# Dziennik Urzędowy L 21/2016

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 21 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 5928 stycznia 2016 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 21

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 5928 stycznia 2016

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Informacja dotycząca daty wejścia w życie Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenia między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie ogólnych zasad udziału Republiki Tunezyjskiej w programach unijnych | 1 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/98 z dnia 16 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określania ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru (
  1
  ) | 2 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/99 z dnia 16 października 2015 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące ustalania zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (
  1
  ) | 21 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/100 z dnia 16 października 2015 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne określające procedurę wspólnej decyzji w odniesieniu do wniosków o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (
  1
  ) | 45 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/101 z dnia 26 października 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ostrożnej wyceny zgodnie z art. 105 ust. 14 (
  1
  ) | 54 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/102 z dnia 19 stycznia 2016 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Eichsfelder Feldgieker/Eichsfelder Feldkieker (ChOG)] | 66 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/103 z dnia 27 stycznia 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) | 67 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/104 z dnia 27 stycznia 2016 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla rzadkich gatunków przeżuwaczy rzeźnych i utrzymywanych do celów produkcji mleka (posiadacz zezwolenia Prosol SpA) (
  1
  ) | 71 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/105 z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie zatwierdzenia substancji bifenyl-2-ol jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 2, 4, 6 i 13 (
  1
  ) | 74 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/106 z dnia 27 stycznia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 79 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/107 z dnia 27 stycznia 2016 r. niezatwierdzająca cybutryny jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 21 (
  1
  ) | 81 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/108 z dnia 27 stycznia 2016 r. niezatwierdzająca nadtlenku 2-butanonu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2 (
  1
  ) | 83 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/109 z dnia 27 stycznia 2016 r. niezatwierdzająca PHMB (1600; 1.8) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 6 i 9 (
  1
  ) | 84 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/110 z dnia 27 stycznia 2016 r. niezatwierdzająca triklosanu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 1 (
  1
  ) | 86 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Informacja dotycząca daty wejścia w życie Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenia między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie ogólnych zasad udziału Republiki Tunezyjskiej w programach unijnych

1

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/98 z dnia 16 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określania ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru (
  1
  )

1

2

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/99 z dnia 16 października 2015 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące ustalania zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (
  1
  )

1

21

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/100 z dnia 16 października 2015 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne określające procedurę wspólnej decyzji w odniesieniu do wniosków o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (
  1
  )

1

45

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/101 z dnia 26 października 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ostrożnej wyceny zgodnie z art. 105 ust. 14 (
  1
  )

1

54

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/102 z dnia 19 stycznia 2016 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Eichsfelder Feldgieker/Eichsfelder Feldkieker (ChOG)]

66

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/103 z dnia 27 stycznia 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS)

67

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/104 z dnia 27 stycznia 2016 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla rzadkich gatunków przeżuwaczy rzeźnych i utrzymywanych do celów produkcji mleka (posiadacz zezwolenia Prosol SpA) (
  1
  )

Saccharomyces cerevisiae

1

71

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/105 z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie zatwierdzenia substancji bifenyl-2-ol jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 2, 4, 6 i 13 (
  1
  )

1

74

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/106 z dnia 27 stycznia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

79

DECYZJE

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/107 z dnia 27 stycznia 2016 r. niezatwierdzająca cybutryny jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 21 (
  1
  )

1

81

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/108 z dnia 27 stycznia 2016 r. niezatwierdzająca nadtlenku 2-butanonu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2 (
  1
  )

1

83

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/109 z dnia 27 stycznia 2016 r. niezatwierdzająca PHMB (1600; 1.8) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 6 i 9 (
  1
  )

1

84

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/110 z dnia 27 stycznia 2016 r. niezatwierdzająca triklosanu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 1 (
  1
  )

1

86

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/67/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie instalacji urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w dwu- lub trzykołowych pojazdach silnikowych ( Dz.U. L 222 z 25.8.2009 ) | 88 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/67/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie instalacji urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w dwu- lub trzykołowych pojazdach silnikowych ( Dz.U. L 222 z 25.8.2009 )

( Dz.U. L 222 z 25.8.2009 )

88

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/1

---

Informacja dotycząca daty wejścia w życie Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenia między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie ogólnych zasad udziału Republiki Tunezyjskiej w programach unijnych

W dniach, odpowiednio, 26 października 2015 r. oraz 11 stycznia 2016 r. Unia Europejska i rząd Republiki Tunezyjskiej poinformowały się nawzajem o zakończeniu procedur niezbędnych do wejścia w życie przedmiotowego protokołu (1).

1

Protokół, podpisany w Brukseli w dniu 17 marca 2015 r., wejdzie zatem w życie w dniu 1 lutego 2016 r., zgodnie z jego art. 10 ust. 2.

---

(1)  
  Dz.U. L 96 z 11.4.2015, s. 3.

1

---

ROZPORZĄDZENIA

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/2

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/98

z dnia 16 października 2015 r.

uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określania ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 51 ust. 4 i art. 116 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Uznaje się, że proces przyporządkowania grupy instytucji, który pozwoli zidentyfikować podmioty powiązane w Unii lub w państwie trzecim oraz opisać w odniesieniu do każdego podmiotu powiązanego jego charakter, lokalizację, organy zaangażowane w sprawowanie nad nim nadzoru, obowiązujące zwolnienia ostrożnościowe, jego znaczenie dla grupy i państwa, w którym udzielono mu zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym ma siedzibę, oraz kryteria dotyczące określania takiego znaczenia, stanowi istotny element identyfikacji członków i potencjalnych obserwatorów kolegiów. W tym kontekście informacje na temat znaczenia oddziału dla grupy oraz znaczenia tego oddziału dla państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, są niezbędne do ustalenia uczestnictwa właściwych organów tego państwa członkowskiego w działaniach kolegiów. Informacje na temat charakteru podmiotów powiązanych, niezależnie od tego, czy są one instytucjami, oddziałami lub innymi podmiotami sektora finansowego, oraz na temat państwa, w którym udzielono im zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym mają siedzibę, niezależnie od tego, czy jest ono państwem członkowskim czy państwem trzecim, są również istotne do celów identyfikowania członków i potencjalnych obserwatorów kolegiów. |
| --- | --- |

(1)

Uznaje się, że proces przyporządkowania grupy instytucji, który pozwoli zidentyfikować podmioty powiązane w Unii lub w państwie trzecim oraz opisać w odniesieniu do każdego podmiotu powiązanego jego charakter, lokalizację, organy zaangażowane w sprawowanie nad nim nadzoru, obowiązujące zwolnienia ostrożnościowe, jego znaczenie dla grupy i państwa, w którym udzielono mu zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym ma siedzibę, oraz kryteria dotyczące określania takiego znaczenia, stanowi istotny element identyfikacji członków i potencjalnych obserwatorów kolegiów. W tym kontekście informacje na temat znaczenia oddziału dla grupy oraz znaczenia tego oddziału dla państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, są niezbędne do ustalenia uczestnictwa właściwych organów tego państwa członkowskiego w działaniach kolegiów. Informacje na temat charakteru podmiotów powiązanych, niezależnie od tego, czy są one instytucjami, oddziałami lub innymi podmiotami sektora finansowego, oraz na temat państwa, w którym udzielono im zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym mają siedzibę, niezależnie od tego, czy jest ono państwem członkowskim czy państwem trzecim, są również istotne do celów identyfikowania członków i potencjalnych obserwatorów kolegiów.

| (2) | Informacje na temat znaczenia podmiotu powiązanego dla danej grupy oraz jego znaczenia dla państwa członkowskiego, w którym udzielono mu zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym ma siedzibę, są niezbędne do ustalenia poziomu zaangażowania właściwego organu tego państwa członkowskiego w działania kolegium oraz w szczególności do przeprowadzenia procesu przeglądu i oceny nadzorczej. |
| --- | --- |

(2)

Informacje na temat znaczenia podmiotu powiązanego dla danej grupy oraz jego znaczenia dla państwa członkowskiego, w którym udzielono mu zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym ma siedzibę, są niezbędne do ustalenia poziomu zaangażowania właściwego organu tego państwa członkowskiego w działania kolegium oraz w szczególności do przeprowadzenia procesu przeglądu i oceny nadzorczej.

| (3) | Pisemne uzgodnienia dotyczące koordynacji i współpracy, o których mowa w art. 115 dyrektywy 2013/36/UE, powinny obejmować wszystkie obszary działań kolegiów w celu zwiększenia skuteczności kolegiów organów nadzoru. Pisemne uzgodnienia powinny również obejmować uzgodnienia dokonywane między niektórymi członkami kolegiów zaangażowanymi w określone działania kolegium, takie jak działania realizowane za pośrednictwem specjalnych podstruktur danego kolegium. Pisemne uzgodnienia powinny również obejmować aspekty operacyjne działań kolegium, ponieważ aspekty te mają kluczowe znaczenie dla ułatwienia funkcjonowania danego kolegium zarówno w sytuacjach normalnych, jak i w sytuacjach nadzwyczajnych. Ponieważ konieczne jest wcześniejsze zapewnienie współpracy w ramach kolegium oraz w celu wnoszenia wkładu na potrzeby kwestii związanych z grupową restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, w pisemnych uzgodnieniach należy uwzględnić procesy koordynowania właściwego wkładu oraz obowiązki i funkcje organu sprawującego nadzór skonsolidowany w zakresie przekazywania tego wkładu kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za pośrednictwem grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonego w art. 2 ust. 1 pkt 44 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (2). Pisemne uzgodnienia powinny być kompleksowe, spójne i wyczerpujące oraz powinny zapewniać właściwym organom adekwatną i odpowiednią podstawę, aby mogły one wykonywać swoje odpowiednie obowiązki i działania w ramach kolegium, a nie poza nim. |
| --- | --- |

(3)

Pisemne uzgodnienia dotyczące koordynacji i współpracy, o których mowa w art. 115 dyrektywy 2013/36/UE, powinny obejmować wszystkie obszary działań kolegiów w celu zwiększenia skuteczności kolegiów organów nadzoru. Pisemne uzgodnienia powinny również obejmować uzgodnienia dokonywane między niektórymi członkami kolegiów zaangażowanymi w określone działania kolegium, takie jak działania realizowane za pośrednictwem specjalnych podstruktur danego kolegium. Pisemne uzgodnienia powinny również obejmować aspekty operacyjne działań kolegium, ponieważ aspekty te mają kluczowe znaczenie dla ułatwienia funkcjonowania danego kolegium zarówno w sytuacjach normalnych, jak i w sytuacjach nadzwyczajnych. Ponieważ konieczne jest wcześniejsze zapewnienie współpracy w ramach kolegium oraz w celu wnoszenia wkładu na potrzeby kwestii związanych z grupową restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, w pisemnych uzgodnieniach należy uwzględnić procesy koordynowania właściwego wkładu oraz obowiązki i funkcje organu sprawującego nadzór skonsolidowany w zakresie przekazywania tego wkładu kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za pośrednictwem grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonego w art. 2 ust. 1 pkt 44 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (2). Pisemne uzgodnienia powinny być kompleksowe, spójne i wyczerpujące oraz powinny zapewniać właściwym organom adekwatną i odpowiednią podstawę, aby mogły one wykonywać swoje odpowiednie obowiązki i działania w ramach kolegium, a nie poza nim.

| (4) | Kolegia stanowią kluczowe narzędzie służące do wymiany informacji oraz przewidywania sytuacji nadzwyczajnych i postępowania w takich sytuacjach, a także umożliwiające sprawowanie przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany skutecznego nadzoru na zasadzie skonsolidowanej. W celu zapewnienia spójności oraz umożliwienia EUNB wykonywania jego zadań przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3) oraz w art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, właściwe jest, aby EUNB uczestniczył w działaniach wszystkich kolegiów w charakterze członka. |
| --- | --- |

(4)

Kolegia stanowią kluczowe narzędzie służące do wymiany informacji oraz przewidywania sytuacji nadzwyczajnych i postępowania w takich sytuacjach, a także umożliwiające sprawowanie przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany skutecznego nadzoru na zasadzie skonsolidowanej. W celu zapewnienia spójności oraz umożliwienia EUNB wykonywania jego zadań przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3) oraz w art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, właściwe jest, aby EUNB uczestniczył w działaniach wszystkich kolegiów w charakterze członka.

| (5) | W celu realizowania wszystkich działań kolegiów organ sprawujący nadzór skonsolidowany i pozostali członkowie danego kolegium powinni posiadać informacje na temat działań prowadzonych przez wszystkie podmioty powiązane, w tym przez podmioty prowadzące działalność finansową, nie będąc uznanymi jako instytucje, oraz przez podmioty prowadzące działalność poza Unią. Należy promować współpracę między organem sprawującym nadzór skonsolidowany, członkami kolegiów, organami nadzoru państw trzecich, organami lub podmiotami publicznymi odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru nad podmiotem powiązanym lub zaangażowanymi w sprawowanie takiego nadzoru w państwach trzecich, w tym organami odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami sektora finansowego należącymi do grupy lub właściwymi organami odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru nad rynkami instrumentów finansowych, przeciwdziałanie korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub ochronę konsumentów, poprzez dopuszczenie w stosownych przypadkach tych organów nadzorczych i organów lub podmiotów publicznych państw trzecich do uczestnictwa w działaniach kolegiów w charakterze obserwatorów. |
| --- | --- |

(5)

W celu realizowania wszystkich działań kolegiów organ sprawujący nadzór skonsolidowany i pozostali członkowie danego kolegium powinni posiadać informacje na temat działań prowadzonych przez wszystkie podmioty powiązane, w tym przez podmioty prowadzące działalność finansową, nie będąc uznanymi jako instytucje, oraz przez podmioty prowadzące działalność poza Unią. Należy promować współpracę między organem sprawującym nadzór skonsolidowany, członkami kolegiów, organami nadzoru państw trzecich, organami lub podmiotami publicznymi odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru nad podmiotem powiązanym lub zaangażowanymi w sprawowanie takiego nadzoru w państwach trzecich, w tym organami odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami sektora finansowego należącymi do grupy lub właściwymi organami odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru nad rynkami instrumentów finansowych, przeciwdziałanie korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub ochronę konsumentów, poprzez dopuszczenie w stosownych przypadkach tych organów nadzorczych i organów lub podmiotów publicznych państw trzecich do uczestnictwa w działaniach kolegiów w charakterze obserwatorów.

| (6) | Członkowie kolegiów powinni omówić i uzgodnić zakres i poziom ewentualnego zaangażowania obserwatorów w działania kolegiów. Ramy uczestnictwa obserwatorów w kolegiach należy wyraźnie określić w pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy i należy je przekazać obserwatorom. |
| --- | --- |

(6)

Członkowie kolegiów powinni omówić i uzgodnić zakres i poziom ewentualnego zaangażowania obserwatorów w działania kolegiów. Ramy uczestnictwa obserwatorów w kolegiach należy wyraźnie określić w pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy i należy je przekazać obserwatorom.

| (7) | Członkowie kolegium organów nadzoru powinni pracować wspólnie, koordynując swoje działania nadzorcze w jak największym zakresie i ściśle ze sobą współpracując, aby lepiej wywiązywać się ze swoich obowiązków, aby unikać powielania zadań, w tym powielania wniosków o udzielenie informacji kierowanych do nadzorowanych podmiotów należących do grupy. W tym kontekście członkowie kolegium powinni regularnie rozważać możliwość zawierania porozumień dotyczących powierzania zadań i przekazywania obowiązków, co najmniej przy opracowywaniu programu oceny nadzorczej w ramach danego kolegium. |
| --- | --- |

(7)

Członkowie kolegium organów nadzoru powinni pracować wspólnie, koordynując swoje działania nadzorcze w jak największym zakresie i ściśle ze sobą współpracując, aby lepiej wywiązywać się ze swoich obowiązków, aby unikać powielania zadań, w tym powielania wniosków o udzielenie informacji kierowanych do nadzorowanych podmiotów należących do grupy. W tym kontekście członkowie kolegium powinni regularnie rozważać możliwość zawierania porozumień dotyczących powierzania zadań i przekazywania obowiązków, co najmniej przy opracowywaniu programu oceny nadzorczej w ramach danego kolegium.

| (8) | Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien mieć dostęp do wszelkich informacji niezbędnych do realizacji jego zadań i obowiązków i powinien działać w charakterze koordynatora ds. gromadzenia i rozpowszechniania informacji otrzymanych od każdego członka lub obserwatora kolegium lub któregokolwiek podmiotu należącego do grupy, bądź też wszelkiego wkładu otrzymanego od kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a w szczególności od właściwego grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Ta sama zasada ma również zastosowanie w odniesieniu do członków kolegium. W szczególności, w przypadku gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany ustala znaczenie konkretnej informacji dla innego członka kolegium, w tym właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, w którym istotny oddział ma siedzibę, powinien on powstrzymać się od nieuzasadnionego wykluczania członków kolegium z otrzymywania informacji. |
| --- | --- |

(8)

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien mieć dostęp do wszelkich informacji niezbędnych do realizacji jego zadań i obowiązków i powinien działać w charakterze koordynatora ds. gromadzenia i rozpowszechniania informacji otrzymanych od każdego członka lub obserwatora kolegium lub któregokolwiek podmiotu należącego do grupy, bądź też wszelkiego wkładu otrzymanego od kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a w szczególności od właściwego grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Ta sama zasada ma również zastosowanie w odniesieniu do członków kolegium. W szczególności, w przypadku gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany ustala znaczenie konkretnej informacji dla innego członka kolegium, w tym właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, w którym istotny oddział ma siedzibę, powinien on powstrzymać się od nieuzasadnionego wykluczania członków kolegium z otrzymywania informacji.

| (9) | Członków kolegium uczestniczących w realizacji zadań, o których mowa w art. 113 dyrektywy 2013/36/UE, należy zachęcać do prowadzenia wymiany informacji na temat głównych elementów procesu przeglądu i oceny nadzorczej, o którym mowa w art. 97 tej dyrektywy, mając jednocześnie na uwadze, że proces przeglądu i oceny nadzorczej może być przeprowadzany w różny sposób w poszczególnych państwach członkowskich, w zależności od sposobu transpozycji tych przepisów unijnych do prawodawstwa krajowego, uwzględniając również wytyczne wydane przez EUNB zgodnie z art. 107 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(9)

Członków kolegium uczestniczących w realizacji zadań, o których mowa w art. 113 dyrektywy 2013/36/UE, należy zachęcać do prowadzenia wymiany informacji na temat głównych elementów procesu przeglądu i oceny nadzorczej, o którym mowa w art. 97 tej dyrektywy, mając jednocześnie na uwadze, że proces przeglądu i oceny nadzorczej może być przeprowadzany w różny sposób w poszczególnych państwach członkowskich, w zależności od sposobu transpozycji tych przepisów unijnych do prawodawstwa krajowego, uwzględniając również wytyczne wydane przez EUNB zgodnie z art. 107 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE.

| (10) | Aby ułatwić współpracę między właściwymi organami oraz aby zapewnić koordynację wszelkich decyzji podejmowanych w celu uwzględnienia kwestii spełnienia przez daną instytucję wymogów dotyczących metod wymagających uzyskania pozwolenia właściwych organów przed ich zastosowaniem do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych (stosowania modeli wewnętrznych do oceny ryzyka kredytowego, ryzyka rynkowego, ryzyka kontrahenta i ryzyka operacyjnego), należy określić warunki współpracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami dotyczące wymiany informacji na temat stosowania takich wewnętrznych metod oraz omawiania i uzgadniania środków mających na celu wyeliminowanie zidentyfikowanych braków. |
| --- | --- |

(10)

Aby ułatwić współpracę między właściwymi organami oraz aby zapewnić koordynację wszelkich decyzji podejmowanych w celu uwzględnienia kwestii spełnienia przez daną instytucję wymogów dotyczących metod wymagających uzyskania pozwolenia właściwych organów przed ich zastosowaniem do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych (stosowania modeli wewnętrznych do oceny ryzyka kredytowego, ryzyka rynkowego, ryzyka kontrahenta i ryzyka operacyjnego), należy określić warunki współpracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami dotyczące wymiany informacji na temat stosowania takich wewnętrznych metod oraz omawiania i uzgadniania środków mających na celu wyeliminowanie zidentyfikowanych braków.

| (11) | Aby ułatwić identyfikację wczesnych sygnałów ostrzegawczych oraz potencjalnych zagrożeń i słabości w odniesieniu do grupy i należących do niej podmiotów, a także w odniesieniu do systemu, w którym działają, oczekuje się, że członkowie kolegiów będą wymieniali między sobą informacje ilościowe, dotyczące grupy i należących do niej podmiotów, w sposób spójny i umożliwiający ich porównywanie. Informacje te powinny obejmować główne obszary informacji gromadzonych przez właściwe organy zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 (4) określającym jednolite formaty, częstotliwości, daty przedkładania sprawozdań, definicje i rozwiązania informatyczne, jakie instytucje mają stosować do celów sprawozdawczości nadzorczej, oraz powinny być przekazywane, gdy właściwe organy będą w trakcie procesu sporządzania sprawozdania z oceny ryzyka grupy oraz podejmowania wspólnych decyzji w sprawach dotyczących kapitału i płynności zgodnie z art. 113 dyrektywy 2013/36/UE. Każde kolegium powinno podjąć decyzję dotyczącą dokładnego zestawu informacji, jakie mają być przekazywane do tych celów. |
| --- | --- |

(11)

Aby ułatwić identyfikację wczesnych sygnałów ostrzegawczych oraz potencjalnych zagrożeń i słabości w odniesieniu do grupy i należących do niej podmiotów, a także w odniesieniu do systemu, w którym działają, oczekuje się, że członkowie kolegiów będą wymieniali między sobą informacje ilościowe, dotyczące grupy i należących do niej podmiotów, w sposób spójny i umożliwiający ich porównywanie. Informacje te powinny obejmować główne obszary informacji gromadzonych przez właściwe organy zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 (4) określającym jednolite formaty, częstotliwości, daty przedkładania sprawozdań, definicje i rozwiązania informatyczne, jakie instytucje mają stosować do celów sprawozdawczości nadzorczej, oraz powinny być przekazywane, gdy właściwe organy będą w trakcie procesu sporządzania sprawozdania z oceny ryzyka grupy oraz podejmowania wspólnych decyzji w sprawach dotyczących kapitału i płynności zgodnie z art. 113 dyrektywy 2013/36/UE. Każde kolegium powinno podjąć decyzję dotyczącą dokładnego zestawu informacji, jakie mają być przekazywane do tych celów.

| (12) | W celu opracowania programu oceny nadzorczej kolegium członkowie kolegium biorą pod uwagę sprawozdanie z oceny ryzyka grupy oraz wyniki wspólnej decyzji w sprawie kapitału i płynności, aby lepiej zidentyfikować obszary priorytetowe wspólnych działań. W związku z tym opracowywanie programu oceny nadzorczej kolegium należy rozpocząć po zakończeniu procesu dokonywania oceny ryzyka grupy i podejmowania wspólnej decyzji, natomiast w celu jego sfinalizowania właściwe organy powinny uwzględnić zadania, które zobowiązały się zrealizować na szczeblu krajowym, zasoby przydzielone na wykonanie tych zadań oraz odpowiednie terminy ich realizacji. |
| --- | --- |

(12)

W celu opracowania programu oceny nadzorczej kolegium członkowie kolegium biorą pod uwagę sprawozdanie z oceny ryzyka grupy oraz wyniki wspólnej decyzji w sprawie kapitału i płynności, aby lepiej zidentyfikować obszary priorytetowe wspólnych działań. W związku z tym opracowywanie programu oceny nadzorczej kolegium należy rozpocząć po zakończeniu procesu dokonywania oceny ryzyka grupy i podejmowania wspólnej decyzji, natomiast w celu jego sfinalizowania właściwe organy powinny uwzględnić zadania, które zobowiązały się zrealizować na szczeblu krajowym, zasoby przydzielone na wykonanie tych zadań oraz odpowiednie terminy ich realizacji.

| (13) | Członkowie kolegium powinni koordynować swoje działania w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji, np. w przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, lub w przypadku wystąpienia innych sytuacji, które wpływają lub mogą wyraźnie wpłynąć na sytuację finansową i ekonomiczną grupy bankowej lub jakiejkolwiek należącej do niej jednostki zależnej. Proces planowania i koordynacji działań właściwych organów w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji powinien zatem obejmować między innymi działania, o których mowa w odpowiednich przepisach dyrektywy 2014/59/UE; w szczególności jako przykłady działań podejmowanych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji należy postrzegać działania ukierunkowane na koordynację grupowego procesu planowania naprawy oraz w razie potrzeby na zapewnienie organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji skoordynowanego wkładu. |
| --- | --- |

(13)

Członkowie kolegium powinni koordynować swoje działania w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji, np. w przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, lub w przypadku wystąpienia innych sytuacji, które wpływają lub mogą wyraźnie wpłynąć na sytuację finansową i ekonomiczną grupy bankowej lub jakiejkolwiek należącej do niej jednostki zależnej. Proces planowania i koordynacji działań właściwych organów w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji powinien zatem obejmować między innymi działania, o których mowa w odpowiednich przepisach dyrektywy 2014/59/UE; w szczególności jako przykłady działań podejmowanych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji należy postrzegać działania ukierunkowane na koordynację grupowego procesu planowania naprawy oraz w razie potrzeby na zapewnienie organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji skoordynowanego wkładu.

| (14) | Stając w obliczu sytuacji nadzwyczajnej, członkowie kolegium, których działania koordynuje organ sprawujący nadzór skonsolidowany, powinni dążyć do dokonania skoordynowanej oceny nadzorczej sytuacji, uzgodnienia skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru oraz monitorowania tej reakcji w celu zapewnienia, aby sytuację nadzwyczajną właściwie oceniono i prawidłowo jej zaradzono. Powinni oni również zapewnić, aby wszelka komunikacją zewnętrzna była prowadzona w sposób skoordynowany i aby obejmowała elementy uzgodnione wcześniej między członkami kolegium. |
| --- | --- |

(14)

Stając w obliczu sytuacji nadzwyczajnej, członkowie kolegium, których działania koordynuje organ sprawujący nadzór skonsolidowany, powinni dążyć do dokonania skoordynowanej oceny nadzorczej sytuacji, uzgodnienia skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru oraz monitorowania tej reakcji w celu zapewnienia, aby sytuację nadzwyczajną właściwie oceniono i prawidłowo jej zaradzono. Powinni oni również zapewnić, aby wszelka komunikacją zewnętrzna była prowadzona w sposób skoordynowany i aby obejmowała elementy uzgodnione wcześniej między członkami kolegium.

| (15) | Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą one ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest uwzględnienie w jednym rozporządzeniu wszystkich regulacyjnych standardów technicznych wymaganych na mocy art. 51 ust. 4 i art. 116 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(15)

Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą one ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest uwzględnienie w jednym rozporządzeniu wszystkich regulacyjnych standardów technicznych wymaganych na mocy art. 51 ust. 4 i art. 116 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE.

| (16) | Jako że zdecydowana większość kolegiów organów nadzoru w całej UE tworzona jest zgodnie z art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, właściwsze wydaje się ustalenie najpierw warunków dotyczących funkcjonowania kolegiów ustanowionych na podstawie art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, zanim określi się warunki dotyczące kolegiów ustanowionych na podstawie art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, te pierwsze warunki dotyczą bowiem bardziej ogólnego przypadku, te drugie zaś przypadku szczególnego. |
| --- | --- |

(16)

Jako że zdecydowana większość kolegiów organów nadzoru w całej UE tworzona jest zgodnie z art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, właściwsze wydaje się ustalenie najpierw warunków dotyczących funkcjonowania kolegiów ustanowionych na podstawie art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, zanim określi się warunki dotyczące kolegiów ustanowionych na podstawie art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, te pierwsze warunki dotyczą bowiem bardziej ogólnego przypadku, te drugie zaś przypadku szczególnego.

| (17) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty regulacyjnych standardów technicznych przedstawione Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB). |
| --- | --- |

(17)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty regulacyjnych standardów technicznych przedstawione Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB).

| (18) | EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektów regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, |
| --- | --- |

(18)

EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektów regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ 1

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu określa się ogólne warunki funkcjonowania kolegium organów nadzoru („kolegium”) utworzonego zgodnie z art. 116 i art. 51 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE.

ROZDZIAŁ 2

WARUNKI DOTYCZĄCE FUNKCJONOWANIA KOLEGIÓW UTWORZONYCH ZGODNIE Z ART. 116 DYREKTYWY 2013/36/UE

SEKCJA 1

Ustanowienie i funkcjonowanie kolegiów

Artykuł 2

Ustanowienie przyporządkowania grupy instytucji

1.   Do celów identyfikowania członków i potencjalnych obserwatorów kolegium organów nadzoru organ sprawujący nadzór skonsolidowany ustanawia przyporządkowanie grupy instytucji zgodnie z art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/99 (5).

2.   Wynikiem przyporządkowania grupy instytucji jest wskazanie następujących podmiotów powiązanych:

| a) | instytucji, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, oraz oddziałów mających siedzibę w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

instytucji, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, oraz oddziałów mających siedzibę w państwie członkowskim;

| b) | podmiotów sektora finansowego, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

b)

podmiotów sektora finansowego, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim;

| c) | instytucji, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie trzecim, oraz oddziałów mających siedzibę w państwie trzecim. |
| --- | --- |

c)

instytucji, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie trzecim, oraz oddziałów mających siedzibę w państwie trzecim.

3.   W przyporządkowaniu każdej instytucji, której udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, oraz każdego oddziału mającego siedzibę w państwie członkowskim uwzględnia się następujące informacje:

| a) | wskazanie państwa członkowskiego, w którym danej instytucji udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym dany oddział ma siedzibę; |
| --- | --- |

a)

wskazanie państwa członkowskiego, w którym danej instytucji udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym dany oddział ma siedzibę;

| b) | wskazanie właściwego organu odpowiedzialnego za sprawowanie nadzoru nad daną instytucją lub właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę, oraz innych organów sektora finansowego tego państwa członkowskiego, takich jak właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad rynkami instrumentów finansowych, przeciwdziałanie korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub ochronę konsumentów; |
| --- | --- |

b)

wskazanie właściwego organu odpowiedzialnego za sprawowanie nadzoru nad daną instytucją lub właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę, oraz innych organów sektora finansowego tego państwa członkowskiego, takich jak właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad rynkami instrumentów finansowych, przeciwdziałanie korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub ochronę konsumentów;

| c) | w odniesieniu do instytucji, w tym jednostki zależnej unijnej jednostki dominującej mającej siedzibę w tym samym państwie członkowskim oraz samej unijnej jednostki dominującej, informacje na temat tego, czy dana instytucja jest objęta nadzorem ostrożnościowym na zasadzie indywidualnej lub czy przyznano jej zwolnienie ze stosowania wymogów określonych w częściach od drugiej do ósmej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (6) na zasadzie indywidualnej na podstawie art. 7, 8 lub 10 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do instytucji, w tym jednostki zależnej unijnej jednostki dominującej mającej siedzibę w tym samym państwie członkowskim oraz samej unijnej jednostki dominującej, informacje na temat tego, czy dana instytucja jest objęta nadzorem ostrożnościowym na zasadzie indywidualnej lub czy przyznano jej zwolnienie ze stosowania wymogów określonych w częściach od drugiej do ósmej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (6) na zasadzie indywidualnej na podstawie art. 7, 8 lub 10 tego rozporządzenia;

| d) | w odniesieniu do instytucji, informacje dotyczące znaczenia danej instytucji dla państwa członkowskiego, w którym udzielono jej zezwolenia na prowadzenie działalności, oraz odpowiednich kryteriów stosowanych przez właściwe organy do celów ustalania tego znaczenia, a także informacje na temat znaczenia tej instytucji dla grupy, pod warunkiem że całkowita wartość aktywów i pozycji pozabilansowych tej instytucji przekracza 1 % całkowitej skonsolidowanej wartości aktywów i pozycji pozabilansowych grupy; |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do instytucji, informacje dotyczące znaczenia danej instytucji dla państwa członkowskiego, w którym udzielono jej zezwolenia na prowadzenie działalności, oraz odpowiednich kryteriów stosowanych przez właściwe organy do celów ustalania tego znaczenia, a także informacje na temat znaczenia tej instytucji dla grupy, pod warunkiem że całkowita wartość aktywów i pozycji pozabilansowych tej instytucji przekracza 1 % całkowitej skonsolidowanej wartości aktywów i pozycji pozabilansowych grupy;

| e) | w odniesieniu do oddziału, informacje na temat znaczenia danego oddziału dla państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, a w szczególności na temat tego, czy oddział ten uznano za istotny lub zaproponowano uznanie go za istotny zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, a także informacje na temat znaczenia tego oddziału dla grupy, pod warunkiem że całkowita wartość aktywów i pozycji pozabilansowych tego oddziału przekracza 1 % całkowitej skonsolidowanej wartości aktywów i pozycji pozabilansowych grupy. |
| --- | --- |

e)

w odniesieniu do oddziału, informacje na temat znaczenia danego oddziału dla państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, a w szczególności na temat tego, czy oddział ten uznano za istotny lub zaproponowano uznanie go za istotny zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, a także informacje na temat znaczenia tego oddziału dla grupy, pod warunkiem że całkowita wartość aktywów i pozycji pozabilansowych tego oddziału przekracza 1 % całkowitej skonsolidowanej wartości aktywów i pozycji pozabilansowych grupy.

4.   W przyporządkowaniu każdego podmiotu sektora finansowego, instytucji lub oddziału, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c), uwzględnia się następujące informacje:

| a) | wskazanie państwa członkowskiego, w którym podmiotowi sektora finansowego udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności, lub wskazanie państwa trzeciego, w którym instytucji udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym dany oddział ma siedzibę; |
| --- | --- |

a)

wskazanie państwa członkowskiego, w którym podmiotowi sektora finansowego udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności, lub wskazanie państwa trzeciego, w którym instytucji udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym dany oddział ma siedzibę;

| b) | wskazanie organu odpowiedzialnego za sprawowanie nadzoru nad podmiotem sektora finansowego, instytucją lub oddziałem lub zaangażowanego w sprawowanie takiego nadzoru; |
| --- | --- |

b)

wskazanie organu odpowiedzialnego za sprawowanie nadzoru nad podmiotem sektora finansowego, instytucją lub oddziałem lub zaangażowanego w sprawowanie takiego nadzoru;

| c) | informacje na temat znaczenia podmiotu sektora finansowego, instytucji lub oddziału dla grupy, pod warunkiem że całkowita wartość aktywów i pozycji pozabilansowych tego podmiotu sektora finansowego, tej instytucji lub tego oddziału przekracza 1 % całkowitej skonsolidowanej wartości aktywów i pozycji pozabilansowych grupy. |
| --- | --- |

c)

informacje na temat znaczenia podmiotu sektora finansowego, instytucji lub oddziału dla grupy, pod warunkiem że całkowita wartość aktywów i pozycji pozabilansowych tego podmiotu sektora finansowego, tej instytucji lub tego oddziału przekracza 1 % całkowitej skonsolidowanej wartości aktywów i pozycji pozabilansowych grupy.

Artykuł 3

Wyznaczanie członków i obserwatorów kolegium

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany zaprasza następujące organy do członkostwa w kolegium:

| a) | właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad instytucjami będącymi jednostkami zależnymi unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej oraz właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym siedzibę mają istotne oddziały, o których mowa w art. 51 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

a)

właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad instytucjami będącymi jednostkami zależnymi unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej oraz właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym siedzibę mają istotne oddziały, o których mowa w art. 51 dyrektywy 2013/36/UE;

| b) | banki centralne państw członkowskich wchodzące w skład ESBC, które zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi są zaangażowane w sprawowanie nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami prawnymi, o których mowa w lit. a), ale które nie są właściwymi organami; |
| --- | --- |

b)

banki centralne państw członkowskich wchodzące w skład ESBC, które zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi są zaangażowane w sprawowanie nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami prawnymi, o których mowa w lit. a), ale które nie są właściwymi organami;

| c) | EUNB. |
| --- | --- |

c)

EUNB.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może zaprosić właściwe organy przyjmujących państw członkowskich, w których siedzibę mają nieistotne oddziały, do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może zaprosić organy nadzorcze państw trzecich, w których instytucjom udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności lub w których oddziały mają siedzibę, do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

4.   Zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99 organ sprawujący nadzór skonsolidowany może zaprosić następujące organy do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów:

| a) | banki centralne wchodzące w skład ESBC, które na mocy prawa krajowego nie są uprawnione do nadzorowania instytucji, której udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, lub oddziału mającego siedzibę w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

banki centralne wchodzące w skład ESBC, które na mocy prawa krajowego nie są uprawnione do nadzorowania instytucji, której udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, lub oddziału mającego siedzibę w państwie członkowskim;

| b) | organy lub instytucje publiczne w państwie członkowskim, które są odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad podmiotem powiązanym lub są zaangażowane w sprawowanie takiego nadzoru, w tym organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami sektora finansowego należącymi do grupy lub właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad rynkami instrumentów finansowych, przeciwdziałanie korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub ochronę konsumentów. |
| --- | --- |

b)

organy lub instytucje publiczne w państwie członkowskim, które są odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad podmiotem powiązanym lub są zaangażowane w sprawowanie takiego nadzoru, w tym organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami sektora finansowego należącymi do grupy lub właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad rynkami instrumentów finansowych, przeciwdziałanie korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub ochronę konsumentów.

5.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium określają warunki uczestnictwa obserwatorów w kolegium w pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy, o których mowa w art. 5 lit. c). Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje te uzgodnienia obserwatorom.

Artykuł 4

Przekazywanie informacji na temat ustanowienia i składu kolegium

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje unijnej jednostce dominującej grupy informacje na temat ustanowienia kolegium oraz tożsamości jego członków i obserwatorów, a także wszelkich zmian tego składu.

Artykuł 5

Dokonywanie pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy

Pisemne uzgodnienia dotyczące koordynacji i współpracy, o których mowa w art. 115 dyrektywy 2013/36/UE, obejmują co najmniej:

| a) | informacje na temat ogólnej struktury grupy obejmującej wszystkie podmioty powiązane; |
| --- | --- |

a)

informacje na temat ogólnej struktury grupy obejmującej wszystkie podmioty powiązane;

| b) | wskazanie członków i obserwatorów kolegium; |
| --- | --- |

b)

wskazanie członków i obserwatorów kolegium;

| c) | opis warunków dotyczących uczestnictwa obserwatorów w kolegium, o których mowa w art. 3 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, obejmujących ich zaangażowanie w różne dialogi i procesy prowadzone w ramach kolegium oraz ich prawa i obowiązki w zakresie wymiany informacji; |
| --- | --- |

c)

opis warunków dotyczących uczestnictwa obserwatorów w kolegium, o których mowa w art. 3 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, obejmujących ich zaangażowanie w różne dialogi i procesy prowadzone w ramach kolegium oraz ich prawa i obowiązki w zakresie wymiany informacji;

| d) | opis uzgodnień dotyczących wymiany informacji obejmujący jej zakres, częstotliwość i kanały komunikacyjne; |
| --- | --- |

d)

opis uzgodnień dotyczących wymiany informacji obejmujący jej zakres, częstotliwość i kanały komunikacyjne;

| e) | opis uzgodnień dotyczących postępowania z informacjami poufnymi; |
| --- | --- |

e)

opis uzgodnień dotyczących postępowania z informacjami poufnymi;

| f) | w stosownych przypadkach opis uzgodnień dotyczących powierzania zadań i przekazywania obowiązków; |
| --- | --- |

f)

w stosownych przypadkach opis uzgodnień dotyczących powierzania zadań i przekazywania obowiązków;

| g) | opis wszelkich podstruktur kolegium; |
| --- | --- |

g)

opis wszelkich podstruktur kolegium;

| h) | opis ram planowania i koordynacji działań nadzorczych w sytuacjach normalnych; |
| --- | --- |

h)

opis ram planowania i koordynacji działań nadzorczych w sytuacjach normalnych;

| i) | opis ram planowania i koordynacji działań nadzorczych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji, obejmujący planowanie ewentualnościowe oraz narzędzia i procedury w zakresie komunikacji; |
| --- | --- |

i)

opis ram planowania i koordynacji działań nadzorczych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji, obejmujący planowanie ewentualnościowe oraz narzędzia i procedury w zakresie komunikacji;

| j) | opis strategii organu sprawującego nadzór skonsolidowany i członków kolegium w zakresie komunikacji z unijną jednostką dominującą i podmiotami powiązanymi; |
| --- | --- |

j)

opis strategii organu sprawującego nadzór skonsolidowany i członków kolegium w zakresie komunikacji z unijną jednostką dominującą i podmiotami powiązanymi;

| k) | uzgodnione procedury i terminy, których należy przestrzegać przy przekazywaniu dokumentów z posiedzeń; |
| --- | --- |

k)

uzgodnione procedury i terminy, których należy przestrzegać przy przekazywaniu dokumentów z posiedzeń;

| l) | wszelkie pozostałe ustalenia poczynione między członkami kolegium, w tym uzgodnione wskaźniki na potrzeby identyfikowania wczesnych sygnałów ostrzegawczych oraz potencjalnych zagrożeń i słabości; |
| --- | --- |

l)

wszelkie pozostałe ustalenia poczynione między członkami kolegium, w tym uzgodnione wskaźniki na potrzeby identyfikowania wczesnych sygnałów ostrzegawczych oraz potencjalnych zagrożeń i słabości;

| m) | opis ram na potrzeby wnoszenia skoordynowanego wkładu do kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności na potrzeby wnoszenia skoordynowanego wkładu bez ograniczeń do celów procesu konsultacji, o którym mowa w art. 12, 13, 16, 18, 91 i 92 dyrektywy 2014/59/UE; |
| --- | --- |

m)

opis ram na potrzeby wnoszenia skoordynowanego wkładu do kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności na potrzeby wnoszenia skoordynowanego wkładu bez ograniczeń do celów procesu konsultacji, o którym mowa w art. 12, 13, 16, 18, 91 i 92 dyrektywy 2014/59/UE;

| n) | opis roli organu sprawującego nadzór skonsolidowany, w szczególności w odniesieniu do koordynowania procesu wnoszenia do odpowiedniego kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wkładu, o którym mowa w lit. m), za pośrednictwem grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; |
| --- | --- |

n)

opis roli organu sprawującego nadzór skonsolidowany, w szczególności w odniesieniu do koordynowania procesu wnoszenia do odpowiedniego kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wkładu, o którym mowa w lit. m), za pośrednictwem grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

| o) | postanowienia dotyczące uzgodnień mających zastosowanie w przypadku wypowiedzenia przez członka lub obserwatora uczestnictwa w kolegium. |
| --- | --- |

o)

postanowienia dotyczące uzgodnień mających zastosowanie w przypadku wypowiedzenia przez członka lub obserwatora uczestnictwa w kolegium.

Artykuł 6

Uczestnictwo w posiedzeniach i działaniach kolegium

1.   Przy podejmowaniu decyzji o tym, które organy uczestniczą w posiedzeniach lub działaniach kolegium zgodnie z art. 116 ust. 7 dyrektywy 2013/36/UE, organ sprawujący nadzór skonsolidowany uwzględnia następujące elementy:

| a) | tematy, które zostaną poddane dyskusji, oraz cel danego posiedzenia lub działania, w szczególności w odniesieniu do ich znaczenia dla poszczególnych podmiotów powiązanych; |
| --- | --- |

a)

tematy, które zostaną poddane dyskusji, oraz cel danego posiedzenia lub działania, w szczególności w odniesieniu do ich znaczenia dla poszczególnych podmiotów powiązanych;

| b) | znaczenie danego podmiotu powiązanego dla państwa członkowskiego, w którym udzielono mu zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym ma on siedzibę, oraz jego znaczenie dla grupy. |
| --- | --- |

b)

znaczenie danego podmiotu powiązanego dla państwa członkowskiego, w którym udzielono mu zezwolenia na prowadzenie działalności lub w którym ma on siedzibę, oraz jego znaczenie dla grupy.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium zapewniają, aby w posiedzeniach lub działaniach kolegium uczestniczyli najodpowiedniejsi przedstawiciele, którzy zostali wybrani w oparciu o tematy poddawane dyskusji i realizowane cele. Przedstawiciele, o których mowa powyżej, są uprawnieni do zaciągania zobowiązań w imieniu reprezentowanych przez nich organów jako członków kolegium, w jak największym zakresie, w odniesieniu do decyzji, które planuje się podjąć w trakcie posiedzeń lub działań.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może zaprosić do uczestnictwa w posiedzeniu lub działaniu kolegium przedstawicieli podmiotów powiązanych, wybranych w oparciu o tematy i cele danego posiedzenia lub działania kolegium.

Artykuł 7

Powierzanie zadań i przekazywanie obowiązków

1.   Przy opracowywaniu programu oceny nadzorczej kolegium na podstawie art. 16 oraz aktualizowaniu go w stosownych przypadkach, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium rozważają możliwość zawierania porozumień w sprawie powierzania zadań i przekazywania obowiązków na zasadzie dobrowolności zgodnie z art. 116 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, zwłaszcza jeżeli oczekuje się, że takie powierzenie lub przekazanie doprowadzi do efektywniejszego i skuteczniejszego nadzoru, w szczególności poprzez wyeliminowanie zbędnych powielających się wymogów nadzorczych, włącznie z tymi, które dotyczą wniosków o dostarczenie informacji.

2.   O zawarciu porozumienia w sprawie powierzenia zadań lub przekazania obowiązków organ sprawujący nadzór skonsolidowany informuje unijną jednostkę dominującą, a właściwy organ, który przekazuje swoje uprawnienia, informuje odpowiednią instytucję.

Artykuł 8

Wymiana informacji między członkami kolegium a grupą instytucji

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany jest odpowiedzialny za przekazywanie informacji unijnej jednostce dominującej oraz za zwracanie się do niej z wnioskami o udzielenie informacji. Członkowie kolegium są odpowiedzialni za przekazywanie informacji instytucjom i oddziałom, które są objęte ich kompetencjami w zakresie nadzoru, oraz za występowanie do tych instytucji i oddziałów z wnioskami o udzielenie informacji.

2.   Jeżeli wyjątkowo członek kolegium zamierza przekazać informacje unijnej jednostce dominującej lub zwrócić się do niej z wnioskiem o udzielenie informacji, z wyprzedzeniem powiadamia on organ sprawujący nadzór skonsolidowany.

3.   Jeżeli wyjątkowo organ sprawujący nadzór skonsolidowany zamierza przekazać informacje instytucji lub oddziałowi, które nie są objęte jego kompetencjami w zakresie nadzoru, lub zwrócić się do nich z wnioskiem o udzielenie informacji, z wyprzedzeniem powiadamia on członka kolegium odpowiedzialnego za sprawowanie nadzoru nad daną instytucją lub danym oddziałem.

SEKCJA 2

Planowanie i koordynacja działań nadzorczych w sytuacjach normalnych

Artykuł 9

Ogólne warunki dotyczące wymiany informacji między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a członkami kolegium

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium prowadzą wymianę wszelkich informacji niezbędnych do ułatwienia wykonywania zadań, o których mowa w art. 112 i 113 dyrektywy 2013/36/UE, z zastrzeżeniem wymogów poufności określonych w tytule VII rozdział 1 sekcja II tej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, w art. 54 i 58 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7).

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium prowadzą również wymianę wszelkich informacji niezbędnych do ułatwienia wykonywania zadań, o których mowa w art. 8 dyrektywy 2014/59/UE.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium prowadzą wymianę informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, niezależnie od tego, czy informacje te pochodzą od podmiotu powiązanego, właściwego organu lub organu nadzoru bądź też z jakiegokolwiek innego źródła, oraz zgodnie z art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99. Informacje te muszą być wystarczająco odpowiednie, dokładne i aktualne.

Artykuł 10

Wymiana informacji na potrzeby przeprowadzania ocen ryzyka grupy i podejmowania wspólnych decyzji

1.   Do celów podejmowania wspólnych decyzji na temat wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji, o których to wymogach mowa w art. 113 dyrektywy 2013/36/UE, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiedni członkowie kolegium, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, prowadzą wymianę wszelkich informacji – zarówno na poziomie indywidualnym, jak i skonsolidowanym – niezbędnych do podjęcia wspólnej decyzji.

2.   W szczególności organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiedni członkowie kolegium, o których mowa w ust. 1, prowadzą wymianę informacji na temat wyników procesu przeglądu i oceny nadzorczej przeprowadzanego zgodnie z art. 97 dyrektywy 2013/36/UE. Informacje te muszą obejmować wyniki oceny co najmniej następujących elementów:

| a) | analizy modelu biznesowego, obejmującej ocenę rentowności obecnego modelu biznesowego i stabilności przyszłościowej strategii biznesowej instytucji; |
| --- | --- |

a)

analizy modelu biznesowego, obejmującej ocenę rentowności obecnego modelu biznesowego i stabilności przyszłościowej strategii biznesowej instytucji;

| b) | wewnętrznych rozwiązań w zakresie zarządzania i kontroli na poziomie instytucji; |
| --- | --- |

b)

wewnętrznych rozwiązań w zakresie zarządzania i kontroli na poziomie instytucji;

| c) | poszczególnych rodzajów ryzyka, na jakie narażony jest kapitał instytucji, obejmujących następujące elementy:






  (i) | nieodłączne poszczególne rodzaje ryzyka; |
| --- | --- | --- |

c)

poszczególnych rodzajów ryzyka, na jakie narażony jest kapitał instytucji, obejmujących następujące elementy:

(i)

nieodłączne poszczególne rodzaje ryzyka;

| (ii) | środki zarządzania ryzykiem i środki kontroli; |
| --- | --- |

(ii)

środki zarządzania ryzykiem i środki kontroli;

| d) | oceny adekwatności kapitałowej, obejmującej proponowane wymagane fundusze własne zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

d)

oceny adekwatności kapitałowej, obejmującej proponowane wymagane fundusze własne zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE;

| e) | rodzajów ryzyka, na jakie narażone są płynność i finansowanie instytucji, obejmujących następujące elementy:






  (i) | ryzyko płynności i ryzyko finansowania; |
| --- | --- | --- |

e)

rodzajów ryzyka, na jakie narażone są płynność i finansowanie instytucji, obejmujących następujące elementy:

(i)

ryzyko płynności i ryzyko finansowania;

| (ii) | zarządzanie ryzykiem płynności i ryzykiem finansowania; |
| --- | --- |

(ii)

zarządzanie ryzykiem płynności i ryzykiem finansowania;

| f) | oceny adekwatności płynności, obejmującej proponowane środki ilościowe i jakościowe w zakresie płynności zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

f)

oceny adekwatności płynności, obejmującej proponowane środki ilościowe i jakościowe w zakresie płynności zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE;

| g) | innych środków nadzorczych lub środków wczesnej interwencji, które zostały zastosowane lub mają być zastosowane w celu wyeliminowania braków zidentyfikowanych w wyniku procesu przeglądu i oceny nadzorczej; |
| --- | --- |

g)

innych środków nadzorczych lub środków wczesnej interwencji, które zostały zastosowane lub mają być zastosowane w celu wyeliminowania braków zidentyfikowanych w wyniku procesu przeglądu i oceny nadzorczej;

| h) | rezultatów nadzorczych testów warunków skrajnych przeprowadzanych zgodnie z art. 100 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

h)

rezultatów nadzorczych testów warunków skrajnych przeprowadzanych zgodnie z art. 100 dyrektywy 2013/36/UE;

| i) | wniosków z kontroli na miejscu i czynności monitorujących prowadzonych na odległość, które są istotne w odniesieniu do oceny profilu ryzyka grupy lub któregokolwiek należącego do niej podmiotu. |
| --- | --- |

i)

wniosków z kontroli na miejscu i czynności monitorujących prowadzonych na odległość, które są istotne w odniesieniu do oceny profilu ryzyka grupy lub któregokolwiek należącego do niej podmiotu.

Artykuł 11

Wymiana informacji w odniesieniu do bieżącego przeglądu pozwolenia na stosowanie metod wewnętrznych oraz nieistotnych rozszerzeń lub zmian modeli wewnętrznych

1.   W celu zapewnienia spójności i koordynacji w odniesieniu do bieżącego przeglądu pozwolenia na stosowanie metod wewnętrznych, o którym to przeglądzie mowa w art. 101 dyrektywy 2013/36/UE, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiedni członkowie kolegium sprawujący nadzór nad instytucjami, którym udzielono zezwolenia na stosowanie metod wewnętrznych zgodnie z art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 lub 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, prowadzą wymianę informacji na temat wyników tego bieżącego przeglądu oraz wszelkich innych istotnych informacji.

2.   Jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub jakikolwiek odpowiedni członek kolegium, o którym mowa w ust. 1, ustalą, że instytucja, której udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, w tym unijna jednostka dominująca, nie spełnia już wszystkich wymogów dotyczących stosowania metody wewnętrznej, lub stwierdzą istnienie słabości zgodnie z art. 101 dyrektywy 2013/36/UE, niezwłocznie przekazują sobie następujące informacje, stosownie do przypadku, do celów ułatwienia osiągnięcia wspólnego porozumienia, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99:

| a) | ocenę wpływu zidentyfikowanych słabości i przypadków braku zgodności oraz ich istotności; |
| --- | --- |

a)

ocenę wpływu zidentyfikowanych słabości i przypadków braku zgodności oraz ich istotności;

| b) | ocenę planu przywrócenia zgodności i wyeliminowania zidentyfikowanych słabości przedstawionego przez unijną instytucję dominującą lub jakąkolwiek instytucję, której udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, z uwzględnieniem informacji na temat terminu wdrożenia tego planu; |
| --- | --- |

b)

ocenę planu przywrócenia zgodności i wyeliminowania zidentyfikowanych słabości przedstawionego przez unijną instytucję dominującą lub jakąkolwiek instytucję, której udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, z uwzględnieniem informacji na temat terminu wdrożenia tego planu;

| c) | informacje na temat zamiaru organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub któregokolwiek odpowiedniego członka kolegium cofnięcia pozwolenia lub ograniczenia stosowania danego modelu do obszarów, w których spełniane są wymogi, lub do obszarów, w których zgodność może zostać osiągnięta w odpowiednim terminie, bądź obszarów, które nie są dotknięte zidentyfikowanymi słabościami; |
| --- | --- |

c)

informacje na temat zamiaru organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub któregokolwiek odpowiedniego członka kolegium cofnięcia pozwolenia lub ograniczenia stosowania danego modelu do obszarów, w których spełniane są wymogi, lub do obszarów, w których zgodność może zostać osiągnięta w odpowiednim terminie, bądź obszarów, które nie są dotknięte zidentyfikowanymi słabościami;

| d) | informacje na temat wszelkich dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 104 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2013/36/UE proponowanych jako środek nadzorczy mający na celu wyeliminowanie przypadków braku zgodności lub zidentyfikowanych słabości. |
| --- | --- |

d)

informacje na temat wszelkich dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 104 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2013/36/UE proponowanych jako środek nadzorczy mający na celu wyeliminowanie przypadków braku zgodności lub zidentyfikowanych słabości.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiedni członkowie kolegium, o których mowa w ust. 1, prowadzą również wymianę informacji na temat rozszerzeń lub zmian modeli wewnętrznych, które nie stanowią istotnych rozszerzeń lub zmian, o których mowa w art. 13 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/100 (8).

4.   Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, muszą zostać omówione i uwzględnione przy opracowywaniu oceny ryzyka grupy i podejmowaniu wspólnej decyzji zgodnie z art. 113 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE.

Artykuł 12

Wymiana informacji na temat wczesnych sygnałów ostrzegawczych oraz potencjalnych zagrożeń i słabości

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium uczestniczący w sporządzaniu sprawozdania z oceny ryzyka grupy, o którym mowa w art. 113 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, lub sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy, o którym mowa w art. 113 ust. 2 lit. b) tej dyrektywy, do celów podejmowania wspólnych decyzji w sprawie wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z tym artykułem prowadzą wymianę informacji ilościowych w celu zidentyfikowania wczesnych sygnałów ostrzegawczych oraz potencjalnych zagrożeń i słabości, a także wniesienia wkładu w sprawozdanie z oceny ryzyka grupy i sprawozdanie z oceny ryzyka płynności grupy.

2.   Informacje, o których mowa w ust. 1, opracowuje się na podstawie informacji gromadzonych przez właściwe organy zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 680/2014 w celu zapewnienia spójności i porównywalności wykorzystywanych danych. Informacje te obejmują co najmniej wszystkie podmioty powiązane, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim lub które mają siedzibę w państwie członkowskim, oraz co najmniej następujące obszary:

| a) | kapitał; |
| --- | --- |

a)

kapitał;

| b) | płynność; |
| --- | --- |

b)

płynność;

| c) | jakość aktywów; |
| --- | --- |

c)

jakość aktywów;

| d) | finansowanie; |
| --- | --- |

d)

finansowanie;

| e) | rentowność; |
| --- | --- |

e)

rentowność;

| f) | ryzyko koncentracji. |
| --- | --- |

f)

ryzyko koncentracji.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium, o których mowa w ust. 1, muszą również rozważyć prowadzenie wymiany informacji na temat otoczenia makroekonomicznego, w którym grupa instytucji i należące do niej podmioty powiązane prowadzą działalność.

Artykuł 13

Wymiana informacji w odniesieniu do braku zgodności i sankcji

1.   Członkowie kolegium przekazują organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany informacje dotyczące wszelkich sytuacji, w odniesieniu do których członkowie kolegium ustalili, że instytucja lub oddział, które są objęte ich kompetencjami w zakresie nadzoru, nie zapewniły zgodności z przepisami krajowymi lub unijnymi bądź z wymogami dotyczącymi sprawowania nad instytucjami nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru w zakresie zachowania na rynku, w tym z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE, a także dotyczące wszelkich sankcji administracyjnych lub innych środków administracyjnych stosowanych zgodnie z art. 64–67 dyrektywy 2013/36/UE, jeżeli informacje te mają lub mogą mieć wpływ na profil ryzyka grupy lub któregokolwiek należącego do niej podmiotu powiązanego. Członkowie kolegium omawiają z organem sprawującym nadzór skonsolidowany ewentualny wpływ takich przypadków braku zgodności oraz sankcji na podmioty powiązane lub całą grupę.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany podejmuje decyzję o przekazaniu informacji, o których mowa w ust. 1, członkom kolegium, w odniesieniu do których informacje te uznaje się za istotne zgodnie z art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

Artykuł 14

Wymiana informacji na potrzeby oceny grupowego planu naprawy

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium prowadzą również wymianę wszelkich informacji niezbędnych dla podmiotów uczestniczących w procedurze wspólnej decyzji dotyczącej elementów, o których mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE.

2.   Do celów ust. 1 organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje członkom kolegium grupowy plan naprawy zgodnie z procedurą określoną w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany zapewnia, aby wszyscy członkowie kolegium byli odpowiednio informowani o wynikach procesu, o którym mowa w ust. 1.

4.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany informuje grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o terminach dotyczących przeglądu i oceny grupowego planu naprawy oraz wyznacza termin na wydanie ewentualnych zaleceń przez grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 6 ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE.

Artykuł 15

Wymiana informacji w odniesieniu do umów dotyczących wsparcia finansowego w ramach grupy

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany zapewnia, aby wszyscy członkowie kolegium byli odpowiednio informowani o głównych warunkach zatwierdzania umów dotyczących wsparcia finansowego w ramach grupy zgodnie z procedurą wspólnej decyzji, o której mowa w art. 20 dyrektywy 2014/59/UE.

Artykuł 16

Ustanowienie i aktualizacja programu oceny nadzorczej kolegium

1.   Do celów ustanowienia programu oceny nadzorczej kolegium zgodnie z art. 116 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium identyfikują działania nadzorcze, które należy podjąć.

2.   Program oceny nadzorczej kolegium musi obejmować co najmniej następujące elementy:

| a) | obszary wspólnych działań zidentyfikowane w wyniku oceny ryzyka grupy i oceny ryzyka płynności grupy oraz wspólnych decyzji na temat wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z art. 113 dyrektywy 2013/36/UE lub w wyniku wszelkich innych działań przeprowadzonych przez kolegium, w tym starań mających na celu wsparcie skutecznego nadzoru i wyeliminowanie przypadków powielania zadań zgodnie z art. 116 ust. 1 lit. d) tejże dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

obszary wspólnych działań zidentyfikowane w wyniku oceny ryzyka grupy i oceny ryzyka płynności grupy oraz wspólnych decyzji na temat wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z art. 113 dyrektywy 2013/36/UE lub w wyniku wszelkich innych działań przeprowadzonych przez kolegium, w tym starań mających na celu wsparcie skutecznego nadzoru i wyeliminowanie przypadków powielania zadań zgodnie z art. 116 ust. 1 lit. d) tejże dyrektywy;

| b) | odpowiednie programy oceny nadzorczej organu sprawującego nadzór skonsolidowany i członków kolegium na potrzeby jednostki dominującej i wszystkich instytucji, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim, oraz wszystkich oddziałów mających siedzibę w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

b)

odpowiednie programy oceny nadzorczej organu sprawującego nadzór skonsolidowany i członków kolegium na potrzeby jednostki dominującej i wszystkich instytucji, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim, oraz wszystkich oddziałów mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

| c) | główne obszary działań kolegium i jego planowane działania nadzorcze, w tym planowane kontrole na miejscu na podstawie art. 99 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

c)

główne obszary działań kolegium i jego planowane działania nadzorcze, w tym planowane kontrole na miejscu na podstawie art. 99 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE;

| d) | wskazanie członków kolegium odpowiedzialnych za przeprowadzanie planowanych działań nadzorczych; |
| --- | --- |

d)

wskazanie członków kolegium odpowiedzialnych za przeprowadzanie planowanych działań nadzorczych;

| e) | przewidywane ramy czasowe, tj. zarówno terminy, jak i czas trwania, każdego planowanego działania nadzorczego. |
| --- | --- |

e)

przewidywane ramy czasowe, tj. zarówno terminy, jak i czas trwania, każdego planowanego działania nadzorczego.

3.   Ustanowienie i aktualizacja programu oceny nadzorczej kolegium odbywają się na podstawie art. 11 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

SEKCJA 3

Planowanie i koordynacja działań nadzorczych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji

Artykuł 17

Ustanowienie ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium ustanawiają ramy kolegium na wypadek wystąpienia ewentualnych sytuacji nadzwyczajnych zgodnie z art. 112 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE (zwane dalej „ramami kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych”), uwzględniając specyfikę i strukturę grupy instytucji.

2.   Ramy kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych muszą obejmować co najmniej:

| a) | procedury dostosowane do konkretnego kolegium, które mają zastosowanie w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

a)

procedury dostosowane do konkretnego kolegium, które mają zastosowanie w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE;

| b) | minimalny zbiór informacji, które są przekazywane w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

b)

minimalny zbiór informacji, które są przekazywane w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE;

3.   Minimalny zbiór informacji, o którym mowa w ust. 2 lit. b), obejmuje następujące elementy:

| a) | opis zaistniałej sytuacji obejmujący podstawową przyczynę wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej oraz spodziewany wpływ tej sytuacji na podmioty powiązane i całą grupę, na płynność na rynku oraz stabilność systemu finansowego; |
| --- | --- |

a)

opis zaistniałej sytuacji obejmujący podstawową przyczynę wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej oraz spodziewany wpływ tej sytuacji na podmioty powiązane i całą grupę, na płynność na rynku oraz stabilność systemu finansowego;

| b) | wyjaśnienie środków i działań zastosowanych lub planowanych przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub któregokolwiek członka kolegium, bądź też przez same podmioty powiązane; |
| --- | --- |

b)

wyjaśnienie środków i działań zastosowanych lub planowanych przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub któregokolwiek członka kolegium, bądź też przez same podmioty powiązane;

| c) | najnowsze dostępne informacje ilościowe dotyczące poziomu płynności i sytuacji kapitałowej podmiotów powiązanych, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej. |
| --- | --- |

c)

najnowsze dostępne informacje ilościowe dotyczące poziomu płynności i sytuacji kapitałowej podmiotów powiązanych, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej.

Artykuł 18

Ogólne warunki dotyczące wymiany informacji w sytuacji nadzwyczajnej

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium prowadzą wymianę wszelkich informacji niezbędnych do ułatwienia wykonywania zadań, o których mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE, z zastrzeżeniem wymogów poufności określonych w tytule VII rozdział 1 sekcja II tej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, w art. 54 i 58 dyrektywy 2004/39/WE.

2.   Po otrzymaniu ostrzeżenia o zaistnieniu sytuacji nadzwyczajnej od któregokolwiek członka lub obserwatora kolegium lub po stwierdzeniu zaistnienia takiej sytuacji organ sprawujący nadzór skonsolidowany, postępując zgodnie z procedurami określonymi w art. 17 ust. 2 lit. a), przekazuje informacje, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. b), członkom kolegium sprawującym nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, oraz EUNB.

3.   W zależności od charakteru, stopnia dotkliwości, ewentualnego skutku systemowego lub innego skutku sytuacji nadzwyczajnej oraz prawdopodobieństwa wystąpienia w odniesieniu do niej efektu domina członkowie kolegium sprawujący nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, i organ sprawujący nadzór skonsolidowany mogą zdecydować o przeprowadzeniu wymiany dodatkowych informacji.

4.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany rozważa, czy informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, mają znaczenie dla realizacji zadań kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W takim przypadku organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje te informacje grupowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zdefiniowanemu w art. 2 ust. 1 pkt 44 dyrektywy 2014/59/UE.

5.   W stosownych przypadkach informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, są aktualizowane niezwłocznie po uzyskaniu dostępu do nowych informacji.

6.   Jeżeli wymiana informacji lub komunikacja, o których mowa w niniejszym artykule, odbywa się ustnie, odpowiednie właściwe organy w stosownym czasie w następstwie takiej wymiany lub komunikacji wydają pisemny komunikat.

Artykuł 19

Koordynacja oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej

1.   W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej organ sprawujący nadzór skonsolidowany koordynuje ocenę tej sytuacji (zwaną dalej „skoordynowaną oceną nadzorczą”) we współpracy z członkami kolegium sprawującymi nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte tą sytuacją nadzwyczajną.

2.   Skoordynowana ocena nadzorcza sytuacji nadzwyczajnej, przeprowadzana zgodnie z art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99, obejmuje co najmniej następujące elementy:

| a) | charakter i stopień dotkliwości sytuacji nadzwyczajnej; |
| --- | --- |

a)

charakter i stopień dotkliwości sytuacji nadzwyczajnej;

| b) | wpływ lub potencjalny wpływ sytuacji nadzwyczajnej na grupę i wszelkie należące do niej podmioty powiązane, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją; |
| --- | --- |

b)

wpływ lub potencjalny wpływ sytuacji nadzwyczajnej na grupę i wszelkie należące do niej podmioty powiązane, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją;

| c) | ryzyko wystąpienia transgranicznego efektu domina. |
| --- | --- |

c)

ryzyko wystąpienia transgranicznego efektu domina.

3.   Przy dokonywaniu oceny elementu, o którym mowa w ust. 2 lit. c), organ sprawujący nadzór skonsolidowany uwzględnia potencjalne skutki systemowe, jakie mogą wystąpić w dowolnym państwie członkowskim, w którym podmioty należące do grupy posiadają zezwolenie na prowadzenie działalności lub w którym siedzibę mają istotne oddziały.

Artykuł 20

Koordynacja reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną

1.   W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej organ sprawujący nadzór skonsolidowany koordynuje proces opracowywania reakcji w zakresie nadzoru na taką sytuację (zwanej dalej „skoordynowaną reakcją w zakresie nadzoru”) we współpracy z członkami kolegium sprawującymi nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte tą sytuacją nadzwyczajną.

2.   Skoordynowana ocena nadzorcza, o której mowa w art. 19, stanowi podstawę skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru, która obejmuje określenie koniecznych działań nadzorczych, ich zakresu oraz harmonogramu ich wdrażania.

3.   Skoordynowaną reakcję w zakresie nadzoru opracowuje organ sprawujący nadzór skonsolidowany oraz członkowie kolegium sprawujący nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną.

Artykuł 21

Monitorowanie wdrażania procesu skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium sprawujący nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, monitorują proces wdrażania skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną, o której mowa w art. 20, i prowadzą wymianę informacji na temat tego procesu.

2.   Informacje, które mają być przedmiotem wymiany, obejmują co najmniej aktualne informacje na temat procesu wdrażania uzgodnionych działań zgodnie z ustalonym harmonogramem, o którym mowa w art. 20 ust. 2, oraz informacje na temat konieczności zaktualizowania lub dostosowania tych działań.

Artykuł 22

Koordynacja komunikacji zewnętrznej w sytuacji nadzwyczajnej

1.   W ramach obowiązujących przepisów unijnych i krajowych organ sprawujący nadzór skonsolidowany oraz członkowie kolegium sprawujący nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, w jak największym zakresie koordynują komunikację zewnętrzną.

2.   Do celów koordynowania komunikacji zewnętrznej organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium uzgadniają następujące kwestie:

| a) | podział obowiązków związanych z koordynacją komunikacji zewnętrznej na różnych etapach sytuacji nadzwyczajnej; |
| --- | --- |

a)

podział obowiązków związanych z koordynacją komunikacji zewnętrznej na różnych etapach sytuacji nadzwyczajnej;

| b) | zakres informacji, jakie należy ujawnić, z uwzględnieniem konieczności utrzymania zaufania na rynku oraz wszelkich dodatkowych zobowiązań w zakresie ujawniania informacji, jeżeli instrumenty finansowe emitowane przez podmioty powiązane, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, są notowane w obrocie publicznym na co najmniej jednym rynku regulowanym w Unii; |
| --- | --- |

b)

zakres informacji, jakie należy ujawnić, z uwzględnieniem konieczności utrzymania zaufania na rynku oraz wszelkich dodatkowych zobowiązań w zakresie ujawniania informacji, jeżeli instrumenty finansowe emitowane przez podmioty powiązane, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, są notowane w obrocie publicznym na co najmniej jednym rynku regulowanym w Unii;

| c) | koordynację oświadczeń publicznych, w tym oświadczeń składanych przez tylko jednego członka kolegium, w szczególności jeżeli mogą one mieć wpływ na podmioty powiązane, nad którymi nadzór sprawują inni członkowie kolegium; |
| --- | --- |

c)

koordynację oświadczeń publicznych, w tym oświadczeń składanych przez tylko jednego członka kolegium, w szczególności jeżeli mogą one mieć wpływ na podmioty powiązane, nad którymi nadzór sprawują inni członkowie kolegium;

| d) | podział obowiązków i odpowiednie terminy w odniesieniu do kontaktowania się z podmiotami powiązanymi; |
| --- | --- |

d)

podział obowiązków i odpowiednie terminy w odniesieniu do kontaktowania się z podmiotami powiązanymi;

| e) | podział obowiązków i działań, które należy wykonywać na potrzeby przekazywania na zewnątrz informacji na temat skoordynowanych działań podjętych w celu zaradzenia sytuacji nadzwyczajnej; |
| --- | --- |

e)

podział obowiązków i działań, które należy wykonywać na potrzeby przekazywania na zewnątrz informacji na temat skoordynowanych działań podjętych w celu zaradzenia sytuacji nadzwyczajnej;

| f) | opis sposobu ewentualnej koordynacji z inną grupą lub innym kolegium, które mogą być zaangażowane w opanowywanie sytuacji nadzwyczajnej mającej wpływ na grupę, takimi jak grupa ds. zarządzania kryzysowego lub kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

f)

opis sposobu ewentualnej koordynacji z inną grupą lub innym kolegium, które mogą być zaangażowane w opanowywanie sytuacji nadzwyczajnej mającej wpływ na grupę, takimi jak grupa ds. zarządzania kryzysowego lub kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

ROZDZIAŁ 3

WARUNKI DOTYCZĄCE FUNKCJONOWANIA KOLEGIÓW UTWORZONYCH ZGODNIE Z ART. 51 UST. 3 DYREKTYWY 2013/36/UE

SEKCJA 1

Ustanowienie i funkcjonowanie kolegiów

Artykuł 23

Wyznaczanie członków i obserwatorów kolegium

1.   Po przyporządkowaniu do instytucji oddziałów w innych państwach członkowskich na podstawie art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia zapraszają następujące organy do członkostwa w kolegium:

| a) | właściwe organy przyjmujących państw członkowskich, w których istotne oddziały mają siedzibę; |
| --- | --- |

a)

właściwe organy przyjmujących państw członkowskich, w których istotne oddziały mają siedzibę;

| b) | banki centralne państw członkowskich wchodzące w skład ESBC, które zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi są zaangażowane w sprawowanie nadzoru ostrożnościowego nad istotnymi oddziałami, o których mowa w lit. a), ale które nie są właściwymi organami; |
| --- | --- |

b)

banki centralne państw członkowskich wchodzące w skład ESBC, które zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi są zaangażowane w sprawowanie nadzoru ostrożnościowego nad istotnymi oddziałami, o których mowa w lit. a), ale które nie są właściwymi organami;

| c) | EUNB. |
| --- | --- |

c)

EUNB.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia mogą zaprosić właściwe organy przyjmujących państw członkowskich, w których siedzibę mają nieistotne oddziały, do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia mogą zaprosić organy nadzorcze państw trzecich, w których siedzibę mają oddziały odpowiedniej instytucji, do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

4.   Zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia mogą zaprosić następujące organy do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów:

| a) | banki centralne wchodzące w skład ESBC, które na mocy prawa krajowego nie są uprawnione do nadzorowania instytucji lub jej oddziałów mających siedzibę w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

banki centralne wchodzące w skład ESBC, które na mocy prawa krajowego nie są uprawnione do nadzorowania instytucji lub jej oddziałów mających siedzibę w państwie członkowskim;

| b) | organy lub instytucje publiczne w państwie członkowskim, które są odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad instytucją lub jej oddziałami bądź są zaangażowane w sprawowanie takiego nadzoru, w tym właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad rynkami instrumentów finansowych, przeciwdziałanie korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub ochronę konsumentów. |
| --- | --- |

b)

organy lub instytucje publiczne w państwie członkowskim, które są odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad instytucją lub jej oddziałami bądź są zaangażowane w sprawowanie takiego nadzoru, w tym właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru nad rynkami instrumentów finansowych, przeciwdziałanie korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub ochronę konsumentów.

5.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium określają warunki uczestnictwa obserwatorów w kolegium w pisemnych uzgodnieniach, o których mowa w art. 51 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują te uzgodnienia obserwatorom.

Artykuł 24

Przekazywanie informacji na temat ustanowienia i składu kolegium

Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują instytucji informacje na temat ustanowienia kolegium oraz tożsamości jego członków i obserwatorów, a także wszelkich zmian tego składu.

Artykuł 25

Dokonywanie pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy

Podstawę ustanowienia i funkcjonowania kolegiów na potrzeby istotnych oddziałów utworzonych zgodnie z art. 51 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE stanowią pisemne uzgodnienia dotyczące koordynacji i współpracy dokonywane zgodnie z art. 5 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 26

Uczestnictwo w posiedzeniach i działaniach kolegium

1.   Przy podejmowaniu decyzji o tym, które organy uczestniczą w posiedzeniach lub działaniach kolegium zgodnie z art. 51 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uwzględniają następujące elementy:

| a) | tematy, które zostaną poddane dyskusji, oraz cel danego posiedzenia lub działania, w szczególności w odniesieniu do ich znaczenia dla każdego oddziału; |
| --- | --- |

a)

tematy, które zostaną poddane dyskusji, oraz cel danego posiedzenia lub działania, w szczególności w odniesieniu do ich znaczenia dla każdego oddziału;

| b) | znaczenie danego oddziału w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę, oraz jego znaczenie dla instytucji. |
| --- | --- |

b)

znaczenie danego oddziału w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę, oraz jego znaczenie dla instytucji.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium zapewniają, aby w posiedzeniach lub działaniach kolegium uczestniczyli najodpowiedniejsi przedstawiciele, którzy zostali wybrani w oparciu o tematy poddawane dyskusji i realizowane cele. Przedstawiciele, o których mowa powyżej, są uprawnieni do zaciągania zobowiązań w imieniu reprezentowanych przez nich organów jako członków kolegium, w jak największym zakresie, w odniesieniu do decyzji, które planuje się podjąć w trakcie posiedzeń lub działań.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia mogą zaprosić do uczestnictwa w posiedzeniu lub działaniu kolegium przedstawicieli instytucji, wybranych w oparciu o tematy i cele danego posiedzenia lub działania kolegium.

Artykuł 27

Warunki komunikacji

1.   Komunikacja z instytucją i jej oddziałami odbywa się zgodnie z obowiązkami z zakresu nadzoru powierzonymi właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia i członkom kolegium na mocy tytułu V rozdział 4 i tytułu VII dyrektywy 2013/36/UE.

2.   Posiedzenia i działania kolegium organizuje się zgodnie z art. 18 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

SEKCJA 2

Planowanie i koordynacja działań nadzorczych w sytuacjach normalnych

Artykuł 28

Ogólne warunki dotyczące wymiany informacji między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia a członkami kolegium

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium prowadzą wymianę wszelkich informacji niezbędnych do ułatwienia współpracy zgodnie z art. 50 i art. 51 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium prowadzą również wymianę wszelkich informacji niezbędnych do ułatwienia współpracy, o której mowa w art. 6, 7 i 8 dyrektywy 2014/59/UE.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium prowadzą wymianę informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, niezależnie od tego, czy informacje te pochodzą od instytucji, właściwego organu lub organu nadzoru bądź też z jakiegokolwiek innego źródła. Informacje te muszą być wystarczająco odpowiednie, dokładne i aktualne.

Artykuł 29

Wymiana informacji na potrzeby wyników procesu przeglądu i oceny nadzorczej

Informacje, które właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują członkom kolegium, obejmują informacje, o których mowa w art. 4, 5, 7–13 i 17 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 524/2014 (9), uzyskane w wyniku procesu przeglądu i oceny nadzorczej przeprowadzanego zgodnie z art. 97 dyrektywy 2013/36/UE.

9

Artykuł 30

Wymiana informacji na potrzeby oceny planu naprawy

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia konsultują się z właściwymi organami przyjmujących państw członkowskich, w których istotne oddziały mają siedzibę, w sprawie planu naprawy w zakresie stosownym dla danego oddziału, zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE.

2.   Do celów ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują plan naprawy dotyczący instytucji właściwym organom przyjmujących państw członkowskich, w których siedzibę mają istotne oddziały, zgodnie z art. 19 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia zapewniają, aby wszyscy członkowie kolegium byli odpowiednio informowani o wynikach procesu, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 31

Ustanowienie i aktualizacja programu oceny nadzorczej kolegium

1.   Do celów ustanowienia programu oceny nadzorczej kolegium, o którym mowa w art. 99 dyrektywy 2013/36/UE, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium identyfikują działania nadzorcze, które należy podjąć.

2.   Program oceny nadzorczej kolegium musi obejmować co najmniej następujące elementy:

| a) | obszary wspólnych działań zidentyfikowane w wyniku procesu przeglądu i oceny nadzorczej zgodnie z art. 97 dyrektywy 2013/36/UE lub w wyniku jakichkolwiek innych przeprowadzonych działań kolegium; |
| --- | --- |

a)

obszary wspólnych działań zidentyfikowane w wyniku procesu przeglądu i oceny nadzorczej zgodnie z art. 97 dyrektywy 2013/36/UE lub w wyniku jakichkolwiek innych przeprowadzonych działań kolegium;

| b) | główne obszary działań kolegium i jego planowane działania nadzorcze, w tym planowane kontrole na miejscu i inspekcje istotnych oddziałów przeprowadzane na podstawie art. 52 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

b)

główne obszary działań kolegium i jego planowane działania nadzorcze, w tym planowane kontrole na miejscu i inspekcje istotnych oddziałów przeprowadzane na podstawie art. 52 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE;

| c) | wskazanie członków kolegium odpowiedzialnych za przeprowadzanie planowanych działań nadzorczych; |
| --- | --- |

c)

wskazanie członków kolegium odpowiedzialnych za przeprowadzanie planowanych działań nadzorczych;

| d) | przewidywane ramy czasowe, tj. zarówno terminy, jak i czas trwania, każdego planowanego działania nadzorczego. |
| --- | --- |

d)

przewidywane ramy czasowe, tj. zarówno terminy, jak i czas trwania, każdego planowanego działania nadzorczego.

3.   Przy opracowywaniu programu oceny nadzorczej kolegium i aktualizowaniu go w stosownych przypadkach, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium rozważają możliwość zawierania porozumień w sprawie powierzania zadań i przekazywania obowiązków na zasadzie dobrowolności, zwłaszcza jeżeli oczekuje się, że takie powierzenie lub przekazanie doprowadzi do efektywniejszego i skuteczniejszego nadzoru, w szczególności poprzez wyeliminowanie zbędnych powielających się wymogów nadzorczych, włącznie z tymi, które dotyczą wniosków o dostarczenie informacji.

4.   O zawarciu porozumienia w sprawie powierzenia zadań lub przekazania obowiązków właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia informują odpowiednią instytucję, a właściwy organ, który przekazuje swoje uprawnienia, informuje odpowiedni oddział.

5.   Ustanowienie i aktualizacja programu oceny nadzorczej kolegium odbywają się zgodnie z art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

SEKCJA 3

Planowanie i koordynacja działań nadzorczych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji oraz przepisy końcowe

Artykuł 32

Ustanowienie ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium ustanawiają ramy kolegium na wypadek wystąpienia ewentualnych sytuacji nadzwyczajnych zgodnie z art. 112 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE (zwane dalej „ramami kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych”).

2.   Ramy kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych muszą obejmować co najmniej:

| a) | procedury dostosowane do konkretnego kolegium, które mają zastosowanie w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

a)

procedury dostosowane do konkretnego kolegium, które mają zastosowanie w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE;

| b) | minimalny zbiór informacji, które są przekazywane w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

b)

minimalny zbiór informacji, które są przekazywane w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.

3.   Minimalny zbiór informacji, o którym mowa w ust. 2 lit. b), obejmuje następujące elementy:

| a) | opis zaistniałej sytuacji obejmujący podstawową przyczynę wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej oraz spodziewany wpływ tej sytuacji na instytucję, na płynność na rynku oraz stabilność systemu finansowego; |
| --- | --- |

a)

opis zaistniałej sytuacji obejmujący podstawową przyczynę wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej oraz spodziewany wpływ tej sytuacji na instytucję, na płynność na rynku oraz stabilność systemu finansowego;

| b) | wyjaśnienie środków i działań zastosowanych lub planowanych przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia lub któregokolwiek członka kolegium bądź też przez samą instytucję; |
| --- | --- |

b)

wyjaśnienie środków i działań zastosowanych lub planowanych przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia lub któregokolwiek członka kolegium bądź też przez samą instytucję;

| (c) | najnowsze dostępne informacje ilościowe dotyczące poziomu płynności i sytuacji kapitałowej instytucji. |
| --- | --- |

(c)

najnowsze dostępne informacje ilościowe dotyczące poziomu płynności i sytuacji kapitałowej instytucji.

Artykuł 33

Ogólne warunki dotyczące wymiany informacji w sytuacji nadzwyczajnej

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium prowadzą wymianę wszelkich informacji niezbędnych do ułatwienia wykonywania zadań, o których mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE, z zastrzeżeniem wymogów poufności określonych w tytule VII rozdział 1 sekcja II tej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, w art. 54 i 58 dyrektywy 2004/39/WE.

2.   Po otrzymaniu ostrzeżenia o zaistnieniu sytuacji nadzwyczajnej od któregokolwiek członka lub obserwatora kolegium lub po stwierdzeniu zaistnienia takiej sytuacji właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, postępując zgodnie z procedurami określonymi w art. 32 ust. 2 lit. a), przekazują informacje, o których mowa w art. 32 ust. 2 lit. b), członkom kolegium sprawującym nadzór nad oddziałami, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, oraz EUNB.

3.   W zależności od charakteru, stopnia dotkliwości, ewentualnego skutku systemowego lub innego skutku sytuacji nadzwyczajnej oraz prawdopodobieństwa wystąpienia w odniesieniu do niej efektu domina członkowie kolegium sprawujący nadzór nad oddziałami, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, i właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia mogą zdecydować o przeprowadzeniu wymiany dodatkowych informacji.

4.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia rozważają, czy informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, mają znaczenie dla realizacji zadań kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W takim przypadku właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują te informacje organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o którym mowa w art. 3 dyrektywy 2014/59/UE.

5.   W stosownych przypadkach informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, są aktualizowane niezwłocznie po uzyskaniu dostępu do nowych informacji.

6.   Jeżeli wymiana informacji lub komunikacja, o których mowa w niniejszym artykule, odbywa się ustnie, odpowiednie właściwe organy w stosownym czasie w następstwie takiej wymiany lub komunikacji wydają pisemny komunikat.

Artykuł 34

Koordynacja oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej

1.   W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia koordynują ocenę tej sytuacji (zwaną dalej „skoordynowaną oceną nadzorczą”) we współpracy z członkami kolegium, zgodnie z art. 112 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE.

2.   Skoordynowana ocena nadzorcza sytuacji nadzwyczajnej przygotowana przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia obejmuje co najmniej następujące elementy:

| a) | charakter i stopień dotkliwości sytuacji nadzwyczajnej; |
| --- | --- |

a)

charakter i stopień dotkliwości sytuacji nadzwyczajnej;

| b) | wpływ lub potencjalny wpływ sytuacji nadzwyczajnej na instytucję i wszelkie należące do niej oddziały, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją; |
| --- | --- |

b)

wpływ lub potencjalny wpływ sytuacji nadzwyczajnej na instytucję i wszelkie należące do niej oddziały, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją;

| c) | ryzyko wystąpienia transgranicznego efektu domina. |
| --- | --- |

c)

ryzyko wystąpienia transgranicznego efektu domina.

3.   Przy dokonywaniu oceny elementu, o którym mowa w ust. 2 lit. c), właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uwzględniają potencjalne skutki systemowe, jakie mogą wystąpić w dowolnym państwie członkowskim, w którym istotne oddziały mają siedzibę.

Artykuł 35

Koordynacja reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną

1.   W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia koordynują proces opracowywania reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną (zwanej dalej „skoordynowaną reakcją w zakresie nadzoru”) we współpracy z członkami kolegium, zgodnie z art. 112 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE.

2.   Skoordynowana ocena nadzorcza, o której mowa w art. 34, stanowi podstawę skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru, która obejmuje określenie koniecznych działań nadzorczych, ich zakres oraz harmonogram ich wdrożenia.

Artykuł 36

Monitorowanie wdrażania procesu skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium sprawujący nadzór nad oddziałami, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, monitorują proces wdrażania skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną, o której mowa w art. 35, i prowadzą wymianę informacji na temat tego procesu.

2.   Informacje, które mają być przedmiotem wymiany, obejmują co najmniej aktualne informacje na temat procesu wdrażania uzgodnionych działań zgodnie z ustalonym harmonogramem, o którym mowa w art. 35 ust. 2, oraz informacje na temat konieczności zaktualizowania lub dostosowania tych działań.

Artykuł 37

Koordynacja komunikacji zewnętrznej w sytuacji nadzwyczajnej

Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium sprawujący nadzór nad oddziałami, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, w jak największym zakresie koordynują komunikację zewnętrzną, uwzględniając elementy określone w art. 22 ust. 2 oraz zobowiązania prawne lub ograniczenia wynikające z prawa krajowego.

Artykuł 38

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 680/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/99 z dnia 16 października 2015 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące ustalania zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (zob. s. 21 niniejszego Dziennika Urzędowego).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

6

(7)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/100 ustanawiające wykonawcze standardy techniczne określające procedurę wspólnej decyzji w odniesieniu do wniosków o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (zob. s. 45 niniejszego Dziennika Urzędowego).

8

(9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 524/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich przekazują sobie nawzajem (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 6).

9

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/21 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/21

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/99

z dnia 16 października 2015 r.

ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące ustalania zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 51 ust. 5 i art. 116 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Proces ustanawiania i aktualizacji przyporządkowywania podmiotów powiązanych w Unii i państwach trzecich powinien być prowadzony przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany, który powinien zapewniać potencjalnym członkom kolegium możliwość wypowiedzenia się i przyczynienia się do realizacji tego zadania w celu zapewnienia skutecznego zidentyfikowania wszystkich podmiotów powiązanych i odzwierciedlenia dokładnych i aktualnych informacji na temat podmiotów, w tym oddziałów grupy, w wyniku przyporządkowania. Aby ułatwić przeprowadzenie procesu przyporządkowywania, zapewnić zebranie i odzwierciedlenie wszystkich niezbędnych informacji w przyporządkowaniu grup instytucji oraz aby zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów, zarówno po stronie organu sprawującego nadzór skonsolidowany, jak i właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia i innych członków kolegium, przyporządkowanie należy przeprowadzić, korzystając ze wspólnego wzoru. |
| --- | --- |

(1)

Proces ustanawiania i aktualizacji przyporządkowywania podmiotów powiązanych w Unii i państwach trzecich powinien być prowadzony przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany, który powinien zapewniać potencjalnym członkom kolegium możliwość wypowiedzenia się i przyczynienia się do realizacji tego zadania w celu zapewnienia skutecznego zidentyfikowania wszystkich podmiotów powiązanych i odzwierciedlenia dokładnych i aktualnych informacji na temat podmiotów, w tym oddziałów grupy, w wyniku przyporządkowania. Aby ułatwić przeprowadzenie procesu przyporządkowywania, zapewnić zebranie i odzwierciedlenie wszystkich niezbędnych informacji w przyporządkowaniu grup instytucji oraz aby zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów, zarówno po stronie organu sprawującego nadzór skonsolidowany, jak i właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia i innych członków kolegium, przyporządkowanie należy przeprowadzić, korzystając ze wspólnego wzoru.

| (2) | Gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany zamierza zaprosić właściwe organy przyjmujących państw członkowskich, w których siedzibę mają nieistotne oddziały, organy nadzoru państw trzecich i inne istotne organy do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów, organ ten musi zapewnić, aby członków kolegium poinformowano wcześniej o tym zamiarze i zapewniono im odpowiedni czas na dokonanie oceny, zatwierdzenie lub zakwestionowanie tego wniosku. Aby zapewnić odpowiednie zarządzanie procesem, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien w pierwszej kolejności zaprosić organy kwalifikujące się do członkostwa w kolegium, a następnie powinien przekazać zaproszenia potencjalnym obserwatorom kolegium. |
| --- | --- |

(2)

Gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany zamierza zaprosić właściwe organy przyjmujących państw członkowskich, w których siedzibę mają nieistotne oddziały, organy nadzoru państw trzecich i inne istotne organy do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów, organ ten musi zapewnić, aby członków kolegium poinformowano wcześniej o tym zamiarze i zapewniono im odpowiedni czas na dokonanie oceny, zatwierdzenie lub zakwestionowanie tego wniosku. Aby zapewnić odpowiednie zarządzanie procesem, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien w pierwszej kolejności zaprosić organy kwalifikujące się do członkostwa w kolegium, a następnie powinien przekazać zaproszenia potencjalnym obserwatorom kolegium.

| (3) | Przed przyjęciem zaproszenia przekazanego potencjalnym obserwatorom kolegium przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany wspomniani potencjalni obserwatorzy powinni poznać warunki ich udziału uzgodnione przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członków kolegium. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien być zobowiązany do włączenia warunków udziału obserwatorów do pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy kolegium. |
| --- | --- |

(3)

Przed przyjęciem zaproszenia przekazanego potencjalnym obserwatorom kolegium przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany wspomniani potencjalni obserwatorzy powinni poznać warunki ich udziału uzgodnione przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członków kolegium. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien być zobowiązany do włączenia warunków udziału obserwatorów do pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy kolegium.

| (4) | Proces zawarcia lub zmiany pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy powinien być prowadzony przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany, który powinien zapewnić członkom kolegium możliwość wypowiedzenia się i wniesienia wkładu w proponowane uzgodnienia, w tym warunki udziału obserwatorów. W celu zapewnienia, aby uzgodnienia zawarte przez kolegia organów nadzoru były spójne pod względem struktury i uwzględnionych przepisów, a jednocześnie były odpowiednio elastyczne, jeśli chodzi o włączanie uzgodnień i porozumień dostosowanych do danego kolegium, uzgodnienia należy opracowywać zgodnie ze wspólnym wzorem. |
| --- | --- |

(4)

Proces zawarcia lub zmiany pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy powinien być prowadzony przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany, który powinien zapewnić członkom kolegium możliwość wypowiedzenia się i wniesienia wkładu w proponowane uzgodnienia, w tym warunki udziału obserwatorów. W celu zapewnienia, aby uzgodnienia zawarte przez kolegia organów nadzoru były spójne pod względem struktury i uwzględnionych przepisów, a jednocześnie były odpowiednio elastyczne, jeśli chodzi o włączanie uzgodnień i porozumień dostosowanych do danego kolegium, uzgodnienia należy opracowywać zgodnie ze wspólnym wzorem.

| (5) | Podczas przygotowywania konsultacji z członkami kolegium na temat różnych operacyjnych aspektów związanych z pracą kolegium organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien wyraźnie zakomunikować odpowiedni termin, w którym członkowie kolegium mogą przesyłać uwagi i opinie. |
| --- | --- |

(5)

Podczas przygotowywania konsultacji z członkami kolegium na temat różnych operacyjnych aspektów związanych z pracą kolegium organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien wyraźnie zakomunikować odpowiedni termin, w którym członkowie kolegium mogą przesyłać uwagi i opinie.

| (6) | Uwzględniając różne zadania nadzorcze spoczywające na organie sprawującym nadzór skonsolidowany i innych członkach kolegium oraz złożoność tych zadań, należy ustalić, aby minimalna oczekiwana częstotliwość posiedzeń kolegiów wynosiła jeden raz w roku. |
| --- | --- |

(6)

Uwzględniając różne zadania nadzorcze spoczywające na organie sprawującym nadzór skonsolidowany i innych członkach kolegium oraz złożoność tych zadań, należy ustalić, aby minimalna oczekiwana częstotliwość posiedzeń kolegiów wynosiła jeden raz w roku.

| (7) | Z uwagi na to, że kolegia organów nadzoru mogą dzielić się na różne podstruktury, konieczne jest zapewnienie, aby wszyscy członkowie kolegium zostali terminowo i odpowiednio poinformowani o dyskusjach i decyzjach podjętych w ramach określonych podstruktur. |
| --- | --- |

(7)

Z uwagi na to, że kolegia organów nadzoru mogą dzielić się na różne podstruktury, konieczne jest zapewnienie, aby wszyscy członkowie kolegium zostali terminowo i odpowiednio poinformowani o dyskusjach i decyzjach podjętych w ramach określonych podstruktur.

| (8) | Aby zapewnić ochronę poufności informacji wymienianych między organem sprawującym nadzór skonsolidowany lub właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia a członkami kolegium, należy zachęcać kolegia organów nadzoru do korzystania z bezpiecznych środków komunikacji. |
| --- | --- |

(8)

Aby zapewnić ochronę poufności informacji wymienianych między organem sprawującym nadzór skonsolidowany lub właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia a członkami kolegium, należy zachęcać kolegia organów nadzoru do korzystania z bezpiecznych środków komunikacji.

| (9) | Aby kolegia organów nadzoru działały w sposób wydajny i skuteczny, konieczne jest, aby członkowie kolegium wymieniali się wszystkimi informacjami niezbędnymi do umożliwienia im oceny i zastosowania środków mających na celu ochronę interesów deponentów i inwestorów w ich państwach członkowskich oraz ochronę stabilności finansowej w Unii. W związku z powyższym, jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany uważa, że określony fragment informacji nie jest istotny dla danego członka kolegium, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien uzasadnić swoją decyzję po uprzednim zasięgnięciu opinii tego członka i udostępnieniu mu wszystkich elementów niezbędnych do oceny znaczenia. |
| --- | --- |

(9)

Aby kolegia organów nadzoru działały w sposób wydajny i skuteczny, konieczne jest, aby członkowie kolegium wymieniali się wszystkimi informacjami niezbędnymi do umożliwienia im oceny i zastosowania środków mających na celu ochronę interesów deponentów i inwestorów w ich państwach członkowskich oraz ochronę stabilności finansowej w Unii. W związku z powyższym, jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany uważa, że określony fragment informacji nie jest istotny dla danego członka kolegium, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien uzasadnić swoją decyzję po uprzednim zasięgnięciu opinii tego członka i udostępnieniu mu wszystkich elementów niezbędnych do oceny znaczenia.

| (10) | Gdy w ramach bieżącego przeglądu pozwolenia na stosowanie metod wewnętrznych ujawnione zostaną słabości zgodnie z art. 101 dyrektywy 2013/36/UE, istotne jest, aby organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium sprawującego nadzór nad podmiotami powiązanymi, które odczuły wspomniane słabości, współpracowali ze sobą, aby ocenić istotność tych słabości i podjąć decyzję w sprawie odpowiednich środków. Wszelkie decyzje w sprawie nałożenia narzutów kapitałowych lub cofnięcia zatwierdzonego modelu powinny być podejmowane wspólnie przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednich członków kolegium. |
| --- | --- |

(10)

Gdy w ramach bieżącego przeglądu pozwolenia na stosowanie metod wewnętrznych ujawnione zostaną słabości zgodnie z art. 101 dyrektywy 2013/36/UE, istotne jest, aby organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium sprawującego nadzór nad podmiotami powiązanymi, które odczuły wspomniane słabości, współpracowali ze sobą, aby ocenić istotność tych słabości i podjąć decyzję w sprawie odpowiednich środków. Wszelkie decyzje w sprawie nałożenia narzutów kapitałowych lub cofnięcia zatwierdzonego modelu powinny być podejmowane wspólnie przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednich członków kolegium.

| (11) | Aby ułatwić identyfikację wczesnych sygnałów ostrzegawczych, potencjalnych zagrożeń i słabości w celu wniesienia wkładu w sprawozdanie z oceny ryzyka grupy i sprawozdanie z oceny ryzyka płynności grupy, ważne jest, aby organ sprawujący nadzór skonsolidowany i inni członkowie kolegium uzgodnili wcześniej zestaw wskaźników, który będzie wymieniany co najmniej raz w roku. Aby zapewnić spójność i porównywalność, dane wskaźniki należy obliczyć na podstawie danych nadzorczych, które właściwe organy zgromadziły zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 (2). |
| --- | --- |

(11)

Aby ułatwić identyfikację wczesnych sygnałów ostrzegawczych, potencjalnych zagrożeń i słabości w celu wniesienia wkładu w sprawozdanie z oceny ryzyka grupy i sprawozdanie z oceny ryzyka płynności grupy, ważne jest, aby organ sprawujący nadzór skonsolidowany i inni członkowie kolegium uzgodnili wcześniej zestaw wskaźników, który będzie wymieniany co najmniej raz w roku. Aby zapewnić spójność i porównywalność, dane wskaźniki należy obliczyć na podstawie danych nadzorczych, które właściwe organy zgromadziły zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 (2).

| (12) | Proces ustanawiania lub aktualizacji ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych powinien być prowadzony przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, które powinny zapewnić członkom kolegium możliwość wypowiedzenia się i wniesienia wkładu w proponowane ramy. |
| --- | --- |

(12)

Proces ustanawiania lub aktualizacji ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych powinien być prowadzony przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, które powinny zapewnić członkom kolegium możliwość wypowiedzenia się i wniesienia wkładu w proponowane ramy.

| (13) | W sytuacji nadzwyczajnej należy zapewnić skuteczną i wydajną współpracę między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a wszystkimi członkami kolegium odpowiedzialnymi za nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, oraz należy zapewnić przeprowadzenie oceny sytuacji nadzwyczajnej, reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną oraz monitorowanie i aktualizowanie wspomnianej reakcji w zakresie nadzoru w sposób skoordynowany z odpowiednim zaangażowaniem organu sprawującego nadzór skonsolidowany i wszystkich członków kolegium odpowiedzialnych za sprawowanie nadzoru nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją nadzwyczajną. Ponadto organ sprawujący nadzór skonsolidowany musi na bieżąco informować wszystkich członków kolegium o głównych elementach podjętych decyzji lub informacji wymienianych w celu poradzenia sobie z sytuacją nadzwyczajną. |
| --- | --- |

(13)

W sytuacji nadzwyczajnej należy zapewnić skuteczną i wydajną współpracę między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a wszystkimi członkami kolegium odpowiedzialnymi za nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, oraz należy zapewnić przeprowadzenie oceny sytuacji nadzwyczajnej, reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną oraz monitorowanie i aktualizowanie wspomnianej reakcji w zakresie nadzoru w sposób skoordynowany z odpowiednim zaangażowaniem organu sprawującego nadzór skonsolidowany i wszystkich członków kolegium odpowiedzialnych za sprawowanie nadzoru nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją nadzwyczajną. Ponadto organ sprawujący nadzór skonsolidowany musi na bieżąco informować wszystkich członków kolegium o głównych elementach podjętych decyzji lub informacji wymienianych w celu poradzenia sobie z sytuacją nadzwyczajną.

| (14) | Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą one operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest włączenie do jednego rozporządzenia wszystkich wykonawczych standardów technicznych wymaganych na podstawie art. 51 ust. 5 i art. 116 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(14)

Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą one operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest włączenie do jednego rozporządzenia wszystkich wykonawczych standardów technicznych wymaganych na podstawie art. 51 ust. 5 i art. 116 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE.

| (15) | Jako że zdecydowana większość kolegiów organów nadzoru w całej UE tworzona jest zgodnie z art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, właściwsze wydaje się ustalenie najpierw zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów utworzonych na podstawie art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, zanim określi się zasady dotyczące kolegiów utworzonych na podstawie art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, te pierwsze zasady dotyczą bowiem bardziej ogólnego przypadku, te drugie zaś przypadku szczególnego. |
| --- | --- |

(15)

Jako że zdecydowana większość kolegiów organów nadzoru w całej UE tworzona jest zgodnie z art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, właściwsze wydaje się ustalenie najpierw zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów utworzonych na podstawie art. 116 dyrektywy 2013/36/UE, zanim określi się zasady dotyczące kolegiów utworzonych na podstawie art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, te pierwsze zasady dotyczą bowiem bardziej ogólnego przypadku, te drugie zaś przypadku szczególnego.

| (16) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB). |
| --- | --- |

(16)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB).

| (17) | EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), |
| --- | --- |

(17)

EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ 1

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu określa się zasady operacyjnego funkcjonowania kolegium organów nadzoru („kolegium”) utworzonego zgodnie z art. 116 i art. 51 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE.

ROZDZIAŁ 2

ZASADY OPERACYJNEGO FUNKCJONOWANIA KOLEGIÓW UTWORZONYCH ZGODNIE Z ART. 116 DYREKTYWY 2013/36/UE

SEKCJA 1

Ustanowienie i funkcjonowanie kolegiów

Artykuł 2

Ustanowienie i aktualizacja przyporządkowania grupy instytucji

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedkłada projekt przyporządkowania przygotowany zgodnie z art. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/98 (4) organom kwalifikującym się do członkostwa kolegium zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 (zwanym dalej „potencjalnymi członkami kolegium”), zachęcając je do przedstawienia ich opinii i wskazując odpowiedni termin na przedstawienie tych opinii.

2.   Do celów zakończenia procesu przyporządkowywania i bez uszczerbku dla stosowania art. 51 dyrektywy 2013/36/UE organ sprawujący nadzór skonsolidowany rozważa wszelkie opinie i zastrzeżenia wyrażone przez potencjalnych członków kolegium.

3.   Po zakończeniu tego procesu organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wszystkim potencjalnym członkom kolegium przyporządkowanie grupy.

4.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany aktualizuje przyporządkowanie, stosując proces opisany w ust. 1–3 co najmniej raz w roku lub częściej w przypadku wystąpienia istotnych zmian w strukturze grupy.

5.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany korzysta ze wzoru zamieszczonego w załączniku I w celu ustanowienia i aktualizacji przyporządkowania grupy instytucji.

Artykuł 3

Ustanowienie kolegium

1.   W celu ustanowienia kolegium organ sprawujący nadzór skonsolidowany wykonuje następujące kroki:

| a) | organ sprawujący nadzór skonsolidowany wysyła zaproszenia organom, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98; |
| --- | --- |

a)

organ sprawujący nadzór skonsolidowany wysyła zaproszenia organom, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98;

| b) | organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia członków kolegium, którzy przyjęli zaproszenie, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, o zamiarze wysłania właściwym organom nieistotnego oddziału zaproszenia do uczestniczenia w kolegium w charakterze obserwatorów zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98; |
| --- | --- |

b)

organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia członków kolegium, którzy przyjęli zaproszenie, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, o zamiarze wysłania właściwym organom nieistotnego oddziału zaproszenia do uczestniczenia w kolegium w charakterze obserwatorów zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98;

| c) | organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia członków kolegium, którzy przyjęli zaproszenie, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, o zamiarze wysłania organom sprawującym nadzór w państwie trzecim zaproszenia do uczestniczenia w kolegium w charakterze obserwatorów zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98; |
| --- | --- |

c)

organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia członków kolegium, którzy przyjęli zaproszenie, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, o zamiarze wysłania organom sprawującym nadzór w państwie trzecim zaproszenia do uczestniczenia w kolegium w charakterze obserwatorów zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98;

| d) | organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia członków kolegium, którzy przyjęli zaproszenie, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, o zamiarze wysłania zaproszenia organom, o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98, do uczestniczenia w kolegium w charakterze obserwatorów. |
| --- | --- |

d)

organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia członków kolegium, którzy przyjęli zaproszenie, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, o zamiarze wysłania zaproszenia organom, o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98, do uczestniczenia w kolegium w charakterze obserwatorów.

Do celów lit. b), c) i d) akapitu pierwszego do powiadomienia należy dołączyć wniosek organu sprawującego nadzór skonsolidowany dotyczący warunków uczestnictwa obserwatorów w kolegium, które należy uwzględnić w pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy zgodnie z art. 5 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

Ponadto do celów lit. c) akapitu pierwszego do powiadomienia należy dołączyć opinię organu sprawującego nadzór skonsolidowany dotyczącą oceny równoważności wymogów zachowania poufności i tajemnicy zawodowej lub służbowej mających zastosowanie do organu nadzoru państwa trzeciego.

W powiadomieniu, o którym mowa w akapicie drugim, określa się odpowiedni termin, w którym każdy niewyrażający zgody członek kolegium może wyrazić na piśmie w pełni uzasadniony sprzeciw wobec jakiegokolwiek aspektu wniosku lub opinii organu sprawującego nadzór skonsolidowany.

2.   Za porozumieniem wszystkich członków kolegium w sprawie wniosku, który organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedstawia, jeżeli nie wyrażono sprzeciwu w wyznaczonym terminie, organ sprawujący nadzór skonsolidowany wysyła organowi, o którym mowa w ust. 1 lit. b), c) lub d), zaproszenie do wzięcia udziału w kolegium w charakterze obserwatora. Do zaproszenia dołącza się warunki udziału obserwatorów uzgodnione przez członków kolegium i włączone do pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy.

3.   Organy, które otrzymały zaproszenie do członkostwa lub udziału w kolegium w charakterze obserwatora, uzyskują ten status po przyjęciu zaproszenia. Organy, które otrzymały zaproszenie do wzięcia udziału w kolegium w charakterze obserwatora, akceptują także warunki dotyczące udziału obserwatorów przedstawione im przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.

4.   Organy, o których mowa w ust. 1 lit. b), c) i d), mogą wystąpić z wnioskiem o przyznanie im statusu obserwatora kolegium. Odpowiedni wniosek przedkłada się organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany. Jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany postanowi zaprosić dane organy do wzięcia udziału w kolegium w charakterze obserwatorów, wówczas, w stosownych przypadkach, stosuje procedury, o których mowa w ust. 1 lit. b), c) i d).

Artykuł 4

Sporządzanie i aktualizacja list kontaktów

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany zachowuje i udostępnia pełne dane kontaktowe, w tym dane kontaktowe aktywne poza godzinami urzędowania, które wykorzystuje się w sytuacjach nadzwyczajnych w celu komunikacji z członkami i obserwatorami kolegium za pomocą wzoru z załącznika II. Zwykłą listę kontaktów i listę kontaktów na wypadek sytuacji nadzwyczajnych dołącza się w postaci załączników do pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

2.   Członkowie kolegium przekazują swoje dane kontaktowe organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany i powiadamiają ten organ o wszelkich zmianach w tych danych bez zbędnej zwłoki.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje członkom kolegium zaktualizowaną wersję zwykłej listy kontaktów i listy kontaktów na wypadek sytuacji nadzwyczajnych.

Artykuł 5

Dokonywanie i zmiana pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje swój wniosek w sprawie dokonania pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy zgodnie z art. 115 dyrektywy 2013/36/UE i art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje swój wniosek członkom kolegium, zachęcając ich do przedstawienia opinii i wskazując odpowiedni termin na ich przedstawienie.

3.   Do celów zakończenia procesu sporządzania pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy organ sprawujący nadzór skonsolidowany uwzględnia wszelkie opinie i zastrzeżenia wyrażone przez członków kolegium i w razie potrzeby wyjaśnia powód niewłączenia tych opinii i zastrzeżeń.

4.   Po zakończeniu tego procesu organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje członkom kolegium pisemne uzgodnienia dotyczące koordynacji i współpracy.

5.   Jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium uznają to za konieczne, wdrożenie pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy bada się za pomocą ćwiczeń symulacyjnych lub w stosownych przypadkach w inny sposób.

6.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium rozważają potrzebę zmiany pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy w przypadku zmiany któregokolwiek z ich elementów zgodnie z art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

W pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy wprowadza się zmiany w celu odzwierciedlenia wszelkich zmian w członkostwie kolegium.

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium co pewien czas określony w pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy dokonują przeglądu elementów tych uzgodnień, które odnoszą się do ram kolegium w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji.

7.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium zmieniają pisemne uzgodnienia dotyczące koordynacji i współpracy zgodnie z procedurą opisaną w ust. 1–4.

8.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany korzysta ze wzoru zamieszczonego w załączniku II w celu przyjmowania i zmieniania pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy.

Artykuł 6

Aspekty operacyjne posiedzeń i działań kolegium

1.   Kolegia zwołują co najmniej jedno fizyczne posiedzenie rocznie. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może jednak za zgodą wszystkich członków kolegium i po uwzględnieniu specyfiki grupy określić inną częstotliwość fizycznych posiedzeń.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany wyraźnie określa cele posiedzeń kolegium. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany zapewnia odzwierciedlenie tych celów w porządku obrad posiedzenia i zwraca się do wszystkich członków kolegium o zaproponowanie dodatkowych punktów porządku obrad. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany uwzględnia wszelkie propozycje dotyczące punktów porządku obrad przedstawione przez członków kolegium i wyjaśnia, w razie potrzeby, powód niewłączenia tych punktów.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium, którzy uczestniczą w określonym działaniu lub posiedzeniu kolegium, wymieniają się dokumentami i dodatkami do dokumentów roboczych z dużym wyprzedzeniem, aby umożliwić wszystkim uczestnikom posiedzenia kolegium czynny udział w dyskusjach.

SEKCJA 2

Planowanie i koordynacja działań nadzorczych w sytuacjach normalnych

Artykuł 7

Ogólne ramy dotyczące wymiany informacji między organem sprawującym nadzór skonsolidowany, członkami kolegium i obserwatorami

1.   Po otrzymaniu od członka kolegium informacji, o których mowa w art. 9 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98, organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje je następującym podmiotom:

| a) | pozostałym członkom kolegium; |
| --- | --- |

a)

pozostałym członkom kolegium;

| b) | obserwatorom, jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany uzna to za właściwe i zgodne z warunkami ich uczestnictwa w kolegium. |
| --- | --- |

b)

obserwatorom, jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany uzna to za właściwe i zgodne z warunkami ich uczestnictwa w kolegium.

2.   Jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany uzna, że informacje, o których mowa w ust. 1, nie są istotne dla danego członka kolegium, musi wcześniej skonsultować się z tym członkiem i przekazać mu kluczowe punkty informacji, aby umożliwić mu ustalenie ich faktycznego znaczenia.

3.   Jeżeli kolegium jest podzielone na różne podstruktury organ sprawujący nadzór skonsolidowany w odpowiednim czasie wyczerpująco informuje wszystkich członków kolegium o działaniach lub środkach wprowadzonych w różnych podstrukturach kolegium.

4.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium uzgadniają środki wymiany informacji i precyzują osiągnięte w tej sprawie porozumienie w pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

Artykuł 8

Bieżący przegląd pozwolenia na stosowanie metod wewnętrznych

1.   W przypadku gdy instytucje, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, w tym unijne instytucje dominujące, nie spełniają już wymogów koniecznych do stosowania metody wewnętrznej zgodnie z art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 lub 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub gdy dowolny odpowiedni członek kolegium w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 zidentyfikował słabości zgodnie z art. 101 dyrektywy 2013/36/UE, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i dany członek kolegium współpracują ze sobą, w pełnym porozumieniu, aby wspólnie osiągnąć porozumienie w kwestii cofnięcia pozwolenia na stosowanie danej metody, nałożenia narzutów kapitałowych lub ograniczenia stosowania modelu wewnętrznego, o którym mowa w art. 11 ust. 2 lit. c) i d) wspomnianego rozporządzenia delegowanego.

2.   Decyzję o unieważnieniu zatwierdzonego modelu podejmują wspólnie organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiedni członkowie kolegium nadzorujący podmioty korzystające z zatwierdzonego modelu i odczuwające skutki braku skuteczności, o której mowa w ust. 1. Współpraca między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a tymi członkami kolegium przebiega zgodnie z procedurą określoną na mocy przepisów rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/100 (5).

3.   Decyzję skutkującą nałożeniem narzutów kapitałowych podejmuje się w ramach procedury wspólnej decyzji kapitałowej zgodnie z art. 113 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE.

4.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia wszystkich pozostałych członków kolegium o decyzjach podjętych na podstawie ust. 1, gdy uzna, że takie informacje mogą mieć wpływ na inne działania kolegium lub są niezbędne do wykonywania zadań innych członków kolegium.

Artykuł 9

Powiadomienie o nieistotnych rozszerzeniach lub zmianach w modelach wewnętrznych

1.   W przypadku nieistotnych rozszerzeń lub zmian w modelach mających wpływ na instytucje, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, w tym na unijne jednostki dominujące, organ sprawujący nadzór skonsolidowany niezwłocznie powiadamia o tych rozszerzeniach lub zmianach wszystkich odpowiednich członków kolegium w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

2.   Odpowiedni członek kolegium w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 powiadamia organ sprawujący nadzór skonsolidowany o wszelkich nieistotnych rozszerzeniach lub zmianach mających wpływ na instytucje, które są objęte kompetencjami w zakresie nadzoru tego członka kolegium.

3.   Jeżeli dany odpowiedni członek kolegium w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 ma obawy dotyczące uznania rozszerzenia lub zmiany za nieistotne, wówczas powiadamia o swoich obawach organ sprawujący nadzór skonsolidowany, który przekazuje te informacje pozostałym odpowiednim członkom kolegium w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

Jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany ma obawy dotyczące uznania rozszerzenia lub zmiany za nieistotne, wówczas powiadamia o swoich obawach wszystkich odpowiednich członków kolegium w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiedni członkowie kolegium w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/98 omawiają szczegółowo te obawy w celu wypracowania wspólnego stanowiska w odniesieniu do istotności rozszerzenia lub zmiany.

4.   Jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiedni członkowie kolegium w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 uznają, że rozszerzenia lub zmiany w modelu wewnętrznym zostały nieprawidłowo uznane przez daną instytucję za nieistotne, niezwłocznie powiadamiają daną instytucję.

Artykuł 10

Wymiana informacji na temat wczesnych sygnałów ostrzegawczych oraz potencjalnych zagrożeń i słabości

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium uczestniczący w sporządzaniu sprawozdania z oceny ryzyka grupy, o którym mowa w art. 113 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, lub sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy, o którym mowa w art. 113 ust. 2 lit. b) wspomnianej dyrektywy, do celów podejmowania wspólnych decyzji w sprawie wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z tym artykułem uzgadniają wskaźniki służące do identyfikowania wczesnych sygnałów ostrzegawczych oraz potencjalnych zagrożeń i słabości, o których mowa w art. 12 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

Przedmiotowe wskaźniki oblicza się na podstawie informacji, które właściwe organy zebrały od nadzorowanych instytucji zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 680/2014.

Uzgodnione wskaźniki określona się w pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy zgodnie z art. 5 lit. l) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

2.   Każdy członek kolegium, o którym mowa w ust. 1, w stosownych przypadkach przekazuje organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany wartości zatwierdzonych wskaźników w odniesieniu do instytucji objętych jego nadzorem.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje każdemu członkowi kolegium, o którym mowa w ust. 1, wartości, o których mowa w ust. 2, i wartości zatwierdzonych wskaźników w odniesieniu do unijnych jednostek dominujących i grup na poziomie skonsolidowanym.

4.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium, o których mowa w ust. 1, wymieniają się wartościami zatwierdzonych wskaźników co najmniej raz w roku lub częściej, zgodnie z ustaleniami właściwych organów.

Artykuł 11

Ustanowienie i aktualizacja programu oceny nadzorczej kolegium

1.   Po podjęciu wspólnych decyzji w sprawie wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z art. 113 dyrektywy 2013/36/UE członkowie kolegium przedstawiają organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swój wkład do celów ustanowienia programu oceny nadzorczej kolegium, o którym mowa w art. 116 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

2.   Po otrzymaniu wkładu od członków kolegium organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje projekt programu oceny nadzorczej kolegium.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje projekt programu oceny nadzorczej kolegium członkom kolegium, zachęcając ich do przedstawienia opinii na temat obszarów wspólnych prac i wskazując odpowiedni termin na ich przedstawienie.

4.   Do celów zakończenia programu oceny nadzorczej kolegium organ sprawujący nadzór skonsolidowany uwzględnia wszelkie opinie i zastrzeżenia wyrażone przez członków kolegium i wyjaśnia, w razie potrzeby, powód niewłączenia tych opinii i zastrzeżeń.

5.   Po zakończeniu programu oceny nadzorczej kolegium organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje go członkom kolegium.

6.   Program oceny nadzorczej kolegium jest aktualizowany co najmniej raz w roku lub częściej, jeżeli zostanie to uznane za konieczne, w wyniku procesu przeglądu i oceny nadzorczej zgodnie z art. 97 dyrektywy 2013/36/UE lub w wyniku wspólnych decyzji na temat wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z art. 113 tej dyrektywy.

7.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany aktualizuje program oceny nadzorczej kolegium zgodnie z procedurą określoną w ust. 1–5.

SEKCJA 3

Planowanie i koordynacja działań nadzorczych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji

Artykuł 12

Ustanowienie i aktualizacja ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje swój wniosek w sprawie ustanowienia ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych zgodnie z art. 17 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje swój wniosek członkom kolegium, zachęcając ich do przedstawienia opinii i wskazując odpowiedni termin na ich przedstawienie.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany uwzględnia wszelkie opinie i zastrzeżenia wyrażone przez członków kolegium i wyjaśnia, w razie potrzeby, powód niewłączenia tych opinii i zastrzeżeń.

4.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje członkom kolegium ostateczną wersję ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych.

5.   Co najmniej raz w roku organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium rozważają konieczność aktualizacji ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych.

6.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium aktualizują ramy kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych zgodnie z procedurą określoną w ust. 1–4.

Artykuł 13

Wymiana informacji w sytuacji nadzwyczajnej

1.   W przypadku gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany dowiaduje się o sytuacji nadzwyczajnej, która dotyka lub prawdopodobnie dotknie instytucję lub oddział grupy, którym odpowiednio udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności lub które mają siedzibę w danym państwie członkowskim, organ sprawujący nadzór skonsolidowany niezwłocznie ostrzega o tym EUNB i członka kolegium sprawującego nadzór nad instytucją lub oddziałem, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną.

2.   W przypadku gdy członek kolegium dowiaduje się o sytuacji nadzwyczajnej, która dotyka lub prawdopodobnie dotknie instytucję lub oddział grupy, którym odpowiednio udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności lub które mają siedzibę w danym państwie członkowskim, członek kolegium niezwłocznie ostrzega o tym organ sprawujący nadzór skonsolidowany.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany zapewnia, aby wszyscy pozostali członkowie kolegium byli odpowiednio informowani o głównych elementach:

| a) | skoordynowanej oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 14; |
| --- | --- |

a)

skoordynowanej oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 14;

| b) | skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru, o której mowa w art. 15, w tym podjętych lub planowanych działaniach, oraz jej monitorowania, o którym mowa w art. 16; |
| --- | --- |

b)

skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru, o której mowa w art. 15, w tym podjętych lub planowanych działaniach, oraz jej monitorowania, o którym mowa w art. 16;

| c) | środków wczesnej interwencji przyjętych na podstawie art. 27, 28 i 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (6), w stosownych przypadkach, z uwzględnieniem konieczności koordynowania tych środków zgodnie z art. 30 tej dyrektywy lub określenia warunków restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 32 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

c)

środków wczesnej interwencji przyjętych na podstawie art. 27, 28 i 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (6), w stosownych przypadkach, z uwzględnieniem konieczności koordynowania tych środków zgodnie z art. 30 tej dyrektywy lub określenia warunków restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 32 tej dyrektywy.

4.   W przypadku gdy skoordynowana reakcja w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną, o której mowa w art. 15, może przebiegać sprawniej dzięki zaangażowaniu grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwych dla jednostek zależnych lub organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w jurysdykcjach, w których zlokalizowane są istotne oddziały, banków centralnych, właściwych ministerstw i systemów gwarantowania depozytów, organ sprawujący nadzór skonsolidowany rozważa zaangażowanie tych organów.

5.   W przypadku gdy sytuacja nadzwyczajna jest ograniczona do określonego podmiotu powiązanego, zarządza nią członek kolegium odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru nad danym podmiotem powiązanym we współpracy z organem sprawującym nadzór skonsolidowany.

Artykuł 14

Koordynacja oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej

1.   Do celów art. 19 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 organ sprawujący nadzór skonsolidowany koordynuje opracowywanie projektu skoordynowanej oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej na podstawie własnej oceny i oceny członków kolegium sprawujących nadzór nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną.

2.   Projekt skoordynowanej oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej obejmuje podmioty powiązane, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją. Opinie i oceny członków kolegium odpowiedzialnych za sprawowanie nadzoru nad tymi podmiotami powiązanymi są odpowiednio uwzględniane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.

3.   W przypadku gdy sytuacja nadzwyczajna jest ograniczona do określonego podmiotu powiązanego, członek kolegium odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru nad danym podmiotem powiązanym przeprowadza, we współpracy z organem sprawującym nadzór skonsolidowany, ocenę nadzorczą sytuacji nadzwyczajnej.

Artykuł 15

Koordynacja reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną

1.   Do celów art. 20 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 organ sprawujący nadzór skonsolidowany prowadzi proces opracowywania skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną w odniesieniu do grupy i jej podmiotów powiązanych, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją. Opinie i oceny członków kolegium odpowiedzialnych za sprawowanie nadzoru nad tymi podmiotami powiązanymi są odpowiednio uwzględniane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.

2.   W przypadku gdy sytuacja nadzwyczajna jest ograniczona do określonego podmiotu powiązanego, członek kolegium odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru nad danym podmiotem powiązanym opracowuje, we współpracy z organem sprawującym nadzór skonsolidowany, skoordynowaną reakcję w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium wykonują zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, bez zbędnej zwłoki.

4.   Opracowywanie skoordynowanej oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 14, i opracowywanie skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną może przebiegać równocześnie.

Artykuł 16

Monitorowanie i aktualizowanie skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną

1.   Do celów art. 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 organ sprawujący nadzór skonsolidowany koordynuje monitorowanie procesu wdrażania uzgodnionych działań określonych w ramach skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru, o której mowa w art. 15.

2.   Członkowie kolegium odpowiedzialni za sprawowanie nadzoru nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, powiadamiają w stosownych przypadkach organ sprawujący nadzór skonsolidowany o rozwoju sytuacji nadzwyczajnej i wdrażaniu zatwierdzonych działań związanych z odnośnymi podmiotami powiązanymi.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje członkom kolegium, w tym EUNB, wszelkie aktualizacje procesu monitorowania skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru, przy czym aktualizacje te obejmują grupę i powiązane podmioty, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją.

4.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członkowie kolegium odpowiedzialni za sprawowanie nadzoru nad podmiotami powiązanymi, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte sytuacją nadzwyczajną, rozważają konieczność aktualizacji skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru, uwzględniając wzajemnie przekazywane informacje podczas monitorowania procesu wdrażania tej reakcji.

5.   Wymogi określone w ust. 1–4 stosuje się bez zbędnej zwłoki.

ROZDZIAŁ 3

ZASADY OPERACYJNEGO FUNKCJONOWANIA KOLEGIÓW UTWORZONYCH ZGODNIE Z ART. 51 UST. 3 DYREKTYWY 2013/36/UE

SEKCJA 1

Ustanowienie i funkcjonowanie kolegiów

Artykuł 17

Ustanowienie i aktualizacja przyporządkowania instytucji, ustanowienie kolegium, sporządzanie i aktualizacja list kontaktów oraz dokonywanie i zmiana pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy

W odniesieniu do kolegiów tworzonych zgodnie z art. 51 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustanawiają i aktualizują przyporządkowanie instytucji, ustanawiają kolegium, sporządzają i aktualizują listy kontaktów oraz dokonują pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy i wprowadzają do nich zmiany w odpowiednim zakresie zgodnie z art. 2–5.

Artykuł 18

Aspekty operacyjne posiedzeń i działań kolegium

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustanawiają regularną współpracę z członkami kolegium, która może przybrać formę posiedzeń lub innych działań.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają członków kolegium, w tym EUNB, o organizacji posiedzeń i działań kolegium, a także o ich celach.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia wyraźnie określają cele posiedzeń kolegium. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia zapewniają odzwierciedlenie tych celów w porządku obrad posiedzenia i zwracają się do wszystkich członków kolegium o zaproponowanie dodatkowych punktów porządku obrad. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uwzględniają wszelkie propozycje dotyczące punktów porządku obrad przedstawione przez członków kolegium i wyjaśniają, w razie potrzeby, powód niewłączenia tych punktów.

4.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium, którzy uczestniczą w określonym działaniu lub posiedzeniu kolegium, wymieniają się dokumentami i dodatkami do dokumentów roboczych z dużym wyprzedzeniem, aby umożliwić wszystkim uczestnikom posiedzenia kolegium czynny udział w dyskusjach.

SEKCJA 2

Planowanie i koordynacja działań nadzorczych w sytuacjach normalnych

Artykuł 19

Ogólne ramy dotyczące wymiany informacji między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia, członkami kolegium i obserwatorami

1.   Do celów art. 28 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 członkowie kolegium przekazują informacje właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje, o których mowa w ust. 1, podmiotom takim jak:

| a) | członkowie kolegium; |
| --- | --- |

a)

członkowie kolegium;

| b) | obserwatorzy, jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uznają to za właściwe i zgodne z warunkami ich uczestnictwa w kolegium. |
| --- | --- |

b)

obserwatorzy, jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uznają to za właściwe i zgodne z warunkami ich uczestnictwa w kolegium.

3.   Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uznają, że informacje, o których mowa w ust. 1, nie są istotne dla danego członka kolegium, muszą wcześniej skonsultować się z tym członkiem i przekazać mu kluczowe punkty informacji, aby umożliwić mu ustalenie ich faktycznego znaczenia.

4.   Jeżeli kolegium jest podzielone na różne podstruktury, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia w odpowiednim czasie wyczerpująco informują wszystkich członków kolegium o działaniach lub środkach wprowadzonych w różnych podstrukturach kolegium.

5.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium uzgadniają środki wymiany informacji i precyzują osiągnięte w tej sprawie porozumienie w pisemnych uzgodnieniach dotyczących koordynacji i współpracy, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

Artykuł 20

Ustanowienie i aktualizacja programu oceny nadzorczej kolegium

1.   Do celów ustanowienia programu oceny nadzorczej kolegium, o którym mowa w art. 99 dyrektywy 2013/36/UE, zgodnie z art. 31 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 członkowie kolegium przekazują swój wkład właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia.

2.   Po otrzymaniu wkładu od członków kolegium właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przygotowują projekt programu oceny nadzorczej kolegium.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują projekt programu oceny nadzorczej kolegium członkom kolegium, zachęcając ich do przedstawienia opinii na temat obszarów wspólnych prac i wskazując odpowiedni termin na ich przedstawienie.

4.   Do celów zakończenia programu oceny nadzorczej kolegium właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uwzględniają wszelkie opinie i zastrzeżenia wyrażone przez członków kolegium i wyjaśniają, w razie potrzeby, powody niewłączenia tych opinii i zastrzeżeń.

5.   Po zakończeniu programu oceny nadzorczej kolegium właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują go członkom kolegium.

6.   Program oceny nadzorczej kolegium jest aktualizowany co najmniej raz w roku lub w razie konieczności częściej w wyniku procedury przeglądu i oceny nadzorczej na podstawie art. 97 dyrektywy 2013/36/UE.

7.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia aktualizują program oceny nadzorczej kolegium zgodnie z procedurą określoną w ust. 1–5.

SEKCJA 3

Planowanie i koordynacja działań nadzorczych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji oraz przepisy końcowe

Artykuł 21

Ustanowienie i aktualizacja ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych

1.   Do celów ustanowienia ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przygotowują wniosek na podstawie art. 32 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują swój wniosek członkom kolegium, zachęcając ich do przedstawienia opinii i wskazując odpowiedni termin na ich przedstawienie.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uwzględniają wszelkie opinie i zastrzeżenia wyrażone przez członków kolegium i wyjaśniają, w razie potrzeby, powody niewłączenia tych opinii i zastrzeżeń.

4.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują członkom kolegium ostateczną wersję ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych.

5.   Co najmniej raz w roku właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium rozważają konieczność aktualizacji ram kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych.

6.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i członkowie kolegium aktualizują ramy kolegium na wypadek sytuacji nadzwyczajnych zgodnie z procedurą określoną w ust. 1–4.

Artykuł 22

Wymiana informacji w sytuacji nadzwyczajnej

1.   W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia dowiadują się o sytuacji nadzwyczajnej, która dotyka lub prawdopodobnie dotknie daną instytucję, niezwłocznie ostrzegają o tym EUNB i członków kolegium.

2.   W przypadku gdy członek kolegium dowiaduje się o sytuacji nadzwyczajnej, która dotyka lub prawdopodobnie dotknie oddział objęty jego jurysdykcją, niezwłocznie ostrzega o tym właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia.

Artykuł 23

Koordynacja oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej

Do celów art. 34 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują ocenę nadzorczą sytuacji nadzwyczajnej członkom kolegium sprawującym nadzór nad oddziałami, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją nadzwyczajną.

Artykuł 24

Koordynacja i monitorowanie reakcji w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną

1.   Do celów art. 35 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia opracowują skoordynowaną reakcję w zakresie nadzoru na sytuację nadzwyczajną. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia odpowiednio uwzględniają opinie członków kolegium sprawujących nadzór nad oddziałami, które zostały lub prawdopodobnie zostaną dotknięte daną sytuacją nadzwyczajną.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia w stosownych przypadkach koordynują monitorowanie procesu wdrażania wszelkich działań określonych w ramach reakcji w zakresie nadzoru.

3.   Członkowie kolegium powiadamiają właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia o rozwoju sytuacji nadzwyczajnej i realizacji wszelkich zatwierdzonych działań związanych z oddziałami objętymi ich jurysdykcją.

4.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają członków kolegium, w tym EUNB, o wszelkich aktualizacjach procesu monitorowania reakcji w zakresie nadzoru.

5.   Opracowywanie oceny nadzorczej sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 23, i opracowywanie reakcji w zakresie nadzoru na daną sytuację może przebiegać równocześnie.

Artykuł 25

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 680/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/98 z dnia 16 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określania ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru (zob. s. 2 niniejszego Dziennika Urzędowego).

4

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/100 z dnia 16 października 2015 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne określające procedurę wspólnej decyzji w odniesieniu do wniosków o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (zob. s. 45 niniejszego Dziennika Urzędowego).

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

6

---

ZAŁĄCZNIK I

Wzór przyporządkowania

| Unijna instytucja dominująca / unijna dominująca finansowa spółka holdingowa / unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej / instytucja | |
| --- | --- |
| Łączna kwota aktywów i pozycji pozabilansowych (w mln EUR) | |
| Czy uznaje się ją za globalną instytucję o znaczeniu systemowym (G-SII) czy inną instytucję o znaczeniu systemowym (O-SII)? | |
| Czy odstępstwo przyznano zgodnie z art. 7 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (odstępstwa od wymogów kapitałowych)? (TAK/NIE) | |
| Czy odstępstwo przyznano zgodnie z art. 8 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (odstępstwa od wymogów dotyczących płynności)? (TAK/NIE) | |

Unijna instytucja dominująca / unijna dominująca finansowa spółka holdingowa / unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej / instytucja

Łączna kwota aktywów i pozycji pozabilansowych (w mln EUR)

Czy uznaje się ją za globalną instytucję o znaczeniu systemowym (G-SII) czy inną instytucję o znaczeniu systemowym (O-SII)?

Czy odstępstwo przyznano zgodnie z art. 7 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (odstępstwa od wymogów kapitałowych)? (TAK/NIE)

Czy odstępstwo przyznano zgodnie z art. 8 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (odstępstwa od wymogów dotyczących płynności)? (TAK/NIE)

| Instytucje, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim / podmioty sektora finansowego, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim | Czy instytucja / podmiot sektora finansowego ma znaczenie dla danej grupy?
  (TAK/NIE) | Czy instytucja / podmiot sektora finansowego ma znaczenie dla państwa członkowskiego, w którym udzielono jej/mu zezwolenia na prowadzenie działalności?
  (TAK/NIE) | Łączna kwota aktywów i pozycji pozabilansowych instytucji / podmiotu sektora finansowego (w mln EUR) | Kryteria stosowane w celu określenia znaczenia dla państwa członkowskiego, w stosownych przypadkach | Kryteria stosowane w celu określenia znaczenia dla grupy, w stosownych przypadkach | Czy odstępstwo przyznano zgodnie z art. 7 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
  (odstępstwa od wymogów kapitałowych)?
  (TAK/NIE) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Właściwy organ / inny organ | Państwo członkowskie | Instytucja / podmiot sektora finansowego | Identyfikator podmiotu prawnego, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego) | Czy instytucję / podmiot sektora finansowego uznano za O-SII? | Bezpośrednia jednostka dominująca instytucji / podmiotu sektora finansowego | Identyfikator podmiotu prawnego, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego) | Czy bezpośrednią jednostkę dominującą uznano za O-SII? |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | |
| Kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji: | Państwa będące członkami i państwa będące obserwatorami: | Organy będące członkami i organy będące obserwatorami: | |
| | | | |
| | | |
| | | |
| | | |
| | | |
| Grupa zarządzania w sytuacji kryzysowej: | Państwa będące członkami: | Organy będące członkami: | |
| | | | |
| | | |
| | | |
| | | |
| | | |

Instytucje, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim / podmioty sektora finansowego, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie członkowskim

Czy instytucja / podmiot sektora finansowego ma znaczenie dla danej grupy?

(TAK/NIE)

Czy instytucja / podmiot sektora finansowego ma znaczenie dla państwa członkowskiego, w którym udzielono jej/mu zezwolenia na prowadzenie działalności?

(TAK/NIE)

Łączna kwota aktywów i pozycji pozabilansowych instytucji / podmiotu sektora finansowego (w mln EUR)

Kryteria stosowane w celu określenia znaczenia dla państwa członkowskiego, w stosownych przypadkach

Kryteria stosowane w celu określenia znaczenia dla grupy, w stosownych przypadkach

Czy odstępstwo przyznano zgodnie z art. 7 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

(odstępstwa od wymogów kapitałowych)?

(TAK/NIE)

Właściwy organ / inny organ

Państwo członkowskie

Instytucja / podmiot sektora finansowego

Identyfikator podmiotu prawnego, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego)

Czy instytucję / podmiot sektora finansowego uznano za O-SII?

Bezpośrednia jednostka dominująca instytucji / podmiotu sektora finansowego

Identyfikator podmiotu prawnego, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego)

Czy bezpośrednią jednostkę dominującą uznano za O-SII?

Kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji:

Państwa będące członkami i państwa będące obserwatorami:

Organy będące członkami i organy będące obserwatorami:

Grupa zarządzania w sytuacji kryzysowej:

Państwa będące członkami:

Organy będące członkami:

| | Nazwa organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia: | |
| --- | --- | --- |
| Adres organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia: | |
| Osoba wyznaczona do kontaktów (imię i nazwisko, adres e-mail, nr telefonu) przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia: | |
| |
| Czy odstępstwo przyznano zgodnie z art. 8 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (odstępstwa od wymogów dotyczących płynności)? (TAK/NIE) | Czy dany organ jest członkiem lub obserwatorem kolegium? Jeżeli jest członkiem lub obserwatorem oraz jeżeli stanowi część podstruktury charakterystycznej dla kolegium, proszę sprecyzować. | Oddziały z siedzibą w państwie członkowskim | Czy oddział ma znaczenie dla grupy?
  (TAK/NIE) | Kryteria stosowane w celu określenia znaczenia, w stosownych przypadkach | Czy oddział ma znaczenie dla państwa członkowskiego zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE?
  (TAK/NIE) | Czy dany organ jest członkiem lub obserwatorem kolegium? Jeżeli jest członkiem lub obserwatorem oraz jeżeli stanowi część podstruktury charakterystycznej dla kolegium, proszę sprecyzować. |
| Właściwy organ / inny organ | Państwo członkowskie | Oddział | Instytucja, w ramach której utworzono oddział | Identyfikator podmiotu prawnego instytucji, w ramach której utworzono oddział, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego) | Czy instytucję, w ramach której utworzono odział, uznano za O-SII? (TAK/NIE) |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |

Nazwa organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia:

Adres organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia:

Osoba wyznaczona do kontaktów (imię i nazwisko, adres e-mail, nr telefonu) przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia:

Czy odstępstwo przyznano zgodnie z art. 8 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (odstępstwa od wymogów dotyczących płynności)? (TAK/NIE)

Czy dany organ jest członkiem lub obserwatorem kolegium? Jeżeli jest członkiem lub obserwatorem oraz jeżeli stanowi część podstruktury charakterystycznej dla kolegium, proszę sprecyzować.

Oddziały z siedzibą w państwie członkowskim

Czy oddział ma znaczenie dla grupy?

(TAK/NIE)

Kryteria stosowane w celu określenia znaczenia, w stosownych przypadkach

Czy oddział ma znaczenie dla państwa członkowskiego zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE?

(TAK/NIE)

Czy dany organ jest członkiem lub obserwatorem kolegium? Jeżeli jest członkiem lub obserwatorem oraz jeżeli stanowi część podstruktury charakterystycznej dla kolegium, proszę sprecyzować.

Właściwy organ / inny organ

Państwo członkowskie

Oddział

Instytucja, w ramach której utworzono oddział

Identyfikator podmiotu prawnego instytucji, w ramach której utworzono oddział, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego)

Czy instytucję, w ramach której utworzono odział, uznano za O-SII? (TAK/NIE)

| Instytucje, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie trzecim, i oddziały z siedzibą w państwie trzecim | Czy instytucja / oddział ma znaczenie dla grupy?
  (TAK/NIE) | Kryteria stosowane w celu określenia znaczenia, w stosownych przypadkach | Czy wymogi poufności i wymogi tajemnicy zawodowej lub służbowej mające zastosowanie do organów nadzoru państwa trzeciego zostały ocenione jako równoważne przez wszystkich członków kolegium?
  (TAK/NIE) | Czy organ nadzoru państwa trzeciego jest obserwatorem kolegium? Jeżeli jest obserwatorem oraz jeżeli stanowi część podstruktury charakterystycznej dla kolegium, proszę sprecyzować. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Organ nadzoru państwa trzeciego | Państwo trzecie | Instytucja / oddział | Identyfikator podmiotu prawnego instytucji, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego) | Bezpośrednia jednostka dominująca instytucji | Identyfikator podmiotu prawnego bezpośredniej instytucji dominującej, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego) |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| Czy istnieje inna pozaeuropejska struktura kolegium? (TAK/NIE) (jeżeli tak, proszę podać nazwę kolegium i przyjmującego organu nadzorczego): | Państwa będące członkami: | Organy będące członkami: | | | |
| Nazwa kolegium | | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |

Instytucje, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie trzecim, i oddziały z siedzibą w państwie trzecim

Czy instytucja / oddział ma znaczenie dla grupy?

(TAK/NIE)

Kryteria stosowane w celu określenia znaczenia, w stosownych przypadkach

Czy wymogi poufności i wymogi tajemnicy zawodowej lub służbowej mające zastosowanie do organów nadzoru państwa trzeciego zostały ocenione jako równoważne przez wszystkich członków kolegium?

(TAK/NIE)

Czy organ nadzoru państwa trzeciego jest obserwatorem kolegium? Jeżeli jest obserwatorem oraz jeżeli stanowi część podstruktury charakterystycznej dla kolegium, proszę sprecyzować.

Organ nadzoru państwa trzeciego

Państwo trzecie

Instytucja / oddział

Identyfikator podmiotu prawnego instytucji, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego)

Bezpośrednia jednostka dominująca instytucji

Identyfikator podmiotu prawnego bezpośredniej instytucji dominującej, w przypadku gdy taki identyfikator istnieje (kody pre-LEI lub międzynarodowy identyfikator podmiotu prawnego)

Czy istnieje inna pozaeuropejska struktura kolegium? (TAK/NIE) (jeżeli tak, proszę podać nazwę kolegium i przyjmującego organu nadzorczego):

Państwa będące członkami:

Organy będące członkami:

Nazwa kolegium

---

ZAŁĄCZNIK II

Wzór pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy kolegium organów nadzoru ustanowiony w odniesieniu do

<XY> grupy/<A> instytucji

Postanowienia ogólne

A. Wprowadzenie

— Odnieść się do odpowiednich artykułów dyrektywy 2013/36/UE dotyczących ustanawiania kolegiów i pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy: art. 51 (istotne oddziały), art. 115 (uzgodnienia dotyczące koordynacji i współpracy) i art. 116 (kolegia organów nadzoru). Odnieść się także do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99 oraz odpowiednich artykułów dyrektywy 2014/59/UE, w których przewidziano określone zadania dla właściwych organów i kolegium organów nadzoru.

— Przedstawić krótki opis celów tych pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy oraz ich roli, a także potwierdzić konieczność zatwierdzenia i utrzymania wspomnianych pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy.

B. <XY> Grupa/<A> Instytucja oraz identyfikacja członków i obserwatorów

a) Opis i struktura < XY> grupy/<A> instytucji

— Odnieść się do wyników procesu przyporządkowywania i wszelkich aktualizacji.

— Najnowszą wersję wypełnionego wzoru przyporządkowywania można dołączyć w postaci załącznika.

— W tym miejscu (lub w stosownych przypadkach jako załącznik) można także dołączyć schemat organizacyjny przedstawiający nadzorowane podmioty i lokalizację geograficzną grupy lub instytucji.

b) Identyfikacja właściwych organów, które są członkami kolegium

— Odnieść się do odpowiednich artykułów rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99 w celu zidentyfikowania członków kolegium i przedstawienia wyników zaproszeń skierowanych do organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

— Umieścić link do załącznika A do niniejszego wzoru (lista kontaktów)

c) Identyfikacja organów uczestniczących w kolegium w charakterze obserwatorów

— Odnieść się do odpowiednich artykułów rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99 (w celu zidentyfikowania ewentualnych obserwatorów kolegium i przedstawienia wyników odnośnych zaproszeń skierowanych do organów, o których mowa w art. 3 ust. 2–4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

— W przypadku gdy organy nadzoru państw trzecich zostały zaproszone do uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów, przedstawić odniesienia do oceny równoważności wymogów poufności i wymogów tajemnicy zawodowej lub służbowej mających zastosowanie do organów nadzoru wspomnianych państw trzecich sporządzonej przez wszystkich członków kolegium. Jeżeli rozważono opinię EUNB dotyczącą tej oceny, przedstawić szczegółowe informacje w tym miejscu.

— Przedstawić szczegółowe informacje na temat ram obejmujących udział wspomnianych obserwatorów w pracach, działaniach i posiedzeniach kolegium oraz informacje, do których powinni mieć oni dostęp.

— Umieścić link do załącznika A do niniejszego wzoru (lista kontaktów).

C. Ramy koordynowania interakcji z kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

— Opis ram uzgodnionych przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i pozostałych członków kolegium w celu wnoszenia skoordynowanego wkładu w kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wykonywania zadań przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą 2014/59/UE.

— Opis roli organu sprawującego nadzór skonsolidowany uzgodnionej przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i członków kolegium, w szczególności w odniesieniu do koordynowania procesu wnoszenia wkładu przez kolegium organów nadzoru do odpowiedniego kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za pośrednictwem grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

D. Ramy wymiany informacji

— Oczekuje się, że zakres informacji, które mają być przedmiotem wymiany w sytuacjach normalnych, obejmie co najmniej wymogi wynikające z dyrektywy 2013/36/UE i dyrektywy 2014/59/UE oraz odpowiednich artykułów rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98. Kolegia powinny jednak uzupełnić tę sekcję także o wszelkie dodatkowe informacje dostosowane do konkretnego kolegium, które zatwierdzono do wymiany.

— Odnieść się do odpowiednich artykułów dyrektywy 2013/36/UE, dyrektywy 2014/59/UE i rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 (regulacyjne standardy techniczne dotyczące kolegiów organów nadzoru) dotyczących informacji, które mają być przedmiotem wymiany, oraz przedstawić wszelkie pozostałe informacje, które mają być przedmiotem wymiany, dostosowane do konkretnego kolegium.

— W szczególności oczekuje się przedstawienia w tym miejscu porozumienia między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a pozostałymi członkami kolegium w sprawie określonego zestawu wskaźników, które należy wymienić w ramach procesu dokonywania wspólnej oceny ryzyka i podejmowania wspólnych decyzji dotyczących wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z art. 113 dyrektywy 2013/36/UE. Zgodnie z przepisami rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 wskaźniki te obejmują co najmniej takie obszary, jak: kapitał, płynność, jakość aktywów, finansowanie, rentowność i ryzyko koncentracji oraz należy je przedstawić dla każdego podmiotu powiązanego, instytucji dominującej i grupy na szczeblu skonsolidowanym. W tym miejscu należy także przedstawić porozumienie dostosowane do konkretnego kolegium w sprawie częstotliwości wymiany tych informacji.

— W odniesieniu do regularnej wymiany informacji opisać częstotliwość (np. kwartalną) i kanały komunikacyjne, które mają być wykorzystywane (np. biuletyny, telekonferencje, zabezpieczenia, strony internetowe poświęcone konkretnemu kolegium).

— Opisać rolę organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia jako centralnych ośrodków służących do gromadzenia i rozpowszechniania istotnych i użytecznych informacji.

— Opisać elastyczny charakter ram i sposób, w jaki można je przystosować do rodzaju i pilności informacji, które mają być przedmiotem wymiany.

E. Postępowanie z informacjami poufnymi

— Potwierdzić, że wszelkie informacje poufne będące przedmiotem wymiany między właściwymi organami będą wykorzystywane jedynie do zgodnych z prawem celów nadzorczych <XY> grupy/<A> instytucji.

— Wykazać zobowiązanie do ochrony poufności przekazywanych informacji i potwierdzenie, że osoby mające dostęp do informacji poufnych lub obchodzące się z nimi są objęte zobowiązaniem do zachowania tajemnicy służbowej.

F. Zarządzanie uzgodnieniami dotyczącymi powierzania zadań i delegowania obowiązków, w stosownych przypadkach

— Przedstawić opis powierzonych zadań i delegowanych obowiązków oraz opis organów, których dotyczą te uzgodnienia.

— Przedstawić opis przepływów informacji pomiędzy tymi zaangażowanymi organami a pozostałymi członkami kolegium dotyczących wyników działań oraz przestawić również opis procedur w zakresie komunikacji między zaangażowanymi organami a unijną jednostką lub instytucją dominującą i jej jednostkami zależnymi lub istotnymi oddziałami.

G. Opis różnych podstruktur kolegium, w stosownych przypadkach

— Jeżeli kolegium jest podzielone na różne podstruktury (np. kluczowe, ogólne, dostosowane do konkretnego regionu), przedstawić opis tych podstruktur, kryteriów stosowanych w celu określenia ich członkostwa, członków i obserwatorów każdej podstruktury, a także opis procedur mających na celu zapewnienie odpowiednich przepływów informacji między poszczególnymi podstrukturami kolegium.

Ramy planowania i koordynacji działań nadzorczych w sytuacjach normalnych

H. Ramy planowania i koordynacji działań nadzorczych w sytuacjach normalnych

— Na podstawie przepisów odpowiednich artykułów rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99 przedstawić opis uzgodnień dostosowanych do konkretnego kolegium w celu opracowania, omówienia, zatwierdzenia i aktualizacji programu oceny nadzorczej kolegium.

I. Strategia kolegium w zakresie komunikacji z unijną jednostką lub instytucją dominującą oraz jej jednostkami zależnymi lub oddziałami

— Przedstawić opis dostosowanej do konkretnego kolegium strategii w zakresie komunikacji między właściwymi organami a unijną jednostką lub instytucją dominującą oraz jej podmiotami, na podstawie przepisów odpowiednich artykułów rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99.

J. Wszelkie pozostałe uzgodnienia dotyczące funkcjonowania kolegium między organem sprawującym nadzór skonsolidowany lub właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia a pozostałymi członkami i obserwatorami kolegium

— Przedstawić szczegółowe informacje na temat uzgodnionych procedur i terminów, których należy przestrzegać przy przekazywaniu dokumentów z posiedzeń.

— W stosownych przypadkach przedstawić w tym miejscu szczegółowe informacje na temat wszelkich pozostałych uzgodnień dostosowanych do konkretnego kolegium.

Ramy planowania i koordynacji działań nadzorczych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji

K. Wprowadzanie i identyfikacja osób wyznaczonych do kontaktów i danych kontaktowych na wypadek sytuacji nadzwyczajnych

— Odnieść się do art. 112 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE dotyczącego planowania i koordynacji działań nadzorczych w czasie przygotowań do sytuacji nadzwyczajnych i w trakcie takich sytuacji.

— Umieścić link do załącznika B do niniejszego wzoru (lista kontaktów na wypadek sytuacji nadzwyczajnych).

L. informacje, które mają być przedmiotem wymiany, i procedury, których należy przestrzegać w sytuacji nadzwyczajnej

a) Ramy informacji, które mają być przedmiotem wymiany w sytuacji nadzwyczajnej

— Opisać procedury dostosowane do konkretnego kolegium, które członkowie kolegium powinni stosować w sytuacjach nadzwyczajnych.

— Przedstawić minimalny zestaw informacji, który określono z wyprzedzeniem i który, zgodnie z oczekiwaniami, ma być przedmiotem wymiany między organem sprawującym nadzór skonsolidowany lub właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia a pozostałymi członkami kolegium w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej.

— Podać szczegółowe informacje umożliwiające dokonanie przeglądu zdolności unijnej jednostki lub instytucji dominującej do generowania zestawu informacji uzgodnionych przez kolegium. W stosownych przypadkach przedstawić opis planowanych przeglądów i częstotliwości działań symulacyjnych.

b) Ramy procedur koordynacji i współpracy w sytuacji nadzwyczajnej

— Odnieść się do odpowiedniego artykułu rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99 dotyczącego ostrzegania o sytuacjach nadzwyczajnych oraz przedstawić opis ram w odniesieniu do organu sprawującego nadzór skonsolidowany i pozostałych członków kolegium w zakresie wzajemnego ostrzegania się w razie wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej w jednostce zależnej lub unijnej jednostce dominującej. Należy także uwzględnić postanowienia dotyczące ostrzegania EUNB i właściwych organów przyjmujących państw członkowskich, w których istotne oddziały mają swoje siedziby.

— Opisać proces koordynacji z innymi kolegiami lub grupami (np. grupą zarządzania w sytuacji kryzysowej lub kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji), które mogą być zaangażowane w opanowywanie sytuacji nadzwyczajnej mającej wpływ na daną grupę, jeżeli dotyczy.

— Przedstawić odniesienie do wszelkich zatwierdzonych kanałów komunikacyjnych wykorzystywanych do wymiany informacji w sytuacji nadzwyczajnej (np. bezpieczne środki komunikacji, bezpieczne strony internetowe).

— Przedstawić wykaz przypadków (przykłady sytuacji nadzwyczajnych), w których wydane i przekazane zostaną ostrzeżenia.

c) Ramy zarządzania w sytuacji nadzwyczajnej

— Przedstawić opis ram zarządzania w sytuacji nadzwyczajnej obejmujących następujące punkty na podstawie odpowiednich artykułów rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98 i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/99:

— skoordynowaną ocenę nadzorczą, w tym kluczowe elementy wspólnej oceny sytuacji nadzwyczajnej,

— skoordynowaną reakcję w zakresie nadzoru, w tym szczegółowe informacje na temat konieczności, zakresu i warunków prowadzenia działań nadzorczych, które należy stosować w odniesieniu do unijnej jednostki lub instytucji dominującej lub dotkniętych podmiotów powiązanych lub oddziałów, oraz informacje, które w razie potrzeby mają być przedmiotem wymiany w ramach kolegium i z EUNB,

— monitorowanie skoordynowanej reakcji w zakresie nadzoru, w tym wszelkich uzgodnionych środków i ustaleń.

d) Ramy komunikacji zewnętrznej

— Przedstawić opis ram komunikacji zewnętrznej obejmujących:

— podział obowiązków związanych z koordynacją komunikacji publicznej na różnych etapach sytuacji nadzwyczajnej,

— zakres informacji, jakie należy ujawnić, z uwzględnieniem możliwości korzystania z uprawnień uznaniowych w celu utrzymania zaufania na rynku oraz wszelkich dodatkowych zobowiązań, jeżeli grupa dotknięta sytuacją nadzwyczajną należy do jednej lub kilku jurysdykcji,

— przygotowanie wspólnych oświadczeń publicznych, nawet wtedy gdy tylko jeden właściwy organ musi złożyć takie oświadczenie, jeżeli interesy pozostałych członków kolegium mogą być zagrożone,

— wyjątkowe okoliczności i działania, które należy podjąć, w przypadku gdy dany właściwy organ może wydać odrębne oświadczenie,

— w stosownych przypadkach obowiązek skontaktowania się z unijną jednostką lub instytucją dominującą oraz jej jednostkami zależnymi lub oddziałami,

— obowiązki i działania, które należy wykonywać na potrzeby przekazywania informacji na temat skoordynowanych działań mających na celu zaradzenie sytuacji nadzwyczajnej.

Postanowienia końcowe

— Przedstawić szczegółowe informacje na temat zobowiązania właściwych organów, które sporządzają i podpisują pisemne uzgodnienia dotyczące koordynacji i współpracy, do stosowania tych postanowień do momentu wydania komunikatu dotyczącego zaprzestania stosowania wspomnianych uzgodnień.

— W stosownych przypadkach w niniejszej sekcji można zamieścić podpisy właściwych organów lub dołączyć je w formie załącznika.

— Przedstawić wszelkie aktualizacje i rewizje tych pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy w celu odzwierciedlenia istotnych zmian uzgodnionych przez członków kolegium.

— Odnieść się do języka komunikacji i, w stosownych przypadkach, publikacji pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy.

Załącznik A

Lista kontaktów

— Oczekuje się, że załączniki do niniejszych pisemnych uzgodnień dotyczących koordynacji i współpracy będą regularnie aktualizowane, z uwagi na ich charakter.

— Żadne formalne procedury konsultacji i zatwierdzania nie są konieczne do uaktualniania zwykłej listy kontaktów i listy kontaktów na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, jednak zachęca się właściwe organy do dbania o elastyczność swoich aktualizacji i zapewniania, aby najnowsza dostępna wersja była udostępniana członkom kolegium.

Ostatnia aktualizacja:

Organ

Imię i nazwisko osoby wyznaczonej do kontaktów i stanowisko służbowe

Nr telefonu

Adres e-mail

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany/właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia

1) na szczeblu operacyjnym L

2) wśród kadry kierowniczej wyższego szczebla

Telefon stacjonarny

Telefon komórkowy

Telefon stacjonarny

Telefon komórkowy

Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego

1) na szczeblu operacyjnym

2) wśród kadry kierowniczej wyższego szczebla

Telefon stacjonarny

Telefon komórkowy

Telefon stacjonarny

Telefon komórkowy

Organ nadzoru państwa trzeciego

...

...

Załącznik B

Lista kontaktów na wypadek sytuacji nadzwyczajnych

Ostatnia aktualizacja:

Organ

Imię i nazwisko osoby wyznaczonej do kontaktów i stanowisko służbowe

Nr telefonu

Nr telefonu aktywny poza godzinami urzędowania

Adres e-mail

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany/właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia

3) na szczeblu operacyjnym

4) wśród kadry kierowniczej wyższego szczebla

Telefon stacjonarny

Telefon komórkowy

Telefon stacjonarny

Telefon komórkowy

Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego

3) na szczeblu operacyjnym

4) wśród kadry kierowniczej wyższego szczebla

Telefon stacjonarny

Telefon komórkowy

Telefon stacjonarny

Telefon komórkowy

Organ nadzoru państwa trzeciego

...

...

Bezpieczny adres e-mail wykorzystywany w sytuacjach nadzwyczajnych:

Adres URL strony internetowej wykorzystywany w sytuacjach nadzwyczajnych:

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/45 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/45

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/100

z dnia 16 października 2015 r.

ustanawiające wykonawcze standardy techniczne określające procedurę wspólnej decyzji w odniesieniu do wniosków o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Podczas oceny kompletności wniosku o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego, przed podjęciem decyzji o ewentualnym udzieleniu zezwoleń, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy powinny zapewnić terminową i skuteczną wzajemną współpracę i opracować wspólne rozumienie otrzymania kompletnego wniosku lub aspektów wniosku, które są uważane za niekompletne. |
| --- | --- |

(1)

Podczas oceny kompletności wniosku o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego, przed podjęciem decyzji o ewentualnym udzieleniu zezwoleń, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy powinny zapewnić terminową i skuteczną wzajemną współpracę i opracować wspólne rozumienie otrzymania kompletnego wniosku lub aspektów wniosku, które są uważane za niekompletne.

| (2) | Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien potwierdzić wnioskodawcy i odpowiednim właściwym organom datę otrzymania kompletnego wniosku, tak by zapewnić jasność co do dokładnej daty rozpoczęcia sześciomiesięcznego terminu podejmowania wspólnej decyzji i zminimalizować ryzyko ewentualnych sporów co do tej daty. |
| --- | --- |

(2)

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien potwierdzić wnioskodawcy i odpowiednim właściwym organom datę otrzymania kompletnego wniosku, tak by zapewnić jasność co do dokładnej daty rozpoczęcia sześciomiesięcznego terminu podejmowania wspólnej decyzji i zminimalizować ryzyko ewentualnych sporów co do tej daty.

| (3) | Ocena kompletności wniosku przeprowadzana jest na podstawie kwestii, które właściwe organy są zobowiązane ocenić przy podejmowaniu decyzji, czy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek. Powiązanie między oceną, która ma zostać przeprowadzona przez właściwe organy, a informacjami, które powinny być zawarte w przedłożonych wnioskach, jest niezbędne do poprawy jakości wniosków i zapewnia spójność między kolegiami organów nadzoru zarówno pod względem treści wniosków, jak i oceny kompletności. |
| --- | --- |

(3)

Ocena kompletności wniosku przeprowadzana jest na podstawie kwestii, które właściwe organy są zobowiązane ocenić przy podejmowaniu decyzji, czy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek. Powiązanie między oceną, która ma zostać przeprowadzona przez właściwe organy, a informacjami, które powinny być zawarte w przedłożonych wnioskach, jest niezbędne do poprawy jakości wniosków i zapewnia spójność między kolegiami organów nadzoru zarówno pod względem treści wniosków, jak i oceny kompletności.

| (4) | Aby zapewnić jednolite stosowanie procedury podejmowania wspólnej decyzji, ważne jest dokładne zdefiniowanie każdego etapu jej podejmowania. Wyraźnie określona procedura ułatwia terminową wymianę informacji, zapewnia proporcjonalne przydzielanie środków nadzoru i efektywne zarządzanie nimi, wspiera wzajemne zrozumienie, rozwija relacje oparte na zaufaniu między organami nadzoru oraz ułatwia skuteczny nadzór. |
| --- | --- |

(4)

Aby zapewnić jednolite stosowanie procedury podejmowania wspólnej decyzji, ważne jest dokładne zdefiniowanie każdego etapu jej podejmowania. Wyraźnie określona procedura ułatwia terminową wymianę informacji, zapewnia proporcjonalne przydzielanie środków nadzoru i efektywne zarządzanie nimi, wspiera wzajemne zrozumienie, rozwija relacje oparte na zaufaniu między organami nadzoru oraz ułatwia skuteczny nadzór.

| (5) | Ocena kompletności wniosku nie powinna obejmować oceny wniosku, którą właściwe organy przeprowadzają podczas przygotowywania swojej opinii co do tego, czy udzielić zezwolenia. Czas przeznaczony na poszczególne etapy procedury wspólnej decyzji powinien być zatem proporcjonalny do złożoności i zakresu danego etapu, z uwzględnieniem tego, że termin podjęcia wspólnej decyzji nie może zostać przedłużony lub zawieszony. |
| --- | --- |

(5)

Ocena kompletności wniosku nie powinna obejmować oceny wniosku, którą właściwe organy przeprowadzają podczas przygotowywania swojej opinii co do tego, czy udzielić zezwolenia. Czas przeznaczony na poszczególne etapy procedury wspólnej decyzji powinien być zatem proporcjonalny do złożoności i zakresu danego etapu, z uwzględnieniem tego, że termin podjęcia wspólnej decyzji nie może zostać przedłużony lub zawieszony.

| (6) | Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien być w stanie ocenić, czy i w jaki sposób model, w odniesieniu do którego wystąpiono o zezwolenie, uwzględnia ekspozycje w jurysdykcjach poza Unią. W tym kontekście należy wspierać kontakty między właściwymi organami a organami nadzoru państw trzecich w celu umożliwienia właściwym organom opracowania pełnej oceny skuteczności modelu. |
| --- | --- |

(6)

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien być w stanie ocenić, czy i w jaki sposób model, w odniesieniu do którego wystąpiono o zezwolenie, uwzględnia ekspozycje w jurysdykcjach poza Unią. W tym kontekście należy wspierać kontakty między właściwymi organami a organami nadzoru państw trzecich w celu umożliwienia właściwym organom opracowania pełnej oceny skuteczności modelu.

| (7) | Niezbędne jest terminowe i realistyczne planowanie procedury wspólnej decyzji. Każdy zaangażowany właściwy organ powinien przekazywać organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swój wkład we wspólną decyzję terminowo i w skuteczny sposób. |
| --- | --- |

(7)

Niezbędne jest terminowe i realistyczne planowanie procedury wspólnej decyzji. Każdy zaangażowany właściwy organ powinien przekazywać organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swój wkład we wspólną decyzję terminowo i w skuteczny sposób.

| (8) | Aby zapewnić jednolite warunki stosowania, należy określić etapy przeprowadzenia oceny i podjęcia wspólnej decyzji, uznając, że niektóre zadania prowadzone w ramach procedury można wykonywać równolegle, a inne po kolei. |
| --- | --- |

(8)

Aby zapewnić jednolite warunki stosowania, należy określić etapy przeprowadzenia oceny i podjęcia wspólnej decyzji, uznając, że niektóre zadania prowadzone w ramach procedury można wykonywać równolegle, a inne po kolei.

| (9) | W celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji ważne jest, aby właściwe organy uczestniczące w procesie decyzyjnym komunikowały się ze sobą, w szczególności przed osiągnięciem wspólnych decyzji. |
| --- | --- |

(9)

W celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji ważne jest, aby właściwe organy uczestniczące w procesie decyzyjnym komunikowały się ze sobą, w szczególności przed osiągnięciem wspólnych decyzji.

| (10) | Aby zapewnić ustanowienie skutecznej procedury, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien ponosić ostateczną odpowiedzialność za ustalenie etapów procedury koniecznych do podjęcia wspólnej decyzji w sprawie zatwierdzenia modeli wewnętrznych. |
| --- | --- |

(10)

Aby zapewnić ustanowienie skutecznej procedury, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien ponosić ostateczną odpowiedzialność za ustalenie etapów procedury koniecznych do podjęcia wspólnej decyzji w sprawie zatwierdzenia modeli wewnętrznych.

| (11) | Ustanowienie jasnych przepisów w odniesieniu do treści wspólnych decyzji powinno zagwarantować, że wspólne decyzje będą w pełni uzasadnione, oraz przyczynić się do skutecznego monitorowania wszelkich warunków. |
| --- | --- |

(11)

Ustanowienie jasnych przepisów w odniesieniu do treści wspólnych decyzji powinno zagwarantować, że wspólne decyzje będą w pełni uzasadnione, oraz przyczynić się do skutecznego monitorowania wszelkich warunków.

| (12) | W celu wyjaśnienia procedury, którą należy stosować po podjęciu wspólnej decyzji, zapewnienia przejrzystości postępowania z wynikami decyzji oraz w razie potrzeby ułatwienia odpowiednich działań następczych należy ustanowić standardy dotyczące przekazywania wspólnej decyzji. |
| --- | --- |

(12)

W celu wyjaśnienia procedury, którą należy stosować po podjęciu wspólnej decyzji, zapewnienia przejrzystości postępowania z wynikami decyzji oraz w razie potrzeby ułatwienia odpowiednich działań następczych należy ustanowić standardy dotyczące przekazywania wspólnej decyzji.

| (13) | Harmonogram procedury podejmowania wspólnych decyzji w sprawie wniosków o udzielenie zezwolenia, które odnoszą się do istotnych rozszerzeń lub zmian modelu i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami, powinien być proporcjonalny do zakresu tych istotnych rozszerzeń lub zmian. |
| --- | --- |

(13)

Harmonogram procedury podejmowania wspólnych decyzji w sprawie wniosków o udzielenie zezwolenia, które odnoszą się do istotnych rozszerzeń lub zmian modelu i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami, powinien być proporcjonalny do zakresu tych istotnych rozszerzeń lub zmian.

| (14) | Procedura wspólnej decyzji na podstawie art. 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 obejmuje procedurę postępowania w przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji. Aby zapewnić jednolite warunki stosowania tego aspektu procedury, a w szczególności zapewnić sformułowanie w pełni uzasadnionych decyzji oraz sprecyzować sposób postępowania z wszelkimi opiniami i zastrzeżeniami przekazanymi przez odpowiednie właściwe organy, należy ustanowić standardy obejmujące ramy czasowe na podjęcie decyzji w przypadku braku wspólnej decyzji i sposób ich przekazywania. |
| --- | --- |

(14)

Procedura wspólnej decyzji na podstawie art. 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 obejmuje procedurę postępowania w przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji. Aby zapewnić jednolite warunki stosowania tego aspektu procedury, a w szczególności zapewnić sformułowanie w pełni uzasadnionych decyzji oraz sprecyzować sposób postępowania z wszelkimi opiniami i zastrzeżeniami przekazanymi przez odpowiednie właściwe organy, należy ustanowić standardy obejmujące ramy czasowe na podjęcie decyzji w przypadku braku wspólnej decyzji i sposób ich przekazywania.

| (15) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedstawiony Komisji Europejskiej przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB). |
| --- | --- |

(15)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedstawiony Komisji Europejskiej przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB).

| (16) | EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2), |
| --- | --- |

(16)

EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu określono procedurę wspólnej decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w odniesieniu do wniosków o zezwolenia, o których mowa w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 oraz art. 363 wspomnianego rozporządzenia, w celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „odpowiedni właściwy organ” oznacza właściwy organ, inny niż organ sprawujący nadzór skonsolidowany, który to właściwy organ jest odpowiedzialny za nadzór nad jednostkami zależnymi (biorącymi udział w złożeniu wspólnego wniosku) unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w państwie członkowskim i który jest zobowiązany do podjęcia wspólnej decyzji zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w sprawie wniosku, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia; |
| --- | --- |

1)

„odpowiedni właściwy organ” oznacza właściwy organ, inny niż organ sprawujący nadzór skonsolidowany, który to właściwy organ jest odpowiedzialny za nadzór nad jednostkami zależnymi (biorącymi udział w złożeniu wspólnego wniosku) unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w państwie członkowskim i który jest zobowiązany do podjęcia wspólnej decyzji zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w sprawie wniosku, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia;

| 2) | „wnioskodawca” oznacza unijną instytucję dominującą i jej jednostki zależne lub jednostki zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, które składają wniosek; |
| --- | --- |

2)

„wnioskodawca” oznacza unijną instytucję dominującą i jej jednostki zależne lub jednostki zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, które składają wniosek;

| 3) | „sprawozdanie z oceny” oznacza sprawozdanie zawierające ocenę wniosku zgodnie z art. 6. |
| --- | --- |

3)

„sprawozdanie z oceny” oznacza sprawozdanie zawierające ocenę wniosku zgodnie z art. 6.

ROZDZIAŁ II

PROCEDURA WSPÓLNEJ DECYZJI

Artykuł 3

Zaangażowanie organów nadzoru państwa trzeciego w proces oceny

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może zdecydować o zaangażowaniu organów nadzoru państwa trzeciego, które uczestniczą w kolegium organów nadzoru zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/98 (3) w ocenie wniosków złożonych zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy wnioskodawca prowadzi działalność w tym państwie trzecim i zamierza stosować dane metody w stosunku do ekspozycji w tym państwie trzecim. W takim przypadku zarówno organ sprawujący nadzór skonsolidowany, jak i te organy uzgadniają zakres zaangażowania organów nadzoru państwa trzeciego w następujących celach:

| a) | przekazanie organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany ich wkładu w sprawozdanie z oceny przygotowywane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany; |
| --- | --- |

a)

przekazanie organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany ich wkładu w sprawozdanie z oceny przygotowywane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany;

| b) | dodanie w postaci załączników wkładów, o których mowa w lit. a), do sprawozdania z oceny przygotowywanego przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany. |
| --- | --- |

b)

dodanie w postaci załączników wkładów, o których mowa w lit. a), do sprawozdania z oceny przygotowywanego przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.

2.   W przypadku gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany zdecyduje się zaangażować organy nadzoru państwa trzeciego, organ sprawujący nadzór skonsolidowany nie przekazuje sprawozdań z oceny przygotowanych przez jakikolwiek odpowiedni właściwy organ organom nadzoru państwa trzeciego bez wyraźnej zgody tego odpowiedniego właściwego organu.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany w pełni informuje odpowiednie właściwe organy na temat zakresu, poziomu i charakteru zaangażowania organów nadzoru państwa trzeciego w proces oceny oraz na temat zakresu, w jakim w sprawozdaniu z oceny przygotowanym przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany skorzystano z ich wkładów.

Artykuł 4

Ocena kompletności wniosku

1.   Po otrzymaniu wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, złożonego przez wnioskodawcę organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wniosek odpowiednim właściwym organom bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż w terminie 10 dni.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy przeprowadzają ocenę kompletności wniosku w terminie sześciu tygodni od daty otrzymania wniosku przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.

3.   Wniosek uznaje się za kompletny, jeżeli zawiera on wszystkie informacje potrzebne właściwym organom do dokonania oceny wniosku zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, a w szczególności w art. 143, 144, 151, 283, 312 i 363 wspomnianego rozporządzenia.

4.   Odpowiednie właściwe organy przedstawiają swoją ocenę kompletności wniosku organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany.

5.   W ocenie, o której mowa w ust. 4, wskazuje się wszelkie elementy wniosku, które uznano za niekompletne lub brakujące.

6.   W przypadku gdy odpowiedni właściwy organ nie przedstawi swojej oceny kompletności wniosku organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany w terminie określonym w ust. 2, uznaje się, że odpowiedni właściwy organ uznał ten wniosek za kompletny.

7.   Jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub odpowiednie właściwe organy uznają, że informacje przedstawione we wniosku są niekompletne, organ sprawujący nadzór skonsolidowany informuje wnioskodawcę o aspektach wniosku, które są uważane za niekompletne lub brakujące, i zapewnia wnioskodawcy możliwość przedstawienia brakujących informacji.

8.   W przypadku gdy wnioskodawca przedstawi brakujące informacje, o których mowa w ust. 7, organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje te informacje odpowiednim właściwym organom bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż w terminie 10 dni od otrzymania tych informacji.

9.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy oceniają, czy wniosek jest kompletny, uwzględniając dodatkowe informacje, w terminie sześciu tygodni od otrzymania przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany tych informacji zgodnie z procedurą określoną w ust. 3–6.

10.   W przypadku gdy kompletny wniosek został uprzednio uznany za niekompletny, uznaje się, że sześciomiesięczny okres, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, rozpoczyna się w dniu otrzymania przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany informacji uzupełniających wniosek.

11.   Kiedy wniosek zostanie uznany za kompletny, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia o tym wnioskodawcę i odpowiednie właściwe organy oraz o dacie otrzymania kompletnego wniosku lub dacie otrzymania informacji uzupełniających wniosek.

12.   W każdym przypadku organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub każdy z odpowiednich właściwych organów mogą zwrócić się do wnioskodawcy o dostarczenie dodatkowych informacji na potrzeby oceny wniosku i podjęcia wspólnej decyzji w sprawie wniosku.

Artykuł 5

Planowanie etapów procedury wspólnej decyzji

1.   Przed rozpoczęciem procedury wspólnej decyzji organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy uzgadniają harmonogram etapów procedury wspólnej decyzji oraz podział pracy. W przypadku braku porozumienia organ sprawujący nadzór skonsolidowany ustanawia harmonogram po rozpatrzeniu opinii i zastrzeżeń wyrażonych przez odpowiednie właściwe organy. Harmonogram jest ustalany w terminie sześciu tygodni od daty otrzymania kompletnego wniosku. Po ustaleniu harmonogramu zostaje on przekazany przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiednim właściwym organom.

2.   Harmonogram zawiera datę otrzymania kompletnego wniosku, zgodnie z art. 4 ust. 9, oraz co najmniej następujące etapy:

| a) | porozumienie w sprawie harmonogramu i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany i odpowiednimi właściwymi organami; |
| --- | --- |

a)

porozumienie w sprawie harmonogramu i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany i odpowiednimi właściwymi organami;

| b) | porozumienie w sprawie zakresu zaangażowania organów nadzoru państwa trzeciego zgodnie z art. 3; |
| --- | --- |

b)

porozumienie w sprawie zakresu zaangażowania organów nadzoru państwa trzeciego zgodnie z art. 3;

| c) | dialog między organem sprawującym nadzór skonsolidowany, odpowiednimi właściwymi organami i wnioskodawcą na temat szczegółowych kwestii związanych z wnioskiem, jeżeli zostanie to uznane za konieczne przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy; |
| --- | --- |

c)

dialog między organem sprawującym nadzór skonsolidowany, odpowiednimi właściwymi organami i wnioskodawcą na temat szczegółowych kwestii związanych z wnioskiem, jeżeli zostanie to uznane za konieczne przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy;

| d) | przedstawienie sprawozdań z oceny przez odpowiednie właściwe organy organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany zgodnie z art. 6 ust. 2; |
| --- | --- |

d)

przedstawienie sprawozdań z oceny przez odpowiednie właściwe organy organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany zgodnie z art. 6 ust. 2;

| e) | dialog na temat sprawozdań z oceny pomiędzy organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami zgodnie z art. 7 ust. 2; |
| --- | --- |

e)

dialog na temat sprawozdań z oceny pomiędzy organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami zgodnie z art. 7 ust. 2;

| f) | przygotowanie i przedłożenie projektu wspólnej decyzji przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiednim właściwym organom, zgodnie z art. 7 ust. 3 i 4; |
| --- | --- |

f)

przygotowanie i przedłożenie projektu wspólnej decyzji przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiednim właściwym organom, zgodnie z art. 7 ust. 3 i 4;

| g) | konsultacje z wnioskodawcą na temat projektu wspólnej decyzji, gdy wymaga tego prawodawstwo danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

g)

konsultacje z wnioskodawcą na temat projektu wspólnej decyzji, gdy wymaga tego prawodawstwo danego państwa członkowskiego;

| h) | dialog między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami na temat projektu wspólnej decyzji zgodnie z art. 7 ust. 4; |
| --- | --- |

h)

dialog między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami na temat projektu wspólnej decyzji zgodnie z art. 7 ust. 4;

| i) | przedłożenie projektu wspólnej decyzji przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiednim właściwym organom w celu uzgodnienia i podjęcia wspólnej decyzji zgodnie z art. 8; |
| --- | --- |

i)

przedłożenie projektu wspólnej decyzji przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiednim właściwym organom w celu uzgodnienia i podjęcia wspólnej decyzji zgodnie z art. 8;

| j) | przekazanie wspólnej decyzji wnioskodawcy zgodnie z art. 9. |
| --- | --- |

j)

przekazanie wspólnej decyzji wnioskodawcy zgodnie z art. 9.

3.   Harmonogram spełnia wszystkie następujące wymagania:

| a) | jest proporcjonalny do zakresu wniosku; |
| --- | --- |

a)

jest proporcjonalny do zakresu wniosku;

| b) | odzwierciedla zakres i złożoność każdego zadania wykonywanego przez odpowiednie właściwe organy i organ sprawujący nadzór skonsolidowany, jak również stopień złożoności instytucji w ramach grupy, do których dana wspólna decyzja ma mieć zastosowanie; |
| --- | --- |

b)

odzwierciedla zakres i złożoność każdego zadania wykonywanego przez odpowiednie właściwe organy i organ sprawujący nadzór skonsolidowany, jak również stopień złożoności instytucji w ramach grupy, do których dana wspólna decyzja ma mieć zastosowanie;

| c) | uwzględnia, w miarę możliwości, pozostałe działania podejmowane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy w ramach programu oceny nadzorczej kolegium, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98. |
| --- | --- |

c)

uwzględnia, w miarę możliwości, pozostałe działania podejmowane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy w ramach programu oceny nadzorczej kolegium, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.

4.   Podział pracy odzwierciedla następujące kwestie:

| a) | zakres i złożoność wniosku; |
| --- | --- |

a)

zakres i złożoność wniosku;

| b) | istotność zakresu wniosku dla każdej instytucji; |
| --- | --- |

b)

istotność zakresu wniosku dla każdej instytucji;

| c) | rodzaj i lokalizację ekspozycji lub ryzyka, których dotyczy wniosek; |
| --- | --- |

c)

rodzaj i lokalizację ekspozycji lub ryzyka, których dotyczy wniosek;

| d) | zakres, w jakim ekspozycje lub ryzyko ponoszone w danej jurysdykcji przyczyniają się do istotności zmian lub rozszerzeń modeli, gdy są one oceniane na poziomie skonsolidowanym; |
| --- | --- |

d)

zakres, w jakim ekspozycje lub ryzyko ponoszone w danej jurysdykcji przyczyniają się do istotności zmian lub rozszerzeń modeli, gdy są one oceniane na poziomie skonsolidowanym;

| e) | zdolność organu sprawującego nadzór skonsolidowany i każdego z odpowiednich właściwych organów do wykonywania zadań niezbędnych do przeprowadzenia oceny i wydania w pełni uzasadnionej opinii. |
| --- | --- |

e)

zdolność organu sprawującego nadzór skonsolidowany i każdego z odpowiednich właściwych organów do wykonywania zadań niezbędnych do przeprowadzenia oceny i wydania w pełni uzasadnionej opinii.

Do celów lit. c) akapitu pierwszego, w przypadku gdy lokalizacja geograficzna ekspozycji lub ryzyka różni się od miejsca, w którym te ekspozycje lub ryzyko są zarządzane, obliczane lub wprowadzane do obrotu, podział pracy ustanawia oddzielne obowiązki dla właściwych organów państwa członkowskiego, w którym ekspozycje lub ryzyko są zlokalizowane, oraz dla właściwych organów państwa członkowskiego, w którym te ekspozycje lub ryzyko są zarządzane, obliczane lub wprowadzane do obrotu.

5.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wnioskodawcy przybliżoną datę dialogu, o którym mowa w ust. 2 lit. c), oraz przewidywany termin przekazania wspólnej decyzji, o którym mowa w ust. 2 lit. i).

6.   W przypadku gdy zaistnieje konieczność zaktualizowania harmonogramu lub podziału pracy, organ sprawujący nadzór skonsolidowany dokonuje tego w porozumieniu z odpowiednimi właściwymi organami.

Artykuł 6

Przygotowanie sprawozdań z oceny

1.   Odpowiednie właściwe organy i organ sprawujący nadzór skonsolidowany oceniają wniosek w oparciu o podział pracy ustanowiony zgodnie z art. 5 ust. 1. Oceny te przyjmują formę sprawozdań z oceny.

2.   Każdy odpowiedni właściwy organ przekazuje organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swoje sprawozdanie z oceny w terminie określonym w harmonogramie zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. d).

3.   Każde sprawozdanie z oceny zawiera co najmniej wszystkie następujące elementy:

| a) | opinię na temat tego, czy należy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek, na podstawie wymogów określonych w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jak również uzasadnienie tej opinii; |
| --- | --- |

a)

opinię na temat tego, czy należy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek, na podstawie wymogów określonych w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jak również uzasadnienie tej opinii;

| b) | ewentualne warunki, od spełnienia których powinno zależeć dane zezwolenie, w tym odpowiednie uzasadnienie oraz harmonogram ich spełniania; |
| --- | --- |

b)

ewentualne warunki, od spełnienia których powinno zależeć dane zezwolenie, w tym odpowiednie uzasadnienie oraz harmonogram ich spełniania;

| c) | oceny odnoszące się do kwestii, które właściwe organy są zobowiązane ocenić zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 odnoszącymi się do zezwoleń, o których mowa w art. 143, 144, 151, 283, 312 lub 363 wspomnianego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

oceny odnoszące się do kwestii, które właściwe organy są zobowiązane ocenić zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 odnoszącymi się do zezwoleń, o których mowa w art. 143, 144, 151, 283, 312 lub 363 wspomnianego rozporządzenia;

| d) | ewentualne zalecenia dotyczące zaradzenia uchybieniom stwierdzonym podczas oceny wniosku i podejmowania wspólnej decyzji w sprawie wniosku. |
| --- | --- |

d)

ewentualne zalecenia dotyczące zaradzenia uchybieniom stwierdzonym podczas oceny wniosku i podejmowania wspólnej decyzji w sprawie wniosku.

Artykuł 7

Przygotowanie projektu wspólnej decyzji

1.   Wszystkie sprawozdania z oceny, o których mowa w art. 6, są przekazywane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiedniemu właściwemu organowi, jeżeli wkład ten ma znaczenie dla oceny przeprowadzanej przez ten odpowiedni właściwy organ.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany nawiązuje dialog, o którym mowa w harmonogramie zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. e), z odpowiednimi właściwymi organami, w oparciu o sprawozdania z oceny przygotowane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy, w celu przygotowania projektu wspólnej decyzji.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje w pełni uzasadniony projekt wspólnej decyzji. W projekcie wspólnej decyzji podaje się każdą z następujących informacji:

| a) | nazwy organu sprawującego nadzór skonsolidowany i odpowiednich właściwych organów, które uczestniczą w przygotowywaniu projektu wspólnej decyzji; |
| --- | --- |

a)

nazwy organu sprawującego nadzór skonsolidowany i odpowiednich właściwych organów, które uczestniczą w przygotowywaniu projektu wspólnej decyzji;

| b) | nazwę grupy instytucji i wykaz wszystkich instytucji w ramach grupy, do których odnosi się i ma zastosowanie dany projekt wspólnej decyzji, wraz ze szczegółowymi informacjami na temat zakresu zastosowania projektu wspólnej decyzji; |
| --- | --- |

b)

nazwę grupy instytucji i wykaz wszystkich instytucji w ramach grupy, do których odnosi się i ma zastosowanie dany projekt wspólnej decyzji, wraz ze szczegółowymi informacjami na temat zakresu zastosowania projektu wspólnej decyzji;

| c) | odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczącego przygotowania, finalizacji i stosowania projektu wspólnej decyzji; |
| --- | --- |

c)

odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczącego przygotowania, finalizacji i stosowania projektu wspólnej decyzji;

| d) | datę przyjęcia projektu wspólnej decyzji i wszelkich istotnych aktualizacji tego projektu w przypadku istotnych rozszerzeń lub zmian, o których mowa w art. 13; |
| --- | --- |

d)

datę przyjęcia projektu wspólnej decyzji i wszelkich istotnych aktualizacji tego projektu w przypadku istotnych rozszerzeń lub zmian, o których mowa w art. 13;

| e) | opinię w sprawie udzielenia zezwolenia, którego dotyczy wniosek, na podstawie sprawozdań z oceny, o których mowa w art. 6; |
| --- | --- |

e)

opinię w sprawie udzielenia zezwolenia, którego dotyczy wniosek, na podstawie sprawozdań z oceny, o których mowa w art. 6;

| f) | w przypadku gdy zgodnie opinią, o której mowa w lit. e), należy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek – datę, od której zezwolenie jest ważne; |
| --- | --- |

f)

w przypadku gdy zgodnie opinią, o której mowa w lit. e), należy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek – datę, od której zezwolenie jest ważne;

| g) | krótki opis wyników oceny w odniesieniu do każdej instytucji w ramach grupy; |
| --- | --- |

g)

krótki opis wyników oceny w odniesieniu do każdej instytucji w ramach grupy;

| h) | wszelkie zalecenia dotyczące zaradzenia uchybieniom stwierdzonym podczas oceny wniosku i podejmowania wspólnej decyzji w sprawie wniosku; |
| --- | --- |

h)

wszelkie zalecenia dotyczące zaradzenia uchybieniom stwierdzonym podczas oceny wniosku i podejmowania wspólnej decyzji w sprawie wniosku;

| i) | w stosownych przypadkach, wszelkie warunki, które mają być spełnione przez wnioskodawcę, w tym odpowiednie uzasadnienie, przed zastosowaniem zezwolenia, o którym mowa w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

i)

w stosownych przypadkach, wszelkie warunki, które mają być spełnione przez wnioskodawcę, w tym odpowiednie uzasadnienie, przed zastosowaniem zezwolenia, o którym mowa w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| j) | datę odniesienia, której dotyczą lit. g), h) oraz i); |
| --- | --- |

j)

datę odniesienia, której dotyczą lit. g), h) oraz i);

| k) | w stosownych przypadkach, harmonogram spełniania warunków, o których mowa w lit. i), lub zaleceń, o których mowa w lit. h); |
| --- | --- |

k)

w stosownych przypadkach, harmonogram spełniania warunków, o których mowa w lit. i), lub zaleceń, o których mowa w lit. h);

| l) | w stosownych przypadkach, harmonogram wdrażania projektu wspólnej decyzji w odniesieniu do odpowiednich zezwoleń krajowych. |
| --- | --- |

l)

w stosownych przypadkach, harmonogram wdrażania projektu wspólnej decyzji w odniesieniu do odpowiednich zezwoleń krajowych.

4.   W stosownych przypadkach organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedstawia projekt wspólnej decyzji odpowiednim właściwym organom do celów przeprowadzenia dialogu, o którym mowa w art. 5 ust. 2.

Artykuł 8

Podjęcie wspólnej decyzji

1.   Jeżeli jest to konieczne, organ sprawujący nadzór skonsolidowany raczej wprowadza zmiany w projekcie wspólnej decyzji, aby odzwierciedlić wnioski z dialogu, o którym mowa w art. 7 ust. 4, i przygotowuje ostateczny projekt wspólnej decyzji.

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przesyła ostateczny projekt wspólnej decyzji odpowiednim właściwym organom bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż w terminie określonym w harmonogramie zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. i), wyznaczając im termin, w którym mają one przedstawić swoją zgodę w formie pisemnej, która może być przesłana drogą elektroniczną.

3.   Właściwe organy, które otrzymały ostateczny projekt wspólnej decyzji i nie wyrażają swojego braku zgody na ten projekt, przekazują organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swoją zgodę w formie elektronicznej w wyznaczonym terminie.

4.   Wspólną decyzję uznaje się za podjętą jedynie wtedy, kiedy wszystkie odpowiednie właściwe organy przekazały swoją zgodę w formie pisemnej.

5.   Wspólna decyzja składa się ze wspólnej decyzji i załączonych do niej zgód w formie pisemnej. Wspólna decyzja przekazywana jest wszystkim odpowiednim właściwym organom przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.

Artykuł 9

Przekazywanie wspólnej decyzji

1.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wspólną decyzję, o której mowa w art. 8 ust. 5, wnioskodawcy zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a także informacje na temat wdrażania projektu wspólnej decyzji w odniesieniu do odpowiednich zezwoleń krajowych, w stosownych przypadkach, w terminie określonym w harmonogramie zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. j).

2.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany potwierdza odpowiednim właściwym organom, że przekazał wspólną decyzję wnioskodawcy.

3.   Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy omawiają, w stosownych przypadkach, wspólną decyzję z instytucjami mającymi siedzibę w ich jurysdykcji i będącymi przedmiotem wspólnej decyzji, aby wyjaśnić szczegóły tych decyzji oraz jej zastosowanie.

ROZDZIAŁ III

BRAK POROZUMIENIA I DECYZJE PODJĘTE W PRZYPADKU BRAKU WSPÓLNEJ DECYZJI

Artykuł 10

Decyzje podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji

1.   W przypadku gdy porozumienie nie zostanie osiągnięte w terminie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, organ sprawujący nadzór skonsolidowany, na wniosek któregokolwiek z odpowiednich właściwych organów, konsultuje się z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (EUNB). Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może skonsultować się z EUNB z własnej inicjatywy.

2.   W przypadku gdy wspólna decyzja nie zostanie podjęta w terminie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, decyzja organu sprawującego nadzór skonsolidowany, o której mowa w art. 20 ust. 4 akapit pierwszy tego rozporządzenia, zostaje potwierdzona na piśmie i podjęta najpóźniej w jednym z następujących terminów:

| a) | jeden miesiąc po upływie okresu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy żaden z właściwych organów, których to dotyczy, nie skieruje sprawy do EUNB zgodnie z art. 20 ust. 4 akapit czwarty wspomnianego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

jeden miesiąc po upływie okresu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy żaden z właściwych organów, których to dotyczy, nie skieruje sprawy do EUNB zgodnie z art. 20 ust. 4 akapit czwarty wspomnianego rozporządzenia;

| b) | jeden miesiąc po udzieleniu porady przez EUNB zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany skonsultował się z EUNB w terminie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

jeden miesiąc po udzieleniu porady przez EUNB zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany skonsultował się z EUNB w terminie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | jeden miesiąc od podjęcia przez EUNB jakiejkolwiek decyzji zgodnie z art. 20 ust. 4 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

c)

jeden miesiąc od podjęcia przez EUNB jakiejkolwiek decyzji zgodnie z art. 20 ust. 4 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

3.   W przypadku gdy przeprowadzano konsultacje z EUNB zgodnie z ust. 1, decyzja organu sprawującego nadzór skonsolidowany, o której mowa w ust. 2, zawiera wyjaśnienie wszelkich odstępstw od porady EUNB.

Artykuł 11

Sporządzanie decyzji podejmowanych w przypadku braku wspólnej decyzji

Decyzja podjęta przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany w przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji musi zawierać odpowiednio wszystkie elementy wymienione w art. 7 ust. 3.

Artykuł 12

Przekazywanie decyzji podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje swoją decyzję wnioskodawcy i odpowiednim właściwym organom bezzwłocznie, zgodnie z art. 20 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

ROZDZIAŁ IV

AKTUALIZACJA DECYZJI W PRZYPADKU ISTOTNYCH ROZSZERZEŃ LUB ZMIAN MODELU I WEJŚCIE W ŻYCIE

Artykuł 13

Istotne rozszerzenia lub zmiany modelu

1.   W przypadku gdy wniosek o udzielenie zezwolenia dotyczy istotnych rozszerzeń lub zmian modelu zgodnie z art. 143 ust. 3, art. 151 ust. 4 lub 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad instytucjami, których dotyczą te istotne rozszerzenia lub zmiany modelu, współpracują ze sobą, przeprowadzając pełne konsultacje, w celu zdecydowania, czy udzielić zezwolenia zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z procedurą określoną w art. 3–9 niniejszego rozporządzenia.

2.   Harmonogram procesu podejmowania wspólnej decyzji w sprawie udzielenia zezwolenia na istotne rozszerzenia i zmiany musi spełniać wszystkie następujące wymogi:

| a) | jest proporcjonalny do zakresu istotnych rozszerzeń lub zmian modelu; |
| --- | --- |

a)

jest proporcjonalny do zakresu istotnych rozszerzeń lub zmian modelu;

| b) | jest proporcjonalny do zadań i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany i odpowiednimi właściwymi organami odpowiedzialnymi za nadzór nad instytucjami, których dotyczą te istotne rozszerzenia lub zmiany modelu. |
| --- | --- |

b)

jest proporcjonalny do zadań i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany i odpowiednimi właściwymi organami odpowiedzialnymi za nadzór nad instytucjami, których dotyczą te istotne rozszerzenia lub zmiany modelu.

Do celów lit. b) akapitu pierwszego, w przypadku gdy wniosek dotyczy istotnych rozszerzeń lub zmian modelu, które dotyczą instytucji mających siedzibę tylko w jednym państwie członkowskim, czas przyznany organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany na wszystkich etapach tego procesu zgodnie z art. 3–9 jest ograniczony do minimum.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/98 z dnia 16 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określania ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru (zob. s. 2 niniejszego Dziennika Urzędowego)

3

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/54 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/54

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/101

z dnia 26 października 2015 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ostrożnej wyceny zgodnie z art. 105 ust. 14

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 105 ust. 14 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 105 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 odnosi się do norm w zakresie ostrożnej wyceny mających zastosowanie do wszystkich pozycji portfela handlowego. W art. 34 wspomnianego rozporządzenia wymaga się jednak, aby instytucje stosowały normy określone w art. 105 w odniesieniu do wszystkich aktywów wycenianych według wartości godziwej. Łącznie powyższe artykuły wskazują na to, że wymogi w zakresie ostrożnej wyceny mają zastosowanie do wszystkich pozycji wycenianych według wartości godziwej, niezależnie od tego, czy są one ujęte w portfelu handlowym, przy czym termin „pozycje” odnosi się wyłącznie do instrumentów finansowych i towarów. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 105 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 odnosi się do norm w zakresie ostrożnej wyceny mających zastosowanie do wszystkich pozycji portfela handlowego. W art. 34 wspomnianego rozporządzenia wymaga się jednak, aby instytucje stosowały normy określone w art. 105 w odniesieniu do wszystkich aktywów wycenianych według wartości godziwej. Łącznie powyższe artykuły wskazują na to, że wymogi w zakresie ostrożnej wyceny mają zastosowanie do wszystkich pozycji wycenianych według wartości godziwej, niezależnie od tego, czy są one ujęte w portfelu handlowym, przy czym termin „pozycje” odnosi się wyłącznie do instrumentów finansowych i towarów.

| (2) | W sytuacjach, w których stosowanie ostrożnej wyceny prowadziłoby do uzyskania niższej bezwzględnej wartości bilansowej w przypadku aktywów lub wyższej bezwzględnej wartości bilansowej w przypadku zobowiązań niż wartość ujęta w księgach, należy obliczyć dodatkową korektę wyceny (AVA, z ang. additional valuation adjustment) jako bezwzględną wartość różnicy tych dwóch wartości, gdyż wartość ostrożnościowa powinna być zawsze równa wartości godziwej aktywów lub niższa od tej wartości bądź równa wartości godziwej zobowiązań lub wyższa od tej wartości. |
| --- | --- |

(2)

W sytuacjach, w których stosowanie ostrożnej wyceny prowadziłoby do uzyskania niższej bezwzględnej wartości bilansowej w przypadku aktywów lub wyższej bezwzględnej wartości bilansowej w przypadku zobowiązań niż wartość ujęta w księgach, należy obliczyć dodatkową korektę wyceny (AVA, z ang. additional valuation adjustment) jako bezwzględną wartość różnicy tych dwóch wartości, gdyż wartość ostrożnościowa powinna być zawsze równa wartości godziwej aktywów lub niższa od tej wartości bądź równa wartości godziwej zobowiązań lub wyższa od tej wartości.

| (3) | W odniesieniu do pozycji podlegających wycenie, w przypadku których zmiana w wycenie księgowej ma tylko częściowy lub zerowy wpływ na kapitał podstawowy Tier I, AVA należy stosować wyłącznie na podstawie odsetka zmiany w wycenie księgowej, który wpływa na kapitał podstawowy Tier I. Wspomniane pozycje obejmują pozycje podlegające rachunkowości zabezpieczeń, pozycje dostępne do sprzedaży w zakresie, w jakim zmiany w ich wycenie podlegają filtrowi ostrożnościowemu, oraz dokładnie dopasowane pozycje kompensujące się. |
| --- | --- |

(3)

W odniesieniu do pozycji podlegających wycenie, w przypadku których zmiana w wycenie księgowej ma tylko częściowy lub zerowy wpływ na kapitał podstawowy Tier I, AVA należy stosować wyłącznie na podstawie odsetka zmiany w wycenie księgowej, który wpływa na kapitał podstawowy Tier I. Wspomniane pozycje obejmują pozycje podlegające rachunkowości zabezpieczeń, pozycje dostępne do sprzedaży w zakresie, w jakim zmiany w ich wycenie podlegają filtrowi ostrożnościowemu, oraz dokładnie dopasowane pozycje kompensujące się.

| (4) | AVA wyznacza się wyłącznie w stosownych przypadkach na potrzeby obliczenia korekt w kapitale podstawowym Tier I. AVA nie wpływają na określanie wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (chyba że ma zastosowanie odstępstwo w odniesieniu do działalności zaliczanej do portfela handlowego prowadzonej na małą skalę zgodnie z art. 94 rozporządzenia). |
| --- | --- |

(4)

AVA wyznacza się wyłącznie w stosownych przypadkach na potrzeby obliczenia korekt w kapitale podstawowym Tier I. AVA nie wpływają na określanie wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (chyba że ma zastosowanie odstępstwo w odniesieniu do działalności zaliczanej do portfela handlowego prowadzonej na małą skalę zgodnie z art. 94 rozporządzenia).

| (5) | Aby zapewnić spójne ramy obliczania AVA przez instytucje, konieczne jest jasne zdefiniowanie docelowego poziomu pewności i elementów niepewności wyceny, które należy uwzględnić w przypadku wyznaczania wartości ostrożnościowej, wraz ze zdefiniowanymi metodami służącymi osiągnięciu wymaganego poziomu pewności w oparciu o bieżące warunki rynkowe. |
| --- | --- |

(5)

Aby zapewnić spójne ramy obliczania AVA przez instytucje, konieczne jest jasne zdefiniowanie docelowego poziomu pewności i elementów niepewności wyceny, które należy uwzględnić w przypadku wyznaczania wartości ostrożnościowej, wraz ze zdefiniowanymi metodami służącymi osiągnięciu wymaganego poziomu pewności w oparciu o bieżące warunki rynkowe.

| (6) | AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych, kosztów zamknięcia i ryzyka modelu należy obliczać na podstawie ekspozycji z tytułu wyceny, które opierają się na instrumentach finansowych lub portfelach instrumentów finansowych. Do tych celów instrumenty finansowe można łączyć w portfele, w przypadku gdy – na potrzeby obliczenia AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych i kosztów zamknięcia – instrumenty finansowe wycenia się na podstawie tego samego czynnika ryzyka lub w przypadku gdy – na potrzeby obliczenia AVA z tytułu ryzyka modelu – wycenia się je na podstawie tego samego modelu wyceny. |
| --- | --- |

(6)

AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych, kosztów zamknięcia i ryzyka modelu należy obliczać na podstawie ekspozycji z tytułu wyceny, które opierają się na instrumentach finansowych lub portfelach instrumentów finansowych. Do tych celów instrumenty finansowe można łączyć w portfele, w przypadku gdy – na potrzeby obliczenia AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych i kosztów zamknięcia – instrumenty finansowe wycenia się na podstawie tego samego czynnika ryzyka lub w przypadku gdy – na potrzeby obliczenia AVA z tytułu ryzyka modelu – wycenia się je na podstawie tego samego modelu wyceny.

| (7) | Zważywszy, że niektórych AVA odnoszących się do niepewności wyceny nie można zsumować, w niektórych kategoriach AVA należy dopuścić podejście agregacyjne, w którym można uwzględnić korzyści z dywersyfikacji, w odniesieniu do tych elementów AVA, które nie odnoszą się do elementu spodziewanego kosztu wyjścia, który nie jest uwzględniony w wartości godziwej. Do celów agregacji AVA należy również umożliwić uzyskiwanie korzyści z dywersyfikacji wynikających z różnicy między spodziewaną wartością a wartością ostrożnościową, tak aby banki stosujące wartość godziwą, która podlega bardziej ostrożnej wycenie niż spodziewana wartość, nie uzyskiwały mniej korzyści z dywersyfikacji niż banki stosujące spodziewaną wartość jako wartość godziwą. |
| --- | --- |

(7)

Zważywszy, że niektórych AVA odnoszących się do niepewności wyceny nie można zsumować, w niektórych kategoriach AVA należy dopuścić podejście agregacyjne, w którym można uwzględnić korzyści z dywersyfikacji, w odniesieniu do tych elementów AVA, które nie odnoszą się do elementu spodziewanego kosztu wyjścia, który nie jest uwzględniony w wartości godziwej. Do celów agregacji AVA należy również umożliwić uzyskiwanie korzyści z dywersyfikacji wynikających z różnicy między spodziewaną wartością a wartością ostrożnościową, tak aby banki stosujące wartość godziwą, która podlega bardziej ostrożnej wycenie niż spodziewana wartość, nie uzyskiwały mniej korzyści z dywersyfikacji niż banki stosujące spodziewaną wartość jako wartość godziwą.

| (8) | Ponieważ instytucje posiadające małe portfele wyceniane według wartości godziwej będą zazwyczaj podlegały ograniczonej niepewności wyceny, należy zezwolić im na zastosowanie prostszego podejścia do szacowania AVA niż podejście stosowane przez instytucje z większymi portfelami wycenianymi według wartości godziwej. W celu ustalenia, czy można zastosować podejście uproszczone, wielkość portfela wycenianego według wartości godziwej należy oceniać na każdym poziomie, na którym są obliczane wymogi kapitałowe. |
| --- | --- |

(8)

Ponieważ instytucje posiadające małe portfele wyceniane według wartości godziwej będą zazwyczaj podlegały ograniczonej niepewności wyceny, należy zezwolić im na zastosowanie prostszego podejścia do szacowania AVA niż podejście stosowane przez instytucje z większymi portfelami wycenianymi według wartości godziwej. W celu ustalenia, czy można zastosować podejście uproszczone, wielkość portfela wycenianego według wartości godziwej należy oceniać na każdym poziomie, na którym są obliczane wymogi kapitałowe.

| (9) | Aby umożliwić właściwym organom dokonanie oceny tego, czy instytucje takie prawidłowo zastosowały wymogi dotyczące oceny wymaganego zagregowanego poziomu AVA, instytucje powinny prowadzić odpowiednią dokumentację oraz stosować odpowiednie systemy i kontrole. |
| --- | --- |

(9)

Aby umożliwić właściwym organom dokonanie oceny tego, czy instytucje takie prawidłowo zastosowały wymogi dotyczące oceny wymaganego zagregowanego poziomu AVA, instytucje powinny prowadzić odpowiednią dokumentację oraz stosować odpowiednie systemy i kontrole.

| (10) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. |
| --- | --- |

(10)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

| (11) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2), |
| --- | --- |

(11)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Metodyka obliczania dodatkowych korekt wyceny

Instytucje obliczają kwartalnie całkowite dodatkowe korekty wyceny (ang. additional valuation adjustments, AVA) niezbędne do dostosowania wartości godziwych do wartości ostrożnościowej, stosując metodę określoną w rozdziale 3, chyba że spełniają warunki pozwalające na zastosowanie metody określonej w rozdziale 2.

additional valuation adjustments

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| a) | „pozycja podlegająca wycenie” oznacza instrument finansowy lub towar lub portfel instrumentów finansowych lub towarów ujęte w portfelu handlowym lub w portfelu niehandlowym i wyceniane według wartości godziwej; |
| --- | --- |

a)

„pozycja podlegająca wycenie” oznacza instrument finansowy lub towar lub portfel instrumentów finansowych lub towarów ujęte w portfelu handlowym lub w portfelu niehandlowym i wyceniane według wartości godziwej;

| b) | „parametr wejściowy wyceny” oznacza możliwe lub niemożliwe do obserwowania na rynku parametry lub macierze parametrów, które wpływają na wartość godziwą pozycji podlegającej wycenie; |
| --- | --- |

b)

„parametr wejściowy wyceny” oznacza możliwe lub niemożliwe do obserwowania na rynku parametry lub macierze parametrów, które wpływają na wartość godziwą pozycji podlegającej wycenie;

| c) | „ekspozycja z tytułu wyceny” oznacza kwotę pozycji podlegającej wycenie, która jest wrażliwa na zmiany parametru wejściowego wyceny. |
| --- | --- |

c)

„ekspozycja z tytułu wyceny” oznacza kwotę pozycji podlegającej wycenie, która jest wrażliwa na zmiany parametru wejściowego wyceny.

Artykuł 3

Źródła danych rynkowych

1.   Jeżeli instytucje obliczają AVA na podstawie danych rynkowych, uwzględniają one jako odpowiedni taki sam zakres danych rynkowych jak w przypadku danych stosowanych w procesie niezależnej weryfikacji cen, o której mowa w art. 105 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z zastrzeżeniem korekt opisanych w niniejszym artykule.

2.   Aby wyznaczyć wartość ostrożnościową instytucje biorą pod uwagę pełen zakres dostępnych i wiarygodnych źródeł danych rynkowych, w tym – w stosownych przypadkach – każdy z poniższych elementów:

| a) | kursy giełdowe na płynnym rynku; |
| --- | --- |

a)

kursy giełdowe na płynnym rynku;

| b) | transakcje dotyczące takiego samego lub bardzo podobnego instrumentu pochodzące z własnych rejestrów instytucji albo, jeżeli są dostępne, transakcje pozyskane z całego rynku; |
| --- | --- |

b)

transakcje dotyczące takiego samego lub bardzo podobnego instrumentu pochodzące z własnych rejestrów instytucji albo, jeżeli są dostępne, transakcje pozyskane z całego rynku;

| c) | bieżące kwotowania uzyskane od maklerów i innych uczestników rynku; |
| --- | --- |

c)

bieżące kwotowania uzyskane od maklerów i innych uczestników rynku;

| d) | dane wynikające z konsensusu; |
| --- | --- |

d)

dane wynikające z konsensusu;

| e) | orientacyjne kwotowania maklerów; |
| --- | --- |

e)

orientacyjne kwotowania maklerów;

| f) | wyceny zabezpieczenia przekazanego przez kontrahenta. |
| --- | --- |

f)

wyceny zabezpieczenia przekazanego przez kontrahenta.

3.   W przypadkach stosowania podejścia opartego na wiedzy eksperckiej do celów art. 9, 10 i 11 bierze się pod uwagę alternatywne metody i źródła informacji, w tym – w stosownych przypadkach – każde z następujących:

| a) | wykorzystywanie danych zastępczych opartych na podobnych instrumentach, w odniesieniu do których dostępne są wystarczające dane; |
| --- | --- |

a)

wykorzystywanie danych zastępczych opartych na podobnych instrumentach, w odniesieniu do których dostępne są wystarczające dane;

| b) | stosowanie przesunięć ostrożnościowych w odniesieniu do parametrów wejściowych wyceny; |
| --- | --- |

b)

stosowanie przesunięć ostrożnościowych w odniesieniu do parametrów wejściowych wyceny;

| c) | określenie naturalnych granic wartości instrumentu. |
| --- | --- |

c)

określenie naturalnych granic wartości instrumentu.

ROZDZIAŁ II

UPROSZCZONA METODA WYZNACZANIA AVA

Artykuł 4

Warunki stosowania metody uproszczonej

1.   Instytucje mogą stosować metodę uproszczoną określoną w niniejszym rozdziale wyłącznie w przypadku, gdy suma wartości bezwzględnej aktywów i zobowiązań wycenionych według wartości godziwej, wskazana w sprawozdaniu finansowym instytucji zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości, wynosi poniżej 15 mld EUR.

2.   Dokładnie dopasowane kompensujące się aktywa i zobowiązania wycenione według wartości godziwej wyłącza się z obliczeń określonych w ust. 1. W odniesieniu do aktywów i zobowiązań wycenionych według wartości godziwej, w przypadku których zmiana w wycenie księgowej ma częściowy lub zerowy wpływ na kapitał podstawowy Tier I, ich wartości uwzględnia się wyłącznie proporcjonalnie do wpływu odpowiedniej zmiany w wycenie na kapitał podstawowy Tier I.

3.   Próg, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej. W przypadku przekroczenia progu na zasadzie skonsolidowanej metodę podstawową stosuje się do wszystkich podmiotów objętych konsolidacją.

4.   W przypadku gdy instytucje stosujące metodę uproszczoną nie spełniają warunku określonego w ust. 1 przez dwa kolejne kwartały, natychmiast powiadamiają o tym odpowiedni właściwy organ i uzgadniają plan wdrożenia metody, o której mowa w rozdziale 3, w ciągu dwóch kolejnych kwartałów.

Artykuł 5

Wyznaczanie AVA w ramach metody uproszczonej

Instytucje obliczają AVA w ramach metody uproszczonej jako 0,1 % sumy wartości bezwzględnej aktywów i zobowiązań wycenionych według wartości godziwej, które uwzględniono przy obliczaniu progu określonego w art. 4.

Artykuł 6

Wyznaczanie całkowitych AVA obliczanych w ramach metody uproszczonej

W przypadku instytucji stosujących metodę uproszczoną całkowite AVA do celów art. 1 stanowi AVA wynikająca z obliczeń określonych w art. 5.

ROZDZIAŁ III

PODSTAWOWA METODA WYZNACZANIA AVA

Artykuł 7

Przegląd metody podstawowej

1.   Instytucje obliczają AVA w ramach metody podstawowej, stosując następujące dwustopniowe podejście:

| a) | obliczają AVA w odniesieniu do każdej z kategorii opisanych w art. 105 ust. 10 i 11 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 („AVA na poziomie kategorii”), zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu; |
| --- | --- |

a)

obliczają AVA w odniesieniu do każdej z kategorii opisanych w art. 105 ust. 10 i 11 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 („AVA na poziomie kategorii”), zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu;

| b) | sumują kwoty wynikające z lit. a) w odniesieniu do każdej AVA na poziomie kategorii, aby otrzymać całkowite AVA do celów art. 1. |
| --- | --- |

b)

sumują kwoty wynikające z lit. a) w odniesieniu do każdej AVA na poziomie kategorii, aby otrzymać całkowite AVA do celów art. 1.

2.   Do celów ust. 1 lit. a) instytucje obliczają AVA na poziomie kategorii w jeden z następujących sposobów:

| a) | zgodnie z art. 9–17; |
| --- | --- |

a)

zgodnie z art. 9–17;

| b) | w przypadku gdy zastosowanie art. 9–17 nie jest możliwe w odniesieniu do niektórych pozycji – zgodnie z tzw. metodą rezerwową, w ramach której instytucje określają powiązane instrumenty finansowe i obliczają AVA jako sumę następujących elementów:






  (i) | 100 % niezrealizowanego zysku netto z powiązanych instrumentów finansowych; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku gdy zastosowanie art. 9–17 nie jest możliwe w odniesieniu do niektórych pozycji – zgodnie z tzw. metodą rezerwową, w ramach której instytucje określają powiązane instrumenty finansowe i obliczają AVA jako sumę następujących elementów:

(i)

100 % niezrealizowanego zysku netto z powiązanych instrumentów finansowych;

| (ii) | 10 % wartości referencyjnej powiązanych instrumentów finansowych w przypadku instrumentów pochodnych; |
| --- | --- |

(ii)

10 % wartości referencyjnej powiązanych instrumentów finansowych w przypadku instrumentów pochodnych;

| (iii) | 25 % bezwzględnej wartości różnicy między wartością godziwą a niezrealizowanym zyskiem, jak wskazano w ppkt (i), z powiązanych instrumentów finansowych w przypadku instrumentów niebędących instrumentami pochodnymi. |
| --- | --- |

(iii)

25 % bezwzględnej wartości różnicy między wartością godziwą a niezrealizowanym zyskiem, jak wskazano w ppkt (i), z powiązanych instrumentów finansowych w przypadku instrumentów niebędących instrumentami pochodnymi.

Do celów lit. b) ppkt (i) akapitu pierwszego „niezrealizowany zysk” oznacza zmianę, jeżeli jest dodatnia, wartości godziwej od momentu uruchomienia wymiany handlowej, ustaloną na podstawie zasady „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”.

Artykuł 8

Przepisy ogólne dotyczące obliczania AVA w ramach metody podstawowej

1.   W odniesieniu do aktywów i zobowiązań wycenionych według wartości godziwej, w przypadku których zmiana w wycenie księgowej ma częściowy lub zerowy wpływ na kapitał podstawowy Tier I, AVA oblicza się wyłącznie na podstawie odsetka zmiany w wycenie księgowej, który wpływa na kapitał podstawowy Tier I.

2.   Jeżeli chodzi o AVA na poziomie kategorii określone w art. 14–17, instytucje dążą do osiągnięcia poziomu pewności w zakresie wartości ostrożnościowej, która jest równa wartości określonej w art. 9–13.

3.   AVA uznaje się za nadwyżkę korekt wyceny wymaganą do osiągnięcia określonej wartości ostrożnościowej, wykraczającą poza wszelkie korekty zastosowane przy ustalaniu wartości godziwej instytucji, które można zidentyfikować jako odnoszące się do tego samego źródła niepewności wyceny co AVA. Jeżeli korekty zastosowanej przy ustalaniu wartości godziwej instytucji nie można określić jako odnoszącej się do konkretnej kategorii AVA na poziomie, na którym oblicza się odpowiednie AVA, wówczas korekty tej nie uwzględnia się przy obliczaniu AVA.

4.   AVA są zawsze dodatnie, w tym na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny, na poziomie kategorii oraz zarówno przed agregacją, jak i po niej.

Artykuł 9

Obliczanie AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych

1.   AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych oblicza się na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny („indywidualne AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych”).

2.   AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych ocenia się jako mającą wartość równą zero, wyłącznie jeżeli spełnione są obydwa następujące warunki:

| a) | instytucja dysponuje niezbitymi dowodami na cenę transakcyjną w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny lub cenę można ustalić za pomocą wiarygodnych danych opartych na płynnym rynku dwustronnym, o którym mowa w art. 338 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

instytucja dysponuje niezbitymi dowodami na cenę transakcyjną w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny lub cenę można ustalić za pomocą wiarygodnych danych opartych na płynnym rynku dwustronnym, o którym mowa w art. 338 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | źródła danych rynkowych określone w art. 3 ust. 2 nie wskazują na żadną istotną niepewność wyceny. |
| --- | --- |

b)

źródła danych rynkowych określone w art. 3 ust. 2 nie wskazują na żadną istotną niepewność wyceny.

3.   Jeżeli nie można wykazać, że ekspozycja z tytułu wyceny ma zerową AVA, instytucje, oceniając AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych, korzystają ze źródeł danych określonych w art. 3. W tym przypadku obliczanie AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych odbywa się w sposób opisany w ust. 4 i 5.

4.   Instytucje obliczają AVA w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny związanych z każdym parametrem wejściowym wyceny zastosowanym w odpowiednim modelu wyceny.

| a) | Poziom szczegółowości, na jakim ocenia się te AVA, jest jednym z poniższych:






  (i) | w przypadku rozłożenia na pojedyncze parametry – wszystkie parametry wejściowe wyceny wymagane do obliczenia ceny wyjścia w odniesieniu do pozycji podlegającej wycenie; |
| --- | --- | --- |

a)

Poziom szczegółowości, na jakim ocenia się te AVA, jest jednym z poniższych:

(i)

w przypadku rozłożenia na pojedyncze parametry – wszystkie parametry wejściowe wyceny wymagane do obliczenia ceny wyjścia w odniesieniu do pozycji podlegającej wycenie;

| (ii) | cena instrumentu. |
| --- | --- |

(ii)

cena instrumentu.

| b) | Każdy z parametrów wejściowych wyceny, o których mowa w lit. a) ppkt (i), traktuje się osobno. W przypadku gdy parametr wejściowy wyceny składa się z macierzy parametrów, AVA oblicza się na podstawie ekspozycji z tytułu wyceny związanych z każdym parametrem w takiej macierzy. W przypadku gdy parametr wejściowy wyceny nie odnosi się do zbywalnych instrumentów, instytucje przyporządkowują parametr wejściowy wyceny i powiązaną ekspozycję z tytułu wyceny do zestawu zbywalnych instrumentów rynkowych. Instytucje mogą ograniczyć liczbę parametrów wejściowych wyceny do celów obliczenia AVA z zastosowaniem dowolnej odpowiedniej metody, pod warunkiem że ograniczone parametry spełniają wszystkie następujące wymogi:






  (i) | całkowita wartość ograniczonej ekspozycji z tytułu wyceny jest równa całkowitej wartości pierwotnej ekspozycji z tytułu wyceny; |
| --- | --- | --- |

b)

Każdy z parametrów wejściowych wyceny, o których mowa w lit. a) ppkt (i), traktuje się osobno. W przypadku gdy parametr wejściowy wyceny składa się z macierzy parametrów, AVA oblicza się na podstawie ekspozycji z tytułu wyceny związanych z każdym parametrem w takiej macierzy. W przypadku gdy parametr wejściowy wyceny nie odnosi się do zbywalnych instrumentów, instytucje przyporządkowują parametr wejściowy wyceny i powiązaną ekspozycję z tytułu wyceny do zestawu zbywalnych instrumentów rynkowych. Instytucje mogą ograniczyć liczbę parametrów wejściowych wyceny do celów obliczenia AVA z zastosowaniem dowolnej odpowiedniej metody, pod warunkiem że ograniczone parametry spełniają wszystkie następujące wymogi:

(i)

całkowita wartość ograniczonej ekspozycji z tytułu wyceny jest równa całkowitej wartości pierwotnej ekspozycji z tytułu wyceny;

| (ii) | ograniczony zestaw parametrów można przyporządkować do zestawu zbywalnych instrumentów rynkowych; |
| --- | --- |

(ii)

ograniczony zestaw parametrów można przyporządkować do zestawu zbywalnych instrumentów rynkowych;

| (iii) | stosunek określonej poniżej miary wariancji 2 do określonej poniżej miary wariancji 1, na podstawie danych historycznych z ostatnich 100 dni sesyjnych, jest mniejszy niż 0,1. |
| --- | --- |

(iii)

stosunek określonej poniżej miary wariancji 2 do określonej poniżej miary wariancji 1, na podstawie danych historycznych z ostatnich 100 dni sesyjnych, jest mniejszy niż 0,1.

| c) | Do celów niniejszego ustępu „miara wariancji 1” oznacza wariancję zysków i strat z ekspozycji z tytułu wyceny opartej na nieograniczonym parametrze wejściowym wyceny, a „miara wariancji 2” oznacza wariancję zysków i strat z ekspozycji z tytułu wyceny opartej na nieograniczonym parametrze wejściowym wyceny pomniejszonej o ekspozycję z tytułu wyceny opartą na ograniczonym parametrze wejściowym wyceny. W przypadku gdy do obliczenia AVA wykorzystuje się ograniczoną liczbę parametrów, stwierdzenie, że kryteria określone w lit. b) są spełnione, podlega co najmniej raz do roku przeglądowi metodyki kompensowania i wewnętrznej walidacji przez niezależną jednostkę kontrolną. |
| --- | --- |

c)

Do celów niniejszego ustępu „miara wariancji 1” oznacza wariancję zysków i strat z ekspozycji z tytułu wyceny opartej na nieograniczonym parametrze wejściowym wyceny, a „miara wariancji 2” oznacza wariancję zysków i strat z ekspozycji z tytułu wyceny opartej na nieograniczonym parametrze wejściowym wyceny pomniejszonej o ekspozycję z tytułu wyceny opartą na ograniczonym parametrze wejściowym wyceny. W przypadku gdy do obliczenia AVA wykorzystuje się ograniczoną liczbę parametrów, stwierdzenie, że kryteria określone w lit. b) są spełnione, podlega co najmniej raz do roku przeglądowi metodyki kompensowania i wewnętrznej walidacji przez niezależną jednostkę kontrolną.

5.   AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych wyznacza się w następujący sposób:

| a) | w przypadku gdy istnieją wystarczające dane, aby stworzyć zakres prawdopodobnych wartości na potrzeby parametru wejściowego wyceny:






  (i) | dla parametru wejściowego wyceny, w przypadku którego zakres prawdopodobnych wartości opiera się na cenach wyjścia, instytucje określają w przybliżeniu punkt w ramach tego zakresu, w którym mają pewność na poziomie 90 %, że mogłyby zamknąć ekspozycję z tytułu wyceny za tę samą lub wyższą cenę; |
| --- | --- | --- |

a)

w przypadku gdy istnieją wystarczające dane, aby stworzyć zakres prawdopodobnych wartości na potrzeby parametru wejściowego wyceny:

(i)

dla parametru wejściowego wyceny, w przypadku którego zakres prawdopodobnych wartości opiera się na cenach wyjścia, instytucje określają w przybliżeniu punkt w ramach tego zakresu, w którym mają pewność na poziomie 90 %, że mogłyby zamknąć ekspozycję z tytułu wyceny za tę samą lub wyższą cenę;

| (ii) | dla parametru wejściowego wyceny, w przypadku którego zakres prawdopodobnych wartości utworzono z cen średnich, instytucje określają w przybliżeniu punkt w ramach tego zakresu, w którym mają pewność na poziomie 90 %, że średnia wartość, jaką mogły uzyskać, zamykając ekspozycję z tytułu wyceny, byłaby równa tej cenie lub wyższa od niej; |
| --- | --- |

(ii)

dla parametru wejściowego wyceny, w przypadku którego zakres prawdopodobnych wartości utworzono z cen średnich, instytucje określają w przybliżeniu punkt w ramach tego zakresu, w którym mają pewność na poziomie 90 %, że średnia wartość, jaką mogły uzyskać, zamykając ekspozycję z tytułu wyceny, byłaby równa tej cenie lub wyższa od niej;

| b) | w przypadku gdy nie istnieją wystarczające dane, aby stworzyć zakres prawdopodobnych wartości na potrzeby parametru wejściowego wyceny, instytucje stosują podejście oparte na wiedzy eksperckiej, wykorzystując dostępne informacje jakościowe i ilościowe w celu osiągnięcia poziomu pewności w zakresie wartości ostrożnościowej parametru wejściowego wyceny, który jest równy poziomowi docelowemu określonemu w lit. a). Instytucje powiadamiają właściwe organy o ekspozycjach z tytułu wyceny, w odniesieniu do których podejście to ma zastosowanie, oraz o metodzie stosowanej do wyznaczania AVA; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy nie istnieją wystarczające dane, aby stworzyć zakres prawdopodobnych wartości na potrzeby parametru wejściowego wyceny, instytucje stosują podejście oparte na wiedzy eksperckiej, wykorzystując dostępne informacje jakościowe i ilościowe w celu osiągnięcia poziomu pewności w zakresie wartości ostrożnościowej parametru wejściowego wyceny, który jest równy poziomowi docelowemu określonemu w lit. a). Instytucje powiadamiają właściwe organy o ekspozycjach z tytułu wyceny, w odniesieniu do których podejście to ma zastosowanie, oraz o metodzie stosowanej do wyznaczania AVA;

| c) | instytucje obliczają AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych, korzystając z jednej z poniższych metod:






  (i) | stosują różnicę między wartościami parametrów wejściowych wyceny oszacowanymi zgodnie z lit. a) albo z lit. b) a wartościami parametrów wejściowych wyceny wykorzystanymi do obliczenia wartości godziwej w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny każdej pozycji podlegającej wycenie; |
| --- | --- | --- |

c)

instytucje obliczają AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych, korzystając z jednej z poniższych metod:

(i)

stosują różnicę między wartościami parametrów wejściowych wyceny oszacowanymi zgodnie z lit. a) albo z lit. b) a wartościami parametrów wejściowych wyceny wykorzystanymi do obliczenia wartości godziwej w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny każdej pozycji podlegającej wycenie;

| (ii) | łączą wartości parametrów wejściowych wyceny oszacowane zgodnie z lit. a) albo z lit. b) i aktualizują wartość pozycji podlegających wycenie na podstawie tych wartości. Instytucje uwzględniają następnie różnicę między pozycjami o zaktualizowanej wartości a pozycjami wycenianymi według wartości godziwej. |
| --- | --- |

(ii)

łączą wartości parametrów wejściowych wyceny oszacowane zgodnie z lit. a) albo z lit. b) i aktualizują wartość pozycji podlegających wycenie na podstawie tych wartości. Instytucje uwzględniają następnie różnicę między pozycjami o zaktualizowanej wartości a pozycjami wycenianymi według wartości godziwej.

6.   Instytucje obliczają całkowitą AVA na poziomie kategorii z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych, stosując do indywidualnych AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych określone w załączniku wzory stosowane w ramach metody 1 albo metody 2.

Artykuł 10

Obliczanie AVA z tytułu kosztów zamknięcia

1.   AVA z tytułu kosztów zamknięcia oblicza się na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny („indywidualne AVA z tytułu kosztów zamknięcia”).

2.   Jeżeli instytucja obliczyła AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny na podstawie ceny wyjścia, wartość AVA z tytułu kosztów zamknięcia można ocenić jako zerową.

3.   W przypadku gdy instytucja korzysta z odstępstwa, o którym mowa w art. 105 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wartość AVA z tytułu kosztów zamknięcia można ocenić jako zerową, pod warunkiem że instytucja przedstawi dowody, iż jest w 90 % pewna, że istnieje wystarczająca płynność pozwalająca na zamknięcie powiązanych ekspozycji z tytułu wyceny po średniej cenie.

4.   Jeżeli nie można wykazać, że ekspozycja z tytułu wyceny ma zerową AVA z tytułu kosztów zamknięcia, instytucje korzystają ze źródeł danych określonych w art. 3. W tym przypadku obliczanie AVA z tytułu kosztów zamknięcia odbywa się w sposób opisany w ust. 5 i 6 niniejszego artykułu.

5.   Instytucje obliczają AVA z tytułu kosztów zamknięcia w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny związanych z każdym parametrem wejściowym wyceny zastosowanym w odpowiednim modelu wyceny.

| a) | Poziom szczegółowości, na jakim ocenia się te AVA z tytułu kosztów zamknięcia, jest jednym z poniższych:






  (i) | w przypadku rozłożenia na pojedyncze parametry – wszystkie parametry wejściowe wyceny wymagane do obliczenia ceny wyjścia w odniesieniu do pozycji podlegającej wycenie; |
| --- | --- | --- |

a)

Poziom szczegółowości, na jakim ocenia się te AVA z tytułu kosztów zamknięcia, jest jednym z poniższych:

(i)

w przypadku rozłożenia na pojedyncze parametry – wszystkie parametry wejściowe wyceny wymagane do obliczenia ceny wyjścia w odniesieniu do pozycji podlegającej wycenie;

| (ii) | cena instrumentu. |
| --- | --- |

(ii)

cena instrumentu.

| b) | Każdy z parametrów wejściowych wyceny, o których mowa w lit. a) ppkt (i), traktuje się osobno. W przypadku gdy parametr wejściowy wyceny składa się z macierzy parametrów, instytucje oceniają AVA z tytułu kosztów zamknięcia na podstawie ekspozycji z tytułu wyceny związanych z każdym parametrem w takiej macierzy. W przypadku gdy parametr wejściowy wyceny nie odnosi się do zbywalnych instrumentów, instytucje wyraźnie przyporządkowują parametr wejściowy wyceny i powiązaną ekspozycję z tytułu wyceny do zestawu zbywalnych instrumentów rynkowych. Instytucje mogą ograniczyć liczbę parametrów wejściowych wyceny do celów obliczenia AVA z zastosowaniem dowolnej odpowiedniej metody, pod warunkiem że ograniczone parametry spełniają wszystkie następujące wymogi:






  (i) | całkowita wartość ograniczonej ekspozycji z tytułu wyceny jest równa całkowitej wartości pierwotnej ekspozycji z tytułu wyceny; |
| --- | --- | --- |

b)

Każdy z parametrów wejściowych wyceny, o których mowa w lit. a) ppkt (i), traktuje się osobno. W przypadku gdy parametr wejściowy wyceny składa się z macierzy parametrów, instytucje oceniają AVA z tytułu kosztów zamknięcia na podstawie ekspozycji z tytułu wyceny związanych z każdym parametrem w takiej macierzy. W przypadku gdy parametr wejściowy wyceny nie odnosi się do zbywalnych instrumentów, instytucje wyraźnie przyporządkowują parametr wejściowy wyceny i powiązaną ekspozycję z tytułu wyceny do zestawu zbywalnych instrumentów rynkowych. Instytucje mogą ograniczyć liczbę parametrów wejściowych wyceny do celów obliczenia AVA z zastosowaniem dowolnej odpowiedniej metody, pod warunkiem że ograniczone parametry spełniają wszystkie następujące wymogi:

(i)

całkowita wartość ograniczonej ekspozycji z tytułu wyceny jest równa całkowitej wartości pierwotnej ekspozycji z tytułu wyceny;

| (ii) | ograniczony zestaw parametrów można przyporządkować do zestawu zbywalnych instrumentów rynkowych; |
| --- | --- |

(ii)

ograniczony zestaw parametrów można przyporządkować do zestawu zbywalnych instrumentów rynkowych;

| (iii) | stosunek miary wariancji 2 do miary wariancji 1, na podstawie danych historycznych z ostatnich 100 dni sesyjnych, jest mniejszy niż 0,1. |
| --- | --- |

(iii)

stosunek miary wariancji 2 do miary wariancji 1, na podstawie danych historycznych z ostatnich 100 dni sesyjnych, jest mniejszy niż 0,1.

Do celów niniejszego ustępu miara wariancji 1 oznacza wariancję zysków i strat z ekspozycji z tytułu wyceny opartej na nieograniczonym parametrze wejściowym wyceny, a miara wariancji 2 oznacza wariancję zysków i strat z ekspozycji z tytułu wyceny opartej na nieograniczonym parametrze wejściowym wyceny pomniejszonej o ekspozycję z tytułu wyceny opartą na ograniczonym parametrze wejściowym wyceny.

| c) | W przypadku gdy do obliczenia AVA wykorzystuje się ograniczoną liczbę parametrów, stwierdzenie, że kryteria określone w lit. b) są spełnione, podlega co najmniej raz do roku przeglądowi i wewnętrznej walidacji przez niezależną jednostkę kontrolną. |
| --- | --- |

c)

W przypadku gdy do obliczenia AVA wykorzystuje się ograniczoną liczbę parametrów, stwierdzenie, że kryteria określone w lit. b) są spełnione, podlega co najmniej raz do roku przeglądowi i wewnętrznej walidacji przez niezależną jednostkę kontrolną.

6.   AVA z tytułu kosztów zamknięcia wyznacza się w następujący sposób:

| a) | w przypadku gdy istnieją wystarczające dane, aby stworzyć zakres prawdopodobnych różnic między ceną kupna a ceną sprzedaży w odniesieniu do parametru wejściowego wyceny, instytucje określają w przybliżeniu punkt w ramach tego zakresu, w którym mają pewność na poziomie 90 %, że różnica, jaką mogłyby uzyskać, zamykając ekspozycję z tytułu wyceny, byłaby równa tej cenie lub wyższa od niej; |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy istnieją wystarczające dane, aby stworzyć zakres prawdopodobnych różnic między ceną kupna a ceną sprzedaży w odniesieniu do parametru wejściowego wyceny, instytucje określają w przybliżeniu punkt w ramach tego zakresu, w którym mają pewność na poziomie 90 %, że różnica, jaką mogłyby uzyskać, zamykając ekspozycję z tytułu wyceny, byłaby równa tej cenie lub wyższa od niej;

| b) | w przypadku gdy nie istnieją wystarczające dane, aby stworzyć zakres prawdopodobnych różnic między ceną kupna a ceną sprzedaży, instytucje stosują podejście oparte na wiedzy eksperckiej, wykorzystując dostępne informacje jakościowe i ilościowe w celu osiągnięcia poziomu pewności w zakresie wartości ostrożnościowej, który jest równy poziomowi docelowemu w przypadku, gdy zakres prawdopodobnych wartości jest dostępny. Instytucje powiadamiają właściwe organy o ekspozycjach z tytułu wyceny, w odniesieniu do których podejście to ma zastosowanie, oraz o metodzie stosowanej do wyznaczania AVA; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy nie istnieją wystarczające dane, aby stworzyć zakres prawdopodobnych różnic między ceną kupna a ceną sprzedaży, instytucje stosują podejście oparte na wiedzy eksperckiej, wykorzystując dostępne informacje jakościowe i ilościowe w celu osiągnięcia poziomu pewności w zakresie wartości ostrożnościowej, który jest równy poziomowi docelowemu w przypadku, gdy zakres prawdopodobnych wartości jest dostępny. Instytucje powiadamiają właściwe organy o ekspozycjach z tytułu wyceny, w odniesieniu do których podejście to ma zastosowanie, oraz o metodzie stosowanej do wyznaczania AVA;

| c) | instytucje obliczają AVA z tytułu kosztów zamknięcia, stosując 50 % szacunkowej różnicy pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży obliczonej zgodnie z lit. a) albo lit. b) w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny dotyczących parametrów wejściowych wyceny zdefiniowanych w ust. 5. |
| --- | --- |

c)

instytucje obliczają AVA z tytułu kosztów zamknięcia, stosując 50 % szacunkowej różnicy pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży obliczonej zgodnie z lit. a) albo lit. b) w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny dotyczących parametrów wejściowych wyceny zdefiniowanych w ust. 5.

7.   Instytucje obliczają całkowitą AVA na poziomie kategorii z tytułu kosztów zamknięcia, stosując do indywidualnych AVA z tytułu kosztów zamknięcia określone w załączniku wzory stosowane w ramach metody 1 albo metody 2.

Artykuł 11

Obliczanie AVA z tytułu ryzyka modelu

1.   W odniesieniu do każdego modelu wyceny instytucje szacują AVA z tytułu ryzyka modelu („indywidualne AVA z tytułu ryzyka modelu”), uwzględniając ryzyko modelu wyceny, które powstaje z powodu potencjalnego istnienia szeregu różnych modeli lub kalibracji modelu, które stosują uczestnicy rynku, oraz braku jednoznacznej ceny wyjścia w odniesieniu do produktu podlegającego wycenie. Instytucje nie biorą pod uwagę ryzyka modelu wyceny, które powstaje z powodu kalibracji pod kątem parametrów rynkowych, które to ryzyko uwzględnia się zgodnie z art. 9.

2.   AVA z tytułu ryzyka modelu oblicza się, stosując jedną z metod opisanych w ust. 3 i 4.

3.   W miarę możliwości instytucje obliczają AVA z tytułu ryzyka modelu, wyznaczając zakres prawdopodobnych wycen otrzymanych w wyniku zastosowania odpowiednich alternatywnych metod modelowania i kalibracji. W tym przypadku instytucje określają w przybliżeniu punkt w ramach otrzymanego zakresu wycen, w którym mają pewność na poziomie 90 %, że mogłyby zamknąć ekspozycję z tytułu wyceny za tę samą lub wyższą cenę.

4.   Jeżeli instytucje nie są w stanie zastosować metody opisanej w ust. 3, do oszacowania AVA z tytułu ryzyka modelu stosują one podejście oparte na wiedzy eksperckiej.

5.   W podejściu opartym na wiedzy eksperckiej uwzględnia się wszystkie następujące elementy:

| a) | złożoność produktów istotnych z punktu widzenia modelu; |
| --- | --- |

a)

złożoność produktów istotnych z punktu widzenia modelu;

| b) | różnorodność możliwych podejść matematycznych i parametrów modeli, jeżeli przedmiotowe parametry modeli nie są związane ze zmiennymi rynkowymi; |
| --- | --- |

b)

różnorodność możliwych podejść matematycznych i parametrów modeli, jeżeli przedmiotowe parametry modeli nie są związane ze zmiennymi rynkowymi;

| c) | stopień, w jakim rynek danych produktów jest „jednokierunkowy”; |
| --- | --- |

c)

stopień, w jakim rynek danych produktów jest „jednokierunkowy”;

| d) | istnienie niemożliwych do zabezpieczenia ryzyk związanych z odnośnymi produktami; |
| --- | --- |

d)

istnienie niemożliwych do zabezpieczenia ryzyk związanych z odnośnymi produktami;

| e) | adekwatność modelu pod względem odzwierciedlania zmian w zakresie zysków z produktów znajdujących się w portfelu. |
| --- | --- |

e)

adekwatność modelu pod względem odzwierciedlania zmian w zakresie zysków z produktów znajdujących się w portfelu.

Instytucje powiadamiają właściwe organy o modelach, w odniesieniu do których stosowane jest to podejście, oraz o metodzie stosowanej do wyznaczania AVA.

6.   Jeżeli instytucje stosują metodę opisaną w ust. 4, ostrożność tej metody potwierdza się co roku, porównując:

| a) | AVA obliczone z wykorzystaniem metody opisanej w ust. 4, jeżeli zastosowano ją w odniesieniu do istotnej próby modeli wyceny, w odniesieniu do których instytucja stosuje metodę opisaną w ust. 3, z |
| --- | --- |

a)

AVA obliczone z wykorzystaniem metody opisanej w ust. 4, jeżeli zastosowano ją w odniesieniu do istotnej próby modeli wyceny, w odniesieniu do których instytucja stosuje metodę opisaną w ust. 3, z

| b) | AVA otrzymanymi przy zastosowaniu metody opisanej w ust. 3 w odniesieniu do tej samej próby modeli wyceny. |
| --- | --- |

b)

AVA otrzymanymi przy zastosowaniu metody opisanej w ust. 3 w odniesieniu do tej samej próby modeli wyceny.

7.   Instytucje obliczają całkowitą AVA na poziomie kategorii z tytułu ryzyka modelu, stosując do indywidualnych AVA z tytułu ryzyka modelu określone w załączniku wzory stosowane w ramach metody 1 albo metody 2.

Artykuł 12

Obliczanie AVA z tytułu niezrealizowanych marż kredytowych

1.   Instytucje obliczają AVA z tytułu niezrealizowanych marż kredytowych w celu odzwierciedlenia niepewności wyceny w korekcie niezbędnej zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości, w celu uwzględnienia bieżącej wartości oczekiwanych strat spowodowanych niewykonaniem przez kontrahenta zobowiązania na pozycjach w instrumentach pochodnych.

2.   Instytucje uwzględniają element AVA odnoszący się do niepewności dotyczącej cen rynkowych w kategorii AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych. Element AVA odnoszący się do niepewności dotyczącej kosztu zamknięcia uwzględnia się w kategorii AVA z tytułu kosztów zamknięcia. Element AVA odnoszący się do ryzyka modelu uwzględnia się w kategorii AVA z tytułu ryzyka modelu.

Artykuł 13

Obliczanie AVA z tytułu kosztów inwestycji i finansowania

1.   Instytucje obliczają AVA z tytułu kosztów inwestycji i finansowania w celu odzwierciedlenia niepewności wyceny w kosztach finansowania wykorzystanych do oszacowania ceny wyjścia zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości.

2.   Instytucje uwzględniają element AVA odnoszący się do niepewności dotyczącej cen rynkowych w kategorii AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych. Element AVA odnoszący się do niepewności dotyczącej kosztu zamknięcia uwzględnia się w kategorii AVA z tytułu kosztów zamknięcia. Element AVA odnoszący się do ryzyka modelu uwzględnia się w kategorii AVA z tytułu ryzyka modelu.

Artykuł 14

Obliczanie AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji

1.   Instytucje szacują AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji w odniesieniu do podlegających wycenie pozycji o dużej koncentracji („indywidualne AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji”), stosując następujące trójstopniowe podejście:

| a) | identyfikują podlegające wycenie pozycje o dużej koncentracji; |
| --- | --- |

a)

identyfikują podlegające wycenie pozycje o dużej koncentracji;

| b) | w odniesieniu do każdej zidentyfikowanej podlegającej wycenie pozycji o dużej koncentracji – jeżeli dla danej wielkości pozycji podlegającej wycenie nie jest dostępna cena rynkowa, szacują okres ostrożnego wyjścia; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do każdej zidentyfikowanej podlegającej wycenie pozycji o dużej koncentracji – jeżeli dla danej wielkości pozycji podlegającej wycenie nie jest dostępna cena rynkowa, szacują okres ostrożnego wyjścia;

| c) | jeżeli okres ostrożnego wyjścia przekracza dziesięć dni, szacują AVA, uwzględniając zmienność parametru wejściowego wyceny, zmienność różnicy pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży oraz wpływ hipotetycznej strategii wyjścia na ceny rynkowe. |
| --- | --- |

c)

jeżeli okres ostrożnego wyjścia przekracza dziesięć dni, szacują AVA, uwzględniając zmienność parametru wejściowego wyceny, zmienność różnicy pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży oraz wpływ hipotetycznej strategii wyjścia na ceny rynkowe.

2.   Do celów ust. 1 lit. a) przy identyfikowaniu podlegających wycenie pozycji o dużej koncentracji uwzględnia się wszystkie następujące elementy:

| a) | wielkość wszystkich pozycji podlegających wycenie dotyczących płynności powiązanego rynku; |
| --- | --- |

a)

wielkość wszystkich pozycji podlegających wycenie dotyczących płynności powiązanego rynku;

| b) | zdolność instytucji do prowadzenia wymiany handlowej na tym rynku; |
| --- | --- |

b)

zdolność instytucji do prowadzenia wymiany handlowej na tym rynku;

| c) | średni dzienny obrót na rynku i typowy dzienny wolumen obrotu instytucji.
  Instytucje ustanawiają i udokumentowują metodę stosowaną w celu określenia podlegających wycenie pozycji o dużej koncentracji, w odniesieniu do których oblicza się AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji. |
| --- | --- |

c)

średni dzienny obrót na rynku i typowy dzienny wolumen obrotu instytucji.

Instytucje ustanawiają i udokumentowują metodę stosowaną w celu określenia podlegających wycenie pozycji o dużej koncentracji, w odniesieniu do których oblicza się AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji.

3.   Instytucje obliczają całkowitą AVA na poziomie kategorii w odniesieniu do AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji jako sumę indywidualnych AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji.

Artykuł 15

Obliczanie AVA z tytułu przyszłych kosztów administracyjnych

1.   Jeżeli instytucja oblicza AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych i AVA z tytułu kosztów zamknięcia w odniesieniu do ekspozycji z tytułu wyceny, przy założeniu pełnego zamknięcia ekspozycji, instytucja może ocenić wartość AVA z tytułu przyszłych kosztów administracyjnych jako zerową.

2.   Jeżeli nie można wykazać, że ekspozycja z tytułu wyceny ma zerową wartość AVA zgodnie z ust. 1, instytucje obliczają AVA z tytułu przyszłych kosztów administracyjnych („indywidualne AVA z tytułu przyszłych kosztów administracyjnych”), uwzględniając koszty administracyjne i przyszłe koszty zabezpieczeń w stosunku do całego przewidywanego czasu trwania ekspozycji z tytułu wyceny, w przypadku której w odniesieniu do AVA z tytułu kosztów zamknięcia nie stosuje się bezpośredniej ceny wyjścia, zdyskontowane stopą, która w przybliżeniu odpowiada stopie wolnej od ryzyka.

3.   Do celów ust. 2 przyszłe koszty administracyjne obejmują wszystkie przyrostowe koszty personelu i koszty stałe, które prawdopodobnie zostaną poniesione w trakcie zarządzania portfelem, lecz można założyć zmniejszenie tych kosztów w miarę zmniejszenia się rozmiaru portfela.

4.   Instytucje obliczają całkowitą AVA na poziomie kategorii w odniesieniu do AVA z tytułu przyszłych kosztów administracyjnych jako sumę indywidualnych AVA z tytułu przyszłych kosztów administracyjnych.

Artykuł 16

Obliczanie AVA z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy

Instytucje szacują AVA z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy, uwzględniając potencjalne straty wynikające z pozaumownego przedterminowego rozwiązania umów dotyczących transakcji klientów. AVA z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy oblicza się, uwzględniając odsetek transakcji klientów, w przypadku których doszło w przeszłości do przedterminowego rozwiązania umów, oraz straty powstałe w tych przypadkach.

Artykuł 17

Obliczanie AVA z tytułu ryzyka operacyjnego

1.   Instytucje szacują AVA z tytułu ryzyka operacyjnego, oceniając potencjalne straty, które mogą zostać poniesione w wyniku ryzyka operacyjnego związanego z procesami wyceny. Powyższa wartość szacunkowa obejmuje ocenę pozycji podlegających wycenie, które w trakcie procesu uzasadnienia bilansu uznano za zagrożone, w tym w wyniku sporów prawnych.

2.   Jeżeli instytucja stosuje metodę zaawansowanego pomiaru ryzyka operacyjnego określoną w części trzeciej tytuł III rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, może zgłosić zerową AVA z tytułu ryzyka operacyjnego, pod warunkiem że przedstawi dowód na to, że ryzyko operacyjne związane z procesami wyceny, określone zgodnie z ust. 1, w pełni uwzględniono w wyliczeniu za pomocą metody zaawansowanego pomiaru.

3.   W przypadkach innych niż te, o których mowa w ust. 2, instytucja oblicza AVA z tytułu ryzyka operacyjnego w wysokości 10 % sumy zagregowanych AVA na poziomie kategorii z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych i z tytułu kosztów zamknięcia.

ROZDZIAŁ IV

DOKUMENTACJA, SYSTEMY I KONTROLE

Artykuł 18

Wymogi dotyczące dokumentacji

1.   Instytucje w odpowiedni sposób dokumentują metodykę ostrożnej wyceny. Dokumentacja taka obejmuje wewnętrzne strategie zapewniające wytyczne dotyczące wszystkich poniższych elementów:

| a) | zakresu metod służących do określania ilościowego AVA w odniesieniu do każdej pozycji podlegającej wycenie; |
| --- | --- |

a)

zakresu metod służących do określania ilościowego AVA w odniesieniu do każdej pozycji podlegającej wycenie;

| b) | hierarchii metod w odniesieniu do każdej klasy aktywów, każdego produktu lub każdej pozycji podlegającej wycenie; |
| --- | --- |

b)

hierarchii metod w odniesieniu do każdej klasy aktywów, każdego produktu lub każdej pozycji podlegającej wycenie;

| c) | hierarchii źródeł danych rynkowych wykorzystywanych w metodach obliczania AVA; |
| --- | --- |

c)

hierarchii źródeł danych rynkowych wykorzystywanych w metodach obliczania AVA;

| d) | wymaganych cech danych rynkowych, które uzasadniają zerową AVA w odniesieniu do każdej klasy aktywów, każdego produktu lub każdej pozycji podlegającej wycenie; |
| --- | --- |

d)

wymaganych cech danych rynkowych, które uzasadniają zerową AVA w odniesieniu do każdej klasy aktywów, każdego produktu lub każdej pozycji podlegającej wycenie;

| e) | metodyki stosowanej w przypadku zastosowania podejścia opartego na wiedzy eksperckiej w celu określenia AVA; |
| --- | --- |

e)

metodyki stosowanej w przypadku zastosowania podejścia opartego na wiedzy eksperckiej w celu określenia AVA;

| f) | metodyki ustalania, czy pozycja podlegająca wycenie wymaga określenia AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji; |
| --- | --- |

f)

metodyki ustalania, czy pozycja podlegająca wycenie wymaga określenia AVA z tytułu pozycji o dużej koncentracji;

| g) | szacunkowego horyzontu wyjścia do celów obliczenia AVA dla pozycji o dużej koncentracji, w stosownych przypadkach; |
| --- | --- |

g)

szacunkowego horyzontu wyjścia do celów obliczenia AVA dla pozycji o dużej koncentracji, w stosownych przypadkach;

| h) | aktywów i zobowiązań wycenionych według wartości godziwej, w przypadku których zmiana w wycenie księgowej ma częściowy lub zerowy wpływ na kapitał podstawowy Tier I, zgodnie z art. 4 ust. 2 i art. 8 ust. 1. |
| --- | --- |

h)

aktywów i zobowiązań wycenionych według wartości godziwej, w przypadku których zmiana w wycenie księgowej ma częściowy lub zerowy wpływ na kapitał podstawowy Tier I, zgodnie z art. 4 ust. 2 i art. 8 ust. 1.

2.   Instytucje prowadzą również rejestry umożliwiające analizę obliczenia AVA na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny, a informacje uzyskane w wyniku procesu obliczania AVA przekazuje się kierownictwu wyższego szczebla w celu umożliwienia zrozumienia poziomu niepewności wyceny portfela instytucji obejmującego pozycje wyceniane według wartości godziwej.

3.   Dokumentację, o której mowa w ust. 1, poddaje się przeglądowi co najmniej raz w roku i zatwierdza ją kierownictwo wyższego szczebla.

Artykuł 19

Wymogi dotyczące systemów i kontroli

1.   AVA podlegają wstępnemu zatwierdzeniu i późniejszemu nadzorowi przez niezależną jednostkę kontrolującą.

2.   Instytucje sprawują skuteczne kontrole związane z zarządzaniem wszystkimi pozycjami wycenianymi według wartości godziwej oraz posiadają odpowiednie środki w celu wdrożenia tych kontroli i zapewnienia solidnych procesów wyceny nawet w okresie występowania warunków skrajnych. Obejmują one wszystkie poniższe elementy:

| a) | przeprowadzany co najmniej raz w roku przegląd funkcjonowania modelu wyceny; |
| --- | --- |

a)

przeprowadzany co najmniej raz w roku przegląd funkcjonowania modelu wyceny;

| b) | zatwierdzanie przez kierownictwo wszystkich istotnych zmian dotyczących strategii wyceny; |
| --- | --- |

b)

zatwierdzanie przez kierownictwo wszystkich istotnych zmian dotyczących strategii wyceny;

| c) | wyraźne stwierdzenie gotowości instytucji do podejmowania ryzyka w odniesieniu do ekspozycji na pozycje podlegające niepewności wyceny, która jest monitorowana na zagregowanym poziomie całej instytucji; |
| --- | --- |

c)

wyraźne stwierdzenie gotowości instytucji do podejmowania ryzyka w odniesieniu do ekspozycji na pozycje podlegające niepewności wyceny, która jest monitorowana na zagregowanym poziomie całej instytucji;

| d) | niezależność w procesie wyceny jednostek podejmujących ryzyko i jednostek kontrolujących; |
| --- | --- |

d)

niezależność w procesie wyceny jednostek podejmujących ryzyko i jednostek kontrolujących;

| e) | szeroko zakrojony proces audytu wewnętrznego związany z procesami wyceny i kontrolami. |
| --- | --- |

e)

szeroko zakrojony proces audytu wewnętrznego związany z procesami wyceny i kontrolami.

3.   Instytucje zapewniają istnienie skutecznych i konsekwentnie stosowanych kontroli związanych z procesem wyceny w odniesieniu do pozycji wycenianych według wartości godziwej. Kontrole te podlegają regularnym audytom wewnętrznym. Obejmują one wszystkie poniższe elementy:

| a) | precyzyjnie określony wykaz produktów na poziomie całej instytucji zapewniający jednoznaczne przyporządkowanie każdej pozycji podlegającej wycenie do definicji produktu; |
| --- | --- |

a)

precyzyjnie określony wykaz produktów na poziomie całej instytucji zapewniający jednoznaczne przyporządkowanie każdej pozycji podlegającej wycenie do definicji produktu;

| b) | metodykę wyceny w odniesieniu do każdego produktu zawartego w wykazie obejmującą wybór i kalibrację modelu, korekty wartości godziwej, AVA, metodykę niezależnej weryfikacji cen mającą zastosowanie do produktu i pomiar niepewności wyceny; |
| --- | --- |

b)

metodykę wyceny w odniesieniu do każdego produktu zawartego w wykazie obejmującą wybór i kalibrację modelu, korekty wartości godziwej, AVA, metodykę niezależnej weryfikacji cen mającą zastosowanie do produktu i pomiar niepewności wyceny;

| c) | proces zatwierdzania zapewniający w odniesieniu do każdego produktu, że zarówno departament podejmujący ryzyko, jak i odpowiedni departament kontroli zatwierdzają metodykę na poziomie produktu opisaną w lit. b) i poświadczają, że odzwierciedla one rzeczywistą praktykę w odniesieniu do każdej pozycji podlegającej wycenie przyporządkowanej do produktu; |
| --- | --- |

c)

proces zatwierdzania zapewniający w odniesieniu do każdego produktu, że zarówno departament podejmujący ryzyko, jak i odpowiedni departament kontroli zatwierdzają metodykę na poziomie produktu opisaną w lit. b) i poświadczają, że odzwierciedla one rzeczywistą praktykę w odniesieniu do każdej pozycji podlegającej wycenie przyporządkowanej do produktu;

| d) | zdefiniowane progi ustalone na podstawie obserwowanych danych rynkowych, służące określeniu momentu, w którym modele wyceny nie są już wystarczająco solidne; |
| --- | --- |

d)

zdefiniowane progi ustalone na podstawie obserwowanych danych rynkowych, służące określeniu momentu, w którym modele wyceny nie są już wystarczająco solidne;

| e) | oparty na cenach formalny proces niezależnej weryfikacji cen niezależny od właściwej jednostki odpowiadającej za handel; |
| --- | --- |

e)

oparty na cenach formalny proces niezależnej weryfikacji cen niezależny od właściwej jednostki odpowiadającej za handel;

| f) | procesy zatwierdzania nowych produktów z odniesieniem do wykazu produktów i uwzględnieniem wszystkich wewnętrznych zainteresowanych stron istotnych z punktu widzenia pomiaru ryzyka, kontroli ryzyka, sprawozdawczości finansowej oraz klasyfikacji i weryfikacji wycen instrumentów finansowych; |
| --- | --- |

f)

procesy zatwierdzania nowych produktów z odniesieniem do wykazu produktów i uwzględnieniem wszystkich wewnętrznych zainteresowanych stron istotnych z punktu widzenia pomiaru ryzyka, kontroli ryzyka, sprawozdawczości finansowej oraz klasyfikacji i weryfikacji wycen instrumentów finansowych;

| g) | proces weryfikacji nowych transakcji mający zapewnić wykorzystanie danych cenowych z nowych transakcji do oceny tego, czy wyceny podobnych ekspozycji z tytułu wyceny pozostają odpowiednio ostrożne. |
| --- | --- |

g)

proces weryfikacji nowych transakcji mający zapewnić wykorzystanie danych cenowych z nowych transakcji do oceny tego, czy wyceny podobnych ekspozycji z tytułu wyceny pozostają odpowiednio ostrożne.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 20

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Wzory do celów agregacji AVA na podstawie art. 9 ust. 6, art. 10 ust. 7 i art. 11 ust. 7

Metoda 1

| APVA | = | (FV – PV) – 50 % · (FV – PV)
  = (50 % · (FV – PV) |
| --- | --- | --- |
| AVA | = | Σ APVA |

APVA

=

(FV – PV) – 50 % · (FV – PV)

= (50 % · (FV – PV)

AVA

=

Σ APVA

Metoda 2

| APVA | = | max {0, (FV – PV) – 50 % · (EV – PV)}
  = max {0, FV – 50 % · (EV + PV)} |
| --- | --- | --- |
| AVA | = | Σ APVA |

APVA

=

max {0, (FV – PV) – 50 % · (EV – PV)}

= max {0, FV – 50 % · (EV + PV)}

AVA

=

Σ APVA

gdzie:

| FV | = | wartość godziwa na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny po uwzględnieniu ewentualnych korekt księgowych zastosowanych przy ustalaniu wartości godziwej instytucji, które można określić jako odnoszące się do tego samego źródła niepewności wyceny co odpowiednia AVA, |
| --- | --- | --- |
| PV | = | wartość ostrożnościowa na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny ustalona zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, |
| EV | = | przewidywana wartość na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny uzyskana z zakresu możliwych wartości, |
| APVA | = | AVA na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny po dostosowaniu do celów agregacji, |
| AVA | = | całkowita AVA na poziomie kategorii po dostosowaniu do celów agregacji. |

FV

=

wartość godziwa na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny po uwzględnieniu ewentualnych korekt księgowych zastosowanych przy ustalaniu wartości godziwej instytucji, które można określić jako odnoszące się do tego samego źródła niepewności wyceny co odpowiednia AVA,

PV

=

wartość ostrożnościowa na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny ustalona zgodnie z niniejszym rozporządzeniem,

EV

=

przewidywana wartość na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny uzyskana z zakresu możliwych wartości,

APVA

=

AVA na poziomie ekspozycji z tytułu wyceny po dostosowaniu do celów agregacji,

AVA

=

całkowita AVA na poziomie kategorii po dostosowaniu do celów agregacji.

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/66 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/66

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/102

z dnia 19 stycznia 2016 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Eichsfelder Feldgieker/Eichsfelder Feldkieker (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Niemiec o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Eichsfelder Feldgieker”/„Eichsfelder Feldkieker” zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 452/2013 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Niemiec o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Eichsfelder Feldgieker”/„Eichsfelder Feldkieker” zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 452/2013 (2).

| (2) | Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3). |
| --- | --- |

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

| (3) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Eichsfelder Feldgieker”/„Eichsfelder Feldkieker” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 452/2013 z dnia 7 maja 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Eichsfelder Feldgieker/Eichsfelder Feldkieker (ChOG)] (Dz.U. L 133 z 17.5.2013, s. 5).

2

(3)  
  Dz.U. C 281 z 26.8.2015, s. 12.

3

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/67 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/67

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2016/103

z dnia 27 stycznia 2016 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) i zmieniające rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 2099/2002 ustanowiono Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 2099/2002 ustanowiono Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS).

| (2) | COSS centralizuje zadania komitetów utworzonych zgodnie z przepisami unijnymi dotyczącymi bezpieczeństwa na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki i ochrony warunków życia i pracy na statku. |
| --- | --- |

(2)

COSS centralizuje zadania komitetów utworzonych zgodnie z przepisami unijnymi dotyczącymi bezpieczeństwa na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki i ochrony warunków życia i pracy na statku.

| (3) | Wszystkie nowe przepisy unijne przyjęte w zakresie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki powinny przewidywać odwołanie się do Komitetu COSS. |
| --- | --- |

(3)

Wszystkie nowe przepisy unijne przyjęte w zakresie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki powinny przewidywać odwołanie się do Komitetu COSS.

| (4) | Od czasu ostatniej zmiany rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 w szeregu nowych aktów prawa unijnego przyjętych w zakresie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki przewidziano, że Komisja powinna być wspierana przez COSS, w szczególności w: art. 28 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE (2), art. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE (3), art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (4), art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 (5), art. 31 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE (6), art. 19 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE (7), art. 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/21/WE (8), art. 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE (9) oraz art. 38 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE (10). |
| --- | --- |

(4)

Od czasu ostatniej zmiany rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 w szeregu nowych aktów prawa unijnego przyjętych w zakresie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki przewidziano, że Komisja powinna być wspierana przez COSS, w szczególności w: art. 28 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE (2), art. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE (3), art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (4), art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 (5), art. 31 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE (6), art. 19 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE (7), art. 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/21/WE (8), art. 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE (9) oraz art. 38 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE (10).

| (5) | Ponadto art. 4d ust. 2 dyrektywy Rady 1999/32/WE (11), art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 (12) oraz art. 19 ust. 5 i 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 788/2014 (13) przewidują odwołanie się do COSS. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto art. 4d ust. 2 dyrektywy Rady 1999/32/WE (11), art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 (12) oraz art. 19 ust. 5 i 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 788/2014 (13) przewidują odwołanie się do COSS.

| (6) | W następstwie przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 uchylone zostały następujące akty prawa unijnego, o których mowa w art. 2 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia: rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91 (14), dyrektywa Rady 93/75/EWG (15), rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (16), dyrektywa Rady 98/18/WE (17), dyrektywa 2001/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (18), dyrektywa 2002/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (19) oraz rozporządzenie (WE) nr 417/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (20). |
| --- | --- |

(6)

W następstwie przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 uchylone zostały następujące akty prawa unijnego, o których mowa w art. 2 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia: rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91 (14), dyrektywa Rady 93/75/EWG (15), rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (16), dyrektywa Rady 98/18/WE (17), dyrektywa 2001/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (18), dyrektywa 2002/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (19) oraz rozporządzenie (WE) nr 417/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (20).

| (7) | Uchylone zostały następujące akty prawa unijnego, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002: dyrektywa Rady 94/57/WE (21) została przekształcona w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE (22) oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (23), natomiast dyrektywa Rady 95/21/WE (24) została przekształcona w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE (25). |
| --- | --- |

(7)

Uchylone zostały następujące akty prawa unijnego, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002: dyrektywa Rady 94/57/WE (21) została przekształcona w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE (22) oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (23), natomiast dyrektywa Rady 95/21/WE (24) została przekształcona w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE (25).

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2099/2002. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2099/2002.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS), |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 otrzymuje brzmienie:

| „2) | »morskie przepisy unijne« oznaczają niżej wymienione akty:






  a) | rozporządzenie Rady (WE) nr 2978/94 z dnia 21 listopada 1994 r. w sprawie wykonania rezolucji Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) A.747(18) w sprawie stosowania pomiaru tonażu przestrzeni balastowych na zbiornikowcach z oddzielnymi przedziałami balastowymi (1); |
| --- | --- | --- |

„2)

a)

rozporządzenie Rady (WE) nr 2978/94 z dnia 21 listopada 1994 r. w sprawie wykonania rezolucji Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) A.747(18) w sprawie stosowania pomiaru tonażu przestrzeni balastowych na zbiornikowcach z oddzielnymi przedziałami balastowymi (1);

| b) | dyrektywa Rady 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków (2); |
| --- | --- |

b)

dyrektywa Rady 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków (2);

| c) | dyrektywa Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej (3); |
| --- | --- |

c)

dyrektywa Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej (3);

| d) | dyrektywa Rady 98/41/WE z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie rejestracji osób podróżujących na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów państw członkowskich Wspólnoty lub z portów państw członkowskich Wspólnoty (4); |
| --- | --- |

d)

dyrektywa Rady 98/41/WE z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie rejestracji osób podróżujących na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów państw członkowskich Wspólnoty lub z portów państw członkowskich Wspólnoty (4);

| e) | dyrektywa Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych oraz zmieniająca dyrektywę 93/12/EWG (5) na potrzeby wykonania jej art. 4d ust. 2; |
| --- | --- |

e)

dyrektywa Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych oraz zmieniająca dyrektywę 93/12/EWG (5) na potrzeby wykonania jej art. 4d ust. 2;

| f) | dyrektywa Rady 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich (6); |
| --- | --- |

f)

dyrektywa Rady 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich (6);

| g) | dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (7); |
| --- | --- |

g)

dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (7);

| h) | dyrektywa 2001/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2001 r. ustanawiająca zharmonizowane wymagania i procedury dotyczące bezpieczeństwa załadunku i wyładunku na masowcach (8); |
| --- | --- |

h)

dyrektywa 2001/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2001 r. ustanawiająca zharmonizowane wymagania i procedury dotyczące bezpieczeństwa załadunku i wyładunku na masowcach (8);

| i) | dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (9); |
| --- | --- |

i)

dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (9);

| j) | rozporządzenie (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach (10); |
| --- | --- |

j)

rozporządzenie (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach (10);

| k) | dyrektywa 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów stateczności dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro (11); |
| --- | --- |

k)

dyrektywa 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów stateczności dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro (11);

| l) | rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 789/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie transferu statków towarowych i pasażerskich z jednego rejestru do drugiego wewnątrz Wspólnoty i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91 (12); |
| --- | --- |

l)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 789/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie transferu statków towarowych i pasażerskich z jednego rejestru do drugiego wewnątrz Wspólnoty i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91 (12);

| m) | dyrektywa 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczeń pochodzących ze statków oraz wprowadzenia sankcji, w tym sankcji karnych, za przestępstwa związane z zanieczyszczeniami (13); |
| --- | --- |

m)

dyrektywa 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczeń pochodzących ze statków oraz wprowadzenia sankcji, w tym sankcji karnych, za przestępstwa związane z zanieczyszczeniami (13);

| n) | rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (14); |
| --- | --- |

n)

rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (14);

| o) | dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (15); |
| --- | --- |

o)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (15);

| p) | dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (16); |
| --- | --- |

p)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (16);

| q) | dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (17); |
| --- | --- |

q)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (17);

| r) | dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego i zmieniająca dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (18); |
| --- | --- |

r)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego i zmieniająca dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (18);

| s) | dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/21/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery (19); |
| --- | --- |

s)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/21/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery (19);

| t) | rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (20); |
| --- | --- |

t)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (20);

| u) | rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków (21); |
| --- | --- |

u)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków (21);

| v) | dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (22); |
| --- | --- |

v)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (22);

| w) | rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania konstrukcyjnego w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych (23); |
| --- | --- |

w)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania konstrukcyjnego w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych (23);

| x) | rozporządzenie Komisji (UE) nr 788/2014 z dnia 18 lipca 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach oraz cofnięcia uznania tym organizacjom, zgodnie z art. 6 i 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (24); |
| --- | --- |

x)

rozporządzenie Komisji (UE) nr 788/2014 z dnia 18 lipca 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach oraz cofnięcia uznania tym organizacjom, zgodnie z art. 6 i 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (24);

| y) | dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylająca dyrektywę Rady 96/98/WE (25). |
| --- | --- |

y)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylająca dyrektywę Rady 96/98/WE (25).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz.U. L 323 z 3.12.2008, s. 33).

2

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 47).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 11).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 24).

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 57).

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego i zmieniająca dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 114).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/21/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 132).

8

(9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 163 z 25.6.2009, s. 1).

9

(10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylająca dyrektywę Rady 96/98/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 146).

10

(11)  Dyrektywa Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych oraz zmieniająca dyrektywę 93/12/EWG (Dz.U. L 121 z 11.5.1999, s. 13).

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania konstrukcyjnego w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych (Dz.U. L 172 z 30.6.2012, s. 3).

12

(13)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 788/2014 z dnia 18 lipca 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach oraz cofnięcia uznania tym organizacjom, zgodnie z art. 6 i 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (Dz.U. L 214 z 19.7.2014, s. 12).

13

(14)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91 z dnia 4 marca 1991 r. w sprawie transferu statków z jednego rejestru do drugiego wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 68 z 15.3.1991, s. 1).

14

(15)  Dyrektywa Rady 93/75/EWG z dnia 13 września 1993 r. dotycząca minimalnych wymagań w odniesieniu do statków zdążających do portów Wspólnoty lub je opuszczających i przewożących towary niebezpieczne lub zanieczyszczające (Dz.U. L 247 z 5.10.1993, s. 19).

15

(16)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 z dnia 8 grudnia 1995 r. w sprawie zarządzania zapewniającego bezpieczeństwo na promach pasażerskich (typu ro-ro) (Dz.U. L 320 z 30.12.1995, s. 14).

16

(17)  Dyrektywa Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 144 z 15.5.1998, s. 1).

17

(18)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/25/WE z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz.U. L 136 z 18.5.2001, s. 17).

18

(19)  Dyrektywa 2002/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do i/lub wychodzących z portów państw członkowskich Wspólnoty (Dz.U. L 67 z 9.3.2002, s. 31).

19

(20)  Rozporządzenie (WE) nr 417/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania w odniesieniu do dla tankowców pojedynczokadłubowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2978/94 (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 1).

20

(21)  Dyrektywa Rady 94/57/WE z dnia 22 listopada 1994 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (Dz.U. L 319 z 12.12.1994, s. 20).

21

(22)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 47).

22

(23)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 11).

23

(24)  Dyrektywa Rady 95/21/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. w sprawie kontroli państwa portu żeglugi morskiej (Dz.U. L 157 z 7.7.1995, s. 1).

24

(25)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 57).

25

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/71 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/71

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/104

z dnia 27 stycznia 2016 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla rzadkich gatunków przeżuwaczy rzeźnych i utrzymywanych do celów produkcji mleka (posiadacz zezwolenia Prosol SpA)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

| (2) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (3) | Wniosek ten dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla rzadkich gatunków przeżuwaczy rzeźnych lub utrzymywanych do celów produkcji mleka, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. |
| --- | --- |

(3)

Wniosek ten dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla rzadkich gatunków przeżuwaczy rzeźnych lub utrzymywanych do celów produkcji mleka, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

| (4) | Dodatek ten został już dopuszczony do stosowania u prosiąt rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 170/2011 (2), u krów mlecznych i koni rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1119/2010 (3), u macior rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 896/2009 (4) oraz u bydła opasowego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1059/2013 (5). |
| --- | --- |

(4)

Dodatek ten został już dopuszczony do stosowania u prosiąt rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 170/2011 (2), u krów mlecznych i koni rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1119/2010 (3), u macior rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 896/2009 (4) oraz u bydła opasowego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1059/2013 (5).

| (5) | W swojej opinii z dnia 9 lipca 2015 r. (6) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) uznał, że w proponowanych warunkach stosowania preparat Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 nie ma niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Urząd stwierdził, że wnioski sformułowane w poprzednich opiniach w sprawie skuteczności u głównych gatunków rzeźnych i utrzymywanych do celów produkcji mleka można ekstrapolować na rzadkie gatunki przeżuwaczy rzeźnych i utrzymywanych do celów produkcji mleka. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(5)

W swojej opinii z dnia 9 lipca 2015 r. (6) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) uznał, że w proponowanych warunkach stosowania preparat Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 nie ma niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Urząd stwierdził, że wnioski sformułowane w poprzednich opiniach w sprawie skuteczności u głównych gatunków rzeźnych i utrzymywanych do celów produkcji mleka można ekstrapolować na rzadkie gatunki przeżuwaczy rzeźnych i utrzymywanych do celów produkcji mleka. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

| (6) | Ocena preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(6)

Ocena preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „stabilizatory flory jelitowej”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 170/2011 z dnia 23 lutego 2011 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla prosiąt (odsadzonych od maciory) oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1200/2005 (posiadacz zezwolenia Prosol SpA) (Dz.U. L 49 z 24.2.2011, s. 8).

2

Saccharomyces cerevisiae

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1119/2010 z dnia 2 grudnia 2010 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla krów mlecznych i koni oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1520/2007 (posiadacz zezwolenia Prosol SpA) (Dz.U. L 317 z 3.12.2010, s. 9).

3

Saccharomyces cerevisiae

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 896/2009 z dnia 25 września 2009 r. dotyczące zezwolenia na nowe zastosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla macior (posiadacz zezwolenia Prosol SpA) (Dz.U. L 256 z 29.9.2009, s. 6).

4

Saccharomyces cerevisiae

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1059/2013 z dnia 29 października 2013 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 jako dodatku paszowego dla bydła opasowego oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 492/2006 (posiadacz zezwolenia Prosol SpA) (Dz.U. L 289 z 31.10.2013, s. 30).

5

(6)  Dziennik EFSA 2015; 13(7):4199.

6

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer identyfikacyjny dodatku | Nazwa posiadacza zezwolenia | Dodatek | Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna | Gatunek lub kategoria zwierzęcia | Maksymalny wiek | Minimalna zawartość | Maksymalna zawartość | Inne przepisy | Data ważności zezwolenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| CFU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
| Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: stabilizatory flory jelitowej |
| 4b1710 | Prosol SpA | Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 | Skład dodatku

  Preparat Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 zawierający co najmniej:
  1 × 1010 CFU/g dodatku w postaci stałej

  Charakterystyka substancji czynnej

  Żywotne komórki Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885

  Metoda analityczna
   (1)

  Oznaczenie liczby: metoda płytek lanych z użyciem agaru z chloramfenikolem, glukozą i ekstraktem drożdżowym (EN 15789:2009).
  Identyfikacja: metoda reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) | Rzadkie gatunki przeżuwaczy rzeźnych | — | 4 × 109 | — | 1. | W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać warunki przechowywania oraz stabilność granulowania. |

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

CFU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: stabilizatory flory jelitowej

4b1710

Prosol SpA

Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885

Skład dodatku

Preparat Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885 zawierający co najmniej:

1 × 1010 CFU/g dodatku w postaci stałej

Charakterystyka substancji czynnej

Żywotne komórki Saccharomyces cerevisiae MUCL 39885

Metoda analityczna
   (1)

Oznaczenie liczby: metoda płytek lanych z użyciem agaru z chloramfenikolem, glukozą i ekstraktem drożdżowym (EN 15789:2009).

Identyfikacja: metoda reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR)

Rzadkie gatunki przeżuwaczy rzeźnych

—

4 × 109

—

1.

W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać warunki przechowywania oraz stabilność granulowania.

| 2. | Dla bezpieczeństwa: używać okularów i rękawic podczas kontaktu z produktem. |
| --- | --- |

2.

Dla bezpieczeństwa: używać okularów i rękawic podczas kontaktu z produktem.

17 lutego 2026 r.

Rzadkie gatunki przeżuwaczy utrzymywane do celów produkcji mleka

2 × 109

---

(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/74 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/74

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/105

z dnia 27 stycznia 2016 r.

w sprawie zatwierdzenia substancji bifenyl-2-ol jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 2, 4, 6 i 13

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje bifenyl-2-ol. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje bifenyl-2-ol.

| (2) | Bifenyl-2-ol oceniono pod kątem zastosowania w grupie produktowej 1 „Higiena ludzi”, grupie produktowej 2 „Środki dezynfekcyjne lub glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania wobec ludzi ani zwierząt”, grupie produktowej 4 „Dziedzina żywności i pasz”, grupie produktowej 6 „Środki do konserwacji produktów podczas przechowywania” oraz grupie produktowej 13 „Środki konserwujące do płynów stosowanych przy obróbce lub cięciu”, które to grupy zdefiniowano w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

Bifenyl-2-ol oceniono pod kątem zastosowania w grupie produktowej 1 „Higiena ludzi”, grupie produktowej 2 „Środki dezynfekcyjne lub glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania wobec ludzi ani zwierząt”, grupie produktowej 4 „Dziedzina żywności i pasz”, grupie produktowej 6 „Środki do konserwacji produktów podczas przechowywania” oraz grupie produktowej 13 „Środki konserwujące do płynów stosowanych przy obróbce lub cięciu”, które to grupy zdefiniowano w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | Hiszpania, którą wyznaczono jako właściwy organ oceniający, przedłożyła w dniu 2 czerwca 2014 r. sprawozdania z oceny wraz z zaleceniami. |
| --- | --- |

(3)

Hiszpania, którą wyznaczono jako właściwy organ oceniający, przedłożyła w dniu 2 czerwca 2014 r. sprawozdania z oceny wraz z zaleceniami.

| (4) | Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 5 lutego 2015 r. i w dniu 15 czerwca 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 5 lutego 2015 r. i w dniu 15 czerwca 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (5) | Na podstawie tych opinii można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające bifenyl-2-ol, stosowane jako produkty należące do grup produktowych 1, 2, 4, 6 i 13, spełniają wymogi art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, o ile spełnione zostaną określone warunki dotyczące ich stosowania. |
| --- | --- |

(5)

Na podstawie tych opinii można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające bifenyl-2-ol, stosowane jako produkty należące do grup produktowych 1, 2, 4, 6 i 13, spełniają wymogi art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, o ile spełnione zostaną określone warunki dotyczące ich stosowania.

| (6) | Należy zatem zatwierdzić bifenyl-2-ol do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 1, 2, 4, 6 i 13 z zastrzeżeniem spełnienia określonych specyfikacji i warunków. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem zatwierdzić bifenyl-2-ol do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 1, 2, 4, 6 i 13 z zastrzeżeniem spełnienia określonych specyfikacji i warunków.

| (7) | Jeżeli chodzi o stosowanie w produktach należących do grupy produktowej 4, nie poddano ocenie stosowania produktów biobójczych zawierających bifenyl-2-ol jako składników materiałów i wyrobów przeznaczonych do bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z żywnością w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Takie materiały mogą wymagać ustanowienia szczegółowych limitów migracji do żywności, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e) wspomnianego rozporządzenia. Zatwierdzenie nie powinno zatem obejmować takiego zastosowania, chyba że Komisja ustanowiła wspomniane limity lub stwierdzono zgodnie z odnośnym rozporządzeniem, że limity takie nie są konieczne. |
| --- | --- |

(7)

Jeżeli chodzi o stosowanie w produktach należących do grupy produktowej 4, nie poddano ocenie stosowania produktów biobójczych zawierających bifenyl-2-ol jako składników materiałów i wyrobów przeznaczonych do bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z żywnością w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Takie materiały mogą wymagać ustanowienia szczegółowych limitów migracji do żywności, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e) wspomnianego rozporządzenia. Zatwierdzenie nie powinno zatem obejmować takiego zastosowania, chyba że Komisja ustanowiła wspomniane limity lub stwierdzono zgodnie z odnośnym rozporządzeniem, że limity takie nie są konieczne.

| (8) | Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymagań. |
| --- | --- |

(8)

Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymagań.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się bifenyl-2-ol jako substancję czynną przeznaczoną do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 2, 4, 6 i 13, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4).

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nazwa zwyczajowa | Nazwa IUPAC
  Numery identyfikacyjne | Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1) | Data zatwierdzenia | Data wygaśnięcia zatwierdzenia | Grupa produktowa | Warunki szczegółowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Bifenyl-2-ol | Nazwa IUPAC:
  orto-fenylofenol
  Nr WE: 201-993-5
  Nr CAS: 90-43-7 | 995 g/kg | 1 lipca 2017 r. | 30 czerwca 2027 r. | 1 | W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z wszelkimi zastosowaniami objętymi wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionymi w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym. |
| 2 | W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z wszelkimi zastosowaniami objętymi wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionymi w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
  Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:
  W przypadku użytkowników profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. |
| 4 | W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z wszelkimi zastosowaniami objętymi wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionymi w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
  Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:






  1. | W przypadku użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania oraz odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. |

Nazwa zwyczajowa

Nazwa IUPAC

Numery identyfikacyjne

Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Grupa produktowa

Warunki szczegółowe

Bifenyl-2-ol

Nazwa IUPAC:

orto-fenylofenol

Nr WE: 201-993-5

Nr CAS: 90-43-7

995 g/kg

1 lipca 2017 r.

30 czerwca 2027 r.

1

W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z wszelkimi zastosowaniami objętymi wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionymi w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.

2

W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z wszelkimi zastosowaniami objętymi wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionymi w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.

Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:

W przypadku użytkowników profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

4

W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z wszelkimi zastosowaniami objętymi wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionymi w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.

Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:

1.

W przypadku użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania oraz odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

| 2. | Ze względu na stwierdzone ryzyko dla wód powierzchniowych, osadu i gleby nie zezwala się na stosowanie produktów biobójczych do celów szeroko zakrojonej dezynfekcji, chyba że można wykazać, że ryzyko można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu. |
| --- | --- |

2.

Ze względu na stwierdzone ryzyko dla wód powierzchniowych, osadu i gleby nie zezwala się na stosowanie produktów biobójczych do celów szeroko zakrojonej dezynfekcji, chyba że można wykazać, że ryzyko można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu.

| 3. | W odniesieniu do produktów, które mogą powodować pozostałości w żywności lub paszy, należy zweryfikować, czy zachodzi potrzeba ustalenia nowych lub zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 (2) lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) oraz przyjąć wszelkie stosowne środki ograniczające ryzyko, aby zapewnić nieprzekraczanie obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości. |
| --- | --- |

3.

W odniesieniu do produktów, które mogą powodować pozostałości w żywności lub paszy, należy zweryfikować, czy zachodzi potrzeba ustalenia nowych lub zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 (2) lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) oraz przyjąć wszelkie stosowne środki ograniczające ryzyko, aby zapewnić nieprzekraczanie obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości.

| 4. | Produktów nie należy stosować jako składników materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), o ile Komisja nie ustanowiła szczegółowych limitów migracji bifenyl-2-olu do żywności lub o ile nie stwierdzono zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem, że limity takie nie są konieczne. |
| --- | --- |

4.

Produktów nie należy stosować jako składników materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), o ile Komisja nie ustanowiła szczegółowych limitów migracji bifenyl-2-olu do żywności lub o ile nie stwierdzono zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem, że limity takie nie są konieczne.

6

W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z wszelkimi zastosowaniami objętymi wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionymi w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.

Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:

| 1. | W przypadku użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania oraz odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. |
| --- | --- |

1.

W przypadku użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania oraz odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

| 2. | Ze względu na stwierdzone ryzyko dla środowiska wodnego nie zezwala się na stosowanie produktów biobójczych do celów konserwacji płynów do mycia i czyszczenia lub innych detergentów do zastosowań profesjonalnych, o ile nie można wykazać, że ryzyko można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu. |
| --- | --- |

2.

Ze względu na stwierdzone ryzyko dla środowiska wodnego nie zezwala się na stosowanie produktów biobójczych do celów konserwacji płynów do mycia i czyszczenia lub innych detergentów do zastosowań profesjonalnych, o ile nie można wykazać, że ryzyko można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu.

13

W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z wszelkimi zastosowaniami objętymi wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionymi w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.

Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:

W przypadku użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania oraz odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

---

(1)  Czystość wskazana w tej kolumnie oznacza minimalny stopień czystości substancji czynnej stosowany do dokonywania oceny zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest on równoważny technicznie z ocenioną substancją czynną.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4).

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/79 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/79

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/106

z dnia 27 stycznia 2016 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 236,2 |
| MA | 71,0 |
| TN | 116,3 |
| TR | 102,2 |
| ZZ | 131,4 |
| 0707 00 05 | MA | 86,8 |
| TR | 161,0 |
| ZZ | 123,9 |
| 0709 93 10 | MA | 50,4 |
| TR | 146,2 |
| ZZ | 98,3 |
| 0805 10 20 | EG | 50,4 |
| MA | 62,1 |
| TN | 49,3 |
| TR | 65,0 |
| ZZ | 56,7 |
| 0805 20 10 | IL | 147,6 |
| MA | 83,5 |
| ZZ | 115,6 |
| 0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90 | IL | 129,5 |
| JM | 154,6 |
| MA | 65,6 |
| TR | 82,3 |
| ZZ | 108,0 |
| 0805 50 10 | TR | 100,8 |
| ZZ | 100,8 |
| 0808 10 80 | CL | 86,9 |
| US | 122,2 |
| ZZ | 104,6 |
| 0808 30 90 | CN | 94,8 |
| TR | 82,0 |
| ZA | 84,4 |
| ZZ | 87,1 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

236,2

MA

71,0

TN

116,3

TR

102,2

ZZ

131,4

0707 00 05

MA

86,8

TR

161,0

ZZ

123,9

0709 93 10

MA

50,4

TR

146,2

ZZ

98,3

0805 10 20

EG

50,4

MA

62,1

TN

49,3

TR

65,0

ZZ

56,7

0805 20 10

IL

147,6

MA

83,5

ZZ

115,6

0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90

IL

129,5

JM

154,6

MA

65,6

TR

82,3

ZZ

108,0

0805 50 10

TR

100,8

ZZ

100,8

0808 10 80

CL

86,9

US

122,2

ZZ

104,6

0808 30 90

CN

94,8

TR

82,0

ZA

84,4

ZZ

87,1

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/81 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/81

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/107

z dnia 27 stycznia 2016 r.

niezatwierdzająca cybutryny jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 21

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje cybutrynę. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje cybutrynę.

| (2) | Cybutryna została oceniona zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) pod kątem stosowania w produktach typu 21 (produkty przeciwporostowe) określonych w załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupie produktowej 21 określonej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

Cybutryna została oceniona zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) pod kątem stosowania w produktach typu 21 (produkty przeciwporostowe) określonych w załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupie produktowej 21 określonej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | Niderlandy zostały wyznaczone jako właściwy organ oceniający i w dniu 7 kwietnia 2011 r. przedłożyły Komisji sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami zgodnie z art. 14 ust. 4 i 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1451/2007 (4). |
| --- | --- |

(3)

Niderlandy zostały wyznaczone jako właściwy organ oceniający i w dniu 7 kwietnia 2011 r. przedłożyły Komisji sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami zgodnie z art. 14 ust. 4 i 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1451/2007 (4).

| (4) | Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 czerwca 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 czerwca 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (5) | Zgodnie z tą opinią nie można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające cybutrynę, stosowane jako produkty należące do grupy produktowej 21, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE. Scenariusze przeanalizowane w ramach oceny ryzyka dla środowiska wykazały niedopuszczalne ryzyko. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z tą opinią nie można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające cybutrynę, stosowane jako produkty należące do grupy produktowej 21, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE. Scenariusze przeanalizowane w ramach oceny ryzyka dla środowiska wykazały niedopuszczalne ryzyko.

| (6) | Nie należy zatem zatwierdzać cybutryny do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 21. |
| --- | --- |

(6)

Nie należy zatem zatwierdzać cybutryny do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 21.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się cybutryny (nr WE 248-872-3, nr CAS 28159-98-0) jako substancji czynnej przeznaczonej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 21.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3).

4

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/83 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/83

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/108

z dnia 27 stycznia 2016 r.

niezatwierdzająca nadtlenku 2-butanonu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje nadtlenek 2-butanonu. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje nadtlenek 2-butanonu.

| (2) | Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 Europejska Agencja Chemikaliów poinformowała Komisję, że wszyscy uczestnicy wycofali się z programu przeglądu dotyczącego nadtlenku 2-butanonu do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 Europejska Agencja Chemikaliów poinformowała Komisję, że wszyscy uczestnicy wycofali się z programu przeglądu dotyczącego nadtlenku 2-butanonu do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2.

| (3) | Nie należy zatem zatwierdzać nadtlenku 2-butanonu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2. |
| --- | --- |

(3)

Nie należy zatem zatwierdzać nadtlenku 2-butanonu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się nadtlenku 2-butanonu (nr WE 215-661-2, nr CAS 1338-23-4) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/84 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/84

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/109

z dnia 27 stycznia 2016 r.

niezatwierdzająca PHMB (1600; 1.8) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 6 i 9

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje PHMB (1600; 1.8). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje PHMB (1600; 1.8).

| (2) | PHMB (1600; 1.8) został oceniony pod kątem stosowania w produktach z grup produktowych: 1 (higiena ludzi), 6 (środki do konserwacji produktów podczas przechowywania) i 9 (produkty stosowane do konserwacji włókien, skóry, gumy i materiałów polimerowych) określonych w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

PHMB (1600; 1.8) został oceniony pod kątem stosowania w produktach z grup produktowych: 1 (higiena ludzi), 6 (środki do konserwacji produktów podczas przechowywania) i 9 (produkty stosowane do konserwacji włókien, skóry, gumy i materiałów polimerowych) określonych w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | Francja została wyznaczona jako właściwy organ oceniający i w dniach 5 września 2013 r., 8 października 2013 r. i 14 lutego 2014 r. przedłożyła sprawozdania z oceny wraz zaleceniami. |
| --- | --- |

(3)

Francja została wyznaczona jako właściwy organ oceniający i w dniach 5 września 2013 r., 8 października 2013 r. i 14 lutego 2014 r. przedłożyła sprawozdania z oceny wraz zaleceniami.

| (4) | Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 16 i 17 czerwca 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 16 i 17 czerwca 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (5) | Zgodnie z tymi opiniami nie można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające PHMB (1600; 1.8), stosowane jako produkty należące do grup produktowych 1, 6 i 9, spełniają wymogi ustanowione w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Scenariusze poddane ocenie ryzyka dla zdrowia ludzi i dla środowiska w odniesieniu do wspomnianych grup produktowych wykazały niedopuszczalne ryzyko. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z tymi opiniami nie można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające PHMB (1600; 1.8), stosowane jako produkty należące do grup produktowych 1, 6 i 9, spełniają wymogi ustanowione w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Scenariusze poddane ocenie ryzyka dla zdrowia ludzi i dla środowiska w odniesieniu do wspomnianych grup produktowych wykazały niedopuszczalne ryzyko.

| (6) | Nie należy zatem zatwierdzać PHMB (1600; 1.8) do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 6 i 9. |
| --- | --- |

(6)

Nie należy zatem zatwierdzać PHMB (1600; 1.8) do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 6 i 9.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się PHMB (1600; 1.8) (Nr WE: nie dotyczy, nr CAS 27083-27-8 i 32289-58-0) jako substancji czynnej przeznaczonej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 6 i 9.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

---

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/86 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/86

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/110

z dnia 27 stycznia 2016 r.

niezatwierdzająca triklosanu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 1

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje triklosan. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje triklosan.

| (2) | Triklosan oceniono zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) pod kątem stosowania w produktach typu 1 (produkty biobójcze przeznaczone do utrzymywania higieny przez człowieka) określonych załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupie produktowej 1 określonej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

Triklosan oceniono zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) pod kątem stosowania w produktach typu 1 (produkty biobójcze przeznaczone do utrzymywania higieny przez człowieka) określonych załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupie produktowej 1 określonej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | Dania została wyznaczona jako właściwy organ oceniający i w dniu 8 kwietnia 2013 r. przedłożyła sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami. |
| --- | --- |

(3)

Dania została wyznaczona jako właściwy organ oceniający i w dniu 8 kwietnia 2013 r. przedłożyła sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami.

| (4) | Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 czerwca 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 czerwca 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (5) | Zgodnie z tą opinią nie można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające triklosan, stosowane jako produkty należące do grupy produktowej 1, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE. Scenariusze przeanalizowane w ramach oceny ryzyka dla środowiska wykazały niedopuszczalne ryzyko. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z tą opinią nie można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające triklosan, stosowane jako produkty należące do grupy produktowej 1, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE. Scenariusze przeanalizowane w ramach oceny ryzyka dla środowiska wykazały niedopuszczalne ryzyko.

| (6) | Nie należy zatem zatwierdzać triklosanu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 1. |
| --- | --- |

(6)

Nie należy zatem zatwierdzać triklosanu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 1.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się triklosanu (nr WE 222-182-2, nr CAS 3380-34-5) jako substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 1.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

3

---

Sprostowania

| 28.1.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 21/88 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 21/88

---

Sprostowanie do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/67/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie instalacji urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w dwu- lub trzykołowych pojazdach silnikowych

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 222 z dnia 25 sierpnia 2009 r.
  )

Strona 66, załącznik V, pkt 6.12.1:

zamiast:

| „6.12.1. | Ilość: jedno szkło klasy IA (1).”, |
| --- | --- |

„6.12.1.

powinno być:

| „6.12.1. | Ilość: dwa szkła klasy IA (1).”. |
| --- | --- |

„6.12.1.

---