# Dziennik Urzędowy L 6/2016

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 6 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 599 stycznia 2016 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 6

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 599 stycznia 2016

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/19 z dnia 8 stycznia 2016 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz złożone w okresie od dnia 4 stycznia 2016 r. do dnia 5 stycznia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006 na oliwę z oliwek pochodzącą z Tunezji | 1 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/20 z dnia 8 stycznia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 3 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/21 z dnia 23 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzję EBC/2008/17 określającą zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie (EBC/2015/51) | 5 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Komisji (UE) 2016/22 z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i ograniczania tego zanieczyszczenia oraz w sprawie uchylenia zalecenia 2010/133/UE (
  1
  ) | 8 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/19 z dnia 8 stycznia 2016 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz złożone w okresie od dnia 4 stycznia 2016 r. do dnia 5 stycznia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006 na oliwę z oliwek pochodzącą z Tunezji

1

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/20 z dnia 8 stycznia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

3

DECYZJE

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/21 z dnia 23 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzję EBC/2008/17 określającą zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie (EBC/2015/51)

5

ZALECENIA

*

Zalecenie Komisji (UE) 2016/22 z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i ograniczania tego zanieczyszczenia oraz w sprawie uchylenia zalecenia 2010/133/UE (
  1
  )

1

8

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do Umowy między Unią Europejską a Republiką Kolumbii dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych ( Dz.U. L 333 z 19.12.2015 ) | 13 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do Umowy między Unią Europejską a Republiką Kolumbii dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych ( Dz.U. L 333 z 19.12.2015 )

( Dz.U. L 333 z 19.12.2015 )

13

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 9.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 6/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 6/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/19

z dnia 8 stycznia 2016 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz złożone w okresie od dnia 4 stycznia 2016 r. do dnia 5 stycznia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006 na oliwę z oliwek pochodzącą z Tunezji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objętej kodami CN 1509 10 10 i CN 1509 10 90, całkowicie wytworzonej w Tunezji i przywożonej do Unii bezpośrednio z tego państwa. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objętej kodami CN 1509 10 10 i CN 1509 10 90, całkowicie wytworzonej w Tunezji i przywożonej do Unii bezpośrednio z tego państwa.

| (2) | W art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 ustalono dla roku 2016 ilość w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4032 na 56 700 ton. |
| --- | --- |

(2)

W art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 ustalono dla roku 2016 ilość w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4032 na 56 700 ton.

| (3) | Ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenia na przywóz złożone w okresie od dnia 4 stycznia do dnia 5 stycznia 2016 r., są większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, których dotyczą wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). |
| --- | --- |

(3)

Ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenia na przywóz złożone w okresie od dnia 4 stycznia do dnia 5 stycznia 2016 r., są większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, których dotyczą wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

| (4) | Należy również zaprzestać wydawania pozwoleń na przywóz dla kontyngentu taryfowego 09.4032, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1918/2006, w bieżącym okresie obowiązywania kontyngentu. |
| --- | --- |

(4)

Należy również zaprzestać wydawania pozwoleń na przywóz dla kontyngentu taryfowego 09.4032, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1918/2006, w bieżącym okresie obowiązywania kontyngentu.

| (5) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(5)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz produktów objętych kontyngentem 09.4032, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006, złożonymi w okresie od dnia 4 stycznia do dnia 5 stycznia 2016 r., stosuje się współczynnik przydziału wynoszący 74,495088 %.

2.   Od dnia 11 stycznia 2016 r. zawiesza się składanie kolejnych wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4032, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006, w bieżącym okresie obowiązywania kontyngentu.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 84).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

3

---

| 9.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 6/3 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 6/3

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/20

z dnia 8 stycznia 2016 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | EG | 139,2 |
| IL | 236,2 |
| MA | 81,9 |
| TR | 120,9 |
| ZZ | 144,6 |
| 0707 00 05 | MA | 89,3 |
| TR | 154,2 |
| ZZ | 121,8 |
| 0709 93 10 | MA | 63,7 |
| TR | 143,3 |
| ZZ | 103,5 |
| 0805 10 20 | EG | 45,6 |
| MA | 59,5 |
| TR | 75,8 |
| ZZ | 60,3 |
| 0805 20 10 | IL | 167,2 |
| MA | 75,5 |
| ZZ | 121,4 |
| 0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90 | IL | 145,2 |
| JM | 147,1 |
| MA | 86,7 |
| TR | 80,0 |
| ZZ | 114,8 |
| 0805 50 10 | EG | 98,7 |
| MA | 94,2 |
| TR | 90,6 |
| ZZ | 94,5 |
| 0808 10 80 | CL | 81,3 |
| US | 105,7 |
| ZZ | 93,5 |
| 0808 30 90 | CN | 78,7 |
| TR | 137,9 |
| ZZ | 108,3 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

EG

139,2

IL

236,2

MA

81,9

TR

120,9

ZZ

144,6

0707 00 05

MA

89,3

TR

154,2

ZZ

121,8

0709 93 10

MA

63,7

TR

143,3

ZZ

103,5

0805 10 20

EG

45,6

MA

59,5

TR

75,8

ZZ

60,3

0805 20 10

IL

167,2

MA

75,5

ZZ

121,4

0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90

IL

145,2

JM

147,1

MA

86,7

TR

80,0

ZZ

114,8

0805 50 10

EG

98,7

MA

94,2

TR

90,6

ZZ

94,5

0808 10 80

CL

81,3

US

105,7

ZZ

93,5

0808 30 90

CN

78,7

TR

137,9

ZZ

108,3

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 9.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 6/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 6/5

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2016/21

z dnia 23 grudnia 2015 r.

zmieniająca decyzję EBC/2008/17 określającą zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie (EBC/2015/51)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 i art. 128,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 12 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 oraz art. 5, art. 16 i art. 24,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 10 lipca 2014 r. Rada Prezesów zdecydowała o przedłużeniu mandatu Biura Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO) do dnia 31 grudnia 2019 r. W dniu 7 stycznia 2015 r. Rada Prezesów postanowiła, że siedzibą EPCO w tym okresie będzie Banque centrale du Luxembourg. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 lipca 2014 r. Rada Prezesów zdecydowała o przedłużeniu mandatu Biura Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO) do dnia 31 grudnia 2019 r. W dniu 7 stycznia 2015 r. Rada Prezesów postanowiła, że siedzibą EPCO w tym okresie będzie Banque centrale du Luxembourg.

| (2) | Poza krajowymi bankami centralnymi zainteresowane udziałem w pracach EPCO oraz we wspólnych postępowaniach przetargowych mogą być organy krajowe państw członkowskich, organy i instytucje Unii lub organizacje międzynarodowe. Udział ten powinien podlegać warunkom określonym przez Radę Prezesów. Warunki te powinny być podobne do warunków mających zastosowanie do banków centralnych. |
| --- | --- |

(2)

Poza krajowymi bankami centralnymi zainteresowane udziałem w pracach EPCO oraz we wspólnych postępowaniach przetargowych mogą być organy krajowe państw członkowskich, organy i instytucje Unii lub organizacje międzynarodowe. Udział ten powinien podlegać warunkom określonym przez Radę Prezesów. Warunki te powinny być podobne do warunków mających zastosowanie do banków centralnych.

| (3) | W dniu 13 listopada 2014 r. Rada Prezesów przyjęła wytyczne dotyczące systemu zamówień banknotów euro (1). Ponadto prawodawstwo Unii w zakresie zamówień zostało zmienione dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (2), która wspiera wspólne zamówienia towarów i usług oraz korzystanie z określonych scentralizowanych technik zakupów. Rada Prezesów zamierza wykorzystać możliwości stwarzane przez zmienione przepisy poprzez zapewnienie udziału we wspólnych zamówieniach. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 13 listopada 2014 r. Rada Prezesów przyjęła wytyczne dotyczące systemu zamówień banknotów euro (1). Ponadto prawodawstwo Unii w zakresie zamówień zostało zmienione dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (2), która wspiera wspólne zamówienia towarów i usług oraz korzystanie z określonych scentralizowanych technik zakupów. Rada Prezesów zamierza wykorzystać możliwości stwarzane przez zmienione przepisy poprzez zapewnienie udziału we wspólnych zamówieniach.

| (4) | Priorytetem na liście zadań EPCO jest identyfikacja i ocena potencjalnych sytuacji kwalifikujących się do składania wspólnych zamówień, przy czym wycofanie się ze wspólnych zamówień podlega określonym z góry terminom. |
| --- | --- |

(4)

Priorytetem na liście zadań EPCO jest identyfikacja i ocena potencjalnych sytuacji kwalifikujących się do składania wspólnych zamówień, przy czym wycofanie się ze wspólnych zamówień podlega określonym z góry terminom.

| (5) | W celu usprawnienia procedur budżetowych EPCO oraz wsparcia dodatkowych działań w kontekście składania wspólnych zamówień w dniu 7 stycznia 2015 r. Rada Prezesów zatwierdziła wykorzystanie puli środków finansowych do pokrycia budżetu wieloletniego. Rada Prezesów zmodyfikowała także planowanie zamówień w celu zwiększenia jego elastyczności; w ramach tych modyfikacji EPCO będzie przygotowywać kroczący plan zamówień, podlegający corocznemu zatwierdzeniu przez Radę Prezesów. |
| --- | --- |

(5)

W celu usprawnienia procedur budżetowych EPCO oraz wsparcia dodatkowych działań w kontekście składania wspólnych zamówień w dniu 7 stycznia 2015 r. Rada Prezesów zatwierdziła wykorzystanie puli środków finansowych do pokrycia budżetu wieloletniego. Rada Prezesów zmodyfikowała także planowanie zamówień w celu zwiększenia jego elastyczności; w ramach tych modyfikacji EPCO będzie przygotowywać kroczący plan zamówień, podlegający corocznemu zatwierdzeniu przez Radę Prezesów.

| (6) | Przed zakończeniem mandatu EPCO efektywność i skuteczność tej instytucji powinna zostać poddana ocenie. |
| --- | --- |

(6)

Przed zakończeniem mandatu EPCO efektywność i skuteczność tej instytucji powinna zostać poddana ocenie.

| (7) | Decyzja EBC/2008/17 (3) powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona, |
| --- | --- |

(7)

Decyzja EBC/2008/17 (3) powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany decyzji EBC/2008/17

W decyzji EBC/2008/17 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Niniejsza decyzja nie narusza postanowień wytycznych Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/280 (*1).


  (*1)  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/280 z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie ustanowienia przez Eurosystem systemu produkcji i zamówień banknotów euro (EBC/2014/44) (Dz.U. L 47 z 20.2.2015, s. 29).”;" |
| --- | --- |

1)

art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Niniejsza decyzja nie narusza postanowień wytycznych Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/280 (*1).

(*1)  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/280 z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie ustanowienia przez Eurosystem systemu produkcji i zamówień banknotów euro (EBC/2014/44) (Dz.U. L 47 z 20.2.2015, s. 29).”;"

*1

| 2) | art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO) wykonuje następujące podstawowe zadania:






  a) | wskazywanie możliwości składania wspólnych zamówień, zarówno objętych, jak i nieobjętych niniejszą decyzją, na podstawie zapotrzebowania w zakresie zamówień zgłaszanego do EPCO przez banki centralne; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO) wykonuje następujące podstawowe zadania:

a)

wskazywanie możliwości składania wspólnych zamówień, zarówno objętych, jak i nieobjętych niniejszą decyzją, na podstawie zapotrzebowania w zakresie zamówień zgłaszanego do EPCO przez banki centralne;

| b) | sporządzanie i aktualizacja w niezbędnym zakresie rocznego planu zamówień dotyczącego wspólnych postępowań przetargowych na podstawie analizy wskazanej w lit. a); |
| --- | --- |

b)

sporządzanie i aktualizacja w niezbędnym zakresie rocznego planu zamówień dotyczącego wspólnych postępowań przetargowych na podstawie analizy wskazanej w lit. a);

| c) | opracowywanie wspólnych wymagań we współpracy z bankami centralnymi uczestniczącymi we wspólnym postępowaniu przetargowym; |
| --- | --- |

c)

opracowywanie wspólnych wymagań we współpracy z bankami centralnymi uczestniczącymi we wspólnym postępowaniu przetargowym;

| d) | udzielanie bankom centralnym pomocy we wspólnych postępowaniach przetargowych; |
| --- | --- |

d)

udzielanie bankom centralnym pomocy we wspólnych postępowaniach przetargowych;

| e) | udzielanie bankom centralnym pomocy w składaniu zamówień odnoszących się do wspólnych przedsięwzięć Europejskiego Systemu Banków Centralnych – na wniosek banku centralnego prowadzącego dane przedsięwzięcie. |
| --- | --- |

e)

udzielanie bankom centralnym pomocy w składaniu zamówień odnoszących się do wspólnych przedsięwzięć Europejskiego Systemu Banków Centralnych – na wniosek banku centralnego prowadzącego dane przedsięwzięcie.

EPCO może także wykonywać inne zadania niż wymienione powyżej, w szczególności poprzez działanie na rzecz przyjmowania najlepszych praktyk dotyczących składania zamówień w ramach Eurosystemu oraz rozwijania infrastruktury (np. umiejętności, narzędzi funkcjonalnych, systemów informacyjnych, procesów) niezbędnych do składania wspólnych zamówień.”;

| 3) | art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Banki centralne finansują budżet EPCO zgodnie z zasadami ustalonymi przez Radę Prezesów; zasady te mogą opierać się na puli środków finansowych pokrywających budżet wieloletni lub na projekcie budżetu rocznego, i mogą obejmować zachęty motywujące do prowadzenia wspólnych zamówień.”; |
| --- | --- |

3)

art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Banki centralne finansują budżet EPCO zgodnie z zasadami ustalonymi przez Radę Prezesów; zasady te mogą opierać się na puli środków finansowych pokrywających budżet wieloletni lub na projekcie budżetu rocznego, i mogą obejmować zachęty motywujące do prowadzenia wspólnych zamówień.”;

| 4) | art. 3 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

  „7.   Komitet Sterujący EPCO dokonuje oceny sprawności i skuteczności działalności EPCO w odpowiednim momencie przed wygaśnięciem mandatu EPCO. Na podstawie tej oceny Rada Prezesów zdecyduje, czy konieczne będzie przeprowadzenie procedury wyboru innego banku centralnego, który udostępni siedzibę EPCO.”; |
| --- | --- |

4)

art. 3 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.   Komitet Sterujący EPCO dokonuje oceny sprawności i skuteczności działalności EPCO w odpowiednim momencie przed wygaśnięciem mandatu EPCO. Na podstawie tej oceny Rada Prezesów zdecyduje, czy konieczne będzie przeprowadzenie procedury wyboru innego banku centralnego, który udostępni siedzibę EPCO.”;

| 5) | art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Po stwierdzeniu możliwości złożenia wspólnego zamówienia EPCO zaprasza banki centralne do udziału we wspólnym postępowaniu przetargowym. Banki centralne informują EPCO z odpowiednim wyprzedzeniem, czy zamierzają uczestniczyć we wspólnym postępowaniu przetargowym, a jeśli tak – przekazują EPCO swoje wymagania biznesowe. W procedurach nie wymagających publikacji ogłoszenia o zamówieniu bank centralny może wycofać się z udziału we wspólnym zamówieniu aż do momentu formalnego potwierdzenia udziału. W procedurach wymagających publikacji ogłoszenia o zamówieniu bank centralny może wycofać się z udziału w dowolnym momencie przed publikacją ogłoszenia o zamówieniu.”; |
| --- | --- |

5)

art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Po stwierdzeniu możliwości złożenia wspólnego zamówienia EPCO zaprasza banki centralne do udziału we wspólnym postępowaniu przetargowym. Banki centralne informują EPCO z odpowiednim wyprzedzeniem, czy zamierzają uczestniczyć we wspólnym postępowaniu przetargowym, a jeśli tak – przekazują EPCO swoje wymagania biznesowe. W procedurach nie wymagających publikacji ogłoszenia o zamówieniu bank centralny może wycofać się z udziału we wspólnym zamówieniu aż do momentu formalnego potwierdzenia udziału. W procedurach wymagających publikacji ogłoszenia o zamówieniu bank centralny może wycofać się z udziału w dowolnym momencie przed publikacją ogłoszenia o zamówieniu.”;

| 6) | art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Każdego roku EPCO przedstawia Radzie Prezesów do zatwierdzenia aktualny plan zamówień dotyczący wspólnych postępowań przetargowych, obejmujący nazwy prowadzących banków centralnych. Rada Prezesów podejmuje decyzję w przedmiocie zatwierdzenia planu zamówień i jego wdrożenia po zasięgnięciu opinii Komitetu Sterującego EPCO.”; |
| --- | --- |

6)

art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Każdego roku EPCO przedstawia Radzie Prezesów do zatwierdzenia aktualny plan zamówień dotyczący wspólnych postępowań przetargowych, obejmujący nazwy prowadzących banków centralnych. Rada Prezesów podejmuje decyzję w przedmiocie zatwierdzenia planu zamówień i jego wdrożenia po zasięgnięciu opinii Komitetu Sterującego EPCO.”;

| 7) | art. 5 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 5
  Udział innych instytucji
  Rada Prezesów może zapraszać krajowe banki centralne państw członkowskich, które nie przyjęły euro, do udziału w pracach EPCO i we wspólnych postępowaniach przetargowych na takich samych warunkach, jak w przypadku banków centralnych Eurosystemu. Ponadto Rada Prezesów może zapraszać organy krajowe państw członkowskich, organy i instytucje Unii lub organizacje międzynarodowe do udziału w pracach EPCO i we wspólnych postępowaniach przetargowych na warunkach określonych przez Radę Prezesów w takim zaproszeniu. Zaproszenie takie ogranicza się do wspólnych zamówień towarów i usług niezbędnych do zaspokajania wspólnych potrzeb banków centralnych i zaproszonych podmiotów, na warunkach podobnych do warunków mających zastosowanie do banków centralnych Eurosystemu.”. |
| --- | --- |

7)

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Udział innych instytucji

Rada Prezesów może zapraszać krajowe banki centralne państw członkowskich, które nie przyjęły euro, do udziału w pracach EPCO i we wspólnych postępowaniach przetargowych na takich samych warunkach, jak w przypadku banków centralnych Eurosystemu. Ponadto Rada Prezesów może zapraszać organy krajowe państw członkowskich, organy i instytucje Unii lub organizacje międzynarodowe do udziału w pracach EPCO i we wspólnych postępowaniach przetargowych na warunkach określonych przez Radę Prezesów w takim zaproszeniu. Zaproszenie takie ogranicza się do wspólnych zamówień towarów i usług niezbędnych do zaspokajania wspólnych potrzeb banków centralnych i zaproszonych podmiotów, na warunkach podobnych do warunków mających zastosowanie do banków centralnych Eurosystemu.”.

Artykuł 2

Postanowienia końcowe

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 23 grudnia 2015 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/280 z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie ustanowienia przez Eurosystem systemu produkcji i zamówień banknotów euro (EBC/2014/44) (Dz.U. L 47 z 20.2.2015, s. 29).

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

2

(3)  Decyzja EBC/2008/17 z dnia 17 listopada 2008 r. określająca zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie (Dz.U. L 319 z 29.11.2008, s. 76).

3

---

ZALECENIA

| 9.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 6/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 6/8

---

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2016/22

z dnia 7 stycznia 2016 r.

w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i ograniczania tego zanieczyszczenia oraz w sprawie uchylenia zalecenia 2010/133/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Panel naukowy ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym przy Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął w dniu 20 września 2007 r. opinię naukową w sprawie karbaminianu etylu i kwasu cyjanowodorowego w żywności i w napojach (1). Panel uznał, że obecność karbaminianu etylu w napojach alkoholowych stanowi zagrożenie dla zdrowia, zwłaszcza w przypadku brandy z owoców pestkowych, i zalecił wprowadzenie środków zmniejszających ryzyko w celu obniżenia poziomów karbaminianu etylu w takich napojach. Ponieważ kwas cyjanowodorowy jest ważnym prekursorem w procesie tworzenia się karbaminianu etylu w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoczyn z owoców pestkowych, panel doszedł do wniosku, iż środki te powinny obejmować przede wszystkim kwas cyjanowodorowy i inne prekursory karbaminianu etylu, aby zapobiec wytwarzaniu się karbaminianu etylu podczas okresu przechowywania wspomnianych produktów. |
| --- | --- |

(1)

Panel naukowy ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym przy Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął w dniu 20 września 2007 r. opinię naukową w sprawie karbaminianu etylu i kwasu cyjanowodorowego w żywności i w napojach (1). Panel uznał, że obecność karbaminianu etylu w napojach alkoholowych stanowi zagrożenie dla zdrowia, zwłaszcza w przypadku brandy z owoców pestkowych, i zalecił wprowadzenie środków zmniejszających ryzyko w celu obniżenia poziomów karbaminianu etylu w takich napojach. Ponieważ kwas cyjanowodorowy jest ważnym prekursorem w procesie tworzenia się karbaminianu etylu w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoczyn z owoców pestkowych, panel doszedł do wniosku, iż środki te powinny obejmować przede wszystkim kwas cyjanowodorowy i inne prekursory karbaminianu etylu, aby zapobiec wytwarzaniu się karbaminianu etylu podczas okresu przechowywania wspomnianych produktów.

| (2) | Maksymalny poziom kwasu cyjanowodorowego w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoków z owoców pestkowych został określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (2). W rozporządzeniu tym przewidziano, że maksymalna zawartość kwasu cyjanowodorowego w okowitach z owoców pestkowych i w okowitach z wytłoków z owoców pestkowych wynosi 7 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. (70 mg/l). |
| --- | --- |

(2)

Maksymalny poziom kwasu cyjanowodorowego w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoków z owoców pestkowych został określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (2). W rozporządzeniu tym przewidziano, że maksymalna zawartość kwasu cyjanowodorowego w okowitach z owoców pestkowych i w okowitach z wytłoków z owoców pestkowych wynosi 7 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. (70 mg/l).

| (3) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 (3) ustanowiono maksymalny poziom kwasu cyjanowodorowego w napojach alkoholowych w wysokości 35 mg/kg. Ten maksymalny poziom ma zastosowanie bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 110/2008. |
| --- | --- |

(3)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 (3) ustanowiono maksymalny poziom kwasu cyjanowodorowego w napojach alkoholowych w wysokości 35 mg/kg. Ten maksymalny poziom ma zastosowanie bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 110/2008.

| (4) | W zaleceniu Komisji 2010/133/UE (4) ustanowiono Kodeks praktyk w celu ograniczenia zanieczyszczenia okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i zapobiegania temu zanieczyszczeniu i zalecono, by państwa członkowskie podjęły niezbędne środki w celu dopilnowania, by kodeks ten został przyjęty przez wszystkie zainteresowane podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze. Ponadto zalecono zapewnienie podjęcia wszelkich stosownych środków w celu osiągnięcia możliwie najniższych poziomów karbaminianu etylu w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoków z owoców pestkowych w perspektywie osiągnięcia docelowego poziomu wynoszącego 1 mg/l. Następnie zalecono także monitorowanie poziomu karbaminianu etylu w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoków z owoców pestkowych w latach 2010, 2011 i 2012 w celu przeprowadzenia oceny skutków kodeksu praktyk. |
| --- | --- |

(4)

W zaleceniu Komisji 2010/133/UE (4) ustanowiono Kodeks praktyk w celu ograniczenia zanieczyszczenia okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i zapobiegania temu zanieczyszczeniu i zalecono, by państwa członkowskie podjęły niezbędne środki w celu dopilnowania, by kodeks ten został przyjęty przez wszystkie zainteresowane podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze. Ponadto zalecono zapewnienie podjęcia wszelkich stosownych środków w celu osiągnięcia możliwie najniższych poziomów karbaminianu etylu w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoków z owoców pestkowych w perspektywie osiągnięcia docelowego poziomu wynoszącego 1 mg/l. Następnie zalecono także monitorowanie poziomu karbaminianu etylu w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoków z owoców pestkowych w latach 2010, 2011 i 2012 w celu przeprowadzenia oceny skutków kodeksu praktyk.

| (5) | Wyniki monitorowania przedstawiono w sprawozdaniu technicznym EFSA „Evaluation of monitoring data on levels of ethyl carbamate in the years 2010-2012 (5)” (Ocena danych z monitorowania poziomów karbaminianu etylu w latach 2010–2012), przyjętym w dniu 28 marca 2014 r. Sprawozdanie zawiera przegląd poziomów karbaminianu etylu w „okowitach z owoców pestkowych” i „okowitach z owoców innych niż owoce pestkowe” w ciągu trzech latach kontrolnych 2010–2012. Ogólnie rzecz biorąc, w zestawie danych dotyczących karbaminianu etylu z lat 2010–2012 ponad 80 % wyników analizy w „okowitach z owoców pestkowych” oraz ponad 95 % wyników analizy w „okowitach z owoców innych niż owoce pestkowe” pozostawało poniżej wartości docelowej wynoszącej 1 mg/l. Przeciętna wartość tych poziomów we wspomnianych grupach żywności także pozostawała poniżej wartości docelowej (około 2/3 wartości docelowej w przypadku „okowit z owoców pestkowych” oraz 1/3 wartości docelowej w przypadku „okowit z owoców innych niż owoce pestkowe”). |
| --- | --- |

(5)

Wyniki monitorowania przedstawiono w sprawozdaniu technicznym EFSA „Evaluation of monitoring data on levels of ethyl carbamate in the years 2010-2012 (5)” (Ocena danych z monitorowania poziomów karbaminianu etylu w latach 2010–2012), przyjętym w dniu 28 marca 2014 r. Sprawozdanie zawiera przegląd poziomów karbaminianu etylu w „okowitach z owoców pestkowych” i „okowitach z owoców innych niż owoce pestkowe” w ciągu trzech latach kontrolnych 2010–2012. Ogólnie rzecz biorąc, w zestawie danych dotyczących karbaminianu etylu z lat 2010–2012 ponad 80 % wyników analizy w „okowitach z owoców pestkowych” oraz ponad 95 % wyników analizy w „okowitach z owoców innych niż owoce pestkowe” pozostawało poniżej wartości docelowej wynoszącej 1 mg/l. Przeciętna wartość tych poziomów we wspomnianych grupach żywności także pozostawała poniżej wartości docelowej (około 2/3 wartości docelowej w przypadku „okowit z owoców pestkowych” oraz 1/3 wartości docelowej w przypadku „okowit z owoców innych niż owoce pestkowe”).

| (6) | Należy utrzymać kodeks praktyk, wraz z docelowym poziomem karbaminianu etylu w wysokości 1 mg/l, ale trzeba go zaktualizować na podstawie zdobytych doświadczeń i dostosować w niektórych aspektach do kodeksu postępowania dotyczącego zanieczyszczeń destylatów z owoców pestkowych karbaminianem etylu, przyjętego w 2011 r. (CAC/RCP 70-2011), |
| --- | --- |

(6)

Należy utrzymać kodeks praktyk, wraz z docelowym poziomem karbaminianu etylu w wysokości 1 mg/l, ale trzeba go zaktualizować na podstawie zdobytych doświadczeń i dostosować w niektórych aspektach do kodeksu postępowania dotyczącego zanieczyszczeń destylatów z owoców pestkowych karbaminianem etylu, przyjętego w 2011 r. (CAC/RCP 70-2011),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

Zaleca się, aby państwa członkowskie:

| 1) | wprowadziły niezbędne środki w celu dopilnowania, by „Kodeks praktyk w celu ograniczenia zanieczyszczenia okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i zapobiegania temu zanieczyszczeniu”, zawarty w załączniku do niniejszego zalecenia, został przyjęty przez wszystkie podmioty zaangażowane w produkcję, pakowanie, transport, przechowywanie i składowanie okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoczyn z owoców pestkowych; |
| --- | --- |

1)

wprowadziły niezbędne środki w celu dopilnowania, by „Kodeks praktyk w celu ograniczenia zanieczyszczenia okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i zapobiegania temu zanieczyszczeniu”, zawarty w załączniku do niniejszego zalecenia, został przyjęty przez wszystkie podmioty zaangażowane w produkcję, pakowanie, transport, przechowywanie i składowanie okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoczyn z owoców pestkowych;

| 2) | zapewniły wprowadzenie wszelkich stosownych środków w celu osiągnięcia możliwie najniższych poziomów karbaminianu etylu w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoków z owoców pestkowych w perspektywie osiągnięcia docelowego poziomu wynoszącego 1 mg/l. |
| --- | --- |

2)

zapewniły wprowadzenie wszelkich stosownych środków w celu osiągnięcia możliwie najniższych poziomów karbaminianu etylu w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoków z owoców pestkowych w perspektywie osiągnięcia docelowego poziomu wynoszącego 1 mg/l.

Zalecenie 2010/133/UE traci moc.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Opinia panelu naukowego ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym, wydana na wniosek Komisji Europejskiej, dotycząca karbaminianu etylu i kwasu cyjanowodorowego w żywności i w napojach, Dziennik EFSA (2007) 551, 1–44. http://www.efsa.europa.eu/en/scdocs/doc/Contam_ej551_ethyl_carbamate_en_rev.1,3.pdf

1

Dziennik EFSA

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34).

3

(4)  Zalecenie Komisji 2010/133/UE z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i ograniczania tego zanieczyszczenia oraz monitorowania poziomu karbaminianu etylu w tych napojach (Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 53).

4

(5)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, 2014. »Evaluation of monitoring data on levels of ethyl carbamate in the years 2010-2012« (Ocena danych z monitoringu poziomów karbaminianu etylu w latach 2010–2012). Dodatkowa publikacja EFSA 2014:EN-578. 22 s. Dostępna pod adresem: http://www.efsa.europa.eu/en/supporting/doc/578e.pdf

5

---

ZAŁĄCZNIK

WPROWADZENIE

| 1. | Karbaminian etylu jest związkiem występującym naturalnie w sfermentowanej żywności i napojach alkoholowych, takich jak chleb, jogurt, sos sojowy, wino, piwo, a zwłaszcza w okowitach z owoców pestkowych i okowitach z wytłoczyn z owoców pestkowych, szczególnie tych wytwarzanych z wiśni, śliwek, mirabelek i moreli. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Karbaminian etylu może tworzyć się z różnych substancji występujących w produktach spożywczych i napojach, w tym z cyjanowodoru (lub kwasu cyjanowodorowego), mocznika, cytruliny i innych związków N-karbamylu. Prawdopodobnie w większości przypadków głównym prekursorem jest cyjanian, który w reakcji z etanolem wytwarza karbaminian etylu. |
| --- | --- |

2.

| 3. | W destylatach z owoców pestkowych (okowitach z owoców pestkowych lub okowitach z wytłoczyn z owoców pestkowych) karbaminian etylu może wytwarzać się z glikozydów cyjanogennych, które są naturalnymi składnikami pestek. Przy zacieraniu owoców pestki mogą zostać pokruszone, a glikozydy cyjanogenne mogą wejść w kontakt z enzymami w zacierze z owoców. Glikozydy cyjanogenne mogą wówczas ulec rozkładowi na kwas cyjanowodorowy/cyjanki. Kwas cyjanowodorowy może uwolnić się również podczas długotrwałego przechowywania sfermentowanego zacieru z nieuszkodzonych pestek. W trakcie procesu destylacji kwas cyjanowodorowy może ulec wzbogaceniu we wszystkich frakcjach. Pod wpływem światła cyjanek utlenia się do cyjanianu, który w reakcji z etanolem tworzy karbaminian etylu. Po wyzwoleniu tej reakcji nie można jej już zatrzymać. Niektóre warunki środowiskowe, takie jak wystawienie na działanie światła, wysokie temperatury i obecność jonów miedzi sprzyjają powstawaniu karbaminianu etylu w destylacie. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Znaczne obniżenie stężenia karbaminianu etylu można osiągnąć za pomocą dwóch różnych metod: po pierwsze, poprzez obniżenie stężenia substancji będących głównymi prekursorami; po drugie, poprzez zmniejszenie skłonności tych substancji do wchodzenia w reakcję, w wyniku której powstaje cyjanian. Czynnikami mającymi na to największy wpływ są: stężenie prekursorów (np. kwasu cyjanowodorowego i cyjanków) oraz warunki składowania, takie jak wystawienie na działanie światła i temperatura. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Choć nie stwierdzono jak dotąd wyraźnego związku między poziomem kwasu cyjanowodorowego i karbaminianu etylu, nie ulega wątpliwości, że w pewnych warunkach wysokie stężenie kwasu cyjanowodorowego prowadzi do podniesienia poziomu karbaminianu etylu. Potencjalnie większe wytwarzanie się karbaminianu etylu powiązano z poziomem kwasu cyjanowodorowego równym lub przekraczającym 1 mg/l w destylacie końcowym (1) (2). Na podstawie praktycznych doświadczeń można założyć, że z 1 mg kwasu cyjanowodorowego może powstać do 0,4 mg karbaminianu etylu w relacji nierównomolowej. |
| --- | --- |

5.

| 6. | W części I przedstawiono szczegóły procesu produkcji. W części II zawarto konkretne zalecenia oparte na dobrych praktykach wytwarzania (GMP). |
| --- | --- |

6.

I.   OPIS PROCESU PRODUKCJI

| 7. | Proces produkcji okowit z owoców i okowit z wytłoczyn z owoców obejmuje zacieranie i fermentację całych owoców, a następnie destylację. Proces ten zazwyczaj dzieli się na następujące etapy:






  — | zgniatanie całych dojrzałych owoców, |
| --- | --- | --- |

7.

—

zgniatanie całych dojrzałych owoców,

| — | fermentacja zacieru w zbiornikach ze stali nierdzewnej lub innych pojemnikach nadających się do tego procesu, |
| --- | --- |

—

fermentacja zacieru w zbiornikach ze stali nierdzewnej lub innych pojemnikach nadających się do tego procesu,

| — | przeniesienie sfermentowanego zacieru do aparatu destylacyjnego, często – miedzianego kotła, |
| --- | --- |

—

przeniesienie sfermentowanego zacieru do aparatu destylacyjnego, często – miedzianego kotła,

| — | ogrzewanie sfermentowanego zacieru odpowiednią metodą w celu powolnego odparowania alkoholu, |
| --- | --- |

—

ogrzewanie sfermentowanego zacieru odpowiednią metodą w celu powolnego odparowania alkoholu,

| — | chłodzenie pary z alkoholu w odpowiedniej (np. wykonanej ze stali nierdzewnej) kolumnie, gdzie para ta skrapla się i jest odbierana, |
| --- | --- |

—

chłodzenie pary z alkoholu w odpowiedniej (np. wykonanej ze stali nierdzewnej) kolumnie, gdzie para ta skrapla się i jest odbierana,

| — | rozdzielenie trzech frakcji alkoholu: przedgonu, frakcji właściwej i pogonu. |
| --- | --- |

—

rozdzielenie trzech frakcji alkoholu: przedgonu, frakcji właściwej i pogonu.

| 8. | W trakcie destylacji jako pierwszy odrzucany jest przedgon. Frakcję tę można zazwyczaj rozpoznać po zapachu przypominającym rozpuszczalnik lub lakier. Z reguły nie nadaje się ona do spożycia i należy ją odrzucić. |
| --- | --- |

8.

| 9. | W trakcie środkowej fazy destylacji (frakcja właściwa) destylowany jest alkohol etylowy (etanol) – najważniejszy alkohol we wszystkich napojach spirytusowych. Ta frakcja destylacji, w której zawartość składników lotnych innych niż etanol jest najniższa i w której występują najczystsze aromaty owocowe, zawsze jest odbierana. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Pogon destylacji zawiera kwas octowy i oleje fuzlowe, które łatwo rozpoznać po nieprzyjemnym zapachu (octu i warzyw). Ta frakcja również jest odrzucana, lecz można poddać ją redestylacji, ponieważ zawsze zawiera ona etanol. |
| --- | --- |

10.

II.   ZALECANE PRAKTYKI OPARTE NA DOBRYCH PRAKTYKACH WYTWARZANIA (GMP)

Surowce i przygotowanie zacieru z owoców

| 11. | By uniknąć uwolnienia się kwasu cyjanowodorowego, prekursora karbaminianu etylu, zarówno w przypadku surowców, jak i przygotowania zacieru z owoców, należy dopilnować, by spełnione zostały odpowiednie warunki. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Owoce pestkowe powinny być wysokiej jakości, nieuszkodzone mechanicznie i bez zanieczyszczeń mikrobiologicznych, ponieważ uszkodzone lub zepsute owoce mogą zawierać więcej wolnego cyjanku. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Pestki z owoców powinny zostać usunięte. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Jeśli pestki nie zostały usunięte, owoce należy zacierać delikatnie, by nie miażdżyć pestek. Jeśli to możliwe, pestki powinny zostać usunięte z zacieru. |
| --- | --- |

14.

Fermentacja

| 15. | Do zacieru z owoców należy dodać wybrane szczepy drożdży do produkcji alkoholu zgodnie z instrukcjami dla użytkowników. |
| --- | --- |

15.

| 16. | We wszelkich czynnościach związanych ze sfermentowanym zacierem z owoców należy zachować wysoki poziom higieny, a wystawienie na działanie światła ograniczyć do minimum. Przed destylacją sfermentowany zacier z owoców zawierający pestki należy przechowywać możliwie najkrócej, ponieważ kwas cyjanowodorowy może również uwalniać się z nienaruszonych pestek przy dłuższym przechowywaniu zacieru. |
| --- | --- |

16.

Urządzenia do destylacji

| 17. | Aby zagwarantować, że kwas cyjanowodorowy nie zostanie przeniesiony do destylatu, zarówno urządzenia do destylacji, jak i sam proces destylacji powinny spełniać odpowiednie warunki. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Sprzęt do destylacji powinien obejmować urządzenia do płukania oraz miedziane katalizatory. Automatyczne urządzenie do płukania zapewni czystość destylatora, a miedziany katalizator zwiąże kwas cyjanowodorowy, zanim ten przedostanie się do destylatu. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Automatyczne urządzenia do płukania nie są niezbędne w przypadku destylacji nieciągłej. Urządzenia do destylacji powinny być czyszczone systematycznie i dokładnie. |
| --- | --- |

19.

| 20. | W przypadkach gdy nie stosuje się miedzianych katalizatorów ani innych czynników usuwających cyjanek, przed destylacją do sfermentowanego zacieru z owoców należy dodać związki miedzi. Mają one za zadanie doprowadzić do związania kwasu cyjanowodorowego. Związki miedzi dostępne są w wyspecjalizowanych sklepach. W ich stosowaniu należy zachować szczególną ostrożność i postępować zgodnie ze wskazówkami producenta. Preparaty te zawierają jony miedzi(I), które wiążą kwas cyjanowodorowy. Jony miedzi(II) nie dają takiego rezultatu i nie należy ich stosować. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Chociaż jony miedzi mogą hamować powstawanie prekursorów karbaminianu etylu w zacierze i w destylatorze, mogą one sprzyjać powstawaniu karbaminianu etylowego w destylacie. W związku z tym zamiast stosowania na końcu aparatury destylacyjnej skraplacza z miedzi, lepiej stosować skraplacz ze stali nierdzewnej, co ograniczy ilość miedzi obecnej w destylacie i zmniejszy tempo powstawania karbaminianu etylu. |
| --- | --- |

21.

Proces destylacji

| 22. | Pestek znajdujących się w zacierze z owoców nie należy przepompowywać do aparatury destylacyjnej. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Destylację należy przeprowadzić tak, by alkohol odparowywany był stopniowo (np. przy użyciu pary zamiast bezpośredniego płomienia jako źródła ciepła). |
| --- | --- |

23.

| 24. | Pierwszą frakcję destylatu, zwaną przedgonem, należy ostrożnie oddzielić. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Frakcję środkową – właściwą – należy odebrać i przechowywać w ciemności. Gdy zawartość alkoholu osiągnie 50 % obj. w odbieralniku, odbiór należy przełączyć na pogon, tak by karbaminian etylu, który mógł wytworzyć się w końcowej frakcji, został oddzielony. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Oddzielony pogon, mogący zawierać karbaminian etylu, powinien zostać odebrany, a jeśli ma być wykorzystany do redestylacji, powinien zostać jej poddany osobno. Jednakże aby zmniejszyć stężenie karbaminianu etylu, lepiej jest odrzucić pogon. |
| --- | --- |

26.

Kontrole destylatu, redestylacja i przechowywanie

Kwas cyjanowodorowy

| 27. | Destylaty należy systematycznie kontrolować pod kątem poziomu kwasu cyjanowodorowego. Oznaczania należy dokonywać poprzez odpowiednie badania: za pomocą zestawów do szybkich badań poziomu kwasu cyjanowodorowego albo w specjalistycznym laboratorium. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Jeśli stężenie kwasu cyjanowodorowego w destylacie przekracza poziom 1 mg/l, w stosownych przypadkach zaleca się przeprowadzenie redestylacji z katalizatorami lub związkami miedzi (zob. pkt 18 i 20). |
| --- | --- |

28.

| 29. | Destylaty, w których poziom kwasu cyjanowodorowego jest zbliżony do 1 mg/l, również najlepiej jest poddać redestylacji, a jeśli to nie jest możliwe, przechowywać w nieprzepuszczających światła butelkach lub zabezpieczonych pojemnikach, możliwie najkrócej i nie w wyższych temperaturach, aby zapobiec tworzeniu się karbaminianu etylu podczas przechowywania. |
| --- | --- |

29.

Karbaminian etylu

| 30. | Zaleca się badanie karbaminianu etylu w destylatach, w których związek ten mógł się już wytworzyć (np. gdy brak informacji o przebiegu ich produkcji, przy wysokich poziomach cyjanku, w przypadku przechowywania w obecności światła lub w wysokich temperaturach). Poziom karbaminianu etylu zbadać można wyłącznie w specjalistycznym laboratorium. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Jeśli w destylacie stwierdzono stężenie karbaminianu etylu przekraczające docelowy poziom 1 mg/l, w stosownych przypadkach destylat należy poddać redystylacji. |
| --- | --- |

31.

---

(1)  Christoph, N., Bauer-Christoph C., Maßnahmen zur Reduzierung des Ethylcarbamatgehaltes bei der Herstellung von Steinobstbränden (I), Kleinbrennerei 1998; 11: 9–13.

(2)  Christoph, N., Bauer-Christoph C., Maßnahmen zur Reduzierung des Ethylcarbamatgehaltes bei der Herstellung von Steinobstbränden (I), Kleinbrennerei 1999; 1: 5–13.

---

Sprostowania

| 9.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 6/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 6/13

---

Sprostowanie do Umowy między Unią Europejską a Republiką Kolumbii dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 333 z dnia 19 grudnia 2015 r.
  )

Strona 6:

zamiast:

„V Bruseli druhého decembra dvetisíctridsať.”,

powinno być:

„V Bruseli druhého decembra dvetisícpätnásť.”.

---