# Dziennik Urzędowy C 417/2015

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 417 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5815 grudnia 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 417

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5815 grudnia 2015

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Rada |
| 2015/C 417/01 | Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie planu prac Unii Europejskiej na rzecz młodzieży na lata 2016–2018 | 1 |
| 2015/C 417/02 | Rezolucja Rady w sprawie zachęcania młodych ludzi do politycznego angażowania się w demokratyczne życie Europy | 10 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Rada

2015/C 417/01

Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie planu prac Unii Europejskiej na rzecz młodzieży na lata 2016–2018

1

2015/C 417/02

Rezolucja Rady w sprawie zachęcania młodych ludzi do politycznego angażowania się w demokratyczne życie Europy

10

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2015/C 417/03 | Wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. z realizacji odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) | 17 |
| 2015/C 417/04 | Wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) – Nowe priorytety współpracy europejskiej w dziedzinie kształcenia i szkolenia | 25 |
| 2015/C 417/05 | Konkluzje Rady w sprawie ograniczania zjawiska wczesnego kończenia nauki i sprzyjania sukcesom szkolnym | 36 |
| 2015/C 417/06 | Konkluzje Rady w sprawie kultury w stosunkach zewnętrznych UE ze szczególnym uwzględnieniem kultury we współpracy na rzecz rozwoju | 41 |
| 2015/C 417/07 | Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie zmiany planu prac w dziedzinie kultury (2015–2018) pod względem priorytetowego traktowania dialogu międzykulturowego | 44 |
| 2015/C 417/08 | Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie dotyczące przeglądu rezolucji z 2011 r. w sprawie reprezentacji państw członkowskich UE w Radzie Założycielskiej Światowej Agencji Antydopingowej oraz koordynowania stanowisk UE i jej państw członkowskich przed posiedzeniami tej agencji | 45 |
| 2015/C 417/09 | Konkluzje Rady w sprawie promowania zajęć w zakresie sprawności ruchowej, aktywności fizycznej i zajęć sportowych dla dzieci | 46 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2015/C 417/03

Wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. z realizacji odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018)

17

2015/C 417/04

Wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) – Nowe priorytety współpracy europejskiej w dziedzinie kształcenia i szkolenia

Nowe priorytety współpracy europejskiej w dziedzinie kształcenia i szkolenia

25

2015/C 417/05

Konkluzje Rady w sprawie ograniczania zjawiska wczesnego kończenia nauki i sprzyjania sukcesom szkolnym

36

2015/C 417/06

Konkluzje Rady w sprawie kultury w stosunkach zewnętrznych UE ze szczególnym uwzględnieniem kultury we współpracy na rzecz rozwoju

41

2015/C 417/07

Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie zmiany planu prac w dziedzinie kultury (2015–2018) pod względem priorytetowego traktowania dialogu międzykulturowego

44

2015/C 417/08

Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie dotyczące przeglądu rezolucji z 2011 r. w sprawie reprezentacji państw członkowskich UE w Radzie Założycielskiej Światowej Agencji Antydopingowej oraz koordynowania stanowisk UE i jej państw członkowskich przed posiedzeniami tej agencji

45

2015/C 417/09

Konkluzje Rady w sprawie promowania zajęć w zakresie sprawności ruchowej, aktywności fizycznej i zajęć sportowych dla dzieci

46

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Rada

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/1

---

Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie planu prac Unii Europejskiej na rzecz młodzieży na lata 2016–2018

(2015/C 417/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ ORAZ PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

I.   WPROWADZENIE

| 1. | MAJĄ ŚWIADOMOŚĆ, że od czasu przyjęcia rezolucji w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) oraz planu prac UE na rzecz młodzieży (2014–2015) kryzys wciąż głęboko i niewspółmiernie wpływa na młodzież w Europie i na wchodzenie przez nią w dorosłość. |
| --- | --- |

1.

MAJĄ ŚWIADOMOŚĆ, że od czasu przyjęcia rezolucji w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) oraz planu prac UE na rzecz młodzieży (2014–2015) kryzys wciąż głęboko i niewspółmiernie wpływa na młodzież w Europie i na wchodzenie przez nią w dorosłość.

| 2. | MAJĄ ŚWIADOMOŚĆ, że aby odpowiednio poradzić sobie z tymi wyzwaniami, potrzeba ściślejszej międzysektorowej współpracy na rzecz młodzieży na szczeblu UE. |
| --- | --- |

2.

MAJĄ ŚWIADOMOŚĆ, że aby odpowiednio poradzić sobie z tymi wyzwaniami, potrzeba ściślejszej międzysektorowej współpracy na rzecz młodzieży na szczeblu UE.

| 3. | PRZYJMUJĄ DO WIADOMOŚCI, że w kontekście strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020), odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018), planu prac UE w dziedzinie sportu (2014–2017) oraz planu prac w dziedzinie kultury (2015–2018) priorytetem Komisji Europejskiej mają być zwalczanie radykalizacji postaw i marginalizacji młodzieży oraz promowanie włączania młodzieży w życie społeczne, kulturalne i obywatelskie (1). |
| --- | --- |

3.

PRZYJMUJĄ DO WIADOMOŚCI, że w kontekście strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020), odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018), planu prac UE w dziedzinie sportu (2014–2017) oraz planu prac w dziedzinie kultury (2015–2018) priorytetem Komisji Europejskiej mają być zwalczanie radykalizacji postaw i marginalizacji młodzieży oraz promowanie włączania młodzieży w życie społeczne, kulturalne i obywatelskie (1).

| 4. | PRZYJMUJĄ DO WIADOMOŚCI wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. na temat młodzieży (2) – zwłaszcza jego część 5 pt. „Postępy w dziedzinie współpracy unijnej na rzecz młodzieży”.
  W związku z powyższym aby wesprzeć realizację odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018), ZGADZAJĄ SIĘ ustanowić 36-miesięczny plan prac UE na rzecz młodzieży, wskazujący państwom członkowskim i Komisji działania na okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. |
| --- | --- |

4.

PRZYJMUJĄ DO WIADOMOŚCI wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. na temat młodzieży (2) – zwłaszcza jego część 5 pt. „Postępy w dziedzinie współpracy unijnej na rzecz młodzieży”.

W związku z powyższym aby wesprzeć realizację odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018), ZGADZAJĄ SIĘ ustanowić 36-miesięczny plan prac UE na rzecz młodzieży, wskazujący państwom członkowskim i Komisji działania na okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

II.   ZASADY

| 5. | UWAŻAJĄ, że plan prac – respektujący zasadę pomocniczości – powinien się opierać na poniższych naczelnych zasadach. Powinien:






  — | bazować na rezultatach poprzedniego planu prac na rzecz młodzieży (2014–2015), |
| --- | --- | --- |

5.

UWAŻAJĄ, że plan prac – respektujący zasadę pomocniczości – powinien się opierać na poniższych naczelnych zasadach. Powinien:

—

bazować na rezultatach poprzedniego planu prac na rzecz młodzieży (2014–2015),

| — | w stosownym przypadku nadawać impuls i wagę pracom na rzecz młodzieży na szczeblu UE, |
| --- | --- |

—

w stosownym przypadku nadawać impuls i wagę pracom na rzecz młodzieży na szczeblu UE,

| — | przewidywać współpracę międzysektorową, która przybliży innym sektorom polityki UE konkretne problemy młodzieży, |
| --- | --- |

—

przewidywać współpracę międzysektorową, która przybliży innym sektorom polityki UE konkretne problemy młodzieży,

| — | przyczyniać się do realizacji nadrzędnych priorytetów unijnego programu bezpieczeństwa i unijnego programu społeczno-gospodarczego, |
| --- | --- |

—

przyczyniać się do realizacji nadrzędnych priorytetów unijnego programu bezpieczeństwa i unijnego programu społeczno-gospodarczego,

| — | sprzyjać polityce młodzieżowej opartej na wiedzy i dowodach, |
| --- | --- |

—

sprzyjać polityce młodzieżowej opartej na wiedzy i dowodach,

| — | zachować elastyczny charakter, tak by można było w stosownym czasie i w stosowny sposób reagować na zmieniającą się sytuację w przedmiotowej dziedzinie, |
| --- | --- |

—

zachować elastyczny charakter, tak by można było w stosownym czasie i w stosowny sposób reagować na zmieniającą się sytuację w przedmiotowej dziedzinie,

| — | promować wśród państw członkowskich i Komisji podejście zgodne i oparte na współpracy, dzięki któremu tematy priorytetowe wymienione w pkt 6 (zob. poniżej) zyskają wartość dodaną, |
| --- | --- |

—

promować wśród państw członkowskich i Komisji podejście zgodne i oparte na współpracy, dzięki któremu tematy priorytetowe wymienione w pkt 6 (zob. poniżej) zyskają wartość dodaną,

| — | opierać się na synergii z programem Erasmus+, m.in. przyczynić się do wskazania priorytetów młodzieżowych w ramach rocznego programu prac Eramsus+, |
| --- | --- |

—

opierać się na synergii z programem Erasmus+, m.in. przyczynić się do wskazania priorytetów młodzieżowych w ramach rocznego programu prac Eramsus+,

| — | przewidywać udział młodzieży dzięki procedurom konsultacyjnym, tak aby móc odpowiedzieć na kwestie dla niej ważne. |
| --- | --- |

—

przewidywać udział młodzieży dzięki procedurom konsultacyjnym, tak aby móc odpowiedzieć na kwestie dla niej ważne.

| 6. | USTALAJĄ, że w świetle obecnych wydarzeń państwa członkowskie i Komisja w swojej współpracy na szczeblu UE w okresie objętym niniejszym planem prac, czyli do końca 2018 r., powinny nadać priorytet następującym tematom:
  Zgodnie z priorytetami ustalonymi we wspólnym sprawozdaniu z 2015 r. na temat młodzieży praca z młodzieżą i współpraca międzysektorowa powinny zostać wzmocnione z uwagi na następujące cele:






  A. | Większe włączenie społeczne wszystkich młodych ludzi z uwzględnieniem podstawowych wartości europejskich; |
| --- | --- | --- |

6.

USTALAJĄ, że w świetle obecnych wydarzeń państwa członkowskie i Komisja w swojej współpracy na szczeblu UE w okresie objętym niniejszym planem prac, czyli do końca 2018 r., powinny nadać priorytet następującym tematom:

Zgodnie z priorytetami ustalonymi we wspólnym sprawozdaniu z 2015 r. na temat młodzieży praca z młodzieżą i współpraca międzysektorowa powinny zostać wzmocnione z uwagi na następujące cele:

A.

Większe włączenie społeczne wszystkich młodych ludzi z uwzględnieniem podstawowych wartości europejskich;

| B. | Aktywniejsze uczestnictwo wszystkich młodych ludzi w demokratycznym i obywatelskim życiu Europy; |
| --- | --- |

B.

Aktywniejsze uczestnictwo wszystkich młodych ludzi w demokratycznym i obywatelskim życiu Europy;

| C. | Łatwiejsze wchodzenie młodzieży w dorosłość, zwłaszcza integracja na rynku pracy; |
| --- | --- |

C.

Łatwiejsze wchodzenie młodzieży w dorosłość, zwłaszcza integracja na rynku pracy;

| D. | Wspieranie zdrowia i dobrostanu młodych ludzi, w tym zdrowia psychicznego; |
| --- | --- |

D.

Wspieranie zdrowia i dobrostanu młodych ludzi, w tym zdrowia psychicznego;

| E. | Współreagowanie na wyzwania i szanse, które przed polityką młodzieżową, pracą z młodzieżą oraz młodymi ludźmi stawia epoka cyfrowa; |
| --- | --- |

E.

Współreagowanie na wyzwania i szanse, które przed polityką młodzieżową, pracą z młodzieżą oraz młodymi ludźmi stawia epoka cyfrowa;

| F. | Współreagowanie na szanse i wyzwania, które niesie ze sobą coraz liczniejsza obecność młodych migrantów i uchodźców w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

F.

Współreagowanie na szanse i wyzwania, które niesie ze sobą coraz liczniejsza obecność młodych migrantów i uchodźców w Unii Europejskiej.

| 7. | ZGADZAJĄ SIĘ, że działania państw członkowskich i Komisji wskazane w załączniku I powinny być skierowane do wszystkich młodych ludzi, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na następujące grupy:






  — | Młodzi ludzie zagrożeni marginalizacją |
| --- | --- | --- |

7.

ZGADZAJĄ SIĘ, że działania państw członkowskich i Komisji wskazane w załączniku I powinny być skierowane do wszystkich młodych ludzi, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na następujące grupy:

—

Młodzi ludzie zagrożeni marginalizacją

| — | Młodzi ludzie niepracujący, niekształcący się ani nieszkolący (NEET) |
| --- | --- |

—

Młodzi ludzie niepracujący, niekształcący się ani nieszkolący (NEET)

| — | Młodzi ludzie ze środowisk migracyjnych, w tym nowo przybyli imigranci i młodzi uchodźcy. |
| --- | --- |

—

Młodzi ludzie ze środowisk migracyjnych, w tym nowo przybyli imigranci i młodzi uchodźcy.

| 8. | USTALAJĄ, że Rada może zmodyfikować plan prac w świetle uzyskanych wyników oraz wydarzeń w tej dziedzinie na szczeblu UE. |
| --- | --- |

8.

USTALAJĄ, że Rada może zmodyfikować plan prac w świetle uzyskanych wyników oraz wydarzeń w tej dziedzinie na szczeblu UE.

| 9. | USTALAJĄ zamieszczony w załączniku I wykaz konkretnych działań opartych na tematach priorytetowych oraz harmonogram ich realizacji. |
| --- | --- |

9.

USTALAJĄ zamieszczony w załączniku I wykaz konkretnych działań opartych na tematach priorytetowych oraz harmonogram ich realizacji.

III.   METODY PRACY I STRUKTURY

| 10. | UZNAJĄ, że:
  Należy intensywniej włączać problematykę młodzieżową w pozostałe dziedziny polityki oraz zintensyfikować zorientowaną na wyniki współpracę międzysektorową w Radzie, by dzięki temu w miarę możliwości polityka we wszystkich stosownych dziedzinach była kształtowana z uwzględnieniem aspiracji, sytuacji i potrzeb młodych ludzi. |
| --- | --- |

10.

UZNAJĄ, że:

Należy intensywniej włączać problematykę młodzieżową w pozostałe dziedziny polityki oraz zintensyfikować zorientowaną na wyniki współpracę międzysektorową w Radzie, by dzięki temu w miarę możliwości polityka we wszystkich stosownych dziedzinach była kształtowana z uwzględnieniem aspiracji, sytuacji i potrzeb młodych ludzi.

| 11. | USTALAJĄ, że






  — | Wsparciem w realizacji niniejszego programu prac będą w stosownym przypadku następujące metody pracy: otwarta metoda koordynacji uzgodniona w kontekście odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży, a zwłaszcza kształtowanie polityki na podstawie wiedzy i dowodów, grupy eksperckie, wzajemne uczenie się, wzajemne oceny, analizy, konferencje, seminaria, rozpowszechnianie wyników, nieformalne forum z udziałem przedstawicieli młodzieży, spotkania dyrektorów generalnych ds. młodzieży oraz usystematyzowany dialog z młodzieżą. |
| --- | --- | --- |

11.

USTALAJĄ, że

—

Wsparciem w realizacji niniejszego programu prac będą w stosownym przypadku następujące metody pracy: otwarta metoda koordynacji uzgodniona w kontekście odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży, a zwłaszcza kształtowanie polityki na podstawie wiedzy i dowodów, grupy eksperckie, wzajemne uczenie się, wzajemne oceny, analizy, konferencje, seminaria, rozpowszechnianie wyników, nieformalne forum z udziałem przedstawicieli młodzieży, spotkania dyrektorów generalnych ds. młodzieży oraz usystematyzowany dialog z młodzieżą.

| — | W ramach wszystkich tych metod, w tym działań grup eksperckich, prace będą się koncentrować na tematach priorytetowych przedstawionych w zarysie w części II pkt 6 oraz na działaniach i terminach wymienionych w załączniku I. Działania z załącznika I mogą zostać zmodyfikowane przez Radę i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w świetle uzyskanych wyników oraz wydarzeń w przedmiotowej dziedzinie na szczeblu UE. |
| --- | --- |

—

W ramach wszystkich tych metod, w tym działań grup eksperckich, prace będą się koncentrować na tematach priorytetowych przedstawionych w zarysie w części II pkt 6 oraz na działaniach i terminach wymienionych w załączniku I. Działania z załącznika I mogą zostać zmodyfikowane przez Radę i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w świetle uzyskanych wyników oraz wydarzeń w przedmiotowej dziedzinie na szczeblu UE.

| — | Zasady członkostwa w grupach eksperckich i zasady funkcjonowania tych grup przedstawiono w załączniku II. |
| --- | --- |

—

Zasady członkostwa w grupach eksperckich i zasady funkcjonowania tych grup przedstawiono w załączniku II.

| — | Jeżeli chodzi o prawo młodych ludzi do uczestnictwa w opracowywaniu, wdrażaniu i ocenie polityk mających na nich wpływ, będą się oni mogli włączyć we wspólną refleksję nad priorytetowymi tematami niniejszego planu prac dzięki procedurom konsultacyjnym. |
| --- | --- |

—

Jeżeli chodzi o prawo młodych ludzi do uczestnictwa w opracowywaniu, wdrażaniu i ocenie polityk mających na nich wpływ, będą się oni mogli włączyć we wspólną refleksję nad priorytetowymi tematami niniejszego planu prac dzięki procedurom konsultacyjnym.

| — | Kwestie strategiczne, które pojawiają się w związku z niniejszym planem prac, oraz kwestie, które będą się odnosić bardziej ogólnie do unijnej polityki młodzieżowej, będą analizowane podczas nieformalnych spotkań dyrektorów generalnych ds. młodzieży. |
| --- | --- |

—

Kwestie strategiczne, które pojawiają się w związku z niniejszym planem prac, oraz kwestie, które będą się odnosić bardziej ogólnie do unijnej polityki młodzieżowej, będą analizowane podczas nieformalnych spotkań dyrektorów generalnych ds. młodzieży.

| — | W pierwszej połowie 2018 r. Rada i Komisja ocenią realizację niniejszego planu prac, przy czym oprą się na wspólnej ocenie przeprowadzonej w kontekście sprawozdania UE na temat młodzieży. |
| --- | --- |

—

W pierwszej połowie 2018 r. Rada i Komisja ocenią realizację niniejszego planu prac, przy czym oprą się na wspólnej ocenie przeprowadzonej w kontekście sprawozdania UE na temat młodzieży.

| 12. | W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZWRACAJĄ SIĘ
  do państw członkowskich i Komisji, by na czas obowiązywania niniejszego planu prac ustanowiły grupy eksperckie do prac nad następującymi zagadnieniami:






  — | Ustalenie, jak konkretnie praca z młodzieżą oraz uczenie się pozaformalne i nieformalne






  a) | sprzyjają aktywności obywatelskiej oraz angażowaniu się młodych ludzi w życie różnorodnych, tolerancyjnych społeczeństw, a także pomagają zapobiegać marginalizacji oraz radykalizacji mogącej skutkować zachowaniami agresywnymi; |
| --- | --- | --- | --- |

12.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZWRACAJĄ SIĘ

do państw członkowskich i Komisji, by na czas obowiązywania niniejszego planu prac ustanowiły grupy eksperckie do prac nad następującymi zagadnieniami:

—

Ustalenie, jak konkretnie praca z młodzieżą oraz uczenie się pozaformalne i nieformalne

a)

sprzyjają aktywności obywatelskiej oraz angażowaniu się młodych ludzi w życie różnorodnych, tolerancyjnych społeczeństw, a także pomagają zapobiegać marginalizacji oraz radykalizacji mogącej skutkować zachowaniami agresywnymi;

| b) | pomagają reagować na szanse i wyzwania, które niesie ze sobą coraz liczniejsza obecność młodych migrantów i uchodźców w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

b)

pomagają reagować na szanse i wyzwania, które niesie ze sobą coraz liczniejsza obecność młodych migrantów i uchodźców w Unii Europejskiej.

| — | Podjęcie kwestii zagrożeń, szans i skutków, przed którymi stawia młodzież, pracę z młodzieżą i politykę młodzieżową cyfryzacja. |
| --- | --- |

—

Podjęcie kwestii zagrożeń, szans i skutków, przed którymi stawia młodzież, pracę z młodzieżą i politykę młodzieżową cyfryzacja.

IV.   DZIAŁANIA

| 13. | Z NALEŻYTYM POSZANOWANIEM ZASADY POMOCNICZOŚCI ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, BY:






  — | Współpracowały ze sobą przy wsparciu Komisji, stosując metody pracy określone w niniejszej rezolucji; |
| --- | --- | --- |

13.

Z NALEŻYTYM POSZANOWANIEM ZASADY POMOCNICZOŚCI ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, BY:

—

Współpracowały ze sobą przy wsparciu Komisji, stosując metody pracy określone w niniejszej rezolucji;

| — | Nadal promowały aktywny udział ministrów ds. młodzieży w kształtowaniu polityki krajowej związanej ze strategią ƒ„Europa 2020” i z europejskim semestrem, opierając się na konkluzjach Rady pt. „Maksymalizowanie potencjału polityki młodzieżowej na rzecz realizacji celów strategii »Europa 2020«”; |
| --- | --- |

—

Nadal promowały aktywny udział ministrów ds. młodzieży w kształtowaniu polityki krajowej związanej ze strategią ƒ„Europa 2020” i z europejskim semestrem, opierając się na konkluzjach Rady pt. „Maksymalizowanie potencjału polityki młodzieżowej na rzecz realizacji celów strategii »Europa 2020«”;

| — | W stosownym przypadku należycie uwzględniły odnowione ramy europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) oraz niniejszy plan prac podczas kształtowania polityki na szczeblu krajowym i regionalnym; |
| --- | --- |

—

W stosownym przypadku należycie uwzględniły odnowione ramy europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) oraz niniejszy plan prac podczas kształtowania polityki na szczeblu krajowym i regionalnym;

| — | Informowały stosowne organy, młodych ludzi i organizacje młodzieżowe o postępach w realizacji planu prac UE na rzecz młodzieży, by nadać wagę prowadzonym działaniom i je wyeksponować. |
| --- | --- |

—

Informowały stosowne organy, młodych ludzi i organizacje młodzieżowe o postępach w realizacji planu prac UE na rzecz młodzieży, by nadać wagę prowadzonym działaniom i je wyeksponować.

| 14. | ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW SPRAWUJĄCYCH PREZYDENCJĘ W RADZIE, BY:






  — | Opierając się na wynikach śródokresowej oceny strategii UE na rzecz młodzieży, rozważyły dalsze stosowne kroki; |
| --- | --- | --- |

14.

ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW SPRAWUJĄCYCH PREZYDENCJĘ W RADZIE, BY:

—

Opierając się na wynikach śródokresowej oceny strategii UE na rzecz młodzieży, rozważyły dalsze stosowne kroki;

| — | Podczas opracowywania swojego programu w ramach zespołu trzech prezydencji uwzględniły tematy priorytetowe niniejszego planu prac; |
| --- | --- |

—

Podczas opracowywania swojego programu w ramach zespołu trzech prezydencji uwzględniły tematy priorytetowe niniejszego planu prac;

| — | Informowały Grupę Roboczą Rady ds. Młodzieży o prowadzonych przez inne organy przygotowawcze Rady pracach mających bezpośredni lub pośredni wpływ na młodzież lub politykę młodzieżową; |
| --- | --- |

—

Informowały Grupę Roboczą Rady ds. Młodzieży o prowadzonych przez inne organy przygotowawcze Rady pracach mających bezpośredni lub pośredni wpływ na młodzież lub politykę młodzieżową;

| — | W ramach zespołu trzech prezydencji uwzględniły niezrealizowane elementy poprzedniego programu prac (2014–2015); |
| --- | --- |

—

W ramach zespołu trzech prezydencji uwzględniły niezrealizowane elementy poprzedniego programu prac (2014–2015);

| — | Na podstawie ocen, o których mowa w pkt 11, rozważyły zaproponowanie nowego planu prac pod koniec 36-miesięcznego okresu objętego niniejszą rezolucją; |
| --- | --- |

—

Na podstawie ocen, o których mowa w pkt 11, rozważyły zaproponowanie nowego planu prac pod koniec 36-miesięcznego okresu objętego niniejszą rezolucją;

| — | Dały państwom członkowskim i zainteresowanym stronom z sektora młodzieży możliwość dyskusji nad przyszłością europejskiej współpracy na rzecz młodzieży po roku 2018; |
| --- | --- |

—

Dały państwom członkowskim i zainteresowanym stronom z sektora młodzieży możliwość dyskusji nad przyszłością europejskiej współpracy na rzecz młodzieży po roku 2018;

| — | Proponowały dyrektorom generalnym ds. młodzieży, by w trakcie zwyczajowych nieformalnych spotkań omawiali i wykorzystywali wyniki uzyskane w ramach niniejszego planu prac; w stosownych przypadkach organizowały nadzwyczajne wspólne międzysektorowe spotkania dyrektorów generalnych; szeroko rozpowszechniały wyniki oraz pomagały ocenić realizację planu prac UE na rzecz młodzieży. |
| --- | --- |

—

Proponowały dyrektorom generalnym ds. młodzieży, by w trakcie zwyczajowych nieformalnych spotkań omawiali i wykorzystywali wyniki uzyskane w ramach niniejszego planu prac; w stosownych przypadkach organizowały nadzwyczajne wspólne międzysektorowe spotkania dyrektorów generalnych; szeroko rozpowszechniały wyniki oraz pomagały ocenić realizację planu prac UE na rzecz młodzieży.

| 15. | ZWRACAJĄ SIĘ DO KOMISJI, BY:






  — | Wspierała budowanie potencjału osób pracujących z młodzieżą oraz samej pracy z młodzieżą poprzez realizację programu Erasmus+, uznając to za jeden z kluczowych sposobów podnoszenia jakości pracy z młodzieżą w Europie; |
| --- | --- | --- |

15.

ZWRACAJĄ SIĘ DO KOMISJI, BY:

—

Wspierała budowanie potencjału osób pracujących z młodzieżą oraz samej pracy z młodzieżą poprzez realizację programu Erasmus+, uznając to za jeden z kluczowych sposobów podnoszenia jakości pracy z młodzieżą w Europie;

| — | Wspierała państwa członkowskie i współpracowała z nimi podczas realizacji niniejszego planu prac, a zwłaszcza działań przedstawionych w załączniku; |
| --- | --- |

—

Wspierała państwa członkowskie i współpracowała z nimi podczas realizacji niniejszego planu prac, a zwłaszcza działań przedstawionych w załączniku;

| — | Informowała państwa członkowskie o bieżących lub planowanych inicjatywach i analizach w zakresie unijnej polityki młodzieżowej oraz w innych stosownych dziedzinach polityki mających wpływ na młodzież, a także o odnośnych wydarzeniach w Komisji; |
| --- | --- |

—

Informowała państwa członkowskie o bieżących lub planowanych inicjatywach i analizach w zakresie unijnej polityki młodzieżowej oraz w innych stosownych dziedzinach polityki mających wpływ na młodzież, a także o odnośnych wydarzeniach w Komisji;

| — | Regularnie konsultowała się z zainteresowanymi stronami na szczeblu europejskim – w tym z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i młodzieży – oraz informowała je o postępach planu prac, po to by nadać wagę prowadzonym działaniom i je wyeksponować. |
| --- | --- |

—

Regularnie konsultowała się z zainteresowanymi stronami na szczeblu europejskim – w tym z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i młodzieży – oraz informowała je o postępach planu prac, po to by nadać wagę prowadzonym działaniom i je wyeksponować.

| — | Sprzyjała większemu zasięgowi i synergii programów UE oraz współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Rada Europy. |
| --- | --- |

—

Sprzyjała większemu zasięgowi i synergii programów UE oraz współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Rada Europy.

| 16. | Z NALEŻYTYM POSZANOWANIEM ZASADY POMOCNICZOŚCI ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I KOMISJI, ABY W RAMACH SWOICH KOMPETENCJI:






  — | Kontynuowały ścisłą współpracę na szczeblu eksperckim zgodnie z załącznikami I i II do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- | --- |

16.

Z NALEŻYTYM POSZANOWANIEM ZASADY POMOCNICZOŚCI ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I KOMISJI, ABY W RAMACH SWOICH KOMPETENCJI:

—

Kontynuowały ścisłą współpracę na szczeblu eksperckim zgodnie z załącznikami I i II do niniejszej rezolucji;

| — | Uwzględniły priorytety niniejszego planu prac podczas przygotowywania rocznego programu prac na rzecz młodzieży w ramach Erasmus+, m.in. jeżeli chodzi o ogólne cele rocznego programu prac Erasmus+, umowę partnerską z Radą Europy oraz encyklopedię internetową Youth Wiki; |
| --- | --- |

—

Uwzględniły priorytety niniejszego planu prac podczas przygotowywania rocznego programu prac na rzecz młodzieży w ramach Erasmus+, m.in. jeżeli chodzi o ogólne cele rocznego programu prac Erasmus+, umowę partnerską z Radą Europy oraz encyklopedię internetową Youth Wiki;

| — | Zachęcały inne sektory do uwzględniania wymiaru młodzieżowego podczas formułowania, realizacji i oceny polityk i działań w innych dziedzinach, szczególnie dbając o wczesne i skuteczne branie pod uwagę tego wymiaru w procesie kształtowania polityki; |
| --- | --- |

—

Zachęcały inne sektory do uwzględniania wymiaru młodzieżowego podczas formułowania, realizacji i oceny polityk i działań w innych dziedzinach, szczególnie dbając o wczesne i skuteczne branie pod uwagę tego wymiaru w procesie kształtowania polityki;

| — | Sprzyjały powszechniejszemu uznawaniu wkładu polityk młodzieżowych w realizację ogólnych celów polityk europejskich nakierowanych na młodzież z uwagi pozytywny wpływ na aktywność obywatelską, zatrudnienie, włączenie społeczne, kulturę i innowacje, kształcenie i szkolenie oraz zdrowie i dobrostan. |
| --- | --- |

—

Sprzyjały powszechniejszemu uznawaniu wkładu polityk młodzieżowych w realizację ogólnych celów polityk europejskich nakierowanych na młodzież z uwagi pozytywny wpływ na aktywność obywatelską, zatrudnienie, włączenie społeczne, kulturę i innowacje, kształcenie i szkolenie oraz zdrowie i dobrostan.

---

(1)  COM(2015) 185 final.

(2)  Dok. 13635/15.

---

ZAŁĄCZNIK I

Działania, instrumenty, terminy oparte na tematach priorytetowych

Działania oparte na tematach priorytetowych

| Metoda pracy/instrument | Rezultat i termin | Oznaczenie |
| --- | --- | --- |
| |
| Priorytet A: |
| Większe włączenie społeczne wszystkich młodych ludzi z uwzględnieniem podstawowych wartości europejskich |
| Rada i organy przygotowawcze


  Rola sektora młodzieżowego w zapobieganiu radykalizacji skutkującej zachowaniami agresywnymi | Pierwsza połowa 2016


  (ewent.) Debata Rady | A1 |
| Kształtowanie polityki opartej na wiedzy i dowodach


  Studium Komisji o systemach i ramach jakości pracy z młodzieżą w Unii Europejskiej | Druga połowa 2016


  Podręcznik realizacji | A2 |
| Usystematyzowany dialog/Rada i organy przygotowawcze


  „Umiejętności i kompetencje życiowe młodych ludzi w różnorodnej, skomunikowanej i inkluzywnej Europie niezbędne do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym” | Pierwsza połowa 2017


  (ewent.) Rezolucja Rady | A3 |
| Priorytet B: |
| Aktywniejsze uczestnictwo wszystkich młodych ludzi w demokratycznym i obywatelskim życiu Europy |
| Grupa ekspercka


  Ustalenie, jak konkretnie praca z młodzieżą oraz uczenie się pozaformalne i nieformalne sprzyjają aktywności obywatelskiej oraz angażowaniu się młodych ludzi w życie różnorodnych, tolerancyjnych społeczeństw oraz pomagają zapobiegać marginalizacji i radykalizacji mogącej skutkować zachowaniami agresywnymi | Pierwsza połowa 2017








  — | Sprawozdanie |

Metoda pracy/instrument

Rezultat i termin

Oznaczenie

Priorytet A:

Większe włączenie społeczne wszystkich młodych ludzi z uwzględnieniem podstawowych wartości europejskich

Rada i organy przygotowawcze

Rola sektora młodzieżowego w zapobieganiu radykalizacji skutkującej zachowaniami agresywnymi

Pierwsza połowa 2016

(ewent.) Debata Rady

A1

Kształtowanie polityki opartej na wiedzy i dowodach

Studium Komisji o systemach i ramach jakości pracy z młodzieżą w Unii Europejskiej

Druga połowa 2016

Podręcznik realizacji

A2

Usystematyzowany dialog/Rada i organy przygotowawcze

„Umiejętności i kompetencje życiowe młodych ludzi w różnorodnej, skomunikowanej i inkluzywnej Europie niezbędne do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym”

Pierwsza połowa 2017

(ewent.) Rezolucja Rady

A3

Priorytet B:

Aktywniejsze uczestnictwo wszystkich młodych ludzi w demokratycznym i obywatelskim życiu Europy

Grupa ekspercka

Ustalenie, jak konkretnie praca z młodzieżą oraz uczenie się pozaformalne i nieformalne sprzyjają aktywności obywatelskiej oraz angażowaniu się młodych ludzi w życie różnorodnych, tolerancyjnych społeczeństw oraz pomagają zapobiegać marginalizacji i radykalizacji mogącej skutkować zachowaniami agresywnymi

Pierwsza połowa 2017

—

Sprawozdanie

| — | (ewent.) Konkluzje Rady |
| --- | --- |

—

(ewent.) Konkluzje Rady

B1

Kształtowanie polityki opartej na wiedzy i dowodach

Studium Komisji o skutkach transnarodowego wolontariatu europejskiego

Pierwsza połowa 2017

| — | Sprawozdanie |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie

| — | (ewent.) Konkluzje Rady w odpowiedzi na studium |
| --- | --- |

—

(ewent.) Konkluzje Rady w odpowiedzi na studium

B2

Seminarium dla osób kształtujących politykę młodzieżową i sportową

„Demokracja, młodzież i sport – podejścia międzysektorowe na rzecz aktywnego uczestnictwa młodych ludzi w życiu obywatelskim i demokratycznym poprzez sport i na rzecz ich angażowania w takie działania”

Druga połowa 2017

Sprawozdanie z seminarium poświęcone sprawdzonym rozwiązaniom i zaleceniom co do tego, jak podejścia międzysektorowe obejmujące sektor młodzieżowy i sektor sportu mogą promować wśród młodych ludzi wartości demokratyczne i zaangażowanie obywatelskie

B3

Priorytet C:

Łatwiejsze wchodzenie młodych ludzi w dorosłość, zwłaszcza integracja na rynku pracy

Wzajemne uczenie się: państwa członkowskie i Komisja/dyrektorzy generalni

„Praca z młodzieżą jako uznane, waloryzujące narzędzie współpracy międzysektorowej służącej wspieraniu wchodzenia młodzieży w dorosłość i na rynek pracy”

Druga połowa 2017

Sprawozdanie na temat sprawdzonych rozwiązań i zaleceń co do pracy z młodzieżą jako uznanego, waloryzującego narzędzia współpracy międzysektorowej służącej wspieraniu wchodzenia młodzieży w dorosłość i na rynek pracy

C1

Kształtowanie polityki opartej na wiedzy i dowodach

Studium Komisji o pracy z młodzieżą i przedsiębiorczości młodzieżowej

Druga połowa 2017

| — | Sprawozdanie |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie

| — | (ewent.) Konkluzje Rady w odpowiedzi na studium |
| --- | --- |

—

(ewent.) Konkluzje Rady w odpowiedzi na studium

C2

Priorytet D:

Wspieranie zdrowia i dobrostanu młodych ludzi, w tym zdrowia psychicznego

Rada i organy przygotowawcze

Współpraca międzysektorowa poświęcona promowaniu zdrowia i dobrostanu młodych ludzi w trakcie wchodzenia przez nich w dorosłość, zwłaszcza jeżeli chodzi o młodzież z problemami psychicznymi (1) często związanymi z wchodzeniem przez nich w dorosłość. Akcent na ich możliwy wkład w życie społeczne, a nie na ich problemy

a)   
  Pierwsza połowa 2016

(ewent.) Konkluzje Rady

D1

b)   
  Druga połowa 2017

Państwa członkowskie: międzysektorowe wzajemne uczenie się

D2

Priorytet E:

Współreagowanie na wyzwania i szanse, które przed polityką młodzieżową, pracą z młodzieżą oraz młodymi ludźmi stawia epoka cyfrowa

Rada i organy przygotowawcze

Nowe podejścia do pracy z młodzieżą w celu jak największego rozwinięcia potencjału i talentów młodych ludzi i ich włączenia w życie społeczne.

Wyeksponowane zostaną nowe, nowoczesne i atrakcyjne sposoby pracy z młodzieżą, w tym praca on-line, w celu uwzględnienia nowych tendencji w życiu młodych ludzi i maksymalnego rozszerzenia zasięgu pracy z młodzieżą, tak by objęła większa liczbę młodych ludzi

Druga połowa 2016

(ewent.) Konkluzje Rady

E1

Wzajemne uczenie się

Nowe praktyki w pracy z młodzieżą oraz uatrakcyjnianie tej pracy dla młodych ludzi

Pierwsza połowa 2017

Sprawozdanie na temat istniejących praktyk przedstawiające bieżące tendencje oraz zalecenia do realizacji w codziennej pracy

E2

Grupa ekspercka

„Zagrożenia, szanse i skutki, przed którymi stawia młodzież, pracę z młodzieżą i politykę młodzieżową cyfryzacja”

Druga połowa 2017

Sprawozdanie grupy eksperckiej

E3

Kształtowanie polityki opartej na wiedzy i dowodach

Studium Komisji o wpływie internetu i mediów społecznościowych na zaangażowanie młodzieży i pracę z młodzieżą

Pierwsza połowa 2018

Sprawozdanie

E4

Rada i organy przygotowawcze

Tworzenie innowacyjnych metod pracy z młodzieżą, w tym narzędzi cyfrowych, po to by zaspakajać potrzeby i aspiracje młodych ludzi w sposób bardziej skuteczny, inteligentny i adekwatny oraz sprzyjać współpracy międzysektorowej

Pierwsza połowa 2018

(ewent.) Konkluzje Rady w odpowiedzi m.in. na działania E3 i E4

E5

Priorytet F:

Współreagowanie na szanse i wyzwania, które niesie ze sobą coraz liczniejsza obecność młodych migrantów i uchodźców w Unii Europejskiej

Grupa ekspercka

Określenie, jak konkretnie praca z młodzieżą oraz uczenie się pozaformalne i nieformalne pomagają reagować na szanse i wyzwania, które niesie ze sobą coraz liczniejsza obecność młodych migrantów i uchodźców w Unii Europejskiej

Druga połowa 2018

| — | Sprawozdanie |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie

| — | (ewent.) Konkluzje Rady w odpowiedzi na sprawozdanie |
| --- | --- |

—

(ewent.) Konkluzje Rady w odpowiedzi na sprawozdanie

F1

| Inne | |
| --- | --- |
| Przedmiot | Instrument/działanie | Rezultat i termin | |
| Strategia UE na rzecz młodzieży | Wzajemne uczenie się








  a. | Wniosek Komisji w sprawie elastycznych ram |

Inne

Przedmiot

Instrument/działanie

Rezultat i termin

Strategia UE na rzecz młodzieży

Wzajemne uczenie się

a.

Wniosek Komisji w sprawie elastycznych ram

Pierwsza połowa 2016

Formalizacja elastycznych ram w zakresie wzajemnego uczenia się

O1

Kształtowanie polityki opartej na wiedzy i dowodach

| b. | Śródokresowa ocena strategii UE na rzecz młodzieży oraz zalecenia w sprawie mobilności młodych wolontariuszy w Unii Europejskiej |
| --- | --- |

b.

Śródokresowa ocena strategii UE na rzecz młodzieży oraz zalecenia w sprawie mobilności młodych wolontariuszy w Unii Europejskiej

Druga połowa 2016

(ewent.) Konkluzje Rady w odpowiedzi na ocenę, w tym ocenę zalecenia Rady w sprawie mobilności młodych wolontariuszy w Unii Europejskiej

O2

| c. | Sprawozdanie UE na temat młodzieży |
| --- | --- |

c.

Sprawozdanie UE na temat młodzieży

Pierwsza połowa 2018

Wspólne sprawozdanie UE na temat młodzieży

O3

Erasmus+

Kształtowanie polityki opartej na wiedzy i dowodach

Śródokresowa ocena programu Erasmus+ oraz ocena programów go poprzedzających

Pierwsza połowa 2018

Odpowiedź na ocenę wspólnie ze stosownymi sektorami (kształcenie, szkolenie, młodzież, sport)

O4

---

(1)  W tym poważne i powszechne problemy psychiatryczne, stres psychiczny oraz (czasowe) dysfunkcje psychiczne w okresach intensywnych wyzwań lub kryzysów życiowych.

---

ZAŁĄCZNIK II

Zasady członkostwa w grupach eksperckich utworzonych przez państwa członkowskie i Komisję w ramach planu prac UE na rzecz młodzieży (1 stycznia 2016 r. – 31 grudnia 2018 r.) oraz zasady funkcjonowania tych grup

Członkostwo:

| — | Państwa członkowskie uczestniczą w pracach grup roboczych dobrowolnie; mogą do nich dołączyć w dowolnym momencie. |
| --- | --- |

—

Państwa członkowskie uczestniczą w pracach grup roboczych dobrowolnie; mogą do nich dołączyć w dowolnym momencie.

| — | Państwa członkowskie zainteresowane uczestnictwem w pracach grup wyznaczą ekspertów do poszczególnych grup. Państwa członkowskie dopilnują, by wyznaczeni eksperci dysponowali stosownym doświadczeniem krajowym w danej dziedzinie. Wyznaczeni eksperci dopilnują skutecznej komunikacji z właściwymi organami krajowymi. Wyznaczanie ekspertów będzie koordynować Komisja. |
| --- | --- |

—

Państwa członkowskie zainteresowane uczestnictwem w pracach grup wyznaczą ekspertów do poszczególnych grup. Państwa członkowskie dopilnują, by wyznaczeni eksperci dysponowali stosownym doświadczeniem krajowym w danej dziedzinie. Wyznaczeni eksperci dopilnują skutecznej komunikacji z właściwymi organami krajowymi. Wyznaczanie ekspertów będzie koordynować Komisja.

| — | Każda grupa ekspercka może zdecydować o zaproszeniu także innych uczestników: niezależnych ekspertów, przedstawicieli organizacji młodzieżowych, naukowców prowadzących badania nad młodzieżą oraz innych zainteresowanych stron, a także przedstawicieli państw trzecich. Każda grupa ekspercka może zaproponować włączenie w skład grupy innych uczestników na cały okres jej prac, o ile ich członkostwo zostanie jednomyślnie zatwierdzone przez grupę. |
| --- | --- |

—

Każda grupa ekspercka może zdecydować o zaproszeniu także innych uczestników: niezależnych ekspertów, przedstawicieli organizacji młodzieżowych, naukowców prowadzących badania nad młodzieżą oraz innych zainteresowanych stron, a także przedstawicieli państw trzecich. Każda grupa ekspercka może zaproponować włączenie w skład grupy innych uczestników na cały okres jej prac, o ile ich członkostwo zostanie jednomyślnie zatwierdzone przez grupę.

Mandat

Mandat grupy eksperckiej zostaje zaproponowany przez Komisję, zgodnie z pkt 12 planu prac, i zmodyfikowany w świetle uwag Grupy Roboczej Rady ds. Młodzieży.

Procedury pracy

| — | Grupy eksperckie skoncentrują się na wypracowaniu niewielkiej liczby konkretnych, przydatnych wyników odnośnie do wskazanego zagadnienia. |
| --- | --- |

—

Grupy eksperckie skoncentrują się na wypracowaniu niewielkiej liczby konkretnych, przydatnych wyników odnośnie do wskazanego zagadnienia.

| — | Aby można było przystąpić do realizacji niniejszego planu prac, na pierwszym posiedzeniu po jego przyjęciu każda grupa ekspercka wyznaczy przewodniczącego lub przewodniczących. Wybory przewodniczących zostaną przeprowadzone w sposób otwarty i przejrzysty; będzie je koordynować Komisja, zapewniająca obsługę sekretarską grup eksperckich. Każda grupa ekspercka przygotuje harmonogram prac zgodny z niniejszym planem prac. |
| --- | --- |

—

Aby można było przystąpić do realizacji niniejszego planu prac, na pierwszym posiedzeniu po jego przyjęciu każda grupa ekspercka wyznaczy przewodniczącego lub przewodniczących. Wybory przewodniczących zostaną przeprowadzone w sposób otwarty i przejrzysty; będzie je koordynować Komisja, zapewniająca obsługę sekretarską grup eksperckich. Każda grupa ekspercka przygotuje harmonogram prac zgodny z niniejszym planem prac.

| — | Komisja zapewni grupom dostęp do wiedzy fachowej oraz wsparcie logistyczne. W miarę możliwości Komisja wesprze grupy innymi stosownymi sposobami (w tym analizami istotnymi dla ich dziedziny). |
| --- | --- |

—

Komisja zapewni grupom dostęp do wiedzy fachowej oraz wsparcie logistyczne. W miarę możliwości Komisja wesprze grupy innymi stosownymi sposobami (w tym analizami istotnymi dla ich dziedziny).

Składanie sprawozdań i informowanie

Przewodniczący grup eksperckich złożą Grupie Roboczej ds. Młodzieży sprawozdania z poczynionych postępów i uzyskanych wyników. W stosownym przypadku Grupa Robocza ds. Młodzieży udzieli grupie eksperckiej dalszych wskazówek, aby zagwarantować pożądane wyniki i dotrzymanie harmonogramu. O wynikach będą informowani dyrektorzy generalni.

Porządki i protokoły posiedzeń wszystkich grup będą dostępne dla wszystkich państw członkowskich, niezależnie od stopnia ich zaangażowania w daną dziedzinę. Wyniki prac grup eksperckich zostaną opublikowane.

---

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/10

---

Rezolucja Rady w sprawie zachęcania młodych ludzi do politycznego angażowania się w demokratyczne życie Europy

(2015/C 417/02)

RADA ORAZ PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZEBRANI W RADZIE,

PRZYPOMINAJĄC O POLITYCZNYM TLE PRZEDMIOTOWEJ KWESTII, A ZWŁASZCZA O:

| 1. | Rezolucji Rady w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) (1), w której jako jeden z obszarów działań wskazano „zaangażowanie” oraz określono cel tych działań, czyli zachęcanie młodych ludzi do udziału w demokracji pośredniej, w inicjatywach społeczeństwa obywatelskiego na wszystkich szczeblach oraz w ogólnie pojętym życiu społecznym, jak również zdefiniowano inicjatywę ogólną: „stymulowanie i wspieranie aktywności i udziału młodych ludzi i organizacji młodzieżowych w formułowaniu polityk, ich wdrażaniu i działaniach następczych” w drodze stałego, usystematyzowanego dialogu z młodzieżą i organizacjami młodzieżowymi. |
| --- | --- |

1.

Rezolucji Rady w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) (1), w której jako jeden z obszarów działań wskazano „zaangażowanie” oraz określono cel tych działań, czyli zachęcanie młodych ludzi do udziału w demokracji pośredniej, w inicjatywach społeczeństwa obywatelskiego na wszystkich szczeblach oraz w ogólnie pojętym życiu społecznym, jak również zdefiniowano inicjatywę ogólną: „stymulowanie i wspieranie aktywności i udziału młodych ludzi i organizacji młodzieżowych w formułowaniu polityk, ich wdrażaniu i działaniach następczych” w drodze stałego, usystematyzowanego dialogu z młodzieżą i organizacjami młodzieżowymi.

| 2. | Rezolucji Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie planu prac Unii Europejskiej na rzecz młodzieży na lata 2014–2015 (2). |
| --- | --- |

2.

Rezolucji Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie planu prac Unii Europejskiej na rzecz młodzieży na lata 2014–2015 (2).

| 3. | Wspólnych zaleceniach dotyczących czwartego cyklu roboczego w zakresie usystematyzowanego dialogu, określonych na Konferencji UE na temat Młodzieży zorganizowanej przez prezydencję luksemburską w dniach 21–24 września 2015 r. (3) |
| --- | --- |

3.

Wspólnych zaleceniach dotyczących czwartego cyklu roboczego w zakresie usystematyzowanego dialogu, określonych na Konferencji UE na temat Młodzieży zorganizowanej przez prezydencję luksemburską w dniach 21–24 września 2015 r. (3)

PODKREŚLAJĄ, ŻE:

| 4. | Demokracja, pluralizm i aktywność obywatelska to podstawowe wartości Unii Europejskiej. Obejmują one wolność wypowiedzi i tolerancję (4) i służą integracji wszystkich obywateli UE. Demokracja nie jest dana raz na zawsze – trzeba ją stale chronić i wspierać. |
| --- | --- |

4.

Demokracja, pluralizm i aktywność obywatelska to podstawowe wartości Unii Europejskiej. Obejmują one wolność wypowiedzi i tolerancję (4) i służą integracji wszystkich obywateli UE. Demokracja nie jest dana raz na zawsze – trzeba ją stale chronić i wspierać.

| 5. | Młodzi ludzie w Europie zasadniczo popierają system demokracji i jego organy przedstawicielskie i w nie wierzą, lecz są krytyczni wobec sposobu funkcjonowania tego systemu i rezultatów, które przynosi (5). |
| --- | --- |

5.

Młodzi ludzie w Europie zasadniczo popierają system demokracji i jego organy przedstawicielskie i w nie wierzą, lecz są krytyczni wobec sposobu funkcjonowania tego systemu i rezultatów, które przynosi (5).

| 6. | Często coraz trudniej im identyfikować się z tradycyjnymi formami politycznego zaangażowania, na przykład z partiami politycznymi i związkami zawodowymi, ale biorą oni udział w alternatywnych formach dopuszczających większą możliwość indywidualnych wyborów – takich jak kampanie, petycje, manifestacje i spontaniczne akcje na rzecz konkretnej sprawy i widocznej zmiany w życiu młodzieży (6). |
| --- | --- |

6.

Często coraz trudniej im identyfikować się z tradycyjnymi formami politycznego zaangażowania, na przykład z partiami politycznymi i związkami zawodowymi, ale biorą oni udział w alternatywnych formach dopuszczających większą możliwość indywidualnych wyborów – takich jak kampanie, petycje, manifestacje i spontaniczne akcje na rzecz konkretnej sprawy i widocznej zmiany w życiu młodzieży (6).

| 7. | Technologie informacyjno-komunikacyjne, w szczególności media społecznościowe i korzystanie z nich w trybie mobilnym, dają nowe możliwości angażowania się w procesy związane z polityką i nowe możliwości uzyskiwania informacji o nich, przyspieszają rozpowszechnianie informacji, a także rozwój alternatywnych form zaangażowania. |
| --- | --- |

7.

Technologie informacyjno-komunikacyjne, w szczególności media społecznościowe i korzystanie z nich w trybie mobilnym, dają nowe możliwości angażowania się w procesy związane z polityką i nowe możliwości uzyskiwania informacji o nich, przyspieszają rozpowszechnianie informacji, a także rozwój alternatywnych form zaangażowania.

W ODNIESIENIU DO PROCESU USYSTEMATYZOWANEGO DIALOGU, UZNAJĄ, ŻE:

| 8. | Usystematyzowany dialog jest jednym z instrumentów przewidzianych w ramach europejskiej współpracy na rzecz młodzieży, który umożliwia angażowanie młodych ludzi w kształtowanie polityk UE. Rezultat czwartego 18-miesięcznego cyklu roboczego w zakresie ogólnego priorytetu tematycznego „wzmocnienie pozycji młodzieży – dostęp do praw oraz waga politycznego zaangażowania młodych ludzi” (7) opiera się na rezultatach osiągniętych w toku konsultacji z młodymi ludźmi przeprowadzonych przed rozpoczęciem prezydencji włoskiej, łotewskiej i luksemburskiej i podczas ich trwania, a także w trakcie konferencji UE na temat młodzieży zorganizowanych w Rzymie w październiku 2014 r., w Rydze w marcu 2015 r. i w Luksemburgu we wrześniu 2015 r. (8) |
| --- | --- |

8.

Usystematyzowany dialog jest jednym z instrumentów przewidzianych w ramach europejskiej współpracy na rzecz młodzieży, który umożliwia angażowanie młodych ludzi w kształtowanie polityk UE. Rezultat czwartego 18-miesięcznego cyklu roboczego w zakresie ogólnego priorytetu tematycznego „wzmocnienie pozycji młodzieży – dostęp do praw oraz waga politycznego zaangażowania młodych ludzi” (7) opiera się na rezultatach osiągniętych w toku konsultacji z młodymi ludźmi przeprowadzonych przed rozpoczęciem prezydencji włoskiej, łotewskiej i luksemburskiej i podczas ich trwania, a także w trakcie konferencji UE na temat młodzieży zorganizowanych w Rzymie w październiku 2014 r., w Rydze w marcu 2015 r. i w Luksemburgu we wrześniu 2015 r. (8)

| 9. | Rezultaty dialogu przeprowadzonego wśród młodych ludzi i przedstawicieli polityki stanowią istotny wkład w niniejszą rezolucję, gdyż uwzględniają punkt widzenia młodych ludzi, osób pracujących z młodzieżą i innych ekspertów do spraw młodzieży i ułatwiają kształtowanie skutecznych unijnych polityk opartych na dowodach. |
| --- | --- |

9.

Rezultaty dialogu przeprowadzonego wśród młodych ludzi i przedstawicieli polityki stanowią istotny wkład w niniejszą rezolucję, gdyż uwzględniają punkt widzenia młodych ludzi, osób pracujących z młodzieżą i innych ekspertów do spraw młodzieży i ułatwiają kształtowanie skutecznych unijnych polityk opartych na dowodach.

UWAŻAJĄ, ŻE:

| 10. | Podporą Unii Europejskiej są młodzi ludzie oddani zasadom demokracji i wartościom europejskim. |
| --- | --- |

10.

Podporą Unii Europejskiej są młodzi ludzie oddani zasadom demokracji i wartościom europejskim.

| 11. | Polityka europejska, jak i polityka w ogóle powinny być wyczulone na potrzeby i aspiracje młodych ludzi. Dlatego kwestie polityczne muszą być przejrzyste i należy o nich informować wszystkich obywateli, w tym młodzież. Ludzie młodzi muszą rozumieć omawiane kwestie; wzbudzi to ich zainteresowanie i ułatwi zaangażowanie polityczne. Decydenci z różnych obszarów i szczebli polityki powinni zapewniać młodzieży możliwości angażowania się w istotne procesy decyzyjne i powinny to być możliwości dające faktyczny wpływ. |
| --- | --- |

11.

Polityka europejska, jak i polityka w ogóle powinny być wyczulone na potrzeby i aspiracje młodych ludzi. Dlatego kwestie polityczne muszą być przejrzyste i należy o nich informować wszystkich obywateli, w tym młodzież. Ludzie młodzi muszą rozumieć omawiane kwestie; wzbudzi to ich zainteresowanie i ułatwi zaangażowanie polityczne. Decydenci z różnych obszarów i szczebli polityki powinni zapewniać młodzieży możliwości angażowania się w istotne procesy decyzyjne i powinny to być możliwości dające faktyczny wpływ.

| 12. | Pojęcie zaangażowania politycznego obejmuje przede wszystkim kwestię reprezentacji młodych ludzi w strukturach demokracji pośredniej, tj. udział w wyborach w charakterze wyborcy, kandydowanie w wyborach oraz działalność w partiach politycznych. Zaangażowanie polityczne może także przybierać postać członkostwa w organizacjach (młodzieżowych) popierających interesy młodych ludzi, polegać na udziale w debatach politycznych prowadzonych bezpośrednio lub online oraz na innych działaniach pozwalających kształtować opinie lub służących ekspresji kulturalnej. Zaangażowanie polityczne jest również możliwe w ramach inicjatyw z zakresu edukacji obywatelskiej i praw człowieka oraz w ramach działań służących poprawie sytuacji społecznej. |
| --- | --- |

12.

Pojęcie zaangażowania politycznego obejmuje przede wszystkim kwestię reprezentacji młodych ludzi w strukturach demokracji pośredniej, tj. udział w wyborach w charakterze wyborcy, kandydowanie w wyborach oraz działalność w partiach politycznych. Zaangażowanie polityczne może także przybierać postać członkostwa w organizacjach (młodzieżowych) popierających interesy młodych ludzi, polegać na udziale w debatach politycznych prowadzonych bezpośrednio lub online oraz na innych działaniach pozwalających kształtować opinie lub służących ekspresji kulturalnej. Zaangażowanie polityczne jest również możliwe w ramach inicjatyw z zakresu edukacji obywatelskiej i praw człowieka oraz w ramach działań służących poprawie sytuacji społecznej.

| 13. | Uczestnicząc w procesach związanych z polityką, młodzi ludzie są w stanie lepiej zrozumieć procesy kształtowania opinii oraz różnorodne interesy. W wymiarze osobistym rozwijają umiejętności społeczne, odpowiedzialność, pewność siebie, zmysł inicjatywy, podejście krytyczne, a także umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne, zdolność do kompromisu, empatię i poszanowanie opinii innych osób. |
| --- | --- |

13.

Uczestnicząc w procesach związanych z polityką, młodzi ludzie są w stanie lepiej zrozumieć procesy kształtowania opinii oraz różnorodne interesy. W wymiarze osobistym rozwijają umiejętności społeczne, odpowiedzialność, pewność siebie, zmysł inicjatywy, podejście krytyczne, a także umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne, zdolność do kompromisu, empatię i poszanowanie opinii innych osób.

| 14. | Cechy procesów skutecznego i faktycznego zaangażowania politycznego młodzieży są następujące:






  — | Znaczenie danej kwestii i jej rzeczywisty wpływ na życie młodych ludzi. |
| --- | --- | --- |

14.

Cechy procesów skutecznego i faktycznego zaangażowania politycznego młodzieży są następujące:

—

Znaczenie danej kwestii i jej rzeczywisty wpływ na życie młodych ludzi.

| — | Praktyka i doświadczenia związane z zaangażowaniem w różnorodne konteksty życia codziennego, takie jak rodzina, społeczność, szkoła, miejsce pracy, praca z młodzieżą oraz życie lokalne (socjalizacja polityczna). |
| --- | --- |

—

Praktyka i doświadczenia związane z zaangażowaniem w różnorodne konteksty życia codziennego, takie jak rodzina, społeczność, szkoła, miejsce pracy, praca z młodzieżą oraz życie lokalne (socjalizacja polityczna).

| — | Kompleksowa informacja zwrotna od decydentów i podejmowane przez nich działania następcze. |
| --- | --- |

—

Kompleksowa informacja zwrotna od decydentów i podejmowane przez nich działania następcze.

| — | Powszechność i równy dostęp dla wszystkich młodych ludzi niezależnie od płci, pochodzenia etnicznego, środowiska kulturowego, wykształcenia i pochodzenia społecznego, orientacji seksualnej, wieku i specyficznych potrzeb. |
| --- | --- |

—

Powszechność i równy dostęp dla wszystkich młodych ludzi niezależnie od płci, pochodzenia etnicznego, środowiska kulturowego, wykształcenia i pochodzenia społecznego, orientacji seksualnej, wieku i specyficznych potrzeb.

| 15. | Polityka młodzieżowa, praca z młodzieżą i organizacje młodzieżowe odgrywają istotną rolę w tym względzie, propagując aktywność obywatelską i możliwości zaangażowania politycznego oraz zapobiegając marginalizacji i radykalizacji postaw prowadzącej do aktów przemocy; dzieje się tak zwłaszcza na terenach lokalnych, gdzie do młodych ludzi kierowana jest oferta otwartej i środowiskowej pracy z młodzieżą. |
| --- | --- |

15.

Polityka młodzieżowa, praca z młodzieżą i organizacje młodzieżowe odgrywają istotną rolę w tym względzie, propagując aktywność obywatelską i możliwości zaangażowania politycznego oraz zapobiegając marginalizacji i radykalizacji postaw prowadzącej do aktów przemocy; dzieje się tak zwłaszcza na terenach lokalnych, gdzie do młodych ludzi kierowana jest oferta otwartej i środowiskowej pracy z młodzieżą.

| 16. | Dobrostan psychofizyczny i zaspokojenie podstawowych potrzeb, w tym w kwestiach takich jak kształcenie i szkolenie, zdrowie, zatrudnienie, zabezpieczenie finansowe i integracja społeczna, są niezbędne, by możliwe było głębokie i skuteczne zaangażowanie młodych ludzi. |
| --- | --- |

16.

Dobrostan psychofizyczny i zaspokojenie podstawowych potrzeb, w tym w kwestiach takich jak kształcenie i szkolenie, zdrowie, zatrudnienie, zabezpieczenie finansowe i integracja społeczna, są niezbędne, by możliwe było głębokie i skuteczne zaangażowanie młodych ludzi.

Z NALEŻYTYM POSZANOWANIEM ZASADY POMOCNICZOŚCI ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I KOMISJI, ABY W RAMACH SWOICH KOMPETENCJI:

| 17. | Ustanowiły, wdrożyły lub rozwinęły krajowe, regionalne lub lokalne strategie, programy, struktury lub inne odnośne mechanizmy służące zwiększeniu zaangażowania politycznego wszystkich młodych ludzi, zwłaszcza tych o mniejszych szansach. Mechanizmy te powinny opierać się na wiedzy i faktach oraz na współpracy międzysektorowej i powinny obejmować wszystkie stosowne zainteresowane strony. W procesie opracowywania skutecznych strategii zaangażowania grupy docelowe powinny być włączane w etap planowania, wdrażania, monitorowania i oceny. W strategiach tych mogą zostać ujęte wymienione poniżej priorytety. |
| --- | --- |

17.

Ustanowiły, wdrożyły lub rozwinęły krajowe, regionalne lub lokalne strategie, programy, struktury lub inne odnośne mechanizmy służące zwiększeniu zaangażowania politycznego wszystkich młodych ludzi, zwłaszcza tych o mniejszych szansach. Mechanizmy te powinny opierać się na wiedzy i faktach oraz na współpracy międzysektorowej i powinny obejmować wszystkie stosowne zainteresowane strony. W procesie opracowywania skutecznych strategii zaangażowania grupy docelowe powinny być włączane w etap planowania, wdrażania, monitorowania i oceny. W strategiach tych mogą zostać ujęte wymienione poniżej priorytety.

Edukacja formalna oraz uczenie się pozaformalne

| 18. | Stymulowały i promowały międzysektorową współpracę i międzysektorowe partnerstwa między organizatorami edukacji formalnej, organizacjami młodzieżowymi i organizatorami pracy z młodzieżą, aby rozwijać zintegrowane podejścia w ramach programów edukacji obywatelskiej, angażując jednocześnie młodych ludzi, nauczycieli, osoby pracujące z młodzieżą, rodziców i inne odpowiednie podmioty. |
| --- | --- |

18.

Stymulowały i promowały międzysektorową współpracę i międzysektorowe partnerstwa między organizatorami edukacji formalnej, organizacjami młodzieżowymi i organizatorami pracy z młodzieżą, aby rozwijać zintegrowane podejścia w ramach programów edukacji obywatelskiej, angażując jednocześnie młodych ludzi, nauczycieli, osoby pracujące z młodzieżą, rodziców i inne odpowiednie podmioty.

| 19. | Umacniały w ramach edukacji formalnej i uczenia się pozaformalnego trwałe struktury sprzyjające zaangażowaniu, aby promować rozwijanie umiejętności i kompetencji społecznych związanych z wartościami demokratycznymi i prawami człowieka, takimi jak wolność wypowiedzi i poszanowanie różnorodności, poprzez codzienne praktykowanie zasad demokracji. |
| --- | --- |

19.

Umacniały w ramach edukacji formalnej i uczenia się pozaformalnego trwałe struktury sprzyjające zaangażowaniu, aby promować rozwijanie umiejętności i kompetencji społecznych związanych z wartościami demokratycznymi i prawami człowieka, takimi jak wolność wypowiedzi i poszanowanie różnorodności, poprzez codzienne praktykowanie zasad demokracji.

| 20. | Propagowały ustanowienie i rozwój organizacji lub struktur na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, które reprezentowałyby interesy osób uczących się wobec instytucji edukacji formalnej. |
| --- | --- |

20.

Propagowały ustanowienie i rozwój organizacji lub struktur na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, które reprezentowałyby interesy osób uczących się wobec instytucji edukacji formalnej.

| 21. | Propagowały opracowywanie programów dotyczących umiejętności korzystania z mediów, które to programy rozwijałyby zdolność do krytycznej analizy informacji we współczesnym społeczeństwie opartym na wiedzy, a także programów dotyczących umiejętności korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych, które to programy służyłyby rozwijaniu umiejętności technologicznych umożliwiających użytkownikom docieranie do przydatnych informacji online, zarządzanie nimi, ich ocenę oraz tworzenie. |
| --- | --- |

21.

Propagowały opracowywanie programów dotyczących umiejętności korzystania z mediów, które to programy rozwijałyby zdolność do krytycznej analizy informacji we współczesnym społeczeństwie opartym na wiedzy, a także programów dotyczących umiejętności korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych, które to programy służyłyby rozwijaniu umiejętności technologicznych umożliwiających użytkownikom docieranie do przydatnych informacji online, zarządzanie nimi, ich ocenę oraz tworzenie.

Możliwości zaangażowania na szczeblu lokalnym i regionalnym

| 22. | Umożliwiały i ułatwiały rozwój procesów zaangażowania, np. rad młodzieży, w ścisłej współpracy z lokalnymi i regionalnymi organami publicznymi, aby zapewnić młodym ludziom możliwość wyrażania opinii w ramach procesów decyzyjnych na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

22.

Umożliwiały i ułatwiały rozwój procesów zaangażowania, np. rad młodzieży, w ścisłej współpracy z lokalnymi i regionalnymi organami publicznymi, aby zapewnić młodym ludziom możliwość wyrażania opinii w ramach procesów decyzyjnych na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 23. | Tworzyły i zapewniały decydentom informacje i możliwości szkolenia w zakresie odpowiednich i dostosowanych do potrzeb młodzieży metod i narzędzi komunikowania i angażowania się z myślą o ułatwieniu otwarcia się na młodzież i wyczuleniu na jej potrzeby. |
| --- | --- |

23.

Tworzyły i zapewniały decydentom informacje i możliwości szkolenia w zakresie odpowiednich i dostosowanych do potrzeb młodzieży metod i narzędzi komunikowania i angażowania się z myślą o ułatwieniu otwarcia się na młodzież i wyczuleniu na jej potrzeby.

| 24. | Rozważyły, czy nie należałoby obniżyć do 16 lat wieku uprawniającego do głosowania w wyborach do lokalnych i regionalnych organów publicznych, z poszanowaniem warunków krajowych i krajowych ram prawnych. |
| --- | --- |

24.

Rozważyły, czy nie należałoby obniżyć do 16 lat wieku uprawniającego do głosowania w wyborach do lokalnych i regionalnych organów publicznych, z poszanowaniem warunków krajowych i krajowych ram prawnych.

Formy alternatywne i e-zaangażowanie

| 25. | Uznawały rolę młodych ludzi, pracy z młodzieżą i organizacji młodzieżowych oraz udzielały im wsparcia w rozwijaniu różnorodnych form zaangażowania politycznego, takich jak petycje, manifestacje, kampanie, a także różnorodnych form wykorzystywania kultury, sztuki i sportu, ze względu na to, że instrumenty te pozwalają w różnorodny sposób wyrażać opinie i w różnorodny sposób angażować się politycznie, zwłaszcza w przypadku młodych ludzi o mniejszych szansach. |
| --- | --- |

25.

Uznawały rolę młodych ludzi, pracy z młodzieżą i organizacji młodzieżowych oraz udzielały im wsparcia w rozwijaniu różnorodnych form zaangażowania politycznego, takich jak petycje, manifestacje, kampanie, a także różnorodnych form wykorzystywania kultury, sztuki i sportu, ze względu na to, że instrumenty te pozwalają w różnorodny sposób wyrażać opinie i w różnorodny sposób angażować się politycznie, zwłaszcza w przypadku młodych ludzi o mniejszych szansach.

| 26. | Opracowały cyfrowe narzędzia politycznego zaangażowania młodych ludzi w połączeniu z elementami o charakterze bezpośrednim oraz opracowały stosowne szkolenia dla nauczycieli, osób pracujących z młodzieżą, osób prowadzących szkolenia oraz opiniotwórców, pracujących z różnorodnymi grupami docelowymi w ramach edukacji formalnej i uczenia się pozaformalnego, po to by docierać do młodzieży na wszystkich szczeblach; uznawały i wykorzystywały istniejące kanały informowania młodzieży oraz uznawały i angażowały podmioty dostarczające młodzieży informacji na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

26.

Opracowały cyfrowe narzędzia politycznego zaangażowania młodych ludzi w połączeniu z elementami o charakterze bezpośrednim oraz opracowały stosowne szkolenia dla nauczycieli, osób pracujących z młodzieżą, osób prowadzących szkolenia oraz opiniotwórców, pracujących z różnorodnymi grupami docelowymi w ramach edukacji formalnej i uczenia się pozaformalnego, po to by docierać do młodzieży na wszystkich szczeblach; uznawały i wykorzystywały istniejące kanały informowania młodzieży oraz uznawały i angażowały podmioty dostarczające młodzieży informacji na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym.

| 27. | Angażowały sektor młodzieży w realizację strategii jednolitego rynku cyfrowego dla Europy, podejmując takie tematy, jak umiejętności cyfrowe i znajomość technologii cyfrowej, bezpieczniejsze korzystanie z internetu oraz zwalczanie nielegalnych treści, takich jak treści rasistowskie, ksenofobiczne i nawołujące do przemocy. |
| --- | --- |

27.

Angażowały sektor młodzieży w realizację strategii jednolitego rynku cyfrowego dla Europy, podejmując takie tematy, jak umiejętności cyfrowe i znajomość technologii cyfrowej, bezpieczniejsze korzystanie z internetu oraz zwalczanie nielegalnych treści, takich jak treści rasistowskie, ksenofobiczne i nawołujące do przemocy.

Dialog z decydentami

| 28. | W stosownych przypadkach wspierały procesy i narzędzia informacyjno-komunikacyjne umożliwiające zrozumienie i przyswojenie przez młodzież polityk publicznych, kładąc nacisk na aspekty mające znaczenie dla młodych ludzi i skutecznie wykorzystując różnorodne narzędzia medialne i technologie informacyjno-komunikacyjne. |
| --- | --- |

28.

W stosownych przypadkach wspierały procesy i narzędzia informacyjno-komunikacyjne umożliwiające zrozumienie i przyswojenie przez młodzież polityk publicznych, kładąc nacisk na aspekty mające znaczenie dla młodych ludzi i skutecznie wykorzystując różnorodne narzędzia medialne i technologie informacyjno-komunikacyjne.

| 29. | Zbadały i poszerzyły możliwości dialogu na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym między młodzieżą a decydentami z wszystkich obszarów polityki mających wpływ na młodych ludzi. |
| --- | --- |

29.

Zbadały i poszerzyły możliwości dialogu na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym między młodzieżą a decydentami z wszystkich obszarów polityki mających wpływ na młodych ludzi.

| 30. | Zachęcały młodzież do udziału w wyborach i do angażowania się w formalne struktury demokracji pośredniej, takie jak partie polityczne, po to by partie te były bardziej zainteresowane opracowywaniem propozycji politycznych odpowiadających na potrzeby młodych ludzi. |
| --- | --- |

30.

Zachęcały młodzież do udziału w wyborach i do angażowania się w formalne struktury demokracji pośredniej, takie jak partie polityczne, po to by partie te były bardziej zainteresowane opracowywaniem propozycji politycznych odpowiadających na potrzeby młodych ludzi.

| 31. | Wspierały kampanie i wydarzenia informacyjne kierowane do młodzieży przy okazji wyborów lokalnych, regionalnych, krajowych i europejskich poprzez wykorzystanie interaktywnych narzędzi internetowych i transmisyjnych, jak również konkretne programy popularyzatorskie skierowane do osób głosujących po raz pierwszy i młodych ludzi o mniejszych szansach. |
| --- | --- |

31.

Wspierały kampanie i wydarzenia informacyjne kierowane do młodzieży przy okazji wyborów lokalnych, regionalnych, krajowych i europejskich poprzez wykorzystanie interaktywnych narzędzi internetowych i transmisyjnych, jak również konkretne programy popularyzatorskie skierowane do osób głosujących po raz pierwszy i młodych ludzi o mniejszych szansach.

| 32. | Wypracowały kulturę podejmowania decyzji na wszystkich szczeblach rządzenia, która wspiera kierowane przez młodzież oddolne procesy zaangażowania i reaguje na nieformalne inicjatywy młodzieżowe. |
| --- | --- |

32.

Wypracowały kulturę podejmowania decyzji na wszystkich szczeblach rządzenia, która wspiera kierowane przez młodzież oddolne procesy zaangażowania i reaguje na nieformalne inicjatywy młodzieżowe.

| 33. | Dążyły do tego i dbały o to, by unijne programy na rzecz młodzieży, takie jak Erasmus+, wspierały:






  — | rozpowszechnianie – na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym – przyjaznych młodzieży informacji na temat aktualnych wydarzeń politycznych mających na nią wpływ, |
| --- | --- | --- |

33.

Dążyły do tego i dbały o to, by unijne programy na rzecz młodzieży, takie jak Erasmus+, wspierały:

—

rozpowszechnianie – na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym – przyjaznych młodzieży informacji na temat aktualnych wydarzeń politycznych mających na nią wpływ,

| — | prowadzenie skierowanych do młodzieży kampanii informacyjnych podczas wyborów krajowych i europejskich, |
| --- | --- |

—

prowadzenie skierowanych do młodzieży kampanii informacyjnych podczas wyborów krajowych i europejskich,

| — | tworzenie i rozwijanie platform rzecznictwa młodzieżowego i organizacji młodzieżowych reprezentujących interesy młodych ludzi i lobbujących na ich rzecz, |
| --- | --- |

—

tworzenie i rozwijanie platform rzecznictwa młodzieżowego i organizacji młodzieżowych reprezentujących interesy młodych ludzi i lobbujących na ich rzecz,

| — | angażowanie podmiotów oferujących informacje operacyjne, takich jak krajowe struktury informacyjne dla młodzieży i platformy europejskie, np. Europejska Agencja Informacji i Doradztwa dla Młodzieży (ERYICA), Europejskie Stowarzyszenie Kart Młodzieżowych (EYCA), Eurodesk czy Europejski Portal Młodzieżowy, |
| --- | --- |

—

angażowanie podmiotów oferujących informacje operacyjne, takich jak krajowe struktury informacyjne dla młodzieży i platformy europejskie, np. Europejska Agencja Informacji i Doradztwa dla Młodzieży (ERYICA), Europejskie Stowarzyszenie Kart Młodzieżowych (EYCA), Eurodesk czy Europejski Portal Młodzieżowy,

| — | transnarodowe inicjatywy młodzieżowe i usystematyzowany dialog. |
| --- | --- |

—

transnarodowe inicjatywy młodzieżowe i usystematyzowany dialog.

Praca z młodzieżą i organizacje młodzieżowe

| 34. | Wspierały i dalej rozwijały dostosowane do potrzeb inicjatywy w zakresie pracy z młodzieżą, które koncentrują się na edukacji obywatelskiej, edukacji w dziedzinie praw człowieka, edukacji międzykulturowej i międzywyznaniowej, poprzez wykorzystanie uczenia się pozaformalnego i metod partnerskich, tak by sprzyjać integracji społecznej młodych ludzi, a także zapobiegać tendencjom ekstremistycznym, radykalizacji postaw prowadzącej do aktów przemocy oraz mowie nienawiści; wykorzystywały sprawdzone rozwiązania istniejących sieci współpracy w sektorze młodzieży, takich jak Europejskie Centrum Wiedzy o Polityce Młodzieżowej (EKCYP) czy Centrum Zasobów SALTO na Rzecz Zaangażowania Młodzieży. |
| --- | --- |

34.

Wspierały i dalej rozwijały dostosowane do potrzeb inicjatywy w zakresie pracy z młodzieżą, które koncentrują się na edukacji obywatelskiej, edukacji w dziedzinie praw człowieka, edukacji międzykulturowej i międzywyznaniowej, poprzez wykorzystanie uczenia się pozaformalnego i metod partnerskich, tak by sprzyjać integracji społecznej młodych ludzi, a także zapobiegać tendencjom ekstremistycznym, radykalizacji postaw prowadzącej do aktów przemocy oraz mowie nienawiści; wykorzystywały sprawdzone rozwiązania istniejących sieci współpracy w sektorze młodzieży, takich jak Europejskie Centrum Wiedzy o Polityce Młodzieżowej (EKCYP) czy Centrum Zasobów SALTO na Rzecz Zaangażowania Młodzieży.

| 35. | Wzmacniały potencjał podmiotów oferujących informacje dla młodzieży, po to by umożliwiać rozpowszechnianie informacji o możliwościach zaangażowania politycznego, w szczególności młodych ludzi, którzy nie są zrzeszeni w zorganizowanych ruchach młodzieżowych lub organizacjach młodzieżowych. |
| --- | --- |

35.

Wzmacniały potencjał podmiotów oferujących informacje dla młodzieży, po to by umożliwiać rozpowszechnianie informacji o możliwościach zaangażowania politycznego, w szczególności młodych ludzi, którzy nie są zrzeszeni w zorganizowanych ruchach młodzieżowych lub organizacjach młodzieżowych.

WZYWAJĄ KOMISJĘ, BY:

| 36. | Udostępniała informacje na temat sprawdzonych rozwiązań i udanych projektów w państwach członkowskich w kontekście programu Erasmus+ służących politycznemu zaangażowaniu młodych ludzi; uwzględniała inne badania i inicjatywy w tej dziedzinie i rozpowszechniała ich rezultaty. |
| --- | --- |

36.

Udostępniała informacje na temat sprawdzonych rozwiązań i udanych projektów w państwach członkowskich w kontekście programu Erasmus+ służących politycznemu zaangażowaniu młodych ludzi; uwzględniała inne badania i inicjatywy w tej dziedzinie i rozpowszechniała ich rezultaty.

| 37. | Sporządziła sprawozdanie podsumowujące dostępne badania – m.in. prace Zespołu Naukowców Prowadzących Badania nad Europejską Młodzieżą – dotyczące e-zaangażowania oraz różnorodnych mediów cyfrowych i narzędzi internetowych, a także analizę sposobów wykorzystywania tych narzędzi przez młodzież, tak by zapewnić przegląd istniejących i skutecznych metodologii. |
| --- | --- |

37.

Sporządziła sprawozdanie podsumowujące dostępne badania – m.in. prace Zespołu Naukowców Prowadzących Badania nad Europejską Młodzieżą – dotyczące e-zaangażowania oraz różnorodnych mediów cyfrowych i narzędzi internetowych, a także analizę sposobów wykorzystywania tych narzędzi przez młodzież, tak by zapewnić przegląd istniejących i skutecznych metodologii.

| 38. | Określiła konkretny wkład pracy z młodzieżą, jak również uczenia się pozaformalnego i nieformalnego w zwiększanie aktywności obywatelskiej i zaangażowania młodych ludzi w różnorodnych i tolerancyjnych społeczeństwach, a także w zapobieganie marginalizacji oraz radykalizacji postaw mogącej prowadzić do aktów przemocy. |
| --- | --- |

38.

Określiła konkretny wkład pracy z młodzieżą, jak również uczenia się pozaformalnego i nieformalnego w zwiększanie aktywności obywatelskiej i zaangażowania młodych ludzi w różnorodnych i tolerancyjnych społeczeństwach, a także w zapobieganie marginalizacji oraz radykalizacji postaw mogącej prowadzić do aktów przemocy.

| 39. | Publikowała za pośrednictwem łatwo dostępnych narzędzi komunikacyjnych informacje dostosowane do potrzeb młodzieży doprecyzowujące lub wyjaśniające działania realizowane w ramach różnorodnych unijnych polityk oraz unijne decyzje mające szczególny wpływ na młodzież, tak by stały się przejrzyste i zrozumiałe. |
| --- | --- |

39.

Publikowała za pośrednictwem łatwo dostępnych narzędzi komunikacyjnych informacje dostosowane do potrzeb młodzieży doprecyzowujące lub wyjaśniające działania realizowane w ramach różnorodnych unijnych polityk oraz unijne decyzje mające szczególny wpływ na młodzież, tak by stały się przejrzyste i zrozumiałe.

---

(1)  Dz.U. C 311 z 19.12.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. C 183 z 14.6.2014, s. 5.

(3)  Dok. 12651/15.

(4)  Artykuł 2 Traktatu o Unii Europejskiej.

„Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości. Wartości te są wspólne państwom członkowskim w społeczeństwie opartym na pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn”.

(5)  Youth participation in democratic life – Final Report, London School of Economics (Zaangażowanie młodzieży w życie demokratyczne) – sprawozdanie końcowe, London School of Economics, EACEA 2010/03, luty 2013.

5

Youth participation in democratic life – Final Report, London School of Economics

(6)  Political participation and EU Citizenship: Perceptions and behaviours of young people (Zaangażowanie polityczne a obywatelstwo UE. Wyobrażenia i zachowania młodych ludzi), EACEA, Komisja Europejska, 2013.

6

Political participation and EU Citizenship: Perceptions and behaviours of young people

(7)  Dz.U. C 183 z 14.6.2014, s. 1.

7

(8)  Dokumenty 14429/14, 8095/15 i 12651/15.

8

---

ZAŁĄCZNIK I

TŁO POLITYCZNE

| 1. | Artykuł 165 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stwierdza, że działania Unii mają służyć do „zachęcania młodzieży do uczestnictwa w demokratycznym życiu Europy”. |
| --- | --- |

1.

Artykuł 165 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stwierdza, że działania Unii mają służyć do „zachęcania młodzieży do uczestnictwa w demokratycznym życiu Europy”.

| 2. | Konwencja ONZ o prawach dziecka, która określa prawo dzieci i młodych ludzi do swobodnego wyrażania poglądów we wszystkich sprawach ich dotyczących. |
| --- | --- |

2.

Konwencja ONZ o prawach dziecka, która określa prawo dzieci i młodych ludzi do swobodnego wyrażania poglądów we wszystkich sprawach ich dotyczących.

| 3. | Komunikat Komisji z 28 kwietnia 2015 r. dotyczący europejskiej agendy bezpieczeństwa, w którym stwierdza się, że angażowanie młodzieży jest jednym z czynników odgrywających kluczową rolę w zapobieganiu radykalizacji postaw prowadzącej do aktów przemocy, ponieważ promuje wspólne wartości europejskie, wspiera włączenie społeczne, zwiększa wzajemne zrozumienie i wzajemną tolerancję. |
| --- | --- |

3.

Komunikat Komisji z 28 kwietnia 2015 r. dotyczący europejskiej agendy bezpieczeństwa, w którym stwierdza się, że angażowanie młodzieży jest jednym z czynników odgrywających kluczową rolę w zapobieganiu radykalizacji postaw prowadzącej do aktów przemocy, ponieważ promuje wspólne wartości europejskie, wspiera włączenie społeczne, zwiększa wzajemne zrozumienie i wzajemną tolerancję.

| 4. | Deklaracja paryska z 17 marca 2015 r. wydana przez unijnych ministrów edukacji w sprawie promowania – poprzez edukację – poczucia obywatelstwa oraz wspólnych wartości, którymi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja. |
| --- | --- |

4.

Deklaracja paryska z 17 marca 2015 r. wydana przez unijnych ministrów edukacji w sprawie promowania – poprzez edukację – poczucia obywatelstwa oraz wspólnych wartości, którymi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja.

| 5. | Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z 20 maja 2014 r. w sprawie przeglądu usystematyzowanego dialogu, obejmującego włączenie społeczne młodzieży, w której stwierdzono, że ogólnym priorytetem w 18-miesięcznym cyklu roboczym od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2015 r. jest wzmacnianie pozycji młodzieży, a zwłaszcza dostęp do praw oraz waga politycznego zaangażowania młodych ludzi. |
| --- | --- |

5.

Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z 20 maja 2014 r. w sprawie przeglądu usystematyzowanego dialogu, obejmującego włączenie społeczne młodzieży, w której stwierdzono, że ogólnym priorytetem w 18-miesięcznym cyklu roboczym od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2015 r. jest wzmacnianie pozycji młodzieży, a zwłaszcza dostęp do praw oraz waga politycznego zaangażowania młodych ludzi.

| 6. | Deklaracja sporządzona w kontekście drugiej europejskiej konwencji w sprawie pracy z młodzieżą (Bruksela 27–30 kwietnia 2015 r.) stwierdzająca, że zaangażowanie to jedna z podstawowych zasad pracy z młodzieżą, i wyrażająca przekonanie uczestników konwencji, że postępy w rozwijaniu pracy z młodzieżą są możliwe jedynie przy aktywnym angażowaniu młodych ludzi od początku i na wszystkich szczeblach: europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

6.

Deklaracja sporządzona w kontekście drugiej europejskiej konwencji w sprawie pracy z młodzieżą (Bruksela 27–30 kwietnia 2015 r.) stwierdzająca, że zaangażowanie to jedna z podstawowych zasad pracy z młodzieżą, i wyrażająca przekonanie uczestników konwencji, że postępy w rozwijaniu pracy z młodzieżą są możliwe jedynie przy aktywnym angażowaniu młodych ludzi od początku i na wszystkich szczeblach: europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym.

---

ZAŁĄCZNIK II

PRIORYTET EUROPEJSKIEGO USYSTEMATYZOWANEGO DIALOGU NA RZECZ MŁODZIEŻY W OKRESIE OD 1 STYCZNIA 2016 R. DO 30 CZERWCA 2017 R.

W sektorze młodzieżowym istnieje sprawdzona praktyka współpracy prezydencji w kontekście usystematyzowanego dialogu organów publicznych z młodzieżą. Ogólnym priorytetem tematycznym europejskiej współpracy w zakresie usystematyzowanego dialogu na rzecz młodzieży w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 30 czerwca 2017 r. będzie „Umożliwienie wszystkim młodym ludziom aktywności w różnorodnej, skomunikowanej i inkluzywnej Europie – przygotowanie do życia i udziału w życiu społecznym”. Temat stanowi odzwierciedlenie sprawozdania UE na temat młodzieży i uwzględnia wyniki wstępnych konsultacji przeprowadzonych przez trzy przyszłe prezydencje. Temat ten będzie wspólnym wątkiem pozwalającym zachować ciągłość i spójność prac trzech kolejnych prezydencji, zgodnie z planem prac UE na rzecz młodzieży na lata 2016–2018.

---

ZAŁĄCZNIK III

ZASADY EUROPEJSKIEGO USYSTEMATYZOWANEGO DIALOGU NA RZECZ MŁODZIEŻY W OKRESIE OD 1 STYCZNIA 2016 R. DO 30 CZERWCA 2017 R.

| 1. | Należy utrzymać uproszczoną 18-miesięczną strukturę współpracy trzech prezydencji w zakresie usystematyzowanego dialogu i dalej ją rozwijać, tak by zapewnić ciągłość ogólnego priorytetu tematycznego i pozwolić krajowym grupom roboczym lepiej zarządzać czasem podczas konsultacji z młodzieżą. |
| --- | --- |

1.

Należy utrzymać uproszczoną 18-miesięczną strukturę współpracy trzech prezydencji w zakresie usystematyzowanego dialogu i dalej ją rozwijać, tak by zapewnić ciągłość ogólnego priorytetu tematycznego i pozwolić krajowym grupom roboczym lepiej zarządzać czasem podczas konsultacji z młodzieżą.

| 2. | Aby zwiększyć reprezentatywność i różnorodność młodzieży w ramach tego procesu, należy dołożyć starań, by dotrzeć do różnych grup docelowych, których dotyczy ogólny priorytet, m.in. przez wykorzystanie konsultacji internetowych w połączeniu ze spotkaniami bezpośrednimi, metod łączących różne sposoby ekspresji oraz poprzez konsultacje lokalne z udziałem lokalnych organizacji pozarządowych, (informacyjnych) organizacji młodzieżowych, władz lokalnych i krajowych grup roboczych. |
| --- | --- |

2.

Aby zwiększyć reprezentatywność i różnorodność młodzieży w ramach tego procesu, należy dołożyć starań, by dotrzeć do różnych grup docelowych, których dotyczy ogólny priorytet, m.in. przez wykorzystanie konsultacji internetowych w połączeniu ze spotkaniami bezpośrednimi, metod łączących różne sposoby ekspresji oraz poprzez konsultacje lokalne z udziałem lokalnych organizacji pozarządowych, (informacyjnych) organizacji młodzieżowych, władz lokalnych i krajowych grup roboczych.

| 3. | Aby poprawić jakość rezultatów usystematyzowanego dialogu, do udziału w konsultacjach oraz – w stosownych przypadkach – w konferencjach UE na temat młodzieży należy zapraszać osoby pracujące z młodzieżą, ekspertów do spraw młodzieży, ekspertów akademickich, organizatorów profesjonalnych usług dla młodzieży oraz odpowiednie organizacje młodzieżowe, których dotyczy ogólny priorytet. |
| --- | --- |

3.

Aby poprawić jakość rezultatów usystematyzowanego dialogu, do udziału w konsultacjach oraz – w stosownych przypadkach – w konferencjach UE na temat młodzieży należy zapraszać osoby pracujące z młodzieżą, ekspertów do spraw młodzieży, ekspertów akademickich, organizatorów profesjonalnych usług dla młodzieży oraz odpowiednie organizacje młodzieżowe, których dotyczy ogólny priorytet.

| 4. | Aby ułatwić monitorowanie wyników usystematyzowanego dialogu, trzy prezydencje powinny poinformować młodych ludzi, którzy wzięli udział w konsultacjach i konferencjach UE na temat młodzieży, za pośrednictwem noty wyjaśniającej lub innych środków komunikacji, w jakim stopniu ostateczny wynik usystematyzowanego dialogu został uwzględniony przez Radę i Komisję w trzeciej fazie cyklu roboczego. |
| --- | --- |

4.

Aby ułatwić monitorowanie wyników usystematyzowanego dialogu, trzy prezydencje powinny poinformować młodych ludzi, którzy wzięli udział w konsultacjach i konferencjach UE na temat młodzieży, za pośrednictwem noty wyjaśniającej lub innych środków komunikacji, w jakim stopniu ostateczny wynik usystematyzowanego dialogu został uwzględniony przez Radę i Komisję w trzeciej fazie cyklu roboczego.

| 5. | W celu zapewnienia, by usystematyzowany dialog rzeczywiście odnosił skutek, trzy prezydencje powinny w stosownych przypadkach angażować w działania inne podmioty UE, takie jak Parlament Europejski, Rada i Komisja. |
| --- | --- |

5.

W celu zapewnienia, by usystematyzowany dialog rzeczywiście odnosił skutek, trzy prezydencje powinny w stosownych przypadkach angażować w działania inne podmioty UE, takie jak Parlament Europejski, Rada i Komisja.

| 6. | Ogólny priorytet na następny cykl roboczy trzech prezydencji (od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2018 r.) powinien zostać określony przed rozpoczęciem mandatu tych prezydencji i w odpowiednim czasie przed przyjęciem powinien zostać przedłożony młodzieży i krajowym grupom roboczym do konsultacji. |
| --- | --- |

6.

Ogólny priorytet na następny cykl roboczy trzech prezydencji (od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2018 r.) powinien zostać określony przed rozpoczęciem mandatu tych prezydencji i w odpowiednim czasie przed przyjęciem powinien zostać przedłożony młodzieży i krajowym grupom roboczym do konsultacji.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/17

---

Wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. z realizacji odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018)

(2015/C 417/03)

Kapitał ludzki i społeczny, jaki stanowi młodzież, to jeden z najważniejszych zasobów Europy na przyszłość. Unia Europejska i jej państwa członkowskie powinny inwestować w potencjał, którym 90 mln młodych Europejczyków dysponuje pod względem umiejętności, kreatywności i różnorodności.

Kryzys gospodarczy dotknął szczególnie mocno młodzież. Zwiększyły się dysproporcje między osobami o większych i o mniejszych szansach w społeczeństwie. Niektórzy młodzi ludzie są coraz częściej wykluczeni z życia społecznego i obywatelskiego. Co gorsza, niektórym zagraża bierność, marginalizacja, a nawet radykalizacja postaw prowadząca do aktów przemocy.

Dlatego też Komisja i państwa członkowskie kontynuowały w latach 2013–2015 współpracę mającą na celu poprawę szans młodych ludzi na zatrudnienie, ich integrację na rynku pracy, ich włączenie społeczne i większe zaangażowanie. W obliczu rosnących podziałów społeczno-ekonomicznych należy prowadzić politykę, dzięki której będzie można kontynuować rozwiązywanie poważnych problemów społecznych, przed którymi stoją młodzi ludzie. Musimy znaleźć trwałe rozwiązania, które pozwolą nam stawić czoła bezrobociu wśród młodzieży, wzmacniać włączenie społeczne i zapobiegać radykalizacji postaw prowadzącej do aktów przemocy. Wymaga to bardziej systematycznej współpracy w wielu dziedzinach polityki na szczeblu UE i państw członkowskich, takich jak zatrudnienie, kształcenie, szkolenie, przeciwdziałanie dyskryminacji, polityka społeczna, kwestie dotyczące obywatelstwa (w tym obywatelstwa Unii) i sprawy młodzieży, ale także kultura, sport i ochrona zdrowia.

W latach 2016–2018 ramy europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (1) powinny stawiać sobie za cel poprawę szans różnych grup młodzieży, zwłaszcza tych, które zagrożone są wykluczeniem społecznym. Powinno to w rezultacie pomóc im w znalezieniu dobrych miejsc pracy i w zaangażowaniu w życie społeczne. Finansowanie unijne w ramach programu Erasmus+ będzie uzupełniać współpracę polityczną w zakresie pracy z młodzieżą, wolontariatu i udziału w życiu demokratycznym. Inne instrumenty, Europejski Fundusz Społeczny (EFS) i Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, zapewnią finansowanie ukierunkowane na integrację młodych ludzi na rynku pracy oraz na rozwój kapitału ludzkiego.

1.   Wprowadzenie

UE wspiera zatrudnienie młodych ludzi, ich szanse na zatrudnienie i włączenie społeczne, zwłaszcza w swoim programie na rzecz zatrudnienia, wzrostu i inwestycji, strategii „Europa 2020” oraz poprzez finansowanie takich programów unijnych, jak Erasmus+, EFS i Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych.

Ponadto UE wspiera, koordynuje i uzupełnia działania państw członkowskich poprzez ramy europejskiej współpracy na rzecz młodzieży, zgodnie z art. 6 i 165 TFUE. W tych ramach współpracy wzywa się Unię Europejską i państwa członkowskie do:

| — | stwarzania większych, a przy tym równych szans wszystkim młodym ludziom w dziedzinie edukacji i na rynku pracy, oraz |
| --- | --- |

—

stwarzania większych, a przy tym równych szans wszystkim młodym ludziom w dziedzinie edukacji i na rynku pracy, oraz

| — | promowania aktywności obywatelskiej, włączenia społecznego i solidarności wszystkich młodych ludzi. |
| --- | --- |

—

promowania aktywności obywatelskiej, włączenia społecznego i solidarności wszystkich młodych ludzi.

Poprzez działania obejmujące gromadzenie dowodów, wzajemne uczenie się i dialog z młodzieżą ramy te wspierają działania w ośmiu obszarach: kształcenie i szkolenie, zatrudnienie i przedsiębiorczość, zdrowie i dobra kondycja, zaangażowanie, wolontariat, włączenie społeczne, młodzież i świat oraz kreatywność i kultura.

Niniejsze sprawozdanie zawiera ocenę postępów w realizacji celów i priorytetów określonych w ramach współpracy na lata 2013–2015, w oparciu o ocenę sytuacji młodzieży i działania polityczne podjęte na szczeblu UE i państw członkowskich.

2.   Dzisiejsi młodzi Europejczycy
   (2)

Od 2013 r. skutki kryzysu nadal są mocno widoczne, jeśli chodzi o młodych ludzi. Przechodzenie od dzieciństwa do wieku dorosłego staje się coraz bardziej złożone i ma coraz bardziej indywidualny charakter, przy czym jest to tendencja, która gwałtownie rośnie od 2008 r. W procesie tym kluczową rolę odgrywają takie zmiany, jak przejście od nauki do pracy i od zależności finansowej do zarządzania własnym budżetem, a także potrzeba zdobycia autonomii, która jest jednoznaczna z wystawieniem się młodych ludzi na działanie zmiennych warunków gospodarczych, społecznych i środowiskowych. Podejmowane działania polityczne powinny towarzyszyć młodym ludziom w tym procesie i pomóc im w pełnym wykorzystaniu swojego potencjału.

Poniższe dane pokazują w skrócie sytuację młodzieży w wieku 15–29 lat (3).

Obecne pokolenie młodzieży jest lepiej wykształcone niż jakiekolwiek inne...

Wskaźniki dla edukacji pokazują występowanie pozytywnych tendencji. Pomimo utrzymujących się w UE znacznych różnic zmniejsza się obecnie liczba osób wcześnie kończących naukę (4).

Odsetek osób z wyższym wykształceniem wzrósł z 33,8 % w 2010 r. do 37,9 % w 2014 r. (5). Choć stopa bezrobocia wśród osób z wyższym wykształceniem w UE wzrosła, jest ona nadal znacznie niższa niż w przypadku osób z wykształceniem na poziomie najniższym. Mimo to grupa ta może jednak stanąć przed problemem niepełnego zatrudnienia oraz sytuacją, w której kwalifikacje są zbyt wysokie w stosunku do możliwości na rynku pracy.

Wielu młodych ludzi buduje sieci społeczne, łącząc globalne możliwości komunikowania się z lokalnymi korzeniami: w roku 2014 w internetowych sieciach społecznościowych uczestniczyło 82 % młodzieży. Młodzi ludzie włączają się w nowe formy uczestnictwa w życiu politycznym, korzystając często z mediów społecznościowych, ale raczej rzadziej niż starsze pokolenia biorą oni udział w wyborach. Wielu z nich jest jednak aktywnymi członkami społeczności lokalnej; w 2014 r. około połowa należała do co najmniej jednej organizacji, a co czwarty zajmował się wolontariatem (6). Ten zróżnicowany obraz zaangażowania młodych ludzi podaje w wątpliwość obecne sposoby rozumienia tego, czym jest aktywność obywatelska.

... ale kryzys stworzył nowe podziały

Wielu młodych ludzi ma trudności ze znalezieniem dobrej pracy i to stanowi dla nich poważną przeszkodę na drodze ku niezależności. Pomimo odnotowanego w większości państw członkowskich spadku stopy bezrobocia wśród młodzieży po roku 2013 – w którym bezrobocie było rekordowo wysokie – stopa ta jest nadal niepokojąca: 8,7 mln młodych Europejczyków nie może znaleźć pracy (7), a odsetek tych, którzy dotknięci są długotrwałym bezrobociem lub którzy są zmuszeni do pracy w niepełnym wymiarze godzin, pozostaje wysoki.

Ogółem 13,7 mln osób nie pracuje, nie kształci się ani nie szkoli (NEET) (7). Blisko 27 mln zagrożonych jest ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. Wskaźnik ubóstwa jest wyższy w przypadku młodych ludzi niż w odniesieniu do ogółu społeczeństwa, a wymuszona praca w niepełnym wymiarze godzin lub długi okres zatrudnienia tymczasowego sprawiają, że to pokolenie zagrożone jest długotrwałym ubóstwem (8).

Bierność, ubóstwo i wykluczenie nie dotykają wszystkich jednakowo. W przypadku osób, które wchodząc w życie mają mniejsze szanse, takie niekorzystne położenie ulega przeważnie dalszemu pogorszeniu. W przypadku młodych ludzi ze środowisk migranckich, tych osiągających słabe wyniki w nauce i tych z problemami zdrowotnymi prawdopodobieństwo, że znajdą się w kategorii NEET, jest większe (9). Bezrobocie wśród urodzonej w kraju młodzieży mającej rodziców imigrantów jest o prawie 50 % wyższe niż wśród innych młodych ludzi w UE (10).

Pogłębia się przepaść między, z jednej strony, młodymi ludźmi, którzy studiują, wierzą, że znajdą pracę, i angażują się w życie społeczne, obywatelskie i kulturalne, a z drugiej strony, tymi, którzy mają małe nadzieje na to, że ich życie będzie satysfakcjonujące, i którym zagraża wykluczenie i marginalizacja.

Podziały te mogą uszkodzić tkankę społeczną i zagrozić trwałemu wzrostowi gospodarczemu w perspektywie długookresowej (11). W kontekście starzenia się społeczeństwa w Europie integracja wszystkich młodych ludzi (przy jednoczesnym poszanowaniu ich różnorodności) staje się jeszcze pilniejszą potrzebą.

Młodym ludziom znajdującym się po niewłaściwej stronie tej linii podziału trudno jest zabrać głos w polityce. Im gorzej są oni wykształceni i im mniej zaangażowani w działalność społeczną, tym rzadziej uczestniczą w wyborach, w wolontariacie czy w działalności kulturalnej (12). Młodzież NEET ma na przykład mniejsze zaufanie do instytucji publicznych i rzadziej niż rówieśnicy uczestniczy w działalności społecznej i obywatelskiej.

Rozwiązania nie można szukać w ramach jednej polityki: wszystkie polityki mogą w tym pomóc

Wszyscy ludzie młodzi zasługują na sprawiedliwe i równe szanse, ale wymaga to długoterminowych inwestycji. UE i jej państwa członkowskie muszą w odpowiednich obszarach swoich kompetencji podjąć działania w ramach wszystkich kierunków polityki, które mogą przyczynić się do poprawy perspektyw młodzieży.

Aby przekształcić pojawiające się ostatnio oznaki ożywienia gospodarczego w trwały i zrównoważony wzrost, UE podjęła działania mające na celu wspieranie tworzenia miejsc pracy, wzrostu gospodarczego i inwestycji, w tym działania mające na celu pomoc młodym ludziom w ponownym otrzymaniu dobrej pracy. UE i państwa członkowskie mogą oprzeć swoje działania na programie gwarancji dla młodzieży, (13), na Europejskim Funduszu Społecznym oraz na planie inwestycyjnym dla Europy.

Praca ma kluczowe znaczenie, ale nie zawsze jest ona wystarczająca do zapewnienia pełnej integracji. Kształcenie i szkolenie mogą zapewnić młodym ludziom umiejętności potrzebne na rynku pracy i pomóc w przezwyciężeniu nierówności oraz wesprzeć awans społeczny. Pilnym wyzwaniem w zakresie kształcenia i szkolenia w UE jest wystarczająco szybkie dokonanie inwestycji i przeprowadzenie modernizacji, aby wykorzystać ten potencjał (14). Polityka młodzieżowa realizowana poza szkołą może również pomóc młodym ludziom zdobyć odpowiednie umiejętności z różnych dziedzin, tak aby przygotować ich do życia i do pracy.

Młodzi ludzie powinni mieć szansę dorastać w pluralistycznych i nastawionych na integrację społecznościach, funkcjonujących w oparciu o europejskie wartości demokratyczne, praworządność i prawa podstawowe. W celu zagwarantowania tolerancji, różnorodności i wzajemnego poszanowania europejska agenda bezpieczeństwa obejmuje działania mające na celu zajęcie się pierwotnymi przyczynami brutalnego ekstremizmu oraz zapobieganie radykalizacji postaw, w tym poprzez promowanie włączenia społecznego i uczestnictwa młodych ludzi w życiu społecznym. (15). Po tegorocznych atakach terrorystycznych, z których pierwsze przeprowadzono w Paryżu i Kopenhadze, te złożone wyzwania nabrały nowego, pilnego charakteru. W przyjętej w Paryżu w marcu 2015 r. deklaracji unijni ministrowie edukacji i Komisja zobowiązali się do podjęcia dalszych działań w celu ochrony wartości europejskich.

3.   Działania UE i państw członkowskich w latach 2013–2015
   (16)

3.1.   Działania UE: zatrudnienie, włączenie społeczne i zaangażowanie

Działania we wszystkich obszarach polityki UE

Zatrudnienie młodzieży i szanse na zatrudnienie były nadal najważniejszymi priorytetami w latach 2013–2015.

W celu poprawy efektów edukacyjnych państwa członkowskie podjęły działania w ramach europejskiego semestru, aby zrealizować główne cele strategii „Europa 2020” poprzez zmniejszenie odsetka osób wcześnie kończących naukę oraz zachęcanie do podejmowania studiów wyższych. Podstawę dla ich wysiłków stanowiły również strategiczne ramy europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia oraz program Erasmus+. Od 2012 r., zgodnie z zaleceniem Rady w sprawie walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, państwa członkowskie rozpoczęły wprowadzanie środków umożliwiających młodym ludziom jak najlepsze wykorzystanie wiedzy i umiejętności zdobytych poza edukacją formalną.

UE i państwa członkowskie podjęły się zmniejszenia bezrobocia wśród młodzieży poprzez ułatwianie przechodzenia od nauki do pracy. W 2013 r. wprowadzona została gwarancja dla młodzieży jako ramy strukturalne do oferowania młodym ludziom zatrudnienia, przygotowania zawodowego, stażu lub dalszego kształcenia w ciągu czterech miesięcy od opuszczenia szkoły lub uzyskania statusu osoby bezrobotnej. W ramach EFS i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych przeznaczono co najmniej 12,7 mld EUR na aktywizację i zatrudnianie młodzieży. Około 27 mld EUR z EFS wydanych będzie w latach 2014–2020 na środki w zakresie edukacji. Młodzi ludzie skorzystają również pośrednio z ok. 11 mld EUR ze środków EFS na inne inicjatywy, takie jak modernizacja służb zatrudnienia lub wspieranie samozatrudnienia. Oczekuje się, że działania w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych będą wspierać współpracę między różnymi instytucjami i służbami, aby w zintegrowany sposób pomagać zwłaszcza młodzieży NEET.

Od 2013 r. europejski sojusz na rzecz przygotowania zawodowego zapewnia wsparcie ze strony sektora prywatnego, a od 2014 r. zalecenie Rady w sprawie ram jakości staży (17) ma na celu ułatwianie kształcenia o wysokiej jakości oraz zapewnianie sprawiedliwych warunków pracy. Komisja udoskonaliła informowanie młodych osób poszukujących pracy w systemie EURES służącym do wymiany informacji o ofertach pracy i zainicjowała działanie „Twoja pierwsza praca z EURES-em”, aby pomóc młodym ludziom w znalezieniu pracy za granicą.

W związku z europejską agendą bezpieczeństwa i deklaracją paryską państwa członkowskie podjęły się zwiększenia wysiłków na rzecz włączenia i uczestnictwa wszystkich młodych ludzi w życiu społecznym. Poprzez działania obejmujące m.in. Europejski Tydzień Młodzieży Komisja zmobilizowała społeczeństwo obywatelskie do pracy na rzecz włączenia społecznego, aktywności obywatelskiej i dialogu międzykulturowego. Wszystkie te sfery objęte zostaną większym finansowaniem w ramach programu Erasmus+. Działania te uzupełniają pracę finansowanej z unijnego budżetu sieci upowszechniania wiedzy o radykalizacji postaw (RAN), która podkreśla prewencyjną rolę edukacji oraz uczenia krytycznego myślenia i wartości demokratycznych w zwalczaniu radykalizacji postaw. W tym kontekście Komisja podkreślała znaczenie zachęcania młodych ludzi do krytycznego myślenia w odniesieniu do ekstremistycznych haseł (18) i potencjał programu Erasmus+ w zakresie wspierania mobilności edukacyjnej i partnerstw pomiędzy zainteresowanymi stronami, które mogą ostatecznie pomóc młodzieży wykształcić odporność na ekstremistyczne ideologie (19).

Konkretne działania w zakresie polityki młodzieżowej

Współpraca unijna koncentrowała się na włączeniu społecznym i wzmocnieniu pozycji młodzieży, w tym na korzystaniu przez nią za swoich praw oraz na udziale w życiu politycznym. Rada zaapelowała o zwiększenie wkładu polityki młodzieżowej w realizację celów strategii „Europa 2020” i potwierdziła, że zamierza działać na rzecz większego włączenia społecznego młodzieży NEET i promowania przedsiębiorczości wśród młodzieży.

Praca z młodzieżą jest od 2013 r. jednym z priorytetów agendy UE na rzecz młodzieży. Przeprowadzone przez Komisję badanie wykazało wartość, jaką praca z młodzieżą ma dla młodych ludzi w różnych aspektach ich życia (20), a w 2015 r. na drugiej europejskiej konwencji w sprawie pracy z młodzieżą określono najpilniejsze wyzwania i zaapelowano o opracowanie europejskiego programu na rzecz pracy z młodzieżą (21). Ponadto Rada wezwała Komisję, by ta rozważyła przedstawienie wniosku w sprawie zalecenia Rady na temat pracy z młodzieżą, w świetle wyników odnośnych badań i prac grupy ekspertów.

W związku z obawami dotyczącymi wycofywania się młodych ludzi z tradycyjnych form uczestniczenia w życiu społecznym Komisja zgromadziła dowody (22) na to, że są oni nadal zainteresowani takim uczestnictwem, ale chcieliby mieć więcej różnorodnych kanałów jego realizacji. Wyzwaniem dla decydentów politycznych będzie opracowanie najodpowiedniejszego sposobu odpowiedzi na te oczekiwania. Rezolucja Rady z 2015 r. w sprawie stymulowania zaangażowania politycznego młodych ludzi w życie demokratyczne w Europie stanowi ramy umożliwiające odpowiedź na to wyzwanie.

Od polityki do rzeczywistych zmian w terenie: Erasmus+

W 2014 r. UE uruchomiła Erasmus+, unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu. Dysponując budżetem w wysokości 14,7 mld EUR na okres do 2020 r., Erasmus+ wspiera mobilność edukacyjną czterech milionów młodych ludzi i edukatorów, przy czym 10 % budżetu zarezerwowane jest na aktywność młodzieży, co finansuje udział około 400 000 osób w wymianie młodzieży i 100 000 w wolontariacie europejskim (EVS). Stanowi to wzrost środków o 80 % w porównaniu z poprzednim programem „Młodzież w działaniu”.

Erasmus+ zapewnia lepsze niż wcześniej powiązanie polityki z programem. Finansuje on strategiczne partnerstwa między organizatorami kształcenia, stymulując współpracę międzysektorową. Instrument Youthpass (23) wspierał nadal uznawanie uczenia się pozaformalnego i nieformalnego: od wprowadzenia certyfikatów krajowe agencje ds. młodzieży wydały ich niemal 250 000. W celu poszerzenia oddziaływania Youthpass Rada zaproponowała, by również w innych sektorach wprowadzić wzorowane na nim krajowe narzędzia potwierdzania efektów uczenia się i wspierać ich stosowanie.

Szerszy zasięg działania

Wykorzystując zarówno instrumenty działające w oparciu o internet, jak i inne metody, Komisja podjęła działania na rzecz lepszego informowania młodzieży o możliwościach oferowanych przez polityki i programy UE. Co ważniejsze, starała się również poznać jej poglądy i pomysły. Z liczbą 1,5 mln wizyt (w roku 2014) na stronie internetowej Europejski Portal Młodzieżowy stał się głównym filarem tych działań, rozpowszechniając informacje o możliwościach związanych z wolontariatem transgranicznym i zapewniając dostęp do informacji sieci EURES dotyczących ofert pracy i stażu. W 2015 r. Komisja zebrała od młodych ludzi pomysły w ramach programu „Ideas Labs” (Laboratoria pomysłów) podczas Europejskiego Tygodnia Młodzieży, w którym ogółem uczestniczyło 137 000 osób w ramach różnych organizowanych imprez i 1,2 mln za pośrednictwem mediów społecznościowych.

Komisja będzie dalej ulepszać formę i poprawiać funkcjonalność Europejskiego Portalu Młodzieżowego oraz innych platform internetowych. Będzie ona też ściślej współpracować z sieciami mającymi bezpośredni kontakt z młodzieżą, takimi jak sieć Eurodesk, skupiająca 1 200 specjalistów w dziedzinie informacji.

3.2.   Działania państw członkowskich

Państwa członkowskie w coraz większym stopniu realizują przekrojową politykę na rzecz młodzieży, w której kluczowymi kwestiami są zatrudnienie oraz włączenie społeczne i obywatelskie. Podjęły one szereg działań na rzecz integracji młodych ludzi na rynku pracy, często w ramach gwarancji dla młodzieży i przy wsparciu funduszy UE dostępnych w ramach EFS oraz Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych. Ponadto przy bezpośrednim wsparciu Komisji przeprowadzono w 2014 r. 18 projektów pilotażowych na małą skalę. Wszystkie państwa członkowskie przedłożyły plany wdrażania gwarancji dla młodzieży. Postępy w ich realizacji oceniane są w ramach europejskiego semestru. Większość państw członkowskich włączyła organizacje młodzieżowe, a dwie trzecie z nich także służby na rzecz młodzieży, do partnerstw ustanowionych w związku z programem gwarancji dla młodzieży.

W odpowiedzi na obawy dotyczące rosnącego wykluczenia społecznego młodych ludzi niemal wszystkie państwa członkowskie podjęły działania mające na celu poprawę włączenia społecznego młodzieży NEET. Większość z nich podjęła działania na rzecz poprawy dostępu młodzieży do usług wysokiej jakości, a 80 % udzieliło wsparcia pracy z młodzieżą i ośrodkom dla młodzieży. Pracę z młodzieżą w całej Europie dotknęły jednak cięcia budżetowe (24), podczas gdy rosnący odsetek młodzieży zagrożonej ubóstwem i wykluczeniem powoduje wzrost zapotrzebowania na odpowiednie działania.

Jeżeli chodzi o uczestnictwo w życiu społecznym, 27 państw członkowskich opracowało mechanizmy dialogu z młodzieżą, 25 państw zapewniło wsparcie ze środków publicznych dla organizacji młodzieżowych, a dwie trzecie państw promowało korzystanie z mediów internetowych i zapewniło większe możliwości prowadzenia debaty. Państwa członkowskie starały się włączać w działania młodzież reprezentującą pełne spektrum społeczno-ekonomiczne, jednak z uwagi na utrzymujący się niewielki udział przedstawicieli niektórych grup decydenci polityczni na wszystkich szczeblach władzy mogą wciąż uczynić więcej, by zaangażować grupy niedostatecznie reprezentowane.

4.   Zarządzanie ramami współpracy na rzecz młodzieży w latach 2013–2015 i ich realizacja

Sprawozdania państw członkowskich z realizacji ram współpracy stanowią solidną podstawę dalszej unijnej współpracy na rzecz młodzieży. Ramy współpracy pomogły przyspieszyć realizację krajowych programów działań na rzecz młodzieży oraz pogłębić współpracę międzysektorową w tej dziedzinie, poparte odpowiednimi dowodami i wymianą doświadczeń.

Aby uczynić realizację ram współpracy skuteczniejszą, Komisja i państwa członkowskie mogłyby usprawnić wzajemną wymianę odpowiednich danych i innych stosownych dowodów niezwiązanych bezpośrednio z młodzieżą. Jednocześnie mogłyby je wykorzystać jako podstawę bardziej ukierunkowanej na osiągnięcie konkretnych wyników polityki dotyczącej młodzieży. Zarówno Komisja, jak i państwa członkowskie powinny wspierać wprowadzanie problematyki młodzieżowej do innych dziedzin polityki. Na szczeblu UE wzajemne uczenie się może zostać zróżnicowane, np. poprzez stworzenie dodatkowych możliwości w zakresie partnerskiego uczenia się, dostosowanych do różnych potrzeb państw członkowskich. Usystematyzowany dialog z młodzieżą powinnien obejmować szersze spektrum młodzieży.

Główne działania i instrumenty opisane są szczegółowo poniżej.

Ramy współpracy jako czynnik wpływający na programy działań

Ramy współpracy dały silny impuls dla krajowych programów działań na rzecz młodzieży. Od 2010 r. niemal wszystkie państwa członkowskie podjęły w tej dziedzinie inicjatywy lub ustanowiły odpowiednie instrumenty. W dwóch trzecich z nich ramy współpracy umocniły krajowe priorytety polityki młodzieżowej, a w jednej trzeciej z nich miały one konsekwencje na szczeblu lokalnym i regionalnym. Jedenaście państw członkowskich zmieniło zgodnie z tymi ramami swoją krajową politykę młodzieżową.

Ramy współpracy zachęcały do współpracy międzysektorowej. Niemal wszystkie państwa członkowskie mają zinstytucjonalizowane mechanizmy zapewniające podejście międzysektorowe do polityki młodzieżowej, takie jak struktury międzyresortowe i regularne spotkania między ministerstwami.

Pierwszy przyjęty przez Radę unijny plan prac na rzecz młodzieży (2014–2015) miał na celu stymulowanie wdrażania ram współpracy, a w związanych z nim działaniach wzięła udział większość państw członkowskich. Dwadzieścia trzy państwa wyraziły opinię, że cele planu prac udało się zrealizować i że odzwierciedlał on dobrze krajowe priorytety, niektóre państwa wyraziły jednak obawy, że istnieje ryzyko stosowania niespójnych lub równoległych podejść do dziewięcioletnich ram współpracy.

Tworzenie polityki opartej na solidnych dowodach: zmiany ilościowe i jakościowe

Sytuacja młodych ludzi w UE oceniana jest regularnie w oparciu o zestawienie 41 wskaźników dotyczących warunków mających wpływ na młodzież (25). Państwa członkowskie w coraz większym stopniu wykorzystują te wskaźniki, choć jak dotąd nie osiągnięto jeszcze systematycznej, ukierunkowanej na wyniki polityki młodzieżowej.

Wskaźniki te i dalsze dane otrzymane od Eurostatu, Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, a także dzięki partnerstwu między Komisją a Radą Europy, w szczególności pochodzące z analizy przeprowadzonej przez Zespół Naukowców Prowadzących Badania nad Europejską Młodzieżą (PEYR), będą stanowić dla państw członkowskich i Komisji pomoc w identyfikowaniu nowych tendencji i w dostosowywaniu priorytetów.

Komisja i państwa członkowskie powinny udostępniać te dane – wykraczające poza zakres polityki młodzieżowej – innym podmiotom pracującym z młodzieżą. Na szczeblu UE ten nowy instrument monitorowania sytuacji młodzieży (26) zapewnia wygodny dla użytkownika dostęp do danych przez internet. Od 2016 r. nowa encyklopedia internetowa Youth Wiki będzie zawierać aktualne informacje na temat polityk krajowych, ustawodawstwa i programów dotyczących młodzieży. Zostanie to uzupełnione o nowe ramy wskaźników do monitorowania gwarancji dla młodzieży, dla których pierwszych danych należy się spodziewać pod koniec 2015 r.

Wzajemne uczenie się: wymiana doświadczeń

Państwa członkowskie uczyły się od siebie wzajemnie, głównie poprzez udział w posiedzeniach grup eksperckich. W latach 2013–2015 specjaliści badali sposoby wspierania potencjału kreatywności i innowacyjności młodzieży, znaczenie pracy z młodzieżą dla stawiania przez młodych ludzi czoła wyzwaniom związanym z kryzysem oraz jakość pracy z młodzieżą. Ustalenia z tych badań wykorzystano w pracach Rady, a także w dyskusjach prowadzonych w ramach Forum Kształcenia, Szkolenia i Młodzieży (27). Sprawozdanie z 2015
  r.
  dotyczące jakości pracy z młodzieżą (28) stało się podstawą konkluzji Rady w sprawie wzmacniania pracy z młodzieżą w celu tworzenia spójnych społeczeństw (29). Wezwano w nich do stworzenia instrumentu odniesienia i wytycznych dotyczących jakości pracy z młodzieżą w krajowych organizacjach działających w tej dziedzinie.

Państwa członkowskie uczyły się wzajemnie od siebie poprzez działania zorganizowane w ramach partnerstwa pomiędzy Komisją a Radą Europy; mniejsze grupy państw członkowskich organizowały własną wymianę poglądów na temat kwestii leżących we wspólnym interesie, takich jak praca z młodzieżą na szczeblu lokalnym.

Aby móc optymalnie wykorzystać różne działania w zakresie wzajemnego uczenia się, kolejny plan prac powinien obejmować stworzenie elastycznych ram ułatwiających dostęp do informacji i do wyników tych działań. Powinien on zachęcać do wykorzystania ustaleń i pomóc znajdować partnerów o wspólnych zainteresowaniach.

Usystematyzowany dialog: poszerzenie zasięgu działania i umocowanie dialogu w agendzie politycznej

Usystematyzowany dialog w UE między decydentami politycznymi, młodzieżą i jej przedstawicielami jest powszechnie postrzegany jako obiecujący instrument umożliwiający wysłuchanie głosu młodzieży. Pierwszy 18-miesięczny cykl dialogu, który zakończył się w 2011 r., przyczynił się do opracowania kolejnych inicjatyw UE na rzecz zwalczania bezrobocia wśród młodzieży. W latach 2013–2015 w ramach dialogu zajmowano się włączeniem społecznym i wzmacnianiem pozycji młodzieży. Poczynione w rezultacie zalecenia zostały następnie omówione w Radzie.

Usystematyzowany dialog ulegał od 2013 r. zmianom i jest lepiej umocowany w agendzie polityki młodzieżowej. Liczba uczestników wzrosła ponad dwukrotnie, a w ostatnim cyklu wypowiedziało się około 40 000 młodych ludzi, wielu z nich w imieniu większych grup. Stanowi on ponadto inspirację dla coraz bardziej zauważalnego dialogu na szczeblu krajowym.

Potencjał usystematyzowanego dialogu nie został jeszcze w pełni wykorzystany: nadal nie udaje się dotrzeć do większej grupy młodych ludzi mających mniej szans i słabszy głos na arenie politycznej. Komisja wspiera poszerzanie zasięgu poprzez dotacje z programu Erasmus + na wsparcie wysiłków krajowych oraz poprzez uruchomione w 2014 r. internetowe narzędzie konsultacji. Kolejnym wyzwaniem jest monitorowanie wykorzystania rezultatów dialogu w polityce na szczeblu unijnym i krajowym. Ponadto, mając na uwadze rozliczalność oraz aby motywować młodzież do dalszego zaangażowania, decydenci polityczni na wszystkich szczeblach powinni udzielać lepszych informacji zwrotnych w odniesieniu do odpowiedzi młodzieży za pośrednictwem Europejskiego Portalu Młodzieżowego i krajowych grup roboczych. Wyniki sprawozdania UE z 2015 r. na temat młodzieży oraz bieżącej oceny śródokresowej ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży mogą stanowić inspirację dla przyszłych usprawnień usystematyzowanego dialogu.

5.   Dalsza współpraca na rzecz młodzieży w UE (2016–2018)

Równy dostęp do edukacji i miejsc pracy oraz możliwości uczestnictwa w społecznościach sprzyjających włączeniu społecznemu

W oparciu o priorytety polityczne UE, sprawozdania państw członkowskich dotyczące realizacji ram współpracy oraz zebrane dane i dowody, priorytetami przyszłego cyklu roboczego ram współpracy powinny być:

| — | większe włączenie społeczne wszystkich młodych ludzi, z uwzględnieniem podstawowych europejskich wartości, |
| --- | --- |

—

większe włączenie społeczne wszystkich młodych ludzi, z uwzględnieniem podstawowych europejskich wartości,

| — | większe uczestnictwo wszystkich młodych ludzi w życiu demokratycznym i obywatelskim w Europie, |
| --- | --- |

—

większe uczestnictwo wszystkich młodych ludzi w życiu demokratycznym i obywatelskim w Europie,

| — | ułatwienie młodym ludziom przechodzenia z etapu młodości do wieku dorosłego, ze szczególnym uwzględnieniem integracji na rynku pracy. |
| --- | --- |

—

ułatwienie młodym ludziom przechodzenia z etapu młodości do wieku dorosłego, ze szczególnym uwzględnieniem integracji na rynku pracy.

W odniesieniu do tych priorytetów i mimo tego, że działania państw członkowskich i Komisji nakierowane są na wszystkich młodych ludzi, szczególną uwagę należy zwrócić na następujące grupy:

| — | młodzi ludzie zagrożeni marginalizacją, |
| --- | --- |

—

młodzi ludzie zagrożeni marginalizacją,

| — | młodzież niekształcąca się, niepracująca ani nieszkoląca się (NEET), |
| --- | --- |

—

młodzież niekształcąca się, niepracująca ani nieszkoląca się (NEET),

| — | młodzi ludzie ze środowisk migranckich, w tym nowoprzybyli imigranci i uchodźcy. |
| --- | --- |

—

młodzi ludzie ze środowisk migranckich, w tym nowoprzybyli imigranci i uchodźcy.

Komisja i państwa członkowskie podejmą w tych obszarach działania, m.in. wykorzystując unijny plan prac na rzecz młodzieży, instrumenty ustanowione dla ram współpracy, a w razie potrzeby także działania wspólne z innymi obszarami polityki, tak aby wspierać:

| — | włączenie społeczne i praktyki informacyjne w celu dotarcia do młodych ludzi z różnych środowisk, zwłaszcza tych z grup defaworyzowanych, w celu zapewnienia ich pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i obywatelskim, |
| --- | --- |

—

włączenie społeczne i praktyki informacyjne w celu dotarcia do młodych ludzi z różnych środowisk, zwłaszcza tych z grup defaworyzowanych, w celu zapewnienia ich pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i obywatelskim,

| — | potencjał pracy z młodzieżą, organizacji młodzieżowych i sieci do działania na rzecz integracji społecznej poprzez wspieranie zaangażowania młodych ludzi w społecznościach, ich uczestnictwa w wolontariacie oraz napędzania pozytywnych zmian społecznych, |
| --- | --- |

—

potencjał pracy z młodzieżą, organizacji młodzieżowych i sieci do działania na rzecz integracji społecznej poprzez wspieranie zaangażowania młodych ludzi w społecznościach, ich uczestnictwa w wolontariacie oraz napędzania pozytywnych zmian społecznych,

| — | uznanie jakości pracy z młodzieżą, budowanie jej potencjału dotarcia do młodzieży i zdolności reagowania na zmiany społeczne i technologiczne oraz na zmiany zachowań, |
| --- | --- |

—

uznanie jakości pracy z młodzieżą, budowanie jej potencjału dotarcia do młodzieży i zdolności reagowania na zmiany społeczne i technologiczne oraz na zmiany zachowań,

| — | nowe formy uczestnictwa w procesach demokratycznych i dostęp do wpływania na decyzje polityczne z wykorzystaniem narzędzi internetowych i innych, |
| --- | --- |

—

nowe formy uczestnictwa w procesach demokratycznych i dostęp do wpływania na decyzje polityczne z wykorzystaniem narzędzi internetowych i innych,

| — | zmieniający się popyt na umiejętności, w tym dotyczące spraw związanych z aktywnością obywatelską, mediami i umiejętnościami cyfrowymi, krytycznym myśleniem i zrozumieniem międzykulturowym, |
| --- | --- |

—

zmieniający się popyt na umiejętności, w tym dotyczące spraw związanych z aktywnością obywatelską, mediami i umiejętnościami cyfrowymi, krytycznym myśleniem i zrozumieniem międzykulturowym,

| — | dostęp młodzieży do przysługujących jej praw podstawowych i niedyskryminacyjnych praktyk oraz zrozumienia międzykulturowego, oraz |
| --- | --- |

—

dostęp młodzieży do przysługujących jej praw podstawowych i niedyskryminacyjnych praktyk oraz zrozumienia międzykulturowego, oraz

| — | wolontariat, w tym za pośrednictwem programów unijnych, takich jak wolontariat europejski i nowa inicjatywa Wolontariusze Pomocy UE, jako sposób łączenia uczenia się z zaangażowaniem obywatelskim (30); większą komplementarność działań krajowych i międzynarodowych podmiotów w zwiększaniu udziału w transgranicznym wolontariacie i lepsze powiązanie krajowych wolontariatów z wolontariatem europejskim. |
| --- | --- |

—

wolontariat, w tym za pośrednictwem programów unijnych, takich jak wolontariat europejski i nowa inicjatywa Wolontariusze Pomocy UE, jako sposób łączenia uczenia się z zaangażowaniem obywatelskim (30); większą komplementarność działań krajowych i międzynarodowych podmiotów w zwiększaniu udziału w transgranicznym wolontariacie i lepsze powiązanie krajowych wolontariatów z wolontariatem europejskim.

W zgodzie z powyższymi priorytetami w usystematyzowanym dialogu z młodzieżą w UE powinno się propagować włączenie społeczne wszystkich młodych ludzi do tolerancyjnych, różnorodnych i demokratycznych społeczeństw. W następnej rundzie dialogu trzeba dotrzeć do szerszych grup młodych ludzi, zwłaszcza tych, którzy jeszcze w dialogu nie uczestniczyli, między innymi dzięki wykorzystaniu lżejszych instrumentów zachęcających do zaangażowania, dostosowanych do potrzeb i zwyczajów młodzieży.

Polityka młodzieżowa w ramach szerszej agendy UE

Polityka młodzieżowa nie może działać w izolacji. Współpraca i komplementarność z takimi dziedzinami polityki, jak zatrudnienie, kształcenie, szkolenie, zdrowie i dobra kondycja, kultura, media cyfrowe, zrównoważony rozwój, aktywność obywatelska i sport, ma kluczowe znaczenie.

Dzięki swoim mechanizmom ramy współpracy mogą stanowić podstawę tego rodzaju współdziałania. W ramach unijnego planu prac Komisja i państwa członkowskie mogą dalej wdrażać i udoskonalać międzysektorowe struktury i metody pracy. Przyczynia się to do osiągnięcia ogólnych celów związanych z młodzieżą, którymi są: stwarzanie większych, a przy tym równych szans wszystkim młodym ludziom w dziedzinie edukacji i na rynku pracy oraz promowanie aktywności obywatelskiej, włączenia społecznego i solidarności wszystkich młodych ludzi.

Europejska współpraca na rzecz młodzieży powinna być częścią szerszej strategii politycznej dla młodzieży. Aby działania przyniosły realne rezultaty, decydenci polityczni na szczeblu UE i państw członkowskich muszą współpracować ze specjalistami, podmiotami świadczącymi usługi, edukatorami i lokalnymi przedsiębiorstwami, aby zmobilizować zasoby i środki, które pozwolą dotrzeć do takiej liczby młodych ludzi, która będzie stanowić masę krytyczną. Powinni oni dążyć do opracowania innowacyjnych rozwiązań dla złożonych zjawisk, jakimi są marginalizacja, wykluczenie i brak zaangażowania.

Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze pilna potrzeba intensyfikacji wysiłków. Aby dać większej liczbie młodych ludzi rzeczywiste perspektywy stania się pełnoprawnymi, zaangażowanymi członkami swoich społeczności, potrzebujemy kompleksowego podejścia do stojących przed nami wyzwań. Wymaga to spójnego programu politycznego, wspieranego przez program Erasmus+, gwarancję dla młodzieży i unijne instrumenty finansowania mające szerszy zasięg, takie jak EFS i Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych. Tam gdzie jest to możliwe, należy wspierać te wysiłki z zasobów krajowych i regionalnych.

---

(1)  Rezolucja Rady z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018), (Dz.U. C 311 z 19.12.2009, s. 1).

(2)  Szczegółowe informacje na temat źródeł danych, na których opiera się analiza, znaleźć można w dokumencie roboczym służb Komisji SWD(2015) 169 dotyczącym sytuacji młodych ludzi w UE.

(3)  O ile nie wskazano inaczej.

(4)  Wskaźnik Eurostatu dotyczący „osób wcześnie kończących kształcenie i szkolenie” w grupie wiekowej od 18 do 24 lat obniżył się z 13,9 % w 2010 r. do 11,1 % w 2014 r. (wysokie wartości procentowe utrzymują się przede wszystkim w Hiszpanii, we Włoszech, na Malcie, w Portugalii i w Rumunii).

(5)  Eurostat, dane dla ludności z wyższym wykształceniem w wieku 30–34 lat.

(6)  Badanie Flash Eurobarometr nr 408, 2014 r.

(7)  Eurostat, 2014 r.

(8)  Rising inequality: youth and poor fall further behind, OECD, 2014 r.

(9)  „NEETs”, Eurofound, 2012 r., i OECD, 2015 r.

(10)  Indicators of immigrant integration – Settling in 2015, badanie przeprowadzone wspólnie przez OECD i Komisję Europejską.

(11)  In it together: why less inequality benefits all, OECD, maj 2015 r.

(12)  Badanie Flash Eurobarometr nr 408, 2014 r.

(13)  Zalecenie Rady w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży, (Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1).

(14)  Wspólne sprawozdanie z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia, COM(2015) 408.

(15)  Dok. COM(2015) 185.

(16)  Bardziej szczegółowe informacje znajdują się w dokumencie roboczym służb Komisji (SWD(2015) 168) dotyczącym wyników otwartej metody koordynacji w dziedzinie młodzieży; http://ec.europa.eu/youth/policy/implementation/report_en.htm.

(17)  Dz.U. C 88 z 27.3.2014, s. 1.

(18)  COM(2013) 941 – „Zapobieganie radykalizacji prowadzącej do terroryzmu i agresywnego ekstremizmu: Wzmocnienie działań UE”

(19)  http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/what-we-do/networks/radicalisation_awareness_network/about-ran/ran-prevent/index_en.htm

(20)  Badanie zatytułowane „Value of youth work in the EU”, 2014 r.; sprawozdania grupy ekspertów na temat kreatywności i potencjału innowacyjnego młodych ludzi i podejścia jakościowego w pracy z młodzieżą.

(21)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-79-2014-INIT/pl/pdf

(22)  Badanie zatytułowane „Youth participation in democratic life”, 2013 r.

(23)  Youthpass jest instrumentem uznawania pozaformalnego i nieformalnego uczenia się stosowanym w odniesieniu do młodzieży; jest on stosowany w projektach finansowanych ze środków programu Erasmus+ przeznaczonych dla młodzieży. https://www.youthpass.eu/pl/youthpass/.

(24)  Badanie zatytułowane Value of youth work in the EU, 2014 r.

(25)  SEC(2011) 401.

(26)  http://ec.europa.eu/youth/dashboard/index_en.htm.

(27)  Rezolucja Rady w sprawie planu prac Unii Europejskiej na rzecz młodzieży na lata 2014–2015 z dnia 20 maja 2014 r.

(28)  Dobra jakościowo praca z młodzieżą – wspólne ramy dla dalszego rozwoju pracy z młodzieżą, http://ec.europa.eu/youth/library/reports/quality-youth-work_en.pdf.

(29)  Maj 2015 r.

(30)  Na szczeblu UE, pomimo podwojenia liczby beneficjentów w ramach wolontariatu europejskiego, wolontariat transgraniczny jest wciąż niewielki.

---

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/25 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/25

---

Wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020)

Nowe priorytety współpracy europejskiej w dziedzinie kształcenia i szkolenia

(2015/C 417/04)

1.   KONTEKST

Europę czeka szereg pilnych zadań, takich jak: przywrócenie warunków umożliwiających tworzenie miejsc pracy i ożywienie gospodarcze, osiągnięcie zrównoważonego wzrostu gospodarczego, zamknięcie luki inwestycyjnej, zwiększenie spójności społecznej, skoordynowanie reakcji na przepływy migracyjne, zwrócenie szczególnej uwagi na zapobieganie radykalizacji postaw i przemocy. Jednocześnie Europa musi się zająć długoterminowymi wyzwaniami, takimi jak starzenie się społeczeństw, dostosowanie się do potrzeb ery cyfrowej i konkurowanie w światowej gospodarce opartej na wiedzy.

Polityczna reakcja Europy zgodna z wytycznymi politycznymi Komisji Europejskiej „Nowy początek dla Europy: Mój program na rzecz zatrudnienia, wzrostu, sprawiedliwości oraz zmian demokratycznych” (1) oznacza nowy start. Istnieją mocne argumenty gospodarcze przemawiające za tym, by sektor kształcenia i szkolenia, będący sektorem sprzyjającym wzrostowi, odgrywał kluczową rolę w ramach tego nowego programu. Inwestycje w kapitał ludzki to dobrze wydane pieniądze. Dobre kształcenie i szkolenie przyczyniają się do trwałego wzrostu gospodarczego, a także do zrównoważonego rozwoju: napędzają badania i rozwój, innowacje, wydajność i konkurencyjność. Państwa członkowskie powinny dokonać niezbędnych inwestycji we wszystkie systemy kształcenia i szkolenia, aby zwiększać ich skuteczność i wydajność w podwyższaniu poziomu umiejętności i kompetencji siły roboczej, co pozwoli im lepiej przewidywać szybko zmieniające się potrzeby dynamicznych rynków pracy w gospodarce, która jest w coraz większym stopniu objęta cyfryzacją, i w kontekście zmian technologicznych, środowiskowych i demograficznych, oraz lepiej dostosowywać się do tych zmieniających się potrzeb. Państwa członkowskie powinny zwiększyć wysiłki zmierzające do poprawy dostępu do wysokiej jakości uczenia się przez całe życie dla wszystkich oraz realizować strategie aktywnego starzenia się, aby umożliwić wydłużenie życia zawodowego.

Tragiczne akty brutalnego ekstremizmu na początku 2015 r. w bezwzględny sposób przypomniały o tym, że nasze społeczeństwa są podatne na zagrożenia. Kształcenie i szkolenie mają do odegrania ważną rolę, jeśli chodzi o zapewnianie ochrony wspólnych dla nas wartości ludzkich i obywatelskich i ich przekazywania przyszłym pokoleniom, wspieranie wolności myśli i słowa, włączenia społecznego i szacunku dla innych, jak również jeśli chodzi o zapobieganie i zwalczanie dyskryminacji we wszelkich jej formach, wzmacnianie nauczania i akceptacji tych wspólnych podstawowych wartości oraz kładzenie fundamentów pod społeczeństwo bardziej sprzyjające integracji społecznej, poprzez edukację – począwszy od najmłodszych lat (2). Kształcenie i szkolenie może pomagać w zapobieganiu ubóstwu, wykluczeniu społecznemu i dyskryminacji, sprzyjać wzajemnemu szacunkowi i tworzeniu podwalin otwartego i demokratycznego społeczeństwa jako podstawy aktywnego obywatelstwa.

Jednocześnie systemy kształcenia i szkolenia stają przed wyzwaniem polegającym na zapewnieniu równego dostępu do wysokiej jakości edukacji, w szczególności poprzez dotarcie do grup znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji i integrowanie osób z różnych środowisk, w tym odpowiednie integrowanie nowo przybyłych migrantów (3) w środowisku edukacyjnym, a tym samym wspieranie wzrostowej konwergencji społecznej.

W świetle powyższego, kształcenie i szkolenie wnoszą znaczny wkład w szereg strategii i inicjatyw UE, takich jak strategia „Europa 2020”, gwarancja dla młodzieży, inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, inicjatywa dotycząca jednolitego rynku cyfrowego, Europejska agenda bezpieczeństwa i Europejski program w zakresie migracji oraz plan inwestycyjny dla Europy, a odpowiedzialność państw członkowskich za ich systemy kształcenia i szkolenia jest w pełni respektowana. Współpraca podejmowana w kontekście strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) uzupełnia działania krajowe oraz wspiera państwa członkowskie – poprzez partnerskie wymiany, wzajemne uczenie się, gromadzenie dowodów i danych – w realizacji reform służących dalszej poprawie ich wyników.

Kształcenie i szkolenie dają poszczególnym osobom wiedzę, umiejętności i kompetencje, które umożliwiają im rozwijanie się i wpływanie na swoją sytuację, poprzez poszerzanie ich perspektyw, dobre wyposażanie ich na przyszłość, tworzenie podwalin aktywności obywatelskiej i wartości demokratycznych oraz promowanie włączenia społecznego, równości i równouprawnienia.

Opracowany przez Komisję Monitor Kształcenia i Szkolenia za 2015 r. pokazuje, że do podjęcia nadal pozostają poważne wyzwania:

| — | w całej UE 22 % 15-latków osiąga gorsze wyniki w matematyce. Wśród uczniów o niskim statusie społeczno-gospodarczym odsetek ten jest niepokojąco wysoki – 36,6 %. Ponadto 18 % 15-latków w UE osiąga słabe wyniki w czytaniu ze zrozumieniem, a 17 % ma słabe wyniki w rozumowaniu w naukach przyrodniczych. Słabe wyniki w tych przedmiotach nauczania są o ok. 60 % częściej dotyczą chłopców niż dziewcząt; (4), |
| --- | --- |

—

w całej UE 22 % 15-latków osiąga gorsze wyniki w matematyce. Wśród uczniów o niskim statusie społeczno-gospodarczym odsetek ten jest niepokojąco wysoki – 36,6 %. Ponadto 18 % 15-latków w UE osiąga słabe wyniki w czytaniu ze zrozumieniem, a 17 % ma słabe wyniki w rozumowaniu w naukach przyrodniczych. Słabe wyniki w tych przedmiotach nauczania są o ok. 60 % częściej dotyczą chłopców niż dziewcząt; (4),

| — | jeden na czterech dorosłych w Europie jest uwięziony w pułapce niskich umiejętności, które ograniczają dostęp do rynku pracy, jednocześnie zamykając możliwości dalszego kształcenia lub szkolenia. Tylko 4,4 % spośród 66 mln osób dorosłych z wykształceniem co najwyżej średnim pierwszego stopnia uczestniczy w kształceniu dorosłych (5), |
| --- | --- |

—

jeden na czterech dorosłych w Europie jest uwięziony w pułapce niskich umiejętności, które ograniczają dostęp do rynku pracy, jednocześnie zamykając możliwości dalszego kształcenia lub szkolenia. Tylko 4,4 % spośród 66 mln osób dorosłych z wykształceniem co najwyżej średnim pierwszego stopnia uczestniczy w kształceniu dorosłych (5),

| — | wczesne kończenie nauki (6) dotyczy obecnie 11,1 % młodzieży. Chociaż poczyniono znaczne postępy w realizacji wspólnego głównego celu określonego w strategii Europa 2020, nadal liczba osób, które wcześnie zakończyły naukę, przekracza 4,4 mln, a około 60 % z nich jest nieaktywnych zawodowo lub bezrobotnych, co oznacza większe ryzyko wykluczenia społecznego i mniejsze zaangażowanie obywatelskie, |
| --- | --- |

—

wczesne kończenie nauki (6) dotyczy obecnie 11,1 % młodzieży. Chociaż poczyniono znaczne postępy w realizacji wspólnego głównego celu określonego w strategii Europa 2020, nadal liczba osób, które wcześnie zakończyły naukę, przekracza 4,4 mln, a około 60 % z nich jest nieaktywnych zawodowo lub bezrobotnych, co oznacza większe ryzyko wykluczenia społecznego i mniejsze zaangażowanie obywatelskie,

| — | odsetek osób z wykształceniem wyższym (7) w dalszym ciągu rośnie i wynosi obecnie 37,9 %. Tu także osiągnięto znaczne postępy na drodze ku realizacji wspólnego głównego celu określonego w strategii Europa 2020, ale zdolność absolwentów do znalezienia zatrudnienia pozostaje niezmieniona w całej UE. |
| --- | --- |

—

odsetek osób z wykształceniem wyższym (7) w dalszym ciągu rośnie i wynosi obecnie 37,9 %. Tu także osiągnięto znaczne postępy na drodze ku realizacji wspólnego głównego celu określonego w strategii Europa 2020, ale zdolność absolwentów do znalezienia zatrudnienia pozostaje niezmieniona w całej UE.

Przeprowadzony w 2014 r. kompleksowy śródokresowy przegląd ram strategicznych ET 2020, w którym uczestniczyły państwa członkowskie i główni interesariusze i który stanowił podstawę niniejszego sprawozdania, doprowadził do wyciągnięcia trzech głównych wniosków dotyczących polityki:

| — | potwierdzono wartość zintegrowanych ram obejmujących kształcenie i szkolenie na wszystkich poziomach. Fakt, że obecnie potrzebne są elastyczność oraz możliwość zdobywania i wykorzystywania różnych doświadczeń edukacyjnych, wymaga zapewnienia spójnej polityki, począwszy od wczesnej edukacji i edukacji szkolnej aż po szkolnictwo wyższe, kształcenie i szkolenie zawodowe oraz uczenie się dorosłych, a tym samym podtrzymuje zasadę uczenia się przez cale życie, |
| --- | --- |

—

potwierdzono wartość zintegrowanych ram obejmujących kształcenie i szkolenie na wszystkich poziomach. Fakt, że obecnie potrzebne są elastyczność oraz możliwość zdobywania i wykorzystywania różnych doświadczeń edukacyjnych, wymaga zapewnienia spójnej polityki, począwszy od wczesnej edukacji i edukacji szkolnej aż po szkolnictwo wyższe, kształcenie i szkolenie zawodowe oraz uczenie się dorosłych, a tym samym podtrzymuje zasadę uczenia się przez cale życie,

| — | cztery cele strategiczne ram ET 2020 (i obecne benchmarki UE) nadal pozostają aktualne, gdyż zostały sformułowane w sposób kompleksowy i dalekosiężny w konkluzjach Rady z 2009 r. dotyczących ET 2020, i stanowią solidne podstawy działań związanych z ET 2020 do 2020 r. Należy jednak ponownie ustalić priorytety polityczne tak, aby uwzględnić zarówno najbardziej palące wyzwania gospodarcze i związane z zatrudnieniem, jak i rolę edukacji w propagowaniu równości i włączenia społecznego, a także w przekazywaniu wspólnych europejskich wartości i kompetencji międzykulturowych oraz rozbudzaniu aktywności obywatelskiej, |
| --- | --- |

—

cztery cele strategiczne ram ET 2020 (i obecne benchmarki UE) nadal pozostają aktualne, gdyż zostały sformułowane w sposób kompleksowy i dalekosiężny w konkluzjach Rady z 2009 r. dotyczących ET 2020, i stanowią solidne podstawy działań związanych z ET 2020 do 2020 r. Należy jednak ponownie ustalić priorytety polityczne tak, aby uwzględnić zarówno najbardziej palące wyzwania gospodarcze i związane z zatrudnieniem, jak i rolę edukacji w propagowaniu równości i włączenia społecznego, a także w przekazywaniu wspólnych europejskich wartości i kompetencji międzykulturowych oraz rozbudzaniu aktywności obywatelskiej,

| — | ET 2020 jest jednym z istotnych elementów zapewniających wkład w realizację ogólnego unijnego programu na rzecz zatrudnienia, wzrostu i inwestycji, w tym europejskiego semestru. W związku z tym można by było umocnić bazę dowodową i wzajemne uczenie się w zakresie wyzwań związanych z wdrażaniem reform, jak również – w stosownych przypadkach – poprawić adekwatność ram ET 2020 dla poszczególnych państw. |
| --- | --- |

—

ET 2020 jest jednym z istotnych elementów zapewniających wkład w realizację ogólnego unijnego programu na rzecz zatrudnienia, wzrostu i inwestycji, w tym europejskiego semestru. W związku z tym można by było umocnić bazę dowodową i wzajemne uczenie się w zakresie wyzwań związanych z wdrażaniem reform, jak również – w stosownych przypadkach – poprawić adekwatność ram ET 2020 dla poszczególnych państw.

W świetle wspomnianych powyżej wyzwań i wniosków dotyczących polityki oraz w celu lepszego dostosowania ET 2020 do politycznych kadencji i priorytetów UE, w niniejszym wspólnym sprawozdaniu proponuje się ukierunkowanie europejskiej współpracy w kontekście tych ram do 2020 r., a co za tym idzie wydłużenie cyklu roboczego z trzech do pięciu lat.

2.   GŁÓWNE WYZWANIA DECYDUJĄCE O WYBORZE PRIORYTETÓW NA PRZYSZŁOŚĆ

Na podstawie dokonanego przeglądu i z uwzględnieniem różnic między państwami członkowskimi, w niniejszym rozdziale przedstawiono główne tendencje i wyzwania w zakresie europejskiego kształcenia i szkolenia, będące podstawą określenia nowych
  obszarów priorytetowych
  i
  konkretnych kwestii
  na potrzeby dalszych prac do 2020 r.

Te nowe obszary priorytetowe to:

| — | Odpowiednie i wysokiej jakości wiedza, umiejętności i kompetencje, nabywane w procesie uczenia się przez całe życie, z naciskiem na efekty uczenia się sprzyjające zdolności do zatrudnienia, innowacjom, aktywnemu obywatelstwu i dobrostanowi. |
| --- | --- |

—

Odpowiednie i wysokiej jakości wiedza, umiejętności i kompetencje, nabywane w procesie uczenia się przez całe życie, z naciskiem na efekty uczenia się sprzyjające zdolności do zatrudnienia, innowacjom, aktywnemu obywatelstwu i dobrostanowi.

| — | Edukacja włączająca, równouprawnienie, równość, niedyskryminacja i promowanie kompetencji obywatelskich. |
| --- | --- |

—

Edukacja włączająca, równouprawnienie, równość, niedyskryminacja i promowanie kompetencji obywatelskich.

| — | Otwarte i innowacyjne kształcenie i szkolenie m.in. oparte na pełnym wykorzystaniu zdobyczy epoki cyfrowej. |
| --- | --- |

—

Otwarte i innowacyjne kształcenie i szkolenie m.in. oparte na pełnym wykorzystaniu zdobyczy epoki cyfrowej.

| — | Silne wsparcie dla nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych i pozostałej kadry edukacyjnej. |
| --- | --- |

—

Silne wsparcie dla nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych i pozostałej kadry edukacyjnej.

| — | Przejrzystość oraz potwierdzanie umiejętności i kwalifikacji w celu wspierania mobilności edukacyjnej i zawodowej. |
| --- | --- |

—

Przejrzystość oraz potwierdzanie umiejętności i kwalifikacji w celu wspierania mobilności edukacyjnej i zawodowej.

| — | Zrównoważone inwestycje, jakość i efektywność systemów kształcenia i szkolenia. |
| --- | --- |

—

Zrównoważone inwestycje, jakość i efektywność systemów kształcenia i szkolenia.

Te obszary priorytetowe i związane z nimi konkretne kwestie zostały nakreślone w załączniku do niniejszego sprawozdania.

2.1.   Jakość i adekwatność efektów uczenia się mają kluczowe znaczenie dla rozwijania umiejętności i kompetencji

Niski poziom wiedzy podstawowej i umiejętności podstawowych w Europie utrudnia postęp gospodarczy i poważnie ogranicza jednostki w samorealizacji w wymiarze zawodowym, społecznym i osobistym. Z myślą o zwiększeniu zdolności do zatrudnienia, innowacji i aktywności obywatelskiej, a także zgodnie z zaleceniem Parlamentu Europejskiego i Rady z 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie, umiejętności podstawowe muszą iść w parze z innymi kluczowymi kompetencjami i postawami, takimi jak: kreatywność, przedsiębiorczość i zmysł inicjatywy, kompetencje cyfrowe (8), znajomość języków obcych, umiejętność krytycznego myślenia, w tym dzięki umiejętności korzystania z komputera, internetu i mediów, a także umiejętności, które odzwierciedlają rosnące potrzeby, np. te w zielonej gospodarce oraz w sektorze cyfrowym i sektorze zdrowia.

Jakość efektów uczenia się należy pobudzać w perspektywie całego życia.
  Choć większość państw członkowskich wprowadziła kompleksowe strategie na rzecz uczenia się przez całe życie, wszystkie państwa członkowskie powinny opracować takie strategie i zapewnić drożność pomiędzy różnymi formami i poziomami uczenia się, a także przechodzenia z kształcenia i szkolenia do pracy zawodowej. Wymaga to ciągłych działań w zakresie koordynacji i partnerstwa pomiędzy różnymi sektorami kształcenia oraz pomiędzy instytucjami oświatowymi a właściwymi interesariuszami.

Wczesna edukacja i opieka nad dzieckiem jest punktem wyjścia
  i jednym z najbardziej efektywnych sposobów podnoszenia sprawności w zakresie kompetencji kluczowych, lecz stoi ona przed podwójnym wyzwaniem, jakim jest konieczność zwiększenia jej dostępności i poprawy jakości. W niektórych krajach szczególnie problematyczną kwestią jest zapewnienie tych usług dzieciom poniżej trzech lat. Jak zaproponowano w ramach zapewniania jakości w zakresie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem opracowanych przez ekspertów z państw członkowskich podczas poprzedniego cyklu roboczego, kluczowe kwestie wymagające dalszych prac mogłyby obejmować zwiększenie dostępu, zwrócenie szczególnej uwagi na grupy defaworyzowane, profesjonalizację kadry i efektywne systemy zarządzania, programy nauczania, systemy finansowania i monitorowania.

Środki służące ograniczaniu zjawiska wczesnego kończenia nauki zostały wprowadzone
  przez wszystkie państwa członkowskie, ale nie zawsze tworzą łącznie kompleksowe strategie wymagane na podstawie zalecenia Rady z 2011 r. (9) lub równoważne tym strategiom polityki oparte na dowodach. Skuteczna reakcja wymaga długoterminowego zaangażowania i współpracy międzysektorowej, ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniej kombinacji środków zapobiegawczych, wczesnej interwencji i środków kompensacyjnych. Polityki w zakresie wczesnego kończenia nauki koncentrujące się na szkołach powinny obejmować podejścia oparte na współpracy, aktywne zaangażowanie rodziców, partnerstwa z interesariuszami zewnętrznymi i społecznością, środki wspierające dobrostan uczniów i wysokiej jakości poradnictwo i doradztwo, a także powinny zapewniać każdemu uczniowi równe szanse, jeśli chodzi o dostęp, uczestnictwo i korzystanie z wysokiej jakości edukacji, i umożliwiać wszystkim uczącym się pełne wykorzystanie swojego potencjału.

Systemy szkolnictwa wyższego powinny stymulować gospodarkę opartą na wiedzy i reagować na potrzeby społeczeństwa.
  Szkolnictwo wyższe musi skutecznie reagować na potrzeby zmieniającego się społeczeństwa i rynku pracy, zwiększając umiejętności i kapitał ludzki w Europie, a także w większym stopniu przyczyniając się do wzrostu gospodarczego. W tym celu musi zadbać o to, by modernizacja skupiała się na synergiach między edukacją, badaniami, innowacjami i zatrudnieniem, tworząc więzi między instytucjami szkolnictwa wyższego a środowiskiem lokalnym i regionami, wdrażając innowacyjne podejścia mające na celu poprawę adekwatności programów nauczania, w tym wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych, ułatwianie przechodzenia do etapu zatrudnienia oraz wzmacniając współpracę międzynarodową. Wprawdzie ograniczanie odsetka osób przedwcześnie kończących naukę i zwiększanie odsetka absolwentów pozostaje wyzwaniem w wielu państwach członkowskich, zwłaszcza wśród grup defaworyzowanych, jednym z priorytetów jest konieczność zadbania o to, by wszystkie rodzaje szkolnictwa wyższego wyposażały osoby uczące się w adekwatną wiedzę, umiejętności i kompetencje o wysokim poziomie, które przygotują ich pod kątem ich przyszłej kariery zawodowej. Szkolnictwo wyższe musi także pomagać przygotowywać studentów do aktywności obywatelskiej opierającej się na otwartości i krytycznym myśleniu, a także wspierać rozwój osobisty, jednocześnie w pełni wywiązując się ze swojego zadania, jakim jest przekazywanie i tworzenie wiedzy.

Kształcenie i szkolenie zawodowe odgrywają bardzo ważną rolę w rozwijaniu odpowiednich umiejętności.
  Wskaźniki zatrudnienia wśród osób, które ukończyły kształcenie i szkolenie zawodowe, są w większości państw członkowskich dobre. Zawdzięczamy to również środkom służącym poprawie wyników, jakości i atrakcyjności kształcenia i szkolenia zawodowego, które przedsięwzięto w latach 2011–2014 w celu osiągnięcia rezultatów określonych w komunikacie z Brugii z 2010 r. w ramach procesu kopenhaskiego. Dalsze reformy powinny być prowadzone zgodnie z założonymi rezultatami średnioterminowymi, które zdefiniowano w konkluzjach z Rygi z 22 czerwca 2015 r. (zob. załącznik). Rozwijanie odpowiednich umiejętności powinno się odbywać przez dalsze promowanie wszelkich form uczenia się opartego na pracy, takich jak staże, przygotowanie zawodowe oraz dualne systemy kształcenia i szkolenia zawodowego, wzmocnienie europejskiego sojuszu na rzecz przygotowania zawodowego, rozwijanie dalszych partnerstw z wszelkimi interesariuszami na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym oraz lepsze przewidywanie zapotrzebowania na umiejętności na rynku pracy. Jednocześnie należy wzmocnić kształcenie i doskonalenie zawodowe nauczycieli, szkoleniowców i opiekunów zajmujących się kształceniem i szkoleniem zawodowym, m.in. za pomocą staży w przedsiębiorstwach i zakładach przemysłowych, pozwalających śledzić na bieżąco rozwój w danej dziedzinie.

Uczenie się dorosłych jako podstawa podnoszenia umiejętności, przekwalifikowywania się, aktywnego obywatelstwa i spójności społecznej.
  Ostatnie badania (10) stwierdzające niski poziom umiejętności podstawowych wśród osób dorosłych, a także wpływ globalizacji na zapotrzebowanie na umiejętności i wysoka stopa bezrobocia wskazują na konieczność intensywniejszego wdrażania odnowionej europejskiej agendy w zakresie uczenia się dorosłych. Wśród priorytetów powinny się znaleźć skuteczniejsze zarządzanie, istotne zwiększenie oferty i stopnia jej wykorzystania przez uczących się, bardziej elastyczne świadczenie usług, szerszy dostęp, ściślejsze monitorowanie i lepszy system zapewnienia jakości (zob. załącznik). Uczenie się dorosłych daje nowo przybyłym migrantom i osobom pochodzącym ze środowisk migrantów możliwości dalszego kształcenia lub przeszkalania oraz zwiększa szanse tych osób na integrację na rynku pracy i w społeczeństwie.

2.2.   Kształcenie i szkolenie to elementy niezbędne dla promowania spójności społecznej, równouprawnienia, niedyskryminacji i kompetencji obywatelskich

W większości krajów europejskich i krajów OECD nierówności osiągnęły najwyższy od 30 lat poziom i mają negatywny wpływ na wyniki nauczania, gdyż systemy edukacji zazwyczaj powielają istniejące schematy statusu społeczno-ekonomicznego. Przełamanie międzypokoleniowego cyklu niskich kwalifikacji powinno być zatem priorytetem. Większość państw członkowskich przyjęła środki zmierzające do poprawy dostępu do edukacji osób uczących się z grup defaworyzowanych. Mimo to nadal istnieje znaczna luka edukacyjna, a dostęp do wysokiej jakości kształcenia i szkolenia, począwszy od dostępu do wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem, ciągle w kilku częściach UE pozostaje wyzwaniem. Konieczne są skuteczne działania, aby reagować na różnorodność we wszystkich jej przejawach i zapewnić wszystkim osobom uczącym się włączające kształcenie i szkolenie; działania te powinny koncentrować się na osobach z grup defaworyzowanych, takich jak osoby uczące się ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, nowo przybyli migranci, osoby pochodzące ze środowisk migrantów oraz Romowie. Należy w pełni wykorzystać możliwości programu gwarancji dla młodzieży (tzn. wejście na rynek pracy, przygotowanie zawodowe, kształcenie i szkolenie drugiej szansy).

Należy niwelować różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w dziedzinie kształcenia i szkolenia, które to różnice wynikają również z utrzymujących się stereotypów płci, oraz zająć się kwestią warunkowanych płcią różnic w wyborze ścieżek kształcenia. Nękanie, molestowanie i przemoc w środowisku edukacyjnym, w tym ze względu na płeć, nie mogą być tolerowane. Instytucje edukacyjne i nauczyciele, szkoleniowcy, liderzy edukacyjni i pozostała kadra edukacyjna muszą otrzymać odpowiednie instrumenty i wsparcie, tak aby uczący się doświadczali w swoim środowisku edukacyjnym włączenia społecznego, równouprawnienia, równości, niedyskryminacji i obywatelstwa demokratycznego. Otwarte środowiska edukacyjne, takie jak biblioteki publiczne, ogólnodostępne ośrodki edukacji dla dorosłych czy uniwersytety otwarte powinny zostać wzmocnione w roli ośrodków promujących włączenie społeczne.

W deklaracji paryskiej ministrów edukacji z dnia 17 marca 2015 r. wezwano do podjęcia działań na wszystkich szczeblach, aby zwiększyć rolę edukacji w promowaniu postaw obywatelskich oraz wspólnych wartości, jakimi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja, we wzmacnianiu spójności społecznej oraz pomaganiu młodym ludziom w stawaniu się odpowiedzialnymi, wolnymi od uprzedzeń i aktywnymi członkami naszego różnorodnego i integracyjnego społeczeństwa (11). Edukacja jest istotna dla zapobiegania i przeciwdziałania marginalizacji i radykalizacji postaw. Działania w następstwie wspomnianej deklaracji to jeden z priorytetów nowego cyklu roboczego. Przybiorą one formę wspólnych analiz, partnerskiego uczenia się, spotkań, upowszechniania dobrych praktyk oraz konkretnych działań wspartych finansowaniem z programu Eurasmus+, zgodnie z czterema obszarami wskazanymi w tym oświadczeniu: (i) zapewnianie nabywania przez dzieci i młodzież kompetencji społecznych, obywatelskich i międzykulturowych poprzez propagowanie demokratycznych wartości i praw podstawowych, włączenia społecznego, niedyskryminacji, a także aktywnego obywatelstwa; (ii) propagowanie krytycznego myślenia i umiejętności korzystania z mediów; (iii) wspieranie edukacji dzieci i młodzieży ze środowisk defaworyzowanych oraz (iv) propagowanie dialogu międzykulturowego poprzez wszelkie formy uczenia się we współpracy z innymi właściwymi interesariuszami i innymi stosownymi politykami.

Znaczenie wspomnianych powyżej obszarów działania wzrasta z uwagi na obecny napływ migrantów do Europy. Przybycie osób z różnorodnych środowisk stwarza wyzwanie dla sektora kształcenia i szkolenia oraz jego interesariuszy w całej Europie. Kształcenie i szkolenie jest niezbędnym krokiem w kierunku włączenia społecznego, zdolności do zatrudnienia, spełnienia zawodowego i osobistego oraz aktywnego obywatelstwa dla tych migrantów, którzy pozostaną w naszych państwach. W tym kontekście największe znaczenie ma skuteczne opanowanie języka lub języków państwa przyjmującego. Co więcej, powodzenie integracji migrantów zależy również od rozwoju umiejętności międzykulturowych wśród nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych, pozostałej kadry edukacyjnej, osób uczących się i rodziców, co mogłoby zapewnić większą gotowość na wielokulturową różnorodność w środowisku edukacyjnym. W ramach europejskiego wymiaru migracji podkreśla się znaczenie kompleksowego wspierania państw członkowskich w ich działaniach na rzecz integracji np. poprzez m.in. wspólne analizy, partnerskie uczenie się, konferencje oraz upowszechnianie dobrych praktyk.

2.3.   Wymagania w celu osiągnięcia adekwatnego kształcenia wysokiej jakości

Bardziej aktywne wykorzystanie innowacyjnych metod pedagogicznych i narzędzi, służących rozwijaniu kompetencji cyfrowych:
  Kształcenie i szkolenie – na wszystkich poziomach – może odnieść korzyści z wprowadzenia dobrze zweryfikowanych innowacyjnych praktyk pedagogicznych i materiałów dydaktycznych, które wykazały potencjał do przyczyniania się w konkretny sposób do włączającego i zaangażowanego uczenia się różnych osób. Wiele państw członkowskich zgłosiło inicjatywy mające na celu zwiększenie kompetencji cyfrowych nauczycieli i uczniów, a jedna trzecia wprowadziła krajowe strategie na rzecz cyfryzacji edukacji. Nadal do podjęcia pozostają jednak bardzo poważne wyzwania. Społeczeństwa coraz bardziej polegają na technologiach cyfrowych, co pobudza popyt na kompetencje cyfrowe. Kształcenie i szkolenie musi zaspokoić to zapotrzebowanie, co wymaga inwestycji w infrastrukturę, zmian organizacyjnych, urządzeń cyfrowych i posiadania kompetencji cyfrowych przez nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych i pozostałą kadrę edukacyjną, a także tworzenia cyfrowych (i otwartych) zasobów edukacyjnych i wysokiej jakości oprogramowania edukacyjnego. W dziedzinie kształcenia i szkolenia należy czerpać korzyści z rozwoju nowych technologii ICT oraz stosować innowacyjne i aktywne praktyki pedagogiczne w oparciu o metody pobudzające uczestnictwo i oparte na projektach. Otwarte środowiska edukacyjne, takie jak biblioteki publiczne, ogólnodostępne ośrodki edukacji dla dorosłych czy otwarte uniwersytety – mogą ułatwić współpracę między sektorami edukacji, w tym na rzecz osób uczących się z grup defaworyzowanych.

Silne wsparcie dla nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych i pozostałej kadry edukacyjnej, którzy odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu sukcesów osób uczących się i w realizowaniu polityki edukacyjnej
  : Wiele państw członkowskich zgłasza środki zmierzające do poprawy szkolenia nauczycieli i podkreśla, że kształcenie i doskonalenie zawodowe nauczycieli i szkoleniowców powinno być dostosowane do celu i łączyć przedmiot nauczania, pedagogikę i praktykę. Rozwinięcie u odpowiedniej kadry – na wszystkich poziomach i we wszystkich sektorach kształcenia i szkolenia – wysokich umiejętności i kompetencji pedagogicznych, w oparciu o rzetelne badania naukowe i praktykę, ma nadal priorytetowe znaczenie. Kadra ta powinna być przeszkolona, by odpowiadać na indywidualne potrzeby uczących się i rosnącą różnorodność – w wymiarze społecznym, kulturowym, gospodarczym i geograficznym – środowisk z których te osoby pochodzą; by zapobiegać zjawisku wczesnego kończenia nauki i by optymalnie wykorzystywać innowacyjne metody pedagogiczne i narzędzia ICT, jednocześnie korzystając ze wsparcia w postaci szkoleń wprowadzających w momencie rozpoczynania kariery zawodowej.

Braki kadrowe w coraz większym stopniu wpływają negatywnie na jakość nauczania w wielu krajach, a jednocześnie znacznie spada zainteresowanie wykonywaniem zawodu nauczyciela. W związku z tym państwa członkowskie powinny podjąć działania, by zwiększyć atrakcyjność i rangę zawodu nauczyciela (12). Konieczne są kompleksowe polityki długoterminowe zapewniające wybór najbardziej odpowiednich kandydatów, z różnych środowisk i o różnym doświadczeniu, i dające nauczycielom atrakcyjne szanse na rozwój kariery zawodowej, w tym również z myślą o zmniejszeniu istniejącej wyraźnej nierównej reprezentacji płci wśród nauczycieli.

Wspieranie mobilności edukacyjnej na wszystkich poziomach:
  Pierwsze zestawienie wyników w zakresie mobilności (2014), przygotowana jako działanie następcze po zaleceniu Rady z 2011 r. w sprawie mobilności edukacyjnej, pokazuje, że środowisko dla mobilności edukacyjnej jest znacznie zróżnicowane w poszczególnych państwach członkowskich i nadal utrzymuje się wiele barier w zakresie informacji, wsparcia uczących się i potwierdzania efektów uczenia się. Działania dotyczące przejrzystości, zapewnienia jakości oraz walidacji (potwierdzania) i uznawania umiejętności i kwalifikacji muszą być monitorowane i kontynuowane. Potrzebne są lepsze dane umożliwiające oparte na dowodach monitorowanie mobilności.

Wspieranie międzynarodowego wymiaru szkolnictwa wyższego oraz kształcenia i szkolenia zawodowego pozostanie priorytetem. Takie wsparcie mogłoby na przykład polegać na prowadzeniu współpracy politycznej z innymi regionami świata w zakresie zapewniania jakości i promowania efektów uczenia się, rozwijaniu strategicznych partnerstw i wspólnych kursów oraz promowaniu mobilności studentów, kadry i naukowców, a także na działaniach umożliwiających korzystanie z kwalifikacji nabytych poza UE.

Wzmocnione i uproszczone unijne instrumenty w zakresie zapewniania przejrzystości i potwierdzania efektów uczenia się oraz większa synergia między nimi:
  Narzędzia w zakresie przejrzystości i potwierdzania efektów uczenia się mają zasadnicze znaczenie dla mobilności, zdolności do zatrudnienia i dla uczenia się przez całe życie. Niektóre z nich, na przykład Europass, są szeroko wykorzystywane. W celu zapewnienia większej przejrzystości większość państw członkowskich opracowała krajowe ramy kwalifikacji (NQF) skorelowane z europejskimi ramami kwalifikacji (EQF). Niektóre państwa wdrożyły europejski system transferu osiągnięć w kształceniu i szkoleniu zawodowym (ECVET), europejskie ramy odniesienia na rzecz zapewniania jakości w kształceniu i szkoleniu zawodowym (EQAVET) oraz ramy kwalifikacji dla europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego (QF-EHEA).

W ramach dalszych prac należy propagować walidację uczenia się pozaformalnego i nieformalnego oraz zwiększyć przejrzystość i porównywalność kwalifikacji nabytych w różnych państwach Europy. W odniesieniu do nowo przybyłych migrantów istniejące narzędzia przejrzystości mogłyby także pomóc w lepszym zrozumieniu w Unii kwalifikacji zdobytych za granicą i odwrotnie. Odpowiednie potwierdzanie i walidacja mogą sprzyjać procesowi coraz szerszego wykorzystania otwartych i innowacyjnych praktyk edukacyjnych, w tym praktyk wykorzystujących technologię cyfrową.

Dalsze prace powinny koncentrować się także na skuteczniejszej realizacji EQF i NQF oraz na dalszym rozwijaniu europejskich ram kwalifikacji w celu zwiększenia przejrzystości i porównywalności kwalifikacji. Stosowanie EQF i NQF może stanowić wsparcie dla istniejących praktyk i tym samym ułatwić proces uznawania kwalifikacji.

Należy zwrócić też szczególną uwagę, po przeprowadzeniu wstępnej oceny skutków, na uproszczenie i racjonalizację istniejących instrumentów UE takich jak narzędzia, portale i inne usługi w zakresie umiejętności i kwalifikacji skierowane do ogółu społeczeństwa – z myślą o zwiększeniu ich zasięgu.

Wypełnienie luki inwestycyjnej:
  Skuteczne inwestowanie w wysokiej jakości kształcenie i szkolenie jest jednym ze źródeł trwałego wzrostu gospodarczego. Jednak od czasu kryzysu budżety publiczne pozostają napięte, a szereg państw członkowskich zmniejszyło swoje wydatki, w ujęciu realnym, na kształcenie i szkolenie. Sugeruje to konieczność pomagania państwom członkowskim w opracowywaniu reform, które będą efektywniej zapewniać wysokiej jakości kształcenie i szkolenie w szerokim kontekście społecznym. Plan inwestycyjny dla Europy, Erasmus+, europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, w tym Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i program „Horyzont 2020”, mogą pomóc pobudzić inwestycje i wspierać priorytety polityczne ET 2020, zapewniając ścisłe powiązania z innymi obszarami polityki.

3.   ZARZĄDZANIE I METODY PRACY

Od czasu publikacji wspólnego sprawozdania z 2012 r. poprawiło się zarządzanie ET 2020, zwłaszcza poprzez poprawę gromadzenia dowodów naukowych (Monitor kształcenia i szkolenia) i operacyjny charakter grup roboczych oraz poprzez rozwijanie regularnych platform służących wymianie doświadczeń między głównymi interesariuszami, takich jak forum kształcenia, szkolenia i młodzieży. Przegląd wskazuje, że panuje zgodność co do następującego podejścia w kolejnym cyklu roboczym:

| — | Zbieranie mocnych dowodów analitycznych i monitorowanie postępów
  mają zasadnicze znaczenie dla skuteczności ram ET 2020 i będą prowadzone we współpracy z Eurostatem, siecią Eurydice, centrum Cedefop, OECD i innymi organizacjami. |
| --- | --- |

—

Zbieranie mocnych dowodów analitycznych i monitorowanie postępów
  mają zasadnicze znaczenie dla skuteczności ram ET 2020 i będą prowadzone we współpracy z Eurostatem, siecią Eurydice, centrum Cedefop, OECD i innymi organizacjami.

| — | Usprawnienie i racjonalizacja systemu sprawozdawczości
  w ramach ET 2020 pozostają jednym z priorytetów i będzie temu sprzyjać wydłużenie cyklu roboczego do pięciu lat; analityczne i aktualne informacje i dane liczbowe dostarczane na przykład przez sieć Eurydice i centrum Cedefop (ReferNet) będą optymalnie wykorzystywane. Ponadto w rozdziałach Monitora Kształcenia i Szkolenia poświęconych poszczególnym państwom zostaną również wzięte pod uwagę aktualne dane krajowe, o ile są metodologicznie poprawne |
| --- | --- |

—

Usprawnienie i racjonalizacja systemu sprawozdawczości
  w ramach ET 2020 pozostają jednym z priorytetów i będzie temu sprzyjać wydłużenie cyklu roboczego do pięciu lat; analityczne i aktualne informacje i dane liczbowe dostarczane na przykład przez sieć Eurydice i centrum Cedefop (ReferNet) będą optymalnie wykorzystywane. Ponadto w rozdziałach Monitora Kształcenia i Szkolenia poświęconych poszczególnym państwom zostaną również wzięte pod uwagę aktualne dane krajowe, o ile są metodologicznie poprawne

| — | Zacieśnienie powiązań między sektorami edukacji, biznesu i badań naukowych, a także zaangażowanie partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego
  wzmocni oddziaływanie ET 2020 i adekwatność systemów nauczania w celu zwiększenia potencjału innowacyjnego Europy. Sojusze na rzecz wiedzy, sojusze na rzecz umiejętności sektorowych w ramach programu Erasmus +, działania w ramach programu „Maria Skłodowska-Curie” oraz Europejski Instytut Technologii i Innowacji w ramach programu „Horyzont 2020” wyznaczają trendy w tej dziedzinie. Zaangażowanie interesariuszy będzie również pobudzane poprzez forum kształcenia, szkolenia i młodzieży, europejskie forum uniwersytecko-biznesowe, forum biznesowe poświęcone kształceniu i szkoleniu zawodowemu oraz fora tematyczne w państwach członkowskich. Kontynuowana będzie współpraca z europejskim społeczeństwem obywatelskim oraz europejskimi partnerami społecznymi w celu umożliwienia optymalnego wykorzystania ich doświadczenia i zasięgu działania. |
| --- | --- |

—

Zacieśnienie powiązań między sektorami edukacji, biznesu i badań naukowych, a także zaangażowanie partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego
  wzmocni oddziaływanie ET 2020 i adekwatność systemów nauczania w celu zwiększenia potencjału innowacyjnego Europy. Sojusze na rzecz wiedzy, sojusze na rzecz umiejętności sektorowych w ramach programu Erasmus +, działania w ramach programu „Maria Skłodowska-Curie” oraz Europejski Instytut Technologii i Innowacji w ramach programu „Horyzont 2020” wyznaczają trendy w tej dziedzinie. Zaangażowanie interesariuszy będzie również pobudzane poprzez forum kształcenia, szkolenia i młodzieży, europejskie forum uniwersytecko-biznesowe, forum biznesowe poświęcone kształceniu i szkoleniu zawodowemu oraz fora tematyczne w państwach członkowskich. Kontynuowana będzie współpraca z europejskim społeczeństwem obywatelskim oraz europejskimi partnerami społecznymi w celu umożliwienia optymalnego wykorzystania ich doświadczenia i zasięgu działania.

Instrumenty ET 2020 okazały się użyteczne, ale nie zawsze oddziaływały skutecznie na szczeblu krajowym, zwłaszcza z powodu braku synchronizacji działań oraz z uwagi na niedociągnięcia w zakresie rozpowszechniania informacji i niską świadomość na poziomie krajowym na temat przydatności ich rezultatów. Zestaw instrumentów ET 2020 zostanie wzmocniony:

| — | W celu poprawy przejrzystości i spójności działań w ramach ET 2020 Komisja we współpracy z państwami członkowskimi (w tym trzema państwami sprawującymi prezydencję w Radzie) przygotuje
  orientacyjny plan prac dotyczący ET 2020
  integrujący i zapewniający jasny przegląd kluczowych działań i wydarzeń związanych z partnerskim uczeniem się, którymi zajmą się urzędnicy wysokiego szczebla podczas posiedzeń nieformalnych grup, tj. posiedzeń dyrektorów generalnych ds. szkół, dyrektorów ds. kształcenia i szkolenia zawodowego oraz dyrektorów ds. szkolnictwa wyższego (posiedzenia dyrektorów generalnych) oraz posiedzeń grupy wysokiego szczebla ds. kształcenia i szkolenia, grup roboczych ET 2020, grupy doradczej ds. europejskich ram kwalifikacji i stałej grupy ds. wskaźników i benchmarków. |
| --- | --- |

—

W celu poprawy przejrzystości i spójności działań w ramach ET 2020 Komisja we współpracy z państwami członkowskimi (w tym trzema państwami sprawującymi prezydencję w Radzie) przygotuje
  orientacyjny plan prac dotyczący ET 2020
  integrujący i zapewniający jasny przegląd kluczowych działań i wydarzeń związanych z partnerskim uczeniem się, którymi zajmą się urzędnicy wysokiego szczebla podczas posiedzeń nieformalnych grup, tj. posiedzeń dyrektorów generalnych ds. szkół, dyrektorów ds. kształcenia i szkolenia zawodowego oraz dyrektorów ds. szkolnictwa wyższego (posiedzenia dyrektorów generalnych) oraz posiedzeń grupy wysokiego szczebla ds. kształcenia i szkolenia, grup roboczych ET 2020, grupy doradczej ds. europejskich ram kwalifikacji i stałej grupy ds. wskaźników i benchmarków.

| — | Od 2016 r. nowa generacja
  grup roboczych

   (13) będzie pracować nad konkretnymi kwestiami z zakresu ET 2020 wymienionymi w załączniku. Ich mandaty zostaną zaproponowane przez Komisję, a następnie dostosowane w świetle uwag zgłoszonych przez państwa członkowskie, w szczególności za pośrednictwem Komitetu ds. Edukacji. Grupy te będą składać regularne sprawozdania odpowiednim nieformalnym grupom urzędników wyższego szczebla (tzn. podczas posiedzeń dyrektorów generalnych i grupy wysokiego szczebla ds. kształcenia i szkolenia), które kierują pracami, oraz Komitetowi ds. Edukacji, który przekazuje istotne wyniki tych prac do wiadomości Rady. Wspierane będą innowacyjne metody pracy, a wyniki prac grup będą lepiej rozpowszechniane, by umożliwić rzeczywiste dzielenie się wiedzą, a także ułatwić przeprowadzanie działań następczych. |
| --- | --- |

—

Od 2016 r. nowa generacja
  grup roboczych

   (13) będzie pracować nad konkretnymi kwestiami z zakresu ET 2020 wymienionymi w załączniku. Ich mandaty zostaną zaproponowane przez Komisję, a następnie dostosowane w świetle uwag zgłoszonych przez państwa członkowskie, w szczególności za pośrednictwem Komitetu ds. Edukacji. Grupy te będą składać regularne sprawozdania odpowiednim nieformalnym grupom urzędników wyższego szczebla (tzn. podczas posiedzeń dyrektorów generalnych i grupy wysokiego szczebla ds. kształcenia i szkolenia), które kierują pracami, oraz Komitetowi ds. Edukacji, który przekazuje istotne wyniki tych prac do wiadomości Rady. Wspierane będą innowacyjne metody pracy, a wyniki prac grup będą lepiej rozpowszechniane, by umożliwić rzeczywiste dzielenie się wiedzą, a także ułatwić przeprowadzanie działań następczych.

| — | Działania dotyczące partnerskiego uczenia się w ramach ET 2020
  , zwykle prowadzone w ramach grup roboczych, zostaną wzmocnione i umożliwią państwom członkowskim, które zmagają się z podobnymi wyzwaniami politycznymi, współpracę w ramach klastrów.
  Wzajemne oceny
  w ramach nieformalnych posiedzeń dyrektorów generalnych, organizowane na zasadzie dobrowolnego udziału w celu realizacji wspólnego sprawozdania z 2012 r. i poświęcone wyzwaniom istotnym dla poszczególnych krajów, okazały się użyteczne, ale wymagają więcej przygotowań i bardziej interaktywnego dialogu. Dostosowane do konkretnych potrzeb
  wzajemne doradztwo
  może być również wykorzystywane jako wsparcie dla danego krajowego programu reform (14). |
| --- | --- |

—

Działania dotyczące partnerskiego uczenia się w ramach ET 2020
  , zwykle prowadzone w ramach grup roboczych, zostaną wzmocnione i umożliwią państwom członkowskim, które zmagają się z podobnymi wyzwaniami politycznymi, współpracę w ramach klastrów.
  Wzajemne oceny
  w ramach nieformalnych posiedzeń dyrektorów generalnych, organizowane na zasadzie dobrowolnego udziału w celu realizacji wspólnego sprawozdania z 2012 r. i poświęcone wyzwaniom istotnym dla poszczególnych krajów, okazały się użyteczne, ale wymagają więcej przygotowań i bardziej interaktywnego dialogu. Dostosowane do konkretnych potrzeb
  wzajemne doradztwo
  może być również wykorzystywane jako wsparcie dla danego krajowego programu reform (14).

| — | Upowszechnianiu dobrych praktyk
  i nabytych doświadczeń, z wykorzystaniem w stosownych przypadkach dowodów naukowych istniejących na poziomie międzynarodowym, będą sprzyjały: organizowanie wydarzeń tematycznych, wymiana doświadczeń na temat polityki oraz wszelkie formy przekazywania i wymiany wiedzy na temat skutecznych rozwiązań w dziedzinie edukacji. Aby ułatwić efektywne wykorzystanie niektórych kluczowych wyników ET 2020 przez interesariuszy działających w obszarze kształcenia i szkolenia, specjalny nacisk zostanie położony na rozpowszechnianie najważniejszych wniosków w językach urzędowych UE, na tyle na ile pozwolą na to zasoby. Dodatkowo ustalenia co do takiego upowszechniania zostaną włączone do mandatów grup roboczych ET 2020 i zostaną ujęte w orientacyjnym planie prac. |
| --- | --- |

—

Upowszechnianiu dobrych praktyk
  i nabytych doświadczeń, z wykorzystaniem w stosownych przypadkach dowodów naukowych istniejących na poziomie międzynarodowym, będą sprzyjały: organizowanie wydarzeń tematycznych, wymiana doświadczeń na temat polityki oraz wszelkie formy przekazywania i wymiany wiedzy na temat skutecznych rozwiązań w dziedzinie edukacji. Aby ułatwić efektywne wykorzystanie niektórych kluczowych wyników ET 2020 przez interesariuszy działających w obszarze kształcenia i szkolenia, specjalny nacisk zostanie położony na rozpowszechnianie najważniejszych wniosków w językach urzędowych UE, na tyle na ile pozwolą na to zasoby. Dodatkowo ustalenia co do takiego upowszechniania zostaną włączone do mandatów grup roboczych ET 2020 i zostaną ujęte w orientacyjnym planie prac.

| — | Monitor kształcenia i szkolenia
  , zsynchronizowany z europejskim semestrem oraz dostarczający zaktualizowanych danych tematycznych i dotyczących poszczególnych krajów, będzie wykorzystywany systematycznie na potrzeby debaty politycznej na szczeblu Rady, jak również Parlamentu Europejskiego, w dyskusjach na temat wyzwań i reform związanych z edukacją. |
| --- | --- |

—

Monitor kształcenia i szkolenia
  , zsynchronizowany z europejskim semestrem oraz dostarczający zaktualizowanych danych tematycznych i dotyczących poszczególnych krajów, będzie wykorzystywany systematycznie na potrzeby debaty politycznej na szczeblu Rady, jak również Parlamentu Europejskiego, w dyskusjach na temat wyzwań i reform związanych z edukacją.

| — | W pełni wykorzystany zostanie potencjał programu Erasmus+ w celu zwiększenia skuteczności instrumentów ET 2020, w tym poprzez powierzenie grupom roboczym przygotowania eksperymentalnych polityk i wykorzystanie dowodów naukowych zgromadzonych w wyniku najlepszych projektów. |
| --- | --- |

—

W pełni wykorzystany zostanie potencjał programu Erasmus+ w celu zwiększenia skuteczności instrumentów ET 2020, w tym poprzez powierzenie grupom roboczym przygotowania eksperymentalnych polityk i wykorzystanie dowodów naukowych zgromadzonych w wyniku najlepszych projektów.

| — | Choć podjęto zdecydowane kroki w celu promowania współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia z Komitetem Zatrudnienia dotyczącej działań następczych wynikających ze wspólnego sprawozdania z 2012 r., możliwe jest dalsze badanie sposobów poprawy i lepszej organizacji tych kontaktów, na przykład poprzez zachęcanie do lepiej opartej na wiedzy dyskusji o kwestiach związanych z kapitałem ludzkim zgodnie z konkluzjami Rady (EPSCO) z 9 marca 2015 r. |
| --- | --- |

—

Choć podjęto zdecydowane kroki w celu promowania współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia z Komitetem Zatrudnienia dotyczącej działań następczych wynikających ze wspólnego sprawozdania z 2012 r., możliwe jest dalsze badanie sposobów poprawy i lepszej organizacji tych kontaktów, na przykład poprzez zachęcanie do lepiej opartej na wiedzy dyskusji o kwestiach związanych z kapitałem ludzkim zgodnie z konkluzjami Rady (EPSCO) z 9 marca 2015 r.

| — | Pogłębienie współpracy zarówno w ramach Rady ds. Edukacji, Młodzieży, Kultury i Sportu, jak i z innymi składami Rady. |
| --- | --- |

—

Pogłębienie współpracy zarówno w ramach Rady ds. Edukacji, Młodzieży, Kultury i Sportu, jak i z innymi składami Rady.

---

(1)  Wytyczne przedstawione przez przewodniczącego Komisji Jeana-Claude'a Junckera w Parlamencie Europejskim w Strasburgu w dniu 15 lipca 2014 r.

(2)  Deklaracja w sprawie promowania, poprzez edukację, obywatelstwa i wspólnych wartości, jakimi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja, Paryż, 17 marca 2015 r.

(3)  W przypadku odniesienia do migrantów w niniejszym tekście stosuje się następującą zasadę:

Pozostaje to bez uszczerbku dla sytuacji prawnej dotyczącej dostępu do kształcenia i szkolenia dla różnych kategorii migrantów, jak określono w mających zastosowanie przepisach prawa międzynarodowego, prawa Unii i prawa krajowego.

(4)  Wyniki programu PISA OECD za rok 2012: Excellence through equity.

(5)  Badanie kompetencji osób dorosłych: Skutki dla polityki w dziedzinie kształcenia i szkolenia w Europie, Komisja Europejska (2013 r.).

(6)  Odsetek osób w wieku od 18 do 24 lat z wykształceniem średnim pierwszego stopnia lub niższym, które nie uczestniczą w dalszym kształceniu ani szkoleniu.

(7)  Odsetek osób w wieku od 30 do 34 lat, które ukończyły studia wyższe (Eurostat).

(8)  Uczenie się i nabywanie kompetencji cyfrowych wykraczają poza umiejętności czysto informatyczne i wiążą się z bezpiecznym, opartym na współpracy i kreatywnym korzystaniu z technologii informacyjno-komunikacyjnych, co obejmuje też programowanie.

(9)  Zjednoczone Królestwo głosowało przeciwko temu zaleceniu.

(10)  Zob. w szczególności badanie umiejętności osób dorosłych przeprowadzone przez OECD w ramach Międzynarodowego Badania Kompetencji Osób Dorosłych (PIAAC).

(11)  Kształcenie pozaformalne ma istotne znaczenie dla propagowania uczestnictwa młodych ludzi w życiu społecznym i demokratycznym, które jest jednym z priorytetów unijnych ram współpracy w dziedzinie młodzieży (Sprawozdanie UE na temat młodzieży za 2015 r.).

(12)  Study on Policy Measures to Improve the Attractiveness of the Teaching Profession in Europe, 2013 (Analiza środków z zakresu polityki nakierowanych na poprawę atrakcyjności zawodu nauczyciela w Europie), Komisja Europejska (2013 r.).

(13)  Wspomniane grupy robocze – po raz pierwszy ustanowione przez Komisję w ramach programu prac „Edukacja i szkolenie 2010” w celu realizowania otwartej metody koordynacji w dziedzinie kształcenia i szkolenia – stanowią forum wymiany sprawdzonych rozwiązań w tej dziedzinie. Gromadzą one – na zasadzie dobrowolności – ekspertów z państw członkowskich.

(14)  Wzajemne doradztwo to instrument, w ramach którego – w dobrowolny i przejrzysty sposób – eksperci z niewielkiej liczby krajowych organów administracyjnych wspólnie służą zewnętrznym doradztwem państwu opracowującemu istotne polityki. Ma ono wykraczać poza wymianę informacji i powinno stanowić forum opracowywania rozwiązań w odpowiedzi na wyzwania stojące przed danym państwem – w formie aktywnych warsztatów.

---

ZAŁĄCZNIK

PRIORYTETOWE OBSZARY EUROPEJSKIEJ WSPÓŁPRACY W DZIEDZINIE KSZTAŁCENIA I SZKOLENIA

Śródokresowy przegląd potwierdził znaczenie następujących czterech
  celów strategicznych
  ET 2020 określonych w 2009 r. przez Radę:

| 1. | realizacja koncepcji uczenia się przez całe życie i mobilności; |
| --- | --- |

1.

realizacja koncepcji uczenia się przez całe życie i mobilności;

| 2. | poprawa jakości i skuteczności kształcenia i szkolenia; |
| --- | --- |

2.

poprawa jakości i skuteczności kształcenia i szkolenia;

| 3. | promowanie równości, spójności społecznej i aktywności obywatelskiej; |
| --- | --- |

3.

promowanie równości, spójności społecznej i aktywności obywatelskiej;

| 4. | zwiększanie kreatywności i innowacyjności, w tym przedsiębiorczości, na wszystkich poziomach kształcenia i szkolenia. |
| --- | --- |

4.

zwiększanie kreatywności i innowacyjności, w tym przedsiębiorczości, na wszystkich poziomach kształcenia i szkolenia.

W ramach tych celów strategicznych w wyniku przeglądu uwidoczniło się wspólne dążenie państw członkowskich do dopracowania obecnych priorytetowych obszarów działania. Poniższa tabela przedstawia propozycję zmniejszenia liczby
  obszarów priorytetowych z
  13 do 6, z których każdy może przyczynić się do realizacji jednego lub większej liczby celów strategicznych na okres do 2020 r. oraz które są spójne z ogólnymi priorytetami politycznymi UE i wnoszą wkład w ich realizację.

W poniższej tabeli obszary priorytetowe przełożono na
  konkretne kwestie
  , co stanowi odpowiedź na wniosek Rady o bardziej konkretne wskazanie tematów, jakich mają dotyczyć przyszłe prace. Obszary te będą przedmiotem działań następczych w ramach metod pracy i instrumentów ET 2020; (i) odzwierciedlają one wspólne wyzwania stojące przed państwami członkowskimi oraz (ii) wykazują wartość dodaną rozwiązywania odnośnych problemów na szczeblu europejskim. Te konkretne kwestie będą stanowiły podstawę mandatów następnej generacji grup roboczych ET 2020.

Państwa członkowskie, działając zgodnie ze swoimi priorytetami krajowymi, wybiorą obszary prac i współpracy, w których chcą uczestniczyć.

| Obszary priorytetowe | Konkretne kwestie |
| --- | --- |
| 1 | Odpowiednie i wysokiej jakości wiedza, umiejętności i kompetencje, nabywane w procesie uczenia się przez całe życie, z naciskiem na efekty uczenia się sprzyjające zdolności do zatrudnienia, innowacjom, aktywnemu obywatelstwu i dobrostanowi | i. | Wzmocnienie ukierunkowanych działań politycznych w celu poprawy słabych wyników w zakresie umiejętności podstawowych w całej Europie, obejmujących języki, umiejętność wykorzystywania w życiu rozumienia i tworzenia tekstów, matematykę, nauki przyrodnicze i umiejętności cyfrowe |

Obszary priorytetowe

Konkretne kwestie

1

Odpowiednie i wysokiej jakości wiedza, umiejętności i kompetencje, nabywane w procesie uczenia się przez całe życie, z naciskiem na efekty uczenia się sprzyjające zdolności do zatrudnienia, innowacjom, aktywnemu obywatelstwu i dobrostanowi

i.

Wzmocnienie ukierunkowanych działań politycznych w celu poprawy słabych wyników w zakresie umiejętności podstawowych w całej Europie, obejmujących języki, umiejętność wykorzystywania w życiu rozumienia i tworzenia tekstów, matematykę, nauki przyrodnicze i umiejętności cyfrowe

| ii. | Wzmocnienie i rozwijanie umiejętności przekrojowych i kompetencji kluczowych, zgodnie z ramami odniesienia w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie, w szczególności kompetencji cyfrowych, kompetencji w zakresie przedsiębiorczości i kompetencji językowych |
| --- | --- |

ii.

Wzmocnienie i rozwijanie umiejętności przekrojowych i kompetencji kluczowych, zgodnie z ramami odniesienia w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie, w szczególności kompetencji cyfrowych, kompetencji w zakresie przedsiębiorczości i kompetencji językowych

| iii. | Ponowne podjęcie i kontynuacja strategii uczenia się przez całe życie oraz zajęcie się etapami przejściowymi w ramach kształcenia i szkolenia, przy jednoczesnym wspieraniu przechodzenia – dzięki wysokiej jakości poradnictwu – do kształcenia i szkolenia zawodowego, kształcenia na poziomie wyższym i uczenia się dorosłych oraz pomiędzy nimi, z uwzględnieniem uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, a także przechodzenia od kształcenia i szkolenia do pracy zawodowej |
| --- | --- |

iii.

Ponowne podjęcie i kontynuacja strategii uczenia się przez całe życie oraz zajęcie się etapami przejściowymi w ramach kształcenia i szkolenia, przy jednoczesnym wspieraniu przechodzenia – dzięki wysokiej jakości poradnictwu – do kształcenia i szkolenia zawodowego, kształcenia na poziomie wyższym i uczenia się dorosłych oraz pomiędzy nimi, z uwzględnieniem uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, a także przechodzenia od kształcenia i szkolenia do pracy zawodowej

| iv. | Sprzyjanie powszechnemu i równemu dostępowi do wysokiej jakości wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem po przystępnych cenach, zwłaszcza w przypadku osób z grup defaworyzowanych, a także kontynuacja prac nad ramami jakości w tej dziedzinie |
| --- | --- |

iv.

Sprzyjanie powszechnemu i równemu dostępowi do wysokiej jakości wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem po przystępnych cenach, zwłaszcza w przypadku osób z grup defaworyzowanych, a także kontynuacja prac nad ramami jakości w tej dziedzinie

| v. | Ograniczenie zjawiska wczesnego kończenia nauki poprzez wspieranie strategii koncentrujących się na szkołach, które to strategie zakładają powszechną i integracyjną, skupioną na uczącym się wizję edukacji oraz możliwości drugiej szansy, ze szczególnym uwzględnieniem skutecznego środowiska edukacyjnego i skutecznych metod pedagogicznych |
| --- | --- |

v.

Ograniczenie zjawiska wczesnego kończenia nauki poprzez wspieranie strategii koncentrujących się na szkołach, które to strategie zakładają powszechną i integracyjną, skupioną na uczącym się wizję edukacji oraz możliwości drugiej szansy, ze szczególnym uwzględnieniem skutecznego środowiska edukacyjnego i skutecznych metod pedagogicznych

| vi. | Wspieranie adekwatności szkolnictwa wyższego do potrzeb rynku pracy i społeczeństwa, w tym poprzez lepsze analizy i przewidywanie zapotrzebowania i sytuacji na rynku pracy, np. poprzez śledzenie ścieżek kariery absolwentów wyższych uczelni, zachęcanie do rozwijania programów nauczania, wykorzystanie w większym stopniu uczenia się opartego na pracy oraz pogłębioną współpracę między instytucjami a pracodawcami |
| --- | --- |

vi.

Wspieranie adekwatności szkolnictwa wyższego do potrzeb rynku pracy i społeczeństwa, w tym poprzez lepsze analizy i przewidywanie zapotrzebowania i sytuacji na rynku pracy, np. poprzez śledzenie ścieżek kariery absolwentów wyższych uczelni, zachęcanie do rozwijania programów nauczania, wykorzystanie w większym stopniu uczenia się opartego na pracy oraz pogłębioną współpracę między instytucjami a pracodawcami

| vii. | Wdrażanie ustalonych w Rydze średnioterminowych rezultatów w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego (zob. szczegółowe informacje w końcowej części dokumentu), przy jednoczesnym wzmocnieniu europejskiego sojuszu na rzecz przygotowania zawodowego oraz lepszym przewidywaniu umiejętności potrzebnych na rynku pracy |
| --- | --- |

vii.

Wdrażanie ustalonych w Rydze średnioterminowych rezultatów w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego (zob. szczegółowe informacje w końcowej części dokumentu), przy jednoczesnym wzmocnieniu europejskiego sojuszu na rzecz przygotowania zawodowego oraz lepszym przewidywaniu umiejętności potrzebnych na rynku pracy

| viii. | Wdrażanie odnowionej europejskiej agendy w zakresie uczenia się dorosłych (zob. szczegółowe informacje w końcowej części dokumentu) |
| --- | --- |

viii.

Wdrażanie odnowionej europejskiej agendy w zakresie uczenia się dorosłych (zob. szczegółowe informacje w końcowej części dokumentu)

2

Edukacja włączająca, równouprawnienie, równość, niedyskryminacja i promowanie kompetencji obywatelskich

| i. | Sprostanie rosnącej różnorodności osób uczących się i poprawa dostępu do dobrej jakości i włączającego powszechnego kształcenia i szkolenia dla wszystkich osób uczących się, w tym dla osób z grup defaworyzowanych, takich jak osoby ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, nowo przybyli migranci oraz Romowie, przy jednoczesnym zwalczaniu dyskryminacji, rasizmu, segregacji, nękania (w tym cyberprzemocy), przemocy i stereotypów |
| --- | --- |

i.

Sprostanie rosnącej różnorodności osób uczących się i poprawa dostępu do dobrej jakości i włączającego powszechnego kształcenia i szkolenia dla wszystkich osób uczących się, w tym dla osób z grup defaworyzowanych, takich jak osoby ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, nowo przybyli migranci oraz Romowie, przy jednoczesnym zwalczaniu dyskryminacji, rasizmu, segregacji, nękania (w tym cyberprzemocy), przemocy i stereotypów

| ii. | Zajęcie się kwestią nierówności płci w dziedzinie kształcenia i szkolenia oraz braku równych szans dla kobiet i mężczyzn, a także propagowanie bardziej zrównoważonych pod względem płci wyborów edukacyjnych |
| --- | --- |

ii.

Zajęcie się kwestią nierówności płci w dziedzinie kształcenia i szkolenia oraz braku równych szans dla kobiet i mężczyzn, a także propagowanie bardziej zrównoważonych pod względem płci wyborów edukacyjnych

| iii. | Ułatwianie skutecznego opanowania przez migrantów języka (języków) nauczania i pracy zawodowej w ramach uczenia się formalnego i pozaformalnego |
| --- | --- |

iii.

Ułatwianie skutecznego opanowania przez migrantów języka (języków) nauczania i pracy zawodowej w ramach uczenia się formalnego i pozaformalnego

| iv. | Promowanie kompetencji obywatelskich, międzykulturowych i społecznych, wzajemnego zrozumienia i szacunku, poszanowania wartości demokratycznych i praw podstawowych na wszystkich poziomach kształcenia i szkolenia |
| --- | --- |

iv.

Promowanie kompetencji obywatelskich, międzykulturowych i społecznych, wzajemnego zrozumienia i szacunku, poszanowania wartości demokratycznych i praw podstawowych na wszystkich poziomach kształcenia i szkolenia

| v. | Rozwijanie zdolności krytycznego myślenia wraz z umiejętnością korzystania z komputera, internetu i mediów |
| --- | --- |

v.

Rozwijanie zdolności krytycznego myślenia wraz z umiejętnością korzystania z komputera, internetu i mediów

3

Otwarte i innowacyjne kształcenie i szkolenie m.in. oparte na pełnym wykorzystaniu zdobyczy epoki cyfrowej

| i. | Dalsze badanie potencjału innowacyjnych i aktywnych metod pedagogicznych, takich jak nauczanie interdyscyplinarne i metody oparte na współpracy, w celu wspierania rozwoju odpowiednich i wysokiej klasy umiejętności i kompetencji przy jednoczesnym umacnianiu edukacji włączającej, w tym dla osób uczących się z grup defaworyzowanych i uczących się niepełnosprawnych |
| --- | --- |

i.

Dalsze badanie potencjału innowacyjnych i aktywnych metod pedagogicznych, takich jak nauczanie interdyscyplinarne i metody oparte na współpracy, w celu wspierania rozwoju odpowiednich i wysokiej klasy umiejętności i kompetencji przy jednoczesnym umacnianiu edukacji włączającej, w tym dla osób uczących się z grup defaworyzowanych i uczących się niepełnosprawnych

| ii. | Sprzyjanie współpracy poprzez stymulowanie zaangażowania uczących się, nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych i pozostałej kadry edukacyjnej, rodziców i szerszej społeczności lokalnej, np. organizacji społeczeństwa obywatelskiego, partnerów społecznych i przedsiębiorstw |
| --- | --- |

ii.

Sprzyjanie współpracy poprzez stymulowanie zaangażowania uczących się, nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych i pozostałej kadry edukacyjnej, rodziców i szerszej społeczności lokalnej, np. organizacji społeczeństwa obywatelskiego, partnerów społecznych i przedsiębiorstw

| iii. | Zwiększanie synergii między kształceniem, badaniami naukowymi i działaniami innowacyjnymi, przy uwzględnieniu perspektywy zrównoważonego wzrostu gospodarczego, w oparciu o postępy osiągnięte w szkolnictwie wyższym, ze szczególnym uwzględnieniem na nowo kształcenia i szkolenia zawodowego oraz szkół |
| --- | --- |

iii.

Zwiększanie synergii między kształceniem, badaniami naukowymi i działaniami innowacyjnymi, przy uwzględnieniu perspektywy zrównoważonego wzrostu gospodarczego, w oparciu o postępy osiągnięte w szkolnictwie wyższym, ze szczególnym uwzględnieniem na nowo kształcenia i szkolenia zawodowego oraz szkół

| iv. | Propagowanie korzystania z ICT w celu poprawy jakości i adekwatności edukacji na wszystkich poziomach |
| --- | --- |

iv.

Propagowanie korzystania z ICT w celu poprawy jakości i adekwatności edukacji na wszystkich poziomach

| v. | Zwiększanie dostępności i jakości otwartych i cyfrowych zasobów edukacyjnych i metod pedagogicznych na wszystkich poziomach edukacji, we współpracy z europejskimi środowiskami otwartych zasobów |
| --- | --- |

v.

Zwiększanie dostępności i jakości otwartych i cyfrowych zasobów edukacyjnych i metod pedagogicznych na wszystkich poziomach edukacji, we współpracy z europejskimi środowiskami otwartych zasobów

| vi. | Uwzględnienie rozwoju kompetencji cyfrowych na wszystkich szczeblach uczenia się, w tym w uczeniu się pozaformalnym i nieformalnym, w reakcji na rewolucję cyfrową |
| --- | --- |

vi.

Uwzględnienie rozwoju kompetencji cyfrowych na wszystkich szczeblach uczenia się, w tym w uczeniu się pozaformalnym i nieformalnym, w reakcji na rewolucję cyfrową

4

Silne wsparcie dla nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych i pozostałej kadry edukacyjnej

| i. | Wzmocnienie rekrutacji, naboru i wprowadzania najlepszych i najbardziej odpowiednich kandydatów do zawodu nauczyciela |
| --- | --- |

i.

Wzmocnienie rekrutacji, naboru i wprowadzania najlepszych i najbardziej odpowiednich kandydatów do zawodu nauczyciela

| ii. | Zwiększenie atrakcyjności – dla obu płci – i prestiżu zawodu nauczyciela |
| --- | --- |

ii.

Zwiększenie atrakcyjności – dla obu płci – i prestiżu zawodu nauczyciela

| iii. | Wspieranie kształcenia i ustawicznego doskonalenia zawodowego na wszystkich szczeblach, zwłaszcza przygotowanie do radzenia sobie ze zjawiskami rosnącej różnorodności osób uczących się, wczesnego kończenia nauki, uczenia się opartego na pracy, kompetencjami cyfrowymi i innowacyjnymi metodami pedagogicznymi, w tym poprzez unijne narzędzia, takie jak portal eTwinning, portal School Education Gateway czy elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie (EPALE) |
| --- | --- |

iii.

Wspieranie kształcenia i ustawicznego doskonalenia zawodowego na wszystkich szczeblach, zwłaszcza przygotowanie do radzenia sobie ze zjawiskami rosnącej różnorodności osób uczących się, wczesnego kończenia nauki, uczenia się opartego na pracy, kompetencjami cyfrowymi i innowacyjnymi metodami pedagogicznymi, w tym poprzez unijne narzędzia, takie jak portal eTwinning, portal School Education Gateway czy elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie (EPALE)

| iv. | Wsparcie dla promocji doskonalenia nauczania na wszystkich szczeblach, doskonalenia opracowywania programów kształcenia nauczycieli, organizacji nauki i systemów zachęt, a także badanie nowych sposobów oceny jakości szkolenia nauczycieli |
| --- | --- |

iv.

Wsparcie dla promocji doskonalenia nauczania na wszystkich szczeblach, doskonalenia opracowywania programów kształcenia nauczycieli, organizacji nauki i systemów zachęt, a także badanie nowych sposobów oceny jakości szkolenia nauczycieli

5

Przejrzystość oraz potwierdzanie umiejętności i kwalifikacji w celu wspierania mobilności edukacyjnej i zawodowej

| i. | Umacnianie przejrzystości, zapewniania jakości, walidacji, a co za tym idzie potwierdzania umiejętności lub kwalifikacji, również tych nabytych dzięki cyfrowym, internetowym i otwartym zasobom edukacyjnym, a także dzięki uczeniu się pozaformalnemu i nieformalnemu |
| --- | --- |

i.

Umacnianie przejrzystości, zapewniania jakości, walidacji, a co za tym idzie potwierdzania umiejętności lub kwalifikacji, również tych nabytych dzięki cyfrowym, internetowym i otwartym zasobom edukacyjnym, a także dzięki uczeniu się pozaformalnemu i nieformalnemu

| ii. | Uproszczenie i racjonalizacja narzędzi przejrzystości, dokumentowania, walidacji i potwierdzania efektów uczenia się, które przewidują bezpośrednie dotarcie do osób uczących się, pracowników i pracodawców oraz propagowanie stosowania ram kwalifikacji, a także dalsze wdrażanie europejskich i krajowych ram kwalifikacji |
| --- | --- |

ii.

Uproszczenie i racjonalizacja narzędzi przejrzystości, dokumentowania, walidacji i potwierdzania efektów uczenia się, które przewidują bezpośrednie dotarcie do osób uczących się, pracowników i pracodawców oraz propagowanie stosowania ram kwalifikacji, a także dalsze wdrażanie europejskich i krajowych ram kwalifikacji

| iii. | Wspieranie mobilności uczniów, osób uczących się zawodu u pracodawców, studentów, nauczycieli, członków kadry edukacyjnej i naukowców |
| --- | --- |

iii.

Wspieranie mobilności uczniów, osób uczących się zawodu u pracodawców, studentów, nauczycieli, członków kadry edukacyjnej i naukowców

| iv. | Rozwój partnerstw strategicznych i wspólnych kursów, w szczególności poprzez większe umiędzynarodowienie szkolnictwa wyższego oraz kształcenia i szkolenia zawodowego |
| --- | --- |

iv.

Rozwój partnerstw strategicznych i wspólnych kursów, w szczególności poprzez większe umiędzynarodowienie szkolnictwa wyższego oraz kształcenia i szkolenia zawodowego

6

Zrównoważone inwestycje, jakość i efektywność systemów kształcenia i szkolenia

| i. | Zbadanie potencjału planu inwestycyjnego dla Europy w dziedzinie kształcenia i szkolenia, w tym poprzez propagowanie modeli finansowania przyciągających podmioty i kapitał z sektora prywatnego |
| --- | --- |

i.

Zbadanie potencjału planu inwestycyjnego dla Europy w dziedzinie kształcenia i szkolenia, w tym poprzez propagowanie modeli finansowania przyciągających podmioty i kapitał z sektora prywatnego

| ii. | Zachęcanie państw członkowskich do kształtowania polityki opartej na dowodach, w tym oceny systemów kształcenia i szkolenia, w celu monitorowania polityk i opracowywania reform, które zapewniają wysokiej jakości edukację w sposób bardziej efektywny |
| --- | --- |

ii.

Zachęcanie państw członkowskich do kształtowania polityki opartej na dowodach, w tym oceny systemów kształcenia i szkolenia, w celu monitorowania polityk i opracowywania reform, które zapewniają wysokiej jakości edukację w sposób bardziej efektywny

| iii. | Wspieranie innowacyjnych sposobów zapewnienia zrównoważonych inwestycji w kształcenie i szkolenie, w tym w stosownych przypadkach analizy sposobów finansowania opartego na wynikach i sposobów podziału kosztów |
| --- | --- |

iii.

Wspieranie innowacyjnych sposobów zapewnienia zrównoważonych inwestycji w kształcenie i szkolenie, w tym w stosownych przypadkach analizy sposobów finansowania opartego na wynikach i sposobów podziału kosztów

KONKRETNE PRIORYTETY DO 2020 R. W ZAKRESIE KSZTAŁCENIA I SZKOLENIA ZAWODOWEGO ORAZ UCZENIA SIĘ DOROSŁYCH

Sektorowe programy w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego (proces z Kopenhagi i Brugii) oraz uczenia się dorosłych wymagają bardziej szczegółowego ustalenia – i zatwierdzenia w niniejszym wspólnym sprawozdaniu – rezultatów/priorytetów na okres do 2020 r.

I.   KSZTAŁCENIE I SZKOLENIE ZAWODOWE:

W konkluzjach z Rygi z dnia 22 czerwca 2015 r. zaproponowano następujący zestaw średnioterminowych celów (1) w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego na lata 2015–2020:

| — | Propagowanie uczenia się opartego na pracy we wszystkich jego formach, ze szczególnym uwzględnieniem przygotowania zawodowego, poprzez angażowanie partnerów społecznych, przedsiębiorstw, izb i organizatorów kształcenia i szkolenia zawodowego, a także poprzez pobudzanie innowacyjności i przedsiębiorczości. |
| --- | --- |

—

Propagowanie uczenia się opartego na pracy we wszystkich jego formach, ze szczególnym uwzględnieniem przygotowania zawodowego, poprzez angażowanie partnerów społecznych, przedsiębiorstw, izb i organizatorów kształcenia i szkolenia zawodowego, a także poprzez pobudzanie innowacyjności i przedsiębiorczości.

| — | Dalsze rozwijanie mechanizmów zapewniania jakości w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego zgodnie z zaleceniem EQAVET (2) oraz – w ramach systemów zapewniania jakości – ustanowienie ciągłego przepływu informacji i informacji zwrotnych dla systemów wstępnego kształcenia i szkolenia zawodowego oraz ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego
   (3)
  na podstawie wyników nauczania. |
| --- | --- |

—

Dalsze rozwijanie mechanizmów zapewniania jakości w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego zgodnie z zaleceniem EQAVET (2) oraz – w ramach systemów zapewniania jakości – ustanowienie ciągłego przepływu informacji i informacji zwrotnych dla systemów wstępnego kształcenia i szkolenia zawodowego oraz ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego
   (3)
  na podstawie wyników nauczania.

| — | Rozszerzenie dostępu do kształcenia i szkolenia zawodowego oraz do kwalifikacji dla wszystkich dzięki bardziej elastycznym i drożnym systemom, w szczególności poprzez zaoferowanie efektywnych i zintegrowanych usług doradztwa i poradnictwa zawodowego oraz zapewnianie walidacji efektów uczenia się pozaformalnego i nieformalnego. |
| --- | --- |

—

Rozszerzenie dostępu do kształcenia i szkolenia zawodowego oraz do kwalifikacji dla wszystkich dzięki bardziej elastycznym i drożnym systemom, w szczególności poprzez zaoferowanie efektywnych i zintegrowanych usług doradztwa i poradnictwa zawodowego oraz zapewnianie walidacji efektów uczenia się pozaformalnego i nieformalnego.

| — | Dalsze wzmocnienie kompetencji kluczowych w programach kształcenia i szkolenia zawodowego oraz zapewnienie skuteczniejszych możliwości nabywania i rozwijania tych kompetencji poprzez systemy wstępnego kształcenia i szkolenia zawodowego oraz ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego. |
| --- | --- |

—

Dalsze wzmocnienie kompetencji kluczowych w programach kształcenia i szkolenia zawodowego oraz zapewnienie skuteczniejszych możliwości nabywania i rozwijania tych kompetencji poprzez systemy wstępnego kształcenia i szkolenia zawodowego oraz ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego.

| — | Wprowadzenie systematycznych podejść i możliwości wstępnego i ustawicznego rozwoju zawodowego nauczycieli, instruktorów i opiekunów zajmujących się kształceniem i szkoleniem zawodowym, zarówno w środowisku szkolnym, jak i w miejscu pracy. |
| --- | --- |

—

Wprowadzenie systematycznych podejść i możliwości wstępnego i ustawicznego rozwoju zawodowego nauczycieli, instruktorów i opiekunów zajmujących się kształceniem i szkoleniem zawodowym, zarówno w środowisku szkolnym, jak i w miejscu pracy.

II.   UCZENIE SIĘ DOROSŁYCH

W odnowionej europejskiej agendzie w zakresie uczenia się dorosłych (4), którą Rada przyjęła w 2011 r., nakreślono pewną liczbę obszarów priorytetowych na lata 2012–2014, ukazując je w dłuższej perspektywie czasowej w powiązaniu z czterema celami strategicznymi ram ET 2020. By osiągnąć zakrojoną na dłuższy okres koncepcję agendy, państwa członkowskie – przy wsparciu Komisji Europejskiej – powinny się skoncentrować do roku 2020 na następujących konkretnych priorytetach:

| — | Zarządzanie: zapewnienie spójności uczenia się dorosłych z innymi obszarami polityki, poprawa koordynacji, skuteczności i adekwatności pod względem potrzeb społecznych, gospodarczych i środowiskowych; w stosownych przypadkach zwiększanie inwestycji, zarówno prywatnych, jak i publicznych. |
| --- | --- |

—

Zarządzanie: zapewnienie spójności uczenia się dorosłych z innymi obszarami polityki, poprawa koordynacji, skuteczności i adekwatności pod względem potrzeb społecznych, gospodarczych i środowiskowych; w stosownych przypadkach zwiększanie inwestycji, zarówno prywatnych, jak i publicznych.

| — | Oferta i jej wykorzystanie: znaczne zwiększenie oferty wysokiej jakości uczenia się dla dorosłych, szczególnie w zakresie umiejętności wykorzystywania w życiu rozumienia i tworzenia tekstów, rozumowania matematycznego i umiejętności cyfrowych, a także zwiększenie stopnia wykorzystania tej oferty poprzez skuteczne docieranie do uczących się, doradztwo i strategie motywowania skierowane do grup najbardziej potrzebujących. |
| --- | --- |

—

Oferta i jej wykorzystanie: znaczne zwiększenie oferty wysokiej jakości uczenia się dla dorosłych, szczególnie w zakresie umiejętności wykorzystywania w życiu rozumienia i tworzenia tekstów, rozumowania matematycznego i umiejętności cyfrowych, a także zwiększenie stopnia wykorzystania tej oferty poprzez skuteczne docieranie do uczących się, doradztwo i strategie motywowania skierowane do grup najbardziej potrzebujących.

| — | Elastyczność i dostęp: rozszerzenie dostępu poprzez zwiększanie dostępności uczenia się opartego na pracy i skuteczne wykorzystanie technologii ICT; wprowadzenie procedur w celu ustalenia i oceny umiejętności nisko wykwalifikowanych dorosłych oraz zapewnienie wystarczających możliwości drugiej szansy, prowadzące do uzyskania kwalifikacji, które są rozpoznawane w europejskich ramach kwalifikacji, przez osoby nieposiadające kwalifikacji odpowiadających poziomowi 4. |
| --- | --- |

—

Elastyczność i dostęp: rozszerzenie dostępu poprzez zwiększanie dostępności uczenia się opartego na pracy i skuteczne wykorzystanie technologii ICT; wprowadzenie procedur w celu ustalenia i oceny umiejętności nisko wykwalifikowanych dorosłych oraz zapewnienie wystarczających możliwości drugiej szansy, prowadzące do uzyskania kwalifikacji, które są rozpoznawane w europejskich ramach kwalifikacji, przez osoby nieposiadające kwalifikacji odpowiadających poziomowi 4.

| — | Jakość: poprawa procedur zapewniania jakości, w tym monitorowania i oceny skutków, poprawa kształcenia i ustawicznego doskonalenia zawodowego nauczycieli uczących osoby dorosłe oraz gromadzenie niezbędnych danych na potrzeby skutecznego ukierunkowania i kształtowania świadczenia usług w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

—

Jakość: poprawa procedur zapewniania jakości, w tym monitorowania i oceny skutków, poprawa kształcenia i ustawicznego doskonalenia zawodowego nauczycieli uczących osoby dorosłe oraz gromadzenie niezbędnych danych na potrzeby skutecznego ukierunkowania i kształtowania świadczenia usług w tej dziedzinie.

---

(1)  http://ec.europa.eu/education/policy/vocational-policy/doc/2015-riga-conclusions_en.pdf

(2)  Dz.U. C 155 z 8.7.2009.

(3)  Dz.U. C 324 z 1.12.2010, s. 5.

(4)  Dz.U. C 372 z 20.12.2011, s. 1.

---

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/36 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/36

---

Konkluzje Rady w sprawie ograniczania zjawiska wczesnego kończenia nauki i sprzyjania sukcesom szkolnym

(2015/C 417/05)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

W KONTEKŚCIE

| — | Celu strategii „Europa 2020” w dziedzinie edukacji, którym jest zmniejszenie średniego europejskiego odsetka osób wcześnie kończących naukę (1) do poziomu poniżej 10 % do roku 2020 (2), |
| --- | --- |

—

Celu strategii „Europa 2020” w dziedzinie edukacji, którym jest zmniejszenie średniego europejskiego odsetka osób wcześnie kończących naukę (1) do poziomu poniżej 10 % do roku 2020 (2),

| — | Konkluzji Rady z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia („ET 2020”) (3), |
| --- | --- |

—

Konkluzji Rady z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia („ET 2020”) (3),

| — | Wspólnego sprawozdania Rady i Komisji z 2015 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (4), |
| --- | --- |

—

Wspólnego sprawozdania Rady i Komisji z 2015 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (4),

UWZGLĘDNIAJĄC

| — | Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (5), |
| --- | --- |

—

Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (5),

| — | Konkluzje Rady z dnia 11 maja 2010 r. w sprawie społecznego wymiaru kształcenia i szkolenia (6), |
| --- | --- |

—

Konkluzje Rady z dnia 11 maja 2010 r. w sprawie społecznego wymiaru kształcenia i szkolenia (6),

| — | Konkluzje Rady w sprawie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem: zagwarantujmy wszystkim dzieciom w UE dobry start w przyszłość (7), |
| --- | --- |

—

Konkluzje Rady w sprawie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem: zagwarantujmy wszystkim dzieciom w UE dobry start w przyszłość (7),

| — | Zalecenie Rady z 2011 r. w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego kończenia nauki (8), a zwłaszcza załączone do niego ramy polityki i sformułowany w nim apel do państw członkowskich o to, by zapewniły stworzenie do końca 2012 r. kompleksowych polityk w zakresie wczesnego kończenia nauki, na które powinny się składać środki zapobiegawcze, interwencyjne i kompensacyjne, |
| --- | --- |

—

Zalecenie Rady z 2011 r. w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego kończenia nauki (8), a zwłaszcza załączone do niego ramy polityki i sformułowany w nim apel do państw członkowskich o to, by zapewniły stworzenie do końca 2012 r. kompleksowych polityk w zakresie wczesnego kończenia nauki, na które powinny się składać środki zapobiegawcze, interwencyjne i kompensacyjne,

| — | Rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie przeciwdziałania zjawisku przedwczesnego kończenia nauki (9), |
| --- | --- |

—

Rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie przeciwdziałania zjawisku przedwczesnego kończenia nauki (9),

| — | Zalecenie Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (10), |
| --- | --- |

—

Zalecenie Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (10),

| — | Deklarację paryską z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie promowania – poprzez edukację – poczucia obywatelstwa oraz wspólnych wartości, jakimi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja, |
| --- | --- |

—

Deklarację paryską z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie promowania – poprzez edukację – poczucia obywatelstwa oraz wspólnych wartości, jakimi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja,

ORAZ W ŚWIETLE

| — | Zorganizowanego przez prezydencję luksemburską sympozjum Na właściwej ścieżce – przeciwdziałanie zjawisku wczesnego kończenia nauki i sprzyjanie sukcesom szkolnym, które odbyło się w Luksemburgu w dniach 9–10 lipca 2015 r. i zgromadziło – w celu prowadzenia dyskusji na ten jakże ważny temat – uczestników z całej UE zajmujących się kształtowaniem polityki, badaniami i działaniami praktycznymi, |
| --- | --- |

—

Zorganizowanego przez prezydencję luksemburską sympozjum Na właściwej ścieżce – przeciwdziałanie zjawisku wczesnego kończenia nauki i sprzyjanie sukcesom szkolnym, które odbyło się w Luksemburgu w dniach 9–10 lipca 2015 r. i zgromadziło – w celu prowadzenia dyskusji na ten jakże ważny temat – uczestników z całej UE zajmujących się kształtowaniem polityki, badaniami i działaniami praktycznymi,

| — | Zorganizowanej przez prezydencję luksemburską konferencji pt. Różnorodność i wielojęzyczność we wczesnej edukacji i opiece nad dzieckiem, która odbyła się w Luksemburgu w dniach 10–11 września 2015 r., |
| --- | --- |

—

Zorganizowanej przez prezydencję luksemburską konferencji pt. Różnorodność i wielojęzyczność we wczesnej edukacji i opiece nad dzieckiem, która odbyła się w Luksemburgu w dniach 10–11 września 2015 r.,

| — | Sprawozdania końcowego z 2013 r. działającej w ramach „ET 2020” tematycznej grupy roboczej ds. zjawiska wczesnego kończenia nauki oraz przesłań politycznych z 2015 r. sformułowanych przez grupę roboczą ds. polityki oświatowej, |
| --- | --- |

—

Sprawozdania końcowego z 2013 r. działającej w ramach „ET 2020” tematycznej grupy roboczej ds. zjawiska wczesnego kończenia nauki oraz przesłań politycznych z 2015 r. sformułowanych przez grupę roboczą ds. polityki oświatowej,

| — | Sprawozdania działającej w ramach „ET 2020” tematycznej grupy roboczej ds. wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem z 2014 r., w którym zaproponowano kluczowe zasady dla ram jakości w tej dziedzinie, |
| --- | --- |

—

Sprawozdania działającej w ramach „ET 2020” tematycznej grupy roboczej ds. wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem z 2014 r., w którym zaproponowano kluczowe zasady dla ram jakości w tej dziedzinie,

UWAŻA, ŻE

Półmetek realizacji strategii „Europa 2020” i strategicznych ram „ET 2020”, przypadający na cztery lata po przyjęciu przez Radę zalecenia w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego kończenia nauki (11), to dobry moment na podsumowanie poczynionych dotąd postępów; pozwoli to dokonać przeglądu środków służących ograniczaniu tego zjawiska i sprzyjaniu sukcesom szkolnym wszystkich oraz wzmocnić i usprawnić te środki.

Od czasu przyjęcia zalecenia Rady w 2011 r. dopracowano i uzupełniono – w drodze partnerskiego uczenia się i wymiany sprawdzonych rozwiązań pomiędzy państwami członkowskimi, dzięki dalszym badaniom i szczegółowej analizie polityk przyjętych na szczeblu krajowym – wiele wcześniejszych ustaleń na temat wczesnego kończenia nauki. Wyznaczenie w strategii „Europa 2020” głównego celu w zakresie wczesnego kończenia nauki sprawiło, że przedmiotowa kwestia zajmuje poczesne miejsce w krajowych programach polityki i przyczynia się do promowania reform edukacyjnych.

Mimo że w ostatnich latach poczyniono znaczne postępy, jeśli chodzi o zmniejszanie odsetka osób wcześnie kończących naukę, ciągle jeszcze zbyt wielu uczniów wcześnie kończy naukę. (12) Nadal istnieją duże różnice, jeśli porównamy sytuację między państwami członkowskimi i wewnątrz poszczególnych państw członkowskich; w wielu państwach wciąż nie wdrożono kompleksowych strategii, o których mowa w zaleceniu Rady z 2011 r.

Z tego też względu UE i państwa członkowskie uznają potrzebę aktywnego dążenia do osiągnięcia – a tam gdzie to możliwe, nawet przekroczenia – celu wyznaczonego w strategii „Europa 2020”.

PODKREŚLA, ŻE

| 1. | Wczesne kończenie nauki jest zazwyczaj spowodowane wieloma, często przeplatającymi się czynnikami osobistymi, społecznymi, ekonomicznymi, kulturowymi, edukacyjnymi i związanymi z płcią i z rodziną; wiąże się także z sytuacjami skumulowanych braków szans, które często mają źródło już we wczesnym dzieciństwie. Grupy o niskim statusie społeczno-ekonomicznym dotyka to w większym stopniu, a w przypadku niektórych grup wskaźniki wczesnego kończenia nauki są szczególnie niepokojące, na przykład wśród dzieci ze środowisk migranckich (w tym nowo przybyłych migrantów i dzieci urodzonych za granicą), dzieci romskich i dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. |
| --- | --- |

1.

Wczesne kończenie nauki jest zazwyczaj spowodowane wieloma, często przeplatającymi się czynnikami osobistymi, społecznymi, ekonomicznymi, kulturowymi, edukacyjnymi i związanymi z płcią i z rodziną; wiąże się także z sytuacjami skumulowanych braków szans, które często mają źródło już we wczesnym dzieciństwie. Grupy o niskim statusie społeczno-ekonomicznym dotyka to w większym stopniu, a w przypadku niektórych grup wskaźniki wczesnego kończenia nauki są szczególnie niepokojące, na przykład wśród dzieci ze środowisk migranckich (w tym nowo przybyłych migrantów i dzieci urodzonych za granicą), dzieci romskich i dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych.

| 2. | Również kształt i jakość systemów edukacji wywierają silny wpływ na uczestnictwo i wyniki uczniów, a pewne czynniki systemowe mogą negatywnie oddziaływać na postępy w nauce. Ponadto takie czynniki jak niekorzystna atmosfera w szkole, przemoc i nękanie, środowisko edukacyjne, w którym uczniowie nie czują się szanowani czy doceniani, nie zawsze najwłaściwsze metody i programy nauczania, niewystarczające wsparcie dla uczniów, brak edukacji na rzecz kariery zawodowej i poradnictwa zawodowego lub słaby kontakt nauczycieli z uczniami mogą się przyczynić do podjęcia przez ucznia decyzji o wczesnym zakończeniu nauki. |
| --- | --- |

2.

Również kształt i jakość systemów edukacji wywierają silny wpływ na uczestnictwo i wyniki uczniów, a pewne czynniki systemowe mogą negatywnie oddziaływać na postępy w nauce. Ponadto takie czynniki jak niekorzystna atmosfera w szkole, przemoc i nękanie, środowisko edukacyjne, w którym uczniowie nie czują się szanowani czy doceniani, nie zawsze najwłaściwsze metody i programy nauczania, niewystarczające wsparcie dla uczniów, brak edukacji na rzecz kariery zawodowej i poradnictwa zawodowego lub słaby kontakt nauczycieli z uczniami mogą się przyczynić do podjęcia przez ucznia decyzji o wczesnym zakończeniu nauki.

| 3. | W coraz bardziej zróżnicowanym społeczeństwie pilnie potrzebne są integracyjne i skoordynowane reakcje ze strony interesariuszy zarówno ze środowisk edukacyjnych, jak pozaedukacyjnych, służące promowaniu takich wspólnych wartości jak tolerancja, wzajemny szacunek, równość szans i niedyskryminacja, a także wspieraniu integracji społecznej, porozumienia międzykulturowego i poczucia przynależności. |
| --- | --- |

3.

W coraz bardziej zróżnicowanym społeczeństwie pilnie potrzebne są integracyjne i skoordynowane reakcje ze strony interesariuszy zarówno ze środowisk edukacyjnych, jak pozaedukacyjnych, służące promowaniu takich wspólnych wartości jak tolerancja, wzajemny szacunek, równość szans i niedyskryminacja, a także wspieraniu integracji społecznej, porozumienia międzykulturowego i poczucia przynależności.

| 4. | Dbanie o to, by każdy młody człowiek miał równy dostęp do dobrej jakościowo edukacji włączającej (13) oraz mógł rozwinąć w pełni swój potencjał, niezależnie od czynników osobistych, związanych z rodziną lub płcią, statusu społeczno-ekonomicznego i doświadczeń życiowych, ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania marginalizacji i wykluczeniu społecznemu oraz dla ograniczania ryzyka pojawiania się ekstremizmu i radykalizacji postaw. |
| --- | --- |

4.

Dbanie o to, by każdy młody człowiek miał równy dostęp do dobrej jakościowo edukacji włączającej (13) oraz mógł rozwinąć w pełni swój potencjał, niezależnie od czynników osobistych, związanych z rodziną lub płcią, statusu społeczno-ekonomicznego i doświadczeń życiowych, ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania marginalizacji i wykluczeniu społecznemu oraz dla ograniczania ryzyka pojawiania się ekstremizmu i radykalizacji postaw.

| 5. | Zdobycie wykształcenia średniego drugiego stopnia lub ukończenie kształcenia i szkolenia zawodowego uznaje się zazwyczaj za minimum pozwalające z powodzeniem przejść z etapu edukacji do etapu zatrudnienia, a także zostać zakwalifikowanym do następnych etapów kształcenia i szkolenia. Z uwagi na to, że osoby wcześnie kończące kształcenie lub szkolenie są bardziej narażone na ryzyko bezrobocia, ubóstwa i wykluczenia społecznego, inwestycje we wspieranie osiągnięć edukacyjnych młodych ludzi mogą pomóc przerwać cykl deprywacji oraz przekazywania ubóstwa i nierówności z pokolenia na pokolenie. |
| --- | --- |

5.

Zdobycie wykształcenia średniego drugiego stopnia lub ukończenie kształcenia i szkolenia zawodowego uznaje się zazwyczaj za minimum pozwalające z powodzeniem przejść z etapu edukacji do etapu zatrudnienia, a także zostać zakwalifikowanym do następnych etapów kształcenia i szkolenia. Z uwagi na to, że osoby wcześnie kończące kształcenie lub szkolenie są bardziej narażone na ryzyko bezrobocia, ubóstwa i wykluczenia społecznego, inwestycje we wspieranie osiągnięć edukacyjnych młodych ludzi mogą pomóc przerwać cykl deprywacji oraz przekazywania ubóstwa i nierówności z pokolenia na pokolenie.

Z NALEŻYTYM POSZANOWANIEM ZASADY POMOCNICZOŚCI ZWRACA SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, BY STOSOWNIE DO SYTUACJI KRAJOWEJ

| 1. | Aktywnie dążyły do realizacji zalecenia Rady z 2011 r. w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego kończenia nauki, w szczególności poprzez:






  a) | kontynuowanie procesu opracowywania i wdrażania kompleksowych strategii – lub równoważnych zintegrowanych polityk obejmujących oparte na dowodach środki zapobiegawcze, interwencyjne i kompensacyjne – które będą się spójnie wpisywać w wysokiej jakości kształcenie i szkolenie, cieszyć stałym politycznym poparciem oraz kłaść nacisk na zapobieganie; |
| --- | --- | --- |

1.

Aktywnie dążyły do realizacji zalecenia Rady z 2011 r. w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego kończenia nauki, w szczególności poprzez:

a)

kontynuowanie procesu opracowywania i wdrażania kompleksowych strategii – lub równoważnych zintegrowanych polityk obejmujących oparte na dowodach środki zapobiegawcze, interwencyjne i kompensacyjne – które będą się spójnie wpisywać w wysokiej jakości kształcenie i szkolenie, cieszyć stałym politycznym poparciem oraz kłaść nacisk na zapobieganie;

| b) | zapewnianie zaangażowanego udziału i długoterminowej współpracy interesariuszy z różnych stosownych obszarów (a zwłaszcza kształcenia i szkolenia, zatrudnienia, spraw gospodarczych, spraw społecznych, zdrowia, spraw mieszkaniowych, młodzieży, kultury i sportu) na wszystkich szczeblach i pomiędzy tymi szczeblami, w oparciu o jasno zdefiniowane role i obowiązki, z uwzględnieniem ścisłej koordynacji. |
| --- | --- |

b)

zapewnianie zaangażowanego udziału i długoterminowej współpracy interesariuszy z różnych stosownych obszarów (a zwłaszcza kształcenia i szkolenia, zatrudnienia, spraw gospodarczych, spraw społecznych, zdrowia, spraw mieszkaniowych, młodzieży, kultury i sportu) na wszystkich szczeblach i pomiędzy tymi szczeblami, w oparciu o jasno zdefiniowane role i obowiązki, z uwzględnieniem ścisłej koordynacji.

| 2. | Równolegle z unijnym wskaźnikiem odnoszącym się do wczesnego kończenia nauki, zbadały możliwości stworzenia lub ulepszenia krajowych systemów gromadzenia danych, które regularnie zbierają w szerokim zakresie informacje (14) dotyczące osób uczących się, zwłaszcza wcześnie kończących naukę i zagrożonych tym zjawiskiem. Takie systemy, obejmujące wszystkie poziomy i rodzaje kształcenia i szkolenia mogłyby, w pełnej zgodności z przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony danych:






  a) | umożliwiać regularne monitorowanie postępów edukacyjnych z myślą o wczesnym wykrywaniu i wskazywaniu osób uczących się, w przypadku których istnieje niebezpieczeństwo, że mogą wcześnie zakończyć naukę; |
| --- | --- | --- |

2.

Równolegle z unijnym wskaźnikiem odnoszącym się do wczesnego kończenia nauki, zbadały możliwości stworzenia lub ulepszenia krajowych systemów gromadzenia danych, które regularnie zbierają w szerokim zakresie informacje (14) dotyczące osób uczących się, zwłaszcza wcześnie kończących naukę i zagrożonych tym zjawiskiem. Takie systemy, obejmujące wszystkie poziomy i rodzaje kształcenia i szkolenia mogłyby, w pełnej zgodności z przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony danych:

a)

umożliwiać regularne monitorowanie postępów edukacyjnych z myślą o wczesnym wykrywaniu i wskazywaniu osób uczących się, w przypadku których istnieje niebezpieczeństwo, że mogą wcześnie zakończyć naukę;

| b) | pomagać określić kryteria i wskaźniki odnoszące się do identyfikowania nierównych szans edukacyjnych; |
| --- | --- |

b)

pomagać określić kryteria i wskaźniki odnoszące się do identyfikowania nierównych szans edukacyjnych;

| c) | pomagać rozumieć powody wczesnego kończenia nauki, w tym również poprzez zbieranie opinii osób uczących się; |
| --- | --- |

c)

pomagać rozumieć powody wczesnego kończenia nauki, w tym również poprzez zbieranie opinii osób uczących się;

| d) | sprzyjać dostępności danych i informacji na różnych szczeblach politycznych oraz ułatwiać ich wykorzystywanie przy ukierunkowywaniu i monitorowaniu polityki; |
| --- | --- |

d)

sprzyjać dostępności danych i informacji na różnych szczeblach politycznych oraz ułatwiać ich wykorzystywanie przy ukierunkowywaniu i monitorowaniu polityki;

| e) | zapewniać podstawę rozwoju skutecznego poradnictwa i wsparcia w szkołach z myślą o zapobieganiu zjawisku wczesnego kończenia nauki, a także dalszych środków na rzecz młodych ludzi, którzy wcześnie zakończyli kształcenie i szkolenie. |
| --- | --- |

e)

zapewniać podstawę rozwoju skutecznego poradnictwa i wsparcia w szkołach z myślą o zapobieganiu zjawisku wczesnego kończenia nauki, a także dalszych środków na rzecz młodych ludzi, którzy wcześnie zakończyli kształcenie i szkolenie.

| 3. | W razie potrzeby rozważyły ustanowienie bardziej ambitnych krajowych celów w zakresie obniżenia odsetka osób wcześnie kończących naukę, szczególnie w przypadku, gdy te istniejące już zostały osiągnięte. |
| --- | --- |

3.

W razie potrzeby rozważyły ustanowienie bardziej ambitnych krajowych celów w zakresie obniżenia odsetka osób wcześnie kończących naukę, szczególnie w przypadku, gdy te istniejące już zostały osiągnięte.

| 4. | Zidentyfikowały szkoły lub środowiska lokalne, w których istnieje wysokie ryzyko występowania zjawiska wczesnego kończenia nauki i duże nierówności w zakresie szans edukacyjnych i które mogłyby korzystać z dodatkowego wsparcia lub dodatkowych środków. |
| --- | --- |

4.

Zidentyfikowały szkoły lub środowiska lokalne, w których istnieje wysokie ryzyko występowania zjawiska wczesnego kończenia nauki i duże nierówności w zakresie szans edukacyjnych i które mogłyby korzystać z dodatkowego wsparcia lub dodatkowych środków.

| 5. | Dalej prowadziły – w stosownych przypadkach – reformy systemów edukacji, uwzględniając cały zakres kształcenia i szkolenia, w tym uczenie się pozaformalne, i uznając rolę pracy z młodzieżą, z myślą o wzmocnieniu ciągłości strukturalnej, pedagogicznej, programowej i zawodowej, ułatwieniu przechodzenia pomiędzy różnymi etapami, uporaniu się z kwestią segregacji i nierówności w systemach edukacji oraz promowaniu środków wspierających postępy osób uczących się i ich osiągnięcia edukacyjne oraz motywujących ich do dokończenia nauki. |
| --- | --- |

5.

Dalej prowadziły – w stosownych przypadkach – reformy systemów edukacji, uwzględniając cały zakres kształcenia i szkolenia, w tym uczenie się pozaformalne, i uznając rolę pracy z młodzieżą, z myślą o wzmocnieniu ciągłości strukturalnej, pedagogicznej, programowej i zawodowej, ułatwieniu przechodzenia pomiędzy różnymi etapami, uporaniu się z kwestią segregacji i nierówności w systemach edukacji oraz promowaniu środków wspierających postępy osób uczących się i ich osiągnięcia edukacyjne oraz motywujących ich do dokończenia nauki.

| 6. | Zadbały o powszechny i równy dostęp, po przystępnych cenach, do wysokiej jakości wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem. Umiejętności poznawcze i pozapoznawcze, które dzieci rozwijają w trakcie wczesnej edukacji i opieki, mogą im pomóc osiągnąć pełny potencjał i mogą zapewnić im podstawy przydatne w dalszym życiu i osiąganiu sukcesów w szkole. Struktury wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem powinny także zachęcać – z poszanowaniem różnorodności kulturowej i językowej – do skutecznego opanowania języka nauczania. Dla dalszego uczenia się i rozwoju dzieci kluczowe znaczenie ma rozwijanie poczucia przynależności oraz ustanowienie od najmłodszych lat relacji zapewniających poczucie bezpieczeństwa i opartych na zaufaniu. |
| --- | --- |

6.

Zadbały o powszechny i równy dostęp, po przystępnych cenach, do wysokiej jakości wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem. Umiejętności poznawcze i pozapoznawcze, które dzieci rozwijają w trakcie wczesnej edukacji i opieki, mogą im pomóc osiągnąć pełny potencjał i mogą zapewnić im podstawy przydatne w dalszym życiu i osiąganiu sukcesów w szkole. Struktury wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem powinny także zachęcać – z poszanowaniem różnorodności kulturowej i językowej – do skutecznego opanowania języka nauczania. Dla dalszego uczenia się i rozwoju dzieci kluczowe znaczenie ma rozwijanie poczucia przynależności oraz ustanowienie od najmłodszych lat relacji zapewniających poczucie bezpieczeństwa i opartych na zaufaniu.

| 7. | W celu ograniczenia zjawiska wczesnego kończenia nauki zachęcały do stosowania na szczeblu lokalnym podejścia opartego na współpracy (całościowe podejście ogólnoszkolne), a także promowały takie podejście, poprzez:






  a) | zapewnienie szkołom większego pola manewru co do zarządzania, kwestii programowych i metod pracy, w tym poprzez większą autonomię, której towarzyszyłaby faktyczna rozliczalność; |
| --- | --- | --- |

7.

W celu ograniczenia zjawiska wczesnego kończenia nauki zachęcały do stosowania na szczeblu lokalnym podejścia opartego na współpracy (całościowe podejście ogólnoszkolne), a także promowały takie podejście, poprzez:

a)

zapewnienie szkołom większego pola manewru co do zarządzania, kwestii programowych i metod pracy, w tym poprzez większą autonomię, której towarzyszyłaby faktyczna rozliczalność;

| b) | odpowiednie otwarte i przejrzyste mechanizmy zapewniania jakości oraz procesy planowania i usprawniania działania szkoły, ustanawiane i wdrażane przy aktywnym udziale całej społeczności szkolnej (liderów edukacyjnych, nauczycieli i pracowników niebędących nauczycielami, uczniów, rodziców i rodzin); |
| --- | --- |

b)

odpowiednie otwarte i przejrzyste mechanizmy zapewniania jakości oraz procesy planowania i usprawniania działania szkoły, ustanawiane i wdrażane przy aktywnym udziale całej społeczności szkolnej (liderów edukacyjnych, nauczycieli i pracowników niebędących nauczycielami, uczniów, rodziców i rodzin);

| c) | skuteczne partnerstwa i współpracę międzysektorową pomiędzy szkołami i interesariuszami zewnętrznymi, w tym różnorodnymi specjalistami, organizacjami pozarządowymi, przedsiębiorstwami, stowarzyszeniami, osobami pracującymi z młodzieżą, władzami i służbami lokalnymi oraz innymi przedstawicielami ogółu społeczeństwa zgodnie z uwarunkowaniami lokalnymi; |
| --- | --- |

c)

skuteczne partnerstwa i współpracę międzysektorową pomiędzy szkołami i interesariuszami zewnętrznymi, w tym różnorodnymi specjalistami, organizacjami pozarządowymi, przedsiębiorstwami, stowarzyszeniami, osobami pracującymi z młodzieżą, władzami i służbami lokalnymi oraz innymi przedstawicielami ogółu społeczeństwa zgodnie z uwarunkowaniami lokalnymi;

| d) | współpracę pomiędzy szkołami różnego rodzaju i poziomu zlokalizowanymi w tej samej okolicy, jak również tworzenie sieci kontaktów i wspólnot edukacyjnych skupiających specjalistów z różnych dziedzin na szczeblu regionalnym, krajowym i międzynarodowym, w celu promowania wymiany sprawdzonych rozwiązań; |
| --- | --- |

d)

współpracę pomiędzy szkołami różnego rodzaju i poziomu zlokalizowanymi w tej samej okolicy, jak również tworzenie sieci kontaktów i wspólnot edukacyjnych skupiających specjalistów z różnych dziedzin na szczeblu regionalnym, krajowym i międzynarodowym, w celu promowania wymiany sprawdzonych rozwiązań;

| e) | doskonałość w zarządzaniu i kierowaniu szkołami, np. poprzez usprawnienie procedur rekrutacji i poprawę możliwości ustawicznego doskonalenia zawodowego dla liderów edukacyjnych; |
| --- | --- |

e)

doskonałość w zarządzaniu i kierowaniu szkołami, np. poprzez usprawnienie procedur rekrutacji i poprawę możliwości ustawicznego doskonalenia zawodowego dla liderów edukacyjnych;

| f) | kulturę wsparcia i współpracy między uczniami, rodzicami, rodzinami i pracownikami szkoły, z myślą o większym identyfikowaniu się młodych ludzi z systemem szkolnym, zwiększeniu ich motywacji do nauki i zachęcaniu ich do włączania się w procesy wspólnego podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

f)

kulturę wsparcia i współpracy między uczniami, rodzicami, rodzinami i pracownikami szkoły, z myślą o większym identyfikowaniu się młodych ludzi z systemem szkolnym, zwiększeniu ich motywacji do nauki i zachęcaniu ich do włączania się w procesy wspólnego podejmowania decyzji;

| g) | wspieranie szkół w docieraniu do wszystkich rodziców i rodzin w sposób wykraczający poza wymogi formalne dotyczące udziału oraz w budowaniu relacji opartych na wzajemnym zaufaniu i szacunku, tak by rodzice i rodziny czuli się mile widziani w szkole i mieli poczucie angażowania się w proces uczenia się swoich dzieci; |
| --- | --- |

g)

wspieranie szkół w docieraniu do wszystkich rodziców i rodzin w sposób wykraczający poza wymogi formalne dotyczące udziału oraz w budowaniu relacji opartych na wzajemnym zaufaniu i szacunku, tak by rodzice i rodziny czuli się mile widziani w szkole i mieli poczucie angażowania się w proces uczenia się swoich dzieci;

| h) | mechanizmy wykrywania pierwszych oznak mniejszego zaangażowania, takich jak regularne nieobecności lub problemy z zachowaniem; |
| --- | --- |

h)

mechanizmy wykrywania pierwszych oznak mniejszego zaangażowania, takich jak regularne nieobecności lub problemy z zachowaniem;

| i) | ramy systematycznego wsparcia dla uczniów, w przypadku których istnieje niebezpieczeństwo, że mogą wcześnie zakończyć naukę, w tym mentoring, poradnictwo i wsparcie psychologiczne oraz możliwość dodatkowego wsparcia dla uczniów, których język ojczysty (języki ojczyste) nie jest (nie są) językiem (językami) nauczania; |
| --- | --- |

i)

ramy systematycznego wsparcia dla uczniów, w przypadku których istnieje niebezpieczeństwo, że mogą wcześnie zakończyć naukę, w tym mentoring, poradnictwo i wsparcie psychologiczne oraz możliwość dodatkowego wsparcia dla uczniów, których język ojczysty (języki ojczyste) nie jest (nie są) językiem (językami) nauczania;

| j) | zapewnianie szerokiej gamy dostępnych zajęć pozaprogramowych i pozaszkolnych – na przykład sportowych, artystycznych, w zakresie wolontariatu lub pracy z młodzieżą – które mogą uzupełniać doświadczenie edukacyjne, a także zwiększyć zaangażowanie osób uczących się, ich motywację i poczucie przynależności. |
| --- | --- |

j)

zapewnianie szerokiej gamy dostępnych zajęć pozaprogramowych i pozaszkolnych – na przykład sportowych, artystycznych, w zakresie wolontariatu lub pracy z młodzieżą – które mogą uzupełniać doświadczenie edukacyjne, a także zwiększyć zaangażowanie osób uczących się, ich motywację i poczucie przynależności.

| 8. | Zachęcając do wysokich oczekiwań wobec wszystkich uczniów i promując dostęp do podstawowych umiejętności i wiedzy, które jak najlepiej wyposażą ich na przyszłość, zbadały jednocześnie potencjał bardziej zindywidualizowanych, zorientowanych na uczniów form nauczania i uczenia się, w tym z wykorzystaniem zasobów cyfrowych, a także wykorzystywanie różnych metod oceny, takich jak ocena kształtująca (15). |
| --- | --- |

8.

Zachęcając do wysokich oczekiwań wobec wszystkich uczniów i promując dostęp do podstawowych umiejętności i wiedzy, które jak najlepiej wyposażą ich na przyszłość, zbadały jednocześnie potencjał bardziej zindywidualizowanych, zorientowanych na uczniów form nauczania i uczenia się, w tym z wykorzystaniem zasobów cyfrowych, a także wykorzystywanie różnych metod oceny, takich jak ocena kształtująca (15).

| 9. | Zadbały – z poszanowaniem z autonomii instytucjonalnej – o to, by kształcenie nauczycieli i ustawiczne doskonalenie zawodowe wyposażało nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych, specjalistów w dziedzinie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem i innych pracowników w umiejętności, kompetencje i wiedzę ogólną niezbędne do rozumienia i zajmowania się nierównymi szansami edukacyjnymi i ewentualnymi czynnikami ryzyka, które mogą prowadzić do zmniejszenia zaangażowania lub wczesnego zakończenia nauki. Takie umiejętności, kompetencje i wiedza mogłyby obejmować następujące kwestie: strategie zarządzania klasą i różnorodnością, budowanie stosunków międzyludzkich, rozwiązywanie konfliktów, techniki zapobiegania nękaniu oraz edukacja na rzecz kariery zawodowej i poradnictwo zawodowe. |
| --- | --- |

9.

Zadbały – z poszanowaniem z autonomii instytucjonalnej – o to, by kształcenie nauczycieli i ustawiczne doskonalenie zawodowe wyposażało nauczycieli, szkoleniowców, liderów edukacyjnych, specjalistów w dziedzinie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem i innych pracowników w umiejętności, kompetencje i wiedzę ogólną niezbędne do rozumienia i zajmowania się nierównymi szansami edukacyjnymi i ewentualnymi czynnikami ryzyka, które mogą prowadzić do zmniejszenia zaangażowania lub wczesnego zakończenia nauki. Takie umiejętności, kompetencje i wiedza mogłyby obejmować następujące kwestie: strategie zarządzania klasą i różnorodnością, budowanie stosunków międzyludzkich, rozwiązywanie konfliktów, techniki zapobiegania nękaniu oraz edukacja na rzecz kariery zawodowej i poradnictwo zawodowe.

| 10. | Zadbały o to, by edukacja na rzecz kariery zawodowej i poradnictwo zawodowe, elastyczniejsze ścieżki oraz wysokiej jakości kształcenie i szkolenie zawodowe i szkolenie równoważne z kształceniem ogólnym były dostępne dla wszystkich osób uczących się. |
| --- | --- |

10.

Zadbały o to, by edukacja na rzecz kariery zawodowej i poradnictwo zawodowe, elastyczniejsze ścieżki oraz wysokiej jakości kształcenie i szkolenie zawodowe i szkolenie równoważne z kształceniem ogólnym były dostępne dla wszystkich osób uczących się.

| 11. | Zapewniły wszystkim młodym ludziom, którzy wcześnie zakończyli naukę, dostęp do systemów „drugiej szansy” charakteryzujących się wysoką jakością oraz do innych możliwości ponownego włączania się w edukację głównego nurtu, a także zadbały o to, by wiedza, umiejętności i kompetencje nabyte w ten sposób, w tym również poprzez uczenie się pozaformalne i nieformalne, były walidowane zgodnie z zaleceniem Rady z 2012 r. (16). |
| --- | --- |

11.

Zapewniły wszystkim młodym ludziom, którzy wcześnie zakończyli naukę, dostęp do systemów „drugiej szansy” charakteryzujących się wysoką jakością oraz do innych możliwości ponownego włączania się w edukację głównego nurtu, a także zadbały o to, by wiedza, umiejętności i kompetencje nabyte w ten sposób, w tym również poprzez uczenie się pozaformalne i nieformalne, były walidowane zgodnie z zaleceniem Rady z 2012 r. (16).

ZWRACA SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I KOMISJI, BY

| 1. | W maksymalnym stopniu wykorzystywały możliwości dostępne na mocy strategicznych ram „ET 2020” i w drodze otwartej metody koordynacji, w tym możliwość wzmocnienia partnerskiego uczenia się oraz, w razie potrzeby, zawierania umów na badania i opracowania, tak aby wzmocnić kształtowanie polityki na podstawie dowodów oraz rozwinąć i rozpowszechnić przykłady udanych praktycznych rozwiązań w zakresie tej polityki. |
| --- | --- |

1.

W maksymalnym stopniu wykorzystywały możliwości dostępne na mocy strategicznych ram „ET 2020” i w drodze otwartej metody koordynacji, w tym możliwość wzmocnienia partnerskiego uczenia się oraz, w razie potrzeby, zawierania umów na badania i opracowania, tak aby wzmocnić kształtowanie polityki na podstawie dowodów oraz rozwinąć i rozpowszechnić przykłady udanych praktycznych rozwiązań w zakresie tej polityki.

| 2. | Wykorzystywały możliwości finansowania dostępne w ramach takich unijnych instrumentów, jak program Erasmus+, Europejski Fundusz Społeczny i Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (17), aby wspierać środki służące ograniczeniu zjawiska wczesnego kończenia nauki w ramach kompleksowych polityk i promowaniu współpracy w szkołach i w ich otoczeniu. |
| --- | --- |

2.

Wykorzystywały możliwości finansowania dostępne w ramach takich unijnych instrumentów, jak program Erasmus+, Europejski Fundusz Społeczny i Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (17), aby wspierać środki służące ograniczeniu zjawiska wczesnego kończenia nauki w ramach kompleksowych polityk i promowaniu współpracy w szkołach i w ich otoczeniu.

| 3. | Dalej wskazywały, poprzez badania i partnerskie uczenie się, przykłady najskuteczniejszych rozwiązań w zakresie współpracy w szkołach i na szczeblu lokalnym, które mają na celu złagodzenie nierównych szans edukacyjnych, ograniczenie zjawiska wczesnego kończenia nauki oraz zapewnienie bardziej włączającej edukacji. Zapewniły szerokie rozpowszechnianie tego rodzaju skutecznych rozwiązań wśród szkolnych praktyków i interesariuszy, w szczególności przez społeczność eTwinning i portal School Education Gateway. |
| --- | --- |

3.

Dalej wskazywały, poprzez badania i partnerskie uczenie się, przykłady najskuteczniejszych rozwiązań w zakresie współpracy w szkołach i na szczeblu lokalnym, które mają na celu złagodzenie nierównych szans edukacyjnych, ograniczenie zjawiska wczesnego kończenia nauki oraz zapewnienie bardziej włączającej edukacji. Zapewniły szerokie rozpowszechnianie tego rodzaju skutecznych rozwiązań wśród szkolnych praktyków i interesariuszy, w szczególności przez społeczność eTwinning i portal School Education Gateway.

ZWRACA SIĘ DO KOMISJI, BY

| 1. | Nadal śledziła rozwój sytuacji w państwach członkowskich i rozpowszechniała informacje na ten temat, a także składała okresowe sprawozdania z postępów w realizacji celu sformułowanego w strategii „Europa 2020” i z wdrażania przez państwa członkowskie strategii lub równoważnych zintegrowanych polityk w zakresie wczesnego kończenia nauki – w ramach europejskiego semestru i rozwiązań sprawozdawczych stosowanych w kontekście „ET 2020”, w tym za pomocą Monitora Kształcenia i Szkolenia. |
| --- | --- |

1.

Nadal śledziła rozwój sytuacji w państwach członkowskich i rozpowszechniała informacje na ten temat, a także składała okresowe sprawozdania z postępów w realizacji celu sformułowanego w strategii „Europa 2020” i z wdrażania przez państwa członkowskie strategii lub równoważnych zintegrowanych polityk w zakresie wczesnego kończenia nauki – w ramach europejskiego semestru i rozwiązań sprawozdawczych stosowanych w kontekście „ET 2020”, w tym za pomocą Monitora Kształcenia i Szkolenia.

| 2. | Dalej rozwijała współpracę z badaczami, państwami członkowskimi, odpowiednimi interesariuszami, sieciami i organizacjami w celu wspierania wdrażania krajowej i unijnej polityki w zakresie wczesnego kończenia nauki. |
| --- | --- |

2.

Dalej rozwijała współpracę z badaczami, państwami członkowskimi, odpowiednimi interesariuszami, sieciami i organizacjami w celu wspierania wdrażania krajowej i unijnej polityki w zakresie wczesnego kończenia nauki.

| 3. | Zacieśniała współpracę w tej dziedzinie z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak OECD, w porozumieniu z państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

3.

Zacieśniała współpracę w tej dziedzinie z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak OECD, w porozumieniu z państwami członkowskimi.

| 4. | Przypominała o znaczeniu skupienia się w kontekście planowanego przeglądu okresowego programu Erasmus+ na edukacji włączającej i na ograniczaniu zjawiska wczesnego kończenia nauki. |
| --- | --- |

4.

Przypominała o znaczeniu skupienia się w kontekście planowanego przeglądu okresowego programu Erasmus+ na edukacji włączającej i na ograniczaniu zjawiska wczesnego kończenia nauki.

---

(1)  Odsetek osób w wieku od 18 do 24 lat z wykształceniem wyłącznie średnim pierwszego stopnia lub niższym, które nie uczestniczą w dalszym kształceniu ani szkoleniu (Eurostat/„Badanie siły roboczej – LFS”).

(2)  EUCO 13/10, załącznik I, tiret czwarte (s. 12).

(3)  Dz.U. C 119 z 28.5.2009, s. 2.

(4)  Zob. s. 25 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(5)  Dz.U. L 394 z 30.12.2006, s. 10.

(6)  Dz.U. C 135 z 26.5.2010, s. 2.

(7)  Dz.U. C 175 z 15.6.2011, s. 8.

(8)  Dz.U. C 191 z 1.7.2011, s. 1.

(9)  Dz.U. C 165 E z 11.6.2013, s. 7.

(10)  Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.

(11)  Zjednoczone Królestwo głosowało przeciwko temu zaleceniu.

(12)  Wg danych za 2014 r. 11,1 % osób w wieku od 18 do 24 lat (czyli około 4,4 mln młodych ludzi) opuściło system kształcenia i szkolenia nie ukończywszy programu na poziomie szkoły średniej drugiego stopnia (Źródło: Eurostat (LFS), 2014 r.).

(13)  Na potrzeby niniejszych konkluzji termin edukacja włączająca odnosi się do prawa wszystkich osób do dobrej jakościowo edukacji zaspakajającej podstawowe potrzeby w zakresie uczenia się i wzbogacającej życie uczących się.

(14)  Zbieranie informacji w szerokim zakresie oznacza w szczególności zdobycie większej wiedzy na temat:

| — | wieku, w którym dochodzi do zaprzestania uczestnictwa w kształceniu i szkolenia, |
| --- | --- |

—

wieku, w którym dochodzi do zaprzestania uczestnictwa w kształceniu i szkolenia,

| — | związku między wczesnym kończeniem nauki i absencją w szkole, |
| --- | --- |

—

związku między wczesnym kończeniem nauki i absencją w szkole,

| — | uwarunkowania wczesnego kończenia nauki takimi czynnikami jak płeć, wyniki w nauce lub zdobyty poziom wykształcenia, |
| --- | --- |

—

uwarunkowania wczesnego kończenia nauki takimi czynnikami jak płeć, wyniki w nauce lub zdobyty poziom wykształcenia,

| — | sytuacji społeczno-ekonomicznej lub informacji pośrednich, np. informacji na tematmiejsca zamieszkania, |
| --- | --- |

—

sytuacji społeczno-ekonomicznej lub informacji pośrednich, np. informacji na tematmiejsca zamieszkania,

| — | pochodzenia i/lub języka ojczystego osoby uczącej się. |
| --- | --- |

—

pochodzenia i/lub języka ojczystego osoby uczącej się.

(15)  Na potrzeby niniejszych konkluzji termin ocena kształtująca odnosi się do środków wykorzystywanych do dokładnego zidentyfikowania potrzeb osób uczących się i do przekazywania terminowych i stałych informacji zwrotnych w ramach procesu uczenia się.

(16)  Dz.U. C 398 z 22.12.2012, s. 1.

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 (Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1).

---

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/41 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/41

---

Konkluzje Rady w sprawie kultury w stosunkach zewnętrznych UE ze szczególnym uwzględnieniem kultury we współpracy na rzecz rozwoju

(2015/C 417/06)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

| 1. | PRZYPOMINAJĄC, że art. 167 ust. 3 i 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) wzywa Unię i państwa członkowskie do sprzyjania współpracy z państwami trzecimi oraz z organizacjami międzynarodowymi właściwymi w dziedzinie kultury i zachęca Unię do uwzględniania aspektów kulturalnych w swoim działaniu na podstawie innych postanowień Traktatów, zwłaszcza w celu poszanowania i popierania różnorodności jej kultur; |
| --- | --- |

1.

PRZYPOMINAJĄC, że art. 167 ust. 3 i 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) wzywa Unię i państwa członkowskie do sprzyjania współpracy z państwami trzecimi oraz z organizacjami międzynarodowymi właściwymi w dziedzinie kultury i zachęca Unię do uwzględniania aspektów kulturalnych w swoim działaniu na podstawie innych postanowień Traktatów, zwłaszcza w celu poszanowania i popierania różnorodności jej kultur;

| 2. | PODKREŚLAJĄC, że kultura w stosunkach zewnętrznych UE, w tym we współpracy na rzecz rozwoju, stanowi jeden z priorytetów europejskiego planu działań na rzecz kultury (1) i następujących po niej planów prac Rady w dziedzinie kultury (2) oraz że współpraca międzysektorowa ma istotne znaczenie dla zwiększenia spójności między różnymi politykami, na co zwrócono uwagę w szeregu przyjętych ostatnio konkluzji Rady (3); |
| --- | --- |

2.

PODKREŚLAJĄC, że kultura w stosunkach zewnętrznych UE, w tym we współpracy na rzecz rozwoju, stanowi jeden z priorytetów europejskiego planu działań na rzecz kultury (1) i następujących po niej planów prac Rady w dziedzinie kultury (2) oraz że współpraca międzysektorowa ma istotne znaczenie dla zwiększenia spójności między różnymi politykami, na co zwrócono uwagę w szeregu przyjętych ostatnio konkluzji Rady (3);

| 3. | MAJĄC NA UWADZE, że – zgodnie z art. 208 TFUE – polityka Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju jest prowadzona zgodnie z zasadami i celami działań zewnętrznych Unii oraz że polityka Unii i polityka państw członkowskich w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju uzupełniają się i wzmacniają wzajemnie; |
| --- | --- |

3.

MAJĄC NA UWADZE, że – zgodnie z art. 208 TFUE – polityka Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju jest prowadzona zgodnie z zasadami i celami działań zewnętrznych Unii oraz że polityka Unii i polityka państw członkowskich w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju uzupełniają się i wzmacniają wzajemnie;

| 4. | PRZYWOŁUJĄC przyjęcie przez Organizację Narodów Zjednoczonych programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 (4), który w szeregu swoich celów zawiera wyraźne odniesienia do kultury, a także konkluzje Rady z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie programu transformacji na okres po roku 2015 (5), w których uznano, że kultura – w tym światowe dziedzictwo kulturowe oraz sektor kreatywny – mogą odegrać istotną rolę w uzyskaniu zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

4.

PRZYWOŁUJĄC przyjęcie przez Organizację Narodów Zjednoczonych programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 (4), który w szeregu swoich celów zawiera wyraźne odniesienia do kultury, a także konkluzje Rady z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie programu transformacji na okres po roku 2015 (5), w których uznano, że kultura – w tym światowe dziedzictwo kulturowe oraz sektor kreatywny – mogą odegrać istotną rolę w uzyskaniu zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu;

| 5. | PODKREŚLAJĄC, że UE kieruje się uniwersalnością, niepodzielnością, wzajemnym powiązaniem i współzależnością wszystkich praw człowieka: obywatelskich, politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych (6); |
| --- | --- |

5.

PODKREŚLAJĄC, że UE kieruje się uniwersalnością, niepodzielnością, wzajemnym powiązaniem i współzależnością wszystkich praw człowieka: obywatelskich, politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych (6);

| 6. | PRZYPOMINAJĄC, że UE i jej państwa członkowskie przystąpiły do konwencji Unesco z 2005 r. w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego – a tym samym zobowiązały się do wdrażania tej konwencji –, w której podkreślono między innymi potrzebę włączenia kultury jako elementu strategicznego do polityki rozwoju oraz to, że różnorodność kulturowa może być chroniona i promowana jedynie wtedy, gdy zagwarantowane zostały prawa człowieka i podstawowe wolności; |
| --- | --- |

6.

PRZYPOMINAJĄC, że UE i jej państwa członkowskie przystąpiły do konwencji Unesco z 2005 r. w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego – a tym samym zobowiązały się do wdrażania tej konwencji –, w której podkreślono między innymi potrzebę włączenia kultury jako elementu strategicznego do polityki rozwoju oraz to, że różnorodność kulturowa może być chroniona i promowana jedynie wtedy, gdy zagwarantowane zostały prawa człowieka i podstawowe wolności;

JEST PRZEKONANA, że kultura musi stanowić część strategicznego i przekrojowego podejścia do stosunków zewnętrznych Unii i do współpracy na rzecz rozwoju ze względu na jej znaczące zdolności wzmacniania tych polityk poprzez przyczynianie się do budowania długotrwałych stosunków opartych na kontaktach międzyludzkich, wzajemnym zrozumieniu, zaufaniu i wiarygodności;

Z NALEŻYTYM POSZANOWANIEM odpowiednich kompetencji Unii Europejskiej i państw członkowskich, jak również zasady pomocniczości;

PODKREŚLA, CO NASTĘPUJE:

W odniesieniu do kultury w ramach stosunków zewnętrznych UE

| 7. | Aby wykorzystać potencjał kultury jako istotnego elementu stosunków zewnętrznych, konieczne jest wyjście poza prezentowanie różnorodności kultur Europy i skupienie się na obudzeniu nowego ducha dialogu, wzajemnej uwagi i uczenia się od siebie nawzajem, wspólnego budowania zdolności i ogólnoświatowej solidarności (7), zgodnie z zaleceniami w ramach działania przygotowawczego dotyczącego kultury w stosunkach zewnętrznych UE (8) oraz ze sprawozdaniem na temat kultury i stosunków zewnętrznych z Chinami (9). |
| --- | --- |

7.

Aby wykorzystać potencjał kultury jako istotnego elementu stosunków zewnętrznych, konieczne jest wyjście poza prezentowanie różnorodności kultur Europy i skupienie się na obudzeniu nowego ducha dialogu, wzajemnej uwagi i uczenia się od siebie nawzajem, wspólnego budowania zdolności i ogólnoświatowej solidarności (7), zgodnie z zaleceniami w ramach działania przygotowawczego dotyczącego kultury w stosunkach zewnętrznych UE (8) oraz ze sprawozdaniem na temat kultury i stosunków zewnętrznych z Chinami (9).

| 8. | Istnieje jednak potrzeba lepszej koordynacji wysiłków w kierunku strategicznego podejścia UE mającego na celu konsekwentne i spójne włączanie kultury do stosunków zewnętrznych Unii i ułatwiającego wzajemne uzupełnianie się działań Unii i działań jej państw członkowskich. Takie podejście powinno obejmować m.in. priorytety tematyczne i geograficzne, realistyczne cele i wyniki, grupy docelowe, wspólne interesy i inicjatywy, przepisy dotyczące finansowania, uczestnictwo obywateli i sposoby wdrażania. |
| --- | --- |

8.

Istnieje jednak potrzeba lepszej koordynacji wysiłków w kierunku strategicznego podejścia UE mającego na celu konsekwentne i spójne włączanie kultury do stosunków zewnętrznych Unii i ułatwiającego wzajemne uzupełnianie się działań Unii i działań jej państw członkowskich. Takie podejście powinno obejmować m.in. priorytety tematyczne i geograficzne, realistyczne cele i wyniki, grupy docelowe, wspólne interesy i inicjatywy, przepisy dotyczące finansowania, uczestnictwo obywateli i sposoby wdrażania.

| 9. | Strategiczne podejście na poziomie UE umożliwi również skuteczniejsze zajęcie się obecnymi wyzwaniami, takimi jak kryzys migracyjny, radykalizacja postaw i ksenofobia, niszczenie dziedzictwa kulturowego i zagrażanie jego przetrwaniu oraz nielegalny handel dobrami kultury. |
| --- | --- |

9.

Strategiczne podejście na poziomie UE umożliwi również skuteczniejsze zajęcie się obecnymi wyzwaniami, takimi jak kryzys migracyjny, radykalizacja postaw i ksenofobia, niszczenie dziedzictwa kulturowego i zagrażanie jego przetrwaniu oraz nielegalny handel dobrami kultury.

W odniesieniu do kultury w ramach współpracy na rzecz rozwoju

| 10. | Promowanie spójności polityk jest szczególnie istotne dla współpracy na rzecz rozwoju ze względu na ważną rolę, jaką odgrywają w tej dziedzinie państwa członkowskie i UE oraz w odniesieniu do programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030. |
| --- | --- |

10.

Promowanie spójności polityk jest szczególnie istotne dla współpracy na rzecz rozwoju ze względu na ważną rolę, jaką odgrywają w tej dziedzinie państwa członkowskie i UE oraz w odniesieniu do programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030.

| 11. | Kultura jest podstawowym składnikiem ludzkiego, społecznego, gospodarczego i środowiskowego wymiaru rozwoju, a co za tym idzie jednym z kluczowych elementów zrównoważonego rozwoju, biorąc pod uwagę, że:






  — | dynamiczne sektory kultury i kreatywny, w tym dziedzictwo kulturowe, w państwach partnerskich mogą przyczynić się do ograniczania ubóstwa, gdyż są istotnymi katalizatorami wzrostu, zatrudnienia, spójności społecznej i rozwoju lokalnego, |
| --- | --- | --- |

11.

Kultura jest podstawowym składnikiem ludzkiego, społecznego, gospodarczego i środowiskowego wymiaru rozwoju, a co za tym idzie jednym z kluczowych elementów zrównoważonego rozwoju, biorąc pod uwagę, że:

—

dynamiczne sektory kultury i kreatywny, w tym dziedzictwo kulturowe, w państwach partnerskich mogą przyczynić się do ograniczania ubóstwa, gdyż są istotnymi katalizatorami wzrostu, zatrudnienia, spójności społecznej i rozwoju lokalnego,

| — | kultura, a także promowanie i poszanowanie różnorodności kulturowej odgrywają ważną rolę w zapobieganiu konfliktom, budowaniu pokoju i pojednania w strefach ogarniętych konfliktem i strefach pokonfliktowych, |
| --- | --- |

—

kultura, a także promowanie i poszanowanie różnorodności kulturowej odgrywają ważną rolę w zapobieganiu konfliktom, budowaniu pokoju i pojednania w strefach ogarniętych konfliktem i strefach pokonfliktowych,

| — | dialog międzykulturowy sprzyja lepszemu zrozumieniu i ułatwia budowę głębszego partnerstwa między zainteresowanymi stronami, |
| --- | --- |

—

dialog międzykulturowy sprzyja lepszemu zrozumieniu i ułatwia budowę głębszego partnerstwa między zainteresowanymi stronami,

| — | niezależny sektor kultury i mediów stanowi podstawowy warunek wolności opinii i wypowiedzi, różnorodności kulturowej, aktywnej postawy obywatelskiej i trwałych przemian demokratycznych, |
| --- | --- |

—

niezależny sektor kultury i mediów stanowi podstawowy warunek wolności opinii i wypowiedzi, różnorodności kulturowej, aktywnej postawy obywatelskiej i trwałych przemian demokratycznych,

| — | przyjęcie konkretnych strategii w dziedzinie kultury i współpracy na rzecz rozwoju prowadzi do bardziej efektywnych i zrównoważonych działań w wielu sektorach, |
| --- | --- |

—

przyjęcie konkretnych strategii w dziedzinie kultury i współpracy na rzecz rozwoju prowadzi do bardziej efektywnych i zrównoważonych działań w wielu sektorach,

| 12. | Pełne wykorzystanie wielkiego potencjału kultury do celów współpracy na rzecz rozwoju wymaga jednak opracowania bardziej zintegrowanego podejścia obejmującego włączanie wymiaru kulturalnego do programów rozwojowych oraz właściwe wspieranie podmiotów działających w dziedzinie kultury, nie tyle poprzez jednorazowe działania, ile w sposób bardziej długookresowy. |
| --- | --- |

12.

Pełne wykorzystanie wielkiego potencjału kultury do celów współpracy na rzecz rozwoju wymaga jednak opracowania bardziej zintegrowanego podejścia obejmującego włączanie wymiaru kulturalnego do programów rozwojowych oraz właściwe wspieranie podmiotów działających w dziedzinie kultury, nie tyle poprzez jednorazowe działania, ile w sposób bardziej długookresowy.

| 13. | Takie podejście mogłoby się opierać, między innymi, na następujących elementach:






  — | uznaniu wartości kultury jako takiej oraz jako czynnika sprzyjającego współpracy na rzecz rozwoju, |
| --- | --- | --- |

13.

Takie podejście mogłoby się opierać, między innymi, na następujących elementach:

—

uznaniu wartości kultury jako takiej oraz jako czynnika sprzyjającego współpracy na rzecz rozwoju,

| — | określeniu, na podstawie wspólnego rozumienia spójności i konsekwencji, praktycznych sposobów włączania wymiaru kulturowego do przygotowywania programów rozwoju sektorowego, |
| --- | --- |

—

określeniu, na podstawie wspólnego rozumienia spójności i konsekwencji, praktycznych sposobów włączania wymiaru kulturowego do przygotowywania programów rozwoju sektorowego,

| — | wsparciu na rzecz ustrukturyzowanego i długoterminowego rozwoju sektora kultury i sektora kreatywnego w państwach partnerskich, szczególnie w zakresie budowania zdolności, zarządzania kulturą i systemów własności intelektualnej, |
| --- | --- |

—

wsparciu na rzecz ustrukturyzowanego i długoterminowego rozwoju sektora kultury i sektora kreatywnego w państwach partnerskich, szczególnie w zakresie budowania zdolności, zarządzania kulturą i systemów własności intelektualnej,

| — | wzmocnieniu wysiłków na rzecz ochrony i zachowania światowego materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego i naturalnego, |
| --- | --- |

—

wzmocnieniu wysiłków na rzecz ochrony i zachowania światowego materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego i naturalnego,

| — | promowaniu roli kształcenia we wspieraniu pluralizmu, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności i równouprawnienia kobiet i mężczyzn, |
| --- | --- |

—

promowaniu roli kształcenia we wspieraniu pluralizmu, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności i równouprawnienia kobiet i mężczyzn,

| — | ustaleniu realistycznej liczby kierunków priorytetowych, które mogą być regularnie poddawane przeglądowi, aby dawać jasny obraz wyników projektów i ich wkładu w zrównoważony rozwój i ograniczanie ubóstwa, a także w spójność społeczną, wzrost gospodarczy i zatrudnienie, |
| --- | --- |

—

ustaleniu realistycznej liczby kierunków priorytetowych, które mogą być regularnie poddawane przeglądowi, aby dawać jasny obraz wyników projektów i ich wkładu w zrównoważony rozwój i ograniczanie ubóstwa, a także w spójność społeczną, wzrost gospodarczy i zatrudnienie,

| — | komplementarności istniejących programów oraz systemów i instrumentów finansowych Unii, państw członkowskich i innych podmiotów oraz, w stosownych przypadkach, zwiększeniu możliwości wspierania inicjatyw kulturalnych, |
| --- | --- |

—

komplementarności istniejących programów oraz systemów i instrumentów finansowych Unii, państw członkowskich i innych podmiotów oraz, w stosownych przypadkach, zwiększeniu możliwości wspierania inicjatyw kulturalnych,

| — | oddolnym podejściu, które wspiera krajową i lokalną odpowiedzialność, włącza państwa partnerskie i angażuje wszystkie zainteresowane strony, w szczególności organizacje pozarządowe, społeczeństwo obywatelskie i sektor prywatny. |
| --- | --- |

—

oddolnym podejściu, które wspiera krajową i lokalną odpowiedzialność, włącza państwa partnerskie i angażuje wszystkie zainteresowane strony, w szczególności organizacje pozarządowe, społeczeństwo obywatelskie i sektor prywatny.

| 14. | Szybka reakcja byłaby szczególnie istotna ze względu na przyszłą realizację celów zrównoważonego rozwoju określonych w programie działań do roku 2030 (10) i ich monitorowanie, aby zapewnić należyte uwzględnienie kultury i umożliwić jej właściwe odgrywanie swojej roli. |
| --- | --- |

14.

Szybka reakcja byłaby szczególnie istotna ze względu na przyszłą realizację celów zrównoważonego rozwoju określonych w programie działań do roku 2030 (10) i ich monitorowanie, aby zapewnić należyte uwzględnienie kultury i umożliwić jej właściwe odgrywanie swojej roli.

WZYWA ZATEM PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE I KOMISJĘ DO:

| 15. | Uczestnictwa w grupie zadaniowej ad hoc, która będzie się spotykać w Luksemburgu. Grupa ta przyczyni się do opracowania konkretnego, opartego na dowodach, wspólnego i długoterminowego podejścia do kultury w ramach współpracy na rzecz rozwoju.
  Aby ułatwić osiągnięcie spójności działań różnych stosownych podmiotów w terenie, grupa ta będzie gromadzić i upowszechniać najlepsze praktyki dotyczące kultury w ramach współpracy na rzecz rozwoju oraz prowadzić analizę empirycznych dowodów wpływu kultury na rozwój.
  Ta grupa zadaniowa początkowo będzie się zbierać w okresie obejmującym lata 2016–2017, będzie miała charakter nieformalny, a uczestnictwo w niej będzie dobrowolne. Będzie otwarta dla podmiotów zarówno z sektora kultury, jak i sektora rozwoju, przede wszystkim państw członkowskich (w szczególności obecnych i przyszłych prezydencji Rady), Komisji, Parlamentu Europejskiego oraz odpowiednich organizacji międzynarodowych działających w dziedzinach rozwoju i kultury, państw partnerskich i partnerów zewnętrznych, zwłaszcza Europejskiego Stowarzyszenia Narodowych Instytutów Kultury (EUNIC), a także dla społeczeństwa obywatelskiego i platform organizacji pozarządowych.
  Wyniki pracy tej grupy zostaną przedstawione odpowiednim organom przygotowawczym Rady, zwłaszcza mającym kompetencje w dziedzinie kultury i współpracy na rzecz rozwoju. |
| --- | --- |

15.

Uczestnictwa w grupie zadaniowej ad hoc, która będzie się spotykać w Luksemburgu. Grupa ta przyczyni się do opracowania konkretnego, opartego na dowodach, wspólnego i długoterminowego podejścia do kultury w ramach współpracy na rzecz rozwoju.

Aby ułatwić osiągnięcie spójności działań różnych stosownych podmiotów w terenie, grupa ta będzie gromadzić i upowszechniać najlepsze praktyki dotyczące kultury w ramach współpracy na rzecz rozwoju oraz prowadzić analizę empirycznych dowodów wpływu kultury na rozwój.

Ta grupa zadaniowa początkowo będzie się zbierać w okresie obejmującym lata 2016–2017, będzie miała charakter nieformalny, a uczestnictwo w niej będzie dobrowolne. Będzie otwarta dla podmiotów zarówno z sektora kultury, jak i sektora rozwoju, przede wszystkim państw członkowskich (w szczególności obecnych i przyszłych prezydencji Rady), Komisji, Parlamentu Europejskiego oraz odpowiednich organizacji międzynarodowych działających w dziedzinach rozwoju i kultury, państw partnerskich i partnerów zewnętrznych, zwłaszcza Europejskiego Stowarzyszenia Narodowych Instytutów Kultury (EUNIC), a także dla społeczeństwa obywatelskiego i platform organizacji pozarządowych.

Wyniki pracy tej grupy zostaną przedstawione odpowiednim organom przygotowawczym Rady, zwłaszcza mającym kompetencje w dziedzinie kultury i współpracy na rzecz rozwoju.

ORAZ ZWRACA SIĘ DO KOMISJI, BY:

| 16. | Wzmacniała rolę kultury jako szczególnego wymiaru działań w ramach współpracy na rzecz rozwoju. |
| --- | --- |

16.

Wzmacniała rolę kultury jako szczególnego wymiaru działań w ramach współpracy na rzecz rozwoju.

| 17. | Wraz z Wysokim Przedstawicielem Unii do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa opracowała i przedstawiła Radzie bardziej strategiczne podejście do kultury w stosunkach zewnętrznych w oparciu o zasady nakreślone powyżej; podejście to powinno wspierać między innymi swobodę artystyczną, swobodę ekspresji kulturowej oraz poszanowanie różnorodności kulturowej i dziedzictwa kulturowego. |
| --- | --- |

17.

Wraz z Wysokim Przedstawicielem Unii do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa opracowała i przedstawiła Radzie bardziej strategiczne podejście do kultury w stosunkach zewnętrznych w oparciu o zasady nakreślone powyżej; podejście to powinno wspierać między innymi swobodę artystyczną, swobodę ekspresji kulturowej oraz poszanowanie różnorodności kulturowej i dziedzictwa kulturowego.

---

(1)  Zatwierdzony rezolucją Rady z dnia 16 listopada 2007 r. dotyczącą europejskiego planu działań na rzecz kultury (Dz.U. C 287 z 29.11.2007, s. 1).

(2)  Najnowszy to plan prac w dziedzinie kultury na lata 2015–2018 (Dz.U. C 463 z 23.12.2014, s. 4).

(3)  Najnowsze z nich to konkluzje Rady z dnia 26 listopada 2012 r. w sprawie zarządzania kulturą (Dz.U. C 393 z 19.12.2012, s. 8).

(4)  Na szczycie ONZ ds. zrównoważonego rozwoju (Nowy Jork, 25–27 września 2015 r.) przyjęto program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 („Przekształcamy nasz świat”) wraz z jednolitym zestawem globalnych celów zrównoważonego rozwoju, mających zastąpić milenijne cele rozwoju (MCR), https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/transformingourworld.

(5)  Dok. 16716/14.

(6)  Wytyczne UE w sprawie praw człowieka dotyczące wolności wypowiedzi w internecie i poza nim (dok. 9647/14).

(7)  Również zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie kulturowego wymiaru działań zewnętrznych UE.

(8)  Zainicjowane przez Parlament Europejski w 2012 r. działanie przygotowawcze „Kultura w stosunkach zewnętrznych UE” zostało przeprowadzone w latach 2012–2013 w celu wsparcia bieżących refleksji politycznych i rozwoju polityki na rzecz wzmacniania roli kultury w stosunkach zewnętrznych oraz promowania dalszych prac w tej dziedzinie. Ostateczna wersja sprawozdania została opublikowana w 2014 r. http://cultureinexternalrelations.eu/main-outcomes/.

(9)  A strategy for EU-China cultural relations: report of the expert group on culture and external relations – China (Strategia dotycząca stosunków kulturalnych UE–Chiny: sprawozdanie grupy ekspertów ds. kultury i stosunków zewnętrznych dotyczące Chin) (listopad 2012 r.)

(10)  W szczególności cele o numerach 4 (cel szczegółowy 4.7), 8 (cel szczegółowy 8.9), 11 (cel szczegółowy 11.4) i 12 (cel szczegółowy 12b).

---

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/44 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/44

---

Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie zmiany planu prac w dziedzinie kultury (2015–2018) pod względem priorytetowego traktowania dialogu międzykulturowego

(2015/C 417/07)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ I PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZEBRANI W RADZIE,

PRZYWOŁUJĄC konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie planu prac w dziedzinie kultury na lata 2015–2018 (1),

W ŚWIETLE konkluzji Rady Europejskiej z października 2015 r. (2), w których stwierdza się, że odpowiedź na kryzys migracyjny i uchodźczy to wspólny obowiązek wymagający kompleksowej strategii i zdecydowanych długofalowych starań w duchu solidarności i odpowiedzialności,

PODKREŚLAJĄC, że po zaspokojeniu najpilniejszych potrzeb migrantów i uchodźców należy się skupić na ich integracji społecznej i ekonomicznej,

KŁADĄC NACISK NA TO, że kultura i sztuka mają rolę do odegrania w procesie integrowania uchodźców, którym zostanie przyznany azyl, ponieważ mogą im pomóc w lepszym rozumieniu ich nowego otoczenia i interakcji tego otoczenia z ich własnym środowiskiem społeczno-kulturowym, i tym samym mogą przyczynić się do tworzenia bardziej spójnego i otwartego społeczeństwa,

PRZYPOMINAJĄC, że dialog międzykulturowy może przyczynić się do zbliżenia ludzi i narodów, zapobiegania konfliktom i do pojednania (3) oraz że jest to przedmiot europejskiej współpracy w dziedzinie kultury od 2002 r., a obecnie stanowi obszar priorytetowy planu pracy w dziedzinie kultury (2015–2018),

ZGADZAJĄ SIĘ, by w sytuacji kryzysu migracyjnego i uchodźczego i z myślą o kształtowaniu społeczeństwa integracyjnego, którego podstawą jest różnorodność kulturowa, zmienić plan prac w dziedzinie kultury (2015–2018) poprzez dostosowanie priorytetu D3a) dotyczącego dialogu międzykulturowego w następujący sposób:

Priorytet D: Promowanie różnorodności kulturowej, kultury w stosunkach zewnętrznych UE i mobilności

Europejska agenda kultury: Różnorodność kulturowa i dialog międzykulturowy (3.1), kultura jako istotny element w stosunkach międzynarodowych (3.3)

Strategia „Europa 2020”: Trwały i sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost gospodarczy (priorytety 2, 3), stosowanie instrumentów unijnej polityki zewnętrznej

| Wykonawca działań | Tematy | Instrumenty i metody pracy (w tym międzysektorowe) | Zakładane wyniki i orientacyjne terminy |
| --- | --- | --- | --- |
| Komisja/państwa członkowskie | a)   Dialog międzykulturowy
  W kontekście kryzysu migracyjnego i uchodźczego badanie, jak kultura i sztuka mogą pomagać w zbliżaniu ludzi i narodów, zwiększaniu ich uczestnictwa w życiu kulturalnym i społecznym oraz promowaniu dialogu międzykulturowego i różnorodności kulturowej.
  Zostaną ustanowione powiązania z innymi sieciami i bazami danych na szczeblu UE odnoszącymi się do integracji (4). | OMK
  Eksperci dokonają podsumowania polityk i istniejących dobrych praktyk w dziedzinie dialogu międzykulturowego (5) ze specjalnym uwzględnieniem integracji migrantów i uchodźców w społeczeństwie poprzez sztukę i kulturę. | 2016 r.
  Podręcznik dobrych praktyk. |

Wykonawca działań

Tematy

Instrumenty i metody pracy (w tym międzysektorowe)

Zakładane wyniki i orientacyjne terminy

Komisja/państwa członkowskie

a)   Dialog międzykulturowy

W kontekście kryzysu migracyjnego i uchodźczego badanie, jak kultura i sztuka mogą pomagać w zbliżaniu ludzi i narodów, zwiększaniu ich uczestnictwa w życiu kulturalnym i społecznym oraz promowaniu dialogu międzykulturowego i różnorodności kulturowej.

Zostaną ustanowione powiązania z innymi sieciami i bazami danych na szczeblu UE odnoszącymi się do integracji (4).

OMK

Eksperci dokonają podsumowania polityk i istniejących dobrych praktyk w dziedzinie dialogu międzykulturowego (5) ze specjalnym uwzględnieniem integracji migrantów i uchodźców w społeczeństwie poprzez sztukę i kulturę.

2016 r.

Podręcznik dobrych praktyk.

---

(1)  Dz.U. C 463 z 23.12.2014, s. 4.

(2)  Dok. EUCO 26/15.

(3)  Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie propagowania różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego w stosunkach zewnętrznych Unii i jej państw członkowskich (Dz.U. C 320 z 16.12.2008, s. 10).

(4)  Takimi jak europejska strona internetowa na temat integracji (European Website on Integration): https://ec.europa.eu/migrant-integration/pratiques-dintegration.

(5)  Przegląd istniejących polityk i praktyk służących promowaniu różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego można znaleźć w sprawozdaniu OMK z 2014 r. na temat roli sztuki publicznej i instytucji kultury w promocji różnorodności kulturowej oraz dialogu międzykulturowego: http://ec.europa.eu/culture/library/reports/201405-omc-diversity-dialogue_pl.pdf.

---

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/45 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/45

---

Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie dotyczące przeglądu rezolucji z 2011 r. w sprawie reprezentacji państw członkowskich UE w Radzie Założycielskiej Światowej Agencji Antydopingowej oraz koordynowania stanowisk UE i jej państw członkowskich przed posiedzeniami tej agencji

(2015/C 417/08)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ I PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH,

PRZYWOŁUJĄC

rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie reprezentacji państw członkowskich UE w Radzie Założycielskiej Światowej Agencji Antydopingowej oraz koordynowania stanowisk UE i jej państw członkowskich przed posiedzeniami tej agencji, a zwłaszcza fakt, że do 31 grudnia 2015 r. dokonany zostanie przegląd doświadczeń uzyskanych w wyniku stosowania przedmiotowej rezolucji (1),

ODNOTOWUJĄC

dyskusje prowadzone w dniach 6–7 lipca 2015 r. na nieformalnym posiedzeniu ministrów sportu w Luksemburgu, podczas których wymieniono poglądy na temat stosowania rezolucji,

USTALAJĄ, ŻE

system reprezentacji i ustalenia dotyczące koordynowania przedstawione w rezolucji z 2011 r. powinny pozostać w mocy;

STWIERDZAJĄ, ŻE NASTĘPUJĄCE ELEMENTY POWINNY ZOSTAĆ WZMOCNIONE:

| — | bardziej regularne zaangażowanie prezydencji Rady w posiedzenia Rady Europy (w tym posiedzenia komitetu CAHAMA) i Światowej Agencji Antydopingowej, |
| --- | --- |

—

bardziej regularne zaangażowanie prezydencji Rady w posiedzenia Rady Europy (w tym posiedzenia komitetu CAHAMA) i Światowej Agencji Antydopingowej,

| — | systematyczniejsze przekazywanie informacji przez Komisję w trakcie przygotowań do opracowania projektu mandatu UE w zakresie kwestii należących do kompetencji UE, |
| --- | --- |

—

systematyczniejsze przekazywanie informacji przez Komisję w trakcie przygotowań do opracowania projektu mandatu UE w zakresie kwestii należących do kompetencji UE,

| — | zwiększenie poziomu specjalistycznej wiedzy naukowej państw członkowskich i prezydencji Rady np. poprzez wykorzystanie istniejącej nieformalnej sieci ekspertów, |
| --- | --- |

—

zwiększenie poziomu specjalistycznej wiedzy naukowej państw członkowskich i prezydencji Rady np. poprzez wykorzystanie istniejącej nieformalnej sieci ekspertów,

| — | usprawnienie organizacji posiedzeń koordynacyjnych ad hoc i na miejscu obrad, a także prac przygotowawczych do „posiedzeń organów publicznych”. |
| --- | --- |

—

usprawnienie organizacji posiedzeń koordynacyjnych ad hoc i na miejscu obrad, a także prac przygotowawczych do „posiedzeń organów publicznych”.

USTALAJĄ, ŻE

Do 31 grudnia 2018 r. Rada oraz przedstawiciele rządów państw członkowskich zebrani w Radzie dokonają kolejnego przeglądu doświadczeń wynikających z dalszego stosowania rezolucji z 2011 r. i rozważą, czy zasady w niej określone wymagają zmiany.

---

(1)  Dz.U. C 372 z 20.12.2011, s. 7.

---

| 15.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 417/46 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 417/46

---

Konkluzje Rady w sprawie promowania zajęć w zakresie sprawności ruchowej, aktywności fizycznej i zajęć sportowych dla dzieci (1)

(2015/C 417/09)

RADA UE ORAZ PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH,

| I. | PRZYPOMINAJĄC O POLITYCZNYM TLE PRZEDSTAWIONYM W ZAŁĄCZNIKU, A TAKŻE O:






  1. | Konkluzjach Rady z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie propagowania prozdrowotnej aktywności fizycznej. (2), w których podkreślono, że „dzięki korzyściom w zakresie profilaktyki, leczenia i rehabilitacji, płynącym, niezależnie od wieku, z aktywności fizycznej, ma ona szczególne znaczenie”. |
| --- | --- | --- |

I.

PRZYPOMINAJĄC O POLITYCZNYM TLE PRZEDSTAWIONYM W ZAŁĄCZNIKU, A TAKŻE O:

1.

Konkluzjach Rady z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie propagowania prozdrowotnej aktywności fizycznej. (2), w których podkreślono, że „dzięki korzyściom w zakresie profilaktyki, leczenia i rehabilitacji, płynącym, niezależnie od wieku, z aktywności fizycznej, ma ona szczególne znaczenie”.

| 2. | Zaleceniu Rady z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie propagowania we wszystkich sektorach prozdrowotnej aktywności fizycznej (3), w którym zachęcono państwa członkowskie do kształtowania międzysektorowych polityk i zintegrowanych strategii obejmujących sport, edukację, zdrowie, transport, środowisko, urbanistykę i inne odnośne sektory i podkreślono, że „wychowanie fizyczne w szkole mogłoby być skutecznym narzędziem służącym zwiększaniu świadomości tego, jak istotna jest prozdrowotna aktywność fizyczna, a w szkołach można łatwo i skutecznie wdrażać działania w tej dziedzinie”. |
| --- | --- |

2.

Zaleceniu Rady z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie propagowania we wszystkich sektorach prozdrowotnej aktywności fizycznej (3), w którym zachęcono państwa członkowskie do kształtowania międzysektorowych polityk i zintegrowanych strategii obejmujących sport, edukację, zdrowie, transport, środowisko, urbanistykę i inne odnośne sektory i podkreślono, że „wychowanie fizyczne w szkole mogłoby być skutecznym narzędziem służącym zwiększaniu świadomości tego, jak istotna jest prozdrowotna aktywność fizyczna, a w szkołach można łatwo i skutecznie wdrażać działania w tej dziedzinie”.

| 3. | Drugim planie prac Unii Europejskiej w dziedzinie sportu (na lata 2014–2017) (4) przyjętym w dniu 21 maja 2014 r., w którym określono, że wspieranie prozdrowotnej aktywności fizycznej, a także kształcenie i szkolenie w sporcie są priorytetowymi tematami unijnej współpracy w dziedzinie sportu, oraz w ramach którego ustanowiono grupę ekspercką ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej w celu zaproponowania zaleceń dotyczących wspierania wychowania fizycznego w szkołach, w tym w zakresie sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie, i inicjowania cennych kontaktów z sektorem sportu, władzami lokalnymi oraz sektorem prywatnym. |
| --- | --- |

3.

Drugim planie prac Unii Europejskiej w dziedzinie sportu (na lata 2014–2017) (4) przyjętym w dniu 21 maja 2014 r., w którym określono, że wspieranie prozdrowotnej aktywności fizycznej, a także kształcenie i szkolenie w sporcie są priorytetowymi tematami unijnej współpracy w dziedzinie sportu, oraz w ramach którego ustanowiono grupę ekspercką ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej w celu zaproponowania zaleceń dotyczących wspierania wychowania fizycznego w szkołach, w tym w zakresie sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie, i inicjowania cennych kontaktów z sektorem sportu, władzami lokalnymi oraz sektorem prywatnym.

| II. | UZNAJĄ, ŻE






  4. | Społeczność międzynarodowa już od dawna uznaje znaczenie zabawy i rekreacji w życiu każdego dziecka. Konwencja ONZ o prawach dziecka z 1989 r. wyraźnie stwierdza w art. 31, że „Państwa-Strony uznają prawo dziecka do wypoczynku i czasu wolnego, do uczestniczenia w zabawach i zajęciach rekreacyjnych, stosownych do wieku dziecka, oraz do nieskrępowanego uczestniczenia w życiu kulturalnym i artystycznym”. Wszystkie zajęcia dla dzieci, w tym zajęcia sportowe i zajęcia wychowania fizycznego, muszą być prowadzone zgodnie z Konwencją ONZ o prawach dziecka. |
| --- | --- | --- |

II.

UZNAJĄ, ŻE

4.

Społeczność międzynarodowa już od dawna uznaje znaczenie zabawy i rekreacji w życiu każdego dziecka. Konwencja ONZ o prawach dziecka z 1989 r. wyraźnie stwierdza w art. 31, że „Państwa-Strony uznają prawo dziecka do wypoczynku i czasu wolnego, do uczestniczenia w zabawach i zajęciach rekreacyjnych, stosownych do wieku dziecka, oraz do nieskrępowanego uczestniczenia w życiu kulturalnym i artystycznym”. Wszystkie zajęcia dla dzieci, w tym zajęcia sportowe i zajęcia wychowania fizycznego, muszą być prowadzone zgodnie z Konwencją ONZ o prawach dziecka.

| 5. | W wytycznych UE dotyczących aktywności fizycznej (5) zwrócono uwagę na to, że w ostatnich latach codzienne nawyki dzieci uległy zmianie wskutek pojawienia się nowych modeli spędzania wolnego czasu (telewizja, internet, gry wideo smartfony itd.) i że prowadzi to do zmniejszenia aktywności fizycznej. Tendencję tę można wytłumaczyć także ograniczeniami czasowymi, społecznymi i budżetowymi, zmianą trybu życia czy brakiem odpowiedniej infrastruktury sportowej. W wytycznych UE zwrócono uwagę na poważne obawy, że aktywność fizyczna wśród dzieci i młodzieży została wyparta przez bardziej statyczne czynności. |
| --- | --- |

5.

W wytycznych UE dotyczących aktywności fizycznej (5) zwrócono uwagę na to, że w ostatnich latach codzienne nawyki dzieci uległy zmianie wskutek pojawienia się nowych modeli spędzania wolnego czasu (telewizja, internet, gry wideo smartfony itd.) i że prowadzi to do zmniejszenia aktywności fizycznej. Tendencję tę można wytłumaczyć także ograniczeniami czasowymi, społecznymi i budżetowymi, zmianą trybu życia czy brakiem odpowiedniej infrastruktury sportowej. W wytycznych UE zwrócono uwagę na poważne obawy, że aktywność fizyczna wśród dzieci i młodzieży została wyparta przez bardziej statyczne czynności.

| 6. | Mimo że dzieci mają ogólnie większą skłonność do aktywności fizycznej, w ciągu ostatnich dwudziestu lat ich aktywność znacznie spadła. Zmiana ta zbiegła się w czasie z wzrastającą liczbą przypadków nadwagi i otyłości wśród dzieci, a także z występowaniem problemów zdrowotnych lub niepełnosprawności fizycznej, np. zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Według szacunków inicjatywy WHO dotyczącej monitorowania otyłości wśród dzieci (Childhood Obesity Surveillance InitiativeI) w 2010 r. jedno na troje dzieci w UE w przedziale wiekowym 6–9 lat cierpiało na nadwagę lub otyłość (6). Stanowi to niepokojący wzrost w porównaniu z rokiem 2008, kiedy to szacowano, że problem ten dotyczy co czwartego dziecka (7). W państwach uprzemysłowionych częstość występowania nadwagi i otyłości wśród dzieci poniżej 5-tego roku życia wzrosła z 8 % w 1990 r. do 12 % w 2010 r. i ocenia się, że do 2020 r. osiągnie poziom 14 % (8). Ponadto brak aktywności fizycznej ma negatywny wpływ na systemy opieki zdrowotnej i całą gospodarkę. Ocenia się, że wydatki dotyczące chorób związanych z otyłością pochłaniają co roku ok. 7 % środków z krajowych budżetów na opiekę zdrowotną (9). |
| --- | --- |

6.

Mimo że dzieci mają ogólnie większą skłonność do aktywności fizycznej, w ciągu ostatnich dwudziestu lat ich aktywność znacznie spadła. Zmiana ta zbiegła się w czasie z wzrastającą liczbą przypadków nadwagi i otyłości wśród dzieci, a także z występowaniem problemów zdrowotnych lub niepełnosprawności fizycznej, np. zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Według szacunków inicjatywy WHO dotyczącej monitorowania otyłości wśród dzieci (Childhood Obesity Surveillance InitiativeI) w 2010 r. jedno na troje dzieci w UE w przedziale wiekowym 6–9 lat cierpiało na nadwagę lub otyłość (6). Stanowi to niepokojący wzrost w porównaniu z rokiem 2008, kiedy to szacowano, że problem ten dotyczy co czwartego dziecka (7). W państwach uprzemysłowionych częstość występowania nadwagi i otyłości wśród dzieci poniżej 5-tego roku życia wzrosła z 8 % w 1990 r. do 12 % w 2010 r. i ocenia się, że do 2020 r. osiągnie poziom 14 % (8). Ponadto brak aktywności fizycznej ma negatywny wpływ na systemy opieki zdrowotnej i całą gospodarkę. Ocenia się, że wydatki dotyczące chorób związanych z otyłością pochłaniają co roku ok. 7 % środków z krajowych budżetów na opiekę zdrowotną (9).

| 7. | Aby zapobiec tym problemom zdrowotnym i rozwojowym, należy zachęcać do aktywności fizycznej wszystkie dzieci (w tym dzieci niepełnosprawne). Lata wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem są ważne, gdyż wówczas kształtują się kluczowe umiejętności. Poprzez zabawę i aktywność fizyczną dzieci nabywają i utrwalają umiejętności, które będą im potrzebne przez całe życie. Ten proces uczenia się zwany rozwijaniem sprawności ruchowej nie zawsze przebiega w sposób naturalny. Dlatego podnoszenie świadomości na temat aktywności fizycznej oraz zapewnianie dzieciom możliwości bycia aktywnymi fizycznie jest niezmiernie ważne. |
| --- | --- |

7.

Aby zapobiec tym problemom zdrowotnym i rozwojowym, należy zachęcać do aktywności fizycznej wszystkie dzieci (w tym dzieci niepełnosprawne). Lata wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem są ważne, gdyż wówczas kształtują się kluczowe umiejętności. Poprzez zabawę i aktywność fizyczną dzieci nabywają i utrwalają umiejętności, które będą im potrzebne przez całe życie. Ten proces uczenia się zwany rozwijaniem sprawności ruchowej nie zawsze przebiega w sposób naturalny. Dlatego podnoszenie świadomości na temat aktywności fizycznej oraz zapewnianie dzieciom możliwości bycia aktywnymi fizycznie jest niezmiernie ważne.

| 8. | WHO stwierdziła, że w skali globalnej niewystarczająca aktywność fizyczna jest czwartym w kolejności czynnikiem ryzyka przedwczesnego zgonu i chorób. (10) Korzyści płynące z aktywności fizycznej są dobrze znane. Aktywność fizyczna jest jednym z najskuteczniejszych sposobów zapobiegania chorobom niezakaźnym i zwalczania otyłości, a także utrzymania zdrowego trybu życia (11) Jest również coraz więcej dowodów na pozytywną korelację między ćwiczeniami a zdrowiem psychicznym i procesami poznawczymi. (12)

  Sprawozdania WHO (13) pokazują, że regularna umiarkowana lub intensywna aktywność sportowa lub fizyczna (co najmniej 60 min. dziennie dla dzieci w wieku szkolnym i 3 godz. dla dzieci objętych wczesną edukacją i opieką nad dzieckiem (14)) predysponuje do tego, że ich aktywność fizyczna będzie wzrastać w młodości i w wieku dojrzałym (15). Badania pokazują również, że dzieci ćwiczące od najmłodszych lat osiągają lepsze wyniki w nauce, mają mniej problemów z zachowaniem czy dyscypliną i dłużej niż rówieśnicy są w stanie utrzymać uwagę na lekcji. (16) |
| --- | --- |

8.

WHO stwierdziła, że w skali globalnej niewystarczająca aktywność fizyczna jest czwartym w kolejności czynnikiem ryzyka przedwczesnego zgonu i chorób. (10) Korzyści płynące z aktywności fizycznej są dobrze znane. Aktywność fizyczna jest jednym z najskuteczniejszych sposobów zapobiegania chorobom niezakaźnym i zwalczania otyłości, a także utrzymania zdrowego trybu życia (11) Jest również coraz więcej dowodów na pozytywną korelację między ćwiczeniami a zdrowiem psychicznym i procesami poznawczymi. (12)

Sprawozdania WHO (13) pokazują, że regularna umiarkowana lub intensywna aktywność sportowa lub fizyczna (co najmniej 60 min. dziennie dla dzieci w wieku szkolnym i 3 godz. dla dzieci objętych wczesną edukacją i opieką nad dzieckiem (14)) predysponuje do tego, że ich aktywność fizyczna będzie wzrastać w młodości i w wieku dojrzałym (15). Badania pokazują również, że dzieci ćwiczące od najmłodszych lat osiągają lepsze wyniki w nauce, mają mniej problemów z zachowaniem czy dyscypliną i dłużej niż rówieśnicy są w stanie utrzymać uwagę na lekcji. (16)

| 9. | Środowisko edukacyjne odgrywa w tym kontekście szczególnie ważną rolę, gdyż dzieci uprawiają aktywność fizyczną i sport w szkole. Zatem szkoły i nauczyciele ułatwiają aktywność fizyczną dzieci, podobnie jak wychowawcy w placówkach wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem oraz klubach sportowych. W przypadku dzieci ważna jest także rola rodziców, rodziny, jak i szerzej pojętej społeczności. |
| --- | --- |

9.

Środowisko edukacyjne odgrywa w tym kontekście szczególnie ważną rolę, gdyż dzieci uprawiają aktywność fizyczną i sport w szkole. Zatem szkoły i nauczyciele ułatwiają aktywność fizyczną dzieci, podobnie jak wychowawcy w placówkach wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem oraz klubach sportowych. W przypadku dzieci ważna jest także rola rodziców, rodziny, jak i szerzej pojętej społeczności.

| 10. | Według ekspertów aktywność fizyczna odpowiednia dla dzieci poniżej 12-tego roku życia powinna odbywać się w podziale na grupy wiekowe (17). Aktywność na poziomie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem oraz na poziomie szkoły podstawowej obejmuje zajęcia programowane i dowolne, które pomagają dzieciom rozwijać umiejętności, takie jak bieganie, skakanie czy rzucanie. |
| --- | --- |

10.

Według ekspertów aktywność fizyczna odpowiednia dla dzieci poniżej 12-tego roku życia powinna odbywać się w podziale na grupy wiekowe (17). Aktywność na poziomie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem oraz na poziomie szkoły podstawowej obejmuje zajęcia programowane i dowolne, które pomagają dzieciom rozwijać umiejętności, takie jak bieganie, skakanie czy rzucanie.

| 11. | Niektóre państwa członkowskie wypracowały już, w różnym zakresie, rozmaite krajowe strategie, aby zachęcić do rozwijania sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie oraz zajęć fizycznych i sportowych dla dzieci poniżej 12 roku życia, głównie we współpracy z sektorem sportu i klubami lub federacjami sportowymi (18). |
| --- | --- |

11.

Niektóre państwa członkowskie wypracowały już, w różnym zakresie, rozmaite krajowe strategie, aby zachęcić do rozwijania sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie oraz zajęć fizycznych i sportowych dla dzieci poniżej 12 roku życia, głównie we współpracy z sektorem sportu i klubami lub federacjami sportowymi (18).

| 12. | Zgodnie ze swoim mandatem grupa ekspercka ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej zaproponowała w czerwcu 2015 r. zestaw zaleceń służących wspieraniu wychowania fizycznego w szkołach, w tym w zakresie sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie. |
| --- | --- |

12.

Zgodnie ze swoim mandatem grupa ekspercka ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej zaproponowała w czerwcu 2015 r. zestaw zaleceń służących wspieraniu wychowania fizycznego w szkołach, w tym w zakresie sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie.

| III. | WZYWAJĄ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE UE DO:






  13. | Zastanowienia się nad wprowadzeniem w życie międzysektorowych polityk, obejmujących m.in. sektor edukacji, młodzieży i zdrowia, służących propagowaniu aktywności fizycznej oraz sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie, z uwzględnieniem w szczególności następujących zaleceń grupy eksperckiej ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej:






  — | Zwiększyć świadomość, jak ważny jest okres poprzedzający uczęszczanie do przedszkola i szkoły jako stwarzający potencjalną możliwość propagowania aktywności fizycznej dzieci, między innymi poprzez rozwijanie podstawowej sprawności ruchowej i podstawowych umiejętności fizycznych. |
| --- | --- | --- | --- |

III.

WZYWAJĄ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE UE DO:

13.

Zastanowienia się nad wprowadzeniem w życie międzysektorowych polityk, obejmujących m.in. sektor edukacji, młodzieży i zdrowia, służących propagowaniu aktywności fizycznej oraz sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie, z uwzględnieniem w szczególności następujących zaleceń grupy eksperckiej ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej:

—

Zwiększyć świadomość, jak ważny jest okres poprzedzający uczęszczanie do przedszkola i szkoły jako stwarzający potencjalną możliwość propagowania aktywności fizycznej dzieci, między innymi poprzez rozwijanie podstawowej sprawności ruchowej i podstawowych umiejętności fizycznych.

| — | Zwracać uwagę wszystkich zainteresowanych stron działających w sektorze szkolnictwa i zajęć pozalekcyjnych (nauczycieli, trenerów, rodziców itd.) na to, jak ważne jest rozwijanie zajęć fizycznych i sportowych odpowiednich dla dzieci. |
| --- | --- |

—

Zwracać uwagę wszystkich zainteresowanych stron działających w sektorze szkolnictwa i zajęć pozalekcyjnych (nauczycieli, trenerów, rodziców itd.) na to, jak ważne jest rozwijanie zajęć fizycznych i sportowych odpowiednich dla dzieci.

| — | Budować relacje między szkołami a odpowiednimi organizacjami (organizacjami sektora sportowego, społecznego i prywatnego oraz władzami lokalnymi) w celu promowania zajęć pozalekcyjnych i zwiększania ich dostępności. |
| --- | --- |

—

Budować relacje między szkołami a odpowiednimi organizacjami (organizacjami sektora sportowego, społecznego i prywatnego oraz władzami lokalnymi) w celu promowania zajęć pozalekcyjnych i zwiększania ich dostępności.

| — | Zachęcać szkoły do tworzenia ram współpracy z organizacjami sportowymi i innymi lokalnymi (krajowymi) podmiotami sektora sportu służących propagowaniu zajęć w ramach programów nauczania i zajęć pozalekcyjnych oraz zapewnianiu dostępności wysokiej jakości, bezpiecznej infrastruktury i urządzeń do celów wychowania fizycznego i zajęć pozalekcyjnych lub pozaszkolnych, a także zachęcać do realizacji kampanii popularyzatorskich w skali lokalnej. |
| --- | --- |

—

Zachęcać szkoły do tworzenia ram współpracy z organizacjami sportowymi i innymi lokalnymi (krajowymi) podmiotami sektora sportu służących propagowaniu zajęć w ramach programów nauczania i zajęć pozalekcyjnych oraz zapewnianiu dostępności wysokiej jakości, bezpiecznej infrastruktury i urządzeń do celów wychowania fizycznego i zajęć pozalekcyjnych lub pozaszkolnych, a także zachęcać do realizacji kampanii popularyzatorskich w skali lokalnej.

| — | Rozważyć inicjatywy mające zachęcić władze lokalne do zapewnienia warunków, które umożliwiają rozwijanie aktywnego przemieszczania się do i ze szkoły. |
| --- | --- |

—

Rozważyć inicjatywy mające zachęcić władze lokalne do zapewnienia warunków, które umożliwiają rozwijanie aktywnego przemieszczania się do i ze szkoły.

| 14. | Sprzyjania i udzielania wsparcia inicjatywom na odpowiednich szczeblach skierowanym do wszystkich zainteresowanych stron (nauczycieli, rodziców, szkół, klubów, wychowawców itd.) i służącym propagowaniu odpowiednich zajęć w zakresie sprawności ruchowej i aktywności fizycznej. |
| --- | --- |

14.

Sprzyjania i udzielania wsparcia inicjatywom na odpowiednich szczeblach skierowanym do wszystkich zainteresowanych stron (nauczycieli, rodziców, szkół, klubów, wychowawców itd.) i służącym propagowaniu odpowiednich zajęć w zakresie sprawności ruchowej i aktywności fizycznej.

| 15. | Sprzyjania wprowadzaniu zajęć sportowych i w zakresie aktywności fizycznej – od najwcześniejszego dzieciństwa aż po wczesną edukację i opiekę nad dzieckiem oraz szkołę podstawową – stosownie do specyficznych potrzeb i wieku dzieci, z jednoczesnym zapewnieniem wskazówek instruktorom/wychowawcom. |
| --- | --- |

15.

Sprzyjania wprowadzaniu zajęć sportowych i w zakresie aktywności fizycznej – od najwcześniejszego dzieciństwa aż po wczesną edukację i opiekę nad dzieckiem oraz szkołę podstawową – stosownie do specyficznych potrzeb i wieku dzieci, z jednoczesnym zapewnieniem wskazówek instruktorom/wychowawcom.

| 16. | Sprzyjania prowadzeniu działań popularyzatorskich i dostarczaniu informacji, na szczeblu krajowym, regionalnym, jak i lokalnym, aby stymulować zainteresowanie zajęciami w zakresie sprawności ruchowej i wychowania fizycznego dla dzieci. |
| --- | --- |

16.

Sprzyjania prowadzeniu działań popularyzatorskich i dostarczaniu informacji, na szczeblu krajowym, regionalnym, jak i lokalnym, aby stymulować zainteresowanie zajęciami w zakresie sprawności ruchowej i wychowania fizycznego dla dzieci.

| 17. | Zachęcania rodziców, rodziny i szerzej pojętej społeczności do aktywnego uczestniczenia w aktywności fizycznej wspólnie z dziećmi i wykorzystywania w tym celu odpowiedniej infrastruktury (np. ścieżek rowerowych, bezpiecznych placów zabaw). |
| --- | --- |

17.

Zachęcania rodziców, rodziny i szerzej pojętej społeczności do aktywnego uczestniczenia w aktywności fizycznej wspólnie z dziećmi i wykorzystywania w tym celu odpowiedniej infrastruktury (np. ścieżek rowerowych, bezpiecznych placów zabaw).

| 18. | Rozważenia udzielenia wsparcia inicjatywom służącym doskonaleniu infrastruktury sportowej dla dzieci, zwłaszcza w instytucjach oświatowych, przy jednoczesnym wspieraniu współpracy na szczeblu lokalnym między szkołami a klubami sportowymi w zakresie udostępniania urządzeń i infrastruktury dla dzieci. |
| --- | --- |

18.

Rozważenia udzielenia wsparcia inicjatywom służącym doskonaleniu infrastruktury sportowej dla dzieci, zwłaszcza w instytucjach oświatowych, przy jednoczesnym wspieraniu współpracy na szczeblu lokalnym między szkołami a klubami sportowymi w zakresie udostępniania urządzeń i infrastruktury dla dzieci.

| 19. | Rozważenia zapewniania zachęt organizacjom i klubom sportowym, szkołom, instytucjom oświatowym, ośrodkom młodzieżowym oraz innym organizacjom lokalnym lub organizacjom wolontariackim, które propagują zajęcia w zakresie aktywności fizycznej dla dzieci. |
| --- | --- |

19.

Rozważenia zapewniania zachęt organizacjom i klubom sportowym, szkołom, instytucjom oświatowym, ośrodkom młodzieżowym oraz innym organizacjom lokalnym lub organizacjom wolontariackim, które propagują zajęcia w zakresie aktywności fizycznej dla dzieci.

| IV. | ZWRACAJĄ SIĘ DO PREZYDENCJI RADY UNII EUROPEJSKIEJ, PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I KOMISJI, BY W ZAKRESIE SWOICH KOMPETENCJI:






  20. | Odnotowały zalecenia grupy eksperckiej ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej jako podstawę dalszych działań politycznych zarówno na szczeblu UE, jak i państw członkowskich, gdyż przedstawiają one sprawdzone empirycznie fakty i zapewniają praktyczne wzorce działania. |
| --- | --- | --- |

IV.

ZWRACAJĄ SIĘ DO PREZYDENCJI RADY UNII EUROPEJSKIEJ, PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I KOMISJI, BY W ZAKRESIE SWOICH KOMPETENCJI:

20.

Odnotowały zalecenia grupy eksperckiej ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej jako podstawę dalszych działań politycznych zarówno na szczeblu UE, jak i państw członkowskich, gdyż przedstawiają one sprawdzone empirycznie fakty i zapewniają praktyczne wzorce działania.

| 21. | Zintensyfikowały współpracę między obszarami polityki odpowiedzialnymi za propagowanie sprawności ruchowej i wychowania fizycznego dzieci, zgodnie z zaleceniami grupy eksperckiej ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej, w szczególności między sektorem sportu, zdrowia, edukacji, młodzieży i transportu. |
| --- | --- |

21.

Zintensyfikowały współpracę między obszarami polityki odpowiedzialnymi za propagowanie sprawności ruchowej i wychowania fizycznego dzieci, zgodnie z zaleceniami grupy eksperckiej ds. prozdrowotnej aktywności fizycznej, w szczególności między sektorem sportu, zdrowia, edukacji, młodzieży i transportu.

| 22. | Z myślą o Europejskim Tygodniu Sportu rozważyły zwrócenie szczególnej uwagi na inicjatywy wspierające i propagujące zajęcia sportowe w szkole i pozalekcyjne zajęcia sportowe. |
| --- | --- |

22.

Z myślą o Europejskim Tygodniu Sportu rozważyły zwrócenie szczególnej uwagi na inicjatywy wspierające i propagujące zajęcia sportowe w szkole i pozalekcyjne zajęcia sportowe.

| 23. | Propagowały, w stosownych przypadkach, wdrażanie krajowych systemów monitorowania, badań lub ocen w celu określenia poziomu aktywności fizycznej dzieci i stwierdzenia, jakie są ich nawyki. |
| --- | --- |

23.

Propagowały, w stosownych przypadkach, wdrażanie krajowych systemów monitorowania, badań lub ocen w celu określenia poziomu aktywności fizycznej dzieci i stwierdzenia, jakie są ich nawyki.

| 24. | Zastanowiły się, w jaki sposób w przyszłych pracach na szczeblu UE skuteczniej zająć się propagowaniem rozwoju sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie oraz strategiami przeciwdziałającymi siedzącemu trybowi życia dzieci. |
| --- | --- |

24.

Zastanowiły się, w jaki sposób w przyszłych pracach na szczeblu UE skuteczniej zająć się propagowaniem rozwoju sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie oraz strategiami przeciwdziałającymi siedzącemu trybowi życia dzieci.

| 25. | Zachęcały do finansowego wspierania inicjatyw związanych ze sprawnością ruchową i wychowaniem fizycznym poprzez istniejące programy unijne, takie jak Erasmus+, oraz europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, a także zapoznawały się z informacjami dodatkowymi od Komisji, które dotyczą wykorzystywania unijnych programów finansowania na cele związane ze sportem. |
| --- | --- |

25.

Zachęcały do finansowego wspierania inicjatyw związanych ze sprawnością ruchową i wychowaniem fizycznym poprzez istniejące programy unijne, takie jak Erasmus+, oraz europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, a także zapoznawały się z informacjami dodatkowymi od Komisji, które dotyczą wykorzystywania unijnych programów finansowania na cele związane ze sportem.

| V. | ZWRACAJĄ SIĘ DO KOMISJI EUROPEJSKIEJ, BY:






  26. | Propagowała i wspierała dzielenie się sprawdzonymi rozwiązaniami w zakresie sprawności ruchowej i wychowania fizycznego dzieci w kontekście UE. |
| --- | --- | --- |

V.

ZWRACAJĄ SIĘ DO KOMISJI EUROPEJSKIEJ, BY:

26.

Propagowała i wspierała dzielenie się sprawdzonymi rozwiązaniami w zakresie sprawności ruchowej i wychowania fizycznego dzieci w kontekście UE.

| 27. | Udoskonaliła – w ścisłej współpracy z WHO – bazę faktograficzną poprzez wspieranie zbierania ilościowych i jakościowych danych (19) dotyczących aktywności fizycznej, wskaźników sprawności oraz udziału w sporcie w odniesieniu do dzieci objętych lub nieobjętych wczesną edukacją i opieką nad dzieckiem lub edukacją szkolną. |
| --- | --- |

27.

Udoskonaliła – w ścisłej współpracy z WHO – bazę faktograficzną poprzez wspieranie zbierania ilościowych i jakościowych danych (19) dotyczących aktywności fizycznej, wskaźników sprawności oraz udziału w sporcie w odniesieniu do dzieci objętych lub nieobjętych wczesną edukacją i opieką nad dzieckiem lub edukacją szkolną.

| 28. | Opracowała – we współpracy z ekspertami – wytyczne dotyczące aktywności fizycznej dzieci w placówkach wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem, szkołach oraz klubach sportowych, skierowane w szczególności do decydentów, władz lokalnych, rodziców, rodziny i szerzej pojętej społeczności. |
| --- | --- |

28.

Opracowała – we współpracy z ekspertami – wytyczne dotyczące aktywności fizycznej dzieci w placówkach wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem, szkołach oraz klubach sportowych, skierowane w szczególności do decydentów, władz lokalnych, rodziców, rodziny i szerzej pojętej społeczności.

| VI. | ZWRACAJĄ SIĘ DO RUCHU SPORTOWEGO, BY ROZWAŻYŁ:






  29. | Oferowanie zajęć sportowych niemających charakteru rywalizacji, odpowiednich dla dzieci i dostosowanych do ich poziomu, służących poprawie ich zdrowia i rozwoju osobistego. |
| --- | --- | --- |

VI.

ZWRACAJĄ SIĘ DO RUCHU SPORTOWEGO, BY ROZWAŻYŁ:

29.

Oferowanie zajęć sportowych niemających charakteru rywalizacji, odpowiednich dla dzieci i dostosowanych do ich poziomu, służących poprawie ich zdrowia i rozwoju osobistego.

| 30. | Wspieranie organizowania działań propagujących zajęcia sportowe w szkole i pozalekcyjne zajęcia sportowe oraz sprawność ruchową we wczesnym dzieciństwie, w tym w kontekście Europejskiego Tygodnia Sportu. |
| --- | --- |

30.

Wspieranie organizowania działań propagujących zajęcia sportowe w szkole i pozalekcyjne zajęcia sportowe oraz sprawność ruchową we wczesnym dzieciństwie, w tym w kontekście Europejskiego Tygodnia Sportu.

| 31. | Wnoszenie wkładu w rozwijanie wspólnie z gminami i społecznościami oraz m.in. z sektorem edukacji, młodzieży i zdrowia bliskich stosunków partnerskich, wspólnych celów i kampanii informacyjnych w zakresie przeciwdziałania siedzącemu trybowi życia poprzez propagowanie sportu w szkole i poza nią. |
| --- | --- |

31.

Wnoszenie wkładu w rozwijanie wspólnie z gminami i społecznościami oraz m.in. z sektorem edukacji, młodzieży i zdrowia bliskich stosunków partnerskich, wspólnych celów i kampanii informacyjnych w zakresie przeciwdziałania siedzącemu trybowi życia poprzez propagowanie sportu w szkole i poza nią.

| 32. | Podjęcie bardziej zdecydowanego zobowiązania na rzecz propagowania inicjatyw sportowych i w zakresie aktywności fizycznej, które służą przeciwdziałaniu siedzącemu trybowi życia dzieci – poprzez partnerstwa i współpracę z sektorem prywatnym i publicznym. |
| --- | --- |

32.

Podjęcie bardziej zdecydowanego zobowiązania na rzecz propagowania inicjatyw sportowych i w zakresie aktywności fizycznej, które służą przeciwdziałaniu siedzącemu trybowi życia dzieci – poprzez partnerstwa i współpracę z sektorem prywatnym i publicznym.

---

(1)  Na potrzeby niniejszych konkluzji termin „dzieci” odnosi się do dzieci w wieku 0–12 lat.

(2)  Dz.U. C 393 z 19.12.2012.

(3)  Dz.U. C 354 z 4.12.2013.

(4)  Dz.U. C 183 z 14.6.2014.

(5)  „Wytyczne UE dotyczące aktywności fizycznej: Zalecane działania polityczne wspierające aktywność fizyczną wpływającą pozytywnie na zdrowie” wydane w 2008 r. spotkały się z pozytywnym przyjęciem w konkluzjach prezydencji z nieformalnego posiedzenia unijnych ministrów sportu. http://ec.europa.eu/sport/library/doc/c1/pa_guidelines_4th_consolidated_draft_en.pdf

(6)  Plan działania UE w sprawie otyłości u dzieci na lata 2014–2020 (http://ec.europa.eu/health/nutrition_physical_activity/docs/childhoodobesity_actionplan_2014_2020_en.pdf).

(7)  COM(2005)0637.

(8)  www.toybox-study.eu.

(9)  Plan działania UE w sprawie otyłości u dzieci na lata 2014–2020.

(10)  Światowe zalecenia dotyczące prozdrowotnej aktywności fizycznej, WHO, 2010.

(11)  I. M. Lee, E. J. Shiroma, F. Lobelo, P. Puska, S. N. Blair, P. T. Katzmarzyk (czasopismo The Lancet – grupa robocza opracowująca artykuły poświęcone aktywności fizycznej), Aktywność fizyczna a główne choroby niezakaźne na świecie: analiza obciążenia zdrowotnego i średniego dalszego trwania życia (Effect of physical activity on major non-communicable disease worldwide: an analysis of burden of disease and life expectancy), lipiec 2012 r., The Lancet.

(12)  B. Strong, R. M. Malina, C. J. R. Blimkie, S. R. Daniels, R. K. Dishman, B. Gutin, A. C. Hergenroeder, A. Must, P. A. Nixon, J. M. Pivarnik, T. Rowland, S. Trost, F. Trudeau (2005), Aktywność fizyczna wśród młodzieży szkolnej – perspektywa empiryczna (Evidence Based Physical Activity for School-Age Youth), The Journal of Pediatrics, 146(6):732–737.

Departament Zdrowia i Usług Społecznych Stanów Zjednoczonych (U.S. Department of Health and Human Services). Sprawozdanie Komitetu Doradczego ds. Wytycznych Dotyczących Aktywności Fizycznej (Physical Activity Guidelines Advisory Committee Report), 2008. (http://www.health.gov/paguidelines/Report/pdf/CommitteeReport.pdf)

Badanie przeprowadzone przez University Saint-Gallen w 2011 r.

(13)  Światowe zalecenia dotyczące aktywności fizycznej na rzecz zdrowia, WHO, 2010 (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/44399/1/9789241599979_eng.pdf),

Departament Zdrowia i Usług Społecznych Stanów Zjednoczonych (U.S. Department of Health and Human Services). Sprawozdanie Komitetu Doradczego ds. Wytycznych Dotyczących Aktywności Fizycznej (Physical Activity Guidelines Advisory Committee Report), 2008. (http://www.health.gov/paguidelines/Report/pdf/CommitteeReport.pdf)

Badanie przeprowadzone przez University Saint-Gallen w 2011 r.

(14)  Np. Departament ds. Zdrowia i Starzenia się: Krajowe wytyczne dla Australijczyków dotyczące aktywności fizycznej (Department of Health and Aging: National Physical Activity Guidelines for Australians). Canberra: Związek Australijski, 2014 r. czy Wytyczne dotyczące aktywności fizycznej wydane przez Zjednoczone Królestwo (UK Physical activity guidelines) oraz National Health Service (NHS) w Anglii: Wytyczne dotyczące aktywności fizycznej dla dzieci poniżej piątego roku życia (Physical activity guidelines for children (under five years)) (http://www.nhs.uk/Livewell/fitness/Pages/physical-activity-guidelines-for-children.aspx)

(15)  G. J. Welk, J. C. Eisenmann i J. Dolman, Prozdrowotna aktywność fizyczna dzieci i młodzieży: podejście biologiczno-behawioralne, w: „Podręcznik wychowania fizycznego” („Health-related physical activity in children and adolescents: A bio-behavioural perspective”, The handbook of physical education), wyd. D. Kirk, D. Macdonald and M. O'Sullivan, London: Sage Publications Ltd., 2006, s. 665–684.

(16)  Aktywność fizyczna może zwiększyć zdolność koncentracji u dzieci (Physical Activity May Strengthen Children's Ability To Pay Attention) http://www.sciencedaily.com/releases/2009/03/090331183800.htm oraz Związek między aktywnością fizyczną w szkole, w tym wychowaniem fizycznym, a wynikami w nauce („The Association between school-based physical activity, Including Physical education and academic performance”.Departament Zdrowia i Usług Społecznych Stanów Zjednoczonych (Department of Health and Human Services), lipiec 2010 r. http://www.cdc.gov/healthyyouth/health_and_academics/pdf/pa-pe_paper.pdf

(17)  Kategorie zaproponowane zgodnie z kanadyjską koncepcją długoterminowego rozwoju sportowców (Long-Term Athlete Development – LTAD).

(18)  Na przykład: Francja – federacje wielodyscyplinarne (Ufolep, Usep) lub jednodyscyplinarne (gimnastyczne lub pływackie) organizują specjalne zajęcia dla dzieci do szóstego roku życia. Niderlandy – prowadzone są specjalne zajęcia dla małych dzieci z gimnastyki i pływania. W Austrii program „Zdrowy ruch dzieci/Kinder gesund bewegen” służy rozwijaniu współpracy między klubami sportowymi a przedszkolami/szkołami podstawowymi oraz promowaniu aktywnego trybu życia i polega na oferowaniu zajęć w zakresie aktywności fizycznej dzieciom w wieku 2–10 lat.

(19)  W oparciu o ramy monitorowania określone w zaleceniu Rady w sprawie prozdrowotnej aktywności fizycznej (26 listopada 2013 r.).

---

ZAŁĄCZNIK

Tło polityczne

| 1. | Europejski Rok Edukacji przez Sport (EYES 2004), który uwypuklił rolę sportu w edukacji oraz zwrócił uwagę na jego wszechstronną rolę społeczną; |
| --- | --- |

1.

Europejski Rok Edukacji przez Sport (EYES 2004), który uwypuklił rolę sportu w edukacji oraz zwrócił uwagę na jego wszechstronną rolę społeczną;

| 2. | Biała księga na temat sportu z dnia 11 lipca 2007 r. przedstawiona przez Komisję Europejską, w której położono nacisk na znaczenie aktywności fizycznej i stwierdzono, że „czas spędzony na aktywności sportowej w szkole i na uniwersytecie przynosi korzyści dla zdrowia i kształcenia, które muszą być uwydatnione” (1). |
| --- | --- |

2.

Biała księga na temat sportu z dnia 11 lipca 2007 r. przedstawiona przez Komisję Europejską, w której położono nacisk na znaczenie aktywności fizycznej i stwierdzono, że „czas spędzony na aktywności sportowej w szkole i na uniwersytecie przynosi korzyści dla zdrowia i kształcenia, które muszą być uwydatnione” (1).

| 3. | Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością przyjęta przez Komisję Europejską w 2007 r. (2), w której zachęcano do aktywności fizycznej i stwierdzono, że dzieci i grupy o niskim statusie społeczno-ekonomicznym to grupy priorytetowe, a jednocześnie podkreślono, że „dzieciństwo jest ważnym okresem zaszczepiania zdrowych zachowań i nabywania umiejętności koniecznych dla zachowania zdrowego trybu życia. Szkoły odgrywają kluczową rolę w tym zakresie” (3). |
| --- | --- |

3.

Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością przyjęta przez Komisję Europejską w 2007 r. (2), w której zachęcano do aktywności fizycznej i stwierdzono, że dzieci i grupy o niskim statusie społeczno-ekonomicznym to grupy priorytetowe, a jednocześnie podkreślono, że „dzieciństwo jest ważnym okresem zaszczepiania zdrowych zachowań i nabywania umiejętności koniecznych dla zachowania zdrowego trybu życia. Szkoły odgrywają kluczową rolę w tym zakresie” (3).

| 4. | Sprawozdanie Parlamentu Europejskiego z dnia 30 października 2007 r. (4) w sprawie roli sportu w edukacji oraz sporządzona w jego następstwie rezolucja na ten sam temat, w której wezwano „państwa członkowskie oraz właściwe władze do zapewnienia uwypuklenia w szkolnych i przedszkolnych programach nauczania rozwoju zdrowotnego, poprzez propagowanie szczególnych form ćwiczeń fizycznych odpowiednich dla danej grupy wiekowej.” |
| --- | --- |

4.

Sprawozdanie Parlamentu Europejskiego z dnia 30 października 2007 r. (4) w sprawie roli sportu w edukacji oraz sporządzona w jego następstwie rezolucja na ten sam temat, w której wezwano „państwa członkowskie oraz właściwe władze do zapewnienia uwypuklenia w szkolnych i przedszkolnych programach nauczania rozwoju zdrowotnego, poprzez propagowanie szczególnych form ćwiczeń fizycznych odpowiednich dla danej grupy wiekowej.”

| 5. | Komunikat Komisji Europejskiej z dnia 18 stycznia 2011 r. pt. „Rozwijanie europejskiego wymiaru sportu”, w którym uznano, że należy „wspierać innowacyjne inicjatywy odnoszące się do aktywności fizycznej w szkole w ramach programu »Uczenie się przez całe życie«” (5). |
| --- | --- |

5.

Komunikat Komisji Europejskiej z dnia 18 stycznia 2011 r. pt. „Rozwijanie europejskiego wymiaru sportu”, w którym uznano, że należy „wspierać innowacyjne inicjatywy odnoszące się do aktywności fizycznej w szkole w ramach programu »Uczenie się przez całe życie«” (5).

| 6. | Deklaracja berlińska (MINEPS V) przyjęta przez konferencję ministrów sportu w dniach 28–30 maja 2013 r., którzy podkreślili, „że wychowanie fizyczne jest dla dzieci punktem wyjścia do nabywania umiejętności życiowych, rozwijania wzorców aktywności fizycznej kultywowanej przez całe życie oraz zachowań zgodnych ze zdrowym trybem życia” i poparli „istotną rolę, jaką odgrywają integracyjne pozalekcyjne zajęcia sportowe w szkole w ramach wczesnego rozwoju i wczesnej edukacji dzieci i młodzieży”. |
| --- | --- |

6.

Deklaracja berlińska (MINEPS V) przyjęta przez konferencję ministrów sportu w dniach 28–30 maja 2013 r., którzy podkreślili, „że wychowanie fizyczne jest dla dzieci punktem wyjścia do nabywania umiejętności życiowych, rozwijania wzorców aktywności fizycznej kultywowanej przez całe życie oraz zachowań zgodnych ze zdrowym trybem życia” i poparli „istotną rolę, jaką odgrywają integracyjne pozalekcyjne zajęcia sportowe w szkole w ramach wczesnego rozwoju i wczesnej edukacji dzieci i młodzieży”.

| 7. | Plan działania UE w sprawie otyłości u dzieci na lata 2014–2020 zainicjowany przez Komisję Europejską w 2014 r. (6) Do ośmiu kluczowych obszarów działania, na które zwróciła uwagę Komisja Europejska, należą propagowanie zdrowszego otoczenia, w szczególności w szkołach i przedszkolach, oraz zachęcanie do aktywności fizycznej. |
| --- | --- |

7.

Plan działania UE w sprawie otyłości u dzieci na lata 2014–2020 zainicjowany przez Komisję Europejską w 2014 r. (6) Do ośmiu kluczowych obszarów działania, na które zwróciła uwagę Komisja Europejska, należą propagowanie zdrowszego otoczenia, w szczególności w szkołach i przedszkolach, oraz zachęcanie do aktywności fizycznej.

---

(1)  COM(2007) 391 final.

(2)  COM(2007) 279 final.

(3)  http://ec.europa.eu/health/ph_determinants/life_style/nutrition/documents/nutrition_wp_en.pdf

(4)  A6-0415/2007.

(5)  COM(2011) 12 final.

(6)  24 lutego 2014 r. (zaktualizowany 12 marca i 28 lipca 2014 r.).

---