;

| g) | przyjęcie przez Radę i Parlament Europejski odrębnych zaleceń dotyczących jednolitego rynku dla poszczególnych krajów na podstawie wniosku Komisji. |
| --- | --- |

g)

przyjęcie przez Radę i Parlament Europejski odrębnych zaleceń dotyczących jednolitego rynku dla poszczególnych krajów na podstawie wniosku Komisji.

Zalecenie 8: Zwiększenie zakresu demokratycznej odpowiedzialności i roli Parlamentu Europejskiego oraz parlamentów krajowych

Parlament Europejski jest zdania, że złożony wniosek ustawodawczy powinien regulować, co następuje:

| — | Zgodnie z traktatami Parlament Europejski powinien mieć swój udział w ustanowieniu ram zarządzania jednolitym rynkiem. Powinien on być również zaangażowany w przyjęcie innych niezbędnych środków wzmacniających zarządzanie jednolitym rynkiem, w tym również w odniesieniu do celów, priorytetów i planowanych działań politycznych Unii, przy czym Rada powinna co najmniej zasięgać opinii Parlamentu. |
| --- | --- |

—

Zgodnie z traktatami Parlament Europejski powinien mieć swój udział w ustanowieniu ram zarządzania jednolitym rynkiem. Powinien on być również zaangażowany w przyjęcie innych niezbędnych środków wzmacniających zarządzanie jednolitym rynkiem, w tym również w odniesieniu do celów, priorytetów i planowanych działań politycznych Unii, przy czym Rada powinna co najmniej zasięgać opinii Parlamentu.

| — | Przed wiosennym posiedzeniem Rady Europejskiej Parlament Europejski powinien przeprowadzić dyskusję w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz głosowanie nad poprawkami związanymi ze sprawozdaniem rocznym dotyczącym integracji jednolitego rynku, które powinny zostać przekazane Radzie Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Przed wiosennym posiedzeniem Rady Europejskiej Parlament Europejski powinien przeprowadzić dyskusję w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz głosowanie nad poprawkami związanymi ze sprawozdaniem rocznym dotyczącym integracji jednolitego rynku, które powinny zostać przekazane Radzie Europejskiej.

| — | Przewodniczący Parlamentu Europejskiego powinien przedstawić na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej opinię Parlamentu Europejskiego dotyczącą integracji jednolitego rynku. |
| --- | --- |

—

Przewodniczący Parlamentu Europejskiego powinien przedstawić na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej opinię Parlamentu Europejskiego dotyczącą integracji jednolitego rynku.

| — | Rada i Komisja powinny uczestniczyć w międzyparlamentarnych spotkaniach Parlamentu Europejskiego oraz parlamentów krajowych w czasie omawiania kwestii integracji jednolitego rynku. |
| --- | --- |

—

Rada i Komisja powinny uczestniczyć w międzyparlamentarnych spotkaniach Parlamentu Europejskiego oraz parlamentów krajowych w czasie omawiania kwestii integracji jednolitego rynku.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/89 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/89

---

P7_TA(2013)0055

22. posiedzenie Rady Praw Człowieka ONZ

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie 22. sesji Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych (2013/2533(RSP))

(2016/C 024/11)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka i konwencje ONZ w sprawie praw człowieka, a także protokoły fakultatywne do nich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka i konwencje ONZ w sprawie praw człowieka, a także protokoły fakultatywne do nich,

| — | uwzględniając rezolucję nr 60/251 Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych powołującą Radę Praw Człowieka ONZ (UNHRC), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję nr 60/251 Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych powołującą Radę Praw Człowieka ONZ (UNHRC),

| — | uwzględniając deklarację milenijną ONZ z dnia 8 września 2000 r. oraz dotyczące jej rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację milenijną ONZ z dnia 8 września 2000 r. oraz dotyczące jej rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ,

| — | uwzględniając Europejską konwencję praw człowieka, Europejską kartę społeczną i Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską konwencję praw człowieka, Europejską kartę społeczną i Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając strategiczne ramy UE dotyczące praw człowieka i demokracji oraz plan działań UE na rzecz praw człowieka i demokracji przyjęte na 3179. posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 25 czerwca 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategiczne ramy UE dotyczące praw człowieka i demokracji oraz plan działań UE na rzecz praw człowieka i demokracji przyjęte na 3179. posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 25 czerwca 2012 r.,

| — | uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka (1),

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje dotyczące UNHRC, w tym priorytetów Parlamentu w tym zakresie; uwzględniając w szczególności swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie stanowiska Parlamentu na 19. sesję Rady Praw Człowieka ONZ (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje dotyczące UNHRC, w tym priorytetów Parlamentu w tym zakresie; uwzględniając w szczególności swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie stanowiska Parlamentu na 19. sesję Rady Praw Człowieka ONZ (2),

| — | uwzględniając sprawozdanie delegacji Podkomisji Praw Człowieka PE, która uczestniczyła w 19. sesji UNHRC, a także sprawozdanie wspólnej delegacji Komisji Spraw Zagranicznych, Podkomisji Praw Człowieka oraz Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony, która wzięła udział w 67. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie delegacji Podkomisji Praw Człowieka PE, która uczestniczyła w 19. sesji UNHRC, a także sprawozdanie wspólnej delegacji Komisji Spraw Zagranicznych, Podkomisji Praw Człowieka oraz Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony, która wzięła udział w 67. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ,

| — | uwzględniając swoje nadzwyczajne rezolucje dotyczące praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje nadzwyczajne rezolucje dotyczące praw człowieka,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie przeglądu strategii UE w zakresie praw człowieka (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie przeglądu strategii UE w zakresie praw człowieka (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2011 oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2011 oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie (4),

| — | uwzględniając art. 2, art. 3 ust. 5, art. 18, art. 21, art.27 i art. 47 Traktatu o Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2, art. 3 ust. 5, art. 18, art. 21, art.27 i art. 47 Traktatu o Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zbliżające się sesje UNHRC w 2013 r., a w szczególności 22. sesję zwyczajną, która odbędzie się w okresie 25 lutego – 22 marca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając zbliżające się sesje UNHRC w 2013 r., a w szczególności 22. sesję zwyczajną, która odbędzie się w okresie 25 lutego – 22 marca 2013 r.,

| — | uwzględniając art. 110 ust. 2 i art. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 110 ust. 2 i art. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że poszanowanie, propagowanie i ochrona uniwersalności praw człowieka stanowią część etycznego i prawnego dorobku Unii Europejskiej, a także jedną z podwalin europejskiej jedności i integralności (5); |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że poszanowanie, propagowanie i ochrona uniwersalności praw człowieka stanowią część etycznego i prawnego dorobku Unii Europejskiej, a także jedną z podwalin europejskiej jedności i integralności (5);

| B. | mając na uwadze, że skuteczne wdrożenie ostatnich zmian w strategii UE dotyczącej praw człowieka powinno podnieść wiarygodność UE w UNHRC dzięki poprawie spójności między jej polityką wewnętrzną i zewnętrzną; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że skuteczne wdrożenie ostatnich zmian w strategii UE dotyczącej praw człowieka powinno podnieść wiarygodność UE w UNHRC dzięki poprawie spójności między jej polityką wewnętrzną i zewnętrzną;

| C. | mając na uwadze, że w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników UE powinna dążyć do otwartego i jednogłośnego występowania przeciwko naruszaniu praw człowieka i w tym kontekście powinna wciąż zacieśniać współpracę oraz doskonalić ustalenia organizacyjne i koordynację między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników UE powinna dążyć do otwartego i jednogłośnego występowania przeciwko naruszaniu praw człowieka i w tym kontekście powinna wciąż zacieśniać współpracę oraz doskonalić ustalenia organizacyjne i koordynację między państwami członkowskimi;

| D. | mając na uwadze, że Rada Unii Europejskiej przyjęła strategiczne ramy dotyczące praw człowieka i demokracji oraz plan działań na rzecz ich wdrażania w celu zwiększenia skuteczności, widoczności i spójności polityki UE w tym obszarze; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Rada Unii Europejskiej przyjęła strategiczne ramy dotyczące praw człowieka i demokracji oraz plan działań na rzecz ich wdrażania w celu zwiększenia skuteczności, widoczności i spójności polityki UE w tym obszarze;

| E. | mając na uwadze, że specjalny przedstawiciel UE ds. praw człowieka, działający z upoważnienia wysokiej przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, został mianowany w dniu 25 lipca 2012 r., a jego rola polega na zwiększaniu skuteczności i widoczności polityki UE w zakresie praw człowieka oraz na wspieraniu realizacji strategicznych ram i planu działań na rzecz praw człowieka i demokracji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że specjalny przedstawiciel UE ds. praw człowieka, działający z upoważnienia wysokiej przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, został mianowany w dniu 25 lipca 2012 r., a jego rola polega na zwiększaniu skuteczności i widoczności polityki UE w zakresie praw człowieka oraz na wspieraniu realizacji strategicznych ram i planu działań na rzecz praw człowieka i demokracji;

| F. | mając na uwadze, że delegacja Podkomisji Praw Człowieka PE uda się z wizytą do Genewy w czasie 22. sesji UNHRC, jak miało to miejsce w przypadku sesji UNHRC w poprzednich latach; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że delegacja Podkomisji Praw Człowieka PE uda się z wizytą do Genewy w czasie 22. sesji UNHRC, jak miało to miejsce w przypadku sesji UNHRC w poprzednich latach;

| 1. | zauważa, że proces mający na celu potwierdzenie priorytetów UE na 22. sesję UNHRC nadal trwa; pozytywnie ocenia fakt, że UE skupia się na sytuacji w Syrii, Birmie/Mjanmie, Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD) i Mali, a także jej poparcie dla przedłużenia mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. praw człowieka w Iranie; popiera też położenie nacisku na zagadnienia takie jak wolność myśli, wyznania i przekonań, zniesienie kary śmierci, prawa dziecka, biznes i prawa człowieka, przemoc wobec kobiet, a także prawa lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych i interseksualnych; |
| --- | --- |

1.

zauważa, że proces mający na celu potwierdzenie priorytetów UE na 22. sesję UNHRC nadal trwa; pozytywnie ocenia fakt, że UE skupia się na sytuacji w Syrii, Birmie/Mjanmie, Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD) i Mali, a także jej poparcie dla przedłużenia mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. praw człowieka w Iranie; popiera też położenie nacisku na zagadnienia takie jak wolność myśli, wyznania i przekonań, zniesienie kary śmierci, prawa dziecka, biznes i prawa człowieka, przemoc wobec kobiet, a także prawa lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych i interseksualnych;

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że porządek obrad 22. sesji zwyczajnej obejmuje dyskusje panelowe na temat uwzględniania praw człowieka w innych obszarach polityki, jak również na temat negatywnego wpływu kryzysu finansowego i gospodarczego oraz korupcji na korzystanie z praw człowieka, a także obchody 20. rocznicy przyjęcia deklaracji wiedeńskiej i programu działania, debaty interaktywne, m.in. dotyczące praw osób niepełnosprawnych, oraz liczne spotkania poświęcone różnym kwestiom, np. prawu dzieci do życia w warunkach zapewniających jak najlepszy stan zdrowia; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i państwa członkowskie UE, by aktywnie włączały się do tych debat i wyraźnie oświadczyły, że prawa człowieka są uniwersalne, niepodzielne i wzajemnie powiązane; |
| --- | --- |

2.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że porządek obrad 22. sesji zwyczajnej obejmuje dyskusje panelowe na temat uwzględniania praw człowieka w innych obszarach polityki, jak również na temat negatywnego wpływu kryzysu finansowego i gospodarczego oraz korupcji na korzystanie z praw człowieka, a także obchody 20. rocznicy przyjęcia deklaracji wiedeńskiej i programu działania, debaty interaktywne, m.in. dotyczące praw osób niepełnosprawnych, oraz liczne spotkania poświęcone różnym kwestiom, np. prawu dzieci do życia w warunkach zapewniających jak najlepszy stan zdrowia; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i państwa członkowskie UE, by aktywnie włączały się do tych debat i wyraźnie oświadczyły, że prawa człowieka są uniwersalne, niepodzielne i wzajemnie powiązane;

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje sprawozdania, które mają przedstawić specjalni sprawozdawcy, na temat m.in. sytuacji praw człowieka w Iranie, w Birmie/Mjanmie oraz na terytoriach palestyńskich okupowanych od 1967 r., jak również sprawozdanie pisemne wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka na temat sytuacji praw człowieka w Mali, szczególnie w północnej części tego kraju, a także na temat odpowiednich warunków mieszkaniowych jako elementu prawa do życia na odpowiednim poziomie, na temat prawa do niedyskryminacji pod tym względem, na temat wolności myśli, wyznania lub przekonań oraz na temat propagowania i ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas walki z terroryzmem; |
| --- | --- |

3.

z zadowoleniem przyjmuje sprawozdania, które mają przedstawić specjalni sprawozdawcy, na temat m.in. sytuacji praw człowieka w Iranie, w Birmie/Mjanmie oraz na terytoriach palestyńskich okupowanych od 1967 r., jak również sprawozdanie pisemne wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka na temat sytuacji praw człowieka w Mali, szczególnie w północnej części tego kraju, a także na temat odpowiednich warunków mieszkaniowych jako elementu prawa do życia na odpowiednim poziomie, na temat prawa do niedyskryminacji pod tym względem, na temat wolności myśli, wyznania lub przekonań oraz na temat propagowania i ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas walki z terroryzmem;

Działalność Rady Praw Człowieka ONZ

| 4. | zauważa, że we wrześniu 2012 r. wybrano 18 nowych członków UNHRC, którzy podjęli swoje obowiązki w dniu 1 stycznia 2013 r., i są to następujące kraje: Argentyna, Boliwariańska Republika Wenezueli, Brazylia, Czarnogóra, Estonia, Etiopia, Gabon, Irlandia, Japonia, Kazachstan, Kenia, Korea Południowa, Niemcy, Pakistan, Sierra Leone, Stany Zjednoczone Ameryki, Wybrzeże Kości Słoniowej i Zjednoczone Emiraty Arabskie; zauważa też, że wśród członków UNHRC jest obecnie dziewięć państw członkowskich UE; |
| --- | --- |

4.

zauważa, że we wrześniu 2012 r. wybrano 18 nowych członków UNHRC, którzy podjęli swoje obowiązki w dniu 1 stycznia 2013 r., i są to następujące kraje: Argentyna, Boliwariańska Republika Wenezueli, Brazylia, Czarnogóra, Estonia, Etiopia, Gabon, Irlandia, Japonia, Kazachstan, Kenia, Korea Południowa, Niemcy, Pakistan, Sierra Leone, Stany Zjednoczone Ameryki, Wybrzeże Kości Słoniowej i Zjednoczone Emiraty Arabskie; zauważa też, że wśród członków UNHRC jest obecnie dziewięć państw członkowskich UE;

| 5. | odnotowuje wybór Remigiusza A. Henczela (Polska) na nowego przewodniczącego UNHRC oraz wybór czworga wiceprzewodniczących – Cheikha Ahmeda Oulda Zahafa (Mauretania), Iruthisham Adam (Malediwy), Luisa Gallegosa Chiribogi (Ekwador) i Alexandre'a Fasela (Szwajcaria) – na 2013 r.; |
| --- | --- |

5.

odnotowuje wybór Remigiusza A. Henczela (Polska) na nowego przewodniczącego UNHRC oraz wybór czworga wiceprzewodniczących – Cheikha Ahmeda Oulda Zahafa (Mauretania), Iruthisham Adam (Malediwy), Luisa Gallegosa Chiribogi (Ekwador) i Alexandre'a Fasela (Szwajcaria) – na 2013 r.;

| 6. | podkreśla, że wybory do UNHRC musi charakteryzować konkurencja, i sprzeciwia się planowaniu przez grupy regionalne wyborów pozbawionych rywalizacji; przypomina, jak ważne są standardy dotyczące członkostwa w UNHRC, jeżeli chodzi o zaangażowanie na rzecz praw człowieka i wyniki w tym zakresie; podkreśla, że członkowie UNHRC zobowiązani są do przestrzegania najwyższych standardów w zakresie propagowania i ochrony praw człowieka; przypomina o znaczeniu surowych i przejrzystych kryteriów dotyczących ponownego przyjmowania zawieszonych członków; |
| --- | --- |

6.

podkreśla, że wybory do UNHRC musi charakteryzować konkurencja, i sprzeciwia się planowaniu przez grupy regionalne wyborów pozbawionych rywalizacji; przypomina, jak ważne są standardy dotyczące członkostwa w UNHRC, jeżeli chodzi o zaangażowanie na rzecz praw człowieka i wyniki w tym zakresie; podkreśla, że członkowie UNHRC zobowiązani są do przestrzegania najwyższych standardów w zakresie propagowania i ochrony praw człowieka; przypomina o znaczeniu surowych i przejrzystych kryteriów dotyczących ponownego przyjmowania zawieszonych członków;

| 7. | ubolewa, że władze Kazachstanu, nowo wybranego członka UNHRC, odmówiły jak dotychczas wydania zezwolenia na przeprowadzenie międzynarodowego i niezależnego dochodzenia w sprawie wydarzeń w Żangaözen, pomimo apeli wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka oraz Parlamentu; |
| --- | --- |

7.

ubolewa, że władze Kazachstanu, nowo wybranego członka UNHRC, odmówiły jak dotychczas wydania zezwolenia na przeprowadzenie międzynarodowego i niezależnego dochodzenia w sprawie wydarzeń w Żangaözen, pomimo apeli wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka oraz Parlamentu;

| 8. | jest nadal zaniepokojony zjawiskiem tzw. polityki bloków i jego wpływem na wiarygodność i skuteczność prac UNHRC; |
| --- | --- |

8.

jest nadal zaniepokojony zjawiskiem tzw. polityki bloków i jego wpływem na wiarygodność i skuteczność prac UNHRC;

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje powołanie przez Zgromadzenie Ogólne ONZ Navanethem Pillay na stanowisko wysokiej komisarz ds. praw człowieka na drugą kadencję; ponownie podkreśla swoje zdecydowane poparcie dla Biura Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka (OHCHR) oraz jego niezależności i uczciwości; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuje powołanie przez Zgromadzenie Ogólne ONZ Navanethem Pillay na stanowisko wysokiej komisarz ds. praw człowieka na drugą kadencję; ponownie podkreśla swoje zdecydowane poparcie dla Biura Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka (OHCHR) oraz jego niezależności i uczciwości;

| 10. | pochwala wysoką komisarz ds. praw człowieka za wysiłki w procesie wzmacniania organów traktatowych ONZ oraz z zadowoleniem przyjmuje jej sprawozdanie na ten temat opublikowane dnia 22 czerwca 2012 r.; potwierdza wielopodmiotowy charakter organów traktatowych oraz podkreśla, że społeczeństwo obywatelskie musi być stale włączane do tych procesów; podkreśla ponadto, że należy utrzymywać i wzmacniać niezależność i skuteczność organów traktatowych; zwraca również uwagę na konieczność zabezpieczenia odpowiednich funduszy, aby organy traktatowe mogły poradzić sobie z rosnącym obciążeniem pracą; wzywa UE do przejęcia przewodniej roli w zakresie zapewnienia skutecznego funkcjonowania systemu organów traktatowych, w tym odnośnie do ich odpowiedniego finansowania; |
| --- | --- |

10.

pochwala wysoką komisarz ds. praw człowieka za wysiłki w procesie wzmacniania organów traktatowych ONZ oraz z zadowoleniem przyjmuje jej sprawozdanie na ten temat opublikowane dnia 22 czerwca 2012 r.; potwierdza wielopodmiotowy charakter organów traktatowych oraz podkreśla, że społeczeństwo obywatelskie musi być stale włączane do tych procesów; podkreśla ponadto, że należy utrzymywać i wzmacniać niezależność i skuteczność organów traktatowych; zwraca również uwagę na konieczność zabezpieczenia odpowiednich funduszy, aby organy traktatowe mogły poradzić sobie z rosnącym obciążeniem pracą; wzywa UE do przejęcia przewodniej roli w zakresie zapewnienia skutecznego funkcjonowania systemu organów traktatowych, w tym odnośnie do ich odpowiedniego finansowania;

Kraje arabskiej wiosny

| 11. | z całą mocą potępia narastającą masową przemoc stosowaną przez reżim Assada wobec ludności syryjskiej, w tym używanie ciężkiej artylerii oraz ostrzeliwanie zaludnionych terenów, doraźne egzekucje i wymuszone zaginięcia; jednoznacznie potępia stałe i systematyczne łamanie praw człowieka przez reżim, które może mieć już wymiar zbrodni przeciw ludzkości; wyraża głębokie zaniepokojenie stale pogarszającą się sytuacją ludności cywilnej; ponadto potępia akty łamania praw człowieka, których dopuszczają się grupy i siły opozycyjne; wzywa wszystkie uzbrojone podmioty do natychmiastowego położenia kresu przemocy w Syrii; ponownie wzywa reżim Assada do natychmiastowego ustąpienia i do rozpoczęcia pokojowego procesu przemian politycznych; wzywa wszystkie strony konfliktu do zagwarantowania pełnego i bezpiecznego dostępu przez granice dla międzynarodowej pomocy humanitarnej; |
| --- | --- |

11.

z całą mocą potępia narastającą masową przemoc stosowaną przez reżim Assada wobec ludności syryjskiej, w tym używanie ciężkiej artylerii oraz ostrzeliwanie zaludnionych terenów, doraźne egzekucje i wymuszone zaginięcia; jednoznacznie potępia stałe i systematyczne łamanie praw człowieka przez reżim, które może mieć już wymiar zbrodni przeciw ludzkości; wyraża głębokie zaniepokojenie stale pogarszającą się sytuacją ludności cywilnej; ponadto potępia akty łamania praw człowieka, których dopuszczają się grupy i siły opozycyjne; wzywa wszystkie uzbrojone podmioty do natychmiastowego położenia kresu przemocy w Syrii; ponownie wzywa reżim Assada do natychmiastowego ustąpienia i do rozpoczęcia pokojowego procesu przemian politycznych; wzywa wszystkie strony konfliktu do zagwarantowania pełnego i bezpiecznego dostępu przez granice dla międzynarodowej pomocy humanitarnej;

| 12. | wyraża zaniepokojenie wpływem kryzysu syryjskiego na bezpieczeństwo i stabilność w regionie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wsparcia krajów w tym regionie w ich działaniach na rzecz zapewnienia pomocy humanitarnej uchodźcom z Syrii; |
| --- | --- |

12.

wyraża zaniepokojenie wpływem kryzysu syryjskiego na bezpieczeństwo i stabilność w regionie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wsparcia krajów w tym regionie w ich działaniach na rzecz zapewnienia pomocy humanitarnej uchodźcom z Syrii;

| 13. | pozytywnie odnosi się do faktu, że UNHRC stale poświęca uwagę tragicznej sytuacji praw człowieka i sytuacji humanitarnej w Syrii, czego dowodem są rezolucje w sprawie sytuacji w tym kraju przyjęte podczas 19., 20. i 21. sesji Rady Praw Człowieka ONZ oraz podczas sesji specjalnej dotyczącej Syrii w dniu 1 czerwca 2012 r.; nalega na ESDZ i państwa członkowskie, aby zapewniły dalsze traktowanie sytuacji w Syrii jako najważniejszego priorytetu w ramach ONZ, a szczególnie w Radzie Praw Człowieka ONZ; ponownie podkreśla, że bardzo ważne jest zadbanie o to, aby winni naruszeń międzynarodowych praw człowieka i prawa humanitarnego podczas tego konfliktu zostali pociągnięci do odpowiedzialności; |
| --- | --- |

13.

pozytywnie odnosi się do faktu, że UNHRC stale poświęca uwagę tragicznej sytuacji praw człowieka i sytuacji humanitarnej w Syrii, czego dowodem są rezolucje w sprawie sytuacji w tym kraju przyjęte podczas 19., 20. i 21. sesji Rady Praw Człowieka ONZ oraz podczas sesji specjalnej dotyczącej Syrii w dniu 1 czerwca 2012 r.; nalega na ESDZ i państwa członkowskie, aby zapewniły dalsze traktowanie sytuacji w Syrii jako najważniejszego priorytetu w ramach ONZ, a szczególnie w Radzie Praw Człowieka ONZ; ponownie podkreśla, że bardzo ważne jest zadbanie o to, aby winni naruszeń międzynarodowych praw człowieka i prawa humanitarnego podczas tego konfliktu zostali pociągnięci do odpowiedzialności;

| 14. | wyraża pełne poparcie dla niezależnej komisji śledczej ds. Syrii oraz dla przedłużenia jej mandatu przez UNHRC; podkreśla znaczenie dopuszczania cyfrowych dowodów przestępstw, przemocy i aktów łamania praw człowieka; z zadowoleniem przyjmuje mianowanie Carli del Ponte oraz Vitita Muntarbhorna na nowych członków, a także powołanie Paola Pinheiry na stanowisko specjalnego sprawozdawcy ds. Syrii, który rozpocznie pracę po wygaśnięciu mandatu komisji śledczej; z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Komisji ukazujące okrucieństwa, jakich dopuszczono się w Syrii; |
| --- | --- |

14.

wyraża pełne poparcie dla niezależnej komisji śledczej ds. Syrii oraz dla przedłużenia jej mandatu przez UNHRC; podkreśla znaczenie dopuszczania cyfrowych dowodów przestępstw, przemocy i aktów łamania praw człowieka; z zadowoleniem przyjmuje mianowanie Carli del Ponte oraz Vitita Muntarbhorna na nowych członków, a także powołanie Paola Pinheiry na stanowisko specjalnego sprawozdawcy ds. Syrii, który rozpocznie pracę po wygaśnięciu mandatu komisji śledczej; z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Komisji ukazujące okrucieństwa, jakich dopuszczono się w Syrii;

| 15. | ubolewa, że nie osiągnięto jeszcze porozumienia w sprawie przyjęcia przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji dotyczącej sytuacji w Syrii, co osłabia zdolność do wywarcia skutecznej presji w celu położenia kresu przemocy w tym kraju; wzywa członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, aby pamiętali o swojej odpowiedzialności względem narodu syryjskiego; pochwala dyplomatyczne wysiłki wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz państw członkowskich UE, aby zaangażować Chiny i Rosję w tę kwestię; apeluje o kontynuowanie tych wysiłków; przypomina również wszystkim państwom członkowskim ONZ o obowiązku ochrony, przyjętym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ; wzywa wszystkie państwa do działania na rzecz przekazania przez Radę Bezpieczeństwa ONZ sprawy sytuacji w Syrii Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu (MTK) i z zadowoleniem przyjmuje prowadzoną przez Szwajcarię inicjatywę wystosowania wspólnego pisma w imieniu 58 krajów, w tym 26 państw członkowskich UE, w odniesieniu do tej kwestii; apeluje do wysokiego przedstawiciela UE o osobiste zaangażowanie się w tworzenie szerokiej i powszechnej międzynarodowej koalicji, która poparłaby takie przekazanie; |
| --- | --- |

15.

ubolewa, że nie osiągnięto jeszcze porozumienia w sprawie przyjęcia przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji dotyczącej sytuacji w Syrii, co osłabia zdolność do wywarcia skutecznej presji w celu położenia kresu przemocy w tym kraju; wzywa członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, aby pamiętali o swojej odpowiedzialności względem narodu syryjskiego; pochwala dyplomatyczne wysiłki wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz państw członkowskich UE, aby zaangażować Chiny i Rosję w tę kwestię; apeluje o kontynuowanie tych wysiłków; przypomina również wszystkim państwom członkowskim ONZ o obowiązku ochrony, przyjętym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ; wzywa wszystkie państwa do działania na rzecz przekazania przez Radę Bezpieczeństwa ONZ sprawy sytuacji w Syrii Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu (MTK) i z zadowoleniem przyjmuje prowadzoną przez Szwajcarię inicjatywę wystosowania wspólnego pisma w imieniu 58 krajów, w tym 26 państw członkowskich UE, w odniesieniu do tej kwestii; apeluje do wysokiego przedstawiciela UE o osobiste zaangażowanie się w tworzenie szerokiej i powszechnej międzynarodowej koalicji, która poparłaby takie przekazanie;

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje ostateczne sprawozdanie pisemne niezależnej komisji śledczej ds. Libii przedstawione podczas 19. sesji UNHRC, w którym zwrócono uwagę na akty łamania praw człowieka, jakich dopuszczono się w tym kraju; apeluje do UNHRC, aby wyraziła zaniepokojenie trwającymi naruszeniami, nadal monitorowała sytuację i zwróciła się do wysokiej komisarz o zdanie sprawy z sytuacji praw człowieka w Libii; |
| --- | --- |

16.

z zadowoleniem przyjmuje ostateczne sprawozdanie pisemne niezależnej komisji śledczej ds. Libii przedstawione podczas 19. sesji UNHRC, w którym zwrócono uwagę na akty łamania praw człowieka, jakich dopuszczono się w tym kraju; apeluje do UNHRC, aby wyraziła zaniepokojenie trwającymi naruszeniami, nadal monitorowała sytuację i zwróciła się do wysokiej komisarz o zdanie sprawy z sytuacji praw człowieka w Libii;

| 17. | apeluje do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, jako nowo wybranego członka Rady Praw Człowieka i jedno z 14 państw, którego sytuacja w dziedzinie praw człowieka została poddana przeglądowi podczas sesji grupy roboczej ds. powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka, o położenie kresu obecnej fali represji wobec obrońców praw człowieka i działaczy politycznych oraz o dopełnienie zobowiązań dotyczących utrzymywania najwyższych standardów w dziedzinie propagowania i ochrony praw człowieka; |
| --- | --- |

17.

apeluje do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, jako nowo wybranego członka Rady Praw Człowieka i jedno z 14 państw, którego sytuacja w dziedzinie praw człowieka została poddana przeglądowi podczas sesji grupy roboczej ds. powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka, o położenie kresu obecnej fali represji wobec obrońców praw człowieka i działaczy politycznych oraz o dopełnienie zobowiązań dotyczących utrzymywania najwyższych standardów w dziedzinie propagowania i ochrony praw człowieka;

| 18. | wyraża zaniepokojenie sytuacją obrońców praw człowieka i działaczy opozycji politycznej w Bahrajnie; ponownie wzywa państwa członkowskie UE, aby prowadziły prace zmierzające do przyjęcia na 22. sesji UNHRC rezolucji w sprawie sytuacji praw człowieka w Bahrajnie, która obejmowałaby ustanowienie międzynarodowego mechanizmu mającego na celu monitorowanie wdrażania zaleceń niezależnej komisji śledczej ds. Bahrajnu, w tym dotyczących obrońców praw człowieka; |
| --- | --- |

18.

wyraża zaniepokojenie sytuacją obrońców praw człowieka i działaczy opozycji politycznej w Bahrajnie; ponownie wzywa państwa członkowskie UE, aby prowadziły prace zmierzające do przyjęcia na 22. sesji UNHRC rezolucji w sprawie sytuacji praw człowieka w Bahrajnie, która obejmowałaby ustanowienie międzynarodowego mechanizmu mającego na celu monitorowanie wdrażania zaleceń niezależnej komisji śledczej ds. Bahrajnu, w tym dotyczących obrońców praw człowieka;

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje rezolucję przyjętą przez UNHRC w październiku 2012 r. dotyczącą spraw takich jak pomoc techniczna dla Jemenu i budowanie w Jemenie potencjału w dziedzinie praw człowieka oraz utworzenie biura krajowego OHCHR w Jemenie; nakłania UNHRC do dalszego monitorowania sytuacji w tym kraju; |
| --- | --- |

19.

z zadowoleniem przyjmuje rezolucję przyjętą przez UNHRC w październiku 2012 r. dotyczącą spraw takich jak pomoc techniczna dla Jemenu i budowanie w Jemenie potencjału w dziedzinie praw człowieka oraz utworzenie biura krajowego OHCHR w Jemenie; nakłania UNHRC do dalszego monitorowania sytuacji w tym kraju;

| 20. | wyraża głębokie zaniepokojenie stałym brakiem stabilności politycznej i obecnym ponownym nasileniem się przemocy w Egipcie; w pełni popiera przemiany prowadzące do powstania demokratycznego społeczeństwa opartego na praworządności oraz ramach konstytucyjnych, które zapewniają pełne poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności, zwłaszcza wolności słowa, praw kobiet i szacunku dla mniejszości; apeluje do władz Egiptu, by wszczęły przejrzyste śledztwo w sprawie stosowania przemocy przez siły bezpieczeństwa i policję przeciw demonstrantom oraz by zagwarantowały, że winni naruszeń praw człowieka zostaną pociągnięci do odpowiedzialności; ponownie podkreśla stanowisko UE wobec kary śmierci i wzywa w związku z tym do wprowadzenia moratorium na wykonywanie kary śmierci w Egipcie, w tym w przypadku 21 osób niedawno skazanych na śmierć w związku z ubiegłoroczną tragedią na stadionie piłkarskim w Port Saidzie; |
| --- | --- |

20.

wyraża głębokie zaniepokojenie stałym brakiem stabilności politycznej i obecnym ponownym nasileniem się przemocy w Egipcie; w pełni popiera przemiany prowadzące do powstania demokratycznego społeczeństwa opartego na praworządności oraz ramach konstytucyjnych, które zapewniają pełne poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności, zwłaszcza wolności słowa, praw kobiet i szacunku dla mniejszości; apeluje do władz Egiptu, by wszczęły przejrzyste śledztwo w sprawie stosowania przemocy przez siły bezpieczeństwa i policję przeciw demonstrantom oraz by zagwarantowały, że winni naruszeń praw człowieka zostaną pociągnięci do odpowiedzialności; ponownie podkreśla stanowisko UE wobec kary śmierci i wzywa w związku z tym do wprowadzenia moratorium na wykonywanie kary śmierci w Egipcie, w tym w przypadku 21 osób niedawno skazanych na śmierć w związku z ubiegłoroczną tragedią na stadionie piłkarskim w Port Saidzie;

| 21. | wyraża zaniepokojenie ciągłym łamaniem praw człowieka w Saharze Zachodniej; wzywa do ochrony praw podstawowych ludności Sahary Zachodniej, w tym wolności stowarzyszania się, wolności słowa i prawa do demonstracji; domaga się uwolnienia wszystkich saharyjskich więźniów politycznych; z zadowoleniem przyjmuje powołanie specjalnego wysłannika ds. Sahelu i podkreśla potrzebę międzynarodowej kontroli sytuacji praw człowieka w Saharze Zachodniej; popiera uczciwe i trwałe rozstrzygnięcie konfliktu w oparciu o prawo ludności saharyjskiej do samostanowienia, zgodnie z odpowiednimi rezolucjami Organizacji Narodów Zjednoczonych; |
| --- | --- |

21.

wyraża zaniepokojenie ciągłym łamaniem praw człowieka w Saharze Zachodniej; wzywa do ochrony praw podstawowych ludności Sahary Zachodniej, w tym wolności stowarzyszania się, wolności słowa i prawa do demonstracji; domaga się uwolnienia wszystkich saharyjskich więźniów politycznych; z zadowoleniem przyjmuje powołanie specjalnego wysłannika ds. Sahelu i podkreśla potrzebę międzynarodowej kontroli sytuacji praw człowieka w Saharze Zachodniej; popiera uczciwe i trwałe rozstrzygnięcie konfliktu w oparciu o prawo ludności saharyjskiej do samostanowienia, zgodnie z odpowiednimi rezolucjami Organizacji Narodów Zjednoczonych;

Inne kwestie

| 22. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję UNHRC o powołaniu specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji w zakresie praw człowieka na Białorusi i odnotowuje poparcie międzyregionalne dla rezolucji ustanawiającej ten mandat, które obrazuje, że tragiczna sytuacja praw człowieka w tym kraju jest zauważana przez wszystkie państwa na całym świecie; |
| --- | --- |

22.

z zadowoleniem przyjmuje decyzję UNHRC o powołaniu specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji w zakresie praw człowieka na Białorusi i odnotowuje poparcie międzyregionalne dla rezolucji ustanawiającej ten mandat, które obrazuje, że tragiczna sytuacja praw człowieka w tym kraju jest zauważana przez wszystkie państwa na całym świecie;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje przedłużenie mandatu niezależnych ekspertów w Wybrzeżu Kości Słoniowej, na Haiti i w Somalii; apeluje do władz tych krajów o pełną współpracę z osobami posiadającymi taki mandat; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje przedłużenie mandatu niezależnych ekspertów w Wybrzeżu Kości Słoniowej, na Haiti i w Somalii; apeluje do władz tych krajów o pełną współpracę z osobami posiadającymi taki mandat;

| 24. | wzywa do przedłużenia mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji praw człowieka w Iranie; |
| --- | --- |

24.

wzywa do przedłużenia mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji praw człowieka w Iranie;

| 25. | apeluje o przedłużenie na kolejny rok mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD); z zadowoleniem przyjmuje fakt przyjęcia rezolucji w sprawie KRLD w drodze konsensusu, co obrazuje silny poziom poparcia dla tego mandatu; wzywa rząd KRLD do pełnej współpracy ze sprawozdawcą i do ułatwiania jego wizyt w tym kraju; apeluje ponadto do UNHRC, aby w odpowiedzi na apel wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka podjęła działania w celu utworzenia międzynarodowej komisji śledczej, która zajęłaby się zbrodniami, jakie mają miejsce w KRLD od dziesięcioleci; |
| --- | --- |

25.

apeluje o przedłużenie na kolejny rok mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD); z zadowoleniem przyjmuje fakt przyjęcia rezolucji w sprawie KRLD w drodze konsensusu, co obrazuje silny poziom poparcia dla tego mandatu; wzywa rząd KRLD do pełnej współpracy ze sprawozdawcą i do ułatwiania jego wizyt w tym kraju; apeluje ponadto do UNHRC, aby w odpowiedzi na apel wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka podjęła działania w celu utworzenia międzynarodowej komisji śledczej, która zajęłaby się zbrodniami, jakie mają miejsce w KRLD od dziesięcioleci;

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje rezolucję UNHRC w sprawie Birmy/Mjanmy oraz wzywa do przedłużenia mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. praw człowieka w tym kraju; odnotowuje działania podejmowane przez rząd birmański od początku 2011 r. zmierzające do przywrócenia wolności obywatelskich w kraju; wyraża jednak głębokie zaniepokojenie ogromną ilością ofiar w ludziach w wyniku działań wojskowych w stanie Kaczin oraz nasileniem się przemocy między społecznościami w stanie Arakan, w wyniku czego wiele osób poniosło śmierć lub zostało rannych i co doprowadziło do zniszczenia mienia i przesiedlenia lokalnej ludności; uważa, że główną przyczyną tej sytuacji jest wieloletnia polityka dyskryminacji ludności Rohingya i Kaczinów; podkreśla, że należy zwiększyć wysiłki w celu rozwiązania przyczyn leżących u podstaw problemu; wzywa rząd Mjanmy, aby przyspieszył realizację swojego zobowiązania do ustanowienia biura OHCHR w Mjanmie, oraz podkreśla, że w obecnej sytuacji należy utrzymać raportowanie i monitorowanie przez specjalnego sprawozdawcę; |
| --- | --- |

26.

z zadowoleniem przyjmuje rezolucję UNHRC w sprawie Birmy/Mjanmy oraz wzywa do przedłużenia mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. praw człowieka w tym kraju; odnotowuje działania podejmowane przez rząd birmański od początku 2011 r. zmierzające do przywrócenia wolności obywatelskich w kraju; wyraża jednak głębokie zaniepokojenie ogromną ilością ofiar w ludziach w wyniku działań wojskowych w stanie Kaczin oraz nasileniem się przemocy między społecznościami w stanie Arakan, w wyniku czego wiele osób poniosło śmierć lub zostało rannych i co doprowadziło do zniszczenia mienia i przesiedlenia lokalnej ludności; uważa, że główną przyczyną tej sytuacji jest wieloletnia polityka dyskryminacji ludności Rohingya i Kaczinów; podkreśla, że należy zwiększyć wysiłki w celu rozwiązania przyczyn leżących u podstaw problemu; wzywa rząd Mjanmy, aby przyspieszył realizację swojego zobowiązania do ustanowienia biura OHCHR w Mjanmie, oraz podkreśla, że w obecnej sytuacji należy utrzymać raportowanie i monitorowanie przez specjalnego sprawozdawcę;

| 27. | z zadowoleniem przyjmuje również rezolucję w sprawie Sri Lanki, w której położono nacisk na pojednanie i odpowiedzialność w kraju; ponownie wyraża poparcie dla zaleceń poczynionych przez zespół ekspertów ds. Sri Lanki przy sekretarzu generalnym ONZ, w tym dla ścisłego przestrzegania niezależności władzy sądowniczej z myślą m.in. o skutecznym ściganiu dawnych zbrodni wojennych; |
| --- | --- |

27.

z zadowoleniem przyjmuje również rezolucję w sprawie Sri Lanki, w której położono nacisk na pojednanie i odpowiedzialność w kraju; ponownie wyraża poparcie dla zaleceń poczynionych przez zespół ekspertów ds. Sri Lanki przy sekretarzu generalnym ONZ, w tym dla ścisłego przestrzegania niezależności władzy sądowniczej z myślą m.in. o skutecznym ściganiu dawnych zbrodni wojennych;

| 28. | z zadowoleniem przyjmuje rezolucję przyjętą na 20. sesji UNHRC, wyznaczającą specjalnego sprawozdawcę ds. sytuacji praw człowieka w Erytrei; zwraca uwagę, że UNHRC po raz pierwszy zajmuje się tą kwestią i wyraża uznanie dla wiodącej roli państw afrykańskich w tej sprawie; |
| --- | --- |

28.

z zadowoleniem przyjmuje rezolucję przyjętą na 20. sesji UNHRC, wyznaczającą specjalnego sprawozdawcę ds. sytuacji praw człowieka w Erytrei; zwraca uwagę, że UNHRC po raz pierwszy zajmuje się tą kwestią i wyraża uznanie dla wiodącej roli państw afrykańskich w tej sprawie;

| 29. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że sytuacja w Mali jest ściśle monitorowana przez UNHRC, oraz wyraża uznanie dla przywódczej roli państw afrykańskich, które zwróciły uwagę UNHRC na tę kwestię; wzywa Radę Praw Człowieka ONZ, aby wsparła jak najszybsze wprowadzenie środków monitorowania w Mali oraz by domagała się dalszego informowania o sytuacji w kraju przez Biuro Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka; |
| --- | --- |

29.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że sytuacja w Mali jest ściśle monitorowana przez UNHRC, oraz wyraża uznanie dla przywódczej roli państw afrykańskich, które zwróciły uwagę UNHRC na tę kwestię; wzywa Radę Praw Człowieka ONZ, aby wsparła jak najszybsze wprowadzenie środków monitorowania w Mali oraz by domagała się dalszego informowania o sytuacji w kraju przez Biuro Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka;

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie rezolucji w sprawie Demokratycznej Republiki Konga, jednak wciąż pozostaje zaniepokojony sytuacją w zakresie praw człowieka w tym kraju, szczególnie w prowincji Kiwu Północnego we wschodniej części kraju; zdecydowanie potępia ataki sił rebelianckich we wschodniej części kraju, a zwłaszcza ataki dokonywane przez grupę M23 na ludność cywilną, w tym na kobiety i dzieci; zdecydowanie potępia systematyczne stosowanie gwałtu jako narzędzia walki; wyraża poważne zaniepokojenie mającym miejsce wykorzystywaniem dzieci jako żołnierzy i wzywa do ich rozbrojenia, rehabilitacji i reintegracji; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki na rzecz znalezienia pokojowego i politycznego rozwiązania kryzysu podejmowane przez państwa członkowskie Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior, Unii Afrykańskiej oraz ONZ; ponownie wzywa do przywrócenia stanowiska niezależnego eksperta ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Demokratycznej Republice Konga, co pozwoli na wprowadzenie wiarygodnego mechanizmu ukierunkowanego na poprawę sytuacji związanej z poważnymi i trwającymi od wielu lat naruszeniami praw człowieka w tym kraju; |
| --- | --- |

30.

z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie rezolucji w sprawie Demokratycznej Republiki Konga, jednak wciąż pozostaje zaniepokojony sytuacją w zakresie praw człowieka w tym kraju, szczególnie w prowincji Kiwu Północnego we wschodniej części kraju; zdecydowanie potępia ataki sił rebelianckich we wschodniej części kraju, a zwłaszcza ataki dokonywane przez grupę M23 na ludność cywilną, w tym na kobiety i dzieci; zdecydowanie potępia systematyczne stosowanie gwałtu jako narzędzia walki; wyraża poważne zaniepokojenie mającym miejsce wykorzystywaniem dzieci jako żołnierzy i wzywa do ich rozbrojenia, rehabilitacji i reintegracji; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki na rzecz znalezienia pokojowego i politycznego rozwiązania kryzysu podejmowane przez państwa członkowskie Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior, Unii Afrykańskiej oraz ONZ; ponownie wzywa do przywrócenia stanowiska niezależnego eksperta ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Demokratycznej Republice Konga, co pozwoli na wprowadzenie wiarygodnego mechanizmu ukierunkowanego na poprawę sytuacji związanej z poważnymi i trwającymi od wielu lat naruszeniami praw człowieka w tym kraju;

| 31. | wyraża zaniepokojenie sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej, gdzie uzbrojone grupy atakują i okupują miasta w północno-wschodniej części kraju; z zadowoleniem przyjmuje porozumienia podpisane w Libreville dnia 11 stycznia 2013 r., w tym porozumienie o zawieszeniu broni oraz porozumienie polityczne w sprawie rozwiązania kryzysu w kraju; podkreśla, jak ważne jest szybkie wdrożenie tych porozumień; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej z dnia 11 stycznia 2013 r., w którym wezwała wszystkich sygnatariuszy do przestrzegania tych porozumień; wzywa państwa członkowskie, aby podniosły tę kwestię na forum UNHRC w celu utrzymania priorytetowego znaczenia sytuacji w Republice Środkowoafrykańskiej dla społeczności międzynarodowej; |
| --- | --- |

31.

wyraża zaniepokojenie sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej, gdzie uzbrojone grupy atakują i okupują miasta w północno-wschodniej części kraju; z zadowoleniem przyjmuje porozumienia podpisane w Libreville dnia 11 stycznia 2013 r., w tym porozumienie o zawieszeniu broni oraz porozumienie polityczne w sprawie rozwiązania kryzysu w kraju; podkreśla, jak ważne jest szybkie wdrożenie tych porozumień; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej z dnia 11 stycznia 2013 r., w którym wezwała wszystkich sygnatariuszy do przestrzegania tych porozumień; wzywa państwa członkowskie, aby podniosły tę kwestię na forum UNHRC w celu utrzymania priorytetowego znaczenia sytuacji w Republice Środkowoafrykańskiej dla społeczności międzynarodowej;

| 32. | wyraża zaniepokojenie sytuacją w Izraelu i Strefie Gazy, do jakiej doszło w wyniku eskalacji konfliktu pod koniec 2012 r. oraz potępia wszelkie akty przemocy; ponawia swój apel o zniesienie blokady Strefy Gazy, biorąc pod uwagę uzasadnione obawy Izraela dotyczące bezpieczeństwa, oraz wzywa do podjęcia kroków na rzecz odbudowy i ożywienia gospodarczego Strefy Gazy; z zadowoleniem przyjmuje międzynarodową misję wyjaśniającą kwestię osiedli izraelskich na okupowanych terytoriach palestyńskich, ustanowioną podczas 19. sesji Rady Praw Człowieka ONZ oraz oczekuje przedstawienia sprawozdania z tej misji podczas 22. sesji Rady Praw Człowieka ONZ; wyraża zaniepokojenie faktem, że Izrael zawiesił swoją współpracę z UNHRC oraz powszechny okresowy przegląd praw człowieka; z całą mocą popiera wszystkie dążenia do współistnienia dwóch państw; |
| --- | --- |

32.

wyraża zaniepokojenie sytuacją w Izraelu i Strefie Gazy, do jakiej doszło w wyniku eskalacji konfliktu pod koniec 2012 r. oraz potępia wszelkie akty przemocy; ponawia swój apel o zniesienie blokady Strefy Gazy, biorąc pod uwagę uzasadnione obawy Izraela dotyczące bezpieczeństwa, oraz wzywa do podjęcia kroków na rzecz odbudowy i ożywienia gospodarczego Strefy Gazy; z zadowoleniem przyjmuje międzynarodową misję wyjaśniającą kwestię osiedli izraelskich na okupowanych terytoriach palestyńskich, ustanowioną podczas 19. sesji Rady Praw Człowieka ONZ oraz oczekuje przedstawienia sprawozdania z tej misji podczas 22. sesji Rady Praw Człowieka ONZ; wyraża zaniepokojenie faktem, że Izrael zawiesił swoją współpracę z UNHRC oraz powszechny okresowy przegląd praw człowieka; z całą mocą popiera wszystkie dążenia do współistnienia dwóch państw;

| 33. | wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 29 listopada 2012 r. rezolucji przyznającej Palestynie status nieczłonkowskiego państwa obserwatora w ONZ; ponawia swoje poparcie dla tego przedsięwzięcia; odnotowuje poparcie wyrażone przez UE, by Palestyna została pełnoprawnym członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, co byłoby elementem rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego; potwierdza, że UE nie uzna żadnych zmian granic wyznaczonych przed rokiem 1967, w tym w odniesieniu do Jerozolimy, o ile nie wyrażą na nie zgody obie strony; |
| --- | --- |

33.

wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 29 listopada 2012 r. rezolucji przyznającej Palestynie status nieczłonkowskiego państwa obserwatora w ONZ; ponawia swoje poparcie dla tego przedsięwzięcia; odnotowuje poparcie wyrażone przez UE, by Palestyna została pełnoprawnym członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, co byłoby elementem rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego; potwierdza, że UE nie uzna żadnych zmian granic wyznaczonych przed rokiem 1967, w tym w odniesieniu do Jerozolimy, o ile nie wyrażą na nie zgody obie strony;

| 34. | z zadowoleniem przyjmuje wagę, jaką UNHRC przywiązuje do warunków mieszkaniowych, i wzywa Unię i jej państwa członkowskie do promowania odpowiednich warunków mieszkaniowych jako prawa podstawowego; |
| --- | --- |

34.

z zadowoleniem przyjmuje wagę, jaką UNHRC przywiązuje do warunków mieszkaniowych, i wzywa Unię i jej państwa członkowskie do promowania odpowiednich warunków mieszkaniowych jako prawa podstawowego;

| 35. | potępia niedawne masowe egzekucje dokonane w Iranie; ponownie wyraża swój zdecydowany sprzeciw wobec stosowania kary śmierci we wszystkich przypadkach i we wszystkich okolicznościach; |
| --- | --- |

35.

potępia niedawne masowe egzekucje dokonane w Iranie; ponownie wyraża swój zdecydowany sprzeciw wobec stosowania kary śmierci we wszystkich przypadkach i we wszystkich okolicznościach;

| 36. | ubolewa nad egzekucjami wykonanymi w Japonii w 2012 r., po tym jak w 2011 r. obowiązywało tam moratorium na wykonywanie kary śmierci, sześć egzekucji wykonanych na Tajwanie w grudniu 2012 r. oraz nieprzerwane stosowanie kary śmierci w Arabii Saudyjskiej w trakcie 2012 r.; wyraża głębokie ubolewanie z powodu złamania obowiązującego de facto w Indiach od 2004 r. moratorium na wykonywanie kary śmierci przez egzekucję więźnia w listopadzie 2012 r., co jest również sprzeczne ze światową tendencją do znoszenia kary śmierci; ponagla wszystkie kraje, które wciąż stosują karę śmierci, do jej zniesienia lub przynajmniej do wprowadzenia moratorium na jej wykonywanie; |
| --- | --- |

36.

ubolewa nad egzekucjami wykonanymi w Japonii w 2012 r., po tym jak w 2011 r. obowiązywało tam moratorium na wykonywanie kary śmierci, sześć egzekucji wykonanych na Tajwanie w grudniu 2012 r. oraz nieprzerwane stosowanie kary śmierci w Arabii Saudyjskiej w trakcie 2012 r.; wyraża głębokie ubolewanie z powodu złamania obowiązującego de facto w Indiach od 2004 r. moratorium na wykonywanie kary śmierci przez egzekucję więźnia w listopadzie 2012 r., co jest również sprzeczne ze światową tendencją do znoszenia kary śmierci; ponagla wszystkie kraje, które wciąż stosują karę śmierci, do jej zniesienia lub przynajmniej do wprowadzenia moratorium na jej wykonywanie;

| 37. | podkreśla ogromną wagę, jaką UE przywiązuje do zwalczania stosowania tortur i innych form brutalnego traktowania; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zademonstrowania swojego wspólnego zobowiązania do wykorzenienia plagi tortur i udzielania wparcia ofiarom, zwłaszcza poprzez wnoszenie wkładu do dobrowolnego funduszu ONZ na rzecz ofiar tortur i specjalnego funduszu ustanowionego na mocy protokołu dodatkowego do Konwencji przeciwko torturom; |
| --- | --- |

37.

podkreśla ogromną wagę, jaką UE przywiązuje do zwalczania stosowania tortur i innych form brutalnego traktowania; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zademonstrowania swojego wspólnego zobowiązania do wykorzenienia plagi tortur i udzielania wparcia ofiarom, zwłaszcza poprzez wnoszenie wkładu do dobrowolnego funduszu ONZ na rzecz ofiar tortur i specjalnego funduszu ustanowionego na mocy protokołu dodatkowego do Konwencji przeciwko torturom;

| 38. | z zadowoleniem odnotowuje przyjęcie rezolucji UNHRC w sprawie wolności religii lub przekonań; podkreśla znaczenie, jakie UE przywiązuje do tej kwestii; wzywa państwa członkowskie, by kontynuowały prace w tej dziedzinie, i oczekuje nowych wytycznych na szczeblu UE, które powinny pojawić się na początku tego roku; wyraża uznanie dla pracy specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. wolności religii lub przekonań; podkreśla, jak ważne jest odnowienie tego mandatu podczas 22. sesji Rady Praw Człowieka ONZ; podkreśla stałą potrzebę kompleksowego podejścia do problemu dyskryminacji mniejszości wyznaniowych na całym świecie; ponownie stwierdza, że wolność myśli, sumienia i religii, w tym wolność zmiany religii lub przekonań albo ich porzucenia, to podstawowe prawo człowieka; |
| --- | --- |

38.

z zadowoleniem odnotowuje przyjęcie rezolucji UNHRC w sprawie wolności religii lub przekonań; podkreśla znaczenie, jakie UE przywiązuje do tej kwestii; wzywa państwa członkowskie, by kontynuowały prace w tej dziedzinie, i oczekuje nowych wytycznych na szczeblu UE, które powinny pojawić się na początku tego roku; wyraża uznanie dla pracy specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. wolności religii lub przekonań; podkreśla, jak ważne jest odnowienie tego mandatu podczas 22. sesji Rady Praw Człowieka ONZ; podkreśla stałą potrzebę kompleksowego podejścia do problemu dyskryminacji mniejszości wyznaniowych na całym świecie; ponownie stwierdza, że wolność myśli, sumienia i religii, w tym wolność zmiany religii lub przekonań albo ich porzucenia, to podstawowe prawo człowieka;

| 39. | z zadowoleniem przyjmuje działania podejmowane w następstwie sprawozdania wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka w sprawie dyskryminujących przepisów i praktyk oraz aktów przemocy wymierzonych przeciw osobom o odmiennej orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej; zachęca do dalszych działań następczych, między innymi w formie spotkań na szczeblu regionalnym i aktywnego udziału państw członkowskich UE, Rady i ESDZ; w związku z tym kategorycznie potępia stosowanie w niektórych krajach kary śmierci, pozbawienia wolności lub wydawanie wyroków skazujących ze względu na orientację seksualną oraz wzywa do natychmiastowego zakończenia takich praktyk; z zadowoleniem przyjmuje przywództwo sekretarza generalnego ONZ i wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka dotyczące tej kwestii, zarówno wewnątrz UNHRC, jak i poza jej strukturami; uważa, że ponawiane próby kwestionowania powszechności i niepodzielności praw człowieka, zwłaszcza poprzez powoływanie się na „tradycyjne wartości”, są godne ubolewania; |
| --- | --- |

39.

z zadowoleniem przyjmuje działania podejmowane w następstwie sprawozdania wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka w sprawie dyskryminujących przepisów i praktyk oraz aktów przemocy wymierzonych przeciw osobom o odmiennej orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej; zachęca do dalszych działań następczych, między innymi w formie spotkań na szczeblu regionalnym i aktywnego udziału państw członkowskich UE, Rady i ESDZ; w związku z tym kategorycznie potępia stosowanie w niektórych krajach kary śmierci, pozbawienia wolności lub wydawanie wyroków skazujących ze względu na orientację seksualną oraz wzywa do natychmiastowego zakończenia takich praktyk; z zadowoleniem przyjmuje przywództwo sekretarza generalnego ONZ i wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka dotyczące tej kwestii, zarówno wewnątrz UNHRC, jak i poza jej strukturami; uważa, że ponawiane próby kwestionowania powszechności i niepodzielności praw człowieka, zwłaszcza poprzez powoływanie się na „tradycyjne wartości”, są godne ubolewania;

| 40. | odnotowuje pierwsze doroczne Forum biznesu i praw człowieka, które odbyło się w Genewie w dniach 4–6 grudnia 2012 r., i zgromadziło szeroki krąg zainteresowanych stron w celu omówienia wdrażania wytycznych ONZ w tej dziedzinie; popiera wstępne konsultacje Forum na temat sposobu, w jaki można nakłonić rządy i przedsiębiorstwa do przyjmowania ram regulacyjnych, politycznych i wykonawczych w celu przeciwdziałania naruszeniom praw człowieka związanym z przedsiębiorczością; |
| --- | --- |

40.

odnotowuje pierwsze doroczne Forum biznesu i praw człowieka, które odbyło się w Genewie w dniach 4–6 grudnia 2012 r., i zgromadziło szeroki krąg zainteresowanych stron w celu omówienia wdrażania wytycznych ONZ w tej dziedzinie; popiera wstępne konsultacje Forum na temat sposobu, w jaki można nakłonić rządy i przedsiębiorstwa do przyjmowania ram regulacyjnych, politycznych i wykonawczych w celu przeciwdziałania naruszeniom praw człowieka związanym z przedsiębiorczością;

| 41. | z zadowoleniem przyjmuje działalność otwartej międzyrządowej grupy roboczej ds. prywatnych agencji wojskowych i prywatnych agencji ochrony (PMSC), dysponującej mandatem do rozważenia możliwości wprowadzenia międzynarodowych ram prawnych; uznaje pilną uwagę poświęcaną możliwości opracowania prawnie wiążącego instrumentu dotyczącego regulowania, monitorowania i nadzorowania działalności PMSC oraz wyraża poparcie dla takich prawnie wiążących ram prawnych; podkreśla znaczenie wprowadzenia silnego elementu odpowiedzialności oraz zachęca PMSC, które jeszcze nie podpisały kodeksu postępowania prywatnych podmiotów świadczących usługi ochrony (ICoC), aby to uczyniły; oczekuje na przedstawienie sprawozdania grupy roboczej; wzywa do przedłużenia mandatu tej grupy roboczej; |
| --- | --- |

41.

z zadowoleniem przyjmuje działalność otwartej międzyrządowej grupy roboczej ds. prywatnych agencji wojskowych i prywatnych agencji ochrony (PMSC), dysponującej mandatem do rozważenia możliwości wprowadzenia międzynarodowych ram prawnych; uznaje pilną uwagę poświęcaną możliwości opracowania prawnie wiążącego instrumentu dotyczącego regulowania, monitorowania i nadzorowania działalności PMSC oraz wyraża poparcie dla takich prawnie wiążących ram prawnych; podkreśla znaczenie wprowadzenia silnego elementu odpowiedzialności oraz zachęca PMSC, które jeszcze nie podpisały kodeksu postępowania prywatnych podmiotów świadczących usługi ochrony (ICoC), aby to uczyniły; oczekuje na przedstawienie sprawozdania grupy roboczej; wzywa do przedłużenia mandatu tej grupy roboczej;

| 42. | podkreśla znaczenie uniwersalności powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz potwierdza rolę, jaką przegląd ten odgrywa w procesie osiągania pełnego zrozumienia sytuacji w zakresie praw człowieka w praktyce we wszystkich państwach członkowskich ONZ; |
| --- | --- |

42.

podkreśla znaczenie uniwersalności powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz potwierdza rolę, jaką przegląd ten odgrywa w procesie osiągania pełnego zrozumienia sytuacji w zakresie praw człowieka w praktyce we wszystkich państwach członkowskich ONZ;

| 43. | z zadowoleniem odnosi się do rozpoczęcia drugiego cyklu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka i przyjęcia jego pierwszych wyników; ponownie przypomina o znaczeniu ukierunkowania drugiego cyklu na realizację zaleceń przyjętych w czasie pierwszego cyklu; ponownie wzywa jednak do rozpatrzenia zaleceń, które nie zostały przyjęte przez państwa w czasie pierwszego cyklu, na dalszym etapie procesu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka; |
| --- | --- |

43.

z zadowoleniem odnosi się do rozpoczęcia drugiego cyklu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka i przyjęcia jego pierwszych wyników; ponownie przypomina o znaczeniu ukierunkowania drugiego cyklu na realizację zaleceń przyjętych w czasie pierwszego cyklu; ponownie wzywa jednak do rozpatrzenia zaleceń, które nie zostały przyjęte przez państwa w czasie pierwszego cyklu, na dalszym etapie procesu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka;

| 44. | uważa, że wdrażanie stanowi kluczowy aspekt realizacji potencjału procesu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka; przypomina zatem o znaczeniu, jakie ma udzielanie przez Komisję oraz państwa członkowskie wsparcia technicznego, tak by pomóc państwom poddawanym przeglądowi we wdrażaniu zaleceń; zachęca też państwa do przedstawiania aktualizacji średnioterminowych w celu przyczynienia się do sprawniejszego wdrażania; |
| --- | --- |

44.

uważa, że wdrażanie stanowi kluczowy aspekt realizacji potencjału procesu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka; przypomina zatem o znaczeniu, jakie ma udzielanie przez Komisję oraz państwa członkowskie wsparcia technicznego, tak by pomóc państwom poddawanym przeglądowi we wdrażaniu zaleceń; zachęca też państwa do przedstawiania aktualizacji średnioterminowych w celu przyczynienia się do sprawniejszego wdrażania;

| 45. | wzywa państwa członkowskie UE uczestniczące w interaktywnych dialogach w ramach powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka do przedstawienia konkretnych i wymiernych zaleceń, z myślą o podniesieniu jakości działań następczych oraz wdrażania przyjętych zaleceń; |
| --- | --- |

45.

wzywa państwa członkowskie UE uczestniczące w interaktywnych dialogach w ramach powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka do przedstawienia konkretnych i wymiernych zaleceń, z myślą o podniesieniu jakości działań następczych oraz wdrażania przyjętych zaleceń;

| 46. | zaleca systematyczne uwzględnianie zaleceń powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka w dialogu i konsultacjach na temat praw człowieka prowadzonych przez UE oraz w strategiach UE w zakresie praw człowieka dla poszczególnych krajów w celu dopilnowania kontynuacji działań podejmowanych w następstwie powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka; zaleca również, aby Parlament nawiązywał do tych zaleceń podczas wizyt swoich delegacji w państwach trzecich; |
| --- | --- |

46.

zaleca systematyczne uwzględnianie zaleceń powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka w dialogu i konsultacjach na temat praw człowieka prowadzonych przez UE oraz w strategiach UE w zakresie praw człowieka dla poszczególnych krajów w celu dopilnowania kontynuacji działań podejmowanych w następstwie powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka; zaleca również, aby Parlament nawiązywał do tych zaleceń podczas wizyt swoich delegacji w państwach trzecich;

| 47. | z zadowoleniem przyjmuje kroki, które pozwalają na pełny udział – w procesie powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka – szerokiej gamy zainteresowanych podmiotów; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zmiany dokonane na liście mówców, które dają szansę na zabranie głosu w trakcie powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka wszystkim państwom, które sobie tego życzą; ponownie wyraża poparcie dla uzyskania przez krajowe instytucje ds. praw człowieka większej roli, zgodnie z zasadami paryskimi; z zadowoleniem przyjmuje aktywniejsze uczestnictwo osób w terenie dzięki częstszemu wykorzystywaniu wideokonferencji; |
| --- | --- |

47.

z zadowoleniem przyjmuje kroki, które pozwalają na pełny udział – w procesie powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka – szerokiej gamy zainteresowanych podmiotów; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zmiany dokonane na liście mówców, które dają szansę na zabranie głosu w trakcie powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka wszystkim państwom, które sobie tego życzą; ponownie wyraża poparcie dla uzyskania przez krajowe instytucje ds. praw człowieka większej roli, zgodnie z zasadami paryskimi; z zadowoleniem przyjmuje aktywniejsze uczestnictwo osób w terenie dzięki częstszemu wykorzystywaniu wideokonferencji;

| 48. | uważa, że można zrobić więcej, by włączyć społeczeństwo obywatelskie w proces powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka, w tym we wdrażanie wyników tego przeglądu, a także bardziej ogólnie w działania UNHRC; |
| --- | --- |

48.

uważa, że można zrobić więcej, by włączyć społeczeństwo obywatelskie w proces powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka, w tym we wdrażanie wyników tego przeglądu, a także bardziej ogólnie w działania UNHRC;

Procedury specjalne

| 49. | potwierdza kluczową rolę, jaką procedury specjalne odgrywają w kontekście wiarygodności i skuteczności prac UNHRC i ich centralne miejsce w systemie praw człowieka ONZ; przypomina o swoim zdecydowanym poparciu dla procedur specjalnych i podkreśla podstawowe znaczenie, jakie ma niezależność tych mandatów; |
| --- | --- |

49.

potwierdza kluczową rolę, jaką procedury specjalne odgrywają w kontekście wiarygodności i skuteczności prac UNHRC i ich centralne miejsce w systemie praw człowieka ONZ; przypomina o swoim zdecydowanym poparciu dla procedur specjalnych i podkreśla podstawowe znaczenie, jakie ma niezależność tych mandatów;

| 50. | nakłania państwa do pełnej współpracy w ramach mechanizmu specjalnych procedur, między innymi przez niezwłoczne przyjmowanie posiadaczy mandatów wizytujących dany kraj, reagowanie na ich działania podejmowane w trybie pilnym i rzekome naruszanie praw oraz zapewnianie odpowiednich działań następczych w wyniku zaleceń posiadaczy mandatów; nakłania członków UNHRC, by dawali przykład w tych kwestiach; |
| --- | --- |

50.

nakłania państwa do pełnej współpracy w ramach mechanizmu specjalnych procedur, między innymi przez niezwłoczne przyjmowanie posiadaczy mandatów wizytujących dany kraj, reagowanie na ich działania podejmowane w trybie pilnym i rzekome naruszanie praw oraz zapewnianie odpowiednich działań następczych w wyniku zaleceń posiadaczy mandatów; nakłania członków UNHRC, by dawali przykład w tych kwestiach;

| 51. | z zadowoleniem przyjmuje działania podjęte wspólnie przez UE w celu przedłużenia stałego zaproszenia w odniesieniu do wszystkich specjalnych procedur ONZ w zakresie praw człowieka, dając przykład w tej kwestii; zachęca pozostałe państwa członkowskie ONZ do takiego samego postępowania; |
| --- | --- |

51.

z zadowoleniem przyjmuje działania podjęte wspólnie przez UE w celu przedłużenia stałego zaproszenia w odniesieniu do wszystkich specjalnych procedur ONZ w zakresie praw człowieka, dając przykład w tej kwestii; zachęca pozostałe państwa członkowskie ONZ do takiego samego postępowania;

| 52. | potępia wszelkie formy represji wobec osób, które współpracują w ramach procesu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz mechanizmu specjalnych procedur; podkreśla, że takie działania osłabiają cały system praw człowieka ONZ; wzywa wszystkie państwa do zapewnienia odpowiedniej ochrony przed takimi aktami zastraszania; |
| --- | --- |

52.

potępia wszelkie formy represji wobec osób, które współpracują w ramach procesu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz mechanizmu specjalnych procedur; podkreśla, że takie działania osłabiają cały system praw człowieka ONZ; wzywa wszystkie państwa do zapewnienia odpowiedniej ochrony przed takimi aktami zastraszania;

Zaangażowanie UE

| 53. | podkreśla z najwyższą mocą ogromne znaczenie, jakie ma aktywne uczestnictwo UE w mechanizmach ONZ w zakresie praw człowieka, w tym w Radzie Praw Człowieka ONZ; zachęca państwa członkowskie do takiego uczestnictwa poprzez współautorstwo rezolucji, aktywny udział w debatach i interaktywnym dialogu, a także wydawanie oświadczeń; zdecydowanie popiera coraz częstsze odwoływanie się przez UE do inicjatyw międzyregionalnych; |
| --- | --- |

53.

podkreśla z najwyższą mocą ogromne znaczenie, jakie ma aktywne uczestnictwo UE w mechanizmach ONZ w zakresie praw człowieka, w tym w Radzie Praw Człowieka ONZ; zachęca państwa członkowskie do takiego uczestnictwa poprzez współautorstwo rezolucji, aktywny udział w debatach i interaktywnym dialogu, a także wydawanie oświadczeń; zdecydowanie popiera coraz częstsze odwoływanie się przez UE do inicjatyw międzyregionalnych;

| 54. | podkreśla, jak ważne jest, by praca wykonywana w Genewie w ramach UNHRC była uwzględniania w ramach odnośnej wewnętrznej i zewnętrznej działalności UE, w tym w pracach Parlamentu; |
| --- | --- |

54.

podkreśla, jak ważne jest, by praca wykonywana w Genewie w ramach UNHRC była uwzględniania w ramach odnośnej wewnętrznej i zewnętrznej działalności UE, w tym w pracach Parlamentu;

| 55. | podkreśla znaczenie ustanowienia stanowiska specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka (EUSR); zachęca specjalnego przedstawiciela do poprawy skuteczności, spójności i widoczności polityki UE w zakresie praw człowieka w kontekście UNHRC oraz do bliskiej współpracy z OHCHR i mechanizmem specjalnych procedur; |
| --- | --- |

55.

podkreśla znaczenie ustanowienia stanowiska specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka (EUSR); zachęca specjalnego przedstawiciela do poprawy skuteczności, spójności i widoczności polityki UE w zakresie praw człowieka w kontekście UNHRC oraz do bliskiej współpracy z OHCHR i mechanizmem specjalnych procedur;

| 56. | zachęca wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel oraz specjalnego przedstawiciela ds. praw człowieka do obecności na posiedzeniach UNHRC na wysokim szczeblu; |
| --- | --- |

56.

zachęca wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel oraz specjalnego przedstawiciela ds. praw człowieka do obecności na posiedzeniach UNHRC na wysokim szczeblu;

| 57. | przypomina o potencjale w zakresie skuteczności działań UE, gdy Unia i jej państwa członkowskie wykorzystują swoją zbiorową siłę; podkreśla znaczenie dalszej poprawy koordynacji i zacieśniania współpracy między państwami członkowskimi w tym zakresie, aby wypracować wspólną płaszczyznę porozumienia w kwestiach dotyczących praw człowieka; ponownie wzywa do podjęcia śmielszych i ambitniejszych działań oraz bardziej konkretnych zobowiązań zamiast odwoływania się do najmniejszego wspólnego mianownika; wzywa w związku z tym ESDZ, aby – szczególnie poprzez przedstawicielstwa UE w Genewie i Nowym Jorku – zwiększyła spójność swoich działań poprzez terminowe i merytoryczne konsultacje; |
| --- | --- |

57.

przypomina o potencjale w zakresie skuteczności działań UE, gdy Unia i jej państwa członkowskie wykorzystują swoją zbiorową siłę; podkreśla znaczenie dalszej poprawy koordynacji i zacieśniania współpracy między państwami członkowskimi w tym zakresie, aby wypracować wspólną płaszczyznę porozumienia w kwestiach dotyczących praw człowieka; ponownie wzywa do podjęcia śmielszych i ambitniejszych działań oraz bardziej konkretnych zobowiązań zamiast odwoływania się do najmniejszego wspólnego mianownika; wzywa w związku z tym ESDZ, aby – szczególnie poprzez przedstawicielstwa UE w Genewie i Nowym Jorku – zwiększyła spójność swoich działań poprzez terminowe i merytoryczne konsultacje;

| 58. | podkreśla znaczenie ratyfikacji Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, która była pierwszą ratyfikacją konwencji ONZ przez UE jako podmiot prawny; wzywa też UE do podpisania i ratyfikowania konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej oraz zwalczania tych zjawisk; |
| --- | --- |

58.

podkreśla znaczenie ratyfikacji Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, która była pierwszą ratyfikacją konwencji ONZ przez UE jako podmiot prawny; wzywa też UE do podpisania i ratyfikowania konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej oraz zwalczania tych zjawisk;

| 59. | po raz kolejny przypomina, jak ważne jest, by państwa UE pracowały na rzecz zapewnienia niepodzielności i uniwersalności praw człowieka oraz by wspierały działania UNHRC w tym obszarze, w szczególności przez ratyfikowanie międzynarodowych instrumentów w zakresie praw człowieka ustanowionych przez UNHRC; ponownie wyraża ubolewanie w związku z faktem, że żadne państwo członkowskie UE nie ratyfikowało konwencji w sprawie ochrony praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin; ubolewa również nad tym, że niektóre państwa członkowskie nadal nie przyjęły ani/lub nie ratyfikowały konwencji o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem czy protokołu fakultatywnego do Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz że tylko dwa państwa członkowskie ratyfikowały protokół fakultatywny do Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych; ponawia swój apel o to, by wszystkie państwa UE ratyfikowały te konwencje i protokoły, i zachęca państwa członkowskie do podpisania i ratyfikowania niedawnego Protokołu fakultatywnego do Konwencji o prawach dziecka, który dotyczy procedury komunikacji i został otwarty do podpisu w Genewie (Szwajcaria) w dniu 28 lutego 2012 r.; podkreśla znaczenie terminowego przedkładania przez państwa członkowskie sprawozdań okresowych organom monitorującym z ramienia ONZ; |
| --- | --- |

59.

po raz kolejny przypomina, jak ważne jest, by państwa UE pracowały na rzecz zapewnienia niepodzielności i uniwersalności praw człowieka oraz by wspierały działania UNHRC w tym obszarze, w szczególności przez ratyfikowanie międzynarodowych instrumentów w zakresie praw człowieka ustanowionych przez UNHRC; ponownie wyraża ubolewanie w związku z faktem, że żadne państwo członkowskie UE nie ratyfikowało konwencji w sprawie ochrony praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin; ubolewa również nad tym, że niektóre państwa członkowskie nadal nie przyjęły ani/lub nie ratyfikowały konwencji o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem czy protokołu fakultatywnego do Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz że tylko dwa państwa członkowskie ratyfikowały protokół fakultatywny do Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych; ponawia swój apel o to, by wszystkie państwa UE ratyfikowały te konwencje i protokoły, i zachęca państwa członkowskie do podpisania i ratyfikowania niedawnego Protokołu fakultatywnego do Konwencji o prawach dziecka, który dotyczy procedury komunikacji i został otwarty do podpisu w Genewie (Szwajcaria) w dniu 28 lutego 2012 r.; podkreśla znaczenie terminowego przedkładania przez państwa członkowskie sprawozdań okresowych organom monitorującym z ramienia ONZ;

| 60. | ponownie podkreśla, jak ważna dla UE jest obrona niezależności OHCHR oraz zadbanie o to, by nadal wykonywało ono swoje zadania w sposób bezstronny; przypomina też o znaczeniu zapewnienia wystarczających funduszy, aby utrzymać regionalne biura OHCHR; |
| --- | --- |

60.

ponownie podkreśla, jak ważna dla UE jest obrona niezależności OHCHR oraz zadbanie o to, by nadal wykonywało ono swoje zadania w sposób bezstronny; przypomina też o znaczeniu zapewnienia wystarczających funduszy, aby utrzymać regionalne biura OHCHR;

| 61. | zauważa, że ochrona obrońców praw człowieka należy do najważniejszych priorytetów polityki UE w zakresie praw człowieka; podkreśla, że represje wobec obrońców praw człowieka, którzy współpracują z programami ONZ w zakresie praw człowieka, oraz zastraszanie takich osób grozi osłabieniem tego systemu; docenia w związku z tym praktyczne i finansowe wsparcie udzielane w przypadku pilnych działań w celu ochrony i wsparcia obrońców praw człowieka w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka; |
| --- | --- |

61.

zauważa, że ochrona obrońców praw człowieka należy do najważniejszych priorytetów polityki UE w zakresie praw człowieka; podkreśla, że represje wobec obrońców praw człowieka, którzy współpracują z programami ONZ w zakresie praw człowieka, oraz zastraszanie takich osób grozi osłabieniem tego systemu; docenia w związku z tym praktyczne i finansowe wsparcie udzielane w przypadku pilnych działań w celu ochrony i wsparcia obrońców praw człowieka w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka;

| 62. | z zadowoleniem przyjmuje utworzenie w 2012 r. grupy roboczej Rady ds. praw człowieka (COHOM) z siedzibą w Brukseli; uznaje starania COHOM na rzecz lepszego przygotowywania i lepszej koordynacji stanowisk UE na sesje UNHRC, w tym organizowanie posiedzeń COHOM w Genewie; raz jeszcze podkreśla, iż oczekuje, że COHOM walnie przyczyni się do zapewnienia spójności między zewnętrzną i wewnętrzną polityką UE w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

62.

z zadowoleniem przyjmuje utworzenie w 2012 r. grupy roboczej Rady ds. praw człowieka (COHOM) z siedzibą w Brukseli; uznaje starania COHOM na rzecz lepszego przygotowywania i lepszej koordynacji stanowisk UE na sesje UNHRC, w tym organizowanie posiedzeń COHOM w Genewie; raz jeszcze podkreśla, iż oczekuje, że COHOM walnie przyczyni się do zapewnienia spójności między zewnętrzną i wewnętrzną polityką UE w zakresie praw człowieka;

| 63. | oczekuje opracowania strategii w zakresie praw człowieka UE dla poszczególnych krajów, należycie skoordynowanej z działaniami UE na forach ONZ; ponownie zaleca przekazywanie Parlamentowi Europejskiemu oraz, w miarę możliwości, upublicznianie strategii UE w zakresie praw człowieka dla poszczególnych krajów, aby zaangażowanie UE na rzecz praw człowieka w krajach trzecich było bardziej widoczne oraz aby dokumenty te mogły stanowić wsparcie dla osób walczących o prawa człowieka; |
| --- | --- |

63.

oczekuje opracowania strategii w zakresie praw człowieka UE dla poszczególnych krajów, należycie skoordynowanej z działaniami UE na forach ONZ; ponownie zaleca przekazywanie Parlamentowi Europejskiemu oraz, w miarę możliwości, upublicznianie strategii UE w zakresie praw człowieka dla poszczególnych krajów, aby zaangażowanie UE na rzecz praw człowieka w krajach trzecich było bardziej widoczne oraz aby dokumenty te mogły stanowić wsparcie dla osób walczących o prawa człowieka;

| 64. | podkreśla potrzebę uwypuklenia w Radzie Praw Człowieka ONZ budzącej niepokój kwestii coraz mniejszej przestrzeni dla organizacji pozarządowych w wielu krajach na świecie; zachęca ESDZ i państwa członkowskie do podjęcia wspólnych wysiłków w celu poruszenia tej kwestii; |
| --- | --- |

64.

podkreśla potrzebę uwypuklenia w Radzie Praw Człowieka ONZ budzącej niepokój kwestii coraz mniejszej przestrzeni dla organizacji pozarządowych w wielu krajach na świecie; zachęca ESDZ i państwa członkowskie do podjęcia wspólnych wysiłków w celu poruszenia tej kwestii;

| 65. | w świetle najnowszych doniesień o udziale przedsiębiorstw z UE w łamaniu praw człowieka w krajach trzecich ponownie apeluje do wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel o zwrócenie uwagi na tę kwestię; wzywa Komisję do opracowania ambitniejszej polityki w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; domaga się, aby ESDZ, Komisja i państwa członkowskie podjęły skuteczne środki zapewniające odpowiedzialność korporacyjną w przypadku łamania praw człowieka; ponowie podkreśla w tym kontekście, jak ważne jest zapewnienie większej spójności polityki wewnętrznej i zewnętrznej oraz pełne przestrzeganie praw człowieka w polityce wewnętrznej, co pozwoli uniknąć stosowania podwójnych standardów; |
| --- | --- |

65.

w świetle najnowszych doniesień o udziale przedsiębiorstw z UE w łamaniu praw człowieka w krajach trzecich ponownie apeluje do wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel o zwrócenie uwagi na tę kwestię; wzywa Komisję do opracowania ambitniejszej polityki w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; domaga się, aby ESDZ, Komisja i państwa członkowskie podjęły skuteczne środki zapewniające odpowiedzialność korporacyjną w przypadku łamania praw człowieka; ponowie podkreśla w tym kontekście, jak ważne jest zapewnienie większej spójności polityki wewnętrznej i zewnętrznej oraz pełne przestrzeganie praw człowieka w polityce wewnętrznej, co pozwoli uniknąć stosowania podwójnych standardów;

| 66. | upoważnia swoją delegację na 22. sesję UNHRC do wyrażenia obaw i poglądów zawartych w niniejszej rezolucji; wzywa delegację do sporządzenia sprawozdania ze swojej wizyty dla Podkomisji Praw Człowieka; uznaje za niezbędne utrzymanie praktyki wysyłania delegacji Parlamentu na istotne sesje Rady Praw Człowieka i Zgromadzenia Ogólnego ONZ; |
| --- | --- |

66.

upoważnia swoją delegację na 22. sesję UNHRC do wyrażenia obaw i poglądów zawartych w niniejszej rezolucji; wzywa delegację do sporządzenia sprawozdania ze swojej wizyty dla Podkomisji Praw Człowieka; uznaje za niezbędne utrzymanie praktyki wysyłania delegacji Parlamentu na istotne sesje Rady Praw Człowieka i Zgromadzenia Ogólnego ONZ;

o

o o

| 67. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, sekretarzowi generalnemu ONZ, przewodniczącemu 67. Zgromadzenia Ogólnego ONZ, przewodniczącej Rady Praw Człowieka ONZ, wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka i ustanowionej przez Komisję Spraw Zagranicznych grupie roboczej UE-ONZ. |
| --- | --- |

67.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, sekretarzowi generalnemu ONZ, przewodniczącemu 67. Zgromadzenia Ogólnego ONZ, przewodniczącej Rady Praw Człowieka ONZ, wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka i ustanowionej przez Komisję Spraw Zagranicznych grupie roboczej UE-ONZ.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0250.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0058.

(3)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0504.

(4)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0503.

(5)

Art. 2, art. 3 ust. 5 i art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/97 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/97

---

P7_TA(2013)0056

Szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości – koordynatorzy sądowi

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości – koordynatorzy sądowi (2012/2864(RSP))

(2016/C 024/12)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 81 i 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które przewidują przyjmowanie w zwykłej procedurze prawodawczej środków mających na celu zapewnienie „wspierania szkolenia sędziów i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 i 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które przewidują przyjmowanie w zwykłej procedurze prawodawczej środków mających na celu zapewnienie „wspierania szkolenia sędziów i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości”,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 września 1991 r. w sprawie ustanowienia Akademii Prawa Europejskiego (1), swoje stanowisko z dnia 24 września 2002 r. w sprawie przyjęcia decyzji Rady dotyczącej ustanowienia europejskiej sieci szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości (2) i swoją rezolucję z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie roli sędziego krajowego w europejskim systemie wymiaru sprawiedliwości (3) oraz swoje zalecenie dla Rady z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie rozwoju obszaru sprawiedliwości UE w sprawach karnych (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 września 1991 r. w sprawie ustanowienia Akademii Prawa Europejskiego (1), swoje stanowisko z dnia 24 września 2002 r. w sprawie przyjęcia decyzji Rady dotyczącej ustanowienia europejskiej sieci szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości (2) i swoją rezolucję z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie roli sędziego krajowego w europejskim systemie wymiaru sprawiedliwości (3) oraz swoje zalecenie dla Rady z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie rozwoju obszaru sprawiedliwości UE w sprawach karnych (4),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie planu działań służącego realizacji programu sztokholmskiego (COM(2010)0171), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie planu działań służącego realizacji programu sztokholmskiego (COM(2010)0171),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady: „Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w służbie obywateli – program sztokholmski” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady: „Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w służbie obywateli – program sztokholmski” (5),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 września 2011 r. zatytułowany „Budowanie zaufania do europejskiego wymiaru sprawiedliwości – nowy wymiar europejskiego szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości” (COM(2011)0551), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 września 2011 r. zatytułowany „Budowanie zaufania do europejskiego wymiaru sprawiedliwości – nowy wymiar europejskiego szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości” (COM(2011)0551),

| — | uwzględniając projekt pilotażowy w zakresie szkoleń kadr wymiaru sprawiedliwości, zaproponowany przez Parlament w 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt pilotażowy w zakresie szkoleń kadr wymiaru sprawiedliwości, zaproponowany przez Parlament w 2011 r.,

| — | uwzględniając badanie porównawcze dotyczące szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich, którego wykonanie Parlament zlecił Akademii Prawa Europejskiego przy współpracy z Europejską Siecią Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN) (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie porównawcze dotyczące szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich, którego wykonanie Parlament zlecił Akademii Prawa Europejskiego przy współpracy z Europejską Siecią Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN) (6),

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 17 czerwca 2010 r. (7) i z dnia 14 marca 2012 r. (8) w sprawie w sprawie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 17 czerwca 2010 r. (7) i z dnia 14 marca 2012 r. (8) w sprawie w sprawie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości,

| — | uwzględniając doświadczenie Niderlandów z Euroinfrą i jej siecią koordynatorów sądowych do spraw prawa europejskiego, które zaczyna być inspiracją dla innych państw członkowskich, w szczególności dla Włochów, gdzie ruszył projekt europejski Gaius, Danii, Rumunii i Bułgarii, które koncentrują się na trzech filarach: a) poprawie dostępu do źródeł wiedzy na temat prawa europejskiego z wykorzystaniem technologii internetowej, b) zwiększeniu wiedzy na temat prawa europejskiego wśród pracowników wymiaru sprawiedliwości i c) utworzeniu oraz utrzymaniu sieci sądowych koordynatorów do spraw prawa europejskiego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając doświadczenie Niderlandów z Euroinfrą i jej siecią koordynatorów sądowych do spraw prawa europejskiego, które zaczyna być inspiracją dla innych państw członkowskich, w szczególności dla Włochów, gdzie ruszył projekt europejski Gaius, Danii, Rumunii i Bułgarii, które koncentrują się na trzech filarach: a) poprawie dostępu do źródeł wiedzy na temat prawa europejskiego z wykorzystaniem technologii internetowej, b) zwiększeniu wiedzy na temat prawa europejskiego wśród pracowników wymiaru sprawiedliwości i c) utworzeniu oraz utrzymaniu sieci sądowych koordynatorów do spraw prawa europejskiego,

| — | uwzględniając ogromne postępy w dziedzinie technologii informacyjnych, dzięki którym można na przykład w coraz większym stopniu wykorzystywać nauczanie za pośrednictwem nośników elektronicznych jako elastyczne narzędzie służące dotarciu do większej liczby użytkowników końcowych, niezależnie od czasu i miejsca, a zaawansowane technologie, w szczególności zaawansowane wyszukiwarki internetowe, mogą być wykorzystywane do gromadzenia informacji w celu zwiększenia dostępności prawa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ogromne postępy w dziedzinie technologii informacyjnych, dzięki którym można na przykład w coraz większym stopniu wykorzystywać nauczanie za pośrednictwem nośników elektronicznych jako elastyczne narzędzie służące dotarciu do większej liczby użytkowników końcowych, niezależnie od czasu i miejsca, a zaawansowane technologie, w szczególności zaawansowane wyszukiwarki internetowe, mogą być wykorzystywane do gromadzenia informacji w celu zwiększenia dostępności prawa,

| — | uwzględniając pytanie do Komisji dotyczące szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości – koordynatorów sądowych (O-000186/2012 – B7-0112/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie do Komisji dotyczące szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości – koordynatorów sądowych (O-000186/2012 – B7-0112/2013),

| — | uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze złożoność źródeł naszego systemu prawnego oraz fakt, że zgodnie z niedawno opublikowanym esejem naukowym (9) prawo rzymskie należy postrzegać raczej jako wielokulturowe przedsięwzięcie, nie zaś swoistą ewolucję jednej kultury, a prawo zwyczajowe (abstrahując od jego „pretoriańskiej siostry”, systemu prawa słuszności i wpływu prawa kanonicznego) może być bardziej znane jako prawo anglo-normańskie; mając na uwadze, że praworządność jest naszą wspólną wartością, a zarazem jedną z wartości, jakie prawo europejskie dało światu; mając na uwadze potrzebę holistycznego podejścia do prawa, zarówno ze strony praktyków prawa, jak i wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze złożoność źródeł naszego systemu prawnego oraz fakt, że zgodnie z niedawno opublikowanym esejem naukowym (9) prawo rzymskie należy postrzegać raczej jako wielokulturowe przedsięwzięcie, nie zaś swoistą ewolucję jednej kultury, a prawo zwyczajowe (abstrahując od jego „pretoriańskiej siostry”, systemu prawa słuszności i wpływu prawa kanonicznego) może być bardziej znane jako prawo anglo-normańskie; mając na uwadze, że praworządność jest naszą wspólną wartością, a zarazem jedną z wartości, jakie prawo europejskie dało światu; mając na uwadze potrzebę holistycznego podejścia do prawa, zarówno ze strony praktyków prawa, jak i wymiaru sprawiedliwości;

| B. | mając na uwadze, że nie można tolerować nieznajomości prawa europejskiego przez sędziów krajowych, którzy są i muszą być sędziami europejskimi i odgrywać fundamentalną rolę w sytuacji, gdy będziemy potrzebować „więcej Europy”; mając na uwadze, że nie wyklucza to wspierania europejskiej kultury sądowniczej, w której różnorodność jest traktowana jak wspólne dobro; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że nie można tolerować nieznajomości prawa europejskiego przez sędziów krajowych, którzy są i muszą być sędziami europejskimi i odgrywać fundamentalną rolę w sytuacji, gdy będziemy potrzebować „więcej Europy”; mając na uwadze, że nie wyklucza to wspierania europejskiej kultury sądowniczej, w której różnorodność jest traktowana jak wspólne dobro;

| C. | mając na uwadze, że każdy sąd krajowy jest jednocześnie sądem prawa UE; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że każdy sąd krajowy jest jednocześnie sądem prawa UE;

| D. | mając na uwadze, że rosnąca liczba państw członkowskich oraz większa ilość pracy dla Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości oznaczają, że sądy krajowe muszą wykorzystać wszelkie środki, jakimi dysponują, aby ułatwić skuteczny i szybki dostęp do wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że rosnąca liczba państw członkowskich oraz większa ilość pracy dla Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości oznaczają, że sądy krajowe muszą wykorzystać wszelkie środki, jakimi dysponują, aby ułatwić skuteczny i szybki dostęp do wymiaru sprawiedliwości;

| E. | mając na uwadze, że potrzebne są opłacalne sposoby poprawy szkoleń dla sędziów i ich dostępu do prawa; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że potrzebne są opłacalne sposoby poprawy szkoleń dla sędziów i ich dostępu do prawa;

| F. | mając na uwadze, że niezwykle cenne byłoby promowanie idei powołania w sądach krajowych koordynatorów do spraw prawa europejskiego oraz ich powiązań na szczeblu europejskim; mając na uwadze, że podstawowym zadaniem powiązanej sieci koordynatorów sądowych byłoby pozwolenie sędziom na bieżące konsultacje z kolegami z innych państw członkowskich w sprawie m.in. interpretacji poszczególnych słów w obowiązującym prawie europejskim (dyrektywach bądź rozporządzeniach) w bezpiecznym środowisku cyfrowym (dzięki specjalnie utworzonej platformie społecznej lub przez portal „e-Sprawiedliwość”; mając na uwadze, że wynikiem tych „kręgów spójności” byłaby większa zgodność w stosowaniu prawa UE, przy jednoczesnym zmniejszeniu liczby wniosków o orzeczenia w trybie prejudycjalnym, bez uszczerbku dla roli Trybunału Sprawiedliwości; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że niezwykle cenne byłoby promowanie idei powołania w sądach krajowych koordynatorów do spraw prawa europejskiego oraz ich powiązań na szczeblu europejskim; mając na uwadze, że podstawowym zadaniem powiązanej sieci koordynatorów sądowych byłoby pozwolenie sędziom na bieżące konsultacje z kolegami z innych państw członkowskich w sprawie m.in. interpretacji poszczególnych słów w obowiązującym prawie europejskim (dyrektywach bądź rozporządzeniach) w bezpiecznym środowisku cyfrowym (dzięki specjalnie utworzonej platformie społecznej lub przez portal „e-Sprawiedliwość”; mając na uwadze, że wynikiem tych „kręgów spójności” byłaby większa zgodność w stosowaniu prawa UE, przy jednoczesnym zmniejszeniu liczby wniosków o orzeczenia w trybie prejudycjalnym, bez uszczerbku dla roli Trybunału Sprawiedliwości;

| G. | mając na uwadze, że jak już ustalił Parlament, jednym ze sposobów rozwiązania problemów (koszty, kursy językowe, opłacalność) jest wykorzystanie nowoczesnej technologii oraz finansowanie tworzenia aplikacji (programów komputerowych działających na komputerach osobistych, telefonach komórkowych, tabletach itp.); |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że jak już ustalił Parlament, jednym ze sposobów rozwiązania problemów (koszty, kursy językowe, opłacalność) jest wykorzystanie nowoczesnej technologii oraz finansowanie tworzenia aplikacji (programów komputerowych działających na komputerach osobistych, telefonach komórkowych, tabletach itp.);

| H. | mając na uwadze, że można zacząć od ogólnej części prawa UE, ponieważ elektroniczne zarządzanie wiedzą pozwala na dostęp do szczegółowych i najbardziej aktualnych informacji; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że można zacząć od ogólnej części prawa UE, ponieważ elektroniczne zarządzanie wiedzą pozwala na dostęp do szczegółowych i najbardziej aktualnych informacji;

| I. | mając na uwadze, że sytuacja, w której każde państwo członkowskie zaczęłoby opracowywać swoją własną technologię i swoje własne struktury cyfrowe pozwalające na wykorzystanie narzędzi cyfrowych byłaby stratą energii i środków finansowych, w szczególności w obliczu obecnych trudności ekonomicznych; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że sytuacja, w której każde państwo członkowskie zaczęłoby opracowywać swoją własną technologię i swoje własne struktury cyfrowe pozwalające na wykorzystanie narzędzi cyfrowych byłaby stratą energii i środków finansowych, w szczególności w obliczu obecnych trudności ekonomicznych;

| J. | mając na uwadze, że należy unikać powielania wysiłków i promować ponowne wykorzystywanie wysokiej jakości projektów szkoleniowych; mając na uwadze, że wymaga to większej liczby powiązań między państwami członkowskimi w zakresie zarządzania wiedzą o prawie UE; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że należy unikać powielania wysiłków i promować ponowne wykorzystywanie wysokiej jakości projektów szkoleniowych; mając na uwadze, że wymaga to większej liczby powiązań między państwami członkowskimi w zakresie zarządzania wiedzą o prawie UE;

| K. | mając na uwadze, w szczególności przy projektowaniu wyszukiwarek wyroków, opinii i ogólnych kwestii dotyczących prawa UE, że państwa członkowskie powinny zastanowić się, czy taka technologia nie będzie przydatna również dla sądów w innych państwach członkowskich, i w takim przypadku można ją rozwijać wspólnie, w sposób skoordynowany i łącząc zasoby; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, w szczególności przy projektowaniu wyszukiwarek wyroków, opinii i ogólnych kwestii dotyczących prawa UE, że państwa członkowskie powinny zastanowić się, czy taka technologia nie będzie przydatna również dla sądów w innych państwach członkowskich, i w takim przypadku można ją rozwijać wspólnie, w sposób skoordynowany i łącząc zasoby;

| L. | mając na uwadze, że powinno się opracować system ponownego wykorzystania produktów szkoleniowych, dzięki na przykład nagrywaniu i tłumaczeniu/dubbingowaniu/opatrywaniu napisami wykładów, stosując podział kosztów; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że powinno się opracować system ponownego wykorzystania produktów szkoleniowych, dzięki na przykład nagrywaniu i tłumaczeniu/dubbingowaniu/opatrywaniu napisami wykładów, stosując podział kosztów;

| M. | mając na uwadze, że wszystko to powinno zostać uwzględnione w centralnym planie zarządzania wiedzą dla kadr wymiaru sprawiedliwości, przy wykorzystaniu w stosownych przypadkach portalu e-sprawiedliwość; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wszystko to powinno zostać uwzględnione w centralnym planie zarządzania wiedzą dla kadr wymiaru sprawiedliwości, przy wykorzystaniu w stosownych przypadkach portalu e-sprawiedliwość;

| N. | mając na uwadze, że przyjęcie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży da szansę wypróbowania sieci koordynatorów sądowych do spraw prawa europejskiego, stwarzając okazję do osiągnięcia horyzontalnej spójności między sędziami krajowymi w obszarach, gdzie orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości jest nieobecne lub prawie nieobecne, bez, oczywiście, powielania specjalistycznych sieci w tym obszarze; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że przyjęcie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży da szansę wypróbowania sieci koordynatorów sądowych do spraw prawa europejskiego, stwarzając okazję do osiągnięcia horyzontalnej spójności między sędziami krajowymi w obszarach, gdzie orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości jest nieobecne lub prawie nieobecne, bez, oczywiście, powielania specjalistycznych sieci w tym obszarze;

| O. | mając na uwadze, że ciekawość innych systemów, otwartość – w tym otwartość na wykorzystanie nowych technologii i metod – oraz dialog muszą być hasłem przewodnim w Europie i na świecie, gdzie prawo i jego praktycy będą musieli przyjąć bardziej innowacyjne podejście do zarządzania wiedzą; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że ciekawość innych systemów, otwartość – w tym otwartość na wykorzystanie nowych technologii i metod – oraz dialog muszą być hasłem przewodnim w Europie i na świecie, gdzie prawo i jego praktycy będą musieli przyjąć bardziej innowacyjne podejście do zarządzania wiedzą;

| P. | mając na uwadze, że może to mieć korzystny wpływ na postrzeganie Unii Europejskiej przez społeczeństwo – w większym stopniu oparte na faktach informacje są łatwo dostępne, mity i oszustwa dotyczące samej Unii, jej prawa i funkcjonowania stracą na wiarygodności oraz będzie więcej miejsca na uczciwą debatę i dyskusję polityczną (10); |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że może to mieć korzystny wpływ na postrzeganie Unii Europejskiej przez społeczeństwo – w większym stopniu oparte na faktach informacje są łatwo dostępne, mity i oszustwa dotyczące samej Unii, jej prawa i funkcjonowania stracą na wiarygodności oraz będzie więcej miejsca na uczciwą debatę i dyskusję polityczną (10);

| Q. | mając na uwadze, że jest to kolejny aspekt budowania europejskiej kultury sądowniczej, nie obejmujący jednak całego zagadnienia; mając na uwadze, że nowe metody szkoleniowe i nowe programy nauczania kładące nacisk na uczenie się języków i promowanie studiów prawa porównawczego i międzynarodowego należy rozszerzyć na uniwersytety i szkoły prawnicze; Erasmus (dla studentów prawa i sędziów) był zaledwie początkiem; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że jest to kolejny aspekt budowania europejskiej kultury sądowniczej, nie obejmujący jednak całego zagadnienia; mając na uwadze, że nowe metody szkoleniowe i nowe programy nauczania kładące nacisk na uczenie się języków i promowanie studiów prawa porównawczego i międzynarodowego należy rozszerzyć na uniwersytety i szkoły prawnicze; Erasmus (dla studentów prawa i sędziów) był zaledwie początkiem;

| R. | mając na uwadze, że nadszedł czas, by poczynić kolejne kroki, zaczynając od w pełni otwartej debaty na temat szkoleń w dziedzinie prawa dla sędziów i praktyków oraz edukacji prawnej na forum, w którym będą uczestniczyć pracownicy wymiaru sprawiedliwości, właściwe organy krajowe – w tym rady sądownictwa i szkoły prawnicze – Akademia Prawa Europejskiego, Europejska Sieć Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości, europejska sieć rad sądownictwa i Europejski Instytut Prawa; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że nadszedł czas, by poczynić kolejne kroki, zaczynając od w pełni otwartej debaty na temat szkoleń w dziedzinie prawa dla sędziów i praktyków oraz edukacji prawnej na forum, w którym będą uczestniczyć pracownicy wymiaru sprawiedliwości, właściwe organy krajowe – w tym rady sądownictwa i szkoły prawnicze – Akademia Prawa Europejskiego, Europejska Sieć Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości, europejska sieć rad sądownictwa i Europejski Instytut Prawa;

| 1. | powtarza i potwierdza swoje wyżej wspomniane rezolucje z dnia 17 czerwca 2010 r. i 14 marca 2012 r. w sprawie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

1.

powtarza i potwierdza swoje wyżej wspomniane rezolucje z dnia 17 czerwca 2010 r. i 14 marca 2012 r. w sprawie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości;

| 2. | wzywa Komisje do przyspieszenia procedury udzielania zamówień w ramach projektu pilotażowego; |
| --- | --- |

2.

wzywa Komisje do przyspieszenia procedury udzielania zamówień w ramach projektu pilotażowego;

| 3. | wzywa Komisję do wsparcia i finansowania koordynatorów do spraw prawa europejskiego w sądach krajowych oraz wyłaniających się powiązań krajowych sieci koordynatorów sądowych i do jednoczesnego wparcia i promowania pomysłów wymienionych w motywach niniejszej rezolucji i w rezolucjach Parlamentu z dnia 17 czerwca 2010 r. i 14 marca 2012 r.; |
| --- | --- |

3.

wzywa Komisję do wsparcia i finansowania koordynatorów do spraw prawa europejskiego w sądach krajowych oraz wyłaniających się powiązań krajowych sieci koordynatorów sądowych i do jednoczesnego wparcia i promowania pomysłów wymienionych w motywach niniejszej rezolucji i w rezolucjach Parlamentu z dnia 17 czerwca 2010 r. i 14 marca 2012 r.;

| 4. | zwraca uwagę na potencjalne korzyści dla gospodarki, a w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw, rozwoju i wykorzystania nauczania za pośrednictwem nośników elektronicznych i nowych technologii, w szczególności wyszukiwarek; |
| --- | --- |

4.

zwraca uwagę na potencjalne korzyści dla gospodarki, a w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw, rozwoju i wykorzystania nauczania za pośrednictwem nośników elektronicznych i nowych technologii, w szczególności wyszukiwarek;

| 5. | uważa, że w ramach doskonalenia zawodowego prawników należy zwrócić uwagę na potrzebę wspólnych norm etyki zawodowej, bezstronności i niezależności pracowników wymiaru sprawiedliwości oraz respektowania w rozporządzeniach europejskich różnorodności, bo tylko w ten sposób można osiągnąć prawdziwe wzajemne zaufanie; |
| --- | --- |

5.

uważa, że w ramach doskonalenia zawodowego prawników należy zwrócić uwagę na potrzebę wspólnych norm etyki zawodowej, bezstronności i niezależności pracowników wymiaru sprawiedliwości oraz respektowania w rozporządzeniach europejskich różnorodności, bo tylko w ten sposób można osiągnąć prawdziwe wzajemne zaufanie;

| 6. | zauważa, ze systemy prawne państw członkowskich, pomimo różnorodności, opierają się na wspólnych zasadach i mają wspólne źródła; przypomina, że jeszcze parę wieków temu zawody prawne były uznawane w Europie za jednolitą strukturę praktyków potrafiących udzielić porady, przygotować dokumenty prawne i wystąpić przed sądem w każdej części Europy; uważa, że szkolenia pracowników wymiaru sprawiedliwości Unii Europejskiej powinny opierać się na tym fakcie pokazującym, że pełna mobilność pracowników wymiaru sprawiedliwości jest możliwa; |
| --- | --- |

6.

zauważa, ze systemy prawne państw członkowskich, pomimo różnorodności, opierają się na wspólnych zasadach i mają wspólne źródła; przypomina, że jeszcze parę wieków temu zawody prawne były uznawane w Europie za jednolitą strukturę praktyków potrafiących udzielić porady, przygotować dokumenty prawne i wystąpić przed sądem w każdej części Europy; uważa, że szkolenia pracowników wymiaru sprawiedliwości Unii Europejskiej powinny opierać się na tym fakcie pokazującym, że pełna mobilność pracowników wymiaru sprawiedliwości jest możliwa;

| 7. | na koniec proponuje, by Komisja zorganizowała w lecie 2013 r. forum zatytułowane „kongres mesyński na rzecz budowy europejskiej kultury sądowniczej”, na którym sędziowie z różnym doświadczeniem zawodowym mogliby się spotkać i prowadzić dyskusje na temat najnowszych kwestii budzących kontrowersje lub trudności prawne, tak aby zachęcać do dyskusji, budować kontakty, tworzyć kanały komunikacji oraz budować wzajemne zaufanie i zrozumienie; uważa, że takie forum stworzyłoby również właściwym organom i ekspertom, w tym uczelniom wyższym i organizacjom zawodowym, historyczną szansę omawiania polityki w zakresie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości i przyszłości edukacji prawniczej w Europie; |
| --- | --- |

7.

na koniec proponuje, by Komisja zorganizowała w lecie 2013 r. forum zatytułowane „kongres mesyński na rzecz budowy europejskiej kultury sądowniczej”, na którym sędziowie z różnym doświadczeniem zawodowym mogliby się spotkać i prowadzić dyskusje na temat najnowszych kwestii budzących kontrowersje lub trudności prawne, tak aby zachęcać do dyskusji, budować kontakty, tworzyć kanały komunikacji oraz budować wzajemne zaufanie i zrozumienie; uważa, że takie forum stworzyłoby również właściwym organom i ekspertom, w tym uczelniom wyższym i organizacjom zawodowym, historyczną szansę omawiania polityki w zakresie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości i przyszłości edukacji prawniczej w Europie;

| 8. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji. |
| --- | --- |

8.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 14.10.1991, s. 33.

(2)  Dz.U. C 273 E z 14.11.2003, s. 99.

(3)  Dz.U. C 294 E z 3.12.2009, s. 27.

(4)  Dz.U. C 212 E z 5.8.2010, s. 116.

(5)  Dz.U. C 285 E z 21.10.2010, s. 12.

(6)  http://www.europarl.europa.eu/delegations/en/studiesdownload.html?languageDocument=EN&file=60091

(7)  Dz.U. C 236 E z 12.8.2011, s. 130.

(8)  Teksty przyjęte P7_TA(2012)0079.

(9)  P.G. Monateri, Black Gaius. A Quest for the Multicultural Origins of the „Western Legal Tradition”, in 51 Hastings Law Journal, 2000, 479 et seq.; http://www.jus.unitn.it/cardozo/users/pigi/blackgaius/bge.pdf

(10)  Zob. na przykład poświęconą mitom na temat zaangażowania UE w prawo karne świetną publikację pt. Opting out of EUR Criminal law: What is actually involved?, autorstwa Hinarejos, Spencer i Peers, CELS document roboczy, nowa seria, nr 1, http://www.cels.law.cam.ac.uk/publications/working_papers.php

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/100 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/100

---

P7_TA(2013)0057

Europejski Bank Inwestycyjny – roczne sprawozdanie za rok 2011

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie sprawozdania rocznego Europejskiego Banku Inwestycyjnego za 2011 r. (2012/2286(INI))

(2016/C 024/13)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) za 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) za 2011 r.,

| — | uwzględniając art. 15, 126, 175, 208, 209, 271, 308 i 309 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz dołączony do niego Protokół (nr 5) w sprawie statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 15, 126, 175, 208, 209, 271, 308 i 309 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz dołączony do niego Protokół (nr 5) w sprawie statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego,

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie rocznego sprawozdania Europejskiego Banku Inwestycyjnego za rok 2010 (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie rocznego sprawozdania Europejskiego Banku Inwestycyjnego za rok 2010 (1),

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 28 i 29 czerwca 2012 r., w których przewiduje się zwłaszcza podwyższenie kapitału EBI o 10 mld EUR, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 28 i 29 czerwca 2012 r., w których przewiduje się zwłaszcza podwyższenie kapitału EBI o 10 mld EUR,

| — | uwzględniając wnioski ze szczytu europejskiego z dnia 29 czerwca 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski ze szczytu europejskiego z dnia 29 czerwca 2012 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie przewodniczącego Rady Europejskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. pt. „W kierunku faktycznej unii gospodarczej i walutowej”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie przewodniczącego Rady Europejskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. pt. „W kierunku faktycznej unii gospodarczej i walutowej”,

| — | uwzględniając sprawozdanie w sprawie instrumentów podziału ryzyka (dokument przyjęty w ubiegłym roku w ramach procedury współdecyzji), a w szczególności opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie w sprawie instrumentów podziału ryzyka (dokument przyjęty w ubiegłym roku w ramach procedury współdecyzji), a w szczególności opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej,

| — | uwzględniając podwyższenie kapitału EBOR-u, zwłaszcza z uwagi na kwestię stosunków między EBI i EBOR-em oraz ewentualne częściowe pokrywanie się ich działań, |
| --- | --- |

—

uwzględniając podwyższenie kapitału EBOR-u, zwłaszcza z uwagi na kwestię stosunków między EBI i EBOR-em oraz ewentualne częściowe pokrywanie się ich działań,

| — | uwzględniając decyzję w sprawie rozszerzenia zakresu działania EBOR-u na obszar śródziemnomorski, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję w sprawie rozszerzenia zakresu działania EBOR-u na obszar śródziemnomorski,

| — | uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego decyzję nr 1639/2006/WE ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013)oraz rozporządzenie (WE) nr 680/2007 ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych (COM(2011)0659), w którym wprowadza się etap pilotażowy inicjatywy w zakresie obligacji projektowych w ramach strategii „Europa 2020”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego decyzję nr 1639/2006/WE ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013)oraz rozporządzenie (WE) nr 680/2007 ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych (COM(2011)0659), w którym wprowadza się etap pilotażowy inicjatywy w zakresie obligacji projektowych w ramach strategii „Europa 2020”,

| — | uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowym (COM(2012)0511)i oraz wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr .../... powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (COM(2012)0512), których celem jest ustanowienie Europejskiej Unii Bankowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowym (COM(2012)0511)i oraz wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr .../... powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (COM(2012)0512), których celem jest ustanowienie Europejskiej Unii Bankowej,

| — | uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2011/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Unii oraz uchylenia decyzji nr 633/2009/WE (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2011/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Unii oraz uchylenia decyzji nr 633/2009/WE (2),

| — | uwzględniając art. 48 i art. 119 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 i art. 119 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Kontroli Budżetowej (A7–0016/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Kontroli Budżetowej (A7–0016/2013),

| A. | mając na uwadze, że połączenie ograniczenia budżetów publicznych, nadmiernych długów państwowych i odnośnych środków naprawczych, które często negatywnie wpływają na globalny popyt, z niewłaściwą regulacją instytucji finansowych tworzy w niektórych przypadkach spiralę spadku koniunktury na szczeblu UE, wywiera presję na spadek inwestycji, zwłaszcza dla MŚP, oraz negatywnie wpływa na wzrost, konkurencyjność i tworzenie miejsc pracy w Unii; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że połączenie ograniczenia budżetów publicznych, nadmiernych długów państwowych i odnośnych środków naprawczych, które często negatywnie wpływają na globalny popyt, z niewłaściwą regulacją instytucji finansowych tworzy w niektórych przypadkach spiralę spadku koniunktury na szczeblu UE, wywiera presję na spadek inwestycji, zwłaszcza dla MŚP, oraz negatywnie wpływa na wzrost, konkurencyjność i tworzenie miejsc pracy w Unii;

| B. | mając na uwadze, że EBI został ustanowiony na mocy traktatu rzymskiego i odgrywa rolę „banku Unii Europejskiej”, którego celem jest pomoc w osiąganiu priorytetowych celów Unii poprzez wybór rozsądnych z punktu widzenia ekonomii projektów, w które inwestować może UE; mając na uwadze, że jako bank niekomercyjny stanowi on również uzupełnienie banków komercyjnych i ogólnych ram finansowych, ponieważ pomaga w naprawianiu niedoskonałości rynku; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że EBI został ustanowiony na mocy traktatu rzymskiego i odgrywa rolę „banku Unii Europejskiej”, którego celem jest pomoc w osiąganiu priorytetowych celów Unii poprzez wybór rozsądnych z punktu widzenia ekonomii projektów, w które inwestować może UE; mając na uwadze, że jako bank niekomercyjny stanowi on również uzupełnienie banków komercyjnych i ogólnych ram finansowych, ponieważ pomaga w naprawianiu niedoskonałości rynku;

| C. | mając na uwadze, że obecne zadłużenie oraz kryzys gospodarczy i finansowy w poważnym stopniu wpłynęły na rozwój gospodarczy wielu państw członkowskich i pogorszyły warunki socjalne, zachęcając jednocześnie państwa członkowskie do właściwej reakcji dzięki środkom mającym na celu przywrócenie zdrowych gospodarek i zapewnienie solidnej podstawy przyszłego wzrostu i zatrudnienia; mając na uwadze, że dzięki intensywniejszej działalności pożyczkowej oraz udziałowi w ekonomicznie solidnych projektach inwestycyjnych, a także ze względu na niedobór środków publicznych, EBI może wnieść wkład w spójność społeczną i wzrost gospodarczy tych państw członkowskich, które doświadczają problemów finansowych; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że obecne zadłużenie oraz kryzys gospodarczy i finansowy w poważnym stopniu wpłynęły na rozwój gospodarczy wielu państw członkowskich i pogorszyły warunki socjalne, zachęcając jednocześnie państwa członkowskie do właściwej reakcji dzięki środkom mającym na celu przywrócenie zdrowych gospodarek i zapewnienie solidnej podstawy przyszłego wzrostu i zatrudnienia; mając na uwadze, że dzięki intensywniejszej działalności pożyczkowej oraz udziałowi w ekonomicznie solidnych projektach inwestycyjnych, a także ze względu na niedobór środków publicznych, EBI może wnieść wkład w spójność społeczną i wzrost gospodarczy tych państw członkowskich, które doświadczają problemów finansowych;

| D. | mając na uwadze, że działalność EBI poza UE jest prowadzona w celu wsparcia realizacji opłacalnych projektów zgodnych z polityką Unii w zakresie działań zewnętrznych; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że działalność EBI poza UE jest prowadzona w celu wsparcia realizacji opłacalnych projektów zgodnych z polityką Unii w zakresie działań zewnętrznych;

| E. | mając na uwadze, że EBI kontynuuje działania w kontekście słabo regulowanych, nieprzejrzystych lub niechętnych do współpracy jurysdykcji, również poprzez i): sprawdzanie zdolności w zakresie AML/CFT (przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu) pośredników finansowych wykorzystywanych przy udzielaniu pożyczek przez podmioty pośredniczące, tak aby należycie identyfikowali ostatecznych beneficjentów funduszy EBI zgodnie z obowiązującymi unijnymi dyrektywami w sprawie AML/CFT oraz normami Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy; oraz (ii): monitorowanie wypłat środków EBI dokonywanych za pośrednictwem takich jurysdykcji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że EBI kontynuuje działania w kontekście słabo regulowanych, nieprzejrzystych lub niechętnych do współpracy jurysdykcji, również poprzez i): sprawdzanie zdolności w zakresie AML/CFT (przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu) pośredników finansowych wykorzystywanych przy udzielaniu pożyczek przez podmioty pośredniczące, tak aby należycie identyfikowali ostatecznych beneficjentów funduszy EBI zgodnie z obowiązującymi unijnymi dyrektywami w sprawie AML/CFT oraz normami Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy; oraz (ii): monitorowanie wypłat środków EBI dokonywanych za pośrednictwem takich jurysdykcji;

| F. | mając na uwadze, że w UE, a zwłaszcza w strefie euro, wprowadzono nowy zbiór przepisów dotyczących nadzoru i dyscypliny w dziedzinie gospodarki oraz w dziedzinie fiskalnej i budżetowej UE w celu zapewnienia stabilności długu publicznego; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w UE, a zwłaszcza w strefie euro, wprowadzono nowy zbiór przepisów dotyczących nadzoru i dyscypliny w dziedzinie gospodarki oraz w dziedzinie fiskalnej i budżetowej UE w celu zapewnienia stabilności długu publicznego;

| G. | mając na uwadze, że ten zbiór przepisów musi zostać w trybie pilnym wsparty środkami służącymi pobudzeniu gospodarki, przemysłu, wzrostu, konkurencyjności, innowacji i zatrudnienia, co wymaga mobilizacji budżetu UE oraz zdolności udzielania pożyczek i wiedzy fachowej EBI; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że ten zbiór przepisów musi zostać w trybie pilnym wsparty środkami służącymi pobudzeniu gospodarki, przemysłu, wzrostu, konkurencyjności, innowacji i zatrudnienia, co wymaga mobilizacji budżetu UE oraz zdolności udzielania pożyczek i wiedzy fachowej EBI;

| H. | mając na uwadze, że istnieje pilna potrzeba zapewnienia utrzymania przez EBI ratingu kredytowego AAA, aby EBI zachował dostęp do światowych rynków kapitałowych na atrakcyjnych warunkach finansowych, z których mogą korzystać końcowi promotorzy projektów; mając na uwadze, że istnieje również potrzeba zachowania zgodności inwestycji EBI z polityką UE, ze szczególnym uwzględnieniem wzrostu i zatrudnienia; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że istnieje pilna potrzeba zapewnienia utrzymania przez EBI ratingu kredytowego AAA, aby EBI zachował dostęp do światowych rynków kapitałowych na atrakcyjnych warunkach finansowych, z których mogą korzystać końcowi promotorzy projektów; mając na uwadze, że istnieje również potrzeba zachowania zgodności inwestycji EBI z polityką UE, ze szczególnym uwzględnieniem wzrostu i zatrudnienia;

| I. | mając na uwadze, że kwoty pożyczek udzielonych przez EBI obniżyły się z 72 mld EUR w 2010 r. do 61 mld EUR w 2011 r., ponieważ znaczny ich wzrost w latach 2009 i 2010 w odpowiedzi na pierwszą falę kryzysu spowodował wyczerpanie jego bazy kapitałowej; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że kwoty pożyczek udzielonych przez EBI obniżyły się z 72 mld EUR w 2010 r. do 61 mld EUR w 2011 r., ponieważ znaczny ich wzrost w latach 2009 i 2010 w odpowiedzi na pierwszą falę kryzysu spowodował wyczerpanie jego bazy kapitałowej;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję gubernatorów EBI dotyczącą podwyższenia kapitału EBI o 10 mld EUR, co powinno umożliwić mu zwiększenie kwot pożyczek do 60 mld EUR w latach 2013–2015 oraz zapewnienie inwestycji w ogólnej kwocie około 180 mld EUR na zasadzie efektu dźwigni finansowej; zauważa jednak, że inwestycje te, nawet gdyby zostały zwiększone w sposób opisany powyżej, wynosiłyby rocznie maksymalnie 0,5 % PKB UE; uważa zatem, że dalsze podwyższenie tego kapitału przyniosłoby Unii znacznie korzyści związane z jej potrzebą wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje decyzję gubernatorów EBI dotyczącą podwyższenia kapitału EBI o 10 mld EUR, co powinno umożliwić mu zwiększenie kwot pożyczek do 60 mld EUR w latach 2013–2015 oraz zapewnienie inwestycji w ogólnej kwocie około 180 mld EUR na zasadzie efektu dźwigni finansowej; zauważa jednak, że inwestycje te, nawet gdyby zostały zwiększone w sposób opisany powyżej, wynosiłyby rocznie maksymalnie 0,5 % PKB UE; uważa zatem, że dalsze podwyższenie tego kapitału przyniosłoby Unii znacznie korzyści związane z jej potrzebą wzrostu gospodarczego;

| 2. | wzywa EBI do przeprowadzenia oceny skuteczności i zrównoważoności środków antykryzysowych przedsięwziętych w latach 2009 i 2010, której wyniki powinny stać się podstawą przyszłych decyzji dotyczących priorytetów planów inwestycyjnych ukierunkowanych na podwyższenie kapitału; |
| --- | --- |

2.

wzywa EBI do przeprowadzenia oceny skuteczności i zrównoważoności środków antykryzysowych przedsięwziętych w latach 2009 i 2010, której wyniki powinny stać się podstawą przyszłych decyzji dotyczących priorytetów planów inwestycyjnych ukierunkowanych na podwyższenie kapitału;

| 3. | zaleca, aby nowa zdolność udzielania pożyczek była dostosowana do priorytetów UE w zakresie generowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy i aby ukierunkowana była zwłaszcza na cztery obszary (inicjatywa UE dotycząca dostępu MŚP do finansowania; inicjatywa UE dotycząca innowacji i umiejętności; inicjatywa UE dotycząca efektywnego gospodarowania zasobami; oraz inicjatywa UE dotycząca infrastruktury strategicznej) oraz obejmowała wszystkie państwa członkowskie, skupiając się jednak na mniej rozwiniętych regionach i przy jednoczesnym zachowaniu zróżnicowanego portfela inwestycyjnego; |
| --- | --- |

3.

zaleca, aby nowa zdolność udzielania pożyczek była dostosowana do priorytetów UE w zakresie generowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy i aby ukierunkowana była zwłaszcza na cztery obszary (inicjatywa UE dotycząca dostępu MŚP do finansowania; inicjatywa UE dotycząca innowacji i umiejętności; inicjatywa UE dotycząca efektywnego gospodarowania zasobami; oraz inicjatywa UE dotycząca infrastruktury strategicznej) oraz obejmowała wszystkie państwa członkowskie, skupiając się jednak na mniej rozwiniętych regionach i przy jednoczesnym zachowaniu zróżnicowanego portfela inwestycyjnego;

| 4. | zachęca do wykorzystywania środków powracających z kapitału ryzyka i instrumentów finansowych na nowe inwestycje zgodnie z uprawnieniami EBI do udzielania pożyczek; |
| --- | --- |

4.

zachęca do wykorzystywania środków powracających z kapitału ryzyka i instrumentów finansowych na nowe inwestycje zgodnie z uprawnieniami EBI do udzielania pożyczek;

| 5. | przypomina, że zorganizowana współpraca między organami UE (Komisją i EBI), w której udział biorą również inne instytucje, może być bardziej efektywna niż konkurencja na tym szczeblu; |
| --- | --- |

5.

przypomina, że zorganizowana współpraca między organami UE (Komisją i EBI), w której udział biorą również inne instytucje, może być bardziej efektywna niż konkurencja na tym szczeblu;

| 6. | zwraca się o strategiczną orientację środków EBI w celu zaspokojenia szczególnych potrzeb poszczególnych państw członkowskich w ramach mandatu EBI; |
| --- | --- |

6.

zwraca się o strategiczną orientację środków EBI w celu zaspokojenia szczególnych potrzeb poszczególnych państw członkowskich w ramach mandatu EBI;

| 7. | podkreśla potrzebę większego wykorzystania istniejących wspólnych inicjatyw Komisji i grupy EFI/EBI, takich jak inicjatywa JEREMIE finansująca małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) w połączeniu z funduszami strukturalnymi (również ELENA lub EPEC) w celu oferowania porad technicznych i finansowych, jak również instrumentów takich jak PROGRESS i JASMINE do finansowania projektów mikrofinansowania, zwłaszcza w tych regionach UE, gdzie osoby bezrobotne mają ogromne trudności ze znalezieniem pracy; jednocześnie zachęca Komisję Europejską do udostępnienia EBI/EFI odpowiednich środków budżetowych na ten cel, aby zwiększyć liczbę projektów finansowanym w ramach tych programów; |
| --- | --- |

7.

podkreśla potrzebę większego wykorzystania istniejących wspólnych inicjatyw Komisji i grupy EFI/EBI, takich jak inicjatywa JEREMIE finansująca małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) w połączeniu z funduszami strukturalnymi (również ELENA lub EPEC) w celu oferowania porad technicznych i finansowych, jak również instrumentów takich jak PROGRESS i JASMINE do finansowania projektów mikrofinansowania, zwłaszcza w tych regionach UE, gdzie osoby bezrobotne mają ogromne trudności ze znalezieniem pracy; jednocześnie zachęca Komisję Europejską do udostępnienia EBI/EFI odpowiednich środków budżetowych na ten cel, aby zwiększyć liczbę projektów finansowanym w ramach tych programów;

| 8. | potwierdza znaczenie, jakie ma dobrowolne dostosowanie się EBI do obecnych wymagań kapitałowych Bazylei II, i proponuje, by wyszedł on naprzeciw przyszłym zobowiązaniom wynikającym z Bazylei III, biorąc pod uwagę szczególny charakter jego działalności; |
| --- | --- |

8.

potwierdza znaczenie, jakie ma dobrowolne dostosowanie się EBI do obecnych wymagań kapitałowych Bazylei II, i proponuje, by wyszedł on naprzeciw przyszłym zobowiązaniom wynikającym z Bazylei III, biorąc pod uwagę szczególny charakter jego działalności;

| 9. | jest zdania, że EBI jako bank, który powinien utrzymać rating AAA, nie powinien być eksponowany na interwencje finansowe ujmowane zwykle w sekcji inwestycji budżetu publicznego, której brak w budżecie Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

9.

jest zdania, że EBI jako bank, który powinien utrzymać rating AAA, nie powinien być eksponowany na interwencje finansowe ujmowane zwykle w sekcji inwestycji budżetu publicznego, której brak w budżecie Unii Europejskiej;

| 10. | przypomina o tym, że od wielu lat, nalega na konieczność ostrożnościowego nadzoru bankowego EBI; |
| --- | --- |

10.

przypomina o tym, że od wielu lat, nalega na konieczność ostrożnościowego nadzoru bankowego EBI;

| 11. | proponuje, aby nadzór regulacyjny był prowadzony:






  (i) | przez EBC na podstawie art. 127 ust. 6 TFUE, lub |
| --- | --- | --- |

11.

proponuje, aby nadzór regulacyjny był prowadzony:

(i)

przez EBC na podstawie art. 127 ust. 6 TFUE, lub

| (ii) | w ramach przyszłej unii bankowej przewidzianej w komunikacie Komisji Europejskiej z dnia 12 września 2012 r. (3); lub |
| --- | --- |

(ii)

w ramach przyszłej unii bankowej przewidzianej w komunikacie Komisji Europejskiej z dnia 12 września 2012 r. (3); lub

| (iii) | w razie braku takiej możliwości i z inicjatywy EBI – sprawowany przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego z udziałem co najmniej jednego krajowego organu nadzoru lub bez jego udziału lub przez audytora zewnętrznego; |
| --- | --- |

(iii)

w razie braku takiej możliwości i z inicjatywy EBI – sprawowany przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego z udziałem co najmniej jednego krajowego organu nadzoru lub bez jego udziału lub przez audytora zewnętrznego;

ubolewa, że Komisja nie zaproponowała żadnych działań w tym kierunku, mimo żądań Parlamentu, z których pierwsze zgłoszono w 2007 r.;

| 12. | domaga się, by Komisja przedstawiła Parlamentowi zapewnienie, że działania EBI prowadzone są z poszanowaniem zasad konkurencji, zwłaszcza w stosunku do innych instytucji kredytowych; |
| --- | --- |

12.

domaga się, by Komisja przedstawiła Parlamentowi zapewnienie, że działania EBI prowadzone są z poszanowaniem zasad konkurencji, zwłaszcza w stosunku do innych instytucji kredytowych;

| 13. | ponownie proponuje, by Unia Europejska stała się członkiem EBI; |
| --- | --- |

13.

ponownie proponuje, by Unia Europejska stała się członkiem EBI;

| 14. | uważa, że w obecnym okresie oraz tak długo, jak stopy oprocentowania dla przedsiębiorstw będą się znacznie różniły między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro, działania EBI będą miały coraz większe znaczenie w ramach wysiłków podejmowanych przez UE w celu rozwiązania tego problemu; |
| --- | --- |

14.

uważa, że w obecnym okresie oraz tak długo, jak stopy oprocentowania dla przedsiębiorstw będą się znacznie różniły między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro, działania EBI będą miały coraz większe znaczenie w ramach wysiłków podejmowanych przez UE w celu rozwiązania tego problemu;

| 15. | uważa, że w celu opracowania wspólnych instrumentów finansowych EBI i UE należy w odpowiednim czasie wprowadzić stosowne ramy umożliwiające monitorowanie działalności EBI oraz zwiększenie jego demokratycznej rozliczalności poprzez zaangażowanie Parlamentu i Rady; ramy te powinny umożliwiać EBI dalszą ocenę projektów pod kątem ich zalet w celu zapewnienia długoterminowego zrównoważonego wykorzystywania zasobów kapitałowych EBI oraz powinny uwzględniać potrzebę unikania nadmiernych obciążeń administracyjnych dla podmiotów zarządzających, pośredników finansowych i beneficjentów końcowych; |
| --- | --- |

15.

uważa, że w celu opracowania wspólnych instrumentów finansowych EBI i UE należy w odpowiednim czasie wprowadzić stosowne ramy umożliwiające monitorowanie działalności EBI oraz zwiększenie jego demokratycznej rozliczalności poprzez zaangażowanie Parlamentu i Rady; ramy te powinny umożliwiać EBI dalszą ocenę projektów pod kątem ich zalet w celu zapewnienia długoterminowego zrównoważonego wykorzystywania zasobów kapitałowych EBI oraz powinny uwzględniać potrzebę unikania nadmiernych obciążeń administracyjnych dla podmiotów zarządzających, pośredników finansowych i beneficjentów końcowych;

| 16. | zaleca, aby wdrażanie instrumentów finansowych EBI i UE opierało się na ustalonych ex ante celach i kryteriach politycznych w połączeniu z przejrzystym i efektywnym systemem sprawozdawczości ex post, który zachowa niezależność EBI w zakresie wyboru projektów i należytej staranności; |
| --- | --- |

16.

zaleca, aby wdrażanie instrumentów finansowych EBI i UE opierało się na ustalonych ex ante celach i kryteriach politycznych w połączeniu z przejrzystym i efektywnym systemem sprawozdawczości ex post, który zachowa niezależność EBI w zakresie wyboru projektów i należytej staranności;

| 17. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę w zakresie obligacji projektowych w ramach strategii „Europa 2020” i apeluje o szybsze usprawnienie etapu pilotażowego oraz niezwłoczną ocenę jego osiągnięć z myślą o rozpoczęciu drugiego etapu emisji obligacji projektowych; uważa, że ta inicjatywa powinna przyczynić się do zrównoważonego rozwoju przemysłu i infrastruktur we wszystkich państwach członkowskich i nie powinna prowadzić do uwypuklenia różnic między bardziej i mniej zaawansowanymi unijnymi rynkami PPP/finansowania projektów; |
| --- | --- |

17.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę w zakresie obligacji projektowych w ramach strategii „Europa 2020” i apeluje o szybsze usprawnienie etapu pilotażowego oraz niezwłoczną ocenę jego osiągnięć z myślą o rozpoczęciu drugiego etapu emisji obligacji projektowych; uważa, że ta inicjatywa powinna przyczynić się do zrównoważonego rozwoju przemysłu i infrastruktur we wszystkich państwach członkowskich i nie powinna prowadzić do uwypuklenia różnic między bardziej i mniej zaawansowanymi unijnymi rynkami PPP/finansowania projektów;

| 18. | jest zdania, że EBI powinien przyczynić się do zwalczania korupcji i braku przejrzystości w państwach członkowskich UE i w państwach spoza UE, w których prowadzi działalność, zwłaszcza poprzez zbieranie odpowiednich informacji o beneficjentach i pośrednikach finansowych, zwracanie szczególnej uwagi na dostępność pożyczek dla MŚP i ich powiązania z gospodarką lokalną oraz poprzez publikowanie informacji na temat łącznych wypłaconych kwot, liczby i nazw podmiotów otrzymujących finansowanie, zwłaszcza MŚP, oraz regionów i sektorów, którym zostały przydzielone; ponadto wzywa EBI do działania zgodnie z art. 3 ust. 5 Traktatu UE, który – jak potwierdził Trybunał Sprawiedliwości dnia 21 grudnia 2011 r. w wyroku ATAA – wymaga, aby Unia przyczyniła się do ścisłego przestrzegania prawa międzynarodowego, a zwłaszcza zasad Karty Narodów Zjednoczonych; |
| --- | --- |

18.

jest zdania, że EBI powinien przyczynić się do zwalczania korupcji i braku przejrzystości w państwach członkowskich UE i w państwach spoza UE, w których prowadzi działalność, zwłaszcza poprzez zbieranie odpowiednich informacji o beneficjentach i pośrednikach finansowych, zwracanie szczególnej uwagi na dostępność pożyczek dla MŚP i ich powiązania z gospodarką lokalną oraz poprzez publikowanie informacji na temat łącznych wypłaconych kwot, liczby i nazw podmiotów otrzymujących finansowanie, zwłaszcza MŚP, oraz regionów i sektorów, którym zostały przydzielone; ponadto wzywa EBI do działania zgodnie z art. 3 ust. 5 Traktatu UE, który – jak potwierdził Trybunał Sprawiedliwości dnia 21 grudnia 2011 r. w wyroku ATAA – wymaga, aby Unia przyczyniła się do ścisłego przestrzegania prawa międzynarodowego, a zwłaszcza zasad Karty Narodów Zjednoczonych;

| 19. | zachęca również EBI do dalszych wysiłków na rzecz zapobiegania wykorzystywaniu centrów offshore lub jurysdykcji niechętnych do współpracy w ramach jego operacji finansowych; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dotyczące kryteriów, jakie należy stosować przy określaniu państw trzecich niespełniających minimalnych standardów dobrych rządów w kwestiach podatkowych; uważa, że Komisja powinna podjąć dialog z EBI w celu zapewnienia należytego stosowania tych kryteriów przy wybieraniu projektów, beneficjentów i pośredników; w następstwie niedawnej sprawy w sektorze górniczym wzywa EBI do wskazania, które procedury i normy mogą zostać przyjęte w innych podobnych sprawach w przyszłości; |
| --- | --- |

19.

zachęca również EBI do dalszych wysiłków na rzecz zapobiegania wykorzystywaniu centrów offshore lub jurysdykcji niechętnych do współpracy w ramach jego operacji finansowych; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dotyczące kryteriów, jakie należy stosować przy określaniu państw trzecich niespełniających minimalnych standardów dobrych rządów w kwestiach podatkowych; uważa, że Komisja powinna podjąć dialog z EBI w celu zapewnienia należytego stosowania tych kryteriów przy wybieraniu projektów, beneficjentów i pośredników; w następstwie niedawnej sprawy w sektorze górniczym wzywa EBI do wskazania, które procedury i normy mogą zostać przyjęte w innych podobnych sprawach w przyszłości;

| 20. | przypomina, że brak funduszy jest tylko jedną potencjalną przeszkodą dla inwestycji oraz że niewielkie zdolności administracyjne i zdolności do zarządzania projektami mogą często opóźniać realizację inwestycji; w związku z tym zachęca EBI do rozszerzenia zakresu udzielania porad technicznych i finansowych, do wspierania partnerów bankowych i innych pośredników finansowych w opracowywaniu własnego doradztwa technicznego i finansowego oraz do rozważenia wydania zbioru wytycznych opartych na najlepszych praktykach; |
| --- | --- |

20.

przypomina, że brak funduszy jest tylko jedną potencjalną przeszkodą dla inwestycji oraz że niewielkie zdolności administracyjne i zdolności do zarządzania projektami mogą często opóźniać realizację inwestycji; w związku z tym zachęca EBI do rozszerzenia zakresu udzielania porad technicznych i finansowych, do wspierania partnerów bankowych i innych pośredników finansowych w opracowywaniu własnego doradztwa technicznego i finansowego oraz do rozważenia wydania zbioru wytycznych opartych na najlepszych praktykach;

| 21. | przypomina, że brak funduszy, zwłaszcza w przypadku MŚP, jest głównym problemem w kilku państw członkowskich; wzywa do zintensyfikowania działań EBI na rzecz wsparcia finansowania MŚP, przedsiębiorczości i działalności wywozowej, jako elementów mających kluczowe znaczenie dla ożywienia gospodarczego; uważa, że wszelkie środki mające na celu poprawę warunków finansowania MŚP powinny charakteryzować się następującymi trzema głównymi cechami: i) wystarczająca kapilarność sieci; ii) maksymalizacja przekazywania przez EBI preferencyjnych kosztów finansowania MŚP, iii) dostosowanie do potrzeb poszczególnych krajów i krajowych celów politycznych; |
| --- | --- |

21.

przypomina, że brak funduszy, zwłaszcza w przypadku MŚP, jest głównym problemem w kilku państw członkowskich; wzywa do zintensyfikowania działań EBI na rzecz wsparcia finansowania MŚP, przedsiębiorczości i działalności wywozowej, jako elementów mających kluczowe znaczenie dla ożywienia gospodarczego; uważa, że wszelkie środki mające na celu poprawę warunków finansowania MŚP powinny charakteryzować się następującymi trzema głównymi cechami: i) wystarczająca kapilarność sieci; ii) maksymalizacja przekazywania przez EBI preferencyjnych kosztów finansowania MŚP, iii) dostosowanie do potrzeb poszczególnych krajów i krajowych celów politycznych;

| 22. | zachęca EBI do dalszego rozwijania instrumentów podziału ryzyka we współpracy z Komisja, aby zoptymalizować zdolność UE w zakresie ryzyka i zdolność EBI do udzielania pożyczek; |
| --- | --- |

22.

zachęca EBI do dalszego rozwijania instrumentów podziału ryzyka we współpracy z Komisja, aby zoptymalizować zdolność UE w zakresie ryzyka i zdolność EBI do udzielania pożyczek;

| 23. | uważa, że krajowe publiczne instytucje finansowe mają zdolność zapewniania przekazywania preferencyjnych kosztów finansowania EBI na rzecz MŚP; sugeruje zatem, że EBI powinien kontynuować wdrażanie instrumentów finansowych dla MŚP za pośrednictwem krajowych publicznych instytucji, jeśli spełniają one wymogi pożyczkowe; z zadowoleniem przyjmuje działania Klubu Inwestorów Długoterminowych zmierzające do zacieśnienia współpracy między EBI a kluczowymi krajowymi instytucjami publicznymi; |
| --- | --- |

23.

uważa, że krajowe publiczne instytucje finansowe mają zdolność zapewniania przekazywania preferencyjnych kosztów finansowania EBI na rzecz MŚP; sugeruje zatem, że EBI powinien kontynuować wdrażanie instrumentów finansowych dla MŚP za pośrednictwem krajowych publicznych instytucji, jeśli spełniają one wymogi pożyczkowe; z zadowoleniem przyjmuje działania Klubu Inwestorów Długoterminowych zmierzające do zacieśnienia współpracy między EBI a kluczowymi krajowymi instytucjami publicznymi;

| 24. | zachęca ponadto Komisję i EBI do utworzenia „okna kredytowego” EBI dla MŚP, służącego do obsługi tych partnerów w celu zwiększenia zakresu pożyczek EBI dla MŚP i objęcia nim takich mniejszych pośredników finansowych (i mniejszych MŚP), którzy obecnie nie mogą uzyskać wystarczających pożyczek, głównie z powodu ograniczonego profilu kredytowego; |
| --- | --- |

24.

zachęca ponadto Komisję i EBI do utworzenia „okna kredytowego” EBI dla MŚP, służącego do obsługi tych partnerów w celu zwiększenia zakresu pożyczek EBI dla MŚP i objęcia nim takich mniejszych pośredników finansowych (i mniejszych MŚP), którzy obecnie nie mogą uzyskać wystarczających pożyczek, głównie z powodu ograniczonego profilu kredytowego;

| 25. | z myślą o utrzymaniu obecnego poziomu dobrobytu w momencie gdy państwa członkowskie restrukturyzują finanse publiczne, zachęca grupę EBI i Komisję do dalszego wspierania sektora gospodarki społecznej i młodych przedsiębiorców dzięki różnym inicjatywom, jak dostosowane do potrzeb pożyczki i systemy gwarancji; w szczególności z zadowoleniem przyjmuje uruchomienie nowatorskiej platformy inwestycyjnej zapewniającej dostęp do finansowania dla przedsiębiorstw społecznych działających w dziedzinie pilnych problemów społecznych za pomocą swoich modeli działalności gospodarczej i zachęca EBI do ścisłej współpracy z KE oraz przedstawicielami sektora w ramach Inicjatywy na rzecz przedsiębiorczości społecznej; |
| --- | --- |

25.

z myślą o utrzymaniu obecnego poziomu dobrobytu w momencie gdy państwa członkowskie restrukturyzują finanse publiczne, zachęca grupę EBI i Komisję do dalszego wspierania sektora gospodarki społecznej i młodych przedsiębiorców dzięki różnym inicjatywom, jak dostosowane do potrzeb pożyczki i systemy gwarancji; w szczególności z zadowoleniem przyjmuje uruchomienie nowatorskiej platformy inwestycyjnej zapewniającej dostęp do finansowania dla przedsiębiorstw społecznych działających w dziedzinie pilnych problemów społecznych za pomocą swoich modeli działalności gospodarczej i zachęca EBI do ścisłej współpracy z KE oraz przedstawicielami sektora w ramach Inicjatywy na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

| 26. | wzywa EBI do wsparcia między innymi tych państw członkowskich, które zostały w największym stopniu dotknięte przez kryzys, poprzez finansowanie realistycznych działań mających na celu promowanie zatrudnienia i skierowanie gospodarki na ścieżkę wzrostu; przypomina, że współpraca między EBI i funduszami strukturalnymi w państwach członkowskich znajdujących się w trudnej sytuacji jest niezbędna w celu realizacji stabilnych i efektywnych inwestycji publicznych i prywatnych oraz projektów infrastrukturalnych; |
| --- | --- |

26.

wzywa EBI do wsparcia między innymi tych państw członkowskich, które zostały w największym stopniu dotknięte przez kryzys, poprzez finansowanie realistycznych działań mających na celu promowanie zatrudnienia i skierowanie gospodarki na ścieżkę wzrostu; przypomina, że współpraca między EBI i funduszami strukturalnymi w państwach członkowskich znajdujących się w trudnej sytuacji jest niezbędna w celu realizacji stabilnych i efektywnych inwestycji publicznych i prywatnych oraz projektów infrastrukturalnych;

| 27. | z zadowoleniem przyjmuje ramy EBI dotyczące pożyczek na programy strukturalne, które stanowią znaczne wsparcie dla współfinansowania pochodzącego z budżetów krajowych w kontekście funduszy strukturalnych UE; zachęca bank do rozszerzenia wsparcia w celu wygenerowania niezbędnych inwestycji w państwach członkowskich, które zostały poważnie dotknięte kryzysem gospodarczym, niemniej jednak zauważa, że środek ten powinien pozostać oddzielony od programów finansowanych z funduszy strukturalnych i powinien stopniowo wygasnąć wraz z końcem kryzysu; |
| --- | --- |

27.

z zadowoleniem przyjmuje ramy EBI dotyczące pożyczek na programy strukturalne, które stanowią znaczne wsparcie dla współfinansowania pochodzącego z budżetów krajowych w kontekście funduszy strukturalnych UE; zachęca bank do rozszerzenia wsparcia w celu wygenerowania niezbędnych inwestycji w państwach członkowskich, które zostały poważnie dotknięte kryzysem gospodarczym, niemniej jednak zauważa, że środek ten powinien pozostać oddzielony od programów finansowanych z funduszy strukturalnych i powinien stopniowo wygasnąć wraz z końcem kryzysu;

| 28. | pozytywnie ocenia rolę EBI w zakresie pomocy w opracowaniu specjalnego mechanizmu finansowego przeznaczonego dla sektora kultury, edukacji i sektora kreatywnego, oraz uważa, że EBI powinien nadal opracowywać inicjatywy wspierające działania kulturalne i oświatowe; |
| --- | --- |

28.

pozytywnie ocenia rolę EBI w zakresie pomocy w opracowaniu specjalnego mechanizmu finansowego przeznaczonego dla sektora kultury, edukacji i sektora kreatywnego, oraz uważa, że EBI powinien nadal opracowywać inicjatywy wspierające działania kulturalne i oświatowe;

| 29. | biorąc pod uwagę niewielkie środki publiczne, zachęca EBI do dalszego przekazywania wsparcia finansowego dla sektora ochrony zdrowia oraz do dalszej pomocy zwłaszcza w budowie, wymianie i modernizacji infrastruktury szpitali; |
| --- | --- |

29.

biorąc pod uwagę niewielkie środki publiczne, zachęca EBI do dalszego przekazywania wsparcia finansowego dla sektora ochrony zdrowia oraz do dalszej pomocy zwłaszcza w budowie, wymianie i modernizacji infrastruktury szpitali;

| 30. | popiera wysiłki EBI podejmowane w celu dokonywania dalszych inwestycji w projekty dotyczące badań i innowacji, zwłaszcza za pomocą mechanizmu finansowania opartego na podziale ryzyka i z uwzględnieniem programu „Horyzont 2020”, z naciskiem na wprowadzenie nowych technologii na rynek, uwzględniając również zielone technologie; wzywa również EBI do realizacji działań mających na celu zniwelowanie luki w zakresie badań i innowacji między gospodarkami UE, ponieważ luka ta osłabia w perspektywie długoterminowej właściwe funkcjonowanie jednolitego rynku; |
| --- | --- |

30.

popiera wysiłki EBI podejmowane w celu dokonywania dalszych inwestycji w projekty dotyczące badań i innowacji, zwłaszcza za pomocą mechanizmu finansowania opartego na podziale ryzyka i z uwzględnieniem programu „Horyzont 2020”, z naciskiem na wprowadzenie nowych technologii na rynek, uwzględniając również zielone technologie; wzywa również EBI do realizacji działań mających na celu zniwelowanie luki w zakresie badań i innowacji między gospodarkami UE, ponieważ luka ta osłabia w perspektywie długoterminowej właściwe funkcjonowanie jednolitego rynku;

| 31. | zachęca EBI do podejmowania wraz z Komisją dalszych wysiłków na rzecz rozwoju innowacyjnych instrumentów finansowych w celu wykorzystania efektu dźwigni względem ograniczonych środków budżetowych UE w sposób jak najbardziej efektywny, zmobilizowania prywatnych źródeł finansowania i promowania instrumentów podziału ryzyka, aby sfinansować najważniejsze dla UE inwestycje, uwzględniając między innymi obszary takie jak rolnictwo, działania w dziedzinie klimatu, efektywność energetyczna, efektywna gospodarka zasobami, odnawialne źródła energii, zrównoważone rodzaje transportu, innowacje, sieci transeuropejskie, edukacja i badania, co ułatwiłoby Unii opartej na zrównoważonej konkurencyjności przejście do wzrostu gospodarczego opartego na wiedzy i zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

31.

zachęca EBI do podejmowania wraz z Komisją dalszych wysiłków na rzecz rozwoju innowacyjnych instrumentów finansowych w celu wykorzystania efektu dźwigni względem ograniczonych środków budżetowych UE w sposób jak najbardziej efektywny, zmobilizowania prywatnych źródeł finansowania i promowania instrumentów podziału ryzyka, aby sfinansować najważniejsze dla UE inwestycje, uwzględniając między innymi obszary takie jak rolnictwo, działania w dziedzinie klimatu, efektywność energetyczna, efektywna gospodarka zasobami, odnawialne źródła energii, zrównoważone rodzaje transportu, innowacje, sieci transeuropejskie, edukacja i badania, co ułatwiłoby Unii opartej na zrównoważonej konkurencyjności przejście do wzrostu gospodarczego opartego na wiedzy i zrównoważonego rozwoju;

| 32. | ze szczególnym odniesieniem do efektywności energetycznej z zadowoleniem przyjmuje intensyfikację działalności EBI w sektorze w ciągu ostatnich kilku lat oraz zachęca Komisję Europejską i EBI do współpracy w zakresie wykorzystywania synergii i uruchomienia nowych wspólnych inicjatyw, w szczególności w świetle potrzeb inwestycyjnych i możliwości stworzonych przez niedawno przyjętą dyrektywę w sprawie efektywności energetycznej; zachęca EBI do uwzględnienia między innymi szczególnej roli przedsiębiorstw usług energetycznych przy definiowaniu nowej wspólnej inicjatywy w zakresie efektywności energetycznej; |
| --- | --- |

32.

ze szczególnym odniesieniem do efektywności energetycznej z zadowoleniem przyjmuje intensyfikację działalności EBI w sektorze w ciągu ostatnich kilku lat oraz zachęca Komisję Europejską i EBI do współpracy w zakresie wykorzystywania synergii i uruchomienia nowych wspólnych inicjatyw, w szczególności w świetle potrzeb inwestycyjnych i możliwości stworzonych przez niedawno przyjętą dyrektywę w sprawie efektywności energetycznej; zachęca EBI do uwzględnienia między innymi szczególnej roli przedsiębiorstw usług energetycznych przy definiowaniu nowej wspólnej inicjatywy w zakresie efektywności energetycznej;

| 33. | zadowoleniem przyjmuje przegląd uprawnień EBI do prowadzenia działalności poza Unią; popiera skupienie się EBI na inwestowaniu w długoterminowy dobrobyt i długoterminową stabilność krajów sąsiadujących z UE, w szczególności na obszarze śródziemnomorskim i w krajach przygotowujących się do członkostwa w UE, poprzez finansowanie wsparcia w dziedzinie wzajemnych połączeń, wzrostu gospodarczego, zmiany klimatu, europejskich bezpośrednich inwestycji zagranicznych i MŚP; |
| --- | --- |

33.

zadowoleniem przyjmuje przegląd uprawnień EBI do prowadzenia działalności poza Unią; popiera skupienie się EBI na inwestowaniu w długoterminowy dobrobyt i długoterminową stabilność krajów sąsiadujących z UE, w szczególności na obszarze śródziemnomorskim i w krajach przygotowujących się do członkostwa w UE, poprzez finansowanie wsparcia w dziedzinie wzajemnych połączeń, wzrostu gospodarczego, zmiany klimatu, europejskich bezpośrednich inwestycji zagranicznych i MŚP;

| 34. | zaleca zapewnienie bankowi UE lepszego dostępu do dotacji UE oraz wzmocnienie synergii z instrumentami UE w ramach nowego mandatu; ponadto zachęca do promowania większego wykorzystywania innowacyjnych narzędzi finansowych poza UE, w tym instrumentów kapitałowych i instrumentów podziału ryzyka dla MŚP, oraz do przewidzenia możliwości udostępnienia finansowania w formie mikrokredytów; |
| --- | --- |

34.

zaleca zapewnienie bankowi UE lepszego dostępu do dotacji UE oraz wzmocnienie synergii z instrumentami UE w ramach nowego mandatu; ponadto zachęca do promowania większego wykorzystywania innowacyjnych narzędzi finansowych poza UE, w tym instrumentów kapitałowych i instrumentów podziału ryzyka dla MŚP, oraz do przewidzenia możliwości udostępnienia finansowania w formie mikrokredytów;

| 35. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy regionalne banku, zwłaszcza w rejonie Morza Bałtyckiego i Dunaju, z myślą o poprawie ogólnej równowagi i konkurencyjności tych regionów; uważa te inicjatywy za przykład wzorcowej praktyki, jeśli chodzi o możliwość rozszerzenia wsparcia na inne regiony UE; |
| --- | --- |

35.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy regionalne banku, zwłaszcza w rejonie Morza Bałtyckiego i Dunaju, z myślą o poprawie ogólnej równowagi i konkurencyjności tych regionów; uważa te inicjatywy za przykład wzorcowej praktyki, jeśli chodzi o możliwość rozszerzenia wsparcia na inne regiony UE;

| 36. | z zadowoleniem przyjmuje udział banku w inicjatywie koordynacyjnej banków europejskich, tzw. inicjatywie wiedeńskiej, mającej na celu zapobieganie nieskoordynowanemu i masowemu wycofywaniu się transgranicznych grup banków z Europy Środkowo-Wschodniej i regionu bałtyckiego, a także w przyszłym wspólnym planie działania międzynarodowych instytucji finansowych na rzecz odbudowy i wzrostu państw członkowskich z Europy Środkowej, Wschodniej i Południowo-Wschodniej oraz krajów kandydujących; |
| --- | --- |

36.

z zadowoleniem przyjmuje udział banku w inicjatywie koordynacyjnej banków europejskich, tzw. inicjatywie wiedeńskiej, mającej na celu zapobieganie nieskoordynowanemu i masowemu wycofywaniu się transgranicznych grup banków z Europy Środkowo-Wschodniej i regionu bałtyckiego, a także w przyszłym wspólnym planie działania międzynarodowych instytucji finansowych na rzecz odbudowy i wzrostu państw członkowskich z Europy Środkowej, Wschodniej i Południowo-Wschodniej oraz krajów kandydujących;

| 37. | zachęca EBI do dalszych wzmożonych wysiłków na rzecz prowadzenia operacji pożyczkowych poza UE i zacieśnienia współpracy z innymi globalnymi i regionalnymi bankami rozwoju, a także z agencjami finansowania rozwoju w państwach członkowskich w celu obniżenia kosztów i bardziej efektywnego wykorzystania zasobów; |
| --- | --- |

37.

zachęca EBI do dalszych wzmożonych wysiłków na rzecz prowadzenia operacji pożyczkowych poza UE i zacieśnienia współpracy z innymi globalnymi i regionalnymi bankami rozwoju, a także z agencjami finansowania rozwoju w państwach członkowskich w celu obniżenia kosztów i bardziej efektywnego wykorzystania zasobów;

| 38. | uważa, że w ramach przyszłej platformy UE na rzecz współpracy zewnętrznej i rozwoju, którą ma zaproponować Komisja, EBI jako „bank UE” i naturalny partner KE/ESDZ powinien odgrywać specjalną rolę polegającą na wspieraniu osiągania celów polityki zewnętrznej UE w kontekście funkcjonowania platformy oraz zapewnianiu fachowej wiedzy technicznej i finansowej; |
| --- | --- |

38.

uważa, że w ramach przyszłej platformy UE na rzecz współpracy zewnętrznej i rozwoju, którą ma zaproponować Komisja, EBI jako „bank UE” i naturalny partner KE/ESDZ powinien odgrywać specjalną rolę polegającą na wspieraniu osiągania celów polityki zewnętrznej UE w kontekście funkcjonowania platformy oraz zapewnianiu fachowej wiedzy technicznej i finansowej;

| 39. | przypomina, że w kontekście instrumentów mieszanych ważną rolę odgrywa maksymalizacja łączenia skąpych środków budżetowych pochodzących nie tylko z budżetu UE, lecz także z innych źródeł, oraz zapewnienie zgodności z polityką i normami UE; |
| --- | --- |

39.

przypomina, że w kontekście instrumentów mieszanych ważną rolę odgrywa maksymalizacja łączenia skąpych środków budżetowych pochodzących nie tylko z budżetu UE, lecz także z innych źródeł, oraz zapewnienie zgodności z polityką i normami UE;

| 40. | zachęca EBI do pełnego wykorzystywania, tam gdzie to możliwe, potencjalnych synergii poprzez ścisłą współpracę z EBOR-em; |
| --- | --- |

40.

zachęca EBI do pełnego wykorzystywania, tam gdzie to możliwe, potencjalnych synergii poprzez ścisłą współpracę z EBOR-em;

| 41. | biorąc pod uwagę obecny kryzys kapitałowy związany z gospodarką ekologiczną, z zadowoleniem przyjmuje działania EBI mające na celu wsparcie przejścia Europy na bardziej inteligentną, ekologiczną i zrównoważoną gospodarkę; |
| --- | --- |

41.

biorąc pod uwagę obecny kryzys kapitałowy związany z gospodarką ekologiczną, z zadowoleniem przyjmuje działania EBI mające na celu wsparcie przejścia Europy na bardziej inteligentną, ekologiczną i zrównoważoną gospodarkę;

| 42. | wzywa EBI do przestrzegania przepisów konwencji z Aarhus oraz rozporządzeń (WE) nr 1367/2006 i (WE) nr 1049/2001 poprzez ustanowienie publicznych rejestrów dokumentów, ponieważ są one potrzebne do zagwarantowania prawa dostępu do dokumentów, również w odniesieniu do beneficjentów końcowych pożyczek globalnych EBI; |
| --- | --- |

42.

wzywa EBI do przestrzegania przepisów konwencji z Aarhus oraz rozporządzeń (WE) nr 1367/2006 i (WE) nr 1049/2001 poprzez ustanowienie publicznych rejestrów dokumentów, ponieważ są one potrzebne do zagwarantowania prawa dostępu do dokumentów, również w odniesieniu do beneficjentów końcowych pożyczek globalnych EBI;

| 43. | przypomina, że EBI jest odpowiedzialny za ochronę między innymi europejskiego dorobku prawnego w zakresie praw związanych z ochroną środowiska, praw pracowniczych i socjalnych, przejrzystości, zamówień publicznych i praw człowieka; |
| --- | --- |

43.

przypomina, że EBI jest odpowiedzialny za ochronę między innymi europejskiego dorobku prawnego w zakresie praw związanych z ochroną środowiska, praw pracowniczych i socjalnych, przejrzystości, zamówień publicznych i praw człowieka;

| 44. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

44.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0119.

(2)  Dz.U. L 280 z 27.10.2011, s. 1.

(3)  COM(2012)0510.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/106 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/106

---

P7_TA(2013)0058

Laos: sprawa Sombatha Somphone'a

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie Laosu: sprawa Sombatha Somphone’a (2013/2535(RSP))

(2016/C 024/14)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Laosu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Laosu,

| — | uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 21 grudnia 2012 r. przez rzecznika Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka w sprawie Laosu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 21 grudnia 2012 r. przez rzecznika Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka w sprawie Laosu,

| — | uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 21 grudnia 2012 r. przez rzecznika wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton w sprawie zniknięcia Sombatha Somphone’a w Laosie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 21 grudnia 2012 r. przez rzecznika wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton w sprawie zniknięcia Sombatha Somphone’a w Laosie,

| — | uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 16 stycznia 2013 r. przez sekretarz stanu USA Hillary Clinton w sprawie zniknięcia lidera laotańskiego społeczeństwa obywatelskiego Sombatha Somphone’a, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 16 stycznia 2013 r. przez sekretarz stanu USA Hillary Clinton w sprawie zniknięcia lidera laotańskiego społeczeństwa obywatelskiego Sombatha Somphone’a,

| — | uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 19 grudnia 2012 r. przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Laosu oraz oświadczenie wydane w dniu 4 stycznia 2013 r. przez ambasadora Laosu przy ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 19 grudnia 2012 r. przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Laosu oraz oświadczenie wydane w dniu 4 stycznia 2013 r. przez ambasadora Laosu przy ONZ,

| — | uwzględniając pisma licznych posłów do Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych oraz wspólny list otwarty z dnia 17 stycznia 2013 r. skierowany przez 65 organizacji pozarządowych do premiera Laosu, dotyczący zniknięcia Sombatha Somphone’a, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pisma licznych posłów do Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych oraz wspólny list otwarty z dnia 17 stycznia 2013 r. skierowany przez 65 organizacji pozarządowych do premiera Laosu, dotyczący zniknięcia Sombatha Somphone’a,

| — | uwzględniając pismo skierowane w dniu 4 stycznia 2013 r. przez azjatyckie forum praw człowieka i rozwoju do przewodniczącego Międzyrządowej Komisji ds. Praw Człowieka ASEAN, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo skierowane w dniu 4 stycznia 2013 r. przez azjatyckie forum praw człowieka i rozwoju do przewodniczącego Międzyrządowej Komisji ds. Praw Człowieka ASEAN,

| — | uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z 2008 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z 2008 r.,

| — | uwzględniając międzynarodową konwencję o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zniknięciem (ICCPED), której sygnatariuszem jest również Laos, oraz deklarację ONZ z dnia 18 grudnia 1992 r. w sprawie ochrony wszystkich osób przed wymuszonym zniknięciem, |
| --- | --- |

—

uwzględniając międzynarodową konwencję o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zniknięciem (ICCPED), której sygnatariuszem jest również Laos, oraz deklarację ONZ z dnia 18 grudnia 1992 r. w sprawie ochrony wszystkich osób przed wymuszonym zniknięciem,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., który Laos ratyfikował w 2009 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., który Laos ratyfikował w 2009 r.,

| — | uwzględniając powszechny okresowy przegląd praw człowieka Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczący Laosu z dnia 21 września 2010 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając powszechny okresowy przegląd praw człowieka Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczący Laosu z dnia 21 września 2010 r.,

| — | uwzględniając porozumienie o współpracy między UE a Laotańską Republiką Ludowo-Demokratyczną z dnia 1 grudnia 1997 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie o współpracy między UE a Laotańską Republiką Ludowo-Demokratyczną z dnia 1 grudnia 1997 r.,

| — | uwzględniając art. 122 ust. 5 oraz art. 110 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 122 ust. 5 oraz art. 110 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Sombath Somphone, czołowa postać rozwoju społecznego i edukacji młodzieży, zniknął w dniu 15 grudnia 2012 r. w stolicy Laosu, Wientianie; mając na uwadze, że nagranie telewizji przemysłowej zdobyte przez jego rodzinę pokazuje, że Sombath Somphone był po raz ostatni widziany z przedstawicielami lokalnej policji na posterunku policji Thadeau około godz. 18.00 w dniu swojego zniknięcia, oraz że został odwieziony samochodem przez mężczyzn w ubraniach cywilnych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Sombath Somphone, czołowa postać rozwoju społecznego i edukacji młodzieży, zniknął w dniu 15 grudnia 2012 r. w stolicy Laosu, Wientianie; mając na uwadze, że nagranie telewizji przemysłowej zdobyte przez jego rodzinę pokazuje, że Sombath Somphone był po raz ostatni widziany z przedstawicielami lokalnej policji na posterunku policji Thadeau około godz. 18.00 w dniu swojego zniknięcia, oraz że został odwieziony samochodem przez mężczyzn w ubraniach cywilnych;

| B. | mając na uwadze, że w oświadczeniu z dnia 19 grudnia 2012 r. rząd Laosu potwierdził, że incydent ten został nagrany kamerą przemysłową; mając na uwadze, że władze utrzymują, iż Sombath Somphone padł ofiarą porwania umotywowanego względami osobistymi lub sporami biznesowymi; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w oświadczeniu z dnia 19 grudnia 2012 r. rząd Laosu potwierdził, że incydent ten został nagrany kamerą przemysłową; mając na uwadze, że władze utrzymują, iż Sombath Somphone padł ofiarą porwania umotywowanego względami osobistymi lub sporami biznesowymi;

| C. | mając na uwadze, że ONZ i 65międzynarodowych organizacji praw człowieka wyraziło obawę, że Sombath Somphone mógł paść ofiarą przymusowego zniknięcia, najprawdopodobniej w związku z jego pracą, oraz wyraziło poważny niepokój o jego bezpieczeństwo i zaniepokojenie związane z brakiem informacji i postępów w śledztwie prowadzonym przez laotańskie władze wyjaśniającym przyczyny jego zniknięcia; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że ONZ i 65międzynarodowych organizacji praw człowieka wyraziło obawę, że Sombath Somphone mógł paść ofiarą przymusowego zniknięcia, najprawdopodobniej w związku z jego pracą, oraz wyraziło poważny niepokój o jego bezpieczeństwo i zaniepokojenie związane z brakiem informacji i postępów w śledztwie prowadzonym przez laotańskie władze wyjaśniającym przyczyny jego zniknięcia;

| D. | mając na uwadze, że rodzinie Sombatha Somphone’a nie udało się z nim skontaktować od dnia zniknięcia, pomimo ponawianych apeli do władz lokalnych i prowadzonych w okolicy poszukiwań; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że rodzinie Sombatha Somphone’a nie udało się z nim skontaktować od dnia zniknięcia, pomimo ponawianych apeli do władz lokalnych i prowadzonych w okolicy poszukiwań;

| E. | mając na uwadze, że Sombath Somphone jest wysoce ceniony i szeroko znany w związku z jego szeroko zakrojoną działalnością w dziedzinie zrównoważonego i sprawiedliwego rozwoju, w szczególności dzięki utworzeniu w 1996 r. Centrum szkoleniowego na rzecz uczestnictwa w rozwoju (PADETC); mając na uwadze, że w 2005 r. został on laureatem nagrody im. Ramona Magsaysaya w kategorii lider społeczny; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Sombath Somphone jest wysoce ceniony i szeroko znany w związku z jego szeroko zakrojoną działalnością w dziedzinie zrównoważonego i sprawiedliwego rozwoju, w szczególności dzięki utworzeniu w 1996 r. Centrum szkoleniowego na rzecz uczestnictwa w rozwoju (PADETC); mając na uwadze, że w 2005 r. został on laureatem nagrody im. Ramona Magsaysaya w kategorii lider społeczny;

| F. | mając na uwadze, że w październiku 2012 r. Sombath Somphone, jako członek laotańskiego krajowego komitetu organizacyjnego, był jednym z organizatorów 9. Forum obywatelskiego Azja-Europa, które odbyło się w Wientianie przed 9. szczytem ASEM, i był również jednym z głównych mówców na forum; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w październiku 2012 r. Sombath Somphone, jako członek laotańskiego krajowego komitetu organizacyjnego, był jednym z organizatorów 9. Forum obywatelskiego Azja-Europa, które odbyło się w Wientianie przed 9. szczytem ASEM, i był również jednym z głównych mówców na forum;

| G. | mając na uwadze, że grupa parlamentarzystów ASEAN odbyła w dniach 14–18 stycznia 2013 r. wizytę w Laosie, której celem było zdobycie informacji na temat zniknięcia Sombatha Somphone’a; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że grupa parlamentarzystów ASEAN odbyła w dniach 14–18 stycznia 2013 r. wizytę w Laosie, której celem było zdobycie informacji na temat zniknięcia Sombatha Somphone’a;

| H. | mając na uwadze mające miejsce w Laosie łamanie podstawowych wolności, w szczególności wolności prasy i mediów, wolności religii, wolności zgromadzeń, wolności nauki i praw mniejszości; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze mające miejsce w Laosie łamanie podstawowych wolności, w szczególności wolności prasy i mediów, wolności religii, wolności zgromadzeń, wolności nauki i praw mniejszości;

| 1. | wyraża swoje głębokie zaniepokojenie z powodu zniknięcia, bezpieczeństwa i samopoczucia Sombatha Somphone’a; |
| --- | --- |

1.

wyraża swoje głębokie zaniepokojenie z powodu zniknięcia, bezpieczeństwa i samopoczucia Sombatha Somphone’a;

| 2. | jest zaniepokojony z powodu opieszałości i braku przejrzystości w dochodzeniu w sprawie zniknięcia Sombatha Somphone’a; wzywa władze Laosu do przeprowadzenia w trybie pilnym przejrzystego i drobiazgowego dochodzenia, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z międzynarodowych praw człowieka, oraz do zagwarantowania natychmiastowego i bezpiecznego powrotu Sombatha Somphone’a do rodziny; |
| --- | --- |

2.

jest zaniepokojony z powodu opieszałości i braku przejrzystości w dochodzeniu w sprawie zniknięcia Sombatha Somphone’a; wzywa władze Laosu do przeprowadzenia w trybie pilnym przejrzystego i drobiazgowego dochodzenia, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z międzynarodowych praw człowieka, oraz do zagwarantowania natychmiastowego i bezpiecznego powrotu Sombatha Somphone’a do rodziny;

| 3. | wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do ścisłego monitorowania prowadzonego przez laotańskie władze dochodzenia badającego przyczyny zniknięcia Sombatha Somphone’a; |
| --- | --- |

3.

wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do ścisłego monitorowania prowadzonego przez laotańskie władze dochodzenia badającego przyczyny zniknięcia Sombatha Somphone’a;

| 4. | wzywa władze Laosu do publicznego potwierdzenia legalności i zgodności z prawem prac przeprowadzanych na rzecz zrównoważonego rozwoju i sprawiedliwości społecznej, tak aby zapobiegać zastraszaniu spowodowanemu zniknięciami, takimi jak zniknięcie Sombatha Somphone’a; |
| --- | --- |

4.

wzywa władze Laosu do publicznego potwierdzenia legalności i zgodności z prawem prac przeprowadzanych na rzecz zrównoważonego rozwoju i sprawiedliwości społecznej, tak aby zapobiegać zastraszaniu spowodowanemu zniknięciami, takimi jak zniknięcie Sombatha Somphone’a;

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje wizytę grupy parlamentarzystów ASEAN w Laosie w styczniu 2013 r., której celem było zdobycie informacji na temat Sombatha Somphone’a, i wzywa Komisję Praw Człowieka ASEAN do powołania komisji śledczej w celu przeanalizowania okoliczności towarzyszących przymusowemu zniknięciu Sombatha Somphone’a; |
| --- | --- |

5.

z zadowoleniem przyjmuje wizytę grupy parlamentarzystów ASEAN w Laosie w styczniu 2013 r., której celem było zdobycie informacji na temat Sombatha Somphone’a, i wzywa Komisję Praw Człowieka ASEAN do powołania komisji śledczej w celu przeanalizowania okoliczności towarzyszących przymusowemu zniknięciu Sombatha Somphone’a;

| 6. | wzywa UE do włączenia Laosu do jej priorytetów na 22. sesję Rady Praw Człowieka ONZ; |
| --- | --- |

6.

wzywa UE do włączenia Laosu do jej priorytetów na 22. sesję Rady Praw Człowieka ONZ;

| 7. | podkreśla, że władze Laosu powinny podjąć wszelkie niezbędne kroki, aby przerwać praktykę arbitralnych zatrzymań i przetrzymywania w tajnych więzieniach; wzywa władze Laosu do uczynienia z wymuszonych zniknięć przestępstwa oraz do ratyfikowania międzynarodowej konwencji o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem; podkreśla, że wymuszone zniknięcie stanowi jawne pogwałcenie podstawowych praw człowieka i podstawowych wolności; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że władze Laosu powinny podjąć wszelkie niezbędne kroki, aby przerwać praktykę arbitralnych zatrzymań i przetrzymywania w tajnych więzieniach; wzywa władze Laosu do uczynienia z wymuszonych zniknięć przestępstwa oraz do ratyfikowania międzynarodowej konwencji o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem; podkreśla, że wymuszone zniknięcie stanowi jawne pogwałcenie podstawowych praw człowieka i podstawowych wolności;

| 8. | wzywa rząd Laosu do poszanowania prawa do swobody wypowiedzi i wolności zgromadzeń oraz praw mniejszości, oraz do ochrony prawa do wolności religii i wyznania, kładąc kres wszystkim ograniczeniom w wykonywaniu tego prawa, zgodnie z zaleceniami zawartymi w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka ONZ z dnia 21 września 2010 r.; |
| --- | --- |

8.

wzywa rząd Laosu do poszanowania prawa do swobody wypowiedzi i wolności zgromadzeń oraz praw mniejszości, oraz do ochrony prawa do wolności religii i wyznania, kładąc kres wszystkim ograniczeniom w wykonywaniu tego prawa, zgodnie z zaleceniami zawartymi w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka ONZ z dnia 21 września 2010 r.;

| 9. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, parlamentom i rządom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ASEAN, Wysokiemu Komisarzowi NZ ds. Praw Człowieka, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz parlamentowi i rządowi Laosu. |
| --- | --- |

9.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, parlamentom i rządom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ASEAN, Wysokiemu Komisarzowi NZ ds. Praw Człowieka, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz parlamentowi i rządowi Laosu.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/108 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/108

---

P7_TA(2013)0059

Zatrzymanie obrońców praw człowieka w Zimbabwe

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie aresztowań działaczy praw człowieka w Zimbabwe (2013/2536(RSP))

(2016/C 024/15)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Zimbabwe, z których ostatnia to rezolucja z dnia 17 stycznia 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Zimbabwe, z których ostatnia to rezolucja z dnia 17 stycznia 2013 r. (1),

| — | uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (umowę z Kotonu), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (umowę z Kotonu),

| — | uwzględniając konkluzje Rady Unii Europejskiej w sprawie Zimbabwe z dnia 23 lipca 2012 r. oraz decyzję wykonawczą Rady nr 2012/124/WPZiB dotyczącą środków ograniczających wobec Zimbabwe, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Unii Europejskiej w sprawie Zimbabwe z dnia 23 lipca 2012 r. oraz decyzję wykonawczą Rady nr 2012/124/WPZiB dotyczącą środków ograniczających wobec Zimbabwe,

| — | uwzględniając oświadczenie UE w sprawie Zimbabwe wydane przez wysoką przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton w dniu 15 lutego 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie UE w sprawie Zimbabwe wydane przez wysoką przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton w dniu 15 lutego 2011 r.,

| — | uwzględniając oświadczenia delegatury UE w Republice Zimbabwe z dnia 17 sierpnia 2012 r. i 12 listopada 2012 r. w sprawie niedawnych przypadków nękania obrońców praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia delegatury UE w Republice Zimbabwe z dnia 17 sierpnia 2012 r. i 12 listopada 2012 r. w sprawie niedawnych przypadków nękania obrońców praw człowieka,

| — | uwzględniając oświadczenia wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka z dnia 24 maja 2012 r. i 29 maja 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka z dnia 24 maja 2012 r. i 29 maja 2012 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika Urzędu Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka z dnia 18 stycznia 2013 r. w sprawie niedawnych ataków na obrońców praw człowieka w przededniu wyborów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika Urzędu Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka z dnia 18 stycznia 2013 r. w sprawie niedawnych ataków na obrońców praw człowieka w przededniu wyborów,

| — | uwzględniając Deklarację milenijną Narodów Zjednoczonych z dnia 8 września 2000 r., określającą milenijne cele rozwoju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację milenijną Narodów Zjednoczonych z dnia 8 września 2000 r., określającą milenijne cele rozwoju,

| — | uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z czerwca 1981 r., ratyfikowaną przez Zimbabwe, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z czerwca 1981 r., ratyfikowaną przez Zimbabwe,

| — | uwzględniając Afrykańską kartę w sprawie demokracji, wyborów i rządów ze stycznia 2007 r., ratyfikowaną przez Zimbabwe, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Afrykańską kartę w sprawie demokracji, wyborów i rządów ze stycznia 2007 r., ratyfikowaną przez Zimbabwe,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z grudnia 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z grudnia 1948 r.,

| — | uwzględniając Deklarację ONZ w sprawie obrońców praw człowieka z grudnia 1998 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację ONZ w sprawie obrońców praw człowieka z grudnia 1998 r.,

| — | uwzględniając art. 122 ust. 5 oraz art. 110 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 122 ust. 5 oraz art. 110 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w ostatnich kilku miesiącach nasiliły się przypadki zastraszania, nękania przez sąd, arbitralnych aresztowań oraz zaginięć działaczy praw człowieka i przeciwników politycznych ZANU-PF Roberta Mugabe w okresie postrzeganym dziś jako poprzedzający wybory, skierowane przeciwko wielu członkom MDC, kilku posłom MDC oraz czołowym przywódcom MDC, takim jak minister ds. energii Elton Mangoma, współminister ds. wewnętrznych Theresa Makone oraz zdymisjonowany przewodniczący parlamentu Zimbabwe Lovemore Moyo; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w ostatnich kilku miesiącach nasiliły się przypadki zastraszania, nękania przez sąd, arbitralnych aresztowań oraz zaginięć działaczy praw człowieka i przeciwników politycznych ZANU-PF Roberta Mugabe w okresie postrzeganym dziś jako poprzedzający wybory, skierowane przeciwko wielu członkom MDC, kilku posłom MDC oraz czołowym przywódcom MDC, takim jak minister ds. energii Elton Mangoma, współminister ds. wewnętrznych Theresa Makone oraz zdymisjonowany przewodniczący parlamentu Zimbabwe Lovemore Moyo;

| B. | mając na uwadze, że w dniu 14 stycznia 2013 r. został aresztowany Okay Machisa, krajowy dyrektor wykonawczy Zimbabwe Human Rights Association (ZimRights) i przewodniczący Crisis in Zimbabwe Coalition; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w dniu 14 stycznia 2013 r. został aresztowany Okay Machisa, krajowy dyrektor wykonawczy Zimbabwe Human Rights Association (ZimRights) i przewodniczący Crisis in Zimbabwe Coalition;

| C. | mając na uwadze, że Okay Machisa został oskarżony o „rozpowszechnianie fałszywych informacji”, „fałszerstwo” i „oszustwo”, tj. złamanie przepisów sekcji 31, 136 i 137 ustawy (kodyfikującej i zmieniającej) dotyczącej prawa karnego, oraz o rzekomą próbę oszukania centralnego urzędu statystycznego poprzez sfałszowanie i sporządzenie podrobionych egzemplarzy zaświadczeń o rejestracji wyborców; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Okay Machisa został oskarżony o „rozpowszechnianie fałszywych informacji”, „fałszerstwo” i „oszustwo”, tj. złamanie przepisów sekcji 31, 136 i 137 ustawy (kodyfikującej i zmieniającej) dotyczącej prawa karnego, oraz o rzekomą próbę oszukania centralnego urzędu statystycznego poprzez sfałszowanie i sporządzenie podrobionych egzemplarzy zaświadczeń o rejestracji wyborców;

| D. | mając na uwadze, że Okay Machisa był przetrzymywany na komisariatach policji w Harare i Rhodesville; mając na uwadze, że Sąd Najwyższy wyraził zgodę na jego zwolnienie za kaucją na zbyt surowych warunkach; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Okay Machisa był przetrzymywany na komisariatach policji w Harare i Rhodesville; mając na uwadze, że Sąd Najwyższy wyraził zgodę na jego zwolnienie za kaucją na zbyt surowych warunkach;

| E. | mając na uwadze, że inni członkowie ZimRights – urzędnik ds. programów kształcenia Leo Chamahwinya i przewodnicząca lokalnej sekcji w Highfield Dorcas Shereni – również padli ofiarą arbitralnego zatrzymania oraz nękania przez sąd i byli tymczasowo aresztowani do dnia 4 lutego 2013 r. na mocy decyzji sądu magistrackiego z dnia 21 stycznia 2013 r.; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że inni członkowie ZimRights – urzędnik ds. programów kształcenia Leo Chamahwinya i przewodnicząca lokalnej sekcji w Highfield Dorcas Shereni – również padli ofiarą arbitralnego zatrzymania oraz nękania przez sąd i byli tymczasowo aresztowani do dnia 4 lutego 2013 r. na mocy decyzji sądu magistrackiego z dnia 21 stycznia 2013 r.;

| F. | mając na uwadze, że aresztowanie i przetrzymywanie O. Machisy, L. Chamahwinyi i D. Shereni było następstwem policyjnego nalotu na biura ZimRights w dniu 13 grudnia 2012 r.; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że aresztowanie i przetrzymywanie O. Machisy, L. Chamahwinyi i D. Shereni było następstwem policyjnego nalotu na biura ZimRights w dniu 13 grudnia 2012 r.;

| G. | mając na uwadze, że aresztowania te miały miejsce zaledwie kilka tygodni po tym, jak organizacja ZimRights potępiła zjawisko rosnącej brutalności policji w Zimbabwe i wezwała do podjęcia pilnych działań przez właściwe organy w celu zajęcia się tymi naruszeniami praw człowieka; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że aresztowania te miały miejsce zaledwie kilka tygodni po tym, jak organizacja ZimRights potępiła zjawisko rosnącej brutalności policji w Zimbabwe i wezwała do podjęcia pilnych działań przez właściwe organy w celu zajęcia się tymi naruszeniami praw człowieka;

| H. | mając na uwadze alarmujący fakt, że w dniu 5 listopada 2012 r. policja dokonała nalotu na biuro Zimbabwean Counselling Services Unit, zarejestrowanej kliniki medycznej świadczącej usługi medyczne i doradcze ofiarom zorganizowanej przemocy i tortur, oraz zatrzymano trzech członków personelu bez formalnych zarzutów; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze alarmujący fakt, że w dniu 5 listopada 2012 r. policja dokonała nalotu na biuro Zimbabwean Counselling Services Unit, zarejestrowanej kliniki medycznej świadczącej usługi medyczne i doradcze ofiarom zorganizowanej przemocy i tortur, oraz zatrzymano trzech członków personelu bez formalnych zarzutów;

| I. | mając na uwadze, że wolność zgromadzeń, zrzeszania się i wypowiedzi to zasadnicze elementy każdej demokracji, zwłaszcza w kontekście zakończenia procesu uchwalenia konstytucji i przygotowań do demokratycznych wyborów; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wolność zgromadzeń, zrzeszania się i wypowiedzi to zasadnicze elementy każdej demokracji, zwłaszcza w kontekście zakończenia procesu uchwalenia konstytucji i przygotowań do demokratycznych wyborów;

| J. | mając na uwadze, że wśród organizacji pozarządowych z Zimbabwe, na które policja dokonała w 2012 r. nalotu, znajdują się: Zimbabwe Human Rights Association (Zimrights), Counselling Services Unit (CSU), Zimbabwe Human Rights NGO Forum, Election Resource Centre (ERC) oraz Gays and Lesbians Association of Zimbabwe (GALZ); |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wśród organizacji pozarządowych z Zimbabwe, na które policja dokonała w 2012 r. nalotu, znajdują się: Zimbabwe Human Rights Association (Zimrights), Counselling Services Unit (CSU), Zimbabwe Human Rights NGO Forum, Election Resource Centre (ERC) oraz Gays and Lesbians Association of Zimbabwe (GALZ);

| K. | mając na uwadze, że w roku 2009 powstał rząd koalicyjny w następstwie umowy o podziale władzy między ZANU-PF a MDC jako próba zakończenia politycznego impasu i naruszeń praw człowieka po wyborach parlamentarnych i prezydenckich w 2008 r.; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w roku 2009 powstał rząd koalicyjny w następstwie umowy o podziale władzy między ZANU-PF a MDC jako próba zakończenia politycznego impasu i naruszeń praw człowieka po wyborach parlamentarnych i prezydenckich w 2008 r.;

| L. | mając na uwadze, że rząd jedności narodowej podjął się w ogólnym porozumieniu politycznym opracowania nowej konstytucji, przestrzegania praw człowieka i wolności prowadzenia działalności politycznej oraz ożywienia gospodarki; mając na uwadze, że chociaż rząd ten zażądał zniesienia unijnych środków ograniczających, nie udało mu się wypełnić swoich zobowiązań zawartych w ogólnym porozumieniu politycznym, borykał się on z zapewnieniem krajowi stabilność i nie zdołał przygotować transformacji demokratycznej w drodze wiarygodnych wyborów z uwagi na celowe przeszkody ze strony Zanu-PF; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że rząd jedności narodowej podjął się w ogólnym porozumieniu politycznym opracowania nowej konstytucji, przestrzegania praw człowieka i wolności prowadzenia działalności politycznej oraz ożywienia gospodarki; mając na uwadze, że chociaż rząd ten zażądał zniesienia unijnych środków ograniczających, nie udało mu się wypełnić swoich zobowiązań zawartych w ogólnym porozumieniu politycznym, borykał się on z zapewnieniem krajowi stabilność i nie zdołał przygotować transformacji demokratycznej w drodze wiarygodnych wyborów z uwagi na celowe przeszkody ze strony Zanu-PF;

| M. | mając na uwadze, że skuteczna Komisja Praw Człowieka stanowiłaby istotny krok we wdrażaniu ogólnego porozumienia politycznego i uzgodnionej strategii na rzecz pokojowych i wiarygodnych wyborów; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że skuteczna Komisja Praw Człowieka stanowiłaby istotny krok we wdrażaniu ogólnego porozumienia politycznego i uzgodnionej strategii na rzecz pokojowych i wiarygodnych wyborów;

| N. | mając na uwadze, że przepisy dotyczące dobrego sprawowania władzy, przejrzystości instytucji politycznych oraz praw człowieka muszą być przestrzegane zgodnie z art. 11 lit. b), art. 96 i art. 97 umowy z Kotonu; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że przepisy dotyczące dobrego sprawowania władzy, przejrzystości instytucji politycznych oraz praw człowieka muszą być przestrzegane zgodnie z art. 11 lit. b), art. 96 i art. 97 umowy z Kotonu;

| O. | mając na uwadze, że odbudowa gospodarcza kraju jest wciąż nietrwała, a niektóre strategie państwa stanowią zagrożenie dla przyszłych stosunków gospodarczych między Unią i Zimbabwe; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że odbudowa gospodarcza kraju jest wciąż nietrwała, a niektóre strategie państwa stanowią zagrożenie dla przyszłych stosunków gospodarczych między Unią i Zimbabwe;

| 1. | potępia nadal występujące naruszenia praw człowieka, w tym polityczne zastraszanie, nękanie i arbitralne aresztowania działaczy praw człowieka; |
| --- | --- |

1.

potępia nadal występujące naruszenia praw człowieka, w tym polityczne zastraszanie, nękanie i arbitralne aresztowania działaczy praw człowieka;

| 2. | wzywa władze Zimbabwe do uwolnienia wszystkich obrońców praw człowieka przetrzymywanych za podejmowanie działań na rzecz praw człowieka, do położenia kresu nękaniu przez sąd i do pełnego zbadania nadużyć popełnionych wobec obrońców praw człowieka; |
| --- | --- |

2.

wzywa władze Zimbabwe do uwolnienia wszystkich obrońców praw człowieka przetrzymywanych za podejmowanie działań na rzecz praw człowieka, do położenia kresu nękaniu przez sąd i do pełnego zbadania nadużyć popełnionych wobec obrońców praw człowieka;

| 3. | wzywa władze Zimbabwe do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Dorcas Shereni i Leo Chamahwinyi; |
| --- | --- |

3.

wzywa władze Zimbabwe do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Dorcas Shereni i Leo Chamahwinyi;

| 4. | wzywa władze Zimbabwe do zagwarantowania we wszystkich okolicznościach integralności fizycznej i psychicznej Okaya Machisy, Leo Chamahwinyi, Dorcas Shereni i Faith Mamutse; |
| --- | --- |

4.

wzywa władze Zimbabwe do zagwarantowania we wszystkich okolicznościach integralności fizycznej i psychicznej Okaya Machisy, Leo Chamahwinyi, Dorcas Shereni i Faith Mamutse;

| 5. | wzywa Zimbabwe do przestrzegania Deklaracji ONZ w sprawie obrońców praw człowieka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1998 r., a zwłaszcza jej art. 1, w którym stwierdza się, że „każdy ma prawo, indywidualnie lub w porozumieniu z innymi osobami, dążyć i działać na rzecz ochrony i korzystania z praw człowieka i podstawowych wolności na szczeblu krajowym i międzynarodowym”; |
| --- | --- |

5.

wzywa Zimbabwe do przestrzegania Deklaracji ONZ w sprawie obrońców praw człowieka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1998 r., a zwłaszcza jej art. 1, w którym stwierdza się, że „każdy ma prawo, indywidualnie lub w porozumieniu z innymi osobami, dążyć i działać na rzecz ochrony i korzystania z praw człowieka i podstawowych wolności na szczeblu krajowym i międzynarodowym”;

| 6. | przypomina, że zgodnie z ogólnym porozumieniem politycznym Zimbabwe zobowiązało się do zapewnienia zgodności ustawodawstwa oraz procedur i praktyk z międzynarodowymi zasadami i przepisami w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

6.

przypomina, że zgodnie z ogólnym porozumieniem politycznym Zimbabwe zobowiązało się do zapewnienia zgodności ustawodawstwa oraz procedur i praktyk z międzynarodowymi zasadami i przepisami w dziedzinie praw człowieka;

| 7. | wzywa rząd jedności narodowej do wprowadzenia zmian w ustawach karnych, takich jak ustawa o dostępie do informacji i ochronie prywatności, ustawa o porządku publicznym i bezpieczeństwie oraz ustawa (kodyfikująca i zmieniająca) dotycząca prawa karnego, jeszcze przed wyborami powszechnymi, gdyż właśnie te ustawy zostały wykorzystane do poważnego ograniczenia podstawowych praw; |
| --- | --- |

7.

wzywa rząd jedności narodowej do wprowadzenia zmian w ustawach karnych, takich jak ustawa o dostępie do informacji i ochronie prywatności, ustawa o porządku publicznym i bezpieczeństwie oraz ustawa (kodyfikująca i zmieniająca) dotycząca prawa karnego, jeszcze przed wyborami powszechnymi, gdyż właśnie te ustawy zostały wykorzystane do poważnego ograniczenia podstawowych praw;

| 8. | wyraża zaniepokojenie, że dotychczas nie nastąpiły zmiany w systemie wymiaru sprawiedliwości Zimbabwe, który powszechnie uznaje się za skrajnie stronniczy wobec ZANU-PF; |
| --- | --- |

8.

wyraża zaniepokojenie, że dotychczas nie nastąpiły zmiany w systemie wymiaru sprawiedliwości Zimbabwe, który powszechnie uznaje się za skrajnie stronniczy wobec ZANU-PF;

| 9. | popiera – jak przewidziano w niedawno opublikowanej w dzienniku urzędowym poprawce do ordynacji wyborczej i w obecnym kontekście wyborczym – czynny udział Komisji Praw Człowieka, która powinna zająć się w niezależny i przejrzysty sposób pilnymi kwestiami dotyczącymi praw człowieka i od której oczekuje się badania skarg na naruszenia praw człowieka, doradztwa w zakresie ustawodawstwa sprzyjającego prawom człowieka i ogólnej ochrony tychże praw; |
| --- | --- |

9.

popiera – jak przewidziano w niedawno opublikowanej w dzienniku urzędowym poprawce do ordynacji wyborczej i w obecnym kontekście wyborczym – czynny udział Komisji Praw Człowieka, która powinna zająć się w niezależny i przejrzysty sposób pilnymi kwestiami dotyczącymi praw człowieka i od której oczekuje się badania skarg na naruszenia praw człowieka, doradztwa w zakresie ustawodawstwa sprzyjającego prawom człowieka i ogólnej ochrony tychże praw;

| 10. | zauważa ustanowienie Komisji Praw Człowieka w Zimbabwe, ale wyraża zaniepokojenie, że nie nadano jej żadnych znaczących kompetencji pozwalających na niezależne działanie i realizację celów w odniesieniu do pilnych kwestii dotyczących praw człowieka, z którymi zmaga się kraj; |
| --- | --- |

10.

zauważa ustanowienie Komisji Praw Człowieka w Zimbabwe, ale wyraża zaniepokojenie, że nie nadano jej żadnych znaczących kompetencji pozwalających na niezależne działanie i realizację celów w odniesieniu do pilnych kwestii dotyczących praw człowieka, z którymi zmaga się kraj;

| 11. | wzywa rząd Zimbabwe do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków, w tym do przywrócenia praworządności, demokracji i poszanowania praw człowieka, a w szczególności zorganizowania pokojowego i wiarygodnego referendum konstytucyjnego oraz przygotowań do wyborów, które spełnią uznane normy międzynarodowe, co umożliwiłoby zawieszenie ukierunkowanych środków; |
| --- | --- |

11.

wzywa rząd Zimbabwe do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków, w tym do przywrócenia praworządności, demokracji i poszanowania praw człowieka, a w szczególności zorganizowania pokojowego i wiarygodnego referendum konstytucyjnego oraz przygotowań do wyborów, które spełnią uznane normy międzynarodowe, co umożliwiłoby zawieszenie ukierunkowanych środków;

| 12. | nawołuje w tym kontekście do bardziej czynnego udziału Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC); uważa, że ta organizacja regionalna ma do odegrania istotną rolę gwaranta ogólnego porozumienia politycznego, kładąc nacisk m.in. na wdrażanie porozumienia, a w szczególności jego art. 13, w celu zapewnienia bezstronnego działania policji i innych sił bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

12.

nawołuje w tym kontekście do bardziej czynnego udziału Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC); uważa, że ta organizacja regionalna ma do odegrania istotną rolę gwaranta ogólnego porozumienia politycznego, kładąc nacisk m.in. na wdrażanie porozumienia, a w szczególności jego art. 13, w celu zapewnienia bezstronnego działania policji i innych sił bezpieczeństwa;

| 13. | wzywa SADC, aby przed organizacją nadchodzących wyborów w Zimbabwe dokonała oceny sytuacji w zakresie praw człowieka oraz zasad i wytycznych SADC dotyczących demokratycznych wyborów; |
| --- | --- |

13.

wzywa SADC, aby przed organizacją nadchodzących wyborów w Zimbabwe dokonała oceny sytuacji w zakresie praw człowieka oraz zasad i wytycznych SADC dotyczących demokratycznych wyborów;

| 14. | usilnie wzywa do rozmieszczenia – na wczesnym etapie i w wystarczającej liczbie – międzynarodowych obserwatorów, zwłaszcza z SADC i Parlamentu Panafrykańskiego, oraz aby byli oni obecni w terenie przed wyborami i po nich, tak aby powstrzymać przemoc i zastraszanie, a w tym kontekście w celu współpracy z Komisją Praw Człowieka; |
| --- | --- |

14.

usilnie wzywa do rozmieszczenia – na wczesnym etapie i w wystarczającej liczbie – międzynarodowych obserwatorów, zwłaszcza z SADC i Parlamentu Panafrykańskiego, oraz aby byli oni obecni w terenie przed wyborami i po nich, tak aby powstrzymać przemoc i zastraszanie, a w tym kontekście w celu współpracy z Komisją Praw Człowieka;

| 15. | popiera obecnie obowiązujące ukierunkowane środki UE, które stanowią reakcję na sytuację polityczną i sytuację w zakresie praw człowieka w Zimbabwe, przy czym podejmowanie decyzji co rok umożliwia UE stałe obserwowanie działań wysokich rangą członków rządu Zimbabwe; usilnie wzywa rząd jedności narodowej, aby podjął konieczne kroki umożliwiające zawieszenie tych środków w odpowiednim czasie; |
| --- | --- |

15.

popiera obecnie obowiązujące ukierunkowane środki UE, które stanowią reakcję na sytuację polityczną i sytuację w zakresie praw człowieka w Zimbabwe, przy czym podejmowanie decyzji co rok umożliwia UE stałe obserwowanie działań wysokich rangą członków rządu Zimbabwe; usilnie wzywa rząd jedności narodowej, aby podjął konieczne kroki umożliwiające zawieszenie tych środków w odpowiednim czasie;

| 16. | wzywa delegaturę UE w Harare do dalszego udzielania pomocy rządowi jedności narodowej Zimbabwe w celu poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka z myślą o przeprowadzeniu pokojowych i wiarygodnych wyborów zgodnie z normami, jakich UE oczekuje od wszystkich swoich partnerów handlowych; |
| --- | --- |

16.

wzywa delegaturę UE w Harare do dalszego udzielania pomocy rządowi jedności narodowej Zimbabwe w celu poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka z myślą o przeprowadzeniu pokojowych i wiarygodnych wyborów zgodnie z normami, jakich UE oczekuje od wszystkich swoich partnerów handlowych;

| 17. | ubolewa nad brakiem jasno wyrażonej klauzuli dotyczącej praw człowieka w umowie przejściowej o partnerstwie gospodarczym zawartej z czterema państwami Afryki Wschodniej i Południowej, w tym z Zimbabwe; ponawia wezwanie, by umowy handlowe zawierane przez UE zawierały wiążące i niepodlegające negocjacjom klauzule dotyczące praw człowieka; usilnie wzywa Komisję Europejską, aby nadała temu priorytet w trwających negocjacjach dotyczących pełnej umowy o partnerstwie gospodarczym z państwami Afryki Wschodniej i Południowej; |
| --- | --- |

17.

ubolewa nad brakiem jasno wyrażonej klauzuli dotyczącej praw człowieka w umowie przejściowej o partnerstwie gospodarczym zawartej z czterema państwami Afryki Wschodniej i Południowej, w tym z Zimbabwe; ponawia wezwanie, by umowy handlowe zawierane przez UE zawierały wiążące i niepodlegające negocjacjom klauzule dotyczące praw człowieka; usilnie wzywa Komisję Europejską, aby nadała temu priorytet w trwających negocjacjach dotyczących pełnej umowy o partnerstwie gospodarczym z państwami Afryki Wschodniej i Południowej;

| 18. | podkreśla, że w obecnych okolicznościach należy utrzymać zawieszenie współpracy UE na rzecz rozwoju (na mocy art. 96 umowy z Kotonu), jednak UE zamierza nadal wspierać tamtejszą ludność; |
| --- | --- |

18.

podkreśla, że w obecnych okolicznościach należy utrzymać zawieszenie współpracy UE na rzecz rozwoju (na mocy art. 96 umowy z Kotonu), jednak UE zamierza nadal wspierać tamtejszą ludność;

| 19. | wzywa Bank Światowy i Zimbabwe do respektowania orzeczeń trybunałów międzynarodowych; |
| --- | --- |

19.

wzywa Bank Światowy i Zimbabwe do respektowania orzeczeń trybunałów międzynarodowych;

| 20. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji Europejskiej, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, ESDZ, rządowi i parlamentowi Zimbabwe, rządom państw Wspólnoty Rozwoju Afryki Południowej, Bankowi Światowemu, sekretarzowi generalnemu Wspólnoty Narodów i Parlamentowi Panafrykańskiemu. |
| --- | --- |

20.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji Europejskiej, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, ESDZ, rządowi i parlamentowi Zimbabwe, rządom państw Wspólnoty Rozwoju Afryki Południowej, Bankowi Światowemu, sekretarzowi generalnemu Wspólnoty Narodów i Parlamentowi Panafrykańskiemu.

---

(1)  Teksty przyjęte P7_TA(2013)0024.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/111 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/111

---

P7_TA(2013)0060

Niedawne ataki na pracowników sektora pomocy medycznej w Pakistanie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie niedawnych ataków na pracowników pomocy medycznej w Pakistanie (2013/2537(RSP))

(2016/C 024/16)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Pakistanu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Pakistanu,

| — | uwzględniając oświadczenie Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (Unicef) z dnia 18 grudnia 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (Unicef) z dnia 18 grudnia 2012 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Większy nacisk na kwestię dzieci w działaniach zewnętrznych UE” (COM(2008)0055), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Większy nacisk na kwestię dzieci w działaniach zewnętrznych UE” (COM(2008)0055),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 kwietnia 2012 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie, w tym wpływu na strategiczną politykę UE w dziedzinie praw człowieka (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 kwietnia 2012 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie, w tym wpływu na strategiczną politykę UE w dziedzinie praw człowieka (1),

| — | uwzględniając przyjęty przez UE i Pakistan pięcioletni plan zaangażowania z marca 2012 r., ustanawiający takie priorytety jak dobre sprawowanie rządów, współpraca w dziedzinie upodmiotowienia kobiet i dialog na temat praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęty przez UE i Pakistan pięcioletni plan zaangażowania z marca 2012 r., ustanawiający takie priorytety jak dobre sprawowanie rządów, współpraca w dziedzinie upodmiotowienia kobiet i dialog na temat praw człowieka,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Pakistanu z dnia 25 czerwca 2012 r., w których przypomniano oczekiwania UE dotyczące propagowania i przestrzegania praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Pakistanu z dnia 25 czerwca 2012 r., w których przypomniano oczekiwania UE dotyczące propagowania i przestrzegania praw człowieka,

| — | uwzględniając narodowy program walki z polio, zainicjowany przez Pakistan w 1994 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając narodowy program walki z polio, zainicjowany przez Pakistan w 1994 r.,

| — | uwzględniając światową inicjatywę WHO na rzecz walki z polio (GPEI) oraz jej nowy strategiczny plan walki z polio i jego ostatecznej likwidacji (2013-2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając światową inicjatywę WHO na rzecz walki z polio (GPEI) oraz jej nowy strategiczny plan walki z polio i jego ostatecznej likwidacji (2013-2018),

| — | uwzględniając Europejski konsensus w sprawie pomocy humanitarnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski konsensus w sprawie pomocy humanitarnej,

| — | uwzględniając art. 122 ust. 5 oraz art. 110 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 122 ust. 5 oraz art. 110 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że według WHO Pakistan jest jednym z trzech ostatnich krajów, w których polio występuje endemicznie i gdzie w 2011 r. doszło do 198 zakażeń; mając na uwadze, że według WHO niemożność powstrzymania polio oznaczałaby poważne zagrożenie dla zdrowia w regionie i poza nim, skoro polio jest chorobą wysoce zakaźną; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że według WHO Pakistan jest jednym z trzech ostatnich krajów, w których polio występuje endemicznie i gdzie w 2011 r. doszło do 198 zakażeń; mając na uwadze, że według WHO niemożność powstrzymania polio oznaczałaby poważne zagrożenie dla zdrowia w regionie i poza nim, skoro polio jest chorobą wysoce zakaźną;

| B. | mając na uwadze, że w dniu 1 stycznia 2013 r. sześciu pracowników pomocy medycznej i jeden lekarz zostali zastrzeleni w drodze do domu z ośrodka gminnego, gdzie byli zatrudnieni przez organizację pozarządową w północno-zachodnim regionie Swabi, ok. 75 km (45 mil) na północny zachód od stolicy Islamabadu; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w dniu 1 stycznia 2013 r. sześciu pracowników pomocy medycznej i jeden lekarz zostali zastrzeleni w drodze do domu z ośrodka gminnego, gdzie byli zatrudnieni przez organizację pozarządową w północno-zachodnim regionie Swabi, ok. 75 km (45 mil) na północny zachód od stolicy Islamabadu;

| C. | mając na uwadze, że w dniach 17–19 grudnia 2012 r. dziewięciu pracowników służby zdrowia uczestniczących w pakistańskiej kampanii likwidacji polio, z czego sześć z nich to kobiety, zastrzelono w Karaczi i Peszawarze; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w dniach 17–19 grudnia 2012 r. dziewięciu pracowników służby zdrowia uczestniczących w pakistańskiej kampanii likwidacji polio, z czego sześć z nich to kobiety, zastrzelono w Karaczi i Peszawarze;

| D. | mając na uwadze, że w dniu 29 stycznia 2013 r. w pobliżu Swabi zastrzelono policjanta zapewniającego bezpieczeństwo zespołu szczepień przeciw polio, podlegającego ochronie ze strony ONZ, zaś w dniu 31 stycznia 2013 r. dwóch pracowników służby zdrowia zajmujących się szczepieniami przeciw polio zginęło w wybuchu min przeciwpiechotnych na północnym zachodzie Pakistanu, przy czym nie jest jasne, czy atak miał umyślny charakter; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w dniu 29 stycznia 2013 r. w pobliżu Swabi zastrzelono policjanta zapewniającego bezpieczeństwo zespołu szczepień przeciw polio, podlegającego ochronie ze strony ONZ, zaś w dniu 31 stycznia 2013 r. dwóch pracowników służby zdrowia zajmujących się szczepieniami przeciw polio zginęło w wybuchu min przeciwpiechotnych na północnym zachodzie Pakistanu, przy czym nie jest jasne, czy atak miał umyślny charakter;

| E. | mając na uwadze, że w innym ataku w lipcu 2012 r. odniósł rany ghański lekarz WHO i jego kierowca, którzy uczestniczyli w zwalczaniu polio w Karaczi; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w innym ataku w lipcu 2012 r. odniósł rany ghański lekarz WHO i jego kierowca, którzy uczestniczyli w zwalczaniu polio w Karaczi;

| F. | mając na uwadze podejrzenie, że wszystkie te ataki wiązały się z kampaniami szczepień pakistańskich dzieci przeciw polio; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze podejrzenie, że wszystkie te ataki wiązały się z kampaniami szczepień pakistańskich dzieci przeciw polio;

| G. | mając na uwadze, że ostatnie serie zamachów zmusiły WHO i Unicef do zawieszenia kampanii przeciw polio w Pakistanie; mając na uwadze, że rząd Pakistanu i prowincje Sindh i Khyber także zawiesiły tymczasowo kampanię szczepień w związku z obawami o bezpieczeństwo pracowników służby zdrowia; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że ostatnie serie zamachów zmusiły WHO i Unicef do zawieszenia kampanii przeciw polio w Pakistanie; mając na uwadze, że rząd Pakistanu i prowincje Sindh i Khyber także zawiesiły tymczasowo kampanię szczepień w związku z obawami o bezpieczeństwo pracowników służby zdrowia;

| H. | mając na uwadze, że rząd pakistański ogłosił polio sytuacją alarmową i obecnie realizuje kampanię szczepień przeciw polio w celu likwidacji tej choroby na swoim terytorium; mając na uwadze, że kampania ta korzysta ze wsparcia międzynarodowego ze strony WHO, Unicef i innych organizacji oraz stanowi część światowej inicjatywy na rzecz walki z polio; mając na uwadze, że kampania ta kieruje się do 33 mln nieszczepionych dzieci, przy czym w całym kraju szczepienia przeprowadza kilkaset tysięcy pracowników służby zdrowia, wśród nich wiele kobiet; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że rząd pakistański ogłosił polio sytuacją alarmową i obecnie realizuje kampanię szczepień przeciw polio w celu likwidacji tej choroby na swoim terytorium; mając na uwadze, że kampania ta korzysta ze wsparcia międzynarodowego ze strony WHO, Unicef i innych organizacji oraz stanowi część światowej inicjatywy na rzecz walki z polio; mając na uwadze, że kampania ta kieruje się do 33 mln nieszczepionych dzieci, przy czym w całym kraju szczepienia przeprowadza kilkaset tysięcy pracowników służby zdrowia, wśród nich wiele kobiet;

| I. | mając na uwadze, że wydatki na opiekę zdrowotną w Pakistanie stanowią mniej niż 0,3 % budżetu rocznego zarówno na szczeblu federalnym, jak i prowincji; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wydatki na opiekę zdrowotną w Pakistanie stanowią mniej niż 0,3 % budżetu rocznego zarówno na szczeblu federalnym, jak i prowincji;

| J. | mając na uwadze, że większość zamachów na pracowników służby zdrowia miała miejsce na obszarach północno-zachodnich oraz że wedle doniesień wiąże się z talibami; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że większość zamachów na pracowników służby zdrowia miała miejsce na obszarach północno-zachodnich oraz że wedle doniesień wiąże się z talibami;

| K. | mając na uwadze, że takie zamachy odbierają dzieciom w Pakistanie ich prawo do podstawowych zabiegów zdrowotnych ratujących życie oraz wystawiają je na zagrożenie chorobą powodującą dożywotnią niepełnosprawność; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że takie zamachy odbierają dzieciom w Pakistanie ich prawo do podstawowych zabiegów zdrowotnych ratujących życie oraz wystawiają je na zagrożenie chorobą powodującą dożywotnią niepełnosprawność;

| L. | mając na uwadze, że powodem niedawnych zamachów wydaje się sprzeciw wobec kampanii szczepień w ekstremistycznych ugrupowaniach islamskich, których zdaniem szczepienia mają prowadzić do sterylizacji muzułmańskich dzieci; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że powodem niedawnych zamachów wydaje się sprzeciw wobec kampanii szczepień w ekstremistycznych ugrupowaniach islamskich, których zdaniem szczepienia mają prowadzić do sterylizacji muzułmańskich dzieci;

| M. | mając na uwadze, że dla uzasadnienia swoich zbrodni talibowie stosują wymówkę, że w przeszłości obce agencje wywiadowcze wykorzystywały lokalne zespoły ds. szczepień w całym Pakistanie do zbierania informacji wywiadowczych; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że dla uzasadnienia swoich zbrodni talibowie stosują wymówkę, że w przeszłości obce agencje wywiadowcze wykorzystywały lokalne zespoły ds. szczepień w całym Pakistanie do zbierania informacji wywiadowczych;

| N. | mając na uwadze, że nauczyciele i pracownicy służby zdrowia coraz bardziej są narażeni na ataki zbrojnych ugrupowań islamskich, takich jak Tehrik-i-Taliban (TTP) i Jundullah, które sprzeciwiają się przeciwdziałaniu polio w Pakistanie, które postrzegają jako sposób wspierania obcych, liberalnych planów; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że nauczyciele i pracownicy służby zdrowia coraz bardziej są narażeni na ataki zbrojnych ugrupowań islamskich, takich jak Tehrik-i-Taliban (TTP) i Jundullah, które sprzeciwiają się przeciwdziałaniu polio w Pakistanie, które postrzegają jako sposób wspierania obcych, liberalnych planów;

| O. | mając na uwadze, że śmiertelne zamachy odzwierciedlają coraz większy brak bezpieczeństwa, z jakim borykają się pracownicy pomocowi w Pakistanie; mając na uwadze, że ze sprawozdania na podstawie bazy danych o bezpieczeństwie pracowników instytucji pomocowych za rok 2012 wynika, że Pakistan jest jednym z najniebezpieczniejszych krajów dla takich pracowników; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że śmiertelne zamachy odzwierciedlają coraz większy brak bezpieczeństwa, z jakim borykają się pracownicy pomocowi w Pakistanie; mając na uwadze, że ze sprawozdania na podstawie bazy danych o bezpieczeństwie pracowników instytucji pomocowych za rok 2012 wynika, że Pakistan jest jednym z najniebezpieczniejszych krajów dla takich pracowników;

| P. | mając na uwadze, że organizacje pozarządowe i pracownicy organizacji pomocowych odgrywają kluczową rolę na obszarach plemiennych, gdzie rząd nie zdołał zapewnić usług takich jak kliniki medyczne czy szkoły; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że organizacje pozarządowe i pracownicy organizacji pomocowych odgrywają kluczową rolę na obszarach plemiennych, gdzie rząd nie zdołał zapewnić usług takich jak kliniki medyczne czy szkoły;

| Q. | mając na uwadze, że większość ofiar zamachów na pracowników medycznych stanowiły kobiety, co współgra z metodą bojowników talibskich polegającą na atakowaniu pracowników płci żeńskiej, tak by pokazać, że kobiety nie mogą pracować poza domem; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że większość ofiar zamachów na pracowników medycznych stanowiły kobiety, co współgra z metodą bojowników talibskich polegającą na atakowaniu pracowników płci żeńskiej, tak by pokazać, że kobiety nie mogą pracować poza domem;

| 1. | stanowczo potępia przeprowadzone w ostatnich miesiącach wielokrotne zabójstwa i zamachy na pracowników służby medycznej i strażników skierowanych do ich ochrony; podkreśla, że te zamachy pozbawiają najbardziej w Pakistanie narażone grupy, zwłaszcza dzieci, podstawowych zabiegów medycznych ratujących życie; |
| --- | --- |

1.

stanowczo potępia przeprowadzone w ostatnich miesiącach wielokrotne zabójstwa i zamachy na pracowników służby medycznej i strażników skierowanych do ich ochrony; podkreśla, że te zamachy pozbawiają najbardziej w Pakistanie narażone grupy, zwłaszcza dzieci, podstawowych zabiegów medycznych ratujących życie;

| 2. | przesyła kondolencje rodzinom ofiar; |
| --- | --- |

2.

przesyła kondolencje rodzinom ofiar;

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje powszechne potępienie zamachów przez rząd Pakistanu i społeczeństwo obywatelskie tego kraju; |
| --- | --- |

3.

z zadowoleniem przyjmuje powszechne potępienie zamachów przez rząd Pakistanu i społeczeństwo obywatelskie tego kraju;

| 4. | wzywa rząd Pakistanu, by postawił przed wymiarem sprawiedliwości osoby winne zamachów z ostatnich miesięcy; |
| --- | --- |

4.

wzywa rząd Pakistanu, by postawił przed wymiarem sprawiedliwości osoby winne zamachów z ostatnich miesięcy;

| 5. | wyraża podziw dla odwagi i determinacji tych pracowników służby zdrowia, z których wielu to kobiety, którzy mimo że stoją w obliczu wielkiego zagrożenia, bezinteresownie pracują nad likwidacją polio i świadczą inne usługi dla dzieci w Pakistanie; |
| --- | --- |

5.

wyraża podziw dla odwagi i determinacji tych pracowników służby zdrowia, z których wielu to kobiety, którzy mimo że stoją w obliczu wielkiego zagrożenia, bezinteresownie pracują nad likwidacją polio i świadczą inne usługi dla dzieci w Pakistanie;

| 6. | podkreśla, że pracownicy organizacji pomocowych muszą mieć możliwość działania w bezpiecznym otoczeniu; nadal jest głęboko zaniepokojony, że pracownicy międzynarodowych organizacji pomocowych coraz bardziej kojarzeni są przez bojowników z agentami zachodniego wywiadu i zachodnimi siłami zbrojnymi; |
| --- | --- |

6.

podkreśla, że pracownicy organizacji pomocowych muszą mieć możliwość działania w bezpiecznym otoczeniu; nadal jest głęboko zaniepokojony, że pracownicy międzynarodowych organizacji pomocowych coraz bardziej kojarzeni są przez bojowników z agentami zachodniego wywiadu i zachodnimi siłami zbrojnymi;

| 7. | podkreśla, że przerwanie w Pakistanie programu szczepień przeciwko polio stanowi poważną przeszkodę dla podejmowanych na całym świecie wysiłków zmierzających do likwidacji polio raz na zawsze w najbliższej przyszłości; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że przerwanie w Pakistanie programu szczepień przeciwko polio stanowi poważną przeszkodę dla podejmowanych na całym świecie wysiłków zmierzających do likwidacji polio raz na zawsze w najbliższej przyszłości;

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje plan działań pakistańskiego rządu w sytuacji nadzwyczajnej na rzecz likwidacji polio w 2012 r. oraz podkreśla, że istotna jest jego pomyślna kontynuacja, tak by uniknąć wzrostu liczby zakażeń; zauważa, że od rozpoczęcia ostatniej kampanii szczepień liczba zakażeń osiągnęła historyczne spadki; |
| --- | --- |

8.

z zadowoleniem przyjmuje plan działań pakistańskiego rządu w sytuacji nadzwyczajnej na rzecz likwidacji polio w 2012 r. oraz podkreśla, że istotna jest jego pomyślna kontynuacja, tak by uniknąć wzrostu liczby zakażeń; zauważa, że od rozpoczęcia ostatniej kampanii szczepień liczba zakażeń osiągnęła historyczne spadki;

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie wyrażone przez WHO i inne organizacje międzynarodowe, dotyczące dalszego wspierania rządu Pakistanu i obywateli Pakistanu w wysiłkach na rzecz uwolnienia kraju od polio i innych chorób; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie wyrażone przez WHO i inne organizacje międzynarodowe, dotyczące dalszego wspierania rządu Pakistanu i obywateli Pakistanu w wysiłkach na rzecz uwolnienia kraju od polio i innych chorób;

| 10. | wzywa Komisję i Europejska Służbę Działań Zewnętrznych, by rozważyły współpracę z WHO w celu wsparcia programu na rzecz zdrowia kobiet pracujących, który zmierza do zwiększenia dostępu do podstawowych, profilaktycznych usług medycznych, zwłaszcza na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

10.

wzywa Komisję i Europejska Służbę Działań Zewnętrznych, by rozważyły współpracę z WHO w celu wsparcia programu na rzecz zdrowia kobiet pracujących, który zmierza do zwiększenia dostępu do podstawowych, profilaktycznych usług medycznych, zwłaszcza na obszarach wiejskich;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane juz przez rząd Pakistanu, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa w czasie kampanii medycznych i opracowanie nowej strategii ochrony pracowników organizacji pomocowych; wzywa jednak rząd Pakistanu, by znacznie nasilił środki bezpieczeństwa na rzecz organizacji pomocowych i ich pracowników; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane juz przez rząd Pakistanu, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa w czasie kampanii medycznych i opracowanie nowej strategii ochrony pracowników organizacji pomocowych; wzywa jednak rząd Pakistanu, by znacznie nasilił środki bezpieczeństwa na rzecz organizacji pomocowych i ich pracowników;

| 12. | wzywa rządy na całym świecie, by zagwarantowały neutralność działalności humanitarnej, gdyż w przeciwnym razie dziesiątki tysięcy ludzi będzie narażonych na choroby, zaś osoby świadczące słuszne i podstawowe usługi zdrowotne będą stawały wobec zagrożeń; |
| --- | --- |

12.

wzywa rządy na całym świecie, by zagwarantowały neutralność działalności humanitarnej, gdyż w przeciwnym razie dziesiątki tysięcy ludzi będzie narażonych na choroby, zaś osoby świadczące słuszne i podstawowe usługi zdrowotne będą stawały wobec zagrożeń;

| 13. | jest głęboko zaniepokojony sytuacją kobiet w Pakistanie, zwłaszcza kobiet i dziewcząt, które podejmują aktywną działalność w społeczeństwie i spotykają się z pogróżkami ze strony Talików i innych ugrupowań ekstremistów; |
| --- | --- |

13.

jest głęboko zaniepokojony sytuacją kobiet w Pakistanie, zwłaszcza kobiet i dziewcząt, które podejmują aktywną działalność w społeczeństwie i spotykają się z pogróżkami ze strony Talików i innych ugrupowań ekstremistów;

| 14. | zachęca rząd Pakistanu, by przeprowadził kompleksową kampanię informacyjną, tak by uzyskać większe poparcie i zaangażowanie społeczeństwa pakistańskiego oraz wzmocnić poziom zaufania w odniesieniu do kampanii szczepień; w związku z tym wzywa rząd pakistański, by podjął dialog z liderami społeczności lokalnych, tak by zaradzić przyczynom leżącym u źródła problemu; |
| --- | --- |

14.

zachęca rząd Pakistanu, by przeprowadził kompleksową kampanię informacyjną, tak by uzyskać większe poparcie i zaangażowanie społeczeństwa pakistańskiego oraz wzmocnić poziom zaufania w odniesieniu do kampanii szczepień; w związku z tym wzywa rząd pakistański, by podjął dialog z liderami społeczności lokalnych, tak by zaradzić przyczynom leżącym u źródła problemu;

| 15. | sądzi, że media i społeczeństwo obywatelskie w Pakistanie, we współpracy z organizacjami międzynarodowymi i organizacjami pozarządowymi uczestniczącymi w działaniach humanitarnych, mają obowiązek przyczynić się do wzrostu wiedzy o istotnej i niezależnej roli, jaką odgrywają pracownicy służby zdrowia pomagający ludności; |
| --- | --- |

15.

sądzi, że media i społeczeństwo obywatelskie w Pakistanie, we współpracy z organizacjami międzynarodowymi i organizacjami pozarządowymi uczestniczącymi w działaniach humanitarnych, mają obowiązek przyczynić się do wzrostu wiedzy o istotnej i niezależnej roli, jaką odgrywają pracownicy służby zdrowia pomagający ludności;

| 16. | ponownie podkreśla gotowość UE do udzielenia pomocy w nadchodzących wyborach w Pakistanie, które będą miały zasadnicze znaczenie dla demokratycznej przyszłości tego kraju i stabilności w regionie; zauważa, że UE wciąż nie otrzymała od władz pakistańskich formalnego zaproszenia w tym względzie; |
| --- | --- |

16.

ponownie podkreśla gotowość UE do udzielenia pomocy w nadchodzących wyborach w Pakistanie, które będą miały zasadnicze znaczenie dla demokratycznej przyszłości tego kraju i stabilności w regionie; zauważa, że UE wciąż nie otrzymała od władz pakistańskich formalnego zaproszenia w tym względzie;

| 17. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wiceprzewodniczącej Komisji/Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, organizacji ONZ Kobiety, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Praw Człowieka ONZ, Unicef, WHO oraz rządowi i parlamentowi Pakistanu. |
| --- | --- |

17.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wiceprzewodniczącej Komisji/Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, organizacji ONZ Kobiety, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Praw Człowieka ONZ, Unicef, WHO oraz rządowi i parlamentowi Pakistanu.

---

(1)  Teksty przyjęte P7_TA(2012)0126.

---

III Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

Wtorek, 5 lutego 2013 r.

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/115 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/115

---

P7_TA(2013)0034

Szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (COM(2010)0767 – C7-0003/2011 – 2010/0370(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 024/17)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2010)0767), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2010)0767),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0003/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0003/2011),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 marca 2011 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 marca 2011 r. (1),

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 19 listopada 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 19 listopada 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A7-0319/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A7-0319/2011),

| 1. | przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;

| 2. | zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji, załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji, załączone do niniejszej rezolucji;

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 132 z 3.5.2011, s. 82.

---

P7_TC1-COD(2010)0370

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 229/2013.)

---

Załącznik do rezolucji ustawodawczej

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji

Z uwagi na specyfikę działań na rzecz rolnictwa na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, podejmowanych w ramach programu SAI, Parlament Europejski, Rada i Komisja oświadczają, że porozumienie osiągnięte w kwestiach dostosowania tego rozporządzenia nie będzie przesądzać o stanowisku żadnej z trzech wymienionych instytucji w sprawie podobnych kwestii, jakie mogą się pojawić w innych wnioskach ustawodawczych.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/116 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/116

---

P7_TA(2013)0035

Szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej (COM(2010)0498 – C7-0284/2010 – 2010/0256(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 024/18)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2010)0498), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2010)0498),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 42 akapit pierwszy oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0284/2010), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 42 akapit pierwszy oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0284/2010),

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 lutego 2011 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 lutego 2011 r. (1),

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 19 listopada 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 19 listopada 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 i art. 37 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 i art. 37 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Budżetowej i Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0321/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Budżetowej i Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0321/2011),

| 1. | zatwierdza poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji, załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji, załączone do niniejszej rezolucji;

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 4. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 107 z 6.4.2011, s. 33.

---

P7_TC1-COD(2010)0256

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 ustanawiającego szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 228/2013.)

---

Załącznik do rezolucji ustawodawczej

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji

Z uwagi na specyfikę działań na rzecz rolnictwa w najbardziej oddalonych regionach objętych programem POSEI Parlament Europejski, Rada i Komisja oświadczają, że porozumienie osiągnięte w kwestiach dostosowania tego rozporządzenia nie będzie przesądzać o stanowisku żadnej z trzech wymienionych instytucji w sprawie podobnych kwestii, jakie mogą się pojawić w innych wnioskach ustawodawczych.

---

Środa, 6 lutego 2013 r.

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/118 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/118

---

P7_TA(2013)0037

Porozumienie UE-USA na podstawie Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r.: zmiany koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. dotycząca projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., odnoszącego się do zmian koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej (12213/2012 – C7-0409/2012 – 2012/0167(NLE))

(Zgoda)

(2016/C 024/19)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (12213/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (12213/2012),

| — | uwzględniając projekt Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., odnoszącego się do zmian koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej (12214/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., odnoszącego się do zmian koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej (12214/2012),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 207 ust. 4 akapit pierwszy oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0409/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 207 ust. 4 akapit pierwszy oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0409/2012),

| — | uwzględniając art. 81 i art. 90 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 i art. 90 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0430/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0430/2012),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie porozumienia; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie porozumienia;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/118 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/118

---

P7_TA(2013)0038

Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2012)0709 – C7-0410/2012 – 2012/0335(NLE))

(Konsultacja)

(2016/C 024/20)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Radzie (COM(2012)0709), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Radzie (COM(2012)0709),

| — | uwzględniając art. 148 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0410/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 148 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0410/2012),

| — | uwzględniając art. 55 oraz art. 46 ust.1 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 oraz art. 46 ust.1 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0010/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0010/2013),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/119 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/119

---

P7_TA(2013)0039

Przejrzystość środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego (COM(2012)0084 – C7-0056/2012 – 2012/0035(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 024/21)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0084), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0084),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0056/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0056/2012),

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione przez Radę Narodową Austrii oraz Izbę Deputowanych Luksemburga na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione przez Radę Narodową Austrii oraz Izbę Deputowanych Luksemburga na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 lipca 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 lipca 2012 r. (1),

| — | uwzględniając art.55 i art. 37 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 i art. 37 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0015/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0015/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego(ją) przewodniczącego(cą) do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego(ją) przewodniczącego(cą) do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 299 z 4.10.2012, s. 81.

---

P7_TC1-COD(2012)0035

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/.../UE dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa Rady 89/105/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. dotycząca przejrzystości środków regulujących ustalanie cen na produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka oraz włączenia ich w zakres krajowego systemu ubezpieczeń zdrowotnych (3) została przyjęta w celu usunięcia zakłóceń wewnątrzwspólnotowego handlu produktami leczniczymi. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Rady 89/105/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. dotycząca przejrzystości środków regulujących ustalanie cen na produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka oraz włączenia ich w zakres krajowego systemu ubezpieczeń zdrowotnych (3) została przyjęta w celu usunięcia zakłóceń wewnątrzwspólnotowego handlu produktami leczniczymi.

| (2) | Aby uwzględnić rozwój rynku farmaceutycznego oraz krajowych strategii kontrolowania wydatków publicznych na produkty lecznicze, konieczne jest wprowadzenie zmian merytorycznych do wszystkich najważniejszych przepisów dyrektywy 89/105/EWG. W celu zachowania przejrzystości dyrektywę 89/105/EWG należy zatem uchylić i zastąpić niinejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(2)

Aby uwzględnić rozwój rynku farmaceutycznego oraz krajowych strategii kontrolowania wydatków publicznych na produkty lecznicze, konieczne jest wprowadzenie zmian merytorycznych do wszystkich najważniejszych przepisów dyrektywy 89/105/EWG. W celu zachowania przejrzystości dyrektywę 89/105/EWG należy zatem uchylić i zastąpić niinejszą dyrektywą.

| (3) | Przepisy Unii zapewniają zharmonizowane ramy dotyczące dopuszczania do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi. Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (4) produkty lecznicze mogą zostać wprowadzone do obrotu w Unii tylko wtedy, gdy zostanie udzielone pozwolenie na ich dopuszczenie do obrotu na podstawie oceny ich jakości, bezpieczeństwa i skuteczności. |
| --- | --- |

(3)

Przepisy Unii zapewniają zharmonizowane ramy dotyczące dopuszczania do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi. Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (4) produkty lecznicze mogą zostać wprowadzone do obrotu w Unii tylko wtedy, gdy zostanie udzielone pozwolenie na ich dopuszczenie do obrotu na podstawie oceny ich jakości, bezpieczeństwa i skuteczności.

| (4) | W ciągu ostatnich dziesięcioleci państwa członkowskie zmagały się z ciągłym wzrostem wydatków na produkty farmaceutyczne, co doprowadziło do przyjmowania coraz bardziej innowacyjnych i złożonych strategii w zakresie zarządzania konsumpcją produktów leczniczych w ramach krajowych systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Władze państw członkowskich wdrożyły przede wszystkim szeroki zakres środków służących kontrolowaniu przepisywania produktów leczniczych, regulowaniu cen tych produktów lub ustanawianiu warunków ich publicznego finansowania. Celem tych środków jest głównie promowanie zdrowia publicznego
  wszystkich obywateli
  poprzez zapewnienie dostępności odpowiednich dostaw
  skutecznych
  produktów leczniczych
  , na jednakowych warunkach dla wszystkich obywateli Unii,
  po racjonalnych kosztach przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności finansowej systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego

  wszystkim równego dostępu do wysokiej jakości opieki zdrowotnej
  .
  Środki te powinny mieć również na celu wspieranie badań naukowych i opracowywania nowych produktów leczniczych oraz wspieranie innowacji w dziedzinie medycyny. Produkty lecznicze określone w wykazie WHO jako podstawowe powinny być dostępne dla pacjentów we wszystkich państwach członkowskich, bez względu na wielkość rynku
  . [Popr. 3] |
| --- | --- |

(4)

W ciągu ostatnich dziesięcioleci państwa członkowskie zmagały się z ciągłym wzrostem wydatków na produkty farmaceutyczne, co doprowadziło do przyjmowania coraz bardziej innowacyjnych i złożonych strategii w zakresie zarządzania konsumpcją produktów leczniczych w ramach krajowych systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Władze państw członkowskich wdrożyły przede wszystkim szeroki zakres środków służących kontrolowaniu przepisywania produktów leczniczych, regulowaniu cen tych produktów lub ustanawianiu warunków ich publicznego finansowania. Celem tych środków jest głównie promowanie zdrowia publicznego
  wszystkich obywateli
  poprzez zapewnienie dostępności odpowiednich dostaw
  skutecznych
  produktów leczniczych
  , na jednakowych warunkach dla wszystkich obywateli Unii,
  po racjonalnych kosztach przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności finansowej systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego

  wszystkim równego dostępu do wysokiej jakości opieki zdrowotnej
  .
  Środki te powinny mieć również na celu wspieranie badań naukowych i opracowywania nowych produktów leczniczych oraz wspieranie innowacji w dziedzinie medycyny. Produkty lecznicze określone w wykazie WHO jako podstawowe powinny być dostępne dla pacjentów we wszystkich państwach członkowskich, bez względu na wielkość rynku
  . [Popr. 3]

| (4a) | Zapewnienie pacjentom dostępu do produktów leczniczych w całej Unii oraz faktycznej swobody przepływu towarów wymaga, by państwa członkowskie racjonalnie wykorzystywały metodę referencyjnego ustalania cen poprzez odniesienie do cen stosowanych w innych państwach, a dokładniej do państw członkowskich o porównywalnym poziomie dochodów. Udowodniono, że bezwarunkowe stosowanie ustalania cen w odniesieniu do cen zewnętrznych zmniejsza dostępność produktów leczniczych, gdyż może powodować ich brak w państwach członkowskich stosujących niższe ceny. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(4a)

Zapewnienie pacjentom dostępu do produktów leczniczych w całej Unii oraz faktycznej swobody przepływu towarów wymaga, by państwa członkowskie racjonalnie wykorzystywały metodę referencyjnego ustalania cen poprzez odniesienie do cen stosowanych w innych państwach, a dokładniej do państw członkowskich o porównywalnym poziomie dochodów. Udowodniono, że bezwarunkowe stosowanie ustalania cen w odniesieniu do cen zewnętrznych zmniejsza dostępność produktów leczniczych, gdyż może powodować ich brak w państwach członkowskich stosujących niższe ceny. [Popr. 4]

| (5) | Różnice między środkami krajowymi mogą utrudniać lub zakłócać wewnątrzunijny handel produktami leczniczymi oraz zakłócać konkurencję, wpływając tym samym bezpośrednio na funkcjonowanie rynku wewnętrznego produktów leczniczych. |
| --- | --- |

(5)

Różnice między środkami krajowymi mogą utrudniać lub zakłócać wewnątrzunijny handel produktami leczniczymi oraz zakłócać konkurencję, wpływając tym samym bezpośrednio na funkcjonowanie rynku wewnętrznego produktów leczniczych.

| (6) | Aby ograniczyć wpływ wspomnianych różnic na rynek wewnętrzny, środki krajowe powinny być zgodne z minimalnymi wymogami proceduralnymi, które umożliwiają zainteresowanym stronom sprawdzenie, czy środki te nie stanowią ograniczeń ilościowych przywozu lub wywozu bądź środków o równoważnym skutku.
  Wspomniane minimalne wymogi proceduralne powinny również gwarantować pewność prawną i zachowywanie przez właściwe organy przejrzystości w procesie podejmowania decyzji dotyczących cen produktów leczniczych oraz ich refundacji przez systemy powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, przy jednoczesnym wspieraniu wytwarzania produktów leczniczych, przyspieszaniu wprowadzania na rynek generycznych produktów leczniczych oraz zachęcaniu do opracowywania nowych produktów leczniczych i prowadzenia nad nimi badań.
  Wymogi te nie powinny jednak mieć wpływu na strategie tych państw członkowskich, które przy ustalaniu cen produktów leczniczych stosują głównie zasady wolnej konkurencji. Nie powinny mieć również wpływu na krajowe strategie dotyczące ustalania cen i określania systemów zabezpieczenia społecznego, chyba że w zakresie koniecznym do osiągnięcia przejrzystości w rozumieniu niniejszej dyrektywy oraz zapewnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(6)

Aby ograniczyć wpływ wspomnianych różnic na rynek wewnętrzny, środki krajowe powinny być zgodne z minimalnymi wymogami proceduralnymi, które umożliwiają zainteresowanym stronom sprawdzenie, czy środki te nie stanowią ograniczeń ilościowych przywozu lub wywozu bądź środków o równoważnym skutku.
  Wspomniane minimalne wymogi proceduralne powinny również gwarantować pewność prawną i zachowywanie przez właściwe organy przejrzystości w procesie podejmowania decyzji dotyczących cen produktów leczniczych oraz ich refundacji przez systemy powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, przy jednoczesnym wspieraniu wytwarzania produktów leczniczych, przyspieszaniu wprowadzania na rynek generycznych produktów leczniczych oraz zachęcaniu do opracowywania nowych produktów leczniczych i prowadzenia nad nimi badań.
  Wymogi te nie powinny jednak mieć wpływu na strategie tych państw członkowskich, które przy ustalaniu cen produktów leczniczych stosują głównie zasady wolnej konkurencji. Nie powinny mieć również wpływu na krajowe strategie dotyczące ustalania cen i określania systemów zabezpieczenia społecznego, chyba że w zakresie koniecznym do osiągnięcia przejrzystości w rozumieniu niniejszej dyrektywy oraz zapewnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego. [Popr. 5]

| (7) | Aby zapewnić skuteczność rynku wewnętrznego produktów leczniczych, niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do wszystkich produktów leczniczych stosowanych u ludzi w rozumieniu dyrektywy 2001/83/WE. |
| --- | --- |

(7)

Aby zapewnić skuteczność rynku wewnętrznego produktów leczniczych, niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do wszystkich produktów leczniczych stosowanych u ludzi w rozumieniu dyrektywy 2001/83/WE.

| (8) | Z uwagi na zróżnicowanie środków krajowych w zakresie zarządzania konsumpcją produktów leczniczych, regulowania ich cen lub ustanawiania warunków ich finansowania publicznego konieczne jest doprecyzowanie dyrektywy 89/105/EWG. W szczególności niniejsza dyrektywa powinna obejmować wszystkie typy środków opracowanych przez państwa członkowskie i mogących wpływać na rynek wewnętrzny. Od czasu przyjęcia dyrektywy 89/105/EWG procedury ustalania cen i refundacji ewoluowały i stały się bardziej skomplikowane. Niektóre państwa członkowskie stosowały wykładnię zawężającą zakres dyrektywy 89/105/EWG, jednak Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że wspomniane procedury ustalania cen i refundacji wchodzą w zakres dyrektywy 89/105/EWG z uwagi na cele tej dyrektywy oraz potrzebę zapewnienia jej skuteczności. Niniejsza dyrektywa powinna zatem odzwierciedlać zmiany w krajowej polityce w zakresie ustalania cen i refundacji. Z uwagi na istnienie szczegółowych przepisów i procedur w dziedzinie zamówień publicznych i dobrowolnych umów, środki krajowe związane z zamówieniami publicznymi i dobrowolnymi umowami powinny zostać wyłączone z zakresu niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(8)

Z uwagi na zróżnicowanie środków krajowych w zakresie zarządzania konsumpcją produktów leczniczych, regulowania ich cen lub ustanawiania warunków ich finansowania publicznego konieczne jest doprecyzowanie dyrektywy 89/105/EWG. W szczególności niniejsza dyrektywa powinna obejmować wszystkie typy środków opracowanych przez państwa członkowskie i mogących wpływać na rynek wewnętrzny. Od czasu przyjęcia dyrektywy 89/105/EWG procedury ustalania cen i refundacji ewoluowały i stały się bardziej skomplikowane. Niektóre państwa członkowskie stosowały wykładnię zawężającą zakres dyrektywy 89/105/EWG, jednak Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że wspomniane procedury ustalania cen i refundacji wchodzą w zakres dyrektywy 89/105/EWG z uwagi na cele tej dyrektywy oraz potrzebę zapewnienia jej skuteczności. Niniejsza dyrektywa powinna zatem odzwierciedlać zmiany w krajowej polityce w zakresie ustalania cen i refundacji. Z uwagi na istnienie szczegółowych przepisów i procedur w dziedzinie zamówień publicznych i dobrowolnych umów, środki krajowe związane z zamówieniami publicznymi i dobrowolnymi umowami powinny zostać wyłączone z zakresu niniejszej dyrektywy.

| (8a) | Właściwe organy oraz posiadacze zezwoleń na dopuszczenie do obrotu coraz częściej zawierają umowy umożliwiające pacjentom dostęp do nowatorskich metod leczenia w drodze włączania produktów leczniczych w zakres systemów powszechnej opieki zdrowotnej przy jednoczesnym nadzorowaniu z góry uzgodnionych elementów i przez określony czas, głównie aby zająć się kwestią niepewności dowodowej co do skuteczności lub względnej skuteczności, bądź właściwego zastosowania konkretnego produktu leczniczego. Czas określania warunków takich umów niejednokrotnie przekracza ustalone limity czasowe i uzasadnia wyłączenie takich umów z zakresu niniejszej dyrektywy. Umowy te powinny ograniczać się do dziedzin terapii, w których ich zawarcie ułatwi pacjentom skuteczny dostęp do nowatorskich produktów leczniczych lub umożliwi im dostęp do nich, pozostanie dobrowolne i nie będzie miało wpływu na prawo posiadacza zezwolenia na dopuszczenie do obrotu do złożenia wniosku zgodnie z niniejszą dyrektywą. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(8a)

Właściwe organy oraz posiadacze zezwoleń na dopuszczenie do obrotu coraz częściej zawierają umowy umożliwiające pacjentom dostęp do nowatorskich metod leczenia w drodze włączania produktów leczniczych w zakres systemów powszechnej opieki zdrowotnej przy jednoczesnym nadzorowaniu z góry uzgodnionych elementów i przez określony czas, głównie aby zająć się kwestią niepewności dowodowej co do skuteczności lub względnej skuteczności, bądź właściwego zastosowania konkretnego produktu leczniczego. Czas określania warunków takich umów niejednokrotnie przekracza ustalone limity czasowe i uzasadnia wyłączenie takich umów z zakresu niniejszej dyrektywy. Umowy te powinny ograniczać się do dziedzin terapii, w których ich zawarcie ułatwi pacjentom skuteczny dostęp do nowatorskich produktów leczniczych lub umożliwi im dostęp do nich, pozostanie dobrowolne i nie będzie miało wpływu na prawo posiadacza zezwolenia na dopuszczenie do obrotu do złożenia wniosku zgodnie z niniejszą dyrektywą. [Popr. 6]

| (9) | Wszelkie środki służące bezpośredniemu lub pośredniemu regulowaniu cen produktów leczniczych, a także wszelkie środki
  , w tym wymagane ewentualnie zalecenia,
  służące określeniu zasad objęcia tych produktów zakresem systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego powinny być oparte na
  przejrzystych,
  obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach, niezależnych od pochodzenia produktu, oraz powinny zapewniać zainteresowanym przedsiębiorstwom odpowiednie środki odwoławcze, w tym sądowe środki odwoławcze.
  zgodnie z procedurami krajowymi.
  Wymogi te powinny być w równym stopniu stosowane do środków krajowych, regionalnych lub lokalnych służących kontrolowaniu i zachęcaniu do przepisywania określonych produktów leczniczych, ponieważ za pomocą tych środków określa się również rzeczywiste włączenie danych produktów do systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(9)

Wszelkie środki służące bezpośredniemu lub pośredniemu regulowaniu cen produktów leczniczych, a także wszelkie środki
  , w tym wymagane ewentualnie zalecenia,
  służące określeniu zasad objęcia tych produktów zakresem systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego powinny być oparte na
  przejrzystych,
  obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach, niezależnych od pochodzenia produktu, oraz powinny zapewniać zainteresowanym przedsiębiorstwom odpowiednie środki odwoławcze, w tym sądowe środki odwoławcze.
  zgodnie z procedurami krajowymi.
  Wymogi te powinny być w równym stopniu stosowane do środków krajowych, regionalnych lub lokalnych służących kontrolowaniu i zachęcaniu do przepisywania określonych produktów leczniczych, ponieważ za pomocą tych środków określa się również rzeczywiste włączenie danych produktów do systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych. [Popr. 7]

| (9a) | Kryteria leżące u podstaw wszelkiej decyzji bezpośrednio lub pośrednio regulującej ceny produktów leczniczych, a także wszelkie środki służące określeniu zakresu, w jakim produkty lecznicze są objęte systemami powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, powinny obejmować ocenę niezaspokojonych potrzeb medycznych, korzyści klinicznych i społecznych oraz innowacji, zgodnie z opinią Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2012 r. dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego

   (5)

  . Kryteria te powinny również obejmować ochronę najsłabszych grup społecznych. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(9a)

Kryteria leżące u podstaw wszelkiej decyzji bezpośrednio lub pośrednio regulującej ceny produktów leczniczych, a także wszelkie środki służące określeniu zakresu, w jakim produkty lecznicze są objęte systemami powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, powinny obejmować ocenę niezaspokojonych potrzeb medycznych, korzyści klinicznych i społecznych oraz innowacji, zgodnie z opinią Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2012 r. dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego

   (5)

  . Kryteria te powinny również obejmować ochronę najsłabszych grup społecznych. [Popr. 8]

| (10) | Rozpatrywanie wniosków o zatwierdzenie ceny produktu leczniczego lub określenie zasad jego objęcia zakresem systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych nie powinno niepotrzebnie opóźniać wprowadzenia tego produktu do obrotu. W niniejszej dyrektywie należałoby zatem określić obowiązkowe terminy podejmowania decyzji krajowych. Aby ustanowione terminy były skuteczne, powinny obejmować okres od otrzymania wniosku do wejścia w życie odpowiedniej decyzji. W terminach tych należy uwzględnić
  zastosowanie się do wszelkich zaleceń i
  przeprowadzenie wszystkich ocen ekspertów, w tym w stosownych przypadkach ocen technologii medycznych, a także wszystkie etapy procedury administracyjnej konieczne do tego, aby decyzja została przyjęta i nabrała mocy prawnej. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(10)

Rozpatrywanie wniosków o zatwierdzenie ceny produktu leczniczego lub określenie zasad jego objęcia zakresem systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych nie powinno niepotrzebnie opóźniać wprowadzenia tego produktu do obrotu. W niniejszej dyrektywie należałoby zatem określić obowiązkowe terminy podejmowania decyzji krajowych. Aby ustanowione terminy były skuteczne, powinny obejmować okres od otrzymania wniosku do wejścia w życie odpowiedniej decyzji. W terminach tych należy uwzględnić
  zastosowanie się do wszelkich zaleceń i
  przeprowadzenie wszystkich ocen ekspertów, w tym w stosownych przypadkach ocen technologii medycznych, a także wszystkie etapy procedury administracyjnej konieczne do tego, aby decyzja została przyjęta i nabrała mocy prawnej. [Popr. 9]

| (10a) | Dla ułatwienia przestrzegania tych terminów przydatne może być, aby wnioskodawcy rozpoczynali procedury odnoszące się do zatwierdzania cen lub do włączenia danego produktu leczniczego do systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego jeszcze przed oficjalnym przyznaniem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. W tym celu państwa członkowskie mogą umożliwić wnioskodawcom składanie wniosków niezwłocznie po wydaniu pozytywnej opinii w sprawie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu odpowiednio przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi lub przez organ krajowy odpowiedzialny za procedurę udzielania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu. W takich przypadkach bieg terminów powinien liczyć się od oficjalnego odbioru pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(10a)

Dla ułatwienia przestrzegania tych terminów przydatne może być, aby wnioskodawcy rozpoczynali procedury odnoszące się do zatwierdzania cen lub do włączenia danego produktu leczniczego do systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego jeszcze przed oficjalnym przyznaniem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. W tym celu państwa członkowskie mogą umożliwić wnioskodawcom składanie wniosków niezwłocznie po wydaniu pozytywnej opinii w sprawie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu odpowiednio przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi lub przez organ krajowy odpowiedzialny za procedurę udzielania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu. W takich przypadkach bieg terminów powinien liczyć się od oficjalnego odbioru pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. [Popr. 10]

| (10b) | Unijne wsparcie współpracy w zakresie oceny technologii medycznych zgodnie z art. 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej

   (6)

  ma na celu optymalizację i koordynację oceny technologii medycznych, co w ostatecznym rozrachunku doprowadzi również do skrócenia terminów procesów wyceny i zwrotu kosztów produktów leczniczych, w stosunku do których państwa członkowskie stosują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego. Ocena ta obejmuje w szczególności informację o względnej skuteczności technologii medycznych, a także – w stosownych przypadkach – o ich skuteczności w krótkiej i długiej perspektywie czasowej, uwzględnia ona również większe korzyści gospodarcze i społeczne lub opłacalność ocenianego produktu leczniczego zgodnie z metodyką właściwych organów. Ocena technologii medycznych to proces multidyscyplinarny, który podsumowuje informacje o medycznych, społecznych, ekonomicznych i etycznych aspektach stosowania technologii medycznej w sposób systematyczny, przejrzysty, bezstronny i pełny. Jej celem jest stworzenie podstawy do kształtowania bezpiecznej i skutecznej polityki zdrowotnej skupionej na pacjentach i dążącej do optymalnego wykorzystania środków finansowych. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(10b)

Unijne wsparcie współpracy w zakresie oceny technologii medycznych zgodnie z art. 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej

   (6)

  ma na celu optymalizację i koordynację oceny technologii medycznych, co w ostatecznym rozrachunku doprowadzi również do skrócenia terminów procesów wyceny i zwrotu kosztów produktów leczniczych, w stosunku do których państwa członkowskie stosują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego. Ocena ta obejmuje w szczególności informację o względnej skuteczności technologii medycznych, a także – w stosownych przypadkach – o ich skuteczności w krótkiej i długiej perspektywie czasowej, uwzględnia ona również większe korzyści gospodarcze i społeczne lub opłacalność ocenianego produktu leczniczego zgodnie z metodyką właściwych organów. Ocena technologii medycznych to proces multidyscyplinarny, który podsumowuje informacje o medycznych, społecznych, ekonomicznych i etycznych aspektach stosowania technologii medycznej w sposób systematyczny, przejrzysty, bezstronny i pełny. Jej celem jest stworzenie podstawy do kształtowania bezpiecznej i skutecznej polityki zdrowotnej skupionej na pacjentach i dążącej do optymalnego wykorzystania środków finansowych. [Popr. 11]

| (11) | Terminy włączania produktów leczniczych w zakres systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych określone w dyrektywie 89/105/EWG są obowiązkowe, co wyjaśnia orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości. Doświadczenia pokazują, że terminy te nie zawsze są przestrzegane oraz że istnieje potrzeba zagwarantowania pewności prawa i udoskonalenia przepisów proceduralnych dotyczących włączania produktów leczniczych w zakres systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych. Należy zatem ustanowić procedurę skutecznych i szybkich środków odwoławczych. |
| --- | --- |

(11)

Terminy włączania produktów leczniczych w zakres systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych określone w dyrektywie 89/105/EWG są obowiązkowe, co wyjaśnia orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości. Doświadczenia pokazują, że terminy te nie zawsze są przestrzegane oraz że istnieje potrzeba zagwarantowania pewności prawa i udoskonalenia przepisów proceduralnych dotyczących włączania produktów leczniczych w zakres systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych. Należy zatem ustanowić procedurę skutecznych i szybkich środków odwoławczych.

| (12) | W komunikacie z dnia 8 lipca 2009 r. pt. „Streszczenie sprawozdania z badania sektora farmaceutyczego” Komisja wykazała, że procedury ustalania cen i refundacji często powodują zbędne opóźnienia we wprowadzaniu leków

  lub biopodobnych produktów leczniczych
  na rynki unijne. Zatwierdzenie ceny leków generycznych
  lub biopodobnych
  oraz
  objęcie
  ich objęcie zakresem systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych nie powinno wymagać żadnych nowych lub szczegółowych ocen w przypadku, gdy produkt referencyjny został już wyceniony i włączony do zakresu systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych. Właściwe jest zatem skrócenie terminów mających zastosowanie do leków generycznych
  lub biopodobnych
  , jeżeli powyższe warunki zostały spełnione. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(12)

W komunikacie z dnia 8 lipca 2009 r. pt. „Streszczenie sprawozdania z badania sektora farmaceutyczego” Komisja wykazała, że procedury ustalania cen i refundacji często powodują zbędne opóźnienia we wprowadzaniu leków

  lub biopodobnych produktów leczniczych
  na rynki unijne. Zatwierdzenie ceny leków generycznych
  lub biopodobnych
  oraz
  objęcie
  ich objęcie zakresem systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych nie powinno wymagać żadnych nowych lub szczegółowych ocen w przypadku, gdy produkt referencyjny został już wyceniony i włączony do zakresu systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych. Właściwe jest zatem skrócenie terminów mających zastosowanie do leków generycznych
  lub biopodobnych
  , jeżeli powyższe warunki zostały spełnione. [Popr. 12]

| (13) | Sądowe środki odwoławcze dostępne w państwach członkowskich odgrywają ograniczoną rolę w zapewnianiu zgodności z terminami ze względu na często długotrwałe postępowanie w sprawach podlegających jurysdykcji krajowej, które zniechęca zainteresowane przedsiębiorstwa do wszczynania postępowania sądowego. Konieczne jest zatem ustanowienie skutecznych mechanizmów
  szybkiego rozstrzygania naruszeń przepisów w drodze negocjacji administracyjnych przed wszczęciem postępowania sądowego, a także mechanizmów
  kontroli i egzekwowania zgodności z terminami podejmowania decyzji dotyczących ustalania cen i refundacji.
  W tym celu państwa członkowskie mogą wyznaczyć organ administracyjny, przy czym może to być organ już istniejący. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(13)

Sądowe środki odwoławcze dostępne w państwach członkowskich odgrywają ograniczoną rolę w zapewnianiu zgodności z terminami ze względu na często długotrwałe postępowanie w sprawach podlegających jurysdykcji krajowej, które zniechęca zainteresowane przedsiębiorstwa do wszczynania postępowania sądowego. Konieczne jest zatem ustanowienie skutecznych mechanizmów
  szybkiego rozstrzygania naruszeń przepisów w drodze negocjacji administracyjnych przed wszczęciem postępowania sądowego, a także mechanizmów
  kontroli i egzekwowania zgodności z terminami podejmowania decyzji dotyczących ustalania cen i refundacji.
  W tym celu państwa członkowskie mogą wyznaczyć organ administracyjny, przy czym może to być organ już istniejący. [Popr. 13]

| (14) | Jakość, bezpieczeństwo i skuteczność produktów leczniczych, w tym biorównoważność leków generycznych
  i biopodobieństwo biopodobnych produktów leczniczych
  z produktem referencyjnym, ustala się w ramach procedur wydawania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu. W ramach procedur

  decyzji
  dotyczących ustalania cen i refundacji państwa członkowskie

  właściwe ograny odpowiedzialne za podejmowanie tych decyzji
  nie powinny zatem przeprowadzać ponownej oceny elementów, na których opiera się pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, w tym jakości, bezpieczeństwa, skuteczności lub biorównoważności
  lub biopodobieństwa
  danego produktu leczniczego.
  Podobnie w przypadku sierocych produktów leczniczych właściwe organy nie powinny dokonywać ponownej oceny kryteriów uznawania leków za leki sieroce. Jednakże właściwe organy powinny mieć pełny dostęp do danych wykorzystywanych przez organy udzielające pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, a także powinny mieć możliwość włączenia lub pozyskania dodatkowych odnośnych danych w celu dokonania oceny produktu leczniczego z myślą o włączeniu go do systemu powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(14)

Jakość, bezpieczeństwo i skuteczność produktów leczniczych, w tym biorównoważność leków generycznych
  i biopodobieństwo biopodobnych produktów leczniczych
  z produktem referencyjnym, ustala się w ramach procedur wydawania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu. W ramach procedur

  decyzji
  dotyczących ustalania cen i refundacji państwa członkowskie

  właściwe ograny odpowiedzialne za podejmowanie tych decyzji
  nie powinny zatem przeprowadzać ponownej oceny elementów, na których opiera się pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, w tym jakości, bezpieczeństwa, skuteczności lub biorównoważności
  lub biopodobieństwa
  danego produktu leczniczego.
  Podobnie w przypadku sierocych produktów leczniczych właściwe organy nie powinny dokonywać ponownej oceny kryteriów uznawania leków za leki sieroce. Jednakże właściwe organy powinny mieć pełny dostęp do danych wykorzystywanych przez organy udzielające pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, a także powinny mieć możliwość włączenia lub pozyskania dodatkowych odnośnych danych w celu dokonania oceny produktu leczniczego z myślą o włączeniu go do systemu powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych. [Popr. 14]

| (14a) | Brak ponownej oceny elementów, na których opiera się pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w ramach procedur ustalania cen i refundacji nie powinien jednak uniemożliwiać właściwym organom zwracania się o dane wygenerowane w procesie dopuszczania do obrotu, uzyskiwania do nich dostępu i wykorzystywania ich do celu oceny technologii medycznych. Wzajemne przekazywanie sobie danych przez właściwe organy odpowiedzialne za udzielanie pozwoleń na dopuszczenie do obrotu oraz ustalanie cen i refundacje powinno być możliwe na szczeblu krajowym, jeżeli takie przekazywanie danych jest praktykowane. Właściwe organy powinny również być w stanie włączyć do oceny technologii medycznych dodatkowe odnośne dane lub je wygenerować. [Popr. 15] |
| --- | --- |

(14a)

Brak ponownej oceny elementów, na których opiera się pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w ramach procedur ustalania cen i refundacji nie powinien jednak uniemożliwiać właściwym organom zwracania się o dane wygenerowane w procesie dopuszczania do obrotu, uzyskiwania do nich dostępu i wykorzystywania ich do celu oceny technologii medycznych. Wzajemne przekazywanie sobie danych przez właściwe organy odpowiedzialne za udzielanie pozwoleń na dopuszczenie do obrotu oraz ustalanie cen i refundacje powinno być możliwe na szczeblu krajowym, jeżeli takie przekazywanie danych jest praktykowane. Właściwe organy powinny również być w stanie włączyć do oceny technologii medycznych dodatkowe odnośne dane lub je wygenerować. [Popr. 15]

| (15) | Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE prawa własności intelektualnej nie stanowią ważnej podstawy do odmowy wydania, zawieszenia lub wycofania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Z tych samych względów wnioski, procedury decyzyjne i decyzje dotyczące regulowania cen produktów leczniczych lub ich objęcia zakresem systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych należy uznawać za procedury administracyjne, które jako takie są niezależne od egzekwowania praw własności intelektualnej. Rozpatrując wniosek dotyczący
  biorównoważnego
  leku generycznego
  lub biopodobnego produktu leczniczego
  , organy krajowe odpowiedzialne za te procedury nie powinny żądać informacji na temat statusu patentowego referencyjnego produktu leczniczego i nie

  , lecz
  powinny
  móc
  oceniać zasadności

  zasadność
  domniemanego naruszenia praw własności intelektualnej, jeżeli następstwem wydanej decyzji ma być wytwarzanie lub wprowadzenie do obrotu danego leku generycznego
  lub biopodobnego produktu leczniczego
  .
  Ta odpowiedzialność powinna nadal spoczywać na państwach członkowskich. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności państw członkowskich

  . W rezultacie

  w zakresie rozpatrywania informacji
  kwestie związane z własnością intelektualną nie powinny kolidować z procedurami ustalania cen i refundacji
  leków generycznych
  przeprowadzanymi w państwach członkowskich ani być przyczyną opóźniania tych procedur. [Popr. 16] |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE prawa własności intelektualnej nie stanowią ważnej podstawy do odmowy wydania, zawieszenia lub wycofania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Z tych samych względów wnioski, procedury decyzyjne i decyzje dotyczące regulowania cen produktów leczniczych lub ich objęcia zakresem systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych należy uznawać za procedury administracyjne, które jako takie są niezależne od egzekwowania praw własności intelektualnej. Rozpatrując wniosek dotyczący
  biorównoważnego
  leku generycznego
  lub biopodobnego produktu leczniczego
  , organy krajowe odpowiedzialne za te procedury nie powinny żądać informacji na temat statusu patentowego referencyjnego produktu leczniczego i nie

  , lecz
  powinny
  móc
  oceniać zasadności

  zasadność
  domniemanego naruszenia praw własności intelektualnej, jeżeli następstwem wydanej decyzji ma być wytwarzanie lub wprowadzenie do obrotu danego leku generycznego
  lub biopodobnego produktu leczniczego
  .
  Ta odpowiedzialność powinna nadal spoczywać na państwach członkowskich. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności państw członkowskich

  . W rezultacie

  w zakresie rozpatrywania informacji
  kwestie związane z własnością intelektualną nie powinny kolidować z procedurami ustalania cen i refundacji
  leków generycznych
  przeprowadzanymi w państwach członkowskich ani być przyczyną opóźniania tych procedur. [Popr. 16]

| (15a) | Państwa członkowskie powinny zagwarantować, zgodnie z praktyką krajową, publiczny dostęp do dokumentów i informacji w odpowiedniej publikacji, która może mieć również formę elektroniczną i być dostępna w internecie. Powinny one również zadbać o to, by dostarczane informacje były zrozumiałe i podawane w rozsądnej ilości. Komisja i państwa członkowskie powinny także zbadać, w jaki sposób można kontynuować współpracę nad funkcjonowaniem bazy danych dotyczących informacji o cenach (EURIPID), która zapewnia całej Unii wartość dodaną w postaci przejrzystości cen. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(15a)

Państwa członkowskie powinny zagwarantować, zgodnie z praktyką krajową, publiczny dostęp do dokumentów i informacji w odpowiedniej publikacji, która może mieć również formę elektroniczną i być dostępna w internecie. Powinny one również zadbać o to, by dostarczane informacje były zrozumiałe i podawane w rozsądnej ilości. Komisja i państwa członkowskie powinny także zbadać, w jaki sposób można kontynuować współpracę nad funkcjonowaniem bazy danych dotyczących informacji o cenach (EURIPID), która zapewnia całej Unii wartość dodaną w postaci przejrzystości cen. [Popr. 17]

| (15b) | Zasada przejrzystości, rzetelności i niezależności procesu podejmowania decyzji przez właściwe organy krajowe powinna zostać zagwarantowana poprzez podanie do publicznej wiadomości nazwisk ekspertów zasiadających w organach odpowiedzialnych za decyzje dotyczące wyceny i refundacji, łącznie z oświadczeniami tych ekspertów o braku konfliktu interesów i etapami procedury prowadzącymi do decyzji o wycenie i refundacji. [Popr. 18] |
| --- | --- |

(15b)

Zasada przejrzystości, rzetelności i niezależności procesu podejmowania decyzji przez właściwe organy krajowe powinna zostać zagwarantowana poprzez podanie do publicznej wiadomości nazwisk ekspertów zasiadających w organach odpowiedzialnych za decyzje dotyczące wyceny i refundacji, łącznie z oświadczeniami tych ekspertów o braku konfliktu interesów i etapami procedury prowadzącymi do decyzji o wycenie i refundacji. [Popr. 18]

| (16) | Państwa członkowskie często zmieniały swoje systemy ubezpieczeń zdrowotnych lub przyjmowały nowe środki wchodzące w zakres dyrektywy 89/105/EWG. Konieczne jest zatem ustanowienie mechanizmów

  mechanizmu
  informowania, aby z jednej strony zapewnić konsultacje z

  ze wszystkimi
  zainteresowanymi stronami, a z drugiej strony ułatwić dialog z Komisją służący zapobieżeniu trudnościom związanym ze stosowaniem niniejszej dyrektywy

  w tym z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego
  . [Popr. 19] |
| --- | --- |

(16)

Państwa członkowskie często zmieniały swoje systemy ubezpieczeń zdrowotnych lub przyjmowały nowe środki wchodzące w zakres dyrektywy 89/105/EWG. Konieczne jest zatem ustanowienie mechanizmów

  mechanizmu
  informowania, aby z jednej strony zapewnić konsultacje z

  ze wszystkimi
  zainteresowanymi stronami, a z drugiej strony ułatwić dialog z Komisją służący zapobieżeniu trudnościom związanym ze stosowaniem niniejszej dyrektywy

  w tym z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego
  . [Popr. 19]

| (17) | Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, mianowicie ustanowienie zasad minimalnej przejrzystości, aby zapewnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie z uwagi na różne rozumienie i stosowanie pojęcia przejrzystości środków krajowych w poszczególnych państwach członkowskich, zaś działanie Unii zapewni lepsze jego osiągnięcie ze względu na skalę działania, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(17)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, mianowicie ustanowienie zasad minimalnej przejrzystości, aby zapewnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie z uwagi na różne rozumienie i stosowanie pojęcia przejrzystości środków krajowych w poszczególnych państwach członkowskich, zaś działanie Unii zapewni lepsze jego osiągnięcie ze względu na skalę działania, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (18) | Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji w sprawie dokumentów wyjaśniających z 28 września 2011 r. (7) państwa członkowskie zobowiązały się dołączyć, w uzasadnionych przypadkach, do zgłoszenia środków transpozycji co najmniej jeden dokument wyjaśniający powiązanie między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycji. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy prawodawca uznaje przekazywanie takich dokumentów za uzasadnione, |
| --- | --- |

(18)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji w sprawie dokumentów wyjaśniających z 28 września 2011 r. (7) państwa członkowskie zobowiązały się dołączyć, w uzasadnionych przypadkach, do zgłoszenia środków transpozycji co najmniej jeden dokument wyjaśniający powiązanie między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycji. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy prawodawca uznaje przekazywanie takich dokumentów za uzasadnione,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Rozdział I

Zakres i definicje

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby wszelkie środki krajowe, regionalne lub lokalne określone w przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, służące kontrolowaniu cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi lub określaniu zakresu produktów leczniczych objętych systemami powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, w tym stopnia i warunków takiego objęcia, były zgodne z wymogami niniejszej dyrektywy.
  Państwa członkowskie dbają o to, by środki te nie były powielane na ich terytorium na szczeblu regionalnym lub lokalnym. [Popr. 20]

2.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:

| a) | dobrowolnych umów zawartych
  dobrowolnie
  między organami publicznymi a posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
  , aby włączyć produkt leczniczy w zakres systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych, a jednocześnie monitorować elementy wcześniej uzgodnione przez strony, dotyczące skuteczności lub względnej skuteczności, bądź właściwego zastosowania danego
  produktu leczniczego, aby umożliwić skuteczne udostępnianie

  a także w celu umożliwienia skutecznego udostępniania
  tego produktu leczniczego pacjentom na określonych warunkach
  i w uzgodnionym okresie czasu
  ; [Popr. 21] |
| --- | --- |

a)

dobrowolnych umów zawartych
  dobrowolnie
  między organami publicznymi a posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
  , aby włączyć produkt leczniczy w zakres systemu publicznych ubezpieczeń zdrowotnych, a jednocześnie monitorować elementy wcześniej uzgodnione przez strony, dotyczące skuteczności lub względnej skuteczności, bądź właściwego zastosowania danego
  produktu leczniczego, aby umożliwić skuteczne udostępnianie

  a także w celu umożliwienia skutecznego udostępniania
  tego produktu leczniczego pacjentom na określonych warunkach
  i w uzgodnionym okresie czasu
  ; [Popr. 21]

| b) | środków krajowych mających na celu ustalanie cen lub warunków objęcia produktów leczniczych zakresem systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, podlegających krajowemu lub unijnemu prawodawstwu w obszarze zamówień publicznych, w szczególności dyrektywie Rady 89/665/EWG (8), dyrektywie Rady 92/13/EWG (9) oraz dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/18/WE (10). |
| --- | --- |

b)

środków krajowych mających na celu ustalanie cen lub warunków objęcia produktów leczniczych zakresem systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, podlegających krajowemu lub unijnemu prawodawstwu w obszarze zamówień publicznych, w szczególności dyrektywie Rady 89/665/EWG (8), dyrektywie Rady 92/13/EWG (9) oraz dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/18/WE (10).

Przepisy niniejszej dyrektywy stosują się do środków mających na celu określenie, które produkty lecznicze można włączyć do umów lub procedur udzielania zamówień publicznych.
  Zgodnie z prawem unijnym i prawem krajowym dotyczącym tajemnicy handlowej, podstawowe informacje dotyczące produktów leczniczych, zawarte w umowach lub procedurach udzielania zamówień publicznych, takie jak nazwa produktu oraz nazwa posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, podawane są do wiadomości publicznej po zawarciu umów lub sfinalizowaniu procedur. [Popr. 22]

3.   Żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie stanowi podstawy do wprowadzenia do obrotu produktu leczniczego, dla którego nie otrzymano pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, jak przewidziano w art. 6 dyrektywy 2001/83/WE.

3a.
     
  Niniejsza dyrektywa nie może poddawać w wątpliwość już wydanego na postawie art. 6 dyrektywy 2001/83/WE pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. [Popr. 23]

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| (1) | „produkt leczniczy” oznacza produkt leczniczy w rozumieniu art. 1 dyrektywy 2001/83/WE; |
| --- | --- |

(1)

„produkt leczniczy” oznacza produkt leczniczy w rozumieniu art. 1 dyrektywy 2001/83/WE;

| (2) | „referencyjny produkt leczniczy” oznacza referencyjny produkt leczniczy w rozumieniu art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE; |
| --- | --- |

(2)

„referencyjny produkt leczniczy” oznacza referencyjny produkt leczniczy w rozumieniu art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE;

| (3) | „generyczny produkt leczniczy” oznacza generyczny produkt leczniczy w rozumieniu art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE; |
| --- | --- |

(3)

„generyczny produkt leczniczy” oznacza generyczny produkt leczniczy w rozumieniu art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE;

| (3a) | „biopodobny produkt leczniczy” oznacza podobny biologiczny produkt leczniczy, zatwierdzony zgodnie z art. 10 ust. 4 dyrektywy 2001/83/WE; [Popr. 24] |
| --- | --- |

(3a)

„biopodobny produkt leczniczy” oznacza podobny biologiczny produkt leczniczy, zatwierdzony zgodnie z art. 10 ust. 4 dyrektywy 2001/83/WE; [Popr. 24]

| (4) | „technologia medyczna” oznacza technologię medyczną w rozumieniu art. 3 lit. l) dyrektywy 2011/24/UE; |
| --- | --- |

(4)

„technologia medyczna” oznacza technologię medyczną w rozumieniu art. 3 lit. l) dyrektywy 2011/24/UE;

| (5) | „ocena technologii medycznych” oznacza ocenę względnej skuteczności

  , która jako minimum przewiduje względną skuteczność
  lub krótko- i długoterminowej skuteczności

  długoterminową skuteczność
  danego produktu leczniczego w porównaniu z innymi technologiami
  lub interwencjami
  medycznymi stosowanymi w leczeniu przedmiotowego

  danego
  schorzenia. [Popr. 25] |
| --- | --- |

(5)

„ocena technologii medycznych” oznacza ocenę względnej skuteczności

  , która jako minimum przewiduje względną skuteczność
  lub krótko- i długoterminowej skuteczności

  długoterminową skuteczność
  danego produktu leczniczego w porównaniu z innymi technologiami
  lub interwencjami
  medycznymi stosowanymi w leczeniu przedmiotowego

  danego
  schorzenia. [Popr. 25]

| (5a) | „dobrowolna umowa” oznacza umowę zawartą między organami publicznymi a posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, której zawarcie nie jest obowiązkowe ani wymagane przez prawo, a umowa ta nie jest jedyną alternatywą umożliwiającą włączenie do krajowego systemu ustalania cen i refundacji. [Popr. 26] |
| --- | --- |

(5a)

„dobrowolna umowa” oznacza umowę zawartą między organami publicznymi a posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, której zawarcie nie jest obowiązkowe ani wymagane przez prawo, a umowa ta nie jest jedyną alternatywą umożliwiającą włączenie do krajowego systemu ustalania cen i refundacji. [Popr. 26]

| (5b) | „grupy społeczne podatne na zagrożenia” oznaczają te grupy społeczne, które są najbardziej narażone na wpływ środków określających zakres, w jakim produkty lecznicze będą objęte systemami powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, takie jak dzieci, emeryci i renciści, bezrobotni, osoby wymagające leków sierocych oraz przewlekle chorzy. [Popr. 27] |
| --- | --- |

(5b)

„grupy społeczne podatne na zagrożenia” oznaczają te grupy społeczne, które są najbardziej narażone na wpływ środków określających zakres, w jakim produkty lecznicze będą objęte systemami powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, takie jak dzieci, emeryci i renciści, bezrobotni, osoby wymagające leków sierocych oraz przewlekle chorzy. [Popr. 27]

Rozdział II

Ustalanie cen produktów leczniczych

Artykuł 3

Zatwierdzanie cen

1.   Jeżeli wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego jest dozwolone wyłącznie po zatwierdzeniu ceny takiego produktu przez właściwe organy zainteresowanego państwa członkowskiego, zastosowanie mają przepisy ust. 2–9.

2.   Państwa członkowskie zapewniają posiadaczowi pozwolenia na dopuszczenie do obrotu możliwość złożenia wniosku o zatwierdzenie ceny
  po tym, jak przyznano mu pozwolenie na dopuszczenie produktu do obrotu. Państwa członkowskie mogą również zapewnić podmiotom ubiegającym się o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu możliwość składania wniosków o zatwierdzenie ceny, jak tylko Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającym wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającym Europejską Agencję Leków

   (11)

  lub właściwy organ krajowy wyda pozytywną opinię w sprawie przyznania pozwolenia na dopuszczenie danego produktu leczniczego do obrotu.
  Właściwe organy dostarczają wnioskodawcy oficjalne potwierdzenie odbioru
  w ciągu 10 dni od daty otrzymania wniosku
  . [Popr. 28]

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby decyzja dotycząca ceny, jaką można stosować w stosunku do danego produktu leczniczego, została podjęta i przekazana wnioskodawcy w terminie 60 dni

  90 dni
  od daty otrzymania wniosku złożonego przez posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, zgodnie z wymogami obowiązującymi w zainteresowanym państwie członkowskim. W przypadku produktów leczniczych, w odniesieniu do których państwa członkowskie wykorzystują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego, termin ten wynosi natomiast 90 dni. W przypadku generycznych produktów leczniczych termin ten wynosi 15 dni

  30 dni
  , pod warunkiem że właściwe organy zatwierdziły cenę referencyjnego produktu leczniczego.
  We właściwych przypadkach państwa członkowskie wykorzystują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego służącego ustalaniu cen produktów leczniczych. [Popr. 29]

4.   Państwa członkowskie szczegółowo określają informacje i dokumenty, które musi przedstawić wnioskodawca.

5.   Jeżeli informacje dołączone do wniosku są niewystarczające, właściwe organy niezwłocznie powiadamiają wnioskodawcę o tym, jakie szczegółowe informacje dodatkowe są wymagane, i podejmują ostateczną decyzję w terminie 60 dni

  90 dni
  od daty otrzymania takich dodatkowych informacji. W przypadku produktów leczniczych, w odniesieniu do których państwa członkowskie wykorzystują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego, termin ten wynosi natomiast 90 dni. W przypadku generycznych produktów leczniczych termin ten wynosi w każdym wypadku 15 dni

  30 dni
  , pod warunkiem że właściwe organy zatwierdziły cenę referencyjnego produktu leczniczego. Państwa członkowskie nie żądają żadnych dodatkowych informacji, których nie wymagają wyraźnie przepisy krajowe ani wytyczne administracyjne.
  [Popr. 30]

6.   Jeżeli decyzja nie zostanie podjęta w terminie określonym w ust. 3 i 5, wnioskodawca ma prawo wprowadzić produkt do obrotu po cenie zaproponowanej we wniosku.

7.   Jeżeli właściwe organy podejmują decyzję o odmowie wydania zezwolenia na wprowadzenie danego produktu leczniczego do obrotu po cenie zaproponowanej przez wnioskodawcę, wówczas decyzja taka musi zawierać uzasadnienie oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach oraz wszelkie oceny, ekspertyzy lub zalecenia, które stanowiły podstawę do jej wydania. Wnioskodawca zostaje poinformowany o wszystkich dostępnych środkach odwoławczych, w tym o sądowych środkach odwoławczych, oraz o terminach przewidzianych na skorzystanie z takich środków.

8.   Państwa członkowskie podają w odpowiedniej publikacji i przedstawiają Komisji kryteria, które właściwe organy muszą uwzględnić przy zatwierdzaniu cen produktów leczniczych.
  Kryteria te, a także informacje o organach decyzyjnych na szczeblu krajowym lub regionalnym są podawane do wiadomości publicznej. [Popr. 31]

9.   Jeżeli właściwe organy z własnej inicjatywy podejmują decyzję o obniżeniu ceny określonego produktu leczniczego, wówczas decyzja taka musi zawierać uzasadnienie oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach oraz wszelkie oceny, ekspertyzy lub zalecenia, które stanowiły podstawę do jej wydania. Podjętą decyzję przedstawia się posiadaczowi pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, którego informuje się o wszystkich dostępnych środkach odwoławczych, w tym o sądowych środkach odwoławczych, oraz o terminach przewidzianych na skorzystanie z takich środków.
  Decyzję wraz z podsumowaniem przyczyn jej podjęcia podaje się niezwłocznie do wiadomości publicznej. [Popr. 32]

Artykuł 4

Podwyższanie cen

1.   Nie naruszając przepisów art. 5, przepisy ust. 2–6 mają zastosowanie, jeżeli podwyższenie ceny produktu leczniczego jest dozwolone wyłącznie po uzyskaniu wcześniejszej zgody właściwych organów.

2.   Państwa członkowskie zapewniają posiadaczowi pozwolenia na dopuszczenie do obrotu możliwość złożenia w dowolnym momencie wniosku o podwyższenie ceny produktu
  zgodnie z prawem krajowym
  . Właściwe organy dostarczają wnioskodawcy oficjalne potwierdzenie odbioru
  w ciągu 10 dni od daty otrzymania wniosku
  . [Popr. 33]

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby decyzja w sprawie
  przyjęcia lub odrzucenia
  wniosku o podwyższenie ceny danego produktu leczniczego złożonego zgodnie z wymogami obowiązującymi w zainteresowanym państwie członkowskim przez posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu została podjęta i przekazana wnioskodawcy w terminie 60 dni

  90 dni
  od daty otrzymania takiego wniosku. [Popr. 34]

W przypadku wyjątkowo dużej liczby wniosków termin określony w akapicie pierwszym można przedłużyć tylko jeden raz o kolejne 60 dni. Wnioskodawca zostaje powiadomiony o takim przedłużeniu przed wygaśnięciem terminu określonego w akapicie pierwszym.

4.   Państwa członkowskie szczegółowo określają informacje i dokumenty, które musi przedstawić wnioskodawca.

Wnioskodawca przedstawia właściwym organom odpowiednie informacje, w tym szczegóły dotyczące zdarzeń, które wystąpiły od czasu ostatniego ustalenia ceny produktu leczniczego i które, jego zdaniem, uzasadniają podwyżkę ceny, której dotyczy wniosek. Jeżeli informacje dołączone do wniosku są niewystarczające, właściwe organy niezwłocznie powiadamiają wnioskodawcę o tym, jakie szczegółowe informacje dodatkowe są wymagane, i podejmują ostateczną decyzję w terminie 60 dni

  90 dni
  od daty otrzymania takich dodatkowych informacji. Państwa członkowskie nie żądają żadnych dodatkowych informacji, których nie wymagają wyraźnie przepisy krajowe ani wytyczne administracyjne.
  [Popr. 35]

5.   Jeżeli decyzja nie zostanie podjęta w terminie określonym w ust. 3 i 4, wnioskodawca ma prawo zastosować podwyżkę ceny zaproponowaną we wniosku.
  [Popr. 36]

6.   Jeżeli właściwe organy podejmują decyzję o odmowie wydania zezwolenia na całkowite lub częściowe podwyższenie ceny, zaproponowane we wniosku, wówczas podają w takiej decyzji uzasadnienie oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach oraz informują wnioskodawcę o wszystkich dostępnych środkach odwoławczych, w tym o sądowych środkach odwoławczych, oraz o terminach przewidzianych na skorzystanie z takich środków.

Artykuł 5

Zamrażanie i obniżanie cen

1.   W przypadku zamrożenia lub obniżenia cen wszystkich produktów leczniczych lub niektórych kategorii tych produktów przez właściwe organy państwa członkowskiego dane państwo członkowskie publikuje uzasadnienie takiej decyzji oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach wraz z uzasadnieniem, w stosownych przypadkach, wyboru kategorii produktów objętych zamrożeniem lub obniżeniem cen.
  Państwa członkowskie dokonują rocznego przeglądu takich decyzji ich właściwych organów. [Popr. 37]

2.   Posiadacze pozwolenia na dopuszczenie do obrotu mogą złożyć wniosek o przyznanie odstępstwa od zamrożenia lub obniżenia cen, jeżeli jest to podyktowane szczególnymi względami. Wniosek zawiera stosowne uzasadnienie. Państwa członkowskie zapewniają posiadaczowi pozwolenia na dopuszczenie do obrotu możliwość złożenia w dowolnym momencie wniosku o przyznanie odstępstwa. Właściwe organy dostarczają wnioskodawcy oficjalne potwierdzenie odbioru
  w ciągu 10 dni od daty otrzymania wniosku
  . [Popr. 38]

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby uzasadniona decyzja w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 2, została podjęta i przekazana wnioskodawcy w terminie 60 dni

  90 dni
  od daty otrzymania takiego wniosku. Jeżeli informacje dołączone do wniosku są niewystarczające, właściwe organy niezwłocznie powiadamiają wnioskodawcę o tym, jakie szczegółowe informacje dodatkowe są wymagane, i podejmują ostateczną decyzję w terminie 60 dni

  90 dni
  od daty otrzymania takich dodatkowych informacji. W przypadku przyznania odstępstwa właściwe organy niezwłocznie publikują oświadczenie o zezwoleniu na podwyższenie ceny. [Popr. 39]

W przypadku wyjątkowo dużej liczby wniosków termin określony w akapicie pierwszym można przedłużyć tylko jeden raz o kolejne 60 dni. Wnioskodawca zostaje powiadomiony o takim przedłużeniu przed wygaśnięciem terminu określonego w akapicie pierwszym.

Artykuł 6

Kontrole zysków

Jeżeli państwo członkowskie ustanawia system bezpośrednich lub pośrednich kontroli zysków osób odpowiedzialnych za wprowadzanie produktów leczniczych do obrotu, zainteresowane państwo członkowskie zamieszcza poniższe informacje w odpowiedniej publikacji oraz przekazuje je Komisji:

| (a) | metoda lub metody stosowane przez zainteresowane państwo członkowskie do określania poziomu rentowności: zysk ze sprzedaży lub zwrot z kapitału; |
| --- | --- |

(a)

metoda lub metody stosowane przez zainteresowane państwo członkowskie do określania poziomu rentowności: zysk ze sprzedaży lub zwrot z kapitału;

| (b) | zakres docelowego zysku przyznany obecnie osobom odpowiedzialnym za wprowadzanie produktów leczniczych do obrotu w zainteresowanym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(b)

zakres docelowego zysku przyznany obecnie osobom odpowiedzialnym za wprowadzanie produktów leczniczych do obrotu w zainteresowanym państwie członkowskim;

| (c) | kryteria, według których w zainteresowanym państwie członkowskim przyznaje się docelowe stopy zysku osobie odpowiedzialnej za wprowadzanie produktów leczniczych do obrotu, oraz kryteria, zgodnie z którymi osoba taka będzie mogła zatrzymać zyski przekraczające przyznane jej wartości docelowe; |
| --- | --- |

(c)

kryteria, według których w zainteresowanym państwie członkowskim przyznaje się docelowe stopy zysku osobie odpowiedzialnej za wprowadzanie produktów leczniczych do obrotu, oraz kryteria, zgodnie z którymi osoba taka będzie mogła zatrzymać zyski przekraczające przyznane jej wartości docelowe;

| (d) | maksymalny procent zysku, który każda osoba odpowiedzialna za wprowadzanie produktów leczniczych do obrotu może zatrzymać powyżej przyznanej wartości docelowej w zainteresowanym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(d)

maksymalny procent zysku, który każda osoba odpowiedzialna za wprowadzanie produktów leczniczych do obrotu może zatrzymać powyżej przyznanej wartości docelowej w zainteresowanym państwie członkowskim.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są aktualizowane raz w roku lub w przypadku przeprowadzenia znacznych zmian.

Jeżeli oprócz systemu bezpośrednich lub pośrednich kontroli zysków państwo członkowskie stosuje system kontroli cen niektórych rodzajów produktów leczniczych, które są wyłączone z zakresu systemu kontroli zysków, wówczas do takich kontroli cen mają zastosowanie, w stosownych przypadkach, przepisy art. 3, 4 i 5. Wymienione artykuły nie mają jednak zastosowania w przypadku, w którym normalne funkcjonowanie systemu bezpośrednich lub pośrednich kontroli zysków wyjątkowo prowadzi do ustalenia ceny dla pojedynczego produktu leczniczego.

Rozdział III

Objęcie produktów leczniczych zakresem systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego

Artykuł 7

Włączenie produktów leczniczych w zakres systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych

1.   Przepisy ust. 2–8 mają zastosowanie, jeżeli produkt leczniczy jest objęty zakresem systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego wyłącznie po podjęciu przez właściwe organy decyzji o włączeniu danego produktu leczniczego w zakres tego systemu.

2.   Państwa członkowskie zapewniają posiadaczowi pozwolenia na dopuszczenie do obrotu możliwość złożenia w dowolnym momencie wniosku o włączenie produktu leczniczego w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Jeżeli zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego obejmuje kilka systemów lub kategorii, posiadacz

  po udzieleniu
  pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. jest uprawniony do złożenia wniosku o

  Państwa członkowskie mogą również zapewnić podmiotom ubiegającym się
  o 
  pozwolenie na dopuszczenie do obrotu możliwość składania wniosków o
  włączenie swojego

  , jak tylko Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi powołany na mocy rozporządzenia (WE) nr 726/2004 lub właściwy organ krajowy wyda pozytywną opinię w sprawie wydania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu danego
  produktu do wybranego przez siebie systemu lub kategorii

  leczniczego
  . Właściwe organy dostarczają wnioskodawcy oficjalne potwierdzenie odbioru
  w ciągu 10 dni od daty otrzymania wniosku
  . [Popr. 40]

3.   Państwa członkowskie szczegółowo określają informacje i dokumenty, które musi przedstawić wnioskodawca.

4.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby decyzja w sprawie wniosku o włączenie produktu leczniczego w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, złożonego przez posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z wymogami danego państwa członkowskiego, została przyjęta i przekazana wnioskodawcy w terminie 60 dni

  90 dni
  od daty otrzymania takiego wniosku. W przypadku jednak produktów leczniczych, w odniesieniu do których państwa członkowskie wykorzystują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego, termin ten wynosi natomiast 90 dni. W przypadku generycznych produktów leczniczych termin ten wynosi 15 dni

  30 dni
  , pod warunkiem że referencyjny produkt leczniczy został już włączony w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
  W stosownych przypadkach państwa członkowskie wykorzystują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego dotyczącego włączania produktów leczniczych w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. [Popr. 41]

5.   Jeżeli informacje dołączone do wniosku są niewystarczające, właściwe organy niezwłocznie powiadamiają wnioskodawcę o tym, jakie szczegółowe informacje dodatkowe są wymagane, i podejmują ostateczną decyzję w terminie 60 dni

  90 dni
  od daty otrzymania takich dodatkowych informacji. W przypadku jednak produktów leczniczych, w odniesieniu do których państwa członkowskie wykorzystują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego, termin ten wynosi natomiast 90 dni. W przypadku generycznych produktów leczniczych termin ten wynosi 15 dni

  30 dni
  , pod warunkiem że referencyjny produkt leczniczy został już włączony w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Państwa członkowskie nie żądają żadnych dodatkowych informacji, których nie wymagają wyraźnie przepisy krajowe ani wytyczne administracyjne.
  [Popr. 42]

6.   Państwa członkowskie, niezależnie od organizacji swoich procedur wewnętrznych, dopilnowują, aby całkowity czas trwania procedury włączania, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, oraz procedury zatwierdzania cen, o której mowa w art. 3, nie przekraczał 120 dni. W przypadku produktów leczniczych, w odniesieniu do których państwa członkowskie wykorzystują ocenę technologii medycznych w ramach procesu decyzyjnego, termin ten nie może natomiast przekraczać 180 dni. W przypadku generycznych produktów leczniczych termin ten nie może przekraczać 30 dni

  60 dni
  , pod warunkiem że referencyjny produkt leczniczy został już włączony w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Podane terminy mogą zostać przedłużone zgodnie z przepisami ust. 5 niniejszego artykułu lub art. 3 ust. 5. [Popr. 43]

7.   Każda decyzja o odmowie włączenia produktu leczniczego w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego zawiera uzasadnienie oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach. Każda decyzja o włączeniu produktu leczniczego w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego zawiera uzasadnienie, uwzględniające stopień i warunki objęcia przedmiotowego produktu zakresem systemu, oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach.

Decyzje, o których mowa w akapicie pierwszym, zawierają również wszelkie oceny, ekspertyzy lub zalecenia stanowiące ich podstawę. Wnioskodawca zostaje poinformowany

  jest informowany
  o wszystkich
  negocjacjach i
  dostępnych środkach

  procedurach środków
  odwoławczych, w tym o sądowych środkach odwoławczych, o procedurze środków odwoławczych określonej w art. 8 oraz o terminach przewidzianych na skorzystanie z takich środków

  odnoszących się do tych procedur
  . [Popr. 44]

Kryteria stanowiące podstawę decyzji, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują ocenę niezaspokojonych potrzeb medycznych, korzyści klinicznych oraz społecznych, innowacyjności i ochrony grup społecznych najbardziej podatnych na zagrożenia.

8.   Państwa członkowskie podają w odpowiedniej publikacji i przedstawiają Komisji kryteria, które właściwe organy muszą uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o ewentualnym włączeniu produktów leczniczych w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
  Kryteria te, a także informacje o organach decyzyjnych na szczeblu krajowym lub regionalnym są podawane do wiadomości publicznej. [Popr. 45]

Artykuł 8

Procedura środków odwoławczych w przypadku nieprzestrzegania terminów związanych z włączaniem produktów leczniczych w zakres systemów ubezpieczeń zdrowotnych

  Procedury negocjacji i środków odwoławczych

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby
  zgodnie z ich prawem krajowym
  w przypadku
  nieuzasadnionych opóźnień lub
  nieprzestrzegania terminów określonych w art. 7 wnioskodawca miał dostęp do skutecznych i szybkich
  procedur negocjacji lub
  środków odwoławczych.

2.   Do celów procedury

  procedur negocjacji lub
  środków odwoławczych państwa członkowskie wyznaczają

  mogą wyznaczyć
  organ
  administracyjny
  , któremu nadają uprawnienia do:

| (a) | przedsięwzięcia, w możliwie najkrótszym terminie, w drodze postępowania zabezpieczającego, środków tymczasowych w celu skorygowania domniemanego naruszenia lub zapobieżenia dalszym szkodom wobec zainteresowanych podmiotów; |
| --- | --- |

(a)

przedsięwzięcia, w możliwie najkrótszym terminie, w drodze postępowania zabezpieczającego, środków tymczasowych w celu skorygowania domniemanego naruszenia lub zapobieżenia dalszym szkodom wobec zainteresowanych podmiotów;

| (b) | przyznania odszkodowania wnioskodawcy w przypadku nieprzestrzegania terminów określonych w art. 7 jeżeli wystąpi on o odszkodowanie, chyba że właściwy organ może udowodnić, że nie można mu przypisać zwłoki; |
| --- | --- |

(b)

przyznania odszkodowania wnioskodawcy w przypadku nieprzestrzegania terminów określonych w art. 7 jeżeli wystąpi on o odszkodowanie, chyba że właściwy organ może udowodnić, że nie można mu przypisać zwłoki;

| (c) | nałożenia kary pieniężnej obliczonej za każdy dzień zwłoki. |
| --- | --- |

(c)

nałożenia kary pieniężnej obliczonej za każdy dzień zwłoki.

Do celów lit. c) wysokość kary pieniężnej oblicza się, uwzględniając wagę naruszenia, czas jego trwania, oraz potrzebę dopilnowania, aby sama kara odstraszała od dalszych naruszeń.

Państwa członkowskie mogą określić, że organ, o którym mowa w akapicie pierwszym, może wziąć pod uwagę prawdopodobne konsekwencje potencjalnych środków podjętych na podstawie niniejszego akapitu dla wszystkich podmiotów, które mogą ponieść szkodę, a także dla interesu publicznego, oraz może zadecydować, że środki nie zostaną podjęte, jeżeli ich negatywne konsekwencje mogłyby przewyższyć płynące z nich korzyści.

3.   Decyzja o nieprzyznaniu środka tymczasowego pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich pozostałych roszczeń podmiotu wnoszącego o zastosowanie takich środków.

4.   Państwa członkowskie zapewniają możliwość skutecznego egzekwowania decyzji podejmowanych przez organy odpowiedzialne za procedurę środków odwoławczych.

5.   Organ, o którym mowa w ust. 2, jest niezależny od właściwych organów odpowiedzialnych za kontrolowanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi lub za określanie zakresu produktów leczniczych objętych systemami ubezpieczeń zdrowotnych.

6.   Organ, o którym mowa w ust. 2, uzasadnia swoją decyzję. Ponadto jeżeli organ ten nie ma charakteru sądowego, należy wprowadzić przepisy gwarantujące postępowanie, dzięki któremu wszelkie ewentualnie bezprawne środki przedsięwzięte przez niezależny organ lub wszelkie domniemane uchybienia w wykonywaniu nadanych mu uprawnień będą mogły być przedmiotem odwołania w sądzie lub odwołania rozpatrywanego przez inny organ będący sądem w rozumieniu art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, niezależny zarówno od właściwego organu, jak i organu, o którym mowa w ust. 2.

Członkowie organu, o którym mowa w ust. 2 powoływani są i odwoływani na takich samych warunkach jak sędziowie, jeżeli chodzi o urząd odpowiedzialny za ich powołanie, okres kadencji oraz ich odwołanie. Przynajmniej przewodniczący tego niezależnego organu ma takie same kwalifikacje zawodowe i prawne jak sędziowie. Organ ten podejmuje decyzje po przeprowadzeniu postępowania, w którym wysłuchane są obie strony, a decyzje te są prawnie wiążące, w sposób określony przez każde państwo członkowskie.q
  [Popr. 46]

Artykuł 9

Wyłączenie produktów leczniczych z zakresu systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych

1.   Każda decyzja o wyłączeniu produktu leczniczego z zakresu systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego lub o zmianie stopnia lub warunków objęcia danego produktu zakresem systemu zawiera uzasadnienie oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach. Tego rodzaju decyzje zawierają również

  ocenę niezaspokojonych potrzeb medycznych, skutków klinicznych, kosztów społecznych i ochrony grup społecznych najbardziej podatnych na zagrożenia, a także
  wszelkie oceny, ekspertyzy lub zalecenia stanowiące ich podstawę. Wnioskodawca zostaje poinformowany o wszystkich dostępnych środkach odwoławczych, w tym o sądowych środkach odwoławczych, oraz o terminach przewidzianych na skorzystanie z takich środków. [Popr. 47]

2.   Każda decyzja o wyłączeniu kategorii produktów leczniczych z zakresu systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego lub o zmianie stopnia lub warunków objęcia danej kategorii zakresem systemu zawiera uzasadnienie oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach oraz jest podawana do wiadomości w odpowiedniej publikacji. [Popr. 48]

2a.
     
  Każda decyzja o wyłączeniu produktu leczniczego lub kategorii produktów leczniczych z zakresu systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego jest podawana do wiadomości publicznej wraz ze streszczeniem uzasadnienia. [Popr. 49]

Artykuł 10

Klasyfikacja produktów leczniczych w celu ich włączenia w zakres systemów publicznych ubezpieczeń zdrowotnych

1.   Przepisy ust. 2, 3 i 4 mają zastosowanie w przypadku, gdy produkty lecznicze są grupowane lub klasyfikowane według kryteriów terapeutycznych lub innych w celu włączenia tych produktów w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

2.   Państwa członkowskie podają w odpowiedniej publikacji i przedstawiają Komisji obiektywne i możliwe do sprawdzenia kryteria, na podstawie których produkty lecznicze są klasyfikowane w celu ich włączenia w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

3.   W przypadku produktów leczniczych, które są objęte takim grupowaniem lub klasyfikacją, państwa członkowskie podają w odpowiedniej publikacji i przedstawiają Komisji metody stosowane w celu określenia stopnia lub warunków włączenia takich produktów w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

4.   Na wniosek posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu właściwe organy wskazują obiektywne dane, na podstawie których ustaliły warunki objęcia produktu leczniczego zakresem systemu, stosując kryteria i metody, o których mowa w ust. 2 i 3. W takim przypadku właściwe organy informują również posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu o wszystkich dostępnych środkach odwoławczych, w tym o sądowych środkach odwoławczych, oraz o terminach przewidzianych na skorzystanie z takich środków.

Artykuł 11

Środki służące kontrolowaniu lub zachęcaniu do przepisywania określonych produktów leczniczych

1.   Przepisy ust. 2, 3 i 4 mają zastosowanie w przypadku, gdy państwo członkowskie przyjmuje środki służące kontrolowaniu lub zachęcaniu do przepisywania określonych produktów leczniczych
  lub kategorii produktów leczniczych
  . [Popr. 50]

2.   Środki, o których mowa w ust. 1, muszą być oparte na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach.

3.   Środki, o których mowa w ust. 1, w tym wszelkie oceny, ekspertyzy lub zalecenia stanowiące ich podstawę, podaje się do wiadomości w odpowiedniej publikacji
  i udostępnia opinii publicznej
  . [Popr. 51]

4.   Na wniosek posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, na którego interesy lub sytuację prawną mają wpływ środki, o których mowa w ust. 1, właściwe organy wskazują obiektywne dane i kryteria, które stanowiły podstawę do podjęcia takich środków w odniesieniu do danego produktu leczniczego. W takim przypadku właściwe organy informują również posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu o wszystkich dostępnych środkach odwoławczych, w tym o sądowych środkach odwoławczych, oraz o terminach przewidzianych na skorzystanie z takich środków.

Rozdział IV

Wymogi szczegółowe

Artykuł 12

Skuteczność terminów

1.   Terminy określone w art. 3, 4, 5 i 7 rozumie się jako okres między otrzymaniem odpowiednio wniosku lub dodatkowych informacji a wejściem w życie odpowiedniej decyzji. Wszystkie oceny ekspertów i kroki administracyjne niezbędne do podjęcia decyzji i nadania jej skuteczności są przeprowadzane w wyznaczonych terminach.

1a.
     
  W przypadku generycznych produktów leczniczych pewien okres na złożenie wniosku i pewien okres na wejście w życie odnośnej decyzji nie są jednak objęte tymi terminami, pod warunkiem że żaden z tych okresów nie przekracza jednego miesiąca kalendarzowego i że okresy te są wyraźnie uregulowane prawem krajowym lub wytycznymi administracyjnymi. [Popr. 52]

1b.
     
  Jeżeli wymagana jest procedura decyzyjna obejmująca negocjacje pomiędzy posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu a właściwym organem, bieg terminów określonych w art. 3, 4, 5 i 7 zawiesza się od czasu przekazania przez właściwy organ propozycji posiadaczowi pozwolenia na dopuszczenie do obrotu do czasu otrzymania odpowiedzi posiadacza pozwolenia na te propozycje. [Popr. 53]

Artykuł 13

Dodatkowy dowód jakości, bezpieczeństwa, skuteczności lub biorównoważnościZasada nieprzeprowadzania ponownej oceny kluczowych elementów pozwolenia na wprowadzenie do obrotu

1.
     W ramach decyzji dotyczących ustalania cen i refundacji państwa członkowskie

  właściwe organy
  nie przeprowadzają ponownej oceny
  kluczowych
  elementów, na których opiera się pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, w tym jakości, bezpieczeństwa, skuteczności lub biorównoważności danego produktu leczniczego

  takich jak jakość, bezpieczeństwo, skuteczność, biorównoważność, biopodobieństwo lub kryteria uznawania za leki sieroce
  .

1a.
     
  Ustęp 1 stosuje się bez uszczerbku dla prawa właściwych organów do zwracania się o dane wygenerowane w procesie dopuszczania do obrotu i do uzyskiwania do nich pełnego dostępu w celu dokonania ich oceny i oceny technologii medycznej, aby mogły one dokonać oceny – w stosownych przypadkach – względnej skuteczności oraz skuteczności w krótkiej i długiej perspektywie czasowej produktu leczniczego z myślą o wprowadzeniu go do systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego
  .

1b.
     
  Właściwe organy są również w stanie włączyć do oceny produktów leczniczych dodatkowe odnośne dane lub je wygenerować. [Popr. 54]

Artykuł 14

Brak wpływu na prawa własności intelektualnej

1.   Państwa członkowskie traktują wnioski, procedury decyzyjne oraz decyzje dotyczące regulowania cen produktów leczniczych zgodnie z art. 3 lub określenia ich włączenia w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 7 i 9 jako procedury administracyjne, które jako takie są niezależne od egzekwowania praw własności intelektualnej.

2.   Ochrona praw własności intelektualnej nie stanowi ważnej podstawy odmowy wydania, zawieszenia lub wycofania decyzji dotyczących ceny produktu leczniczego lub jego włączenia w zakres systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

3.   Ustępy 1 i 2 stosuje się bez uszczerbku dla prawodawstwa Unii oraz prawodawstwa krajowego w zakresie ochrony własności intelektualnej.

Rozdział V

Mechanizmy przejrzystości

Artykuł 15

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Jeżeli państwo członkowskie zamierza przyjąć lub zmienić jakikolwiek środek
  ustawodawczy
  objęty zakresem niniejszej dyrektywy, zapewnia zainteresowanym stronom
  , w tym organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, takim jak ugrupowania pacjentów i konsumentów,
  możliwość przedstawienia uwag na temat projektu tego środka w rozsądnym terminie. Właściwe organy publikują przepisy mające zastosowanie do konsultacji. Wyniki konsultacji podaje się do wiadomości publicznej z wyjątkiem informacji poufnych zgodnie z unijnymi i krajowymi przepisami dotyczącymi tajemnicy handlowej. [Popr. 55]

Artykuł 15a

Przejrzystość działań organów decyzyjnych i cen

1.
     
  Państwa członkowskie dbają o to, by właściwe organy kontrolujące ceny produktów leczniczych lub określające objęcie produktów leczniczych systemem powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego podawały do wiadomości publicznej regularnie uaktualniane wykazy członków ich organów decyzyjnych wraz z ich oświadczeniami o braku konfliktu interesów.

2.
     
  Ustęp 1 stosuje się także do organu administracyjnego, o którym mowa w art. 8 ust. 2.

3.
     
  Przynajmniej raz do roku właściwe organy przedstawiają w odpowiedniej publikacji oraz przekazują Komisji pełny wykaz produktów leczniczych objętych ich systemem powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego wraz z cenami, które ustalono w odnośnym okresie. [Popr. 56]

Artykuł 16

Zgłaszanie projektów środków krajowych

1.   Jeżeli państwa członkowskie zamierzają przyjąć lub zmienić jakikolwiek środek objęty zakresem niniejszej dyrektywy, niezwłocznie przekazują Komisji projekt planowanego środka wraz z uzasadnieniem.

2.   W stosownych przypadkach państwa członkowskie jednocześnie przekazują teksty podstawowych przepisów ustawowych i wykonawczych, których zasadniczo i bezpośrednio dotyczy przedmiotowy środek, jeżeli znajomość takich tekstów jest niezbędna do prawidłowej oceny wpływu proponowanego środka.

3.   Państwa członkowskie ponownie przekazują projekt środka, o którym mowa w ust. 1, jeżeli dokonają w nim zmian, które w znaczący sposób wpływają na zakres jego stosowania lub przedmiot, lub skracają pierwotnie przewidziany harmonogram wdrożenia.

4.   Komisja może przesłać uwagi państwu członkowskiemu, które przekazało projekt środka, w terminie trzech miesięcy.

Zainteresowane państwo członkowskie w jak najszerszym zakresie uwzględnia uwagi Komisji, zwłaszcza jeśli wskazuje się w nich, że projekt środka może być niezgodny z prawem Unii Europejskiej.

5.   Po ostatecznym przyjęciu projektu środka dane państwo członkowskie niezwłocznie przekazuje ostateczny tekst Komisji. Jeżeli Komisja przekazała uwagi zgodnie z ust. 4, ostateczny tekst przekazuje się wraz ze sprawozdaniem z działań podjętych w odpowiedzi na uwagi Komisji.
  [Popr. 57]

Artykuł 17

Sprawozdanie z realizacji terminów

1.   Do dnia 31 stycznia ... r. (*), a następnie do dnia 31 stycznia i 1 lipca każdego kolejnego roku państwa członkowskie przekazują Komisji i podają w odpowiedniej publikacji szczegółowe sprawozdanie zawierające następujące informacje: [Popr. 58]

| (a) | liczbę wniosków otrzymanych w poprzednim roku zgodnie z art. 3, 4 i 7; |
| --- | --- |

(a)

liczbę wniosków otrzymanych w poprzednim roku zgodnie z art. 3, 4 i 7;

| (b) | czas przeznaczony na wydanie decyzji w odniesieniu do każdego z wniosków otrzymanych zgodnie z art. 3, 4 i 7; |
| --- | --- |

(b)

czas przeznaczony na wydanie decyzji w odniesieniu do każdego z wniosków otrzymanych zgodnie z art. 3, 4 i 7;

| (c) | analizę głównych przyczyn ewentualnych opóźnień wraz z zaleceniami mającymi na celu dostosowanie procesu decyzyjnego do terminów określonych w dyrektywie. |
| --- | --- |

(c)

analizę głównych przyczyn ewentualnych opóźnień wraz z zaleceniami mającymi na celu dostosowanie procesu decyzyjnego do terminów określonych w dyrektywie.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) dokonuje się rozróżnienia między generycznymi produktami leczniczymi podlegającymi krótszym terminom zgodnie z art. 3, 4 i 7, a pozostałymi produktami leczniczymi.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) zgłasza się wszelkie przypadki zawieszenia procedury w celu zażądania dodatkowych informacji od wnioskodawcy, wyraźnie wskazując czas trwania oraz szczegółowe powody zawieszenia.

2.   Komisja co sześć miesięcy

  roku
  publikuje sprawozdanie dotyczące informacji przedstawionych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1. [Popr. 59]

Rozdział VI

Przepisy końcowe

Artykuł 18

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia ... (**), przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia ... (***)

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 19

Sprawozdanie z wdrożenia dyrektywy

1.   Państwa członkowskie przesyłają Komisji sprawozdanie z wdrożenia niniejszej dyrektywy do dnia ... (****), a następnie co trzy lata.

2.   Do dnia ... (*****) Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to może zostać przedłożone wraz w odpowiednimi wnioskami.

Artykuł 20

Uchylenie

Dyrektywa 89/105/EWG traci moc z dniem ... (******)

Skutki art. 10 dyrektywy 89/105/EWG zostają utrzymane.

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 21

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 22

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ..., dnia ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 299 z 4.10.2012, s. 81.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r.

2

(3)  Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 8.

3

(4)  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67.

4

(5)  

  Dz.U. C 299 z 4.10.2012, s. 81.

5

Dz.U. C 299 z 4.10.2012, s. 81.

(6)  

  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 45.

6

Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 45.

(7)  Dz.U. C 369, z 17.12.2011, s. 14.

7

(8)  Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 33).

8

(9)  Dyrektywa Rady 92/13/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. koordynująca przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne odnoszące się do stosowania przepisów wspólnotowych w procedurach zamówień publicznych podmiotów działających w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji (Dz.U. L 76 z 23.3.1992, s. 14).

9

(10)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego iRady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114).

10

(11)  

  Dz.U. L 136, z 30.4.2004 , s. 1.

11

Dz.U. L 136, z 30.4.2004 , s. 1.

(*)  Rok od daty, o której mowa w art. 18 ust. 1 akapit pierwszy.

*

(**)  Ostatni dzień 12 miesięcy od publikacji niniejszej dyrektywy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

**

(***)  Dzień następujący po dacie określonej w akapicie pierwszym.

***

(****)  Dwa lata od daty, o której mowa w art. 18 ust. 1 akapit drugi.

****

(*****)  Trzy lata od daty, o której mowa w art. 18 ust. 1 akapit drugi.

*****

(******)  Data, o której mowa w art. 18 ust. 1 akapit drugi.

******

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/134 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/134

---

P7_TA(2013)0040

Wspólna polityka rybołówstwa ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2011)0425 – C7-0198/2011 – 2011/0195(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 024/22)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2011)0425), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2011)0425),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0198/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0198/2011),

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 28 marca 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 28 marca 2012 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 maja 2012 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 maja 2012 r. (2),

| — | uwzględniając art. 55 i art. 37 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 i art. 37 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinie Komisji Rozwoju, Komisji Budżetowej, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jak również Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0008/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinie Komisji Rozwoju, Komisji Budżetowej, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jak również Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0008/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | przypomina swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie inwestowania w przyszłość – nowe wieloletnie ramy finansowe (WRF) na rzecz Europy konkurencyjnej, zrównoważonej i sprzyjającej integracji społecznej (3); ponownie podkreśla, że w następnych WRF należy przewidzieć wystarczające dodatkowe środki finansowe, aby umożliwić Unii realizację aktualnych priorytetów politycznych oraz nowych zadań przewidzianych w Traktacie z Lizbony, jak również reagowanie na nieprzewidziane wydarzenia; wzywa Radę, aby, w przypadku gdy nie zgadza się ona z tym podejściem, wskazała w sposób wyraźny te priorytety polityczne lub projekty, z których można w pełni zrezygnować pomimo ich potwierdzonej europejskiej wartości dodanej; |
| --- | --- |

2.

przypomina swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie inwestowania w przyszłość – nowe wieloletnie ramy finansowe (WRF) na rzecz Europy konkurencyjnej, zrównoważonej i sprzyjającej integracji społecznej (3); ponownie podkreśla, że w następnych WRF należy przewidzieć wystarczające dodatkowe środki finansowe, aby umożliwić Unii realizację aktualnych priorytetów politycznych oraz nowych zadań przewidzianych w Traktacie z Lizbony, jak również reagowanie na nieprzewidziane wydarzenia; wzywa Radę, aby, w przypadku gdy nie zgadza się ona z tym podejściem, wskazała w sposób wyraźny te priorytety polityczne lub projekty, z których można w pełni zrezygnować pomimo ich potwierdzonej europejskiej wartości dodanej;

| 3. | zwraca uwagę, że szacunkowy wpływ finansowy wniosku stanowi jedynie wskazówkę dla władzy ustawodawczej i nie może zostać uznany za ostateczny do czasu osiągnięcia porozumienia co do wniosku w sprawie rozporządzenia ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę, że szacunkowy wpływ finansowy wniosku stanowi jedynie wskazówkę dla władzy ustawodawczej i nie może zostać uznany za ostateczny do czasu osiągnięcia porozumienia co do wniosku w sprawie rozporządzenia ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020;

| 4. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 183.

(2)  Dz.U. C 225 z 27.7.2012, s. 20.

(3)  Dz.U. C 380 E z 11.12.2012, s. 89.

---

P7_TC1-COD(2011)0195

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmiany rozporządzeń Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 768/2005 oraz uchylenia rozporządzeń Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzji Rady 2004/585/WE

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (WE) nr 2371/2002 (4) ustanowiono wspólnotowy system ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 2371/2002 (4) ustanowiono wspólnotowy system ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa.

| (2) | Wspólna polityka rybołówstwa obejmuje ochronę żywych zasobów morza,

  oraz
  zarządzanie nimi oraz ich eksploatację

  ukierunkowanymi na nie połowami
  . Ponadto zakres wspólnej polityki rybołówstwa zostaje rozszerzony

  obejmuje on,
  w odniesieniu do środków rynkowych i finansowych pomagających realizować jej cele, żywych zasobów słodkowodnych i

  działania na rzecz
  akwakultury oraz przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, jeśli taka działalność jest prowadzona na terytorium państw członkowskich lub na wodach Unii, w tym przez statki rybackie pływające pod banderą i zarejestrowane w państwach trzecich lub unijne statki rybackie bądź przez obywateli państw członkowskich, bez uszczerbku dla głównej odpowiedzialności państwa bandery, z uwzględnieniem przepisów art. 117 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(2)

Wspólna polityka rybołówstwa obejmuje ochronę żywych zasobów morza,

  oraz
  zarządzanie nimi oraz ich eksploatację

  ukierunkowanymi na nie połowami
  . Ponadto zakres wspólnej polityki rybołówstwa zostaje rozszerzony

  obejmuje on,
  w odniesieniu do środków rynkowych i finansowych pomagających realizować jej cele, żywych zasobów słodkowodnych i

  działania na rzecz
  akwakultury oraz przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, jeśli taka działalność jest prowadzona na terytorium państw członkowskich lub na wodach Unii, w tym przez statki rybackie pływające pod banderą i zarejestrowane w państwach trzecich lub unijne statki rybackie bądź przez obywateli państw członkowskich, bez uszczerbku dla głównej odpowiedzialności państwa bandery, z uwzględnieniem przepisów art. 117 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. [Popr. 2]

| (3) | Wspólna polityka rybołówstwa powinna gwarantować przyczynianie się działalności w zakresie rybołówstwa i akwakultury do długoterminowych zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Powinna ponadto przyczyniać się do większej wydajności,

  długoterminowego zrównoważonego rozwoju środowiskowego, gospodarczego i społecznego
  .
  Polityka ta powinna obejmować zasady mające zapewnić identyfikowalność
  ,
  bezpieczeństwo i jakość produktów przywożonych do Unii,
  odpowiedni poziom życia w sektorze gospodarki rybnej,
  bezpieczeństwo żywnościowe,
  stabilne rynki,
  a także
  dostępność zasobów oraz zaopatrywanie konsumentów w żywność po przystępnych cenach. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(3)

Wspólna polityka rybołówstwa powinna gwarantować przyczynianie się działalności w zakresie rybołówstwa i akwakultury do długoterminowych zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Powinna ponadto przyczyniać się do większej wydajności,

  długoterminowego zrównoważonego rozwoju środowiskowego, gospodarczego i społecznego
  .
  Polityka ta powinna obejmować zasady mające zapewnić identyfikowalność
  ,
  bezpieczeństwo i jakość produktów przywożonych do Unii,
  odpowiedni poziom życia w sektorze gospodarki rybnej,
  bezpieczeństwo żywnościowe,
  stabilne rynki,
  a także
  dostępność zasobów oraz zaopatrywanie konsumentów w żywność po przystępnych cenach. [Popr. 3]

| (4) | Unia jest umawiającą się stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (Unclos) (5) oraz podpisała Porozumienie Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. (porozumienie Narodów Zjednoczonych o zasobach rybnych) (6). Unia przyjęła również Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z dnia 24 listopada 1993 r. (Porozumienie FAO) (7). W powyższych instrumentach międzynarodowych przewiduje się głównie obowiązki w zakresie ochrony, obejmujące m.in. obowiązek podjęcia środków ochronnych i zarządzania w celu zachowania zasobów morskich na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu zarówno na obszarach morskich podlegających jurysdykcji krajowej, jak i na morzu pełnym, lub odbudowy zasobów morskich do takich poziomów oraz współpracy z innymi państwami w tym celu, obowiązek powszechnego stosowania podejścia ostrożnościowego do ochrony i eksploatacji stad oraz zarządzania nimi, obowiązek zapewnienia zgodności środków ochronnych i zarządzania w przypadku, gdy zasoby morskie występują na obszarach morskich podlegających jurysdykcji różnych państw, a także obowiązek należytego przestrzegania innych zgodnych z prawem form korzystania z mórz. Wspólna polityka rybołówstwa powinna przyczyniać się do właściwego wywiązywania się przez Unię z jej zobowiązań międzynarodowych wynikających z powyższych instrumentów międzynarodowych. Jeżeli państwa członkowskie przyjmują środki ochronne i zarządzania, do czego zostały uprawnione w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, wówczas powinny również działać w sposób całkowicie zgodny z międzynarodowymi obowiązkami w zakresie ochrony i współpracy wynikającymi z wymienionych instrumentów międzynarodowych. |
| --- | --- |

(4)

Unia jest umawiającą się stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (Unclos) (5) oraz podpisała Porozumienie Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. (porozumienie Narodów Zjednoczonych o zasobach rybnych) (6). Unia przyjęła również Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z dnia 24 listopada 1993 r. (Porozumienie FAO) (7). W powyższych instrumentach międzynarodowych przewiduje się głównie obowiązki w zakresie ochrony, obejmujące m.in. obowiązek podjęcia środków ochronnych i zarządzania w celu zachowania zasobów morskich na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu zarówno na obszarach morskich podlegających jurysdykcji krajowej, jak i na morzu pełnym, lub odbudowy zasobów morskich do takich poziomów oraz współpracy z innymi państwami w tym celu, obowiązek powszechnego stosowania podejścia ostrożnościowego do ochrony i eksploatacji stad oraz zarządzania nimi, obowiązek zapewnienia zgodności środków ochronnych i zarządzania w przypadku, gdy zasoby morskie występują na obszarach morskich podlegających jurysdykcji różnych państw, a także obowiązek należytego przestrzegania innych zgodnych z prawem form korzystania z mórz. Wspólna polityka rybołówstwa powinna przyczyniać się do właściwego wywiązywania się przez Unię z jej zobowiązań międzynarodowych wynikających z powyższych instrumentów międzynarodowych. Jeżeli państwa członkowskie przyjmują środki ochronne i zarządzania, do czego zostały uprawnione w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, wówczas powinny również działać w sposób całkowicie zgodny z międzynarodowymi obowiązkami w zakresie ochrony i współpracy wynikającymi z wymienionych instrumentów międzynarodowych.

| (5) | Na Światowym Szczycie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. Unia i jej państwa członkowskie zobowiązały się do przeciwdziałania stałemu procesowi pomniejszania się wielu stad. Unia powinna zatem udoskonalić wspólną politykę rybołówstwa, aby zagwarantować, że w ramach priorytetu poziomy eksploatacji stad żywych zasobów morza zostaną do 2015 r. odbudowane i zachowane na poziomach umożliwiających

  wskaźniki śmiertelności połowowej zostaną ustalone na poziomach pozwalających na odbudowę stad najpóźniej do 2020 r. powyżej poziomów umożliwiających
  uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu z populacji poławianych

  oraz pozwalających na utrzymanie wszystkich odbudowanych
  stad
  na tych poziomach
  . W sytuacji, w której dostępne informacje naukowe są ograniczone, może to wymagać zastosowania zastępczych wskaźników maksymalnego podtrzymywalnego połowu. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(5)

Na Światowym Szczycie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. Unia i jej państwa członkowskie zobowiązały się do przeciwdziałania stałemu procesowi pomniejszania się wielu stad. Unia powinna zatem udoskonalić wspólną politykę rybołówstwa, aby zagwarantować, że w ramach priorytetu poziomy eksploatacji stad żywych zasobów morza zostaną do 2015 r. odbudowane i zachowane na poziomach umożliwiających

  wskaźniki śmiertelności połowowej zostaną ustalone na poziomach pozwalających na odbudowę stad najpóźniej do 2020 r. powyżej poziomów umożliwiających
  uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu z populacji poławianych

  oraz pozwalających na utrzymanie wszystkich odbudowanych
  stad
  na tych poziomach
  . W sytuacji, w której dostępne informacje naukowe są ograniczone, może to wymagać zastosowania zastępczych wskaźników maksymalnego podtrzymywalnego połowu. [Popr. 5]

| (5a) | Koncepcja maksymalnego podtrzymywalnego połowu zawarta w Unclos stała się prawnie wiążącym celem zarządzania rybołówstwem w Unii od chwili jej ratyfikacji w 1998 r. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(5a)

Koncepcja maksymalnego podtrzymywalnego połowu zawarta w Unclos stała się prawnie wiążącym celem zarządzania rybołówstwem w Unii od chwili jej ratyfikacji w 1998 r. [Popr. 6]

| (5b) | Przyjęcie wskaźnika śmiertelności połowowej poniżej poziomu niezbędnego dla utrzymania stad ryb powyżej poziomów niezbędnych do zachowania maksymalnego podtrzymywalnego połowu jest jedynym sposobem zagwarantowania, że przemysł rybny stanie się długoterminowo ekonomicznie opłacalny bez konieczności polegania na pomocy publicznej. [Popr. 232] |
| --- | --- |

(5b)

Przyjęcie wskaźnika śmiertelności połowowej poniżej poziomu niezbędnego dla utrzymania stad ryb powyżej poziomów niezbędnych do zachowania maksymalnego podtrzymywalnego połowu jest jedynym sposobem zagwarantowania, że przemysł rybny stanie się długoterminowo ekonomicznie opłacalny bez konieczności polegania na pomocy publicznej. [Popr. 232]

| (5c) | Plany wieloletnie powinny być głównym instrumentem zagwarantowania, by do 2015 r. wskaźniki śmiertelności połowowej zostały ustalone na poziomach pozwalających na odbudowę stad najpóźniej do 2020 r. powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz pozwalających na utrzymanie wszystkich odbudowanych stad na tych poziomach. Jedynie jasne i wiążące zobowiązanie do zachowania tych terminów może zagwarantować natychmiastowe podjęcie działań oraz to, że proces odbudowy nie będzie dłużej opóźniany. W przypadku stad, co do których nie przyjęto jeszcze planu wieloletniego, należy zapewnić, by ustalając uprawnienia do połowów dla tych stad, Rada w pełni przestrzegała celów wspólnej polityki rybołówstwa. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(5c)

Plany wieloletnie powinny być głównym instrumentem zagwarantowania, by do 2015 r. wskaźniki śmiertelności połowowej zostały ustalone na poziomach pozwalających na odbudowę stad najpóźniej do 2020 r. powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz pozwalających na utrzymanie wszystkich odbudowanych stad na tych poziomach. Jedynie jasne i wiążące zobowiązanie do zachowania tych terminów może zagwarantować natychmiastowe podjęcie działań oraz to, że proces odbudowy nie będzie dłużej opóźniany. W przypadku stad, co do których nie przyjęto jeszcze planu wieloletniego, należy zapewnić, by ustalając uprawnienia do połowów dla tych stad, Rada w pełni przestrzegała celów wspólnej polityki rybołówstwa. [Popr. 7]

| (5d) | Aby stworzyć bardziej stabilne warunki dla sektora rybołówstwa plany wieloletnie mogą również zawierać postanowienia ograniczające roczne wahania całkowitego dopuszczalnego połowu odbudowanych stad. Dokładne ograniczenia tych wahań powinny zostać określone w planach wieloletnich. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(5d)

Aby stworzyć bardziej stabilne warunki dla sektora rybołówstwa plany wieloletnie mogą również zawierać postanowienia ograniczające roczne wahania całkowitego dopuszczalnego połowu odbudowanych stad. Dokładne ograniczenia tych wahań powinny zostać określone w planach wieloletnich. [Popr. 8]

| (5e) | Decyzje w zakresie zarządzania dotyczące maksymalnego podtrzymywanego połowu w rybołówstwie wielogatunkowym powinny uwzględniać trudności w połowach wszystkich stad w rybołówstwie wielogatunkowym przy maksymalnym podtrzymywanym połowie w tym samym czasie, w przypadku gdy dowody naukowe wskazują, że bardzo trudno jest uniknąć koncentracji na jednym gatunku, zwiększając selektywność stosowanych narzędzi połowowych. W takiej sytuacji należy się zwrócić do ICES i Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) o poradę na temat odpowiednich poziomów śmiertelności połowowej. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(5e)

Decyzje w zakresie zarządzania dotyczące maksymalnego podtrzymywanego połowu w rybołówstwie wielogatunkowym powinny uwzględniać trudności w połowach wszystkich stad w rybołówstwie wielogatunkowym przy maksymalnym podtrzymywanym połowie w tym samym czasie, w przypadku gdy dowody naukowe wskazują, że bardzo trudno jest uniknąć koncentracji na jednym gatunku, zwiększając selektywność stosowanych narzędzi połowowych. W takiej sytuacji należy się zwrócić do ICES i Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) o poradę na temat odpowiednich poziomów śmiertelności połowowej. [Popr. 9]

| (5f) | W przypadku, gdy w okresie przejściowym uprawnienia do połowów muszą zostać znacząco zmniejszone w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu, Unia i jej państwa członkowskie powinny zapewnić wprowadzenie odpowiednich środków społecznych i finansowych mających na celu podtrzymanie wystarczającej liczby przedsiębiorstw w ramach całego łańcucha produkcji, aby po osiągnięciu maksymalnego podtrzymywalnego połowu zapewnić równowagę między zdolnością połowową a dostępnymi zasobami. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(5f)

W przypadku, gdy w okresie przejściowym uprawnienia do połowów muszą zostać znacząco zmniejszone w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu, Unia i jej państwa członkowskie powinny zapewnić wprowadzenie odpowiednich środków społecznych i finansowych mających na celu podtrzymanie wystarczającej liczby przedsiębiorstw w ramach całego łańcucha produkcji, aby po osiągnięciu maksymalnego podtrzymywalnego połowu zapewnić równowagę między zdolnością połowową a dostępnymi zasobami. [Popr. 10]

| (6) | Cele dla rybołówstwa zostały określone w decyzji Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej w sprawie strategicznego planu na lata 2011–2020 dotyczącego różnorodności biologicznej (8). Wspólna polityka rybołówstwa powinna zapewnić spójność z celami bioróżnorodności przyjętymi przez Radę Europejską (9) oraz celami komunikatu Komisji „Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny – unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.” (10), w szczególności w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r. |
| --- | --- |

(6)

Cele dla rybołówstwa zostały określone w decyzji Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej w sprawie strategicznego planu na lata 2011–2020 dotyczącego różnorodności biologicznej (8). Wspólna polityka rybołówstwa powinna zapewnić spójność z celami bioróżnorodności przyjętymi przez Radę Europejską (9) oraz celami komunikatu Komisji „Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny – unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.” (10), w szczególności w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r.

| (7) | Zrównoważona eksploatacja żywych zasobów powinna
  zawsze
  być oparta na podejściu ostrożnościowym, które wynika z zasady ostrożności, o której mowa w pierwszym akapicie art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)
  , przy uwzględnieniu dostępnych danych naukowych
  . [Popr. 12] |
| --- | --- |

(7)

Zrównoważona eksploatacja żywych zasobów powinna
  zawsze
  być oparta na podejściu ostrożnościowym, które wynika z zasady ostrożności, o której mowa w pierwszym akapicie art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)
  , przy uwzględnieniu dostępnych danych naukowych
  . [Popr. 12]

| (8) | Wspólna polityka rybołówstwa powinna przyczyniać się do ochrony środowiska morskiego
  , do zrównoważonego zarządzania wszystkimi gatunkami eksploatowanymi w celach handlowych
  oraz w szczególności do osiągnięcia dobrego stanu środowiska najpóźniej do 2020 r., jak określono w art. 1 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (11). [Popr. 13] |
| --- | --- |

(8)

Wspólna polityka rybołówstwa powinna przyczyniać się do ochrony środowiska morskiego
  , do zrównoważonego zarządzania wszystkimi gatunkami eksploatowanymi w celach handlowych
  oraz w szczególności do osiągnięcia dobrego stanu środowiska najpóźniej do 2020 r., jak określono w art. 1 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (11). [Popr. 13]

| (8a) | Wspólna polityka rybołówstwa powinna również przyczyniać się do zaopatrywania rynku unijnego w żywność o zwiększonych wartościach odżywczych, zmniejszając poziom uzależnienia żywnościowego od rynku wewnętrznego, a także do bezpośredniego i pośredniego tworzenia miejsc pracy oraz rozwoju gospodarczego obszarów przybrzeżnych. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(8a)

Wspólna polityka rybołówstwa powinna również przyczyniać się do zaopatrywania rynku unijnego w żywność o zwiększonych wartościach odżywczych, zmniejszając poziom uzależnienia żywnościowego od rynku wewnętrznego, a także do bezpośredniego i pośredniego tworzenia miejsc pracy oraz rozwoju gospodarczego obszarów przybrzeżnych. [Popr. 14]

| (9) | Należy wdrożyć podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, ograniczyć wpływ

  tak aby przyczynić się do ograniczenia wpływu
  działalności połowowej na środowisko

  człowieka na ekosystem morski do minimum
  oraz zminimalizowa 
  do zapobiegania, utrzymywania na jak najmniższym poziomie
  i 
  w miarę możliwości eliminowania niechcianych połowów, a także by
  stopniowo wyeliminować niechciane połowy

  doprowadzić do sytuacji, w której następuje wyładunek wszystkich połowów
  . [Popr. 15] |
| --- | --- |

(9)

Należy wdrożyć podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, ograniczyć wpływ

  tak aby przyczynić się do ograniczenia wpływu
  działalności połowowej na środowisko

  człowieka na ekosystem morski do minimum
  oraz zminimalizowa 
  do zapobiegania, utrzymywania na jak najmniższym poziomie
  i 
  w miarę możliwości eliminowania niechcianych połowów, a także by
  stopniowo wyeliminować niechciane połowy

  doprowadzić do sytuacji, w której następuje wyładunek wszystkich połowów
  . [Popr. 15]

| (10) | Ważne jest, aby zarządzanie wspólną polityką rybołówstwa było oparte na zasadach dobrych rządów. Zasady te obejmują proces decyzyjny oparty na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym, duże zaangażowanie zainteresowanych stron i perspektywę długoterminową. Skuteczne zarządzanie wspólną polityką rybołówstwa zależy również od jasnego zdefiniowania zakresu obowiązków na poziomie unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym oraz od wzajemnej zgodności i spójności środków podejmowanych w ramach innych rodzajów polityki Unii. |
| --- | --- |

(10)

Ważne jest, aby zarządzanie wspólną polityką rybołówstwa było oparte na zasadach dobrych rządów. Zasady te obejmują proces decyzyjny oparty na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym, duże zaangażowanie zainteresowanych stron i perspektywę długoterminową. Skuteczne zarządzanie wspólną polityką rybołówstwa zależy również od jasnego zdefiniowania zakresu obowiązków na poziomie unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym oraz od wzajemnej zgodności i spójności środków podejmowanych w ramach innych rodzajów polityki Unii.

| (11) | Wspólna polityka rybołówstwa powinna w pełni brać pod uwagę, tam gdzie to konieczne, zdrowie zwierząt, dobrostan zwierząt oraz bezpieczeństwo żywności dla ludzi i pasz dla zwierząt. |
| --- | --- |

(11)

Wspólna polityka rybołówstwa powinna w pełni brać pod uwagę, tam gdzie to konieczne, zdrowie zwierząt, dobrostan zwierząt oraz bezpieczeństwo żywności dla ludzi i pasz dla zwierząt.

| (12) | Wspólna polityka rybołówstwa powinna być wdrażana z zachowaniem
  ogólnej spójności z innymi politykami Unii oraz, w szczególności, powinna
  uwzględniać interakcje z innymi aspektami gospodarki morskiej, jak określono w zintegrowanej polityce morskiej

   (12)
  –, uznając, że wszystkie zagadnienia związane z oceanami i morzami Europy są wzajemne powiązane, w tym również morskie planowanie przestrzenne. Należy zapewnić spójność i integrację w zarządzaniu poszczególnymi rodzajami polityki sektorowej w obrębie basenów Morza Bałtyckiego, Morza Północnego, Morza Celtyckiego, Zatoki Biskajskiej i wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego, Morza Śródziemnego i Morza Czarnego. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(12)

Wspólna polityka rybołówstwa powinna być wdrażana z zachowaniem
  ogólnej spójności z innymi politykami Unii oraz, w szczególności, powinna
  uwzględniać interakcje z innymi aspektami gospodarki morskiej, jak określono w zintegrowanej polityce morskiej

   (12)
  –, uznając, że wszystkie zagadnienia związane z oceanami i morzami Europy są wzajemne powiązane, w tym również morskie planowanie przestrzenne. Należy zapewnić spójność i integrację w zarządzaniu poszczególnymi rodzajami polityki sektorowej w obrębie basenów Morza Bałtyckiego, Morza Północnego, Morza Celtyckiego, Zatoki Biskajskiej i wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego, Morza Śródziemnego i Morza Czarnego. [Popr. 17]

| (13) | Unijne statki rybackie powinny mieć równy dostęp do wód i zasobów Unii z zastrzeżeniem przepisów WPRyb. |
| --- | --- |

(13)

Unijne statki rybackie powinny mieć równy dostęp do wód i zasobów Unii z zastrzeżeniem przepisów WPRyb.

| (14) | Istniejące przepisy ograniczające dostęp do zasobów w obrębie stref 12 mil morskich państw członkowskich funkcjonowały w sposób zadowalający, przyczyniając się do zachowania zasobów poprzez ograniczenie nakładu połowowego w najbardziej wrażliwych strefach wód Unii. Przepisy te chroniły również tradycyjną działalność połowową, od której w znacznej mierze zależy społeczny i gospodarczy rozwój niektórych społeczności stref przybrzeżnych. Przedmiotowe przepisy powinny więc nadal mieć zastosowanie
  i powinny być w miarę możliwości wzmocnione w celu zapewnienia preferencyjnego dostępu dla łodziowego rybołówstwa tradycyjnego lub przybrzeżnego
  . [Popr. 18] |
| --- | --- |

(14)

Istniejące przepisy ograniczające dostęp do zasobów w obrębie stref 12 mil morskich państw członkowskich funkcjonowały w sposób zadowalający, przyczyniając się do zachowania zasobów poprzez ograniczenie nakładu połowowego w najbardziej wrażliwych strefach wód Unii. Przepisy te chroniły również tradycyjną działalność połowową, od której w znacznej mierze zależy społeczny i gospodarczy rozwój niektórych społeczności stref przybrzeżnych. Przedmiotowe przepisy powinny więc nadal mieć zastosowanie
  i powinny być w miarę możliwości wzmocnione w celu zapewnienia preferencyjnego dostępu dla łodziowego rybołówstwa tradycyjnego lub przybrzeżnego
  . [Popr. 18]

| (14a) | Definicja łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego powinna zostać rozszerzona, z uwzględnieniem kryteriów poza ścisłym kryterium rozmiarów jednostek pływających, w tym między innymi przeważających warunków pogodowych, wpływu technik połowowych na ekosystem morski, czasu przebywania na morzu oraz właściwości podmiotu gospodarczego eksploatującego zasoby. Małe wyspy przybrzeżne uzależnione od rybołówstwa powinny być szczególnie traktowane oraz wspierane zarówno finansowo, jak i dzięki przydziałowi dodatkowych zasobów, tak aby umożliwić im przetrwanie i przyszły rozwój. [Popr. 19] |
| --- | --- |

(14a)

Definicja łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego powinna zostać rozszerzona, z uwzględnieniem kryteriów poza ścisłym kryterium rozmiarów jednostek pływających, w tym między innymi przeważających warunków pogodowych, wpływu technik połowowych na ekosystem morski, czasu przebywania na morzu oraz właściwości podmiotu gospodarczego eksploatującego zasoby. Małe wyspy przybrzeżne uzależnione od rybołówstwa powinny być szczególnie traktowane oraz wspierane zarówno finansowo, jak i dzięki przydziałowi dodatkowych zasobów, tak aby umożliwić im przetrwanie i przyszły rozwój. [Popr. 19]

| (15) | Żywe zasoby morza wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich nadal powinny być szczególnie chronione, ponieważ przyczyniają się do zachowania lokalnej gospodarki tych wysp, biorąc pod uwagę ich sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą. Należy zatem utrzymać ograniczenie określonych rodzajów działalności połowowej w tych wodach do statków rybackich zarejestrowanych w portach Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich. |
| --- | --- |

(15)

Żywe zasoby morza wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich nadal powinny być szczególnie chronione, ponieważ przyczyniają się do zachowania lokalnej gospodarki tych wysp, biorąc pod uwagę ich sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą. Należy zatem utrzymać ograniczenie określonych rodzajów działalności połowowej w tych wodach do statków rybackich zarejestrowanych w portach Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich.

| (16) | Cel zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza osiągnie się skuteczniej przy wieloletnim podejściu do zarządzania rybołówstwem, ustanawiającym

  . W tym celu państwa członkowskie powinny w ścisłej współpracy z organami publicznymi i Komitetami Doradczymi stworzyć warunki dla zrównoważonego rozwoju
  ,
  w tym na szczeblu lokalnym, ustanawiając
  jako priorytet plany wieloletnie odzwierciedlające specyfikę poszczególnych łowisk.
  Można to osiągnąć dzięki wspólnym działaniom na szczeblu regionalnym oraz w bardziej wiążący sposób, poprzez procedury decyzyjne mające na celu opracowanie planów wieloletnich. [Popr. 20] |
| --- | --- |

(16)

Cel zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza osiągnie się skuteczniej przy wieloletnim podejściu do zarządzania rybołówstwem, ustanawiającym

  . W tym celu państwa członkowskie powinny w ścisłej współpracy z organami publicznymi i Komitetami Doradczymi stworzyć warunki dla zrównoważonego rozwoju
  ,
  w tym na szczeblu lokalnym, ustanawiając
  jako priorytet plany wieloletnie odzwierciedlające specyfikę poszczególnych łowisk.
  Można to osiągnąć dzięki wspólnym działaniom na szczeblu regionalnym oraz w bardziej wiążący sposób, poprzez procedury decyzyjne mające na celu opracowanie planów wieloletnich. [Popr. 20]

| (17) | Plany wieloletnie powinny w miarę możliwości obejmować większą ilość stad, jeżeli takie stada są eksploatowane wspólnie. W planach wieloletnich należy ustanowić podstawę do wyznaczania uprawnień do połowów i wymiernych celów dla zrównoważonej eksploatacji właściwych stad i ekosystemów morskich, określając wyraźne ramy czasowe i mechanizmy zabezpieczające na wypadek nieprzewidzianych wydarzeń.
  Ponadto plany wieloletnie powinny być podporządkowane ściśle określonym celom w zakresie zarządzania, aby przyczyniały się do zrównoważonej eksploatacji odpowiednich stad i ekosystemów morskich. Jeżeli scenariusze dotyczące zarządzania mogą mieć konsekwencje społeczno-gospodarcze dla danych obszarów, plany te powinny być przyjmowane w porozumieniu z podmiotami sektora rybołówstwa, naukowcami i partnerami instytucjonalnymi. [Popr. 21] |
| --- | --- |

(17)

Plany wieloletnie powinny w miarę możliwości obejmować większą ilość stad, jeżeli takie stada są eksploatowane wspólnie. W planach wieloletnich należy ustanowić podstawę do wyznaczania uprawnień do połowów i wymiernych celów dla zrównoważonej eksploatacji właściwych stad i ekosystemów morskich, określając wyraźne ramy czasowe i mechanizmy zabezpieczające na wypadek nieprzewidzianych wydarzeń.
  Ponadto plany wieloletnie powinny być podporządkowane ściśle określonym celom w zakresie zarządzania, aby przyczyniały się do zrównoważonej eksploatacji odpowiednich stad i ekosystemów morskich. Jeżeli scenariusze dotyczące zarządzania mogą mieć konsekwencje społeczno-gospodarcze dla danych obszarów, plany te powinny być przyjmowane w porozumieniu z podmiotami sektora rybołówstwa, naukowcami i partnerami instytucjonalnymi. [Popr. 21]

| (18) | Konieczne są środki służące obniżeniu i wyeliminowaniu obecnych wysokich poziomów niechcianych połowów i 
  stopniowemu wyeliminowaniu
  odrzutów. Niechciane połowy i odrzuty

  Niestety wcześniejsze prawodawstwo często nakładało na rybaków obowiązek odrzucania cennych zasobów. Odrzuty
  stanowią w istocie znaczne marnowanie zasobów i negatywnie wpływają na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza i ekosystemów morskich oraz rentowność rybołówstwa. Należy ustanowić i stopniowo wdrożyć obowiązek wyładunku wszystkich połowów stad będących przedmiotem zarządzania, połowionych w trakcie działalności połowowej na wodach Unii lub przez unijne statki rybackie.
  Opracowanie, promowanie oraz wprowadzenie środków i zachęt mających na celu przede wszystkim unikanie niechcianych połowów powinno mieć charakter priorytetowy. [Popr. 22] |
| --- | --- |

(18)

Konieczne są środki służące obniżeniu i wyeliminowaniu obecnych wysokich poziomów niechcianych połowów i 
  stopniowemu wyeliminowaniu
  odrzutów. Niechciane połowy i odrzuty

  Niestety wcześniejsze prawodawstwo często nakładało na rybaków obowiązek odrzucania cennych zasobów. Odrzuty
  stanowią w istocie znaczne marnowanie zasobów i negatywnie wpływają na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza i ekosystemów morskich oraz rentowność rybołówstwa. Należy ustanowić i stopniowo wdrożyć obowiązek wyładunku wszystkich połowów stad będących przedmiotem zarządzania, połowionych w trakcie działalności połowowej na wodach Unii lub przez unijne statki rybackie.
  Opracowanie, promowanie oraz wprowadzenie środków i zachęt mających na celu przede wszystkim unikanie niechcianych połowów powinno mieć charakter priorytetowy. [Popr. 22]

| (18a) | Obowiązek wyładunku wszystkich połowów należy wprowadzić w odniesieniu do poszczególnych rodzajów rybołówstwa. Rybacy powinni mieć nadal możliwość odrzucania tych gatunków, które według najlepszych dostępnych opinii naukowych wykazują wysoki wskaźnik przeżywalności po uwolnieniu do morza w warunkach określonych dla danego łowiska. [Popr. 23] |
| --- | --- |

(18a)

Obowiązek wyładunku wszystkich połowów należy wprowadzić w odniesieniu do poszczególnych rodzajów rybołówstwa. Rybacy powinni mieć nadal możliwość odrzucania tych gatunków, które według najlepszych dostępnych opinii naukowych wykazują wysoki wskaźnik przeżywalności po uwolnieniu do morza w warunkach określonych dla danego łowiska. [Popr. 23]

| (18b) | Aby umożliwić wywiązanie się z obowiązku wyładunku wszystkich połowów, a także by złagodzić wpływ zróżnicowania rocznego składu połowów, państwom członkowskim zezwala się na przenoszenie kwot między latami do pewnej wartości procentowej. [Popr. 24] |
| --- | --- |

(18b)

Aby umożliwić wywiązanie się z obowiązku wyładunku wszystkich połowów, a także by złagodzić wpływ zróżnicowania rocznego składu połowów, państwom członkowskim zezwala się na przenoszenie kwot między latami do pewnej wartości procentowej. [Popr. 24]

| (19) | Wyładunki niechcianych połowów nie powinny przynosić pełnych korzyści gospodarczych podmiotowi gospodarczemu. W przypadku wyładunków połowów ryb poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony przeznaczenie takich połowów powinno być ograniczone i powinno wykluczać sprzedaż do spożycia przez ludzi.
  Każde państwo członkowskie powinno mieć możliwość podjęcia decyzji o zezwoleniu na darmową dystrybucję wyładowywanych ryb na cele dobroczynne lub charytatywne. [Popr. 25] |
| --- | --- |

(19)

Wyładunki niechcianych połowów nie powinny przynosić pełnych korzyści gospodarczych podmiotowi gospodarczemu. W przypadku wyładunków połowów ryb poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony przeznaczenie takich połowów powinno być ograniczone i powinno wykluczać sprzedaż do spożycia przez ludzi.
  Każde państwo członkowskie powinno mieć możliwość podjęcia decyzji o zezwoleniu na darmową dystrybucję wyładowywanych ryb na cele dobroczynne lub charytatywne. [Popr. 25]

| (20) | Z myślą o ochronie zasobów
  oraz dostosowaniu flot i łowisk
  należy wprowadzić jasne cele w stosunku do niektórych środków technicznych
  , a także dostosować poziomy sprawowania rządów do wymogów zarządzania
  . [Popr. 26] |
| --- | --- |

(20)

Z myślą o ochronie zasobów
  oraz dostosowaniu flot i łowisk
  należy wprowadzić jasne cele w stosunku do niektórych środków technicznych
  , a także dostosować poziomy sprawowania rządów do wymogów zarządzania
  . [Popr. 26]

| (21) | W odniesieniu do stad, wobec których nie ustanowiono jakiegokolwiek planu wieloletniego, należy zapewnić wskaźniki eksploatacji prezentujące maksymalny podtrzymywalny połów poprzez wyznaczenie limitów połowowych lub nakładów połowowych.
  Jeśli dostępne dane są niewystarczające, łowiskami należy zarządzać przy użyciu norm zastępczych. [Popr. 27] |
| --- | --- |

(21)

W odniesieniu do stad, wobec których nie ustanowiono jakiegokolwiek planu wieloletniego, należy zapewnić wskaźniki eksploatacji prezentujące maksymalny podtrzymywalny połów poprzez wyznaczenie limitów połowowych lub nakładów połowowych.
  Jeśli dostępne dane są niewystarczające, łowiskami należy zarządzać przy użyciu norm zastępczych. [Popr. 27]

| (21a) | Unia powinna zwiększyć swoje starania na rzecz ustanowienia skutecznej współpracy międzynarodowej oraz gospodarowania zasobami w morzach, które graniczą zarówno z państwami członkowskimi Unii, jak i państwami trzecimi, zapewniając utworzenie, tam gdzie jest to możliwe, regionalnych organizacji ds. rybołówstwa na takich obszarach. UE powinna w szczególności promować utworzenie regionalnej organizacji ds. rybołówstwa w regionie Morza Czarnego. [Popr. 28] |
| --- | --- |

(21a)

Unia powinna zwiększyć swoje starania na rzecz ustanowienia skutecznej współpracy międzynarodowej oraz gospodarowania zasobami w morzach, które graniczą zarówno z państwami członkowskimi Unii, jak i państwami trzecimi, zapewniając utworzenie, tam gdzie jest to możliwe, regionalnych organizacji ds. rybołówstwa na takich obszarach. UE powinna w szczególności promować utworzenie regionalnej organizacji ds. rybołówstwa w regionie Morza Czarnego. [Popr. 28]

| (22) | W świetle niejasnego stanu gospodarczego uprawnień do połowów
  niepewnej sytuacji gospodarczej

  części

  sektora rybołówstwa oraz faktu, że niektóre społeczności stref przybrzeżnych zależą od działalności połowowej, konieczne jest zapewnienie względnej stabilności tej działalności poprzez przydzielanie państwom członkowskim uprawnień do połowów w oparciu o przewidywalny udział każdego państwa członkowskiego w stadach. [Popr. 29] |
| --- | --- |

(22)

W świetle niejasnego stanu gospodarczego uprawnień do połowów
  niepewnej sytuacji gospodarczej

  części

  sektora rybołówstwa oraz faktu, że niektóre społeczności stref przybrzeżnych zależą od działalności połowowej, konieczne jest zapewnienie względnej stabilności tej działalności poprzez przydzielanie państwom członkowskim uprawnień do połowów w oparciu o przewidywalny udział każdego państwa członkowskiego w stadach. [Popr. 29]

| (23) | Taka względna stabilność działalności połowowej, biorąc pod uwagę tymczasową sytuację biologiczną stada, powinna zabezpieczać szczególne potrzeby regionów, w których społeczności lokalne są szczególnie zależne od rybołówstwa i związanej z nim działalności, jak zdecydowała Rada w rezolucji z dnia 3 listopada 1976 r. w sprawie niektórych aspektów zewnętrznych utworzenia dwustumilowej strefy połowów we Wspólnocie (13) z mocą od dnia 1 stycznia 1977 r., w szczególności w załączniku VII do niej. W tym sensie należy zatem rozumieć pojęcie względnej stabilności, do której należy dążyć. |
| --- | --- |

(23)

Taka względna stabilność działalności połowowej, biorąc pod uwagę tymczasową sytuację biologiczną stada, powinna zabezpieczać szczególne potrzeby regionów, w których społeczności lokalne są szczególnie zależne od rybołówstwa i związanej z nim działalności, jak zdecydowała Rada w rezolucji z dnia 3 listopada 1976 r. w sprawie niektórych aspektów zewnętrznych utworzenia dwustumilowej strefy połowów we Wspólnocie (13) z mocą od dnia 1 stycznia 1977 r., w szczególności w załączniku VII do niej. W tym sensie należy zatem rozumieć pojęcie względnej stabilności, do której należy dążyć.

| (24) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przedstawienia Komisji uzasadnionych wniosków w celu opracowania, w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, środków uznanych przez państwa członkowskie za niezbędne do wywiązania się z obowiązków w zakresie obszarów specjalnej ochrony na mocy art. 4 dyrektywy Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (14) oraz specjalnych obszarów ochrony na mocy art. 6 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (15), a także chronionych obszarów morskich na mocy art. 13 ust. 4 dyrektywy 2008/56/WE . |
| --- | --- |

(24)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przedstawienia Komisji uzasadnionych wniosków w celu opracowania, w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, środków uznanych przez państwa członkowskie za niezbędne do wywiązania się z obowiązków w zakresie obszarów specjalnej ochrony na mocy art. 4 dyrektywy Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (14) oraz specjalnych obszarów ochrony na mocy art. 6 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (15), a także chronionych obszarów morskich na mocy art. 13 ust. 4 dyrektywy 2008/56/WE .

| (25) | Po zasięgnięciu opinii komitetów doradczych i zainteresowanych państw członkowskich
  Komisja powinna mieć możliwość przyjęcia środków tymczasowych w razie poważnego zagrożenia dla ochrony żywych zasobów morza lub dla ekosystemu morskiego, które wymaga niezwłocznego działania i wynika z działalności połowowej.
  Środki te należy wprowadzić w określonym terminie oraz stosować przez określony czas. [Popr. 30] |
| --- | --- |

(25)

Po zasięgnięciu opinii komitetów doradczych i zainteresowanych państw członkowskich
  Komisja powinna mieć możliwość przyjęcia środków tymczasowych w razie poważnego zagrożenia dla ochrony żywych zasobów morza lub dla ekosystemu morskiego, które wymaga niezwłocznego działania i wynika z działalności połowowej.
  Środki te należy wprowadzić w określonym terminie oraz stosować przez określony czas. [Popr. 30]

| (26) | Państwa członkowskie
  , kierując się opinią właściwych komitetów doradczych oraz zainteresowanych stron,
  powinny również mieć możliwość przyjęcia środków ochronnych i technicznych służących wdrożeniu wspólnej polityki rybołówstwa, aby umożliwić lepsze ukierunkowanie polityki na realia i specyfikę poszczególnych
  basenów morskich i
  łowisk oraz zapewnić lepsze stosowanie się do polityki. [Popr. 31] |
| --- | --- |

(26)

Państwa członkowskie
  , kierując się opinią właściwych komitetów doradczych oraz zainteresowanych stron,
  powinny również mieć możliwość przyjęcia środków ochronnych i technicznych służących wdrożeniu wspólnej polityki rybołówstwa, aby umożliwić lepsze ukierunkowanie polityki na realia i specyfikę poszczególnych
  basenów morskich i
  łowisk oraz zapewnić lepsze stosowanie się do polityki. [Popr. 31]

| (26a) | Należy zachęcać państwa członkowskie do współpracy na szczeblu regionalnym. [Popr. 32] |
| --- | --- |

(26a)

Należy zachęcać państwa członkowskie do współpracy na szczeblu regionalnym. [Popr. 32]

| (27) | W ramach swojej strefy 12 mil morskich państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków ochronnych i zarządzania mających zastosowanie do wszystkich unijnych statków rybackich, pod warunkiem że jeśli środki te mają zastosowanie do unijnych statków rybackich z innych państw członkowskich, przyjęte środki są niedyskryminujące, były wcześniej przedmiotem konsultacji z innymi zainteresowanymi państwami członkowskim, oraz że Unia nie przyjęła środków ukierunkowanych w szczególności na ochronę i zarządzanie w obrębie przedmiotowej strefy 12 mil morskich. |
| --- | --- |

(27)

W ramach swojej strefy 12 mil morskich państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków ochronnych i zarządzania mających zastosowanie do wszystkich unijnych statków rybackich, pod warunkiem że jeśli środki te mają zastosowanie do unijnych statków rybackich z innych państw członkowskich, przyjęte środki są niedyskryminujące, były wcześniej przedmiotem konsultacji z innymi zainteresowanymi państwami członkowskim, oraz że Unia nie przyjęła środków ukierunkowanych w szczególności na ochronę i zarządzanie w obrębie przedmiotowej strefy 12 mil morskich.

| (28) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków ochronnych i zarządzania w odniesieniu do stad w wodach Unii, mających zastosowanie wyłącznie do unijnych statków rybackich pływających pod ich banderą. |
| --- | --- |

(28)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków ochronnych i zarządzania w odniesieniu do stad w wodach Unii, mających zastosowanie wyłącznie do unijnych statków rybackich pływających pod ich banderą.

| (28a) | Dostęp do rybołówstwa powinien opierać się na przejrzystych i obiektywnych kryteriach środowiskowych oraz społecznych rozumianych jako środki mające na celu promowanie odpowiedzialnego rybołówstwa, co pozwoli zagwarantować, że wspierane będą podmioty prowadzące połów w sposób najmniej zagrażający środowisku oraz zapewniający społeczeństwu największe zyski. [Popr. 234] |
| --- | --- |

(28a)

Dostęp do rybołówstwa powinien opierać się na przejrzystych i obiektywnych kryteriach środowiskowych oraz społecznych rozumianych jako środki mające na celu promowanie odpowiedzialnego rybołówstwa, co pozwoli zagwarantować, że wspierane będą podmioty prowadzące połów w sposób najmniej zagrażający środowisku oraz zapewniający społeczeństwu największe zyski. [Popr. 234]

| (29) | System przekazywalnych koncesji połowowych dla większości stad będących przedmiotem zarządzania w ramach wspólnej polityki rolnej należy wdrożyć nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. dla wszystkich statków o długości co najmniej 12 metrów i wszystkich pozostałych statków rybackich stosujących do połowów narzędzia ciągnione. Państwa członkowskie mogą wyłączyć z systemu przekazywalnych koncesji połowowych statki o całkowitej długości co najmniej 12 metrów inne niż statki używające narzędzi ciągnionych. Taki system powinien przyczyniać się do zmniejszenia, z inicjatywy sektora, rozmiarów flot oraz lepszych wyników ekonomicznych przy jednoczesnym tworzeniu pewnych prawnie i wyłącznych przekazywalnych koncesji połowowych w ramach rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego. Ponieważ żywe zasoby morza stanowią dobro wspólne, przekazywalne koncesje połowowe powinny ustanawiać wyłącznie uprawnienia użytkownika do tej części rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego, które mogą zostać wycofane zgodnie z ustanowionymi przepisami.
  [Popr. 33] |
| --- | --- |

(29)

System przekazywalnych koncesji połowowych dla większości stad będących przedmiotem zarządzania w ramach wspólnej polityki rolnej należy wdrożyć nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. dla wszystkich statków o długości co najmniej 12 metrów i wszystkich pozostałych statków rybackich stosujących do połowów narzędzia ciągnione. Państwa członkowskie mogą wyłączyć z systemu przekazywalnych koncesji połowowych statki o całkowitej długości co najmniej 12 metrów inne niż statki używające narzędzi ciągnionych. Taki system powinien przyczyniać się do zmniejszenia, z inicjatywy sektora, rozmiarów flot oraz lepszych wyników ekonomicznych przy jednoczesnym tworzeniu pewnych prawnie i wyłącznych przekazywalnych koncesji połowowych w ramach rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego. Ponieważ żywe zasoby morza stanowią dobro wspólne, przekazywalne koncesje połowowe powinny ustanawiać wyłącznie uprawnienia użytkownika do tej części rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego, które mogą zostać wycofane zgodnie z ustanowionymi przepisami.
  [Popr. 33]

| (29a) | Zgodnie z zasadą pomocniczości należy pozostawić poszczególnym państwom członkowskim wybór metody przyznawania przydzielonych im uprawnień do połowów, nie narzucając systemu podziału na szczeblu unijnym. W ten sposób państwa członkowskie zachowają swobodę w zakresie wprowadzenia przekazywalnych koncesji połowowych. [Popr. 37] |
| --- | --- |

(29a)

Zgodnie z zasadą pomocniczości należy pozostawić poszczególnym państwom członkowskim wybór metody przyznawania przydzielonych im uprawnień do połowów, nie narzucając systemu podziału na szczeblu unijnym. W ten sposób państwa członkowskie zachowają swobodę w zakresie wprowadzenia przekazywalnych koncesji połowowych. [Popr. 37]

| (30) | Koncesje połowowe powinny być przekazywalne i możliwe do oddania w dzierżawę w celu zdecentralizowania zarządzania uprawnieniami do połowów w kierunku sektora rybołówstwa i dopilnowania, by rybacy opuszczający sektor nie potrzebowali publicznej pomocy finansowej z tytułu wspólnej polityki rybołówstwa.
  [Popr. 35] |
| --- | --- |

(30)

Koncesje połowowe powinny być przekazywalne i możliwe do oddania w dzierżawę w celu zdecentralizowania zarządzania uprawnieniami do połowów w kierunku sektora rybołówstwa i dopilnowania, by rybacy opuszczający sektor nie potrzebowali publicznej pomocy finansowej z tytułu wspólnej polityki rybołówstwa.
  [Popr. 35]

| (31) | Specyficzne cechy charakterystyczne i trudna sytuacja społeczno-gospodarcza flot łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego uzasadniają ograniczenie obowiązkowego systemu przekazywalnych koncesji połowowych do dużych statków. System przekazywalnych koncesji połowowych powinien mieć zastosowanie do stad, dla których przydzielone zostały uprawnienia do połowów.
  [Popr. 36] |
| --- | --- |

(31)

Specyficzne cechy charakterystyczne i trudna sytuacja społeczno-gospodarcza flot łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego uzasadniają ograniczenie obowiązkowego systemu przekazywalnych koncesji połowowych do dużych statków. System przekazywalnych koncesji połowowych powinien mieć zastosowanie do stad, dla których przydzielone zostały uprawnienia do połowów.
  [Popr. 36]

| (31a) | Komisja powinna przeprowadzić ocenę floty w celu uzyskania wiarygodnych danych dotyczących dokładnego stopnia nadmiernej zdolności połowowej w Unii, co umożliwi jej zaproponowanie właściwych i odpowiednio ukierunkowanych instrumentów w celu jej obniżenia. [Popr. 34] |
| --- | --- |

(31a)

Komisja powinna przeprowadzić ocenę floty w celu uzyskania wiarygodnych danych dotyczących dokładnego stopnia nadmiernej zdolności połowowej w Unii, co umożliwi jej zaproponowanie właściwych i odpowiednio ukierunkowanych instrumentów w celu jej obniżenia. [Popr. 34]

| (31b) | Należy wprowadzić wiążący system oceny rejestrów floty i kontroli pułapów zdolności połowowej z myślą o tym, aby poszczególne państwa członkowskie przestrzegały pułapów przyznanej im zdolności połowowej, oraz w celu wzmocnienia systemu kontroli połowów, tak aby dostosować zdolność połowową do dostępnych zasobów. [Popr. 38] |
| --- | --- |

(31b)

Należy wprowadzić wiążący system oceny rejestrów floty i kontroli pułapów zdolności połowowej z myślą o tym, aby poszczególne państwa członkowskie przestrzegały pułapów przyznanej im zdolności połowowej, oraz w celu wzmocnienia systemu kontroli połowów, tak aby dostosować zdolność połowową do dostępnych zasobów. [Popr. 38]

| (32) | W przypadku unijnych statków rybackich, które nie funkcjonują w ramach systemu przekazywalnych koncesji połowowych, można

  niektórych przypadkach państwa członkowskie nadal muszą
  podejmować szczególne środki, aby dostosować liczbę unijnych statków rybackich

  swoją zdolność połowową
  do dostępnych zasobów. Takie środki

  Dlatego też zdolność połowową powinno się mierzyć dla każdego stada i basenu morza w Unii. Podstawą takiego pomiaru
  powinny wprowadzać obowiązkowe pułapy maksymalnej

  być wspólne wytyczne. Każde państwo członkowskie powinno mieć możliwość wyboru środków i instrumentów, jakie zamierzają wprowadzić w celu ograniczenia nadmiernej
  zdolności połowowej i ustanawiać krajowe systemy wprowadzania/wycofywania w odniesieniu do środków na wycofanie z eksploatacji przyznanych w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego. [Popr. 39] |
| --- | --- |

(32)

W przypadku unijnych statków rybackich, które nie funkcjonują w ramach systemu przekazywalnych koncesji połowowych, można

  niektórych przypadkach państwa członkowskie nadal muszą
  podejmować szczególne środki, aby dostosować liczbę unijnych statków rybackich

  swoją zdolność połowową
  do dostępnych zasobów. Takie środki

  Dlatego też zdolność połowową powinno się mierzyć dla każdego stada i basenu morza w Unii. Podstawą takiego pomiaru
  powinny wprowadzać obowiązkowe pułapy maksymalnej

  być wspólne wytyczne. Każde państwo członkowskie powinno mieć możliwość wyboru środków i instrumentów, jakie zamierzają wprowadzić w celu ograniczenia nadmiernej
  zdolności połowowej i ustanawiać krajowe systemy wprowadzania/wycofywania w odniesieniu do środków na wycofanie z eksploatacji przyznanych w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego. [Popr. 39]

| (33) | Państwa członkowskie powinny prowadzić rejestr minimalnych informacji na temat cech charakterystycznych i działalności unijnych statków rybackich pływających pod ich banderą. Rejestry te powinny być udostępniane Komisji do celów monitorowania wielkości flot państw członkowskich. |
| --- | --- |

(33)

Państwa członkowskie powinny prowadzić rejestr minimalnych informacji na temat cech charakterystycznych i działalności unijnych statków rybackich pływających pod ich banderą. Rejestry te powinny być udostępniane Komisji do celów monitorowania wielkości flot państw członkowskich.

| (34) | Zarządzanie rybołówstwem w oparciu o najlepsze dostępne

  wyczerpujące i precyzyjne
  doradztwo naukowe wymaga zharmonizowanych, wiarygodnych i dokładnych zestawów danych. Dlatego też państwa członkowskie powinny gromadzić dane na temat flot i ich działalności połowowej, w szczególności dane biologiczne na temat połowów, w tym odrzutów, pochodzące z ankiet informacje o stadach oraz potencjalnym wpływie działalności połowowej na środowisko ekosystemu morskiego.
  Komisja powinna stworzyć niezbędne warunki umożliwiające harmonizację danych w celu promowania interpretacji ekosystemowej zasobów. [Popr. 40] |
| --- | --- |

(34)

Zarządzanie rybołówstwem w oparciu o najlepsze dostępne

  wyczerpujące i precyzyjne
  doradztwo naukowe wymaga zharmonizowanych, wiarygodnych i dokładnych zestawów danych. Dlatego też państwa członkowskie powinny gromadzić dane na temat flot i ich działalności połowowej, w szczególności dane biologiczne na temat połowów, w tym odrzutów, pochodzące z ankiet informacje o stadach oraz potencjalnym wpływie działalności połowowej na środowisko ekosystemu morskiego.
  Komisja powinna stworzyć niezbędne warunki umożliwiające harmonizację danych w celu promowania interpretacji ekosystemowej zasobów. [Popr. 40]

| (35) | Gromadzenie danych powinno obejmować dane, które ułatwiają ekonomiczną ocenę
  wszystkich
  przedsiębiorstw działających w sektorze rybołówstwa, akwakultury i przetwarzania produktów rybołówstwa i akwakultury
  , niezależnie od ich wielkości,
  oraz tendencji w zatrudnieniu w tych sektorach
  , a także dane dotyczące wpływu takich wydarzeń na społeczności rybackie
  . [Popr. 41] |
| --- | --- |

(35)

Gromadzenie danych powinno obejmować dane, które ułatwiają ekonomiczną ocenę
  wszystkich
  przedsiębiorstw działających w sektorze rybołówstwa, akwakultury i przetwarzania produktów rybołówstwa i akwakultury
  , niezależnie od ich wielkości,
  oraz tendencji w zatrudnieniu w tych sektorach
  , a także dane dotyczące wpływu takich wydarzeń na społeczności rybackie
  . [Popr. 41]

| (36) | Państwa członkowskie powinny zarządzać zgromadzonymi danymi oraz udostępniać je użytkownikom końcowym danych naukowych w oparciu o wieloletni program Unii
  , przedstawiając odpowiednie wyniki zainteresowanym stronom
  .
  Należy zwiększyć zaangażowanie władz regionalnych w działania związane z gromadzeniem danych
  . Państwa członkowskie powinny także współpracować ze sobą w celu koordynacji działalności w zakresie gromadzenia danych. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny również współpracować w zakresie gromadzenia danych z państwami trzecimi, w obrębie tego samego basenu

  miarę możliwości poprzez powołany w tym celu organ regionalny, z uwzględnieniem konieczności przestrzegania prawa międzynarodowego, w szczególności Unclos
  . [Popr. 42] |
| --- | --- |

(36)

Państwa członkowskie powinny zarządzać zgromadzonymi danymi oraz udostępniać je użytkownikom końcowym danych naukowych w oparciu o wieloletni program Unii
  , przedstawiając odpowiednie wyniki zainteresowanym stronom
  .
  Należy zwiększyć zaangażowanie władz regionalnych w działania związane z gromadzeniem danych
  . Państwa członkowskie powinny także współpracować ze sobą w celu koordynacji działalności w zakresie gromadzenia danych. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny również współpracować w zakresie gromadzenia danych z państwami trzecimi, w obrębie tego samego basenu

  miarę możliwości poprzez powołany w tym celu organ regionalny, z uwzględnieniem konieczności przestrzegania prawa międzynarodowego, w szczególności Unclos
  . [Popr. 42]

| (37) | Wiedza naukowa na temat rybołówstwa ukierunkowana na politykę powinna zostać wzmocniona poprzez przyjmowane na poziomie krajowym programy gromadzenia danych naukowych na temat rybołówstwa i 
  niezależne
  programy badań i innowacji w zakresie rybołówstwa w koordynacji z innymi państwami członkowskimi oraz za pomocą unijnych narzędzi badań i innowacji
  , jak również poprzez niezbędną harmonizację i usystematyzowanie danych, które Komisja ma przeprowadzić
  . [Popr. 43] |
| --- | --- |

(37)

Wiedza naukowa na temat rybołówstwa ukierunkowana na politykę powinna zostać wzmocniona poprzez przyjmowane na poziomie krajowym programy gromadzenia danych naukowych na temat rybołówstwa i 
  niezależne
  programy badań i innowacji w zakresie rybołówstwa w koordynacji z innymi państwami członkowskimi oraz za pomocą unijnych narzędzi badań i innowacji
  , jak również poprzez niezbędną harmonizację i usystematyzowanie danych, które Komisja ma przeprowadzić
  . [Popr. 43]

| (38) | Unia powinna promować cele wspólnej polityki rybołówstwa na poziomie międzynarodowym. W tym celu Unia powinna dążyć do poprawy wyników organizacji regionalnych i międzynarodowych w zakresie ochrony międzynarodowych stad i 
  zrównoważonego
  zarządzania nimi poprzez promowanie procesu decyzyjnego opartego na wiedzy oraz lepsze przestrzeganie przepisów, większą przejrzystość i udział

  zapewnienie efektywnego udziału
  zainteresowanych stron, a także poprzez zwalczanie nielegalnej, nieraportowanej i nieuregulowanej (NNN) działalności połowowej. [Popr. 44] |
| --- | --- |

(38)

Unia powinna promować cele wspólnej polityki rybołówstwa na poziomie międzynarodowym. W tym celu Unia powinna dążyć do poprawy wyników organizacji regionalnych i międzynarodowych w zakresie ochrony międzynarodowych stad i 
  zrównoważonego
  zarządzania nimi poprzez promowanie procesu decyzyjnego opartego na wiedzy oraz lepsze przestrzeganie przepisów, większą przejrzystość i udział

  zapewnienie efektywnego udziału
  zainteresowanych stron, a także poprzez zwalczanie nielegalnej, nieraportowanej i nieuregulowanej (NNN) działalności połowowej. [Popr. 44]

| (39) | Porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem zawarte z państwami trzecimi powinny gwarantować, że działalność połowowa Unii na wodach państwa trzeciego opiera się na najlepszym dostępnym doradztwie, zapewniając zrównoważoną eksploatację
  i ochronę
  żywych zasobów morza
  z poszanowaniem zasady nadwyżki zawartej w Unclos
  . Porozumienia te, zapewniając prawa dostępu w zamian za finansowy wkład Unii, powinny przyczyniać się do ustanowienia
  wysokiej jakości systemu gromadzenia danych naukowych oraz
  ram wysokiej jakości administracji w celu zapewnienia w szczególności skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru. [Popr. 45] |
| --- | --- |

(39)

Porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem zawarte z państwami trzecimi powinny gwarantować, że działalność połowowa Unii na wodach państwa trzeciego opiera się na najlepszym dostępnym doradztwie, zapewniając zrównoważoną eksploatację
  i ochronę
  żywych zasobów morza
  z poszanowaniem zasady nadwyżki zawartej w Unclos
  . Porozumienia te, zapewniając prawa dostępu w zamian za finansowy wkład Unii, powinny przyczyniać się do ustanowienia
  wysokiej jakości systemu gromadzenia danych naukowych oraz
  ram wysokiej jakości administracji w celu zapewnienia w szczególności skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru. [Popr. 45]

| (40) | Wprowadzenie klauzuli dotyczącej praw człowieka do porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem również powinno być w pełni zgodne z ogólnymi celami Unii w zakresie polityki rozwoju. |
| --- | --- |

(40)

Wprowadzenie klauzuli dotyczącej praw człowieka do porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem również powinno być w pełni zgodne z ogólnymi celami Unii w zakresie polityki rozwoju.

| (41) | Poszanowanie zasad demokratycznych i praw człowieka, określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka i innych właściwych międzynarodowych instrumentach w dziedzinie praw człowieka, oraz rządy prawa powinny stanowić istotny element porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i podlegać szczególnej klauzuli dotyczącej praw człowieka. |
| --- | --- |

(41)

Poszanowanie zasad demokratycznych i praw człowieka, określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka i innych właściwych międzynarodowych instrumentach w dziedzinie praw człowieka, oraz rządy prawa powinny stanowić istotny element porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i podlegać szczególnej klauzuli dotyczącej praw człowieka.

| (41a) | Z uwagi na poważny problem piractwa dotyczący unijnych statków, które dokonują połowów w krajach trzecich na podstawie dwustronnych lub wielostronnych porozumień, a także ze względu na szczególne narażenie takich statków na piractwo należy wzmocnić środki i działania w celu ich ochrony. [Popr. 46] |
| --- | --- |

(41a)

Z uwagi na poważny problem piractwa dotyczący unijnych statków, które dokonują połowów w krajach trzecich na podstawie dwustronnych lub wielostronnych porozumień, a także ze względu na szczególne narażenie takich statków na piractwo należy wzmocnić środki i działania w celu ich ochrony. [Popr. 46]

| (42) | Akwakultura powinna przyczyniać się do utrzymania potencjału produkcji żywności na zrównoważonym poziomie w całej Unii, aby zagwarantować długoterminowe bezpieczeństwo żywnościowe
  , w tym dostawy żywności, a także wzrost i zatrudnienie
  dla obywateli europejskich oraz przyczynić się do zaspokojenia rosnącego światowego zapotrzebowania na żywność pochodzenia wodnego. [Popr. 47] |
| --- | --- |

(42)

Akwakultura powinna przyczyniać się do utrzymania potencjału produkcji żywności na zrównoważonym poziomie w całej Unii, aby zagwarantować długoterminowe bezpieczeństwo żywnościowe
  , w tym dostawy żywności, a także wzrost i zatrudnienie
  dla obywateli europejskich oraz przyczynić się do zaspokojenia rosnącego światowego zapotrzebowania na żywność pochodzenia wodnego. [Popr. 47]

| (43) | W strategii zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury Komisji (16), przyjętej w 2009 r., którą z zadowoleniem odebrała i zatwierdziła Rada oraz z zadowoleniem przyjął Parlament Europejski, zauważono potrzebę utworzenia i promowania równych warunków działania dla akwakultury jako podstawę jej zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(43)

W strategii zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury Komisji (16), przyjętej w 2009 r., którą z zadowoleniem odebrała i zatwierdziła Rada oraz z zadowoleniem przyjął Parlament Europejski, zauważono potrzebę utworzenia i promowania równych warunków działania dla akwakultury jako podstawę jej zrównoważonego rozwoju.

| (44) | Wspólna polityka rybołówstwa powinna przyczyniać się do Strategii Europa 2020 na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu (17) oraz uczestniczyć w realizacji celów ustanowionych w tej strategii. |
| --- | --- |

(44)

Wspólna polityka rybołówstwa powinna przyczyniać się do Strategii Europa 2020 na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu (17) oraz uczestniczyć w realizacji celów ustanowionych w tej strategii.

| (45) | Działalność w zakresie akwakultury w Unii jest uwarunkowana różnymi czynnikami w poszczególnych państwach, dotyczącymi m.in. zezwoleń dla podmiotów gospodarczych. Należy opracować strategiczne wytyczne unijne dla krajowych planów strategicznych w celu poprawy konkurencyjności sektora akwakultury, wsparcia jego rozwoju i innowacyjności oraz promowania działalności gospodarczej, dywersyfikacji i poprawy jakości życia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich, jak również mechanizmy wymiany informacji i najlepszych praktyk między państwami członkowskimi poprzez otwartą metodę koordynacji krajowych środków dotyczących bezpieczeństwa działalności gospodarczej, dostępu do wód i przestrzeni Unii oraz administracyjnego uproszenia procesu wydawania licencji. |
| --- | --- |

(45)

Działalność w zakresie akwakultury w Unii jest uwarunkowana różnymi czynnikami w poszczególnych państwach, dotyczącymi m.in. zezwoleń dla podmiotów gospodarczych. Należy opracować strategiczne wytyczne unijne dla krajowych planów strategicznych w celu poprawy konkurencyjności sektora akwakultury, wsparcia jego rozwoju i innowacyjności oraz promowania działalności gospodarczej, dywersyfikacji i poprawy jakości życia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich, jak również mechanizmy wymiany informacji i najlepszych praktyk między państwami członkowskimi poprzez otwartą metodę koordynacji krajowych środków dotyczących bezpieczeństwa działalności gospodarczej, dostępu do wód i przestrzeni Unii oraz administracyjnego uproszenia procesu wydawania licencji.

| (46) | Szczególny charakter akwakultury wymaga Komitetu Doradczego ds. Konsultacji z Zainteresowanymi Stronami w zakresie elementów unijnej polityki, które mogłyby wpływać na akwakulturę. |
| --- | --- |

(46)

Szczególny charakter akwakultury wymaga Komitetu Doradczego ds. Konsultacji z Zainteresowanymi Stronami w zakresie elementów unijnej polityki, które mogłyby wpływać na akwakulturę.

| (46a) | Ze względu na specyfikę regionów najbardziej oddalonych, zwłaszcza na ich oddalenie geograficzne i znaczenie rybołówstwa dla ich gospodarki, należy utworzyć komitet doradczy ds. regionów najbardziej oddalonych, dzielący się na trzy sekcje dla: wód południowo-zachodnich, wód południowo-zachodniej części Oceanu Indyjskiego i wód basenu Antyli-Gujany. Jednym z celów tego komitetu doradczego powinno być przyczynianie się do zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów w skali światowej. [Popr. 48] |
| --- | --- |

(46a)

Ze względu na specyfikę regionów najbardziej oddalonych, zwłaszcza na ich oddalenie geograficzne i znaczenie rybołówstwa dla ich gospodarki, należy utworzyć komitet doradczy ds. regionów najbardziej oddalonych, dzielący się na trzy sekcje dla: wód południowo-zachodnich, wód południowo-zachodniej części Oceanu Indyjskiego i wód basenu Antyli-Gujany. Jednym z celów tego komitetu doradczego powinno być przyczynianie się do zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów w skali światowej. [Popr. 48]

| (47) | Konieczne jest zwiększenie konkurencyjności unijnego sektora rybołówstwa i akwakultury oraz wezwanie do uproszczenia w celu lepszego zarządzania działalnością sektora w zakresie produkcji i wprowadzania do obrotu
  . Należy przy tym zapewnić wzajemność w handlu z państwami trzecimi, tak aby stworzyć równe szanse na rynku Unii, nie tylko pod względem zrównoważonego rozwoju rybołówstwa, lecz także ocen funkcjonowania
  ; wspólna organizacja rynków dla produktów rybołówstwa i akwakultury powinna zapewniać równe szanse dla wszystkich produktów rybołówstwa i akwakultury wprowadzanych do obrotu w Unii,
  bez względu na to, czy pochodzą one z Unii czy z państw trzecich,
  umożliwiać konsumentom dokonywanie bardziej świadomych wyborów
  w oparciu o identyfikowalność,
  oraz wspierać odpowiedzialną konsumpcję, a także zwiększać wiedzę ekonomiczną i zrozumienie unijnych rynków w całym łańcuchu dostaw.
  Część niniejszego rozporządzenia poświęcona wspólnej organizacji rynków w niniejszym rozporządzeniu powinna zawierać przepisy mające na celu uzależnienie przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury od przestrzegania norm społecznych i środowiskowych uznanych w skali międzynarodowej. [Popr. 49] |
| --- | --- |

(47)

Konieczne jest zwiększenie konkurencyjności unijnego sektora rybołówstwa i akwakultury oraz wezwanie do uproszczenia w celu lepszego zarządzania działalnością sektora w zakresie produkcji i wprowadzania do obrotu
  . Należy przy tym zapewnić wzajemność w handlu z państwami trzecimi, tak aby stworzyć równe szanse na rynku Unii, nie tylko pod względem zrównoważonego rozwoju rybołówstwa, lecz także ocen funkcjonowania
  ; wspólna organizacja rynków dla produktów rybołówstwa i akwakultury powinna zapewniać równe szanse dla wszystkich produktów rybołówstwa i akwakultury wprowadzanych do obrotu w Unii,
  bez względu na to, czy pochodzą one z Unii czy z państw trzecich,
  umożliwiać konsumentom dokonywanie bardziej świadomych wyborów
  w oparciu o identyfikowalność,
  oraz wspierać odpowiedzialną konsumpcję, a także zwiększać wiedzę ekonomiczną i zrozumienie unijnych rynków w całym łańcuchu dostaw.
  Część niniejszego rozporządzenia poświęcona wspólnej organizacji rynków w niniejszym rozporządzeniu powinna zawierać przepisy mające na celu uzależnienie przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury od przestrzegania norm społecznych i środowiskowych uznanych w skali międzynarodowej. [Popr. 49]

| (48) | Przy wdrażaniu wspólnej organizacji rynków należy zachować zgodność z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności w odniesieniu do przepisów Światowej Organizacji Handlu. Sukces wspólnej polityki rybołówstwa wymaga efektywnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, w tym zwalczania działalności połowowej NNN.
  Dlatego też,
  należy
  skutecznie wdrożyć obowiązujące w tym zakresie przepisy oraz
  ustanowić unijny system kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, aby zapewnić przestrzeganie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. [Popr. 50] |
| --- | --- |

(48)

Przy wdrażaniu wspólnej organizacji rynków należy zachować zgodność z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności w odniesieniu do przepisów Światowej Organizacji Handlu. Sukces wspólnej polityki rybołówstwa wymaga efektywnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, w tym zwalczania działalności połowowej NNN.
  Dlatego też,
  należy
  skutecznie wdrożyć obowiązujące w tym zakresie przepisy oraz
  ustanowić unijny system kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, aby zapewnić przestrzeganie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. [Popr. 50]

| (49) | W ramach unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa należy promować wykorzystanie nowoczesnych
  i skutecznych
  technologii. Państwa członkowskie lub Komisja powinny mieć możliwość przeprowadzenia projektów pilotażowych w zakresie nowych technologii kontroli i systemów zarządzania danymi. [Popr. 51] |
| --- | --- |

(49)

W ramach unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa należy promować wykorzystanie nowoczesnych
  i skutecznych
  technologii. Państwa członkowskie lub Komisja powinny mieć możliwość przeprowadzenia projektów pilotażowych w zakresie nowych technologii kontroli i systemów zarządzania danymi. [Popr. 51]

| (50) | Aby zapewnić zaangażowanie właściwych podmiotów gospodarczych w unijny system kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania od posiadaczy licencji połowowej unijnych statków połowowych o długości całkowitej co najmniej 12 metrów, pływających pod ich banderą,

  swych podmiotów gospodarczych
  proporcjonalnego udziału w kosztach
  operacyjnych
  takiego systemu. [Popr. 196] |
| --- | --- |

(50)

Aby zapewnić zaangażowanie właściwych podmiotów gospodarczych w unijny system kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania od posiadaczy licencji połowowej unijnych statków połowowych o długości całkowitej co najmniej 12 metrów, pływających pod ich banderą,

  swych podmiotów gospodarczych
  proporcjonalnego udziału w kosztach
  operacyjnych
  takiego systemu. [Popr. 196]

| (51) | Cele wspólnej polityki rybołówstwa nie mogą zostać odpowiednio zrealizowane przez państwa członkowskie, biorąc pod uwagę trudności napotykane w rozwoju przemysłu rybnego i zarządzaniu nim oraz ograniczone zasoby finansowe państw członkowskich. Stąd też, w celu przyczynienia sie do realizacji tych celów, powinna zostać przyznana wieloletnia pomoc finansowa Unii ukierunkowana na priorytety wspólnej polityki rybołówstwa
  i dostosowana do specyfiki przemysłu rybnego w poszczególnych państwach członkowskich
  . [Popr. 52] |
| --- | --- |

(51)

Cele wspólnej polityki rybołówstwa nie mogą zostać odpowiednio zrealizowane przez państwa członkowskie, biorąc pod uwagę trudności napotykane w rozwoju przemysłu rybnego i zarządzaniu nim oraz ograniczone zasoby finansowe państw członkowskich. Stąd też, w celu przyczynienia sie do realizacji tych celów, powinna zostać przyznana wieloletnia pomoc finansowa Unii ukierunkowana na priorytety wspólnej polityki rybołówstwa
  i dostosowana do specyfiki przemysłu rybnego w poszczególnych państwach członkowskich
  . [Popr. 52]

| (51a) | Wsparcie finansowe z Unii powinno umożliwiać rozwijanie dóbr i usług publicznych w sektorze rybołówstwa, a w szczególności wspierać środki kontroli i monitorowania, gromadzenie danych oraz badania i rozwijanie działań mających na celu utrzymanie ekosystemu morskiego w dobrym stanie. [Popr. 245] |
| --- | --- |

(51a)

Wsparcie finansowe z Unii powinno umożliwiać rozwijanie dóbr i usług publicznych w sektorze rybołówstwa, a w szczególności wspierać środki kontroli i monitorowania, gromadzenie danych oraz badania i rozwijanie działań mających na celu utrzymanie ekosystemu morskiego w dobrym stanie. [Popr. 245]

| (52) | Unijna pomoc finansowa powinna być uzależniona od przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie i podmioty gospodarcze
  , w tym właścicieli statków
  . Tym samym taka pomoc finansowa powinna zostać przerwana, zawieszona lub skorygowana w przypadku nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie oraz poważnych naruszeń tych przepisów przez podmioty gospodarcze. [Popr. 53] |
| --- | --- |

(52)

Unijna pomoc finansowa powinna być uzależniona od przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie i podmioty gospodarcze
  , w tym właścicieli statków
  . Tym samym taka pomoc finansowa powinna zostać przerwana, zawieszona lub skorygowana w przypadku nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie oraz poważnych naruszeń tych przepisów przez podmioty gospodarcze. [Popr. 53]

| (53) | Dialog z zainteresowanymi stronami okazał się kluczowy dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa. Biorąc pod uwagę zróżnicowane warunki na wodach Unii i większą regionalizację wspólnej polityki rybołówstwa, komitety doradcze powinny być w stanie umożliwić wykorzystanie we wspólnej polityce rybołówstwa wiedzy i doświadczenia wszystkich zainteresowanych stron
  , zwłaszcza podczas sporządzania planów wieloletnich
  . [Popr. 54] |
| --- | --- |

(53)

Dialog z zainteresowanymi stronami okazał się kluczowy dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa. Biorąc pod uwagę zróżnicowane warunki na wodach Unii i większą regionalizację wspólnej polityki rybołówstwa, komitety doradcze powinny być w stanie umożliwić wykorzystanie we wspólnej polityce rybołówstwa wiedzy i doświadczenia wszystkich zainteresowanych stron
  , zwłaszcza podczas sporządzania planów wieloletnich
  . [Popr. 54]

| (54) | Komisję powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do tworzenia nowych komitetów doradczych i zmiany obszarów kompetencji istniejących komitetów doradczych, w szczególności uwzględniając specyfikę

  Mając na uwadze specyfikę regionów najbardziej oddalonych, akwakultury, rybołówstwa śródlądowego, rynków, a także
  Morza Czarnego
  , właściwe jest stworzenie nowego komitetu doradczego dla każdego z tych obszarów
  . [Popr. 55] |
| --- | --- |

(54)

Komisję powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do tworzenia nowych komitetów doradczych i zmiany obszarów kompetencji istniejących komitetów doradczych, w szczególności uwzględniając specyfikę

  Mając na uwadze specyfikę regionów najbardziej oddalonych, akwakultury, rybołówstwa śródlądowego, rynków, a także
  Morza Czarnego
  , właściwe jest stworzenie nowego komitetu doradczego dla każdego z tych obszarów
  . [Popr. 55]

| (55) | Aby osiągnąć cele wspólnej polityki rybołówstwa, Komisji należy przekazać uprawnienie do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w zakresie określenia środków dotyczących połowów mających na celu zmniejszenie wpływu działalności połowowej w specjalnych obszarach

  zmniejszania poważnego zagrożenia dla
  ochrony
  żywych zasobów morza lub dla ekosystemu morskiego – jeżeli wymaga tego pilna potrzeba
  , dostosowania obowiązku wyładunku wszystkich połowów w celu wywiązania się z międzynarodowych zobowiązań Unii, domyślnych środków ochronnych w ramach planów wieloletnich lub środków technicznych, ponownego przeliczania pułapów zdolności połowowej, określenia informacji na temat cech charakterystycznych i działalności unijnych statków rybackich, zasad przeprowadzania projektów pilotażowych dotyczących nowych technologii kontroli i systemów zarządzania danymi, zmian do załącznika III w zakresie obszarów kompetencji komitetów doradczych oraz składu i funkcjonowania komitetów doradczych. [Popr. 56] |
| --- | --- |

(55)

Aby osiągnąć cele wspólnej polityki rybołówstwa, Komisji należy przekazać uprawnienie do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w zakresie określenia środków dotyczących połowów mających na celu zmniejszenie wpływu działalności połowowej w specjalnych obszarach

  zmniejszania poważnego zagrożenia dla
  ochrony
  żywych zasobów morza lub dla ekosystemu morskiego – jeżeli wymaga tego pilna potrzeba
  , dostosowania obowiązku wyładunku wszystkich połowów w celu wywiązania się z międzynarodowych zobowiązań Unii, domyślnych środków ochronnych w ramach planów wieloletnich lub środków technicznych, ponownego przeliczania pułapów zdolności połowowej, określenia informacji na temat cech charakterystycznych i działalności unijnych statków rybackich, zasad przeprowadzania projektów pilotażowych dotyczących nowych technologii kontroli i systemów zarządzania danymi, zmian do załącznika III w zakresie obszarów kompetencji komitetów doradczych oraz składu i funkcjonowania komitetów doradczych. [Popr. 56]

| (56) | Szczególnie istotne jest, aby Komisja przeprowadzała odpowiednie konsultacje w trakcie prac przygotowawczych do przyjęcia aktów delegowanych, w tym na poziomie ekspertów. |
| --- | --- |

(56)

Szczególnie istotne jest, aby Komisja przeprowadzała odpowiednie konsultacje w trakcie prac przygotowawczych do przyjęcia aktów delegowanych, w tym na poziomie ekspertów.

| (57) | W trakcie przygotowania i opracowania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne i odpowiednie przekazanie na czas właściwych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(57)

W trakcie przygotowania i opracowania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne i odpowiednie przekazanie na czas właściwych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (58) | Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania technicznych wymogów operacyjnych w zakresie warunków przekazywania informacji dotyczących rejestrów flot rybackich i dotyczących wymogów w zakresie danych odnośnie do zarządzania rybołówstwem, Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (18). |
| --- | --- |

(58)

Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania technicznych wymogów operacyjnych w zakresie warunków przekazywania informacji dotyczących rejestrów flot rybackich i dotyczących wymogów w zakresie danych odnośnie do zarządzania rybołówstwem, Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (18).

| (59) | Dla osiągnięcia podstawowego celu wspólnej polityki rybołówstwa, jakim jest zapewnienie długoterminowych zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych dla sektorów rybołówstwa i akwakultury oraz przyczynianie się do bezpieczeństwa dostaw żywności, konieczne i właściwe jest ustanowienie zasad w zakresie zachowania i eksploatacji żywych zasobów morza
  , a także przepisów, które zapewnią zrównoważony rozwój gospodarczy i społeczny sektora rybołówstwa i połowu skorupiaków w Unii, przy jednoczesnym zadbaniu o dostateczne finansowanie w stosownych przypadkach
  . [Popr. 57] |
| --- | --- |

(59)

Dla osiągnięcia podstawowego celu wspólnej polityki rybołówstwa, jakim jest zapewnienie długoterminowych zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych dla sektorów rybołówstwa i akwakultury oraz przyczynianie się do bezpieczeństwa dostaw żywności, konieczne i właściwe jest ustanowienie zasad w zakresie zachowania i eksploatacji żywych zasobów morza
  , a także przepisów, które zapewnią zrównoważony rozwój gospodarczy i społeczny sektora rybołówstwa i połowu skorupiaków w Unii, przy jednoczesnym zadbaniu o dostateczne finansowanie w stosownych przypadkach
  . [Popr. 57]

| (60) | Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, niniejsze rozporządzenie nie wychodzi poza to, co konieczne dla osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(60)

Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, niniejsze rozporządzenie nie wychodzi poza to, co konieczne dla osiągnięcia tego celu.

| (61) | Decyzja Rady 2004/585/WE z dnia 19 lipca 2004 r. ustanawiająca Regionalne Komitety Doradcze w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa (19) powinna zostać uchylona po wejściu w życie odpowiadających jej przepisów na mocy niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(61)

Decyzja Rady 2004/585/WE z dnia 19 lipca 2004 r. ustanawiająca Regionalne Komitety Doradcze w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa (19) powinna zostać uchylona po wejściu w życie odpowiadających jej przepisów na mocy niniejszego rozporządzenia.

| (62) | Należy uchylić rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa

   (20)

  , ale nadal powinno mieć ono zastosowanie do programów krajowych przyjętych w odniesieniu do gromadzenia danych i zarządzania nimi na lata 2011–2013.
  [Popr. 58] |
| --- | --- |

(62)

Należy uchylić rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa

   (20)

  , ale nadal powinno mieć ono zastosowanie do programów krajowych przyjętych w odniesieniu do gromadzenia danych i zarządzania nimi na lata 2011–2013.
  [Popr. 58]

| (63) | Ze względu na liczbę i wagę zmian, które mają zostać wprowadzone, należy uchylić rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002, |
| --- | --- |

(63)

Ze względu na liczbę i wagę zmian, które mają zostać wprowadzone, należy uchylić rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

CZĘŚĆ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Zakres stosowania

1.   Wspólna polityka rybołówstwa obejmuje:

| a) | ochronę żywych zasobów morza,
  oraz zrównoważoną eksploatację łowisk ukierunkowanych na te zasoby i
  zarządzanie nimi i ich eksploatację; oraz

  tymi łowiskami; |
| --- | --- |

a)

ochronę żywych zasobów morza,
  oraz zrównoważoną eksploatację łowisk ukierunkowanych na te zasoby i
  zarządzanie nimi i ich eksploatację; oraz

  tymi łowiskami;

| b) | żywe zasoby słodkowodne, akwakulturę oraz przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury w odniesieniu do środków rynkowych i finansowych wspierających wspólną politykę rybołówstwa.
  , środki o charakterze strukturalnym i zarządzanie zdolnością połowową floty; |
| --- | --- |

b)

żywe zasoby słodkowodne, akwakulturę oraz przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury w odniesieniu do środków rynkowych i finansowych wspierających wspólną politykę rybołówstwa.
  , środki o charakterze strukturalnym i zarządzanie zdolnością połowową floty;

| ba) | społeczną i gospodarczą rentowność działalności połowowej, wspieranie zatrudnienia w strefach przybrzeżnych oraz rozwoju społeczności stref przybrzeżnych, a także szczególne problemy tradycyjnego i łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i akwakultury.

  [Popr. 59] |
| --- | --- |

ba)

społeczną i gospodarczą rentowność działalności połowowej, wspieranie zatrudnienia w strefach przybrzeżnych oraz rozwoju społeczności stref przybrzeżnych, a także szczególne problemy tradycyjnego i łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i akwakultury.

  [Popr. 59]

2.   Wspólna polityka rybołówstwa obejmuje działalność, o której mowa w ust. 1, jeśli jest ona prowadzona:

| a) | na terytorium państw członkowskich; lub |
| --- | --- |

a)

na terytorium państw członkowskich; lub

| b) | na wodach Unii, w tym przez statki rybackie pływające pod banderą państw trzecich i zarejestrowane w nich; lub |
| --- | --- |

b)

na wodach Unii, w tym przez statki rybackie pływające pod banderą państw trzecich i zarejestrowane w nich; lub

| c) | przez unijne statki rybackie poza wodami Unii; lub |
| --- | --- |

c)

przez unijne statki rybackie poza wodami Unii; lub

| d) | przez obywateli państw członkowskich, bez uszczerbku dla głównej odpowiedzialności państwa bandery. |
| --- | --- |

d)

przez obywateli państw członkowskich, bez uszczerbku dla głównej odpowiedzialności państwa bandery.

Artykuł 2

Cele ogólne

1.   Wspólna polityka rybołówstwa dopilnowuje, by działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury zapewniała długookresowe zrównoważone warunki środowiskowe, gospodarcze i społeczne oraz przyczyniała

  była zrównoważona w perspektywie długoterminowej pod względem ochrony środowiska oraz zarządzana w sposób spójny z celem osiągania korzyści gospodarczych, społecznych i korzyści w dziedzinie zatrudnienia, przyczyniania
  się do bezpieczeństwa dostaw żywności
  i możliwości w zakresie rybołówstwa rekreacyjnego, a także umożliwiania funkcjonowania sektora przetwarzania i działalności na lądzie, bezpośrednio związanych z działalnością w zakresie rybołówstwa, przy jednoczesnym uwzględnieniu interesów konsumentów i producentów
  .

2.   Wspólna polityka rybołówstwa stosuje wobec zarządzania rybołówstwem podejście ostrożnościowe i ma na celu dopilnować

  dopilnowuje
  , by eksploatacja żywych zasobów morza odbudowała i zachowała populacje poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów do 2015 r. 
  wskaźniki śmiertelności połowowej zostały ustalone na poziomach pozwalających na odbudowę stad najpóźniej do 2020 r. powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz pozwalających na utrzymanie wszystkich odbudowanych stad na tych poziomach.

3.   Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem
  i akwakultury
  ,
  tak
  aby zapewnić

  rybołówstwo i akwakultura przyczyniały się do realizacji celu, jakim jest
  ograniczenie skutków

  wpływu człowieka na ekosystem morski do minimum, by nie pogłębiały degradacji środowiska
  morskiego
  człowieka na ekosystem morski do minimum, a także by nie pogłębiały degradacji środowiska
  .

3a.
     
  Wspólna polityka rybołówstwa wspiera zrównoważony rozwój i dobrostan społeczności stref przybrzeżnych oraz zatrudnienie, warunki pracy i bezpieczeństwo podmiotów prowadzących działalność połowową.

4.   Wspólna polityka rybołówstwa integruje wymogi wynikające z unijnego prawodawstwa dotyczącego

  jest spójna z unijnym prawodawstwem dotyczącym
  środowiska
  i z innymi unijnymi strategiami politycznymi
  .

4a.
     
  Wspólna polityka rybołówstwa zapewnia dostosowanie zdolności połowowej flot do poziomów eksploatacji zgodnych z treścią ust. 2.

4b.
     
  Wspólna polityka rybołówstwa przyczynia się do gromadzenia kompleksowych i wiarygodnych danych naukowych. [Popr. 60]

Artykuł 3

Cele szczegółowe

Aby osiągnąć ogólne cele określone w art. 2, wspólna polityka rybołówstwa w szczególności:

| a) | zapobiega niechcianym połowom, ogranicza je do minimum i w miarę możliwości je
  eliminuje niechciane połowy stad handlowych i stopniowo zapewnia wyładunek wszystkich połowów takich stad; |
| --- | --- |

a)

zapobiega niechcianym połowom, ogranicza je do minimum i w miarę możliwości je
  eliminuje niechciane połowy stad handlowych i stopniowo zapewnia wyładunek wszystkich połowów takich stad;

| aa) | zapewnia wyładunek wszystkich poławianych i regulowanych stad, uwzględniając przy tym najlepsze doradztwo naukowe i unikając tworzenia nowych rynków lub rozszerzania istniejących; |
| --- | --- |

aa)

zapewnia wyładunek wszystkich poławianych i regulowanych stad, uwzględniając przy tym najlepsze doradztwo naukowe i unikając tworzenia nowych rynków lub rozszerzania istniejących;

| b) | zapewnia warunki dla efektywnej
  i zrównoważonej pod względem ochrony środowiska
  działalności połowowej w ramach

  Unii w celu przywrócenia
  rentownego i konkurencyjnego przemysłu rybnego
  , gwarantując przy tym sprawiedliwe warunki na rynku wewnętrznym
  ; |
| --- | --- |

b)

zapewnia warunki dla efektywnej
  i zrównoważonej pod względem ochrony środowiska
  działalności połowowej w ramach

  Unii w celu przywrócenia
  rentownego i konkurencyjnego przemysłu rybnego
  , gwarantując przy tym sprawiedliwe warunki na rynku wewnętrznym
  ;

| c) | promuje rozwój unijnej działalności w zakresie akwakultury w celu przyczynienia

  i związanych z nią sektorów przemysłu, zapewniając ich zrównoważony pod względem ochrony środowiska charakter oraz dążąc do tego, by przyczyniały
  się do bezpieczeństwa żywnościowego i zatrudnienia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich; |
| --- | --- |

c)

promuje rozwój unijnej działalności w zakresie akwakultury w celu przyczynienia

  i związanych z nią sektorów przemysłu, zapewniając ich zrównoważony pod względem ochrony środowiska charakter oraz dążąc do tego, by przyczyniały
  się do bezpieczeństwa żywnościowego i zatrudnienia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich;

| d) | przyczynia

  wspiera sprawiedliwy rozdział zasobów morskich, przyczyniając
  się do
  zapewnienia
  odpowiedniego poziomu życia
  i standardów społecznych wśród
  osób zależnych od działalności połowowej; |
| --- | --- |

d)

przyczynia

  wspiera sprawiedliwy rozdział zasobów morskich, przyczyniając
  się do
  zapewnienia
  odpowiedniego poziomu życia
  i standardów społecznych wśród
  osób zależnych od działalności połowowej;

| e) | uwzględnia interesy konsumentów; |
| --- | --- |

e)

uwzględnia interesy konsumentów;

| f) | zapewnia systematyczne i, zharmonizowane
  , regularne i rzetelne
  gromadzenie danych oraz
  przejrzyste
  zarządzanie nimi.

  danymi, a także rozwiązuje problemy wynikające z zarządzania stadami, na temat których brakuje danych; |
| --- | --- |

f)

zapewnia systematyczne i, zharmonizowane
  , regularne i rzetelne
  gromadzenie danych oraz
  przejrzyste
  zarządzanie nimi.

  danymi, a także rozwiązuje problemy wynikające z zarządzania stadami, na temat których brakuje danych;

| fa) | wspiera łodziowe rybołówstwo przybrzeżne; |
| --- | --- |

fa)

wspiera łodziowe rybołówstwo przybrzeżne;

| fb) | przyczynia się do osiągnięcia dobrego stanu środowiska, jak określono w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2008/56/WE.

  [Popr. 61 i 235] |
| --- | --- |

fb)

przyczynia się do osiągnięcia dobrego stanu środowiska, jak określono w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2008/56/WE.

  [Popr. 61 i 235]

Artykuł 4

Zasady dobrych rządów

Wspólna polityka rybołówstwa rządzi się następującymi zasadami

  stosuje następujące zasady
  dobrych rządów:

| a) | jasno zdefiniowany zakres obowiązków na poziomie unijnym,
  regionalnym,
  krajowym, regionalnym i lokalnym;
  nienaruszający przepisów konstytucyjnych poszczególnych państw członkowskich
  ; |
| --- | --- |

a)

jasno zdefiniowany zakres obowiązków na poziomie unijnym,
  regionalnym,
  krajowym, regionalnym i lokalnym;
  nienaruszający przepisów konstytucyjnych poszczególnych państw członkowskich
  ;

| aa) | konieczność zastosowania zdecentralizowanego i zregionalizowanego podejścia do zarządzania rybołówstwem; |
| --- | --- |

aa)

konieczność zastosowania zdecentralizowanego i zregionalizowanego podejścia do zarządzania rybołówstwem;

| b) | ustanowienie środków zgodnie z najlepszym dostępnym doradztwem naukowym; |
| --- | --- |

b)

ustanowienie środków zgodnie z najlepszym dostępnym doradztwem naukowym;

| c) | perspektywa długoterminowa; |
| --- | --- |

c)

perspektywa długoterminowa;

| ca) | obniżenie kosztów administracyjnych; |
| --- | --- |

ca)

obniżenie kosztów administracyjnych;

| d) | duże

  właściwe
  zaangażowanie zainteresowanych stron
  , w szczególności komitetów doradczych i partnerów społecznych,
  na wszystkich etapach od opracowania po wdrożenie środków
  , co pozwoli na zachowanie specyfiki regionalnej dzięki zastosowaniu zregionalizowanego podejścia
  ; |
| --- | --- |

d)

duże

  właściwe
  zaangażowanie zainteresowanych stron
  , w szczególności komitetów doradczych i partnerów społecznych,
  na wszystkich etapach od opracowania po wdrożenie środków
  , co pozwoli na zachowanie specyfiki regionalnej dzięki zastosowaniu zregionalizowanego podejścia
  ;

| e) | główna odpowiedzialność państwa bandery; |
| --- | --- |

e)

główna odpowiedzialność państwa bandery;

| f) | spójność ze zintegrowaną polityką morską, a także z innymi rodzajami polityki Unii.; |
| --- | --- |

f)

spójność ze zintegrowaną polityką morską, a także z innymi rodzajami polityki Unii.;

| fa) | konieczność przeprowadzenia środowiskowych i strategicznych ocen skutków; |
| --- | --- |

fa)

konieczność przeprowadzenia środowiskowych i strategicznych ocen skutków;

| fb) | równowaga między wewnętrznym i zewnętrznym wymiarem wspólnej polityki rybołówstwa, dzięki której standardy i mechanizmy egzekwowania stosowane na obszarze Unii są w odpowiednich przypadkach stosowane również poza jej granicami; |
| --- | --- |

fb)

równowaga między wewnętrznym i zewnętrznym wymiarem wspólnej polityki rybołówstwa, dzięki której standardy i mechanizmy egzekwowania stosowane na obszarze Unii są w odpowiednich przypadkach stosowane również poza jej granicami;

| fc) | przejrzyste zarządzanie danymi i podejmowanie decyzji zgodnie z Konwencją Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska („konwencją z Aarhus”), zatwierdzoną w imieniu Unii decyzją Rady 2005/370/WE

   (21)

  . [Popr. 62 i 220] |
| --- | --- |

fc)

przejrzyste zarządzanie danymi i podejmowanie decyzji zgodnie z Konwencją Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska („konwencją z Aarhus”), zatwierdzoną w imieniu Unii decyzją Rady 2005/370/WE

   (21)

  . [Popr. 62 i 220]

Artykuł 5

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| (1) | „wody Unii” oznaczają wody
  i dno morskie
  podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód

  tych
  sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu; [Popr. 63] |
| --- | --- |

(1)

„wody Unii” oznaczają wody
  i dno morskie
  podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód

  tych
  sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu; [Popr. 63]

| (2) | „żywe zasoby morza” oznaczają dostępne, żywe morskie gatunki wodne, w tym gatunki anadromiczne i katadromiczne na wszystkich etapach ich cyklu życia; |
| --- | --- |

(2)

„żywe zasoby morza” oznaczają dostępne, żywe morskie gatunki wodne, w tym gatunki anadromiczne i katadromiczne na wszystkich etapach ich cyklu życia;

| (3) | „żywe zasoby słodkowodne” oznaczają dostępne, żywe słodkowodne gatunki wodne; |
| --- | --- |

(3)

„żywe zasoby słodkowodne” oznaczają dostępne, żywe słodkowodne gatunki wodne;

| (4) | „statek rybacki” oznacza jakikolwiek statek wyposażony do celów połowów przemysłowych żywych zasobów morza; |
| --- | --- |

(4)

„statek rybacki” oznacza jakikolwiek statek wyposażony do celów połowów przemysłowych żywych zasobów morza;

| (5) | „unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii; |
| --- | --- |

(5)

„unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

| (5a) | „rybacy” oznaczają wszelkie osoby prowadzące zawodowo uznawaną przez państwo członkowskie działalność połowową na pokładzie czynnego statku rybackiego lub działalność polegającą na odławianiu organizmów morskich bez wykorzystania statku; [Popr. 64] |
| --- | --- |

(5a)

„rybacy” oznaczają wszelkie osoby prowadzące zawodowo uznawaną przez państwo członkowskie działalność połowową na pokładzie czynnego statku rybackiego lub działalność polegającą na odławianiu organizmów morskich bez wykorzystania statku; [Popr. 64]

| (5b) | „wprowadzenie do floty” oznacza rejestrację statku rybackiego w rejestrze floty rybackiej państwa członkowskiego; [Popr. 65] |
| --- | --- |

(5b)

„wprowadzenie do floty” oznacza rejestrację statku rybackiego w rejestrze floty rybackiej państwa członkowskiego; [Popr. 65]

| (6) | „maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza maksymalny

  największy teoretyczny zrównoważony
  połów, jaki można bez końca

  w sposób ciągły
  uzyskiwać
  (przeciętnie)
  ze stada
  w istniejących (przeciętnych) warunkach środowiskowych bez znacznych skutków dla procesu reprodukcji
  ; [Popr. 66] |
| --- | --- |

(6)

„maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza maksymalny

  największy teoretyczny zrównoważony
  połów, jaki można bez końca

  w sposób ciągły
  uzyskiwać
  (przeciętnie)
  ze stada
  w istniejących (przeciętnych) warunkach środowiskowych bez znacznych skutków dla procesu reprodukcji
  ; [Popr. 66]

| (6a) | „poławiane gatunki” oznaczają gatunki poddawane presji/eksploatacji połowowej, łącznie z gatunkami, które są poławiane jako przyłów, lub na które działalność połowowa wywiera wpływ, lecz które nie są wyładowywane; [Popr. 67] |
| --- | --- |

(6a)

„poławiane gatunki” oznaczają gatunki poddawane presji/eksploatacji połowowej, łącznie z gatunkami, które są poławiane jako przyłów, lub na które działalność połowowa wywiera wpływ, lecz które nie są wyładowywane; [Popr. 67]

| (7) | „podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem”
  , o którym mowa w art. 6 porozumienia ONZ w sprawie zasobów ryb,
  oznacza podejście, zgodnie z którym brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być usprawiedliwieniem dla odkładania lub niepodejmowania środków zarządzania dla ochrony docelowego gatunku, gatunków pokrewnych lub zależnych oraz gatunków niedocelowych i ich środowiska; [Popr. 68] |
| --- | --- |

(7)

„podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem”
  , o którym mowa w art. 6 porozumienia ONZ w sprawie zasobów ryb,
  oznacza podejście, zgodnie z którym brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być usprawiedliwieniem dla odkładania lub niepodejmowania środków zarządzania dla ochrony docelowego gatunku, gatunków pokrewnych lub zależnych oraz gatunków niedocelowych i ich środowiska; [Popr. 68]

| (8) | „podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, w którym gwarantuje się, że korzyści z żywych zasobów morza są wysokie, a bezpośrednie i pośrednie

  w procesie podejmowania decyzji uwzględnia się
  skutki działań w zakresie rybołówstwa dla ekosystemów morskich są niskie i nie są szkodliwe dla przyszłego funkcjonowania, różnorodności i integralności tych ekosystemów

  skutki innych działań człowieka
  i 
  skutki czynników środowiskowych dla gatunków docelowych i wszystkich pozostałych gatunków wchodzących w skład tego samego ekosystemu bądź powiązanych z gatunkami docelowymi lub od nich zależnymi, a jednocześnie dopilnowuje się, by łączna presja tego rodzaju działań była utrzymywana na poziomach pozwalających osiągać dobry stan środowiska
  ; [Popr. 237] |
| --- | --- |

(8)

„podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, w którym gwarantuje się, że korzyści z żywych zasobów morza są wysokie, a bezpośrednie i pośrednie

  w procesie podejmowania decyzji uwzględnia się
  skutki działań w zakresie rybołówstwa dla ekosystemów morskich są niskie i nie są szkodliwe dla przyszłego funkcjonowania, różnorodności i integralności tych ekosystemów

  skutki innych działań człowieka
  i 
  skutki czynników środowiskowych dla gatunków docelowych i wszystkich pozostałych gatunków wchodzących w skład tego samego ekosystemu bądź powiązanych z gatunkami docelowymi lub od nich zależnymi, a jednocześnie dopilnowuje się, by łączna presja tego rodzaju działań była utrzymywana na poziomach pozwalających osiągać dobry stan środowiska
  ; [Popr. 237]

| (9) | „wskaźnik śmiertelności połowowej” oznacza połów

  stopę usuwania biomasy i osobników ze
  stada w danym okresie w stosunku do średniego stada dostępnego do połowu w tym okresie

  wyniku działalności połowowej
  ; [Popr. 70] |
| --- | --- |

(9)

„wskaźnik śmiertelności połowowej” oznacza połów

  stopę usuwania biomasy i osobników ze
  stada w danym okresie w stosunku do średniego stada dostępnego do połowu w tym okresie

  wyniku działalności połowowej
  ; [Popr. 70]

| (9a) | „FMSY” oznacza wskaźnik śmiertelności połowowej zgodny z celem osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu; [Popr. 71] |
| --- | --- |

(9a)

„FMSY” oznacza wskaźnik śmiertelności połowowej zgodny z celem osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu; [Popr. 71]

| (10) | „stado” oznacza żywe zasoby morza o specyficznych cechach, występujące w danym obszarze zarządzania; [Popr. 72] |
| --- | --- |

(10)

„stado” oznacza żywe zasoby morza o specyficznych cechach, występujące w danym obszarze zarządzania; [Popr. 72]

| (11) | „limit połowowy” oznacza ograniczenie ilościowe w wyładunku

  połowach
  stada lub grupy stad w danym okresie; [Popr. 73] |
| --- | --- |

(11)

„limit połowowy” oznacza ograniczenie ilościowe w wyładunku

  połowach
  stada lub grupy stad w danym okresie; [Popr. 73]

| (11a) | „niechciane połowy” oznaczają połowy gatunków poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony lub minimalnego rozmiaru wyładunku, lub połowy gatunków chronionych albo objętych zakazem połowów, połowy gatunków niehandlowych lub osobników gatunków handlowych niespełniających wymogów przewidzianych w przepisach zawartych w unijnym prawodawstwie z dziedziny rybołówstwa ustanawiającym środki techniczne, kontrolne i ochronne; [Popr. 74] |
| --- | --- |

(11a)

„niechciane połowy” oznaczają połowy gatunków poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony lub minimalnego rozmiaru wyładunku, lub połowy gatunków chronionych albo objętych zakazem połowów, połowy gatunków niehandlowych lub osobników gatunków handlowych niespełniających wymogów przewidzianych w przepisach zawartych w unijnym prawodawstwie z dziedziny rybołówstwa ustanawiającym środki techniczne, kontrolne i ochronne; [Popr. 74]

| (12) | „punkt odniesienia ochrony” oznacza wartości parametrów populacji stada (takich jak biomasa
  (B), biomasa stada tarłowego (SSB)
  czy wskaźnik śmiertelności połowowej
  (F)
  ) stosowane w zarządzaniu rybołówstwem,
  do określania
  na przykład w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu ryzyka biologicznego lub pożądanego poziomu połowu; [Popr. 75] |
| --- | --- |

(12)

„punkt odniesienia ochrony” oznacza wartości parametrów populacji stada (takich jak biomasa
  (B), biomasa stada tarłowego (SSB)
  czy wskaźnik śmiertelności połowowej
  (F)
  ) stosowane w zarządzaniu rybołówstwem,
  do określania
  na przykład w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu ryzyka biologicznego lub pożądanego poziomu połowu; [Popr. 75]

| (12a) | „graniczny punkt odniesienia” oznacza wartości parametrów populacji stada (takich jak biomasa czy wskaźnik śmiertelności połowowej) stosowane w zarządzaniu rybołówstwem w celu wskazania progu, powyżej lub poniżej którego zarządzanie rybołówstwem jest zgodne celem zarządzania, np. z dopuszczalnym poziomem ryzyka biologicznego lub pożądanym poziomem połowu; |
| --- | --- |

(12a)

„graniczny punkt odniesienia” oznacza wartości parametrów populacji stada (takich jak biomasa czy wskaźnik śmiertelności połowowej) stosowane w zarządzaniu rybołówstwem w celu wskazania progu, powyżej lub poniżej którego zarządzanie rybołówstwem jest zgodne celem zarządzania, np. z dopuszczalnym poziomem ryzyka biologicznego lub pożądanym poziomem połowu;

| (12b) | „stado na bezpiecznym poziomie biologicznym” oznacza stado, w odniesieniu do którego z wysokim prawdopodobieństwem można stwierdzić, że biomasa stada tarłowego szacowana na koniec ostatniego roku jest wyższa niż biomasa graniczna (Blim), a wskaźnik śmiertelności połowowej szacowany na ostatni rok jest niższy niż graniczny wskaźnik śmiertelności połowowej (Flim); [Popr. 77] |
| --- | --- |

(12b)

„stado na bezpiecznym poziomie biologicznym” oznacza stado, w odniesieniu do którego z wysokim prawdopodobieństwem można stwierdzić, że biomasa stada tarłowego szacowana na koniec ostatniego roku jest wyższa niż biomasa graniczna (Blim), a wskaźnik śmiertelności połowowej szacowany na ostatni rok jest niższy niż graniczny wskaźnik śmiertelności połowowej (Flim); [Popr. 77]

| (13) | „zabezpieczenie” oznacza środek zapobiegawczy mający chronić przed wystąpieniem niepożądanego wydarzenia i uniemożliwiać je
  ; [Popr. 78] |
| --- | --- |

(13)

„zabezpieczenie” oznacza środek zapobiegawczy mający chronić przed wystąpieniem niepożądanego wydarzenia i uniemożliwiać je
  ; [Popr. 78]

| (14) | „środki techniczne” oznaczają środki regulujące skład gatunkowy, skład wielkościowy połowów i skutki dla elementów ekosystemów
  lub ich funkcjonowania
  wynikające z działalności połowowej poprzez nakładanie warunków dotyczących wykorzystania i struktury

  charakterystyki
  narzędzi połowowych i ograniczenia

  oraz przez nakładanie czasowych lub przestrzennych ograniczeń
  dostępu do obszarów połowów; [Popr. 79] |
| --- | --- |

(14)

„środki techniczne” oznaczają środki regulujące skład gatunkowy, skład wielkościowy połowów i skutki dla elementów ekosystemów
  lub ich funkcjonowania
  wynikające z działalności połowowej poprzez nakładanie warunków dotyczących wykorzystania i struktury

  charakterystyki
  narzędzi połowowych i ograniczenia

  oraz przez nakładanie czasowych lub przestrzennych ograniczeń
  dostępu do obszarów połowów; [Popr. 79]

| (14a) | „istotne siedliska ryb” oznaczają wrażliwe siedliska morskie, które wymagają ochrony ze względu na ich kluczową rolę w zaspokajaniu ekologicznych i biologicznych potrzeb gatunków ryb, w tym w zakresie tarła, rozwoju narybku i żerowisk; [Popr. 80] |
| --- | --- |

(14a)

„istotne siedliska ryb” oznaczają wrażliwe siedliska morskie, które wymagają ochrony ze względu na ich kluczową rolę w zaspokajaniu ekologicznych i biologicznych potrzeb gatunków ryb, w tym w zakresie tarła, rozwoju narybku i żerowisk; [Popr. 80]

| (14b) | „chroniony obszar połowowy” oznacza określony geograficznie obszar morski, na którym wszystkie lub niektóre działania połowowe są czasowo lub na stałe zakazane albo ograniczone w celu poprawy eksploatacji i ochrony żywych zasobów wodnych lub ochrony ekosystemów morskich; [Popr. 81] |
| --- | --- |

(14b)

„chroniony obszar połowowy” oznacza określony geograficznie obszar morski, na którym wszystkie lub niektóre działania połowowe są czasowo lub na stałe zakazane albo ograniczone w celu poprawy eksploatacji i ochrony żywych zasobów wodnych lub ochrony ekosystemów morskich; [Popr. 81]

| (15) | „uprawnienie do połowów” oznacza określone ilościowo prawne upoważnienie do połowu
  pewnego stada
  wyrażone w 
  maksymalnych
  połowach lub
  maksymalnym
  nakładzie połowowym oraz powiązane z nimi funkcjonalnie warunki, które są niezbędne do ich ilościowego wyrażenia na pewnym poziomie

  dla danego obszaru zarządzania
  ; [Popr. 82] |
| --- | --- |

(15)

„uprawnienie do połowów” oznacza określone ilościowo prawne upoważnienie do połowu
  pewnego stada
  wyrażone w 
  maksymalnych
  połowach lub
  maksymalnym
  nakładzie połowowym oraz powiązane z nimi funkcjonalnie warunki, które są niezbędne do ich ilościowego wyrażenia na pewnym poziomie

  dla danego obszaru zarządzania
  ; [Popr. 82]

| (16) | „nakład połowowy” oznacza wynik zdolności oraz działalności statku rybackiego; w przypadku grupy statków rybackich jest to suma nakładu połowowego wszystkich statków w tej grupie; |
| --- | --- |

(16)

„nakład połowowy” oznacza wynik zdolności oraz działalności statku rybackiego; w przypadku grupy statków rybackich jest to suma nakładu połowowego wszystkich statków w tej grupie;

| (17) | „przekazywalne koncesje połowowe” oznaczają podlegające odwołaniu prawa użytkownika do określonej części uprawnień do połowów przydzielonych danemu państwu członkowskiemu lub określonych w planach zarządzania przyjętych przez państwo członkowskie zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006
   (22)
  , które posiadacz może przenieść na innych kwalifikujących się posiadaczy takich przekazywalnych koncesji połowowych;
  [Popr. 83] |
| --- | --- |

(17)

„przekazywalne koncesje połowowe” oznaczają podlegające odwołaniu prawa użytkownika do określonej części uprawnień do połowów przydzielonych danemu państwu członkowskiemu lub określonych w planach zarządzania przyjętych przez państwo członkowskie zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006
   (22)
  , które posiadacz może przenieść na innych kwalifikujących się posiadaczy takich przekazywalnych koncesji połowowych;
  [Popr. 83]

| (18) | „indywidualne uprawnienia do połowów” oznaczają roczne uprawnienia do połowów przydzielone posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych w danym państwie członkowskim w oparciu o udział uprawnień do połowów odnoszący się do tego państwa członkowskiego;
  [Popr. 84] |
| --- | --- |

(18)

„indywidualne uprawnienia do połowów” oznaczają roczne uprawnienia do połowów przydzielone posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych w danym państwie członkowskim w oparciu o udział uprawnień do połowów odnoszący się do tego państwa członkowskiego;
  [Popr. 84]

| (19) | „zdolność połowowa” oznacza pojemność

  zdolność
  statku
  do odławiania ryb, mierzoną w powiązaniu z cechami statku, w tym pojemnością statku
  statku w GT (pojemność brutto) i, jego moc

  mocą
  w kW (kilowat), jak określono w art. 4 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2930/86 z dnia 22 września 1986 r. określającego parametry statków rybackich (23)

  , a także cechami i rozmiarami narzędzi połowowych oraz wszelkimi innymi wskaźnikami, mającymi wpływ na zdolność statku do odławiania ryb
  ; [Popr. 85] |
| --- | --- |

(19)

„zdolność połowowa” oznacza pojemność

  zdolność
  statku
  do odławiania ryb, mierzoną w powiązaniu z cechami statku, w tym pojemnością statku
  statku w GT (pojemność brutto) i, jego moc

  mocą
  w kW (kilowat), jak określono w art. 4 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2930/86 z dnia 22 września 1986 r. określającego parametry statków rybackich (23)

  , a także cechami i rozmiarami narzędzi połowowych oraz wszelkimi innymi wskaźnikami, mającymi wpływ na zdolność statku do odławiania ryb
  ; [Popr. 85]

| (19a) | „przestrzeń mieszkalna” oznacza przestrzeń na pokładzie statku, której jedynym celem jest zapewnienie członkom załogi przestrzeni życiowej i miejsca odpoczynku; [Popr. 86] |
| --- | --- |

(19a)

„przestrzeń mieszkalna” oznacza przestrzeń na pokładzie statku, której jedynym celem jest zapewnienie członkom załogi przestrzeni życiowej i miejsca odpoczynku; [Popr. 86]

| (20) | „akwakultura” oznacza hodowlę lub uprawę organizmów wodnych za pomocą technik opracowanych w celu zwiększenia produkcji przedmiotowych organizmów poza naturalną zdolność środowiska, gdzie organizmy takie pozostają własnością osoby fizycznej lub prawnej w ciągu całego stadium hodowli lub uprawy, do zbiorów włącznie; [Popr. 87] |
| --- | --- |

(20)

„akwakultura” oznacza hodowlę lub uprawę organizmów wodnych za pomocą technik opracowanych w celu zwiększenia produkcji przedmiotowych organizmów poza naturalną zdolność środowiska, gdzie organizmy takie pozostają własnością osoby fizycznej lub prawnej w ciągu całego stadium hodowli lub uprawy, do zbiorów włącznie; [Popr. 87]

| (21) | „licencja połowowa” oznacza licencję, o której mowa w art. 4 ust. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (24); |
| --- | --- |

(21)

„licencja połowowa” oznacza licencję, o której mowa w art. 4 ust. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (24);

| (22) | „upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie, o którym mowa w art. 4 ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

(22)

„upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie, o którym mowa w art. 4 ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

| (23) | „połowy” oznaczają zbieranie lub łowienie organizmów wodnych żyjących w naturalnym środowisku lub celowe wykorzystanie wszelkich środków pozwalających na takie zbieranie lub łowienie; |
| --- | --- |

(23)

„połowy” oznaczają zbieranie lub łowienie organizmów wodnych żyjących w naturalnym środowisku lub celowe wykorzystanie wszelkich środków pozwalających na takie zbieranie lub łowienie;

| (24) | „produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne będące wynikiem działalności połowowej; |
| --- | --- |

(24)

„produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne będące wynikiem działalności połowowej;

| (25) | „podmiot gospodarczy” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub posiada jakiekolwiek przedsiębiorstwo wykonujące działalność związaną z dowolnym etapem produkcji, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sieci sprzedaży detalicznej produktów rybołówstwa i akwakultury
  , lub jakąkolwiek inną organizację reprezentującą osoby zawodowo zajmujące się rybołówstwem, która jest prawnie uznawana i odpowiedzialna za zarządzanie dostępem do zasobów rybnych, profesjonalną działalnością połowową i akwakulturą
  ; [Popr. 88] |
| --- | --- |

(25)

„podmiot gospodarczy” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub posiada jakiekolwiek przedsiębiorstwo wykonujące działalność związaną z dowolnym etapem produkcji, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sieci sprzedaży detalicznej produktów rybołówstwa i akwakultury
  , lub jakąkolwiek inną organizację reprezentującą osoby zawodowo zajmujące się rybołówstwem, która jest prawnie uznawana i odpowiedzialna za zarządzanie dostępem do zasobów rybnych, profesjonalną działalnością połowową i akwakulturą
  ; [Popr. 88]

| (26) | „poważne naruszenie” oznaczana naruszenie określone w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (25) i art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

(26)

„poważne naruszenie” oznaczana naruszenie określone w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (25) i art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

| (27) | „użytkownik końcowy danych naukowych” oznacza podmiot
  badawczy lub zarządczy
  , który z przyczyn badawczych lub zarządczych jest zainteresowany analizą naukową danych o sektorze rybołówstwa; [Popr. 89] |
| --- | --- |

(27)

„użytkownik końcowy danych naukowych” oznacza podmiot
  badawczy lub zarządczy
  , który z przyczyn badawczych lub zarządczych jest zainteresowany analizą naukową danych o sektorze rybołówstwa; [Popr. 89]

| (28) | „nadwyżka dopuszczalnego połowu” oznacza część dopuszczalnego połowu, na której pozyskanie państwu nadbrzeżnemu nie pozwalają jego zdolności
  połowowe przez określony czas, wskutek czego ogólny wskaźnik eksploatacji w odniesieniu do poszczególnych stad pozostaje poniżej poziomów umożliwiających odbudowę stad i utrzymanie populacji pozyskiwanych gatunków powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu
  ; [Popr. 90] |
| --- | --- |

(28)

„nadwyżka dopuszczalnego połowu” oznacza część dopuszczalnego połowu, na której pozyskanie państwu nadbrzeżnemu nie pozwalają jego zdolności
  połowowe przez określony czas, wskutek czego ogólny wskaźnik eksploatacji w odniesieniu do poszczególnych stad pozostaje poniżej poziomów umożliwiających odbudowę stad i utrzymanie populacji pozyskiwanych gatunków powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu
  ; [Popr. 90]

| (29) | „produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne na każdym etapie ich cyklu życia, będące wynikiem działalności w zakresie akwakultury; |
| --- | --- |

(29)

„produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne na każdym etapie ich cyklu życia, będące wynikiem działalności w zakresie akwakultury;

| (30) | „biomasa stada tarłowego” oznacza szacunek masy ryb z danego zasobu, które rozmnażają

  są dostatecznie dojrzałe, aby rozmnażać
  się w określonym czasie, włączając osobniki męskie i żeńskie oraz ryby rozmnażające się żyworodnie; [Popr. 91] |
| --- | --- |

(30)

„biomasa stada tarłowego” oznacza szacunek masy ryb z danego zasobu, które rozmnażają

  są dostatecznie dojrzałe, aby rozmnażać
  się w określonym czasie, włączając osobniki męskie i żeńskie oraz ryby rozmnażające się żyworodnie; [Popr. 91]

| (31) | „połowy wielogatunkowe” oznaczają połowy, w trakcie

  przypadku
  których na
  danym
  obszarze, gdzie dokonuje się połowów, obecny jest

  znajduje się
  więcej niż jeden gatunek i gatunki te są narażone na złapanie w narzędzia połowowe

  , który może zostać złowiony podczas tego samego połowu
  ; [Popr. 92] |
| --- | --- |

(31)

„połowy wielogatunkowe” oznaczają połowy, w trakcie

  przypadku
  których na
  danym
  obszarze, gdzie dokonuje się połowów, obecny jest

  znajduje się
  więcej niż jeden gatunek i gatunki te są narażone na złapanie w narzędzia połowowe

  , który może zostać złowiony podczas tego samego połowu
  ; [Popr. 92]

| (32) | „porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem” oznaczają
  międzynarodowe
  porozumienia zawarte z państwem trzecim w celu umożliwienia Unii

  uzyskania
  dostępu do zasobów lub wód tego państwa

  z myślą o zrównoważonej eksploatacji części nadwyżki żywych zasobów morza
  w zamian za rekompensatę finansową
  z Unii służącą wsparciu lokalnego sektora rybołówstwa, ze szczególnym naciskiem na gromadzenie danych naukowych, monitorowanie i kontrolę, lub w celu uzyskania wzajemnego dostępu do zasobów lub wód poprzez wymianę uprawnień do połowów między Unią a państwem trzecim
  ; [Popr. 93] |
| --- | --- |

(32)

„porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem” oznaczają
  międzynarodowe
  porozumienia zawarte z państwem trzecim w celu umożliwienia Unii

  uzyskania
  dostępu do zasobów lub wód tego państwa

  z myślą o zrównoważonej eksploatacji części nadwyżki żywych zasobów morza
  w zamian za rekompensatę finansową
  z Unii służącą wsparciu lokalnego sektora rybołówstwa, ze szczególnym naciskiem na gromadzenie danych naukowych, monitorowanie i kontrolę, lub w celu uzyskania wzajemnego dostępu do zasobów lub wód poprzez wymianę uprawnień do połowów między Unią a państwem trzecim
  ; [Popr. 93]

| (32a) | „przyłów” oznacza połów organizmu niedocelowego, bez względu na to czy jest on zatrzymywany, wyładowywany albo odrzucany; [Popr. 95] |
| --- | --- |

(32a)

„przyłów” oznacza połów organizmu niedocelowego, bez względu na to czy jest on zatrzymywany, wyładowywany albo odrzucany; [Popr. 95]

| (32b) | „połów” oznacza wszelkie żywe zasoby morza poławiane w ramach działalności połowowej; [Popr. 96] |
| --- | --- |

(32b)

„połów” oznacza wszelkie żywe zasoby morza poławiane w ramach działalności połowowej; [Popr. 96]

| (32c) | „połowy mniej intensywne” oznaczają połowy przy użyciu selektywnych technik połowowych, które mają minimalny szkodliwy wpływ na ekosystem morski i charakteryzują się niskimi emisjami pochodzącymi z paliw; [Popr. 97] |
| --- | --- |

(32c)

„połowy mniej intensywne” oznaczają połowy przy użyciu selektywnych technik połowowych, które mają minimalny szkodliwy wpływ na ekosystem morski i charakteryzują się niskimi emisjami pochodzącymi z paliw; [Popr. 97]

| (32d) | „połowy selektywne” oznaczają połowy przy użyciu metod lub narzędzi połowowych, które podczas połowu pozwalają na zlokalizowanie i schwytanie organizmów w zależności od rozmiaru i gatunku, co pozwala na uniknięcie połowu gatunków niedocelowych lub wypuszczenie ich w nieuszkodzonym stanie. [Popr. 98] |
| --- | --- |

(32d)

„połowy selektywne” oznaczają połowy przy użyciu metod lub narzędzi połowowych, które podczas połowu pozwalają na zlokalizowanie i schwytanie organizmów w zależności od rozmiaru i gatunku, co pozwala na uniknięcie połowu gatunków niedocelowych lub wypuszczenie ich w nieuszkodzonym stanie. [Popr. 98]

CZĘŚĆ II

DOSTĘP DO WÓD

Artykuł 6

Ogólne zasady w zakresie dostępu do wód

1.   Unijne statki rybackie mają równy dostęp do wód i zasobów na wszystkich wodach unijnych, z wyjątkiem tych określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem środków przyjętych na mocy części III.

2.   W przypadku pasów wodnych do 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich państwa te są uprawnione od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. do ograniczenia połowów do statków rybackich, które tradycyjnie łowią na tych wodach z przyległych portów, bez uszczerbku dla uzgodnień dotyczących unijnych statków rybackich pływających pod banderą innych państw członkowskich w ramach istniejących stosunków sąsiedzkich między państwami członkowskimi oraz uzgodnień zawartych w załączniku I, ustalającym dla każdego państwa członkowskiego strefy geograficzne w ramach pasów przybrzeżnych innych państw członkowskich, na których prowadzi się działalność połowową, oraz odnośne gatunki. Państwa członkowskie
  mogą wprowadzić wyłączny lub preferencyjny dostęp dla tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, uwzględniając czynniki społeczne i środowiskowe, w tym ewentualne korzyści płynące z przyznania wyłącznego lub preferencyjnego dostępu dla lokalnych przedsiębiorstw lub mikroprzedsiębiorstw oraz rybaków prowadzących selektywną działalność połowową o niskim wpływie na środowisko. Państwa członkowskie
  informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu. [Popr. 251]

3.   W pasach wodnych do 100 mil morskich od linii podstawowej Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. państwa członkowskie są uprawnione do ograniczenia rybołówstwa do statków rybackich zarejestrowanych w portach tych wysp. Ograniczenia te nie mają zastosowania do statków unijnych, które tradycyjnie łowią na tych wodach, o ile te statki nie przekraczają tradycyjnie wykorzystywanych nakładów połowowych. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.

3a.
     
  Definicję statusu istniejącego obszaru biologicznie wrażliwego zawartą w art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym, odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty

   (26)

  zachowuje się w obecnej formie. [Popr. 99]

4.   Przepisy nawiązujące do uzgodnień określonych w ust. 2 i 3 zostaną przyjęte do dnia 31 grudnia 2022 r.

CZĘŚĆ III

ŚRODKI OCHRONY
  I ZRÓWNOWAŻONEJ EKSPLOATACJI
  ŻYWYCH ZASOBÓW MORZA [Popr. 100]

TYTUŁ I

RODZAJE ŚRODKÓW

Artykuł - 7

Przepisy ogólne dotyczące środków ochrony

1.
     
  Aby osiągnąć ogólne cele wspólnej polityki rybołówstwa określone w art. 2, Unia przyjmuje środki ochrony i zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza zgodnie z art. 7 i 8. Środki te przyjmuje się w szczególności w formie planów wieloletnich zgodnie z art. 9, 10 i 11.

2.
     
  Środki te są zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3 i są przyjmowane z uwzględnieniem najlepszego dostępnego doradztwa naukowego oraz opinii przekazanych przez odpowiednie komitety doradcze.

3.
     
  Państwa członkowskie są upoważnione do przyjmowania środków ochrony zgodnie z art. 17–24 oraz z innymi właściwymi przepisami niniejszego rozporządzenia.

  [Popr. 101]

Artykuł 7

Rodzaje środków ochronnych

Środki ochrony
  i zrównoważonej eksploatacji
  żywych zasobów morza mogą obejmować następujące elementy:

| a) | przyjmowanie planów wieloletnich zgodnie z art. 9-11; |
| --- | --- |

a)

przyjmowanie planów wieloletnich zgodnie z art. 9-11;

| b) | ustanawianie celów zrównoważonej eksploatacji
  i ochrony
  stad
  , a także ochrony środowiska morskiego przed wpływem działalności połowowej
  ; |
| --- | --- |

b)

ustanawianie celów zrównoważonej eksploatacji
  i ochrony
  stad
  , a także ochrony środowiska morskiego przed wpływem działalności połowowej
  ;

| c) | przyjmowanie środków mających na celu dostosowanie liczby statków rybackich lub rodzajów statków rybackich do dostępnych uprawnień do połowów; |
| --- | --- |

c)

przyjmowanie środków mających na celu dostosowanie liczby statków rybackich lub rodzajów statków rybackich do dostępnych uprawnień do połowów;

| d) | ustanawianie zachęt
  w celu wspierania bardziej selektywnych połowów i metod połowowych, które mają niewielki wpływ na ekosystem morski i zasoby rybne
  , w tym
  przyznawanie preferencyjnego dostępu do krajowych uprawnień do połowów oraz zachęt
  natury finansowej, promujących bardziej selektywne lub mniej intensywne połowy

  ekonomicznej
  ; |
| --- | --- |

d)

ustanawianie zachęt
  w celu wspierania bardziej selektywnych połowów i metod połowowych, które mają niewielki wpływ na ekosystem morski i zasoby rybne
  , w tym
  przyznawanie preferencyjnego dostępu do krajowych uprawnień do połowów oraz zachęt
  natury finansowej, promujących bardziej selektywne lub mniej intensywne połowy

  ekonomicznej
  ;

| e) | ustalanie

  przyjmowanie środków w zakresie ustalania i przydziału
  uprawnień do połowów
  , zgodnie z art. 16
  ; |
| --- | --- |

e)

ustalanie

  przyjmowanie środków w zakresie ustalania i przydziału
  uprawnień do połowów
  , zgodnie z art. 16
  ;

| f) | przyjmowanie środków technicznych, o których mowa w art.
  8 i
  14; |
| --- | --- |

f)

przyjmowanie środków technicznych, o których mowa w art.
  8 i
  14;

| g) | przyjmowanie środków dotyczących obowiązku wyładowania wszystkich połowów

  w mających doprowadzić do osiągnięcia celów określonych w art. 15
  ; |
| --- | --- |

g)

przyjmowanie środków dotyczących obowiązku wyładowania wszystkich połowów

  w mających doprowadzić do osiągnięcia celów określonych w art. 15
  ;

| h) | przeprowadzanie projektów pilotażowych dotyczących alternatywnych rodzajów technik zarządzania rybołówstwem
  oraz narzędzi, które zwiększają selektywność lub minimalizują wpływ działalności połowowej na środowisko morskie; |
| --- | --- |

h)

przeprowadzanie projektów pilotażowych dotyczących alternatywnych rodzajów technik zarządzania rybołówstwem
  oraz narzędzi, które zwiększają selektywność lub minimalizują wpływ działalności połowowej na środowisko morskie;

| ha) | przyjmowanie środków pomagających państwom członkowskim w wykonywaniu zobowiązań określonych w przepisach dotyczących środowiska; |
| --- | --- |

ha)

przyjmowanie środków pomagających państwom członkowskim w wykonywaniu zobowiązań określonych w przepisach dotyczących środowiska;

| hb) | przyjmowanie innych środków umożliwiających osiągnięcie celów określonych w art. 2 i 3.

  [Popr. 102] |
| --- | --- |

hb)

przyjmowanie innych środków umożliwiających osiągnięcie celów określonych w art. 2 i 3.

  [Popr. 102]

Artykuł 7a

Ustanowienie obszarów odbudowy zasobów rybnych

1.
     
  Aby zapewnić ochronę żywych zasobów wodnych i ekosystemów morskich, jak również w ramach podejścia ostrożnościowego, państwa członkowskie ustanawiają spójną sieć obszarów odbudowy zasobów rybnych, na których wszelka działalność połowowa jest zakazana, w tym obszarów istotnych dla reprodukcji ryb.

2.
     
  Państwa członkowskie określają i oznaczają obszary, które są niezbędne do ustanowienia spójnej sieci obszarów odbudowy zasobów rybnych.

  [Popr. 103]

Artykuł 8

Rodzaje środków technicznych

Środki techniczne mogą obejmować:

| a) | rozmiary oczek i zasady dotyczące stosowania

  definicje charakterystycznych cech
  narzędzi połowowych
  i zasad dotyczących ich stosowania
  ; |
| --- | --- |

a)

rozmiary oczek i zasady dotyczące stosowania

  definicje charakterystycznych cech
  narzędzi połowowych
  i zasad dotyczących ich stosowania
  ;

| b) | ograniczenia

  specyfikacje
  dotyczące budowy narzędzi połowowych, w tym:






  (i) | zmiany lub dodatkowe narzędzia mające na celu zwiększenie selektywności lub zmniejszenie intensywności połowów w strefie bentosowej

  do minimum negatywnego wpływu na ekosystem
  ; |
| --- | --- | --- |

b)

ograniczenia

  specyfikacje
  dotyczące budowy narzędzi połowowych, w tym:

(i)

zmiany lub dodatkowe narzędzia mające na celu zwiększenie selektywności lub zmniejszenie intensywności połowów w strefie bentosowej

  do minimum negatywnego wpływu na ekosystem
  ;

| (ii) | zmiany lub dodatkowe urządzenia mające na celu ograniczenie przypadkowego połowu gatunków zagrożonych i chronionych
  , a także innych niechcianych połowów
  ; |
| --- | --- |

(ii)

zmiany lub dodatkowe urządzenia mające na celu ograniczenie przypadkowego połowu gatunków zagrożonych i chronionych
  , a także innych niechcianych połowów
  ;

| c) | zakazy
  lub ograniczenia
  stosowania określonych narzędzi połowowych w określonych obszarach lub porach roku

  lub innych urządzeń technicznych
  ; |
| --- | --- |

c)

zakazy
  lub ograniczenia
  stosowania określonych narzędzi połowowych w określonych obszarach lub porach roku

  lub innych urządzeń technicznych
  ;

| d) | zakaz

  zakazy
  lub ograniczenie działalności połowowej w pewnych obszarach lub okresach; |
| --- | --- |

d)

zakaz

  zakazy
  lub ograniczenie działalności połowowej w pewnych obszarach lub okresach;

| e) | wymogi w stosunku do statków rybackich, aby zaprzestały działalności w

  na danym
  obszarze przez ustalony minimalny okres w celu ochrony
  istotnych siedlisk ryb,
  tymczasowych skupisk szczególnie wrażliwych zasobów morskich
  , gatunków zagrożonych, ryb w okresie tarła i młodych osobników
  ; |
| --- | --- |

e)

wymogi w stosunku do statków rybackich, aby zaprzestały działalności w

  na danym
  obszarze przez ustalony minimalny okres w celu ochrony
  istotnych siedlisk ryb,
  tymczasowych skupisk szczególnie wrażliwych zasobów morskich
  , gatunków zagrożonych, ryb w okresie tarła i młodych osobników
  ;

| f) | środki szczegółowe w celu
  zmniejszenia do minimum negatywnego
  zmniejszenia wpływu działalności połowowej
  na morską różnorodność biologiczną i
  na ekosystemy morskie i gatunki niedocelowe,
  zwłaszcza strefy morskie rozpoznane jako biologicznie i geograficznie wrażliwe, takie jak góry podwodne wokół regionów najbardziej oddalonych, których zasoby powinny być eksploatowane przez lokalną flotę wykorzystującą selektywne i nieszkodliwe dla środowiska narzędzia połowowe
  ,
  w tym środki mające na celu uniknięcie niechcianych połowów, ich zmniejszenie i – w miarę możliwości wyeliminowanie
  ; |
| --- | --- |

f)

środki szczegółowe w celu
  zmniejszenia do minimum negatywnego
  zmniejszenia wpływu działalności połowowej
  na morską różnorodność biologiczną i
  na ekosystemy morskie i gatunki niedocelowe,
  zwłaszcza strefy morskie rozpoznane jako biologicznie i geograficznie wrażliwe, takie jak góry podwodne wokół regionów najbardziej oddalonych, których zasoby powinny być eksploatowane przez lokalną flotę wykorzystującą selektywne i nieszkodliwe dla środowiska narzędzia połowowe
  ,
  w tym środki mające na celu uniknięcie niechcianych połowów, ich zmniejszenie i – w miarę możliwości wyeliminowanie
  ;

| g) | inne środki techniczne mające na celu ochronę morskiej różnorodności biologicznej.
  [Popr. 104 i 295] |
| --- | --- |

g)

inne środki techniczne mające na celu ochronę morskiej różnorodności biologicznej.
  [Popr. 104 i 295]

TYTUŁ II

ŚRODKI UNIJNE

Artykuł 9

Plany wieloletnie

1.   Jako priorytetowe ustanawia się

  Działając zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, Parlament Europejski i Rada ustanawiają w trybie priorytetowym i najpóźniej do dnia ...

   (*) plany wieloletnie, w których przewidziano

  opierające się na doradztwie naukowym STECF i ICES i obejmujące
  środki ochronne mające

  , które mają
  na celu zachowanie lub odbudowę stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu
  zgodnie z art
  .
  2 ust. 2. Plany wieloletnie umożliwią również realizację innych celów określonych w art. 2 i 3
  .

2.   Plany wieloletnie powinny zawierać:

| a) | podstawę ustalania uprawnień do połowów dla przedmiotowych stad w oparciu o uprzednio zdefiniowane punkty odniesienia ochrony;
  lub graniczne punkty odniesienia, które muszą być spójne z celami określonymi w art. 2 i zgodne z doradztwem naukowym; oraz |
| --- | --- |

a)

podstawę ustalania uprawnień do połowów dla przedmiotowych stad w oparciu o uprzednio zdefiniowane punkty odniesienia ochrony;
  lub graniczne punkty odniesienia, które muszą być spójne z celami określonymi w art. 2 i zgodne z doradztwem naukowym; oraz

| b) | środki, które pozwalają skutecznie zapobiegać przekraczaniu
  granicznych
  punktów odniesienia
  i które mają na celu osiągnięcie punktów odniesienia
  ochrony. |
| --- | --- |

b)

środki, które pozwalają skutecznie zapobiegać przekraczaniu
  granicznych
  punktów odniesienia
  i które mają na celu osiągnięcie punktów odniesienia
  ochrony.

3.   W miarę możliwości plany wieloletnie obejmują łowiska eksploatujące stada jednogatunkowe lub łowiska eksploatujące różne stada, uwzględniając interakcje między stadami i, łowiskami
  i ekosystemami morskimi
  .

4.   Plany wieloletnie opierają się na podejściu ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem i uwzględniają ograniczenia dostępnych danych i metod oceny
  , w tym oceny stanu stad, na temat których brakuje danych,
  oraz wszystkie określone ilościowo źródła niepewności w sposób rzetelny naukowo. [Popr. 105]

Artykuł 10

Cele planów wieloletnich

1.   W planach wieloletnich przewiduje się dostosowanie wskaźnika

  wskaźników
  śmiertelności połowowej,
  tak
  aby w rezultacie taki wskaźnik zapewniał

  do 2015 r. wskaźniki te zostały ustalone na poziomach pozwalających na
  odbudowę i zachowanie poziomów wszystkich stad
  najpóźniej do 2020 r.
  powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r

  oraz pozwalających na utrzymanie wszystkich odbudowanych stad na tych poziomach
  .

2.   Jeżeli niemożliwe jest określenie
  zgodnie z ust. 1
  wskaźnika śmiertelności połowowej, zapewniającego odbudowę i zachowanie poziomów stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w planach wieloletnich przewiduje

  stosuje
  się
  podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i określa normy zastępcze oraz
  środki ostrożności zapewniające porównywalny poziom ochrony odpowiednich stad.

2a.
     
  Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 i 2, środki, które mają wejść w zakres planów wieloletnich, oraz harmonogram ich wdrażania są proporcjonalne do realizowanych zadań i celów oraz przewidywanych ram czasowych. Przed włączeniem środków do planów wieloletnich należy uwzględnić ich prawdopodobny wpływ gospodarczo-społeczny. Z wyjątkiem przypadków pilnych, środki takie należy wprowadzać stopniowo.

2b.
     
  Plany wieloletnie mogą zawierać przepisy, których celem jest rozwiązanie konkretnych problemów połowów wielogatunkowych związanych z odbudową i utrzymaniem stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, jeżeli z doradztwa naukowego wynika, że nie można osiągnąć wzrostu selektywności z myślą o uniknięciu koncentracji na jednym gatunku. [Popr. 106 i 107]

Artykuł 11

Treść planów wieloletnich

1.
     Plan wieloletni zawiera:

| a) | zakres w odniesieniu do
  obszaru geograficznego,
  stad, łowiska i ekosystemu morskiego

  łowisk i ekosystemów morskich
  ,, do którego ma zastosowania

  których ma zastosowanie
  plan wieloletni; |
| --- | --- |

a)

zakres w odniesieniu do
  obszaru geograficznego,
  stad, łowiska i ekosystemu morskiego

  łowisk i ekosystemów morskich
  ,, do którego ma zastosowania

  których ma zastosowanie
  plan wieloletni;

| b) | cele
  , które są
  spójne z celami określonymi w art. 2 i 3
  oraz z właściwymi przepisami art. 7a, 9 i 10
  ; |
| --- | --- |

b)

cele
  , które są
  spójne z celami określonymi w art. 2 i 3
  oraz z właściwymi przepisami art. 7a, 9 i 10
  ;

| ba) | ocenę zdolności połowowej floty, a w przypadku braku faktycznej równowagi między zdolnością połowową a dostępnymi uprawnieniami do połowów – plan ograniczenia zdolności zawierający terminy i konkretne działania, jakie mają podjąć dane państwa członkowskie w celu dostosowania tej zdolności połowowej do dostępnych uprawnień do połowów w wiążącym terminie; bez uszczerbku dla zobowiązań określonych w art. 34 ocena taka powinna również obejmować oszacowanie społeczno-gospodarczego znaczenia ocenianej floty; |
| --- | --- |

ba)

ocenę zdolności połowowej floty, a w przypadku braku faktycznej równowagi między zdolnością połowową a dostępnymi uprawnieniami do połowów – plan ograniczenia zdolności zawierający terminy i konkretne działania, jakie mają podjąć dane państwa członkowskie w celu dostosowania tej zdolności połowowej do dostępnych uprawnień do połowów w wiążącym terminie; bez uszczerbku dla zobowiązań określonych w art. 34 ocena taka powinna również obejmować oszacowanie społeczno-gospodarczego znaczenia ocenianej floty;

| bb) | ocenę wpływu społeczno-gospodarczego środków podjętych w ramach planu wieloletniego; |
| --- | --- |

bb)

ocenę wpływu społeczno-gospodarczego środków podjętych w ramach planu wieloletniego;

| c) | wymierne cele wyrażone we:






  (i) | wskanikach śmiertelności połowowej, lub |
| --- | --- | --- |

c)

wymierne cele wyrażone we:

(i)

wskanikach śmiertelności połowowej, lub

| (ii) | biomasie stada tarłowego, oraz |
| --- | --- |

(ii)

biomasie stada tarłowego, oraz

| (iia) | maksymalnym udziale procentowym niechcianych połowów i połowów bez zezwolenia; oraz |
| --- | --- |

(iia)

maksymalnym udziale procentowym niechcianych połowów i połowów bez zezwolenia; oraz

| (iib) | maksymalnych rocznych zmianach uprawnień do połowów; |
| --- | --- |

(iib)

maksymalnych rocznych zmianach uprawnień do połowów;

| (iii) | stabiźlności połowów; |
| --- | --- |

(iii)

stabiźlności połowów;

| d) | wyraźne ramy czasowe na osiągnięcie
  wszystkich
  wymiernych celów; |
| --- | --- |

d)

wyraźne ramy czasowe na osiągnięcie
  wszystkich
  wymiernych celów;

| da) | przepisy dotyczące systematycznego ograniczania uprawnień do połowów w przypadku pogarszania się jakości i zmniejszania liczby danych dostępnych na temat rybołówstwa; |
| --- | --- |

da)

przepisy dotyczące systematycznego ograniczania uprawnień do połowów w przypadku pogarszania się jakości i zmniejszania liczby danych dostępnych na temat rybołówstwa;

| e) | środki
  ochronne i środki
  techniczne obejmujące

  , które należy podjąć z myślą o osiągnięciu celów określonych w art. 15, a także
  środki dotyczące eliminacji

  mające na celu uniknięcie oraz w miarę możliwości wyeliminowanie
  niechcianych połowów; |
| --- | --- |

e)

środki
  ochronne i środki
  techniczne obejmujące

  , które należy podjąć z myślą o osiągnięciu celów określonych w art. 15, a także
  środki dotyczące eliminacji

  mające na celu uniknięcie oraz w miarę możliwości wyeliminowanie
  niechcianych połowów;

| f) | wymierne wskaźniki na potrzeby okresowego monitorowania i okresowej oceny postępów związanych z osiąganiem celów planu wieloletniego
  i jego skutków społeczno-gospodarczych
  ; |
| --- | --- |

f)

wymierne wskaźniki na potrzeby okresowego monitorowania i okresowej oceny postępów związanych z osiąganiem celów planu wieloletniego
  i jego skutków społeczno-gospodarczych
  ;

| g) | w stosownych przypadkach, ś
  rodki i cele szczególne dotyczące słodkowodnego etapu cyklu życia gatunków anadromicznych i katadromicznych; |
| --- | --- |

g)

w stosownych przypadkach, ś
  rodki i cele szczególne dotyczące słodkowodnego etapu cyklu życia gatunków anadromicznych i katadromicznych;

| h) | ograniczenie do minimum

  środki służące ograniczeniu
  wpływu połowów na ekosystem; |
| --- | --- |

h)

ograniczenie do minimum

  środki służące ograniczeniu
  wpływu połowów na ekosystem;

| i) | zabezpieczenia i kryteria uruchamiające te zabezpieczenia; |
| --- | --- |

i)

zabezpieczenia i kryteria uruchamiające te zabezpieczenia;

| ia) | środki mające na celu zapewnienie zgodności z planem wieloletnim; |
| --- | --- |

ia)

środki mające na celu zapewnienie zgodności z planem wieloletnim;

| j) | wszelkie inne
  właściwe i proporcjonalne
  środki, dzięki którym można osiągnąć cele planów wieloletnich. |
| --- | --- |

j)

wszelkie inne
  właściwe i proporcjonalne
  środki, dzięki którym można osiągnąć cele planów wieloletnich.

1a.
     
  Aby dokonać oceny postępów w realizacji celów określonych w planach wieloletnich, plany te przewidują okresowe przeglądy. Takie okresowe przeglądy uwzględniają w szczególności nowe elementy, np. zmiany w doradztwie naukowym, tak aby umożliwić wprowadzenie niezbędnych dostosowań przejściowych. [Popr. 108 i 239]

Artykuł 12

Zgodność z obowiązkami w ramach unijnego prawodawstwa środowiskowego
  w odniesieniu do obszarów chronionych

1.   W

  Wspólna polityka rybołówstwa i wszystkie późniejsze środki przyjęte przez państwa członkowskie w sprawie
  specjalnych obszarach ochrony w rozumieniu

  obszarów chronionych są w pełni zgodne z dyrektywą 92/43/EWG, dyrektywą 2009/147/WE i dyrektywą 2008/56/WE. Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło obszary wymienione w
  art. 6 dyrektywy 92/43/EWG. art. 4 dyrektywy 2009/147/WE i art. 13 ust. 4 dyrektywy 2008/56/WE państwa członkowskie prowadzą

  , państwo to, w porozumieniu z Komisją, komitetami doradczymi i innymi właściwymi zainteresowanymi stronami, reguluje
  działalność połowową w sposób zmniejszający wpływ tej działalności w wymienionych obszarach

  w pełni zgodny z celami tych dyrektyw
  . [Popr. 109]

1a.
     
  Wszystkie działania podejmowane przez Unię i państwa członkowskie w ramach WPRyb są w pełni zgodne z Konwencją z Aarhus, rezolucją nr 61/105, 64/72 i 66/68 Zgromadzenia Ogólnego ONZ oraz Porozumieniem Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi. [Popr. 257]

1b.
     
  W przypadku działalności połowowej prowadzonej w całości na wodach podlegających suwerenności i jurysdykcji jednego państwa członkowskiego zainteresowane państwo członkowskie jest uprawnione do przyjmowania środków niezbędnych do wypełnienia zobowiązań wynikających z ustawodawstwa Unii w dziedzinie środowiska w odniesieniu do obszarów chronionych. Takie środki są zgodne z celami określonymi w art. 2 i nie mniej rygorystyczne niż obowiązujące prawodawstwo Unii. [Popr. 258]

1c.
     
  Państwa członkowskie, które posiadają bezpośredni interes połowowy na obszarach, na których mają zostać zastosowane środki, o których mowa w ust. 1, współpracują ze sobą zgodnie z art. 21 ust. 1a. Każde z tych państw członkowskich może zwrócić się do Komisji, aby przyjęła środki, o których mowa w ust. 1. [Popr. 111]

1d.
     
  Działając na wniosek, o którym mowa w ust. 1c, Komisja otrzymuje od wnioskującego państwa członkowskiego lub państw członkowskich wszelkie istotne informacje na temat wnioskowanych środków, w tym uzasadnienie wniosku, dane naukowe oraz szczegółowe informacje na temat praktycznego wdrożenia środków. Przyjmując środki, Komisja uwzględnienia wszelkie dostępne jej zalecenia naukowe na ten temat. [Popr. 260]

2.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu określenia środków związanych z połowami, tak aby zmniejszyć wpływ działalności połowowej w specjalnych obszarach ochrony.
  [Popr. 114]

2a.
     
  Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, na wniosek Komisji przyjmują środki służące złagodzeniu możliwych konsekwencji społecznych i gospodarczych wypełnienia zobowiązań, o których mowa w ust. 1. [Popr. 262]

Artykuł 13

Środki Komisji na wypadek poważnego zagrożenia dla żywych zasobów morza

1.   W oparciu o

  przypadku gdy istnieją oparte na wiarygodnych danych naukowych
  dowody poważnego zagrożenia dla ochrony żywych zasobów morza lub dla ekosystemu morskiego, które wymaga niezwłocznego działania, Komisja może na uzasadniony wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy podjąć decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków

  jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55,
  służących zmniejszeniu zagrożenia.

Te akty delegowane przyjmowane są wyłącznie, gdy wymaga tego szczególnie pilny charakter sprawy; zastosowanie ma wówczas procedura, o której mowa w art. 55a.

2.   Państwo członkowskie przedkłada uzasadniony wniosek, o którym mowa w ust. 1, jednocześnie do Komisji, innych państw członkowskich i zainteresowanych komitetów doradczych.
  [Popr. 115]

Artykuł 13a

Środki nadzwyczajne państwa członkowskiego

1.
     
  Jeżeli istnieje dowód poważnego i nieprzewidzianego zagrożenia dla ochrony żywych zasobów wodnych lub dla ekosystemu morskiego, wynikającego z działalności połowowej na wodach będących pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją państwa członkowskiego, w przypadku gdy nadmierne opóźnienie mogłoby spowodować trudną do naprawienia szkodę, państwo to może podjąć środki nadzwyczajne na okres nie dłuższy niż trzy miesiące.

2.
     
  Przed przyjęciem środków nadzwyczajnych państwo członkowskie, które zamierza je podjąć, powiadamia o tym zamiarze Komisję, pozostałe państwa członkowskie oraz zainteresowane komitety doradcze, przesyłając projekt tych środków wraz z uzasadnieniem.

3.
     
  Państwa członkowskie oraz odpowiednie komitety doradcze mogą przedstawić swoje uwagi na piśmie Komisji w terminie pięciu dni roboczych od daty powiadomienia. Komisja przyjmuje akty wykonawcze potwierdzające, odwołujące lub zmieniające środek nadzwyczajny. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.

W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby związanej z poważnym i nieprzewidywalnym zagrożeniem ochrony żywych zasobów wodnych lub ekosystemu morskiego, wynikającym z działalności połowowej, Komisja w trybie natychmiastowym przyjmuje akty wykonawcze zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 56 ust. 3. [Popr. 116]

Artykuł 14

Ramy środków technicznych

Ustanawia się ramy środków technicznych w celu zapewnienia ochrony żywych zasobów morza i ograniczenia wpływu działalności połowowej na stada i na ekosystemy morskie. Ramy środków technicznych:

| a) | przyczyniają się do zachowania lub odbudowy stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu poprzez poprawę selekcji rozmiaru i w stosownych przypadkach selekcji gatunku; |
| --- | --- |

a)

przyczyniają się do zachowania lub odbudowy stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu poprzez poprawę selekcji rozmiaru i w stosownych przypadkach selekcji gatunku;

| b) | ograniczają połowy okazów niewymiarowych ze stad; |
| --- | --- |

b)

ograniczają połowy okazów niewymiarowych ze stad;

| c) | ograniczają połowy niechcianych organizmów morskich; |
| --- | --- |

c)

ograniczają połowy niechcianych organizmów morskich;

| d) | zmniejszają
  do minimum
  wpływ narzędzi połowowych na ekosystem i środowisko
  morskie
  , ze szczególnym uwzględnieniem ochrony stad i 
  wrażliwych
  siedlisk wrażliwych biologicznie

  w szczególności stref morskich rozpoznanych jako biologicznie i geograficznie wrażliwe, takie jak góry podwodne wokół regionów najbardziej oddalonych, których zasoby mają być eksploatowane przez lokalną flotę stosującą selektywne i nieszkodliwe dla środowiska narzędzia połowowe
  . [Popr. 296] |
| --- | --- |

d)

zmniejszają
  do minimum
  wpływ narzędzi połowowych na ekosystem i środowisko
  morskie
  , ze szczególnym uwzględnieniem ochrony stad i 
  wrażliwych
  siedlisk wrażliwych biologicznie

  w szczególności stref morskich rozpoznanych jako biologicznie i geograficznie wrażliwe, takie jak góry podwodne wokół regionów najbardziej oddalonych, których zasoby mają być eksploatowane przez lokalną flotę stosującą selektywne i nieszkodliwe dla środowiska narzędzia połowowe
  . [Popr. 296]

Artykuł 14a

Unikanie i ograniczanie do minimum niechcianych połowów

1.
     
  Przed wprowadzeniem obowiązku wyładunku wszystkich połowów w danym łowisku zgodnie z art. 15 państwa członkowskie prowadzą w stosownych przypadkach projekty pilotażowe, w oparciu o najlepsze dostępne doradztwo naukowe i z uwzględnieniem opinii odpowiednich komitetów doradczych, mając na celu pełne zbadanie wszelkich możliwych do zastosowania metod uniknięcia, ograniczenia do minimum i wyeliminowania niechcianych połowów w danym łowisku. Te projekty pilotażowe prowadzone są w stosowanych przypadkach przez organizacje producenckie. Wyniki takich projektów pilotażowych są odzwierciedlone w wieloletnich planach zarządzania poszczególnymi łowiskami w formie dodatkowych zachęt do korzystania z dostępnych narzędzi i metod połowowych o najwyższym stopniu selektywności. Państwa członkowskie opracowują również atlas odrzutów ukazujący poziom odrzutów dla każdego łowiska objętego art. 15 ust. 1. Atlas ten opiera się na obiektywnych i reprezentatywnych danych.

2.
     
  Unia udziela wsparcia finansowego na rzecz opracowania i wdrażania projektów pilotażowych wprowadzanych zgodnie z ust. 1 oraz na rzecz stosowania narzędzi selektywnych w celu ograniczenia niechcianych połowów i połowów bez zezwolenia. Przyjmując środki wsparcia finansowego, należy zwrócić szczególną uwagę na rybaków podlegających obowiązkowi wyładunku wszystkich połowów i rybaków prowadzących połowy wielogatunkowe.

  [Popr. 118]

Artykuł 15

Obowiązek wyładunku
  i rejestrowania
  wszystkich połowów
  eksploatowanych i regulowanych gatunków

1.   Wszystkie połowy
  eksploatowanych i regulowanych gatunków złowionych w
  następujących stad podlegających limitom połowowym złowione

  łowiskach
  w trakcie działalności połowowej na wodach unijnych lub przez unijne statki rybackie poza wodami unijnymi wprowadza się na pokłady statków rybackich i zatrzymuje na nich oraz rejestruje i wyładowuje, z wyjątkiem przypadków, w których są one stosowane jako żywa przynęta, zgodnie z następującymi ramami czasowymi:

| a) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2014 r.:






  — | makrela, śledź, ostrobok, błękitek, kaprosz, sardela, srebrzyk smukły, sardynela, gromadnik

  połowy małych gatunków pelagicznych, tj. połowy makreli, śledzia, ostroboka, błękitka, sardeli, srebrzyka smukłego, sardynki i szprota
  ; |
| --- | --- | --- |

a)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2014 r.:

—

makrela, śledź, ostrobok, błękitek, kaprosz, sardela, srebrzyk smukły, sardynela, gromadnik

  połowy małych gatunków pelagicznych, tj. połowy makreli, śledzia, ostroboka, błękitka, sardeli, srebrzyka smukłego, sardynki i szprota
  ;

| — | tuńczyk błękitnopłetwy, miecznik, tuńczyk biały, opastun, inne makrelosze

  połowy dużych gatunków pelagicznych, tj. połowy tuńczyka błękitnopłetwego, miecznika, tuńczyka białego, opastuna, innych makreloszy
  ; |
| --- | --- |

—

tuńczyk błękitnopłetwy, miecznik, tuńczyk biały, opastun, inne makrelosze

  połowy dużych gatunków pelagicznych, tj. połowy tuńczyka błękitnopłetwego, miecznika, tuńczyka białego, opastuna, innych makreloszy
  ;

| — | połowy do celów przemysłowych, m.in. połowy gromadnika, dobijaka i okowiela; |
| --- | --- |

—

połowy do celów przemysłowych, m.in. połowy gromadnika, dobijaka i okowiela;

| — | połowy łososia w Morzu Bałtyckim. |
| --- | --- |

—

połowy łososia w Morzu Bałtyckim.

| b) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015

  2016
  r.: dorsz, morszczuk, sola;







  — | następujące połowy na wodach unijnych północnego Atlantyku:




  Morze Północne








  — | połowy dorsza, łupacza, witlinka i czarniaka; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015

  2016
  r.: dorsz, morszczuk, sola;

—

następujące połowy na wodach unijnych północnego Atlantyku:

Morze Północne

—

połowy dorsza, łupacza, witlinka i czarniaka;

| — | polowy homarca; |
| --- | --- |

—

polowy homarca;

| — | połowy soli i gładzicy; |
| --- | --- |

—

połowy soli i gładzicy;

| — | połowy morszczuka; |
| --- | --- |

—

połowy morszczuka;

| — | połowy krewetki północnej; |
| --- | --- |

—

połowy krewetki północnej;

| — | inne połowy do dalszej analizy; |
| --- | --- |

—

inne połowy do dalszej analizy;

| — | połowy w Morzu Bałtyckim poza połowami łososia; |
| --- | --- |

—

połowy w Morzu Bałtyckim poza połowami łososia;

Wody północno-zachodnie

| — | połowy dorsza, łupacza, witlinka i czarniaka; |
| --- | --- |

—

połowy dorsza, łupacza, witlinka i czarniaka;

| — | polowy homarca; |
| --- | --- |

—

polowy homarca;

| — | połowy soli i gładzicy; |
| --- | --- |

—

połowy soli i gładzicy;

| — | połowy morszczuka; |
| --- | --- |

—

połowy morszczuka;

| — | inne połowy do dalszej analizy; |
| --- | --- |

—

inne połowy do dalszej analizy;

Wody południowo-zachodnie

| — | połowy dorsza, łupacza, witlinka i czarniaka; |
| --- | --- |

—

połowy dorsza, łupacza, witlinka i czarniaka;

| — | polowy homarca; |
| --- | --- |

—

polowy homarca;

| — | połowy soli i gładzicy; |
| --- | --- |

—

połowy soli i gładzicy;

| — | połowy morszczuka; |
| --- | --- |

—

połowy morszczuka;

| — | inne połowy do dalszej analizy; |
| --- | --- |

—

inne połowy do dalszej analizy;

| c) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016

  2017
  r.: łupacz, witlinek, smuklica, żabnicowate, gładzica, molwa, czarniak, rdzawiec, złocica, turbot, nagład, molwa niebieska, pałasz czarny, buławik czarny, gardłosz atlantycki, halibut niebieski, brosma, karmazyn i stada głębinowe Morza Śródziemnego.

  , nieujęte w ust. 1 lit. a) połowy na wodach Unii i wodach nienależących do Unii. |
| --- | --- |

c)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016

  2017
  r.: łupacz, witlinek, smuklica, żabnicowate, gładzica, molwa, czarniak, rdzawiec, złocica, turbot, nagład, molwa niebieska, pałasz czarny, buławik czarny, gardłosz atlantycki, halibut niebieski, brosma, karmazyn i stada głębinowe Morza Śródziemnego.

  , nieujęte w ust. 1 lit. a) połowy na wodach Unii i wodach nienależących do Unii.

1a.
     
  Niezwłocznie po wprowadzeniu w danym łowisku obowiązku wyładunku wszystkich połowów, wszystkie połowy gatunków objętych tym obowiązkiem są rejestrowane i w stosownych przypadkach odliczane od kwoty danego rybaka, danej organizacji producentów lub grupy zbiorowego zarządzania, z wyjątkiem gatunków, które mogą być uwalniane do morza na podstawie ust. 1b.

1b.
     
  Z obowiązku wyładunku określonego w ust. 1 zwolnione są następujące gatunki:

| — | gatunki, które zostały złowione jako żywa przynęta; |
| --- | --- |

—

gatunki, które zostały złowione jako żywa przynęta;

| — | gatunki, w odniesieniu do których dostępne dane naukowe wykazały wysoki wskaźnik przeżywalności po złowieniu, z uwzględnieniem charakterystyki różnych narzędzi połowowych, praktyk połowowych i warunków na obszarze połowowym. |
| --- | --- |

—

gatunki, w odniesieniu do których dostępne dane naukowe wykazały wysoki wskaźnik przeżywalności po złowieniu, z uwzględnieniem charakterystyki różnych narzędzi połowowych, praktyk połowowych i warunków na obszarze połowowym.

1c.
     
  Aby uprościć i zharmonizować proces wdrażania obowiązku wyładunku wszystkich połowów, uniknąć niekorzystnych zakłóceń docelowych połowów oraz zmniejszyć ilość niechcianych połowów, plany wieloletnie, o których mowa w art. 9 lub w szczególnych aktach prawnych Unii dotyczących wdrażania obowiązku wyładunku bądź w innych aktach prawnych przyjętych przez Unię, określają w stosownych przypadkach:

| a) | wykaz gatunków niedocelowych o niskiej naturalnej liczebności, które mogą być liczone w stosunku do kwoty gatunków docelowych tego łowiska, jeżeli:








  — | krajowa roczna kwota dla tych gatunków niedocelowych jest całkowicie wykorzystana; |
| --- | --- | --- |

a)

wykaz gatunków niedocelowych o niskiej naturalnej liczebności, które mogą być liczone w stosunku do kwoty gatunków docelowych tego łowiska, jeżeli:

—

krajowa roczna kwota dla tych gatunków niedocelowych jest całkowicie wykorzystana;

| — | łączne połowy gatunków niedocelowych nie przekraczają 3 % udziału ogólnych połowów gatunków docelowych; oraz |
| --- | --- |

—

łączne połowy gatunków niedocelowych nie przekraczają 3 % udziału ogólnych połowów gatunków docelowych; oraz

| — | liczebność stada gatunków niedocelowych utrzymuje się na bezpiecznym poziomie biologicznym; |
| --- | --- |

—

liczebność stada gatunków niedocelowych utrzymuje się na bezpiecznym poziomie biologicznym;

| b) | zasady dotyczące zachęt do unikania połowów młodych ryb, w tym wyższe udziały kwotowe, które podlegają odliczeniu od kwoty rybaka w przypadku połowu młodych osobników. |
| --- | --- |

b)

zasady dotyczące zachęt do unikania połowów młodych ryb, w tym wyższe udziały kwotowe, które podlegają odliczeniu od kwoty rybaka w przypadku połowu młodych osobników.

2.   Ustanawia

  W oparciu o najlepsze dostępne oraz najdokładniejsze i najbardziej aktualne doradztwo naukowe oraz w przypadkach, gdy jest to konieczne w celu ochrony młodych osobników poprzez zniechęcanie rybaków do ich celowych połowów, ustanawia
  się minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony oparte na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym dla stad ryb

  , odpowiadające wiekowi i rozmiarom właściwym na etapie pierwszej reprodukcji
  dla stad ryb
  objętych obowiązkiem wyładunku wszystkich połowów,
  określonych w ust. 1. Sprzedaż połowów z

  Połowy
  takich stad ryb, których rozmiar jest mniejszy od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, jest ograniczona do przetwarzania jedynie na mączkę rybną lub karmę

  są ograniczone do zastosowań innych niż spożycie przez ludzi, np. do wytwarzania mączki rybnej, oleju z ryb, karmy
  dla zwierząt domowych
  lub przynęt
  .
  Zainteresowane państwo członkowskie może również zezwolić na przekazanie takich ryb na darowizny w celach dobroczynnych lub charytatywnych
  .

3.   
  W odniesieniu do stad podlegających obowiązkowi wyładunku, państwa członkowskie mogą skorzystać z marginesu elastyczności pomiędzy poszczególnymi latami do wysokości 5 % wyładunku, na który otrzymały zezwolenie, bez uszczerbku dla wyższych wskaźników elastyczności ustanowionych na mocy przepisów specjalnych.
  Normy handlowe dla

  i zasady handlowe mające zastosowanie do
  połowów ryb w ilościach przekraczających ustalone uprawnienia do połowów
  mogą zostać
  określone zgodnie z art. 27

  39
  rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 z dnia ... w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (27)
   (**).

4.   Państwa członkowskie zagwarantują, że unijne statki rybackie pływające pod banderą tych państw są odpowiednio przygotowane, aby zapewnić pełną dokumentację całej działalności połowowej i przetwórczej do celów monitorowania zgodności z obowiązkiem wyładunku wszystkich połowów.
  W ramach tych działań państwa członkowskie przestrzegają zasad skuteczności i proporcjonalności.

5.   Ustęp 1 stosuje się, nie naruszając zobowiązań międzynarodowych.

6.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu określenia środków ustanowionych

  ustanawiających środki określone
  w ust. 1, aby zapewnić zgodność ze zobowiązaniami międzynarodowymi Unii. [Popr. 119]

Artykuł 16

Uprawnienia do połowów

1.   
  Przy określaniu i przyznawaniu uprawnień do połowów Rada działa zgodnie z art. 2, 9, 10 i 11, stosując perspektywę długoterminową i postępując zgodnie z najlepszym dostępnym doradztwem naukowym.
  Uprawnienia do połowów przydzielone

  są przydzielane
  państwom członkowskim zapewniają

  w taki sposób, aby zapewnić
  każdemu państwu członkowskiemu

  z nich
  względną stabilność działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska. Przy przydzielaniu nowych uprawnień do połowów uwzględnia się interesy każdego państwa członkowskiego.

Rada ustanawia uprawnienia do połowów dostępne dla państw trzecich na wodach Unii i przydziela te uprawnienia tym państwom trzecim.

Przydział uprawnień do połowów państwom członkowskim lub państwom trzecim jest uzależniony od przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

1a.
     
  Przy podejmowaniu decyzji dotyczących corocznego przydziału kwot Rada w pełni uwzględnia regiony, w których społeczności lokalne są szczególnie zależne od rybołówstwa i związanej z nim działalności, jak postanowiła Rada w rezolucji z dnia 3 listopada 1976 r. w sprawie niektórych aspektów zewnętrznych utworzenia dwustumilowej strefy połowów we Wspólnocie z mocą od dnia 1 stycznia 1977 r., a w szczególności w załączniku VII do tej rezolucji.

2.   Uprawnienia do połowu do celów przyłowu mogą być zarezerwowane w ramach ogólnych uprawnień do połowów.

3.   Uprawnienia do połowów są zgodne z wymiernymi celami
  w odniesieniu do połowów
  , ramami czasowymi i marginesami
  ustanowionymi
  w ustanowionymi

  planach wieloletnich
  zgodnie z art. 9 ust. 2 oraz art. 11 lit. b), c) i h).
  Jeżeli w odniesieniu do stada ryb wykorzystywanego do celów handlowych nie przyjęto żadnego odpowiadającego mu planu wieloletniego, Rada dopilnowuje, by najpóźniej do 2015 r. poziomy całkowitych dopuszczalnych połowów zostały ustalone na poziomach pozwalających na odbudowę stad najpóźniej do 2020 r. powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz pozwalających na utrzymanie wszystkich odbudowanych stad na tych poziomach.

3a.
     
  Delegacje Parlamentu Europejskiego i komitetów doradczych są obecne przy podejmowaniu przez Radę decyzji w sprawie ustanowienia uprawnień do połowów.

3b.
     
  W przypadku gdy dla określonych stad ze względu na brak danych nie można ustalić wskaźników wykorzystania, zgodnych z maksymalnym podtrzymywalnym połowem:

| (i) | do zarządzania rybołówstwem stosuje się podejście ostrożnościowe; |
| --- | --- |

(i)

do zarządzania rybołówstwem stosuje się podejście ostrożnościowe;

| (ii) | normy zastępcze przyjmowane są na podstawie metod określonych w pkt 3.1 i 3.2 części B załącznika do decyzji Komisji 2010/477/UE z dnia 1 września 2010 r. w sprawie kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących dobrego stanu środowiska wód morskich

   (28)

  ; dodatkowo ogranicza się śmiertelność połowową zgodnie z zasadą ostrożnościową lub utrzymuje się ją na stałym poziomie – w przypadku gdy można uznać, że stan stada jest zadowalając; |
| --- | --- |

(ii)

normy zastępcze przyjmowane są na podstawie metod określonych w pkt 3.1 i 3.2 części B załącznika do decyzji Komisji 2010/477/UE z dnia 1 września 2010 r. w sprawie kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących dobrego stanu środowiska wód morskich

   (28)

  ; dodatkowo ogranicza się śmiertelność połowową zgodnie z zasadą ostrożnościową lub utrzymuje się ją na stałym poziomie – w przypadku gdy można uznać, że stan stada jest zadowalając;

| (iii) | Komisja i państwa członkowskie dokonują oceny barier w zakresie badań naukowych i zdobywania wiedzy oraz podejmują kroki w celu umożliwienia niezwłocznego dostarczenia dodatkowych danych o stadzie i ekosystemie. |
| --- | --- |

(iii)

Komisja i państwa członkowskie dokonują oceny barier w zakresie badań naukowych i zdobywania wiedzy oraz podejmują kroki w celu umożliwienia niezwłocznego dostarczenia dodatkowych danych o stadzie i ekosystemie.

3c.
     
  Każde państwo członkowskie decyduje o metodzie przydziału statkom rybackim pływającym pod jego banderą uprawnień do połowów przyznanych temu państwu członkowskiemu zgodnie z prawem Unii. Państwo członkowskie informuje Komisję o metodzie przydziału.

4.   Po zgłoszeniu tego faktu Komisji państwa członkowskie mogą wymieniać się całością lub częścią przydzielonych im uprawnień do połowów.

4a.
     
  Jeżeli w wyniku oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 19 lub art. 23 Komisja uzna, że dane państwo członkowskie nie przyjęło odpowiednich środków zgodnie z art. 17-24, skutkuje to w następnym roku lub w kolejnych latach ograniczeniem uprawnień do połowów przydzielonych temu państwu członkowskiemu przez Unię oraz przerwaniem lub zawieszeniem płatności na rzecz tego państwa członkowskiego bądź zastosowaniem korekty unijnej pomocy finansowej w ramach wspólnej polityki rybołówstwa na mocy art. 50. Takie środki są proporcjonalne do charakteru, zakresu, czasu trwania i liczby powtórzeń stwierdzonej niezgodności.

4b.
     
  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne zawierające ocenę skuteczności aktualnych uprawnień do połowów pod względem odbudowy i zachowania populacji poławianych gatunków na poziomach powyżej poziomów umożliwiających osiągnięcie celu określonego w art. 2 ust. 2. [Popr. 120, 264, 293 i 301]

Artykuł 16a

Kryteria przyznawania przez państwa członkowskie uprawnień do połowów

Państwa członkowskie, przyznając dostępne dla nich uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 16, stosują przejrzyste i obiektywne kryteria środowiskowe i społeczne, takie jak wpływ połowów na środowisko, dane dotyczące dotychczasowego przestrzegania wymogów oraz wkład w gospodarkę lokalną. Można stosować również inne kryteria, takie jak dane historyczne na temat połowów. W ramach przydzielonych uprawnień do połowów państwa członkowskie stwarzają zachęty dla statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe lub stosujących techniki połowu o ograniczonym wpływie na środowisko, takie jak techniki powodujące mniejsze zużycie energii lub mniejsze zniszczenia siedlisk. [Popr. 227]

TYTUŁ III

REGIONALIZACJA

ROZDZIAŁ I

PLANY WIELOLETNIE

Artykuł 17

Środki ochronne przyjmowane zgodnie z planami wieloletnimi

1.   W planie wieloletnim ustanowionym na podstawie art. 9, 10 i 11 państwa członkowskie mogą zostać

  prowadzące wspólną działalność połowową są
  upoważnione
  , zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym artykule,
  do przyjmowania środków zgodnych z tym planem wieloletnim, w których określa się środki ochronne mające zastosowanie do statków pływających pod ich banderą w odniesieniu do stad w wodach unijnych, w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów.

2.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby środki ochronne przyjęte na podstawie ust. 1:

| a) | były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3
  oraz z zasadami dobrych rządów określonymi w art. 4
  ; |
| --- | --- |

a)

były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3
  oraz z zasadami dobrych rządów określonymi w art. 4
  ;

| b) | były zgodne z zakresem i celami planu wieloletniego; |
| --- | --- |

b)

były zgodne z zakresem i celami planu wieloletniego;

| c) | skutecznie wypełniały zadania i osiągały wymierne cele ustanowione w planie wieloletnim
  oraz zgodnie z określonym harmonogramem
  ; oraz |
| --- | --- |

c)

skutecznie wypełniały zadania i osiągały wymierne cele ustanowione w planie wieloletnim
  oraz zgodnie z określonym harmonogramem
  ; oraz

| d) | były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym. |
| --- | --- |

d)

były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym.

2a.
     
  Państwa członkowskie współpracują ze sobą, aby zagwarantować przyjęcie spójnych środków wpisujących się w cele określone w planach wieloletnich, i wspólnie koordynują wdrażanie tych środków. W tym celu, gdy jest to praktyczne i właściwe, państwa członkowskie wykorzystują istniejące regionalne struktury i mechanizmy współpracy instytucjonalnej, również te istniejące w ramach regionalnych konwencji morskich obejmujące dany obszar lub łowisko.

Wysiłki koordynacyjne państw członkowskich prowadzących wspólną działalność połowową kwalifikują się do finansowania w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR) zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego

   (29)
   (***).

2b.
     
  Państwa członkowskie zasięgają opinii odpowiednich komitetów doradczych, ICES oraz STECF, przesyłając im projekt środków, które mają zostać przyjęte, wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie projekty te są zgłaszane Komisji i innym państwom członkowskim prowadzącym wspólną działalność połowową. Państwa członkowskie dokładają wszelkich starań, aby włączyć do tych konsultacji – na wczesnym etapie, w sposób otwarty i przejrzysty – inne stosowne zainteresowane strony z danego łowiska, aby określić poglądy i wnioski wszystkich stosownych stron podczas przygotowywania przewidywanych środków.

Państwa członkowskie udostępniają do wiadomości publicznej streszczenia projektów środków ochronnych, które proponują wdrożyć.

2c.
     
  Państwa członkowskie w sposób należyty uwzględniają opinie przekazane przez stosowne komitety doradcze, ICES i STECF oraz w przypadku, gdy ostateczne przyjęte środki nie są zbieżne z tymi opiniami, przekazują szczegółowe powody tych rozbieżności.

2d.
     
  Jeżeli państwa członkowskie chcą zmienić przyjęte środki, zastosowanie mają także ust. 2–2c.

2e.
     
  Komisja przyjmuje wytyczne określające szczegóły obowiązującej procedury stosowania ust. 2a, 2b i 2c, aby zapewnić spójność i koordynację przyjętych środków na szczeblu regionalnym i zgodnie z ustanowionymi planami wieloletnimi. W wytycznych tych można również określić lub ustanowić ramy administracyjne, takie jak regionalne grupy robocze ds. rybołówstwa, w celu zorganizowania w praktyce współpracy państw członkowskich, zwłaszcza w celu propagowania i ułatwiania przyjmowania środków przez poszczególne państwa członkowskie.

2f.
     
  Państwa członkowskie prowadzące wspólną działalność połowową mogą współpracować ze sobą i uzgodnić wdrożenie wspólnych środków na mocy wieloletnich planów zarządzania przyjętych przed 2014 r., zgodnie z procedurą określoną w art. 25.

2 g.
     
  W przypadku działalności połowowej prowadzonej w całości na wodach podlegających suwerenności i jurysdykcji jednego państwa członkowskiego zainteresowane państwo członkowskie tworzy co najmniej jedną współzarządzającą komisję składającą się ze wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron. Z taką komisją należy się konsultować w sprawie środków, jakie mają zostać przyjęte. Jeżeli państwo członkowskie zamierza w jakikolwiek sposób odstąpić od porady uzyskanej od takiej komisji, publikuje ocenę ze szczegółowym wskazaniem powodów odstąpienia od porady. [Popr. 121]

Artykuł 18

Zgłaszanie środków ochronnych państw członkowskich

Państwa członkowskie przyjmujące środki ochronne na podstawie art. 17 ust. 1
  publikują je i
  zgłaszają takie środki

  je
  Komisji, innym zainteresowanym państwom członkowskim i odpowiednim komitetom doradczym. [Popr. 122]

Artykuł 19

Ocena

1.
     Komisja może w każdej chwili przeprowadzić ocenę zgodności i skuteczności środków ochronnych przyjętych przez państwa członkowskie na podstawie art. 17 ust. 1

  i w każdym przypadku dokonuje oceny i przedstawia sprawozdanie dotyczące tych kwestii nie rzadziej niż raz na trzy lata lub zgodnie z wymogiem przewidzianym w odpowiednim planie wieloletnim
  .
  Ocena opiera się na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym
  .

Zgodnie z dyrektywą 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiającą infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (Inspire)

   (30)

  i w celu wspomagania Komisji przy wdrażaniu wspólnej polityki rybołówstwa państwa członkowskie zapewniają Komisji, prawo do dostępu i korzystania z materiałów przygotowanych w związku z opracowaniem i wprowadzaniem w życie krajowych środków ochronnych, przyjętych zgodnie z art. 17, oraz wykorzystanych w tym kontekście danych.

W odniesieniu do dostępu do informacji o środowisku zastosowanie mają dyrektywa 2003/4/WE

   (31)

  oraz rozporządzenia (WE) nr 1049/2001

   (32)

  i (WE) nr 1367/2006

   (33)

  . [Popr. 123]

1a.
     
  Komisja publikuje wszystkie oceny przeprowadzone na podstawie niniejszego artykułu oraz podaje do wiadomości publicznej dotyczące ich informacje, publikując je na odpowiednich stronach internetowych lub podając bezpośredni link do nich. W odniesieniu do dostępu do informacji o środowisku zastosowanie mają rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i (WE) nr 1367/2006. [Popr. 124]

Artykuł 20

Domyślne środki ochronne przyjmowane w ramach planów wieloletnich

1.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu sprecyzowania środków ochronnych w przypadku łowisk objętych planem wieloletnim, jeżeli państwa członkowskie upoważnione do podejmowania środków zgodnie z art. 17 nie zgłoszą tych środków Komisji w terminie trzech

  przewidzianym w planie wieloletnim, a w przypadku jego braku w terminie sześciu
  miesięcy po dacie wejścia w życie planu wieloletniego.

2.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu sprecyzowania środków ochronnych w przypadku łowisk objętych planem wieloletnim, jeżeli

  Jeżeli zdaniem Komisji:

| a) | środki państw członkowskich zostaną uznane za

  są
  niezgodne z celami planu wieloletniego na podstawie oceny przeprowadzonej na mocy art. 19 lub |
| --- | --- |

a)

środki państw członkowskich zostaną uznane za

  są
  niezgodne z celami planu wieloletniego na podstawie oceny przeprowadzonej na mocy art. 19 lub

| b) | środki państw członkowskich zostaną uznane za

  są
  niezgodne z celami planu wieloletniego i niespełniające skutecznie wymiernych celów ustanowionych w planach wieloletnich na podstawie oceny przeprowadzonej na mocy art. 19 lub |
| --- | --- |

b)

środki państw członkowskich zostaną uznane za

  są
  niezgodne z celami planu wieloletniego i niespełniające skutecznie wymiernych celów ustanowionych w planach wieloletnich na podstawie oceny przeprowadzonej na mocy art. 19 lub

| c) | uruchomiono zabezpieczenia ustanowione zgodnie z art. 11 ppkt (i). |
| --- | --- |

c)

uruchomiono zabezpieczenia ustanowione zgodnie z art. 11 ppkt (i).

Komisja powiadamia zainteresowane państwo członkowskie, podając powody.

2a.
     
  W przypadku gdy Komisja wyda opinię na podstawie ust. 2, zainteresowane państwo członkowskie powinno w ciągu trzech miesięcy zmodyfikować swoje środki, tak aby spełniały one cele planu wieloletniego i były z nimi zgodne.

2b.
     
  W przypadku gdy państwo członkowskie nie zmodyfikuje swoich środków zgodnie z ust. 2a, Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu ustanowienia środków ochronnych w przypadku łowisk objętych planem wieloletnim.

3.   Środki ochronne przyjęte przez Komisję mają na celu zapewnienie osiągnięcia zadań i celów ustanowionych w planie wieloletnim. Z chwilą przyjęcia przez Komisję aktu delegowanego środki państw członkowskich tracą moc.

3a.
     
  Przed przyjęciem aktów delegowanych, o których mowa w niniejszym artykule, Komisja zasięga opinii odpowiednich komitetów doradczych, ICES i/lub STECF w sprawie projektu środków, jakie zostaną przyjęte wraz z uzasadnieniem. [Popr. 125]

ROZDZIAŁ II

ŚRODKI TECHNICZNE

Artykuł 21

Środki techniczne

1.
     W ramach środków technicznych ustanowionych na mocy art. 14 państwa członkowskie mogą zostać upoważnione

  są uprawnione
  do przyjmowania środków zgodnych z tymi ramami, w których określa się środki techniczne mające zastosowanie do statków pływających pod ich banderą w odniesieniu do stad w wodach unijnych

  Unii
  , w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów. Państwa członkowskie dopilnowują, aby przedmiotowe środki techniczne:

| a) | były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3;

| b) | były zgodne z celami określonymi w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; |
| --- | --- |

b)

były zgodne z celami określonymi w środkach przyjętych zgodnie z art. 14;

| c) | skutecznie spełniały cele określone w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; oraz |
| --- | --- |

c)

skutecznie spełniały cele określone w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; oraz

| d) | nie stały w sprzeczności ze środkami istniejącymi w prawodawstwie unijnym i
  były nie mniej rygorystyczne niż
  te
  środki istniejące w prawodawstwie unijnym. |
| --- | --- |

d)

nie stały w sprzeczności ze środkami istniejącymi w prawodawstwie unijnym i
  były nie mniej rygorystyczne niż
  te
  środki istniejące w prawodawstwie unijnym.

1a.
     
  Państwa członkowskie współpracują ze sobą, aby zagwarantować przyjęcie spójnych środków na rzecz realizacji celów określonych w ramach środków technicznych, i wspólnie koordynują wdrażanie tych środków. W tym celu, gdy jest to praktyczne i właściwe, państwa członkowskie wykorzystują istniejące regionalne struktury i mechanizmy współpracy instytucjonalnej, również te w ramach regionalnych konwencji morskich obejmujące dany obszar lub łowisko.

1b.
     
  Państwa członkowskie zasięgają opinii odpowiednich komitetów doradczych, ICES i/lub STECF w sprawie projektu środków wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie projekty te są zgłaszane Komisji i innym państwom członkowskim prowadzącym wspólną działalność połowową. Państwa członkowskie dokładają wszelkich starań, aby włączyć do tych konsultacji – na wczesnym etapie, w sposób otwarty i przejrzysty – inne stosowne zainteresowane strony z danego łowiska, aby określić poglądy i wnioski wszystkich stosownych stron podczas przygotowywania przewidywanych środków.

1c.
     
  Państwa członkowskie w sposób należyty uwzględniają opinie przekazane przez stosowne komitety doradcze, ICES i/lub STECF oraz w przypadku, gdy ostateczne przyjęte środki nie są zbieżne z tymi opiniami, przekazują szczegółowe wyjaśnienia przyczyn tych rozbieżności.

1d.
     
  W przypadku, gdy państwa członkowskie chcą zmienić przyjęte środki, zastosowanie mają także ust. 1a, 1b i 1c.

1e.
     
  Komisja przyjmuje wytyczne określające szczegóły obowiązującej procedury stosowania ust. 1a, 1b i 1c, aby zapewnić spójność i koordynację przyjętych środków na szczeblu regionalnym i zgodnie z ustanowionymi ramami środków technicznych. W wytycznych tych można również określić lub ustanowić ramy administracyjne, takie jak regionalne grupy robocze ds. rybołówstwa, w celu zorganizowania w praktyce współpracy państw członkowskich, zwłaszcza w celu propagowania i ułatwiania przyjmowania środków przez poszczególne państwa członkowskie. [Popr. 126]

Artykuł 22

Zgłaszanie środków technicznych państw członkowskich

Państwa członkowskie przyjmujące środki techniczne na podstawie art. 21
  publikują je i
  zgłaszają Komisji, innym zainteresowanym państwom członkowskim i odpowiednim komitetom doradczym. [Popr. 127]

Artykuł 23

Ocena

1.
     Komisja może w każdej chwili przeprowadzić ocenę zgodności i skuteczności środków technicznych przyjętych przez państwa członkowskie na podstawie art. 21
  i w każdym przypadku dokonuje oceny i przedstawia sprawozdanie dotyczące tych kwestii nie rzadziej niż raz na trzy lata lub zgodnie z wymogiem przewidzianym w odpowiednich ramach środków technicznych
  .

1a.
     
  Zgodnie z dyrektywą 2007/2/WE i w celu wspomagania Komisji we wdrażaniu wspólnej polityki rybołówstwa państwa członkowskie zapewniają Komisji prawo do dostępu i korzystania z materiałów przygotowanych w związku z opracowaniem i wprowadzaniem w życie środków technicznych zgodnie z art. 21 oraz wykorzystanych w tym kontekście danych.

W odniesieniu do dostępu do informacji o środowisku zastosowanie mają dyrektywa 2003/4/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i (WE) nr 1367/2006. [Popr. 128]

1b.
     
  Komisja publikuje wszystkie oceny przeprowadzone na podstawie niniejszego artykułu oraz podaje do wiadomości publicznej dotyczące ich informacje, publikując je na odpowiednich stronach internetowych lub podając bezpośredni link do nich. W odniesieniu do dostępu do informacji o środowisku zastosowanie mają rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i (WE) nr 1367/2006. [Popr. 129]

Artykuł 24

Domyślne środki przyjmowane zgodnie z ramami środków technicznych

1.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu określenia środków technicznych objętych ramami środków technicznych, jeżeli państwa członkowskie upoważnione do podejmowania środków zgodnie z art. 21 nie zgłoszą tych środków Komisji w terminie trzech

  przewidzianym w ramach środków technicznych lub, a w przypadku jego braku w terminie sześciu
  miesięcy po dacie wejścia w życie ram środków technicznych.

2.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu określenia środków technicznych, jeżeli – na podstawie oceny przeprowadzonej na mocy art. 23 –

  Jeżeli zdaniem Komisji
  środki uchwalone przez państwa członkowskie zostaną uznane za:

| a) | są
  niezgodne z celami określonymi w ramach środków technicznych lub |
| --- | --- |

a)

są
  niezgodne z celami określonymi w ramach środków technicznych lub

| b) | niespełniające

  nie spełniają
  skutecznie celów określonych w ramach środków technicznych., |
| --- | --- |

b)

niespełniające

  nie spełniają
  skutecznie celów określonych w ramach środków technicznych.,

Komisja powiadamia zainteresowane państwo członkowskie, podając powody.

2a.
     
  W przypadku gdy Komisja wyda opinię na podstawie ust. 2, zainteresowane państwo członkowskie powinno w ciągu trzech miesięcy zmodyfikować swoje środki, tak aby spełniały one cele ram środków technicznych i były z nimi zgodne.

2b.
     
  W przypadku gdy państwo członkowskie nie zmodyfikuje swoich środków zgodnie z ust. 2a, Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu ustanowienia środków technicznych objętych ramami środków technicznych.

3.   Środki techniczne przyjęte przez Komisję mają na celu zapewnienie osiągnięcia celów ram środków technicznych. Z chwilą przyjęcia przez Komisję aktu delegowanego środki państw członkowskich tracą moc.

3a.
     
  Przed przyjęciem aktów delegowanych, o których mowa w niniejszym artykule, Komisja zasięga opinii odpowiednich komitetów doradczych, ICES i STECF w sprawie projektu środków, jakie zostaną przyjęte wraz z uzasadnieniem. [Popr. 130]

TYTUŁ IV

ŚRODKI KRAJOWE

Artykuł 25

Środki stosowane przez państwa członkowskie mające zastosowanie wyłącznie do statków rybackich pływających pod banderą tych państw

1.
     Dane państwo członkowskie może przyjmować środki na rzecz ochrony stad w wodach unijnych, pod warunkiem że środki te:

| a) | mają zastosowanie wyłącznie

  wszystkich
  do statków rybackich pływających pod banderą tego państwa członkowskiego lub – w przypadku działalności połowowej nieprowadzonej przez statek rybacki – do osób posiadających siedzibę na terytorium tego państwa

  prowadzących działalność w odniesieniu do stad w wodach unijnych
  ,
  w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów
  , [Popr. 131] |
| --- | --- |

a)

mają zastosowanie wyłącznie

  wszystkich
  do statków rybackich pływających pod banderą tego państwa członkowskiego lub – w przypadku działalności połowowej nieprowadzonej przez statek rybacki – do osób posiadających siedzibę na terytorium tego państwa

  prowadzących działalność w odniesieniu do stad w wodach unijnych
  ,
  w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów
  , [Popr. 131]

| b) | były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3; oraz |
| --- | --- |

b)

były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3; oraz

| c) | są nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym. |
| --- | --- |

c)

są nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym.

1a.
     
  Do celów kontroli państwo członkowskie powiadamia inne zainteresowane państwa członkowskie o przepisach przyjętych na mocy ust. 1. [Popr. 132]

1b.
     
  Państwa członkowskie udostępniają do wiadomości publicznej informacje na temat środków przyjętych zgodnie z niniejszym artykułem. [Popr. 133]

Artykuł 26

Środki państw członkowskich w strefie 12 mil morskich

1.   Państwo członkowskie może podjąć niedyskryminacyjne środki na rzecz ochrony stad i zarządzania nimi oraz w celu zminimalizowania wpływu połowów na ochronę

  z myślą o realizacji celów odnoszących się do innych żywych zasobów morza i utrzymania lub poprawy stanu ochrony
  morskich ekosystemów w strefie 12 mil morskich od linii podstawowej, pod warunkiem że Unia nie przyjęła środków ukierunkowanych w szczególności na ochronę i zarządzanie w odniesieniu do tej strefy
  lub ukierunkowanych w szczególności na rozwiązanie problemu wskazanego przez to państwo członkowskie
  . Środki państwa członkowskiego są zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3 i nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym. [Popr. 134]

2.   Jeżeli środki ochrony i zarządzania, które mają zostać przyjęte przez państwo członkowskie, mogą mieć wpływ na statki rybackie innych państw członkowskich, środki takie przyjmuje się jedynie po konsultacji z Komisją, zainteresowanymi państwami członkowskimi i odpowiednimi komitetami doradczymi w sprawie projektu środków

  powiadomieniu Komisji, zainteresowanych państw członkowskich i odpowiednich komitetów doradczych o środkach
  wraz z uzasadnieniem
  , w którym wykazuje się również, że środki te są niedyskryminujące
  . [Popr. 135]

2a.
     
  Państwa członkowskie udostępniają do wiadomości publicznej informacje na temat środków przyjętych zgodnie z niniejszym artykułem. [Popr. 136]

CZĘŚĆ IV

DOSTĘP DO ZASOBÓW

Artykuł 27

Ustanowienie systemów przekazywalnych koncesji połowowych

1.   Każde państwo członkowskie ustanawia system przekazywalnych koncesji połowowych nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. dla

| a) | wszystkich statków rybackich o całkowitej długości co najmniej 12 metrów; oraz |
| --- | --- |

a)

wszystkich statków rybackich o całkowitej długości co najmniej 12 metrów; oraz

| b) | wszystkich statków rybackich o całkowitej długości poniżej 12 metrów z narzędziami ciągnionymi. |
| --- | --- |

b)

wszystkich statków rybackich o całkowitej długości poniżej 12 metrów z narzędziami ciągnionymi.

2.   Państwa członkowskie mogą rozszerzyć system przekazywalnych koncesji połowowych na wszystkie statki rybackie o całkowitej długości poniżej 12 metrów posiadające narzędzia inne niż narzędzie ciągnione i informują o tym Komisję.

Artykuł 28

Przydział przekazywalnych koncesji połowowych

1.   Przekazywalna koncesja połowowa ustanawia prawo do stosowania indywidualnych uprawnień do połowów przydzielonych zgodnie z art. 29 ust. 1.

2.   Każde państwo członkowskie przydziela przekazywalne koncesje połowowe w oparciu o przejrzyste kryteria odnośnie do każdego stada lub grupy stad, dla których przydzielono uprawnienia do połowów zgodnie z art. 16, z wyjątkiem uprawnień do połowów uzyskanych w ramach porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem.

3.   W przypadku przydziału przekazywalnych koncesji połowowych odnoszących się do połowów wielogatunkowych państwa członkowskie uwzględniają prawdopodobny skład połowów statków biorących udział w tych połowach.

4.   Przekazywalne koncesje połowowe mogą zostać przydzielone przez państwo członkowskie właścicielowi statku rybackiego pływającego pod banderą tego państwa członkowskiego bądź osobom prawnym lub fizycznym jedynie dla wykorzystania ich na takim statku. Przekazywalne koncesje połowowe można łączyć do celów zbiorowego zarządzania przez osoby prawne lub fizyczne lub przez uznane organizacje producentów. Państwa członkowskie mogą ograniczyć kwalifikowalność do otrzymania przekazywalnych koncesji połowowych w oparciu o obiektywne kryteria.

5.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć okres ważności przekazywalnych koncesji połowowych do okresu co najmniej 15 lat w celu ponownego przydziału takich koncesji. Jeżeli państwa członkowskie nie ograniczyły okresu ważności przekazywalnych koncesji połowowych, mogą one wycofać te koncesje z okresem wypowiedzenia wynoszącym co najmniej 15 lat.

6.   Państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe z krótszym okresem wypowiedzenia w przypadku ustalenia, że posiadacz koncesji popełnił poważne naruszenie. Takie wycofania dokonywane są w sposób zapewniający pełną skuteczność wspólnej polityki rybołówstwa, zasady proporcjonalności oraz, o ile to konieczne, ze skutkiem natychmiastowym.

7.   Nie naruszając przepisów ust. 5 i 6, państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe, których nie wykorzystano na statku rybackim przez okres trzech kolejnych lat.

Artykuł 29

Przydział indywidualnych uprawnień do połowów

1.   Państwa członkowskie przydzielają indywidualne uprawnienia do połowów posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych, jak określono w art. 28, w oparciu o uprawnienia do połowów przydzielone państwom członkowskim lub jak ustalono w planach zarządzania przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

2.   Państwa członkowskie określają uprawnienia do połowów, które w oparciu o najlepsze dostępne doradztwo naukowe można przydzielić statkom rybackim pływającym pod banderą tych państw dla gatunków, w odniesieniu do których Rada nie ustaliła uprawnień do połowów.

3.   Statki rybackie prowadzą działalność połowową jedynie wtedy, gdy posiadają wystarczające indywidualne uprawnienia do połowów, aby obejmowały one całe ich możliwe połowy.

4.   Państwa członkowskie mogą zarezerwować do 5 % uprawnień do połowów. Ustanawiają cele i przejrzyste kryteria przydziału takich zarezerwowanych uprawnień do połowów. Przedmiotowe uprawnienia do połowów mogą zostać przydzielone wyłącznie kwalifikowalnym posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych, jak określono w art. 28 ust. 4.

5.   Podczas przydziału przekazywalnych koncesji połowowych zgodnie z art. 28 i podczas przydziału uprawnień do połowów zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu dane państwo członkowskie może zapewnić zachęty dla statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe, które eliminują niechciany przyłów w ramach uprawnień do połowów przydzielonych temu państwu członkowskiemu.

6.   Państwa członkowskie mogą ustanowić opłaty za stosowanie indywidualnych uprawnień do połowów w celu przyczynienia się do pokrycia kosztów związanych z zarządzaniem rybołówstwem.

Artykuł 30

Rejestr przekazywalnych koncesji połowowych i indywidualnych uprawnień do połowów

Państwa członkowskie ustanawiają i utrzymują rejestr przekazywalnych koncesji połowowych i indywidualnych uprawnień do połowów.

Artykuł 31

Przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych

1.   Przekazywalne koncesje połowowe mogą być w całości lub w części przekazywane w danym państwie członkowskim między kwalifikującymi się posiadaczami takich koncesji.

2.   Państwo członkowskie może zezwolić na przekazanie przekazywalnych koncesji połowowych do innych państw członkowskich i z tych państw.

3.   Państwa członkowskie mogą regulować przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych, ustalając warunki przekazywania na podstawie przejrzystych i obiektywnych kryteriów.

Artykuł 32

Dzierżawa indywidualnych uprawnień do połowów

1.   Indywidualne uprawnienia do połowów można w całości lub w części wydzierżawić w danym państwie członkowskim.

2.   Państwo członkowskie może zezwolić na dzierżawę indywidualnych uprawnień do połowów na rzecz innych państw członkowskich i od innych państw członkowskich.

Artykuł 33

Przydział uprawnień do połowów niepodlegających systemowi przekazywalnych koncesji połowowych

1.   Każde państwo członkowskie decyduje o tym, w jaki sposób przypisane mu zgodnie z art. 16 uprawnienia do połowów, które nie podlegają systemowi przekazywalnych koncesji połowowych, można przydzielać statkom pływającym pod banderą tego państwa. Państwo członkowskie informuje Komisję o metodzie przydziału.
  [Popr. 137]

CZĘŚĆ V

ZARZĄDZANIE ZDOLNOŚCIĄ POŁOWOWĄ

Artykuł 34

Dostosowanie zdolności połowowej

1.   Państwa

  W razie konieczności państwa
  członkowskie wprowadzają środki służące dostosowaniu zdolności połowowej swojej floty w

  do
  celu osiągnięcia faktycznej

  trwałej
  równowagi między przedmiotową

  jej
  zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów
  zgodnie z ogólnymi celami określonymi w art
  .
  2
  .

1a.
     
  Aby osiągnąć cel określony w ust. 1, państwa członkowskie przeprowadzają roczną ocenę zdolności i w terminie do 30 maja każdego roku przekazują Komisji wyniki tej oceny. Ocena zdolności obejmuję analizę całkowitej zdolności floty według rodzaju połowów i segmentu floty w czasie oceny oraz jej wpływ na stada i na cały ekosystem morski. Obejmuje ona również analizę długoterminowej opłacalności floty. W celu zapewnienia jednolitego podejścia do takiej oceny we wszystkich państwach członkowskich dokonuje się jej zgodnie z wytycznymi Komisji dotyczącymi usprawnienia analizy równowagi między zdolnościami floty a uprawnieniami do połowów, a także bierze się pod uwagę opłacalność floty. Wyniki oceny są podawane do wiadomości publicznej.

1b.
     
  Jeżeli ocena wykazuje rozbieżność pomiędzy zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów, państwa członkowskie przyjmują w ciągu roku od oceny szczegółowy program – wraz z wiążącym harmonogramem – ustanawiający wszelkie zmiany zdolności połowowej swej floty pod względem liczby statków oraz ich cech niezbędne w celu osiągnięcia trwałej równowagi pomiędzy zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów. Państwa członkowskie przekazują ten program Parlamentowi Europejskiemu, Komisji oraz innym państwom członkowskim.

1c.
     
  Jeżeli państwo członkowskie nie przedstawi oceny lub jeżeli zobowiązane jest ono do przyjęcia programu mającego na celu ograniczenie zdolności połowowej i tego nie uczyni lub jeżeli państwo członkowskie nie wdroży takiego programu, wypłata unijnej pomocy finansowej w ramach wspólnej polityki rybołówstwa na rzecz tego państwa zostaje wstrzymana.

W ostateczności i jedynie wówczas, gdy realizacja któregokolwiek z tych etapów, o których mowa w ustępie pierwszym jest opóźniona o co najmniej dwa lata, Komisja może zawiesić uprawnienia do połowów danych segmentów floty.

2.   Nie zezwala się na żadne wycofanie z floty połowowej wspieranej przez pomoc publiczną przyznaną w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego na okres programowania 2007-2013, chyba że zostanie ono poprzedzone wycofaniem licencji połowowej i zezwoleń połowowych.

3.   Nie zastępuje się zdolności połowowej odpowiadającej statkom rybackim wycofanym przy zastosowaniu pomocy publicznej.

4.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby od dnia 1 stycznia 2013 r. zdolność połowowa ich floty w żadnym momencie nie przekraczała pułapów zdolności połowowej ustanowionych zgodnie z art. 35.

4a.
     
  Aby otrzymać licencję połowową lub zezwolenie połowowe, statki unijne muszą posiadać ważny certyfikat silnika wydany zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009. [Popr. 138 i 241]

Artykuł 34a

System wprowadzania/wycofywania

Państwa członkowskie zarządzają wprowadzaniem statków do swoich flot oraz ich wycofywaniem w taki sposób, aby dodatkowe zwiększanie zdolności floty bez korzystania z pomocy publicznej było równoważone uprzednim obniżeniem zdolności o co najmniej tę samą wielkość bez korzystania z pomocy publicznej. [Popr. 139]

Artykuł 35

Zarządzanie zdolnością połowową

1.   Pułapy zdolności połowowej określone w załączniku II
  ściśle
  obowiązują flotę każdego państwa członkowskiego.

2.   Państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji z wnioskiem o wyłączenie statków rybackich podlegających systemowi przekazywalnych koncesji połowowych ustanowionych zgodnie z art. 27 z pułapów zdolności połowowej określonych zgodnie z ust. 1. W takim przypadku ponownie oblicza się pułapy zdolności połowowej, aby uwzględnić statki rybackie, które nie podlegają systemowi przekazywalnych koncesji połowowych.

  Do dnia 31 grudnia ...

   (****)

  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w sprawie zmiany załącznika II do niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (EWG) nr 2930/86 w celu określenia zdolności połowowych w odniesieniu do wszelkich wymiernych parametrów statku, które mogą mieć wpływ na jego zdolność do połowu ryb.

Nowa definicja uwzględnia kryteria społeczne i gospodarcze, a także działania kontrolne podejmowane przez państwa członkowskie. We wniosku takim zdolność floty każdego państwa członkowskiego jest określana dla poszczególnych jej segmentów, w tym jest odrębnie określana dla statków prowadzących działalność w regionach najbardziej oddalonych oraz dla statków prowadzących działalność wyłącznie poza wodami Unii.

3.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do ponownego obliczania pułapów zdolności połowowej, o których mowa w ust. 1 i 2.
  [Popr. 140]

Artykuł 36

Rejestry floty rybackiej

1.   Państwa członkowskie rejestrują 
  publikują z zachowaniem odpowiedniej ochrony danych osobowych
  informacje o cechach
  statków
  i 
  narzędzi, prawach własności oraz
  i działalności unijnych statków rybackich pływających pod ich banderą, które są niezbędne do zarządzania środkami ustanowionymi w ramach niniejszego rozporządzenia.

2.   Każde państwo członkowskie udostępnia

  przedstawia
  Komisji informacje określone w ust. 1.

3.   Komisja tworzy rejestr unijnej floty rybackiej, który zawiera informacje otrzymane na podstawie ust. 2.

4.   Informacje zawarte w rejestrze unijnej floty rybackiej są udostępniane państwom członkowskim
  i Parlamentowi Europejskiemu
  . Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do definicji informacji, o których mowa w ust. 1.

5.   Komisja ustanawia

  przyjmuje akty wykonawcze wprowadzające
  techniczne wymogi operacyjne w odniesieniu do warunków przekazywania informacji, o których mowa w ust. 2, 3 i 4. Przedmiotowe

  Te
  akty delegowane

  wykonawcze
  przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56
  ust
  . 
  2
  . [Popr. 141]

CZĘŚĆ VI

PODSTAWY NAUKOWE ZARZĄDZANIA RYBOŁÓWSTWEM

Artykuł 37

Wymogi dotyczące danych w zakresie zarządzania rybołówstwem

1.   Państwa

  Ochrona, zarządzanie i zrównoważone wykorzystywanie żywych zasobów morza musi opierać się na najlepszych dostępnych informacjach. W tym celu państwa
  członkowskie gromadzą biologiczne, techniczne, środowiskowe i społeczno-gospodarcze dane niezbędne do zarządzania rybołówstwem w oparciu

  dla rybołówstwa opartego
  o pojęcie ekosystemu, zarządzają nimi i udostępniają je użytkownikom końcowym danych naukowych, w tym organom wyznaczonym przez Komisję.
  Unia zapewnia za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego wystarczające środki na finansowanie zakupu tych danych.
  Dane te umożliwiają w szczególności ocenę: [Popr. 142]

| a) | aktualnego
  stanu eksploatowanych żywych zasobów morza; [Popr. 143] |
| --- | --- |

a)

aktualnego
  stanu eksploatowanych żywych zasobów morza; [Popr. 143]

| b) | poziomu połowów
  precyzyjnym podziałem na rybołówstwo przemysłowe
  i 
  tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne oraz
  i wpływu, jaki ma działalność połowowa na żywe zasoby morza i na ekosystemy morskie; oraz [Popr. 224] |
| --- | --- |

b)

poziomu połowów
  precyzyjnym podziałem na rybołówstwo przemysłowe
  i 
  tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne oraz
  i wpływu, jaki ma działalność połowowa na żywe zasoby morza i na ekosystemy morskie; oraz [Popr. 224]

| c) | aktualnych
  wyników społeczno-gospodarczych działalności sektorów rybołówstwa, akwakultury i przetwórczego na wodach Unii i poza nimi. [Popr. 144] |
| --- | --- |

c)

aktualnych
  wyników społeczno-gospodarczych działalności sektorów rybołówstwa, akwakultury i przetwórczego na wodach Unii i poza nimi. [Popr. 144]

2.   Państwa członkowskie:

| a) | zapewniają dokładność i, wiarygodność
  i kompletność
  gromadzonych danych
  , a także terminowe i zharmonizowane gromadzenie ich we wszystkich państwach członkowskich
  ; [Popr. 145] |
| --- | --- |

a)

zapewniają dokładność i, wiarygodność
  i kompletność
  gromadzonych danych
  , a także terminowe i zharmonizowane gromadzenie ich we wszystkich państwach członkowskich
  ; [Popr. 145]

| aa) | zapewniają, że podczas gromadzenia danych w odniesieniu do danych naukowych i metod uwzględnione zostaną takie czynniki, jak zakwaszenie i temperatury morza, dzięki czemu w ciągu roku dane będą pozyskiwane z różnych regionów;

  [Popr. 146] |
| --- | --- |

aa)

zapewniają, że podczas gromadzenia danych w odniesieniu do danych naukowych i metod uwzględnione zostaną takie czynniki, jak zakwaszenie i temperatury morza, dzięki czemu w ciągu roku dane będą pozyskiwane z różnych regionów;

  [Popr. 146]

| b) | unikają

  ustanawiają mechanizmy koordynacji, tak aby unikać
  powtarzania gromadzenia danych dla różnych celów; [Popr. 147] |
| --- | --- |

b)

unikają

  ustanawiają mechanizmy koordynacji, tak aby unikać
  powtarzania gromadzenia danych dla różnych celów; [Popr. 147]

| c) | zapewniają bezpieczne przechowywanie gromadzonych danych oraz w stosownych przypadkach ochronę

  , upubliczniając je z wyjątkiem sytuacji, w których wymagana jest stosowna ochrona
  i poufność gromadzonych danych

  pod warunkiem przedstawienia powodów takich ograniczeń
  ; [Popr. 148] |
| --- | --- |

c)

zapewniają bezpieczne przechowywanie gromadzonych danych oraz w stosownych przypadkach ochronę

  , upubliczniając je z wyjątkiem sytuacji, w których wymagana jest stosowna ochrona
  i poufność gromadzonych danych

  pod warunkiem przedstawienia powodów takich ograniczeń
  ; [Popr. 148]

| d) | zapewniają Komisji lub wyznaczonym przez nią organom dostęp do
  wszystkich
  krajowych baz danych i systemów stosowanych do przetwarzania gromadzonych danych do celów sprawdzenia istnienia i jakości danych; [Popr. 149] |
| --- | --- |

d)

zapewniają Komisji lub wyznaczonym przez nią organom dostęp do
  wszystkich
  krajowych baz danych i systemów stosowanych do przetwarzania gromadzonych danych do celów sprawdzenia istnienia i jakości danych; [Popr. 149]

| da) | udostępniają zainteresowanym stronom stosowne dane i odpowiednie metody ich pozyskiwania, uwzględniając wszelkie dane uzupełniające, które te strony mogą dostarczyć.

  [Popr. 150] |
| --- | --- |

da)

udostępniają zainteresowanym stronom stosowne dane i odpowiednie metody ich pozyskiwania, uwzględniając wszelkie dane uzupełniające, które te strony mogą dostarczyć.

  [Popr. 150]

2a.
     
  Państwa członkowskie co roku przedkładają Komisji sprawozdanie podsumowujące zawierające wykaz łowisk, w przypadku których wymagane jest gromadzenie danych, oraz ustalenia dotyczące zgodności z wymogami dla każdej kategorii i każdego przypadku. Sprawozdanie podsumowujące jest dostępne publicznie. [Popr. 151]

3.   Państwa członkowskie zapewniają krajową koordynację gromadzenia danych naukowych
  , w tym danych społeczno-gospodarczych,
  w zakresie zarządzania rybołówstwem i zarządzania tymi danymi. W tym celu wyznaczają krajowego korespondenta i organizują coroczne krajowe posiedzenie koordynujące.
  Parlament Europejski i
  Komisja jest informowana

  są informowane
  o krajowych działaniach koordynujących i zapraszana

  zapraszane
  na posiedzenia koordynujące. [Popr. 152]

4.   Państwa członkowskie
  , w ścisłej współpracy z Komisją,
  koordynują swoją działalność gromadzenia danych z innymi państwami członkowskimi w tym samym regionie i dokładają wszelkich starań, aby skoordynować swoje działania z państwami trzecimi, które mają suwerenność lub jurysdykcję nad wodami w tym samym regionie. [Popr. 153]

5.   Gromadzenie i stosowanie danych oraz zarządzanie danymi odbywa się w ramach programu wieloletniego od 2014 r. W takim programie wieloletnim zawiera się cele na rzecz precyzji danych, które mają być gromadzone, i poziomy agregowania do celów gromadzenia i stosowania powyższych danych oraz zarządzania nimi.

6.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55, aby określić cele na rzecz precyzji danych, które mają być gromadzone, oraz wskazać poziomy agregowania do celów gromadzenia i stosowania powyższych danych oraz zarządzania nimi na potrzeby programu wieloletniego, o którym mowa w ust. 5
  , oraz aby zapewnić koordynację gromadzenia i przedstawiania danych między państwami członkowskimi
  . [Popr. 154]

7.   Komisja ustanawia techniczne wymogi operacyjne dla warunków przekazywania zgromadzonych danych. Przedmiotowe akty delegowane przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56.

7a.
     
  Jeżeli państwo członkowskie nie spełnia wymogów związanych z gromadzeniem danych, skutkuje to cofnięciem pomocy publicznej, a następnie nałożeniem dodatkowych kar przez Komisję. [Popr. 155]

Artykuł 37a

Konsultacje z organami naukowymi

Komisja zasięga regularnie opinii właściwych organów naukowych w kwestiach dotyczących ochrony zasobów rybołówstwa i gospodarowania nimi, włącznie z zagadnieniami biologicznymi, gospodarczymi, środowiskowymi, społecznymi i technicznymi, zwracając uwagę na właściwe gospodarowanie publicznymi środkami finansowymi, tak aby uniknięcia powielania prac prowadzonych przez poszczególne organy naukowe. [Popr. 156]

Artykuł 38

Programy badawcze

1.   Państwa członkowskie przyjmują krajowe programy gromadzenia danych naukowych, badań i innowacji w zakresie rybołówstwa
  i akwakultury
  . Ponadto koordynują gromadzenie danych, badania i innowacje w zakresie rybołówstwa z ramami

  innymi państwami członkowskimi w kontekście unijnych ram
  badań i innowacji
  , w ścisłej współpracy z Komisją,

  innych państw członkowskich oraz Uni

  , angażując w stosownych przypadkach odnośne komitety doradcze
  .
  Unia zapewnia odpowiednie finansowanie tych programów dzięki instrumentom dostępnym w dziedzinie badań i rybołówstwa
  . [Popr. 157 i 285]

2.   Państwa członkowskie zapewniają
  przy zaangażowaniu odnośnych podmiotów naukowych
  dostępność właściwych kompetencji i zasobów ludzkich, jakie mają być zaangażowane w proces doradztwa naukowego. [Popr. 158]

2a.
     
  Państwa członkowskie dostarczają Komisji sprawozdania roczne w sprawie postępów we wdrażaniu krajowych programów na rzecz gromadzenia danych naukowych, badań i innowacji w zakresie rybołówstwa. [Popr. 159]

2b.
     
  Wyniki programu badań udostępnia się całemu europejskiemu środowisku naukowemu. [Popr. 160]

CZĘŚĆ VII

Polityka zewnętrzna

TYTUŁ I

Międzynarodowe organizacje ds. rybołówstwa

Artykuł 39

Cele

1.   
  Mając na uwadze zagwarantowanie zrównoważonego wykorzystywania morskich zasobów biologicznych i zrównoważonego gospodarowania nimi,
  Unia
  wspiera skuteczne wdrażanie międzynarodowych instrumentów i przepisów w dziedzinie rybołówstwa,
  uczestniczy w działaniach organizacji międzynarodowych zajmujących się rybołówstwem, w tym regionalnych organizacji ds. rybołówstwa, zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami i celami politycznymi

  i wspiera te działania, przestrzegając międzynarodowych zobowiązań, obowiązków i celów politycznych
  oraz spójnie

  działając w sposób spójny
  z celami ustanowionymi w art. 2
  , 3
  i 3

  4 niniejszego rozporządzenia oraz w innych strategiach politycznych UE
  .

2.   Stanowisko Unii w organizacjach międzynarodowych zajmujących się rybołówstwem i regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa opiera się na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym w celu zapewnienia utrzymania lub odbudowania zasobów rybnych powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

  Unia w szczególności:

| a) | aktywnie wspiera, promuje rozwój najlepszej dostępnej wiedzy naukowej i przyczynia się do tego rozwoju; |
| --- | --- |

a)

aktywnie wspiera, promuje rozwój najlepszej dostępnej wiedzy naukowej i przyczynia się do tego rozwoju;

| b) | propaguje środki gwarantujące utrzymanie zasobów rybołówstwa zgodnie z celami art. 2, w szczególności ust. 2 tego artykułu oraz 4; |
| --- | --- |

b)

propaguje środki gwarantujące utrzymanie zasobów rybołówstwa zgodnie z celami art. 2, w szczególności ust. 2 tego artykułu oraz 4;

| c) | wspiera tworzenie i wzmacnianie pozycji komitetów regionalnych organizacji ds. rybołówstwa zajmujących się kwestiami zgodności, okresowych niezależnych ocen skuteczności i odpowiednich działań naprawczych, w tym skutecznych kar zniechęcających, które należy stosować w sposób przejrzysty i niedyskryminacyjny; |
| --- | --- |

c)

wspiera tworzenie i wzmacnianie pozycji komitetów regionalnych organizacji ds. rybołówstwa zajmujących się kwestiami zgodności, okresowych niezależnych ocen skuteczności i odpowiednich działań naprawczych, w tym skutecznych kar zniechęcających, które należy stosować w sposób przejrzysty i niedyskryminacyjny;

| d) | podnosi spójność polityczną inicjatyw unijnych, szczególnie uwzględniając działania w zakresie środowiska, rozwoju i handlu; |
| --- | --- |

d)

podnosi spójność polityczną inicjatyw unijnych, szczególnie uwzględniając działania w zakresie środowiska, rozwoju i handlu;

| e) | propaguje i wspiera, we wszystkich sferach międzynarodowych, działania niezbędne do eliminowania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych (NNN) połowów, dbając w tym celu o to, by na rynek UE nie wprowadzano żadnych produktów pochodzących z takich połowów, a tym samym przyczyniając się do zrównoważonej działalności połowowej, która jest rentowna i wspiera zatrudnienie w Unii; |
| --- | --- |

e)

propaguje i wspiera, we wszystkich sferach międzynarodowych, działania niezbędne do eliminowania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych (NNN) połowów, dbając w tym celu o to, by na rynek UE nie wprowadzano żadnych produktów pochodzących z takich połowów, a tym samym przyczyniając się do zrównoważonej działalności połowowej, która jest rentowna i wspiera zatrudnienie w Unii;

| f) | zachęca do podejmowania wspólnych międzynarodowych działań na rzecz zwalczania piractwa na morzu w celu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi oraz zapobiegania zakłócaniu działalności połowowej na morzu, a także aktywnie w nich uczestniczy; |
| --- | --- |

f)

zachęca do podejmowania wspólnych międzynarodowych działań na rzecz zwalczania piractwa na morzu w celu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi oraz zapobiegania zakłócaniu działalności połowowej na morzu, a także aktywnie w nich uczestniczy;

| g) | wspiera skuteczne wprowadzanie międzynarodowych instrumentów i przepisów w dziedzinie rybołówstwa; |
| --- | --- |

g)

wspiera skuteczne wprowadzanie międzynarodowych instrumentów i przepisów w dziedzinie rybołówstwa;

| h) | dopilnowuje, by działalność połowowa poza wodami Unii opierała się na tych samych zasadach i standardach, które obowiązują na wodach Unii, jednocześnie wspierając stosowanie przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa tych samych zasad i standardów, jakie stosuje się na wodach Unii. |
| --- | --- |

h)

dopilnowuje, by działalność połowowa poza wodami Unii opierała się na tych samych zasadach i standardach, które obowiązują na wodach Unii, jednocześnie wspierając stosowanie przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa tych samych zasad i standardów, jakie stosuje się na wodach Unii.

2a.
     
  Unia aktywnie wspiera opracowywanie sprawiedliwych i przejrzystych mechanizmów przydzielania uprawnień do połowów.

3.   Unia aktywnie przyczynia się do rozwoju wiedzy naukowej i doradztwa oraz wspiera je w regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa i w organizacjach międzynarodowych.
  [Popr. 161]

3a.
     
  Unia wspiera współpracę między regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa w celu dostosowania, harmonizacji i poszerzenia ram dla wielostronnych działań i przyczynia się do rozwoju wiedzy naukowej i doradztwa w regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa i w organizacjach międzynarodowych oraz stosuje się do wynikających z nich zaleceń. [Popr. 162]

Artykuł 40

Zgodność z przepisami międzynarodowymi

Unia współpracuje
  przy wsparciu Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa
  z państwami trzecimi i z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się rybołówstwem, w tym z regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa, w celu zwiększenia zgodności ze środkami
  , w szczególności dotyczącymi zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów,
  przyjętymi przez te organizacje międzynarodowe
  w celu zapewnienia ścisłego ich przestrzegania
  .

Państwa członkowskie zapewniają przestrzeganie przez ich podmioty gospodarcze środków, o których mowa w pierwszym ustępie. [Popr. 163]

TYTUŁ II

POROZUMIENIA W SPRAWIE ZRÓWNOWAŻONEGO ZARZĄDZANIA RYBOŁÓWSTWEM

Artykuł 41

Zasady i cele porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem

1.   W porozumieniach w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem z państwami trzecimi ustanawia się ramy zarządzania prawnego, gospodarczego i środowiskowego w przypadku działalności połowowej prowadzonej przez unijne statki rybackie na wodach państw trzecich
  zgodnie z odpowiednimi środkami przyjętymi przez organizacje międzynarodowe, w tym regionalne organizacje ds
  .
  rybołówstwa. Ramy takie mogą obejmować:

| a) | rozwój i wsparcie dla niezbędnych instytucji naukowych i badawczych; |
| --- | --- |

a)

rozwój i wsparcie dla niezbędnych instytucji naukowych i badawczych;

| b) | potencjał w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru; oraz |
| --- | --- |

b)

potencjał w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru; oraz

| c) | inne elementy budowania potencjału związane z opracowywaniem polityki zrównoważonego zarządzania rybołówstwem przez państwo trzecie. |
| --- | --- |

c)

inne elementy budowania potencjału związane z opracowywaniem polityki zrównoważonego zarządzania rybołówstwem przez państwo trzecie.

Ponadto ramy te zawierają przepisy zapewniające prowadzenie działalności połowowej w warunkach pewności prawa. [Popr. 164]

1a.
     
  Aby zapewnić zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza, Unia kieruje się zasadą, zgodnie z którą porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem z państwami trzecimi mają być zawierane dla wspólnego dobra obu stron oraz mają służyć kontynuowaniu działalności flot Unii poprzez uzyskanie udziału w nadwyżce państwa trzeciego, proporcjonalnego do interesu flot Unii. [Popr. 165]

2.   Unijne statki rybackie łowią jedynie nadwyżki dopuszczalnych połowów określone przez państwo trzecie, o których mowa w art. 62 ust. 2 Unclos, i ustanowione
  w sposób jasny i przejrzysty
  w oparciu o najlepsze dostępne doradztwo naukowe oraz właściwe informacje dotyczące całkowitego nakładu połowowego w odniesieniu do przedmiotowych stad wymieniane
  przez wszystkie floty
  między Unią a zainteresowanymi państwami trzecimi, aby zapewnić zachowanie zasobów rybnych powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. [Popr. 166]

2a.
     
  Porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i porozumienia w sprawie wzajemnego dostępu obejmują:

| a) | wymóg zachowania zgodności z zasadą ograniczonego dostępu do zasobów, które – według danych naukowych – są w nadwyżce dla państwa nadbrzeżnego zgodnie z postanowieniami Unclos; |
| --- | --- |

a)

wymóg zachowania zgodności z zasadą ograniczonego dostępu do zasobów, które – według danych naukowych – są w nadwyżce dla państwa nadbrzeżnego zgodnie z postanowieniami Unclos;

| b) | klauzulę zakazującą przyznawania korzystniejszych warunków różnym flotom prowadzącym połowy na tych wodach niż warunki przyznane podmiotom gospodarczym Unii, w tym również pod względem ochrony i rozwoju zasobów oraz zarządzania nimi, lub umów finansowych, opłat oraz innych praw odnoszących się do wydawania zezwoleń połowowych; |
| --- | --- |

b)

klauzulę zakazującą przyznawania korzystniejszych warunków różnym flotom prowadzącym połowy na tych wodach niż warunki przyznane podmiotom gospodarczym Unii, w tym również pod względem ochrony i rozwoju zasobów oraz zarządzania nimi, lub umów finansowych, opłat oraz innych praw odnoszących się do wydawania zezwoleń połowowych;

| c) | klauzulę warunkową uzależniającą zawarcie porozumienia od poszanowania praw człowieka zgodnie z międzynarodowymi umowami dotyczącymi praw człowieka; oraz |
| --- | --- |

c)

klauzulę warunkową uzależniającą zawarcie porozumienia od poszanowania praw człowieka zgodnie z międzynarodowymi umowami dotyczącymi praw człowieka; oraz

| d) | klauzulę wyłączności.[Popr. 167] |
| --- | --- |

d)

klauzulę wyłączności.[Popr. 167]

2b.
     
  Porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i porozumienia w sprawie wzajemnego dostępu przewidują, że unijne statki rybackie mogą prowadzić działalność połowową na wodach państwa trzeciego, z którym została zawarta umowa, tylko wówczas, gdy posiadają zezwolenie połowowe wydane zgodnie z procedurą uzgodnioną przez obydwie strony umowy. [Popr. 168]

2c.
     
  Statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii, które czasowo wycofały się z rejestru państwa członkowskiego w celu ubiegania się o uprawnienia do połowów gdzie indziej, tracą na okres 24 miesięcy prawo do korzystania z uprawnień do połowów w ramach porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem lub protokołów obowiązujących w czasie, gdy opuszczały rejestr w przypadku powrotu do rejestru Unii; to samo dotyczy czasowej zmiany bandery podczas prowadzenia połowów w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa. [Popr. 169]

2d.
     
  Porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem przewidują, że zezwolenia połowowe jakiegokolwiek rodzaju przyznaje się tylko nowym statkom rybackim oraz statkom rybackim, które pływały uprzednio pod banderą państwa członkowskiego Unii przez co najmniej 24 miesiące poprzedzające złożenie wniosku o zezwolenie na łowienie gatunków docelowych wymienionych w porozumieniu w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem. [Popr. 170]

2e.
     
  Określając uprawnienia do połowów w przypadku porozumień dotyczących międzystrefowych zasobów rybnych lub zasobów rybnych masowo migrujących, należycie uwzględnia się oceny naukowe przeprowadzone na szczeblu regionalnym oraz środki ochrony i zarządzania przyjęte przez regionalną organizację ds. rybołówstwa. [Popr. 171]

2f.
     
  Unia monitoruje działania statków rybackich UE prowadzących działalność na wodach poza Unią nieobjętych porozumieniami w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem. Statki takie muszą przestrzegać tych samych głównych zasad, które mają zastosowanie do statków prowadzących działalność połowową w Unii. [Popr. 172]

2 g.
     
  Unijne statki rybackie prowadzące połowy poza wodami Unii wyposażone są w kamery telewizji przemysłowej lub podobne, aby umożliwić pełną dokumentację praktyk połowowych i połowów. [Popr. 173]

2h.
     
  Przed udzieleniem Komisji mandatu do negocjacji w sprawie następnych protokołów przeprowadzane są niezależne oceny wpływu każdego protokołu, które obejmują informacje dotyczące połowów i działalności połowowej. Oceny te są podawane do wiadomości publicznej. [Popr. 174]

2i.
     
  Aby zagwarantować, by zasoby dzielone z krajami sąsiadującymi były zarządzane w sposób zrównoważony, powinny one koniecznie wchodzić w zakres niniejszego rozporządzenia. [Popr. 175]

Artykuł 42

Pomoc finansowa

Unia zapewnia pomoc finansową państwom trzecim za pośrednictwem porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem w celu:

| a) | wsparcia części kosztów dostępu do zasobów rybnych w wodach państw trzecich; |
| --- | --- |

a)

wsparcia części kosztów dostępu do zasobów rybnych w wodach państw trzecich;

| b) | ustanowienia ram zarządzania, z uwzględnieniem rozwoju i utrzymania niezbędnych instytucji naukowych i badawczych, potencjału w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru
  , mechanizmów przejrzystości, uczestnictwa i rozliczalności
  oraz innych elementów budowania potencjału związanych z opracowywaniem polityki zrównoważonego zarządzania rybołówstwem przez państwo trzecie. Taka pomoc finansowa uwarunkowana jest osiągnięciem konkretnych wyników
  społeczno-gospodarczych i środowiskowych, ma charakter uzupełniający oraz jest spójna z projektami i programami rozwoju prowadzonymi w zainteresowanym kraju trzecim
  . [Popr. 176] |
| --- | --- |

b)

ustanowienia ram zarządzania, z uwzględnieniem rozwoju i utrzymania niezbędnych instytucji naukowych i badawczych, potencjału w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru
  , mechanizmów przejrzystości, uczestnictwa i rozliczalności
  oraz innych elementów budowania potencjału związanych z opracowywaniem polityki zrównoważonego zarządzania rybołówstwem przez państwo trzecie. Taka pomoc finansowa uwarunkowana jest osiągnięciem konkretnych wyników
  społeczno-gospodarczych i środowiskowych, ma charakter uzupełniający oraz jest spójna z projektami i programami rozwoju prowadzonymi w zainteresowanym kraju trzecim
  . [Popr. 176]

Artykuł 42a

Działalność połowowa Unii poza porozumieniami w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem

Państwa członkowskie uzyskują informacje na temat wszelkich porozumień zawartych pomiędzy swoimi obywatelami a państwem trzecim, na mocy których statki rybackie pływające pod banderą tego państwa członkowskiego mogą prowadzić działalność połowową na wodach podlegających jurysdykcji lub zwierzchnictwu państwa trzeciego, a także szczegóły dotyczące odnośnych statków i prowadzonej przez nie działalności. Państwa członkowskie informują o tym Komisję. [Popr. 230]

CZĘŚĆ VIII

AKWAKULTURA

Artykuł 43

Wspieranie
  zrównoważonej
  akwakultury [Popr. 177]

1.   Do 2013 r. Komisja opracuje niewiążące strategiczne wytyczne unijne dotyczące wspólnych priorytetów i celów rozwoju działań w zakresie
  zrównoważonej
  akwakultury w celu promowania zrównoważonego rozwoju i przyczyniania się do bezpieczeństwa żywnościowego,
  dostaw żywności,
  wzrostu i zatrudnienia. Takie strategiczne wytyczne, w których uwzględnia się

  zostanie wprowadzone rozróżnienie między akwakulturą na małą i średnią skalę a akwakulturą na skalę przemysłową, uwzględniają
  właściwe pozycje wyjściowe i różne uwarunkowania w całej Unii,
  oraz
  stanowią podstawę wieloletnich krajowych planów strategicznych i mają na celu: [Popr. 178]

| a) | zwiększenie konkurencyjności sektora akwakultury oraz wsparcie jego rozwoju i innowacji

  uproszczenie przepisów w tym sektorze oraz zmniejszenie obciążeń administracyjnych na szczeblu Unii
  ; |
| --- | --- |

a)

zwiększenie konkurencyjności sektora akwakultury oraz wsparcie jego rozwoju i innowacji

  uproszczenie przepisów w tym sektorze oraz zmniejszenie obciążeń administracyjnych na szczeblu Unii
  ;

| b) | stymulowanie działalności gospodarczej;

  zachęcanie do wykorzystywania niemięsożernych gatunków i ograniczenia wykorzystywania produktów rybołówstwa jako paszy dla ryb; |
| --- | --- |

b)

stymulowanie działalności gospodarczej;

  zachęcanie do wykorzystywania niemięsożernych gatunków i ograniczenia wykorzystywania produktów rybołówstwa jako paszy dla ryb;

| c) | zróżnicowanie i poprawę jakości życia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich;

  włączenie działań dotyczących akwakultury do innych strategii politycznych w takich dziedzinach, jak polityka na rzecz obszarów przybrzeżnych, strategie morskie i wytyczne na rzecz zagospodarowania przestrzennego morza, wdrażanie dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej

   (34)

  (ramowej dyrektywy wodnej) i polityki środowiskowej. |
| --- | --- |

c)

zróżnicowanie i poprawę jakości życia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich;

  włączenie działań dotyczących akwakultury do innych strategii politycznych w takich dziedzinach, jak polityka na rzecz obszarów przybrzeżnych, strategie morskie i wytyczne na rzecz zagospodarowania przestrzennego morza, wdrażanie dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej

   (34)

  (ramowej dyrektywy wodnej) i polityki środowiskowej.

| d) | zapewnienie równych szans dla podmiotów gospodarczych sektora akwakultury w dostępie do wód i przestrzeni. |
| --- | --- |

d)

zapewnienie równych szans dla podmiotów gospodarczych sektora akwakultury w dostępie do wód i przestrzeni.

2.   Państwa członkowskie ustanawiają wieloletni krajowy plan strategiczny na rzecz rozwoju działań w zakresie akwakultury na ich terytorium do 2014 r

  Unia wspiera wytwarzanie i konsumpcję unijnych produktów zrównoważonej akwakultury przez:

| a) | wprowadzanie przejrzystych i ogólnych kryteriów jakościowych dla akwakultury do 2014 r. w celu oceny i zminimalizowania wpływu środowiskowego akwakultury i działalności rolniczej; |
| --- | --- |

a)

wprowadzanie przejrzystych i ogólnych kryteriów jakościowych dla akwakultury do 2014 r. w celu oceny i zminimalizowania wpływu środowiskowego akwakultury i działalności rolniczej;

| b) | zapewnienie konsumentom dostaw żywności po rozsądnych cenach; |
| --- | --- |

b)

zapewnienie konsumentom dostaw żywności po rozsądnych cenach;

| c) | określanie zasad dotyczących identyfikowalności, bezpieczeństwa i jakości unijnych i importowanych produktów akwakultury poprzez właściwe znakowanie lub etykietowanie określone w art. 42 rozporządzenia (EU) nr .../2013 w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury

   (*****)

  ; [Popr. 179 i 242] |
| --- | --- |

c)

określanie zasad dotyczących identyfikowalności, bezpieczeństwa i jakości unijnych i importowanych produktów akwakultury poprzez właściwe znakowanie lub etykietowanie określone w art. 42 rozporządzenia (EU) nr .../2013 w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury

   (*****)

  ; [Popr. 179 i 242]

3.   Wieloletni krajowy plan strategiczny zawiera cele państw członkowskich i

  oraz
  środki służące ich osiągnięciu

  i harmonogramy konieczne do ich osiągnięcia
  . [Popr. 180]

4.   Wieloletnie krajowe plany strategiczne mają

  uwzględniają
  w szczególności następujące cele

  potrzeby
  :

| a) | zmniejszenie biurokracji i
  uproszczenia administracyjne, w szczególności w odniesieniu do licencji; |
| --- | --- |

a)

zmniejszenie biurokracji i
  uproszczenia administracyjne, w szczególności w odniesieniu do licencji;

| b) | pewność podmiotów gospodarczych sektora akwakultury w zakresie dostępu do wód i przestrzeni
  zgodnie z polityką UE dotyczącą zarządzania strefą przybrzeżną i morskiego planowania przestrzennego
  ; |
| --- | --- |

b)

pewność podmiotów gospodarczych sektora akwakultury w zakresie dostępu do wód i przestrzeni
  zgodnie z polityką UE dotyczącą zarządzania strefą przybrzeżną i morskiego planowania przestrzennego
  ;

| c) | wskaźniki
  jakości oraz
  zrównoważonego rozwoju środowiskowego, gospodarczego i społecznego; |
| --- | --- |

c)

wskaźniki
  jakości oraz
  zrównoważonego rozwoju środowiskowego, gospodarczego i społecznego;

| ca) | środki zapewniające pełną zgodność działań w zakresie akwakultury z obowiązującym prawodawstwem Unii dotyczącym środowiska; |
| --- | --- |

ca)

środki zapewniające pełną zgodność działań w zakresie akwakultury z obowiązującym prawodawstwem Unii dotyczącym środowiska;

| d) | ocenę innego możliwego transgranicznego oddziaływania na
  żywe zasoby morza i ekosystemy morskie oraz na
  sąsiadujące państwa członkowskie.; |
| --- | --- |

d)

ocenę innego możliwego transgranicznego oddziaływania na
  żywe zasoby morza i ekosystemy morskie oraz na
  sąsiadujące państwa członkowskie.;

| da) | promowanie badań, rozwoju i innowacji oraz współpracę między przemysłem a światem naukowym; |
| --- | --- |

da)

promowanie badań, rozwoju i innowacji oraz współpracę między przemysłem a światem naukowym;

| db) | bezpieczeństwo żywności; |
| --- | --- |

db)

bezpieczeństwo żywności;

| dc) | zdrowie i dobrostan zwierząt; |
| --- | --- |

dc)

zdrowie i dobrostan zwierząt;

| dd) | zrównoważone środowisko. [Popr. 181] |
| --- | --- |

dd)

zrównoważone środowisko. [Popr. 181]

5.   Państwa członkowskie wymieniają się informacjami i najlepszymi praktykami za pośrednictwem otwartej metody koordynacji krajowych środków zawartych w wieloletnich planach strategicznych.

Artykuł 44

Konsultacje z komitetami doradczymi

Ustanawia się Komitet Doradczy ds. Akwakultury zgodnie z art. 53.

CZĘŚĆ IX

WSPÓLNA ORGANIZACJA RYNKÓW

Artykuł 45

Cele

1.   Wspólną organizację rynków produktów rybołówstwa i akwakultury ustanawia się w celu:

| a) | przyczynienia się do osiągnięcia celów określonych w art. 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

przyczynienia się do osiągnięcia celów określonych w art. 2 i 3;

| b) | umożliwienia sektorom rybołówstwa i akwakultury zastosowania wspólnej polityki rybołówstwa na odpowiednim szczeblu; |
| --- | --- |

b)

umożliwienia sektorom rybołówstwa i akwakultury zastosowania wspólnej polityki rybołówstwa na odpowiednim szczeblu;

| c) | zwiększenia konkurencyjności unijnego sektora rybołówstwa i akwakultury, w szczególności

  i promowania jego polityki w zakresie jakości poprzez wdrożenie planów produkcji i wprowadzania do obrotu
  ,
  ze zwróceniem szczególnej uwagi na
  producentów; [Popr. 183] |
| --- | --- |

c)

zwiększenia konkurencyjności unijnego sektora rybołówstwa i akwakultury, w szczególności

  i promowania jego polityki w zakresie jakości poprzez wdrożenie planów produkcji i wprowadzania do obrotu
  ,
  ze zwróceniem szczególnej uwagi na
  producentów; [Popr. 183]

| d) | zwiększenia przejrzystości
  i stabilności
  rynków, w szczególności w odniesieniu do wiedzy gospodarczej i zrozumienia unijnych rynków w zakresie produktów rybołówstwa i akwakultury wzdłuż całego łańcucha dostaw,
  sprawiedliwego podziału wartości dodanej wśród uczestników łańcucha
  oraz
  informowania i
  świadomości konsumentów
  dzięki oznakowaniom i/lub etykietom zawierającym zrozumiałe informacje
  ; [Popr. 184] |
| --- | --- |

d)

zwiększenia przejrzystości
  i stabilności
  rynków, w szczególności w odniesieniu do wiedzy gospodarczej i zrozumienia unijnych rynków w zakresie produktów rybołówstwa i akwakultury wzdłuż całego łańcucha dostaw,
  sprawiedliwego podziału wartości dodanej wśród uczestników łańcucha
  oraz
  informowania i
  świadomości konsumentów
  dzięki oznakowaniom i/lub etykietom zawierającym zrozumiałe informacje
  ; [Popr. 184]

| e) | przyczynienia się do zapewnienia równych szans
  , w tym jednakowych wymogów sanitarnych, socjalnych i środowiskowych,
  dla wszystkich produktów wprowadzanych do obrotu w Unii poprzez sprzyjanie zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych; [Popr. 185] |
| --- | --- |

e)

przyczynienia się do zapewnienia równych szans
  , w tym jednakowych wymogów sanitarnych, socjalnych i środowiskowych,
  dla wszystkich produktów wprowadzanych do obrotu w Unii poprzez sprzyjanie zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych; [Popr. 185]

| ea) | zapewnienia konsumentom zróżnicowanej gamy produktów rybołówstwa i akwakultury, z poświadczeniem jakości i pochodzenia, zawierającym odpowiednie informacje, aby ich decyzje przyczyniały się do osiągnięcia celów określonych w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- |

ea)

zapewnienia konsumentom zróżnicowanej gamy produktów rybołówstwa i akwakultury, z poświadczeniem jakości i pochodzenia, zawierającym odpowiednie informacje, aby ich decyzje przyczyniały się do osiągnięcia celów określonych w niniejszym rozporządzeniu;

| eb) | zagwarantowania, że produkty przywożone z państw trzecich pochodzą z połowów i sektorów przestrzegających takich samych wymogów środowiskowych, gospodarczych, socjalnych i sanitarnych, jakie stawia się flotom i przedsiębiorstwom unijnym, oraz że produkty pochodzą z legalnych, raportowanych i uregulowanych połowów, prowadzonych zgodnie z takimi samymi normami, jakie stosowane są wobec statków unijnych; |
| --- | --- |

eb)

zagwarantowania, że produkty przywożone z państw trzecich pochodzą z połowów i sektorów przestrzegających takich samych wymogów środowiskowych, gospodarczych, socjalnych i sanitarnych, jakie stawia się flotom i przedsiębiorstwom unijnym, oraz że produkty pochodzą z legalnych, raportowanych i uregulowanych połowów, prowadzonych zgodnie z takimi samymi normami, jakie stosowane są wobec statków unijnych;

| ec) | zapewnienia, że identyfikowalność wszystkich produktów rybołówstwa i akwakultury w całym łańcuchu dostaw dostarcza weryfikowalne i dokładne informacje na temat pochodzenia produktu i metody jego produkcji oraz służy odpowiedniemu oznakowaniu produktów, z naciskiem na wiarygodne oznakowanie ekologiczne.

  [Popr. 186 i 270] |
| --- | --- |

ec)

zapewnienia, że identyfikowalność wszystkich produktów rybołówstwa i akwakultury w całym łańcuchu dostaw dostarcza weryfikowalne i dokładne informacje na temat pochodzenia produktu i metody jego produkcji oraz służy odpowiedniemu oznakowaniu produktów, z naciskiem na wiarygodne oznakowanie ekologiczne.

  [Popr. 186 i 270]

2.   Wspólna organizacja rynków ma zastosowanie do produktów rybołówstwa i akwakultury wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr .../2013 w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (******), które wprowadza się do obrotu w Unii.

3.   Wspólna organizacja rynków obejmuje w szczególności:

| a) | organizację sektora, w tym środków stabilizacji rynków; |
| --- | --- |

a)

organizację sektora, w tym środków stabilizacji rynków;

| b) | wspólne normy handlowe
  , z uwzględnieniem szczególnych cech społeczności lokalnych
  ; [Popr. 187] |
| --- | --- |

b)

wspólne normy handlowe
  , z uwzględnieniem szczególnych cech społeczności lokalnych
  ; [Popr. 187]

| ba) | wspólne zasady mające na celu wprowadzenie systemu oznakowania ekologicznego unijnych produktów rybołówstwa i akwakultury; |
| --- | --- |

ba)

wspólne zasady mające na celu wprowadzenie systemu oznakowania ekologicznego unijnych produktów rybołówstwa i akwakultury;

| bb) | informacje dla konsumentów; |
| --- | --- |

bb)

informacje dla konsumentów;

| bc) | podejmowanie środków handlowych wobec państw trzecich niestosujących zrównoważonych praktyk połowowych.

  [Popr. 188] |
| --- | --- |

bc)

podejmowanie środków handlowych wobec państw trzecich niestosujących zrównoważonych praktyk połowowych.

  [Popr. 188]

CZĘŚĆ X

KONTROLA I EGZEKWOWANIE

Artykuł 46

Cele

1.   Zgodność z zasadami wspólnej polityki rybołówstwa zapewnia się poprzez skuteczny system kontroli rybołówstwa unijnego, w tym zwalczanie połowów NNN.

2.   System kontroli rybołówstwa unijnego w szczególności opiera się na:

| a) | globalnym i zintegrowanym podejściu
  , które powinno skutkować szeregiem kontroli powiązanych z wielkością flot w różnych państwach członkowskich
  ; [Popr. 225] |
| --- | --- |

a)

globalnym i zintegrowanym podejściu
  , które powinno skutkować szeregiem kontroli powiązanych z wielkością flot w różnych państwach członkowskich
  ; [Popr. 225]

| b) | efektywniejszym wykorzystaniu systemów już znajdujących się na pokładach poszczególnych statków rybackich i, w stosownych przypadkach,
  stosowaniu nowoczesnych

  skutecznych
  technologii kontroli w zakresie dostępności i jakości danych dotyczących rybołówstwa
  i akwakultury
  ; [Popr. 189] |
| --- | --- |

b)

efektywniejszym wykorzystaniu systemów już znajdujących się na pokładach poszczególnych statków rybackich i, w stosownych przypadkach,
  stosowaniu nowoczesnych

  skutecznych
  technologii kontroli w zakresie dostępności i jakości danych dotyczących rybołówstwa
  i akwakultury
  ; [Popr. 189]

| ba) | ogólnounijnej harmonizacji przepisów dotyczących kontroli i kar;

  [Popr. 190] |
| --- | --- |

ba)

ogólnounijnej harmonizacji przepisów dotyczących kontroli i kar;

  [Popr. 190]

| bb) | komplementarności między kontrolami na morzu i na lądzie;

  [Popr. 191] |
| --- | --- |

bb)

komplementarności między kontrolami na morzu i na lądzie;

  [Popr. 191]

| c) | strategii opartej na analizie ryzyka skoncentrowanej na systematycznych i automatycznych kontrolach krzyżowych wszystkich dostępnych właściwych danych; |
| --- | --- |

c)

strategii opartej na analizie ryzyka skoncentrowanej na systematycznych i automatycznych kontrolach krzyżowych wszystkich dostępnych właściwych danych;

| d) | rozwoju kultury
  współodpowiedzialności,
  przestrzegania prawa
  i współpracy
  wśród podmiotów gospodarczych

  wszystkich operatorów statków rybackich, właścicieli statków i rybaków
  ; [Popr. 192] |
| --- | --- |

d)

rozwoju kultury
  współodpowiedzialności,
  przestrzegania prawa
  i współpracy
  wśród podmiotów gospodarczych

  wszystkich operatorów statków rybackich, właścicieli statków i rybaków
  ; [Popr. 192]

| da) | znormalizowanym systemie przestrzegania i egzekwowania przepisów dla każdego państwa członkowskiego;

  [Popr. 193] |
| --- | --- |

da)

znormalizowanym systemie przestrzegania i egzekwowania przepisów dla każdego państwa członkowskiego;

  [Popr. 193]

| e) | ustanowieniu skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji; |
| --- | --- |

e)

ustanowieniu skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji;

| ea) | jednakowych warunkach, w tym sankcjach handlowych w razie stwierdzenia przypadków nieodpowiedzialnego postępowania państw trzecich.

  [Popr. 226] |
| --- | --- |

ea)

jednakowych warunkach, w tym sankcjach handlowych w razie stwierdzenia przypadków nieodpowiedzialnego postępowania państw trzecich.

  [Popr. 226]

2a.
     
  Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar, obejmujących wstrzymanie wypłat środków z EFMR, uwzględniając stosunek kosztów do korzyści oraz zasadę proporcjonalności. [Popr. 195]

Artykuł 46a

Komitet ds
  ˙
  Przestrzegania Przepisów

1.
     
  Ustanawia się Komitet ds. Przestrzegania Przepisów UE, którego członkami są przedstawiciele państw członkowskich, Komisji oraz Agencji Kontroli.

2.
     
  Komitet ds. Przestrzegania Przepisów UE:

| a) | prowadzi coroczne przeglądy przestrzegania przepisów przez każde z państw członkowskich w celu zidentyfikowania przypadków niezgodności ze wspólną polityką rybołówstwa; |
| --- | --- |

a)

prowadzi coroczne przeglądy przestrzegania przepisów przez każde z państw członkowskich w celu zidentyfikowania przypadków niezgodności ze wspólną polityką rybołówstwa;

| b) | podejmuje działania przeglądowe w związku z wykrytymi przypadkami niezgodności; oraz |
| --- | --- |

b)

podejmuje działania przeglądowe w związku z wykrytymi przypadkami niezgodności; oraz

| c) | przekazuje swe wnioski do Parlamentu Europejskiego i do Rady.

  [Popr. 243] |
| --- | --- |

c)

przekazuje swe wnioski do Parlamentu Europejskiego i do Rady.

  [Popr. 243]

Artykuł 47

Projekty pilotażowe dotyczące nowych technologii kontroli i systemów zarządzania danymi

1.   Komisja i państwa członkowskie mogą przeprowadzać projekty pilotażowe dotyczące nowych technik kontroli i systemów zarządzania danymi.

2.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do zasad przeprowadzania projektów pilotażowych dotyczących nowych technologii kontroli i systemów zarządzania danymi.

Artykuł 48

Wkład w koszty kontroli, inspekcji i egzekwowania

Państwa członkowskie mogą wymagać od posiadaczy licencji połowowej w przypadku statków rybackich o całkowitej długości co najmniej 12 metrów, pływających pod banderą tych państw,

  swych podmiotów gospodarczych
  wnoszenia proporcjonalnego wkładu w koszty
  operacyjne
  wdrażania unijnego systemu kontroli rybołówstwa
  i gromadzenia danych
  . [Popr. 196]

CZĘŚĆ XI

INSTRUMENTY FINANSOWE

Artykuł 49

Cele

Unijną pomoc finansową można przyznać w celu przyczynienia się do osiągnięcia
  długofalowych
  celów
  związanych ze zrównoważonym rozwojem w kontekście środowiskowym, gospodarczym i społecznym,
  określonych w art. 2 i 3.
  Unijnej pomocy finansowej nie przyznaje się na wspieranie działań stwarzających zagrożenie dla równowagi i ochrony żywych zasobów morza, różnorodności biologicznej, siedlisk i ekosystemów. [Popr. 197]

Artykuł 50

Warunki pomocy finansowej na rzecz państw członkowskich

1.   Unijna pomoc finansowa na rzecz państw członkowskich jest
  przejrzysta i
  uzależniona od przestrzegania przez państwa członkowskie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa
  , dyrektyw środowiskowych wymienionych w art. 12 oraz stosowania zasady ostrożności
  .

2.   Nieprzestrzeganie przez państwa członkowskie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa może spowodować

  oraz aktów prawnych, o których mowa w ust. 1, a także niestosowanie zasady ostrożności powoduje niezwłoczne
  przerwanie lub zawieszenie płatności lub zastosowanie korekty finansowej unijnej pomocy finansowej w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Takie środki są proporcjonalne do charakteru, zakresu, czasu trwania i liczby powtórzeń stwierdzonej niezgodności.
  Opracowane zostaną metody określające cele, wskaźniki oraz jednolite i przejrzyste sposoby pomiarów dla wszystkich państw członkowskich. [Popr. 302]

Artykuł 51

Warunki pomocy finansowej na rzecz podmiotów gospodarczych

1.   Unijna pomoc finansowa na rzecz podmiotów gospodarczych jest uzależniona od przestrzegania przez podmioty

  nie
  przepisów wspólnej polityki rybołówstwa
  oraz prawa krajowego transponującego dyrektywy w dziedzinie środowiska, o których mowa w art
  .
  12. Pomocy finansowej nie udziela się na realizację działań stwarzających zagrożenie dla równowagi i ochrony żywych zasobów morza, różnorodności biologicznej, siedlisk i ekosystemów
  .

2.   Poważne naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa
  i prawa krajowego, o którym mowa w art. 1,
  przez podmioty gospodarcze spowodują tymczasowy lub trwały zakaz dostępu do unijnej pomocy finansowej lub zastosowanie obniżek finansowych. Takie środki
  , podejmowane przez państwo członkowskie,
  są
  zniechęcające, skuteczne i
  proporcjonalne do charakteru, zakresu, czasu trwania i liczby powtórzeń poważnych naruszeń.

3.   Państwa członkowskie gwarantują, że unijna pomoc finansowa jest przyznawana wyłącznie w przypadku, gdy na zainteresowany podmiot gospodarczy nie nałożono żadnych sankcji za poważne

  dopuścił się poważnego
  naruszenia w ciągu 1 roku

  trzech lat
  przed datą wniosku o unijną pomoc finansową. [Popr. 199]

CZĘŚĆ XII

KOMITETY DORADCZE

Artykuł 52

Komitety doradcze

1.   Komitety doradcze ustanawia się dla każdego z obszarów
  geograficznych lub zakresów
  kompetencji ustanowionych w załączniku III, aby promować zrównoważoną reprezentację wszystkich zainteresowanych stron
  , zgodnie z przepisami art. 54 ust. 1,
  i przyczynić się do osiągnięcia celów określonych w art. 2 i 3.

1a.
     
  W szczególności tworzy się następujące nowe komitety doradcze zgodnie z załącznikiem III:

| a) | komitet doradczy ds. regionów najbardziej oddalonych, podzielony na trzy sekcje dla każdego z basenów morskich (Atlantyk Zachodni, Atlantyk Wschodni i Ocean Indyjski); |
| --- | --- |

a)

komitet doradczy ds. regionów najbardziej oddalonych, podzielony na trzy sekcje dla każdego z basenów morskich (Atlantyk Zachodni, Atlantyk Wschodni i Ocean Indyjski);

| b) | komitet doradczy ds. akwakultury i rybołówstwa śródlądowego; |
| --- | --- |

b)

komitet doradczy ds. akwakultury i rybołówstwa śródlądowego;

| c) | komitet doradczy ds. rynków; |
| --- | --- |

c)

komitet doradczy ds. rynków;

| d) | komitet doradczy ds. Morza Czarnego. |
| --- | --- |

d)

komitet doradczy ds. Morza Czarnego.

2.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących zmian do tego załącznika w celu zmiany obszarów kompetencji, utworzenia nowych obszarów kompetencji komitetów doradczych lub utworzenia nowych komitetów doradczych.

3.   Każdy komitet doradczy ustanawia własny regulamin wewnętrzny. [Popr. 200]

Artykuł 53

Zadania komitetów doradczych

-1.
     
  Przed zakończeniem wewnętrznych procedur mających na celu złożenie – zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą – wniosku ustawodawczego na podstawie art. 43 ust. 2 TFUE, takich jak plany wieloletnie lub ramy środków technicznych, albo mających na celu przyjęcie aktów delegowanych zgodnie z art. 55, Komisja zasięga opinii danych komitetów doradczych. Konsultacje te odbywają się bez uszczerbku dla konsultacji z ICES lub innymi właściwymi organami naukowymi.

1.   Komitety doradcze mogą:

| a) | przedstawiać Komisji lub

  i
  zainteresowanemu państwu członkowskiemu zalecenia i sugestie w sprawach odnoszących się do
  aspektów społeczno-gospodarczych i ochronnych rybołówstwa,
  zarządzania rybołówstwem i

  nim oraz
  do akwakultury; |
| --- | --- |

a)

przedstawiać Komisji lub

  i
  zainteresowanemu państwu członkowskiemu zalecenia i sugestie w sprawach odnoszących się do
  aspektów społeczno-gospodarczych i ochronnych rybołówstwa,
  zarządzania rybołówstwem i

  nim oraz
  do akwakultury;

| b) | informować Komisję i państwa członkowskie o problemach związanych z 
  aspektami społeczno-gospodarczymi i ochronnymi rybołówstwa, z
  zarządzaniem rybołówstwem

  nim
  i
  , w stosownych przypadkach,
  akwakulturą w obszarze
  geograficznym lub zakresie
  ich kompetencji
  i proponować rozwiązania tych problemów
  ; |
| --- | --- |

b)

informować Komisję i państwa członkowskie o problemach związanych z 
  aspektami społeczno-gospodarczymi i ochronnymi rybołówstwa, z
  zarządzaniem rybołówstwem

  nim
  i
  , w stosownych przypadkach,
  akwakulturą w obszarze
  geograficznym lub zakresie
  ich kompetencji
  i proponować rozwiązania tych problemów
  ;

| c) | w ścisłej współpracy z naukowcami przyczyniać się do gromadzenia, dostarczania i analizowania danych koniecznych do opracowania środków ochronnych; |
| --- | --- |

c)

w ścisłej współpracy z naukowcami przyczyniać się do gromadzenia, dostarczania i analizowania danych koniecznych do opracowania środków ochronnych;

| ca) | wydawać opinie w sprawie projektów środków ochronnych, o których mowa w art. 17 ust. 2b oraz projektów środków technicznych, o których mowa w art. 21 ust. 1b, a także przedstawiać je Komisji i tym państwom członkowskim, które są bezpośrednio zainteresowane danym łowiskiem lub obszarem. |
| --- | --- |

ca)

wydawać opinie w sprawie projektów środków ochronnych, o których mowa w art. 17 ust. 2b oraz projektów środków technicznych, o których mowa w art. 21 ust. 1b, a także przedstawiać je Komisji i tym państwom członkowskim, które są bezpośrednio zainteresowane danym łowiskiem lub obszarem.

2.   Komisja i w stosownych przypadkach zainteresowane państwa członkowskie odpowiadają w rozsądnym terminie na wszelkie

  uwzględniają opinie,
  zalecenia,
  i
  sugestie lub

  komitetów doradczych oraz wszelkie
  informacje otrzymane na podstawie

  zgodnie z
  ust.
  -1 i
  1
  oraz ustosunkowują się do nich w terminie nie dłuższym niż 30 dni roboczych, a w każdym przypadku przed przyjęciem ostatecznych środków
  .
  W przypadku gdy ostateczne środki odbiegają od opinii, zaleceń i sugestii otrzymanych od komitetów doradczych zgodnie z ust. - 1 i 1, Komisja i zainteresowane państwo członkowskie podają szczegółowe przyczyny takiego stanu rzeczy
  . [Popr. 201]

Artykuł 54

Skład, funkcjonowanie i finansowanie komitetów doradczych

1.   Komitety doradcze składają się z:

| a) | organizacji reprezentujących podmioty gospodarcze z sektora rybołówstwa i inne grupy

  oraz – w stosownych przypadkach – z sektora akwakultury; |
| --- | --- |

a)

organizacji reprezentujących podmioty gospodarcze z sektora rybołówstwa i inne grupy

  oraz – w stosownych przypadkach – z sektora akwakultury;

| b) | innych grup
  interesu, których dotyczy wspólna polityka rybołówstwa
  , np. organizacji środowiskowych i grup konsumentów
  . |
| --- | --- |

b)

innych grup
  interesu, których dotyczy wspólna polityka rybołówstwa
  , np. organizacji środowiskowych i grup konsumentów
  .

W odniesieniu do lit. a) należy zapewnić odpowiednią reprezentację pracodawców, rybaków prowadzących własną działalność gospodarczą, pracowników oraz różnych sektorów rybołówstwa.

Przedstawiciele administracji krajowych i regionalnych, którzy mają interes połowowy w danym obszarze, a także naukowcy z instytutów naukowych i z instytutów badawczych w dziedzinie rybołówstwa państw członkowskich oraz z międzynarodowych instytucji naukowych doradzających Komisji mają prawo uczestnictwa w charakterze obserwatorów.

1a.
     
  Przedstawiciele Parlamentu Europejskiego i Komisji mogą uczestniczyć w posiedzeniach komitetów doradczych w charakterze obserwatorów. Przedstawiciele sektora rybołówstwa i innych grup interesów z państw trzecich, w tym przedstawiciele regionalnych organizacji ds. rybołówstwa, którzy mają interes połowowy w danym obszarze lub na danym łowisku objętym zakresem komitetu doradczego, mogą zostać zaproszeni do udziału w posiedzeniach komitetu doradczego w charakterze obserwatorów, jeżeli omawiane są zagadnienia, które ich dotyczą.

2.   Każdy komitet doradczy składa się ze zgromadzenia ogólnego i komitetu wykonawczego i przyjmuje wszystkie środki niezbędne dla jego organizacji oraz w celu zapewnienia przejrzystości i odniesienia się do wszystkich wyrażonych uwag.

3.   Komitety doradcze mogą ubiegać się o unijną pomoc finansową jako organy dążące do osiągnięcia celów leżących w ogólnym interesie europejskim.

4.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do składu i funkcjonowania komitetów doradczych.
  Te akty delegowane pozostają bez uszczerbku dla ust. 1 i 1a
  . [Popr. 202]

CZĘŚĆ XIII

POSTANOWIENIA PROCEDURALNE

Artykuł 55

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12 ust. 2

  13 ust. 1
  , art. 15 ust. 6, art. 20 ust. 1 i 2

  2b
  , art. 24 ust. 1 i 2

  2b
  , art. 35 ust. 3, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 47 ust. 2, art. 52 ust. 2 i art. 54 ust. 4, powierza się na czas nieokreślony począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r.

3.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 12 ust. 2

  13 ust. 1
  , art. 15 ust. 6, art. 20 ust. 1 i 2

  2b
  , art. 24 ust. 1 i 2, art. 35 ust. 3, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 47 ust. 2, art. 52 ust. 2 i art. 54 ust. 4, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

5.   Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 12 ust. 3

  13 ust. 1
  , art. 15 ust. 4

  6
  , art. 20 ust. 1 i 2

  2b
  , art. 24 ust. 1 i 2

  2b
  , art. 35 ust. 3, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 7

  6
  , art. 47 ust. 2, art. 52 ust. 2 i art. 54 ust. 4 wchodzi w życie wyłącznie w przypadku braku sprzeciwu Parlamentu Europejskiego lub Rady, w ciągu dwóch miesięcy od zawiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady lub też jeśli przed upływem tego terminu Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące. [Popr. 203]

Artykuł 55a

Tryb pilny

1.
     
  Akty delegowane przyjęte na mocy niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie oraz mają zastosowanie przez okres sześciu miesięcy zgodnie z ust. 2. W zawiadomieniu o akcie delegowanym skierowanym do Parlamentu Europejskiego i Rady podaje się powody, dla których skorzystano z procedury w trybie pilnym.

2.
     
  Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 55 ust. 5. W takim przypadku Komisja bezzwłocznie uchyla dany akt po otrzymaniu powiadomienia o decyzji o wyrażeniu sprzeciwu przez Parlament Europejski lub Radę.

  [Popr. 204]

Artykuł 56

Wdrażanie

1.
     We wdrażaniu przepisów wspólnej polityki rybołówstwa Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.
     W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.
     
  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w połączeniu z jego art. 5.

  [Popr. 205]

Część XIV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 57

Uchylenia

1.   Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 traci moc.

Odniesienia do uchylonego rozporządzenia są rozumiane jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.

2.   Decyzja 2004/585/WE niniejszym traci moc z dniem wejścia w życie przepisów przyjętych na mocy art. 51 ust. 4 i art. 52 ust. 4

  54 ust. 4
  . [Popr. 206]

3.   Skreśla się art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1954/2003.

4.   Rozporządzenie (WE) nr 199/2008 traci moc.
  [Popr. 207]

5.   Rozporządzenie (WE) nr 639/2004 traci moc.

Artykuł 57a

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 768/2005

W rozporządzeniu (WE) nr 768/2005 wprowadza się następujące zmiany:

w art. 16 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.
     
  Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa jest organem operacyjnym wyznaczonym do wymiany danych w formie elektronicznej i zapewnienia rozszerzonych zdolności w dziedzinie nadzoru morskiego.”

[Popr. 273]

[Popr. 273]

Artykuł 58

Artykuł 58

Środki przejściowe

Środki przejściowe

Niezależnie od przepisów art. 57 ust. 4 rozporządzenie (WE) nr 199/2008 ma nadal zastosowanie do programów krajowych na lata 2011-2013 przyjętych w odniesieniu do gromadzenia danych i zarządzania nimi.
  [Popr. 208]

Niezależnie od przepisów art. 57 ust. 4 rozporządzenie (WE) nr 199/2008 ma nadal zastosowanie do programów krajowych na lata 2011-2013 przyjętych w odniesieniu do gromadzenia danych i zarządzania nimi.

[Popr. 208]

Artykuł 58 a

Artykuł 58 a

Przegląd

Przegląd

1.
     
  Co pięć lat Komisja dokonuje przeglądu przepisów art. 1
  –
  5 i przedstawia wnioski Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą stosownie do art. 43 ust. 2 TFUE, w celu uwzględnienia postępu i najlepszych praktyk w zarządzaniu rybołówstwem.

1.

Co pięć lat Komisja dokonuje przeglądu przepisów art. 1

5 i przedstawia wnioski Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą stosownie do art. 43 ust. 2 TFUE, w celu uwzględnienia postępu i najlepszych praktyk w zarządzaniu rybołówstwem.

2.
     
  Do końca 2022 r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania wspólnej polityki rybołówstwa.

  [Popr. 209]

2.

Do końca 2022 r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania wspólnej polityki rybołówstwa.

[Popr. 209]

Artykuł 58 b

Artykuł 58 b

Sprawozdanie roczne

Sprawozdanie roczne

Komisja podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie roczne na temat sytuacji rybołówstwa w Unii, zawierające m.in. informacje na temat poziomów biomasy stad rybnych, zrównoważenia wskaźników eksploatacji oraz dostępności danych naukowych. [Popr. 210]

Komisja podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie roczne na temat sytuacji rybołówstwa w Unii, zawierające m.in. informacje na temat poziomów biomasy stad rybnych, zrównoważenia wskaźników eksploatacji oraz dostępności danych naukowych.

Artykuł 59

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w następnym dniu po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 183.

1

(2)  Dz.U. C 225 z 27.7.2012, s. 20.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r.

3

(4)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

4

(5)  Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 14.

6

(7)  Dz.U. L 177 z 16.7.1996, s. 24.

7

(8)  Decyzja Konferencji Stron X/2.

8

(9)  UE CO 7/10 z dnia 26 marca 2010 r.

9

(10)  COM(2011)0244.

10

(11)  Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19.

11

(12)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Zintegrowana polityka morska Unii Europejskiej COM(2007) 575 wersja ostateczna.

12

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Zintegrowana polityka morska Unii Europejskiej COM(2007) 575 wersja ostateczna.

(13)  Dz.U. C 105 z 7.5.1981, s. 1.

13

(14)  Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7.

14

(15)  Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7.

15

(16)  COM(2009)0162.

16

(17)  COM(2010)2020.

17

(18)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

18

(19)  Dz.U. L 256 z 3.8.2004, s. 17.

19

(20)  
  Dz.U. L 60 z 5.3.2008, s. 1.

20

Dz.U. L 60 z 5.3.2008, s. 1.

(21)  

  Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 1.

21

Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 1.

(22)  
  Dz.U. L 409 z 30.12.2006, s. 11.

22

Dz.U. L 409 z 30.12.2006, s. 11.

(23)  Dz.U. L 274 z 25.9.1986, s. 1.

23

(24)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

24

(25)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

25

(26)  

  Dz..U. L 289 z 7.11.2003, s. 1.

26

Dz..U. L 289 z 7.11.2003, s. 1.

(*)  
  Cztery lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

*

Cztery lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(27)  Dz.U. L ...

27

(**)  Numer, data i tytuł tego rozporządzenia (2011/0194(COD)).

**

(28)  

  Dz.U. L 232 z 2.9.2010, s. 14.

28

Dz.U. L 232 z 2.9.2010, s. 14.

(29)  Dz.U. L ...

29

(***)  
  Numer, data i tytuł tego rozporządzenia (2011/0380(COD)).

***

Numer, data i tytuł tego rozporządzenia (2011/0380(COD)).

(30)  

  Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1.

30

Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1.

(31)  
  Dyrektywa 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26).

31

Dyrektywa 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26).

(32)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

32

Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(33)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 13).

33

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 13).

(****)  R
  ok następujący po roku wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

****

ok następujący po roku wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(34)  

  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

34

Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

(*****)  Numer tego rozporządzenia (2011/0194(COD)).

*****

(******)  Numer tego rozporządzenia (2011/0194(COD)).

******

ZAŁĄCZNIK I

DOSTĘP DO WÓD PRZYBRZEŻNYCH W ROZUMIENIU ARTYKUŁU 6 UST. 2

1.   WODY PRZYBRZEŻNE ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA

A.   DOSTĘP DLA FRANCJI

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na wschód od Berwick-upon-Tweed
  na wschód od Coquet Island |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na wschód od Berwick-upon-Tweed

na wschód od Coquet Island

Śledź

Nieograniczony

| 2. | Na wschód od Flamborough Head
  na wschód od Spurn Head |
| --- | --- |

2.

Na wschód od Flamborough Head

na wschód od Spurn Head

Śledź

Nieograniczony

| 3. | Na wschód od Lowestoft
  na południe od Lyme Regis |
| --- | --- |

3.

Na wschód od Lowestoft

na południe od Lyme Regis

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

| 4. | Na południe od Lyme Regis
  na południe od Eddystone |
| --- | --- |

4.

Na południe od Lyme Regis

na południe od Eddystone

Denne

Nieograniczony

| 5. | Na południe od Eddystone
  na południowy zachód od Longships |
| --- | --- |

5.

Na południe od Eddystone

na południowy zachód od Longships

Denne

Nieograniczony

Przegrzebki

Nieograniczony

Homar

Nieograniczony

Rak

Nieograniczony

| 6. | Na południowy zachód od Longships
  na północny zachód od Hartland Point |
| --- | --- |

6.

Na południowy zachód od Longships

na północny zachód od Hartland Point

Denne

Nieograniczony

Rak

Nieograniczony

Homar

Nieograniczony

| 7. | Hartland Point do linii na północ od Lundy Island |
| --- | --- |

7.

Hartland Point do linii na północ od Lundy Island

Denne

Nieograniczony

| 8. | Od linii na zachód od Lundy Island do Cardigan Harbour |
| --- | --- |

8.

Od linii na zachód od Lundy Island do Cardigan Harbour

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

| 9. | na północ od Point Lynas
  na wschód od Morecambe Light Vessel |
| --- | --- |

9.

na północ od Point Lynas

na wschód od Morecambe Light Vessel

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

| 10. | County Down |
| --- | --- |

10.

County Down

Denne

Nieograniczony

| 11. | Na północny wschód od New Island
  na południowy zachód od Sanda Island |
| --- | --- |

11.

Na północny wschód od New Island

na południowy zachód od Sanda Island

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

| 12. | Na północ od Port Stewart
  na zachód od Barra Head |
| --- | --- |

12.

Na północ od Port Stewart

na zachód od Barra Head

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

| 13. | Szerokość geograficzna 57o40'N
  na zachód od Butt of Lewis |
| --- | --- |

13.

Szerokość geograficzna 57o40'N

na zachód od Butt of Lewis

Wszystkie gatunki

Z wyjątkiem skorupiaków, mięczaków i innych bezkręgowców wodnych

Nieograniczony

| 14. | St Kilda, Flannan Islands |
| --- | --- |

14.

St Kilda, Flannan Islands

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

| 15. | Na zachód od linii łączącej latarnię morską Butt of Lewis z punktem 59o30'N-5o45'W |
| --- | --- |

15.

Na zachód od linii łączącej latarnię morską Butt of Lewis z punktem 59o30'N-5o45'W

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

B.   DOSTĘP DLA IRLANDII

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na północ od Point Lynas
  na południe od Mull of Galloway |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na północ od Point Lynas

na południe od Mull of Galloway

Denne

Nieograniczony

Homarzec

Nieograniczony

| 2. | Na zachód od Mull of Oa
  na zachód od Barra Head |
| --- | --- |

2.

Na zachód od Mull of Oa

na zachód od Barra Head

Denne

Nieograniczony

Homarzec

Nieograniczony

C.   DOSTĘP DLA NIEMIEC

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na wschód od Szetlandów i Fair Isle pomiędzy liniami pociągniętymi na południowy wschód od latarni morskiej Sumbrugh Head, na północny wschód od latarni Skroo i południowy zachód od latarni Skadan |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na wschód od Szetlandów i Fair Isle pomiędzy liniami pociągniętymi na południowy wschód od latarni morskiej Sumbrugh Head, na północny wschód od latarni Skroo i południowy zachód od latarni Skadan

Śledź

Nieograniczony

| 2. | Na wschód od Berwick-upon-Tweed, na wschód od latarni Whitby High |
| --- | --- |

2.

Na wschód od Berwick-upon-Tweed, na wschód od latarni Whitby High

Śledź

Nieograniczony

| 3. | Na wschód od latarni North Foreland, na południe od nowej latarni Dungeness |
| --- | --- |

3.

Na wschód od latarni North Foreland, na południe od nowej latarni Dungeness

Śledź

Nieograniczony

| 4. | Strefa wokół St Kilda |
| --- | --- |

4.

Strefa wokół St Kilda

Śledź

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

| 5. | Latarnia Butt of Lewis na zachód do linii łączącej latarnię Butt of Lewis i punkt 59o30′ N-5o45′W |
| --- | --- |

5.

Latarnia Butt of Lewis na zachód do linii łączącej latarnię Butt of Lewis i punkt 59o30′ N-5o45′W

Śledź

Nieograniczony

| 6. | Strefa wokół North Rona i Sulisker (Sulasgeir) |
| --- | --- |

6.

Strefa wokół North Rona i Sulisker (Sulasgeir)

Śledź

Nieograniczony

D.   DOSTĘP DLA NIDERLANDÓW

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na wschód od Szetlandów i Fair Isle pomiędzy liniami pociągniętymi na południowy wschód od latarni morskiej Sumbrugh Head, na północny wschód od latarni Skroo i południowy zachód od latarni Skadan |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na wschód od Szetlandów i Fair Isle pomiędzy liniami pociągniętymi na południowy wschód od latarni morskiej Sumbrugh Head, na północny wschód od latarni Skroo i południowy zachód od latarni Skadan

Śledź

Nieograniczony

| 2. | Na wschód od Berwick upon Tweed, na wschód od Flamborough Head |
| --- | --- |

2.

Na wschód od Berwick upon Tweed, na wschód od Flamborough Head

Śledź

Nieograniczony

| 3. | Na wschód od North Foreland, na południe od nowej latarni Dungeness |
| --- | --- |

3.

Na wschód od North Foreland, na południe od nowej latarni Dungeness

Śledź

Nieograniczony

E.   DOSTĘP DLA BELGII

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na wschód od Berwick upon Tweed
  na wschód od Coquer Island |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Zjednoczonego Królestwa (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na wschód od Berwick upon Tweed

na wschód od Coquer Island

Śledź

Nieograniczony

| 2. | Na północ od Cromer
  na wschód od North Foreland |
| --- | --- |

2.

Na północ od Cromer

na wschód od North Foreland

Denne

Nieograniczony

| 3. | Na wschód od North Foreland
  na południe od nowej latarni Dungeness |
| --- | --- |

3.

Na wschód od North Foreland

na południe od nowej latarni Dungeness

Denne

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

| 4. | Na południe od nowej latarni Dungeness, na południe od Selsey Bill |
| --- | --- |

4.

Na południe od nowej latarni Dungeness, na południe od Selsey Bill

Denne

Nieograniczony

| 5. | Na południowy wschód od Straight Point, na północny zachód od South Bishop |
| --- | --- |

5.

Na południowy wschód od Straight Point, na północny zachód od South Bishop

Denne

Nieograniczony

2.   WODY PRZYBRZEŻNE IRLANDII

A.   DOSTĘP DLA FRANCJI

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na północny zachód od Erris Head
  na zachód od Sybill Point |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na północny zachód od Erris Head

na zachód od Sybill Point

Denne

Nieograniczony

Homarzec

Nieograniczony

| 2. | Na południe od Mizen Head
  na południe od Stags |
| --- | --- |

2.

Na południe od Mizen Head

na południe od Stags

Denne

Nieograniczony

Homarzec

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

| 3. | Na południe od Stags
  na południe od Cork |
| --- | --- |

3.

Na południe od Stags

na południe od Cork

Denne

Nieograniczony

Homarzec

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

| 4. | Na południe od Cork, na południe od Carnsore Point |
| --- | --- |

4.

Na południe od Cork, na południe od Carnsore Point

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

| 5. | Na południe od Carnsore Point, na południowy wschód od Haulbowline |
| --- | --- |

5.

Na południe od Carnsore Point, na południowy wschód od Haulbowline

Wszystkie gatunki,

z wyjątkiem skorupiaków, mięczaków i innych bezkręgowców wodnych

Nieograniczony

B.   DOSTĘP DLA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na południe od Mine Head
  Hook Point |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na południe od Mine Head

Hook Point

Denne

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

| 2. | Hook Point
  Carlingford Lough |
| --- | --- |

2.

Hook Point

Carlingford Lough

Denne

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

Homarzec

Nieograniczony

Przegrzebki

Nieograniczony

C.   DOSTĘP DLA NIDERLANDÓW

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na południe od Stags
  na południe od Carnsore Point |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na południe od Stags

na południe od Carnsore Point

Śledź

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

D.   DOSTĘP DLA NIEMIEC

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na południe od Old Head of Kinsale
  na południe od Carnsore Point |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na południe od Old Head of Kinsale

na południe od Carnsore Point

Śledź

Nieograniczony

| 2. | Na południe od Cork
  na południe od Carnsore Point |
| --- | --- |

2.

Na południe od Cork

na południe od Carnsore Point

Makrela

Nieograniczony

E.   DOSTĘP DLA BELGII

| Obszar geograficzny | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- |
| Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich) |
| 1. | Na południe od Cork
  na południe od Carnsore Point |

Obszar geograficzny

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Irlandii (od 6 do 12 mil morskich)

1.

Na południe od Cork

na południe od Carnsore Point

Denne

Nieograniczony

| 2. | Na wschód od Wicklow Head
  na południowy wschód od Carlingford Lough |
| --- | --- |

2.

Na wschód od Wicklow Head

na południowy wschód od Carlingford Lough

Denne

Nieograniczony

3.   WODY PRZYBRZEŻNE BELGII

| Obszar geograficzny | Państwo członkowskie | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- | --- |
| Od 3 do 12 mil morskich | Niderlandy | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Francja | Śledź | Nieograniczony |

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Od 3 do 12 mil morskich

Niderlandy

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Francja

Śledź

Nieograniczony

4.   WODY PRZYBRZEŻNE DANII

| Obszar geograficzny | Państwo członkowskie | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- | --- |
| Wybrzeże Morza Północnego (granica duńsko/niemiecka do Hanstholm)
  (od 6 do 12 mil morskich) | Niemcy | Płastugokształtne | Nieograniczony |
| Krewetki | Nieograniczony |
| granica duńsko-niemiecka do Blåvands Huk | Niderlandy | Płastugokształtne | Nieograniczony |
| Ryby dorszokształtne | Nieograniczony |
| Blåvands Huk do Bovbjerg | Belgia | Dorsz | Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu |
| Łupacz | Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu |
| Niemcy | Płastugokształtne | Nieograniczony |
| Niderlandy | Gładzica | Nieograniczony |
| Sola | Nieograniczony |
| Thyborøn do Hanstholm | Belgia | Witlinek | Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu |
| Gładzica | Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu |
| Niemcy | Płastugokształtne | Nieograniczony |
| Szprot | Nieograniczony |
| Dorsz | Nieograniczony |
| Czarniak | Nieograniczony |
| Łupacz | Nieograniczony |
| Makrela | Nieograniczony |
| Śledź | Nieograniczony |
| Witlinek | Nieograniczony |
| Niderlandy | Dorsz | Nieograniczony |
| Gładzica | Nieograniczony |
| Sola | Nieograniczony |
| Skagerrak
  (Hanstholm do Skagen)
  (od 4 do 12 mil morskich) | Belgia | Gładzica | Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu |
| Niemcy | Płastugokształtne | Nieograniczony |
| Szprot | Nieograniczony |
| Dorsz | Nieograniczony |
| Czarniak | Nieograniczony |
| Łupacz | Nieograniczony |
| Makrela | Nieograniczony |
| Śledź | Nieograniczony |
| Witlinek | Nieograniczony |
| Niderlandy | Dorsz | Nieograniczony |
| Gładzica | Nieograniczony |
| Sola | Nieograniczony |
| Kattegat
  (od 3 do 12 mil) | Niemcy | Dorsz | Nieograniczony |
| Płastugokształtne | Nieograniczony |
| Homarzec | Nieograniczony |
| Śledź | Nieograniczony |
| Na północ od Zelandii do równoleżnika przechodzącego przez latarnię Forsnæs | Niemcy | Szprot | Nieograniczony |
| Morze Bałtyckie
  (łącznie z Bełtami, Sundem, Bornholmem) (od 3 do 12 mil morskich) | Niemcy | Płastugokształtne | Nieograniczony |
| Dorsz | Nieograniczony |
| Śledź | Nieograniczony |
| Szprot | Nieograniczony |
| Węgorz | Nieograniczony |
| Łosoś | Nieograniczony |
| Witlinek | Nieograniczony |
| Makrela | Nieograniczony |
| Skagerrak
  (od 4 do 12 mil) | Szwecja | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Kattegat
  (od 3 (*) do 12 mil) | Szwecja | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Morze Bałtyckie
  (od 3 do 12 mil) | Szwecja | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Morza Północnego (granica duńsko/niemiecka do Hanstholm)

(od 6 do 12 mil morskich)

Niemcy

Płastugokształtne

Nieograniczony

Krewetki

Nieograniczony

granica duńsko-niemiecka do Blåvands Huk

Niderlandy

Płastugokształtne

Nieograniczony

Ryby dorszokształtne

Nieograniczony

Blåvands Huk do Bovbjerg

Belgia

Dorsz

Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu

Łupacz

Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu

Niemcy

Płastugokształtne

Nieograniczony

Niderlandy

Gładzica

Nieograniczony

Sola

Nieograniczony

Thyborøn do Hanstholm

Belgia

Witlinek

Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu

Gładzica

Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu

Niemcy

Płastugokształtne

Nieograniczony

Szprot

Nieograniczony

Dorsz

Nieograniczony

Czarniak

Nieograniczony

Łupacz

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

Witlinek

Nieograniczony

Niderlandy

Dorsz

Nieograniczony

Gładzica

Nieograniczony

Sola

Nieograniczony

Skagerrak

(Hanstholm do Skagen)

(od 4 do 12 mil morskich)

Belgia

Gładzica

Nieograniczony tylko w czerwcu i w lipcu

Niemcy

Płastugokształtne

Nieograniczony

Szprot

Nieograniczony

Dorsz

Nieograniczony

Czarniak

Nieograniczony

Łupacz

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

Witlinek

Nieograniczony

Niderlandy

Dorsz

Nieograniczony

Gładzica

Nieograniczony

Sola

Nieograniczony

Kattegat

(od 3 do 12 mil)

Niemcy

Dorsz

Nieograniczony

Płastugokształtne

Nieograniczony

Homarzec

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

Na północ od Zelandii do równoleżnika przechodzącego przez latarnię Forsnæs

Niemcy

Szprot

Nieograniczony

Morze Bałtyckie

(łącznie z Bełtami, Sundem, Bornholmem) (od 3 do 12 mil morskich)

Niemcy

Płastugokształtne

Nieograniczony

Dorsz

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

Szprot

Nieograniczony

Węgorz

Nieograniczony

Łosoś

Nieograniczony

Witlinek

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

Skagerrak

(od 4 do 12 mil)

Szwecja

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Kattegat

(od 3 (*) do 12 mil)

Szwecja

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Morze Bałtyckie

(od 3 do 12 mil)

Szwecja

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

5.   WODY PRZYBRZEŻNE NIEMIEC

| Obszar geograficzny | Państwo członkowskie | Gatunek | Znaczenie lub szczegółowa charakterystyka |
| --- | --- | --- | --- |
| Wybrzeże Morza Północnego
  (od 3 do 12 mil morskich)
  wszystkie wybrzeża | Dania | Denne | Nieograniczony |
| Szprot | Nieograniczony |
| Dobijak | Nieograniczony |
| Niderlandy | Denne | Nieograniczony |
| Krewetki | Nieograniczony |
| Granica duńsko-niemiecka do północnego końca Amrum na 54o43′N | Dania | Krewetki | Nieograniczony |
| strefa wokół Helgoland | Zjednoczone Królestwo | Dorsz | Nieograniczony |
| Gładzica | Nieograniczony |
| Wybrzeże bałtyckie
  (od 3 do 12 mil) | Dania | Dorsz | Nieograniczony |
| Gładzica | Nieograniczony |
| Śledź | Nieograniczony |
| Szprot | Nieograniczony |
| Węgorz | Nieograniczony |
| Witlinek | Nieograniczony |
| Makrela | Nieograniczony |

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub szczegółowa charakterystyka

Wybrzeże Morza Północnego

(od 3 do 12 mil morskich)

wszystkie wybrzeża

Dania

Denne

Nieograniczony

Szprot

Nieograniczony

Dobijak

Nieograniczony

Niderlandy

Denne

Nieograniczony

Krewetki

Nieograniczony

Granica duńsko-niemiecka do północnego końca Amrum na 54o43′N

Dania

Krewetki

Nieograniczony

strefa wokół Helgoland

Zjednoczone Królestwo

Dorsz

Nieograniczony

Gładzica

Nieograniczony

Wybrzeże bałtyckie

(od 3 do 12 mil)

Dania

Dorsz

Nieograniczony

Gładzica

Nieograniczony

Śledź

Nieograniczony

Szprot

Nieograniczony

Węgorz

Nieograniczony

Witlinek

Nieograniczony

Makrela

Nieograniczony

6.   WODY PRZYBRZEŻNE FRANCJI ORAZ DEPARTAMENTÓW ZAMORSKICH

| Obszar geograficzny | Państwo członkowskie | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- | --- |
| Północno-wschodnie wybrzeże Atlantyku (od 6 do 12 mil morskich) |
| Granica belgijsko-francuska i na wschód od Departamentu Manche (ujście rzeki Vire-Grandcamp les Bains 49o 23' 30" N-1o 2 'WNNE) | Belgia | Denne | Nieograniczony |
| Przegrzebki | Nieograniczony |
| Niderlandy | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Dunkierka (2o 20' E) do Cap d'Antifer (0o 10' E) | Niemcy | Śledź | Nieograniczony tylko od października do grudnia |
| Granica belgijsko-francuska i na zachód od Cap d'Alprech (50o 42 30" N – 1o 33' 30" E) | Zjednoczone Królestwo | Śledź | Nieograniczony |
| Wybrzeże Atlantyku (6 do 12 mil morskich) |
| Granica hiszpańsko-francuska do 46o 08′ N | Hiszpania | Sardele | Połowy ukierunkowane, nieograniczone tylko od 1 marca do 30 czerwca |
| Łowienie na żywą przynętę tylko od 1 lipca do 31 października |
| Sardynki | Nieograniczone tylko od 1 stycznia do 28 lutego oraz od 1 lipca do 31 grudnia |
| Ponadto działalność związana z wyżej wymienionymi gatunkami musi odbywać się w zgodzie z działalnością wykonywaną w 1984 r. i w granicach tej działalności |
| Wybrzeże Morza Śródziemnego (od 6 do 12 mil morskich) |
| Granica hiszpańska Cap Leucate | Hiszpania | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Północno-wschodnie wybrzeże Atlantyku (od 6 do 12 mil morskich)

Granica belgijsko-francuska i na wschód od Departamentu Manche (ujście rzeki Vire-Grandcamp les Bains 49o 23' 30" N-1o 2 'WNNE)

Belgia

Denne

Nieograniczony

Przegrzebki

Nieograniczony

Niderlandy

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Dunkierka (2o 20' E) do Cap d'Antifer (0o 10' E)

Niemcy

Śledź

Nieograniczony tylko od października do grudnia

Granica belgijsko-francuska i na zachód od Cap d'Alprech (50o 42 30" N – 1o 33' 30" E)

Zjednoczone Królestwo

Śledź

Nieograniczony

Wybrzeże Atlantyku (6 do 12 mil morskich)

Granica hiszpańsko-francuska do 46o 08′ N

Hiszpania

Sardele

Połowy ukierunkowane, nieograniczone tylko od 1 marca do 30 czerwca

Łowienie na żywą przynętę tylko od 1 lipca do 31 października

Sardynki

Nieograniczone tylko od 1 stycznia do 28 lutego oraz od 1 lipca do 31 grudnia

Ponadto działalność związana z wyżej wymienionymi gatunkami musi odbywać się w zgodzie z działalnością wykonywaną w 1984 r. i w granicach tej działalności

Wybrzeże Morza Śródziemnego (od 6 do 12 mil morskich)

Granica hiszpańska Cap Leucate

Hiszpania

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

7.   WODY PRZYBRZEŻNE HISZPANII

| Obszar geograficzny | Państwo członkowskie | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- | --- |
| Wybrzeże Atlantyku (od 6 do 12 mil morskich) |
| Granica francusko-hiszpańska do latarni morskiej Cap Mayor (3o 47' W) | Francja | Pelagiczne | Nieograniczony zgodnie z działalnością wykonywaną w 1984 r. i w granicach tej działalności |
| Wybrzeże Morza Śródziemnego (6 do 12 mil morskich) |
| Granica francuska/Cap Creus | Francja | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Wybrzeże Atlantyku (od 6 do 12 mil morskich)

Granica francusko-hiszpańska do latarni morskiej Cap Mayor (3o 47' W)

Francja

Pelagiczne

Nieograniczony zgodnie z działalnością wykonywaną w 1984 r. i w granicach tej działalności

Wybrzeże Morza Śródziemnego (6 do 12 mil morskich)

Granica francuska/Cap Creus

Francja

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

8.   WODY PRZYBRZEŻNE NIDERLANDÓW

| Obszar geograficzny | Państwo członkowskie | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- | --- |
| Całe wybrzeże (od 3 do 12 mil morskich) | Belgia | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Dania | Denne | Nieograniczony |
| Szprot | Nieograniczony |
| Dobijak | Nieograniczony |
| Ostrobok | Nieograniczony |
| Niemcy | Dorsz | Nieograniczony |
| Krewetki | Nieograniczony |
| Całe wybrzeże (od 6 do 12 mil morskich) | Francja | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Południowy punkt Texel, na zachód do granicy niderlandzko-niemieckiej | Zjednoczone Królestwo | Denne | Nieograniczony |

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Całe wybrzeże (od 3 do 12 mil morskich)

Belgia

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Dania

Denne

Nieograniczony

Szprot

Nieograniczony

Dobijak

Nieograniczony

Ostrobok

Nieograniczony

Niemcy

Dorsz

Nieograniczony

Krewetki

Nieograniczony

Całe wybrzeże (od 6 do 12 mil morskich)

Francja

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Południowy punkt Texel, na zachód do granicy niderlandzko-niemieckiej

Zjednoczone Królestwo

Denne

Nieograniczony

9.   WODY PRZYBRZEŻNE FINLANDII

| Obszar geograficzny | Państwo członkowskie | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- | --- |
| Morze Bałtyckie (od 4 do 12 mil) (**) | Szwecja | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Morze Bałtyckie (od 4 do 12 mil) (**)

Szwecja

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

10.   WODY PRZYBRZEŻNE SZWECJI

| Obszar geograficzny | Państwo członkowskie | Gatunek | Znaczenie lub cechy szczególne |
| --- | --- | --- | --- |
| Skagerrak (od 4 do 12 mil morskich) | Dania | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Kattegat (od 3 (***) do 12 mil) | Dania | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Morze Bałtyckie (od 4 do 12 mil) | Dania | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |
| Finlandia | Wszystkie gatunki | Nieograniczony |

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub cechy szczególne

Skagerrak (od 4 do 12 mil morskich)

Dania

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Kattegat (od 3 (***) do 12 mil)

Dania

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Morze Bałtyckie (od 4 do 12 mil)

Dania

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

Finlandia

Wszystkie gatunki

Nieograniczony

---

(*)  Mierzone od linii brzegowej.

(**)  Od 3 do 12 mil wokół wysp Bogskär.

(***)  Mierzone od linii brzegowej.

ZAŁĄCZNIK II

PUŁAPY ZDOLNOŚCI POŁOWOWEJ

Pułapy zdolności połowowej (wg stanu na dzień 31 grudnia 2010 r.)

| Państwo członkowskie | GT | kW |
| --- | --- | --- |
| Belgia | 18 911 | 51 585 |
| Bułgaria | 8 448 | 67 607 |
| Dania | 88 528 | 313 341 |
| Niemcy | 71 114 | 167 089 |
| Estonia | 22 057 | 53 770 |
| Irlandia | 77 254 | 210 083 |
| Grecja | 91 245 | 514 198 |
| Hiszpania (w tym regiony najbardziej oddalone) | 446 309 | 1 021 154 |
| Francja (w tym regiony najbardziej oddalone) | 219 215 | 1 194 360 |
| Włochy | 192 963 | 1 158 837 |
| Cypr | 11 193 | 48 508 |
| Łotwa | 49 067 | 65 196 |
| Litwa | 73 489 | 73 516 |
| Malta | 15 055 | 96 912 |
| Niderlandy | 166 384 | 350 736 |
| Polska | 38 376 | 92 745 |
| Portugalia (w tym regiony najbardziej oddalone) | 115 305 | 388 054 |
| Rumunia | 1 885 | 6 716 |
| Słowenia | 1 057 | 10 974 |
| Finlandia | 18 187 | 182 385 |
| Szwecja | 42 612 | 210 744 |
| Zjednoczone Królestwo | 235 570 | 924 739 |
| Najbardziej oddalone regiony UE | GT | kW |
| Hiszpania |
| Wyspy Kanaryjskie: L< 12 m. Wody UE | 2 649 | 21 219 |
| Wyspy Kanaryjskie: L > 12 m. Wody UE | 3 059 | 10 364 |
| Wyspy Kanaryjskie: L > 12 m. Wody międzynarodowe i wody państw trzecich | 28 823 | 45 593 |
| Francja |
| Wyspa Reunion: Gatunki denne i pelagiczne. L < 12 m | 1 050 | 19 320 |
| Wyspa Reunion: Gatunki pelagiczne. L > 12 m | 10 002 | 31 465 |
| Gujana Francuska: Gatunki denne i pelagiczne. L < 12 m | 903 | 11 644 |
| Gujana Francuska: Statki do połowów krewetek. | 7 560 | 19 726 |
| Gujana Francuska: Gatunki pelagiczne. Statki typu offshore. | 3 500 | 5 000 |
| Martynika: Gatunki denne i pelagiczne. L < 12 m | 5 409 | 142 116 |
| Martynika: Gatunki pelagiczne. L > 12 m | 1 046 | 3 294 |
| Gwadelupa: Gatunki denne i pelagiczne. L < 12 m | 6 188 | 162 590 |
| Gwadelupa: Gatunki pelagiczne. L > 12 m | 500 | 1 750 |
| Portugalia |
| Madera: Gatunki denne. L < 12 m | 617 | 4 134 |
| Madera: Gatunki denne i pelagiczne. L > 12 m | 4 114 | 12 734 |
| Madera: Gatunki pelagiczne. Niewód. L > 12 m | 181 | 777 |
| Azory: Gatunki denne. L < 12 m | 2 626 | 29 895 |
| Azory: Gatunki denne i pelagiczne. L > 12 m | 12 979 | 25 721 |
| „L” oznacza długość całkowitą |

Państwo członkowskie

GT

kW

Belgia

18 911

51 585

Bułgaria

8 448

67 607

Dania

88 528

313 341

Niemcy

71 114

167 089

Estonia

22 057

53 770

Irlandia

77 254

210 083

Grecja

91 245

514 198

Hiszpania (w tym regiony najbardziej oddalone)

446 309

1 021 154

Francja (w tym regiony najbardziej oddalone)

219 215

1 194 360

Włochy

192 963

1 158 837

Cypr

11 193

48 508

Łotwa

49 067

65 196

Litwa

73 489

73 516

Malta

15 055

96 912

Niderlandy

166 384

350 736

Polska

38 376

92 745

Portugalia (w tym regiony najbardziej oddalone)

115 305

388 054

Rumunia

1 885

6 716

Słowenia

1 057

10 974

Finlandia

18 187

182 385

Szwecja

42 612

210 744

Zjednoczone Królestwo

235 570

924 739

Najbardziej oddalone regiony UE

GT

kW

Hiszpania

Wyspy Kanaryjskie: L< 12 m. Wody UE

2 649

21 219

Wyspy Kanaryjskie: L > 12 m. Wody UE

3 059

10 364

Wyspy Kanaryjskie: L > 12 m. Wody międzynarodowe i wody państw trzecich

28 823

45 593

Francja

Wyspa Reunion: Gatunki denne i pelagiczne. L < 12 m

1 050

19 320

Wyspa Reunion: Gatunki pelagiczne. L > 12 m

10 002

31 465

Gujana Francuska: Gatunki denne i pelagiczne. L < 12 m

903

11 644

Gujana Francuska: Statki do połowów krewetek.

7 560

19 726

Gujana Francuska: Gatunki pelagiczne. Statki typu offshore.

3 500

5 000

Martynika: Gatunki denne i pelagiczne. L < 12 m

5 409

142 116

Martynika: Gatunki pelagiczne. L > 12 m

1 046

3 294

Gwadelupa: Gatunki denne i pelagiczne. L < 12 m

6 188

162 590

Gwadelupa: Gatunki pelagiczne. L > 12 m

500

1 750

Portugalia

Madera: Gatunki denne. L < 12 m

617

4 134

Madera: Gatunki denne i pelagiczne. L > 12 m

4 114

12 734

Madera: Gatunki pelagiczne. Niewód. L > 12 m

181

777

Azory: Gatunki denne. L < 12 m

2 626

29 895

Azory: Gatunki denne i pelagiczne. L > 12 m

12 979

25 721

„L” oznacza długość całkowitą

ZAŁĄCZNIK III

KOMITETY DORADCZE

| Nazwa komitetu doradczego | Obszar kompetencji |
| --- | --- |
| Morze Bałtyckie | Obszary ICES (1) IIIb, IIIc i IIId |
| Morze Śródziemne | Wody morskie Morza Śródziemnego na wschód od linii 5o36' W |
| Morze Północne | obszary ICES IV i IIIa |
| Wody północno-zachodnie | Obszary ICES V (z wyjątkiem Va i wód obszaru Vb należących wyłącznie do UE), VI i VII |
| Wody południowo-zachodnie | Obszary ICES VIII, IX i X (wody dookoła Azorów) i obszary CECAF (2) 34.1.1. 34.1.2 i 34.2.0 (wody dookoła Madery i Wysp Kanaryjskich) |
| Zasoby pelagiczne (błękitek, makrela, ostrobok, śledź) | Wszystkie obszary kompetencji (z wyjątkiem Morza Bałtyckiego, Morza Śródziemnego i Akwakultury) |
| Flota pełnomorska/flota dalekomorska | Wszystkie wody nienależące do UE |
| Akwakultura
  i rybołówstwo śródlądowe | Akwakultura zgodnie z definicją w art. 5
  oraz wszystkie wody śródlądowe państw członkowskich Unii |
| Regiony najbardziej oddalone, podzielone na trzy baseny morskie: Atlantyk Zachodni, Atlantyk Wschodni, Ocean Indyjski | Wszystkie obszary ICES obejmujące wody wokół regionów najbardziej oddalonych, w szczególności wody morskie Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Martyniki, Wysp Kanaryjskich, Azorów, Madery i Reunionu |
| Komitet Doradczy ds. Morza Czarnego | Podobszar geograficzny GFCM zdefiniowany w rezolucji GFCM/33/2009/2 |
| Komitet Doradczy ds. Rynków | Wszystkie dziedziny rynku |

Nazwa komitetu doradczego

Obszar kompetencji

Morze Bałtyckie

Obszary ICES (1) IIIb, IIIc i IIId

Morze Śródziemne

Wody morskie Morza Śródziemnego na wschód od linii 5o36' W

Morze Północne

obszary ICES IV i IIIa

Wody północno-zachodnie

Obszary ICES V (z wyjątkiem Va i wód obszaru Vb należących wyłącznie do UE), VI i VII

Wody południowo-zachodnie

Obszary ICES VIII, IX i X (wody dookoła Azorów) i obszary CECAF (2) 34.1.1. 34.1.2 i 34.2.0 (wody dookoła Madery i Wysp Kanaryjskich)

Zasoby pelagiczne (błękitek, makrela, ostrobok, śledź)

Wszystkie obszary kompetencji (z wyjątkiem Morza Bałtyckiego, Morza Śródziemnego i Akwakultury)

Flota pełnomorska/flota dalekomorska

Wszystkie wody nienależące do UE

Akwakultura
  i rybołówstwo śródlądowe

Akwakultura zgodnie z definicją w art. 5
  oraz wszystkie wody śródlądowe państw członkowskich Unii

Regiony najbardziej oddalone, podzielone na trzy baseny morskie: Atlantyk Zachodni, Atlantyk Wschodni, Ocean Indyjski

Wszystkie obszary ICES obejmujące wody wokół regionów najbardziej oddalonych, w szczególności wody morskie Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Martyniki, Wysp Kanaryjskich, Azorów, Madery i Reunionu

Komitet Doradczy ds. Morza Czarnego

Podobszar geograficzny GFCM zdefiniowany w rezolucji GFCM/33/2009/2

Komitet Doradczy ds. Rynków

Wszystkie dziedziny rynku

[Popr. 211]

---

(1)  Obszary ICES (Międzynarodowej Rady Badań Morza) określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70).

(2)  Obszary CECAF (Środkowo-Wschodni Atlantyk lub główny obszar połowowy FAO 34) określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 1).

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/195 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/195

---

P7_TA(2013)0041

Poziom hałasu pojazdów silnikowych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie poziomu hałasu pojazdów silnikowych (COM(2011)0856 – C7-0487/2011 – 2011/0409(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 024/23)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2011)0856), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2011)0856),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0487/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0487/2011),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 kwietnia 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 kwietnia 2012 r. (1),

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0435/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0435/2012),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 191 z 29.6.2012, s. 76.

---

P7_TC1-COD(2011)0409

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 w sprawie poziomu hałasu pojazdów silnikowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym należy zapewnić swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. W tym celu stworzono kompleksowy unijny system homologacji typu pojazdów silnikowych
  , ponieważ pojazdy drogowe stanowią największe źródło hałasu w sektorze transportu
  . Wymogi techniczne dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych oraz ich układów wydechowych w odniesieniu do dopuszczalnych poziomów hałasu należy zharmonizować, aby zapobiec przyjmowaniu wymogów różniących się między poszczególnymi państwami członkowskimi oraz zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, gwarantując jednocześnie wysoki poziom ochrony środowiska i bezpieczeństwa publicznego
  oraz lepszą jakość życia i lepszy stan zdrowia
  .
  Komisja powinna również przeprowadzić ocenę skutków odnośnie do warunków etykietowania stosowanego w przypadku poziomu zanieczyszczenia powietrza i hałasu. Ta ocena skutków powinna uwzględniać różne rodzaje pojazdów objętych niniejszym rozporządzeniem (w tym pojazdów elektrycznych), jak również skutki, jakie takie etykietowanie może wywierać na przemysł motoryzacyjny. Takie etykietowanie może być uznawane za narzędzie przydatne do zwiększania świadomości konsumentów oraz ochrony ich praw w kontekście przejrzystości przed zakupem pojazdu
  . [Popr. 1] |
| --- | --- |

(1)

Rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym należy zapewnić swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. W tym celu stworzono kompleksowy unijny system homologacji typu pojazdów silnikowych
  , ponieważ pojazdy drogowe stanowią największe źródło hałasu w sektorze transportu
  . Wymogi techniczne dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych oraz ich układów wydechowych w odniesieniu do dopuszczalnych poziomów hałasu należy zharmonizować, aby zapobiec przyjmowaniu wymogów różniących się między poszczególnymi państwami członkowskimi oraz zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, gwarantując jednocześnie wysoki poziom ochrony środowiska i bezpieczeństwa publicznego
  oraz lepszą jakość życia i lepszy stan zdrowia
  .
  Komisja powinna również przeprowadzić ocenę skutków odnośnie do warunków etykietowania stosowanego w przypadku poziomu zanieczyszczenia powietrza i hałasu. Ta ocena skutków powinna uwzględniać różne rodzaje pojazdów objętych niniejszym rozporządzeniem (w tym pojazdów elektrycznych), jak również skutki, jakie takie etykietowanie może wywierać na przemysł motoryzacyjny. Takie etykietowanie może być uznawane za narzędzie przydatne do zwiększania świadomości konsumentów oraz ochrony ich praw w kontekście przejrzystości przed zakupem pojazdu
  . [Popr. 1]

| (1a) | Wymogi unijne dotyczące homologacji typu są już stosowane do celów odpowiedniego prawodawstwa Unii dotyczącego emisji CO2, w tym rozporządzenia (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów

   (3)

  , rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określającego normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych

   (4)

  , rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczącego homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów

   (5)

  oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określającego normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych

   (6)

  . Wymogi techniczne, które mają zastosowanie do prawodawstwa Unii dotyczącego emisji CO2 i wartości granicznych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń, powinny być zgodne z wymogami, które mają zastosowanie do prawodawstwa dotyczącego obniżania poziomu emisji hałasu. Wymogi unijne dotyczące homologacji typu powinny zatem zostać określone w sposób zapewniający osiągnięcie tych dwóch celów. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(1a)

Wymogi unijne dotyczące homologacji typu są już stosowane do celów odpowiedniego prawodawstwa Unii dotyczącego emisji CO2, w tym rozporządzenia (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów

   (3)

  , rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określającego normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych

   (4)

  , rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczącego homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów

   (5)

  oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określającego normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych

   (6)

  . Wymogi techniczne, które mają zastosowanie do prawodawstwa Unii dotyczącego emisji CO2 i wartości granicznych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń, powinny być zgodne z wymogami, które mają zastosowanie do prawodawstwa dotyczącego obniżania poziomu emisji hałasu. Wymogi unijne dotyczące homologacji typu powinny zatem zostać określone w sposób zapewniający osiągnięcie tych dwóch celów. [Popr. 2]

| (1b) | Hałas wytwarzany przez ruch drogowy szkodzi zdrowiu z wielu powodów. Przewlekły stres związany z hałasem może wyczerpać rezerwy fizyczne, zaburzyć zdolność regulacji funkcji narządów, a tym samym ograniczyć ich skuteczność. Hałas wytwarzany przez ruch drogowy jest potencjalnym czynnikiem ryzyka rozwoju schorzeń i występowania wypadków, takich jak wysokie ciśnienie krwi i ataki serca. Należy stale badać skutki zgodnie z podejściem przewidzianym w dyrektywie 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku

   (7)

  . [Popr. 3] |
| --- | --- |

(1b)

Hałas wytwarzany przez ruch drogowy szkodzi zdrowiu z wielu powodów. Przewlekły stres związany z hałasem może wyczerpać rezerwy fizyczne, zaburzyć zdolność regulacji funkcji narządów, a tym samym ograniczyć ich skuteczność. Hałas wytwarzany przez ruch drogowy jest potencjalnym czynnikiem ryzyka rozwoju schorzeń i występowania wypadków, takich jak wysokie ciśnienie krwi i ataki serca. Należy stale badać skutki zgodnie z podejściem przewidzianym w dyrektywie 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku

   (7)

  . [Popr. 3]

| (2) | W dyrektywie Rady 70/157/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego pojazdów silnikowych (8) zharmonizowano różne wymogi techniczne państw członkowskich odnośnie do dopuszczalnego poziomu hałasu pojazdów silnikowych oraz ich układów wydechowych do celów ustanowienia i zapewnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego. Do celów prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz w celu zapewnienia jednolitego i spójnego stosowania w całej Unii wspomnianą dyrektywę należy zastąpić rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(2)

W dyrektywie Rady 70/157/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego pojazdów silnikowych (8) zharmonizowano różne wymogi techniczne państw członkowskich odnośnie do dopuszczalnego poziomu hałasu pojazdów silnikowych oraz ich układów wydechowych do celów ustanowienia i zapewnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego. Do celów prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz w celu zapewnienia jednolitego i spójnego stosowania w całej Unii wspomnianą dyrektywę należy zastąpić rozporządzeniem.

| (3) | Niniejsze rozporządzenie stanowi oddzielne rozporządzenie w kontekście procedury homologacji typu na mocy dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywy ramowej) (9). |
| --- | --- |

(3)

Niniejsze rozporządzenie stanowi oddzielne rozporządzenie w kontekście procedury homologacji typu na mocy dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywy ramowej) (9).

| (4) | Dyrektywa 70/157/EWG zawiera odniesienie do regulaminu nr 51 (10) Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) dotyczącego emisji hałasu, w ramach którego Unia jest umawiającą się stroną i w którym określono metodę badania emisji hałasu. |
| --- | --- |

(4)

Dyrektywa 70/157/EWG zawiera odniesienie do regulaminu nr 51 (10) Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) dotyczącego emisji hałasu, w ramach którego Unia jest umawiającą się stroną i w którym określono metodę badania emisji hałasu.

| (5) | Od czasu przyjęcia dyrektywa 70/157/EWG była kilkakrotnie znacząco zmieniana. Ostatnie obniżenie granicznych wartości hałasu w odniesieniu do pojazdów silnikowych, którego dokonano w 1995 r., nie przyniosło oczekiwanych efektów. Badania pokazały, że metoda badania stosowana na mocy dyrektywy nie odzwierciedla już faktycznych wzorców zachowania związanych z prowadzeniem pojazdów w ruchu miejskim. W szczególności, jak wskazano w zielonej księdze w sprawie przyszłej polityki dotyczącej hałasu z 1996 r. (11), w ramach stosowanej metody udział hałasu toczenia w ogólnej emisji hałasu był niedoszacowany. |
| --- | --- |

(5)

Od czasu przyjęcia dyrektywa 70/157/EWG była kilkakrotnie znacząco zmieniana. Ostatnie obniżenie granicznych wartości hałasu w odniesieniu do pojazdów silnikowych, którego dokonano w 1995 r., nie przyniosło oczekiwanych efektów. Badania pokazały, że metoda badania stosowana na mocy dyrektywy nie odzwierciedla już faktycznych wzorców zachowania związanych z prowadzeniem pojazdów w ruchu miejskim. W szczególności, jak wskazano w zielonej księdze w sprawie przyszłej polityki dotyczącej hałasu z 1996 r. (11), w ramach stosowanej metody udział hałasu toczenia w ogólnej emisji hałasu był niedoszacowany.

| (6) | W związku z tym niniejszym rozporządzeniem należy wprowadzić inną metodę w stosunku do metody obowiązkowej określonej w dyrektywie 70/157/EWG. Metoda ta powinna opierać się na metodzie opublikowanej przez grupę roboczą EKG ONZ do spraw hałasu (GRB) z 2007 r., do której włączono wersję normy ISO 362 z 2007 r. (12). Wyniki monitorowania starej i nowej metody badania przedstawiono Komisji.
  Ponadto w celu przezwyciężenia wad poprzedniej metody badania Komisja powinna w terminie 24 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia przedstawić Parlamentowi Europejskiemu ocenę skutków, a Radzie – ocenę efektywnego wkładu urządzeń służących do toczenia opon w zmniejszanie poziomu hałasu pojazdów, koncentrując się na wpływie nawierzchni i potrzebach badawczych w tej specyficznej dziedzinie, w celu przyjęcia nowej europejskiej metody badania, która uwzględnia również charakterystykę nawierzchni drogi. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(6)

W związku z tym niniejszym rozporządzeniem należy wprowadzić inną metodę w stosunku do metody obowiązkowej określonej w dyrektywie 70/157/EWG. Metoda ta powinna opierać się na metodzie opublikowanej przez grupę roboczą EKG ONZ do spraw hałasu (GRB) z 2007 r., do której włączono wersję normy ISO 362 z 2007 r. (12). Wyniki monitorowania starej i nowej metody badania przedstawiono Komisji.
  Ponadto w celu przezwyciężenia wad poprzedniej metody badania Komisja powinna w terminie 24 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia przedstawić Parlamentowi Europejskiemu ocenę skutków, a Radzie – ocenę efektywnego wkładu urządzeń służących do toczenia opon w zmniejszanie poziomu hałasu pojazdów, koncentrując się na wpływie nawierzchni i potrzebach badawczych w tej specyficznej dziedzinie, w celu przyjęcia nowej europejskiej metody badania, która uwzględnia również charakterystykę nawierzchni drogi. [Popr. 4]

| (7) | Reprezentatywność nowej metody badania w odniesieniu do emisji hałasu w normalnych warunkach ruchu drogowego jest uznawana za dobrą, jednak metoda ta jest mniej reprezentatywna w odniesieniu do emisji hałasu w warunkach panujących w najgorszym przypadku. W związku z tym konieczne jest wprowadzenie w niniejszym rozporządzeniu dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku. Przepisami tymi ustanawia się wymogi zapobiegawcze mające obejmować faktyczne warunki prowadzenia pojazdu poza cyklem jazdy w ramach procedury homologacji typu. Wspomniane warunki jazdy są istotne z punktu widzenia środowiska i należy dopilnować, aby poziom emisji dźwięku pojazdu w warunkach ulicznych nie różnił się znacząco od oczekiwanego wyniku badania homologacji typu w odniesieniu do konkretnego pojazdu. |
| --- | --- |

(7)

Reprezentatywność nowej metody badania w odniesieniu do emisji hałasu w normalnych warunkach ruchu drogowego jest uznawana za dobrą, jednak metoda ta jest mniej reprezentatywna w odniesieniu do emisji hałasu w warunkach panujących w najgorszym przypadku. W związku z tym konieczne jest wprowadzenie w niniejszym rozporządzeniu dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku. Przepisami tymi ustanawia się wymogi zapobiegawcze mające obejmować faktyczne warunki prowadzenia pojazdu poza cyklem jazdy w ramach procedury homologacji typu. Wspomniane warunki jazdy są istotne z punktu widzenia środowiska i należy dopilnować, aby poziom emisji dźwięku pojazdu w warunkach ulicznych nie różnił się znacząco od oczekiwanego wyniku badania homologacji typu w odniesieniu do konkretnego pojazdu.

| (8) | Niniejszym rozporządzeniem należy również dokonać kolejnego obniżenia granicznych wartości hałasu. Należy w nim uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (13), którym wprowadzono nowe, ostrzejsze wymogi w zakresie hałasu emitowanego przez opony pojazdów silnikowych. Należy

  , oraz w którym podkreślono konieczność zastosowania spójnego i kompleksowego podejścia do problemu hałasu drogowego, uwzględniając także fakt, że rodzaj nawierzchni poważnie wpływa na poziom hałasu
  .
  To podejście horyzontalne bardziej efektywnie zredukuje ogólny hałas wytwarzany przez ruch drogowy w porównaniu z podejściem sektorowym i wertykalnym. Ograniczenie hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy należy
  również uwzględnić

  rozumieć jako cel w dziedzinie zdrowia publicznego uwzględniający
  wyniki badań, w których podkreśla się uciążliwość hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy oraz jego skutki dla zdrowia (14)
   (15), a także związane z tym koszty i korzyści (16).
  W niniejszym rozporządzeniu powinno się również uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1222/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie etykietowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów

   (17)

  . Komisja powinna dopilnować etykietowania opon zgodnie z ich parametrami dotyczącymi hałasu. Ponadto należy uwzględnić porównywalność środków transportu z punktu widzenia poziomu hałasu w środowisku. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(8)

Niniejszym rozporządzeniem należy również dokonać kolejnego obniżenia granicznych wartości hałasu. Należy w nim uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (13), którym wprowadzono nowe, ostrzejsze wymogi w zakresie hałasu emitowanego przez opony pojazdów silnikowych. Należy

  , oraz w którym podkreślono konieczność zastosowania spójnego i kompleksowego podejścia do problemu hałasu drogowego, uwzględniając także fakt, że rodzaj nawierzchni poważnie wpływa na poziom hałasu
  .
  To podejście horyzontalne bardziej efektywnie zredukuje ogólny hałas wytwarzany przez ruch drogowy w porównaniu z podejściem sektorowym i wertykalnym. Ograniczenie hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy należy
  również uwzględnić

  rozumieć jako cel w dziedzinie zdrowia publicznego uwzględniający
  wyniki badań, w których podkreśla się uciążliwość hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy oraz jego skutki dla zdrowia (14)
   (15), a także związane z tym koszty i korzyści (16).
  W niniejszym rozporządzeniu powinno się również uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1222/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie etykietowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów

   (17)

  . Komisja powinna dopilnować etykietowania opon zgodnie z ich parametrami dotyczącymi hałasu. Ponadto należy uwzględnić porównywalność środków transportu z punktu widzenia poziomu hałasu w środowisku. [Popr. 5]

| (8a) | Komisja powinna opublikować wytyczne dotyczące „cichych” dróg adresowane do władz drogowych w celu zapewnienia im przydatnego narzędzia służącego przestrzeganiu wymogów dotyczących bardziej zrównoważonej infrastruktury drogowej. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(8a)

Komisja powinna opublikować wytyczne dotyczące „cichych” dróg adresowane do władz drogowych w celu zapewnienia im przydatnego narzędzia służącego przestrzeganiu wymogów dotyczących bardziej zrównoważonej infrastruktury drogowej. [Popr. 6]

| (8b) | W szóstym programie działań w zakresie środowiska naturalnego określono ramy kształtowania polityki ochrony środowiska w Unii na lata 2002–2012. W programie wezwano do działań w zakresie emisji hałasu polegających na znacznym zmniejszeniu liczby ludności będącej regularnie pod długotrwałym wpływem hałasu na średnim poziomie, w szczególności powodowanego ruchem drogowym. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(8b)

W szóstym programie działań w zakresie środowiska naturalnego określono ramy kształtowania polityki ochrony środowiska w Unii na lata 2002–2012. W programie wezwano do działań w zakresie emisji hałasu polegających na znacznym zmniejszeniu liczby ludności będącej regularnie pod długotrwałym wpływem hałasu na średnim poziomie, w szczególności powodowanego ruchem drogowym. [Popr. 7]

| (8c) | Techniczne środki ograniczenia hałasu w pojazdach kolidują z różnymi wymogami, takimi jak mniejsza emisja hałasu w połączeniu z mniejszą emisją zanieczyszczeń i zapewnienie większego bezpieczeństwa jazdy przy zachowaniu możliwie jak najlepszej ceny i efektywności. Jednoczesne spełnienie wszystkich wymogów i znalezienie równowagi między nimi zbyt często przekracza aktualne możliwości przemysłu motoryzacyjnego. Dzięki zastosowaniu nowszych i bardziej innowacyjnych materiałów i metod projektantom samochodów udawało się ciągle przesuwać granicę tych możliwości. Możliwość znalezienia innowacji wymaga przewidzenia przez ustawodawcę jasnych i określonych w czasie ram. Niniejsze rozporządzenie określa takie ramy i dostarcza tym samym impuls do szybkiego wzrostu potencjału innowacji z uwzględnieniem potrzeb społecznych, pozostawiając podmiotom przemysłu niezbędną swobodę działań gospodarczych. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(8c)

Techniczne środki ograniczenia hałasu w pojazdach kolidują z różnymi wymogami, takimi jak mniejsza emisja hałasu w połączeniu z mniejszą emisją zanieczyszczeń i zapewnienie większego bezpieczeństwa jazdy przy zachowaniu możliwie jak najlepszej ceny i efektywności. Jednoczesne spełnienie wszystkich wymogów i znalezienie równowagi między nimi zbyt często przekracza aktualne możliwości przemysłu motoryzacyjnego. Dzięki zastosowaniu nowszych i bardziej innowacyjnych materiałów i metod projektantom samochodów udawało się ciągle przesuwać granicę tych możliwości. Możliwość znalezienia innowacji wymaga przewidzenia przez ustawodawcę jasnych i określonych w czasie ram. Niniejsze rozporządzenie określa takie ramy i dostarcza tym samym impuls do szybkiego wzrostu potencjału innowacji z uwzględnieniem potrzeb społecznych, pozostawiając podmiotom przemysłu niezbędną swobodę działań gospodarczych. [Popr. 8]

| (8d) | Dokuczliwość hałasu jest przede wszystkim lokalnym problemem, który wymaga jednak rozwiązania na szczeblu Unii. Pierwszym działaniem w ramach każdej zrównoważonej polityki w zakresie emisji hałasu musi być bowiem stworzenie przepisów dotyczących źródła hałasu. Źródło hałasu pochodzącego z pojazdów, stanowiące przedmiot niniejszego rozporządzenia, jest z definicji całkowicie ruchome, dlatego też przepisy krajowe nie mogą się do niego odpowiednio stosować. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(8d)

Dokuczliwość hałasu jest przede wszystkim lokalnym problemem, który wymaga jednak rozwiązania na szczeblu Unii. Pierwszym działaniem w ramach każdej zrównoważonej polityki w zakresie emisji hałasu musi być bowiem stworzenie przepisów dotyczących źródła hałasu. Źródło hałasu pochodzącego z pojazdów, stanowiące przedmiot niniejszego rozporządzenia, jest z definicji całkowicie ruchome, dlatego też przepisy krajowe nie mogą się do niego odpowiednio stosować. [Popr. 9]

| (8e) | Podkreśla znaczenie środków, jakie mogą zostać podjęte w celu rozbudowy infrastruktury i poprawy jej stanu, tak by osiągnąć jak najlepsze wyniki w zakresie ograniczenia hałasu powodowanego przez pojazdy, w tym poprzez rozpowszechnienie zastosowania barier dźwiękowych. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(8e)

Podkreśla znaczenie środków, jakie mogą zostać podjęte w celu rozbudowy infrastruktury i poprawy jej stanu, tak by osiągnąć jak najlepsze wyniki w zakresie ograniczenia hałasu powodowanego przez pojazdy, w tym poprzez rozpowszechnienie zastosowania barier dźwiękowych. [Popr. 10]

| (9) | Ogólne wartości graniczne należy obniżyć w odniesieniu do wszystkich źródeł hałasu pojazdów silnikowych, w tym wlotu powietrza w układzie napędowym i wydechu, biorąc pod uwagę wpływ opon na redukcję hałasu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 661/2009. |
| --- | --- |

(9)

Ogólne wartości graniczne należy obniżyć w odniesieniu do wszystkich źródeł hałasu pojazdów silnikowych, w tym wlotu powietrza w układzie napędowym i wydechu, biorąc pod uwagę wpływ opon na redukcję hałasu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 661/2009.

| (9a) | Dostarczanie konsumentom, zarządcom flot pojazdów i władzom publicznym informacji na temat emisji dźwięku może wpłynąć na decyzje o zakupie i przyspieszyć przejście na cichsze floty pojazdów. W celu dostarczenia konsumentom niezbędnych informacji producent powinien dostarczyć informacje na temat poziomu emisji hałasu pojazdów zgodnie ze zharmonizowanymi metodami przeprowadzania badań w punkcie sprzedaży i w technicznych materiałach promocyjnych. O poziomie emisji dźwięku przez pojazd powinno konsumentów informować oznakowanie, porównywalne do oznakowań używanych do informowania o emisji CO2, zużyciu paliwa i hałasie toczenia opon. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(9a)

Dostarczanie konsumentom, zarządcom flot pojazdów i władzom publicznym informacji na temat emisji dźwięku może wpłynąć na decyzje o zakupie i przyspieszyć przejście na cichsze floty pojazdów. W celu dostarczenia konsumentom niezbędnych informacji producent powinien dostarczyć informacje na temat poziomu emisji hałasu pojazdów zgodnie ze zharmonizowanymi metodami przeprowadzania badań w punkcie sprzedaży i w technicznych materiałach promocyjnych. O poziomie emisji dźwięku przez pojazd powinno konsumentów informować oznakowanie, porównywalne do oznakowań używanych do informowania o emisji CO2, zużyciu paliwa i hałasie toczenia opon. [Popr. 11]

| (9b) | Informacje dotyczące hałasu, w tym dane odnoszące się do testów, powinny byćy dostępne i dobrze widoczne w punktach sprzedaży i w materiałach promocyjnych dotyczących pojazdów. [Popr. 18] |
| --- | --- |

(9b)

Informacje dotyczące hałasu, w tym dane odnoszące się do testów, powinny byćy dostępne i dobrze widoczne w punktach sprzedaży i w materiałach promocyjnych dotyczących pojazdów. [Popr. 18]

| (9c) | W celu zmniejszenia hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy władze publiczne mogą wdrożyć środki i zachęty umożliwiające przyspieszenie zakupu cichszych pojazdów i korzystania z nich. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(9c)

W celu zmniejszenia hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy władze publiczne mogą wdrożyć środki i zachęty umożliwiające przyspieszenie zakupu cichszych pojazdów i korzystania z nich. [Popr. 12]

| (9d) | Poziom hałasu pojazdów zależy częściowo od otoczenia, w którym te pojazdy się przemieszczają, a zwłaszcza od jakości infrastruktury drogowej i od tego, jak inteligentne jest zarządzanie ruchem drogowym. Należałoby zatem rozważyć zintegrowane podejście, zwłaszcza w obszarach miejskich o najwyższym poziomie hałasu oraz w przypadku gdy konieczne są środki krótkoterminowe. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(9d)

Poziom hałasu pojazdów zależy częściowo od otoczenia, w którym te pojazdy się przemieszczają, a zwłaszcza od jakości infrastruktury drogowej i od tego, jak inteligentne jest zarządzanie ruchem drogowym. Należałoby zatem rozważyć zintegrowane podejście, zwłaszcza w obszarach miejskich o najwyższym poziomie hałasu oraz w przypadku gdy konieczne są środki krótkoterminowe. [Popr. 13]

| (9e) | W przypadku samochodów osobowych poruszających się ze średnią prędkością poniżej 45km/h dominuje hałas silnika i układu emisji spalin, natomiast przy jeździe powyżej tej prędkości – hałas toczenia i wiatru. Hałas toczenia i wiatru występuje niezależnie od rodzaju i mocy silnika. W wyniku rozwoju pojazdów od lat 70-tych praca silnika jest zdecydowanie cichsza, średnio zwiększyła się jednak jego moc i masa. W konsekwencji tego, a także ze względu na bezpieczeństwo jazdy zwiększeniu uległa masa całego pojazdu, ponieważ konieczne było poszerzenie powierzchni kontaktu opon samochodowych z podłożem w celu zwiększenia stabilności jazdy. Poszerzenie tej powierzchni spowodowało zwiększenie hałasu wywołanego toczeniem się pojazdu. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(9e)

W przypadku samochodów osobowych poruszających się ze średnią prędkością poniżej 45km/h dominuje hałas silnika i układu emisji spalin, natomiast przy jeździe powyżej tej prędkości – hałas toczenia i wiatru. Hałas toczenia i wiatru występuje niezależnie od rodzaju i mocy silnika. W wyniku rozwoju pojazdów od lat 70-tych praca silnika jest zdecydowanie cichsza, średnio zwiększyła się jednak jego moc i masa. W konsekwencji tego, a także ze względu na bezpieczeństwo jazdy zwiększeniu uległa masa całego pojazdu, ponieważ konieczne było poszerzenie powierzchni kontaktu opon samochodowych z podłożem w celu zwiększenia stabilności jazdy. Poszerzenie tej powierzchni spowodowało zwiększenie hałasu wywołanego toczeniem się pojazdu. [Popr. 14]

| (9f) | Kwestia hałasu jest wieloaspektowym problemem o wielu źródłach i czynnikach, które wpływają na dźwięk, jaki dociera do ludzi, i wpływ, jaki to na nich wywiera. W prawodawstwie w zakresie zmniejszenia hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy powinno się uwzględnić te aspekty, biorąc pod uwagę hałas silnika, pojazdów i opon, nawierzchnię dróg, zachowanie podczas jazdy oraz zarządzanie ruchem; kwestie te należy również uwzględniać w prawodawstwie takim jak rozporządzenie (WE) nr 1222/2009 i dyrektywa 2002/49/WE. [Popr. 15] |
| --- | --- |

(9f)

Kwestia hałasu jest wieloaspektowym problemem o wielu źródłach i czynnikach, które wpływają na dźwięk, jaki dociera do ludzi, i wpływ, jaki to na nich wywiera. W prawodawstwie w zakresie zmniejszenia hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy powinno się uwzględnić te aspekty, biorąc pod uwagę hałas silnika, pojazdów i opon, nawierzchnię dróg, zachowanie podczas jazdy oraz zarządzanie ruchem; kwestie te należy również uwzględniać w prawodawstwie takim jak rozporządzenie (WE) nr 1222/2009 i dyrektywa 2002/49/WE. [Popr. 15]

| (10) | Oczekiwane korzyści dla środowiska wynikające ze stosowania hybrydowych pojazdów elektrycznych transportu drogowego lub wyłącznie elektrycznych pojazdów transportu drogowego spowodowały znaczną redukcję hałasu emitowanego przez takie pojazdy. Spowodowało to usunięcie istotnego źródła sygnału dźwiękowego wykorzystywanego przez rowerzystów i pieszych niewidomych i o obniżonej ostrości wzroku poruszających się wśród innych użytkowników ruchu drogowego jako informacja o zbliżaniu się, obecności, kierunku ruchu lub oddalaniu się tych pojazdów drogowych. W związku z tym branża opracowuje systemy akustyczne, aby zrekompensować ten brak sygnału dźwiękowego w pojazdach elektrycznych i w hybrydowych pojazdach elektrycznych. Działanie systemów dźwiękowych ostrzegających o zbliżaniu się pojazdu montowanych w pojazdach powinno być zharmonizowane. Montaż takich systemów powinien jednak nadal stanowić opcję pozostawioną swobodzie uznania producentów pojazdów. |
| --- | --- |

(10)

Oczekiwane korzyści dla środowiska wynikające ze stosowania hybrydowych pojazdów elektrycznych transportu drogowego lub wyłącznie elektrycznych pojazdów transportu drogowego spowodowały znaczną redukcję hałasu emitowanego przez takie pojazdy. Spowodowało to usunięcie istotnego źródła sygnału dźwiękowego wykorzystywanego przez rowerzystów i pieszych niewidomych i o obniżonej ostrości wzroku poruszających się wśród innych użytkowników ruchu drogowego jako informacja o zbliżaniu się, obecności, kierunku ruchu lub oddalaniu się tych pojazdów drogowych. W związku z tym branża opracowuje systemy akustyczne, aby zrekompensować ten brak sygnału dźwiękowego w pojazdach elektrycznych i w hybrydowych pojazdach elektrycznych. Działanie systemów dźwiękowych ostrzegających o zbliżaniu się pojazdu montowanych w pojazdach powinno być zharmonizowane. Montaż takich systemów powinien jednak nadal stanowić opcję pozostawioną swobodzie uznania producentów pojazdów.

| (10a) | Komisja powinna zbadać potencjał aktywnych systemów bezpieczeństwa w cichszych pojazdach, takich jak pojazdy hybrydowe i elektryczne, aby lepiej służyć celowi poprawy bezpieczeństwa szczególnie zagrożonych uczestników ruchu drogowego na obszarach miejskich, np. pieszych niewidomych, pieszych z zaburzeniami wzroku i słuchu, rowerzystów i dzieci. [Popr. 16] |
| --- | --- |

(10a)

Komisja powinna zbadać potencjał aktywnych systemów bezpieczeństwa w cichszych pojazdach, takich jak pojazdy hybrydowe i elektryczne, aby lepiej służyć celowi poprawy bezpieczeństwa szczególnie zagrożonych uczestników ruchu drogowego na obszarach miejskich, np. pieszych niewidomych, pieszych z zaburzeniami wzroku i słuchu, rowerzystów i dzieci. [Popr. 16]

| (10b) | Poziom hałasu pojazdów ma bezpośredni wpływ na jakość życia obywateli Unii, zwłaszcza w obszarach miejskich, w których elektryczny lub podziemny transport publiczny, przemieszczanie się rowerem lub pieszo są słabo rozwinięte lub nie są wcale dostępne lub praktykowane. Należy również uwzględnić cel podwojenia liczby osób korzystających z transportu publicznego, wyznaczony przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie planu utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu

   (18)

  . W celu zmniejszenia zagrożenia hałasem na obszarach miejskich Komisja i państwa członkowskie powinny, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady pomocniczości, propagować transport publiczny oraz przemieszczanie się pieszo lub rowerem. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(10b)

Poziom hałasu pojazdów ma bezpośredni wpływ na jakość życia obywateli Unii, zwłaszcza w obszarach miejskich, w których elektryczny lub podziemny transport publiczny, przemieszczanie się rowerem lub pieszo są słabo rozwinięte lub nie są wcale dostępne lub praktykowane. Należy również uwzględnić cel podwojenia liczby osób korzystających z transportu publicznego, wyznaczony przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie planu utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu

   (18)

  . W celu zmniejszenia zagrożenia hałasem na obszarach miejskich Komisja i państwa członkowskie powinny, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady pomocniczości, propagować transport publiczny oraz przemieszczanie się pieszo lub rowerem. [Popr. 17]

| (10c) | Poziom hałasu pojazdu zależy częściowo od sposobu użytkowania po zakupie i od utrzymania pojazdu w dobrym stanie. W tym kontekście niezbędne jest zwiększenie świadomości obywateli Unii w zakresie znaczenia płynnej jazdy i przestrzegania ograniczeń prędkości obowiązujących w każdym państwie członkowskim. [Popr. 19] |
| --- | --- |

(10c)

Poziom hałasu pojazdu zależy częściowo od sposobu użytkowania po zakupie i od utrzymania pojazdu w dobrym stanie. W tym kontekście niezbędne jest zwiększenie świadomości obywateli Unii w zakresie znaczenia płynnej jazdy i przestrzegania ograniczeń prędkości obowiązujących w każdym państwie członkowskim. [Popr. 19]

| (11) | W celu uproszczenia prawodawstwa Unii w zakresie homologacji typu, zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu CARS 21 z 2007 r. (19), właściwe jest, aby niniejsze rozporządzenie opierało się na regulaminie nr 51 EKG ONZ dotyczącym emisji hałasu w odniesieniu do metody badania oraz regulaminie nr 59 EKG ONZ dotyczącym układów tłumiących (20) w odniesieniu do zamiennych układów tłumiących. |
| --- | --- |

(11)

W celu uproszczenia prawodawstwa Unii w zakresie homologacji typu, zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu CARS 21 z 2007 r. (19), właściwe jest, aby niniejsze rozporządzenie opierało się na regulaminie nr 51 EKG ONZ dotyczącym emisji hałasu w odniesieniu do metody badania oraz regulaminie nr 59 EKG ONZ dotyczącym układów tłumiących (20) w odniesieniu do zamiennych układów tłumiących.

| (12) | Aby umożliwić Komisji zastąpienie

  dostosowanie
  wymogów technicznych zawartych w tym rozporządzeniu bezpośrednim odesłaniem do regulaminów nr 51 i 59 EKG ONZ po określeniu w nich wartości granicznych dotyczących nowej metody badania lub dostosowanie tych wymogów do postępu technicznego i naukowego, uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do

  celu
  zmiany przepisów załączników do niniejszego rozporządzenia w zakresie metod badania i poziomów

  unijnych procedur homologacji typu w odniesieniu do poziomu
  hałasu
  wytwarzanego przez typy pojazdów i układy wydechowe, metod i instrumentów do pomiaru poziomu hałasu wytwarzanego przez pojazdy silnikowe, układów tłumiących, hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze, kontroli zgodności produkcji, specyfikacji terenu badań, metody pomiaru na potrzeby dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku oraz środków zapewniających słyszalność pojazdów hybrydowych i elektrycznych
  . Szczególnie ważne jest, aby podczas prac przygotowawczych Komisja przeprowadziła odpowiednie konsultacje
  , w tym z ekspertami
  . Podczas przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiego i Radzie. [Popr. 20] |
| --- | --- |

(12)

Aby umożliwić Komisji zastąpienie

  dostosowanie
  wymogów technicznych zawartych w tym rozporządzeniu bezpośrednim odesłaniem do regulaminów nr 51 i 59 EKG ONZ po określeniu w nich wartości granicznych dotyczących nowej metody badania lub dostosowanie tych wymogów do postępu technicznego i naukowego, uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do

  celu
  zmiany przepisów załączników do niniejszego rozporządzenia w zakresie metod badania i poziomów

  unijnych procedur homologacji typu w odniesieniu do poziomu
  hałasu
  wytwarzanego przez typy pojazdów i układy wydechowe, metod i instrumentów do pomiaru poziomu hałasu wytwarzanego przez pojazdy silnikowe, układów tłumiących, hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze, kontroli zgodności produkcji, specyfikacji terenu badań, metody pomiaru na potrzeby dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku oraz środków zapewniających słyszalność pojazdów hybrydowych i elektrycznych
  . Szczególnie ważne jest, aby podczas prac przygotowawczych Komisja przeprowadziła odpowiednie konsultacje
  , w tym z ekspertami
  . Podczas przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiego i Radzie. [Popr. 20]

| (12a) | Potencjał ograniczenia hałasu ze źródła będącego przedmiotem niniejszego rozporządzenia jest stosunkowo mniejszy niż w przypadku hałasu powodowanego przez nawierzchnię drogi, po której poruszają się samochody. Ograniczenie hałasu nawierzchni byłoby z technicznego punktu widzenia zdecydowanie łatwiejsze. Poprzez zastosowanie już istniejących rodzajów asfaltu, takich jak cichy asfalt, asfalt o właściwościach zmniejszających hałas czy asfalt optymalizujący hałas, jako część kompleksowego podejścia, w połączeniu z różnymi prostymi operacjami budowlanymi, już teraz możliwe jest lokalne ograniczenie hałasu o około 10db. Takie skuteczne podejście w odniesieniu do lokalnych źródeł hałasu nie wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia, ponieważ jego wdrożenie nadwyrężyłoby mocno budżety państw, w szczególności budżety samorządów. Trudno byłoby to uzasadnić w czasach kryzysu budżetowego, a także oznaczałoby ingerencję w politykę regionalną i strukturalną. [Popr. 21] |
| --- | --- |

(12a)

Potencjał ograniczenia hałasu ze źródła będącego przedmiotem niniejszego rozporządzenia jest stosunkowo mniejszy niż w przypadku hałasu powodowanego przez nawierzchnię drogi, po której poruszają się samochody. Ograniczenie hałasu nawierzchni byłoby z technicznego punktu widzenia zdecydowanie łatwiejsze. Poprzez zastosowanie już istniejących rodzajów asfaltu, takich jak cichy asfalt, asfalt o właściwościach zmniejszających hałas czy asfalt optymalizujący hałas, jako część kompleksowego podejścia, w połączeniu z różnymi prostymi operacjami budowlanymi, już teraz możliwe jest lokalne ograniczenie hałasu o około 10db. Takie skuteczne podejście w odniesieniu do lokalnych źródeł hałasu nie wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia, ponieważ jego wdrożenie nadwyrężyłoby mocno budżety państw, w szczególności budżety samorządów. Trudno byłoby to uzasadnić w czasach kryzysu budżetowego, a także oznaczałoby ingerencję w politykę regionalną i strukturalną. [Popr. 21]

| (13) | W wyniku zastosowania nowych ram regulacyjnych niniejszym rozporządzeniem należy uchylić dyrektywę 70/157/EWG, |
| --- | --- |

(13)

W wyniku zastosowania nowych ram regulacyjnych niniejszym rozporządzeniem należy uchylić dyrektywę 70/157/EWG,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi administracyjne i techniczne w zakresie homologacji typu UE wszystkich nowych pojazdów, o których mowa w art. 2, w odniesieniu do ich poziomu hałasu i ich układów wydechowych oraz w zakresie sprzedaży i dopuszczenia do ruchu części i wyposażenia przeznaczonych do tych pojazdów.

Artykuł 2

Zakres

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pojazdów kategorii M1, M2, M3, N1, N2 oraz N3 określonych w załączniku II do dyrektywy 2007/46/WE oraz do układów, części i oddzielnych zespołów technicznych zaprojektowanych i zbudowanych dla takich pojazdów.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| (1) | „homologacja pojazdu” oznacza homologację pojazdu w odniesieniu do hałasu; |
| --- | --- |

(1)

„homologacja pojazdu” oznacza homologację pojazdu w odniesieniu do hałasu;

| (2) | „typ pojazdu” oznacza zbiór pojazdów określonych w części B załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE;:








  a) | w przypadku pojazdów zbadanych zgodnie z pkt 4.1.2.1 załącznika II – zbiór pojazdów określonych w części B załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE; |
| --- | --- | --- |

(2)

„typ pojazdu” oznacza zbiór pojazdów określonych w części B załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE;:

a)

w przypadku pojazdów zbadanych zgodnie z pkt 4.1.2.1 załącznika II – zbiór pojazdów określonych w części B załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE;

| b) | w przypadku pojazdów zbadanych zgodnie z pkt 4.1.2.2 załącznika II – zbiór pojazdów, które zasadniczo nie różnią się między sobą, jeśli chodzi o następujące elementy:










  (i) | kształt nadwozia lub materiały, z których je wykonano (w szczególności komora silnika i wytłumienie jego dźwięku); |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku pojazdów zbadanych zgodnie z pkt 4.1.2.2 załącznika II – zbiór pojazdów, które zasadniczo nie różnią się między sobą, jeśli chodzi o następujące elementy:

(i)

kształt nadwozia lub materiały, z których je wykonano (w szczególności komora silnika i wytłumienie jego dźwięku);

| (ii) | typ silnika (np. o zapłonie iskrowym lub samoczynnym, dwu- lub czterosuwowy, tłok o ruchu posuwisto-zwrotnym lub obrotowym), liczba cylindrów i pojemność skokowa, typ układów wtryskowych, położenie zaworów, moc znamionowa silnika (S) lub typ silnika elektrycznego. Pojazdy mające ten sam rodzaj silnika, lecz różne całkowite przełożenie biegów mogą być uważane za pojazdy tego samego typu. |
| --- | --- |

(ii)

typ silnika (np. o zapłonie iskrowym lub samoczynnym, dwu- lub czterosuwowy, tłok o ruchu posuwisto-zwrotnym lub obrotowym), liczba cylindrów i pojemność skokowa, typ układów wtryskowych, położenie zaworów, moc znamionowa silnika (S) lub typ silnika elektrycznego. Pojazdy mające ten sam rodzaj silnika, lecz różne całkowite przełożenie biegów mogą być uważane za pojazdy tego samego typu.

| (3) | „masa maksymalna” oznacza technicznie dopuszczalną maksymalną masę zadeklarowaną przez producenta pojazdu.
  W drodze odstępstwa od pkt 3 masa maksymalna może być większa niż masa maksymalna dopuszczana przez organy administracji państw członkowskich; |
| --- | --- |

(3)

„masa maksymalna” oznacza technicznie dopuszczalną maksymalną masę zadeklarowaną przez producenta pojazdu.

W drodze odstępstwa od pkt 3 masa maksymalna może być większa niż masa maksymalna dopuszczana przez organy administracji państw członkowskich;

| (4) | „moc znamionowa silnika” oznacza moc silnika wyrażoną w kW (EKG ONZ) i zmierzoną metodą EKG ONZ zgodnie z regulaminem nr 85 EKG ONZ (21); |
| --- | --- |

(4)

„moc znamionowa silnika” oznacza moc silnika wyrażoną w kW (EKG ONZ) i zmierzoną metodą EKG ONZ zgodnie z regulaminem nr 85 EKG ONZ (21);

| (5) | „wyposażenie standardowe” oznacza podstawową konfigurację pojazdu ze wszystkimi zamontowanymi elementami nie wymagającymi dalszych specyfikacji dotyczących poziomu konfiguracji lub wyposażenia; pojazd z wyposażeniem standardowym musi jednak posiadać wszystkie elementy wymagane na mocy aktów prawnych wymienionych w załączniku IV lub w załączniku XI do dyrektywy 2007/46/WE; |
| --- | --- |

(5)

„wyposażenie standardowe” oznacza podstawową konfigurację pojazdu ze wszystkimi zamontowanymi elementami nie wymagającymi dalszych specyfikacji dotyczących poziomu konfiguracji lub wyposażenia; pojazd z wyposażeniem standardowym musi jednak posiadać wszystkie elementy wymagane na mocy aktów prawnych wymienionych w załączniku IV lub w załączniku XI do dyrektywy 2007/46/WE;

| (6) | „masa kierowcy” oznacza masę określoną jako 75 kg obciążającą punkt odniesienia miejsca siedzącego kierowcy; |
| --- | --- |

(6)

„masa kierowcy” oznacza masę określoną jako 75 kg obciążającą punkt odniesienia miejsca siedzącego kierowcy;

| (7) | „masa pojazdu w stanie gotowym do jazdy” (mro) oznacza masę pojazdu z wyposażeniem standardowym zgodnie ze specyfikacjami producenta, łącznie z masą kierowcy, paliwa i płynów.
  Obejmuje ona również masę ewentualnie zamontowanych nadwozia, kabiny, sprzęgu i kół lub kół zapasowych oraz narzędzi.
  Zbiornik lub zbiorniki paliwa są napełnione co najmniej w 90 % ich pojemności; |
| --- | --- |

(7)

„masa pojazdu w stanie gotowym do jazdy” (mro) oznacza masę pojazdu z wyposażeniem standardowym zgodnie ze specyfikacjami producenta, łącznie z masą kierowcy, paliwa i płynów.

Obejmuje ona również masę ewentualnie zamontowanych nadwozia, kabiny, sprzęgu i kół lub kół zapasowych oraz narzędzi.

Zbiornik lub zbiorniki paliwa są napełnione co najmniej w 90 % ich pojemności;

| (8) | „znamionowa prędkość obrotowa silnika” (S) oznacza deklarowaną prędkość obrotową silnika w min-1 (obr./min), przy której rozwija on swoją maksymalną moc znamionową netto, zgodnie z regulaminem nr 85 EKG ONZ lub, jeżeli maksymalna moc znamionowa netto jest osiągana przy kilku prędkościach obrotowych silnika, najwyższą z tych prędkości; |
| --- | --- |

(8)

„znamionowa prędkość obrotowa silnika” (S) oznacza deklarowaną prędkość obrotową silnika w min-1 (obr./min), przy której rozwija on swoją maksymalną moc znamionową netto, zgodnie z regulaminem nr 85 EKG ONZ lub, jeżeli maksymalna moc znamionowa netto jest osiągana przy kilku prędkościach obrotowych silnika, najwyższą z tych prędkości;

| (9) | „wskaźnik stosunku mocy do masy” (PMR) oznacza wielkość liczbową obliczoną zgodnie ze wzorem określonym w pkt 4.1.2.1.1. załącznika II; |
| --- | --- |

(9)

„wskaźnik stosunku mocy do masy” (PMR) oznacza wielkość liczbową obliczoną zgodnie ze wzorem określonym w pkt 4.1.2.1.1. załącznika II;

| (10) | „punkt odniesienia” oznacza jeden z następujących punktów:






  a) | w przypadku pojazdów kategorii M1 i N1:






  (i) | dla pojazdów z silnikiem z przodu: przedni koniec pojazdu; |
| --- | --- | --- | --- |

(10)

„punkt odniesienia” oznacza jeden z następujących punktów:

a)

w przypadku pojazdów kategorii M1 i N1:

(i)

dla pojazdów z silnikiem z przodu: przedni koniec pojazdu;

| (ii) | dla pojazdów z silnikiem pośrodku: środek pojazdu; |
| --- | --- |

(ii)

dla pojazdów z silnikiem pośrodku: środek pojazdu;

| (iii) | dla pojazdów z silnikiem z tyłu: tylny koniec pojazdu. |
| --- | --- |

(iii)

dla pojazdów z silnikiem z tyłu: tylny koniec pojazdu.

| b) | w przypadku pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3: obrzeże silnika znajdujące się najbliżej przodu pojazdu; |
| --- | --- |

b)

w przypadku pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3: obrzeże silnika znajdujące się najbliżej przodu pojazdu;

| (11) | „przyspieszenie docelowe” oznacza przyspieszenie w stanie częściowego otwarcia przepustnicy w ruchu miejskim uzyskane w badaniach statystycznych; |
| --- | --- |

(11)

„przyspieszenie docelowe” oznacza przyspieszenie w stanie częściowego otwarcia przepustnicy w ruchu miejskim uzyskane w badaniach statystycznych;

| (12) | „przyspieszenie odniesienia” oznacza wymagane przyspieszenie podczas próby przyspieszenia na torze badawczym; |
| --- | --- |

(12)

„przyspieszenie odniesienia” oznacza wymagane przyspieszenie podczas próby przyspieszenia na torze badawczym;

| (13) | „współczynnik ważenia przełożenia skrzyni biegów” (k) oznacza bezwymiarową wielkość liczbową używaną do łączenia wyników badań dwóch przełożeń skrzyni biegów dla próby przyspieszenia i próby stałej prędkości; |
| --- | --- |

(13)

„współczynnik ważenia przełożenia skrzyni biegów” (k) oznacza bezwymiarową wielkość liczbową używaną do łączenia wyników badań dwóch przełożeń skrzyni biegów dla próby przyspieszenia i próby stałej prędkości;

| (14) | „współczynnik cząstkowej mocy” (kP) oznacza bezwymiarową wielkość liczbową używaną do ważonego łączenia wyników próby przyspieszenia i próby stałej prędkości dla pojazdów; |
| --- | --- |

(14)

„współczynnik cząstkowej mocy” (kP) oznacza bezwymiarową wielkość liczbową używaną do ważonego łączenia wyników próby przyspieszenia i próby stałej prędkości dla pojazdów;

| (15) | „wstępne przyspieszenie” oznacza włączenie urządzenia sterującego przyspieszeniem przed AA' w celu osiągnięcia stałego przyspieszenia pomiędzy AA' i BB', co przedstawiono na rysunku 1 w dodatku 1 do załącznika II; |
| --- | --- |

(15)

„wstępne przyspieszenie” oznacza włączenie urządzenia sterującego przyspieszeniem przed AA' w celu osiągnięcia stałego przyspieszenia pomiędzy AA' i BB', co przedstawiono na rysunku 1 w dodatku 1 do załącznika II;

| (16) | „zablokowane przełożenia skrzyni biegów” oznaczają takie sterowanie przekładnią, że bieg przekładni nie może się zmienić podczas badania; |
| --- | --- |

(16)

„zablokowane przełożenia skrzyni biegów” oznaczają takie sterowanie przekładnią, że bieg przekładni nie może się zmienić podczas badania;

| (17) | „rodzaj konstrukcji układu tłumiącego lub części układu tłumiącego” oznacza grupę układów tłumiących lub ich części, których wszystkie poniższe cechy charakterystyczne są identyczne:






  a) | obecność przepływu netto gazów wylotowych przez włóknisty materiał chłonny przy wejściu w kontakt z materiałem; |
| --- | --- | --- |

(17)

„rodzaj konstrukcji układu tłumiącego lub części układu tłumiącego” oznacza grupę układów tłumiących lub ich części, których wszystkie poniższe cechy charakterystyczne są identyczne:

a)

obecność przepływu netto gazów wylotowych przez włóknisty materiał chłonny przy wejściu w kontakt z materiałem;

| b) | rodzaj włókien; |
| --- | --- |

b)

rodzaj włókien;

| c) | w stosownych przypadkach, specyfikacje spoiwa; |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach, specyfikacje spoiwa;

| d) | średnie wymiary włókien; |
| --- | --- |

d)

średnie wymiary włókien;

| e) | minimalna gęstość upakowania materiału luzem w kg/m3; |
| --- | --- |

e)

minimalna gęstość upakowania materiału luzem w kg/m3;

| f) | maksymalna powierzchnia kontaktu między strumieniem gazu a materiałem chłonnym; |
| --- | --- |

f)

maksymalna powierzchnia kontaktu między strumieniem gazu a materiałem chłonnym;

| (18) | „układ tłumiący” oznacza kompletny zestaw części niezbędnych do ograniczenia hałasu wytwarzanego przez silnik oraz jego wydech; |
| --- | --- |

(18)

„układ tłumiący” oznacza kompletny zestaw części niezbędnych do ograniczenia hałasu wytwarzanego przez silnik oraz jego wydech;

| (19) | „układy tłumiące różnych typów” oznaczają układy tłumiące, które różnią się od siebie znacząco w odniesieniu do co najmniej jednego z następujących aspektów:






  a) | nazw handlowych lub znaków towarowych ich części; |
| --- | --- | --- |

(19)

„układy tłumiące różnych typów” oznaczają układy tłumiące, które różnią się od siebie znacząco w odniesieniu do co najmniej jednego z następujących aspektów:

a)

nazw handlowych lub znaków towarowych ich części;

| b) | charakterystyki materiałów tworzących ich części, z wyjątkiem powłoki tych części; |
| --- | --- |

b)

charakterystyki materiałów tworzących ich części, z wyjątkiem powłoki tych części;

| c) | kształtu lub rozmiaru ich części; |
| --- | --- |

c)

kształtu lub rozmiaru ich części;

| d) | zasad eksploatacji co najmniej jednej z ich części; |
| --- | --- |

d)

zasad eksploatacji co najmniej jednej z ich części;

| e) | montażu ich części; |
| --- | --- |

e)

montażu ich części;

| f) | liczby układów tłumienia wydechu lub ich części; |
| --- | --- |

f)

liczby układów tłumienia wydechu lub ich części;

| (20) | „zamienny układ tłumiący lub części tego układu” oznaczają każdy element układu tłumiącego określony w pkt 17 i przeznaczony do zastosowania w pojeździe inny niż element typu, w który wyposażony jest pojazd przedstawiony do homologacji typu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

(20)

„zamienny układ tłumiący lub części tego układu” oznaczają każdy element układu tłumiącego określony w pkt 17 i przeznaczony do zastosowania w pojeździe inny niż element typu, w który wyposażony jest pojazd przedstawiony do homologacji typu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| (21) | „dźwiękowy system ostrzegawczy pojazdu” (AVAS) oznacza systemy przeznaczone dla hybrydowych pojazdów elektrycznych transportu drogowego i elektrycznych pojazdów transportu drogowego, które informują pieszych i niechronionych użytkowników drogi o działaniu pojazdu; |
| --- | --- |

(21)

„dźwiękowy system ostrzegawczy pojazdu” (AVAS) oznacza systemy przeznaczone dla hybrydowych pojazdów elektrycznych transportu drogowego i elektrycznych pojazdów transportu drogowego, które informują pieszych i niechronionych użytkowników drogi o działaniu pojazdu;

| (21a) | „punkt sprzedaży” oznacza miejsce, w którym pojazdy są magazynowane i oferowane konsumentom do sprzedaży; [Popr. 23] |
| --- | --- |

(21a)

„punkt sprzedaży” oznacza miejsce, w którym pojazdy są magazynowane i oferowane konsumentom do sprzedaży; [Popr. 23]

| (21b) | „techniczne materiały promocyjne” oznaczają instrukcje techniczne, broszury, ulotki i katalogi, w formie drukowanej, elektronicznej lub on-line, a także strony internetowe, których celem jest promocja pojazdów wśród ogółu społeczeństwa. [Popr. 24] |
| --- | --- |

(21b)

„techniczne materiały promocyjne” oznaczają instrukcje techniczne, broszury, ulotki i katalogi, w formie drukowanej, elektronicznej lub on-line, a także strony internetowe, których celem jest promocja pojazdów wśród ogółu społeczeństwa. [Popr. 24]

Artykuł 4

Ogólne obowiązki państw członkowskich

1.   Państwa członkowskie nie mogą, z powodów dotyczących dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego, odmówić udzielenia homologacji typu UE lub krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu pojazdu silnikowego lub typu układu wydechowego lub części takiego układu uważanej za oddzielny zespół techniczny, jeżeli spełnione są następujące warunki:

| a) | pojazd spełnia wymogi określone w załączniku I; |
| --- | --- |

a)

pojazd spełnia wymogi określone w załączniku I;

| b) | układ wydechowy lub każda jego część traktowana jako oddzielny zespół techniczny w rozumieniu art. 3 pkt 25 dyrektywy 2007/46/WE spełnia wymogi określone w załączniku X do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

b)

układ wydechowy lub każda jego część traktowana jako oddzielny zespół techniczny w rozumieniu art. 3 pkt 25 dyrektywy 2007/46/WE spełnia wymogi określone w załączniku X do niniejszego rozporządzenia.

2.   Państwa członkowskie nie mogą, z powodów dotyczących dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego, odmówić lub zabronić sprzedaży, rejestracji, dopuszczenia do ruchu oraz użytkowania żadnego pojazdu, którego poziom hałasu i układ wydechowy spełniają wymogi określone w załączniku I.

3.   Państwa członkowskie nie mogą, z powodów dotyczących dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego, zabronić wprowadzenia do obrotu układu wydechowego lub żadnej jego części traktowanej jako oddzielny zespół techniczny w rozumieniu art. 3 pkt 25 dyrektywy 2007/46/WE, jeżeli są one zgodne z typem, w odniesieniu do którego udzielono homologacji typu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3a.
     
  Podczas przeprowadzania kontroli technicznych pojazdów państwa członkowskie dokonują pomiaru poziomu hałasu na podstawie danych zawartych w homologacji typu UE dla każdego typu pojazdu. [Popr. 25]

Artykuł 4a

Monitorowanie

Państwa członkowskie, zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do wprowadzania produktów do obrotu

   (22)

  , gwarantują skuteczne monitorowanie ich rynków. Przeprowadzają one odpowiednie kontrole właściwości produktów w wymaganym zakresie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 19 ust. 1 tego rozporządzenia. [Popr. 26]

Artykuł 5

Ogólne obowiązki producentów

1.   Producenci dopilnowują, aby pojazd, jego silnik oraz jego układ redukcji hałasu były zaprojektowane, skonstruowane i zmontowane w sposób zapewniający zgodność pojazdu z przepisami niniejszego rozporządzenia podczas normalnego użytkowania, pomimo wibracji, jakim pojazd ten z założenia podlega.

2.   Producenci dopilnowują, aby układ redukcji hałasu był zaprojektowany, skonstruowany i zmontowany w sposób zapewniający odpowiedni stopień odporności na zjawiska korozyjne, na które jest on narażony, biorąc pod uwagę warunki użytkowania pojazdu
  oraz różniące się od siebie w zależności od regionu warunki klimatyczne
  . [Popr. 27]

3.   Producent odpowiada przed organem udzielającym homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji i za zapewnienie zgodności produkcji, niezależnie od tego, czy bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach budowy pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego.

Artykuł 6

Wartości graniczne

Warunki testowe ustanowione w załączniku II uwzględniają typowe warunki jazdy na drodze oraz wymogi testowe dotyczące innych istotnych części pojazdu, które zostały już objęte rozporządzeniem (WE) nr 661/2009.
  Poziom hałasu mierzony zgodnie z przepisami załącznika II
  i podany w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej
  nie przekracza wartości granicznych określonych w załączniku III. [Popr. 28]

Artykuł 7

Klauzula rewizji

W terminie trzech lat od daty

  Po dacie
  , o której mowa w kolumnie trzeciej dotyczącej etapu 1 w tabeli zawartej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, Komisja przeprowadza szczegółowe badanie, aby upewnić się, czy graniczne

  zakończy przegląd granicznych
  wartości hałasu są właściwe

  zawartych w załączniku III
  .
  Przegląd ten obejmuje ocenę skutków, która obejmuje ogólną ocenę skutków dla przemysłu samochodowego, a w szczególności jego sektorów zależnych, z uwzględnieniem wpływu innych przepisów – takich jak te w dziedzinie redukcji emisji CO2 i bezpieczeństwa – na poziom hałasu pojazdów silnikowych. Na podstawie takiego przeglądu i jego oceny skutków
  . W oparciu o wnioski z badania Komisja może w stosownych przypadkach przedstawić wnioski

  razie potrzeby złoży wniosek
  w sprawie zmiany niniejszego rozporządzenia
  w sposób, który jest możliwie najbardziej neutralny z punktu widzenia konkurencji
  .
  Wartości graniczne określone w kolumnie czwartej dotyczącej etapu 2 w tabeli zawartej w załączniku III wchodzą w życie w terminie sześciu lat po potwierdzeniu oceny skutków i zakończeniu procesu przeglądu przez Komisję
  . [Popr. 29]

Wnioski w sprawie zmiany niniejszego rozporządzania przedstawione zgodnie z akapitem pierwszym uwzględniają nowe normy ustanowione przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną, w szczególności normę ISO 10844:2011. [Popr. 30]

Artykuł 8

Dodatkowe przepisy dotyczące emisji dźwięku

1.   Ustępy 2–6 oraz akapit drugi niniejszego ustępu stosuje się do pojazdów kategorii M1 i N1 wyposażonych w silnik spalinowy wewnętrznego spalania.

Pojazdy automatycznie spełniają wymogi określone w załączniku X, jeżeli producent pojazdu przedstawi organowi udzielającemu homologacji typu dokumenty techniczne wskazujące różnicę między maksymalną a minimalną prędkością obrotową silnika pojazdów w BB' 1 ≤ 0,15 × S w każdych warunkach badania w zakresie pomiaru przewidzianym w dodatkowych przepisach dotyczących emisji dźwięku, określonym w pkt 3.3. załącznika VIII w odniesieniu do warunków przedstawionych w załączniku II.

Pojazdy kategorii N1 są wyłączone z dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku, jeżeli spełniony został jeden z następujących warunków:

| a) | pojemność silnika ≤ 660 cm sześciennych i wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) obliczony przez przyjęcie maksymalnej dozwolonej masy pojazdu ≤ 35; |
| --- | --- |

a)

pojemność silnika ≤ 660 cm sześciennych i wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) obliczony przez przyjęcie maksymalnej dozwolonej masy pojazdu ≤ 35;

| b) | obciążenie ≥ 850 kg i wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) obliczony przez przyjęcie maksymalnej dozwolonej masy pojazdu ≤ 40.

  [Popr. 31] |
| --- | --- |

b)

obciążenie ≥ 850 kg i wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) obliczony przez przyjęcie maksymalnej dozwolonej masy pojazdu ≤ 40.

  [Popr. 31]

Uznaje się, że pojazdy spełniają wymogi określone w załączniku X, jeżeli producent pojazdu przedstawi organowi udzielającemu homologacji typu dokumenty techniczne wskazujące, że różnica między maksymalną a minimalną prędkością obrotową silnika pojazdów w BB’ (23) w każdych warunkach badania w zakresie pomiaru przewidzianym w dodatkowych przepisach dotyczących emisji dźwięku określonym w pkt 3.3 załącznika VIII w odniesieniu do warunków przedstawionych w załączniku II nie przekracza 0,15 x S.

Pojazdy kategorii N1 są wyłączone z dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku, jeżeli spełniony został jeden z następujących warunków:

| a) | pojemność silnika nie przekracza 660 cm sześciennych, a wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) obliczony z użyciem maksymalnej dopuszczalnej masy pojazdu nie przekracza 35; |
| --- | --- |

a)

pojemność silnika nie przekracza 660 cm sześciennych, a wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) obliczony z użyciem maksymalnej dopuszczalnej masy pojazdu nie przekracza 35;

| b) | obciążenie wynosi co najmniej 850 kg, a wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) obliczony z użyciem maksymalnej dopuszczalnej masy pojazdu nie przekracza 40.

  [Popr. 32] |
| --- | --- |

b)

obciążenie wynosi co najmniej 850 kg, a wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) obliczony z użyciem maksymalnej dopuszczalnej masy pojazdu nie przekracza 40.

  [Popr. 32]

2.   Poziom emisji dźwięku pojazdu w typowych warunkach jazdy na drodze, różniących się od tych, w których przeprowadzono badanie homologacji typu określone w załączniku II, nie odbiega w nieuzasadniony sposób od wyniku badania. [Popr. 33]

3.   Producent pojazdu nie zmienia, nie dostosowuje ani nie wprowadza w sposób zamierzony żadnych urządzeń ani procesów mechanicznych, elektrycznych, cieplnych lub innego rodzaju wyłącznie do celów spełnienia wymogów w zakresie emisji hałasu na mocy niniejszego rozporządzenia, jeżeli takich zmian nie dokonuje się w przypadku normalnego użytkowania na drodze w warunkach mających zastosowanie do dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku.
  Te środki są zwykle zwane „cycle beating” (sytuacją, w której poziomy emisji w rzeczywistości są wyższe niż w cyklach testowych). [Popr. 34]

4.   Pojazd spełnia wymogi określone w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia.

5.   We wniosku o udzielenie homologacji typu producent składa oświadczenie,
  w stosownych przypadkach uzupełnione pomiarami,
  sporządzone zgodnie z wzorem określonym w dodatku 1 do załącznika VIII, że typ pojazdu, który ma być homologowany, spełnia wymogi określone w art. 8 ust. 1 i 2
  . [Popr. 35]

Artykuł 8a

Informacje dla konsumentów

Producenci i dystrybutorzy pojazdów dbają o to, aby w przypadku każdego pojazdu poziom hałasu mierzony w decybelach (dB(A)), zgodnie ze zharmonizowanymi metodami badania do celów homologacji typu, był podawany w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży i w technicznych materiałach promocyjnych.

Po kompleksowej ocenie skutków Komisja – w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia – przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w sprawie informacji dla konsumentów zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Taki wniosek może zostać włączony do dyrektywy 1999/94/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. odnoszącej się do dostępności dla konsumentów informacji o zużyciu paliwa i emisji CO2 w odniesieniu do obrotu nowymi samochodami osobowymi

   (24)
  . [Popr. 36]

Artykuł 8b

Klasyfikacja i jakość nawierzchni dróg

Zgodnie z terminami przeglądu określonymi w dyrektywie 2002/49/WE Komisja ocenia możliwość wprowadzenia systemu klasyfikacji dróg określającego typowy dźwięk wywołany toczeniem się opon na każdej drodze w Unii Europejskiej oraz w stosownych przypadkach przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą.

Komisja rozważa włączenie do swego wniosku wymogu podawania przez państwa członkowskie informacji dotyczących jakości nawierzchni dróg do strategicznych map hałasu przewidzianych w dyrektywie 2002/49/WE. [Popr. 37]

Artykuł 9

Dźwiękowy system ostrzegawczy pojazdu (AVAS)

Jeżeli producenci

  Producenci

  podejmują decyzję o zamontowaniu

  montują
  w pojazdach systemu

  system
  AVAS, wymagane jest spełnienie wymogów określonych

  . Dźwięk wytwarzany przez system AVAS jest dźwiękiem ciągłym
  ,
  stanowiącym informację dla pieszych i niechronionych użytkowników drogi o tym, że prowadzony jest pojazd. Poziom hałasu jasno wskazuje na zachowanie pojazdu i może przypominać dźwiękowo podobny pojazd tej samej kategorii wyposażony
  w 
  silnik spalinowy wewnętrznego spalania i działający w takich samych warunkach, ponadto spełnione są wymogi określone w
  załączniku X

  IX
  .

W ciągu roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja ocenia konieczność dokonania jego przeglądu, biorąc pod uwagę między innymi to, czy aktywne systemy bezpieczeństwa mogą lepiej służyć celowi poprawy bezpieczeństwa szczególnie zagrożonych uczestników ruchu drogowego na obszarach miejskich, w uzupełnieniu akustycznych systemów alarmowych pojazdu lub w porównaniu z nimi, oraz w razie potrzeby i zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek zawierający postanowienia dotyczące maksymalnego poziomu hałasu systemu AVAS zamontowanego w pojazdach. [Popr. 66]

Artykuł 10

Zmiana załączników

1.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych
  zgodnie z art. 11
  w celu zmiany załączników I–XI

  I, II i IV–XII, aby dostosować wymogi techniczne określone w niniejszym rozporządzeniu do postępu technicznego i naukowego
  . [Popr. 39]

2.   Jeżeli wartości graniczne dotyczące metody badania są ustanowione w regulaminie nr 51 EKG ONZ, Komisja rozważa zastąpienie

  ocenia możliwość zastąpienia
  wymogów technicznych określonych w załączniku III bezpośrednim odesłaniem do odpowiednich wymogów zawartych w regulaminach nr 51 i 59 EKG ONZ
  oraz, pod warunkiem, że nie będą one prowadzić do osłabienia standardów Unii dotyczących środowiska i zdrowia, oraz z należytym uwzględnieniem opinii Parlamentu Europejskiego i Rady, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek mający na celu zmianę załącznika III zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą
  . [Popr. 40].

Artykuł 11

Wykonywanie przekazania

1.   Uprawnienia

  Powierzenie Komisji uprawnień
  do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają

  podlega
  warunkom określonym w niniejszym artykule. [Popr. 41]

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 10 ust. 1, powierza się Komisji na czas nieokreślony

  okres pięciu lat
  od dnia przyjęcia

  wejścia w życie
  niniejszego rozporządzenia.
  Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed zakończeniem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień jest w sposób dorozumiany odnawiane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się temu odnowieniu nie później niż trzy miesiące przed upływem każdego okresu. [Popr. 42]

3.   Przekazanie uprawnień przewidziane w art. 10 ust. 1 może zostać w dowolnym momencie
  odwołane w każdym momencie przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie
  określonych w niej
  uprawnień określonych w tej decyzji. Staje.

  Decyzja o odwołaniu staje
  się ona skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych

  jakichkolwiek
  już obowiązujących
  aktów delegowanych
  . [Popr. 43]

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

5.   Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 10 ust. 1 wchodzi w życie wyłącznie w przypadku braku sprzeciwu Parlamentu Europejskiego lub Rady, w terminie dwóch miesięcy od daty zawiadomienia o akcie skierowanego do Parlamentu Europejskiego i Rady lub też jeśli przed upływem tego terminu Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu. Termin ten jest przedłużany o miesiąc

  dwa miesiące
  z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. [Popr. 44]

Artykuł 12

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.   Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy licząc od daty zawiadomienia. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o miesiąc.

2.   Jeśli po upływie tego terminu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję Europejską, że podjęły decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu, akt delegowany wchodzi w życie z dniem przewidzianym w jego przepisach.

3.   Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.
  [Popr. 45]

Artykuł 13

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte na mocy art. 10 ust. 1 wchodzą w życie bezzwłocznie i mają zastosowanie, o ile nie został wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. W zawiadomieniu o akcie skierowanym do Parlamentu Europejskiego i Rady podane zostają powody, dla których skorzystano z trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla dany akt bezzwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o decyzji o sprzeciwie zgłoszonym przez Parlament Europejski lub Radę.
  [Popr. 46]

Artykuł 14

Przepisy przejściowe

1.   Niniejsze rozporządzenie nie unieważnia żadnej homologacji typu UE udzielonej pojazdom lub układom, częściom lub oddzielnym zespołom technicznym przed terminem określonym w art. 16.

2.   Organy udzielające homologacji nadal udzielają rozszerzenia homologacji tym pojazdom, układom, częściom lub oddzielnym zespołom technicznym zgodnie z warunkami określonymi w dyrektywie 70/157/EWG.

3.   Do dnia ... (*) pojazdy z seryjnym hybrydowym zespołem napędowym, które mają dodatkowy silnik spalinowy bez mechanicznego urządzenia sprzęgającego do układu napędowego, są wyłączone z wymogów art. 8.

Artykuł 15

Uchylenie

1.   Dyrektywa 70/157/EWG traci moc.

2.   Odesłania do uchylonej dyrektywy uważa się za odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytuje zgodnie z tabelą korelacji w załączniku XII.

Artykuł 16

Wejście w życie

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia ... (**).

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 191 z 29.6.2012, s. 76.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r.

2

(3)  

  Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 1.

3

Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 1.

(4)  

  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

4

Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

(5)  

  Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1.

5

Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1.

(6)  

  Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1.

6

Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1.

(7)  

  Dz.U. L 189 z 18.7.2002, s. 12.

7

Dz.U. L 189 z 18.7.2002, s. 12.

(8)  Dz.U. L 42 z 23.2.1970, s. 16.

8

(9)  Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1.

9

(10)  Dz.U. L 137 z 30.5.2007, s. 68.

10

(11)  COM(1996)0540 wersja ostateczna.

11

(12)  ISO 362-1, Pomiar hałasu wytwarzanego przez przyspieszające pojazdy drogowe – Metoda techniczna – Część 1: kategorie M i N, ISO, Genewa, Szwajcaria, 2007.

12

(13)  Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1.

13

(14)  Knol, A.B., Staatsen, B.A.M., Trends in the environmental burden of disease in the Netherlands 1980 – 2020, RIVM report 500029001, Bilthoven, Niderlandy, 2005; http://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/500029001.html

14

(15)  Badanie WHO-JRC na temat obciążenia chorobami z powodu hałasu w środowisku i danych ilościowych dotyczących spadku liczby lat zdrowego życia w Europie; http://www.euro.who.int/en/what-we-do/health-topics/environment-and-health/noise/publications/2011/burden-of-disease-from-environmental-noise.-quantification-of-healthy-life-years-lost-in-europe

15

(16)  Valuation of Noise – Position Paper of the Working Group on Health and Socio-Economic Aspects, Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Środowiska, Bruksela, 4 grudnia 2003 r.; www.ec.europa.eu/environment/noise/pdf/valuatio_final_12_2003.pdf

16

(17)  

  Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 46.

17

Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 46.

(18)  
  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0584.

18

Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0584.

(19)  CARS 21: A Competitive Automotive Regulatory System for the 21st Century, 2006: http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/automotive/files/pagesbackground/competitiveness/cars21finalreport_en.pdf

19

st

(20)  Dz.U. L 326 z 24.11.2006, s. 43.

20

(21)  Dz.U. L 326 z 24.11.2006, s. 55.

21

(22)  

  Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30.

22

Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30.

(23)  Jak określono na rysunku 1 w dodatku 1 do załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

23

(24)  

  Dz.U. L 12 z 18.1.2000, s. 16.

24

Dz.U. L 12 z 18.1.2000, s. 16.

(*)  Pięć lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

*

(**)  Dwa lata od dnia przyjęcia niniejszego rozporządzenia.

**

ZAŁĄCZNIK I

Homologacja typu UE w odniesieniu do poziomu hałasu danego typu pojazdu

| 1. | WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ TYPU UE POJAZDU |
| --- | --- |
| 1.1. | Wniosek o udzielenie homologacji typu UE zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy 2007/46/WE dla danego typu pojazdu w odniesieniu do jego poziomu hałasu składa producent pojazdu. |
| 1.2. | Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w dodatku 1. |
| 1.3. | Egzemplarz typu pojazdu, w odniesieniu do którego wystąpiono o udzielenie homologacji, musi być przekazany przez producenta pojazdu służbie technicznej odpowiedzialnej za badania. |
| 1.4. | Na żądanie upoważnionej placówki technicznej należy także przedstawić próbkę układu wydechowego oraz silnik o co najmniej takiej samej pojemności skokowej cylindra i maksymalnej mocy znamionowej, jak silnik zamontowany w pojeździe, w odniesieniu do którego wystąpiono o homologację typu. |
| 2. | OZNAKOWANIA |
| 2.1. | Na częściach układów wydechowego i dolotowego, z wyłączeniem osprzętu mocującego i rur, należy umieścić: |
| 2.1.1. | znak towarowy lub nazwę handlową producenta układów i ich części; |
| 2.1.2. | opis działalności producenta. |
| 2.2. | Powyższe oznakowania muszą być wyraźnie widoczne i czytelne, nawet po zamontowaniu układu w pojeździe. |
| 3. | UDZIELANIE HOMOLOGACJI TYPU UE POJAZDU |
| 3.1. | Jeżeli spełnione są odpowiednie wymogi, udziela się homologacji typu UE na mocy art. 9 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, na mocy art. 10 ust. 4 dyrektywy 2007/46/WE. |
| 3.2. | Wzór świadectwa homologacji typu UE przedstawiono w dodatku 2. |
| 3.3. | Numer homologacji, zgodnie z załącznikiem VII do dyrektywy 2007/46/WE, przydziela się każdemu homologowanemu typowi pojazdu. To samo Państwo Członkowskie nie przydziela tego samego numeru innemu typowi pojazdu. |
| 4. | ZMIANY W HOMOLOGACJACH TYPU |
| | W przypadku zmiany typu, który homologowano na mocy niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy art. 13, 14, 15, 16 i art. 17 ust. 4 dyrektywy 2007/46/WE. |
| 5. | USTALENIA W ZAKRESIE ZGODNOŚCI PRODUKCJI |
| 5.1. | Środki mające na celu zapewnienie zgodności produkcji podejmuje się zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 12 dyrektywy 2007/46/WE. |
| 5.2. | Przepisy szczególne: |
| 5.2.1. | Badania określone w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia odpowiadają tym, o których mowa w pkt 2.3.5 załącznika X do dyrektywy 2007/46/WE. |
| 5.2.2. | Inspekcje, o których mowa w pkt 3 załącznika X do dyrektywy 2007/46/WE, przeprowadza się zasadniczo co dwa lata. |
| 5.2.2.a. | Wartości graniczne określone w tabeli w załączniku III stosuje się przy uwzględnieniu w trakcie pomiaru rozsądnego marginesu tolerancji. [Popr. 47] |

1.

WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ TYPU UE POJAZDU

1.1.

Wniosek o udzielenie homologacji typu UE zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy 2007/46/WE dla danego typu pojazdu w odniesieniu do jego poziomu hałasu składa producent pojazdu.

1.2.

Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w dodatku 1.

1.3.

Egzemplarz typu pojazdu, w odniesieniu do którego wystąpiono o udzielenie homologacji, musi być przekazany przez producenta pojazdu służbie technicznej odpowiedzialnej za badania.

1.4.

Na żądanie upoważnionej placówki technicznej należy także przedstawić próbkę układu wydechowego oraz silnik o co najmniej takiej samej pojemności skokowej cylindra i maksymalnej mocy znamionowej, jak silnik zamontowany w pojeździe, w odniesieniu do którego wystąpiono o homologację typu.

2.

OZNAKOWANIA

2.1.

Na częściach układów wydechowego i dolotowego, z wyłączeniem osprzętu mocującego i rur, należy umieścić:

2.1.1.

znak towarowy lub nazwę handlową producenta układów i ich części;

2.1.2.

opis działalności producenta.

2.2.

Powyższe oznakowania muszą być wyraźnie widoczne i czytelne, nawet po zamontowaniu układu w pojeździe.

3.

UDZIELANIE HOMOLOGACJI TYPU UE POJAZDU

3.1.

Jeżeli spełnione są odpowiednie wymogi, udziela się homologacji typu UE na mocy art. 9 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, na mocy art. 10 ust. 4 dyrektywy 2007/46/WE.

3.2.

Wzór świadectwa homologacji typu UE przedstawiono w dodatku 2.

3.3.

Numer homologacji, zgodnie z załącznikiem VII do dyrektywy 2007/46/WE, przydziela się każdemu homologowanemu typowi pojazdu. To samo Państwo Członkowskie nie przydziela tego samego numeru innemu typowi pojazdu.

4.

ZMIANY W HOMOLOGACJACH TYPU

W przypadku zmiany typu, który homologowano na mocy niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy art. 13, 14, 15, 16 i art. 17 ust. 4 dyrektywy 2007/46/WE.

5.

USTALENIA W ZAKRESIE ZGODNOŚCI PRODUKCJI

5.1.

Środki mające na celu zapewnienie zgodności produkcji podejmuje się zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 12 dyrektywy 2007/46/WE.

5.2.

Przepisy szczególne:

5.2.1.

Badania określone w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia odpowiadają tym, o których mowa w pkt 2.3.5 załącznika X do dyrektywy 2007/46/WE.

5.2.2.

Inspekcje, o których mowa w pkt 3 załącznika X do dyrektywy 2007/46/WE, przeprowadza się zasadniczo co dwa lata.

5.2.2.a.

Wartości graniczne określone w tabeli w załączniku III stosuje się przy uwzględnieniu w trakcie pomiaru rozsądnego marginesu tolerancji. [Popr. 47]

Dodatek 1

Dokument informacyjny nr ... na mocy załącznika I do dyrektywy 2007/46/WE
   (1)
  odnoszącej się do homologacji typu UE pojazdu w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego

W stosownych przypadkach należy dostarczyć w trzech egzemplarzach, wraz ze spisem treści, poniższe informacje. Wszystkie rysunki w odpowiedniej skali i o odpowiednim stopniu szczegółowości należy dostarczać w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Zdjęcia, jeżeli zostały załączone, muszą być dostatecznie szczegółowe.

Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje na temat działania tego sterowania.

0.   Informacje ogólne

| 0.1. | Marka (nazwa handlowa producenta): |
| --- | --- |

0.1.

Marka (nazwa handlowa producenta):

| 0.2. | Typ i ogólne opisy handlowe: |
| --- | --- |

0.2.

Typ i ogólne opisy handlowe:

| 0.3. | Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono na pojeździe (b): |
| --- | --- |

0.3.

Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono na pojeździe (b):

| 0.3.1. | Umiejscowienie tego oznakowania: |
| --- | --- |

0.3.1.

Umiejscowienie tego oznakowania:

| 0.4. | Kategoria pojazdu (c): |
| --- | --- |

0.4.

Kategoria pojazdu (c):

| 0.5. | Nazwa i adres producenta: |
| --- | --- |

0.5.

Nazwa i adres producenta:

| 0.8. | Adresy zakładów montujących: |
| --- | --- |

0.8.

Adresy zakładów montujących:

1.   Ogólne cechy konstrukcyjne pojazdu

| 1.1. | Fotografie lub rysunki egzemplarza typu pojazdu: |
| --- | --- |

1.1.

Fotografie lub rysunki egzemplarza typu pojazdu:

| 1.3.3. | Osie napędzane (liczba, położenie, współpraca): |
| --- | --- |

1.3.3.

Osie napędzane (liczba, położenie, współpraca):

| 1.6. | Położenie i układ silnika: |
| --- | --- |

1.6.

Położenie i układ silnika:

2.   Masy i wymiary (e) (w kg i mm) (w stosownych przypadkach odnieść się do rysunku)

| 2.4. | Zakres wymiarów pojazdu (ogólnie) |
| --- | --- |

2.4.

Zakres wymiarów pojazdu (ogólnie)

| 2.4.1. | Dla podwozia bez nadwozia |
| --- | --- |

2.4.1.

Dla podwozia bez nadwozia

| 2.4.1.1. | Długość (j): |
| --- | --- |

2.4.1.1.

Długość (j):

| 2.4.1.2. | Szerokość (k): |
| --- | --- |

2.4.1.2.

Szerokość (k):

| 2.4.2. | Dla podwozia z nadwoziem |
| --- | --- |

2.4.2.

Dla podwozia z nadwoziem

| 2.4.2.1. | Długość (j): |
| --- | --- |

2.4.2.1.

Długość (j):

| 2.4.2.2. | Szerokość (k): |
| --- | --- |

2.4.2.2.

Szerokość (k):

| 2.6. | Masa pojazdu wraz z nadwoziem, w stanie gotowym do jazdy, lub masa podwozia z kabiną, jeżeli producent nie zainstalował nadwozia (z wyposażeniem standardowym obejmującym płyn chłodzący silnik, oleje, paliwo, narzędzia i koło zapasowe oraz z kierowcą) (o) (maksymalna i minimalna): |
| --- | --- |

2.6.

Masa pojazdu wraz z nadwoziem, w stanie gotowym do jazdy, lub masa podwozia z kabiną, jeżeli producent nie zainstalował nadwozia (z wyposażeniem standardowym obejmującym płyn chłodzący silnik, oleje, paliwo, narzędzia i koło zapasowe oraz z kierowcą) (o) (maksymalna i minimalna):

3.   Silnik (q)

| 3.1. | Producent: |
| --- | --- |

3.1.

Producent:

| 3.1.1. | Kod fabryczny silnika: (oznaczony na silniku lub identyfikowalny w inny sposób) |
| --- | --- |

3.1.1.

Kod fabryczny silnika: (oznaczony na silniku lub identyfikowalny w inny sposób)

| 3.2. | Silnik spalinowy wewnętrznego spalania |
| --- | --- |

3.2.

Silnik spalinowy wewnętrznego spalania

| 3.2.1.1. | Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, silnik czterosuwowy/dwusuwowy (2) |
| --- | --- |

3.2.1.1.

Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, silnik czterosuwowy/dwusuwowy (2)

| 3.2.1.2. | Liczba i układ cylindrów: |
| --- | --- |

3.2.1.2.

Liczba i układ cylindrów:

| 3.2.1.2.3. | Kolejność zapłonu: |
| --- | --- |

3.2.1.2.3.

Kolejność zapłonu:

| 3.2.1.3. | Pojemność silnika (s): cm3 |
| --- | --- |

3.2.1.3.

Pojemność silnika (s): cm3

| 3.2.1.8. | Maksymalna moc netto (t): kW przy min–1 (wartość podana przez producenta) |
| --- | --- |

3.2.1.8.

Maksymalna moc netto (t): kW przy min–1 (wartość podana przez producenta)

| 3.2.4. | Rodzaj zasilania paliwem |
| --- | --- |

3.2.4.

Rodzaj zasilania paliwem

| 3.2.4.1. | Gaźnikowe: tak/nie (3) |
| --- | --- |

3.2.4.1.

Gaźnikowe: tak/nie (3)

| 3.2.4.1.2. | Typ lub typy: |
| --- | --- |

3.2.4.1.2.

Typ lub typy:

| 3.2.4.1.3. | Liczba zainstalowanych gaźników: |
| --- | --- |

3.2.4.1.3.

Liczba zainstalowanych gaźników:

| 3.2.4.2. | Wtrysk paliwa (jedynie zapłon samoczynny): tak/nie (4) |
| --- | --- |

3.2.4.2.

Wtrysk paliwa (jedynie zapłon samoczynny): tak/nie (4)

| 3.2.4.2.2. | Zasada działania: wtrysk bezpośredni/komora wstępna/komora wirowa (5) |
| --- | --- |

3.2.4.2.2.

Zasada działania: wtrysk bezpośredni/komora wstępna/komora wirowa (5)

| 3.2.4.2.4. | Regulator obrotów |
| --- | --- |

3.2.4.2.4.

Regulator obrotów

| 3.2.4.2.4.1. | Typ: |
| --- | --- |

3.2.4.2.4.1.

Typ:

| 3.2.4.2.4.2.1. | Punkt odcięcia pod obciążeniem: min-1 |
| --- | --- |

3.2.4.2.4.2.1.

Punkt odcięcia pod obciążeniem: min-1

| 3.2.4.3. | Wtrysk paliwa (jedynie zapłon iskrowy): tak/nie (6) |
| --- | --- |

3.2.4.3.

Wtrysk paliwa (jedynie zapłon iskrowy): tak/nie (6)

| 3.2.4.3.1. | Zasada działania: kolektor dolotowy (jedno-/wielopunktowy (7))/wtrysk bezpośredni/inne (wyszczególnić) (8) |
| --- | --- |

3.2.4.3.1.

Zasada działania: kolektor dolotowy (jedno-/wielopunktowy (7))/wtrysk bezpośredni/inne (wyszczególnić) (8)

| 3.2.8. | Układ dolotowy |
| --- | --- |

3.2.8.

Układ dolotowy

| 3.2.8.4.2. | Rysunki filtra powietrza; lub |
| --- | --- |

3.2.8.4.2.

Rysunki filtra powietrza; lub

| 3.2.8.4.2.1. | Marka lub marki: |
| --- | --- |

3.2.8.4.2.1.

Marka lub marki:

| 3.2.8.4.2.2. | Typ lub typy: |
| --- | --- |

3.2.8.4.2.2.

Typ lub typy:

| 3.2.8.4.3. | Rysunki tłumika ssania; lub |
| --- | --- |

3.2.8.4.3.

Rysunki tłumika ssania; lub

| 3.2.8.4.3.1. | Marka lub marki: |
| --- | --- |

3.2.8.4.3.1.

Marka lub marki:

| 3.2.8.4.3.2. | Typ lub typy: |
| --- | --- |

3.2.8.4.3.2.

Typ lub typy:

| 3.2.9. | Układ wydechowy |
| --- | --- |

3.2.9.

Układ wydechowy

| 3.2.9.2. | Opis lub rysunek układu wydechowego: |
| --- | --- |

3.2.9.2.

Opis lub rysunek układu wydechowego:

| 3.2.9.4. | Tłumik lub tłumiki wydechu:
  W odniesieniu do tłumika przedniego, środkowego i tylnego: budowa, typ, oznakowanie; w stosownych przypadkach, w odniesieniu do hałasu zewnętrznego: środki ograniczenia emisji hałasu znajdujące się w komorze silnika oraz w silniku: |
| --- | --- |

3.2.9.4.

Tłumik lub tłumiki wydechu:

W odniesieniu do tłumika przedniego, środkowego i tylnego: budowa, typ, oznakowanie; w stosownych przypadkach, w odniesieniu do hałasu zewnętrznego: środki ograniczenia emisji hałasu znajdujące się w komorze silnika oraz w silniku:

| 3.2.9.5. | Umiejscowienie wylotu układu wydechowego: |
| --- | --- |

3.2.9.5.

Umiejscowienie wylotu układu wydechowego:

| 3.2.9.6. | Tłumik wydechu zawierający materiały włókniste: |
| --- | --- |

3.2.9.6.

Tłumik wydechu zawierający materiały włókniste:

| 3.2.12.2.1. | Reaktor katalityczny: tak/nie (9) |
| --- | --- |

3.2.12.2.1.

Reaktor katalityczny: tak/nie (9)

| 3.2.12.2.1.1. | Liczba reaktorów katalitycznych i ich elementów: |
| --- | --- |

3.2.12.2.1.1.

Liczba reaktorów katalitycznych i ich elementów:

| 3.3. | Silnik elektryczny |
| --- | --- |

3.3.

Silnik elektryczny

| 3.3.1. | Typ (uzwojenie, wzbudzanie): |
| --- | --- |

3.3.1.

Typ (uzwojenie, wzbudzanie):

| 3.3.1.1. | Maksymalna moc godzinowa: kW |
| --- | --- |

3.3.1.1.

Maksymalna moc godzinowa: kW

| 3.3.1.2. | Napięcie robocze: V |
| --- | --- |

3.3.1.2.

Napięcie robocze: V

| 3.4. | Inne silniki lub silniki elektryczne, lub ich połączenia (dane szczegółowe dotyczące części takich silników lub silników elektrycznych): |
| --- | --- |

3.4.

Inne silniki lub silniki elektryczne, lub ich połączenia (dane szczegółowe dotyczące części takich silników lub silników elektrycznych):

4.   Układ przeniesienia napędu (v)

| 4.2. | Typ (mechaniczny, hydrauliczny, elektryczny itp.): |
| --- | --- |

4.2.

Typ (mechaniczny, hydrauliczny, elektryczny itp.):

| 4.6. | Przełożenia








  Bieg | Przełożenia w skrzyni biegów
  (stosunek obrotów silnika do obrotów wałka wyjściowego skrzyni biegów) | Przełożenie(-a) przekładni głównej
  (stosunek obrotów wałka wyjściowego skrzyni biegów do obrotów kół napędzanych) | Przełożenia całkowite |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Maksimum dla przekładni CVT (10)

  1
  2
  3
  ...
  Minimum dla przekładni CVT (10)

  Bieg wsteczny | | | |

4.6.

Przełożenia

Bieg

Przełożenia w skrzyni biegów

(stosunek obrotów silnika do obrotów wałka wyjściowego skrzyni biegów)

Przełożenie(-a) przekładni głównej

(stosunek obrotów wałka wyjściowego skrzyni biegów do obrotów kół napędzanych)

Przełożenia całkowite

Maksimum dla przekładni CVT (10)

1

2

3

...

Minimum dla przekładni CVT (10)

Bieg wsteczny

| 4.7. | Maksymalna prędkość pojazdu (i bieg, na którym jest osiągana) (w km/h) (w): |
| --- | --- |

4.7.

Maksymalna prędkość pojazdu (i bieg, na którym jest osiągana) (w km/h) (w):

6.   Zawieszenie

| 6.6. | Opony i koła |
| --- | --- |

6.6.

Opony i koła

| 6.6.2. | Górna i dolna granica promienia tocznego |
| --- | --- |

6.6.2.

Górna i dolna granica promienia tocznego

| 6.6.2.1. | Oś 1: |
| --- | --- |

6.6.2.1.

Oś 1:

| 6.6.2.2. | Oś 2: |
| --- | --- |

6.6.2.2.

Oś 2:

| 6.6.2.3. | Oś 3: |
| --- | --- |

6.6.2.3.

Oś 3:

| 6.6.2.4. | Oś 4: |
| --- | --- |

6.6.2.4.

Oś 4:

itd.

9.   Nadwozie (nie dotyczy pojazdów kategorii M1)

| 9.1. | Typ nadwozia: |
| --- | --- |

9.1.

Typ nadwozia:

| 9.2. | Zastosowane materiały i metody wykonania |
| --- | --- |

9.2.

Zastosowane materiały i metody wykonania

12.   Różne

| 12.5. | Szczegóły dotyczące każdego urządzenia niezwiązanego z silnikiem, mającego ograniczać hałas (jeżeli nie są ujęte w innych pozycjach): |
| --- | --- |

12.5.

Szczegóły dotyczące każdego urządzenia niezwiązanego z silnikiem, mającego ograniczać hałas (jeżeli nie są ujęte w innych pozycjach):

Informacje dodatkowe w przypadku pojazdów terenowych:

| 1.3. | Liczba osi i kół: |
| --- | --- |

1.3.

Liczba osi i kół:

| 2.4.1. | Dla podwozia bez nadwozia |
| --- | --- |

2.4.1.

Dla podwozia bez nadwozia

| 2.4.1.4.1. | Kąt natarcia (na): ... stopni |
| --- | --- |

2.4.1.4.1.

Kąt natarcia (na): ... stopni

| 2.4.1.5.1. | Kąt zejścia (nb): ... stopni |
| --- | --- |

2.4.1.5.1.

Kąt zejścia (nb): ... stopni

| 2.4.1.6. | Prześwit pojazdu (określony w sekcji A pkt 4.5 załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE) |
| --- | --- |

2.4.1.6.

Prześwit pojazdu (określony w sekcji A pkt 4.5 załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE)

| 2.4.1.6.1. | Między osiami: |
| --- | --- |

2.4.1.6.1.

Między osiami:

| 2.4.1.6.2. | Pod osią lub osiami przednimi: |
| --- | --- |

2.4.1.6.2.

Pod osią lub osiami przednimi:

| 2.4.1.6.3. | Pod osią lub osiami tylnymi: |
| --- | --- |

2.4.1.6.3.

Pod osią lub osiami tylnymi:

| 2.4.1.7. | Kąt rampowy (nc): ... stopni |
| --- | --- |

2.4.1.7.

Kąt rampowy (nc): ... stopni

| 2.4.2. | Dla podwozia z nadwoziem |
| --- | --- |

2.4.2.

Dla podwozia z nadwoziem

| 2.4.2.4.1. | Kąt natarcia (na): ... stopni |
| --- | --- |

2.4.2.4.1.

Kąt natarcia (na): ... stopni

| 2.4.2.5.1. | Kąt zejścia (nb): ... stopni |
| --- | --- |

2.4.2.5.1.

Kąt zejścia (nb): ... stopni

| 2.4.2.6. | Prześwit pojazdu (określony w sekcji A pkt 4.5 załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE) |
| --- | --- |

2.4.2.6.

Prześwit pojazdu (określony w sekcji A pkt 4.5 załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE)

| 2.4.2.6.1. | Między osiami: |
| --- | --- |

2.4.2.6.1.

Między osiami:

| 2.4.2.6.2. | Pod osią lub osiami przednimi: |
| --- | --- |

2.4.2.6.2.

Pod osią lub osiami przednimi:

| 2.4.2.6.3. | Pod osią lub osiami tylnymi: |
| --- | --- |

2.4.2.6.3.

Pod osią lub osiami tylnymi:

| 2.4.2.7. | Kąt rampowy (nc): ... stopni |
| --- | --- |

2.4.2.7.

Kąt rampowy (nc): ... stopni

| 2.15. | Zdolność ruszania pod górę (przez pojedynczy pojazd): ... % |
| --- | --- |

2.15.

Zdolność ruszania pod górę (przez pojedynczy pojazd): ... %

| 4.9. | Blokada mechanizmu różnicowego: tak/nie/opcjonalna (1) |
| --- | --- |

4.9.

Blokada mechanizmu różnicowego: tak/nie/opcjonalna (1)

Data, plik

---

(1)  Numery pozycji i przypisy ujęte w niniejszym dokumencie informacyjnym odpowiadają numerom pozycji i przypisom umieszczonym w załączniku I do dyrektywy 2007/46/WE. Pozycje nieistotne do celów niniejszego rozporządzenia pomija się.

(2)  Niepotrzebne skreślić.

(3)  Niepotrzebne skreślić.

(4)  Niepotrzebne skreślić.

(5)  Niepotrzebne skreślić.

(6)  Niepotrzebne skreślić.

(7)  Niepotrzebne skreślić.

(8)  Niepotrzebne skreślić.

(9)  Niepotrzebne skreślić.

(10)  Układ przeniesienia napędu z przekładnią bezstopniową.

(1)  Niepotrzebne skreślić.

Dodatek 2

Wzór świadectwa homologacji typu UE

(Maksymalny format: A4 (210 x 297 mm))

Pieczęć organu administracji

Komunikat dotyczący

| — | homologacji typu (1) |
| --- | --- |

—

homologacji typu (1)

| — | rozszerzenia homologacji typu (2) |
| --- | --- |

—

rozszerzenia homologacji typu (2)

| — | odmowy udzielenia homologacji typu (3) |
| --- | --- |

—

odmowy udzielenia homologacji typu (3)

| — | cofnięcia homologacji typu (4) |
| --- | --- |

—

cofnięcia homologacji typu (4)

pojazdu/części/oddzielnego zespołu technicznego (5) w odniesieniu do dyrektywy .../.../UE, ostatnio zmienionej dyrektywą .../.../UE.

Numer homologacji typu:

Powód rozszerzenia:

SEKCJA I

| 0.1. | Marka (nazwa handlowa producenta): |
| --- | --- |

0.1.

Marka (nazwa handlowa producenta):

| 0.2. | Typ i ogólne opisy handlowe: |
| --- | --- |

0.2.

Typ i ogólne opisy handlowe:

| 0.3. | Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono na pojeździe/części/oddzielnym zespole technicznym (6)
   (7): |
| --- | --- |

0.3.

Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono na pojeździe/części/oddzielnym zespole technicznym (6)
   (7):

| 0.3.1. | Umiejscowienie tego oznakowania: |
| --- | --- |

0.3.1.

Umiejscowienie tego oznakowania:

| 0.4. | Kategoria pojazdu (8): |
| --- | --- |

0.4.

Kategoria pojazdu (8):

| 0.5. | Nazwa i adres producenta: |
| --- | --- |

0.5.

Nazwa i adres producenta:

| 0.7. | W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji UE: |
| --- | --- |

0.7.

W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji UE:

| 0.8. | Adresy zakładów montujących: |
| --- | --- |

0.8.

Adresy zakładów montujących:

SEKCJA II

| 1. | Informacje dodatkowe (w stosownych przypadkach): zob. dodatek 3 |
| --- | --- |

1.

Informacje dodatkowe (w stosownych przypadkach): zob. dodatek 3

| 2. | Upoważniona placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań: |
| --- | --- |

2.

Upoważniona placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań:

| 3. | Data sporządzenia sprawozdania z badań: |
| --- | --- |

3.

Data sporządzenia sprawozdania z badań:

| 4. | Numer sprawozdania z badań: |
| --- | --- |

4.

Numer sprawozdania z badań:

| 5. | Uwagi (jeżeli występują): zob. dodatek 3 |
| --- | --- |

5.

Uwagi (jeżeli występują): zob. dodatek 3

| 6. | Miejsce: |
| --- | --- |

6.

Miejsce:

| 7. | Data: |
| --- | --- |

7.

Data:

| 8. | Podpis: |
| --- | --- |

8.

Podpis:

| 9. | W załączeniu znajduje się spis treści pakietu informacyjnego, który przekazano organowi udzielającemu homologacji i który może być udostępniony na wniosek. |
| --- | --- |

9.

W załączeniu znajduje się spis treści pakietu informacyjnego, który przekazano organowi udzielającemu homologacji i który może być udostępniony na wniosek.

---

(1)  Niepotrzebne skreślić.

(2)  Niepotrzebne skreślić.

(3)  Niepotrzebne skreślić.

(4)  Niepotrzebne skreślić.

(5)  Niepotrzebne skreślić.

(6)  Niepotrzebne skreślić.

(7)  Jeżeli sposób identyfikacji typu zawiera znaki niemające znaczenia dla opisu typu pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, którego dotyczy dane świadectwo homologacji typu, znaki te przedstawia się w dokumentacji za pomocą symbolu: „?” (np. ABC??123??).

(8)  Zgodnie z definicją zawartą w załączniku IIA do dyrektywy 2007/46/WE.

Dodatek 3

Dane dotyczące pojazdu i badań
   (1)

| 1. | Nazwa handlowa lub znak towarowy pojazdu |
| --- | --- |
| 2. | Typ pojazdu |
| 2.1. | Masa maksymalna wraz z naczepą (w stosownych przypadkach) |
| 3. | Nazwa i adres producenta |
| 4. | W stosownych przypadkach, nazwa i adres przedstawiciela producenta |
| 5. | Silnik: |
| 5.1. | Producent: |
| 5.2. | Typ: |
| 5.3. | Model: |
| 5.4. | Maksymalna moc znamionowa (EKG): ... kW przy min-1 ... (obr./min). |
| 5.5. | Rodzaj silnika: np. zapłon iskrowy/zapłon samoczynny itp. (2) |
| 5.6. | Cykle: dwusuwowy lub czterosuwowy (w stosownych przypadkach) |
| 5.7. | Pojemność skokowa cylindra (w stosownych przypadkach) |
| 6. | Układ przeniesienia napędu: nieautomatyczna skrzynia biegów/automatyczna skrzynia biegów (3) |
| 6.1. | Liczba biegów |
| 7. | Wyposażenie: |
| 7.1. | Tłumik wydechu: |
| 7.1.1. | Producent lub upoważniony przedstawiciel (jeżeli jest) |
| 7.1.2. | Model: |
| 7.1.3. | Typ: ... zgodnie z rysunkiem nr: ... |
| 7.2. | Tłumik ssania: |
| 7.2.1. | Producent lub upoważniony przedstawiciel (jeżeli jest) |
| 7.2.2. | Model: |
| 7.2.3. | Typ: ... zgodnie z rysunkiem nr: ... |
| 7.3. | Elementy obudowy |
| 7.3.1. | Elementy obudowy dźwiękoszczelnej określone przez producenta pojazdu |
| 7.3.2. | Producent lub upoważniony przedstawiciel (jeżeli jest) |
| 7.4. | Opony |
| 7.4.1. | Rozmiar(-y) opon(-y) (według osi): |
| 8. | Pomiary: |
| 8.1. | Długość pojazdu (lveh): ... mm |
| 8.2. | Punkt wciśnięcia przyspiesznika: ... m przed linią AA' |
| 8.2.1. | Prędkość obrotowa silnika na biegu i przy:
  AA'/PP' (2) ... min-1 (obr./min) |
| | BB' ... min-1 (obr./min) |
| 8.2.2. | Prędkość obrotowa silnika na biegu (i+1) przy:
  AA'/PP' (2) ... min-1 (obr./min) |
| | BB' ... min-1 (obr./min) |
| 8.3. | Numer homologacji typu opony lub opon: |
| | jeżeli nie jest dostępny, należy podać następujące informacje: |
| 8.3.1. | Producent opon |
| 8.3.2. | Opisy lub opisy handlowe typu opony (według osi) (np. nazwa handlowa, wskaźnik prędkości, wskaźnik obciążenia): ... |
| 8.3.3. | Rozmiar opony (według osi): ... |
| 8.3.4. | Numer homologacji typu (jeżeli jest dostępny): ... |
| 8.4. | Poziom hałasu poruszającego się pojazdu: |
| | Wynik badania (Lurban): ... dB(A) |
| | Wynik badania (Lwot): ... dB(A) |
| | Wynik badania (Lcruise): ... dB(A) |
| | Współczynnik kP: ... |
| 8.5. | Poziom hałasu nieruchomego pojazdu: |
| | Położenie i orientacja mikrofonu (zgodnie z rysunkiem 2 w dodatku 1 do załącznika II) |
| | Wynik badania w stanie nieruchomym: ... dB(A) |
| 8.6. | Poziom hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze: |
| | Wynik badania: |
| | — | w odniesieniu do hamulca głównego: ... dB(A) |

1.

Nazwa handlowa lub znak towarowy pojazdu

2.

Typ pojazdu

2.1.

Masa maksymalna wraz z naczepą (w stosownych przypadkach)

3.

Nazwa i adres producenta

4.

W stosownych przypadkach, nazwa i adres przedstawiciela producenta

5.

Silnik:

5.1.

Producent:

5.2.

Typ:

5.3.

Model:

5.4.

Maksymalna moc znamionowa (EKG): ... kW przy min-1 ... (obr./min).

5.5.

Rodzaj silnika: np. zapłon iskrowy/zapłon samoczynny itp. (2)

5.6.

Cykle: dwusuwowy lub czterosuwowy (w stosownych przypadkach)

5.7.

Pojemność skokowa cylindra (w stosownych przypadkach)

6.

Układ przeniesienia napędu: nieautomatyczna skrzynia biegów/automatyczna skrzynia biegów (3)

6.1.

Liczba biegów

7.

Wyposażenie:

7.1.

Tłumik wydechu:

7.1.1.

Producent lub upoważniony przedstawiciel (jeżeli jest)

7.1.2.

Model:

7.1.3.

Typ: ... zgodnie z rysunkiem nr: ...

7.2.

Tłumik ssania:

7.2.1.

Producent lub upoważniony przedstawiciel (jeżeli jest)

7.2.2.

Model:

7.2.3.

Typ: ... zgodnie z rysunkiem nr: ...

7.3.

Elementy obudowy

7.3.1.

Elementy obudowy dźwiękoszczelnej określone przez producenta pojazdu

7.3.2.

Producent lub upoważniony przedstawiciel (jeżeli jest)

7.4.

Opony

7.4.1.

Rozmiar(-y) opon(-y) (według osi):

8.

Pomiary:

8.1.

Długość pojazdu (lveh): ... mm

8.2.

Punkt wciśnięcia przyspiesznika: ... m przed linią AA'

8.2.1.

Prędkość obrotowa silnika na biegu i przy:

AA'/PP' (2) ... min-1 (obr./min)

BB' ... min-1 (obr./min)

8.2.2.

Prędkość obrotowa silnika na biegu (i+1) przy:

AA'/PP' (2) ... min-1 (obr./min)

BB' ... min-1 (obr./min)

8.3.

Numer homologacji typu opony lub opon:

jeżeli nie jest dostępny, należy podać następujące informacje:

8.3.1.

Producent opon

8.3.2.

Opisy lub opisy handlowe typu opony (według osi) (np. nazwa handlowa, wskaźnik prędkości, wskaźnik obciążenia): ...

8.3.3.

Rozmiar opony (według osi): ...

8.3.4.

Numer homologacji typu (jeżeli jest dostępny): ...

8.4.

Poziom hałasu poruszającego się pojazdu:

Wynik badania (Lurban): ... dB(A)

Wynik badania (Lwot): ... dB(A)

Wynik badania (Lcruise): ... dB(A)

Współczynnik kP: ...

8.5.

Poziom hałasu nieruchomego pojazdu:

Położenie i orientacja mikrofonu (zgodnie z rysunkiem 2 w dodatku 1 do załącznika II)

Wynik badania w stanie nieruchomym: ... dB(A)

8.6.

Poziom hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze:

Wynik badania:

—

w odniesieniu do hamulca głównego: ... dB(A)

| — | w odniesieniu do hamulca postojowego: ... dB(A) |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do hamulca postojowego: ... dB(A)

| — | podczas uruchamiania regulatora ciśnienia: ... dB(A) |
| --- | --- |

—

podczas uruchamiania regulatora ciśnienia: ... dB(A)

9.

Pojazd przedstawiony do homologacji w dniu:

10.

Upoważniona placówka techniczna odpowiedzialna za badania homologacji typu:

11.

Data sporządzenia sprawozdania z badań wydanego przez tę placówkę:

12.

Numer sprawozdania z badań wydanego przez tę placówkę:

13.

Umiejscowienie znaku homologacji na pojeździe

14.

Miejsce

15.

Data

16.

Podpis

17.

Do niniejszego dokumentu załączono następujące dokumenty, opatrzone numerem homologacji przedstawionym powyżej:

...

...

rysunki lub fotografie, schematy oraz plany silnika i układu redukcji hałasu;

wykaz należycie zidentyfikowanych części tworzących układ redukcji hałasu.

18.

Powód rozszerzenia homologacji:

19.

Uwagi

---

(1)  Informacje podane w dodatku 1 do załącznika I nie muszą być powtarzane.

(2)  Jeżeli zastosowano silnik niekonwencjonalny, należy to wskazać.

(3)  Niepotrzebne skreślić.

ZAŁĄCZNIK II

Metody i przyrządy do pomiaru hałasu wytwarzanego przez pojazdy silnikowe

| 1. | METODY POMIARU |
| --- | --- |
| 1.1. | Hałas wytwarzany przez typ pojazdu przedstawiony do homologacji mierzy się dwiema metodami opisanymi w niniejszym załączniku w odniesieniu do pojazdu w ruchu oraz do pojazdu w stanie nieruchomym (1). W przypadku pojazdu, w którym silnik spalinowy wewnętrznego spalania nie działa, gdy pojazd jest w stanie nieruchomym, emitowany hałas mierzy się tylko w ruchu.
  W odniesieniu do pojazdów o maksymalnej masie dopuszczalnej przekraczającej 2 800  kg należy przeprowadzić dodatkowy pomiar hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze w stanie nieruchomym zgodnie ze specyfikacjami podanymi w załączniku V, jeżeli odpowiednie urządzenie hamulcowe jest częścią pojazdu. |
| 1.2. | Dwie wartości zmierzone zgodnie z badaniami określonymi w pkt 1.1 wpisuje się do sprawozdania z badań i do formularza odpowiadającego wzorowi przedstawionemu w dodatku 3 do załącznika I. |
| 2. | PRZYRZĄDY POMIAROWE |
| 2.1. | Pomiary akustyczne |
| | Aparatem używanym do mierzenia poziomu hałasu musi być precyzyjny miernik poziomu dźwięku lub równorzędny układ pomiarowy spełniający wymogi dotyczące przyrządów klasy 1 (wraz z zalecaną szybą przednią, jeżeli jest używana). Wymogi te opisano w normie Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej „IEC 61672-1: 2002: Precyzyjne mierniki poziomu dźwięku”, wydanie drugie. |
| | Pomiary prowadzi się przy zastosowaniu „szybkiej” odpowiedzi akustycznego instrumentu pomiarowego oraz krzywej ważenia „A”, które również opisano w normie „IEC 61672-1: 2002”. W przypadku stosowania systemu obejmującego okresowe monitorowanie poziomu mocy akustycznej ważonego za pomocą krzywej A odczytu powinno się dokonywać w odstępnie czasu nie dłuższym niż 30 ms (milisekund). |
| | Przyrządy są konserwowane i kalibrowane zgodnie z instrukcjami producenta przyrządu. |
| 2.2. | Zgodność z wymogami |
| | Zgodność przyrządów do pomiarów akustycznych sprawdza się na podstawie ważnego świadectwa zgodności. Świadectwa te uważa się za ważne, jeżeli certyfikacji zgodności z normami dokonano w ciągu poprzedniego okresu 12 miesięcy w przypadku dźwiękowego urządzenia kalibracyjnego i w ciągu poprzedniego okresu 24 miesięcy w przypadku układu oprzyrządowania. Wszystkie badania zgodności musi przeprowadzić laboratorium upoważnione do wykonania wzorcowania zgodnie z odpowiednimi normami. |
| 2.3. | Wzorcowanie całego akustycznego układu pomiarowego do sesji pomiarowej |
| | Na początku i na końcu każdej sesji pomiarowej cały akustyczny układ pomiarowy sprawdza się za pomocą kalibratora dźwięku, który spełnia wymogi dotyczące kalibratorów dźwięku należących do klasy dokładności 1 zgodnie z normą IEC 60942:2003. Bez jakiejkolwiek dalszej regulacji różnica między wskazaniami musi być mniejsza lub równa 0,5 dB. W przypadku przekroczenia tej wartości wyniki pomiarów uzyskane po poprzedniej zadowalającej kontroli zostają odrzucone. |
| 2.4. | Przyrządy do pomiarów prędkości |
| | Prędkość silnika mierzy się za pomocą oprzyrządowania o dokładności ± 2 procent lub lepszej przy prędkościach silnika wymaganych w odniesieniu do prowadzonych pomiarów.
  W przypadku stosowania urządzeń do pomiarów ciągłych prędkość pojazdu na drodze mierzy się za pomocą oprzyrządowania o dokładności co najmniej ±0,5  km/h.
  Jeżeli w ramach badania prowadzi się niezależne pomiary prędkości, oprzyrządowanie to musi mieścić się w granicach specyfikacji co najmniej ±0,2  km/h. |
| 2.5. | Oprzyrządowanie meteorologiczne |
| | Oprzyrządowanie meteorologiczne używane do monitorowania warunków środowiskowych podczas badania obejmuje następujące urządzenia, które osiągają co najmniej podaną dokładność:






  — | urządzenie do pomiaru temperatury, ±1 oC; |

1.

METODY POMIARU

1.1.

Hałas wytwarzany przez typ pojazdu przedstawiony do homologacji mierzy się dwiema metodami opisanymi w niniejszym załączniku w odniesieniu do pojazdu w ruchu oraz do pojazdu w stanie nieruchomym (1). W przypadku pojazdu, w którym silnik spalinowy wewnętrznego spalania nie działa, gdy pojazd jest w stanie nieruchomym, emitowany hałas mierzy się tylko w ruchu.

W odniesieniu do pojazdów o maksymalnej masie dopuszczalnej przekraczającej 2 800  kg należy przeprowadzić dodatkowy pomiar hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze w stanie nieruchomym zgodnie ze specyfikacjami podanymi w załączniku V, jeżeli odpowiednie urządzenie hamulcowe jest częścią pojazdu.

1.2.

Dwie wartości zmierzone zgodnie z badaniami określonymi w pkt 1.1 wpisuje się do sprawozdania z badań i do formularza odpowiadającego wzorowi przedstawionemu w dodatku 3 do załącznika I.

2.

PRZYRZĄDY POMIAROWE

2.1.

Pomiary akustyczne

Aparatem używanym do mierzenia poziomu hałasu musi być precyzyjny miernik poziomu dźwięku lub równorzędny układ pomiarowy spełniający wymogi dotyczące przyrządów klasy 1 (wraz z zalecaną szybą przednią, jeżeli jest używana). Wymogi te opisano w normie Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej „IEC 61672-1: 2002: Precyzyjne mierniki poziomu dźwięku”, wydanie drugie.

Pomiary prowadzi się przy zastosowaniu „szybkiej” odpowiedzi akustycznego instrumentu pomiarowego oraz krzywej ważenia „A”, które również opisano w normie „IEC 61672-1: 2002”. W przypadku stosowania systemu obejmującego okresowe monitorowanie poziomu mocy akustycznej ważonego za pomocą krzywej A odczytu powinno się dokonywać w odstępnie czasu nie dłuższym niż 30 ms (milisekund).

Przyrządy są konserwowane i kalibrowane zgodnie z instrukcjami producenta przyrządu.

2.2.

Zgodność z wymogami

Zgodność przyrządów do pomiarów akustycznych sprawdza się na podstawie ważnego świadectwa zgodności. Świadectwa te uważa się za ważne, jeżeli certyfikacji zgodności z normami dokonano w ciągu poprzedniego okresu 12 miesięcy w przypadku dźwiękowego urządzenia kalibracyjnego i w ciągu poprzedniego okresu 24 miesięcy w przypadku układu oprzyrządowania. Wszystkie badania zgodności musi przeprowadzić laboratorium upoważnione do wykonania wzorcowania zgodnie z odpowiednimi normami.

2.3.

Wzorcowanie całego akustycznego układu pomiarowego do sesji pomiarowej

Na początku i na końcu każdej sesji pomiarowej cały akustyczny układ pomiarowy sprawdza się za pomocą kalibratora dźwięku, który spełnia wymogi dotyczące kalibratorów dźwięku należących do klasy dokładności 1 zgodnie z normą IEC 60942:2003. Bez jakiejkolwiek dalszej regulacji różnica między wskazaniami musi być mniejsza lub równa 0,5 dB. W przypadku przekroczenia tej wartości wyniki pomiarów uzyskane po poprzedniej zadowalającej kontroli zostają odrzucone.

2.4.

Przyrządy do pomiarów prędkości

Prędkość silnika mierzy się za pomocą oprzyrządowania o dokładności ± 2 procent lub lepszej przy prędkościach silnika wymaganych w odniesieniu do prowadzonych pomiarów.

W przypadku stosowania urządzeń do pomiarów ciągłych prędkość pojazdu na drodze mierzy się za pomocą oprzyrządowania o dokładności co najmniej ±0,5  km/h.

Jeżeli w ramach badania prowadzi się niezależne pomiary prędkości, oprzyrządowanie to musi mieścić się w granicach specyfikacji co najmniej ±0,2  km/h.

2.5.

Oprzyrządowanie meteorologiczne

Oprzyrządowanie meteorologiczne używane do monitorowania warunków środowiskowych podczas badania obejmuje następujące urządzenia, które osiągają co najmniej podaną dokładność:

—

urządzenie do pomiaru temperatury, ±1 oC;

| — | urządzenie do pomiaru prędkości wiatru, ±1,0  m/s; |
| --- | --- |

—

urządzenie do pomiaru prędkości wiatru, ±1,0  m/s;

| — | urządzenie do pomiaru ciśnienia atmosferycznego, ± 5 hPa; |
| --- | --- |

—

urządzenie do pomiaru ciśnienia atmosferycznego, ± 5 hPa;

| — | urządzenie do pomiaru wilgotności względnej, ± 5 procent. |
| --- | --- |

—

urządzenie do pomiaru wilgotności względnej, ± 5 procent.

3.

WARUNKI POMIARU

3.1.

Teren badań (2) i warunki otoczenia

Teren badań zasadniczo jest poziomy. Nawierzchnia toru badawczego jest sucha. Tor badawczy jest skonstruowany w taki sposób, aby odchylenia od półkulistej dywergencji akustycznej nie przekraczały ± 1 dB, gdy małe wszechkierunkowe źródło hałasu jest umieszczone na nawierzchni tego toru w punkcie środkowym (w punkcie przecięcia linii mikrofonu PP' (3) i linii środkowej pasa pojazdu CC' (4)).

Warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli spełnione są następujące wymogi:

| a) | w promieniu 50 m od środka toru przestrzeń jest wolna od dużych obiektów odbijających, takich jak ogrodzenia, skały, mosty lub budynki; |
| --- | --- |

a)

w promieniu 50 m od środka toru przestrzeń jest wolna od dużych obiektów odbijających, takich jak ogrodzenia, skały, mosty lub budynki;

| b) | tor badawczy i powierzchnia terenu są suche i wolne od materiałów chłonnych, takich jak sypki śnieg lub luźne kamyki; |
| --- | --- |

b)

tor badawczy i powierzchnia terenu są suche i wolne od materiałów chłonnych, takich jak sypki śnieg lub luźne kamyki;

| c) | w pobliżu mikrofonu nie ma żadnej przeszkody, która mogłaby wpływać na pole akustyczne; między mikrofonem a źródłem hałasu nie stoi żadna osoba. Obserwator miernika jest ustawiony tak, aby nie wpływać na wskazania miernika. |
| --- | --- |

c)

w pobliżu mikrofonu nie ma żadnej przeszkody, która mogłaby wpływać na pole akustyczne; między mikrofonem a źródłem hałasu nie stoi żadna osoba. Obserwator miernika jest ustawiony tak, aby nie wpływać na wskazania miernika.

Pomiarów nie dokonuje się w niekorzystnych warunkach atmosferycznych. Należy dopilnować, aby na wyniki nie miały wpływu podmuchy wiatru.

Oprzyrządowanie meteorologiczne powinno być ustawione w pobliżu obszaru badań na wysokości 1,2  m ±0,02  m. Pomiary należy prowadzić w temperaturze otaczającego powietrza wynoszącej 5–40 oC.

Badań nie prowadzi się, jeżeli prędkość wiatru, uwzględniając również porywy, na wysokości mikrofonu przekracza 5 m/s w ciągu okresu pomiaru hałasu.

W ciągu okresu pomiaru hałasu rejestruje się reprezentatywne wartości dotyczące temperatury, prędkości i kierunku wiatru, wilgotności względnej oraz ciśnienia atmosferycznego.

Przy odczycie wyników ignoruje się każdą szczytową wartość hałasu, która wydaje się niezwiązana z charakterystyką ogólnego poziomu hałasu pojazdu.

Hałas tła mierzy się przez okres 10 sekund tuż przed serią badań dotyczących pojazdu oraz tuż po niej. Pomiarów dokonuje się przy zastosowaniu tych samych mikrofonów i przy tym samym położeniu mikrofonów, co podczas badania. Należy podać maksymalny poziom dźwięku ważony za pomocą A.

Poziom hałasu tła (wraz z ewentualnym hałasem wytwarzanym przez wiatr) jest co najmniej o 10 dB niższy niż poziom dźwięku ważonego za pomocą A wytwarzanego przez badany pojazd. Jeżeli różnica między hałasem otoczenia a hałasem zmierzonym wynosi 10–15 dB(A), to aby obliczyć wyniki badania, od wskazań odczytanych na mierniku poziomu hałasu należy odjąć odpowiednią wartość korekty zgodnie z poniższą tabelą:

Różnica między hałasem otoczenia a hałasem zmierzonym w dB(A)

| Różnica między hałasem otoczenia a hałasem zmierzonym w dB(A) | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wartość korekty dB(A) | 0,5 | 0,4 | 0,3 | 0,2 | 0,1 | 0,0 |

10

11

12

13

14

15

Wartość korekty dB(A)

0,5

0,4

0,3

0,2

0,1

0,0

| 3.2. | Pojazd |
| --- | --- |
| 3.2.1. | Badany pojazd wybiera się w taki sposób, aby wszystkie pojazdy tego samego typu

  jest reprezentatywny dla pojazdów
  , które są wprowadzane 
  mają zostać wprowadzone
  do obrotu, spełniały wymogi niniejszego rozporządzenia

  zgodnie ze specyfikacją producenta
  . Pomiarów dokonuje się bez przyczepy; wyjątek stanowią pojazdy nierozdzielne. Pomiarów dokonuje się na pojazdach o masie próbnej mt określonej według następującej tabeli: [Popr. 48] |

3.2.

Pojazd

3.2.1.

Badany pojazd wybiera się w taki sposób, aby wszystkie pojazdy tego samego typu

  jest reprezentatywny dla pojazdów
  , które są wprowadzane 
  mają zostać wprowadzone
  do obrotu, spełniały wymogi niniejszego rozporządzenia

  zgodnie ze specyfikacją producenta
  . Pomiarów dokonuje się bez przyczepy; wyjątek stanowią pojazdy nierozdzielne. Pomiarów dokonuje się na pojazdach o masie próbnej mt określonej według następującej tabeli: [Popr. 48]

| Kategoria pojazdu | Masa próbna pojazdu (mt) |
| --- | --- |
| M1 | mt = mro |
| N1 | mt = mro |
| N2, N3 | mt = 50 kg na kW mocy znamionowej silnika
  Powyżej napędzanej(-ych) osi tylnej(-ych) umieszcza się dodatkowe obciążenie, aby osiągnąć masę próbną pojazdu. Dodatkowe obciążenie jest ograniczone do 75 procent masy maksymalnej dozwolonej w odniesieniu do osi tylnej. Masa próbna musi być osiągnięta przy marginesie tolerancji wynoszącym ± 5 procent.
  Jeżeli środka ciężkości dodatkowego obciążenia nie można ustawić zgodnie ze środkiem osi tylnej, masa próbna pojazdu nie przekracza sumy obciążenia osi przedniej i tylnej w stanie nieobciążonym, powiększonej o dodatkowe obciążenie.
  Masa próbna w przypadku pojazdów o więcej niż dwóch osiach jest taka sama, jak w przypadku pojazdów dwuosiowych. |
| M2, M3 | mt = mro – masa członka załogi (w stosownych przypadkach) |

Kategoria pojazdu

Masa próbna pojazdu (mt)

M1

mt = mro

N1

mt = mro

N2, N3

mt = 50 kg na kW mocy znamionowej silnika

Powyżej napędzanej(-ych) osi tylnej(-ych) umieszcza się dodatkowe obciążenie, aby osiągnąć masę próbną pojazdu. Dodatkowe obciążenie jest ograniczone do 75 procent masy maksymalnej dozwolonej w odniesieniu do osi tylnej. Masa próbna musi być osiągnięta przy marginesie tolerancji wynoszącym ± 5 procent.

Jeżeli środka ciężkości dodatkowego obciążenia nie można ustawić zgodnie ze środkiem osi tylnej, masa próbna pojazdu nie przekracza sumy obciążenia osi przedniej i tylnej w stanie nieobciążonym, powiększonej o dodatkowe obciążenie.

Masa próbna w przypadku pojazdów o więcej niż dwóch osiach jest taka sama, jak w przypadku pojazdów dwuosiowych.

M2, M3

mt = mro – masa członka załogi (w stosownych przypadkach)

| 3.2.2. | Poziomy emisji hałasu wywołanego toczeniem się opon określono w rozporządzeniu (WE) nr 661/2009 dotyczącym bezpieczeństwa ogólnego pojazdów silnikowych. Opony użyte do badania są reprezentatywne dla pojazdu i są wybrane przez producenta pojazdu oraz ujęte w dodatku 3 do załącznika I do niniejszego rozporządzenia. Odpowiadają one jednemu z rozmiarów opon wyznaczonych jako oryginalne wyposażenie pojazdu. Opona jest lub będzie dostępna na rynku w celach handlowych w tym samym czasie, co pojazd (5). Opony są napompowane do ciśnienia zalecanego przez producenta pojazdu dla masy próbnej pojazdu. Głębokość bieżnika opon spełnia przynajmniej minimalne wymogi prawne. |
| --- | --- |
| 3.2.3. | Przed rozpoczęciem pomiarów silnik doprowadza się do jego normalnych warunków eksploatacji. |
| 3.2.4. | Jeżeli pojazd jest wyposażony w napęd na więcej niż dwa koła, bada się go na napędzie przeznaczonym do normalnego użytku drogowego. |
| 3.2.5. | Jeżeli pojazd jest wyposażony w co najmniej jeden wentylator z mechanizmem automatycznego uruchamiania, w układ ten nie ingeruje się podczas pomiarów. |
| 3.2.6. | Jeżeli pojazd jest wyposażony w układ wydechowy zawierający materiały włókniste, przed badaniem układ wydechowy należy kondycjonować zgodnie z załącznikiem IV. |
| | |
| 4. | METODY BADANIA |
| 4.1. | Pomiar hałasu pojazdów w ruchu |
| 4.1.1. | Ogólne warunki badania |
| | Na torze badawczym wyznacza się dwie linie, AA' i BB', równoległe do linii PP' i położone odpowiednio 10 m przed i 10 m za linią PP'. |
| | Z każdej strony pojazdu i w odniesieniu do każdego biegu dokonuje się co najmniej czterech pomiarów. Do celów regulacji urządzenia można dokonać wstępnych pomiarów, ich wyników nie bierze się jednak pod uwagę. |
| | Mikrofon umieszcza się w odległości 7,5  m ±0,05  m od linii odniesienia CC' toru i 1,2  m ±0,02  m od poziomu gruntu. |
| | Oś odniesienia dla warunków swobodnego pola (zob. norma IEC 61672-1:2002) jest pozioma i skierowana prostopadle do trajektorii linii pojazdu CC'. |
| 4.1.2. | Szczególne warunki badania pojazdów |
| 4.1.2.1. | Pojazdy kategorii M1, M2 ≤ 3 500  kg, N1 |
| | Trajektoria linii środkowej pojazdu przebiega jak najdokładniej według linii CC' przez cały czas badania, od chwili zbliżenia się do linii AA' aż do chwili, w której tył pojazdu przekroczy linię BB'. Jeżeli pojazd jest wyposażony w napęd na więcej niż dwa koła, należy zbadać go na napędzie przeznaczonym do normalnego użytku drogowego. |
| | Jeżeli pojazd jest wyposażony w pomocniczą przekładnię manualną lub oś wieloprzekładniową, wybiera się położenie stosowane do jazdy w normalnych warunkach miejskich. We wszystkich przypadkach wyłącza się przełożenia skrzyni biegów służące do powolnego poruszania się, parkowania lub hamowania. |
| | Masa próbna pojazdu odpowiada masie określonej w pkt 3.2.1 w tabeli. |
| | Prędkość próbna vtest wynosi 50 km/h ± 1 km/h. Prędkość próbna musi być osiągnięta, gdy punkt odniesienia znajduje się na linii PP'. |
| 4.1.2.1.1. | Wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) |
| | PMR określa się w następujący sposób: |
| | PMR = (Pn/mt) x 1 000 w [kW/1 000  kg] |
| | Wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) służy do obliczania przyspieszenia. |
| 4.1.2.1.2. | Obliczanie przyspieszenia |
| | Obliczenia przyspieszenia mają zastosowanie tylko do kategorii M1, N1 i M2 ≤ 3 500  kg. |
| | Wszystkie przyspieszenia oblicza się na podstawie różnych prędkości pojazdu na torze badawczym (6). Podane wzory służą do obliczania awot i, awot i+1 i awot test. Prędkość w AA' lub w PP' określa się jako prędkość pojazdu w chwili, w której punkt odniesienia przekracza AA' (vAA') lub PP' (vPP'). Prędkość w BB' określa się w chwili, w której tył pojazdu przekracza BB' (vBB'). W sprawozdaniu z badań podaje się metodę użytą do określenia przyspieszenia. |
| | W związku z definicją punktu odniesienia w odniesieniu do pojazdu w poniższym wzorze długość pojazdu (lveh) ujmuje się różnie. Jeżeli punkt odniesienia znajduje się z przodu pojazdu, wówczas l = lveh; jeżeli pośrodku, l = 1⁄2 lveh, a jeżeli z tyłu, l = 0. |
| 4.1.2.1.2.1. | Procedura obliczeniowa dotycząca pojazdów z przekładnią manualną, przekładnią automatyczną, przekładniami adaptacyjnymi oraz przekładniami bezstopniowymi (CVT (7)) badanych z zablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów jest następująca: |
| | awot test = ((vBB'/3,6)2 – (vAA'/3,6)2)/(2*(20+l)) |
| | Wartość awot test używana do określania wyboru biegu jest średnią z czterech awot test, i podczas każdego ważnego przebiegu pomiarowego. |
| | Może być użyte wstępne przyspieszenie. Punkt wciśnięcia przyspiesznika przed linią AA' uwzględnia się w danych dotyczących pojazdu i badań (zob. dodatek 3 do załącznika I). |
| 4.1.2.1.2.2. | Procedura obliczeniowa dotycząca pojazdów z przekładniami automatycznymi, przekładniami adaptacyjnymi i przekładniami bezstopniowymi (CVT) badanych z niezablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów jest następująca: |
| | Wartość awot test używana przy określaniu wyboru biegu jest średnią z czterech awot test, i podczas każdego ważnego przebiegu pomiarowego. |
| | Jeżeli urządzenia lub środki opisane w pkt 4.1.2.1.4.2 mogą być użyte do kontroli działania przekładni w celu spełnienia wymogów dotyczących badania, awot test należy obliczyć, używając równania: |
| | awot test = ((vBB'/3,6)2 – (vAA'/3,6)2)/(2*(20+l)) |
| | Może być użyte wstępne przyspieszenie. |
| | Jeżeli nie są użyte urządzenia lub środki opisane w pkt 4.1.2.1.4.2, awot test należy obliczyć, używając równania: |
| | awot_testPP-BB = ((vBB'/3,6)2 – (vPP'/3,6)2)/(2*(10+l)) |
| | Wstępne przyspieszenie nie może być użyte. |
| | Wciśnięcie przyspiesznika następuje w miejscu, w którym punkt odniesienia pojazdu przekracza linię AA'. |
| 4.1.2.1.2.3. | Przyspieszenie docelowe |
| | Przyspieszenie docelowe a urban oznacza typowe przyspieszenie w ruchu miejskim i jest wyznaczone na podstawie badań statystycznych. Jest ono funkcją zależną od PMR pojazdu. |
| | Przyspieszenie docelowe a urban określa się za pomocą wzoru: |
| | a urban = 0,63 * log10 (PMR) -0,09 |
| 4.1.2.1.2.4. | Przyspieszenie odniesienia |
| | Przyspieszenie odniesienia awot ref oznacza wymagane przyspieszenie podczas próby przyspieszonej na torze badawczym. Jest ono funkcją zależną od stosunku mocy do masy pojazdu. Funkcja ta jest różna dla określonych kategorii pojazdów. |
| | Przyspieszenie odniesienia awot ref określa się za pomocą wzorów: |
| | a wot ref = 1,59 * log10 (PMR) -1,41 dla PMR ≥ 25 |
| | a wot ref = a urban = 0,63 * log10 (PMR) -0,09 dla PMR < 25 |
| 4.1.2.1.3. | Współczynnik cząstkowej mocy kP |
| | Współczynnik cząstkowej mocy kP (zob. pkt 4.1.3.1) jest używany do ważonego łączenia wyników próby przyspieszenia i próby stałej prędkości w odniesieniu do pojazdów kategorii M1 i N1. |
| | W przypadkach innych niż badanie na jednym biegu zamiast wartości a awot test należy zastosować wartość a wot ref (zob. pkt 3.1.3.1). |
| 4.1.2.1.4. | Wybór przełożenia skrzyni biegów |
| | Wybór przełożeń skrzyni biegów do badania zależy od ich indywidualnego potencjału przyspieszenia awot w stanie pełnego otwarcia przepustnicy, według przyspieszenia odniesienia awot ref wymaganego do próby przyspieszenia przy pełnym otwarciu przepustnicy. |
| | Niektóre pojazdy mogą mieć różne oprogramowania lub tryby dla przekładni (np. sportowe, zimowe, adaptacyjne). Jeżeli pojazd ma różne tryby działania prowadzące do ważnych przyspieszeń, producent pojazdu wykazuje w sposób wymagany przez upoważnioną placówkę techniczną, że pojazd jest badany w trybie, w którym osiąga przyspieszenie najbliższe awot ref. |
| 4.1.2.1.4.1. | Pojazdy z przekładniami manualnymi, przekładniami automatycznymi, przekładniami adaptacyjnymi lub przekładniami CVT badane z zablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów. |
| | W odniesieniu do wyboru przełożeń skrzyni biegów możliwe są następujące warunki: |
| | a) | jeżeli jedno określone przełożenie skrzyni biegów daje przyspieszenie w granicach pola tolerancji ± 5 % przyspieszenia odniesienia awot ref, nie przekraczające 3,0

  2,0
   m/s2, badanie należy wykonać przy tym przełożeniu; |

3.2.2.

Poziomy emisji hałasu wywołanego toczeniem się opon określono w rozporządzeniu (WE) nr 661/2009 dotyczącym bezpieczeństwa ogólnego pojazdów silnikowych. Opony użyte do badania są reprezentatywne dla pojazdu i są wybrane przez producenta pojazdu oraz ujęte w dodatku 3 do załącznika I do niniejszego rozporządzenia. Odpowiadają one jednemu z rozmiarów opon wyznaczonych jako oryginalne wyposażenie pojazdu. Opona jest lub będzie dostępna na rynku w celach handlowych w tym samym czasie, co pojazd (5). Opony są napompowane do ciśnienia zalecanego przez producenta pojazdu dla masy próbnej pojazdu. Głębokość bieżnika opon spełnia przynajmniej minimalne wymogi prawne.

3.2.3.

Przed rozpoczęciem pomiarów silnik doprowadza się do jego normalnych warunków eksploatacji.

3.2.4.

Jeżeli pojazd jest wyposażony w napęd na więcej niż dwa koła, bada się go na napędzie przeznaczonym do normalnego użytku drogowego.

3.2.5.

Jeżeli pojazd jest wyposażony w co najmniej jeden wentylator z mechanizmem automatycznego uruchamiania, w układ ten nie ingeruje się podczas pomiarów.

3.2.6.

Jeżeli pojazd jest wyposażony w układ wydechowy zawierający materiały włókniste, przed badaniem układ wydechowy należy kondycjonować zgodnie z załącznikiem IV.

4.

METODY BADANIA

4.1.

Pomiar hałasu pojazdów w ruchu

4.1.1.

Ogólne warunki badania

Na torze badawczym wyznacza się dwie linie, AA' i BB', równoległe do linii PP' i położone odpowiednio 10 m przed i 10 m za linią PP'.

Z każdej strony pojazdu i w odniesieniu do każdego biegu dokonuje się co najmniej czterech pomiarów. Do celów regulacji urządzenia można dokonać wstępnych pomiarów, ich wyników nie bierze się jednak pod uwagę.

Mikrofon umieszcza się w odległości 7,5  m ±0,05  m od linii odniesienia CC' toru i 1,2  m ±0,02  m od poziomu gruntu.

Oś odniesienia dla warunków swobodnego pola (zob. norma IEC 61672-1:2002) jest pozioma i skierowana prostopadle do trajektorii linii pojazdu CC'.

4.1.2.

Szczególne warunki badania pojazdów

4.1.2.1.

Pojazdy kategorii M1, M2 ≤ 3 500  kg, N1

Trajektoria linii środkowej pojazdu przebiega jak najdokładniej według linii CC' przez cały czas badania, od chwili zbliżenia się do linii AA' aż do chwili, w której tył pojazdu przekroczy linię BB'. Jeżeli pojazd jest wyposażony w napęd na więcej niż dwa koła, należy zbadać go na napędzie przeznaczonym do normalnego użytku drogowego.

Jeżeli pojazd jest wyposażony w pomocniczą przekładnię manualną lub oś wieloprzekładniową, wybiera się położenie stosowane do jazdy w normalnych warunkach miejskich. We wszystkich przypadkach wyłącza się przełożenia skrzyni biegów służące do powolnego poruszania się, parkowania lub hamowania.

Masa próbna pojazdu odpowiada masie określonej w pkt 3.2.1 w tabeli.

Prędkość próbna vtest wynosi 50 km/h ± 1 km/h. Prędkość próbna musi być osiągnięta, gdy punkt odniesienia znajduje się na linii PP'.

4.1.2.1.1.

Wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR)

PMR określa się w następujący sposób:

PMR = (Pn/mt) x 1 000 w [kW/1 000  kg]

Wskaźnik stosunku mocy do masy (PMR) służy do obliczania przyspieszenia.

4.1.2.1.2.

Obliczanie przyspieszenia

Obliczenia przyspieszenia mają zastosowanie tylko do kategorii M1, N1 i M2 ≤ 3 500  kg.

Wszystkie przyspieszenia oblicza się na podstawie różnych prędkości pojazdu na torze badawczym (6). Podane wzory służą do obliczania awot i, awot i+1 i awot test. Prędkość w AA' lub w PP' określa się jako prędkość pojazdu w chwili, w której punkt odniesienia przekracza AA' (vAA') lub PP' (vPP'). Prędkość w BB' określa się w chwili, w której tył pojazdu przekracza BB' (vBB'). W sprawozdaniu z badań podaje się metodę użytą do określenia przyspieszenia.

W związku z definicją punktu odniesienia w odniesieniu do pojazdu w poniższym wzorze długość pojazdu (lveh) ujmuje się różnie. Jeżeli punkt odniesienia znajduje się z przodu pojazdu, wówczas l = lveh; jeżeli pośrodku, l = 1⁄2 lveh, a jeżeli z tyłu, l = 0.

4.1.2.1.2.1.

Procedura obliczeniowa dotycząca pojazdów z przekładnią manualną, przekładnią automatyczną, przekładniami adaptacyjnymi oraz przekładniami bezstopniowymi (CVT (7)) badanych z zablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów jest następująca:

awot test = ((vBB'/3,6)2 – (vAA'/3,6)2)/(2*(20+l))

Wartość awot test używana do określania wyboru biegu jest średnią z czterech awot test, i podczas każdego ważnego przebiegu pomiarowego.

Może być użyte wstępne przyspieszenie. Punkt wciśnięcia przyspiesznika przed linią AA' uwzględnia się w danych dotyczących pojazdu i badań (zob. dodatek 3 do załącznika I).

4.1.2.1.2.2.

Procedura obliczeniowa dotycząca pojazdów z przekładniami automatycznymi, przekładniami adaptacyjnymi i przekładniami bezstopniowymi (CVT) badanych z niezablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów jest następująca:

Wartość awot test używana przy określaniu wyboru biegu jest średnią z czterech awot test, i podczas każdego ważnego przebiegu pomiarowego.

Jeżeli urządzenia lub środki opisane w pkt 4.1.2.1.4.2 mogą być użyte do kontroli działania przekładni w celu spełnienia wymogów dotyczących badania, awot test należy obliczyć, używając równania:

awot test = ((vBB'/3,6)2 – (vAA'/3,6)2)/(2*(20+l))

Może być użyte wstępne przyspieszenie.

Jeżeli nie są użyte urządzenia lub środki opisane w pkt 4.1.2.1.4.2, awot test należy obliczyć, używając równania:

awot_testPP-BB = ((vBB'/3,6)2 – (vPP'/3,6)2)/(2*(10+l))

Wstępne przyspieszenie nie może być użyte.

Wciśnięcie przyspiesznika następuje w miejscu, w którym punkt odniesienia pojazdu przekracza linię AA'.

4.1.2.1.2.3.

Przyspieszenie docelowe

Przyspieszenie docelowe a urban oznacza typowe przyspieszenie w ruchu miejskim i jest wyznaczone na podstawie badań statystycznych. Jest ono funkcją zależną od PMR pojazdu.

Przyspieszenie docelowe a urban określa się za pomocą wzoru:

a urban = 0,63 * log10 (PMR) -0,09

4.1.2.1.2.4.

Przyspieszenie odniesienia

Przyspieszenie odniesienia awot ref oznacza wymagane przyspieszenie podczas próby przyspieszonej na torze badawczym. Jest ono funkcją zależną od stosunku mocy do masy pojazdu. Funkcja ta jest różna dla określonych kategorii pojazdów.

Przyspieszenie odniesienia awot ref określa się za pomocą wzorów:

a wot ref = 1,59 * log10 (PMR) -1,41 dla PMR ≥ 25

a wot ref = a urban = 0,63 * log10 (PMR) -0,09 dla PMR < 25

4.1.2.1.3.

Współczynnik cząstkowej mocy kP

Współczynnik cząstkowej mocy kP (zob. pkt 4.1.3.1) jest używany do ważonego łączenia wyników próby przyspieszenia i próby stałej prędkości w odniesieniu do pojazdów kategorii M1 i N1.

W przypadkach innych niż badanie na jednym biegu zamiast wartości a awot test należy zastosować wartość a wot ref (zob. pkt 3.1.3.1).

4.1.2.1.4.

Wybór przełożenia skrzyni biegów

Wybór przełożeń skrzyni biegów do badania zależy od ich indywidualnego potencjału przyspieszenia awot w stanie pełnego otwarcia przepustnicy, według przyspieszenia odniesienia awot ref wymaganego do próby przyspieszenia przy pełnym otwarciu przepustnicy.

Niektóre pojazdy mogą mieć różne oprogramowania lub tryby dla przekładni (np. sportowe, zimowe, adaptacyjne). Jeżeli pojazd ma różne tryby działania prowadzące do ważnych przyspieszeń, producent pojazdu wykazuje w sposób wymagany przez upoważnioną placówkę techniczną, że pojazd jest badany w trybie, w którym osiąga przyspieszenie najbliższe awot ref.

4.1.2.1.4.1.

Pojazdy z przekładniami manualnymi, przekładniami automatycznymi, przekładniami adaptacyjnymi lub przekładniami CVT badane z zablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów.

W odniesieniu do wyboru przełożeń skrzyni biegów możliwe są następujące warunki:

a)

jeżeli jedno określone przełożenie skrzyni biegów daje przyspieszenie w granicach pola tolerancji ± 5 % przyspieszenia odniesienia awot ref, nie przekraczające 3,0

  2,0
   m/s2, badanie należy wykonać przy tym przełożeniu;

| b) | jeżeli żadne z przełożeń skrzyni biegów nie daje wymaganego przyspieszenia, wówczas należy wybrać przełożenie skrzyni biegów i o wyższym przyspieszeniu oraz przełożenie skrzyni biegów i+1 o przyspieszeniu niższym niż przyspieszenie odniesienia. Jeżeli wartość przyspieszenia na przełożeniu skrzyni biegów i nie przekracza 3,0

  2,0
   m/s2, do badania należy zastosować obydwa przełożenia. Współczynnik ważenia w stosunku do przyspieszenia odniesienia awot ref oblicza się za pomocą następującego wzoru:
  k = (a wot ref – a wot (i+1))/(a wot (i) – a wot (i+1)) |
| --- | --- |

b)

jeżeli żadne z przełożeń skrzyni biegów nie daje wymaganego przyspieszenia, wówczas należy wybrać przełożenie skrzyni biegów i o wyższym przyspieszeniu oraz przełożenie skrzyni biegów i+1 o przyspieszeniu niższym niż przyspieszenie odniesienia. Jeżeli wartość przyspieszenia na przełożeniu skrzyni biegów i nie przekracza 3,0

  2,0
   m/s2, do badania należy zastosować obydwa przełożenia. Współczynnik ważenia w stosunku do przyspieszenia odniesienia awot ref oblicza się za pomocą następującego wzoru:

k = (a wot ref – a wot (i+1))/(a wot (i) – a wot (i+1))

| c) | jeżeli wartość przyspieszenia przełożenia skrzyni biegów i przekracza 3,0

  2,0
   m/s2, stosuje się pierwsze przełożenie skrzyni biegów, które daje przyspieszenie poniżej 3,0

  2,0
   m/s2, chyba że przełożenie skrzyni biegów i+1 daje przyspieszenie mniejsze niż aurban. W takim przypadku stosuje się dwa przełożenia, i oraz i+1, w tym przełożenie i o przyspieszeniu przekraczającym 3,0

  2,0
   m/s2. W pozostałych przypadkach nie stosuje się innego przełożenia. Do obliczenia współczynnika cząstkowej mocy kP zamiast wartości awot ref stosuje się wartość przyspieszenia awot test osiągniętą podczas badania; [Popr. 50] |
| --- | --- |

c)

jeżeli wartość przyspieszenia przełożenia skrzyni biegów i przekracza 3,0

  2,0
   m/s2, stosuje się pierwsze przełożenie skrzyni biegów, które daje przyspieszenie poniżej 3,0

  2,0
   m/s2, chyba że przełożenie skrzyni biegów i+1 daje przyspieszenie mniejsze niż aurban. W takim przypadku stosuje się dwa przełożenia, i oraz i+1, w tym przełożenie i o przyspieszeniu przekraczającym 3,0

  2,0
   m/s2. W pozostałych przypadkach nie stosuje się innego przełożenia. Do obliczenia współczynnika cząstkowej mocy kP zamiast wartości awot ref stosuje się wartość przyspieszenia awot test osiągniętą podczas badania; [Popr. 50]

| d) | jeżeli pojazd ma przekładnię, w której jest tylko jeden wybór odnośnie do przełożenia skrzyni biegów, próbę przyspieszenia prowadzi się na tym biegu pojazdu. Do obliczenia współczynnika cząstkowej mocy kP zamiast wartości awot ref stosuje się wówczas wartość osiągniętego przyspieszenia; |
| --- | --- |

d)

jeżeli pojazd ma przekładnię, w której jest tylko jeden wybór odnośnie do przełożenia skrzyni biegów, próbę przyspieszenia prowadzi się na tym biegu pojazdu. Do obliczenia współczynnika cząstkowej mocy kP zamiast wartości awot ref stosuje się wówczas wartość osiągniętego przyspieszenia;

| e) | jeżeli znamionowa prędkość obrotowa silnika jest przekroczona na danym przełożeniu skrzyni biegów, zanim pojazd przekroczy BB', należy użyć następnego wyższego biegu. |
| --- | --- |

e)

jeżeli znamionowa prędkość obrotowa silnika jest przekroczona na danym przełożeniu skrzyni biegów, zanim pojazd przekroczy BB', należy użyć następnego wyższego biegu.

4.1.2.1.4.2.

Pojazdy z przekładnią automatyczną, przekładniami adaptacyjnymi i przekładniami CVT badane z niezablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów:

Wybiera się położenie dźwigni zmiany biegów dla działania w pełni automatycznego.

Wartość przyspieszenia awot test oblicza się w sposób określony w pkt 4.1.2.1.2.2.

Badanie może następnie objąć zmianę biegu na niższy zakres i wyższe przyspieszenie. Zmiana biegu na wyższy zakres i niższe przyspieszenie nie jest dozwolona. Należy unikać zmiany biegu na przełożenie, którego nie stosuje się w ruchu miejskim.

W związku z tym dozwolone jest wprowadzenie i stosowanie urządzeń elektronicznych lub mechanicznych, w tym naprzemiennych położeń dźwigni zmiany biegów, aby zapobiec redukcji do takiego przełożenia, które zwykle nie jest wybierane przy określonym warunku badania w ruchu miejskim.

Osiągnięte przyspieszenie awot test jest większe niż lub równe aurban.

Jeżeli to możliwe, producent podejmuje środki mające na celu uniknięcie sytuacji, w której wartość przyspieszenia awot test jest większa niż 2,0  m/s2.

Do obliczenia współczynnika cząstkowej mocy kP (zob. pkt 4.1.2.1.3) zamiast wartości awot ref stosuje się wówczas wartość osiągniętego przyspieszenia awot test.

4.1.2.1.5.

Próba przyspieszenia

Producent określa położenie punktu odniesienia przed linią AA' dla całkowitego wciśnięcia przyspiesznika. Przyspiesznik wciska się całkowicie (tak szybko, jak to możliwe), gdy punkt odniesienia pojazdu osiągnie określony punkt. Przyspiesznik utrzymuje się w pozycji wciśniętej do chwili, w której tył pojazdu znajdzie się na linii BB'. Następnie przyspiesznik zwalnia się najszybciej, jak to możliwe. Punkt całkowitego wciśnięcia przyspiesznika uwzględnia się w danych dotyczących pojazdu i badań zgodnie z dodatkiem 3 do załącznika II. Upoważniona placówka techniczna ma możliwość wykonania badania wstępnego.

W przypadku pojazdów przegubowych składających się z dwóch nierozdzielnych jednostek uważanych za pojedynczy pojazd, naczepy nie bierze się pod uwagę przy ustalaniu chwili przekroczenia linii BB'.

4.1.2.1.6.

Próba stałej prędkości

Próbę stałej prędkości prowadzi się na tym samym biegu lub na tych samych biegach, które określono w odniesieniu do próby przyspieszenia oraz przy stałej prędkości 50 km/h z tolerancją ± 1 km/h między AA' i BB'. Podczas próby stałej prędkości regulator przyspieszenia ustawia się tak, aby utrzymać stałą prędkość między AA' i BB', jak określono. Jeżeli do celów próby przyspieszenia bieg jest zablokowany, ten sam bieg jest zablokowany również do celów próby stałej prędkości.

Próba stałej prędkości nie jest wymagana w przypadku pojazdów o PMR < 25.

4.1.2.2.

Pojazdy kategorii M2 > 3 500  kg, M3, N2, N3

Trajektoria linii środkowej pojazdu przebiega jak najdokładniej według linii CC' przez cały czas badania, od chwili zbliżenia się do linii AA' aż do chwili, w której tył pojazdu przekroczy linię BB'. Badanie prowadzi się bez przyczepy lub naczepy. Jeżeli przyczepa nie może być łatwo oddzielona od pojazdu ciągnącego, nie bierze się jej pod uwagę przy ocenie faktu przekroczenia linii BB'. Jeżeli pojazd zawiera takie wyposażenie, jak betoniarka, sprężarka itp., wyposażenie to nie jest uruchomione podczas badania. Masa próbna pojazdu odpowiada masie określonej w tabeli w pkt 3.2.1.

Warunki docelowe dotyczące kategorii M2 > 3 500  kg, N2

Gdy punkt odniesienia przekracza linię BB', prędkość obrotowa silnika nBB’ wynosi 70–74 procent prędkości S, przy której silnik rozwija swoją maksymalną moc znamionową, a prędkość pojazdu wynosi 35 km/h ± 5 km/h. Pomiędzy linią AA' a linią BB' utrzymuje się stan stałego przyspieszenia.

Warunki docelowe dotyczące kategorii M3 i N3:

Gdy punkt odniesienia przekracza linię BB', prędkość obrotowa silnika nBB' wynosi 85–89 procent prędkości S, przy której silnik rozwija swoją maksymalną moc znamionową, a prędkość pojazdu wynosi 35 km/h ± 5 km/h. Pomiędzy linią AA' a linią BB' utrzymuje się stan stałego przyspieszenia.

4.1.2.2.1.

Wybór przełożenia skrzyni biegów

4.1.2.2.1.1.

Pojazdy z przekładniami manualnymi

Zapewnia się stan stałego przyspieszenia. O wyborze przełożenia decydują warunki docelowe. Jeżeli różnica prędkości przekracza podaną tolerancję, wówczas powinno się zbadać dwa biegi, jeden powyżej i jeden poniżej prędkości docelowej.

Jeżeli warunki docelowe spełnia więcej niż jeden bieg, należy wybrać ten bieg, który jest najbliższy prędkości 35 km/h. Jeżeli żaden bieg nie spełnia warunku docelowego dotyczącego vtest, bada się dwa biegi, jeden powyżej i jeden poniżej vtest. Docelową prędkość obrotową silnika osiąga się w każdym stanie.

Zapewnia się stan stałego przyspieszenia. Jeżeli nie można zapewnić stałego przyspieszenia na danym biegu, biegu tego nie bierze się pod uwagę.

4.1.2.2.1.2.

Pojazdy z przekładniami automatycznymi, przekładniami adaptacyjnymi oraz przekładniami bezstopniowymi (CVT)

Wybiera się położenie dźwigni zmiany biegów dla działania w pełni automatycznego. Badanie może następnie objąć zmianę biegu na niższy zakres i wyższe przyspieszenie. Zmiana biegu na wyższy zakres i niższe przyspieszenie nie jest dozwolona. Przy określonym warunku badania należy unikać zmiany biegu na wyższe przełożenie, którego nie stosuje się w ruchu miejskim. W związku z tym dozwolone jest wprowadzenie i stosowanie urządzeń elektronicznych lub mechanicznych, aby zapobiec redukcji do takiego przełożenia, które zwykle nie jest wybierane przy określonym warunku badania w ruchu miejskim.

Jeżeli przekładnia pojazdu jest zaprojektowana w sposób umożliwiający wybór tylko jednego biegu (napędu), który ogranicza prędkość obrotową silnika podczas badania, pojazd bada się tylko w odniesieniu do prędkości docelowej pojazdu. Jeżeli w pojeździe zastosowano kombinację silnika i przekładni, która nie spełnia wymogów określonych w pkt 4.1.2.2.1.1, pojazd bada się tylko w odniesieniu do prędkości docelowej pojazdu. Docelowa prędkość pojazdu (vBB') do celów badania wynosi 35 km/h ± 5km/h. Zmiana biegu na wyższy zakres i niższe przyspieszenie jest dozwolona po tym, jak punkt odniesienia pojazdu przekroczy linię PP'. Wykonuje się dwa badania, jedno przy prędkości końcowej vtest = vBB' + 5 km/h i jedno przy prędkości końcowej vtest = vBB' – 5 km/h. Podawanym poziomem hałasu jest ten wynik, który odnosi się do badania przy najwyższej prędkości obrotowej silnika uzyskanej podczas badania od AA' do BB'.

4.1.2.2.2.

Próba przyspieszenia

Gdy punkt odniesienia pojazdu znajdzie się na linii AA', całkowicie wciska się regulator przyspieszenia (bez uruchamiania automatycznej redukcji na zakres niższy niż ten, który zazwyczaj stosuje się do jazdy w warunkach miejskich) i utrzymuje w pozycji wciśniętej do chwili, w której tył pojazdu przekroczy BB', lecz punkt odniesienia będzie się znajdował co najmniej 5 m za BB'. Następnie należy zwolnić regulator przyspieszenia.

W przypadku pojazdów przegubowych składających się z dwóch nierozdzielnych jednostek uważanych za pojedynczy pojazd, naczepy nie bierze się pod uwagę przy ustalaniu chwili przekroczenia linii BB'.

4.1.3.

Interpretacja wyników

Należy odnotować maksymalny poziom mocy akustycznej ważony za pomocą A wskazywany podczas każdego przemieszczania się pojazdu między dwiema liniami AA' i BB'. W przypadku odnotowania szczytowej wartości hałasu wyraźnie odbiegającej od ogólnego poziomu mocy akustycznej, pomiar zostaje odrzucony. Z każdej strony pojazdu i w odniesieniu do każdego przełożenia skrzyni biegów dokonuje się co najmniej czterech pomiarów w każdym z warunków badania. Pomiarów z lewej i z prawej strony można dokonywać równocześnie lub kolejno. Do obliczenia wyniku końcowego dotyczącego danej strony pojazdu używa się pierwszych czterech ważnych kolejnych wyników pomiaru, w granicach 2 dB(A), dopuszczając usunięcie nieważnych wyników (zob. pkt 3.1). Wyniki dotyczące każdej strony uśrednia się oddzielnie. Wynik pośredni jest wartością wyższą spośród dwóch średnich matematycznie zaokrąglonych do pierwszego miejsca po przecinku.

Wyniki pomiarów prędkości w AA', BB', i PP' zapisuje się i wykorzystuje w obliczeniach z dokładnością do pierwszego znaczącego miejsca po przecinku.

Obliczoną wartość przyspieszenia awot test zapisuje się z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku.

4.1.3.1.

Pojazdy kategorii M1, N1 i M2 ≤ 3 500  kg

Wartości dla próby przyspieszenia i próby stałej prędkości oblicza się za pomocą następujących wzorów:

Lwot rep = Lwot (i+1) + k * (Lwot(i)- Lwot (i+1))

Lcrs rep = Lcrs(i+1) + k * (Lcrs (i) – Lcrs (i+1))

gdzie k = (awot ref – awot (i+1))/(awot (i) – awot (i+1))

W przypadku badania przy jednym przełożeniu skrzyni biegów wartościami uzyskanymi są wyniki każdego badania.

Końcowy wynik oblicza się, łącząc Lwot rep i Lcrs rep. Równanie jest następujące:

Lurban = Lwot rep – kP * (Lwot rep – Lcrs rep)

Współczynnik ważenia kP daje współczynnik cząstkowej mocy przy jeździe w warunkach miejskich. W przypadkach innych niż badanie na jednym biegu, kP oblicza się za pomocą następującego wzoru:

kP = 1 – (aurban/awot ref)

Jeżeli do celów badania określono tylko jeden bieg, kP oblicza się za pomocą następującego wzoru:

kP = 1 – (aurban/awot test)

Jeżeli wartość awot test jest niższa niż wartość aurban:

kP = 0

4.1.3.2.

Pojazdy kategorii M2 > 3 500  kg, M3, N2, N3

W przypadku badania jednego biegu wynik końcowy jest równy wynikowi pośredniemu. W przypadku badania dwóch biegów oblicza się średnią arytmetyczną wyników pośrednich.

4.2.

Pomiar hałasu emitowanego przez pojazdy nieruchome

4.2.1.

Poziom hałasu w pobliżu pojazdów

Wyniki pomiarów zapisuje się w sprawozdaniu z badań, o którym mowa w dodatku 3 do załącznika I.

4.2.2.

Pomiary akustyczne

Do pomiarów używa się precyzyjnego miernika poziomu hałasu lub równoważnego układu pomiarowego określonego w pkt 2.1.

4.2.3.

Teren badań – lokalne warunki określone na rysunku 1 w dodatku 2 do załącznika II

4.2.3.1.

W pobliżu mikrofonu nie ma żadnej przeszkody, która mogłaby wpływać na pole akustyczne; między mikrofonem a źródłem hałasu nie stoi żadna osoba. Obserwator miernika jest ustawiony tak, aby nie wpływać na wskazanie miernika.

4.2.4.

Dźwięk zakłócający i zakłócenie powodowane przez wiatr

Wskazywane przez przyrządy pomiarowe wartości mające związek z hałasem otoczenia i wiatrem są co najmniej o 10 dB(A) niższe niż wartość mierzonego poziomu hałasu. Na mikrofon można założyć odpowiedni ekran przeciwwiatrowy, pod warunkiem że uwzględni się jego wpływ na czułość mikrofonu (zob. pkt 2.1).

4.2.5.

Metoda pomiarowa

4.2.5.1.

Charakter i liczba pomiarów

Maksymalny poziom hałasu wyrażony w decybelach ważonych za pomocą A (dB(A)) mierzy się w okresie roboczym określonym w pkt 4.2.5.3.2.1.

W każdym punkcie pomiarowym należy wykonać co najmniej trzy pomiary.

4.2.5.2.

Ustawienie i przygotowanie pojazdu

Pojazd z dźwignią zmiany biegów w położeniu zerowym i z załączonym sprzęgłem umieszcza się w środkowej części obszaru badań. Jeżeli konstrukcja pojazdu na to nie pozwala, pojazd poddaje się badaniu zgodnie z zaleceniami producenta w odniesieniu do badania nieruchomego silnika. Przed rozpoczęciem każdej serii pomiarów silnik doprowadza się do jego normalnych warunków eksploatacji określonych przez producenta.

Jeżeli pojazd jest wyposażony w wentylator lub wentylatory z mechanizmem automatycznego uruchamiania, w układ ten nie ingeruje się podczas pomiarów poziomu hałasu.

Maska lub pokrywa pomieszczenia silnika, jeżeli jest zamontowana, jest zamknięta.

4.2.5.3.

Pomiar hałasu w pobliżu wydechu przedstawiony na rysunku 1 w dodatku 2 do załącznika II.

4.2.5.3.1.

Położenia mikrofonu

4.2.5.3.1.1.

Mikrofon znajduje się w odległości 0,5  m ±0,01  m od punktu odniesienia rury wydechowej określonego na rysunku 1 oraz pod kątem 45 o (± 5 o) w stosunku do osi przepływu zakończenia rury. Mikrofon znajduje się na wysokości punktu odniesienia, lecz nie niżej niż 0,2  m od powierzchni gruntu. Oś odniesienia mikrofonu znajduje się na płaszczyźnie równoległej do powierzchni gruntu i jest skierowana w stronę punktu odniesienia na wylocie wydechu. Jeżeli możliwe są dwa położenia mikrofonu, wybiera się położenie najdalej w bok od podłużnej osi środkowej pojazdu. Jeżeli oś przepływu rury wylotu wydechu leży pod kątem 90o w stosunku do podłużnej osi środkowej pojazdu, mikrofon umieszcza się w punkcie położonym najdalej od silnika.

4.2.5.3.1.2.

W przypadku pojazdów o wydechu wyposażonym w dwa wyloty rozmieszczone względem siebie o więcej niż 0,3  m pomiarów dokonuje się w odniesieniu do każdego wylotu. Rejestruje się najwyższy poziom.

4.2.5.3.1.3.

W przypadku wydechu wyposażonego w dwa lub więcej niż dwa wyloty rozmieszczone względem siebie o mniej niż 0,3  m i podłączone do tego samego tłumika dokonuje się tylko jednego pomiaru; położenie mikrofonu odnosi się do wylotu położonego najbliżej jednej ze skrajnych krawędzi pojazdu lub, jeżeli taki wylot nie istnieje, do wylotu, który znajduje się najwyżej nad poziomem gruntu.

4.2.5.3.1.4.

W przypadku pojazdów z wydechem pionowym (np. pojazdów użytkowych) mikrofon umieszcza się na wysokości wylotu wydechu. Jego oś jest pionowa i skierowana do góry. Mikrofon umieszcza się w odległości 0,5  m ±0,01  m od punktu odniesienia rury wydechowej, lecz nigdy bliżej niż 0,2  m od boku pojazdu położonego najbliżej wydechu.

4.2.5.3.1.5.

W przypadku wylotów wydechu znajdujących się pod nadwoziem pojazdu mikrofon umieszcza się co najmniej 0,2  m od najbliższej części pojazdu, w punkcie położonym najbliżej, lecz nigdy bliżej niż 0,5  m od punktu odniesienia rury wydechowej, na wysokości 0,2  m nad poziomem gruntu i nie w jednej linii w przepływem wydechu. W niektórych przypadkach wymóg dotyczący kątowości określony w pkt 4.2.5.3.1.1 może nie być spełniony.

4.2.5.3.2.

Warunki eksploatacji silnika

4.2.5.3.2.1.

Docelowa prędkość obrotowa silnika

Docelową prędkość obrotową silnika określa się jako:

| — | 75 procent prędkości obrotowej silnika S w przypadku pojazdów o znamionowej prędkości obrotowej silnika ≤ 5 000 min-1, |
| --- | --- |

—

75 procent prędkości obrotowej silnika S w przypadku pojazdów o znamionowej prędkości obrotowej silnika ≤ 5 000 min-1,

| — | 3 750  min-1 w przypadku pojazdów o znamionowej prędkości obrotowej silnika powyżej 5 000 min-1 i poniżej 7 500 min-1, |
| --- | --- |

—

3 750  min-1 w przypadku pojazdów o znamionowej prędkości obrotowej silnika powyżej 5 000 min-1 i poniżej 7 500 min-1,

| — | 50 procent prędkości obrotowej silnika S w przypadku pojazdów o znamionowej prędkości obrotowej silnika ≥ 7 500 min-1. |
| --- | --- |

—

50 procent prędkości obrotowej silnika S w przypadku pojazdów o znamionowej prędkości obrotowej silnika ≥ 7 500 min-1.

Jeżeli pojazd nie może osiągnąć prędkości obrotowej silnika podanej powyżej, docelowa prędkość obrotowa silnika jest o 5 procent niższa niż maksymalna możliwa prędkość obrotowa silnika w odniesieniu do tego badania stacjonarnego.

4.2.5.3.2.2.

Procedura badania

Prędkość obrotową silnika stopniowo zwiększa się od prędkości obrotowej biegu jałowego do docelowej prędkości obrotowej silnika, nie przekraczając zakresu tolerancji ± 3 procent docelowej prędkości obrotowej silnika, i utrzymuje na stałym poziomie. Następnie szybko zwalnia się regulator przepustnicy i prędkość obrotowa silnika powraca do prędkości biegu jałowego. Poziom hałasu mierzy się podczas okresu pracy, w którym przez 1 sekundę utrzymywana jest stała prędkość obrotowa silnika, oraz przez cały okres opóźnienia; za wartość badania uznaje się najwyższe wskazanie miernika poziomu dźwięku, zaokrąglone matematycznie do pierwszego miejsca po przecinku.

4.2.5.3.2.3.

Zatwierdzenie badania

Pomiar uważa się za ważny, jeżeli badana prędkość obrotowa silnika nie odbiega od docelowej prędkości obrotowej silnika o więcej niż ± 3 procent przez co najmniej 1 sekundę.

4.2.6.

Wyniki

Wykonuje się co najmniej trzy pomiary dla każdego położenia badawczego. Należy zarejestrować maksymalny poziom mocy akustycznej ważony za pomocą A wskazany przy każdym z trzech pomiarów. Ustalając wynik końcowy dotyczący danego położenia pomiarowego uwzględnia się pierwsze trzy ważne kolejne wyniki pomiarów, w granicach 2 dB(A), dopuszczając usunięcie nieważnych wyników (biorąc pod uwagę specyfikacje terenu badań, o którym mowa w pkt 3.1). Wynikiem końcowym jest najwyższy poziom hałasu we wszystkich położeniach pomiarowych i spośród trzech wyników pomiarów.

---

(1)  Badanie prowadzi się na pojeździe w stanie nieruchomym, aby zapewnić wartość odniesienia organom administracji, które stosują tę metodę do kontroli pojazdów w warunkach eksploatacji

(2)  Zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.

(3)  Jak określono na rysunku 1 w dodatku 1 do załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

(4)  Jak określono na rysunku 1 w dodatku 1 do załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

(5)  Ponieważ udział opon w ogólnej emisji dźwięku jest znaczny, należy wziąć pod uwagę obowiązujące przepisy wykonawcze dotyczące emisji dźwięku przez układ opona/droga. Opony trakcyjne, opony śniegowe oraz opony specjalne są wyłączone z pomiarów homologacji typu i pomiarów w zakresie zgodności produkcji na wniosek producenta zgodnie z regulaminem

  najnowszymi zmianami w regulacji
  nr 117 EKG ONZ (Dz.U. L 231 z 29.8.2008, s. 19). [Popr. 49]

(6)  Zob. rysunek1 w załączniku VII.

(7)  Ang. continuously variable transmissions.

Dodatek 1

Image

| | T = widok z góry
  S = widok z boku
  A = rura mierzona
  B = rura wygięta do dołu
  C = rura prosta
  D = rura pionowa
  1 = punkt odniesienia
  2 = nawierzchnia drogi |
| --- | --- |

Image

T = widok z góry

S = widok z boku

A = rura mierzona

B = rura wygięta do dołu

C = rura prosta

D = rura pionowa

1 = punkt odniesienia

2 = nawierzchnia drogi

Rysunek 2: Punkt odniesienia

| | |
| --- | --- |
| Rysunek 3a | Rysunek 3b |

Image

Image

Rysunek 3a

Rysunek 3b

| | |
| --- | --- |
| Rysunek 3c | Rysunek 3d |

Image

Image

Rysunek 3c

Rysunek 3d

| Rysunki 3 a-d: | Przykłady ustawienia mikrofonu, w zależności od położenia rury wydechowej |
| --- | --- |

Rysunki 3 a-d:

Przykłady ustawienia mikrofonu, w zależności od położenia rury wydechowej

ZAŁĄCZNIK III

Wartości graniczne

Poziom hałasu mierzony zgodnie z przepisami załącznika II
  i podany w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej jeśli ułamek wynosi mniej niż 0,5 i w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej jeśli ułamek jest równy lub większy niż 0,5
  nie przekracza poniższych wartości granicznych:

| Kategoria pojazdu | Opis kategorii pojazdu | Wartości graniczne






  wyrażone w dB(A)






  [w decybelach(A)] |
| --- | --- | --- |
| Wartości graniczne w odniesieniu do homologacji nowych typów pojazdów | Wartości graniczne w odniesieniu do homologacji nowych typów pojazdów | Wartości graniczne w odniesieniu do rejestracji, sprzedaży i dopuszczania do ruchu nowych pojazdów |
| Etap 1 ważny od






  [2 lat po publikacji] | Etap 2 ważny od






  [5 lat po publikacji] | Etap 3 ważny od






  [7 lat po publikacji] |
| Ogólne | Terenowe



   (*) | Ogólne | Terenowe



   (*) | Ogólne | Terenowe



   (*) |
| M | Pojazdy wykorzystywane do przewozu pasażerów | | | | | | |
| M1 | liczba siedzeń

  <

  9 | 70 | 71



   (**) | 68 | 69



   (**) | 68 | 69



   (**) |
| M1 | liczba siedzeń

  <

  9;






  stosunek mocy do masy > 150 kW/tonę | 71 | 71 | 69 | 69 | 69 | 69 |
| M2 | liczba siedzeń > 9; masa

  <

  2 tony | 72 | 72 | 70 | 70 | 70 | 70 |
| M2 | liczba siedzeń > 9; 2 tony < masa

  <

  3,5 tony | 73 | 74 | 71 | 72 | 71 | 72 |
| M2 | liczba siedzeń > 9; 3,5 tony < masa

  <

  5 ton






  moc znamionowa silnika < 150 kW | 74 | 75 | 72 | 73 | 72 | 73 |
| M2 | liczba siedzeń > 9; 3,5 tony < masa

  <

  5 ton






  moc znamionowa silnika

  >

  150 kW | 76 | 78 | 74 | 76 | 74 | 76 |
| M3 | liczba siedzeń > 9; masa > 5 ton






  moc znamionowa silnika < 150 kW | 75 | 76 | 73 | 74 | 73 | 74 |
| M3 | liczba siedzeń > 9; masa > 5 ton






  moc znamionowa silnika

  >

  150 kW | 77 | 79 | 75 | 77 | 75 | 77 |
| N | Pojazdy wykorzystywane do przewozu towarów | | | | | | |
| N1 | masa

  <

  2 tony | 71 | 71 | 69 | 69 | 69 | 69 |
| N1 | 2 tony < masa

  <

  3,5 tony | 72 | 73 | 70 | 71 | 70 | 71 |
| N2 | 3,5 tony < masa

  <

  12 ton






  moc znamionowa silnika < 75 kW | 74 | 75 | 72 | 73 | 72 | 73 |
| N2 | 3,5 tony < masa

  <

  12 ton






  75

  <

  moc znamionowa silnika < 150 kW | 75 | 76 | 73 | 74 | 73 | 74 |
| N2 | 3,5 tony < masa

  <

  12 ton






  moc znamionowa silnika

  >

  150 kW | 77 | 79 | 75 | 77 | 75 | 77 |
| N3 | masa > 12 ton






  75

  <

  moc znamionowa silnika < 150 kW | 77 | 78 | 75 | 76 | 75 | 76 |
| N3 | masa > 12 ton






  moc znamionowa silnika

  >

  150 kW | 80 | 82 | 78 | 80 | 78 | 80 |

Kategoria pojazdu

Opis kategorii pojazdu

Wartości graniczne

wyrażone w dB(A)

[w decybelach(A)]

Wartości graniczne w odniesieniu do homologacji nowych typów pojazdów

Wartości graniczne w odniesieniu do homologacji nowych typów pojazdów

Wartości graniczne w odniesieniu do rejestracji, sprzedaży i dopuszczania do ruchu nowych pojazdów

Etap 1 ważny od

[2 lat po publikacji]

Etap 2 ważny od

[5 lat po publikacji]

Etap 3 ważny od

[7 lat po publikacji]

Ogólne

Terenowe



   (*)

Ogólne

Terenowe



   (*)

Ogólne

Terenowe



   (*)

M

Pojazdy wykorzystywane do przewozu pasażerów

M1

liczba siedzeń

  <

  9

70

71



   (**)

68

69



   (**)

68

69



   (**)

M1

liczba siedzeń

  <

  9;

stosunek mocy do masy > 150 kW/tonę

71

71

69

69

69

69

M2

liczba siedzeń > 9; masa

  <

  2 tony

72

72

70

70

70

70

M2

liczba siedzeń > 9; 2 tony < masa

  <

  3,5 tony

73

74

71

72

71

72

M2

liczba siedzeń > 9; 3,5 tony < masa

  <

  5 ton

moc znamionowa silnika < 150 kW

74

75

72

73

72

73

M2

liczba siedzeń > 9; 3,5 tony < masa

  <

  5 ton

moc znamionowa silnika

  >

  150 kW

76

78

74

76

74

76

M3

liczba siedzeń > 9; masa > 5 ton

moc znamionowa silnika < 150 kW

75

76

73

74

73

74

M3

liczba siedzeń > 9; masa > 5 ton

moc znamionowa silnika

  >

  150 kW

77

79

75

77

75

77

N

Pojazdy wykorzystywane do przewozu towarów

N1

masa

  <

  2 tony

71

71

69

69

69

69

N1

2 tony < masa

  <

  3,5 tony

72

73

70

71

70

71

N2

3,5 tony < masa

  <

  12 ton

moc znamionowa silnika < 75 kW

74

75

72

73

72

73

N2

3,5 tony < masa

  <

  12 ton

75

  <

  moc znamionowa silnika < 150 kW

75

76

73

74

73

74

N2

3,5 tony < masa

  <

  12 ton

moc znamionowa silnika

  >

  150 kW

77

79

75

77

75

77

N3

masa > 12 ton

75

  <

  moc znamionowa silnika < 150 kW

77

78

75

76

75

76

N3

masa > 12 ton

moc znamionowa silnika

  >

  150 kW

80

82

78

80

78

80

| Kategoria pojazdu | Opis kategorii pojazdu | Wartości graniczne w odniesieniu do homologacji nowych typów pojazdów wyrażone w dB(A)




  [w decybelach(A)]

   (*) | Wartości graniczne w odniesieniu do homologacji nowych typów pojazdów i rejestracji, sprzedaży i dopuszczania do ruchu nowych pojazdów wyrażone w dB(A)




  [w decybelach(A)]

   (*) |
| --- | --- | --- | --- |
| Etap 1 ważny od




  [6 lat po publikacji] | Etap 2 ważny od




  [8 lat po publikacji] |
| M | Pojazdy wykorzystywane do przewozu pasażerów |
| M1 | liczba siedzeń ≤ 9; ≤ 125 kW/tonę | 68 | 68 |
| liczba siedzeń ≤ 9;
  125kW/tonę < stosunek mocy do masy ≤ 150 kW/tonę | 70 | 70 |
| liczba siedzeń ≤ 9;


  stosunek mocy do masy > 150 kW/tonę | 73 | 73 |
| M1 | liczba siedzeń ≤ 4 wliczając kierowcę;
  stosunek mocy do masy > 200 kW/tonę punkt R siedzenia kierowcy < 450 mm od jezdni | 74 | 74 |
| M2 | liczba siedzeń > 9; masa ≤ 2,5 tony | 69 | 69 |
| liczba siedzeń > 9; 2,5 tony < masa < 3,5 tony | 72 | 72 |
| liczba siedzeń > 9; 3,5 tony < masa < 5 ton | 75 | 75 |
| M3 | liczba siedzeń > 9;


  masa > 5 ton


  moc znamionowa silnika ≤ 180 kW | 74 | 74 |
| liczba siedzeń > 9;


  masa > 5 ton


  180 kW < moc znamionowa silnika ≤ 250 kW | 77 | 77 |
| liczba siedzeń > 9;


  masa > 5 ton


  moc znamionowa silnika > 250 kW | 78 | 78 |
| N | Pojazdy wykorzystywane do przewozu towarów |
| N1 | masa < 2,5 tony | 69 | 69 |
| 2,5 tony < masa < 3,5 tony | 71 | 71 |
| N2 | 3,5 tony < masa < 12 ton




  moc znamionowa silnika < 150 kW | 75 | 75 |
| 3,5 tony < masa

  <

  12 ton moc znamionowa silnika > 150 kW | 76 | 76 |
| N3 | masa > 12 ton moc znamionowa silnika ≤ 180 kW | 77 | 77 |
| masa > 12 ton 180 < moc znamionowa silnika ≤ 250 kW | 79 | 79 |
| masa > 12 ton moc znamionowa silnika > 250 kW | 81 | 81 |

Kategoria pojazdu

Opis kategorii pojazdu

Wartości graniczne w odniesieniu do homologacji nowych typów pojazdów wyrażone w dB(A)

[w decybelach(A)]

   (*)

Wartości graniczne w odniesieniu do homologacji nowych typów pojazdów i rejestracji, sprzedaży i dopuszczania do ruchu nowych pojazdów wyrażone w dB(A)

[w decybelach(A)]

   (*)

Etap 1 ważny od

[6 lat po publikacji]

Etap 2 ważny od

[8 lat po publikacji]

M

Pojazdy wykorzystywane do przewozu pasażerów

M1

liczba siedzeń ≤ 9; ≤ 125 kW/tonę

68

68

liczba siedzeń ≤ 9;
  125kW/tonę < stosunek mocy do masy ≤ 150 kW/tonę

70

70

liczba siedzeń ≤ 9;


  stosunek mocy do masy > 150 kW/tonę

73

73

M1

liczba siedzeń ≤ 4 wliczając kierowcę;
  stosunek mocy do masy > 200 kW/tonę punkt R siedzenia kierowcy < 450 mm od jezdni

74

74

M2

liczba siedzeń > 9; masa ≤ 2,5 tony

69

69

liczba siedzeń > 9; 2,5 tony < masa < 3,5 tony

72

72

liczba siedzeń > 9; 3,5 tony < masa < 5 ton

75

75

M3

liczba siedzeń > 9;


  masa > 5 ton


  moc znamionowa silnika ≤ 180 kW

74

74

liczba siedzeń > 9;


  masa > 5 ton


  180 kW < moc znamionowa silnika ≤ 250 kW

77

77

liczba siedzeń > 9;


  masa > 5 ton


  moc znamionowa silnika > 250 kW

78

78

N

Pojazdy wykorzystywane do przewozu towarów

N1

masa < 2,5 tony

69

69

2,5 tony < masa < 3,5 tony

71

71

N2

3,5 tony < masa < 12 ton

moc znamionowa silnika < 150 kW

75

75

3,5 tony < masa

  <

  12 ton moc znamionowa silnika > 150 kW

76

76

N3

masa > 12 ton moc znamionowa silnika ≤ 180 kW

77

77

masa > 12 ton 180 < moc znamionowa silnika ≤ 250 kW

79

79

masa > 12 ton moc znamionowa silnika > 250 kW

81

81

---

(*)  Podwyższone

  Wartości
  graniczne są ważne, tylko jeżeli pojazd jest zgodny z odpowiednią definicją

  wzrastają o 1dB dla pojazdów, które odpowiadają odpowiedniej definicji
  pojazdów terenowych określoną

  określonej
  w sekcji A pkt 4 załącznika II do dyrektywy UE 2007/46/WE.

(**)  W przypadku pojazdów kategorii M podwyższone wartości graniczne dotyczące pojazdów terenowych są ważne, tylko jeżeli maksymalna masa dopuszczalna > 2 tony.
  [Popr. 61]

ZAŁĄCZNIK IV

Układy tłumiące zawierające dźwiękochłonne materiały włókniste

| 1. | Ogólne
  Dźwiękochłonne materiały włókniste mogą być stosowane w układach tłumiących lub ich częściach, jeżeli jest spełniony jeden z poniższych warunków:






  a) | spaliny nie wchodzą w kontakt z materiałami włóknistymi; |
| --- | --- | --- |

1.

Ogólne

Dźwiękochłonne materiały włókniste mogą być stosowane w układach tłumiących lub ich częściach, jeżeli jest spełniony jeden z poniższych warunków:

a)

spaliny nie wchodzą w kontakt z materiałami włóknistymi;

| b) | układ tłumiący lub części mają ten sam rodzaj konstrukcji, co układy lub części, w odniesieniu do których udowodniono podczas procesu homologacji typu zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia dotyczącymi innego typu pojazdu, że się nie psują. |
| --- | --- |

b)

układ tłumiący lub części mają ten sam rodzaj konstrukcji, co układy lub części, w odniesieniu do których udowodniono podczas procesu homologacji typu zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia dotyczącymi innego typu pojazdu, że się nie psują.

Jeżeli żaden z tych warunków nie jest spełniony, kompletny układ tłumiący lub jego części poddaje się konwencjonalnemu procesowi kondycjonowania przy zastosowaniu jednej z trzech instalacji i procedur opisanych poniżej.

1.1.

Ciągła eksploatacja w warunkach drogowych przez 10 000  km.

1.1.1.

Na 50 ± 20 procent tej eksploatacji składa się jazda w warunkach miejskich, a na pozostałą część – przebiegi długodystansowe przy dużej prędkości; ciągłą eksploatację w warunkach drogowych można zastąpić odpowiadającym jej programem badań na torze badawczym.

1.1.2.

Te dwa programy prędkości powinno się zastosować na przemian co najmniej dwa razy.

1.1.3.

W kompletnym programie badań przewidziano minimum 10 przerw o czasie trwania co najmniej trzech godzin w celu odtworzenia efektów ochłodzenia oraz każdej ewentualnej kondensacji.

1.2.

Kondycjonowanie na stanowisku badawczym

1.2.1.

Używając standardowych części i przestrzegając instrukcji producenta pojazdu, układ wydechowy lub jego części montuje się w pojeździe, o którym mowa w pkt 1.3 załącznika I, lub w silniku, o którym mowa w pkt 1.4 załącznika I. W przypadku pojazdu, o którym mowa w pkt 1.3 załącznika I, pojazd musi być osadzony na dynamometrze rolkowym. W przypadku silnika, o którym mowa w pkt 1.4 załącznika I, silnik musi być przyłączony do dynamometru.

1.2.2.

Badanie prowadzi się w ramach sześciu okresów sześciogodzinnych z co najmniej 12-godzinną przerwą między każdym okresem w celu odtworzenia efektów ochłodzenia oraz każdej ewentualnej kondensacji.

1.2.3.

Podczas każdego sześciogodzinnego okresu silnik pracuje kolejno w następujących sekwencjach:

| a) | przez pięć minut z prędkością biegu jałowego; |
| --- | --- |

a)

przez pięć minut z prędkością biegu jałowego;

| b) | przez jedną godzinę przy 1/4 obciążenia i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S); |
| --- | --- |

b)

przez jedną godzinę przy 1/4 obciążenia i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S);

| c) | przez jedną godzinę przy 1/2 obciążenia i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S); |
| --- | --- |

c)

przez jedną godzinę przy 1/2 obciążenia i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S);

| d) | przez 10 minut przy pełnym obciążeniu i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S); |
| --- | --- |

d)

przez 10 minut przy pełnym obciążeniu i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S);

| e) | przez 15 minut przy 1/2 obciążenia i przy maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S); |
| --- | --- |

e)

przez 15 minut przy 1/2 obciążenia i przy maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S);

| f) | przez 30 minut przy 1/4 obciążenia i przy maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S). |
| --- | --- |

f)

przez 30 minut przy 1/4 obciążenia i przy maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S).

Całkowity czas trwania sześciu sekwencji: trzy godziny.

Na każdy okres składają się dwie grupy sekwencji warunków ułożonych w kolejności a)–f).

1.2.4.

Podczas badania układu tłumiącego ani jego części nie chłodzi się ciągiem sztucznym symulującym normalny przepływ powietrza w pojeździe. Na wniosek producenta układ tłumiący lub jego części można jednak chłodzić, aby zapobiec przekroczeniu temperatury rejestrowanej przy wlocie, gdy pojazd porusza się z maksymalną prędkością.

1.3.

Kondycjonowanie poprzez pulsację

1.3.1.

Układ tłumiący lub jego części mocuje się w pojeździe, o którym mowa w pkt 1.3 załącznika I, lub w silniku, o którym mowa w pkt 1.4 załącznika I. W pierwszym przypadku pojazd jest osadzony na dynamometrze rolkowym.

W drugim przypadku silnik jest osadzony na dynamometrze. Aparatura badawcza, której szczegółowy schemat przedstawiono na rysunku 1 w dodatku do niniejszego załącznika, jest zamocowana na wylocie układu tłumiącego. Dopuszczalna jest każda inna aparatura zapewniająca równorzędne wyniki.

1.3.2.

Aparatura badawcza jest wyregulowana w taki sposób, aby przepływ spalin był na przemian przerywany i wznawiany za pomocą szybko działającego zaworu przez 2 500 cykli.

1.3.3.

Zawór otwiera się, gdy ciśnienie wsteczne spalin, zmierzone co najmniej 100 mm za kołnierzem wlotowym, osiąga wartość 0,35 -0,40 kPa. Zawór zamyka się, gdy ciśnienie to nie różni się o więcej niż 10 procent od swojej ustabilizowanej wartości przy otwartym zaworze.

1.3.4.

Wyłącznik czasowy nastawia się na czas trwania wydechu spalin określony w przepisach ustanowionych w pkt 1.3.3.

1.3.5

Prędkość obrotowa silnika jest równa 75 % prędkości obrotowej (S), przy której silnik osiąga maksymalną moc.

1.3.6.

Moc wskazywana przez dynamometr jest równa 50 % mocy przy całkowitym otwarciu przepustnicy, zmierzonej przy 75 % prędkości obrotowej silnika (S).

1.3.7.

Wszystkie otwory spustowe są zamknięte podczas badania.

1.3.8.

Całe badanie musi być zakończone w ciągu 48 godzin.

W stosownych przypadkach po każdej godzinie następuje jeden okres chłodzenia.

Dodatek 1

Image

| 1. | Kołnierz wlotowy lub tuleja do podłączenia do tylnej części badanego układu wydechowego. |
| --- | --- |
| 2. | Ręczny zawór regulacyjny. |
| 3. | Zbiornik kompensacyjny o maksymalnej pojemności 40 l i czasie napełniania nie krótszym niż jedna sekunda. |
| 4. | Wyłącznik ciśnieniowy o zakresie działania 0,05 —2,5 bara. |
| 5. | Wyłącznik czasowy |
| 6. | Licznik impulsów |
| 7. | Zawór szybkodziałający, taki jak wylotowy zawór hamulcowy o średnicy 60 mm, uruchamiany cylindrem pneumatycznym o sile wyjściowej 120 N przy 4 barach. Czas odpowiedzi, zarówno przy otwieraniu, jak i zamykaniu, nie może przekraczać 0,5 sekundy. |
| 8. | Usuwanie spalin. |
| 9. | Rura elastyczna. |
| 10. | Ciśnieniomierz. |

1.

Kołnierz wlotowy lub tuleja do podłączenia do tylnej części badanego układu wydechowego.

2.

Ręczny zawór regulacyjny.

3.

Zbiornik kompensacyjny o maksymalnej pojemności 40 l i czasie napełniania nie krótszym niż jedna sekunda.

4.

Wyłącznik ciśnieniowy o zakresie działania 0,05 —2,5 bara.

5.

Wyłącznik czasowy

6.

Licznik impulsów

7.

Zawór szybkodziałający, taki jak wylotowy zawór hamulcowy o średnicy 60 mm, uruchamiany cylindrem pneumatycznym o sile wyjściowej 120 N przy 4 barach. Czas odpowiedzi, zarówno przy otwieraniu, jak i zamykaniu, nie może przekraczać 0,5 sekundy.

8.

Usuwanie spalin.

9.

Rura elastyczna.

10.

Ciśnieniomierz.

ZAŁĄCZNIK V

Hałas wytwarzany przez sprężone powietrze

| 1. | Metoda pomiaru |
| --- | --- |
| | Pomiar wykonuje się przy położeniach mikrofonu 2 i 6 zgodnie z rysunkiem 1, gdy pojazd jest w stanie nieruchomym. Najwyższy poziom hałasu ważony za pomocą A rejestruje się podczas odpowietrzania regulatora ciśnienia i podczas wentylacji po użyciu hamulca głównego i postojowego. |
| | Hałas podczas odpowietrzania regulatora ciśnienia mierzy się przy prędkości obrotowej silnika odpowiadającej biegowi jałowemu. Hałas wentylacji rejestruje się podczas uruchamiania hamulca głównego i postojowego; przed każdym pomiarem układ sprężający powietrze należy doprowadzić do najwyższego dopuszczalnego ciśnienia roboczego, a następnie wyłączyć silnik. |
| 2. | Ocena wyników |
| | W odniesieniu do wszystkich położeń mikrofonu wykonuje się dwa pomiary. Aby zrównoważyć niedokładności urządzeń pomiarowych, wskazanie miernika pomniejsza się o 1 dB(A) i za wynik pomiaru uznaje się wartość pomniejszoną. Wyniki uznaje się za ważne, jeżeli różnica między wynikami pomiarów przy jednym położeniu mikrofonu nie przekracza 2 dB(A). Za wynik uznaje się najwyższą wartość otrzymaną prze pomiarze. Jeżeli wartość ta przekracza graniczną wartość hałasu o 1 dB(A), wykonuje się dwa dodatkowe pomiary przy odpowiednim położeniu mikrofonu. W tym przypadku trzy spośród czterech wyników pomiaru uzyskanych przy tym położeniu nie mogą przekraczać granicznej wartości hałasu. |
| 3. | Wartość graniczna |
| | Poziom hałasu nie przekracza wartości granicznej wynoszącej 72 dB(A). |

1.

Metoda pomiaru

Pomiar wykonuje się przy położeniach mikrofonu 2 i 6 zgodnie z rysunkiem 1, gdy pojazd jest w stanie nieruchomym. Najwyższy poziom hałasu ważony za pomocą A rejestruje się podczas odpowietrzania regulatora ciśnienia i podczas wentylacji po użyciu hamulca głównego i postojowego.

Hałas podczas odpowietrzania regulatora ciśnienia mierzy się przy prędkości obrotowej silnika odpowiadającej biegowi jałowemu. Hałas wentylacji rejestruje się podczas uruchamiania hamulca głównego i postojowego; przed każdym pomiarem układ sprężający powietrze należy doprowadzić do najwyższego dopuszczalnego ciśnienia roboczego, a następnie wyłączyć silnik.

2.

Ocena wyników

W odniesieniu do wszystkich położeń mikrofonu wykonuje się dwa pomiary. Aby zrównoważyć niedokładności urządzeń pomiarowych, wskazanie miernika pomniejsza się o 1 dB(A) i za wynik pomiaru uznaje się wartość pomniejszoną. Wyniki uznaje się za ważne, jeżeli różnica między wynikami pomiarów przy jednym położeniu mikrofonu nie przekracza 2 dB(A). Za wynik uznaje się najwyższą wartość otrzymaną prze pomiarze. Jeżeli wartość ta przekracza graniczną wartość hałasu o 1 dB(A), wykonuje się dwa dodatkowe pomiary przy odpowiednim położeniu mikrofonu. W tym przypadku trzy spośród czterech wyników pomiaru uzyskanych przy tym położeniu nie mogą przekraczać granicznej wartości hałasu.

3.

Wartość graniczna

Poziom hałasu nie przekracza wartości granicznej wynoszącej 72 dB(A).

Dodatek 1

Rysunek 1: Położenia mikrofonów do pomiaru hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze

Image

Pomiaru dokonuje się na pojeździe w stanie nieruchomym zgodnie z rysunkiem 1, stosując dwa położenia mikrofonu w odległości 7 m od obrysu pojazdów oraz na wysokości 1,2 m od poziomu gruntu.

ZAŁĄCZNIK VI

Kontrole zgodności produkcji w odniesieniu do pojazdów

| 1. | Ogólne |
| --- | --- |
| | Wymogi te są zgodne z badaniem, które ma odbyć się w celu sprawdzenia zgodności produkcji zgodnie z pkt 5 załącznika I. |
| 2. | Procedura badania |
| | Teren badań i przyrządy pomiarowe są takie, jak opisano w załączniku II. |
| 2.1. | Pojazd lub pojazdy podlegające badaniu poddaje się badaniu polegającemu na pomiarze hałasu wytwarzanego przez pojazd w ruchu, jak opisano w pkt 4.1 załącznika II. |
| 2.2. | Hałas wytwarzany przez sprężone powietrze |
| | Pojazdy o masie maksymalnej przekraczającej 2 800  kg i wyposażone w układy sprężonego powietrza muszą być poddane dodatkowemu badaniu polegającemu na pomiarze hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze, jak opisano w pkt 1 załącznika V. |
| 2.3. | Dodatkowe przepisy dotyczące emisji dźwięku |
| | Producent pojazdu dokonuje stosownej oceny zgodności pod kątem dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku lub może przeprowadzić badanie opisane w załączniku VIII. |
| 3. | Dobór próby i ocena wyników |
| | Należy wybrać jeden pojazd i poddać go badaniom określonym w pkt 2. Jeżeli wyniki badania spełniają wymogi w zakresie zgodności produkcji określone w załączniku X do dyrektywy 2007/46/WE, pojazd uznaje się za odpowiadający przepisom w zakresie zgodności produkcji.
  Obowiązujące wymogi w zakresie zgodności produkcji są wartościami granicznymi określonymi w załączniku III z dodatkowym marginesem 1dB(A). [Popr. 52] |
| | Jeżeli jeden z wyników badania nie spełnia wymogów w zakresie zgodności produkcji określonych w załączniku X do dyrektywy 2007/46/WE, badaniu poddaje się dwa kolejne pojazdy należące do tego samego typu zgodnie z pkt 2 niniejszego załącznika. |
| | Jeżeli wyniki badań dotyczące drugiego i trzeciego pojazdu spełniają wymogi w zakresie zgodności produkcji określone w załączniku X do dyrektywy 2007/46/WE, uznaje się zgodność produkcji pojazdu. |
| | Jeżeli jeden z wyników badań dotyczący drugiego lub trzeciego pojazdu nie spełnia wymogów w zakresie zgodności produkcji określonych w załączniku X do dyrektywy 2007/46/WE, typ pojazdu uznaje się za niezgodny z wymogami niniejszego rozporządzenia i producent podejmuje niezbędne środki w celu przywrócenia zgodności. |

1.

Ogólne

Wymogi te są zgodne z badaniem, które ma odbyć się w celu sprawdzenia zgodności produkcji zgodnie z pkt 5 załącznika I.

2.

Procedura badania

Teren badań i przyrządy pomiarowe są takie, jak opisano w załączniku II.

2.1.

Pojazd lub pojazdy podlegające badaniu poddaje się badaniu polegającemu na pomiarze hałasu wytwarzanego przez pojazd w ruchu, jak opisano w pkt 4.1 załącznika II.

2.2.

Hałas wytwarzany przez sprężone powietrze

Pojazdy o masie maksymalnej przekraczającej 2 800  kg i wyposażone w układy sprężonego powietrza muszą być poddane dodatkowemu badaniu polegającemu na pomiarze hałasu wytwarzanego przez sprężone powietrze, jak opisano w pkt 1 załącznika V.

2.3.

Dodatkowe przepisy dotyczące emisji dźwięku

Producent pojazdu dokonuje stosownej oceny zgodności pod kątem dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku lub może przeprowadzić badanie opisane w załączniku VIII.

3.

Dobór próby i ocena wyników

Należy wybrać jeden pojazd i poddać go badaniom określonym w pkt 2. Jeżeli wyniki badania spełniają wymogi w zakresie zgodności produkcji określone w załączniku X do dyrektywy 2007/46/WE, pojazd uznaje się za odpowiadający przepisom w zakresie zgodności produkcji.
  Obowiązujące wymogi w zakresie zgodności produkcji są wartościami granicznymi określonymi w załączniku III z dodatkowym marginesem 1dB(A). [Popr. 52]

Jeżeli jeden z wyników badania nie spełnia wymogów w zakresie zgodności produkcji określonych w załączniku X do dyrektywy 2007/46/WE, badaniu poddaje się dwa kolejne pojazdy należące do tego samego typu zgodnie z pkt 2 niniejszego załącznika.

Jeżeli wyniki badań dotyczące drugiego i trzeciego pojazdu spełniają wymogi w zakresie zgodności produkcji określone w załączniku X do dyrektywy 2007/46/WE, uznaje się zgodność produkcji pojazdu.

Jeżeli jeden z wyników badań dotyczący drugiego lub trzeciego pojazdu nie spełnia wymogów w zakresie zgodności produkcji określonych w załączniku X do dyrektywy 2007/46/WE, typ pojazdu uznaje się za niezgodny z wymogami niniejszego rozporządzenia i producent podejmuje niezbędne środki w celu przywrócenia zgodności.

ZAŁĄCZNIK VII

Specyfikacje terenu badań

| 1. | Wstęp |
| --- | --- |
| | W niniejszym załączniku określono specyfikacje odnoszące się do charakterystyk fizycznych i położenia toru badawczego. Specyfikacje te, oparte na specjalnej normie (1), zawierają wymagane charakterystyki fizyczne, jak również metody badania tych charakterystyk. |
| 2. | Wymagane charakterystyki nawierzchni |
| | Uznaje się, że nawierzchnia odpowiada tej normie, pod warunkiem że zmierzono teksturę i porowatość lub współczynnik pochłaniania dźwięku i stwierdzono, że spełniają one wszystkie wymogi określone w pkt 2.1–2.4, oraz pod warunkiem że spełnione są wymogi projektowe określone w pkt 3.2. |
| 2.1. | Resztkowa porowatość |
| | Resztkowa porowatość nawierzchni toru badawczego, VC, nie przekracza 8 %. Opis procedury pomiaru znajduje się w pkt 4.1. |
| 2.2. | Współczynnik pochłaniania dźwięku |
| | Jeżeli nawierzchnia nie spełnia wymogu dotyczącego resztkowej porowatości, jest ona możliwa do przyjęcia tylko wówczas, gdy jej współczynnik pochłaniania dźwięku, α ≤ 0,10 . Opis procedury pomiaru znajduje się w pkt 4.2. Wymogi określone w pkt 2.1 i w niniejszym punkcie uznaje się za spełnione również wówczas, gdy zmierzono tylko pochłanianie dźwięku i stwierdzono, że α ≤ 0,10 . |
| | Należy zauważyć, że najbardziej istotną charakterystyką jest pochłanianie dźwięku, choć resztkowa porowatość jest lepiej znana wśród konstruktorów dróg. Pochłanianie dźwięku należy jednak zmierzyć tylko wówczas, gdy nawierzchnia nie spełnia wymogu dotyczącego porowatości. Ten ostatni czynnik wiąże się bowiem ze stosunkowo dużymi niepewnościami odnośnie do pomiarów i istotności, i dlatego, opierając się jedynie na pomiarze porowatości, niektóre nawierzchnie można błędnie odrzucić. |
| 2.3. | Głębokość tekstury |
| | Głębokość tekstury (TD) zmierzona według metody wolumetrycznej (zob. pkt 4.3 poniżej) wynosi:
  TD >0,4  mm |
| 2.4. | Jednorodność nawierzchni |
| | Należy dołożyć wszelkich możliwych starań w celu zagwarantowania, aby nawierzchnia na obszarze badań była jak najbardziej jednorodna. Dotyczy to tekstury i porowatości, lecz należy także zwrócić uwagę, że jeżeli proces toczenia jest bardziej efektywny w niektórych miejscach niż w innych, tekstura może być różna i może również występować nierówność powodująca wstrząsy. |
| 2.5. | Okres badania |
| | Aby sprawdzić, czy nawierzchnia nadal spełnia wymogi dotyczące tekstury i porowatości lub pochłaniania dźwięku określone w tej normie, należy przeprowadzać okresowe badania nawierzchni w następujących odstępach czasu: |
| | a) | dla resztkowej porowatości lub pochłaniania dźwięku: |

1.

Wstęp

W niniejszym załączniku określono specyfikacje odnoszące się do charakterystyk fizycznych i położenia toru badawczego. Specyfikacje te, oparte na specjalnej normie (1), zawierają wymagane charakterystyki fizyczne, jak również metody badania tych charakterystyk.

2.

Wymagane charakterystyki nawierzchni

Uznaje się, że nawierzchnia odpowiada tej normie, pod warunkiem że zmierzono teksturę i porowatość lub współczynnik pochłaniania dźwięku i stwierdzono, że spełniają one wszystkie wymogi określone w pkt 2.1–2.4, oraz pod warunkiem że spełnione są wymogi projektowe określone w pkt 3.2.

2.1.

Resztkowa porowatość

Resztkowa porowatość nawierzchni toru badawczego, VC, nie przekracza 8 %. Opis procedury pomiaru znajduje się w pkt 4.1.

2.2.

Współczynnik pochłaniania dźwięku

Jeżeli nawierzchnia nie spełnia wymogu dotyczącego resztkowej porowatości, jest ona możliwa do przyjęcia tylko wówczas, gdy jej współczynnik pochłaniania dźwięku, α ≤ 0,10 . Opis procedury pomiaru znajduje się w pkt 4.2. Wymogi określone w pkt 2.1 i w niniejszym punkcie uznaje się za spełnione również wówczas, gdy zmierzono tylko pochłanianie dźwięku i stwierdzono, że α ≤ 0,10 .

Należy zauważyć, że najbardziej istotną charakterystyką jest pochłanianie dźwięku, choć resztkowa porowatość jest lepiej znana wśród konstruktorów dróg. Pochłanianie dźwięku należy jednak zmierzyć tylko wówczas, gdy nawierzchnia nie spełnia wymogu dotyczącego porowatości. Ten ostatni czynnik wiąże się bowiem ze stosunkowo dużymi niepewnościami odnośnie do pomiarów i istotności, i dlatego, opierając się jedynie na pomiarze porowatości, niektóre nawierzchnie można błędnie odrzucić.

2.3.

Głębokość tekstury

Głębokość tekstury (TD) zmierzona według metody wolumetrycznej (zob. pkt 4.3 poniżej) wynosi:

TD >0,4  mm

2.4.

Jednorodność nawierzchni

Należy dołożyć wszelkich możliwych starań w celu zagwarantowania, aby nawierzchnia na obszarze badań była jak najbardziej jednorodna. Dotyczy to tekstury i porowatości, lecz należy także zwrócić uwagę, że jeżeli proces toczenia jest bardziej efektywny w niektórych miejscach niż w innych, tekstura może być różna i może również występować nierówność powodująca wstrząsy.

2.5.

Okres badania

Aby sprawdzić, czy nawierzchnia nadal spełnia wymogi dotyczące tekstury i porowatości lub pochłaniania dźwięku określone w tej normie, należy przeprowadzać okresowe badania nawierzchni w następujących odstępach czasu:

a)

dla resztkowej porowatości lub pochłaniania dźwięku:

gdy nawierzchnia jest nowa;

jeżeli nawierzchnia spełnia wymogi, gdy jest nowa, nie są wymagane dalsze okresowe badania. Jeżeli nawierzchnia nie spełnia wymogów, gdy jest nowa, wymóg może zostać spełniony później, ponieważ nawierzchnie wykazują tendencję do zasklepiania się i zagęszczania z czasem;

| b) | dla głębokości tekstury (TD): |
| --- | --- |

b)

dla głębokości tekstury (TD):

gdy nawierzchnia jest nowa;

gdy rozpoczyna się badanie hałasu (uwaga: nie wcześniej niż cztery tygodnie po położeniu);

następnie co dwanaście miesięcy.

3.

Projekt nawierzchni próbnej

3.1.

Obszar

Podczas planowania rozmieszczenia toru badawczego należy dopilnować – poprzez ustanowienie wymogu minimalnego – aby pas toru próbnego przemierzany przez pojazdy był pokryty określonym materiałem próbnym oraz aby jego obrzeża umożliwiały bezpieczną i praktyczną jazdę. Wymaga to, aby szerokość toru wynosiła co najmniej 3 m, a długość toru wykraczała poza linie AA i BB o co najmniej 10 m na każdym końcu. Rysunek 1 przedstawia rzut odpowiedniego terenu badań i pokazuje minimalny obszar, który musi być maszynowo wyłożony i maszynowo zagęszczony przy użyciu określonego materiału nawierzchni próbnej. Zgodnie z pkt 4.1.1 załącznika II pomiary należy wykonać z każdej strony pojazdu. Można to osiągnąć, dokonując pomiaru z zastosowaniem dwóch położeń mikrofonu (po jednym z każdej strony toru) przy jeździe w jednym kierunku lub dokonując pomiaru przy użyciu mikrofonu tylko z jednej strony toru, lecz przy jeździe w dwóch kierunkach. W przypadku zastosowania drugiej metody nie obowiązują żadne wymogi dotyczące nawierzchni po tej stronie toru, po której nie ma mikrofonu.

Image

3.2.

Projekt i przygotowanie nawierzchni

3.2.1.

Podstawowe wymogi dotyczące projektu

Nawierzchnia próbna spełnia cztery wymogi dotyczące projektu.

3.2.1.1.

Nawierzchnia jest wykonana z betonu asfaltowego o strukturze zamkniętej.

3.2.1.2.

Maksymalny rozmiar ziarna wynosi 8 mm (margines tolerancji dopuszcza rozmiar 6,3 –10 mm).

3.2.1.3.

Grubość warstwy ścieralnej nawierzchni wynosi > 30 mm.

3.2.1.4.

Spoiwem jest bitum niemodyfikowany o bezpośredniej penetracji.

3.2.2.

Wytyczne dotyczące projektowania

Jako wskazówkę dla konstruktora nawierzchni na rysunku 2 przedstawiono krzywą klasyfikacji kruszywa stanowiącą informację na temat pożądanych charakterystyk. Ponadto w tabeli 1 przedstawiono wskazówki dotyczące sposobu uzyskania pożądanej tekstury i trwałości. Krzywa klasyfikacji odpowiada następującemu wzorowi:

P (% przechodzących) = 100 . (d/dmax)1/2

gdzie:

d = rozmiar kwadratowego oczka sita, w mm

dmax = 8 mm dla krzywej średniej

dmax = 10 mm dla krzywej dolnej tolerancji

dmax = 6,3  mm dla krzywej górnej tolerancji

Image

Oprócz wymogów określonych w pkt 1–3.2.2 należy spełnić następujące wymogi
  normy ISO 10844
  :
  2011 lub – w okresie przejściowym trwającym pięć lat – należy odwoływać się do normy ISO 10844:1994
  : [Popr. 54]

| a) | frakcja piasku (0,063  mm < rozmiar kwadratowego oczka sita < 2 mm) zawiera nie więcej niż 55 % naturalnego piasku i co najmniej 45 % kruszonego piasku; |
| --- | --- |
| b) | podłoże i dolna warstwa nośna zapewniają dobrą stabilność i równość, zgodnie z najlepszą praktyką w zakresie budowy dróg; |
| c) | tłuczeń jest pokruszony (100 % pokruszonych płaszczyzn) i jest z materiału o dużej odporności na zgniatanie; |
| d) | tłuczeń użyty w mieszance jest wypłukany; |
| e) | na nawierzchnię nie wysypuje się dodatkowych ilości tłucznia; |
| f) | twardość spoiwa wyrażona jako wartość PEN wynosi 40–60, 60–80 lub nawet 80–100, w zależności od warunków klimatycznych panujących w danym kraju. Stosuje się jak najtwardsze spoiwo, pod warunkiem że jest to zgodne z powszechną praktyką; |
| g) | Temperatura mieszanki przed walcowaniem jest taka, aby podczas późniejszego walcowania możliwe było osiągnięcie wymaganej porowatości. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo zgodności ze specyfikacjami zawartymi w pkt 2.1–2.4, zwartość należy ustalać nie tylko przez odpowiedni wybór temperatury mieszanki, lecz również przez odpowiednią liczbę przejazdów i wybór pojazdu ubijającego. |

a)

frakcja piasku (0,063  mm < rozmiar kwadratowego oczka sita < 2 mm) zawiera nie więcej niż 55 % naturalnego piasku i co najmniej 45 % kruszonego piasku;

b)

podłoże i dolna warstwa nośna zapewniają dobrą stabilność i równość, zgodnie z najlepszą praktyką w zakresie budowy dróg;

c)

tłuczeń jest pokruszony (100 % pokruszonych płaszczyzn) i jest z materiału o dużej odporności na zgniatanie;

d)

tłuczeń użyty w mieszance jest wypłukany;

e)

na nawierzchnię nie wysypuje się dodatkowych ilości tłucznia;

f)

twardość spoiwa wyrażona jako wartość PEN wynosi 40–60, 60–80 lub nawet 80–100, w zależności od warunków klimatycznych panujących w danym kraju. Stosuje się jak najtwardsze spoiwo, pod warunkiem że jest to zgodne z powszechną praktyką;

g)

Temperatura mieszanki przed walcowaniem jest taka, aby podczas późniejszego walcowania możliwe było osiągnięcie wymaganej porowatości. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo zgodności ze specyfikacjami zawartymi w pkt 2.1–2.4, zwartość należy ustalać nie tylko przez odpowiedni wybór temperatury mieszanki, lecz również przez odpowiednią liczbę przejazdów i wybór pojazdu ubijającego.

Tabela 1: Wytyczne dotyczące projektowania

| | Wartości docelowe | Tolerancja |
| --- | --- | --- |
| W stosunku do całkowitej masy mieszanki | W stosunku do masy kruszywa |
| Masa kamieni, kwadratowe oczko sita (SM) > 2 mm | 47,6  % | 50,5  % | ± 5 |
| Masa piasku 0,063 < SM < 2 mm | 38,0  % | 40,2  % | ± 5 |
| Masa wypełniacza SM < 0,063  mm | 8,8  % | 9,3  % | ± 2 |
| Masa spoiwa (bitumu) | 5,8  % | nie dotyczy | ±0,5 |
| Maksymalny rozmiar ziarna | 8 mm | 6,3 – 10 |
| Twardość spoiwa | (zob. pkt 3.2.2 lit. f)) | |
| Wartość polerowanego kamienia (PSV) | > 50 | |
| Zwięzłość (stopień zwięzłości Marshalla) | 98 % | |

Wartości docelowe

Tolerancja

W stosunku do całkowitej masy mieszanki

W stosunku do masy kruszywa

Masa kamieni, kwadratowe oczko sita (SM) > 2 mm

47,6  %

50,5  %

± 5

Masa piasku 0,063 < SM < 2 mm

38,0  %

40,2  %

± 5

Masa wypełniacza SM < 0,063  mm

8,8  %

9,3  %

± 2

Masa spoiwa (bitumu)

5,8  %

nie dotyczy

±0,5

Maksymalny rozmiar ziarna

8 mm

6,3 – 10

Twardość spoiwa

(zob. pkt 3.2.2 lit. f))

Wartość polerowanego kamienia (PSV)

> 50

Zwięzłość (stopień zwięzłości Marshalla)

98 %

4.

Metoda badania

4.1.

Pomiar resztkowej porowatości

Do celów tego pomiaru należy pobrać rdzenie z toru w co najmniej czterech różnych miejscach, które są równo rozmieszczone na obszarze badań między liniami AA i BB (zob. rysunek 1). Aby uniknąć niejednorodności i nierówności w śladach kół, rdzeni nie powinno się pobierać dokładnie w miejscu, w którym znajdują się ślady kół, lecz w jego pobliżu. Dwa rdzenie (co najmniej) powinno się pobrać w pobliżu śladów kół, a jeden rdzeń (co najmniej) – w przybliżeniu w połowie odległości między śladami kół a każdym położeniem mikrofonu.

Jeżeli występuje podejrzenie, że warunek jednorodności nie jest spełniony (zob. pkt 2.4), rdzenie pobiera się z większej liczby miejsc na obszarze badań.

Resztkową porowatość określa się w odniesieniu do każdego rdzenia, a następnie oblicza się średnią wartość ze wszystkich rdzeni i porównuje ją z wartością wymaganą podaną w pkt 2.1. Ponadto wartość porowatości żadnego pojedynczego rdzenia nie jest wyższa niż 10 %. Konstruktorowi nawierzchni próbnej przypomina się o problemie, który może wystąpić, jeżeli obszar badań jest ogrzewany za pomocą rur lub przewodów elektrycznych i rdzenie muszą być pobierane z tego obszaru. Instalacje takie muszą być starannie zaprojektowane pod względem przyszłych miejsc nawiercania rdzeni. Zaleca się pozostawienie kilku miejsc o wielkości około 200 x 300 mm, przez które nie przebiegają żadne przewody/rury lub w których wspomniane przewody/rury są usytuowane dostatecznie głęboko, tak aby nie zostały uszkodzone wskutek pobierania rdzeni z warstwy nawierzchni.

4.2.

Współczynnik pochłaniania dźwięku

Współczynnik pochłaniania dźwięku (normalne padanie) mierzy się metodą rury impedancyjnej, stosując procedurę określoną w normie ISO 10534-1: „Akustyka – Określanie współczynnika pochłaniania dźwięku i impedancji akustycznej w rurach impedancyjnych” (2).

Jeżeli chodzi o próbki do badań, należy stosować się do tych samych wymogów, co w przypadku resztkowej porowatości (zob. pkt 4.1). Pochłanianie dźwięku mierzy się w przedziale 400–800 Hz oraz w przedziale 800–1 600 Hz (co najmniej przy środkowych częstotliwościach pasm trzeciej oktawy) i określa maksymalne wartości dotyczące obu tych zakresów częstotliwości. Następnie wartości te, w odniesieniu do wszystkich rdzeni próbnych, uśrednia się w celu uzyskania wyniku końcowego.

4.3.

Wolumetryczny pomiar makrostruktury

Do celów weryfikacji zgodności z tą normą dokonuje się pomiarów głębokości tekstury w co najmniej 10 miejscach równo rozmieszczonych wzdłuż śladów kół na pasie próbnym i porównuje średnią wartość z określoną minimalną głębokością tekstury. Opis tej procedury zawarto w normie ISO 10844:1994

  ISO10844
  :
  2011
  . [Am. 55]

5.

Stabilność w czasie i konserwacja

5.1.

Wpływ wieku

Podobnie jak ma to miejsce w przypadku wszystkich innych nawierzchni, oczekuje się, że poziom hałasu wytwarzanego przez układ opona/droga mierzony na nawierzchni próbnej może nieznacznie wzrosnąć w ciągu pierwszych 6–12 miesięcy po budowie.

Nawierzchnia osiągnie swoje wymagane charakterystyki nie wcześniej niż cztery tygodnie po budowie. Wpływ wieku na hałas wytwarzany przez samochody ciężarowe jest zasadniczo mniejszy niż na hałas wytwarzany przez samochody osobowe.

O stabilności w czasie decyduje głównie polerowanie i ubijanie przez pojazdy poruszające się po nawierzchni. Należy ją okresowo sprawdzać, jak zaznaczono w pkt 2.5.

5.2.

Konserwacja nawierzchni

Luźne kamyki lub pył, które mogą znacząco obniżyć faktyczną głębokość tekstury, muszą zostać usunięte z nawierzchni. W krajach o chłodnym klimacie, do odladzania używa się niekiedy soli. Sól może czasowo lub nawet trwale zmienić właściwości nawierzchni, zwiększając tym samym poziom hałasu, i dlatego jej stosowanie nie jest zalecane.

5.3.

Regeneracja nawierzchni w obszarze badań

Jeżeli konieczna jest regeneracja nawierzchni toru badawczego, zazwyczaj nie jest konieczna regeneracja powierzchni większej niż pas próbny (o szerokości 3 m, jak przedstawiono na rysunku 1), po którym poruszają się pojazdy, pod warunkiem że obszar badań poza pasem spełniał podczas badania wymóg dotyczący resztkowej porowatości lub pochłaniania dźwięku.

6.

Dokumentacja dotycząca nawierzchni próbnej i przeprowadzonych na niej badań

6.1.

Dokumentacja dotycząca nawierzchni próbnej

W dokumencie opisującym nawierzchnię próbną podaje się następujące dane:

6.1.1.

Położenie toru badawczego.

6.1.2.

Typ spoiwa, twardość spoiwa, typ kruszywa, maksymalna teoretyczna gęstość betonu (DR), grubość warstwy ścieralnej oraz krzywa klasyfikacji wyznaczona na podstawie rdzeni z toru badawczego.

6.1.3.

Metoda zagęszczania (np. typ walca, masa walca, liczba przejazdów walca).

6.1.4.

Temperatura mieszanki, temperatura otaczającego powietrza oraz prędkość wiatru podczas układania nawierzchni.

6.1.5.

Data ułożenia nawierzchni oraz dane dotyczące wykonawcy.

6.1.6.

Wszystkie wyniki badania lub przynajmniej ostatni z nich, w tym:

6.1.6.1.

Resztkowa porowatość każdego rdzenia.

6.1.6.2.

Miejsca na obszarze badań, z których pobrano rdzenie do pomiarów porowatości.

6.1.6.3.

Współczynnik pochłaniania dźwięku każdego rdzenia (jeżeli był mierzony). Należy podać wyniki dotyczące każdego rdzenia i każdego zakresu częstotliwości, jak również ogólną średnią.

6.1.6.4.

Miejsca na obszarze badań, z których pobrano rdzenie do pomiaru pochłaniania dźwięku.

6.1.6.5.

Głębokość tekstury, w tym liczba badań i odchylenie standardowe.

6.1.6.6.

Instytucja odpowiedzialna za badania, zgodnie z pkt 6.1.6.1 i 6.1.6.2, oraz typ stosowanych urządzeń.

6.1.6.7.

Data badania lub badań oraz data pobrania rdzeni z toru badawczego.

6.2.

Dokumentacja dotycząca badań hałasu pojazdu przeprowadzonych na nawierzchni

W dokumencie opisującym badanie lub badania hałasu pojazdu wskazuje się, czy zostały spełnione wszystkie wymogi tej normy. Zgodnie z pkt 6.1 należy podać odniesienie do dokumentu opisującego wyniki, które to potwierdzają.

---

(1)  ISO10844:1994

  Przez pierwsze pięć lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia producenci mogą korzystać z torów badawczych certyfikowanych zgodnie z normą ISO 10844:1994 lub zgodnie z normą ISO 10844:2011. Później producenci korzystają wyłącznie z torów badawczych certyfikowanych zgodnie z normą ISO 10844:2011. [Popr. 53]

(2)  Do opublikowania.

ZAŁĄCZNIK VIII

Metoda pomiarowa do celów oceny zgodności z dodatkowymi przepisami dotyczącymi emisji dźwięku

| 1. | Ogólne |
| --- | --- |
| | W niniejszym załączniku opisano metodę pomiarową do celów oceny zgodności pojazdu z dodatkowymi przepisami dotyczącymi emisji dźwięku określonymi w art. 8. |
| | Wykonywanie badań bezpośrednich przy składaniu wniosku o udzielenie homologacji typu nie jest obowiązkowe. Producent podpisuje deklarację zgodności, o której mowa w dodatku 1 do niniejszego załącznika. Organ udzielający homologacji typu może zwrócić się o dodatkowe informacje dotyczące deklaracji zgodności oraz przeprowadzić badania opisane poniżej. |
| | Analiza, o której mowa w załączniku VIII, wymaga przeprowadzenia badania zgodnie z załącznikiem II. Badanie opisane w załączniku II przeprowadza się na tym samym torze badawczym w warunkach podobnych do tych, które są wymagane w odniesieniu do badań zalecanych w niniejszym załączniku. |
| 2. | Metoda pomiarowa |
| 2.1. | Przyrządy pomiarowe i warunki pomiarów |
| | O ile nie określono inaczej, przyrządy pomiarowe, warunki pomiarów oraz stan pojazdu są równoważne z tymi, które określono w pkt 2 i 3 załącznika II. |
| | Jeżeli pojazd posiada różne tryby, które mają wpływ na emisję hałasu, wszystkie tryby muszą być zgodne z wymogami określonymi w niniejszym załączniku w przypadku, w którym producent przeprowadził badania mające na celu wykazanie organowi udzielającemu homologacji zgodność z tymi wymogami, w sprawozdaniu z badań określa się tryby zastosowane podczas tych badań. |
| 2.2. | Metoda badania |
| | O ile nie określono inaczej, stosuje się warunki i procedury określone w punktach 4.1–4.1.2.1.2.2 załącznika II. Do celów niniejszego załącznika dokonuje się pomiaru i oceny pojedynczego przejazdu badawczego. |
| 2.3. | Zakres pomiaru |
| | Warunki pracy są następujące: |
| | Prędkość pojazdu VAA ASEP: vAA ≥ 20 km/h |
| | Przyspieszenie pojazdu awot ASEP: awot ≤ 5,0

  4,0
   m/s2 [Popr. 56] |
| | Prędkość obrotowa silnika nBB ASEP nBB ≤ 2,0 * PMR-0,222 * s lub |
| | nBB ≤ 0,9 * s, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa
  Prędkość pojazdu VBB ASEP:
  jeżeli wartość nBB ASEP została osiągnięta na jednym biegu vBB ≤ 70 km/h
  w pozostałych przypadkach vBB ≤ 80 km/h
  biegi k ≤ przełożenie skrzyni biegów i, jak określono w załączniku II |
| | Jeżeli pojazd na najniższym ważnym biegu nie osiąga maksymalnej prędkości obrotowej silnika poniżej 70 km/h, prędkość pojazdu wynosi 80 km/h. |
| 2.4. | Przełożenia skrzyni biegów |
| | Wymogi zawarte w dodatkowych przepisach dotyczących emisji dźwięku mają zastosowanie do każdego przełożenia k, które daje wyniki badań w zakresie pomiaru, jak określono w pkt 2.3 niniejszego załącznika. |
| | W przypadku pojazdów z przekładniami automatycznymi, przekładniami adaptacyjnymi i przekładniami bezstopniowymi CVT (1) badanych z niezablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów badanie może obejmować zmianę przełożenia skrzyni biegów na niższy zakres i wyższe przyspieszenie. Zmiana biegu na wyższy zakres i niższe przyspieszenie nie jest dozwolona. Należy unikać zmiany biegu skutkującej stworzeniem warunku niezgodnego z warunkami brzegowymi. W takim przypadku dozwolone jest wprowadzenie i stosowanie urządzeń elektronicznych lub mechanicznych, w tym naprzemiennych położeń dźwigni zmiany biegów. |
| | Aby badanie ASEP miało charakter reprezentatywny i było powtarzalne (dla organu udzielającego homologacji typu), pojazdy są badane przy produkcyjnej kalibracji skrzyni biegów. [Popr. 57] |
| 2.5. | Warunki docelowe |
| | Emisję dźwięku mierzy się przy każdym ważnym przełożeniu skrzyni biegów w czterech punktach pomiarowych, jak określono poniżej. |
| | Pierwszy punkt pomiarowy P1 wyznacza się na podstawie prędkości początkowej vAA wynoszącej 20 km/h. Jeżeli niemożliwe jest osiągnięcie stanu stałego przyspieszenia, prędkość stopniowo zwiększa się o 5 km/h aż do uzyskania stałego przyspieszenia. |
| | Czwarty punkt pomiarowy P4 wyznacza się na podstawie prędkości pojazdu w BB' przy tym przełożeniu skrzyni biegów w warunkach brzegowych, zgodnie z pkt 2.3. |
| | Dwa pozostałe punkty pomiarowe wyznacza się według następującego wzoru: |
| | Punkt pomiarowy Pj: vBB_j = vBB_1 + ((j – 1)/3) * (vBB_4 – vBB_1) dla j = 2 i 3
  gdzie: |
| | vBB_1 = prędkość pojazdu w BB' punktu pomiarowego P1

  vBB_4 = prędkość pojazdu w BB' punktu pomiarowego P4

  Zakres tolerancji dla VBB_j: ± 3 km/h
  W odniesieniu do wszystkich punktów pomiarowych muszą być spełnione warunki brzegowe, jak określono w pkt 2.3. |
| 2.6. | Badanie pojazdu |
| | Trajektoria linii środkowej pojazdu przebiega jak najdokładniej według linii CC' przez cały czas badania, od chwili zbliżenia się do linii AA' aż do chwili, w której tył pojazdu przekroczy linię BB'. |
| | Na linii AA' całkowicie wciska się regulator przyspieszenia. Aby osiągnąć bardziej stałe przyspieszenie lub zapobiec redukcji do takiego przełożenia między linią AA' a linią BB', można użyć wstępnego przyspieszenia. Przyspiesznik utrzymuje się w pozycji wciśniętej do chwili, w której tylna część znajdzie się na linii BB'. |
| | W odniesieniu do każdego pojedynczego przejazdu badawczego określa się i zapisuje następujące parametry: |
| | Maksymalny poziom mocy akustycznej ważony za pomocą A po obu stronach pojazdu, wskazany przy każdym przejeździe pojazdu między dwiema liniami AA' i BB', zaokrągla się matematycznie do pierwszego miejsca po przecinku (Lwot, kj). W przypadku odnotowania szczytowej wartości dźwięku wyraźnie odbiegającej od ogólnego poziomu mocy akustycznej, pomiar zostaje odrzucony. Pomiarów z lewej i z prawej strony można dokonywać równocześnie lub kolejno. |
| | Odczyty dotyczące prędkości pojazdu w AA' i BB' podaje się z dokładnością do pierwszego znaczącego miejsca po przecinku. (vAA, kj; vBB, kj) |
| | W stosownych przypadkach odczyty dotyczące prędkości obrotowej silnika w AA' i BB' podaje się jako pełną wartość liczby całkowitej (nAA, kj; nBB, kj). |
| | Obliczone przyspieszenie ustala się zgodnie ze wzorem określonym w pkt 4.1.2.1.2 załącznika II i podaje z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku (awot, test, kj). |
| 3. | Analiza wyników |
| 3.1. | Określenie punktu referencyjnego dla każdego przełożenia skrzyni biegów |
| | W przypadku pomiarów na biegu „i” oraz na niższych biegach punkt referencyjny obejmuje maksymalny poziom hałasu Lwoti, podawaną prędkość obrotową silnika nwoti i prędkość pojazdu vwoti w BB' przy przełożeniu skrzyni biegów i w ramach próby przyspieszenia, o której mowa w załączniku II. |
| | Lanchor, i = Lwoti, Załącznik II

  nanchor, i = nBB,woti, Załącznik II

  vanchor, i = vBB,woti, Załącznik II |
| | W przypadku pomiarów na biegu i+1 punkt referencyjny obejmuje maksymalny poziom hałasu Lwoti+1, podawaną prędkość obrotową silnika nwoti+1 i prędkość pojazdu vwoti+1 w BB' przy przełożeniu i+1 w ramach próby przyspieszenia, o której mowa w załączniku II. |
| | Lanchor, i+1 = Lwoti+1,Załącznik II

  nanchor, i+1 = nBB, woti+1,Załącznik II

  vanchor, i+1 = vBB, woti+1,Załącznik II |
| 3.2. | Nachylenie krzywej regresji na każdym biegu |
| | Pomiary dźwięku ocenia się jako funkcję prędkości obrotowej silnika zgodnie z pkt 3.2.1. |
| 3.2.1. | Obliczanie nachylenia krzywej regresji w odniesieniu do każdego biegu |
| | Krzywą regresji liniowej oblicza się na podstawie punktu referencyjnego oraz wyników czterech powiązanych pomiarów dodatkowych. |
| | (w dB/1 000 min-1) |
| | przy

  oraz

  ; |
| | gdzie nj = prędkość obrotowa silnika zmierzona na linii BB' |
| 3.2.2. | Nachylenie krzywej regresji na każdym biegu |
| | Wartość Slopek danego biegu do celów dalszych obliczeń jest wynikiem obliczeń określonych w pkt 3.2.1, zaokrąglonym do pierwszego miejsca po przecinku, ale nie wyższym niż 5 dB/1 000 min-1. |
| 3.3. | Obliczanie liniowego wzrostu poziomu hałasu oczekiwanego dla każdego pomiaru |
| | Poziom hałasu LASEP, kj dla punktu pomiarowego j i biegu k oblicza się w oparciu o prędkości obrotowe silnika zmierzone w każdym punkcie pomiarowym, na podstawie nachylenia, o którym mowa w pkt 3.2, w stosunku do określonego punktu referencyjnego przy każdym przełożeniu skrzyni biegów. |
| | Dla nBB_k, j ≤ nanchor, k: |
| | LASEP_k, j = Lanchor_k + (Slopek – Y) * (nBB_k, j – nanchor, k)/1 000
  Dla nBB_k, j > nanchor, k:
  LASEP_k, j = Lanchor_k + (Slopek + Y) * (nBB_k, j – nanchor, k)/1 000
  gdzie Y = 1 |
| 3.4. | Próbki |
| | Na żądanie organu udzielającego homologacji typu organizuje się dwa dodatkowe przejazdy w warunkach brzegowych zgodnie z pkt 2.3 niniejszego załącznika. |
| 4. | Interpretacja wyników |
| | Każdy pomiar hałasu poddaje się ocenie. |
| | Poziom hałasu w każdym określonym punkcie pomiarowym nie przekracza wartości granicznych podanych poniżej:
  Lkj ≤ LASEP_k.j + x
  gdzie:
  x = 3 dB(A) w przypadku pojazdu wyposażonego w przekładnię automatyczną bez blokady lub w przekładnię CVT bez blokady
  x = 2 dB(A) + wartość graniczna wartość Lurban określona w załączniku II w przypadku wszystkich pozostałych pojazdów |
| | Jeżeli zmierzony poziom hałasu w danym punkcie przekracza wartość graniczną, dokonuje się dwóch dodatkowych pomiarów w tym samym punkcie w celu sprawdzenia niepewności pomiaru. Pojazd nadal spełnia dodatkowe przepisy dotyczące emisji dźwięku, jeżeli średnia wyników trzech ważnych pomiarów w tym konkretnym punkcie jest zgodna ze specyfikacją. |
| 5. | Ocena dźwięku odniesienia |
| | Dźwięk odniesienia ocenia się w jednym punkcie na jednym oddzielnym biegu, symulując stan przyspieszenia, począwszy od prędkości początkowej w vaa równej 50 km/h, i przy założeniu, że prędkość końcowa w vbb będzie równa 61 km/h. Zgodność dźwięku w tym punkcie może być obliczana na podstawie wyników określonych w pkt 3.2.2 i w specyfikacji poniżej, lub oceniana poprzez pomiar bezpośredni na biegu określonym poniżej. |
| 5.1. | Bieg k określa się w sposób następujący: |
| | k = 3 w przypadku wszystkich przekładni manualnej i automatycznej wyposażonej w do 5 biegów;
  k = 4 w przypadku przekładni automatycznej wyposażonej w 6 lub więcej biegów |
| | Jeżeli nie są dostępne oddzielne biegi, tak jak ma to miejsce na przykład w przypadku przekładni automatycznych lub przekładni CVT bez blokady, przełożenie skrzyni biegów do celów dalszych obliczeń wybiera się na podstawie wyniku próby przyspieszenia, o której mowa w załączniku II, oraz zgłoszonej prędkości obrotowej silnika i prędkości pojazdu na linii BB'. |
| 5.2. | Określanie prędkości obrotowej odniesienia silnika, nref_k |
| | Prędkość obrotową odniesienia silnika, nref_k, oblicza się przy przełożeniu skrzyni biegów k i przy prędkości odniesienia Vref = 61 km/h. |
| 5.3. | Obliczanie Lref |
| | Lref = Lanchor_k + Slopek * (nref_k – nanchor_k)/1000
  Wartość Lref jest nie większa niż 76 dB(A). |
| | W przypadku pojazdów wyposażonych w przekładnię manualną mającą więcej niż cztery biegi do jazdy do przodu i w silnik rozwijający maksymalną moc większą niż 140 kW (EKG ONZ) oraz charakteryzujących się stosunkiem maksymalnej mocy do maksymalnej masy większym niż 75 kW/tonę wartość Lref jest nie większa niż 79 dB(A). |
| | W przypadku pojazdów wyposażonych w przekładnię automatyczną mającą więcej niż cztery biegi do jazdy do przodu i w silnik rozwijający maksymalną moc większą niż 140 kW (EKG ONZ) oraz charakteryzujących się stosunkiem maksymalnej mocy do maksymalnej masy większym niż 75 kW/tonę wartość Lref jest nie większa niż 78 dB(A). |
| 6. | Ocena dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku na podstawie zasady L_Urban |
| 6.1. | Ogólne |
| | Procedura oceny jest alternatywą wybraną przez producenta pojazdu wobec procedury opisanej w pkt 3 niniejszego załącznika i ma zastosowanie do wszystkich technologii pojazdów. Obowiązkiem producenta pojazdu jest określenie poprawnego sposobu badania. O ile nie określono inaczej, wszystkie badania i obliczenia należy prowadzić w sposób wyszczególniony w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. |
| 6.2. | Obliczanie Lurban ASEP |
| | Na podstawie którejkolwiek z wartości Lwot ASEP będącej wynikiem pomiaru przeprowadzonego zgodnie z niniejszym załącznikiem wartość Lurban ASEP oblicza się w następujący sposób: |
| | a) | obliczyć wartość awot test ASEP na podstawie wyniku obliczenia przyspieszenia, o którym mowa w pkt 4.1.2.1.2.1 lub w pkt 4.1.2.1.2.2 załącznika II do niniejszego rozporządzenia, w stosownych przypadkach; |

1.

Ogólne

W niniejszym załączniku opisano metodę pomiarową do celów oceny zgodności pojazdu z dodatkowymi przepisami dotyczącymi emisji dźwięku określonymi w art. 8.

Wykonywanie badań bezpośrednich przy składaniu wniosku o udzielenie homologacji typu nie jest obowiązkowe. Producent podpisuje deklarację zgodności, o której mowa w dodatku 1 do niniejszego załącznika. Organ udzielający homologacji typu może zwrócić się o dodatkowe informacje dotyczące deklaracji zgodności oraz przeprowadzić badania opisane poniżej.

Analiza, o której mowa w załączniku VIII, wymaga przeprowadzenia badania zgodnie z załącznikiem II. Badanie opisane w załączniku II przeprowadza się na tym samym torze badawczym w warunkach podobnych do tych, które są wymagane w odniesieniu do badań zalecanych w niniejszym załączniku.

2.

Metoda pomiarowa

2.1.

Przyrządy pomiarowe i warunki pomiarów

O ile nie określono inaczej, przyrządy pomiarowe, warunki pomiarów oraz stan pojazdu są równoważne z tymi, które określono w pkt 2 i 3 załącznika II.

Jeżeli pojazd posiada różne tryby, które mają wpływ na emisję hałasu, wszystkie tryby muszą być zgodne z wymogami określonymi w niniejszym załączniku w przypadku, w którym producent przeprowadził badania mające na celu wykazanie organowi udzielającemu homologacji zgodność z tymi wymogami, w sprawozdaniu z badań określa się tryby zastosowane podczas tych badań.

2.2.

Metoda badania

O ile nie określono inaczej, stosuje się warunki i procedury określone w punktach 4.1–4.1.2.1.2.2 załącznika II. Do celów niniejszego załącznika dokonuje się pomiaru i oceny pojedynczego przejazdu badawczego.

2.3.

Zakres pomiaru

Warunki pracy są następujące:

Prędkość pojazdu VAA ASEP: vAA ≥ 20 km/h

Przyspieszenie pojazdu awot ASEP: awot ≤ 5,0

  4,0
   m/s2 [Popr. 56]

Prędkość obrotowa silnika nBB ASEP nBB ≤ 2,0 * PMR-0,222 * s lub

nBB ≤ 0,9 * s, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa

Prędkość pojazdu VBB ASEP:

jeżeli wartość nBB ASEP została osiągnięta na jednym biegu vBB ≤ 70 km/h

w pozostałych przypadkach vBB ≤ 80 km/h

biegi k ≤ przełożenie skrzyni biegów i, jak określono w załączniku II

Jeżeli pojazd na najniższym ważnym biegu nie osiąga maksymalnej prędkości obrotowej silnika poniżej 70 km/h, prędkość pojazdu wynosi 80 km/h.

2.4.

Przełożenia skrzyni biegów

Wymogi zawarte w dodatkowych przepisach dotyczących emisji dźwięku mają zastosowanie do każdego przełożenia k, które daje wyniki badań w zakresie pomiaru, jak określono w pkt 2.3 niniejszego załącznika.

W przypadku pojazdów z przekładniami automatycznymi, przekładniami adaptacyjnymi i przekładniami bezstopniowymi CVT (1) badanych z niezablokowanymi przełożeniami skrzyni biegów badanie może obejmować zmianę przełożenia skrzyni biegów na niższy zakres i wyższe przyspieszenie. Zmiana biegu na wyższy zakres i niższe przyspieszenie nie jest dozwolona. Należy unikać zmiany biegu skutkującej stworzeniem warunku niezgodnego z warunkami brzegowymi. W takim przypadku dozwolone jest wprowadzenie i stosowanie urządzeń elektronicznych lub mechanicznych, w tym naprzemiennych położeń dźwigni zmiany biegów.

Aby badanie ASEP miało charakter reprezentatywny i było powtarzalne (dla organu udzielającego homologacji typu), pojazdy są badane przy produkcyjnej kalibracji skrzyni biegów. [Popr. 57]

2.5.

Warunki docelowe

Emisję dźwięku mierzy się przy każdym ważnym przełożeniu skrzyni biegów w czterech punktach pomiarowych, jak określono poniżej.

Pierwszy punkt pomiarowy P1 wyznacza się na podstawie prędkości początkowej vAA wynoszącej 20 km/h. Jeżeli niemożliwe jest osiągnięcie stanu stałego przyspieszenia, prędkość stopniowo zwiększa się o 5 km/h aż do uzyskania stałego przyspieszenia.

Czwarty punkt pomiarowy P4 wyznacza się na podstawie prędkości pojazdu w BB' przy tym przełożeniu skrzyni biegów w warunkach brzegowych, zgodnie z pkt 2.3.

Dwa pozostałe punkty pomiarowe wyznacza się według następującego wzoru:

Punkt pomiarowy Pj: vBB_j = vBB_1 + ((j – 1)/3) * (vBB_4 – vBB_1) dla j = 2 i 3

gdzie:

vBB_1 = prędkość pojazdu w BB' punktu pomiarowego P1

vBB_4 = prędkość pojazdu w BB' punktu pomiarowego P4

Zakres tolerancji dla VBB_j: ± 3 km/h

W odniesieniu do wszystkich punktów pomiarowych muszą być spełnione warunki brzegowe, jak określono w pkt 2.3.

2.6.

Badanie pojazdu

Trajektoria linii środkowej pojazdu przebiega jak najdokładniej według linii CC' przez cały czas badania, od chwili zbliżenia się do linii AA' aż do chwili, w której tył pojazdu przekroczy linię BB'.

Na linii AA' całkowicie wciska się regulator przyspieszenia. Aby osiągnąć bardziej stałe przyspieszenie lub zapobiec redukcji do takiego przełożenia między linią AA' a linią BB', można użyć wstępnego przyspieszenia. Przyspiesznik utrzymuje się w pozycji wciśniętej do chwili, w której tylna część znajdzie się na linii BB'.

W odniesieniu do każdego pojedynczego przejazdu badawczego określa się i zapisuje następujące parametry:

Maksymalny poziom mocy akustycznej ważony za pomocą A po obu stronach pojazdu, wskazany przy każdym przejeździe pojazdu między dwiema liniami AA' i BB', zaokrągla się matematycznie do pierwszego miejsca po przecinku (Lwot, kj). W przypadku odnotowania szczytowej wartości dźwięku wyraźnie odbiegającej od ogólnego poziomu mocy akustycznej, pomiar zostaje odrzucony. Pomiarów z lewej i z prawej strony można dokonywać równocześnie lub kolejno.

Odczyty dotyczące prędkości pojazdu w AA' i BB' podaje się z dokładnością do pierwszego znaczącego miejsca po przecinku. (vAA, kj; vBB, kj)

W stosownych przypadkach odczyty dotyczące prędkości obrotowej silnika w AA' i BB' podaje się jako pełną wartość liczby całkowitej (nAA, kj; nBB, kj).

Obliczone przyspieszenie ustala się zgodnie ze wzorem określonym w pkt 4.1.2.1.2 załącznika II i podaje z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku (awot, test, kj).

3.

Analiza wyników

3.1.

Określenie punktu referencyjnego dla każdego przełożenia skrzyni biegów

W przypadku pomiarów na biegu „i” oraz na niższych biegach punkt referencyjny obejmuje maksymalny poziom hałasu Lwoti, podawaną prędkość obrotową silnika nwoti i prędkość pojazdu vwoti w BB' przy przełożeniu skrzyni biegów i w ramach próby przyspieszenia, o której mowa w załączniku II.

Lanchor, i = Lwoti, Załącznik II

nanchor, i = nBB,woti, Załącznik II

vanchor, i = vBB,woti, Załącznik II

W przypadku pomiarów na biegu i+1 punkt referencyjny obejmuje maksymalny poziom hałasu Lwoti+1, podawaną prędkość obrotową silnika nwoti+1 i prędkość pojazdu vwoti+1 w BB' przy przełożeniu i+1 w ramach próby przyspieszenia, o której mowa w załączniku II.

Lanchor, i+1 = Lwoti+1,Załącznik II

nanchor, i+1 = nBB, woti+1,Załącznik II

vanchor, i+1 = vBB, woti+1,Załącznik II

3.2.

Nachylenie krzywej regresji na każdym biegu

Pomiary dźwięku ocenia się jako funkcję prędkości obrotowej silnika zgodnie z pkt 3.2.1.

3.2.1.

Obliczanie nachylenia krzywej regresji w odniesieniu do każdego biegu

Krzywą regresji liniowej oblicza się na podstawie punktu referencyjnego oraz wyników czterech powiązanych pomiarów dodatkowych.

Image

(w dB/1 000 min-1)

Image

Image

gdzie nj = prędkość obrotowa silnika zmierzona na linii BB'

3.2.2.

Nachylenie krzywej regresji na każdym biegu

Wartość Slopek danego biegu do celów dalszych obliczeń jest wynikiem obliczeń określonych w pkt 3.2.1, zaokrąglonym do pierwszego miejsca po przecinku, ale nie wyższym niż 5 dB/1 000 min-1.

3.3.

Obliczanie liniowego wzrostu poziomu hałasu oczekiwanego dla każdego pomiaru

Poziom hałasu LASEP, kj dla punktu pomiarowego j i biegu k oblicza się w oparciu o prędkości obrotowe silnika zmierzone w każdym punkcie pomiarowym, na podstawie nachylenia, o którym mowa w pkt 3.2, w stosunku do określonego punktu referencyjnego przy każdym przełożeniu skrzyni biegów.

Dla nBB_k, j ≤ nanchor, k:

LASEP_k, j = Lanchor_k + (Slopek – Y) * (nBB_k, j – nanchor, k)/1 000

Dla nBB_k, j > nanchor, k:

LASEP_k, j = Lanchor_k + (Slopek + Y) * (nBB_k, j – nanchor, k)/1 000

gdzie Y = 1

3.4.

Próbki

Na żądanie organu udzielającego homologacji typu organizuje się dwa dodatkowe przejazdy w warunkach brzegowych zgodnie z pkt 2.3 niniejszego załącznika.

4.

Interpretacja wyników

Każdy pomiar hałasu poddaje się ocenie.

Poziom hałasu w każdym określonym punkcie pomiarowym nie przekracza wartości granicznych podanych poniżej:

Lkj ≤ LASEP_k.j + x

gdzie:

x = 3 dB(A) w przypadku pojazdu wyposażonego w przekładnię automatyczną bez blokady lub w przekładnię CVT bez blokady

x = 2 dB(A) + wartość graniczna wartość Lurban określona w załączniku II w przypadku wszystkich pozostałych pojazdów

Jeżeli zmierzony poziom hałasu w danym punkcie przekracza wartość graniczną, dokonuje się dwóch dodatkowych pomiarów w tym samym punkcie w celu sprawdzenia niepewności pomiaru. Pojazd nadal spełnia dodatkowe przepisy dotyczące emisji dźwięku, jeżeli średnia wyników trzech ważnych pomiarów w tym konkretnym punkcie jest zgodna ze specyfikacją.

5.

Ocena dźwięku odniesienia

Dźwięk odniesienia ocenia się w jednym punkcie na jednym oddzielnym biegu, symulując stan przyspieszenia, począwszy od prędkości początkowej w vaa równej 50 km/h, i przy założeniu, że prędkość końcowa w vbb będzie równa 61 km/h. Zgodność dźwięku w tym punkcie może być obliczana na podstawie wyników określonych w pkt 3.2.2 i w specyfikacji poniżej, lub oceniana poprzez pomiar bezpośredni na biegu określonym poniżej.

5.1.

Bieg k określa się w sposób następujący:

k = 3 w przypadku wszystkich przekładni manualnej i automatycznej wyposażonej w do 5 biegów;

k = 4 w przypadku przekładni automatycznej wyposażonej w 6 lub więcej biegów

Jeżeli nie są dostępne oddzielne biegi, tak jak ma to miejsce na przykład w przypadku przekładni automatycznych lub przekładni CVT bez blokady, przełożenie skrzyni biegów do celów dalszych obliczeń wybiera się na podstawie wyniku próby przyspieszenia, o której mowa w załączniku II, oraz zgłoszonej prędkości obrotowej silnika i prędkości pojazdu na linii BB'.

5.2.

Określanie prędkości obrotowej odniesienia silnika, nref_k

Prędkość obrotową odniesienia silnika, nref_k, oblicza się przy przełożeniu skrzyni biegów k i przy prędkości odniesienia Vref = 61 km/h.

5.3.

Obliczanie Lref

Lref = Lanchor_k + Slopek * (nref_k – nanchor_k)/1000

Wartość Lref jest nie większa niż 76 dB(A).

W przypadku pojazdów wyposażonych w przekładnię manualną mającą więcej niż cztery biegi do jazdy do przodu i w silnik rozwijający maksymalną moc większą niż 140 kW (EKG ONZ) oraz charakteryzujących się stosunkiem maksymalnej mocy do maksymalnej masy większym niż 75 kW/tonę wartość Lref jest nie większa niż 79 dB(A).

W przypadku pojazdów wyposażonych w przekładnię automatyczną mającą więcej niż cztery biegi do jazdy do przodu i w silnik rozwijający maksymalną moc większą niż 140 kW (EKG ONZ) oraz charakteryzujących się stosunkiem maksymalnej mocy do maksymalnej masy większym niż 75 kW/tonę wartość Lref jest nie większa niż 78 dB(A).

6.

Ocena dodatkowych przepisów dotyczących emisji dźwięku na podstawie zasady L_Urban

6.1.

Ogólne

Procedura oceny jest alternatywą wybraną przez producenta pojazdu wobec procedury opisanej w pkt 3 niniejszego załącznika i ma zastosowanie do wszystkich technologii pojazdów. Obowiązkiem producenta pojazdu jest określenie poprawnego sposobu badania. O ile nie określono inaczej, wszystkie badania i obliczenia należy prowadzić w sposób wyszczególniony w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

6.2.

Obliczanie Lurban ASEP

Na podstawie którejkolwiek z wartości Lwot ASEP będącej wynikiem pomiaru przeprowadzonego zgodnie z niniejszym załącznikiem wartość Lurban ASEP oblicza się w następujący sposób:

a)

obliczyć wartość awot test ASEP na podstawie wyniku obliczenia przyspieszenia, o którym mowa w pkt 4.1.2.1.2.1 lub w pkt 4.1.2.1.2.2 załącznika II do niniejszego rozporządzenia, w stosownych przypadkach;

| b) | określić prędkość pojazdu (VBB ASEP) w BB podczas badania Lwot ASEP; |
| --- | --- |

b)

określić prędkość pojazdu (VBB ASEP) w BB podczas badania Lwot ASEP;

| c) | obliczyć kP ASEP w następujący sposób:
  kP ASEP = 1 – (aurban/awot test ASEP)
  Wyników badań, według których wartości awot test ASEP są niższe niż a_urban, nie bierze się pod uwagę; |
| --- | --- |

c)

obliczyć kP ASEP w następujący sposób:

kP ASEP = 1 – (aurban/awot test ASEP)

Wyników badań, według których wartości awot test ASEP są niższe niż a_urban, nie bierze się pod uwagę;

| d) | obliczyć wartość Lurban measured ASEP w sposób następujący:
  Lurban measured ASEP =
  Lwot ASEP – kP ASEP * (Lwot ASEP – Lcrs)
  Do dalszych obliczeń użyć wartości Lurban, o której mowa w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, bez zaokrąglenia, z dokładnością do jednego miejsca po przecinku (xx, x); |
| --- | --- |

d)

obliczyć wartość Lurban measured ASEP w sposób następujący:

Lurban measured ASEP =

Lwot ASEP – kP ASEP * (Lwot ASEP – Lcrs)

Do dalszych obliczeń użyć wartości Lurban, o której mowa w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, bez zaokrąglenia, z dokładnością do jednego miejsca po przecinku (xx, x);

| e) | obliczyć Lurban normalized w sposób następujący:
  Lurban normalized = Lurban measured ASEP – Lurban; |
| --- | --- |

e)

obliczyć Lurban normalized w sposób następujący:

Lurban normalized = Lurban measured ASEP – Lurban;

| f) | obliczyć wartość Lurban ASEP w sposób następujący:
  Lurban ASEP =
  Lurban normalized – (0,15 * (VBB ASEP – 50)); |
| --- | --- |

f)

obliczyć wartość Lurban ASEP w sposób następujący:

Lurban ASEP =

Lurban normalized – (0,15 * (VBB ASEP – 50));

| g) | zgodności z wartościami granicznymi:
  Wartość Lurban ASEP jest niższa lub równa 3,0 dB. |
| --- | --- |

g)

zgodności z wartościami granicznymi:

Wartość Lurban ASEP jest niższa lub równa 3,0 dB.

---

(1)  Ang. continuously variable transmissions.

Dodatek 1

Poświadczenie zgodności z dodatkowymi przepisami dotyczącymi emisji dźwięku

(Maksymalny format: A4 (210 x 297 mm))

(Nazwa producenta) zaświadcza, że pojazdy tego typu (typu w odniesieniu do jego emisji hałasu zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr...) są zgodne z wymogami art. 8 rozporządzenia nr... .

(Nazwa producenta) składa niniejsze oświadczenie w dobrej wierze, po przeprowadzeniu odpowiedniej oceny charakterystyki emisji hałasu pojazdów.

Data:

Nazwa upoważnionego przedstawiciela:

Podpis upoważnionego przedstawiciela:

ZAŁĄCZNIK IX

Środki zapewniające słyszalność pojazdów hybrydowych i elektrycznych

Niniejszy załącznik odnosi się do dźwiękowych systemów ostrzegawczych pojazdu (AVAS) przeznaczonych dla hybrydowych pojazdów elektrycznych transportu drogowego lub wyłącznie elektrycznych pojazdów transportu drogowego.

| A | Dźwiękowy system ostrzegawczy pojazdu |
| --- | --- |
| 1. | Definicja |
| | Dźwiękowy system ostrzegawczy pojazdu (AVAS) jest urządzeniem wytwarzającym dźwięk, mającym na celu informowanie

  systemem przeznaczonym dla hybrydowych pojazdów elektrycznych transportu drogowego i elektrycznych pojazdów transportu drogowego
  ,
  który informuje
  pieszych i niechronionych użytkowników drogi
  o działaniu pojazdu
  . [Popr. 58] |
| 2. | Działanie systemu |
| | Jeżeli system AVAS jest zainstalowany w pojeździe, musi spełniać wymogi określone poniżej. |
| 3. | Warunki pracy |
| a) | Metoda wytwarzania dźwięku |
| | System AVAS automatycznie wytwarza dźwięk przy minimalnym zakresie prędkości pojazdu, począwszy od 20 km/h, oraz podczas cofania, jeżeli ma to zastosowanie do danej kategorii pojazdu. Jeżeli pojazd jest wyposażony w silnik spalinowy wewnętrznego spalania, który jest uruchomiony przy prędkości z zakresu określonego powyżej, system AVAS nie musi wytwarzać dźwięku.
  W przypadku pojazdów wyposażonych w sygnalizator dźwiękowy cofania system AVAS nie musi wytwarzać dźwięku podczas cofania. |
| b) | Pauza |
| | System AVAS może być wyposażony we włącznik umożliwiający czasowe zaprzestanie działania („włącznik pauzy”).
  Jeżeli jednak zainstalowano włącznik pauzy, pojazd powinien być również wyposażony w urządzenie służące do ostrzegania kierowcy znajdującego się na siedzeniu kierowcy o przerwie w pracy urządzenia informującego o zbliżaniu się pojazdu.
  Po okresie pauzy powinno być możliwe ponowne uruchomienie systemu AVAS.
  Jeżeli włącznik pauzy jest zamontowany w pojeździe, powinien znajdować się w takim położeniu, aby kierowca mógł z łatwością go odnaleźć i użyć. |
| c) | Tłumienie |
| | Poziom hałasu systemu AVAS może być obniżony w okresach eksploatacji pojazdu. |
| 4. | Rodzaj i natężenie dźwięku |
| a) | Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien być dźwiękiem ciągłym, stanowiącym informację dla pieszych i niechronionych użytkowników drogi o tym, że prowadzony jest pojazd.
  Dźwięk powinien jasno wskazywać na zachowanie pojazdu i powinien brzmieć podobnie do dźwięku pojazdu tej samej kategorii, wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania.



  Niedozwolone jest jednak stosowanie następujących i podobnych rodzajów dźwięku:








  (i) | syreny, klaksonu, dźwięcznika, dzwonka i sygnałów alarmowych pojazdów; |

A

Dźwiękowy system ostrzegawczy pojazdu

1.

Definicja

Dźwiękowy system ostrzegawczy pojazdu (AVAS) jest urządzeniem wytwarzającym dźwięk, mającym na celu informowanie

  systemem przeznaczonym dla hybrydowych pojazdów elektrycznych transportu drogowego i elektrycznych pojazdów transportu drogowego
  ,
  który informuje
  pieszych i niechronionych użytkowników drogi
  o działaniu pojazdu
  . [Popr. 58]

2.

Działanie systemu

Jeżeli system AVAS jest zainstalowany w pojeździe, musi spełniać wymogi określone poniżej.

3.

Warunki pracy

a)

Metoda wytwarzania dźwięku

System AVAS automatycznie wytwarza dźwięk przy minimalnym zakresie prędkości pojazdu, począwszy od 20 km/h, oraz podczas cofania, jeżeli ma to zastosowanie do danej kategorii pojazdu. Jeżeli pojazd jest wyposażony w silnik spalinowy wewnętrznego spalania, który jest uruchomiony przy prędkości z zakresu określonego powyżej, system AVAS nie musi wytwarzać dźwięku.

W przypadku pojazdów wyposażonych w sygnalizator dźwiękowy cofania system AVAS nie musi wytwarzać dźwięku podczas cofania.

b)

Pauza

System AVAS może być wyposażony we włącznik umożliwiający czasowe zaprzestanie działania („włącznik pauzy”).

Jeżeli jednak zainstalowano włącznik pauzy, pojazd powinien być również wyposażony w urządzenie służące do ostrzegania kierowcy znajdującego się na siedzeniu kierowcy o przerwie w pracy urządzenia informującego o zbliżaniu się pojazdu.

Po okresie pauzy powinno być możliwe ponowne uruchomienie systemu AVAS.

Jeżeli włącznik pauzy jest zamontowany w pojeździe, powinien znajdować się w takim położeniu, aby kierowca mógł z łatwością go odnaleźć i użyć.

c)

Tłumienie

Poziom hałasu systemu AVAS może być obniżony w okresach eksploatacji pojazdu.

4.

Rodzaj i natężenie dźwięku

a)

Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien być dźwiękiem ciągłym, stanowiącym informację dla pieszych i niechronionych użytkowników drogi o tym, że prowadzony jest pojazd.
  Dźwięk powinien jasno wskazywać na zachowanie pojazdu i powinien brzmieć podobnie do dźwięku pojazdu tej samej kategorii, wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania.

Niedozwolone jest jednak stosowanie następujących i podobnych rodzajów dźwięku:

(i)

syreny, klaksonu, dźwięcznika, dzwonka i sygnałów alarmowych pojazdów;

| (ii) | dźwięków alarmowych np. alarmów pożarowych, antywłamaniowych i przeciwdymnych; |
| --- | --- |

(ii)

dźwięków alarmowych np. alarmów pożarowych, antywłamaniowych i przeciwdymnych;

| (iii) | dźwięku przerywanego. |
| --- | --- |

(iii)

dźwięku przerywanego.

Powinno się unikać stosowania następujących i podobnych dźwięków:

| (iv) | dźwięków melodyjnych, dźwięków naśladujących odgłosy owadów i innych zwierząt; |
| --- | --- |

(iv)

dźwięków melodyjnych, dźwięków naśladujących odgłosy owadów i innych zwierząt;

| (v) | dźwięków, które zakłócają identyfikację pojazdu lub jego działanie (np. przyspieszanie, opóźnianie itp.).
  [Popr. 59] |
| --- | --- |

(v)

dźwięków, które zakłócają identyfikację pojazdu lub jego działanie (np. przyspieszanie, opóźnianie itp.).
  [Popr. 59]

b)

Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien

  musi
  w łatwy sposób wskazywać na aktualne funkcjonowanie pojazdu
  i kierunek jazdy
  , na przykład poprzez automatyczną zmianę poziomu hałasu lub charakterystyk w ramach synchronizacji z prędkością pojazdu.

c)

Poziom hałasu wytwarzany przez system AVAS nie
  może
  przekracza przybliżonego poziomu hałasu podobnego pojazdu tej samej kategorii wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania i działającego w takich samych warunkach.

Kwestie środowiskowe:

Opracowując system AVAS należy wziąć pod uwagę ogólny wpływ hałasu na daną społeczność. [Popr. 60]

ZAŁĄCZNIK X

Homologacja typu UE w odniesieniu do poziomu hałasu układów wydechowych jako oddzielnych zespołów technicznych (zamiennych układów wydechowych)

| 1. | WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ TYPU UE |
| --- | --- |
| 1.1. | Wniosek o udzielenie homologacji typu UE zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy 2007/46/WE w odniesieniu do zamiennego układu wydechowego lub jego części jako oddzielnego zespołu technicznego wnosi producent pojazdu lub producent wspomnianego zespołu technicznego. |
| 1.2. | Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w dodatku 1. |
| 1.3. | Na żądanie właściwej upoważnionej placówki technicznej wnioskodawca musi dostarczyć: |
| 1.3.1 | dwie próbki układu, w związku z którym wystąpiono o udzielenie homologacji typu UE, |
| 1.3.2. | układ wydechowy typu, jaki był pierwotnie zamocowany w pojeździe w momencie udzielenia homologacji typu UE, |
| 1.3.3. | egzemplarz typu pojazdu, w którym układ ma być zamontowany, spełniający wymogi określone w pkt 2.1 załącznika VI do niniejszego rozporządzenia, |
| 1.3.4. | oddzielnie silnik odpowiedni do opisanego typu pojazdu. |
| 2. | OZNAKOWANIA |
| 2.4.1. | Na zamiennym układzie wydechowym lub jego częściach, z wyłączeniem osprzętu mocującego i rur, należy umieścić: |
| 2.4.1.1. | znak towarowy lub nazwę handlową producenta układu zamiennego i jego części, |
| 2.4.1.2. | opis działalności producenta, |
| 2.4.2. | Powyższe oznakowania muszą być wyraźnie widoczne i czytelne, nawet po zamontowaniu układu w pojeździe |
| 3. | UDZIELANIE HOMOLOGACJI TYPU UE |
| 3.1. | Jeżeli spełnione są odpowiednie wymogi, udziela się homologacji typu UE na mocy art. 9 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, na mocy art. 10 ust. 4 dyrektywy 2007/46/WE. |
| 3.2. | Wzór świadectwa homologacji typu UE przedstawiono w dodatku 2. |
| 3.3. | Numer homologacji, zgodnie z załącznikiem VII do dyrektywy 2007/46/WE, przydziela się każdemu typowi zamiennego układu wydechowego lub jego części homologowanej jako oddzielny zespół techniczny; sekcja 3 numeru homologacji typu wskazuje numer dyrektywy zmieniającej, która miała zastosowanie w chwili udzielenia homologacji typu pojazdu. To samo Państwo Członkowskie nie przydziela tego samego numeru innemu typowi zamiennego układu wydechowego lub jego części. |
| 4. | ZNAK HOMOLOGACJI TYPU UE |
| 4.1. | Każdy zamienny układ wydechowy lub jego część, z wyłączeniem osprzętu mocującego i rur, zgodny z typem homologowanym na mocy niniejszego rozporządzenia, otrzymuje znak homologacji typu UE. |
| 4.2. | Znak homologacji typu UE składa się z prostokąta otaczającego małą literę „e”, po której następuje(-ą) litera lub litery identyfikujące państwo członkowskie lub numer państwa członkowskiego, które udzieliło homologacji:
  „1” – Niemcy;
  „2” – Francja;
  „3” – Włochy;
  „4” – Niderlandy;
  „5” – Szwecja;
  „6” – Belgia;
  „7” – Węgry;
  „8” – Republika Czeska;
  „9” – Hiszpania;
  „11” – Zjednoczone Królestwo;
  „12” – Austria;
  „13” – Luksemburg;
  „17” – Finlandia;
  „18” – Dania;
  „19” – Rumunia;
  „20” – Polska;
  „21” – Portugalia;
  „23” – Grecja;
  „24” – Irlandia;
  „26” – Słowenia;
  „27” – Słowacja;
  „29” – Estonia;
  „32” – Łotwa;
  „34” – Bułgaria;
  „36” – Litwa;
  „49” – Cypr;
  „50” – Malta.
  W pobliżu prostokąta musi znajdować się również „bazowy numer homologacji” zawarty w sekcji 4 numeru homologacji typu określonego w załączniku VII do dyrektywy 2007/46/WE; numer bazowy poprzedzony jest dwiema cyframi wskazującymi na numer porządkowy przypisany ostatnim poważnym zmianom technicznym do niniejszego rozporządzenia, które miało zastosowanie w chwili udzielenia homologacji typu pojazdu. |
| 4.3. | Znak homologacji musi być wyraźnie widoczny i czytelny, nawet po zamontowaniu układu w pojeździe. |
| 4.4. | Przykład znaku homologacji typu UE znajduje się w dodatku 3. |
| 5. | SPECYFIKACJE |
| 5.1. | Specyfikacje ogólne |
| 5.1.1. | Zamienny układ wydechowy lub jego części są zaprojektowane, skonstruowane i przystosowane do montażu w sposób zapewniający zgodność pojazdu z przepisami niniejszego rozporządzenia, w normalnych warunkach eksploatacji, niezależnie od drgań, na jakie mogą być narażone. |
| 5.1.2. | Układ tłumiący lub jego części są zaprojektowane, skonstruowane i przystosowane do montażu w sposób umożliwiający osiągnięcie odpowiedniej odporności na zjawisko korozji, na które są one narażone, biorąc pod uwagę warunki eksploatacji pojazdu. |
| 5.1.3. | Dodatkowe zalecenia związane z operowaniem i ręcznie regulowane wielotrybowe układy wydechowe lub tłumiące |
| 5.1.3.1. | Wszystkie układy wydechowe lub tłumiące są skonstruowane w taki sposób, aby nie można było w łatwy sposób usunąć przegród, stożków wylotowych i pozostałych części, których podstawowym przeznaczeniem jest tworzenie komór tłumiących/rozprężeniowych. Jeżeli włączenie takiej części jest nieuniknione, sposób jej mocowania musi być taki, aby usuwanie nie było ułatwione (np. za pomocą tradycyjnych mocowań gwintowanych); część taka powinno również być umocowana w taki sposób, aby jej usunięcie prowadziło do trwałego/nieodwracalnego uszkodzenia. |
| 5.1.3.2. | Układy wydechowe lub tłumiące z wieloma ręcznie regulowanymi trybami działania spełniają wszystkie wymogi przy wszystkich trybach działania. Zgłoszonymi poziomami hałasu są poziomy dotyczące trybu działania, w odniesieniu do którego odnotowano najwyższe poziomy hałasu. |
| 5.2. | Specyfikacje dotyczące poziomów hałasu |
| 5.2.1. | Warunki pomiaru |
| 5.2.1.1. | Badaniu hałasu układu tłumiącego i zamiennego układu tłumiącego należy poddać pojazd z tymi samymi „zwykłymi” oponami (jak określono w pkt 2.8 regulaminu nr 117 EKG ONZ (Dz.U. L 231 z 29.8.2008 s. 19). Badaniom nie można poddawać pojazdów z oponami do zastosowań specjalnych lub z oponami śniegowymi, jak określono w pkt 2.9 i 2.10 regulaminu nr 117 EKG ONZ. Takie opony mogłyby wpłynąć na podwyższenie poziomu hałasu pojazdu lub powodowałyby zniekształcenie wyników porównania dotyczącego możliwości w zakresie redukcji hałasu. Opony mogą być używane, ale muszą spełniać wymogi prawne w zakresie użytku drogowego. |
| 5.2.2. | Możliwości w zakresie redukcji hałasu zamiennego układu tłumiącego lub części tego układu sprawdza się metodami określonymi w art. 7 i 8 oraz w pkt 1 załącznika II. W szczególności do celów zastosowania tego punktu należy odwołać się zmienionej wersji niniejszego rozporządzenia, która obowiązywała w chwili udzielenia homologacji nowego typu pojazdu. |
| | a) | Pomiar na pojeździe w ruchu
  Jeżeli zamienny układ tłumiący lub jego części są zamontowane w pojeździe opisanym w pkt 1.3.3, uzyskane poziomy hałasu muszą spełniać jeden z następujących warunków:






  (i) | wartość będąca wynikiem pomiaru (w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej) nie przekracza o więcej niż o 1 dB(A) wartości homologacji typu uzyskanej na podstawie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego typu pojazdu; |

1.

WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ TYPU UE

1.1.

Wniosek o udzielenie homologacji typu UE zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy 2007/46/WE w odniesieniu do zamiennego układu wydechowego lub jego części jako oddzielnego zespołu technicznego wnosi producent pojazdu lub producent wspomnianego zespołu technicznego.

1.2.

Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w dodatku 1.

1.3.

Na żądanie właściwej upoważnionej placówki technicznej wnioskodawca musi dostarczyć:

1.3.1

dwie próbki układu, w związku z którym wystąpiono o udzielenie homologacji typu UE,

1.3.2.

układ wydechowy typu, jaki był pierwotnie zamocowany w pojeździe w momencie udzielenia homologacji typu UE,

1.3.3.

egzemplarz typu pojazdu, w którym układ ma być zamontowany, spełniający wymogi określone w pkt 2.1 załącznika VI do niniejszego rozporządzenia,

1.3.4.

oddzielnie silnik odpowiedni do opisanego typu pojazdu.

2.

OZNAKOWANIA

2.4.1.

Na zamiennym układzie wydechowym lub jego częściach, z wyłączeniem osprzętu mocującego i rur, należy umieścić:

2.4.1.1.

znak towarowy lub nazwę handlową producenta układu zamiennego i jego części,

2.4.1.2.

opis działalności producenta,

2.4.2.

Powyższe oznakowania muszą być wyraźnie widoczne i czytelne, nawet po zamontowaniu układu w pojeździe

3.

UDZIELANIE HOMOLOGACJI TYPU UE

3.1.

Jeżeli spełnione są odpowiednie wymogi, udziela się homologacji typu UE na mocy art. 9 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, na mocy art. 10 ust. 4 dyrektywy 2007/46/WE.

3.2.

Wzór świadectwa homologacji typu UE przedstawiono w dodatku 2.

3.3.

Numer homologacji, zgodnie z załącznikiem VII do dyrektywy 2007/46/WE, przydziela się każdemu typowi zamiennego układu wydechowego lub jego części homologowanej jako oddzielny zespół techniczny; sekcja 3 numeru homologacji typu wskazuje numer dyrektywy zmieniającej, która miała zastosowanie w chwili udzielenia homologacji typu pojazdu. To samo Państwo Członkowskie nie przydziela tego samego numeru innemu typowi zamiennego układu wydechowego lub jego części.

4.

ZNAK HOMOLOGACJI TYPU UE

4.1.

Każdy zamienny układ wydechowy lub jego część, z wyłączeniem osprzętu mocującego i rur, zgodny z typem homologowanym na mocy niniejszego rozporządzenia, otrzymuje znak homologacji typu UE.

4.2.

Znak homologacji typu UE składa się z prostokąta otaczającego małą literę „e”, po której następuje(-ą) litera lub litery identyfikujące państwo członkowskie lub numer państwa członkowskiego, które udzieliło homologacji:

„1” – Niemcy;

„2” – Francja;

„3” – Włochy;

„4” – Niderlandy;

„5” – Szwecja;

„6” – Belgia;

„7” – Węgry;

„8” – Republika Czeska;

„9” – Hiszpania;

„11” – Zjednoczone Królestwo;

„12” – Austria;

„13” – Luksemburg;

„17” – Finlandia;

„18” – Dania;

„19” – Rumunia;

„20” – Polska;

„21” – Portugalia;

„23” – Grecja;

„24” – Irlandia;

„26” – Słowenia;

„27” – Słowacja;

„29” – Estonia;

„32” – Łotwa;

„34” – Bułgaria;

„36” – Litwa;

„49” – Cypr;

„50” – Malta.

W pobliżu prostokąta musi znajdować się również „bazowy numer homologacji” zawarty w sekcji 4 numeru homologacji typu określonego w załączniku VII do dyrektywy 2007/46/WE; numer bazowy poprzedzony jest dwiema cyframi wskazującymi na numer porządkowy przypisany ostatnim poważnym zmianom technicznym do niniejszego rozporządzenia, które miało zastosowanie w chwili udzielenia homologacji typu pojazdu.

4.3.

Znak homologacji musi być wyraźnie widoczny i czytelny, nawet po zamontowaniu układu w pojeździe.

4.4.

Przykład znaku homologacji typu UE znajduje się w dodatku 3.

5.

SPECYFIKACJE

5.1.

Specyfikacje ogólne

5.1.1.

Zamienny układ wydechowy lub jego części są zaprojektowane, skonstruowane i przystosowane do montażu w sposób zapewniający zgodność pojazdu z przepisami niniejszego rozporządzenia, w normalnych warunkach eksploatacji, niezależnie od drgań, na jakie mogą być narażone.

5.1.2.

Układ tłumiący lub jego części są zaprojektowane, skonstruowane i przystosowane do montażu w sposób umożliwiający osiągnięcie odpowiedniej odporności na zjawisko korozji, na które są one narażone, biorąc pod uwagę warunki eksploatacji pojazdu.

5.1.3.

Dodatkowe zalecenia związane z operowaniem i ręcznie regulowane wielotrybowe układy wydechowe lub tłumiące

5.1.3.1.

Wszystkie układy wydechowe lub tłumiące są skonstruowane w taki sposób, aby nie można było w łatwy sposób usunąć przegród, stożków wylotowych i pozostałych części, których podstawowym przeznaczeniem jest tworzenie komór tłumiących/rozprężeniowych. Jeżeli włączenie takiej części jest nieuniknione, sposób jej mocowania musi być taki, aby usuwanie nie było ułatwione (np. za pomocą tradycyjnych mocowań gwintowanych); część taka powinno również być umocowana w taki sposób, aby jej usunięcie prowadziło do trwałego/nieodwracalnego uszkodzenia.

5.1.3.2.

Układy wydechowe lub tłumiące z wieloma ręcznie regulowanymi trybami działania spełniają wszystkie wymogi przy wszystkich trybach działania. Zgłoszonymi poziomami hałasu są poziomy dotyczące trybu działania, w odniesieniu do którego odnotowano najwyższe poziomy hałasu.

5.2.

Specyfikacje dotyczące poziomów hałasu

5.2.1.

Warunki pomiaru

5.2.1.1.

Badaniu hałasu układu tłumiącego i zamiennego układu tłumiącego należy poddać pojazd z tymi samymi „zwykłymi” oponami (jak określono w pkt 2.8 regulaminu nr 117 EKG ONZ (Dz.U. L 231 z 29.8.2008 s. 19). Badaniom nie można poddawać pojazdów z oponami do zastosowań specjalnych lub z oponami śniegowymi, jak określono w pkt 2.9 i 2.10 regulaminu nr 117 EKG ONZ. Takie opony mogłyby wpłynąć na podwyższenie poziomu hałasu pojazdu lub powodowałyby zniekształcenie wyników porównania dotyczącego możliwości w zakresie redukcji hałasu. Opony mogą być używane, ale muszą spełniać wymogi prawne w zakresie użytku drogowego.

5.2.2.

Możliwości w zakresie redukcji hałasu zamiennego układu tłumiącego lub części tego układu sprawdza się metodami określonymi w art. 7 i 8 oraz w pkt 1 załącznika II. W szczególności do celów zastosowania tego punktu należy odwołać się zmienionej wersji niniejszego rozporządzenia, która obowiązywała w chwili udzielenia homologacji nowego typu pojazdu.

a)

Pomiar na pojeździe w ruchu

Jeżeli zamienny układ tłumiący lub jego części są zamontowane w pojeździe opisanym w pkt 1.3.3, uzyskane poziomy hałasu muszą spełniać jeden z następujących warunków:

(i)

wartość będąca wynikiem pomiaru (w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej) nie przekracza o więcej niż o 1 dB(A) wartości homologacji typu uzyskanej na podstawie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego typu pojazdu;

| (ii) | wartość będąca wynikiem pomiaru (przed jakimkolwiek zaokrągleniem do najbliższej liczby całkowitej) nie przekracza o więcej niż o 1 dB(A) poziomu hałasu będącego wynikiem pomiaru (przed jakimkolwiek zaokrągleniem do najbliższej liczby całkowitej) w odniesieniu do pojazdu określonego w pkt 1.3.3, jeżeli jest on wyposażony w układ tłumiący odpowiadający typowi zamontowanemu w pojeździe przy zgłaszaniu do homologacji typu na podstawie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(ii)

wartość będąca wynikiem pomiaru (przed jakimkolwiek zaokrągleniem do najbliższej liczby całkowitej) nie przekracza o więcej niż o 1 dB(A) poziomu hałasu będącego wynikiem pomiaru (przed jakimkolwiek zaokrągleniem do najbliższej liczby całkowitej) w odniesieniu do pojazdu określonego w pkt 1.3.3, jeżeli jest on wyposażony w układ tłumiący odpowiadający typowi zamontowanemu w pojeździe przy zgłaszaniu do homologacji typu na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli wybrano równoległe porównanie układu zamiennego z układem oryginalnym, do celów zastosowania pkt 4.1.2.1.4.2 lub pkt 4.1.2.2.1.2 załącznika II do niniejszego rozporządzenia, dopuszcza się zmianę biegu na wyższe przyspieszenia, a stosowanie urządzeń elektronicznych lub mechanicznych, aby zapobiec takiej redukcji, nie jest obowiązkowe. Jeżeli w tych warunkach poziom hałasu badanego pojazdu jest wyższy niż wartości wymagane do celów zgodności produkcji, upoważniona placówka techniczna podejmie decyzję w sprawie reprezentatywności badanego pojazdu.

| b) | Pomiar na pojeździe w stanie nieruchomym
  Jeżeli zamienny układ tłumiący lub jego części są zamontowane w pojeździe opisanym w pkt 1.3.3, uzyskane poziomy hałasu muszą spełniać jeden z następujących warunków:






  (i) | wartość będąca wynikiem pomiaru (w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej) nie przekracza o więcej niż o 2 dB(A) wartości homologacji typu uzyskanej na podstawie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego typu pojazdu; |
| --- | --- | --- |

b)

Pomiar na pojeździe w stanie nieruchomym

Jeżeli zamienny układ tłumiący lub jego części są zamontowane w pojeździe opisanym w pkt 1.3.3, uzyskane poziomy hałasu muszą spełniać jeden z następujących warunków:

(i)

wartość będąca wynikiem pomiaru (w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej) nie przekracza o więcej niż o 2 dB(A) wartości homologacji typu uzyskanej na podstawie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego typu pojazdu;

| (ii) | wartość będąca wynikiem pomiaru (przed jakimkolwiek zaokrągleniem do najbliższej liczby całkowitej) nie przekracza o więcej niż o 2 dB(A) poziomu hałasu będącego wynikiem pomiaru (przed jakimkolwiek zaokrągleniem do najbliższej liczby całkowitej) w odniesieniu do pojazdu określonego w pkt 1.3.3, jeżeli jest on wyposażony w układ tłumiący odpowiadający typowi zamontowanemu w pojeździe przy zgłaszaniu do homologacji typu na podstawie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(ii)

wartość będąca wynikiem pomiaru (przed jakimkolwiek zaokrągleniem do najbliższej liczby całkowitej) nie przekracza o więcej niż o 2 dB(A) poziomu hałasu będącego wynikiem pomiaru (przed jakimkolwiek zaokrągleniem do najbliższej liczby całkowitej) w odniesieniu do pojazdu określonego w pkt 1.3.3, jeżeli jest on wyposażony w układ tłumiący odpowiadający typowi zamontowanemu w pojeździe przy zgłaszaniu do homologacji typu na podstawie niniejszego rozporządzenia.

5.2.3.

Zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II każdy zamienny układ tłumiący lub jego część muszą być zgodne z mającymi zastosowanie specyfikacjami zawartymi w załączniku VIII w niniejszym rozporządzeniu. W przypadku pojazdów homologowanych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, a w szczególności z wymogami określonymi w załączniku VIII (dodatkowymi przepisami w zakresie emisji dźwięku) specyfikacje zawarte w pkt 5.2.3.1–5.2.3.3 niniejszego załącznika nie mają zastosowania.

5.2.3.1.

Jeżeli zamienny układ tłumiący lub jego część charakteryzują się zmienną geometrią, we wniosku o udzielenie homologacji typu producent zawiera oświadczenie (zgodnie z dodatkiem 1 do załącznika VIII), że typ układu tłumiącego, który ma być homologowany, jest zgodny z wymogami określonymi w pkt 5.2.3 niniejszego załącznika. Organ udzielający homologacji typu może wymagać przeprowadzenia wszelkich istotnych badań w celu sprawdzenia zgodności typu układu tłumiącego z dodatkowymi przepisami w zakresie emisji dźwięku.

5.2.3.2.

Jeżeli zamienny układ tłumiący lub jego część nie charakteryzują się zmienną geometrią, wystarczy, aby producent zawarł we wniosku o udzielenie homologacji typu oświadczenie (zgodnie z dodatkiem 1 załącznika VIII), że typ układu tłumiącego, który ma być homologowany, jest zgodny z wymogami określonymi w pkt 5.2.3 niniejszego załącznika.

5.2.3.3.

Poświadczenie zgodności otrzymuje brzmienie: „(Nazwa producenta) zaświadcza, że układ tłumiący tego typu spełnia wymogi określone w pkt 5.2.3 załącznika X do rozporządzenia (UE) nr .... [niniejszego rozporządzenia]. (Nazwa producenta) składa niniejsze oświadczenie w dobrej wierze, po przeprowadzeniu odpowiedniej oceny technologicznej dotyczącej możliwości w zakresie emisji dźwięku w szeregu mających zastosowanie warunków eksploatacji.

5.3.

Pomiar dotyczący osiągów pojazdu

5.3.1.

Zamienny układ tłumiący lub jego części muszą być takie, aby osiągi pojazdu były porównywalne z osiągami oryginalnego układu tłumiącego będącego elementem wyposażenia lub jego części.

5.3.2.

Zamienny układ tłumiący lub, w zależności od wyboru producenta, jego części porównuje się z oryginalnym układem tłumiącym lub częściami, które są także nowym, które również są nowe i kolejno zamontowane w pojeździe, o którym mowa w pkt 1.3.3.

5.3.3.

Weryfikację przeprowadza się poprzez pomiar ciśnienia wstecznego zgodnie z pkt 5.3.4.

Wartość będąca wynikiem pomiaru przy zastosowaniu zamiennego układu tłumiącego nie przekracza wartości będącej wynikiem pomiaru przy zastosowaniu oryginalnego układu tłumiącego o więcej niż 25 % zgodnie z warunkami wymienionymi poniżej

5.3.4.

Metoda badania

5.3.4.1.

Metoda badania z silnikiem

Pomiarów dokonuje się na silniku opisanym w pkt 1.3.4, podłączonym do dynamometru. Przy całkowicie otwartej przepustnicy stanowisko badawcze ustawia się tak, aby uzyskać prędkość silnika (S) odpowiadającą maksymalnej mocy znamionowej silnika.

Do celów pomiaru ciśnienia wstecznego odległość między otworem piezometrycznym a kolektorem wydechowym określono w załączniku 5.

5.3.4.2.

Metoda badania z silnikiem

Pomiary prowadzi się na pojeździe, o którym mowa w pkt 1.3.3. Badanie prowadzi się na drodze lub na dynamometrze rolkowym.

Przy całkowicie otwartej przepustnicy silnik jest obciążony tak, aby osiągnąć prędkość obrotową silnika odpowiadającą maksymalnej mocy znamionowej silnika (prędkość obrotową silnika S).

Do celów pomiaru ciśnienia wstecznego odległość między otworem piezometrycznym a kolektorem wydechowym określono w załączniku 5.

5.4.

Dodatkowe specyfikacje dotyczące zamiennych układów tłumiących lub części zawierających włókniste materiały dźwiękochłonne.

5.4.1.

Ogólne

W układach tłumiących lub ich częściach mogą być zastosowane włókniste materiały dźwiękochłonne tylko wtedy, gdy spełnione są następujące warunki:

| a) | spaliny nie wchodzą w kontakt z materiałami włóknistymi; |
| --- | --- |

a)

spaliny nie wchodzą w kontakt z materiałami włóknistymi;

| b) | układ tłumiący lub jego części mają ten sam rodzaj konstrukcji, co układy lub części, w odniesieniu do których udowodniono podczas procesu homologacji typu zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia, że się nie psują. |
| --- | --- |

b)

układ tłumiący lub jego części mają ten sam rodzaj konstrukcji, co układy lub części, w odniesieniu do których udowodniono podczas procesu homologacji typu zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia, że się nie psują.

Jeżeli żaden z tych warunków nie jest spełniony, kompletny układ tłumiący lub jego części poddaje się konwencjonalnemu procesowi kondycjonowania przy zastosowaniu jednej z trzech instalacji i procedur opisanych poniżej.

5.4.1.1.

Ciągła eksploatacja w warunkach drogowych przez 10 000  km

5.4.1.1.1.

Na 50 ± 20 procent tej eksploatacji składa się jazda w warunkach miejskich, a na pozostałą część – przebiegi długodystansowe przy dużej prędkości; ciągłą eksploatację w warunkach drogowych można zastąpić odpowiadającym jej programem badań na torze badawczym.

Te dwa programy prędkości stosuje się na przemian co najmniej dwa razy.

W kompletnym programie badań przewidziano minimum 10 przerw o czasie trwania co najmniej trzech godzin w celu odtworzenia efektów ochłodzenia oraz każdej ewentualnej kondensacji.

5.4.1.2.

Kondycjonowanie na stanowisku badawczym

5.4.1.2.1.

Układ tłumiący lub jego części montuje się w pojeździe, o którym mowa w pkt 1.3.3, lub w silniku, o którym mowa w pkt 1.3.4, przy użyciu standardowych części i zgodnie z instrukcjami producenta. W pierwszym przypadku pojazd jest osadzony na dynamometrze rolkowym. W drugim przypadku silnik jest przyłączony do dynamometru.

5.4.1.2.2.

Badanie prowadzi się w ramach sześciu okresów sześciogodzinnych z co najmniej 12-godzinną przerwą między każdym okresem w celu odtworzenia efektów ochłodzenia oraz każdej ewentualnej kondensacji.

5.4.1.2.3.

Podczas każdego sześciogodzinnego okresu silnik pracuje kolejno w następujących sekwencjach:

| a) | przez pięć minut z prędkością biegu jałowego; |
| --- | --- |

a)

przez pięć minut z prędkością biegu jałowego;

| b) | przez jedną godzinę przy 1/4 obciążenia i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S); |
| --- | --- |

b)

przez jedną godzinę przy 1/4 obciążenia i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S);

| c) | przez jedną godzinę przy 1/2 obciążenia i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S); |
| --- | --- |

c)

przez jedną godzinę przy 1/2 obciążenia i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S);

| d) | przez 10 minut przy pełnym obciążeniu i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S); |
| --- | --- |

d)

przez 10 minut przy pełnym obciążeniu i przy 3/4 maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S);

| e) | przez 15 minut przy 1/2 obciążenia i przy maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S); |
| --- | --- |

e)

przez 15 minut przy 1/2 obciążenia i przy maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S);

| f) | przez 30 minut przy 1/4 obciążenia i przy maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S). |
| --- | --- |

f)

przez 30 minut przy 1/4 obciążenia i przy maksymalnej znamionowej prędkości obrotowej silnika (S).

Na każdy okres składają się dwie grupy sekwencji warunków ułożonych w kolejności a)–f).

5.4.1.2.4.

Podczas badania układu tłumiącego ani jego części nie chłodzi się ciągiem sztucznym symulującym normalny przepływ powietrza w pojeździe.

Na wniosek producenta układ tłumiący lub jego części można jednak chłodzić, aby zapobiec przekroczeniu temperatury rejestrowanej przy wlocie, gdy pojazd porusza się z maksymalną prędkością.

5.4.1.3.

Kondycjonowanie poprzez pulsację

5.4.1.3.1.

Układ tłumiący lub jego części mocuje się w pojeździe, o którym mowa w pkt 1.3.3, lub w silniku, o którym mowa w pkt 1.3.4. W pierwszym przypadku pojazd jest osadzony na dynamometrze rolkowym, a w drugim przypadku – na dynamometrze.

5.4.1.3.2.

Aparatura badawcza, której szczegółowy schemat przedstawiono na rysunku 1 w dodatku 1 do załącznika IV, jest zamocowana na wylocie układu tłumiącego. Dopuszczalna jest każda inna aparatura zapewniająca równorzędne wyniki.

5.4.1.3.3.

Aparatura badawcza jest wyregulowana w taki sposób, aby przepływ spalin był na przemian przerywany i wznawiany za pomocą szybko działającego zaworu przez 2 500 cykli.

5.4.1.3.4.

Zawór otwiera się, gdy ciśnienie wsteczne spalin, zmierzone co najmniej 100 mm za kołnierzem wlotowym, osiąga wartość 35–40 kPa. Zawór zamyka się, gdy ciśnienie to nie różni się o więcej niż 10 % od swojej ustabilizowanej wartości przy otwartym zaworze.

5.4.1.3.5.

Wyłącznik czasowy nastawia się na czas trwania wydechu spalin określony w przepisach ustanowionych w pkt 5.4.1.3.4.

5.4.1.3.6.

Prędkość obrotowa silnika jest równa 75 % prędkości obrotowej (S), przy której silnik osiąga maksymalną moc.

5.4.1.3.7.

Moc wskazywana przez dynamometr jest równa 50 % mocy przy całkowitym otwarciu przepustnicy, zmierzonej przy 75 % prędkości obrotowej silnika (S).

5.4.1.3.8.

Wszystkie otwory spustowe są zamknięte podczas badania.

5.4.1.3.9.

Całe badanie musi być zakończone w ciągu 48 godzin. W stosownych przypadkach po każdej godzinie następuje jeden okres chłodzenia.

5.4.1.3.10.

Po kondycjonowaniu, poziom hałasu sprawdza się zgodnie z pkt 5.2.

6.

Rozszerzenie homologacji

Producent układu tłumiącego lub jego należycie akredytowany przedstawiciel może zwrócić się do służby administracyjnej, która udzieliła homologacji układu tłumiącego jednego z szeregu typów pojazdów, o rozszerzenie homologacji na inne typy pojazdów.

Procedurę tę opisano w pkt 1. Komunikat dotyczący rozszerzenia (lub odmowy rozszerzenia) przekazuje się państwom członkowskim zgodnie z procedurą opisaną w dyrektywie 2007/46/WE.

7.

Zmiana typu układu tłumiącego

W przypadku zmiany typu homologowanego na mocy niniejszego rozporządzenia stosuje się art. 13–16 i art. 17 ust. 4 dyrektywy 2007/46/WE.

8.

Zgodność produkcji

8.1.

Środki mające na celu zapewnienie zgodności produkcji podejmuje się zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 12 dyrektywy 2007/46/WE.

8.2.

Przepisy szczególne:

8.2.1.

Badania, o których mowa w pkt 2.3.5 załącznika X do dyrektywy 2007/46/WE, odpowiadają tym, o których mowa w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.

8.2.2.

Inspekcje, o których mowa w pkt 3 załącznika X do dyrektywy 2007/46/WE, przeprowadza się zasadniczo co dwa lata.

Dodatek 1

Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu UE w przypadku oddzielnego zespołu technicznego układów wydechowych dla pojazdów silnikowych (rozporządzenie ...)

W stosownych przypadkach należy dostarczyć w trzech egzemplarzach, wraz ze spisem treści, poniższe informacje. Wszystkie rysunki w odpowiedniej skali i o odpowiednim stopniu szczegółowości należy dostarczać w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Zdjęcia, jeżeli zostały załączone, muszą być dostatecznie szczegółowe.

Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje na temat działania tego sterowania.

| 0. | Informacje ogólne |
| --- | --- |
| 0.1. | Marka (nazwa handlowa producenta): |
| 0.2. | Typ i ogólne opisy handlowe: |
| 0.5. | Nazwa i adres producenta: |
| 0.7. | W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji UE: |
| 0.8. | Adresy zakładów montujących: |
| 1. | Opis pojazdu, dla którego przeznaczone jest urządzenie (jeżeli urządzenie jest przeznaczone dla więcej niż jednego typu pojazdu, wymaganą w tym punkcie informację przedstawia się dla każdego odnośnego typu pojazdu) |
| 1.1. | Marka (nazwa handlowa producenta): |
| 1.2. | Typ i ogólne opisy handlowe: |
| 1.3. | Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono na pojeździe: |
| 1.4. | Kategoria pojazdu: |
| 1.5. | Numer homologacji typu UE w odniesieniu do poziomu hałasu: |
| 1.6. | Wszystkie informacje wspomniane w pkt 1.1–1.4 świadectwa homologacji typu dotyczącego pojazdu (załącznik I, dodatek 2 do niniejszego rozporządzenia): |
| 1. | Informacje dodatkowe |
| 1.1. | Budowa oddzielnego zespołu technicznego: |
| 1.2. | Znak towarowy lub nazwa handlowa typu lub typów pojazdu silnikowego, w którym ma być zamontowany tłumik(1) |
| 1.3. | Typ lub typy pojazdu(-ów) i jego (ich) numer(-y) homologacji typu: |
| 1.4. | Silnik |
| 1.4.1. | Typ (zapłon iskrowy, wysokoprężny): |
| 1.4.2. | Cykle: dwusuwowy, czterosuwowy: |
| 1.4.3. | Całkowita pojemność skokowa cylindrów: |
| 1.4.4. | maksymalna moc znamionowa silnika ... kW na ... min–1 |
| 1.5. | Liczba przełożeń skrzyni biegów: |
| 1.6. | Zastosowane przełożenia skrzyni biegów: |
| 1.7. | Przełożenie lub przełożenia osi napędzanych: |
| 1.8. | Wartości poziomu hałasu:
  pojazd w ruchu: ... dB(A), prędkość ustabilizowana przed przyspieszeniem
  na poziomie ... km/h;
  pojazd w stanie nieruchomym dB(A) przy ... min–1 |
| 1.9. | Wartość przeciwciśnienia: |
| 1.10. | Wszelkie zastrzeżenia dotyczące wymogów w zakresie eksploatacji i montażu: |
| 2. | Uwagi: |
| 3. | Opis urządzenia |
| 3.1. | Opis zamiennego układu wydechowego określający wzajemne położenie każdej części układu, wraz z instrukcją montażu: |
| 3.2. | Szczegółowe rysunki każdej części, umożliwiające jej łatwe zlokalizowanie i zidentyfikowanie, wraz ze wskazaniem użytych materiałów. Rysunki te muszą wskazywać miejsce przeznaczone do obowiązkowego umieszczenia znaku homologacji typu UE |

0.

Informacje ogólne

0.1.

Marka (nazwa handlowa producenta):

0.2.

Typ i ogólne opisy handlowe:

0.5.

Nazwa i adres producenta:

0.7.

W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji UE:

0.8.

Adresy zakładów montujących:

1.

Opis pojazdu, dla którego przeznaczone jest urządzenie (jeżeli urządzenie jest przeznaczone dla więcej niż jednego typu pojazdu, wymaganą w tym punkcie informację przedstawia się dla każdego odnośnego typu pojazdu)

1.1.

Marka (nazwa handlowa producenta):

1.2.

Typ i ogólne opisy handlowe:

1.3.

Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono na pojeździe:

1.4.

Kategoria pojazdu:

1.5.

Numer homologacji typu UE w odniesieniu do poziomu hałasu:

1.6.

Wszystkie informacje wspomniane w pkt 1.1–1.4 świadectwa homologacji typu dotyczącego pojazdu (załącznik I, dodatek 2 do niniejszego rozporządzenia):

1.

Informacje dodatkowe

1.1.

Budowa oddzielnego zespołu technicznego:

1.2.

Znak towarowy lub nazwa handlowa typu lub typów pojazdu silnikowego, w którym ma być zamontowany tłumik(1)

1.3.

Typ lub typy pojazdu(-ów) i jego (ich) numer(-y) homologacji typu:

1.4.

Silnik

1.4.1.

Typ (zapłon iskrowy, wysokoprężny):

1.4.2.

Cykle: dwusuwowy, czterosuwowy:

1.4.3.

Całkowita pojemność skokowa cylindrów:

1.4.4.

maksymalna moc znamionowa silnika ... kW na ... min–1

1.5.

Liczba przełożeń skrzyni biegów:

1.6.

Zastosowane przełożenia skrzyni biegów:

1.7.

Przełożenie lub przełożenia osi napędzanych:

1.8.

Wartości poziomu hałasu:

pojazd w ruchu: ... dB(A), prędkość ustabilizowana przed przyspieszeniem

na poziomie ... km/h;

pojazd w stanie nieruchomym dB(A) przy ... min–1

1.9.

Wartość przeciwciśnienia:

1.10.

Wszelkie zastrzeżenia dotyczące wymogów w zakresie eksploatacji i montażu:

2.

Uwagi:

3.

Opis urządzenia

3.1.

Opis zamiennego układu wydechowego określający wzajemne położenie każdej części układu, wraz z instrukcją montażu:

3.2.

Szczegółowe rysunki każdej części, umożliwiające jej łatwe zlokalizowanie i zidentyfikowanie, wraz ze wskazaniem użytych materiałów. Rysunki te muszą wskazywać miejsce przeznaczone do obowiązkowego umieszczenia znaku homologacji typu UE

Data, plik

Dodatek 2

WZÓR

ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU UE

(Maksymalny format: A4 (210 x 297 mm))

Pieczęć organu administracji

| Komunikat dotyczący






  — | homologacji typu (1) |
| --- | --- |

Komunikat dotyczący

—

homologacji typu (1)

| — | rozszerzenia homologacji typu (1) |
| --- | --- |

—

rozszerzenia homologacji typu (1)

| — | odmowy udzielenia homologacji typu (1) |
| --- | --- |

—

odmowy udzielenia homologacji typu (1)

| — | cofnięcia homologacji typu (1) |
| --- | --- |

—

cofnięcia homologacji typu (1)

pojazdu/części/oddzielnego zespołu technicznego (1) w odniesieniu do rozporządzenia nr .

Numer homologacji typu:

Powód rozszerzenia:

SEKCJA I

0.1.

Marka (nazwa handlowa producenta):

0.2.

Typ i ogólne opisy handlowe:

0.3.

Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono na pojeździe/części/oddzielnym zespole technicznym (1)
   (2):

0.3.1.

Umiejscowienie tego oznakowania:

0.4.

Kategoria pojazdu (3):

0.5.

Nazwa i adres producenta:

0.7.

W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji UE:

0.8.

Adresy zakładów montujących:

SEKCJA II

1.

Informacje dodatkowe (w stosownych przypadkach): zob. uzupełnienie

2.

Placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych:

3.

Data sprawozdania z badań:

4.

Numer sprawozdania z badań:

5.

Uwagi (jeżeli występują): zob. uzupełnienie

6.

Miejsce:

7.

Data:

8.

Podpis:

9.

W załączeniu znajduje się spis treści pakietu informacyjnego, który przekazano organowi udzielającemu homologacji i który może być udostępniony na wniosek

---

(1)  Niepotrzebne skreślić.

(2)  Jeżeli sposób identyfikacji typu zawiera znaki niemające znaczenia dla opisu typu pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, którego dotyczy dane świadectwo homologacji typu, znaki te przedstawia się w dokumentacji za pomocą symbolu: „?” (np. ABC??123??).

(3)  Zgodnie z definicją zawartą w załączniku IIA do dyrektywy 2007/46/WE.

Dodatek 3

Wzór znaku homologacji typu UE

Image

Układ wydechowy lub jego część opatrzona powyższym znakiem homologacji typu UE to urządzenie, któremu udzielono homologacji w Hiszpanii (e 9) na mocy rozporządzenia nr... pod bazowym numerem homologacji 0148.

Podane numery są przykładowe.

Dodatek 4

Aparatura badawcza

Image

| 1. | Kołnierz wlotowy lub tuleja – podłączenie do tylnej części kompletnego badanego układu tłumiącego. |
| --- | --- |
| 2. | Zawór regulacyjny (ręczny). |
| 3. | Zbiornik kompensacyjny o pojemności 35–40 l. |
| 4. | Wyłącznik ciśnieniowy o zakresie działania 5–250 kPa – do celów otwarcia urządzenia określonego w pozycji 7. |
| 5. | Wyłącznik czasowy – do celów otwarcia urządzenia określonego w pozycji 7. |
| 6. | Licznik impulsów. |
| 7. | Zawór szybkodziałający – taki jak wylotowy zawór hamulcowy o średnicy 60 mm, uruchamiany cylindrem pneumatycznym o sile wyjściowej 120 N przy 400 kPa. Czas odpowiedzi przy otwieraniu i zamykaniu nie może przekraczać 0,5 sekundy. |
| 8. | Usuwanie spalin. |
| 9. | Rura elastyczna. |
| 10. | Ciśnieniomierz. |

1.

Kołnierz wlotowy lub tuleja – podłączenie do tylnej części kompletnego badanego układu tłumiącego.

2.

Zawór regulacyjny (ręczny).

3.

Zbiornik kompensacyjny o pojemności 35–40 l.

4.

Wyłącznik ciśnieniowy o zakresie działania 5–250 kPa – do celów otwarcia urządzenia określonego w pozycji 7.

5.

Wyłącznik czasowy – do celów otwarcia urządzenia określonego w pozycji 7.

6.

Licznik impulsów.

7.

Zawór szybkodziałający – taki jak wylotowy zawór hamulcowy o średnicy 60 mm, uruchamiany cylindrem pneumatycznym o sile wyjściowej 120 N przy 400 kPa. Czas odpowiedzi przy otwieraniu i zamykaniu nie może przekraczać 0,5 sekundy.

8.

Usuwanie spalin.

9.

Rura elastyczna.

10.

Ciśnieniomierz.

Dodatek 5

Punkty pomiarowe – przeciwciśnienie

Przykłady możliwych punktów pomiarowych w badaniach straty ciśnienia. Dokładny punkt pomiarowy określa się w sprawozdaniu z badań. Znajduje się on na obszarze, na którym przepływ gazu jest prawidłowy.

Rysunek 1

Rura pojedyncza

Image

Rysunek 2

Rura częściowo podwójna
  1

Image

| 1 | Jeżeli nie jest to możliwe, należy odnieść się do rysunku 3. |
| --- | --- |

1

Jeżeli nie jest to możliwe, należy odnieść się do rysunku 3.

Rysunek 3

Rura podwójna

Image

| 2 | Dwa punkty pomiarowe, jeden odczyt. |
| --- | --- |

2

Dwa punkty pomiarowe, jeden odczyt.

ZAŁĄCZNIK XI

Kontrole zgodności produkcji w odniesieniu do układu wydechowego jako oddzielnego zespołu technicznego

| 1. | Informacje ogólne |
| --- | --- |
| | Niniejsze wymagania są zgodne z procedurą badania zgodności produkcji zgodnie z pkt 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia. |
| 2. | Badanie i procedury |
| | Metody badań, przyrządy pomiarowe i sposób interpretacji wyników odpowiadają tym, które opisano w pkt 5 załącznika X. Układ wydechowy lub jego część objęte badaniem poddaje się badaniu opisanemu w pkt 5.2, 5.3 i 5.4 załącznika X. |
| 3. | Dobór próby i ocena wyników |
| 3.1. | Wybiera się i poddaje badaniom opisanym w pkt 2 jeden układ tłumiący lub jedną jego część. Jeżeli wyniki badania spełniają wymogi w zakresie zgodności produkcji określone w pkt 8.1 załącznika X, typ układu tłumiącego lub jego część uznaje się za odpowiadający przepisom w zakresie zgodności produkcji. |
| 3.2. | Jeżeli jeden z wyników badania nie spełnia wymogów w zakresie zgodności produkcji określonych w pkt 8.1 załącznika X, badaniu poddaje się dwa kolejne układy tłumiące lub ich części należące do tego samego typu zgodnie z pkt 2. |
| 3.3. | Jeżeli wyniki badań dotyczące drugiego i trzeciego układu tłumiącego lub jego części spełniają wymogi w zakresie zgodności produkcji określone w pkt 8.1 załącznika X, typ układu tłumiącego lub jego części uznaje się za odpowiadający przepisom w zakresie zgodności produkcji. |
| 3.4. | Jeżeli jeden z wyników badań dotyczący drugiego lub trzeciego układu tłumiącego lub jego części nie spełnia wymogów w zakresie zgodności produkcji określonych w pkt 8.1 załącznika X, typ układu tłumiącego lub jego części uznaje się za niezgodny z wymogami niniejszego rozporządzenia i producent podejmuje niezbędne środki w celu przywrócenia zgodności. |

1.

Informacje ogólne

Niniejsze wymagania są zgodne z procedurą badania zgodności produkcji zgodnie z pkt 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

2.

Badanie i procedury

Metody badań, przyrządy pomiarowe i sposób interpretacji wyników odpowiadają tym, które opisano w pkt 5 załącznika X. Układ wydechowy lub jego część objęte badaniem poddaje się badaniu opisanemu w pkt 5.2, 5.3 i 5.4 załącznika X.

3.

Dobór próby i ocena wyników

3.1.

Wybiera się i poddaje badaniom opisanym w pkt 2 jeden układ tłumiący lub jedną jego część. Jeżeli wyniki badania spełniają wymogi w zakresie zgodności produkcji określone w pkt 8.1 załącznika X, typ układu tłumiącego lub jego część uznaje się za odpowiadający przepisom w zakresie zgodności produkcji.

3.2.

Jeżeli jeden z wyników badania nie spełnia wymogów w zakresie zgodności produkcji określonych w pkt 8.1 załącznika X, badaniu poddaje się dwa kolejne układy tłumiące lub ich części należące do tego samego typu zgodnie z pkt 2.

3.3.

Jeżeli wyniki badań dotyczące drugiego i trzeciego układu tłumiącego lub jego części spełniają wymogi w zakresie zgodności produkcji określone w pkt 8.1 załącznika X, typ układu tłumiącego lub jego części uznaje się za odpowiadający przepisom w zakresie zgodności produkcji.

3.4.

Jeżeli jeden z wyników badań dotyczący drugiego lub trzeciego układu tłumiącego lub jego części nie spełnia wymogów w zakresie zgodności produkcji określonych w pkt 8.1 załącznika X, typ układu tłumiącego lub jego części uznaje się za niezgodny z wymogami niniejszego rozporządzenia i producent podejmuje niezbędne środki w celu przywrócenia zgodności.

ZAŁĄCZNIK XII

Tabela korelacji

(o której mowa w art. 15 ust. 2)

| Dyrektywa 70/157/EWG | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| — | Artykuł 1 |
| — | Artykuł 2 |
| — | Artykuł 3 |
| Artykuł 2 | Artykuł 4 ust. 1 |
| Artykuł 2a | Artykuł 4 ust. 2 i 3 |
| — | Artykuł 5 |
| — | Artykuł 6 |
| — | Artykuł 7 |
| — | Artykuł 8 |
| — | Artykuł 9 |
| — | Artykuły 10, 11, 12 i 13 |
| — | Artykuł 14 |
| — | Artykuł 15 |
| | Artykuł 16 |
| Załącznik I pkt 1 | Załącznik I pkt 1 |
| Załącznik I pkt 3 | Załącznik I pkt 2 |
| Załącznik I pkt 4 | Załącznik I pkt 3 |
| Załącznik I pkt 5 | Załącznik I pkt 4 |
| Załącznik I pkt 6 | Załącznik I pkt 5 |
| Załącznik I dodatek 1 | Załącznik I dodatek 1 |
| Załącznik I dodatek 2 (bez uzupełnienia) | Załącznik I dodatek 2 |
| — | Załącznik I dodatek 3 |
| — | Załącznik II |
| Załącznik I pkt 2 | Załącznik III |
| — | Załącznik IV |
| — | Załącznik V |
| — | Załącznik VI |
| — | Załącznik VII |
| — | Załącznik VIII |
| | Załącznik IX |
| Załącznik II pkt 1, 2, 3 i 4 | Załącznik X pkt 1, 2, 3 i 4 |
| — | Załącznik X pkt 5 i 6 |
| Załącznik II pkt 5 i 6 | Załącznik X pkt 7 i 8 |
| Załącznik II dodatek 1 | Załącznik X dodatek 1 (+informacje dodatkowe) |
| Załącznik II dodatek 2 (bez uzupełnienia) | Załącznik X dodatek 2 |
| Załącznik II dodatek 3 | Załącznik X dodatek 3 |
| — | Załącznik X dodatki 4 i 5 |
| | Załącznik XI |
| — | Załącznik XII |
| Załącznik III pkt 1 | — |
| Załącznik III pkt 2 | — |

Dyrektywa 70/157/EWG

Niniejsze rozporządzenie

—

Artykuł 1

—

Artykuł 2

—

Artykuł 3

Artykuł 2

Artykuł 4 ust. 1

Artykuł 2a

Artykuł 4 ust. 2 i 3

—

Artykuł 5

—

Artykuł 6

—

Artykuł 7

—

Artykuł 8

—

Artykuł 9

—

Artykuły 10, 11, 12 i 13

—

Artykuł 14

—

Artykuł 15

Artykuł 16

Załącznik I pkt 1

Załącznik I pkt 1

Załącznik I pkt 3

Załącznik I pkt 2

Załącznik I pkt 4

Załącznik I pkt 3

Załącznik I pkt 5

Załącznik I pkt 4

Załącznik I pkt 6

Załącznik I pkt 5

Załącznik I dodatek 1

Załącznik I dodatek 1

Załącznik I dodatek 2 (bez uzupełnienia)

Załącznik I dodatek 2

—

Załącznik I dodatek 3

—

Załącznik II

Załącznik I pkt 2

Załącznik III

—

Załącznik IV

—

Załącznik V

—

Załącznik VI

—

Załącznik VII

—

Załącznik VIII

Załącznik IX

Załącznik II pkt 1, 2, 3 i 4

Załącznik X pkt 1, 2, 3 i 4

—

Załącznik X pkt 5 i 6

Załącznik II pkt 5 i 6

Załącznik X pkt 7 i 8

Załącznik II dodatek 1

Załącznik X dodatek 1 (+informacje dodatkowe)

Załącznik II dodatek 2 (bez uzupełnienia)

Załącznik X dodatek 2

Załącznik II dodatek 3

Załącznik X dodatek 3

—

Załącznik X dodatki 4 i 5

Załącznik XI

—

Załącznik XII

Załącznik III pkt 1

—

Załącznik III pkt 2

—

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/265 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/265

---

P7_TA(2013)0042

Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów oraz Europejski Fundusz na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie projektu decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE, decyzję nr 575/2007/WE oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2012)0526 – C7-0302/2012 – 2012/0252(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 024/24)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0526), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0526),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 78 ust. 2 oraz art. 79 ust. 2 i ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0302/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 78 ust. 2 oraz art. 79 ust. 2 i ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0302/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 19 grudnia 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 19 grudnia 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0004/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0004/2013),

| 1. | zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przyjmując wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przyjmując wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

P7_TC1-COD(2012)0252

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2013/UE zmieniającej decyzje nr 573/2007/WE i nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, decyzji nr 258/2013/UE.)

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/266 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/266

---

P7_TA(2013)0043

Fundusz Granic Zewnętrznych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2012)0527 – C7-0301/2012 – 2012/0253(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 024/25)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0527), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0527),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0301/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0301/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 19 grudnia 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 19 grudnia 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0433/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0433/2012),

| 1. | zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przyjmując wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przyjmując wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

P7_TC1-COD(2012)0253

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2013/UE zmieniającej decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, decyzji nr 259/2013/UE.)

---

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/267 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/267

---

P7_TA(2013)0044

Zachowanie zasobów połowowych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1288/2009 (COM(2012)0298 – C7-0156/2012 – 2012/0158(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 024/26)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0298), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0298),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0156/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0156/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 września 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 września 2012 r. (1),

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 7 listopada 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 7 listopada 2012 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A7-0342/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A7-0342/2012),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (2); |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (2);

| 2. | zatwierdza oświadczenie Parlamentu załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

zatwierdza oświadczenie Parlamentu załączone do niniejszej rezolucji;

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 4. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 351 z 15.11.2012, s. 83.

(2)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte w dniu 22 listopada 2012 r. (Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0448).

---

P7_TC1-COD(2012)0158

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lutego 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich oraz (WE) nr 1434/98 określające warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 227/2013.)

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie aktów wykonawczych

Parlament Europejski oświadcza, że przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące aktów wykonawczych są wynikiem delikatnego kompromisu. W celu osiągnięcia porozumienia w pierwszym czytaniu przed wygaśnięciem rozporządzenia (WE) nr 850/98 z końcem 2012 r. Parlament Europejski zaakceptował możliwość stosowania aktów wykonawczych w niektórych szczególnych przypadkach przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 850/98. Parlament Europejski podkreśla jednak, że postanowienia te nie mogą być traktowane lub stosowane jako precedens w jakimkolwiek rozporządzeniu przyjmowanym zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, w szczególności wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich.

---

Czwartek, 7 lutego 2013 r.

| 22.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/269 |
| --- | --- | --- | --- |

22.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/269

---

P7_TA(2013)0051

Wspólny system podatku od wartości dodanej w odniesieniu do mechanizmu szybkiego reagowania na nadużycia związane z podatkiem VAT *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do mechanizmu szybkiego reagowania na nadużycia związane z podatkiem VAT (COM(2012)0428 – C7-0260/2012 – 2012/0205(CNS))

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

(2016/C 024/27)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2012)0428), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2012)0428),

| — | uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0260/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0260/2012),

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu PE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu PE,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7-0014/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7-0014/2013),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka 1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt - 1 preambuły (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (-1) | Wzmożona walka z nadużyciami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania ma kluczowe znaczenie dla przywrócenia i utrzymania stabilności i mocnej pozycji sektora finansów publicznych w całej Unii. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(-1)

Wzmożona walka z nadużyciami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania ma kluczowe znaczenie dla przywrócenia i utrzymania stabilności i mocnej pozycji sektora finansów publicznych w całej Unii.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 1 preambuły

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (1) | Nadużycia podatkowe w obszarze podatku od wartości dodanej (VAT)
  prowadzą do znacznych strat budżetowych
  i negatywnie wpływają na warunki konkurencji i tym samym na
  funkcjonowanie
  rynku wewnętrznego. W ostatnim czasie rozwinęły się szczególne nagłe i masowe formy nadużyć podatkowych, zwłaszcza przy wykorzystaniu środków elektronicznych, które ułatwiają szybką, nielegalną wymianę handlową na dużą skalę. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)

Nadużycia podatkowe w obszarze podatku od wartości dodanej (VAT)
  prowadzą do znacznych strat budżetowych
  i negatywnie wpływają na warunki konkurencji i tym samym na
  funkcjonowanie
  rynku wewnętrznego. W ostatnim czasie rozwinęły się szczególne nagłe i masowe formy nadużyć podatkowych, zwłaszcza przy wykorzystaniu środków elektronicznych, które ułatwiają szybką, nielegalną wymianę handlową na dużą skalę.

| (1) | Nadużycia podatkowe w obszarze podatku od wartości dodanej (VAT)
  powodują znaczne straty w finansach publicznych
  i negatywnie wpływają na warunki konkurencji i tym samym na
  sprawiedliwość i wydajność funkcjonowania
  rynku wewnętrznego.
  Należy ograniczyć tego rodzaju straty, w szczególności
  w 
  czasach oszczędności budżetowych.
   W ostatnim czasie rozwinęły się szczególne nagłe i masowe formy nadużyć podatkowych, zwłaszcza przy wykorzystaniu środków elektronicznych, które ułatwiają szybką, nielegalną wymianę handlową na dużą skalę
  , często wykraczającą poza granice poszczególnych państw członkowskich
  . |
| --- | --- |

(1)

Nadużycia podatkowe w obszarze podatku od wartości dodanej (VAT)
  powodują znaczne straty w finansach publicznych
  i negatywnie wpływają na warunki konkurencji i tym samym na
  sprawiedliwość i wydajność funkcjonowania
  rynku wewnętrznego.
  Należy ograniczyć tego rodzaju straty, w szczególności
  w 
  czasach oszczędności budżetowych.
   W ostatnim czasie rozwinęły się szczególne nagłe i masowe formy nadużyć podatkowych, zwłaszcza przy wykorzystaniu środków elektronicznych, które ułatwiają szybką, nielegalną wymianę handlową na dużą skalę
  , często wykraczającą poza granice poszczególnych państw członkowskich
  .

Poprawka 3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 2 preambuły

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (2) | Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zezwala państwom członkowskim na wystąpienie z wnioskiem o odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. Uzyskanie upoważnienia do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo wymaga przedstawienia odpowiedniego wniosku przez Komisję i jego przyjęcia przez Radę. Niedawne doświadczenia pokazały, że proces przyznawania odstępstw nie zawsze jest wystarczająco elastyczny, by zapewnić szybką i właściwą reakcję na wnioski składane przez państwa członkowskie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)

Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zezwala państwom członkowskim na wystąpienie z wnioskiem o odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. Uzyskanie upoważnienia do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo wymaga przedstawienia odpowiedniego wniosku przez Komisję i jego przyjęcia przez Radę. Niedawne doświadczenia pokazały, że proces przyznawania odstępstw nie zawsze jest wystarczająco elastyczny, by zapewnić szybką i właściwą reakcję na wnioski składane przez państwa członkowskie.

| (2) | Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zezwala państwom członkowskim na wystąpienie z wnioskiem o odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. Uzyskanie upoważnienia do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo wymaga przedstawienia odpowiedniego wniosku przez Komisję i jego przyjęcia przez Radę. Niedawne doświadczenia pokazały, że proces przyznawania odstępstw nie zawsze jest wystarczająco
  szybki lub
  elastyczny, by zapewnić szybką i właściwą reakcję na wnioski składane przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zezwala państwom członkowskim na wystąpienie z wnioskiem o odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. Uzyskanie upoważnienia do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo wymaga przedstawienia odpowiedniego wniosku przez Komisję i jego przyjęcia przez Radę. Niedawne doświadczenia pokazały, że proces przyznawania odstępstw nie zawsze jest wystarczająco
  szybki lub
  elastyczny, by zapewnić szybką i właściwą reakcję na wnioski składane przez państwa członkowskie.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 7 preambuły

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (7) | Wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT (
  odwrotne obciążenie
  ) stanowi skuteczny środek natychmiastowego powstrzymania najbardziej znanych rodzajów uchylania się od opodatkowania w niektórych sektorach gospodarki. Jednakże z 
  biegiem czasu, w miarę
  rozwoju sytuacji, może się również okazać konieczne dopuszczenie innych środków. W tym celu
  Rada
  powinna
  określić,
  w stosownych przypadkach
  i na wniosek Komisji, inne środki objęte zakresem
  mechanizmu szybkiego reagowania. Należy określić rodzaj środków, które mogą stanowić przedmiot upoważnienia, tak by zminimalizować czas konieczny do zatwierdzenia odstępstw przez Komisję. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)

Wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT (
  odwrotne obciążenie
  ) stanowi skuteczny środek natychmiastowego powstrzymania najbardziej znanych rodzajów uchylania się od opodatkowania w niektórych sektorach gospodarki. Jednakże z 
  biegiem czasu, w miarę
  rozwoju sytuacji, może się również okazać konieczne dopuszczenie innych środków. W tym celu
  Rada
  powinna
  określić,
  w stosownych przypadkach
  i na wniosek Komisji, inne środki objęte zakresem
  mechanizmu szybkiego reagowania. Należy określić rodzaj środków, które mogą stanowić przedmiot upoważnienia, tak by zminimalizować czas konieczny do zatwierdzenia odstępstw przez Komisję.

| (7) | Wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT (
  „mechanizm odwrotnego obciążenia”
  ) stanowi skuteczny środek natychmiastowego powstrzymania najbardziej znanych rodzajów uchylania się od opodatkowania w niektórych sektorach gospodarki
  („oszustwo karuzelowe”)
  . Jednakże z 
  uwagi na istnienie słabych punktów w systemie VAT oraz w zależności od
  rozwoju sytuacji może się również okazać konieczne dopuszczenie innych środków. W tym celu
  Komisja
  powinna w stosownych przypadkach
  zaproponować dowolny inny środek, który wszedłby w zakres
  mechanizmu szybkiego reagowania.
  Środek ten powinien zostać jednomyślnie zatwierdzony przez Radę po konsultacji z Parlamentem Europejskim.
  Należy
  w sposób dokładny i przejrzysty
  określić rodzaj środków, które mogą stanowić przedmiot upoważnienia, tak by zminimalizować czas konieczny do zatwierdzenia odstępstw przez Komisję. |
| --- | --- |

(7)

Wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT (
  „mechanizm odwrotnego obciążenia”
  ) stanowi skuteczny środek natychmiastowego powstrzymania najbardziej znanych rodzajów uchylania się od opodatkowania w niektórych sektorach gospodarki
  („oszustwo karuzelowe”)
  . Jednakże z 
  uwagi na istnienie słabych punktów w systemie VAT oraz w zależności od
  rozwoju sytuacji może się również okazać konieczne dopuszczenie innych środków. W tym celu
  Komisja
  powinna w stosownych przypadkach
  zaproponować dowolny inny środek, który wszedłby w zakres
  mechanizmu szybkiego reagowania.
  Środek ten powinien zostać jednomyślnie zatwierdzony przez Radę po konsultacji z Parlamentem Europejskim.
  Należy
  w sposób dokładny i przejrzysty
  określić rodzaj środków, które mogą stanowić przedmiot upoważnienia, tak by zminimalizować czas konieczny do zatwierdzenia odstępstw przez Komisję.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 9 a preambuły (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (9a) | Aby zapewnić ciągły rozwój i doskonalenie mechanizmu szybkiego reagowania, Komisja powinna w regularnych odstępach czasu przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania z jego stosowania, zawierające między innymi analizę innych środków, które należy włączyć do zakresu mechanizmu, oraz nowych sposobów zacieśniania współpracy między państwami członkowskimi w ogólnych ramach tego mechanizmu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9a)

Aby zapewnić ciągły rozwój i doskonalenie mechanizmu szybkiego reagowania, Komisja powinna w regularnych odstępach czasu przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania z jego stosowania, zawierające między innymi analizę innych środków, które należy włączyć do zakresu mechanizmu, oraz nowych sposobów zacieśniania współpracy między państwami członkowskimi w ogólnych ramach tego mechanizmu.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 9 b preambuły (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (9b) | Aby zapewnić zadowalające funkcjonowanie mechanizmu szybkiego reagowania, Komisja powinna mieć możliwość podejmowania w dowolnym momencie szybkich i stosownych działań w tym zakresie. Z tego względu należy zapewnić mechanizmowi szybkiego reagowania wystarczający poziom zasobów ludzkich i innych zasobów oraz wprowadzić i utrzymać przyspieszoną wewnętrzną procedurę podejmowania decyzji. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9b)

Aby zapewnić zadowalające funkcjonowanie mechanizmu szybkiego reagowania, Komisja powinna mieć możliwość podejmowania w dowolnym momencie szybkich i stosownych działań w tym zakresie. Z tego względu należy zapewnić mechanizmowi szybkiego reagowania wystarczający poziom zasobów ludzkich i innych zasobów oraz wprowadzić i utrzymać przyspieszoną wewnętrzną procedurę podejmowania decyzji.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 9 c preambuły (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (9c) | Z uwagi na fakt, że stosowanie szczególnych środków w jednym państwie członkowskim może wpłynąć na systemy VAT pozostałych państw członkowskich, w celu zachowania przejrzystości Komisja powinna informować wszystkie państwa członkowskie o wszystkich składanych wnioskach i wszystkich decyzjach podejmowanych na podstawie tych wniosków. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9c)

Z uwagi na fakt, że stosowanie szczególnych środków w jednym państwie członkowskim może wpłynąć na systemy VAT pozostałych państw członkowskich, w celu zachowania przejrzystości Komisja powinna informować wszystkie państwa członkowskie o wszystkich składanych wnioskach i wszystkich decyzjach podejmowanych na podstawie tych wniosków.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 9 d preambuły (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (9d) | Dążąc do udoskonalenia i dostrojenia mechanizmu szybkiego reagowania, Komisja powinna prowadzić szeroko zakrojone konsultacje z przedsiębiorstwami z sektorów narażonych na oszustwa oraz z innymi zainteresowanymi stronami. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9d)

Dążąc do udoskonalenia i dostrojenia mechanizmu szybkiego reagowania, Komisja powinna prowadzić szeroko zakrojone konsultacje z przedsiębiorstwami z sektorów narażonych na oszustwa oraz z innymi zainteresowanymi stronami.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 10 preambuły

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (10) | Państwa członkowskie, nie będąc w stanie indywidualnie przeciwdziałać nadużyciom związanym z nowymi formami wymiany handlowej, które dotyczą kilku państw jednocześnie, nie mogą w wystarczającym stopniu osiągnąć celu zamierzonego działania, a mianowicie stawić czoła nagłym i masowym zjawiskom nadużyć w obszarze podatku VAT, bardzo często o międzynarodowym zasięgu; mając na uwadze zapewnienie szybszej i w rezultacie bardziej odpowiedniej i skutecznej reakcji na wspomniane zjawiska, cel ten można osiągnąć lepiej na poziomie unijnym, Unia
  może
  zatem przyjąć środki, w zgodzie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)

Państwa członkowskie, nie będąc w stanie indywidualnie przeciwdziałać nadużyciom związanym z nowymi formami wymiany handlowej, które dotyczą kilku państw jednocześnie, nie mogą w wystarczającym stopniu osiągnąć celu zamierzonego działania, a mianowicie stawić czoła nagłym i masowym zjawiskom nadużyć w obszarze podatku VAT, bardzo często o międzynarodowym zasięgu; mając na uwadze zapewnienie szybszej i w rezultacie bardziej odpowiedniej i skutecznej reakcji na wspomniane zjawiska, cel ten można osiągnąć lepiej na poziomie unijnym, Unia
  może
  zatem przyjąć środki, w zgodzie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (10) | Państwa członkowskie, nie będąc w stanie indywidualnie przeciwdziałać nadużyciom związanym z nowymi formami wymiany handlowej, które dotyczą kilku państw jednocześnie, nie mogą w wystarczającym stopniu osiągnąć celu zamierzonego działania, a mianowicie stawić czoła nagłym i masowym zjawiskom nadużyć w obszarze podatku VAT, bardzo często o międzynarodowym zasięgu; mając na uwadze zapewnienie szybszej i w rezultacie bardziej odpowiedniej i skutecznej reakcji na wspomniane zjawiska, cel ten można osiągnąć lepiej na poziomie unijnym, Unia
  powinna
  zatem przyjąć środki w zgodzie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(10)

Państwa członkowskie, nie będąc w stanie indywidualnie przeciwdziałać nadużyciom związanym z nowymi formami wymiany handlowej, które dotyczą kilku państw jednocześnie, nie mogą w wystarczającym stopniu osiągnąć celu zamierzonego działania, a mianowicie stawić czoła nagłym i masowym zjawiskom nadużyć w obszarze podatku VAT, bardzo często o międzynarodowym zasięgu; mając na uwadze zapewnienie szybszej i w rezultacie bardziej odpowiedniej i skutecznej reakcji na wspomniane zjawiska, cel ten można osiągnąć lepiej na poziomie unijnym, Unia
  powinna
  zatem przyjąć środki w zgodzie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1

Dyrektywa 2006/112/WE

Sekcja 1 a – artykuł 395 a – ustęp 1 – litera a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| a) | wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT z tytułu określonego rodzaju dostawy towarów i świadczenia usług w drodze odstępstwa od art. 193, po uprzednim złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, dotyczącego takiego środka; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)

wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT z tytułu określonego rodzaju dostawy towarów i świadczenia usług w drodze odstępstwa od art. 193, po uprzednim złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, dotyczącego takiego środka;

| a) | wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT z tytułu określonego rodzaju dostawy towarów i świadczenia usług w drodze odstępstwa od art. 193
  („mechanizm odwrotnego obciążenia”)
  , po uprzednim złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, dotyczącego takiego środka; |
| --- | --- |

a)

wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT z tytułu określonego rodzaju dostawy towarów i świadczenia usług w drodze odstępstwa od art. 193
  („mechanizm odwrotnego obciążenia”)
  , po uprzednim złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, dotyczącego takiego środka;

Poprawka 11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1

Dyrektywa 2006/112/WE

Sekcja 1 a – artykuł 395 a – ustęp 1 – litera b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| b) | każdy inny środek
  określony
  przez Radę
  stanowiącą jednomyślnie na wniosek Komisji
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)

każdy inny środek
  określony
  przez Radę
  stanowiącą jednomyślnie na wniosek Komisji
  .

| b) | każdy inny środek
  zaproponowany
  przez
  Komisję i zatwierdzony jednomyślnie przez
  Radę
  po konsultacji z Parlamentem Europejskim
  . |
| --- | --- |

b)

każdy inny środek
  zaproponowany
  przez
  Komisję i zatwierdzony jednomyślnie przez
  Radę
  po konsultacji z Parlamentem Europejskim
  .

Poprawka 12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1

Dyrektywa 2006/112/WE

Sekcja 1 a – artykuł 395 a – ustęp 1 – akapit drugi

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Do celów lit. a) 
  szczególny środek podlega
  odpowiednim środkom kontroli ze strony państw członkowskich w odniesieniu do podatników dostarczających towary lub świadczących usługi, do których stosuje się dany środek. | Do celów lit. a) 
  i b) wszelkie stosowane szczególne środki podlegają
  odpowiednim środkom kontroli ze strony państw członkowskich w odniesieniu do podatników dostarczających towary lub świadczących usługi, do których stosuje się dany środek. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów lit. a) 
  szczególny środek podlega
  odpowiednim środkom kontroli ze strony państw członkowskich w odniesieniu do podatników dostarczających towary lub świadczących usługi, do których stosuje się dany środek.

Do celów lit. a) 
  i b) wszelkie stosowane szczególne środki podlegają
  odpowiednim środkom kontroli ze strony państw członkowskich w odniesieniu do podatników dostarczających towary lub świadczących usługi, do których stosuje się dany środek.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1

Dyrektywa 2006/112/EC

Sekcja 1 a – artykuł 395 a – ustęp 1 – akapit czwarty a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | Termin zakończenia procedury określonej w niniejszym ustępie wynosi trzy miesiące. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Termin zakończenia procedury określonej w niniejszym ustępie wynosi trzy miesiące.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1

Dyrektywa 2006/112/WE

Sekcja 1 a – artykuł 395 a – ustęp 2 – akapit pierwszy

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 2.   Państwo członkowskie, które zamierza wprowadzić środek przewidziany w ust. 1, kieruje do Komisji wniosek. Państwo członkowskie przekazuje Komisji informacje wskazujące sektor, którego dotyczy problem nadużyć, rodzaj i cechy nadużycia, jego nagły i masowy charakter oraz jego skutki w postaci znacznych i nieodwracalnych strat finansowych. Jeżeli Komisja uzna, że nie posiada wszystkich niezbędnych informacji, kontaktuje się z zainteresowanym państwem członkowskim w terminie
  jednego miesiąca
  od daty otrzymania wniosku i precyzuje, jakie dodatkowe informacje są wymagane. | 2.   Państwo członkowskie, które zamierza wprowadzić środek przewidziany w ust. 1, kieruje do Komisji wniosek. Państwo członkowskie przekazuje Komisji
  , właściwym komisjom Parlamentu Europejskiego oraz Trybunałowi Obrachunkowemu
  informacje wskazujące sektor, którego dotyczy problem nadużyć, rodzaj i cechy nadużycia, jego nagły i masowy charakter oraz jego skutki w postaci znacznych i nieodwracalnych strat finansowych. Jeżeli Komisja uzna, że nie posiada wszystkich niezbędnych informacji, kontaktuje się z zainteresowanym państwem członkowskim w terminie
  dwóch tygodni
  od daty otrzymania wniosku i precyzuje, jakie dodatkowe informacje są wymagane.
  Komisja konsultuje się również – tam, gdzie to stosowne i możliwe – z danym sektorem. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.   Państwo członkowskie, które zamierza wprowadzić środek przewidziany w ust. 1, kieruje do Komisji wniosek. Państwo członkowskie przekazuje Komisji informacje wskazujące sektor, którego dotyczy problem nadużyć, rodzaj i cechy nadużycia, jego nagły i masowy charakter oraz jego skutki w postaci znacznych i nieodwracalnych strat finansowych. Jeżeli Komisja uzna, że nie posiada wszystkich niezbędnych informacji, kontaktuje się z zainteresowanym państwem członkowskim w terminie
  jednego miesiąca
  od daty otrzymania wniosku i precyzuje, jakie dodatkowe informacje są wymagane.

2.   Państwo członkowskie, które zamierza wprowadzić środek przewidziany w ust. 1, kieruje do Komisji wniosek. Państwo członkowskie przekazuje Komisji
  , właściwym komisjom Parlamentu Europejskiego oraz Trybunałowi Obrachunkowemu
  informacje wskazujące sektor, którego dotyczy problem nadużyć, rodzaj i cechy nadużycia, jego nagły i masowy charakter oraz jego skutki w postaci znacznych i nieodwracalnych strat finansowych. Jeżeli Komisja uzna, że nie posiada wszystkich niezbędnych informacji, kontaktuje się z zainteresowanym państwem członkowskim w terminie
  dwóch tygodni
  od daty otrzymania wniosku i precyzuje, jakie dodatkowe informacje są wymagane.
  Komisja konsultuje się również – tam, gdzie to stosowne i możliwe – z danym sektorem.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1

Dyrektywa 2006/112/WE

Sekcja 1 a – artykuł 395 a – ustęp 2 – akapit drugi

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Kiedy Komisja posiada już wszystkie informacje, które uzna za niezbędne do rozpatrzenia wniosku, w terminie jednego miesiąca zatwierdza szczególny środek lub, w przypadku gdy środek, którego dotyczy wniosek, budzi jej zastrzeżenia, powiadamia o tym zainteresowane państwo członkowskie. | Kiedy Komisja posiada już wszystkie informacje, które uzna za niezbędne do rozpatrzenia wniosku: |
| | a) | powiadamia o tym państwo członkowskie, które złożyło wniosek
  , |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Kiedy Komisja posiada już wszystkie informacje, które uzna za niezbędne do rozpatrzenia wniosku, w terminie jednego miesiąca zatwierdza szczególny środek lub, w przypadku gdy środek, którego dotyczy wniosek, budzi jej zastrzeżenia, powiadamia o tym zainteresowane państwo członkowskie.

Kiedy Komisja posiada już wszystkie informacje, które uzna za niezbędne do rozpatrzenia wniosku:

a)

powiadamia o tym państwo członkowskie, które złożyło wniosek
  ,

| b) | przekazuje wiosek w oryginalnej wersji językowej pozostałym państwom członkowskim, |
| --- | --- |

b)

przekazuje wiosek w oryginalnej wersji językowej pozostałym państwom członkowskim,

| c) | w terminie jednego miesiąca zatwierdza szczególny środek lub, jeżeli budzi on jej zastrzeżenia, powiadamia o tym zainteresowane państwo członkowskie
  , pozostałe państwa członkowskie, właściwe komisje Parlamentu Europejskiego oraz Trybunał Obrachunkowy, dołączając szczegółowe uzasadnienie
  . |
| --- | --- |

c)

w terminie jednego miesiąca zatwierdza szczególny środek lub, jeżeli budzi on jej zastrzeżenia, powiadamia o tym zainteresowane państwo członkowskie
  , pozostałe państwa członkowskie, właściwe komisje Parlamentu Europejskiego oraz Trybunał Obrachunkowy, dołączając szczegółowe uzasadnienie
  .

Poprawka 16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1

Dyrektywa 2006/112/WE

Sekcja 1 a – artykuł 395 c (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 395c |
| | Do dnia 1 lipca 2014 r., a następnie co trzy lata Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania mechanizmu szybkiego reagowania ustanowionego na mocy niniejszej sekcji. Sprawozdanie zawiera między innymi analizę dalszych szczególnych środków, które należy włączyć do zakresu mechanizmu, oraz nowych sposobów zacieśniania współpracy między państwami członkowskimi w ogólnych ramach mechanizmu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 395c

Do dnia 1 lipca 2014 r., a następnie co trzy lata Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania mechanizmu szybkiego reagowania ustanowionego na mocy niniejszej sekcji. Sprawozdanie zawiera między innymi analizę dalszych szczególnych środków, które należy włączyć do zakresu mechanizmu, oraz nowych sposobów zacieśniania współpracy między państwami członkowskimi w ogólnych ramach mechanizmu.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 1a |
| | Do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące sposobów przyspieszenia zwykłej procedury przyznawania odstępstw przewidzianej w art. 395 dyrektywy 2006/112/WE. Celem sprawozdania jest określenie zmian w istniejących strukturach i rutynowych procedurach, których wprowadzenie zapewniłoby zakończenie procedury przez Komisję zawsze w ciągu pięciu miesięcy od daty otrzymania wniosku od państwa członkowskiego. W stosownych przypadkach sprawozdaniu towarzyszą wnioski ustawodawcze. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 1a

Do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące sposobów przyspieszenia zwykłej procedury przyznawania odstępstw przewidzianej w art. 395 dyrektywy 2006/112/WE. Celem sprawozdania jest określenie zmian w istniejących strukturach i rutynowych procedurach, których wprowadzenie zapewniłoby zakończenie procedury przez Komisję zawsze w ciągu pięciu miesięcy od daty otrzymania wniosku od państwa członkowskiego. W stosownych przypadkach sprawozdaniu towarzyszą wnioski ustawodawcze.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. | 2.   Państwa członkowskie przekazują
  Parlamentowi Europejskiemu i
  Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

2.   Państwa członkowskie przekazują
  Parlamentowi Europejskiemu i
  Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. | Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


  Ujednolicenie jej brzmienia z dyrektywą 2006/112/WE nastąpi w terminie do dnia ...

   (*)

  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


  Ujednolicenie jej brzmienia z dyrektywą 2006/112/WE nastąpi w terminie do dnia ...

   (*)

  .

---

(*)  
  Trzy miesiące od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

---