# Επίσημη Εφημερίδα C 270/2019

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 62ό έτος12 Αυγούστου 2019 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

62ό έτος12 Αυγούστου 2019

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2019/C 270/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2019/C 270/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2019/C 270/02 | Υπόθεση C-458/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Landgericht Saarbrücken (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά K.P. (Προδικαστική παραπομπή — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Καταπολέμηση της τρομοκρατίας — Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων — Δέσμευση κεφαλαίων — Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ — Άρθρο 1, παράγραφοι 4 και 6 — Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 — Άρθρο 2, παράγραφος 3 — Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία το όνομα μιας οργάνωσης διατηρείται στον κατάλογο των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις — Κύρος) | 2 |
| 2019/C 270/03 | Υπόθεση C-612/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — C & J Clark International Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (Προδικαστική παραπομπή — Αντιντάμπινγκ — Ερμηνεία και κύρος κανονισμών που επιβάλλουν εκ νέου δασμούς αντιντάμπινγκ κατόπιν της εκδόσεως από το Δικαστήριο αποφάσεως περί κηρύξεως ανισχύρου — Νομική βάση — Μη αναδρομικότητα — Παραγραφή) | 3 |
| 2019/C 270/04 | Υπόθεση C-591/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουνίου 2019 — Δημοκρατία της Αυστρίας κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 18, 34, 56 και 92 ΣΛΕΕ — Ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει τέλος υποδομών για τα επιβατηγά αυτοκίνητα οχήματα — Περίπτωση κατά την οποία οι ιδιοκτήτες οχημάτων ταξινομημένων σε αυτό το κράτος μέλος απαλλάσσονται από τον φόρο επί των αυτοκινήτων οχημάτων κατά ποσό που αντιστοιχεί στο τέλος αυτό) | 4 |
| 2019/C 270/05 | Υπόθεση C-607/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Skatteverket κατά Memira Holding AB (Προδικαστική παραπομπή — Φόρος εταιριών — Όμιλος εταιριών — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Έκπτωση των ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής — Έννοια των οριστικών ζημιών — Συγχώνευση-απορρόφηση της θυγατρικής από τη μητρική εταιρία — Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της θυγατρικής η οποία προβλέπει τη δυνατότητα εκπτώσεως των ζημιών στο πλαίσιο συγχωνεύσεως μόνο για την οντότητα που τις εμφάνισε) | 5 |
| 2019/C 270/06 | Υπόθεση C-608/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Skatteverket κατά Holmen AB (Προδικαστική παραπομπή — Φόρος εταιριών — Όμιλος εταιριών — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Έκπτωση ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής — Έννοια των οριστικών ζημιών — Εφαρμογή σε υποθυγατρική — Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της μητρικής εταιρίας επιβάλλουσα να ανήκει η θυγατρική άμεσα στη μητρική — Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της θυγατρικής εταιρίας που περιορίζει τον συμψηφισμό των ζημιών και τον απαγορεύει κατά το έτος της εκκαθαρίσεως) | 6 |
| 2019/C 270/07 | Υπόθεση C-660/17 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 — RF κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Αποστολή του δικογράφου της προσφυγής με φαξ — Εκπρόθεσμη κατάθεση του πρωτοτύπου του δικογράφου της προσφυγής στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου — Καθυστέρηση στην παράδοση της αλληλογραφίας — Έννοια ανωτέρας βίας ή τυχαίου συμβάντος) | 7 |
| 2019/C 270/08 | Υπόθεση C-682/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ExxonMobil Production Deutschland GmbH κατά Bundesrepublik Deutschland (Προδικαστική παραπομπή — Περιβάλλον — Οδηγία 2003/87/ΕΚ — Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου — Εγκατάσταση επεξεργασίας φυσικού αερίου — Ανάκτηση θείου — Διαδικασία Claus — Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε βοηθητική εγκατάσταση — Παραγωγή θερμότητας — Εκπομπή εγγενούς διοξειδίου του άνθρακα (CO2) — Άρθρο 2, παράγραφος 1 — Πεδίο εφαρμογής — Παράρτημα I — Δραστηριότητα καύσης καυσίμων — Άρθρο 3, στοιχείο κά — Μεταβατικό σύστημα εναρμονισμένης δωρεάν κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής — Απόφαση 2011/278/ΕΕ — Πεδίο εφαρμογής — Άρθρο 3, στοιχείο γ' — Έννοια του όρου υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς θερμότητας) | 7 |
| 2019/C 270/09 | Υπόθεση C-1/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Oribalt Rīga SIA, πρώην Oriola Rīga SIA, κατά Valsts ieņēmumu dienests (Προδικαστική παραπομπή — Τελωνειακή ένωση — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 — Άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ' — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 — Άρθρο 152, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β' — Καθορισμός της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων — Έννοια των ομοειδών εμπορευμάτων — Φάρμακα — Συνεκτίμηση όλων των στοιχείων τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν την οικονομική αξία του συγκεκριμένου φαρμάκου — Προθεσμία 90 ημερών εντός της οποίας τα εισαγόμενα εμπορεύματα πρέπει να έχουν πωληθεί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αυστηρή προθεσμία — Μη λήψη υπόψη των εμπορικών εκπτώσεων) | 8 |
| 2019/C 270/10 | Υπόθεση C-41/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale della Campania (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Meca Srl κατά Comune di Napoli (Προδικαστική παραπομπή — Δημόσιες συμβάσεις — Οδηγία 2014/24/ΕΕ — Άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχεία γ' και ζ' — Σύναψη δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών — Προαιρετικοί λόγοι αποκλεισμού από τη συμμετοχή σε διαδικασία συνάψεως συμβάσεως — Σοβαρό επαγγελματικό παράπτωμα που θέτει εν αμφιβόλω την ακεραιότητα του οικονομικού φορέα — Λύση προηγούμενης συμβάσεως συνεπεία πλημμελούς εκτελέσεώς της — Δικαστική προσφυγή η οποία εμποδίζει την αναθέτουσα αρχή να αξιολογήσει την αθέτηση συμβατικής υποχρεώσεως έως ότου περατωθεί η δικαστική διαδικασία) | 9 |
| 2019/C 270/11 | Υπόθεση C-72/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Daniel Ustariz Aróstegui κατά Departamento de Educación del Gobierno de Navarra (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 1999/70/ΕΚ — Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP — Ρήτρα 4, σημείο 1 — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων — Τομέας της δημόσιας εκπαίδευσης — Εθνική νομοθεσία που χορηγεί μισθολογική προσαύξηση μόνο στους εκπαιδευτικούς που απασχολούνται στο πλαίσιο σχέσεως εργασίας αορίστου χρόνου ως μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι — Αποκλεισμός των εκπαιδευτικών που απασχολούνται ως συμβασιούχοι υπάλληλοι δημοσίου δικαίου με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου — Έννοια αντικειμενικών λόγων — Εγγενή χαρακτηριστικά της ιδιότητας του μονίμου δημοσίου υπαλλήλου) | 10 |
| 2019/C 270/12 | Υπόθεση C-100/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Línea Directa Aseguradora SA κατά Segurcaixa Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros (Προδικαστική παραπομπή — Ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων — Οδηγία 2009/103/ΕΚ — Άρθρο 3, πρώτο εδάφιο — Έννοια του όρου κυκλοφορία οχημάτων — Υλική ζημία προκληθείσα σε ακίνητο από πυρκαγιά σε όχημα σταθμευμένο σε ιδιωτικό κλειστό χώρο σταθμεύσεως του εν λόγω ακινήτου — Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση) | 11 |
| 2019/C 270/13 | Υπόθεση C-291/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Grup Servicii Petroliere SA κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili (Προδικαστική παραπομπή — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρο 148, στοιχεία ά και γ — Απαλλαγές συνδεόμενες με τις διεθνείς μεταφορές — Παράδοση αυτοανυψούμενων εξεδρών υποθαλάσσιας γεωτρήσεως — Έννοια των πλοίων που χρησιμοποιούνται στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης — Περιεχόμενο) | 12 |
| 2019/C 270/14 | Υπόθεση C-404/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Arbeidsrechtbank Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Tine Vandenbon, Jamina Hakelbracht, Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen κατά WTG Retail BVBA (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 2006/54/ΕΚ — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών — Πρόσβαση στην απασχόληση και όροι εργασίας — Άρθρο 24 — Προστασία από αντίποινα — Απόρριψη υποψήφιας για θέση εργασίας λόγω της εγκυμοσύνης της — Εργαζόμενος ο οποίος παρενέβη υπέρ της υποψήφιας αυτής — Απόλυση του εργαζομένου) | 12 |
| 2019/C 270/15 | Υπόθεση C-313/19 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Associazione Nazionale GranoSalus — Liberi Cerealicoltori & Consumatori (Associazione GranoSalus) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Φεβρουαρίου 2019, υπόθεση T-125/18, Associazione GranoSalus κατά Επιτροπής | 13 |
| 2019/C 270/16 | Υπόθεση C-336/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Grondwettelijk Hof (Βέλγιο) στις 18 Απριλίου 2019 — Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., Unie Moskeeën Antwerpen VZW και Islamitisch Offerfeest Antwerpen VZW, JG και KH, Executief van de Moslims van België κ.λπ, Coördinatie Comité van Joodse Organisaties van België. Section belge du Congrès juif mondial et Congrès juif européen VZW κ.λπ., παρεμβαίνοντες: LI, Vlaamse regering, Waalse regering, Kosher Pultry BVBA κ.λπ. και Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., Global Action in the Interest of Animals VZW (GAIA) | 15 |
| 2019/C 270/17 | Υπόθεση C-360/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) στις 3 Μαΐου 2019 — Crown Van Gelder BV κατά Autoriteit Consument en Markt | 16 |
| 2019/C 270/18 | Υπόθεση C-361/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) στις 3 Μαΐου 2019 — De Ruiter vof κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | 17 |
| 2019/C 270/19 | Υπόθεση C-372/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Ondernemingsrechtbank Antwerpen (Βέλγιο) στις 10 Μαΐου 2019 — Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (SABAM) κατά Weareone.World BVBA, Wecandance NV | 17 |
| 2019/C 270/20 | Υπόθεση C-384/19: Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας | 18 |
| 2019/C 270/21 | Υπόθεση C-387/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Βέλγιο) στις 17 Μαΐου 2019 — RTS infra BVBA, Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel κατά Vlaams Gewest | 19 |
| 2019/C 270/22 | Υπόθεση C-388/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) (Πορτογαλία) στις 17 Μαΐου 2019 — MK κατά Autoridade Tributária e Aduaneira | 20 |
| 2019/C 270/23 | Υπόθεση C-392/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 21 Μαΐου 2019 — VG Bild-Kunst κατά Stiftung Preußischer Kulturbesitz | 20 |
| 2019/C 270/24 | Υπόθεση C-401/19: Προσφυγή της 24ης Μαΐου 2019 — Δημοκρατία της Πολωνίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 21 |
| 2019/C 270/25 | Υπόθεση C-403/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 24 Μαΐου 2019 — Société Générale SA κατά Ministre de l'Action et des Comptes publics | 22 |
| 2019/C 270/26 | Υπόθεση C-437/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative (Λουξεμβούργο) στις 31 Μαΐου 2019 — Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά L | 23 |
| 2019/C 270/27 | Υπόθεση C-441/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 12 Ιουνίου 2019 — TQ κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | 24 |
| 2019/C 270/28 | Υπόθεση C-445/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 6 Ιουνίου 2019 — Viasat Broadcasting UK Ltd κατά TV2/Danmark A/S, Βασιλείου της Δανίας | 24 |
| 2019/C 270/29 | Υπόθεση C-475/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 20 Ιουνίου 2019 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-229/17, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 25 |
| 2019/C 270/30 | Υπόθεση C-498/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουνίου 2019 η Ρουμανία κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 30 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-530/18, Ρουμανία κατά Επιτροπής | 27 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2019/C 270/31 | Υπόθεση T-488/18: Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2019 — XC κατά Επιτροπής | 29 |
| 2019/C 270/32 | Υπόθεση T-236/19: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Le Comité de Douzelage de Houffalize κατά Επιτροπής και EACEA | 30 |
| 2019/C 270/33 | Υπόθεση T-297/19: Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2019 — Dragomir κατά Επιτροπής | 31 |
| 2019/C 270/34 | Υπόθεση T-330/19: Προσφυγή της 31ης Μαΐου 2019 — PNB Banka κ.λπ. κατά ΕΚΤ | 32 |
| 2019/C 270/35 | Υπόθεση T-344/19: Προσφυγή της 10ης Ιουνίου 2019 — Front Polisario κατά Συμβουλίου | 33 |
| 2019/C 270/36 | Υπόθεση T-356/19: Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2019 — Front Polisario κατά Συμβουλίου | 35 |
| 2019/C 270/37 | Υπόθεση T-358/19: Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2019 — Groupe Canal + κατά Επιτροπής | 35 |
| 2019/C 270/38 | Υπόθεση T-367/19: Προσφυγή-αγωγή της 19ης Ιουνίου 2019 — Camerin κατά Επιτροπής | 36 |
| 2019/C 270/39 | Υπόθεση T-368/19: Προσφυγή της 18ης Ιουνίου 2019 — Datenlotsen Informationssysteme κατά Επιτροπής | 37 |
| 2019/C 270/40 | Υπόθεση T-375/19: Προσφυγή της 20ής Ιουνίου 2019 — Pisoni κατά Κοινοβουλίου | 39 |
| 2019/C 270/41 | Υπόθεση T-377/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Topcart κατά EUIPO — Carl International (TC CARL) | 39 |
| 2019/C 270/42 | Υπόθεση T-378/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Topcart κατά EUIPO — Carl International (TC CARL) | 40 |
| 2019/C 270/43 | Υπόθεση T-379/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation κατά EUIPO (Serviceplan) | 41 |
| 2019/C 270/44 | Υπόθεση T-380/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation κατά EUIPO (Serviceplan Solutions) | 42 |
| 2019/C 270/45 | Υπόθεση T-381/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — adp Gauselmann κατά EUIPO — Gameloft (City Mania) | 43 |
| 2019/C 270/46 | Υπόθεση T-382/19: Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2019 — Turk Hava Yollari κατά EUIPO — Sky (skylife) | 44 |
| 2019/C 270/47 | Υπόθεση T-383/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — CI κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου | 45 |
| 2019/C 270/48 | Υπόθεση T-385/19: Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2019 — Mazzone κατά Κοινοβουλίου | 46 |
| 2019/C 270/49 | Υπόθεση T-388/19: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Ιουνίου 2019 — Puigdemont i Casamajó και Comín i Oliveres κατά Κοινοβουλίου | 47 |
| 2019/C 270/50 | Υπόθεση T-389/19: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Coppo Gavazzi κατά Κοινοβουλίου | 48 |
| 2019/C 270/51 | Υπόθεση T-390/19: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Muscardini κατά Κοινοβουλίου | 50 |
| 2019/C 270/52 | Υπόθεση T-391/19: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Vinci κατά Κοινοβουλίου | 50 |
| 2019/C 270/53 | Υπόθεση T-392/19: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Mantovani κατά Κοινοβουλίου | 51 |
| 2019/C 270/54 | Υπόθεση T-400/19: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Ιουνίου 2019 — Iccrea Banca κατά SRB | 52 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2019/C 270/02

Υπόθεση C-458/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Landgericht Saarbrücken (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά K.P. (Προδικαστική παραπομπή — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Καταπολέμηση της τρομοκρατίας — Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων — Δέσμευση κεφαλαίων — Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ — Άρθρο 1, παράγραφοι 4 και 6 — Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 — Άρθρο 2, παράγραφος 3 — Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία το όνομα μιας οργάνωσης διατηρείται στον κατάλογο των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις — Κύρος)

2

2019/C 270/03

Υπόθεση C-612/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — C & J Clark International Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (Προδικαστική παραπομπή — Αντιντάμπινγκ — Ερμηνεία και κύρος κανονισμών που επιβάλλουν εκ νέου δασμούς αντιντάμπινγκ κατόπιν της εκδόσεως από το Δικαστήριο αποφάσεως περί κηρύξεως ανισχύρου — Νομική βάση — Μη αναδρομικότητα — Παραγραφή)

3

2019/C 270/04

Υπόθεση C-591/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουνίου 2019 — Δημοκρατία της Αυστρίας κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 18, 34, 56 και 92 ΣΛΕΕ — Ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει τέλος υποδομών για τα επιβατηγά αυτοκίνητα οχήματα — Περίπτωση κατά την οποία οι ιδιοκτήτες οχημάτων ταξινομημένων σε αυτό το κράτος μέλος απαλλάσσονται από τον φόρο επί των αυτοκινήτων οχημάτων κατά ποσό που αντιστοιχεί στο τέλος αυτό)

4

2019/C 270/05

Υπόθεση C-607/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Skatteverket κατά Memira Holding AB (Προδικαστική παραπομπή — Φόρος εταιριών — Όμιλος εταιριών — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Έκπτωση των ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής — Έννοια των οριστικών ζημιών — Συγχώνευση-απορρόφηση της θυγατρικής από τη μητρική εταιρία — Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της θυγατρικής η οποία προβλέπει τη δυνατότητα εκπτώσεως των ζημιών στο πλαίσιο συγχωνεύσεως μόνο για την οντότητα που τις εμφάνισε)

5

2019/C 270/06

Υπόθεση C-608/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Skatteverket κατά Holmen AB (Προδικαστική παραπομπή — Φόρος εταιριών — Όμιλος εταιριών — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Έκπτωση ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής — Έννοια των οριστικών ζημιών — Εφαρμογή σε υποθυγατρική — Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της μητρικής εταιρίας επιβάλλουσα να ανήκει η θυγατρική άμεσα στη μητρική — Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της θυγατρικής εταιρίας που περιορίζει τον συμψηφισμό των ζημιών και τον απαγορεύει κατά το έτος της εκκαθαρίσεως)

6

2019/C 270/07

Υπόθεση C-660/17 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 — RF κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Αποστολή του δικογράφου της προσφυγής με φαξ — Εκπρόθεσμη κατάθεση του πρωτοτύπου του δικογράφου της προσφυγής στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου — Καθυστέρηση στην παράδοση της αλληλογραφίας — Έννοια ανωτέρας βίας ή τυχαίου συμβάντος)

7

2019/C 270/08

Υπόθεση C-682/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ExxonMobil Production Deutschland GmbH κατά Bundesrepublik Deutschland (Προδικαστική παραπομπή — Περιβάλλον — Οδηγία 2003/87/ΕΚ — Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου — Εγκατάσταση επεξεργασίας φυσικού αερίου — Ανάκτηση θείου — Διαδικασία Claus — Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε βοηθητική εγκατάσταση — Παραγωγή θερμότητας — Εκπομπή εγγενούς διοξειδίου του άνθρακα (CO2) — Άρθρο 2, παράγραφος 1 — Πεδίο εφαρμογής — Παράρτημα I — Δραστηριότητα καύσης καυσίμων — Άρθρο 3, στοιχείο κά — Μεταβατικό σύστημα εναρμονισμένης δωρεάν κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής — Απόφαση 2011/278/ΕΕ — Πεδίο εφαρμογής — Άρθρο 3, στοιχείο γ' — Έννοια του όρου υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς θερμότητας)

7

2019/C 270/09

Υπόθεση C-1/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Oribalt Rīga SIA, πρώην Oriola Rīga SIA, κατά Valsts ieņēmumu dienests (Προδικαστική παραπομπή — Τελωνειακή ένωση — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 — Άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ' — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 — Άρθρο 152, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β' — Καθορισμός της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων — Έννοια των ομοειδών εμπορευμάτων — Φάρμακα — Συνεκτίμηση όλων των στοιχείων τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν την οικονομική αξία του συγκεκριμένου φαρμάκου — Προθεσμία 90 ημερών εντός της οποίας τα εισαγόμενα εμπορεύματα πρέπει να έχουν πωληθεί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αυστηρή προθεσμία — Μη λήψη υπόψη των εμπορικών εκπτώσεων)

8

2019/C 270/10

Υπόθεση C-41/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale della Campania (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Meca Srl κατά Comune di Napoli (Προδικαστική παραπομπή — Δημόσιες συμβάσεις — Οδηγία 2014/24/ΕΕ — Άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχεία γ' και ζ' — Σύναψη δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών — Προαιρετικοί λόγοι αποκλεισμού από τη συμμετοχή σε διαδικασία συνάψεως συμβάσεως — Σοβαρό επαγγελματικό παράπτωμα που θέτει εν αμφιβόλω την ακεραιότητα του οικονομικού φορέα — Λύση προηγούμενης συμβάσεως συνεπεία πλημμελούς εκτελέσεώς της — Δικαστική προσφυγή η οποία εμποδίζει την αναθέτουσα αρχή να αξιολογήσει την αθέτηση συμβατικής υποχρεώσεως έως ότου περατωθεί η δικαστική διαδικασία)

9

2019/C 270/11

Υπόθεση C-72/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Daniel Ustariz Aróstegui κατά Departamento de Educación del Gobierno de Navarra (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 1999/70/ΕΚ — Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP — Ρήτρα 4, σημείο 1 — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων — Τομέας της δημόσιας εκπαίδευσης — Εθνική νομοθεσία που χορηγεί μισθολογική προσαύξηση μόνο στους εκπαιδευτικούς που απασχολούνται στο πλαίσιο σχέσεως εργασίας αορίστου χρόνου ως μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι — Αποκλεισμός των εκπαιδευτικών που απασχολούνται ως συμβασιούχοι υπάλληλοι δημοσίου δικαίου με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου — Έννοια αντικειμενικών λόγων — Εγγενή χαρακτηριστικά της ιδιότητας του μονίμου δημοσίου υπαλλήλου)

10

2019/C 270/12

Υπόθεση C-100/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Línea Directa Aseguradora SA κατά Segurcaixa Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros (Προδικαστική παραπομπή — Ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων — Οδηγία 2009/103/ΕΚ — Άρθρο 3, πρώτο εδάφιο — Έννοια του όρου κυκλοφορία οχημάτων — Υλική ζημία προκληθείσα σε ακίνητο από πυρκαγιά σε όχημα σταθμευμένο σε ιδιωτικό κλειστό χώρο σταθμεύσεως του εν λόγω ακινήτου — Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση)

11

2019/C 270/13

Υπόθεση C-291/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Grup Servicii Petroliere SA κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili (Προδικαστική παραπομπή — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρο 148, στοιχεία ά και γ — Απαλλαγές συνδεόμενες με τις διεθνείς μεταφορές — Παράδοση αυτοανυψούμενων εξεδρών υποθαλάσσιας γεωτρήσεως — Έννοια των πλοίων που χρησιμοποιούνται στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης — Περιεχόμενο)

12

2019/C 270/14

Υπόθεση C-404/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Arbeidsrechtbank Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Tine Vandenbon, Jamina Hakelbracht, Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen κατά WTG Retail BVBA (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 2006/54/ΕΚ — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών — Πρόσβαση στην απασχόληση και όροι εργασίας — Άρθρο 24 — Προστασία από αντίποινα — Απόρριψη υποψήφιας για θέση εργασίας λόγω της εγκυμοσύνης της — Εργαζόμενος ο οποίος παρενέβη υπέρ της υποψήφιας αυτής — Απόλυση του εργαζομένου)

12

2019/C 270/15

Υπόθεση C-313/19 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Associazione Nazionale GranoSalus — Liberi Cerealicoltori & Consumatori (Associazione GranoSalus) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Φεβρουαρίου 2019, υπόθεση T-125/18, Associazione GranoSalus κατά Επιτροπής

13

2019/C 270/16

Υπόθεση C-336/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Grondwettelijk Hof (Βέλγιο) στις 18 Απριλίου 2019 — Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., Unie Moskeeën Antwerpen VZW και Islamitisch Offerfeest Antwerpen VZW, JG και KH, Executief van de Moslims van België κ.λπ, Coördinatie Comité van Joodse Organisaties van België. Section belge du Congrès juif mondial et Congrès juif européen VZW κ.λπ., παρεμβαίνοντες: LI, Vlaamse regering, Waalse regering, Kosher Pultry BVBA κ.λπ. και Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., Global Action in the Interest of Animals VZW (GAIA)

15

2019/C 270/17

Υπόθεση C-360/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) στις 3 Μαΐου 2019 — Crown Van Gelder BV κατά Autoriteit Consument en Markt

16

2019/C 270/18

Υπόθεση C-361/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) στις 3 Μαΐου 2019 — De Ruiter vof κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

17

2019/C 270/19

Υπόθεση C-372/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Ondernemingsrechtbank Antwerpen (Βέλγιο) στις 10 Μαΐου 2019 — Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (SABAM) κατά Weareone.World BVBA, Wecandance NV

17

2019/C 270/20

Υπόθεση C-384/19: Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

18

2019/C 270/21

Υπόθεση C-387/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Βέλγιο) στις 17 Μαΐου 2019 — RTS infra BVBA, Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel κατά Vlaams Gewest

19

2019/C 270/22

Υπόθεση C-388/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) (Πορτογαλία) στις 17 Μαΐου 2019 — MK κατά Autoridade Tributária e Aduaneira

20

2019/C 270/23

Υπόθεση C-392/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 21 Μαΐου 2019 — VG Bild-Kunst κατά Stiftung Preußischer Kulturbesitz

20

2019/C 270/24

Υπόθεση C-401/19: Προσφυγή της 24ης Μαΐου 2019 — Δημοκρατία της Πολωνίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

21

2019/C 270/25

Υπόθεση C-403/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 24 Μαΐου 2019 — Société Générale SA κατά Ministre de l'Action et des Comptes publics

22

2019/C 270/26

Υπόθεση C-437/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative (Λουξεμβούργο) στις 31 Μαΐου 2019 — Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά L

23

2019/C 270/27

Υπόθεση C-441/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 12 Ιουνίου 2019 — TQ κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

24

2019/C 270/28

Υπόθεση C-445/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 6 Ιουνίου 2019 — Viasat Broadcasting UK Ltd κατά TV2/Danmark A/S, Βασιλείου της Δανίας

24

2019/C 270/29

Υπόθεση C-475/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 20 Ιουνίου 2019 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-229/17, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

25

2019/C 270/30

Υπόθεση C-498/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουνίου 2019 η Ρουμανία κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 30 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-530/18, Ρουμανία κατά Επιτροπής

27

Γενικό Δικαστήριο

2019/C 270/31

Υπόθεση T-488/18: Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2019 — XC κατά Επιτροπής

29

2019/C 270/32

Υπόθεση T-236/19: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Le Comité de Douzelage de Houffalize κατά Επιτροπής και EACEA

30

2019/C 270/33

Υπόθεση T-297/19: Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2019 — Dragomir κατά Επιτροπής

31

2019/C 270/34

Υπόθεση T-330/19: Προσφυγή της 31ης Μαΐου 2019 — PNB Banka κ.λπ. κατά ΕΚΤ

32

2019/C 270/35

Υπόθεση T-344/19: Προσφυγή της 10ης Ιουνίου 2019 — Front Polisario κατά Συμβουλίου

33

2019/C 270/36

Υπόθεση T-356/19: Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2019 — Front Polisario κατά Συμβουλίου

35

2019/C 270/37

Υπόθεση T-358/19: Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2019 — Groupe Canal + κατά Επιτροπής

35

2019/C 270/38

Υπόθεση T-367/19: Προσφυγή-αγωγή της 19ης Ιουνίου 2019 — Camerin κατά Επιτροπής

36

2019/C 270/39

Υπόθεση T-368/19: Προσφυγή της 18ης Ιουνίου 2019 — Datenlotsen Informationssysteme κατά Επιτροπής

37

2019/C 270/40

Υπόθεση T-375/19: Προσφυγή της 20ής Ιουνίου 2019 — Pisoni κατά Κοινοβουλίου

39

2019/C 270/41

Υπόθεση T-377/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Topcart κατά EUIPO — Carl International (TC CARL)

39

2019/C 270/42

Υπόθεση T-378/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Topcart κατά EUIPO — Carl International (TC CARL)

40

2019/C 270/43

Υπόθεση T-379/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation κατά EUIPO (Serviceplan)

41

2019/C 270/44

Υπόθεση T-380/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation κατά EUIPO (Serviceplan Solutions)

42

2019/C 270/45

Υπόθεση T-381/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — adp Gauselmann κατά EUIPO — Gameloft (City Mania)

43

2019/C 270/46

Υπόθεση T-382/19: Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2019 — Turk Hava Yollari κατά EUIPO — Sky (skylife)

44

2019/C 270/47

Υπόθεση T-383/19: Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — CI κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου

45

2019/C 270/48

Υπόθεση T-385/19: Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2019 — Mazzone κατά Κοινοβουλίου

46

2019/C 270/49

Υπόθεση T-388/19: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Ιουνίου 2019 — Puigdemont i Casamajó και Comín i Oliveres κατά Κοινοβουλίου

47

2019/C 270/50

Υπόθεση T-389/19: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Coppo Gavazzi κατά Κοινοβουλίου

48

2019/C 270/51

Υπόθεση T-390/19: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Muscardini κατά Κοινοβουλίου

50

2019/C 270/52

Υπόθεση T-391/19: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Vinci κατά Κοινοβουλίου

50

2019/C 270/53

Υπόθεση T-392/19: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Mantovani κατά Κοινοβουλίου

51

2019/C 270/54

Υπόθεση T-400/19: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Ιουνίου 2019 — Iccrea Banca κατά SRB

52

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2019/C 270/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 263 της 5.8.2019

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 255 της 29.7.2019

ΕΕ C 246 της 22.7.2019

ΕΕ C 238 της 15.7.2019

ΕΕ C 230 της 8.7.2019

ΕΕ C 220 της 1.7.2019

ΕΕ C 213 της 24.6.2019

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/2 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Landgericht Saarbrücken (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά K.P.

(Υπόθεση C-458/15) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Καταπολέμηση της τρομοκρατίας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων - Δέσμευση κεφαλαίων - Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ - Άρθρο 1, παράγραφοι 4 και 6 - Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 - Άρθρο 2, παράγραφος 3 - Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία το όνομα μιας οργάνωσης διατηρείται στον κατάλογο των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις - Κύρος)

(2019/C 270/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Saarbrücken

Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

K.P.

Διατακτικό

| 1) | Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος:






  — | της αποφάσεως 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση των αποφάσεων 2006/379/ΕΚ και 2006/1008/ΕΚ· |
| --- | --- | --- |

1)

Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος:

—

της αποφάσεως 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση των αποφάσεων 2006/379/ΕΚ και 2006/1008/ΕΚ·

| — | της αποφάσεως 2007/868/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2007/445/ΕΚ· |
| --- | --- |

—

της αποφάσεως 2007/868/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2007/445/ΕΚ·

| — | της αποφάσεως 2008/583/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2007/868/ΕΚ, και |
| --- | --- |

—

της αποφάσεως 2008/583/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2007/868/ΕΚ, και

| — | της αποφάσεως 2009/62/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2008/583/ΕΚ. |
| --- | --- |

—

της αποφάσεως 2009/62/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2008/583/ΕΚ.

| 2) | Ο κανονισμός (ΕΚ) 501/2009 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2009/62/ΕΚ, είναι ανίσχυρος κατά το μέρος που, με αυτόν, διατηρήθηκε το όνομα της οργάνωσης Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Ταμίλ Ιλάμ στον κατάλογο τον οποίο προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. |
| --- | --- |

2)

Ο κανονισμός (ΕΚ) 501/2009 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2009/62/ΕΚ, είναι ανίσχυρος κατά το μέρος που, με αυτόν, διατηρήθηκε το όνομα της οργάνωσης Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Ταμίλ Ιλάμ στον κατάλογο τον οποίο προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

---

(1)  ΕΕ C 354 της 26.10.2015.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/3 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — C & J Clark International Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-612/16) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Αντιντάμπινγκ - Ερμηνεία και κύρος κανονισμών που επιβάλλουν εκ νέου δασμούς αντιντάμπινγκ κατόπιν της εκδόσεως από το Δικαστήριο αποφάσεως περί κηρύξεως ανισχύρου - Νομική βάση - Μη αναδρομικότητα - Παραγραφή)

(2019/C 270/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

C & J Clark International Ltd

κατά

Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Διατακτικό

| 1) | Από την εξέταση των ερωτημάτων περί κύρους που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/1395 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, που παράγονται από τις επιχειρήσεις Buckinghan Shoe Mfg Co. Ltd., Buildyet Shoes Mfg., DongGuan Elegant Top Shoes Co. Ltd, Dongguan Stella Footwear Co. Ltd, Dongguan Taiway Sports Goods Limited, Foshan City Nanhai Qun Rui Footwear Co., Jianle Footwear Industrial, Sihui Kingo Rubber Shoes Factory, Synfort Shoes Co. Ltd, Taicang Kotoni Shoes Co. Ltd, Wei Hao Shoe Co. Ltd, Wei Hua Shoe Co. Ltd, Win Profile Industries Ltd, και την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14, ούτε το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/1647 της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ, τα οποία κατασκευάζονται από τις επιχειρήσεις Best Royal Co. Ltd, Lac Cuong Footwear Co. Ltd, Lac Ty Co. Ltd, Saoviet Joint Stock Company (Megastar Joint Stock Company), VMC Royal Co. Ltd, Freetrend Industrial Ltd και τη συνδεδεμένη της εταιρεία Freetrend Industrial A (Vietnam) Co. Ltd, Fulgent Sun Footwear Co. Ltd, General Shoes Ltd, Golden Star Co. Ltd, Golden Top Company Co. Ltd, Kingmaker Footwear Co. Ltd, Tripos Enterprise Inc., Vietnam Shoe Majesty Co. Ltd, και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικαθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14. |
| --- | --- |

1)

Από την εξέταση των ερωτημάτων περί κύρους που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/1395 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, που παράγονται από τις επιχειρήσεις Buckinghan Shoe Mfg Co. Ltd., Buildyet Shoes Mfg., DongGuan Elegant Top Shoes Co. Ltd, Dongguan Stella Footwear Co. Ltd, Dongguan Taiway Sports Goods Limited, Foshan City Nanhai Qun Rui Footwear Co., Jianle Footwear Industrial, Sihui Kingo Rubber Shoes Factory, Synfort Shoes Co. Ltd, Taicang Kotoni Shoes Co. Ltd, Wei Hao Shoe Co. Ltd, Wei Hua Shoe Co. Ltd, Win Profile Industries Ltd, και την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14, ούτε το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/1647 της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ, τα οποία κατασκευάζονται από τις επιχειρήσεις Best Royal Co. Ltd, Lac Cuong Footwear Co. Ltd, Lac Ty Co. Ltd, Saoviet Joint Stock Company (Megastar Joint Stock Company), VMC Royal Co. Ltd, Freetrend Industrial Ltd και τη συνδεδεμένη της εταιρεία Freetrend Industrial A (Vietnam) Co. Ltd, Fulgent Sun Footwear Co. Ltd, General Shoes Ltd, Golden Star Co. Ltd, Golden Top Company Co. Ltd, Kingmaker Footwear Co. Ltd, Tripos Enterprise Inc., Vietnam Shoe Majesty Co. Ltd, και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικαθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14.

| 2) | Το καθεστώς παραγραφής που προβλέπεται στο άρθρο 221, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, εφαρμόζεται στην είσπραξη δασμών αντιντάμπινγκ που επιβάλλουν οι εκτελεστικοί κανονισμοί που προβλέπονται στο σημείο 1 του διατακτικού της παρούσας αποφάσεως. |
| --- | --- |

2)

Το καθεστώς παραγραφής που προβλέπεται στο άρθρο 221, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, εφαρμόζεται στην είσπραξη δασμών αντιντάμπινγκ που επιβάλλουν οι εκτελεστικοί κανονισμοί που προβλέπονται στο σημείο 1 του διατακτικού της παρούσας αποφάσεως.

---

(1)  ΕΕ C 38 της 6.2.2017.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/4 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουνίου 2019 — Δημοκρατία της Αυστρίας κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-591/17) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 18, 34, 56 και 92 ΣΛΕΕ - Ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει τέλος υποδομών για τα επιβατηγά αυτοκίνητα οχήματα - Περίπτωση κατά την οποία οι ιδιοκτήτες οχημάτων ταξινομημένων σε αυτό το κράτος μέλος απαλλάσσονται από τον φόρο επί των αυτοκινήτων οχημάτων κατά ποσό που αντιστοιχεί στο τέλος αυτό)

(2019/C 270/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: G. Hesse, J. Schmoll και C. Drexel)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και S. Eisenberg, επικουρούμενοι από τον C. Hillgruber, Rechtsanwalt)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: J. Langer, J.M. Hoogveld και M. K. Bulterman)

Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: Nymann-Lindegren και M. Wolff)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, θεσπίζοντας το τέλος υποδομών για τα επιβατηγά αυτοκίνητα οχήματα και προβλέποντας, συγχρόνως, απαλλαγή από τον φόρο επί των αυτοκινήτων οχημάτων υπέρ των ιδιοκτητών οχημάτων τα οποία έχουν ταξινομηθεί στη Γερμανία τουλάχιστον ισόποση με το καταβληθέν τέλος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 18, 34, 56 και 92 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

1)

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, θεσπίζοντας το τέλος υποδομών για τα επιβατηγά αυτοκίνητα οχήματα και προβλέποντας, συγχρόνως, απαλλαγή από τον φόρο επί των αυτοκινήτων οχημάτων υπέρ των ιδιοκτητών οχημάτων τα οποία έχουν ταξινομηθεί στη Γερμανία τουλάχιστον ισόποση με το καταβληθέν τέλος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 18, 34, 56 και 92 ΣΛΕΕ.

| 2) | Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

| 3) | Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα τρία τέταρτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Δημοκρατία της Αυστρίας, καθώς και τα δικά της δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα τρία τέταρτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Δημοκρατία της Αυστρίας, καθώς και τα δικά της δικαστικά έξοδα.

| 4) | Η Δημοκρατία της Αυστρίας φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων της. |
| --- | --- |

4)

Η Δημοκρατία της Αυστρίας φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων της.

| 5) | Το Βασίλειο της Κάτω Χωρών και το Βασίλειο της Δανίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

5)

Το Βασίλειο της Κάτω Χωρών και το Βασίλειο της Δανίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 402 της 27.11.2017.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/5 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Skatteverket κατά Memira Holding AB

(Υπόθεση C-607/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Φόρος εταιριών - Όμιλος εταιριών - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Έκπτωση των ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής - Έννοια των «οριστικών ζημιών» - Συγχώνευση-απορρόφηση της θυγατρικής από τη μητρική εταιρία - Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της θυγατρικής η οποία προβλέπει τη δυνατότητα εκπτώσεως των ζημιών στο πλαίσιο συγχωνεύσεως μόνο για την οντότητα που τις εμφάνισε)

(2019/C 270/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Αιτούν δικαστήριο

Högsta förvaltningsdomstolen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Skatteverket

κατά

Memira Holding AB

Διατακτικό

| 1) | Για να εκτιμηθεί ο οριστικός χαρακτήρας των ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής, κατά την έννοια της σκέψεως 55 της αποφάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 2005, Marks & Spencer (C-446/03, EU:C:2005:763), το γεγονός ότι το κράτος μέλος εγκαταστάσεως της θυγατρικής δεν επιτρέπει τη μεταφορά των ζημιών από μια εταιρία σε άλλον υποκείμενο στον φόρο σε περίπτωση συγχωνεύσεως, ενώ η μεταφορά αυτή προβλέπεται από το κράτος μέλος εγκαταστάσεως της μητρικής εταιρίας σε περίπτωση συγχωνεύσεως μεταξύ εγκατεστημένων στην ημεδαπή εταιριών, δεν είναι αποφασιστικής σημασίας, εκτός αν η μητρική εταιρία αποδείξει ότι αδυνατεί να αξιοποιήσει τις ζημίες αυτές επιτυγχάνοντας, ιδίως μέσω μεταβιβάσεως, τον φορολογικό συνυπολογισμό των ζημιών αυτών από τρίτον στο πλαίσιο μελλοντικών χρήσεων. |
| --- | --- |

1)

Για να εκτιμηθεί ο οριστικός χαρακτήρας των ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής, κατά την έννοια της σκέψεως 55 της αποφάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 2005, Marks & Spencer (C-446/03, EU:C:2005:763), το γεγονός ότι το κράτος μέλος εγκαταστάσεως της θυγατρικής δεν επιτρέπει τη μεταφορά των ζημιών από μια εταιρία σε άλλον υποκείμενο στον φόρο σε περίπτωση συγχωνεύσεως, ενώ η μεταφορά αυτή προβλέπεται από το κράτος μέλος εγκαταστάσεως της μητρικής εταιρίας σε περίπτωση συγχωνεύσεως μεταξύ εγκατεστημένων στην ημεδαπή εταιριών, δεν είναι αποφασιστικής σημασίας, εκτός αν η μητρική εταιρία αποδείξει ότι αδυνατεί να αξιοποιήσει τις ζημίες αυτές επιτυγχάνοντας, ιδίως μέσω μεταβιβάσεως, τον φορολογικό συνυπολογισμό των ζημιών αυτών από τρίτον στο πλαίσιο μελλοντικών χρήσεων.

| 2) | Σε περίπτωση που η περίσταση που εκτίθεται στο πρώτο ερώτημα ασκεί τυχόν επιρροή, δεν έχει σημασία το γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλη οντότητα στο κράτος εγκαταστάσεως της θυγατρικής η οποία θα μπορούσε να εκπέσει τις ζημίες αυτές σε περίπτωση συγχωνεύσεως, αν η έκπτωση αυτή επιτρεπόταν. |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που η περίσταση που εκτίθεται στο πρώτο ερώτημα ασκεί τυχόν επιρροή, δεν έχει σημασία το γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλη οντότητα στο κράτος εγκαταστάσεως της θυγατρικής η οποία θα μπορούσε να εκπέσει τις ζημίες αυτές σε περίπτωση συγχωνεύσεως, αν η έκπτωση αυτή επιτρεπόταν.

---

(1)  ΕΕ C 5 της 8.1.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/6 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Skatteverket κατά Holmen AB

(Υπόθεση C-608/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Φόρος εταιριών - Όμιλος εταιριών - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Έκπτωση ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής - Έννοια των «οριστικών ζημιών» - Εφαρμογή σε υποθυγατρική - Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της μητρικής εταιρίας επιβάλλουσα να ανήκει η θυγατρική άμεσα στη μητρική - Νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της θυγατρικής εταιρίας που περιορίζει τον συμψηφισμό των ζημιών και τον απαγορεύει κατά το έτος της εκκαθαρίσεως)

(2019/C 270/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Αιτούν δικαστήριο

Högsta förvaltningsdomstolen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Skatteverket

κατά

Holmen AB

Διατακτικό

| 1) | Η έννοια των οριστικών ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής, κατά τη σκέψη 55 της αποφάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 2005, Marks & Spencer (C-446/03, EU:C:2005:763), δεν εφαρμόζεται σε υποθυγατρική, εκτός και εάν όλες οι ενδιάμεσες εταιρίες μεταξύ της μητρικής εταιρίας που υποβάλλει αίτηση για φορολογική ελάφρυνση ομίλου και της υποθυγατρικής που εμφανίζει ζημίες δυνάμενες να θεωρηθούν οριστικές, καθώς και η εν λόγω υποθυγατρική είναι εγκατεστημένες στο ίδιο κράτος μέλος. |
| --- | --- |

1)

Η έννοια των οριστικών ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής, κατά τη σκέψη 55 της αποφάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 2005, Marks & Spencer (C-446/03, EU:C:2005:763), δεν εφαρμόζεται σε υποθυγατρική, εκτός και εάν όλες οι ενδιάμεσες εταιρίες μεταξύ της μητρικής εταιρίας που υποβάλλει αίτηση για φορολογική ελάφρυνση ομίλου και της υποθυγατρικής που εμφανίζει ζημίες δυνάμενες να θεωρηθούν οριστικές, καθώς και η εν λόγω υποθυγατρική είναι εγκατεστημένες στο ίδιο κράτος μέλος.

| 2) | Για να εκτιμηθεί ο οριστικός χαρακτήρας των ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής, κατά την έννοια της σκέψεως 55 της αποφάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 2005, Marks & Spencer (C-446/03, EU:C:2005:763), το γεγονός ότι το κράτος μέλος εγκαταστάσεως της θυγατρικής δεν επιτρέπει τη μεταφορά των ζημιών από μια εταιρία σε άλλη κατά το έτος εκκαθαρίσεως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας, εκτός αν η μητρική εταιρία αποδείξει ότι αδυνατεί να αξιοποιήσει τις ζημίες αυτές επιτυγχάνοντας, ιδίως μέσω μεταβιβάσεως, τον συνυπολογισμό των ζημιών αυτών από τρίτον στο πλαίσιο μελλοντικών χρήσεων. |
| --- | --- |

2)

Για να εκτιμηθεί ο οριστικός χαρακτήρας των ζημιών εγκατεστημένης στην αλλοδαπή θυγατρικής, κατά την έννοια της σκέψεως 55 της αποφάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 2005, Marks & Spencer (C-446/03, EU:C:2005:763), το γεγονός ότι το κράτος μέλος εγκαταστάσεως της θυγατρικής δεν επιτρέπει τη μεταφορά των ζημιών από μια εταιρία σε άλλη κατά το έτος εκκαθαρίσεως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας, εκτός αν η μητρική εταιρία αποδείξει ότι αδυνατεί να αξιοποιήσει τις ζημίες αυτές επιτυγχάνοντας, ιδίως μέσω μεταβιβάσεως, τον συνυπολογισμό των ζημιών αυτών από τρίτον στο πλαίσιο μελλοντικών χρήσεων.

| 3) | Στην περίπτωση κατά την οποία η περίσταση που μνημονεύεται στο σημείο 2 του παρόντος διατακτικού ασκεί τυχόν επιρροή, είναι αδιάφορος ο βαθμός κατά τον οποίο η νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της θυγατρικής η οποία εμφανίζει ζημίες δυνάμενες να χαρακτηριστούν ως οριστικές είχε ως αποτέλεσμα να μη μπορεί να συμψηφισθεί μέρος των ζημιών αυτών με τα τρέχοντα κέρδη της ζημιογόνου θυγατρικής ή άλλης οντότητας του ίδιου ομίλου. |
| --- | --- |

3)

Στην περίπτωση κατά την οποία η περίσταση που μνημονεύεται στο σημείο 2 του παρόντος διατακτικού ασκεί τυχόν επιρροή, είναι αδιάφορος ο βαθμός κατά τον οποίο η νομοθεσία του κράτους εγκαταστάσεως της θυγατρικής η οποία εμφανίζει ζημίες δυνάμενες να χαρακτηριστούν ως οριστικές είχε ως αποτέλεσμα να μη μπορεί να συμψηφισθεί μέρος των ζημιών αυτών με τα τρέχοντα κέρδη της ζημιογόνου θυγατρικής ή άλλης οντότητας του ίδιου ομίλου.

---

(1)  ΕΕ C 5 της 8.1.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/7 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 — RF κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-660/17 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Αποστολή του δικογράφου της προσφυγής με φαξ - Εκπρόθεσμη κατάθεση του πρωτοτύπου του δικογράφου της προσφυγής στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου - Καθυστέρηση στην παράδοση της αλληλογραφίας - Έννοια «ανωτέρας βίας ή τυχαίου συμβάντος»)

(2019/C 270/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: RF (εκπρόσωπος: K. Komar-Komarowski, radca prawny)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Szczodrowski, G. Meessen και I. Rogalski)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει το αίτημα αποδοχής νέων αποδεικτικών στοιχείων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει το αίτημα αποδοχής νέων αποδεικτικών στοιχείων.

| 2) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 3) | Η RF φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. |
| --- | --- |

3)

Η RF φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

---

(1)  ΕΕ C 190 της 4.6.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/7 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ExxonMobil Production Deutschland GmbH κατά Bundesrepublik Deutschland

(Υπόθεση C-682/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Εγκατάσταση επεξεργασίας φυσικού αερίου - Ανάκτηση θείου - «Διαδικασία Claus» - Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε βοηθητική εγκατάσταση - Παραγωγή θερμότητας - Εκπομπή εγγενούς διοξειδίου του άνθρακα (CO2) - Άρθρο 2, παράγραφος 1 - Πεδίο εφαρμογής - Παράρτημα I - Δραστηριότητα «καύσης καυσίμων» - Άρθρο 3, στοιχείο κά - Μεταβατικό σύστημα εναρμονισμένης δωρεάν κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής - Απόφαση 2011/278/ΕΕ - Πεδίο εφαρμογής - Άρθρο 3, στοιχείο γ' - Έννοια του όρου «υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς θερμότητας»)

(2019/C 270/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

ExxonMobil Production Deutschland GmbH

κατά

Bundesrepublik Deutschland

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 3, στοιχείο κα', της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, έχει την έννοια ότι εγκατάσταση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία παράγει, στο πλαίσιο της δραστηριότητας της «καύσης καυσίμων σε εγκαταστάσεις με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ 20 [μεγαβάτ (MW)] και άνω», κατά την έννοια του παραρτήματος I της οδηγίας αυτής, ηλεκτρική ενέργεια προοριζόμενη ως επί το πλείστον να χρησιμοποιηθεί για ίδιες ανάγκες, πρέπει να θεωρείται «παραγωγός [ηλεκτρικής ενέργειας]», κατά την έννοια της διάταξης αυτής, εφόσον η εν λόγω εγκατάσταση, αφενός, ασκεί συγχρόνως δραστηριότητα παραγωγής προϊόντος που δεν προβλέπεται από το παράρτημα αυτό και, αφετέρου, διοχετεύει παγίως, έναντι αμοιβής, μικρό έστω μέρος της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας στο δημόσιο δίκτυο, με το οποίο η εγκατάσταση πρέπει να είναι διαρκώς συνδεδεμένη για τεχνικούς λόγους. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 3, στοιχείο κα', της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, έχει την έννοια ότι εγκατάσταση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία παράγει, στο πλαίσιο της δραστηριότητας της «καύσης καυσίμων σε εγκαταστάσεις με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ 20 [μεγαβάτ (MW)] και άνω», κατά την έννοια του παραρτήματος I της οδηγίας αυτής, ηλεκτρική ενέργεια προοριζόμενη ως επί το πλείστον να χρησιμοποιηθεί για ίδιες ανάγκες, πρέπει να θεωρείται «παραγωγός [ηλεκτρικής ενέργειας]», κατά την έννοια της διάταξης αυτής, εφόσον η εν λόγω εγκατάσταση, αφενός, ασκεί συγχρόνως δραστηριότητα παραγωγής προϊόντος που δεν προβλέπεται από το παράρτημα αυτό και, αφετέρου, διοχετεύει παγίως, έναντι αμοιβής, μικρό έστω μέρος της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας στο δημόσιο δίκτυο, με το οποίο η εγκατάσταση πρέπει να είναι διαρκώς συνδεδεμένη για τεχνικούς λόγους.

| 2) | Το άρθρο 3, στοιχείο γ', της απόφασης 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87, έχει την έννοια ότι εγκατάσταση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στο μέτρο που πρέπει να θεωρηθεί «παραγωγός [ηλεκτρικής ενέργειας]», κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο κα', της οδηγίας 2003/87, δεν δικαιούται δωρεάν δικαιώματα εκπομπής για τη θερμότητα που παράγεται στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας δραστηριότητας της «καύσης καυσίμων σε εγκαταστάσεις με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ 20 MW και άνω», σε περίπτωση που η θερμότητα αυτή χρησιμοποιείται για σκοπούς άλλους από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, δεδομένου ότι μια τέτοια εγκατάσταση δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10α, παράγραφοι 4 και 8, της εν λόγω οδηγίας. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 3, στοιχείο γ', της απόφασης 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87, έχει την έννοια ότι εγκατάσταση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στο μέτρο που πρέπει να θεωρηθεί «παραγωγός [ηλεκτρικής ενέργειας]», κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο κα', της οδηγίας 2003/87, δεν δικαιούται δωρεάν δικαιώματα εκπομπής για τη θερμότητα που παράγεται στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας δραστηριότητας της «καύσης καυσίμων σε εγκαταστάσεις με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ 20 MW και άνω», σε περίπτωση που η θερμότητα αυτή χρησιμοποιείται για σκοπούς άλλους από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, δεδομένου ότι μια τέτοια εγκατάσταση δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10α, παράγραφοι 4 και 8, της εν λόγω οδηγίας.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 26.3.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/8

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «Oribalt Rīga» SIA, πρώην «Oriola Rīga» SIA, κατά Valsts ieņēmumu dienests

(Υπόθεση C-1/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Τελωνειακή ένωση - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 - Άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ' - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 - Άρθρο 152, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β' - Καθορισμός της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων - Έννοια των «ομοειδών εμπορευμάτων» - Φάρμακα - Συνεκτίμηση όλων των στοιχείων τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν την οικονομική αξία του συγκεκριμένου φαρμάκου - Προθεσμία 90 ημερών εντός της οποίας τα εισαγόμενα εμπορεύματα πρέπει να έχουν πωληθεί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αυστηρή προθεσμία - Μη λήψη υπόψη των εμπορικών εκπτώσεων)

(2019/C 270/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

«Oribalt Rīga» SIA, πρώην «Oriola Rīga» SIA

κατά

Valsts ieņēmumu dienests

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως είχε τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, έχει την έννοια ότι η αρμόδια εθνική τελωνειακή αρχή, όταν υπολογίζει τη δασμολογητέα αξία εμπορευμάτων, όπως τα επίμαχα φάρμακα στην υπόθεση της κύριας δίκης, με την επαγωγική μέθοδο την οποία προβλέπει η διάταξη αυτή οφείλει να λαμβάνει υπόψη, για τον προσδιορισμό των «ομοειδών εμπορευμάτων», κάθε κρίσιμο στοιχείο, όπως τη σύνθεση των φαρμάκων αυτών, τη δυνατότητα υποκατάστασής τους υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων τους και την εναλλαξιμότητά τους από εμπορικής πλευράς, και να διενεργεί συνεπώς εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών συνεκτιμώντας κάθε στοιχείο το οποίο ενδέχεται να επηρεάσει την πραγματική οικονομική αξία των εν λόγω φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένης της θέσεως που κατέχει στην αγορά το εισαγόμενο φάρμακο και ο παρασκευαστής του. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως είχε τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, έχει την έννοια ότι η αρμόδια εθνική τελωνειακή αρχή, όταν υπολογίζει τη δασμολογητέα αξία εμπορευμάτων, όπως τα επίμαχα φάρμακα στην υπόθεση της κύριας δίκης, με την επαγωγική μέθοδο την οποία προβλέπει η διάταξη αυτή οφείλει να λαμβάνει υπόψη, για τον προσδιορισμό των «ομοειδών εμπορευμάτων», κάθε κρίσιμο στοιχείο, όπως τη σύνθεση των φαρμάκων αυτών, τη δυνατότητα υποκατάστασής τους υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων τους και την εναλλαξιμότητά τους από εμπορικής πλευράς, και να διενεργεί συνεπώς εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών συνεκτιμώντας κάθε στοιχείο το οποίο ενδέχεται να επηρεάσει την πραγματική οικονομική αξία των εν λόγω φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένης της θέσεως που κατέχει στην αγορά το εισαγόμενο φάρμακο και ο παρασκευαστής του.

| 2) | Το άρθρο 152, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92, έχει την έννοια ότι, για τον καθορισμό της τιμής μονάδας των εισαγόμενων εμπορευμάτων σύμφωνα με τη μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού 2913/92, όπως είχε τροποποιηθεί με τον κανονισμό 82/97, η προβλεπόμενη στο ως άνω άρθρο 152, παράγραφος 1, στοιχείο β', προθεσμία των 90 ημερών εντός της οποίας τα εισαγόμενα εμπορεύματα πρέπει να έχουν πωληθεί στην Ένωση συνιστά αυστηρό όριο. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 152, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92, έχει την έννοια ότι, για τον καθορισμό της τιμής μονάδας των εισαγόμενων εμπορευμάτων σύμφωνα με τη μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού 2913/92, όπως είχε τροποποιηθεί με τον κανονισμό 82/97, η προβλεπόμενη στο ως άνω άρθρο 152, παράγραφος 1, στοιχείο β', προθεσμία των 90 ημερών εντός της οποίας τα εισαγόμενα εμπορεύματα πρέπει να έχουν πωληθεί στην Ένωση συνιστά αυστηρό όριο.

| 3) | Το άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού 2913/92, όπως είχε τροποποιηθεί με τον κανονισμό 82/97, έχει την έννοια ότι οι εκπτώσεις επί της τιμής πωλήσεως των εισαγόμενων εμπορευμάτων δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων αυτών κατ’ εφαρμογήν της ως άνω διατάξεως. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού 2913/92, όπως είχε τροποποιηθεί με τον κανονισμό 82/97, έχει την έννοια ότι οι εκπτώσεις επί της τιμής πωλήσεως των εισαγόμενων εμπορευμάτων δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων αυτών κατ’ εφαρμογήν της ως άνω διατάξεως.

---

(1)  ΕΕ C 104 της 19.3.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/9 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale della Campania (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Meca Srl κατά Comune di Napoli

(Υπόθεση C-41/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2014/24/ΕΕ - Άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχεία γ' και ζ' - Σύναψη δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών - Προαιρετικοί λόγοι αποκλεισμού από τη συμμετοχή σε διαδικασία συνάψεως συμβάσεως - Σοβαρό επαγγελματικό παράπτωμα που θέτει εν αμφιβόλω την ακεραιότητα του οικονομικού φορέα - Λύση προηγούμενης συμβάσεως συνεπεία πλημμελούς εκτελέσεώς της - Δικαστική προσφυγή η οποία εμποδίζει την αναθέτουσα αρχή να αξιολογήσει την αθέτηση συμβατικής υποχρεώσεως έως ότου περατωθεί η δικαστική διαδικασία)

(2019/C 270/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale della Campania

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Meca Srl

κατά

Comune di Napoli

παρισταμένης της: Sirio Srl

Διατακτικό

Το άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχεία γ' και ζ', της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία η άσκηση δικαστικής προσφυγής κατά της αποφάσεως περί λύσεως δημόσιας συμβάσεως που ελήφθη από αναθέτουσα αρχή λόγω σοβαρών πλημμελειών που επιδείχθηκαν κατά την εκτέλεσή της εμποδίζει την αναθέτουσα αρχή που προκηρύσσει νέο διαγωνισμό να προβεί σε οποιαδήποτε αξιολόγηση, κατά το στάδιο της επιλογής των διαγωνιζομένων, σχετικά με την αξιοπιστία του οικονομικού φορέα τον οποίο αφορά η ως άνω λύση.

---

(1)  ΕΕ C 142 της 23.4.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/10 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/10

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Daniel Ustariz Aróstegui κατά Departamento de Educación del Gobierno de Navarra

(Υπόθεση C-72/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP - Ρήτρα 4, σημείο 1 - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Τομέας της δημόσιας εκπαίδευσης - Εθνική νομοθεσία που χορηγεί μισθολογική προσαύξηση μόνο στους εκπαιδευτικούς που απασχολούνται στο πλαίσιο σχέσεως εργασίας αορίστου χρόνου ως μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι - Αποκλεισμός των εκπαιδευτικών που απασχολούνται ως συμβασιούχοι υπάλληλοι δημοσίου δικαίου με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου - Έννοια «αντικειμενικών λόγων» - Εγγενή χαρακτηριστικά της ιδιότητας του μονίμου δημοσίου υπαλλήλου)

(2019/C 270/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Daniel Ustariz Aróstegui

κατά

Departamento de Educación del Gobierno de Navarra

Διατακτικό

Η ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιφυλάσσει το ωφέλημα μισθολογικής προσαυξήσεως στους εκπαιδευτικούς που απασχολούνται στο πλαίσιο σχέσεως εργασίας αορίστου χρόνου ως μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι, κατ’ αποκλεισμό ιδίως των εκπαιδευτικών που απασχολούνται ως συμβασιούχοι υπάλληλοι δημοσίου δικαίου με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου, εφόσον η συμπλήρωση ορισμένου χρόνου προϋπηρεσίας αποτελεί τη μοναδική προϋπόθεση για τη χορήγηση της εν λόγω προσαυξήσεως.

---

(1)  ΕΕ C 161 της 7.5.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/11 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Línea Directa Aseguradora SA κατά Segurcaixa Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros

(Υπόθεση C-100/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων - Οδηγία 2009/103/ΕΚ - Άρθρο 3, πρώτο εδάφιο - Έννοια του όρου «κυκλοφορία οχημάτων» - Υλική ζημία προκληθείσα σε ακίνητο από πυρκαγιά σε όχημα σταθμευμένο σε ιδιωτικό κλειστό χώρο σταθμεύσεως του εν λόγω ακινήτου - Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση)

(2019/C 270/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Línea Directa Aseguradora SA

κατά

Segurcaixa Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros

Διατακτικό

Το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, έχει την έννοια ότι ο όρος «κυκλοφορία οχημάτων», ο οποίος μνημονεύεται στην εν λόγω διάταξη, καλύπτει περίπτωση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, κατά την οποία όχημα σταθμευμένο σε ιδιωτικό κλειστό χώρο σταθμεύσεως ακινήτου, το οποίο χρησιμοποιείται κατά τρόπο σύμφωνο με τη λειτουργία που επιτελεί ως μέσο μεταφοράς, ανεφλέγη, προκαλώντας πυρκαγιά, η οποία οφείλεται στο ηλεκτρικό κύκλωμα του οχήματος αυτού, και προκάλεσε ζημίες στο εν λόγω ακίνητο, ενώ το όχημα δεν κινήθηκε για περισσότερες από είκοσι τέσσερις ώρες πριν από την εκδήλωση της πυρκαγιάς.

---

(1)  ΕΕ C 161 της 7.5.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/12 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Grup Servicii Petroliere SA κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

(Υπόθεση C-291/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 148, στοιχεία ά και γ - Απαλλαγές συνδεόμενες με τις διεθνείς μεταφορές - Παράδοση αυτοανυψούμενων εξεδρών υποθαλάσσιας γεωτρήσεως - Έννοια των «πλοίων που χρησιμοποιούνται στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης» - Περιεχόμενο)

(2019/C 270/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel București

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Grup Servicii Petroliere SA

κατά

Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

Διατακτικό

Το άρθρο 148, στοιχεία α' και γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι η διαλαμβανόμενη στη διάταξη αυτή φράση «πλοία που χρησιμοποιούνται στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης» δεν καλύπτει την παράδοση πλωτών κατασκευών, όπως είναι οι αυτοανυψούμενες εξέδρες υποθαλάσσιας γεωτρήσεως του είδους των επίμαχων στην κύρια δίκη, οι οποίες χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο σε σταθερή θέση για την εκμετάλλευση θαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

---

(1)  ΕΕ C 259 της 23.7.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/12 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Arbeidsrechtbank Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Tine Vandenbon, Jamina Hakelbracht, Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen κατά WTG Retail BVBA

(Υπόθεση C-404/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 2006/54/ΕΚ - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Πρόσβαση στην απασχόληση και όροι εργασίας - Άρθρο 24 - Προστασία από αντίποινα - Απόρριψη υποψήφιας για θέση εργασίας λόγω της εγκυμοσύνης της - Εργαζόμενος ο οποίος παρενέβη υπέρ της υποψήφιας αυτής - Απόλυση του εργαζομένου)

(2019/C 270/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Arbeidsrechtbank Antwerpen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Tine Vandenbon, Jamina Hakelbracht, Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen

κατά

WTG Retail BVBA

Διατακτικό

Το άρθρο 24 της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, κατά την οποία, σε περίπτωση που ένα πρόσωπο το οποίο εκτιμά ότι υπέστη διάκριση λόγω φύλου έχει υποβάλει καταγγελία, εργαζόμενος ο οποίος του παρέσχε υποστήριξη στο πλαίσιο αυτό προστατεύεται από τα αντίποινα του εργοδότη μόνον εφόσον έχει παρέμβει ως μάρτυρας κατά την εξέταση της καταγγελίας αυτής και εφόσον η μαρτυρία του πληροί τις τυπικές απαιτήσεις που προβλέπει η εν λόγω ρύθμιση.

---

(1)  ΕΕ C 311 της 3.9.2018.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/13 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/13

---

Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Associazione Nazionale GranoSalus — Liberi Cerealicoltori & Consumatori (Associazione GranoSalus) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Φεβρουαρίου 2019, υπόθεση T-125/18, Associazione GranoSalus κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-313/19 P)

(2019/C 270/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Associazione Nazionale GranoSalus — Liberi Cerealicoltori & Consumatori (Associazione GranoSalus) (εκπρόσωπος: G. Dalfino, avvocato)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

| 1. | Η αίτηση αναιρέσεως της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου θεμελιώνεται στην παράβαση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, και του άρθρου 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. |
| --- | --- |

1.

Η αίτηση αναιρέσεως της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου θεμελιώνεται στην παράβαση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, και του άρθρου 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

| 2. | Η νυν αναιρεσείουσα προέβαλε παράβαση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παραγνώρισε το γεγονός ότι η Associazione GranoSalus διαθέτει ενεργητική νομιμοποίηση δυνάμει της νομιμοποιήσεως των μελών της ατομικώς, κατά το μέτρο που ο προσβαλλόμενος εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/2324 «τους αφορά άμεσα και ατομικά» διότι πρόκειται για «κανονιστική πράξη η οποία δεν επάγεται εκτελεστικά μέτρα».
  Συναφώς, η Associazione προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κατά την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως, καθόσον απέκλεισε την ύπαρξη ατομικού επηρεασμού, ο οποίος στηρίζεται στο γεγονός ότι «ορισμένα από τα μέλη της προσφεύγουσας φέρονται να επηρεάζονται από την προσβαλλόμενη πράξη υπό τη γενική ιδιότητά τους ως καταναλωτ[ών] και πολ[ιτών] της Ένωσης» (σκέψη 57 της διατάξεως).
  Ο εν λόγω χαρακτηρισμός των μελών της GranoSalus είναι εντούτοις εσφαλμένος υπό το πρίσμα του καταστατικού της ενώσεως που καθιστά τα μέλη, και ως εκ τούτου, την Associazione, φορείς και υπέρμαχους του συμφέροντος της προστασίας των καταναλωτών και των γεωργικών παραγωγών, μέσω της λήψεως, μεταξύ άλλων, μέτρων «κατά των τυχόν αυξήσεων, ιδίως στο ενωσιακό πλαίσιο, των ποσοστών μυκοτοξινών και λοιπών προσμείξεων, με σκοπό την προστασία της υγείας των καταναλωτών και, ιδίως, των παιδιών».
  Δεδομένου ότι πληρούται ο όρος περί ατομικού επηρεασμού, και εφόσον πρέπει να πληρούνται σωρευτικά ο εν λόγω όρος και ο όρος περί άμεσου επηρεασμού, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον αποφάνθηκε σχετικά χωρίς να λάβει υπόψη τα ανωτέρω. |
| --- | --- |

2.

Η νυν αναιρεσείουσα προέβαλε παράβαση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παραγνώρισε το γεγονός ότι η Associazione GranoSalus διαθέτει ενεργητική νομιμοποίηση δυνάμει της νομιμοποιήσεως των μελών της ατομικώς, κατά το μέτρο που ο προσβαλλόμενος εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/2324 «τους αφορά άμεσα και ατομικά» διότι πρόκειται για «κανονιστική πράξη η οποία δεν επάγεται εκτελεστικά μέτρα».

Συναφώς, η Associazione προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κατά την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως, καθόσον απέκλεισε την ύπαρξη ατομικού επηρεασμού, ο οποίος στηρίζεται στο γεγονός ότι «ορισμένα από τα μέλη της προσφεύγουσας φέρονται να επηρεάζονται από την προσβαλλόμενη πράξη υπό τη γενική ιδιότητά τους ως καταναλωτ[ών] και πολ[ιτών] της Ένωσης» (σκέψη 57 της διατάξεως).

Ο εν λόγω χαρακτηρισμός των μελών της GranoSalus είναι εντούτοις εσφαλμένος υπό το πρίσμα του καταστατικού της ενώσεως που καθιστά τα μέλη, και ως εκ τούτου, την Associazione, φορείς και υπέρμαχους του συμφέροντος της προστασίας των καταναλωτών και των γεωργικών παραγωγών, μέσω της λήψεως, μεταξύ άλλων, μέτρων «κατά των τυχόν αυξήσεων, ιδίως στο ενωσιακό πλαίσιο, των ποσοστών μυκοτοξινών και λοιπών προσμείξεων, με σκοπό την προστασία της υγείας των καταναλωτών και, ιδίως, των παιδιών».

Δεδομένου ότι πληρούται ο όρος περί ατομικού επηρεασμού, και εφόσον πρέπει να πληρούνται σωρευτικά ο εν λόγω όρος και ο όρος περί άμεσου επηρεασμού, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον αποφάνθηκε σχετικά χωρίς να λάβει υπόψη τα ανωτέρω.

| 3. | Επίσης, η Associazione προέβαλε ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι δεν πληρούται η απαίτηση περί άμεσου επηρεασμού σχετικά με την δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής, υπό την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in I fine, ΣΛΕΕ, με την αιτιολογία ότι υφίστανται εθνικά εκτελεστικά μέτρα όσον αφορά τον επίδικο κανονισμό (ΕΕ) 2017/2324, αναφερόμενο συναφώς στην εξουσία «[χορηγήσεως από τα κράτη μέλη της] ανανεώσεως των αδειών για διάθεση των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν τη δραστική ουσία “γλυφοσάτη” στην αγορά...» τα οποία ευκόλως δύνανται να χαρακτηριστούν ως «... εκτελεστικά μέτρα της προσβαλλομένης πράξεως κατά την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ» (σκέψεις 84 και 85 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως).
  Η εν λόγω εσφαλμένη εκτίμηση οφείλεται, όπως αποδεικνύεται από τη δικογραφία, στο ότι το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα του η Associazione και τα μέλη της (Ιταλία) μετέφερε τον κανονισμό 2017/2324 στην εθνική έννομη τάξη μέσω της ανακοινώσεως του ιταλικού Υπουργείου Υγείας της 19ης Δεκεμβρίου 2017, σύμφωνα με την οποία η απλή ανανέωση της εγκρίσεως της δραστικής ουσίας «γλυφοσάτη» δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε έτη, ενώ παρέτεινε τη διάρκεια των αδειών περί των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν γλυφοσάτη έως και τις 15 Δεκεμβρίου 2022, χωρίς να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια εκτιμήσεως ούτε όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές που προβλέπονται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ του κανονισμού 2324/2017.
  Η Associazione εν προκειμένω προέβαλε ότι, ακόμα και εάν ήθελε κριθεί ότι η υπουργική ανακοίνωση της 19ης Δεκεμβρίου 2017 συνιστά εκτελεστικό μέτρο, το Γενικό Δικαστήριο δεν επισήμανε ότι η ίδια η ανακοίνωση δεν δύναται να προσβληθεί ενώπιον των εθνικών δικαστικών αρχών για τον λόγο ότι μια τέτοια ενέργεια απαγορεύεται βάσει της ιταλικής νομοθεσίας και της συναφούς νομολογίας [Consiglio di Stato (Συμβούλιο της Επικρατείας, Ιταλία), απόφαση 6243 της 9ης Νοεμβρίου 2005]. |
| --- | --- |

3.

Επίσης, η Associazione προέβαλε ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι δεν πληρούται η απαίτηση περί άμεσου επηρεασμού σχετικά με την δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής, υπό την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in I fine, ΣΛΕΕ, με την αιτιολογία ότι υφίστανται εθνικά εκτελεστικά μέτρα όσον αφορά τον επίδικο κανονισμό (ΕΕ) 2017/2324, αναφερόμενο συναφώς στην εξουσία «[χορηγήσεως από τα κράτη μέλη της] ανανεώσεως των αδειών για διάθεση των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν τη δραστική ουσία “γλυφοσάτη” στην αγορά...» τα οποία ευκόλως δύνανται να χαρακτηριστούν ως «... εκτελεστικά μέτρα της προσβαλλομένης πράξεως κατά την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ» (σκέψεις 84 και 85 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως).

Η εν λόγω εσφαλμένη εκτίμηση οφείλεται, όπως αποδεικνύεται από τη δικογραφία, στο ότι το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα του η Associazione και τα μέλη της (Ιταλία) μετέφερε τον κανονισμό 2017/2324 στην εθνική έννομη τάξη μέσω της ανακοινώσεως του ιταλικού Υπουργείου Υγείας της 19ης Δεκεμβρίου 2017, σύμφωνα με την οποία η απλή ανανέωση της εγκρίσεως της δραστικής ουσίας «γλυφοσάτη» δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε έτη, ενώ παρέτεινε τη διάρκεια των αδειών περί των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν γλυφοσάτη έως και τις 15 Δεκεμβρίου 2022, χωρίς να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια εκτιμήσεως ούτε όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές που προβλέπονται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ του κανονισμού 2324/2017.

Η Associazione εν προκειμένω προέβαλε ότι, ακόμα και εάν ήθελε κριθεί ότι η υπουργική ανακοίνωση της 19ης Δεκεμβρίου 2017 συνιστά εκτελεστικό μέτρο, το Γενικό Δικαστήριο δεν επισήμανε ότι η ίδια η ανακοίνωση δεν δύναται να προσβληθεί ενώπιον των εθνικών δικαστικών αρχών για τον λόγο ότι μια τέτοια ενέργεια απαγορεύεται βάσει της ιταλικής νομοθεσίας και της συναφούς νομολογίας [Consiglio di Stato (Συμβούλιο της Επικρατείας, Ιταλία), απόφαση 6243 της 9ης Νοεμβρίου 2005].

| 4. | Δυνάμει των ανωτέρω, η Associazione προσέβαλε τη διάταξη λόγω παραβάσεως του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, η οποία αντλείται από την παράλειψη εξετάσεως του αντικειμένου της δίκης που προσδιορίζεται με το εισαγωγικό δικόγραφο της προσφυγής. Επισημάνθηκε, συναφώς, ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη του ότι ο άμεσος αντίκτυπος του κανονισμού επί της Associazione, και ως εκ τούτου, επί των μελών της, συνίσταται στην ενδεχόμενη καρκινογόνο δράση της δραστικής ουσίας «γλυφοσάτη» [πρβλ. ανάλυση της Agenzia internazionale per la ricerca sul cancro (ιταλικού οργανισμού ερευνών για τον καρκίνο) που δημοσιεύθηκε στις 20 Μαρτίου 2015, η οποία αποκλίνει από τον προσβαλλόμενο κανονισμό 2017/2324) η έγκριση του οποίου αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών, και αυτό κατά το μέτρο που η έγκριση από εθνικούς φορείς του φυτοπροστατευτικού προϊόντος δεν συνεπάγεται την πραγματοποίηση καμίας εκτιμήσεως όσον αφορά τη δραστική ουσία «γλυφοσάτη» που εγκρίθηκε ήδη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποτέλεσμα το ιταλικό κράτος να μην έχει την εξουσία να εγκρίνει/να απαγορεύσει τη διάθεση στην αγορά των φυτοπροστατευτικών προϊόντων όσον αφορά τη δραστική ουσία «γλυφοσάτη». Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε τις προϋποθέσεις του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, χωρίς να λάβει υπόψη τα όσα προβλήθηκαν στο πλαίσιο της δίκης, ήτοι το γεγονός ότι τα υπολείμματα της γλυφοσάτης μπορούν να καταλήξουν στα υπόγεια ύδατα, στα τρόφιμα (ζυμαρικά) και στο έδαφος, με την επακόλουθη ζημία που προκαλεί η διάθεση της εν λόγω ουσίας στην αγορά επί του εδάφους, καθώς και στους πολίτες των κρατών μελών και στα συμφέροντα τα οποία προασπίζεται η Associazione και μέσω αυτής, τα μέλη της.
  Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει αξιολογήσει τον αντίκτυπο στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 263 όσον αφορά το εν λόγω στοιχείο και τα άρθρα του καταστατικού της GranoSalus, καθώς και την ιδιαίτερη θέση στην οποία βρίσκονται τα μέλη της, κάτι που δεν έπραξε κατά την έκδοση της διατάξεως. |
| --- | --- |

4.

Δυνάμει των ανωτέρω, η Associazione προσέβαλε τη διάταξη λόγω παραβάσεως του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, η οποία αντλείται από την παράλειψη εξετάσεως του αντικειμένου της δίκης που προσδιορίζεται με το εισαγωγικό δικόγραφο της προσφυγής. Επισημάνθηκε, συναφώς, ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη του ότι ο άμεσος αντίκτυπος του κανονισμού επί της Associazione, και ως εκ τούτου, επί των μελών της, συνίσταται στην ενδεχόμενη καρκινογόνο δράση της δραστικής ουσίας «γλυφοσάτη» [πρβλ. ανάλυση της Agenzia internazionale per la ricerca sul cancro (ιταλικού οργανισμού ερευνών για τον καρκίνο) που δημοσιεύθηκε στις 20 Μαρτίου 2015, η οποία αποκλίνει από τον προσβαλλόμενο κανονισμό 2017/2324) η έγκριση του οποίου αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών, και αυτό κατά το μέτρο που η έγκριση από εθνικούς φορείς του φυτοπροστατευτικού προϊόντος δεν συνεπάγεται την πραγματοποίηση καμίας εκτιμήσεως όσον αφορά τη δραστική ουσία «γλυφοσάτη» που εγκρίθηκε ήδη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποτέλεσμα το ιταλικό κράτος να μην έχει την εξουσία να εγκρίνει/να απαγορεύσει τη διάθεση στην αγορά των φυτοπροστατευτικών προϊόντων όσον αφορά τη δραστική ουσία «γλυφοσάτη». Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε τις προϋποθέσεις του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, χωρίς να λάβει υπόψη τα όσα προβλήθηκαν στο πλαίσιο της δίκης, ήτοι το γεγονός ότι τα υπολείμματα της γλυφοσάτης μπορούν να καταλήξουν στα υπόγεια ύδατα, στα τρόφιμα (ζυμαρικά) και στο έδαφος, με την επακόλουθη ζημία που προκαλεί η διάθεση της εν λόγω ουσίας στην αγορά επί του εδάφους, καθώς και στους πολίτες των κρατών μελών και στα συμφέροντα τα οποία προασπίζεται η Associazione και μέσω αυτής, τα μέλη της.

Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει αξιολογήσει τον αντίκτυπο στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 263 όσον αφορά το εν λόγω στοιχείο και τα άρθρα του καταστατικού της GranoSalus, καθώς και την ιδιαίτερη θέση στην οποία βρίσκονται τα μέλη της, κάτι που δεν έπραξε κατά την έκδοση της διατάξεως.

| 5. | Με βάση τα ανωτέρω, η Associazione αμφισβήτησε την ερμηνεία στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο όσον αφορά το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, με την οποία και καθίσταται άνευ αντικειμένου το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω άρθρου και οι σκοποί του ενωσιακού νομοθέτη. Προς τον σκοπό αυτό έγινε παραπομπή στις απόψεις των γενικών εισαγγελέων σε διάφορες υποθέσεις (βλ. μεταξύ άλλων, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, υπόθεση C-456/13 P, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, υπόθεση C-583/11 P, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-622/16 P έως C-624/16 P), βάσει των οποίων μια τέτοια περιοριστική ερμηνεία θα καθιστούσε το άρθρο 263 άνευ περιεχομένου και πρακτικής χρησιμότητας.
  Κατόπιν των ανωτέρω, η Associazione προέβαλε ότι η ερμηνεία του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο στο πλαίσιο της προσβαλλόμενης διατάξεως, αντιβαίνει κατάφωρα στο άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Κάθε πρόσωπο του οποίου παραβιάστηκαν τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που διασφαλίζονται από το δίκαιο της Ένωσης, έχει δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου, τηρουμένων των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα να δικασθεί η υπόθεσή του δίκαια...»), στο άρθρο 6 (Δικαίωμα στη χρηστή απονομή δικαιοσύνης) και στο άρθρο 13 (Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με αποτέλεσμα να αποκλείεται η προβλεπόμενη δυνατότητα προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου λόγω του άμεσου αντίκτυπου σε τέτοια περίπτωση και να προκαλείται αδικαιολόγητη βλάβη στο σύστημα προστασίας δικαιωμάτων στο πλαίσιο της έννομης τάξεως της ΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με βάση τα ανωτέρω, η Associazione αμφισβήτησε την ερμηνεία στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο όσον αφορά το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, με την οποία και καθίσταται άνευ αντικειμένου το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω άρθρου και οι σκοποί του ενωσιακού νομοθέτη. Προς τον σκοπό αυτό έγινε παραπομπή στις απόψεις των γενικών εισαγγελέων σε διάφορες υποθέσεις (βλ. μεταξύ άλλων, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, υπόθεση C-456/13 P, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, υπόθεση C-583/11 P, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-622/16 P έως C-624/16 P), βάσει των οποίων μια τέτοια περιοριστική ερμηνεία θα καθιστούσε το άρθρο 263 άνευ περιεχομένου και πρακτικής χρησιμότητας.

Κατόπιν των ανωτέρω, η Associazione προέβαλε ότι η ερμηνεία του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο στο πλαίσιο της προσβαλλόμενης διατάξεως, αντιβαίνει κατάφωρα στο άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Κάθε πρόσωπο του οποίου παραβιάστηκαν τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που διασφαλίζονται από το δίκαιο της Ένωσης, έχει δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου, τηρουμένων των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα να δικασθεί η υπόθεσή του δίκαια...»), στο άρθρο 6 (Δικαίωμα στη χρηστή απονομή δικαιοσύνης) και στο άρθρο 13 (Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με αποτέλεσμα να αποκλείεται η προβλεπόμενη δυνατότητα προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου λόγω του άμεσου αντίκτυπου σε τέτοια περίπτωση και να προκαλείται αδικαιολόγητη βλάβη στο σύστημα προστασίας δικαιωμάτων στο πλαίσιο της έννομης τάξεως της ΕΕ.

Πρόταση

Η Associazione GranoSalus ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-125/18, με την οποία κρίθηκε απαράδεκτη η ασκηθείσα προσφυγή και δεν έγινε δεκτή η ενεργητική νομιμοποίηση των μελών της Associazione, αφενός λόγω της ελλείψεως ατομικού επηρεασμού από τον προσβαλλόμενο κανονισμό, και αφετέρου λόγω της υπάρξεως εθνικών εκτελεστικών μέτρων, στοιχείων που αποκλείουν την ύπαρξη άμεσου αντίκτυπου, και, ως εκ τούτου, να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή για την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/2324, καθώς και τα περιεχόμενα σε αυτήν αιτήματα, συμπεριλαμβανομένων των αιτημάτων διεξαγωγής αποδείξεων, και να διατάξει την αναπομπή της υποθέσεως στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/15 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/15

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Grondwettelijk Hof (Βέλγιο) στις 18 Απριλίου 2019 — Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., Unie Moskeeën Antwerpen VZW και Islamitisch Offerfeest Antwerpen VZW, JG και KH, Executief van de Moslims van België κ.λπ, Coördinatie Comité van Joodse Organisaties van België. Section belge du Congrès juif mondial et Congrès juif européen VZW κ.λπ., παρεμβαίνοντες: LI, Vlaamse regering, Waalse regering, Kosher Pultry BVBA κ.λπ. και Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., Global Action in the Interest of Animals VZW (GAIA)

(Υπόθεση C-336/19)

(2019/C 270/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Grondwettelijk Hof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., Unie Moskeeën Antwerpen VZW, Islamitisch Offerfeest Antwerpen VZW, JG, KH, Executief van de Moslims van België κ.λπ., Coördinatie Comité van Joodse Organisaties van België. Section belge du Congrès juif mondial et Congrès juif européen VZW κ.λπ.

Παρεμβαίνοντες: LI, Vlaamse Regering, Waalse Regering, Kosher Pultry BVBA κ.λπ. και Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., Global Action in the Interest of Animals VZW (GAIA)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει το άρθρο 26, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ, του κανονισμού 1099/2009 (1) του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για την προστασία των ζώων κατά τη θανάτωσή τους, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει στα κράτη μέλη, κατά παρέκκλιση από τη διάταξη του άρθρου 4, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού και προς το σκοπό της βελτιώσεως της καλής διαβιώσεως των ζώων, να θεσπίζουν κανόνες, όπως αυτοί που προβλέπονται στο Decreet van het Vlaamse Gewest van 7 juli 2017 houdende wijziging van de wet van 14 augustus 1986 betreffende de bescherming en het welzijn der dieren, wat de toegelaten methodes voor het slachten van dieren betreft (διάταγμα της περιφέρειας της Φλάνδρας της 7ης Ιουλίου 2017 περί τροποποιήσεως του νόμου της 14ης Αυγούστου 1986 σχετικά με την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων σε σχέση με τις επιτρεπόμενες μεθόδους για τη σφαγή ζώων), οι οποίοι αφενός προβλέπουν την απαγόρευση της σφαγής ζώων χωρίς αναισθητοποίηση που ισχύει και για σφαγή που πραγματοποιείται στο πλαίσιο λατρευτικών τύπων και αφετέρου καθορίζουν εναλλακτική μέθοδο αναισθητοποίησης για σφαγή που πραγματοποιείται στο πλαίσιο λατρευτικών τύπων, τέτοιας μορφής ώστε να εξασφαλίζεται ότι η αναισθητοποίηση είναι αναστρέψιμη και δεν μπορεί να επιφέρει τον θάνατο του ζώου; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει το άρθρο 26, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ, του κανονισμού 1099/2009 (1) του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για την προστασία των ζώων κατά τη θανάτωσή τους, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει στα κράτη μέλη, κατά παρέκκλιση από τη διάταξη του άρθρου 4, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού και προς το σκοπό της βελτιώσεως της καλής διαβιώσεως των ζώων, να θεσπίζουν κανόνες, όπως αυτοί που προβλέπονται στο Decreet van het Vlaamse Gewest van 7 juli 2017 houdende wijziging van de wet van 14 augustus 1986 betreffende de bescherming en het welzijn der dieren, wat de toegelaten methodes voor het slachten van dieren betreft (διάταγμα της περιφέρειας της Φλάνδρας της 7ης Ιουλίου 2017 περί τροποποιήσεως του νόμου της 14ης Αυγούστου 1986 σχετικά με την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων σε σχέση με τις επιτρεπόμενες μεθόδους για τη σφαγή ζώων), οι οποίοι αφενός προβλέπουν την απαγόρευση της σφαγής ζώων χωρίς αναισθητοποίηση που ισχύει και για σφαγή που πραγματοποιείται στο πλαίσιο λατρευτικών τύπων και αφετέρου καθορίζουν εναλλακτική μέθοδο αναισθητοποίησης για σφαγή που πραγματοποιείται στο πλαίσιο λατρευτικών τύπων, τέτοιας μορφής ώστε να εξασφαλίζεται ότι η αναισθητοποίηση είναι αναστρέψιμη και δεν μπορεί να επιφέρει τον θάνατο του ζώου;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Παραβιάζει το άρθρο 26, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ, του προαναφερόμενου κανονισμού, κατά τον τρόπο που ερμηνεύθηκε στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το άρθρο 10, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Παραβιάζει το άρθρο 26, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ, του προαναφερόμενου κανονισμού, κατά τον τρόπο που ερμηνεύθηκε στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το άρθρο 10, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

| 3) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Παραβιάζει το άρθρο 26, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 4, του προαναφερόμενου κανονισμού, κατά τον τρόπο που ερμηνεύθηκε στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, τα άρθρα 20, 21 και 22 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι για τα ζώα που υποβάλλονται σε ιδιαίτερες μεθόδους σφαγής που επιτάσσονται από λατρευτικούς τύπους, προβλέπεται μόνο υπό όρους εξαίρεση από την υποχρέωση αναισθητοποίησης των ζώων (άρθρο 4, παράγραφος 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 26, παράγραφος 2), ενώ για τη θανάτωση ζώων κατά τη διάρκεια κυνηγετικών δραστηριοτήτων, δραστηριοτήτων αλιείας και κατά τη διάρκεια πολιτιστικών και αθλητικών εκδηλώσεων προβλέπονται ρυθμίσεις για τους αναφερόμενους στις αιτιολογικές σκέψεις του εν λόγω κανονισμού λόγους, κατά τις οποίες οι δραστηριότητες αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού ή δεν υπάγονται στην υποχρέωση της αναισθητοποίησης του ζώου κατά τη θανάτωσή του (άρθρο 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο και παράγραφος 3); |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Παραβιάζει το άρθρο 26, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 4, του προαναφερόμενου κανονισμού, κατά τον τρόπο που ερμηνεύθηκε στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, τα άρθρα 20, 21 και 22 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι για τα ζώα που υποβάλλονται σε ιδιαίτερες μεθόδους σφαγής που επιτάσσονται από λατρευτικούς τύπους, προβλέπεται μόνο υπό όρους εξαίρεση από την υποχρέωση αναισθητοποίησης των ζώων (άρθρο 4, παράγραφος 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 26, παράγραφος 2), ενώ για τη θανάτωση ζώων κατά τη διάρκεια κυνηγετικών δραστηριοτήτων, δραστηριοτήτων αλιείας και κατά τη διάρκεια πολιτιστικών και αθλητικών εκδηλώσεων προβλέπονται ρυθμίσεις για τους αναφερόμενους στις αιτιολογικές σκέψεις του εν λόγω κανονισμού λόγους, κατά τις οποίες οι δραστηριότητες αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού ή δεν υπάγονται στην υποχρέωση της αναισθητοποίησης του ζώου κατά τη θανάτωσή του (άρθρο 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο και παράγραφος 3);

---

(1)  EE 2009, L 303, σ. 1.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/16 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/16

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) στις 3 Μαΐου 2019 — Crown Van Gelder BV κατά Autoriteit Consument en Markt

(Υπόθεση C-360/19)

(2019/C 270/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Crown Van Gelder BV

Καθής: Autoriteit Consument en Markt

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 37, παράγραφος 11, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ την έννοια ότι η συγκεκριμένη διάταξη παρέχει το δικαίωμα υποβολής καταγγελίας κατά του διαχειριστή του εθνικού δικτύου (διαχειριστή συστήματος μεταφοράς) και σε ενδιαφερόμενο μέρος το οποίο δεν διαθέτει σύνδεση στο δίκτυο του εν λόγω διαχειριστή εθνικού δικτύου (διαχειριστή συστήματος μεταφοράς), αλλά είναι συνδεδεμένο αποκλειστικά με περιφερειακό δίκτυο (σύστημα διανομής) στο οποίο η μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας σταματά λόγω διακοπής στο εθνικό δίκτυο (σύστημα μεταφοράς) από το οποίο τροφοδοτείται το περιφερειακό δίκτυο (σύστημα διανομής);

---

(1)  ΕΕ 2009, L 211, σ. 55.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/17 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) στις 3 Μαΐου 2019 — De Ruiter vof κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Υπόθεση C-361/19)

(2019/C 270/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: De Ruiter vof

Καθού: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Προδικαστικό ερώτημα

Είναι έγκυρες οι διατάξεις του άρθρου 99, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και του άρθρου 73, παράγραφος 4, στοιχείο α', του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 809/2014 (2) της Επιτροπής, της 17ης Ιουλίου 2014, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης και την πολλαπλή συμμόρφωση, στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές προβλέπουν ότι κρίσιμο για τον καθορισμό του έτους ως προς το οποίο υπολογίζεται η μείωση λόγω μη τήρησης των κανόνων πολλαπλής συμμόρφωσης είναι το έτος διαπίστωσης της μη τήρησης, σε περίπτωση που το έτος κατά το οποίο έλαβε χώρα η εν λόγω μη τήρηση δεν συμπίπτει με το έτος διαπίστωσής της;

---

(1)  ΕΕ 2013, L 347, σ. 549.

(2)  ΕΕ 2014, L 227, σ. 69.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/17 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Ondernemingsrechtbank Antwerpen (Βέλγιο) στις 10 Μαΐου 2019 — Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (SABAM) κατά Weareone.World BVBA, Wecandance NV

(Υπόθεση C-372/19)

(2019/C 270/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Ondernemingsrechtbank Antwerpen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (SABAM)

Εναγόμενες: Weareone.World BVBA, Wecandance NV

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 102 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό, εφόσον συντρέχει περίπτωση, με το άρθρο 16 της οδηγίας 2014/26/ΕΕ (1) [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014,] «για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων καθώς και τη χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων στην εσωτερική αγορά», την έννοια ότι υφίσταται καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσης όταν μια εταιρία συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, η οποία κατέχει εν τοις πράγμασι μονοπωλιακή θέση σε ένα κράτος μέλος, εφαρμόζει σε διοργανωτές μουσικών εκδηλώσεων, για το δικαίωμα παρουσίασης μουσικών έργων στο κοινό, σύστημα αμοιβών το οποίο βασίζεται, μεταξύ άλλων, στον κύκλο εργασιών και

| 1. | το οποίο προβλέπει κλιμακούμενη κατ’ αποκοπήν αμοιβή, και όχι αμοιβή η οποία λαμβάνει υπόψη (με τη χρήση σύγχρονων τεχνικών μέσων) το ακριβές τμήμα του εκτελεσθέντος κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης μουσικού ρεπερτορίου που διαχειρίζεται η εταιρία συλλογικής διαχείρισης; |
| --- | --- |

1.

το οποίο προβλέπει κλιμακούμενη κατ’ αποκοπήν αμοιβή, και όχι αμοιβή η οποία λαμβάνει υπόψη (με τη χρήση σύγχρονων τεχνικών μέσων) το ακριβές τμήμα του εκτελεσθέντος κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης μουσικού ρεπερτορίου που διαχειρίζεται η εταιρία συλλογικής διαχείρισης;

| 2. | κατά το οποίο η αμοιβή για την άδεια εξαρτάται και από εξωτερικούς παράγοντες, όπως μεταξύ άλλων η τιμή του εισιτηρίου, η τιμή των φαγητών και ποτών, ο προϋπολογισμός για τους εμφανιζόμενους καλλιτέχνες και ο προϋπολογισμός για άλλα στοιχεία, παραδείγματος χάριν για τη διακόσμηση; |
| --- | --- |

2.

κατά το οποίο η αμοιβή για την άδεια εξαρτάται και από εξωτερικούς παράγοντες, όπως μεταξύ άλλων η τιμή του εισιτηρίου, η τιμή των φαγητών και ποτών, ο προϋπολογισμός για τους εμφανιζόμενους καλλιτέχνες και ο προϋπολογισμός για άλλα στοιχεία, παραδείγματος χάριν για τη διακόσμηση;

---

(1)  ΕΕ 2014, L 84, σ. 72.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/18 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/18

---

Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

(Υπόθεση C-384/19)

(2019/C 270/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Manhaeve και E. Sanfrutos Cano)

Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφοι 1 και 5, και από το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2007/60/ΕΚ (1) όσον αφορά τις περιοχές λεκάνης απορροής ποταμών ES120 Γκραν Κανάρια· ES122 Φουερτεβεντούρα· ES123 Λανθαρότε· ES124 Τενερίφη· ES125 Λα Πάλμα· ES126 Λα Γκομέρα και ES127 Ελ Ιέρρο. |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφοι 1 και 5, και από το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2007/60/ΕΚ (1) όσον αφορά τις περιοχές λεκάνης απορροής ποταμών ES120 Γκραν Κανάρια· ES122 Φουερτεβεντούρα· ES123 Λανθαρότε· ES124 Τενερίφη· ES125 Λα Πάλμα· ES126 Λα Γκομέρα και ES127 Ελ Ιέρρο.

| — | να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2007/60/ΕΚ όσον αφορά τις περιοχές λεκάνης απορροής ποταμών ES120 Γκραν Κανάρια, ES122 Φουερτεβεντούρα και ES125 Λα Πάλμα. |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2007/60/ΕΚ όσον αφορά τις περιοχές λεκάνης απορροής ποταμών ES120 Γκραν Κανάρια, ES122 Φουερτεβεντούρα και ES125 Λα Πάλμα.

| — | Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Βάσει των πληροφοριών που παρασχέθηκαν από τις ισπανικές αρχές συνάγεται ότι η Ισπανία δεν κατήρτισε, συμπλήρωσε και δημοσίευσε, μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου 2015, ημερομηνία που ορίζεται από την οδηγία, τα σχέδια διαχειρίσεως των κινδύνων πλημμύρας σε σχέση με τις περιοχές λεκάνης απορροής ποταμών ES120 Γκραν Κανάρια, ES122 Φουερτεβεντούρα, ES123 Λανθαρότε, ES124 Τενερίφη, ES125 Λα Πάλμα, ES126 Λα Γκομέρα και ES127 Ελ Ιέρρο. Η Επιτροπή δεν έλαβε ούτε αντίγραφο των σχεδίων αυτών, όπως απαιτεί το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας.

Αφετέρου, στις τρεις περιοχές λεκάνης απορροής ποταμών –ES120 Γκραν Κανάρια· ES122 Φουερτεβεντούρα και ES125 Λα Πάλμα– το στάδιο της ενημερώσεως και της δημόσιας διαβουλεύσεως δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί ή εν πάση περιπτώσει δεν έχει ολοκληρωθεί. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή φρονεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2007/60/ΕΚ όσον αφορά αυτές τις τρείς περιοχές λεκάνης απορροής ποταμών.

---

(1)  Οδηγία 2007/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για την αξιολόγηση και τη διαχείριση των κινδύνων πλημμύρας (ΕΕ 2007, L 288, σ. 27).

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/19 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/19

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Βέλγιο) στις 17 Μαΐου 2019 — RTS infra BVBA, Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel κατά Vlaams Gewest

(Υπόθεση C-387/19)

(2019/C 270/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: RTS infra BVBA, Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel

Καθής: Vlaams Gewest

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχεία γ' και ζ', σε συνδυασμό με τις παραγράφους 6 και 7, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), την έννοια ότι αντιτίθεται σε τρόπο εφαρμογής κατά τον οποίο επιβάλλεται σε οικονομικό φορέα η υποχρέωση να προσκομίσει με δική του πρωτοβουλία τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τα μέτρα που έχει λάβει προκειμένου να αποδείξει την αξιοπιστία του; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχεία γ' και ζ', σε συνδυασμό με τις παραγράφους 6 και 7, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), την έννοια ότι αντιτίθεται σε τρόπο εφαρμογής κατά τον οποίο επιβάλλεται σε οικονομικό φορέα η υποχρέωση να προσκομίσει με δική του πρωτοβουλία τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τα μέτρα που έχει λάβει προκειμένου να αποδείξει την αξιοπιστία του;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, έχει το υπό την ανωτέρω έννοια ερμηνευόμενο άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχεία γ' και ζ', σε συνδυασμό με τις παραγράφους 6 και 7, της οδηγίας 2014/24 άμεσο αποτέλεσμα; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, έχει το υπό την ανωτέρω έννοια ερμηνευόμενο άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχεία γ' και ζ', σε συνδυασμό με τις παραγράφους 6 και 7, της οδηγίας 2014/24 άμεσο αποτέλεσμα;

---

(1)  EE 2014, L 94, σ. 65.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/20 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/20

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) (Πορτογαλία) στις 17 Μαΐου 2019 — MK κατά Autoridade Tributária e Aduaneira

(Υπόθεση C-388/19)

(2019/C 270/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: MK

Καθής: Autoridade Tributária e Aduaneira

Προδικαστικό ερώτημα

Πρέπει οι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 12, 56, 57 και 58 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [νυν άρθρα 18, 63, 64 και 65 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης] να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην παρούσα υπόθεση (άρθρο 43, παράγραφος 2, του Código do IRS [κώδικας φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων], ο οποίος εγκρίθηκε με το νομοθετικό διάταγμα 442-A/88, της 30ής Νοεμβρίου, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 109-B/2001, της 27ης Δεκεμβρίου), με τις εισαχθείσες με τον νόμο 67-A/2007, της 31ης Δεκεμβρίου, τροποποιήσεις, διά της εισαγωγής των παραγράφων 7 και 8 (νυν παράγραφοι 9 και 10) στο άρθρο 72 του Código do IRS, με την οποία δίδεται η δυνατότητα οι υπεράξιες εκ της πωλήσεως ακινήτων κείμενων σε κράτος μέλος (Πορτογαλία) από κάτοικο άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γαλλία) να μην υπόκεινται, προαιρετικώς, σε υψηλότερη φορολογική επιβάρυνση από αυτήν που θα προέκυπτε, στο πλαίσιο του ιδίου είδους δικαιοπραξίας, σε σχέση με τις αποκτώμενες από κάτοικο του κράτους εντός του οποίου κείνται τα ακίνητα υπεραξίες;

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/20 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/20

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 21 Μαΐου 2019 — VG Bild-Kunst κατά Stiftung Preußischer Kulturbesitz

(Υπόθεση C-392/19)

(2019/C 270/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγομένη και αναιρεσείουσα: VG Bild-Kunst

Ενάγουσα και αναιρεσίβλητη: Stiftung Preußischer Kulturbesitz

Προδικαστικό ερώτημα

Μήπως η ανάρτηση έργου, το οποίο διατίθεται σε ελεύθερα προσβάσιμο ιστότοπο με την άδεια του κατόχου του δικαιώματος, στον ιστότοπο τρίτου μέσω framing αποτελεί παρουσίαση του έργου στο κοινό κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1), όταν η εν λόγω ανάρτηση γίνεται με καταστρατήγηση των μέτρων προστασίας κατά του framing που έλαβε ή φρόντισε να ληφθούν ο κάτοχος του δικαιώματος;

---

(1)  Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ 2001, L 167, σ. 10).

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/21 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/21

---

Προσφυγή της 24ης Μαΐου 2019 — Δημοκρατία της Πολωνίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-401/19)

(2019/C 270/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: B. Majczyna, W. Gonatarski, δικηγόρος)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 17, παράγραφος 4, στοιχείο β', και το άρθρο 17, παράγραφος 4, στοιχείο γ', τελευταία ημιπερίοδος [δηλαδή το τμήμα που έχει ως εξής: «και έχουν καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτρέψουν τις μελλοντικές αναφορτώσεις τους σύμφωνα με το στοιχείο β)»] της οδηγίας (ΕΕ) 2019/790 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα στην ψηφιακή ενιαία αγορά και την τροποποίηση των οδηγιών 96/9/ΕΚ και 2001/29/ΕΚ (1)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 17, παράγραφος 4, στοιχείο β', και το άρθρο 17, παράγραφος 4, στοιχείο γ', τελευταία ημιπερίοδος [δηλαδή το τμήμα που έχει ως εξής: «και έχουν καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτρέψουν τις μελλοντικές αναφορτώσεις τους σύμφωνα με το στοιχείο β)»] της οδηγίας (ΕΕ) 2019/790 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα στην ψηφιακή ενιαία αγορά και την τροποποίηση των οδηγιών 96/9/ΕΚ και 2001/29/ΕΚ (1)·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η Δημοκρατία της Πολωνίας ζητεί την ακύρωση του άρθρου 17, παράγραφος 4, στοιχείο β', και του άρθρου 17, παράγραφος 4, στοιχείο γ', τελευταία ημιπερίοδος [δηλαδή του τμήματος που έχει ως εξής: «και έχουν καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτρέψουν τις μελλοντικές αναφορτώσεις τους σύμφωνα με το στοιχείο β)»] της οδηγίας (ΕΕ) 2019/790 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα στην ψηφιακή ενιαία αγορά και την τροποποίηση των οδηγιών 96/9/ΕΚ και 2001/29/ΕΚ (ΕΕ L 130 της 17.5.2019, σ. 92) και να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.

Επικουρικώς, σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις λοιπές διατάξεις του άρθρου 17 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/790 χωρίς να αλλοιωθεί η ουσία της ρύθμισης του άρθρου αυτού, η Δημοκρατία της Πολωνίας ζητεί την ακύρωση του άρθρου 17 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/790 στο σύνολό του.

Προς στήριξη του αιτήματος ακύρωσης των προσβαλλόμενων διατάξεων της οδηγίας 2019/790, η Δημοκρατία της Πολωνίας επικαλείται προσβολή του δικαιώματος στην ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης που κατοχυρώνεται στο άρθρο 11 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ειδικότερα, η Δημοκρατία της Πολωνίας υποστηρίζει ότι η επιβολή στους παρόχους επιγραμμικών υπηρεσιών της υποχρέωσης να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να διαπιστώσουν την έλλειψη διαθεσιμότητας συγκεκριμένων έργων και άλλων αντικειμένων προστασίας για τα οποία οι δικαιούχοι έχουν παράσχει στους παρόχους υπηρεσιών τις σχετικές και απαραίτητες πληροφορίες (άρθρο 17, παράγραφος 4, στοιχείο β', της οδηγίας 2019/790) και η επιβολή στους παρόχους επιγραμμικών υπηρεσιών της υποχρέωσης να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτρέψουν τις μελλοντικές αναφορτώσεις έργων και άλλων αντικειμένων προστασίας, ως προς τα οποία οι δικαιούχοι υπέβαλαν επαρκώς τεκμηριωμένη ειδοποίηση (άρθρο 17, παράγραφος. 4, στοιχείο γ', τελευταία ημιπερίοδος της οδηγίας 2019/790) συνεπάγεται –με σκοπό την απαλλαγή από την ευθύνη– την ανάγκη προηγούμενου αυτόματου ελέγχου (φιλτραρίσματος) από τους παρόχους του περιεχομένου που καθίσταται προσβάσιμο προς τους χρήστες στο διαδίκτυο, και κατά συνέπεια την ανάγκη θέσπισης μηχανισμών προληπτικού ελέγχου. Ένας τέτοιος μηχανισμός υπονομεύει την ουσία του δικαιώματος στην ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης και δεν πληροί την απαίτηση περί αναλογικότητας και αναγκαιότητας του περιορισμού του εν λόγω δικαιώματος.

---

(1)  ΕΕ 2019, L 130, σ. 92.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/22 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/22

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 24 Μαΐου 2019 — Société Générale SA κατά Ministre de l'Action et des Comptes publics

(Υπόθεση C-403/19)

(2019/C 270/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d'État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Société Générale SA

Αναιρεσίβλητος: Ministre de l'Action et des Comptes publics

Προδικαστικό ερώτημα

Συνεπάγεται, υπό το πρίσμα του άρθρου 56 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, νυν άρθρου 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το γεγονός ότι η εφαρμογή των [φορολογικών] κανόνων, προκειμένου να αντισταθμιστεί η διπλή φορολογία μερισμάτων που καταβάλλονται σε εταιρία υποκείμενη στον φόρο εταιριών στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη από εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος και υπόκεινται, λόγω της ασκήσεως από το κράτος αυτό της φορολογικής του αρμοδιότητας, σε παρακράτηση στην πηγή, ενδέχεται να αφήνει περιθώριο μειονεκτήματος εις βάρος των πράξεων που αφορούν τίτλους αλλοδαπών εταιριών και οι οποίες πραγματοποιούνται από εταιρίες που υπόκεινται στον φόρο εταιριών στο πρώτο κράτος, ότι το πρώτο αυτό κράτος, εφόσον έχει επιλέξει να αντισταθμίσει τη διπλή φορολογία, βαίνει πέραν της παραιτήσεως από την είσπραξη των φορολογικών εσόδων που θα αποκόμιζε από την επιβολή του φόρου εταιριών στα επίμαχα μερίσματα;

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/23 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative (Λουξεμβούργο) στις 31 Μαΐου 2019 — Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά L

(Υπόθεση C-437/19)

(2019/C 270/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour administrative

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου

Εφεσίβλητη: L

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 20, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2011/16 (1) την έννοια ότι πληροί τις προβλεπόμενες από αυτό απαιτήσεις ταυτοποίησης το αίτημα ανταλλαγής πληροφοριών που υποβάλλεται από αρχή αιτούντος κράτους μέλους το οποίο προσδιορίζει τους φορολογούμενους που αποτελούν αντικείμενο του αιτήματος ανταλλαγής μόνον υπό την ιδιότητά τους ως μετόχων και οικονομικών δικαιούχων νομικού προσώπου, χωρίς οι εν λόγω φορολογούμενοι να έχουν προηγουμένως προσδιοριστεί ονομαστικά και ατομικά από την αιτούσα αρχή; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 20, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2011/16 (1) την έννοια ότι πληροί τις προβλεπόμενες από αυτό απαιτήσεις ταυτοποίησης το αίτημα ανταλλαγής πληροφοριών που υποβάλλεται από αρχή αιτούντος κράτους μέλους το οποίο προσδιορίζει τους φορολογούμενους που αποτελούν αντικείμενο του αιτήματος ανταλλαγής μόνον υπό την ιδιότητά τους ως μετόχων και οικονομικών δικαιούχων νομικού προσώπου, χωρίς οι εν λόγω φορολογούμενοι να έχουν προηγουμένως προσδιοριστεί ονομαστικά και ατομικά από την αιτούσα αρχή;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχουν το άρθρο 1, παράγραφος 1, και το άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας την έννοια ότι η τήρηση του κανόνα της προβλέψιμης συνάφειας συνεπάγεται ότι η αρχή του αιτούντος κράτους μέλους, προκειμένου να βεβαιωθεί ότι δεν υφίσταται «αλιεία πληροφοριών» παρά την έλλειψη ατομικού προσδιορισμού των ενδιαφερόμενων φορολογουμένων, μπορεί να υποστηρίξει με βάση σαφείς και επαρκείς εξηγήσεις ότι διεξάγει στοχευμένη έρευνα σχετικά με περιορισμένη ομάδα προσώπων και όχι μια απλή έρευνα γενικού φορολογικού ελέγχου και ότι η έρευνα αυτή δικαιολογείται από υποψίες στηριζόμενες στη μη συμμόρφωση προς συγκεκριμένη νομική υποχρέωση; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχουν το άρθρο 1, παράγραφος 1, και το άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας την έννοια ότι η τήρηση του κανόνα της προβλέψιμης συνάφειας συνεπάγεται ότι η αρχή του αιτούντος κράτους μέλους, προκειμένου να βεβαιωθεί ότι δεν υφίσταται «αλιεία πληροφοριών» παρά την έλλειψη ατομικού προσδιορισμού των ενδιαφερόμενων φορολογουμένων, μπορεί να υποστηρίξει με βάση σαφείς και επαρκείς εξηγήσεις ότι διεξάγει στοχευμένη έρευνα σχετικά με περιορισμένη ομάδα προσώπων και όχι μια απλή έρευνα γενικού φορολογικού ελέγχου και ότι η έρευνα αυτή δικαιολογείται από υποψίες στηριζόμενες στη μη συμμόρφωση προς συγκεκριμένη νομική υποχρέωση;

| 3) | Έχει την έννοια το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι:






  — | όταν ο διοικούμενος στον οποίο επιβλήθηκε από την αρμόδια αρχή του λαμβάνοντος κράτους μέλους διοικητικό πρόστιμο λόγω μη συμμορφώσεως προς διοικητική απόφαση με την οποία του ζητείται να παράσχει πληροφορίες στο πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των εθνικών φορολογικών διοικήσεων σύμφωνα με την οδηγία 2011/16, χωρίς ο ίδιος να μπορεί να ασκήσει ένδικη προσφυγή βάσει του εσωτερικού δικαίου του λαμβάνοντος κράτους μέλους, αμφισβήτησε παρεμπιπτόντως τη νομιμότητα της εν λόγω αποφάσεως στο πλαίσιο προσφυγής κατά της επιβολής προστίμου και |
| --- | --- | --- |

3)

Έχει την έννοια το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι:

—

όταν ο διοικούμενος στον οποίο επιβλήθηκε από την αρμόδια αρχή του λαμβάνοντος κράτους μέλους διοικητικό πρόστιμο λόγω μη συμμορφώσεως προς διοικητική απόφαση με την οποία του ζητείται να παράσχει πληροφορίες στο πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των εθνικών φορολογικών διοικήσεων σύμφωνα με την οδηγία 2011/16, χωρίς ο ίδιος να μπορεί να ασκήσει ένδικη προσφυγή βάσει του εσωτερικού δικαίου του λαμβάνοντος κράτους μέλους, αμφισβήτησε παρεμπιπτόντως τη νομιμότητα της εν λόγω αποφάσεως στο πλαίσιο προσφυγής κατά της επιβολής προστίμου και

| — | όταν αυτός έλαβε γνώση των στοιχειωδών πληροφοριών που προβλέπει το άρθρο 20, παράγραφος 2, της οδηγίας 2011/16 μόνο κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας που κινήθηκε μετά την άσκηση προσφυγής κατά του εν λόγω προστίμου, |
| --- | --- |

—

όταν αυτός έλαβε γνώση των στοιχειωδών πληροφοριών που προβλέπει το άρθρο 20, παράγραφος 2, της οδηγίας 2011/16 μόνο κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας που κινήθηκε μετά την άσκηση προσφυγής κατά του εν λόγω προστίμου,

πρέπει να λάβει, μετά την παρεμπίπτουσα οριστική αναγνώριση της εγκυρότητας της περιλαμβάνουσας τη σχετική εντολή αποφάσεως και της αποφάσεως περί επιβολής προστίμου που εκδόθηκαν σε βάρος του, προθεσμία με ανασταλτικό αποτέλεσμα για την καταβολή του προστίμου προκειμένου να συμμορφωθεί με την εντολή, αφού λάβει γνώση των στοιχείων σχετικά με την προβλέψιμη συνάφεια που έχει οριστικά δεχθεί το αρμόδιο δικαστήριο;

---

(1)  Οδηγία 2011/16/EE του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ (ΕΕ 2011, L 64, σ. 1).

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/24 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/24

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 12 Ιουνίου 2019 — TQ κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Υπόθεση C-441/19)

(2019/C 270/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: TQ

Καθού: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν το άρθρο 10 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (1) (στο εξής: οδηγία περί επιστροφής), σε συνδυασμό με τα άρθρα 4 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), η αιτιολογική σκέψη 22 και το άρθρο 5, στοιχείο α', της οδηγίας περί επιστροφής, καθώς και το άρθρο 15 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ (2) (στο εξής: οδηγία περί αναγνώρισης) την έννοια ότι ένα κράτος μέλος, πριν επιβάλει σε ασυνόδευτο ανήλικο την υποχρέωση επιστροφής, πρέπει να βεβαιωθεί, προβαίνοντας σε σχετικές έρευνες, ότι, εν πάση περιπτώσει, υπάρχει και είναι διαθέσιμη, καταρχήν, κατάλληλη δυνατότητα υποδοχής στη χώρα καταγωγής; |
| --- | --- |

1)

Έχουν το άρθρο 10 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (1) (στο εξής: οδηγία περί επιστροφής), σε συνδυασμό με τα άρθρα 4 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), η αιτιολογική σκέψη 22 και το άρθρο 5, στοιχείο α', της οδηγίας περί επιστροφής, καθώς και το άρθρο 15 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ (2) (στο εξής: οδηγία περί αναγνώρισης) την έννοια ότι ένα κράτος μέλος, πριν επιβάλει σε ασυνόδευτο ανήλικο την υποχρέωση επιστροφής, πρέπει να βεβαιωθεί, προβαίνοντας σε σχετικές έρευνες, ότι, εν πάση περιπτώσει, υπάρχει και είναι διαθέσιμη, καταρχήν, κατάλληλη δυνατότητα υποδοχής στη χώρα καταγωγής;

| 2) | Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας περί επιστροφής, σε συνδυασμό με το άρθρο 21 του Χάρτη, την έννοια ότι ένα κράτος μέλος δεν δικαιούται να κάνει διάκριση ανάλογα με την ηλικία κατά την αναγνώριση δικαιώματος νόμιμης διαμονής στο έδαφός του, όταν διαπιστώνεται ότι ασυνόδευτος ανήλικος δεν μπορεί να υπαχθεί ούτε στο καθεστώς του πρόσφυγα ούτε στο καθεστώς της επικουρικής προστασίας; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας περί επιστροφής, σε συνδυασμό με το άρθρο 21 του Χάρτη, την έννοια ότι ένα κράτος μέλος δεν δικαιούται να κάνει διάκριση ανάλογα με την ηλικία κατά την αναγνώριση δικαιώματος νόμιμης διαμονής στο έδαφός του, όταν διαπιστώνεται ότι ασυνόδευτος ανήλικος δεν μπορεί να υπαχθεί ούτε στο καθεστώς του πρόσφυγα ούτε στο καθεστώς της επικουρικής προστασίας;

| 3) | Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 4, της οδηγίας περί επιστροφής την έννοια ότι η υποχρέωση επιστροφής πρέπει να αναστέλλεται και επομένως να αναγνωρίζεται δικαίωμα νόμιμης διαμονής όταν ασυνόδευτος ανήλικος δεν συμμορφώνεται προς την υποχρέωση επιστροφής του και το κράτος μέλος δεν προβαίνει ούτε προτίθεται να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες για την υλοποίηση της απέλασης; Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας περί επιστροφής την έννοια ότι συντρέχει παραβίαση των αρχών της καλόπιστης συνεργασίας και της κοινοτικής πίστεως όταν εκδίδεται απόφαση επιστροφής εις βάρος ασυνόδευτου ανηλίκου, χωρίς να ακολουθήσουν ενέργειες για την απέλασή του μέχρις ότου ο ασυνόδευτος ανήλικος συμπληρώσει την ηλικία των 18 ετών; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 4, της οδηγίας περί επιστροφής την έννοια ότι η υποχρέωση επιστροφής πρέπει να αναστέλλεται και επομένως να αναγνωρίζεται δικαίωμα νόμιμης διαμονής όταν ασυνόδευτος ανήλικος δεν συμμορφώνεται προς την υποχρέωση επιστροφής του και το κράτος μέλος δεν προβαίνει ούτε προτίθεται να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες για την υλοποίηση της απέλασης; Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας περί επιστροφής την έννοια ότι συντρέχει παραβίαση των αρχών της καλόπιστης συνεργασίας και της κοινοτικής πίστεως όταν εκδίδεται απόφαση επιστροφής εις βάρος ασυνόδευτου ανηλίκου, χωρίς να ακολουθήσουν ενέργειες για την απέλασή του μέχρις ότου ο ασυνόδευτος ανήλικος συμπληρώσει την ηλικία των 18 ετών;

---

(1)  Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ 2008, L 348, σ. 98).

(2)  Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ 2011, L 337, σ. 9).

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/24 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/24

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 6 Ιουνίου 2019 — Viasat Broadcasting UK Ltd κατά TV2/Danmark A/S, Βασιλείου της Δανίας

(Υπόθεση C-445/19)

(2019/C 270/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Østre Landsret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Viasat Broadcasting UK Ltd

Εναγόμενοι: TV2/Danmark A/S, Βασίλειο της Δανίας

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Οφείλει εθνικό δικαστήριο να υποχρεώσει αποδέκτη ενισχύσεως σε καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση CELF) (1) σε περιπτώσεις όπως η προκείμενη, στην οποία η αθέμιτη κρατική ενίσχυση αποτελεί αντιστάθμιση για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας, η οποία, εν συνεχεία, κρίθηκε συμβατή με την εσωτερική αγορά σύμφωνα με το άρθρο 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και στην οποία η σχετική έγκριση χορηγήθηκε βάσει της εκτιμήσεως της συνολικής οικονομικής καταστάσεως της επιχειρήσεως κοινής ωφέλειας, συμπεριλαμβανομένης της κεφαλαιοποιήσεώς της; |
| --- | --- |

1)

Οφείλει εθνικό δικαστήριο να υποχρεώσει αποδέκτη ενισχύσεως σε καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση CELF) (1) σε περιπτώσεις όπως η προκείμενη, στην οποία η αθέμιτη κρατική ενίσχυση αποτελεί αντιστάθμιση για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας, η οποία, εν συνεχεία, κρίθηκε συμβατή με την εσωτερική αγορά σύμφωνα με το άρθρο 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και στην οποία η σχετική έγκριση χορηγήθηκε βάσει της εκτιμήσεως της συνολικής οικονομικής καταστάσεως της επιχειρήσεως κοινής ωφέλειας, συμπεριλαμβανομένης της κεφαλαιοποιήσεώς της;

| 2) | Ισχύει η υποχρέωση εθνικού δικαστηρίου να καταδικάσει αποδέκτη ενισχύσεως σε καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση CELF) και για ποσά τα οποία, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, μεταβιβάστηκαν από τον αποδέκτη της ενισχύσεως σε θυγατρικές επιχειρήσεις δυνάμει υποχρεώσεως δημοσίου δικαίου, αλλά κρίθηκε με οριστική απόφαση της Επιτροπής ότι παρέχουν πλεονέκτημα στον αποδέκτη της ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ; |
| --- | --- |

2)

Ισχύει η υποχρέωση εθνικού δικαστηρίου να καταδικάσει αποδέκτη ενισχύσεως σε καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση CELF) και για ποσά τα οποία, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, μεταβιβάστηκαν από τον αποδέκτη της ενισχύσεως σε θυγατρικές επιχειρήσεις δυνάμει υποχρεώσεως δημοσίου δικαίου, αλλά κρίθηκε με οριστική απόφαση της Επιτροπής ότι παρέχουν πλεονέκτημα στον αποδέκτη της ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ;

| 3) | Ισχύει η υποχρέωση εθνικού δικαστηρίου να καταδικάσει αποδέκτη ενισχύσεως σε καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση CELF) και σε κρατικές ενισχύσεις τις οποίες έλαβε ο αποδέκτης της ενισχύσεως, σε περιστάσεις όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, από ελεγχόμενη από το δημόσιο επιχείρηση, δεδομένου ότι οι πόροι της τελευταίας προέρχονταν εν μέρει από πωλήσεις υπηρεσιών του αποδέκτη της ενισχύσεως; |
| --- | --- |

3)

Ισχύει η υποχρέωση εθνικού δικαστηρίου να καταδικάσει αποδέκτη ενισχύσεως σε καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση CELF) και σε κρατικές ενισχύσεις τις οποίες έλαβε ο αποδέκτης της ενισχύσεως, σε περιστάσεις όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, από ελεγχόμενη από το δημόσιο επιχείρηση, δεδομένου ότι οι πόροι της τελευταίας προέρχονταν εν μέρει από πωλήσεις υπηρεσιών του αποδέκτη της ενισχύσεως;

---

(1)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2008 (υπόθεση C-199/06, CELF και ministre de la Culture et de la Communication, EU:C:2008:79)

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/25 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/25

---

Αναίρεση που άσκησε στις 20 Ιουνίου 2019 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-229/17, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-475/19 P)

(2019/C 270/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: J. Möller, καθώς και M. Kottmann, M. Winkelmüller και F. van Schewick, δικηγόροι)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Δημοκρατία της Φινλανδίας

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 10ης Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-229/17, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής· |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 10ης Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-229/17, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής·

| 2. | να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2017/133 της Επιτροπής, της 25ης Ιανουαρίου 2017, σχετικά με τη διατήρηση, υπό περιορισμούς, των στοιχείων αναφοράς του εναρμονισμένου προτύπου EN 14342:2013 «Ξύλινα δάπεδα: Χαρακτηριστικά, αξιολόγηση της συμμόρφωσης και σήμανση» στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1)· |
| --- | --- |

2.

να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2017/133 της Επιτροπής, της 25ης Ιανουαρίου 2017, σχετικά με τη διατήρηση, υπό περιορισμούς, των στοιχείων αναφοράς του εναρμονισμένου προτύπου EN 14342:2013 «Ξύλινα δάπεδα: Χαρακτηριστικά, αξιολόγηση της συμμόρφωσης και σήμανση» στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1)·

| 3. | να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2017/145 της Επιτροπής, της 25ης Ιανουαρίου 2017, σχετικά με τη διατήρηση, υπό περιορισμούς, των στοιχείων αναφοράς του εναρμονισμένου προτύπου EN 14904:2006 «Τάπητες αθλοπαιδιών — Προδιαγραφή για τάπητες εσωτερικών χώρων πολλαπλών αθλοπαιδιών» στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2)· |
| --- | --- |

3.

να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2017/145 της Επιτροπής, της 25ης Ιανουαρίου 2017, σχετικά με τη διατήρηση, υπό περιορισμούς, των στοιχείων αναφοράς του εναρμονισμένου προτύπου EN 14904:2006 «Τάπητες αθλοπαιδιών — Προδιαγραφή για τάπητες εσωτερικών χώρων πολλαπλών αθλοπαιδιών» στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2)·

| 4. | να ακυρώσει τις ανακοινώσεις της Επιτροπής, της 10ης Μαρτίου 2017, της 11ης Αυγούστου 2017, της 15ης Δεκεμβρίου 2017 και της 9ης Μαρτίου 2018, στο πλαίσιο της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση εναρμονισμένων όρων εμπορίας προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών και για την κατάργηση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3), στο μέτρο που οι ανακοινώσεις αυτές μνημονεύουν τα εναρμονισμένα πρότυπα EN 14342:2013 και EN 14904:2006· |
| --- | --- |

4.

να ακυρώσει τις ανακοινώσεις της Επιτροπής, της 10ης Μαρτίου 2017, της 11ης Αυγούστου 2017, της 15ης Δεκεμβρίου 2017 και της 9ης Μαρτίου 2018, στο πλαίσιο της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση εναρμονισμένων όρων εμπορίας προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών και για την κατάργηση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3), στο μέτρο που οι ανακοινώσεις αυτές μνημονεύουν τα εναρμονισμένα πρότυπα EN 14342:2013 και EN 14904:2006·

| 5. | επικουρικώς σε σχέση με το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο αίτημα, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο· |
| --- | --- |

5.

επικουρικώς σε σχέση με το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο αίτημα, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·

| 6. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

6.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αίτησης αναίρεσης, η αναιρεσείουσα προβάλλει τους ακόλουθους τρεις λόγους αναιρέσεως:

Πρώτον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 263, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον απορρίπτει ως απαράδεκτα τα αιτήματα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για ακύρωση των επίμαχων ανακοινώσεων. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι οι επίμαχες ανακοινώσεις αποσκοπούν στην παραγωγή δεσμευτικών έννομων αποτελεσμάτων, τα οποία δεν είναι πανομοιότυπα με τα έννομα αποτελέσματα των επίμαχων αποφάσεων της Επιτροπής.

Δεύτερον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 18, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 17, παράγραφος 5, του κανονισμού 305/2011. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η Επιτροπή, βάσει των διατάξεων αυτών, είχε τόσο την εξουσία όσο και την υποχρέωση να λάβει ένα από τα μέτρα που πρότεινε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Τρίτον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 18, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2, καθώς και το άρθρο 17, παράγραφος 3, του κανονισμού 305/2011. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η Επιτροπή, βάσει των διατάξεων αυτών, ήταν υποχρεωμένη να εξετάσει αν τα επίμαχα πρότυπα έθεταν σε κίνδυνο την τήρηση των βασικών απαιτήσεων δομικών έργων.

---

(1)  ΕΕ 2017, L 21, σ. 113.

(2)  ΕΕ 2017, L 22, σ. 62.

(3)  ΕΕ 2017, C 76, σ. 32· ΕΕ 2017, C 267, σ. 16· ΕΕ 2017, C 435, σ. 41· ΕΕ 2018, C 92, σ. 139.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/27 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/27

---

Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουνίου 2019 η Ρουμανία κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 30 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-530/18, Ρουμανία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-498/19 P)

(2019/C 270/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: C.-R. Canțăr, E. Gane, O.-C. Ichim, M. Chicu)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να δεχτεί την αίτηση αναίρεσης, να αναιρέσει στο σύνολό της τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-530/18, να εκδικάσει εκ νέου την υπόθεση T-530/18, δεχόμενο την προσφυγή περί μερικής ακύρωσης της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2018/873 της 13ης Ιουνίου 2018, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (1):






  α. | εξ ολοκλήρου όσον αφορά το επιμέρους μέτρο 1α (για ποσό ύψους 13 184 846,61 ευρώ όσον αφορά τα έτη 2015 και 2016) |
| --- | --- | --- |

—

να δεχτεί την αίτηση αναίρεσης, να αναιρέσει στο σύνολό της τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-530/18, να εκδικάσει εκ νέου την υπόθεση T-530/18, δεχόμενο την προσφυγή περί μερικής ακύρωσης της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2018/873 της 13ης Ιουνίου 2018, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (1):

α.

εξ ολοκλήρου όσον αφορά το επιμέρους μέτρο 1α (για ποσό ύψους 13 184 846,61 ευρώ όσον αφορά τα έτη 2015 και 2016)

| β. | εξ ολοκλήρου όσον αφορά τα επιμέρους μέτρα 3a, 5a, 3b, 4b (για ποσό ύψους 45 532 000,96 ευρώ για τα έτη 2014, 2015 και 2016) και, επικουρικώς, εν μέρει όσον αφορά το χρονικό διάστημα πριν από τη 19η Σεπτεμβρίου 2015 (για ποσό ύψους 21 315 857,50 ευρώ)
  ή |
| --- | --- |

β.

εξ ολοκλήρου όσον αφορά τα επιμέρους μέτρα 3a, 5a, 3b, 4b (για ποσό ύψους 45 532 000,96 ευρώ για τα έτη 2014, 2015 και 2016) και, επικουρικώς, εν μέρει όσον αφορά το χρονικό διάστημα πριν από τη 19η Σεπτεμβρίου 2015 (για ποσό ύψους 21 315 857,50 ευρώ)

ή

| — | να δεχτεί την αίτηση αναίρεσης, να αναιρέσει στο σύνολό της τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-530/18, να αναπέμψει την υπόθεση T-530/18 στο Γενικό Δικαστήριο και, αφού το τελευταίο κρίνει την υπόθεση εκ νέου, να κάνει δεκτή την προσφυγή ακύρωσης και να ακυρώσει εν μέρει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2018/873, κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα· |
| --- | --- |

—

να δεχτεί την αίτηση αναίρεσης, να αναιρέσει στο σύνολό της τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-530/18, να αναπέμψει την υπόθεση T-530/18 στο Γενικό Δικαστήριο και, αφού το τελευταίο κρίνει την υπόθεση εκ νέου, να κάνει δεκτή την προσφυγή ακύρωσης και να ακυρώσει εν μέρει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2018/873, κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

| A. | Παράβαση των άρθρων 263 και 297 ΣΛΕΕ, και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου







  i. | Το Γενικό Δικαστήριο δεν προέβη σε ορθή νομική εκτίμηση της πληρότητας και ορθότητας της κοινοποίησης και χαρακτήρισε εσφαλμένα την εκ μέρους της Επιτροπής κοινοποίηση ως συνεπαγόμενη την έναρξη της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 263 ΣΛΕΕ. Η προσέγγιση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου είναι αντίθετη προς την αρχή της ασφάλειας δικαίου.

  Η Ρουμανία θεωρεί ότι η ύπαρξη οποιουδήποτε σφάλματος σε σχέση με τα ουσιώδη στοιχεία μιας απόφασης όπως η απόφαση 2018/873 είναι σε θέση να οδηγήσει σε πλημμελή κοινοποίηση της εν λόγω απόφασης και εγείρει σοβαρά προβλήματα υπό το πρίσμα της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Κατά συνέπεια, η ύπαρξη σφαλμάτων, όπως αυτά που διαπιστώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο, είναι αρκετή ώστε η κοινοποίηση στην οποία προέβη η Επιτροπή να μην θεωρείται ικανή να προκαλέσει την έναρξη της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 263 ΣΛΕΕ.
  Το Γενικό Δικαστήριο χαρακτήρισε ως ελάσσονος σημασίας τις διαφορές μεταξύ της δημοσιευθείσας και της κοινοποιηθείσας έκδοσης της απόφασης 2018/873, στηριζόμενη στο γεγονός ότι δεν επηρεάστηκε η κατανόηση του κειμένου της απόφασης, δεδομένου ότι όρος «sumă» (ποσό) δεν μπορούσε παρά να αντιστοιχεί στο είδος της διόρθωσης «sumă estimată» (εκτιμώμενο ποσό). Δεδομένου ότι αυτό το είδος της διόρθωσης δεν υφίσταται, η Ρουμανία υποστηρίζει ότι ο νομικός συλλογισμός του Γενικού Δικαστηρίου είναι εσφαλμένος, ότι τούτο επηρέασε προδήλως την κατανόηση του κειμένου της απόφασης 2018/873, και ότι η κοινοποίηση υπήρξε πλημμελής. |
| --- | --- | --- |

A.

Παράβαση των άρθρων 263 και 297 ΣΛΕΕ, και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου

i.

Το Γενικό Δικαστήριο δεν προέβη σε ορθή νομική εκτίμηση της πληρότητας και ορθότητας της κοινοποίησης και χαρακτήρισε εσφαλμένα την εκ μέρους της Επιτροπής κοινοποίηση ως συνεπαγόμενη την έναρξη της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 263 ΣΛΕΕ. Η προσέγγιση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου είναι αντίθετη προς την αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Η Ρουμανία θεωρεί ότι η ύπαρξη οποιουδήποτε σφάλματος σε σχέση με τα ουσιώδη στοιχεία μιας απόφασης όπως η απόφαση 2018/873 είναι σε θέση να οδηγήσει σε πλημμελή κοινοποίηση της εν λόγω απόφασης και εγείρει σοβαρά προβλήματα υπό το πρίσμα της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Κατά συνέπεια, η ύπαρξη σφαλμάτων, όπως αυτά που διαπιστώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο, είναι αρκετή ώστε η κοινοποίηση στην οποία προέβη η Επιτροπή να μην θεωρείται ικανή να προκαλέσει την έναρξη της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 263 ΣΛΕΕ.

Το Γενικό Δικαστήριο χαρακτήρισε ως ελάσσονος σημασίας τις διαφορές μεταξύ της δημοσιευθείσας και της κοινοποιηθείσας έκδοσης της απόφασης 2018/873, στηριζόμενη στο γεγονός ότι δεν επηρεάστηκε η κατανόηση του κειμένου της απόφασης, δεδομένου ότι όρος «sumă» (ποσό) δεν μπορούσε παρά να αντιστοιχεί στο είδος της διόρθωσης «sumă estimată» (εκτιμώμενο ποσό). Δεδομένου ότι αυτό το είδος της διόρθωσης δεν υφίσταται, η Ρουμανία υποστηρίζει ότι ο νομικός συλλογισμός του Γενικού Δικαστηρίου είναι εσφαλμένος, ότι τούτο επηρέασε προδήλως την κατανόηση του κειμένου της απόφασης 2018/873, και ότι η κοινοποίηση υπήρξε πλημμελής.

| ii. | Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 297 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τα αποτελέσματα της δημοσίευσης της απόφασης 2018/873 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό το πρίσμα της πραγματικής πληροφόρησης και της αρχής της ασφάλειας δικαίου.

  Υπό το πρίσμα του άρθρου 263, έκτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, το κρίσιμο στοιχείο στο πλαίσιο άσκησης του δικαιώματος προσφυγής είναι η πραγματική πληροφόρηση για το περιεχόμενο της προβαλλόμενης πράξης της Ένωσης, και όχι ο χρόνος κατά τον οποίο η πράξη αυτή τίθεται σε ισχύ ή αρχίζει να παράγει έννομα αποτελέσματα.
  Το χρονικό σημείο από το οποίο αρχίζει να τρέχει η δίμηνη προθεσμία για την άσκηση προσφυγής ακύρωσης κατά πράξης όπως η απόφαση 2018/873, η οποία χρήζει κοινοποίησης αλλά η οποία, σύμφωνα με πάγια και μακροχρόνια πρακτική του εκδότη της, δημοσιεύεται και στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να είναι η ημερομηνία δημοσίευσης, στην οποία προστίθενται οι 14 ημέρες που προβλέπει το άρθρο 59 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
  Η λύση αυτή επιβάλλεται κατά μείζονα λόγο λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων περιστάσεων υπό τις οποίες κοινοποιήθηκε στις ρουμανικές αρχές και δημοσιεύτηκε η απόφαση 2018/873 –περιστάσεις που καταδεικνύουν την ύπαρξη διαφορών μεταξύ κοινοποιηθέντος και δημοσιευθέντος κειμένου οι οποίες αφορούν ουσιώδη στοιχεία της απόφασης. |
| --- | --- |

ii.

Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 297 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τα αποτελέσματα της δημοσίευσης της απόφασης 2018/873 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό το πρίσμα της πραγματικής πληροφόρησης και της αρχής της ασφάλειας δικαίου.

Υπό το πρίσμα του άρθρου 263, έκτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, το κρίσιμο στοιχείο στο πλαίσιο άσκησης του δικαιώματος προσφυγής είναι η πραγματική πληροφόρηση για το περιεχόμενο της προβαλλόμενης πράξης της Ένωσης, και όχι ο χρόνος κατά τον οποίο η πράξη αυτή τίθεται σε ισχύ ή αρχίζει να παράγει έννομα αποτελέσματα.

Το χρονικό σημείο από το οποίο αρχίζει να τρέχει η δίμηνη προθεσμία για την άσκηση προσφυγής ακύρωσης κατά πράξης όπως η απόφαση 2018/873, η οποία χρήζει κοινοποίησης αλλά η οποία, σύμφωνα με πάγια και μακροχρόνια πρακτική του εκδότη της, δημοσιεύεται και στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να είναι η ημερομηνία δημοσίευσης, στην οποία προστίθενται οι 14 ημέρες που προβλέπει το άρθρο 59 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

Η λύση αυτή επιβάλλεται κατά μείζονα λόγο λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων περιστάσεων υπό τις οποίες κοινοποιήθηκε στις ρουμανικές αρχές και δημοσιεύτηκε η απόφαση 2018/873 –περιστάσεις που καταδεικνύουν την ύπαρξη διαφορών μεταξύ κοινοποιηθέντος και δημοσιευθέντος κειμένου οι οποίες αφορούν ουσιώδη στοιχεία της απόφασης.

| iii. | Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου καθόσον έκρινε ότι μία εκ των ασυνεπειών που επισήμανε η Ρουμανία (σχετικά με το είδος της διόρθωσης –«εκτιμώμενο ποσό» αντί «κατ’ αποκοπή») συνιστά ασήμαντο τυπογραφικό λάθος το οποίο παρεισέφρησε στο κοινοποιηθέν και δημοσιευθέν κείμενο, αλλά το οποίο δεν διαπράχθηκε στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας ούτε περιλαμβάνεται στη συνοπτική έκθεση, και το οποίο δεν δημιουργεί σύγχυση όσον αφορά τη φύση της διόρθωσης. |
| --- | --- |

iii.

Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου καθόσον έκρινε ότι μία εκ των ασυνεπειών που επισήμανε η Ρουμανία (σχετικά με το είδος της διόρθωσης –«εκτιμώμενο ποσό» αντί «κατ’ αποκοπή») συνιστά ασήμαντο τυπογραφικό λάθος το οποίο παρεισέφρησε στο κοινοποιηθέν και δημοσιευθέν κείμενο, αλλά το οποίο δεν διαπράχθηκε στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας ούτε περιλαμβάνεται στη συνοπτική έκθεση, και το οποίο δεν δημιουργεί σύγχυση όσον αφορά τη φύση της διόρθωσης.

| iv. | Το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέβη το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, καθόσον έκρινε ως στερούμενες σημασίας και αλυσιτελείς τις διαφορές μεταξύ του κειμένου που κοινοποιήθηκε και εκείνου που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες αφορούν τις διατάξεις της απόφασης 2018/873 που απευθύνονται σε άλλα κράτη μέλη της Ένωσης, έχοντας υπόψη την ιδιότητα του κράτους μέλους ως προνομιούχου αναιρεσείοντος. |
| --- | --- |

iv.

Το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέβη το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, καθόσον έκρινε ως στερούμενες σημασίας και αλυσιτελείς τις διαφορές μεταξύ του κειμένου που κοινοποιήθηκε και εκείνου που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες αφορούν τις διατάξεις της απόφασης 2018/873 που απευθύνονται σε άλλα κράτη μέλη της Ένωσης, έχοντας υπόψη την ιδιότητα του κράτους μέλους ως προνομιούχου αναιρεσείοντος.

| B. | Παραβίαση της αρχής της κατ’ αντιμωλίαν διαδικασίας, επίσης υπό το πρίσμα του άρθρου 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου

  Η Ρουμανία θεωρεί ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της κατ’ αντιμωλίαν διαδικασίας καθόσον δεν παρέσχε στις ρουμανικές αρχές τη δυνατότητα να τοποθετηθούν επί των πληροφοριών τις οποίες κοινοποίησε η Επιτροπή απαντώντας στην ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου, και επί των οποίων στηρίχθηκε η απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης. |
| --- | --- |

B.

Παραβίαση της αρχής της κατ’ αντιμωλίαν διαδικασίας, επίσης υπό το πρίσμα του άρθρου 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου

Η Ρουμανία θεωρεί ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της κατ’ αντιμωλίαν διαδικασίας καθόσον δεν παρέσχε στις ρουμανικές αρχές τη δυνατότητα να τοποθετηθούν επί των πληροφοριών τις οποίες κοινοποίησε η Επιτροπή απαντώντας στην ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου, και επί των οποίων στηρίχθηκε η απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης.

---

(1)  Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2018/873 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2018, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2018, L 152, σ. 29).

---

Γενικό Δικαστήριο

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/29 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/29

---

Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2019 — XC κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-488/18)

(2019/C 270/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: XC (εκπρόσωπος: C. Bottino, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τον αποκλεισμό του προσφεύγοντος από τον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/338/17 (δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον αποκλεισμό του προσφεύγοντος από τον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/338/17 (δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ)·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2018) 3969 (δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2018) 3969 (δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ)·

| — | να ακυρώσει τον πίνακα επιτυχόντων του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/356/18 (δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον πίνακα επιτυχόντων του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/356/18 (δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ)·

| — | να διατάξει την αποκατάσταση της ζημίας του προσφεύγοντος, στο μέτρο που θα κρίνει αναγκαίο το Γενικό Δικαστήριο, και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να διατάξει την αποκατάσταση της ζημίας του προσφεύγοντος, στο μέτρο που θα κρίνει αναγκαίο το Γενικό Δικαστήριο, και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως:

Επί του αιτήματος ακυρώσεως, δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, του αποκλεισμού του από τον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/338/17:

| 1. | Πρώτος λόγος, που αντλείται από φερόμενη παράβαση των άρθρων 3 και 7 και του παραρτήματος III του ΚΥΚ, όπως ερμηνεύθηκε ιδίως με τις αποφάσεις επί των υποθέσεων T-361/10, Παχτίτης κατά Επιτροπής και T-587/16, HM κατά Επιτροπής. |
| --- | --- |

1.

Πρώτος λόγος, που αντλείται από φερόμενη παράβαση των άρθρων 3 και 7 και του παραρτήματος III του ΚΥΚ, όπως ερμηνεύθηκε ιδίως με τις αποφάσεις επί των υποθέσεων T-361/10, Παχτίτης κατά Επιτροπής και T-587/16, HM κατά Επιτροπής.

| 2. | Δεύτερος λόγος, που αντλείται από το ότι, κατά τον προσφεύγοντα, η διαδικασία προετοιμασίας της δοκιμασίας e-tray αποτελεί παραβίαση του απορρήτου των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 6 του παραρτήματος III του ΚΥΚ. |
| --- | --- |

2.

Δεύτερος λόγος, που αντλείται από το ότι, κατά τον προσφεύγοντα, η διαδικασία προετοιμασίας της δοκιμασίας e-tray αποτελεί παραβίαση του απορρήτου των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 6 του παραρτήματος III του ΚΥΚ.

| 3. | Τρίτος λόγος, που αντλείται από το ότι η διεξαγωγή της δοκιμασίας e-tray κατά τον τρόπο που προβλέπεται από την EPSO αποτελεί έμμεση διάκριση εις βάρος του προσφεύγοντος λόγω αναπηρίας και παράβαση της υποχρεώσεως παροχής εύλογων διευκολύνσεων.
  Επί του αιτήματος ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2018) 3969, δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ: |
| --- | --- |

3.

Τρίτος λόγος, που αντλείται από το ότι η διεξαγωγή της δοκιμασίας e-tray κατά τον τρόπο που προβλέπεται από την EPSO αποτελεί έμμεση διάκριση εις βάρος του προσφεύγοντος λόγω αναπηρίας και παράβαση της υποχρεώσεως παροχής εύλογων διευκολύνσεων.

Επί του αιτήματος ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2018) 3969, δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ:

| 4. | Τέταρτος λόγος, που αντλείται από παραβίαση των αρχών που διατυπώθηκαν στις αποφάσεις επί των υποθέσεων T-516/14, Αλεξάνδρου κατά Επιτροπής, και C-491/15 P, Typke κατά Επιτροπής.
  Επί του αιτήματος ακυρώσεως του πίνακα επιτυχόντων του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/356/18, δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ: |
| --- | --- |

4.

Τέταρτος λόγος, που αντλείται από παραβίαση των αρχών που διατυπώθηκαν στις αποφάσεις επί των υποθέσεων T-516/14, Αλεξάνδρου κατά Επιτροπής, και C-491/15 P, Typke κατά Επιτροπής.

Επί του αιτήματος ακυρώσεως του πίνακα επιτυχόντων του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/356/18, δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ:

| 5. | Πέμπτος λόγος, που αντλείται από αναρμοδιότητα της EPSO καθόσον δεν διαβίβασε στην εξεταστική επιτροπή το αίτημα επανεξέτασης κατά το σημείο 4.2.2 των γενικών όρων του διαγωνισμό ή καθόσον την υποκατέστησε όσον αφορά τις αποφάσεις και/ή τις αιτιολογίες. |
| --- | --- |

5.

Πέμπτος λόγος, που αντλείται από αναρμοδιότητα της EPSO καθόσον δεν διαβίβασε στην εξεταστική επιτροπή το αίτημα επανεξέτασης κατά το σημείο 4.2.2 των γενικών όρων του διαγωνισμό ή καθόσον την υποκατέστησε όσον αφορά τις αποφάσεις και/ή τις αιτιολογίες.

| 6. | Έκτος λόγος, που αντλείται από παράβαση των κανόνων του ΚΥΚ και της Οδηγίας περί διακρίσεων λόγω αναπηρίας. |
| --- | --- |

6.

Έκτος λόγος, που αντλείται από παράβαση των κανόνων του ΚΥΚ και της Οδηγίας περί διακρίσεων λόγω αναπηρίας.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/30 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/30

---

Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Le Comité de Douzelage de Houffalize κατά Επιτροπής και EACEA

(Υπόθεση T-236/19)

(2019/C 270/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Le Comité de Douzelage de Houffalize (Houffalize, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: A. Kettels, δικηγόρος)

Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού (EACEA)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει και/ή να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη πράξη· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει και/ή να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη πράξη·

| — | να διαπιστώσει ότι η προσφεύγουσα δικαιούται να επικυρωθεί το έντυπό της «νομική οντότητα» και να λάβει, κατά συνέπεια, την επίδικη χρηματοδότηση. |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η προσφεύγουσα δικαιούται να επικυρωθεί το έντυπό της «νομική οντότητα» και να λάβει, κατά συνέπεια, την επίδικη χρηματοδότηση.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2019) 572 τελικό, της 4ης Φεβρουαρίου 2019, περί απορρίψεως της διοικητικής προσφυγής που άσκησε η προσφεύγουσα κατά της αποφάσεως του EACEA, της 25ης Ιουνίου 2018, να μη χορηγήσει επιδότηση στην υποψηφιότητα που υπέβαλε η τελευταία στο πλαίσιο της προσκλήσεως υποβολής υποψηφιοτήτων «Αδελφοποίηση πόλεων 2017, δεύτερη προθεσμία» (EACEA 36/2014), η προσφεύγουσα προβάλλει έναν και μόνο λόγο ακυρώσεως. Με τον λόγο ακυρώσεως αυτό προβάλλεται:

| — | παράβαση του άρθρου 131, παράγραφος 2, του κανονισμού 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 131, παράγραφος 2, του κανονισμού 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου·

| — | παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου· |
| --- | --- |

—

παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου·

| — | παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των αυθαιρεσιών· |
| --- | --- |

—

παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των αυθαιρεσιών·

| — | πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως· |
| --- | --- |

—

πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως·

| — | και έλλειψη πρόσφορης, επαρκούς και κατάλληλης αιτιολογίας, καθόσον με την προσβαλλόμενη απόφαση εκτιμάται ότι δεν παραβιάσθηκε, όσον αφορά την προσφεύγουσα, η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και η ασφάλεια δικαίου. |
| --- | --- |

—

και έλλειψη πρόσφορης, επαρκούς και κατάλληλης αιτιολογίας, καθόσον με την προσβαλλόμενη απόφαση εκτιμάται ότι δεν παραβιάσθηκε, όσον αφορά την προσφεύγουσα, η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και η ασφάλεια δικαίου.

Ωστόσο, κατά την προσφεύγουσα, με την απόφαση αυτή δεν δίνεται απάντηση στη συγκεκριμένη αιτίαση που η ίδια ανέπτυξε συναφώς. Συγκεκριμένα, οι απαντήσεις που δόθηκαν είτε δεν έχουν καμία σχέση με το επιχείρημα που ανέπτυξε η προσφεύγουσα στην αίτησή της επανεξετάσεως είτε είναι προδήλως ανεπαρκείς για να δικαιολογήσουν την απόρριψη του επιχειρήματος με το οποίο προβλήθηκε παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου είτε, εν πάση περιπτώσει, αντιβαίνουν στο περιεχόμενο της αρχής αυτής.

Η προσφεύγουσα φρονεί ότι μπορεί να επικαλεστεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη σχετικά με το γεγονός ότι αναγνωρίσθηκε ως οντότητα χωρίς νομική προσωπικότητα επιλέξιμη για τις επιδοτήσεις οι οποίες, ωστόσο, δεν της χορηγήθηκαν. Η προσφεύγουσα αντλεί τη δικαιολογημένη αυτή εμπιστοσύνη από αποφάσεις χορηγήσεως επιδοτήσεων οι οποίες της είχαν κοινοποιηθεί, σε μια περίοδο κατά την οποία είχε ήδη την ίδια νομική μορφή, ήτοι αυτή της εν τοις πράγμασι ενώσεως, και η πραγματική και νομική της κατάσταση ήταν ίδια, χωρίς να έχουν έκτοτε τροποποιηθεί οι κανόνες που ρυθμίζουν την επιλεξιμότητα των οντοτήτων χωρίς νομική προσωπικότητα. Συνεπώς, ουδείς λόγος υφίσταται να διαψευσθεί η εν λόγω δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και να υιοθετηθεί θέση διαφορετική από εκείνη που υιοθετήθηκε στο παρελθόν.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/31 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/31

---

Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2019 — Dragomir κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-297/19)

(2019/C 270/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Daniel Dragomir (Βουκουρέστι, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: R. Chiriță, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την εκ μέρους της Ρουμανίας τήρηση της απαίτησης την οποία προβλέπει η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την εκ μέρους της Ρουμανίας τήρηση της απαίτησης την οποία προβλέπει η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών·

| — | να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την εκ μέρους της Ρουμανίας τήρηση της απαίτησης την οποία προβλέπει η οδηγία (EE) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της απόφασης-πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την εκ μέρους της Ρουμανίας τήρηση της απαίτησης την οποία προβλέπει η οδηγία (EE) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της απόφασης-πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ του Συμβουλίου·

| — | να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την εκ μέρους της Ρουμανίας τήρηση της απαίτησης την οποία προβλέπει ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων)· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την εκ μέρους της Ρουμανίας τήρηση της απαίτησης την οποία προβλέπει ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων)·

| — | να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την εκ μέρους της Ρουμανίας τήρηση των αρχών του κράτους δικαίου, της ανεξαρτησίας των δικαστηρίων και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσώπων που υπάγονται στη δικαιοδοσία της· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την εκ μέρους της Ρουμανίας τήρηση των αρχών του κράτους δικαίου, της ανεξαρτησίας των δικαστηρίων και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσώπων που υπάγονται στη δικαιοδοσία της·

| — | να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την προκληθείσα ηθική βλάβη, ύψους 2 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την προκληθείσα ηθική βλάβη, ύψους 2 ευρώ·

| — | να υποχρεώσει την καθής να θεραπεύσει, για το μέλλον, τις υφιστάμενες παραλείψεις. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής να θεραπεύσει, για το μέλλον, τις υφιστάμενες παραλείψεις.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράλειψη εκ μέρους της Επιτροπής κατά την εκπλήρωση των σχετικών με την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης υποχρεώσεών της, οι οποίες απορρέουν από την απόφαση για τη θέσπιση μηχανισμού συνεργασίας και ελέγχου, τις Συνθήκες και τον Χάρτη των Θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης






  — | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εσκεμμένως παρέβη τις υποχρεώσεις της περί διασφάλισης του κράτους δικαίου, προστασίας της ανεξαρτησίας της ρουμανικής δικαιοσύνης η οποία δέχεται επίθεση από την Serviciul Român de Informații (ρουμανική υπηρεσία πληροφοριών) και εγγύησης των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος σε δίκαιη δίκη. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράλειψη εκ μέρους της Επιτροπής κατά την εκπλήρωση των σχετικών με την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης υποχρεώσεών της, οι οποίες απορρέουν από την απόφαση για τη θέσπιση μηχανισμού συνεργασίας και ελέγχου, τις Συνθήκες και τον Χάρτη των Θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

—

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εσκεμμένως παρέβη τις υποχρεώσεις της περί διασφάλισης του κράτους δικαίου, προστασίας της ανεξαρτησίας της ρουμανικής δικαιοσύνης η οποία δέχεται επίθεση από την Serviciul Român de Informații (ρουμανική υπηρεσία πληροφοριών) και εγγύησης των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος σε δίκαιη δίκη.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράλειψη εκ μέρους της Επιτροπής κατά την εκπλήρωση των σχετικών με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα υποχρεώσεών της






  — | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη, ή ικανοποίησε όλως τυπικώς, την υποχρέωσή της περί εξακρίβωσης της συμμόρφωσης προς τις οδηγίες και τους κανονισμούς της Ένωσης όσον αφορά την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράλειψη εκ μέρους της Επιτροπής κατά την εκπλήρωση των σχετικών με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα υποχρεώσεών της

—

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη, ή ικανοποίησε όλως τυπικώς, την υποχρέωσή της περί εξακρίβωσης της συμμόρφωσης προς τις οδηγίες και τους κανονισμούς της Ένωσης όσον αφορά την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/32 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/32

---

Προσφυγή της 31ης Μαΐου 2019 — PNB Banka κ.λπ. κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-330/19)

(2019/C 270/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: PNB Banka AS (Ρίγα, Λεττονία), CR και CT (εκπρόσωποι: O. Behrends και M. Kirchner, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 21ης Μαρτίου 2019 σχετικά με την προτεινόμενη απόκτηση, από τους προσφεύγοντες, ειδικών συμμετοχών της τράπεζας-στόχου. |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 21ης Μαρτίου 2019 σχετικά με την προτεινόμενη απόκτηση, από τους προσφεύγοντες, ειδικών συμμετοχών της τράπεζας-στόχου.

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν οκτώ λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η περίοδος εκτιμήσεως της ΕΚΤ, σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/36/ΕΕ (1), παρήλθε πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και ότι ως εκ τούτου η ΕΚΤ δεν ήταν πλέον δυνατό να αντιταχθεί στην προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η περίοδος εκτιμήσεως της ΕΚΤ, σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/36/ΕΕ (1), παρήλθε πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και ότι ως εκ τούτου η ΕΚΤ δεν ήταν πλέον δυνατό να αντιταχθεί στην προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 του κανονισμού ΕΕΜ (2) και στα άρθρα 85 και 87 του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ (3). |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 του κανονισμού ΕΕΜ (2) και στα άρθρα 85 και 87 του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ (3).

| 3. | Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κριτηρίων εκτιμήσεως που προβλέπεται στο άρθρο 23 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και των αντίστοιχων εθνικών εφαρμοστικών διατάξεων στη Λεττονία. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κριτηρίων εκτιμήσεως που προβλέπεται στο άρθρο 23 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και των αντίστοιχων εθνικών εφαρμοστικών διατάξεων στη Λεττονία.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ δεν έλαβε υπόψη τον προαιρετικό χαρακτήρα της αποφάσεως να αντιταχθεί σε προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ δεν έλαβε υπόψη τον προαιρετικό χαρακτήρα της αποφάσεως να αντιταχθεί σε προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής.

| 6. | Με τον έκτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραμόρφωσε τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραμόρφωσε τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε την αρχή nemo auditor, παραλείποντας να λάβει υπόψη τη δική της ευθύνη για την απώλεια εμπιστοσύνης στη ρυθμιστική διαδικασία. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε την αρχή nemo auditor, παραλείποντας να λάβει υπόψη τη δική της ευθύνη για την απώλεια εμπιστοσύνης στη ρυθμιστική διαδικασία.

---

(1)  Οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (ΕΕ 2013, L 176, σ. 338).

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013, L 287, σ. 63).

(3)  Κανονισμός (ΕΕ) 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 16ης Απριλίου 2014, που θεσπίζει το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (κανονισμός για το πλαίσιο ΕΕΜ) (ΕΚΤ/2014/17) (ΕΕ 2014, L 141, σ. 1).

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/33 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/33

---

Προσφυγή της 10ης Ιουνίου 2019 — Front Polisario κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-344/19)

(2019/C 270/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Front populaire pour la libération de la Saguia el-Hamra et du Rio de oro (Front Polisario) (εκπρόσωπος: G. Devers, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής κατά της απόφασης (ΕΕ) 2019/441 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2019, για τη σύναψη της συμφωνίας σύμπραξης στον τομέα της βιώσιμης αλιείας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου, του πρωτοκόλλου εφαρμογής της, καθώς και της ανταλλαγής επιστολών που συνοδεύουν τη συμφωνία (ΕΕ 2019, L 77, σ. 4), το προσφεύγον προβάλλει έντεκα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν ήταν αρμόδιο να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που η Ένωση και το Βασίλειο του Μαρόκου δεν είναι αρμόδια να συνάψουν διεθνή συνθήκη που εφαρμόζεται στη Δυτική Σαχάρα, στη θέση του λαού των Σαχράουι, οι οποίοι εκπροσωπούνται από το Front Polisario. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν ήταν αρμόδιο να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που η Ένωση και το Βασίλειο του Μαρόκου δεν είναι αρμόδια να συνάψουν διεθνή συνθήκη που εφαρμόζεται στη Δυτική Σαχάρα, στη θέση του λαού των Σαχράουι, οι οποίοι εκπροσωπούνται από το Front Polisario.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης να εξετάζεται το ζήτημα του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, στο μέτρο που το Συμβούλιο δεν εξέτασε το ζήτημα αυτό προτού εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης να εξετάζεται το ζήτημα του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, στο μέτρο που το Συμβούλιο δεν εξέτασε το ζήτημα αυτό προτού εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο παραβίασε την υποχρέωση που υπέχει να εκτελεί τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση παραβλέπει την αιτιολογία της απόφασης της 27ης Φεβρουαρίου 2018, Western Sahara Campaign UK (C-266/16, EU:C:2018:118). |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο παραβίασε την υποχρέωση που υπέχει να εκτελεί τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση παραβλέπει την αιτιολογία της απόφασης της 27ης Φεβρουαρίου 2018, Western Sahara Campaign UK (C-266/16, EU:C:2018:118).

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση των θεμελιωδών αρχών και αξιών που διέπουν τη διεθνή δράση της Ένωσης, καθόσον:






  — | πρώτον, κατά παράβαση του δικαιώματος των λαών να γίνεται σεβαστή η εθνική τους ενότητα, η προσβαλλόμενη απόφαση αρνείται την ύπαρξη των Σαχράουι και αντί να κάνει αναφορά σε αυτούς χρησιμοποιεί τους όρους «πληθυσμός της Δυτικής Σαχάρας» [population du Sahara occidental] και «εμπλεκόμενοι πληθυσμοί» [populations concernées]· |
| --- | --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση των θεμελιωδών αρχών και αξιών που διέπουν τη διεθνή δράση της Ένωσης, καθόσον:

—

πρώτον, κατά παράβαση του δικαιώματος των λαών να γίνεται σεβαστή η εθνική τους ενότητα, η προσβαλλόμενη απόφαση αρνείται την ύπαρξη των Σαχράουι και αντί να κάνει αναφορά σε αυτούς χρησιμοποιεί τους όρους «πληθυσμός της Δυτικής Σαχάρας» [population du Sahara occidental] και «εμπλεκόμενοι πληθυσμοί» [populations concernées]·

| — | δεύτερον, κατά παράβαση του δικαιώματος των λαών να αξιοποιούν ελεύθερα τους φυσικούς τους πόρους, με την προσβαλλόμενη απόφαση συνάπτεται διεθνής συμφωνία η οποία οργανώνει χωρίς τη συναίνεση των Σαχράουι την εκμετάλλευση των αλιευτικών τους πόρων από τα σκάφη της Ένωσης· |
| --- | --- |

—

δεύτερον, κατά παράβαση του δικαιώματος των λαών να αξιοποιούν ελεύθερα τους φυσικούς τους πόρους, με την προσβαλλόμενη απόφαση συνάπτεται διεθνής συμφωνία η οποία οργανώνει χωρίς τη συναίνεση των Σαχράουι την εκμετάλλευση των αλιευτικών τους πόρων από τα σκάφη της Ένωσης·

| — | τρίτον, με την προσβαλλόμενη απόφαση συνάπτεται με το Βασίλειο του Μαρόκου διεθνής σύμβαση η οποία εφαρμόζεται στην κατεχόμενη Δυτική Σαχάρα, στο πλαίσιο της πολιτικής τής προσάρτησης που ακολουθεί το Μαρόκο για την περιοχή αυτή και των συστηματικών προσβολών των θεμελιωδών δικαιωμάτων που επιβάλλονται από τη διατήρηση της εν λόγω πολιτικής. |
| --- | --- |

—

τρίτον, με την προσβαλλόμενη απόφαση συνάπτεται με το Βασίλειο του Μαρόκου διεθνής σύμβαση η οποία εφαρμόζεται στην κατεχόμενη Δυτική Σαχάρα, στο πλαίσιο της πολιτικής τής προσάρτησης που ακολουθεί το Μαρόκο για την περιοχή αυτή και των συστηματικών προσβολών των θεμελιωδών δικαιωμάτων που επιβάλλονται από τη διατήρηση της εν λόγω πολιτικής.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση έρχεται σε αντίθεση προς τις δηλώσεις της Ένωσης η οποία επανειλημμένως έχει εκφράσει την ανάγκη να γίνεται σεβαστή η αρχή της αυτοδιάθεσης και η αρχή της σχετικότητας των συνθηκών. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση έρχεται σε αντίθεση προς τις δηλώσεις της Ένωσης η οποία επανειλημμένως έχει εκφράσει την ανάγκη να γίνεται σεβαστή η αρχή της αυτοδιάθεσης και η αρχή της σχετικότητας των συνθηκών.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον, δεδομένου του χωριστού και διακριτού καθεστώτος της Δυτικής Σαχάρας, του απαραβίαστου χαρακτήρα του δικαιώματος αυτοδιάθεσης και του ότι οι Σαχράουι έχουν την ιδιότητα του τρίτου, το Συμβούλιο δεν μπορούσε να προβεί σε στάθμιση μεταξύ των υποτιθέμενων «οφελών» που προκύπτουν από τη συμφωνία αλιείας και των επιπτώσεών της επί των φυσικών πόρων των Σαχράουι. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον, δεδομένου του χωριστού και διακριτού καθεστώτος της Δυτικής Σαχάρας, του απαραβίαστου χαρακτήρα του δικαιώματος αυτοδιάθεσης και του ότι οι Σαχράουι έχουν την ιδιότητα του τρίτου, το Συμβούλιο δεν μπορούσε να προβεί σε στάθμιση μεταξύ των υποτιθέμενων «οφελών» που προκύπτουν από τη συμφωνία αλιείας και των επιπτώσεών της επί των φυσικών πόρων των Σαχράουι.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται αντίθεση με την κοινή πολιτική αλιείας, δεδομένου ότι, κατ’ εφαρμογήν της συμφωνίας που συνήφθη με την προσβαλλόμενη απόφαση, τα σκάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχουν πρόσβαση στους αλιευτικούς πόρους των Σαχράουι, χωρίς τη συναίνεση των τελευταίων, με οικονομικό αντάλλαγμα καταβαλλόμενο στις μαροκινές αρχές, μολονότι τα ύδατα της Δυτικής Σαχάρας δεν αποτελούν μαροκινά «ύδατα», κατά την έννοια των άρθρων 61 και 62 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται αντίθεση με την κοινή πολιτική αλιείας, δεδομένου ότι, κατ’ εφαρμογήν της συμφωνίας που συνήφθη με την προσβαλλόμενη απόφαση, τα σκάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχουν πρόσβαση στους αλιευτικούς πόρους των Σαχράουι, χωρίς τη συναίνεση των τελευταίων, με οικονομικό αντάλλαγμα καταβαλλόμενο στις μαροκινές αρχές, μολονότι τα ύδατα της Δυτικής Σαχάρας δεν αποτελούν μαροκινά «ύδατα», κατά την έννοια των άρθρων 61 και 62 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος αυτοδιάθεσης, καθόσον:






  — | πρώτον, χρησιμοποιώντας τις εκφράσεις «πληθυσμός της Δυτικής Σαχάρας» και «εμπλεκόμενοι πληθυσμοί», η προσβαλλόμενη απόφαση αρνείται την εθνική ενότητα του λαού των Σαχράουι ως υποκειμένου του δικαιώματος αυτοδιάθεσης· |
| --- | --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος αυτοδιάθεσης, καθόσον:

—

πρώτον, χρησιμοποιώντας τις εκφράσεις «πληθυσμός της Δυτικής Σαχάρας» και «εμπλεκόμενοι πληθυσμοί», η προσβαλλόμενη απόφαση αρνείται την εθνική ενότητα του λαού των Σαχράουι ως υποκειμένου του δικαιώματος αυτοδιάθεσης·

| — | δεύτερον, κατά παράβαση του δικαιώματος των Σαχράουι να αξιοποιούν ελεύθερα τους φυσικούς τους πόρους, η προσβαλλόμενη απόφαση οργανώνει, χωρίς τη συναίνεσή τους, την εκμετάλλευση των αλιευτικών τους πόρων από τα σκάφη της Ένωσης· |
| --- | --- |

—

δεύτερον, κατά παράβαση του δικαιώματος των Σαχράουι να αξιοποιούν ελεύθερα τους φυσικούς τους πόρους, η προσβαλλόμενη απόφαση οργανώνει, χωρίς τη συναίνεσή τους, την εκμετάλλευση των αλιευτικών τους πόρων από τα σκάφη της Ένωσης·

| — | τρίτον, κατά παράβαση του δικαιώματος των Σαχράουι στον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας της εθνικής τους επικράτειας, η προσβαλλόμενη απόφαση αρνείται το χωριστό και διακριτό καθεστώς της Δυτικής Σαχάρας και επικυρώνει την παράνομη διαίρεσή της από το μαροκινό «Τείχος». |
| --- | --- |

—

τρίτον, κατά παράβαση του δικαιώματος των Σαχράουι στον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας της εθνικής τους επικράτειας, η προσβαλλόμενη απόφαση αρνείται το χωριστό και διακριτό καθεστώς της Δυτικής Σαχάρας και επικυρώνει την παράνομη διαίρεσή της από το μαροκινό «Τείχος».

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της σχετικότητας των συνθηκών, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση αρνείται στους Σαχράουι την ιδιότητα του τρίτου στις σχέσεις ΕΕ-Μαρόκου και τους επιβάλλει διεθνείς υποχρεώσεις, όσον αφορά την εθνική τους επικράτεια και τους εθνικούς τους πόρους, χωρίς τη συναίνεσή τους. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της σχετικότητας των συνθηκών, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση αρνείται στους Σαχράουι την ιδιότητα του τρίτου στις σχέσεις ΕΕ-Μαρόκου και τους επιβάλλει διεθνείς υποχρεώσεις, όσον αφορά την εθνική τους επικράτεια και τους εθνικούς τους πόρους, χωρίς τη συναίνεσή τους.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και του διεθνούς ποινικού δικαίου, καθόσον:






  — | πρώτον, με την προσβαλλόμενη απόφαση συνάπτεται διεθνής συνθήκη η οποία εφαρμόζεται στη Δυτική Σαχάρα, μολονότι οι μαροκινές δυνάμεις κατοχής δεν έχουν δικαίωμα σύναψης διεθνών συνθηκών για την περιοχή αυτή και απαγορεύεται να εκμεταλλεύονται τους φυσικούς πόρους της εν λόγω περιοχής· |
| --- | --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και του διεθνούς ποινικού δικαίου, καθόσον:

—

πρώτον, με την προσβαλλόμενη απόφαση συνάπτεται διεθνής συνθήκη η οποία εφαρμόζεται στη Δυτική Σαχάρα, μολονότι οι μαροκινές δυνάμεις κατοχής δεν έχουν δικαίωμα σύναψης διεθνών συνθηκών για την περιοχή αυτή και απαγορεύεται να εκμεταλλεύονται τους φυσικούς πόρους της εν λόγω περιοχής·

| — | δεύτερον, κατ’ εφαρμογήν της συνθήκης που συνήφθη με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Ένωση θα παράσχει οικονομική στήριξη για τις μαροκινές υποδομές στα κατεχόμενα εδάφη των Σαχράουι, προκειμένου το Βασίλειο του Μαρόκου να μπορέσει να εγκαταστήσει στην περιοχή αυτή με βιώσιμο τρόπο άμαχο πληθυσμό και ένοπλες δυνάμεις· |
| --- | --- |

—

δεύτερον, κατ’ εφαρμογήν της συνθήκης που συνήφθη με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Ένωση θα παράσχει οικονομική στήριξη για τις μαροκινές υποδομές στα κατεχόμενα εδάφη των Σαχράουι, προκειμένου το Βασίλειο του Μαρόκου να μπορέσει να εγκαταστήσει στην περιοχή αυτή με βιώσιμο τρόπο άμαχο πληθυσμό και ένοπλες δυνάμεις·

| — | τρίτον, χρησιμοποιώντας τις εκφράσεις «πληθυσμός της Δυτικής Σαχάρας» [population du Sahara occidental] και «εμπλεκόμενοι πληθυσμοί» [populations concernées], η προσβαλλόμενη απόφαση εγκρίνει την παράνομη μεταφορά μαροκινών εποίκων στα κατεχόμενα εδάφη των Σαχράουι. |
| --- | --- |

—

τρίτον, χρησιμοποιώντας τις εκφράσεις «πληθυσμός της Δυτικής Σαχάρας» [population du Sahara occidental] και «εμπλεκόμενοι πληθυσμοί» [populations concernées], η προσβαλλόμενη απόφαση εγκρίνει την παράνομη μεταφορά μαροκινών εποίκων στα κατεχόμενα εδάφη των Σαχράουι.

| 11. | Με τον ενδέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση των υποχρεώσεων που υπέχει η Ένωση από το δίκαιο της διεθνούς ευθύνης, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση, με τη σύναψη διεθνούς συνθήκης με το Βασίλειο του Μαρόκου, η οποία εφαρμόζεται στη Δυτική Σαχάρα, επικυρώνει τις σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου εκ μέρους των μαροκινών δυνάμεων κατοχής σε βάρος των Σαχράουι και ενισχύει τη διατήρηση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί από τις εν λόγω παραβιάσεις. |
| --- | --- |

11.

Με τον ενδέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση των υποχρεώσεων που υπέχει η Ένωση από το δίκαιο της διεθνούς ευθύνης, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση, με τη σύναψη διεθνούς συνθήκης με το Βασίλειο του Μαρόκου, η οποία εφαρμόζεται στη Δυτική Σαχάρα, επικυρώνει τις σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου εκ μέρους των μαροκινών δυνάμεων κατοχής σε βάρος των Σαχράουι και ενισχύει τη διατήρηση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί από τις εν λόγω παραβιάσεις.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/35 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/35

---

Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2019 — Front Polisario κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-356/19)

(2019/C 270/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Front populaire pour la libération de la Saguia el-Hamra et du Rio de oro (Front Polisario) (εκπρόσωπος: G. Devers, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής κατά του κανονισμού (EE) 2019/440 του Συμβουλίου, της 29ης Νοεμβρίου 2018, για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων βάσει της συμφωνίας σύμπραξης στον τομέα της βιώσιμης αλιείας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου και του πρωτοκόλλου εφαρμογής της (ΕΕ 2019, L 77, σ. 1), το προσφεύγον προβάλλει έναν μοναδικό λόγο ακυρώσεως, ο οποίος στηρίζεται σε έλλειψη νομικής βάσης του εν λόγω κανονισμού λόγω του ότι δεν είναι σύννομη η απόφαση 2019/441.

Ο λόγος αυτός αναπτύσσεται σε έντεκα σκέλη τα οποία είναι, κατ’ ουσίαν, όμοια με τους έντεκα λόγους ακυρώσεως που προβάλλονται στο πλαίσιο της υπόθεσης T-344/19, Front Polisario κατά Συμβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/35 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/35

---

Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2019 — Groupe Canal + κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-358/19)

(2019/C 270/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Groupe Canal + (Issy-les-Moulineaux, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Wilhelm, P. Gassenbach και O. de Juvigny, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 7ης Μαρτίου 2019, στην υπόθεση AT.40023, όσον αφορά τη γαλλική αγορά και τις υφιστάμενες ή μελλοντικές συμβάσεις της Groupe Canal +, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 7ης Μαρτίου 2019, στην υπόθεση AT.40023, όσον αφορά τη γαλλική αγορά και τις υφιστάμενες ή μελλοντικές συμβάσεις της Groupe Canal +, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η εταιρία Groupe Canal +. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η εταιρία Groupe Canal +.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της Επιτροπής, καθόσον οι δεσμεύσεις τις οποίες κατέστησε υποχρεωτικές προκειμένου να εξασφαλίσει την κατάργηση του γεωγραφικού περιορισμού στον τομέα του κινηματογράφου συνιστούν παρέμβαση στις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις που θεσπίσθηκαν πρόσφατα από τον ευρωπαίο νομοθέτη. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της Επιτροπής, καθόσον οι δεσμεύσεις τις οποίες κατέστησε υποχρεωτικές προκειμένου να εξασφαλίσει την κατάργηση του γεωγραφικού περιορισμού στον τομέα του κινηματογράφου συνιστούν παρέμβαση στις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις που θεσπίσθηκαν πρόσφατα από τον ευρωπαίο νομοθέτη.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον έκρινε ότι οι προτεινόμενες από τις NBCUniversal, Sony Pictures, Warner Bros και Sky δεσμεύσεις δεν θίγουν την πολιτιστική πολυμορφία και γενικότερα τη χρηματοδότηση και την εκμετάλλευση κινηματογραφικών ταινιών εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον έκρινε ότι οι προτεινόμενες από τις NBCUniversal, Sony Pictures, Warner Bros και Sky δεσμεύσεις δεν θίγουν την πολιτιστική πολυμορφία και γενικότερα τη χρηματοδότηση και την εκμετάλλευση κινηματογραφικών ταινιών εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η Επιτροπή κατέστησε υποχρεωτικές δεσμεύσεις προδήλως δυσανάλογες σε σχέση με τις προβληθείσες ανησυχίες περί προστασίας του ελεύθερου ανταγωνισμού, οι οποίες δεν λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα των τρίτων. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η Επιτροπή κατέστησε υποχρεωτικές δεσμεύσεις προδήλως δυσανάλογες σε σχέση με τις προβληθείσες ανησυχίες περί προστασίας του ελεύθερου ανταγωνισμού, οι οποίες δεν λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα των τρίτων.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/36

---

Προσφυγή-αγωγή της 19ης Ιουνίου 2019 — Camerin κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-367/19)

(2019/C 270/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Laure Camerin (Bastia, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Casado García-Hirschfeld, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·

| — | κατά συνέπεια, να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

κατά συνέπεια, να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα από το σύνολο των πράξεων και των ενεργειών του PMO που πρέπει να εκτιμηθούν συνολικά και την οποία η προσφεύγουσα-ενάγουσα εκτιμά κατά εύλογη και δίκαιη κρίση στο ποσό των 50 000 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα από το σύνολο των πράξεων και των ενεργειών του PMO που πρέπει να εκτιμηθούν συνολικά και την οποία η προσφεύγουσα-ενάγουσα εκτιμά κατά εύλογη και δίκαιη κρίση στο ποσό των 50 000 ευρώ·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της κατά της αποφάσεως του Γραφείου «Διαχείριση και εκκαθάριση των ατομικών δικαιωμάτων» (στο εξής: PMO) όσον αφορά την εκτέλεση κατασχέσεως που επιβλήθηκε από βελγικό δικαστήριο, καθόσον το PMO επιφυλάσσεται του δικαιώματος να παρακρατήσει εκ νέου το ποσό των 3 839,60 ευρώ από τις συντάξεις που θα λαμβάνει η προσφεύγουσα-ενάγουσα, η τελευταία προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση των άρθρων 1 και 25 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράβαση του άρθρου 6 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) και ύπαρξη πλάνης εκτιμήσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα-ενάγουσα φρονεί ότι δεν υφίσταται καμία αιτιολογία ούτε νομική βάση που να δικαιολογεί την απόφαση του PMO να συνεχίσει να κατάσχει ποσό μεγαλύτερο από τα δύο τρίτα της συντάξεώς της. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση των άρθρων 1 και 25 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράβαση του άρθρου 6 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) και ύπαρξη πλάνης εκτιμήσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα-ενάγουσα φρονεί ότι δεν υφίσταται καμία αιτιολογία ούτε νομική βάση που να δικαιολογεί την απόφαση του PMO να συνεχίσει να κατάσχει ποσό μεγαλύτερο από τα δύο τρίτα της συντάξεώς της.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της ασφάλειας δικαίου. Κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, ο ΚΥΚ συνιστά «lex specialis» ο οποίος κατισχύει οποιουδήποτε άλλου εθνικού δικαίου: επομένως, όσον αφορά το ελάχιστο όριο διαβιώσεως υπάρχουν διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του ΚΥΚ που παρεκκλίνουν τόσο του ευρωπαϊκού γενικού εργατικού δικαίου όσο και του εθνικού εργατικού δικαίου. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της ασφάλειας δικαίου. Κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, ο ΚΥΚ συνιστά «lex specialis» ο οποίος κατισχύει οποιουδήποτε άλλου εθνικού δικαίου: επομένως, όσον αφορά το ελάχιστο όριο διαβιώσεως υπάρχουν διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του ΚΥΚ που παρεκκλίνουν τόσο του ευρωπαϊκού γενικού εργατικού δικαίου όσο και του εθνικού εργατικού δικαίου.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και παράβαση του καθήκοντος μέριμνας, καθόσον δεν παρασχέθηκε καμία αιτιολογία σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά ή τα αποδεικτικά στοιχεία που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εκ μέρους του PMO λήψη της αποφάσεως από το PMO με την οποία αυτό επιφυλάχθηκε του δικαιώματος να παρακρατήσει εκ νέου το ποσό των 3 839,60 ευρώ από τις συντάξεις που θα λαμβάνει η προσφεύγουσα-ενάγουσα. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και παράβαση του καθήκοντος μέριμνας, καθόσον δεν παρασχέθηκε καμία αιτιολογία σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά ή τα αποδεικτικά στοιχεία που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εκ μέρους του PMO λήψη της αποφάσεως από το PMO με την οποία αυτό επιφυλάχθηκε του δικαιώματος να παρακρατήσει εκ νέου το ποσό των 3 839,60 ευρώ από τις συντάξεις που θα λαμβάνει η προσφεύγουσα-ενάγουσα.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ισότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, ιδίως καθόσον, αν ακολουθηθεί η ερμηνεία που υιοθέτησε το PMO, το ελάχιστο όριο διαβιώσεως θα εξαρτάται από τη χώρα στην οποία διέμενε ο υπάλληλος.
  Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί επίσης την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη λόγω παρατυπιών τις οποίες διέπραξε το PMO και οι οποίες δεν καθιστούν δυνατή την αξιοπρεπή της διαβίωση. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ισότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, ιδίως καθόσον, αν ακολουθηθεί η ερμηνεία που υιοθέτησε το PMO, το ελάχιστο όριο διαβιώσεως θα εξαρτάται από τη χώρα στην οποία διέμενε ο υπάλληλος.

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί επίσης την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη λόγω παρατυπιών τις οποίες διέπραξε το PMO και οι οποίες δεν καθιστούν δυνατή την αξιοπρεπή της διαβίωση.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/37 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/37

---

Προσφυγή της 18ης Ιουνίου 2019 — Datenlotsen Informationssysteme κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-368/19)

(2019/C 270/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Datenlotsen Informationssysteme GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Lübbig, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η καθής παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 108 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν περάτωσε, εκδίδοντας απόφαση, την επίσημη διαδικασία έρευνας στην υπόθεση SA.34402 (2015/C πρώην 2012/NN) εντός εύλογου χρονικού διαστήματος βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2015/1589 (1) |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η καθής παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 108 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν περάτωσε, εκδίδοντας απόφαση, την επίσημη διαδικασία έρευνας στην υπόθεση SA.34402 (2015/C πρώην 2012/NN) εντός εύλογου χρονικού διαστήματος βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2015/1589 (1)

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Παράβαση του άρθρου 108 ΣΛΕΕ λόγω μη περάτωσης της επίσημης διαδικασίας έρευνας






  — | Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, προβάλλεται ότι η άνω των επτά ετών διάρκεια της διαδικασίας πρέπει να κριθεί μη εύλογη. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι, λαμβανομένων υπόψη των ευρειών γνώσεων της καθής και του μικρού αριθμού ανοικτών ζητημάτων, θα έπρεπε να έχει ήδη εκδοθεί απόφαση. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να εκδοθεί σύντομα απόφαση λόγω της επείγουσας οικονομικής ανάγκης της προσφεύγουσας. |
| --- | --- | --- |

1.

Παράβαση του άρθρου 108 ΣΛΕΕ λόγω μη περάτωσης της επίσημης διαδικασίας έρευνας

—

Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, προβάλλεται ότι η άνω των επτά ετών διάρκεια της διαδικασίας πρέπει να κριθεί μη εύλογη. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι, λαμβανομένων υπόψη των ευρειών γνώσεων της καθής και του μικρού αριθμού ανοικτών ζητημάτων, θα έπρεπε να έχει ήδη εκδοθεί απόφαση. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να εκδοθεί σύντομα απόφαση λόγω της επείγουσας οικονομικής ανάγκης της προσφεύγουσας.

| 2. | Προσβολή του δικαιώματος σε εύλογη διάρκεια της διαδικασίας ως μέρους του δικαιώματος χρηστής διοίκησης κατ’ άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης






  — | Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, προβάλλονται επιχειρήματα τα οποία είναι, κατ’ ουσίαν, πανομοιότυπα ή παρόμοια με τα επιχειρήματα που προβάλλονται στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως. |
| --- | --- | --- |

2.

Προσβολή του δικαιώματος σε εύλογη διάρκεια της διαδικασίας ως μέρους του δικαιώματος χρηστής διοίκησης κατ’ άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

—

Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, προβάλλονται επιχειρήματα τα οποία είναι, κατ’ ουσίαν, πανομοιότυπα ή παρόμοια με τα επιχειρήματα που προβάλλονται στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως.

| 3. | Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνδυασμό με το άρθρο 20 του Χάρτη αυτού






  — | Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως, υποστηρίζεται κυρίως ότι η καθής παρέβη, λόγω διάφορων μέτρων που οδήγησαν σε καθυστέρηση της διαδικασίας, τον κώδικα βέλτιστων πρακτικών για τη διεξαγωγή διαδικασιών σχετικών με τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων. |
| --- | --- | --- |

3.

Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνδυασμό με το άρθρο 20 του Χάρτη αυτού

—

Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως, υποστηρίζεται κυρίως ότι η καθής παρέβη, λόγω διάφορων μέτρων που οδήγησαν σε καθυστέρηση της διαδικασίας, τον κώδικα βέλτιστων πρακτικών για τη διεξαγωγή διαδικασιών σχετικών με τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων.

| 4. | Προσβολή του δικαιώματος αιτιολόγησης ως μέρους του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής κατ’ άρθρο 47 και κατ’ άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης






  — | Στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, προβάλλεται ότι η καθής δεν θα έπρεπε να έχει επικαλεστεί, γενικώς, την ανάγκη περαιτέρω έρευνας, αλλά θα έπρεπε να έχει εκθέσει με τρόπο σαφή και εμπεριστατωμένο την ανάγκη αυτή. |
| --- | --- | --- |

4.

Προσβολή του δικαιώματος αιτιολόγησης ως μέρους του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής κατ’ άρθρο 47 και κατ’ άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

—

Στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, προβάλλεται ότι η καθής δεν θα έπρεπε να έχει επικαλεστεί, γενικώς, την ανάγκη περαιτέρω έρευνας, αλλά θα έπρεπε να έχει εκθέσει με τρόπο σαφή και εμπεριστατωμένο την ανάγκη αυτή.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 248 της 24.9.2015, σ. 9).

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/39 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/39

---

Προσφυγή της 20ής Ιουνίου 2019 — Pisoni κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-375/19)

(2019/C 270/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Ferruccio Pisoni (Trento, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Paniz, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία έκανε δεκτή την απόφαση αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της Βουλής της 12ης Ιουλίου 2018 ή/και την απόφαση αριθ. 6/2018 του Προεδρείου της Γερουσίας και, σε κάθε περίπτωση, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία έκανε δεκτή την απόφαση αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της Βουλής της 12ης Ιουλίου 2018 ή/και την απόφαση αριθ. 6/2018 του Προεδρείου της Γερουσίας και, σε κάθε περίπτωση,

| — | να ακυρώσει τον επαναπροσδιορισμό και τον επανυπολογισμό της συντάξεως που χορηγείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον επαναπροσδιορισμό και τον επανυπολογισμό της συντάξεως που χορηγείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

| — | ως εκ τούτου, να βεβαιώσει και αναγνωρίσει το δικαίωμα του προσφεύγοντος να διατηρήσει την εν λόγω σύνταξη στο μέτρο που το σχετικό δικαίωμα έχει γεννηθεί και θα γεννηθεί βάσει της νομοθεσίας που ήταν σε ισχύ προ της αποφάσεως αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της Βουλής ή/και της αποφάσεως αριθ. 6/2018 του Προεδρείου της Γερουσίας, καταδικάζοντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην καταβολή υπέρ του προσφεύγοντος όλων των αχρεωστήτως παρακρατηθέντων ποσών, προσαυξημένων βάσει της νομισματικής ανατίμησης και νομιμοτόκως από την ημερομηνία της παρακράτησης μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς και |
| --- | --- |

—

ως εκ τούτου, να βεβαιώσει και αναγνωρίσει το δικαίωμα του προσφεύγοντος να διατηρήσει την εν λόγω σύνταξη στο μέτρο που το σχετικό δικαίωμα έχει γεννηθεί και θα γεννηθεί βάσει της νομοθεσίας που ήταν σε ισχύ προ της αποφάσεως αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της Βουλής ή/και της αποφάσεως αριθ. 6/2018 του Προεδρείου της Γερουσίας, καταδικάζοντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην καταβολή υπέρ του προσφεύγοντος όλων των αχρεωστήτως παρακρατηθέντων ποσών, προσαυξημένων βάσει της νομισματικής ανατίμησης και νομιμοτόκως από την ημερομηνία της παρακράτησης μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς και

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εφαρμόσει την εκδοθεισόμενη απόφαση και να αποκαταστήσει αμέσως, στο ακέραιο, το αρχικό μέτρο της συντάξεως, καθώς και να καταβάλει αποζημίωση, εάν και στο μέτρο στο οποίο θα προκύψει ότι οφείλεται στον προσφεύγοντα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εφαρμόσει την εκδοθεισόμενη απόφαση και να αποκαταστήσει αμέσως, στο ακέραιο, το αρχικό μέτρο της συντάξεως, καθώς και να καταβάλει αποζημίωση, εάν και στο μέτρο στο οποίο θα προκύψει ότι οφείλεται στον προσφεύγοντα.

| — | σε κάθε περίπτωση: ολοσχερή καταβολή δαπανών, αμοιβής δικηγόρου, πλέον ΦΠΑ, εισφοράς υπέρ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων και κατ’ αποκοπή επιστροφής εξόδων. |
| --- | --- |

—

σε κάθε περίπτωση: ολοσχερή καταβολή δαπανών, αμοιβής δικηγόρου, πλέον ΦΠΑ, εισφοράς υπέρ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων και κατ’ αποκοπή επιστροφής εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με εκείνα των οποίων γίνεται επίκληση στην υπόθεση T-345/19, Santini κατά Κοινοβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/39 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/39

---

Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Topcart κατά EUIPO — Carl International (TC CARL)

(Υπόθεση T-377/19)

(2019/C 270/41)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Topcart GmbH (Βισμπάντεν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Gail, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Carl International (Limonest, Γαλλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης TC CARL — Υπ’ αριθ. 14 957 542 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Απριλίου 2019 στην υπόθεση R 1826/2018-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/40 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/40

---

Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Topcart κατά EUIPO — Carl International (TC CARL)

(Υπόθεση T-378/19)

(2019/C 270/42)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Topcart GmbH (Βισμπάντεν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Gail, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Carl International (Limonest, Γαλλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης TC CARL — Υπ’ αριθ. 15 048 556 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Απριλίου 2019 στην υπόθεση R 1617/2018-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/41 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/41

---

Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation κατά EUIPO (Serviceplan)

(Υπόθεση T-379/19)

(2019/C 270/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation GmbH & Co KG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Koch και P. Schmitz, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Serviceplan — Υπ’ αριθ. 15 234 669 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Μαρτίου 2019 στην υπόθεση R 1424/2018-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέτρο που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέτρο που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 94, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 94, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/42 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/42

---

Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation κατά EUIPO (Serviceplan Solutions)

(Υπόθεση T-380/19)

(2019/C 270/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation GmbH & Co KG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Koch και P. Schmitz, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Serviceplan Solutions — Υπ’ αριθ. 15 244 742 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 25ης Μαρτίου 2019 στην υπόθεση R 1427/2018-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέτρο που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέτρο που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 94, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 94, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/43 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/43

---

Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — adp Gauselmann κατά EUIPO — Gameloft (City Mania)

(Υπόθεση T-381/19)

(2019/C 270/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: adp Gauselmann GmbH (Lübbecke, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Gameloft SE (Παρίσι, Γαλλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης City Mania — Υπ’ αριθ. 15 936 339 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Απριλίου 2019 στην υπόθεση R 976/2018-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει βάσιμη την προσφυγή και να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, να αναγνωρίσει ότι συντρέχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων και, συνεπώς, να απορρίψει πλήρως την αίτηση καταχωρίσεως· |
| --- | --- |

—

να κρίνει βάσιμη την προσφυγή και να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, να αναγνωρίσει ότι συντρέχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων και, συνεπώς, να απορρίψει πλήρως την αίτηση καταχωρίσεως·

| — | να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το EUIPO και την ανακόπτουσα, εφόσον αυτή παρασταθεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το EUIPO και την ανακόπτουσα, εφόσον αυτή παρασταθεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/44 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/44

---

Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2019 — Turk Hava Yollari κατά EUIPO — Sky (skylife)

(Υπόθεση T-382/19)

(2019/C 270/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Turk Hava Yollari AO (Κωνσταντινούπολη, Τουρκία) (εκπρόσωπος: R. Almaraz Palmero, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sky Ltd (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση επέκτασης της προστασίας της διεθνούς καταχώρισης του λεκτικού σήματος skylife στην Ευρωπαϊκή Ένωση– Υπ’ αριθ. 898 322 αίτηση επέκτασης της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Απριλίου 2019 στην υπόθεση R 880/2018-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να διατάξει το EUIPO να κηρύξει άκυρο το αμφισβητούμενο υπ’ αριθ. 898 322 διεθνές σήμα για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες των κλάσεων 39 και 41, για τα οποία αυτό έχει καταχωρισθεί· |
| --- | --- |

—

να διατάξει το EUIPO να κηρύξει άκυρο το αμφισβητούμενο υπ’ αριθ. 898 322 διεθνές σήμα για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες των κλάσεων 39 και 41, για τα οποία αυτό έχει καταχωρισθεί·

| — | να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα, Sky Limited, στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τετάρτου τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα, Sky Limited, στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τετάρτου τμήματος προσφυγών.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 94 του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 94 του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/45 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/45

---

Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — CI κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου

(Υπόθεση T-383/19)

(2019/C 270/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: CI, CJ, CK, CL και CN (εκπρόσωπος: J. Fouchet, δικηγόρος)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/592 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 2019, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1806 περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, όσον αφορά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/592 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 2019, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1806 περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, όσον αφορά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής δικηγόρου ύψους 5 000 ευρώ. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής δικηγόρου ύψους 5 000 ευρώ.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/592 συνεπάγεται προσβολή των κεκτημένων δικαιωμάτων που απορρέουν από την ιθαγένεια της Ένωσης.
  Πρώτον, οι προσφεύγοντες φρονούν ότι το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο προσέβαλαν το δικαίωμά τους στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή δεδομένου ότι ήταν εγκατεστημένοι και είχαν το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων τους για περισσότερα από δεκαπέντε έτη σε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης, κράτος με το οποίο διατηρούν στενούς δεσμούς: ορισμένοι από αυτούς έχουν σύζυγο και παιδιά που είναι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους ή έχουν στην κυριότητά τους ακίνητο ευρισκόμενο στο κράτος μέλος αυτό.
  Δεύτερον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει την αρχή της ισότητας καθόσον αναγνωρίζει ότι παύουν να υφίστανται τα δικαιώματα που αντλούν από την ευρωπαϊκή τους ιθαγένεια, χωρίς να καθιερώνει διάκριση μεταξύ των πολιτών που υπάγονται στον κανόνα περί καταργήσεως του δικαιώματός τους του εκλέγειν μετά από δεκαπέντε χρόνια διαμονής εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου και των λοιπών πολιτών. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/592 συνεπάγεται προσβολή των κεκτημένων δικαιωμάτων που απορρέουν από την ιθαγένεια της Ένωσης.

Πρώτον, οι προσφεύγοντες φρονούν ότι το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο προσέβαλαν το δικαίωμά τους στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή δεδομένου ότι ήταν εγκατεστημένοι και είχαν το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων τους για περισσότερα από δεκαπέντε έτη σε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης, κράτος με το οποίο διατηρούν στενούς δεσμούς: ορισμένοι από αυτούς έχουν σύζυγο και παιδιά που είναι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους ή έχουν στην κυριότητά τους ακίνητο ευρισκόμενο στο κράτος μέλος αυτό.

Δεύτερον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει την αρχή της ισότητας καθόσον αναγνωρίζει ότι παύουν να υφίστανται τα δικαιώματα που αντλούν από την ευρωπαϊκή τους ιθαγένεια, χωρίς να καθιερώνει διάκριση μεταξύ των πολιτών που υπάγονται στον κανόνα περί καταργήσεως του δικαιώματός τους του εκλέγειν μετά από δεκαπέντε χρόνια διαμονής εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου και των λοιπών πολιτών.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει το καθεστώς του Γιβραλτάρ, καθόσον η μνεία του Γιβραλτάρ, στον προσβαλλόμενο κανονισμό, ως «αποικίας του βρετανικού στέμματος» προκαλεί μόνον απρόσφορο για τη συμφιλίωση μεταξύ Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου κλίμα, εις βάρος των δικαιωμάτων των κατοίκων του Γιβραλτάρ. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει το καθεστώς του Γιβραλτάρ, καθόσον η μνεία του Γιβραλτάρ, στον προσβαλλόμενο κανονισμό, ως «αποικίας του βρετανικού στέμματος» προκαλεί μόνον απρόσφορο για τη συμφιλίωση μεταξύ Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου κλίμα, εις βάρος των δικαιωμάτων των κατοίκων του Γιβραλτάρ.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της απαλλαγής από την υποχρέωση θεωρήσεως η οποία χορηγήθηκε στους Βρετανούς πολίτες από τον κανονισμό 2018/1240, λόγω του ότι οι προσφεύγοντες θα πρέπει να ζητούν άδεια ταξιδιού ETIAS και ότι υπάρχει, συνεπώς, πιθανότητα η άδεια αυτή να μην τους χορηγηθεί. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της απαλλαγής από την υποχρέωση θεωρήσεως η οποία χορηγήθηκε στους Βρετανούς πολίτες από τον κανονισμό 2018/1240, λόγω του ότι οι προσφεύγοντες θα πρέπει να ζητούν άδεια ταξιδιού ETIAS και ότι υπάρχει, συνεπώς, πιθανότητα η άδεια αυτή να μην τους χορηγηθεί.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/46 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/46

---

Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2019 — Mazzone κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-385/19)

(2019/C 270/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Antonio Mazzone (Νεάπολη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Paniz, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία έκανε δεκτή την απόφαση αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της Βουλής της 12ης Ιουλίου 2018 ή/και την απόφαση αριθ. 6/2018 του Προεδρείου της Γερουσίας και, σε κάθε περίπτωση, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία έκανε δεκτή την απόφαση αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της Βουλής της 12ης Ιουλίου 2018 ή/και την απόφαση αριθ. 6/2018 του Προεδρείου της Γερουσίας και, σε κάθε περίπτωση,

| — | να ακυρώσει τον επαναπροσδιορισμό και τον επανυπολογισμό της συντάξεως που χορηγείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον επαναπροσδιορισμό και τον επανυπολογισμό της συντάξεως που χορηγείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

| — | ως εκ τούτου, να βεβαιώσει και αναγνωρίσει το δικαίωμα του προσφεύγοντος να διατηρήσει την εν λόγω σύνταξη στο μέτρο που το σχετικό δικαίωμα έχει γεννηθεί και θα γεννηθεί βάσει της νομοθεσίας που ήταν σε ισχύ προ της αποφάσεως αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της Βουλής ή/και της αποφάσεως αριθ. 6/2018 του Προεδρείου της Γερουσίας, καταδικάζοντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην καταβολή υπέρ του προσφεύγοντος όλων των αχρεωστήτως παρακρατηθέντων ποσών, προσαυξημένων βάσει της νομισματικής ανατίμησης και νομιμοτόκως από την ημερομηνία της παρακράτησης μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς και |
| --- | --- |

—

ως εκ τούτου, να βεβαιώσει και αναγνωρίσει το δικαίωμα του προσφεύγοντος να διατηρήσει την εν λόγω σύνταξη στο μέτρο που το σχετικό δικαίωμα έχει γεννηθεί και θα γεννηθεί βάσει της νομοθεσίας που ήταν σε ισχύ προ της αποφάσεως αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της Βουλής ή/και της αποφάσεως αριθ. 6/2018 του Προεδρείου της Γερουσίας, καταδικάζοντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην καταβολή υπέρ του προσφεύγοντος όλων των αχρεωστήτως παρακρατηθέντων ποσών, προσαυξημένων βάσει της νομισματικής ανατίμησης και νομιμοτόκως από την ημερομηνία της παρακράτησης μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς και

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εφαρμόσει την εκδοθεισόμενη απόφαση και να αποκαταστήσει αμέσως, στο ακέραιο, το αρχικό μέτρο της συντάξεως, καθώς και να καταβάλει αποζημίωση, εάν και στο μέτρο στο οποίο θα προκύψει ότι οφείλεται στον προσφεύγοντα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εφαρμόσει την εκδοθεισόμενη απόφαση και να αποκαταστήσει αμέσως, στο ακέραιο, το αρχικό μέτρο της συντάξεως, καθώς και να καταβάλει αποζημίωση, εάν και στο μέτρο στο οποίο θα προκύψει ότι οφείλεται στον προσφεύγοντα.

| — | σε κάθε περίπτωση: ολοσχερή καταβολή δαπανών, αμοιβής δικηγόρου, πλέον ΦΠΑ, εισφοράς υπέρ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων και κατ’ αποκοπή επιστροφής εξόδων. |
| --- | --- |

—

σε κάθε περίπτωση: ολοσχερή καταβολή δαπανών, αμοιβής δικηγόρου, πλέον ΦΠΑ, εισφοράς υπέρ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων και κατ’ αποκοπή επιστροφής εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με εκείνα των οποίων γίνεται επίκληση στην υπόθεση T-345/19, Santini κατά Κοινοβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/47 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/47

---

Προσφυγή-αγωγή της 28ης Ιουνίου 2019 — Puigdemont i Casamajó και Comín i Oliveres κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-388/19)

(2019/C 270/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Carles Puigdemont i Casamajó (Βατερλώ, Βέλγιο) και Antoni Comín i Oliveres (Βατερλώ) (εκπρόσωποι: P. Bekaert, δικηγόρος, B. Emmerson QC, G. Boye και S. Bekaert, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, με την οποία αυτό αρνείται την πρόσβαση των προσφευγόντων-εναγόντων στην ειδική τελετή υποδοχής που οργανώθηκε για τα εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου, και την οδηγία του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 29ης Μαΐου 2019, με την οποία τους απαγορεύθηκε να υποβάλουν τη γραπτή δήλωση που απαιτεί το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Κοινοβουλίου· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, με την οποία αυτό αρνείται την πρόσβαση των προσφευγόντων-εναγόντων στην ειδική τελετή υποδοχής που οργανώθηκε για τα εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου, και την οδηγία του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 29ης Μαΐου 2019, με την οποία τους απαγορεύθηκε να υποβάλουν τη γραπτή δήλωση που απαιτεί το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Κοινοβουλίου·

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, να μη λάβει υπόψη τα αποτελέσματα των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαΐου 2019 τα οποία ανακοινώθηκαν επίσημα από την Ισπανία, καθώς και τη μεταγενέστερη απόφαση να ληφθεί υπόψη διαφορετικός και ελλιπής κατάλογος εκλεγμένων μελών που κοινοποιήθηκε από τις ισπανικές αρχές στις 17 Ιουνίου 2019, ο οποίος δεν περιλαμβάνει τους προσφεύγοντες-ενάγοντες· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, να μη λάβει υπόψη τα αποτελέσματα των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαΐου 2019 τα οποία ανακοινώθηκαν επίσημα από την Ισπανία, καθώς και τη μεταγενέστερη απόφαση να ληφθεί υπόψη διαφορετικός και ελλιπής κατάλογος εκλεγμένων μελών που κοινοποιήθηκε από τις ισπανικές αρχές στις 17 Ιουνίου 2019, ο οποίος δεν περιλαμβάνει τους προσφεύγοντες-ενάγοντες·

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου με την οποία αυτό θεωρεί ότι η ανακοίνωση της ισπανικής εκλογικής επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2019 στερεί από τα αποτελέσματά της την ανακήρυξη των προσφευγόντων-εναγόντων ως εκλεγμένων μελών του Κοινοβουλίου, γεγονός που ισοδυναμεί με αποδιδόμενη στο Κοινοβούλιο παράνομη ανακήρυξη κενής θέσεως η οποία συνιστά παράβαση του άρθρου 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου με την οποία αυτό θεωρεί ότι η ανακοίνωση της ισπανικής εκλογικής επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2019 στερεί από τα αποτελέσματά της την ανακήρυξη των προσφευγόντων-εναγόντων ως εκλεγμένων μελών του Κοινοβουλίου, γεγονός που ισοδυναμεί με αποδιδόμενη στο Κοινοβούλιο παράνομη ανακήρυξη κενής θέσεως η οποία συνιστά παράβαση του άρθρου 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976·

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, να αρνηθεί να εγγυηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του, το δικαίωμα των προσφευγόντων-εναγόντων να καταλάβουν τις θέσεις τους στο Κοινοβούλιο και στα όργανά του και να απολαύουν όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις θέσεις αυτές από την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί των διαφορών που εκκρεμούν τόσο ενώπιον του Κοινοβουλίου όσο και ενώπιον των δικαστικών αρχών της Ισπανίας· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, να αρνηθεί να εγγυηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του, το δικαίωμα των προσφευγόντων-εναγόντων να καταλάβουν τις θέσεις τους στο Κοινοβούλιο και στα όργανά του και να απολαύουν όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις θέσεις αυτές από την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί των διαφορών που εκκρεμούν τόσο ενώπιον του Κοινοβουλίου όσο και ενώπιον των δικαστικών αρχών της Ισπανίας·

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, με την αυτό οποία αρνείται να επιβεβαιώσει τα προνόμια και τις ασυλίες των προσφευγόντων-εναγόντων βάσει του άρθρου 9 του έβδομου Πρωτοκόλλου για τα προνόμια και τις ασυλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Κανονισμού του· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, με την αυτό οποία αρνείται να επιβεβαιώσει τα προνόμια και τις ασυλίες των προσφευγόντων-εναγόντων βάσει του άρθρου 9 του έβδομου Πρωτοκόλλου για τα προνόμια και τις ασυλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Κανονισμού του·

| — | να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο στην καταβολή των δικαστικών εξόδων και, σύμφωνα με το άρθρο 340, δεύτερη παράγραφος, ΣΛΕΕ, στην καταβολή αποζημίωσης προς αποκατάσταση της ζημίας που οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υπέστησαν, ήτοι της απώλειας του μηνιαίου μισθού των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και σε συμβολικό ποσό ενός ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής τους βλάβης. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο στην καταβολή των δικαστικών εξόδων και, σύμφωνα με το άρθρο 340, δεύτερη παράγραφος, ΣΛΕΕ, στην καταβολή αποζημίωσης προς αποκατάσταση της ζημίας που οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υπέστησαν, ήτοι της απώλειας του μηνιαίου μισθού των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και σε συμβολικό ποσό ενός ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής τους βλάβης.

Λόγοι προσφυγής-αγωγής και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής τους, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν πέντε λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου να αρνηθεί την πρόσβαση των προσφευγόντων-εναγόντων στην ειδική τελετή υποδοχής που οργανώθηκε για τα εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου και η οδηγία του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 29ης Μαΐου 2019 συνιστούν παράβαση των άρθρων 20, 21 και 39, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης). |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου να αρνηθεί την πρόσβαση των προσφευγόντων-εναγόντων στην ειδική τελετή υποδοχής που οργανώθηκε για τα εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου και η οδηγία του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 29ης Μαΐου 2019 συνιστούν παράβαση των άρθρων 20, 21 και 39, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Κοινοβούλιο, με την απόφασή του να μη λάβει υπόψη τα αποτελέσματα των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαΐου 2019 τα οποία ανακοινώθηκαν επίσημα από την Ισπανία, καθώς και με την μεταγενέστερη απόφασή του να λάβει υπόψη διαφορετικό και ελλιπή κατάλογο εκλεγμένων μελών που κοινοποιήθηκε από τις ισπανικές αρχές στις 20 Ιουνίου 2019, ο οποίος δεν περιλαμβάνει τους προσφεύγοντες-ενάγοντες, παραβαίνει το άρθρο 12 της Εκλογικής Πράξης του 1976 και το άρθρο 3, παράγραφος 2, της απόφασης 2018/937 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Κοινοβούλιο, με την απόφασή του να μη λάβει υπόψη τα αποτελέσματα των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαΐου 2019 τα οποία ανακοινώθηκαν επίσημα από την Ισπανία, καθώς και με την μεταγενέστερη απόφασή του να λάβει υπόψη διαφορετικό και ελλιπή κατάλογο εκλεγμένων μελών που κοινοποιήθηκε από τις ισπανικές αρχές στις 20 Ιουνίου 2019, ο οποίος δεν περιλαμβάνει τους προσφεύγοντες-ενάγοντες, παραβαίνει το άρθρο 12 της Εκλογικής Πράξης του 1976 και το άρθρο 3, παράγραφος 2, της απόφασης 2018/937 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου, με την οποία θεωρεί ότι η ανακοίνωση της ισπανικής εκλογικής επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2019 στερεί από τα αποτελέσματά της την ανακήρυξη των προσφευγόντων-εναγόντων ως εκλεγμένων μελών του Κοινοβουλίου, ισοδυναμεί με αποδιδόμενη στο Κοινοβούλιο παράνομη ανακήρυξη κενής θέσεως κατά παράβαση του άρθρου 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976, η οποία συνιστά παράβαση των άρθρων 6, παράγραφος 2, 8 και 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976, σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου, με την οποία θεωρεί ότι η ανακοίνωση της ισπανικής εκλογικής επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2019 στερεί από τα αποτελέσματά της την ανακήρυξη των προσφευγόντων-εναγόντων ως εκλεγμένων μελών του Κοινοβουλίου, ισοδυναμεί με αποδιδόμενη στο Κοινοβούλιο παράνομη ανακήρυξη κενής θέσεως κατά παράβαση του άρθρου 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976, η οποία συνιστά παράβαση των άρθρων 6, παράγραφος 2, 8 και 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976, σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Κοινοβούλιο, με την απόφασή του να αρνηθεί να εγγυηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του, το δικαίωμα των προσφευγόντων-εναγόντων να καταλάβουν τις θέσεις τους στο Κοινοβούλιο και στα όργανά του και να απολαύουν όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις θέσεις αυτές από την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί των διαφορών που εκκρεμούν τόσο ενώπιον του Κοινοβουλίου όσο και ενώπιον των δικαστικών αρχών της Ισπανίας, παραβαίνει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τα άρθρα 5, παράγραφος 1, και 12 της Εκλογικής Πράξης του 1976, σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Κοινοβούλιο, με την απόφασή του να αρνηθεί να εγγυηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του, το δικαίωμα των προσφευγόντων-εναγόντων να καταλάβουν τις θέσεις τους στο Κοινοβούλιο και στα όργανά του και να απολαύουν όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις θέσεις αυτές από την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί των διαφορών που εκκρεμούν τόσο ενώπιον του Κοινοβουλίου όσο και ενώπιον των δικαστικών αρχών της Ισπανίας, παραβαίνει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τα άρθρα 5, παράγραφος 1, και 12 της Εκλογικής Πράξης του 1976, σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, με την απόφασή του να αρνηθεί να επιβεβαιώσει τα προνόμια και τις ασυλίες των προσφευγόντων-εναγόντων βάσει του άρθρου 9 του έβδομου Πρωτοκόλλου για τα προνόμια και τις ασυλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραβαίνει το άρθρο 5, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Εκλογικής Πράξης του 1976 και το άρθρο 9 του ως άνω Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, με την απόφασή του να αρνηθεί να επιβεβαιώσει τα προνόμια και τις ασυλίες των προσφευγόντων-εναγόντων βάσει του άρθρου 9 του έβδομου Πρωτοκόλλου για τα προνόμια και τις ασυλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραβαίνει το άρθρο 5, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Εκλογικής Πράξης του 1976 και το άρθρο 9 του ως άνω Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976.

---

(1)  Απόφαση (ΕΕ) 2018/937 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2018, για τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΕ L 165I, 2.7.2018, σ. 1).

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/48 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/48

---

Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Coppo Gavazzi κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-389/19)

(2019/C 270/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Maria Teresa Coppo Gavazzi (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Merola, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κηρύξει ανυπόστατη ή να ακυρώσει στο σύνολό της την πράξη με την οποία η προσφεύγουσα πληροφορήθηκε, διά της προσβαλλόμενης ανακοίνωσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου ποσού με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό της συντάξεως· |
| --- | --- |

—

να κηρύξει ανυπόστατη ή να ακυρώσει στο σύνολό της την πράξη με την οποία η προσφεύγουσα πληροφορήθηκε, διά της προσβαλλόμενης ανακοίνωσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου ποσού με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό της συντάξεως·

| — | να διατάξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει όλα τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους από την ημερομηνία παρακράτησης του ποσού και να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκτελέσει την εκδοθησομένη απόφαση και να προβεί σε όλες τις πρωτοβουλίες, πράξεις ή αποφάσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της άμεσης και στο ακέραιο αποκατάστασης του αρχικού μέτρου παροχής συντάξεων· |
| --- | --- |

—

να διατάξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει όλα τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους από την ημερομηνία παρακράτησης του ποσού και να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκτελέσει την εκδοθησομένη απόφαση και να προβεί σε όλες τις πρωτοβουλίες, πράξεις ή αποφάσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της άμεσης και στο ακέραιο αποκατάστασης του αρχικού μέτρου παροχής συντάξεων·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της πράξης με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος της προσφεύγουσας κατόπιν θέσεως σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2019 της απόφασης αριθ. 14/2018 του Ufficio di Presidenza della Camera dei Deputati (Προεδρείου της Βουλής, Ιταλία) και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό ποσού.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει την αναρμοδιότητα του συντάκτη της πράξης, την παραβίαση του ουσιώδους τύπου και τη διαρκή παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι η ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι παράνομη διότι πάσχει σοβαρές και πρόδηλες παραβιάσεις κυρίως διαδικαστικής φύσεως, και ιδίως: η απόφαση υιοθετήθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και όχι από το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο άρθρο 11α, παράγραφος 6 και στο άρθρο 25, παράγραφος 3, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η ανακοίνωση στερείται παντελώς αιτιολογίας όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους εκδόθηκε και οι οποίοι συνεπάγονται την αυτόματη εφαρμογή της ιταλικής απόφασης. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει την αναρμοδιότητα του συντάκτη της πράξης, την παραβίαση του ουσιώδους τύπου και τη διαρκή παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι η ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι παράνομη διότι πάσχει σοβαρές και πρόδηλες παραβιάσεις κυρίως διαδικαστικής φύσεως, και ιδίως: η απόφαση υιοθετήθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και όχι από το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο άρθρο 11α, παράγραφος 6 και στο άρθρο 25, παράγραφος 3, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η ανακοίνωση στερείται παντελώς αιτιολογίας όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους εκδόθηκε και οι οποίοι συνεπάγονται την αυτόματη εφαρμογή της ιταλικής απόφασης.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο της προσφυγής, η προσφεύγουσα επικαλείται την έλλειψη νομικής βάσης της προσβαλλόμενης πράξης και την πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του άρθρου 75 των Μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη πράξη ορίζει εσφαλμένως ως νομική βάση το παράρτημα III των κανονιστικών ρυθμίσεων περί καταβολής των εξόδων και αποζημιώσεων των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΑΒ) και το άρθρο 75 των Μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (στο εξής: μέτρα εφαρμογής). Το ίδρυμα παροχής συντάξεων που προβλέπεται από τις κανονιστικές ρυθμίσεις ΕΑΒ καταργήθηκε στις 14 Ιουλίου 2009, με την έναρξη ισχύος του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Όσον αφορά το άρθρο 75 των Μέτρων εφαρμογής, το οποίο παραπέμπει στο παράρτημα ΙΙΙ των κανονιστικών ρυθμίσεων ΕΑΒ, αυτό δεν εξουσιοδοτεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να υιοθετήσει μέτρα όπως το προσβαλλόμενο. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο της προσφυγής, η προσφεύγουσα επικαλείται την έλλειψη νομικής βάσης της προσβαλλόμενης πράξης και την πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του άρθρου 75 των Μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη πράξη ορίζει εσφαλμένως ως νομική βάση το παράρτημα III των κανονιστικών ρυθμίσεων περί καταβολής των εξόδων και αποζημιώσεων των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΑΒ) και το άρθρο 75 των Μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (στο εξής: μέτρα εφαρμογής). Το ίδρυμα παροχής συντάξεων που προβλέπεται από τις κανονιστικές ρυθμίσεις ΕΑΒ καταργήθηκε στις 14 Ιουλίου 2009, με την έναρξη ισχύος του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Όσον αφορά το άρθρο 75 των Μέτρων εφαρμογής, το οποίο παραπέμπει στο παράρτημα ΙΙΙ των κανονιστικών ρυθμίσεων ΕΑΒ, αυτό δεν εξουσιοδοτεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να υιοθετήσει μέτρα όπως το προσβαλλόμενο.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο της προσφυγής, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ανακοίνωση παραβιάζει προφανώς την επιφύλαξη νομοθετικής αρμοδιότητας που ορίζεται στο άρθρο 75, παράγραφος 2, των Μέτρων εφαρμογής, το οποίο αναφέρεται ρητώς στις προϋποθέσεις που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία, αποκλείοντας συνεπώς τη συνάφεια των εσωτερικών συνεδριάσεων της Βουλής ενός κράτους μέλους.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι οι προβλεπόμενες στην απόφαση αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της ιταλικής Βουλής τροποποιήσεις υιοθετήθηκαν όχι με νόμο του κράτους, αλλά κατόπιν απλής διάσκεψης του Προεδρείου της ιταλικής Βουλής. |
| --- | --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο της προσφυγής, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ανακοίνωση παραβιάζει προφανώς την επιφύλαξη νομοθετικής αρμοδιότητας που ορίζεται στο άρθρο 75, παράγραφος 2, των Μέτρων εφαρμογής, το οποίο αναφέρεται ρητώς στις προϋποθέσεις που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία, αποκλείοντας συνεπώς τη συνάφεια των εσωτερικών συνεδριάσεων της Βουλής ενός κράτους μέλους.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι οι προβλεπόμενες στην απόφαση αριθ. 14/2018 του Προεδρείου της ιταλικής Βουλής τροποποιήσεις υιοθετήθηκαν όχι με νόμο του κράτους, αλλά κατόπιν απλής διάσκεψης του Προεδρείου της ιταλικής Βουλής.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο της προσφυγής, η προσφεύγουσα επικαλείται την πρόδηλη παραβίαση των γενικών αρχών του ευρωπαϊκού δικαίου, όπως της αρχής της ασφάλειας δικαίου, της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αρχής της διατήρησης των κεκτημένων δικαιωμάτων και της αρχής της ισότητας.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει κατάφωρα τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των πρώην βουλευτών στη μη παραβίαση των κεκτημένων από αυτούς δικαιωμάτων, καθώς και στις προσδοκίες που βασίζονται στο κανονιστικό πλαίσιο που ίσχυε κατά τη θητεία τους. Επιπλέον, η σημαντική μείωση των αποδοχών των πρώην βουλευτών με βάση την προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση δεν στηρίζεται σε προσήκουσα εκ του νόμου αιτιολογία ή σε επιτακτική απαίτηση όπως προβλέπεται από τη νομολογία του Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. |
| --- | --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο της προσφυγής, η προσφεύγουσα επικαλείται την πρόδηλη παραβίαση των γενικών αρχών του ευρωπαϊκού δικαίου, όπως της αρχής της ασφάλειας δικαίου, της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αρχής της διατήρησης των κεκτημένων δικαιωμάτων και της αρχής της ισότητας.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει κατάφωρα τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των πρώην βουλευτών στη μη παραβίαση των κεκτημένων από αυτούς δικαιωμάτων, καθώς και στις προσδοκίες που βασίζονται στο κανονιστικό πλαίσιο που ίσχυε κατά τη θητεία τους. Επιπλέον, η σημαντική μείωση των αποδοχών των πρώην βουλευτών με βάση την προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση δεν στηρίζεται σε προσήκουσα εκ του νόμου αιτιολογία ή σε επιτακτική απαίτηση όπως προβλέπεται από τη νομολογία του Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/50 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/50

---

Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Muscardini κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-390/19)

(2019/C 270/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Cristiana Muscardini (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Merola, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κηρύξει ανυπόστατη ή να ακυρώσει στο σύνολό της την πράξη με την οποία η προσφεύγουσα πληροφορήθηκε, διά της προσβαλλόμενης ανακοίνωσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου ποσού με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό της συντάξεως· |
| --- | --- |

—

να κηρύξει ανυπόστατη ή να ακυρώσει στο σύνολό της την πράξη με την οποία η προσφεύγουσα πληροφορήθηκε, διά της προσβαλλόμενης ανακοίνωσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου ποσού με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό της συντάξεως·

| — | να διατάξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει όλα τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους από την ημερομηνία παρακράτησης του ποσού και να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκτελέσει την εκδοθησομένη απόφαση και να προβεί σε όλες τις πρωτοβουλίες, πράξεις ή αποφάσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της άμεσης και στο ακέραιο αποκατάστασης του αρχικού μέτρου παροχής συντάξεων· |
| --- | --- |

—

να διατάξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει όλα τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους από την ημερομηνία παρακράτησης του ποσού και να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκτελέσει την εκδοθησομένη απόφαση και να προβεί σε όλες τις πρωτοβουλίες, πράξεις ή αποφάσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της άμεσης και στο ακέραιο αποκατάστασης του αρχικού μέτρου παροχής συντάξεων·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερείς με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση T-389/19, Coppo Gavazzi κατά Κοινοβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/50 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/50

---

Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Vinci κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-391/19)

(2019/C 270/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Luigi Vinci (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Merola, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κηρύξει ανυπόστατη ή να ακυρώσει στο σύνολό της την πράξη με την οποία ο προσφεύγων πληροφορήθηκε, διά της προσβαλλόμενης ανακοίνωσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου ποσού με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό της συντάξεως· |
| --- | --- |

—

να κηρύξει ανυπόστατη ή να ακυρώσει στο σύνολό της την πράξη με την οποία ο προσφεύγων πληροφορήθηκε, διά της προσβαλλόμενης ανακοίνωσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου ποσού με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό της συντάξεως·

| — | να διατάξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει όλα τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους από την ημερομηνία παρακράτησης του ποσού και να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκτελέσει την εκδοθησομένη απόφαση και να προβεί σε όλες τις πρωτοβουλίες, πράξεις ή αποφάσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της άμεσης και στο ακέραιο αποκατάστασης του αρχικού μέτρου παροχής συντάξεων· |
| --- | --- |

—

να διατάξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει όλα τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους από την ημερομηνία παρακράτησης του ποσού και να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκτελέσει την εκδοθησομένη απόφαση και να προβεί σε όλες τις πρωτοβουλίες, πράξεις ή αποφάσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της άμεσης και στο ακέραιο αποκατάστασης του αρχικού μέτρου παροχής συντάξεων·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερείς με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση T-389/19, Coppo Gavazzi κατά Κοινοβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/51 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/51

---

Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2019 — Mantovani κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-392/19)

(2019/C 270/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Agostino Mantovani (Brescia, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Merola, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κηρύξει ανυπόστατη ή να ακυρώσει στο σύνολό της την πράξη με την οποία ο προσφεύγων πληροφορήθηκε, διά της προσβαλλόμενης ανακοίνωσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου ποσού με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό της συντάξεως· |
| --- | --- |

—

να κηρύξει ανυπόστατη ή να ακυρώσει στο σύνολό της την πράξη με την οποία ο προσφεύγων πληροφορήθηκε, διά της προσβαλλόμενης ανακοίνωσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναπροσδιόρισε τα δικαιώματα σε σύνταξη γήρατος και διέταξε την ανάκτηση του καταβεβλημένου ποσού με βάση τον προηγούμενο υπολογισμό της συντάξεως·

| — | να διατάξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει όλα τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους από την ημερομηνία παρακράτησης του ποσού και να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκτελέσει την εκδοθησομένη απόφαση και να προβεί σε όλες τις πρωτοβουλίες, πράξεις ή αποφάσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της άμεσης και στο ακέραιο αποκατάστασης του αρχικού μέτρου παροχής συντάξεων· |
| --- | --- |

—

να διατάξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει όλα τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους από την ημερομηνία παρακράτησης του ποσού και να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκτελέσει την εκδοθησομένη απόφαση και να προβεί σε όλες τις πρωτοβουλίες, πράξεις ή αποφάσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της άμεσης και στο ακέραιο αποκατάστασης του αρχικού μέτρου παροχής συντάξεων·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερείς με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση T-389/19, Coppo Gavazzi κατά Κοινοβουλίου.

---

| 12.8.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 270/52 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 270/52

---

Προσφυγή-αγωγή της 28ης Ιουνίου 2019 — Iccrea Banca κατά SRB

(Υπόθεση T-400/19)

(2019/C 270/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Messina, F. Isgrò και A. Dentoni Litta, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενο: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| Α) | Κυρίως:






  — | να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης SRB/ES/SRF/2019/10 της 16ης Απριλίου 2019 και, στο μέτρο που απαιτείται, τα συναφή παραρτήματα, καθώς και κάθε μεταγενέστερη απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, ακόμη και αυτές που δεν έχουν δημοσιευτεί, στις οποίες βασίστηκαν οι αποφάσεις της Banca d’Italia αριθ. 0543938/19 της 24ης Απριλίου 2019 και 0733800/19 της 7ης Ιουνίου 2019· |
| --- | --- | --- |

Α)

Κυρίως:

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης SRB/ES/SRF/2019/10 της 16ης Απριλίου 2019 και, στο μέτρο που απαιτείται, τα συναφή παραρτήματα, καθώς και κάθε μεταγενέστερη απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, ακόμη και αυτές που δεν έχουν δημοσιευτεί, στις οποίες βασίστηκαν οι αποφάσεις της Banca d’Italia αριθ. 0543938/19 της 24ης Απριλίου 2019 και 0733800/19 της 7ης Ιουνίου 2019·

| — | να υποχρεώσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης να αποκαταστήσει τη ζημία που προκάλεσε στην ICCREA Banca, κατά την άσκηση των καθηκόντων του που αφορούν τον καθορισμό των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορών, η οποία συνίσταται στις υψηλότερες καταβληθείσες συνεισφορές. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης να αποκαταστήσει τη ζημία που προκάλεσε στην ICCREA Banca, κατά την άσκηση των καθηκόντων του που αφορούν τον καθορισμό των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορών, η οποία συνίσταται στις υψηλότερες καταβληθείσες συνεισφορές.

| Β) | Επικουρικώς, και στην περίπτωση που δεν γίνουν δεκτά τα κύρια αιτήματα:






  — | να κηρύξει την ακυρότητα του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχεία α' και στ' του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (1), καθόσον αντιβαίνει στις βασικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, ιδίως στην αρχή της ίσης μεταχείρισης, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της αναλογικότητας, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 ΣΕΕ και έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- | --- |

Β)

Επικουρικώς, και στην περίπτωση που δεν γίνουν δεκτά τα κύρια αιτήματα:

—

να κηρύξει την ακυρότητα του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχεία α' και στ' του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (1), καθόσον αντιβαίνει στις βασικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, ιδίως στην αρχή της ίσης μεταχείρισης, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της αναλογικότητας, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 ΣΕΕ και έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| Γ) | Σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας. |
| --- | --- |

Γ)

Σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα προσφυγή-αγωγή στρέφεται κατά της απόφασης του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης SRB/ES/SRF/2019/10 της 16ης Απριλίου 2019 και των συναφών παραρτημάτων, καθώς και κάθε μεταγενέστερης απόφασης αυτού, ακόμα και αυτών που δεν έχουν δημοσιευτεί, βάσει των οποίων καθορίστηκαν οι οφειλόμενες από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορές της δυνάμει του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2015/63 για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης.

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλημμελή έρευνα, εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 2015/63, καθώς και παραβίαση των αρχών της απαγόρευσης των διακρίσεων και της χρηστής διοίκησης.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 2015/63 όσον αφορά τον καθορισμό των προσμετρήσεων των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορών, καθόσον δεν έλαβε υπόψη την εφαρμογή των ενδοομιλικών υποχρεώσεων. |
| --- | --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλημμελή έρευνα, εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 2015/63, καθώς και παραβίαση των αρχών της απαγόρευσης των διακρίσεων και της χρηστής διοίκησης.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 2015/63 όσον αφορά τον καθορισμό των προσμετρήσεων των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορών, καθόσον δεν έλαβε υπόψη την εφαρμογή των ενδοομιλικών υποχρεώσεων.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλημμελή έρευνα, εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 2015/63, καθώς και παραβίαση των αρχών της απαγόρευσης των διακρίσεων και της χρηστής διοίκησης.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 2015/63 με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κατάσταση διπλής προσμέτρησης. |
| --- | --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλημμελή έρευνα, εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 2015/63, καθώς και παραβίαση των αρχών της απαγόρευσης των διακρίσεων και της χρηστής διοίκησης.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 2015/63 με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κατάσταση διπλής προσμέτρησης.

| 3. | Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράνομη συμπεριφορά οργάνου της Ένωσης και αξίωση λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι στη συμπεριφορά του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης συντρέχουν όλες οι γνωστές προϋποθέσεις που απαιτούνται από την ευρωπαϊκή νομολογία για την άσκηση της εν λόγω αξίωσης, ήτοι ο παράνομος χαρακτήρας της προσαπτόμενης στο θεσμικό όργανο συμπεριφοράς, το υποστατό της ζημίας και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της προβαλλόμενης συμπεριφοράς και της προβαλλόμενης ζημίας. |
| --- | --- | --- |

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράνομη συμπεριφορά οργάνου της Ένωσης και αξίωση λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι στη συμπεριφορά του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης συντρέχουν όλες οι γνωστές προϋποθέσεις που απαιτούνται από την ευρωπαϊκή νομολογία για την άσκηση της εν λόγω αξίωσης, ήτοι ο παράνομος χαρακτήρας της προσαπτόμενης στο θεσμικό όργανο συμπεριφοράς, το υποστατό της ζημίας και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της προβαλλόμενης συμπεριφοράς και της προβαλλόμενης ζημίας.

| 4. | Ο τέταρτος λόγος αντλείται, επικουρικώς και παρεμπιπτόντως, από την παραβίαση της αρχής της αποτελεσματικότητας, της ισοδυναμίας και της ίσης μεταχείρισης, πράγμα που συνεπάγεται τη μη εφαρμογή του κανονισμού 2015/63.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι τυχόν αντίθεση μεταξύ του ως άνω κανονισμού και της κατάστασης της προσφεύγουσας-ενάγουσας παραβιάζει τις προμνησθείσες αρχές, καθόσον πρόσωπα τα οποία βρίσκονται στην ίδια πραγματική κατάσταση με την ICCREA δικαιούνται ελαφρύνσεις συνεισφορών, με επακόλουθη παράνομη επιδείνωση της θέσης της προσφεύγουσας-ενάγουσας, με αποτέλεσμα παρόμοιες περιπτώσεις να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχείρισης. |
| --- | --- | --- |

4.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται, επικουρικώς και παρεμπιπτόντως, από την παραβίαση της αρχής της αποτελεσματικότητας, της ισοδυναμίας και της ίσης μεταχείρισης, πράγμα που συνεπάγεται τη μη εφαρμογή του κανονισμού 2015/63.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι τυχόν αντίθεση μεταξύ του ως άνω κανονισμού και της κατάστασης της προσφεύγουσας-ενάγουσας παραβιάζει τις προμνησθείσες αρχές, καθόσον πρόσωπα τα οποία βρίσκονται στην ίδια πραγματική κατάσταση με την ICCREA δικαιούνται ελαφρύνσεις συνεισφορών, με επακόλουθη παράνομη επιδείνωση της θέσης της προσφεύγουσας-ενάγουσας, με αποτέλεσμα παρόμοιες περιπτώσεις να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχείρισης.

---

(1)  ΕΕ 2015, L 11, σ. 44.

---