# Dziennik Urzędowy L 336/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 336 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5823 grudnia 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 336

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5823 grudnia 2015

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (
  1
  ) | 1 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (
  1
  )

1

1

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/2437 z dnia 14 grudnia 2015 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską i Komisją ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) dotyczącego członkostwa Unii w Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego | 27 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2438 z dnia 12 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich | 29 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2439 z dnia 12 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach południowo-zachodnich | 36 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2440 z dnia 22 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa | 42 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/2441 z dnia 18 grudnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 27 (
  1
  ) | 49 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2442 z dnia 22 grudnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 54 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/2443 z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do tytułu V Układu o stowarzyszeniu | 56 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2444 z dnia 17 grudnia 2015 r. ustanawiająca standardowe wymagania w zakresie przedkładania przez państwa członkowskie krajowych programów zwalczania i kontroli chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych oraz nadzoru nad nimi w celu uzyskania finansowania Unii oraz uchylająca decyzję 2008/425/WE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 9192)

   (
  1
  ) | 59 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Decyzja nr 1/2015 Rady Stowarzyszenia UE–Republika Mołdawii z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie stosowania tytułu V Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, na całym terytorium Republiki Mołdawii [2015/2445] | 93 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Decyzja Rady (UE) 2015/2437 z dnia 14 grudnia 2015 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską i Komisją ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) dotyczącego członkostwa Unii w Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego

27

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2438 z dnia 12 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich

29

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2439 z dnia 12 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach południowo-zachodnich

36

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2440 z dnia 22 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa

42

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/2441 z dnia 18 grudnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 27 (
  1
  )

1

49

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2442 z dnia 22 grudnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

54

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2015/2443 z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do tytułu V Układu o stowarzyszeniu

56

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2444 z dnia 17 grudnia 2015 r. ustanawiająca standardowe wymagania w zakresie przedkładania przez państwa członkowskie krajowych programów zwalczania i kontroli chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych oraz nadzoru nad nimi w celu uzyskania finansowania Unii oraz uchylająca decyzję 2008/425/WE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 9192)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 9192)

1

59

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Decyzja nr 1/2015 Rady Stowarzyszenia UE–Republika Mołdawii z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie stosowania tytułu V Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, na całym terytorium Republiki Mołdawii [2015/2445]

93

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

DYREKTYWY

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/1

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/2436

z dnia 16 grudnia 2015 r.

mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych

(wersja przekształcona)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE (3) należy wprowadzić szereg zmian. Dla zachowania jasności dyrektywę tę należy przekształcić. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE (3) należy wprowadzić szereg zmian. Dla zachowania jasności dyrektywę tę należy przekształcić.

| (2) | Dyrektywą 2008/95/WE zharmonizowano główne przepisy prawa materialnego w zakresie znaków towarowych, które to przepisy w momencie jej przyjęcia uznano za wywierające najbardziej bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, gdyż utrudniały swobodny przepływ towarów i ograniczały swobodę świadczenia usług w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywą 2008/95/WE zharmonizowano główne przepisy prawa materialnego w zakresie znaków towarowych, które to przepisy w momencie jej przyjęcia uznano za wywierające najbardziej bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, gdyż utrudniały swobodny przepływ towarów i ograniczały swobodę świadczenia usług w Unii.

| (3) | Ochrona znaków towarowych w państwach członkowskich współistnieje z ochroną dostępną na poziomie Unii za pośrednictwem unijnych znaków towarowych, które mają jednolity charakter i są ważne w całej Unii, jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 207/2009 (4). Współistnienie systemów znaków towarowych na poziomie krajowym i unijnym oraz równowaga między nimi stanowią fundament unijnej polityki w zakresie ochrony własności intelektualnej. |
| --- | --- |

(3)

Ochrona znaków towarowych w państwach członkowskich współistnieje z ochroną dostępną na poziomie Unii za pośrednictwem unijnych znaków towarowych, które mają jednolity charakter i są ważne w całej Unii, jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 207/2009 (4). Współistnienie systemów znaków towarowych na poziomie krajowym i unijnym oraz równowaga między nimi stanowią fundament unijnej polityki w zakresie ochrony własności intelektualnej.

| (4) | Zgodnie ze swoim komunikatem z dnia 16 lipca 2008 r.„Europejska strategia w zakresie praw własności przemysłowej” Komisja przeprowadziła kompleksową ocenę ogólnego funkcjonowania systemu znaków towarowych w całej Europie, obejmującą poziom unijny i krajowy oraz ich wzajemne powiązania. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie ze swoim komunikatem z dnia 16 lipca 2008 r.„Europejska strategia w zakresie praw własności przemysłowej” Komisja przeprowadziła kompleksową ocenę ogólnego funkcjonowania systemu znaków towarowych w całej Europie, obejmującą poziom unijny i krajowy oraz ich wzajemne powiązania.

| (5) | W swoich konkluzjach z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie przyszłych zmian systemu znaków towarowych w Unii Europejskiej Rada wezwała Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących zmiany rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i dyrektywy 2008/95/WE. Zmiany tej dyrektywy powinny uwzględnić środki służące zwiększeniu spójności jej przepisów z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009, co pozwoliłoby ograniczyć obszary rozbieżności w ramach systemu znaków towarowych w całej Europie, utrzymując jednocześnie możliwość korzystania z ochrony krajowych znaków towarowych jako atrakcyjnej opcji dla zgłaszających. W tym kontekście powinna zostać zapewniona komplementarna relacja między unijnym a krajowymi systemami znaków towarowych. |
| --- | --- |

(5)

W swoich konkluzjach z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie przyszłych zmian systemu znaków towarowych w Unii Europejskiej Rada wezwała Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących zmiany rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i dyrektywy 2008/95/WE. Zmiany tej dyrektywy powinny uwzględnić środki służące zwiększeniu spójności jej przepisów z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009, co pozwoliłoby ograniczyć obszary rozbieżności w ramach systemu znaków towarowych w całej Europie, utrzymując jednocześnie możliwość korzystania z ochrony krajowych znaków towarowych jako atrakcyjnej opcji dla zgłaszających. W tym kontekście powinna zostać zapewniona komplementarna relacja między unijnym a krajowymi systemami znaków towarowych.

| (6) | W swoim komunikacie z dnia 24 maja 2011 r. zatytułowanym „Jednolity rynek w obszarze praw własności intelektualnej” Komisja stwierdziła, że w celu zaspokojenia zwiększonego zapotrzebowania zainteresowanych stron na szybsze, uproszczone i lepsze jakościowo systemy rejestracji znaków towarowych, które byłyby również bardziej spójne, przyjazne dla użytkowników i dostępne publicznie oraz działałyby z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, istnieje konieczność modernizacji systemu znaków towarowych w całej Unii oraz dostosowania go do ery internetu. |
| --- | --- |

(6)

W swoim komunikacie z dnia 24 maja 2011 r. zatytułowanym „Jednolity rynek w obszarze praw własności intelektualnej” Komisja stwierdziła, że w celu zaspokojenia zwiększonego zapotrzebowania zainteresowanych stron na szybsze, uproszczone i lepsze jakościowo systemy rejestracji znaków towarowych, które byłyby również bardziej spójne, przyjazne dla użytkowników i dostępne publicznie oraz działałyby z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, istnieje konieczność modernizacji systemu znaków towarowych w całej Unii oraz dostosowania go do ery internetu.

| (7) | Konsultacje i ocena przeprowadzone na potrzeby niniejszej dyrektywy ujawniły, że pomimo uprzedniej częściowej harmonizacji przepisów krajowych, pozostają obszary, w których dalsza harmonizacja mogłaby mieć korzystny wpływ na konkurencyjność i wzrost gospodarczy. |
| --- | --- |

(7)

Konsultacje i ocena przeprowadzone na potrzeby niniejszej dyrektywy ujawniły, że pomimo uprzedniej częściowej harmonizacji przepisów krajowych, pozostają obszary, w których dalsza harmonizacja mogłaby mieć korzystny wpływ na konkurencyjność i wzrost gospodarczy.

| (8) | Aby zapewnić realizację celu, jakim jest wspieranie i utworzenie dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego, oraz by ułatwić ubieganie się o ochronę znaków towarowych i jej utrzymywanie w Unii, z korzyścią dla wzrostu i konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw, w szczególności małych i średnich, konieczne jest przyjęcie rozwiązań wykraczających poza ograniczony stopień zbliżenia przepisów osiągnięty dzięki dyrektywie 2008/95/WE oraz poszerzenie zakresu zbliżenia przepisów na inne aspekty przepisów prawa materialnego w zakresie znaków towarowych dotyczących znaków towarowych chronionych na podstawie rejestracji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009. |
| --- | --- |

(8)

Aby zapewnić realizację celu, jakim jest wspieranie i utworzenie dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego, oraz by ułatwić ubieganie się o ochronę znaków towarowych i jej utrzymywanie w Unii, z korzyścią dla wzrostu i konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw, w szczególności małych i średnich, konieczne jest przyjęcie rozwiązań wykraczających poza ograniczony stopień zbliżenia przepisów osiągnięty dzięki dyrektywie 2008/95/WE oraz poszerzenie zakresu zbliżenia przepisów na inne aspekty przepisów prawa materialnego w zakresie znaków towarowych dotyczących znaków towarowych chronionych na podstawie rejestracji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009.

| (9) | W celu ułatwienia rejestracji znaków towarowych w całej Unii i administrowania nimi konieczne jest zbliżenie nie tylko przepisów prawa materialnego, lecz także przepisów proceduralnych. Dlatego też należy ujednolicić podstawowe przepisy proceduralne w zakresie rejestracji znaków towarowych państw członkowskich oraz unijnych znaków towarowych. W odniesieniu do procedur przewidzianych w prawie krajowym, wystarczającym rozwiązaniem jest określenie ogólnych zasad i pozostawienie państwom członkowskim swobody ustanowienia bardziej szczegółowych przepisów. |
| --- | --- |

(9)

W celu ułatwienia rejestracji znaków towarowych w całej Unii i administrowania nimi konieczne jest zbliżenie nie tylko przepisów prawa materialnego, lecz także przepisów proceduralnych. Dlatego też należy ujednolicić podstawowe przepisy proceduralne w zakresie rejestracji znaków towarowych państw członkowskich oraz unijnych znaków towarowych. W odniesieniu do procedur przewidzianych w prawie krajowym, wystarczającym rozwiązaniem jest określenie ogólnych zasad i pozostawienie państwom członkowskim swobody ustanowienia bardziej szczegółowych przepisów.

| (10) | Kwestią zasadniczą jest zapewnienie zarejestrowanym znakom towarowym tej samej ochrony w systemach prawnych wszystkich państw członkowskich. Zważywszy na szeroką ochronę udzielaną unijnym znakom towarowym, które cieszą się renomą w Unii, rozszerzonej ochrony należy również udzielić na poziomie krajowym wszystkim zarejestrowanym znakom towarowym, które cieszą się renomą w danym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(10)

Kwestią zasadniczą jest zapewnienie zarejestrowanym znakom towarowym tej samej ochrony w systemach prawnych wszystkich państw członkowskich. Zważywszy na szeroką ochronę udzielaną unijnym znakom towarowym, które cieszą się renomą w Unii, rozszerzonej ochrony należy również udzielić na poziomie krajowym wszystkim zarejestrowanym znakom towarowym, które cieszą się renomą w danym państwie członkowskim.

| (11) | Niniejsza dyrektywa nie powinna pozbawiać państw członkowskich prawa do dalszej ochrony znaków towarowych, którą uzyskały na podstawie używania, ale powinna uwzględniać takie znaki towarowe tylko w zakresie ich relacji ze znakami towarowymi uzyskanymi na podstawie rejestracji. |
| --- | --- |

(11)

Niniejsza dyrektywa nie powinna pozbawiać państw członkowskich prawa do dalszej ochrony znaków towarowych, którą uzyskały na podstawie używania, ale powinna uwzględniać takie znaki towarowe tylko w zakresie ich relacji ze znakami towarowymi uzyskanymi na podstawie rejestracji.

| (12) | Osiągnięcie zamierzonych celów zbliżania ustawodawstw wymaga, aby warunki uzyskania i utrzymania w mocy zarejestrowanego znaku towarowego były zasadniczo identyczne we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(12)

Osiągnięcie zamierzonych celów zbliżania ustawodawstw wymaga, aby warunki uzyskania i utrzymania w mocy zarejestrowanego znaku towarowego były zasadniczo identyczne we wszystkich państwach członkowskich.

| (13) | W tym celu niezbędne jest sporządzenie listy przykładowych oznaczeń, które mogą stanowić znak towarowy, pod warunkiem że oznaczenia takie umożliwiają odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. Aby osiągnąć cele systemu rejestracji znaków towarowych, a mianowicie zapewnić pewność prawa oraz prawidłowe administrowanie, konieczne jest również wprowadzenie wymogu, iż musi być możliwe przedstawienie oznaczenia w sposób jasny, precyzyjny, samodzielny, łatwo dostępny, zrozumiały, trwały i obiektywny. Jeśli przedstawienie oznaczenia daje zadowalające gwarancje w tym zakresie, należy dopuścić każdą właściwą formę tego przedstawienia wykorzystującą ogólnie dostępną technologię, a więc niekoniecznie formę graficzną. |
| --- | --- |

(13)

W tym celu niezbędne jest sporządzenie listy przykładowych oznaczeń, które mogą stanowić znak towarowy, pod warunkiem że oznaczenia takie umożliwiają odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. Aby osiągnąć cele systemu rejestracji znaków towarowych, a mianowicie zapewnić pewność prawa oraz prawidłowe administrowanie, konieczne jest również wprowadzenie wymogu, iż musi być możliwe przedstawienie oznaczenia w sposób jasny, precyzyjny, samodzielny, łatwo dostępny, zrozumiały, trwały i obiektywny. Jeśli przedstawienie oznaczenia daje zadowalające gwarancje w tym zakresie, należy dopuścić każdą właściwą formę tego przedstawienia wykorzystującą ogólnie dostępną technologię, a więc niekoniecznie formę graficzną.

| (14) | Ponadto podstawy odmowy rejestracji lub unieważnienia odnoszące się do samego znaku towarowego, w tym brak charakteru odróżniającego, lub dotyczące kolizji pomiędzy znakiem towarowym a wcześniejszymi prawami, powinny być wymienione w sposób wyczerpujący, nawet jeżeli niektóre z tych podstaw mają charakter opcjonalny dla państw członkowskich i umożliwiają im utrzymanie tych podstaw w swoich przepisach lub ich wprowadzenie do nich. |
| --- | --- |

(14)

Ponadto podstawy odmowy rejestracji lub unieważnienia odnoszące się do samego znaku towarowego, w tym brak charakteru odróżniającego, lub dotyczące kolizji pomiędzy znakiem towarowym a wcześniejszymi prawami, powinny być wymienione w sposób wyczerpujący, nawet jeżeli niektóre z tych podstaw mają charakter opcjonalny dla państw członkowskich i umożliwiają im utrzymanie tych podstaw w swoich przepisach lub ich wprowadzenie do nich.

| (15) | Aby ochrona udzielana oznaczeniom geograficznym w przepisach prawa Unii oraz w przepisach krajowych była w całej Unii stosowana w sposób jednolity i wyczerpujący w trakcie badania bezwzględnych i względnych podstaw odmowy, niniejsza dyrektywa powinna zawierać takie same przepisy dotyczące oznaczeń geograficznych, jak przepisy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009. Ponadto należy zapewnić, aby zakres bezwzględnych podstaw został rozszerzony również o chronione tradycyjne określenia wina i gwarantowane tradycyjne specjalności. |
| --- | --- |

(15)

Aby ochrona udzielana oznaczeniom geograficznym w przepisach prawa Unii oraz w przepisach krajowych była w całej Unii stosowana w sposób jednolity i wyczerpujący w trakcie badania bezwzględnych i względnych podstaw odmowy, niniejsza dyrektywa powinna zawierać takie same przepisy dotyczące oznaczeń geograficznych, jak przepisy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009. Ponadto należy zapewnić, aby zakres bezwzględnych podstaw został rozszerzony również o chronione tradycyjne określenia wina i gwarantowane tradycyjne specjalności.

| (16) | Ochrona udzielana zarejestrowanemu znakowi towarowemu, która w szczególności ma mu zapewnić funkcję wskazania pochodzenia, powinna być całkowita w przypadku identyczności między znakiem i odpowiadającym mu oznaczeniem oraz towarami lub usługami. Ochrona powinna mieć zastosowanie również do przypadków podobieństwa między znakiem i oznaczeniem oraz towarami lub usługami. Pojęcie podobieństwa należy interpretować w odniesieniu do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, którego ocena zależy od wielu czynników, w szczególności rozpoznawalności znaku towarowego na rynku, możliwości skojarzenia z oznaczeniem używanym lub zarejestrowanym, stopnia podobieństwa między znakiem towarowym i oznaczeniem oraz między oznaczanymi towarami lub usługami, powinno stanowić szczególny warunek dla takiej ochrony. Sposoby ustalania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, w szczególności ciężar dowodu w tym zakresie, powinny być określone w krajowych przepisach proceduralnych, którym niniejsza dyrektywa nie uchybia. |
| --- | --- |

(16)

Ochrona udzielana zarejestrowanemu znakowi towarowemu, która w szczególności ma mu zapewnić funkcję wskazania pochodzenia, powinna być całkowita w przypadku identyczności między znakiem i odpowiadającym mu oznaczeniem oraz towarami lub usługami. Ochrona powinna mieć zastosowanie również do przypadków podobieństwa między znakiem i oznaczeniem oraz towarami lub usługami. Pojęcie podobieństwa należy interpretować w odniesieniu do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, którego ocena zależy od wielu czynników, w szczególności rozpoznawalności znaku towarowego na rynku, możliwości skojarzenia z oznaczeniem używanym lub zarejestrowanym, stopnia podobieństwa między znakiem towarowym i oznaczeniem oraz między oznaczanymi towarami lub usługami, powinno stanowić szczególny warunek dla takiej ochrony. Sposoby ustalania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, w szczególności ciężar dowodu w tym zakresie, powinny być określone w krajowych przepisach proceduralnych, którym niniejsza dyrektywa nie uchybia.

| (17) | W celu zapewnienia pewności prawa oraz pełnej zgodności z zasadą pierwszeństwa, zgodnie z którą wcześniej zarejestrowany znak towarowy ma pierwszeństwo przed później zarejestrowanymi znakami towarowymi, należy zapewnić, by wykonywanie praw wynikających ze znaku towarowego przebiegało bez uszczerbku dla praw właścicieli nabytych przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego. Takie podejście jest zgodne z art. 16 ust. 1 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej z dnia 15 kwietnia 1994 r. (zwanego dalej „porozumieniem TRIPS”). |
| --- | --- |

(17)

W celu zapewnienia pewności prawa oraz pełnej zgodności z zasadą pierwszeństwa, zgodnie z którą wcześniej zarejestrowany znak towarowy ma pierwszeństwo przed później zarejestrowanymi znakami towarowymi, należy zapewnić, by wykonywanie praw wynikających ze znaku towarowego przebiegało bez uszczerbku dla praw właścicieli nabytych przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego. Takie podejście jest zgodne z art. 16 ust. 1 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej z dnia 15 kwietnia 1994 r. (zwanego dalej „porozumieniem TRIPS”).

| (18) | Należy przewidzieć, że naruszenie praw do znaku towarowego można stwierdzić tylko wówczas, gdy ustalono, że znak lub oznaczenie naruszające te prawa używane są w obrocie handlowym do celów odróżnienia towarów lub usług. Używanie oznaczenia do celów innych niż odróżnianie towarów lub usług powinno podlegać przepisom prawa krajowego. |
| --- | --- |

(18)

Należy przewidzieć, że naruszenie praw do znaku towarowego można stwierdzić tylko wówczas, gdy ustalono, że znak lub oznaczenie naruszające te prawa używane są w obrocie handlowym do celów odróżnienia towarów lub usług. Używanie oznaczenia do celów innych niż odróżnianie towarów lub usług powinno podlegać przepisom prawa krajowego.

| (19) | Za naruszenie praw do znaku towarowego należy również uznać używanie oznaczenia jako nazwy handlowej lub podobnego oznaczenia, o ile takiego użycia dokonano w celu odróżnienia towarów lub usług. |
| --- | --- |

(19)

Za naruszenie praw do znaku towarowego należy również uznać używanie oznaczenia jako nazwy handlowej lub podobnego oznaczenia, o ile takiego użycia dokonano w celu odróżnienia towarów lub usług.

| (20) | Aby zapewnić pewność prawa oraz pełną zgodność ze szczególnymi przepisami prawa Unii, należy przewidzieć, że właściciel znaku towarowego powinien być uprawniony do zakazania osobie trzeciej używania oznaczenia w reklamie porównawczej, w przypadku gdy taka reklama porównawcza jest sprzeczna z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/114/WE (5). |
| --- | --- |

(20)

Aby zapewnić pewność prawa oraz pełną zgodność ze szczególnymi przepisami prawa Unii, należy przewidzieć, że właściciel znaku towarowego powinien być uprawniony do zakazania osobie trzeciej używania oznaczenia w reklamie porównawczej, w przypadku gdy taka reklama porównawcza jest sprzeczna z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/114/WE (5).

| (21) | W celu wzmocnienia ochrony wynikającej ze znaku towarowego oraz skuteczniejszego zwalczania procederu podrabiania towarów i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami państw członkowskich w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), w szczególności na mocy art. V Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu dotyczącego swobody tranzytu oraz – w odniesieniu do leków generycznych – na postawie „Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego” przyjętej przez konferencję ministerialną WTO w Ad-Dausze w dniu 14 listopada 2001 r., właścicielowi znaku towarowego powinno przysługiwać prawo do uniemożliwienia osobom trzecim wprowadzania towarów w ramach obrotu handlowego na terytorium państwa członkowskiego, w którym znak towarowy został zarejestrowany, bez dopuszczenia ich tam do swobodnego obrotu, w przypadku gdy towary te pochodzą z państwa trzeciego i opatrzone są – bez zezwolenia – znakiem towarowym, który jest identyczny lub zasadniczo identyczny ze znakiem towarowym zarejestrowanym w odniesieniu do takich towarów. |
| --- | --- |

(21)

W celu wzmocnienia ochrony wynikającej ze znaku towarowego oraz skuteczniejszego zwalczania procederu podrabiania towarów i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami państw członkowskich w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), w szczególności na mocy art. V Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu dotyczącego swobody tranzytu oraz – w odniesieniu do leków generycznych – na postawie „Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego” przyjętej przez konferencję ministerialną WTO w Ad-Dausze w dniu 14 listopada 2001 r., właścicielowi znaku towarowego powinno przysługiwać prawo do uniemożliwienia osobom trzecim wprowadzania towarów w ramach obrotu handlowego na terytorium państwa członkowskiego, w którym znak towarowy został zarejestrowany, bez dopuszczenia ich tam do swobodnego obrotu, w przypadku gdy towary te pochodzą z państwa trzeciego i opatrzone są – bez zezwolenia – znakiem towarowym, który jest identyczny lub zasadniczo identyczny ze znakiem towarowym zarejestrowanym w odniesieniu do takich towarów.

| (22) | W tym celu należy zezwolić właścicielom znaków towarowych na uniemożliwienie wprowadzenia towarów naruszających prawo oraz objęcia ich wszelkimi sytuacjami celnymi, w tym w szczególności tranzytem, przeładunkiem, składowaniem, wolnymi obszarami celnymi, czasowym składowaniem, uszlachetnianiem czynnym lub odprawą czasową, również w przypadku gdy te towary nie są przeznaczone do wprowadzenia do obrotu w danym państwie członkowskim. Przeprowadzając kontrole celne, organy celne powinny wykorzystywać uprawnienia i procedury określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 (6), w tym na wniosek uprawnionych. W szczególności organy celne powinny przeprowadzać odpowiednie kontrole zgodnie z kryteriami analizy ryzyka. |
| --- | --- |

(22)

W tym celu należy zezwolić właścicielom znaków towarowych na uniemożliwienie wprowadzenia towarów naruszających prawo oraz objęcia ich wszelkimi sytuacjami celnymi, w tym w szczególności tranzytem, przeładunkiem, składowaniem, wolnymi obszarami celnymi, czasowym składowaniem, uszlachetnianiem czynnym lub odprawą czasową, również w przypadku gdy te towary nie są przeznaczone do wprowadzenia do obrotu w danym państwie członkowskim. Przeprowadzając kontrole celne, organy celne powinny wykorzystywać uprawnienia i procedury określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 (6), w tym na wniosek uprawnionych. W szczególności organy celne powinny przeprowadzać odpowiednie kontrole zgodnie z kryteriami analizy ryzyka.

| (23) | Aby potrzebę zapewnienia skutecznego wykonywania praw wynikających ze znaku towarowego pogodzić z koniecznością unikania utrudnień w swobodnym obrocie legalnymi towarami, uprawnienie właściciela znaku towarowego powinno wygasać, w przypadku gdy zgłaszający lub posiadacz towarów w toku późniejszego postępowania wszczętego przed organami sądowymi lub innymi organami właściwymi do rozstrzygnięcia, czy prawo do zarejestrowanego znaku towarowego naruszono, są w stanie dowieść, że właścicielowi zarejestrowanego znaku towarowego nie przysługuje prawo do zakazania wprowadzenia towarów do obrotu w państwie końcowego przeznaczenia. |
| --- | --- |

(23)

Aby potrzebę zapewnienia skutecznego wykonywania praw wynikających ze znaku towarowego pogodzić z koniecznością unikania utrudnień w swobodnym obrocie legalnymi towarami, uprawnienie właściciela znaku towarowego powinno wygasać, w przypadku gdy zgłaszający lub posiadacz towarów w toku późniejszego postępowania wszczętego przed organami sądowymi lub innymi organami właściwymi do rozstrzygnięcia, czy prawo do zarejestrowanego znaku towarowego naruszono, są w stanie dowieść, że właścicielowi zarejestrowanego znaku towarowego nie przysługuje prawo do zakazania wprowadzenia towarów do obrotu w państwie końcowego przeznaczenia.

| (24) | Art. 28 rozporządzenia (UE) nr 608/2013 stanowi, że uprawniony ponosi odpowiedzialność wobec posiadacza towarów za szkody, między innymi w przypadku późniejszego uznania, że dane towary nie naruszają prawa własności intelektualnej. |
| --- | --- |

(24)

Art. 28 rozporządzenia (UE) nr 608/2013 stanowi, że uprawniony ponosi odpowiedzialność wobec posiadacza towarów za szkody, między innymi w przypadku późniejszego uznania, że dane towary nie naruszają prawa własności intelektualnej.

| (25) | Należy przyjąć stosowne środki w celu zapewnienia płynnego tranzytu leków generycznych. W odniesieniu do międzynarodowych niezastrzeżonych nazw (INN), które są uznawanymi w skali światowej nazwami rodzajowymi dla substancji czynnych w preparatach farmaceutycznych, konieczne jest należyte uwzględnienie istniejących ograniczeń praw wynikających ze znaku towarowego. W związku z tym właściciel znaku towarowego nie powinien mieć prawa uniemożliwiania osobie trzeciej wprowadzania towarów do państwa członkowskiego, w którym znak towarowy został zarejestrowany, bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu, ze względu na podobieństwo międzynarodowej niezastrzeżonej nazwy aktywnego składnika leków z tym znakiem towarowym. |
| --- | --- |

(25)

Należy przyjąć stosowne środki w celu zapewnienia płynnego tranzytu leków generycznych. W odniesieniu do międzynarodowych niezastrzeżonych nazw (INN), które są uznawanymi w skali światowej nazwami rodzajowymi dla substancji czynnych w preparatach farmaceutycznych, konieczne jest należyte uwzględnienie istniejących ograniczeń praw wynikających ze znaku towarowego. W związku z tym właściciel znaku towarowego nie powinien mieć prawa uniemożliwiania osobie trzeciej wprowadzania towarów do państwa członkowskiego, w którym znak towarowy został zarejestrowany, bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu, ze względu na podobieństwo międzynarodowej niezastrzeżonej nazwy aktywnego składnika leków z tym znakiem towarowym.

| (26) | Aby umożliwić właścicielom zarejestrowanych znaków towarowych skuteczniejsze zwalczanie procederu podrabiania towarów, powinni być oni uprawnieni do zakazywania umieszczania na towarach znaków towarowych naruszających prawo, a także do zakazywania niektórych czynności przygotowawczych podejmowanych przed takim umieszczeniem tych znaków. |
| --- | --- |

(26)

Aby umożliwić właścicielom zarejestrowanych znaków towarowych skuteczniejsze zwalczanie procederu podrabiania towarów, powinni być oni uprawnieni do zakazywania umieszczania na towarach znaków towarowych naruszających prawo, a także do zakazywania niektórych czynności przygotowawczych podejmowanych przed takim umieszczeniem tych znaków.

| (27) | Wyłączne prawa wynikające ze znaku towarowego nie powinny uprawniać właściciela do zakazywania używania przez osoby trzecie oznaczeń lub określeń, które są używane w sposób rzetelny, a zatem zgodny z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Aby stworzyć jednakowe warunki dla nazw handlowych i znaków towarowych w sytuacji, gdy nazwom handlowym regularnie udziela się nieograniczonej ochrony wobec późniejszych znaków towarowych, należy uznać, że takie używanie obejmuje wyłącznie użycie nazwiska osoby trzeciej. Należy też co do zasady zezwolić na używanie oznaczeń lub określeń opisowych lub nieodróżniających. Ponadto właściciel nie powinien być uprawniony do uniemożliwiania używania znaku w rzetelny i uczciwy sposób w celu wskazania lub odniesienia się do danych towarów i usług jako towarów i usług właściciela znaku. Używanie znaku towarowego przez osoby trzecie w celu zwrócenia uwagi konsumenta na sprzedaż towarów oryginalnych, które pierwotnie zostały sprzedane przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą w Unii, należy uznać za uczciwe, o ile jest ono jednocześnie zgodne z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Używanie znaku towarowego przez osoby trzecie w celu ekspresji artystycznej należy uznać za uczciwe, o ile jest ono jednocześnie zgodne z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Ponadto niniejsza dyrektywa powinna być stosowana w sposób zapewniający pełne poszanowanie podstawowych praw i wolności, a w szczególności wolności wypowiedzi. |
| --- | --- |

(27)

Wyłączne prawa wynikające ze znaku towarowego nie powinny uprawniać właściciela do zakazywania używania przez osoby trzecie oznaczeń lub określeń, które są używane w sposób rzetelny, a zatem zgodny z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Aby stworzyć jednakowe warunki dla nazw handlowych i znaków towarowych w sytuacji, gdy nazwom handlowym regularnie udziela się nieograniczonej ochrony wobec późniejszych znaków towarowych, należy uznać, że takie używanie obejmuje wyłącznie użycie nazwiska osoby trzeciej. Należy też co do zasady zezwolić na używanie oznaczeń lub określeń opisowych lub nieodróżniających. Ponadto właściciel nie powinien być uprawniony do uniemożliwiania używania znaku w rzetelny i uczciwy sposób w celu wskazania lub odniesienia się do danych towarów i usług jako towarów i usług właściciela znaku. Używanie znaku towarowego przez osoby trzecie w celu zwrócenia uwagi konsumenta na sprzedaż towarów oryginalnych, które pierwotnie zostały sprzedane przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą w Unii, należy uznać za uczciwe, o ile jest ono jednocześnie zgodne z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Używanie znaku towarowego przez osoby trzecie w celu ekspresji artystycznej należy uznać za uczciwe, o ile jest ono jednocześnie zgodne z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Ponadto niniejsza dyrektywa powinna być stosowana w sposób zapewniający pełne poszanowanie podstawowych praw i wolności, a w szczególności wolności wypowiedzi.

| (28) | Z zasady swobodnego przepływu towarów wynika, że właścicielowi znaku towarowego nie powinno przysługiwać prawo zakazania używania tego znaku przez osobę trzecią w odniesieniu do towarów, które zostały wprowadzone do obrotu w Unii pod tym znakiem towarowym przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą, chyba że ma on uzasadnione powody, aby sprzeciwić się dalszemu obrotowi tymi towarami. |
| --- | --- |

(28)

Z zasady swobodnego przepływu towarów wynika, że właścicielowi znaku towarowego nie powinno przysługiwać prawo zakazania używania tego znaku przez osobę trzecią w odniesieniu do towarów, które zostały wprowadzone do obrotu w Unii pod tym znakiem towarowym przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą, chyba że ma on uzasadnione powody, aby sprzeciwić się dalszemu obrotowi tymi towarami.

| (29) | Ważne jest, aby ze względu na pewność prawa zapewnić, by – bez uszczerbku dla interesów właściciela wcześniejszego znaku towarowego – nie mógł on domagać się unieważnienia ani sprzeciwiać się używaniu późniejszego znaku towarowego w stosunku do jego własnego znaku towarowego, którego używanie świadomie tolerował przez znaczny okres czasu, chyba że zgłoszenia tego późniejszego znaku dokonano w złej wierze. |
| --- | --- |

(29)

Ważne jest, aby ze względu na pewność prawa zapewnić, by – bez uszczerbku dla interesów właściciela wcześniejszego znaku towarowego – nie mógł on domagać się unieważnienia ani sprzeciwiać się używaniu późniejszego znaku towarowego w stosunku do jego własnego znaku towarowego, którego używanie świadomie tolerował przez znaczny okres czasu, chyba że zgłoszenia tego późniejszego znaku dokonano w złej wierze.

| (30) | W celu zapewnienia pewności prawa i ochrony legalnie nabytych praw wynikających ze znaku towarowego właściwe i konieczne jest określenie – bez uszczerbku dla zasady, zgodnie z którą praw wynikających z późniejszego znaku towarowego nie można egzekwować w stosunku do wcześniejszego znaku towarowego – że właściciele wcześniejszych znaków towarowych nie powinni mieć możliwości domagania się wydania odmowy lub unieważnienia rejestracji znaku towarowego ani też wniesienia sprzeciwu wobec używania późniejszego znaku towarowego, jeśli późniejszy znak towarowy został uzyskany w czasie, gdy wobec wcześniejszego znaku towarowego możliwe było jego unieważnienie lub stwierdzenie jego wygaśnięcia, na przykład gdy nie nabył on jeszcze odróżniającego charakteru w następstwie używania, lub gdy nie było możliwości przeciwstawienia tego znaku późniejszemu znakowi towarowemu, ponieważ nie były spełnione konieczne warunki, na przykład gdy wcześniejszy znak nie uzyskał jeszcze renomy. |
| --- | --- |

(30)

W celu zapewnienia pewności prawa i ochrony legalnie nabytych praw wynikających ze znaku towarowego właściwe i konieczne jest określenie – bez uszczerbku dla zasady, zgodnie z którą praw wynikających z późniejszego znaku towarowego nie można egzekwować w stosunku do wcześniejszego znaku towarowego – że właściciele wcześniejszych znaków towarowych nie powinni mieć możliwości domagania się wydania odmowy lub unieważnienia rejestracji znaku towarowego ani też wniesienia sprzeciwu wobec używania późniejszego znaku towarowego, jeśli późniejszy znak towarowy został uzyskany w czasie, gdy wobec wcześniejszego znaku towarowego możliwe było jego unieważnienie lub stwierdzenie jego wygaśnięcia, na przykład gdy nie nabył on jeszcze odróżniającego charakteru w następstwie używania, lub gdy nie było możliwości przeciwstawienia tego znaku późniejszemu znakowi towarowemu, ponieważ nie były spełnione konieczne warunki, na przykład gdy wcześniejszy znak nie uzyskał jeszcze renomy.

| (31) | Znaki towarowe spełniają swoją funkcję, którą jest odróżnianie towarów lub usług i umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów, jedynie gdy są rzeczywiście używane na rynku. Wymóg używania jest również konieczny, aby ograniczyć łączną liczbę znaków towarowych zarejestrowanych i chronionych w Unii, a przez to ograniczyć liczbę kolizji, do których między nimi dochodzi. Należy zatem wprowadzić wymóg, by zarejestrowane znaki towarowe musiały być rzeczywiście używane dla towarów lub usług, dla których zostały zarejestrowane, a jeśli nie są używane dla nich w ciągu pięciu lat od daty zakończenia procedury rejestracji – istnieje możliwość stwierdzenia ich wygaśnięcia. |
| --- | --- |

(31)

Znaki towarowe spełniają swoją funkcję, którą jest odróżnianie towarów lub usług i umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów, jedynie gdy są rzeczywiście używane na rynku. Wymóg używania jest również konieczny, aby ograniczyć łączną liczbę znaków towarowych zarejestrowanych i chronionych w Unii, a przez to ograniczyć liczbę kolizji, do których między nimi dochodzi. Należy zatem wprowadzić wymóg, by zarejestrowane znaki towarowe musiały być rzeczywiście używane dla towarów lub usług, dla których zostały zarejestrowane, a jeśli nie są używane dla nich w ciągu pięciu lat od daty zakończenia procedury rejestracji – istnieje możliwość stwierdzenia ich wygaśnięcia.

| (32) | W rezultacie zarejestrowany znak towarowy powinien być objęty ochroną tylko wówczas, gdy jest rzeczywiście używany, a wcześniejszy zarejestrowany znak towarowy nie powinien umożliwiać jego właścicielowi zgłaszania sprzeciwu wobec późniejszego znaku towarowego lub dochodzenia unieważnienia tego znaku, jeśli właściciel ten nie rozpoczął rzeczywistego używania swojego znaku towarowego. Ponadto, państwa członkowskie powinny postanowić, że nie można skutecznie powoływać się na znak towarowy w postępowaniu w sprawie naruszenia, jeśli w wyniku podniesienia zarzutu stwierdzono, że wobec tego znaku towarowego można stwierdzić wygaśnięcie lub – jeśli powództwo wniesiono przeciwko późniejszemu prawu – że wobec tego znaku można było stwierdzić wygaśnięcie, w chwili gdy nabyto późniejsze prawo. |
| --- | --- |

(32)

W rezultacie zarejestrowany znak towarowy powinien być objęty ochroną tylko wówczas, gdy jest rzeczywiście używany, a wcześniejszy zarejestrowany znak towarowy nie powinien umożliwiać jego właścicielowi zgłaszania sprzeciwu wobec późniejszego znaku towarowego lub dochodzenia unieważnienia tego znaku, jeśli właściciel ten nie rozpoczął rzeczywistego używania swojego znaku towarowego. Ponadto, państwa członkowskie powinny postanowić, że nie można skutecznie powoływać się na znak towarowy w postępowaniu w sprawie naruszenia, jeśli w wyniku podniesienia zarzutu stwierdzono, że wobec tego znaku towarowego można stwierdzić wygaśnięcie lub – jeśli powództwo wniesiono przeciwko późniejszemu prawu – że wobec tego znaku można było stwierdzić wygaśnięcie, w chwili gdy nabyto późniejsze prawo.

| (33) | Należy przewidzieć, że w przypadku gdy starszeństwo znaku krajowego lub znaku towarowego objętego międzynarodową rejestracją uznaną w danym państwie członkowskim zostało zastrzeżone dla unijnego znaku towarowego, a następnie zrzeczono się znaku dającego podstawę do powołania się na starszeństwo lub pozwolono mu wygasnąć, nadal istnieje możliwość zakwestionowania ważności praw do tego znaku. Taka możliwość zakwestionowania znaku towarowego powinna być ograniczona do sytuacji, w których istniała możliwość jego unieważnienia lub stwierdzenia jego wygaśnięcia w momencie wykreślenia go z rejestru. |
| --- | --- |

(33)

Należy przewidzieć, że w przypadku gdy starszeństwo znaku krajowego lub znaku towarowego objętego międzynarodową rejestracją uznaną w danym państwie członkowskim zostało zastrzeżone dla unijnego znaku towarowego, a następnie zrzeczono się znaku dającego podstawę do powołania się na starszeństwo lub pozwolono mu wygasnąć, nadal istnieje możliwość zakwestionowania ważności praw do tego znaku. Taka możliwość zakwestionowania znaku towarowego powinna być ograniczona do sytuacji, w których istniała możliwość jego unieważnienia lub stwierdzenia jego wygaśnięcia w momencie wykreślenia go z rejestru.

| (34) | Przez wzgląd na zachowanie spójności oraz w celu ułatwienia wykorzystywania znaków towarowych do celów handlowych w Unii, przepisy mające zastosowanie do znaków towarowych jako przedmiotu własności należy ujednolicić we właściwym zakresie z przepisami już obowiązującymi w stosunku do unijnych znaków towarowych i należy w nich uwzględnić przepisy dotyczące cesji i przeniesienia, udzielania licencji, praw rzeczowych oraz wszczynania egzekucji. |
| --- | --- |

(34)

Przez wzgląd na zachowanie spójności oraz w celu ułatwienia wykorzystywania znaków towarowych do celów handlowych w Unii, przepisy mające zastosowanie do znaków towarowych jako przedmiotu własności należy ujednolicić we właściwym zakresie z przepisami już obowiązującymi w stosunku do unijnych znaków towarowych i należy w nich uwzględnić przepisy dotyczące cesji i przeniesienia, udzielania licencji, praw rzeczowych oraz wszczynania egzekucji.

| (35) | Wspólne znaki towarowe dowiodły, że są użytecznym instrumentem promocji towarów lub usług posiadających określone wspólne cechy. Należy zatem objąć krajowe wspólne znaki towarowe przepisami podobnymi do przepisów mających zastosowanie do unijnych znaków wspólnych. |
| --- | --- |

(35)

Wspólne znaki towarowe dowiodły, że są użytecznym instrumentem promocji towarów lub usług posiadających określone wspólne cechy. Należy zatem objąć krajowe wspólne znaki towarowe przepisami podobnymi do przepisów mających zastosowanie do unijnych znaków wspólnych.

| (36) | W celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do ochrony znaków towarowych oraz zwiększenia pewności i przewidywalności prawa, procedura rejestracji znaków towarowych w państwach członkowskich powinna być efektywna i przejrzysta oraz oparta na przepisach zbliżonych do przepisów mających zastosowanie do unijnych znaków towarowych. |
| --- | --- |

(36)

W celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do ochrony znaków towarowych oraz zwiększenia pewności i przewidywalności prawa, procedura rejestracji znaków towarowych w państwach członkowskich powinna być efektywna i przejrzysta oraz oparta na przepisach zbliżonych do przepisów mających zastosowanie do unijnych znaków towarowych.

| (37) | W celu zapewnienia pewności prawa w odniesieniu do zakresu praw ze znaków towarowych oraz ułatwienia dostępu do ochrony znaków towarowych, określenie i klasyfikowanie towarów i usług objętych zgłoszeniem znaku towarowego powinno opierać się na tych samych przepisach we wszystkich państwach członkowskich, a przepisy te powinny być ujednolicone z przepisami mającymi zastosowanie do unijnych znaków towarowych. Aby umożliwić właściwym organom i podmiotom gospodarczym ustalenie zakresu wnioskowanej ochrony znaku towarowego na podstawie samego zgłoszenia, określenie towarów i usług powinno być wystarczająco jasne i precyzyjne. Użycie ogólnych terminów należy interpretować jako obejmujące wyłącznie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego terminu. Ze względu na jasność i pewność prawa centralne urzędy państw członkowskich zajmujące się ochroną własności przemysłowej oraz Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu, współpracując ze sobą, powinny podjąć starania w celu sporządzenia listy odzwierciedlającej ich praktyki administracyjne w zakresie klasyfikacji towarów i usług. |
| --- | --- |

(37)

W celu zapewnienia pewności prawa w odniesieniu do zakresu praw ze znaków towarowych oraz ułatwienia dostępu do ochrony znaków towarowych, określenie i klasyfikowanie towarów i usług objętych zgłoszeniem znaku towarowego powinno opierać się na tych samych przepisach we wszystkich państwach członkowskich, a przepisy te powinny być ujednolicone z przepisami mającymi zastosowanie do unijnych znaków towarowych. Aby umożliwić właściwym organom i podmiotom gospodarczym ustalenie zakresu wnioskowanej ochrony znaku towarowego na podstawie samego zgłoszenia, określenie towarów i usług powinno być wystarczająco jasne i precyzyjne. Użycie ogólnych terminów należy interpretować jako obejmujące wyłącznie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego terminu. Ze względu na jasność i pewność prawa centralne urzędy państw członkowskich zajmujące się ochroną własności przemysłowej oraz Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu, współpracując ze sobą, powinny podjąć starania w celu sporządzenia listy odzwierciedlającej ich praktyki administracyjne w zakresie klasyfikacji towarów i usług.

| (38) | W celu zapewnienia skutecznej ochrony znaków towarowych państwa członkowskie powinny przewidzieć wydajną procedurę wniesienia sprzeciwu w trybie administracyjnym wobec rejestracji zgłoszenia znaku towarowego co najmniej przez właściciela wcześniejszych praw ze znaków towarowych i każdą osobę upoważnioną na mocy stosownych przepisów do wykonywania praw wynikających z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego. Ponadto, w celu zapewnienia skutecznych środków stwierdzania wygaśnięcia lub unieważnienia znaków towarowych państwa członkowskie powinny przewidzieć administracyjną procedurę stwierdzania wygaśnięcia znaków towarowych lub ich unieważnienia w ramach dłuższego okresu transpozycji, który będzie trwał siedem lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(38)

W celu zapewnienia skutecznej ochrony znaków towarowych państwa członkowskie powinny przewidzieć wydajną procedurę wniesienia sprzeciwu w trybie administracyjnym wobec rejestracji zgłoszenia znaku towarowego co najmniej przez właściciela wcześniejszych praw ze znaków towarowych i każdą osobę upoważnioną na mocy stosownych przepisów do wykonywania praw wynikających z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego. Ponadto, w celu zapewnienia skutecznych środków stwierdzania wygaśnięcia lub unieważnienia znaków towarowych państwa członkowskie powinny przewidzieć administracyjną procedurę stwierdzania wygaśnięcia znaków towarowych lub ich unieważnienia w ramach dłuższego okresu transpozycji, który będzie trwał siedem lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

| (39) | Pożądane jest, by centralne urzędy państw członkowskich zajmujące się ochroną własności przemysłowej oraz Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu współpracowały ze sobą oraz z Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej we wszystkich obszarach rejestracji znaków towarowych i administrowania nimi w celu promowania konwergencji praktyk i narzędzi poprzez działania takie, jak tworzenie i aktualizowanie wspólnych lub połączonych baz danych i portali do celów prowadzenia konsultacji i wyszukiwania informacji. Państwa członkowskie powinny ponadto zapewnić, by ich urzędy współpracowały ze sobą oraz z Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej we wszystkich innych obszarach swojej działalności istotnych z punktu widzenia ochrony znaków towarowych w Unii. |
| --- | --- |

(39)

Pożądane jest, by centralne urzędy państw członkowskich zajmujące się ochroną własności przemysłowej oraz Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu współpracowały ze sobą oraz z Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej we wszystkich obszarach rejestracji znaków towarowych i administrowania nimi w celu promowania konwergencji praktyk i narzędzi poprzez działania takie, jak tworzenie i aktualizowanie wspólnych lub połączonych baz danych i portali do celów prowadzenia konsultacji i wyszukiwania informacji. Państwa członkowskie powinny ponadto zapewnić, by ich urzędy współpracowały ze sobą oraz z Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej we wszystkich innych obszarach swojej działalności istotnych z punktu widzenia ochrony znaków towarowych w Unii.

| (40) | Niniejsza dyrektywa nie powinna wykluczać stosowania do znaków towarowych przepisów państw członkowskich innych niż zawarte w prawie znaków towarowych, takich jak przepisy dotyczące nieuczciwej konkurencji, odpowiedzialności cywilnej lub ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

(40)

Niniejsza dyrektywa nie powinna wykluczać stosowania do znaków towarowych przepisów państw członkowskich innych niż zawarte w prawie znaków towarowych, takich jak przepisy dotyczące nieuczciwej konkurencji, odpowiedzialności cywilnej lub ochrony konsumentów.

| (41) | Państwa członkowskie związane są Konwencją paryską o ochronie własności przemysłowej (zwaną dalej „Konwencją paryską”) i porozumieniem TRIPS. Niezbędne jest, aby niniejsza dyrektywa była w pełni zgodna z postanowieniami tej konwencji i tego porozumienia. Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na zobowiązania państw członkowskich wynikające z tej konwencji i tego porozumienia. Tam, gdzie jest to właściwe, zastosowanie powinien mieć art. 351 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(41)

Państwa członkowskie związane są Konwencją paryską o ochronie własności przemysłowej (zwaną dalej „Konwencją paryską”) i porozumieniem TRIPS. Niezbędne jest, aby niniejsza dyrektywa była w pełni zgodna z postanowieniami tej konwencji i tego porozumienia. Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na zobowiązania państw członkowskich wynikające z tej konwencji i tego porozumienia. Tam, gdzie jest to właściwe, zastosowanie powinien mieć art. 351 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| (42) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, którymi są tworzenie i rozwijanie dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego oraz ułatwienie rejestracji i ochrony znaków towarowych oraz zarządzania nimi w Unii w celu wspierania rozwoju i konkurencyjności, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na zakres i skutki niniejszej dyrektywy można je lepiej osiągnąć na szczeblu Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(42)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, którymi są tworzenie i rozwijanie dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego oraz ułatwienie rejestracji i ochrony znaków towarowych oraz zarządzania nimi w Unii w celu wspierania rozwoju i konkurencyjności, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na zakres i skutki niniejszej dyrektywy można je lepiej osiągnąć na szczeblu Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (43) | Przetwarzanie danych osobowych prowadzone w państwach członkowskich w kontekście niniejszej dyrektywy jest uregulowane dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7). |
| --- | --- |

(43)

Przetwarzanie danych osobowych prowadzone w państwach członkowskich w kontekście niniejszej dyrektywy jest uregulowane dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7).

| (44) | Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (8) zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał ją w dniu 11 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(44)

Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (8) zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał ją w dniu 11 lipca 2013 r.

| (45) | Obowiązek transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(45)

Obowiązek transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy.

| (46) | Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na zobowiązania państw członkowskich na podstawie dyrektywy 2008/95/WE dotyczące terminu transpozycji dyrektywy Rady 89/104/EWG (9) do prawa krajowego, określonego w części B załącznika I do dyrektywy 2008/95/WE, |
| --- | --- |

(46)

Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na zobowiązania państw członkowskich na podstawie dyrektywy 2008/95/WE dotyczące terminu transpozycji dyrektywy Rady 89/104/EWG (9) do prawa krajowego, określonego w części B załącznika I do dyrektywy 2008/95/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ 1

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Zakres stosowania

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do każdego znaku towarowego dla towarów lub usług, który jest indywidualnym znakiem towarowym, znakiem gwarancyjnym lub certyfikującym lub znakiem wspólnym zarejestrowanym lub zgłoszonym w państwie członkowskim lub w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu lub którego rejestracja międzynarodowa ma skutek w państwie członkowskim.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| a) | „urząd” oznacza odpowiedzialny za rejestrację znaków towarowych urząd centralny właściwy w sprawach ochrony własności przemysłowej w państwie członkowskim lub Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu; |
| --- | --- |

a)

„urząd” oznacza odpowiedzialny za rejestrację znaków towarowych urząd centralny właściwy w sprawach ochrony własności przemysłowej w państwie członkowskim lub Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu;

| b) | „rejestr” oznacza rejestr znaków towarowych prowadzony przez urząd. |
| --- | --- |

b)

„rejestr” oznacza rejestr znaków towarowych prowadzony przez urząd.

ROZDZIAŁ 2

PRZEPISY MATERIALNE DOTYCZĄCE ZNAKÓW TOWAROWYCH

SEKCJA 1

Oznaczenia, z których może składać się znak towarowy

Artykuł 3

Oznaczenia, z których może składać się znak towarowy

Znak towarowy może składać się z jakichkolwiek oznaczeń, w szczególności z wyrazów, łącznie z nazwiskami, lub rysunków, liter, cyfr, kolorów, kształtu towarów lub ich opakowań lub dźwięków, pod warunkiem że oznaczenia takie umożliwiają:

| a) | odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw; oraz |
| --- | --- |

a)

odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw; oraz

| b) | przedstawienie ich w rejestrze w sposób pozwalający właściwym organom i odbiorcom na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu ochrony udzielonej właścicielowi tego znaku towarowego. |
| --- | --- |

b)

przedstawienie ich w rejestrze w sposób pozwalający właściwym organom i odbiorcom na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu ochrony udzielonej właścicielowi tego znaku towarowego.

SEKCJA 2

Podstawy odmowy rejestracji lub unieważnienia

Artykuł 4

Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji lub unieważnienia

1.   Nie są rejestrowane, a w przypadku gdy zostały już zarejestrowane, podlegają unieważnieniu:

| a) | oznaczenia, które nie mogą stanowić znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

oznaczenia, które nie mogą stanowić znaku towarowego;

| b) | znaki towarowe, które pozbawione są odróżniającego charakteru; |
| --- | --- |

b)

znaki towarowe, które pozbawione są odróżniającego charakteru;

| c) | znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub określeń mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług; |
| --- | --- |

c)

znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub określeń mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług;

| d) | znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub określeń, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych; |
| --- | --- |

d)

znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub określeń, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych;

| e) | oznaczenia, które składają się wyłącznie z:






  (i) | kształtu lub innej właściwości, wynikających z charakteru samych towarów; |
| --- | --- | --- |

e)

oznaczenia, które składają się wyłącznie z:

(i)

kształtu lub innej właściwości, wynikających z charakteru samych towarów;

| (ii) | kształtu towarów lub innej ich właściwości, niezbędnych do uzyskania efektu technicznego; |
| --- | --- |

(ii)

kształtu towarów lub innej ich właściwości, niezbędnych do uzyskania efektu technicznego;

| (iii) | kształtu lub innej właściwości, zwiększających znacznie wartość towarów; |
| --- | --- |

(iii)

kształtu lub innej właściwości, zwiększających znacznie wartość towarów;

| f) | znaki towarowe, które są sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami; |
| --- | --- |

f)

znaki towarowe, które są sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami;

| g) | znaki towarowe, które ze względu na swój charakter mogą wprowadzać odbiorców w błąd, na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usługi; |
| --- | --- |

g)

znaki towarowe, które ze względu na swój charakter mogą wprowadzać odbiorców w błąd, na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usługi;

| h) | znaki towarowe, na które właściwe organy nie wydały zezwolenia i wobec których odmowa lub unieważnienie rejestracji następuje na mocy art. 6ter konwencji paryskiej; |
| --- | --- |

h)

znaki towarowe, na które właściwe organy nie wydały zezwolenia i wobec których odmowa lub unieważnienie rejestracji następuje na mocy art. 6ter konwencji paryskiej;

| i) | znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów prawa Unii, prawa krajowego danego państwa członkowskiego lub umów międzynarodowych, których Unia lub dane państwo członkowskie jest stroną, przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

i)

znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów prawa Unii, prawa krajowego danego państwa członkowskiego lub umów międzynarodowych, których Unia lub dane państwo członkowskie jest stroną, przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych;

| j) | znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów prawa Unii lub umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę tradycyjnych określeń wina; |
| --- | --- |

j)

znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów prawa Unii lub umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę tradycyjnych określeń wina;

| k) | znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów prawa Unii lub umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę gwarantowanych tradycyjnych specjalności; |
| --- | --- |

k)

znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów prawa Unii lub umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę gwarantowanych tradycyjnych specjalności;

| l) | znaki towarowe, które składają się lub odtwarzają w swoich zasadniczych elementach wcześniejszą nazwę odmiany roślin zarejestrowaną na podstawie przepisów prawa Unii lub prawa krajowego danego państwa członkowskiego lub umów międzynarodowych, których Unia lub dane państwo członkowskie jest stroną, przewidujących ochronę praw do odmian roślin i odnoszą się do odmian roślin tego samego gatunku lub gatunków ściśle spokrewnionych. |
| --- | --- |

l)

znaki towarowe, które składają się lub odtwarzają w swoich zasadniczych elementach wcześniejszą nazwę odmiany roślin zarejestrowaną na podstawie przepisów prawa Unii lub prawa krajowego danego państwa członkowskiego lub umów międzynarodowych, których Unia lub dane państwo członkowskie jest stroną, przewidujących ochronę praw do odmian roślin i odnoszą się do odmian roślin tego samego gatunku lub gatunków ściśle spokrewnionych.

2.   Znak towarowy podlega unieważnieniu, jeżeli zgłaszający dokonał jego zgłoszenia w złej wierze. Państwa członkowskie mogą również przewidzieć odmowę rejestracji znaku towarowego w takim przypadku.

3.   Państwo członkowskie może postanowić, że znaku towarowego nie rejestruje się, a w przypadku gdy został już zarejestrowany, podlega unieważnieniu, jeżeli:

| a) | używanie tego znaku towarowego może być zabronione stosownie do przepisów prawa innego niż prawo o znakach towarowych danego państwa członkowskiego lub Unii; |
| --- | --- |

a)

używanie tego znaku towarowego może być zabronione stosownie do przepisów prawa innego niż prawo o znakach towarowych danego państwa członkowskiego lub Unii;

| b) | znak towarowy zawiera oznaczenie o wysokiej wartości symbolicznej, w szczególności symbol religijny; |
| --- | --- |

b)

znak towarowy zawiera oznaczenie o wysokiej wartości symbolicznej, w szczególności symbol religijny;

| c) | znak towarowy zawiera odznaki, godła lub herby inne niż określone w art. 6ter konwencji paryskiej, będące przedmiotem interesu publicznego, chyba że na ich rejestrację uzyskano zgodę właściwych organów zgodnie z prawem państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

c)

znak towarowy zawiera odznaki, godła lub herby inne niż określone w art. 6ter konwencji paryskiej, będące przedmiotem interesu publicznego, chyba że na ich rejestrację uzyskano zgodę właściwych organów zgodnie z prawem państwa członkowskiego.

4.   Nie można odmówić rejestracji znaku towarowego na podstawie ust. 1 lit. b), c) lub d), jeżeli przed datą zgłoszenia znak ten uzyskał w następstwie jego używania charakter odróżniający. Z tego samego powodu nie można unieważnić znaku, jeżeli przed datą wniosku o unieważnienie znak ten uzyskał w następstwie jego używania charakter odróżniający.

5.   Państwo członkowskie może postanowić, że ust. 4 będzie miał także zastosowanie, w przypadku gdy charakter odróżniający został uzyskany po dacie zgłoszenia, ale przed datą rejestracji.

Artykuł 5

Względne podstawy odmowy rejestracji lub unieważnienia

1.   Znaku towarowego nie rejestruje się, a w przypadku gdy został już zarejestrowany, podlega on unieważnieniu, jeżeli:

| a) | jest on identyczny z wcześniejszym znakiem towarowym, a towary lub usługi, dla których znak został zgłoszony lub zarejestrowany, są identyczne z towarami lub usługami, dla których wcześniejszy znak towarowy jest chroniony; |
| --- | --- |

a)

jest on identyczny z wcześniejszym znakiem towarowym, a towary lub usługi, dla których znak został zgłoszony lub zarejestrowany, są identyczne z towarami lub usługami, dla których wcześniejszy znak towarowy jest chroniony;

| b) | z powodu swej identyczności z wcześniejszym znakiem towarowym lub podobieństwa do niego oraz identyczności z towarami lub usługami objętymi wcześniejszym znakiem towarowym lub podobieństwa do nich istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia z wcześniejszym znakiem towarowym. |
| --- | --- |

b)

z powodu swej identyczności z wcześniejszym znakiem towarowym lub podobieństwa do niego oraz identyczności z towarami lub usługami objętymi wcześniejszym znakiem towarowym lub podobieństwa do nich istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia z wcześniejszym znakiem towarowym.

2.   W rozumieniu ust. 1 „wcześniejsze znaki towarowe” oznaczają:

| a) | znaki towarowe następujących rodzajów, w odniesieniu do których data zgłoszenia jest wcześniejsza od daty zgłoszenia danego znaku towarowego, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, prawa pierwszeństwa w odniesieniu do tych znaków towarowych:






  (i) | unijne znaki towarowe; |
| --- | --- | --- |

a)

znaki towarowe następujących rodzajów, w odniesieniu do których data zgłoszenia jest wcześniejsza od daty zgłoszenia danego znaku towarowego, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, prawa pierwszeństwa w odniesieniu do tych znaków towarowych:

(i)

unijne znaki towarowe;

| (ii) | znaki towarowe zarejestrowane w danym państwie członkowskim lub, w przypadku Belgii, Luksemburga lub Niderlandów, w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu; |
| --- | --- |

(ii)

znaki towarowe zarejestrowane w danym państwie członkowskim lub, w przypadku Belgii, Luksemburga lub Niderlandów, w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu;

| (iii) | znaki towarowe zarejestrowane na mocy umów międzynarodowych obowiązujących w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(iii)

znaki towarowe zarejestrowane na mocy umów międzynarodowych obowiązujących w danym państwie członkowskim;

| b) | unijne znaki towarowe, w odniesieniu do których skutecznie zastrzeżono starszeństwo zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009, względem znaku towarowego, o którym mowa w lit. a) ppkt (ii) oraz (iii), nawet jeżeli uprawniony zrzekł się lub pozwolił na wygaśnięcie tego znaku towarowego; |
| --- | --- |

b)

unijne znaki towarowe, w odniesieniu do których skutecznie zastrzeżono starszeństwo zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009, względem znaku towarowego, o którym mowa w lit. a) ppkt (ii) oraz (iii), nawet jeżeli uprawniony zrzekł się lub pozwolił na wygaśnięcie tego znaku towarowego;

| c) | zgłoszenia znaków towarowych, o których mowa w lit. a) i b), pod warunkiem ich rejestracji; |
| --- | --- |

c)

zgłoszenia znaków towarowych, o których mowa w lit. a) i b), pod warunkiem ich rejestracji;

| d) | znaki towarowe, które w dacie zgłoszenia znaku towarowego lub, w odpowiednim przypadku, w dniu zastrzeżenia pierwszeństwa dla zgłoszenia znaku towarowego, są powszechnie znane w danym państwie członkowskim, w znaczeniu, w jakim wyrażenie „powszechnie znane” jest używane w art. 6bis Konwencji paryskiej. |
| --- | --- |

d)

znaki towarowe, które w dacie zgłoszenia znaku towarowego lub, w odpowiednim przypadku, w dniu zastrzeżenia pierwszeństwa dla zgłoszenia znaku towarowego, są powszechnie znane w danym państwie członkowskim, w znaczeniu, w jakim wyrażenie „powszechnie znane” jest używane w art. 6bis Konwencji paryskiej.

3.   Ponadto znaku towarowego nie rejestruje się, a w przypadku gdy został już zarejestrowany, podlega on unieważnieniu:

| a) | jeżeli jest on identyczny z wcześniejszym znakiem towarowym lub do niego podobny niezależnie od tego, czy towary lub usługi, dla których jest zgłaszany lub zarejestrowany są identyczne z tymi, podobne lub niepodobne do tych, dla których został zarejestrowany wcześniejszy znak towarowy, jeżeli wcześniejszy znak towarowy cieszy się renomą w danym państwie członkowskim, którego dotyczy zgłoszenie lub w którym znak jest zarejestrowany, lub, w przypadku unijnego znaku towarowego, cieszy się renomą w Unii i używanie późniejszego znaku towarowego bez uzasadnionej przyczyny przyniosłoby nienależną korzyść lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

jeżeli jest on identyczny z wcześniejszym znakiem towarowym lub do niego podobny niezależnie od tego, czy towary lub usługi, dla których jest zgłaszany lub zarejestrowany są identyczne z tymi, podobne lub niepodobne do tych, dla których został zarejestrowany wcześniejszy znak towarowy, jeżeli wcześniejszy znak towarowy cieszy się renomą w danym państwie członkowskim, którego dotyczy zgłoszenie lub w którym znak jest zarejestrowany, lub, w przypadku unijnego znaku towarowego, cieszy się renomą w Unii i używanie późniejszego znaku towarowego bez uzasadnionej przyczyny przyniosłoby nienależną korzyść lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego;

| b) | jeżeli agent lub przedstawiciel właściciela znaku towarowego wnioskuje o jego rejestrację na swoją rzecz bez zezwolenia właściciela, chyba że agent lub przedstawiciel uzasadni swoje działanie; |
| --- | --- |

b)

jeżeli agent lub przedstawiciel właściciela znaku towarowego wnioskuje o jego rejestrację na swoją rzecz bez zezwolenia właściciela, chyba że agent lub przedstawiciel uzasadni swoje działanie;

| c) | jeżeli, oraz w takim zakresie, w jakim na podstawie przepisów prawa Unii lub prawa krajowego danego państwa członkowskiego przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych:






  (i) | zgłoszenie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zostało już dokonane na podstawie przepisów prawa Unii lub prawa krajowego danego państwa członkowskiego przed datą zgłoszenia znaku towarowego lub datą pierwszeństwa zastrzeżoną w zgłoszeniu, pod warunkiem jego późniejszej rejestracji; |
| --- | --- | --- |

c)

jeżeli, oraz w takim zakresie, w jakim na podstawie przepisów prawa Unii lub prawa krajowego danego państwa członkowskiego przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych:

(i)

zgłoszenie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zostało już dokonane na podstawie przepisów prawa Unii lub prawa krajowego danego państwa członkowskiego przed datą zgłoszenia znaku towarowego lub datą pierwszeństwa zastrzeżoną w zgłoszeniu, pod warunkiem jego późniejszej rejestracji;

| (ii) | dana nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne uprawnia osobę, która jest upoważniona na mocy stosownych przepisów do wykonywania praw wynikających z tej nazwy pochodzenia lub z tego oznaczenia geograficznego, do zakazania używania późniejszego znaku towarowego. |
| --- | --- |

(ii)

dana nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne uprawnia osobę, która jest upoważniona na mocy stosownych przepisów do wykonywania praw wynikających z tej nazwy pochodzenia lub z tego oznaczenia geograficznego, do zakazania używania późniejszego znaku towarowego.

4.   Państwo członkowskie może postanowić, że znaku towarowego nie rejestruje się, a w przypadku gdy został już zarejestrowany, podlega on unieważnieniu, jeżeli i w zakresie, w jakim:

| a) | prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie handlowym zostały nabyte przed datą zgłoszenia późniejszego znaku towarowego lub datą pierwszeństwa zastrzeżoną w zgłoszeniu późniejszego znaku towarowego oraz jeżeli niezarejestrowany znak towarowy lub inne oznaczenie przyznaje właścicielowi prawo do zakazania używania późniejszego znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie handlowym zostały nabyte przed datą zgłoszenia późniejszego znaku towarowego lub datą pierwszeństwa zastrzeżoną w zgłoszeniu późniejszego znaku towarowego oraz jeżeli niezarejestrowany znak towarowy lub inne oznaczenie przyznaje właścicielowi prawo do zakazania używania późniejszego znaku towarowego;

| b) | używanie znaku towarowego może być zabronione w związku z istnieniem wcześniejszego prawa innego niż prawa, o których mowa w ust. 2 i w lit. a) niniejszego ustępu, a w szczególności:






  (i) | prawa do nazwiska lub nazwy; |
| --- | --- | --- |

b)

używanie znaku towarowego może być zabronione w związku z istnieniem wcześniejszego prawa innego niż prawa, o których mowa w ust. 2 i w lit. a) niniejszego ustępu, a w szczególności:

(i)

prawa do nazwiska lub nazwy;

| (ii) | prawa do osobistego wizerunku; |
| --- | --- |

(ii)

prawa do osobistego wizerunku;

| (iii) | prawa autorskiego; |
| --- | --- |

(iii)

prawa autorskiego;

| (iv) | prawa własności przemysłowej; |
| --- | --- |

(iv)

prawa własności przemysłowej;

| c) | zachodzi możliwość wprowadzenia w błąd w związku z wcześniejszym znakiem towarowym chronionym w innym kraju, pod warunkiem że w dacie zgłoszenia zgłaszający działał w złej wierze. |
| --- | --- |

c)

zachodzi możliwość wprowadzenia w błąd w związku z wcześniejszym znakiem towarowym chronionym w innym kraju, pod warunkiem że w dacie zgłoszenia zgłaszający działał w złej wierze.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w odpowiednich okolicznościach decyzja o odmowie rejestracji lub unieważnienia znaku towarowego nie była podejmowana, jeżeli właściciel wcześniejszego znaku towarowego lub innego wcześniejszego prawa wyrazi zgodę na rejestrację późniejszego znaku towarowego.

6.   Którekolwiek z państw członkowskich może postanowić, w drodze odstępstwa od ust. 1–5, że podstawy odmowy rejestracji lub unieważnienia obowiązujące w tym państwie członkowskim przed datą wejścia w życie przepisów niezbędnych do wykonania dyrektywy 89/104/EWG mają zastosowanie do znaków towarowych, których zgłoszenia dokonano przed tą datą.

Artykuł 6

Ustalenie a posteriori nieważności lub wygaśnięcia praw do znaku towarowego

Jeżeli starszeństwo krajowego znaku towarowego lub znaku towarowego zarejestrowanego na mocy umów międzynarodowych obowiązujących w danym państwie członkowskim, którego uprawniony się zrzekł lub na którego wygaśnięcie pozwolił, jest zastrzeżone dla unijnego znaku towarowego, unieważnienie lub wygaśnięcie znaku towarowego dającego podstawę do powołania się na starszeństwo może zostać ustalone a posteriori, pod warunkiem że unieważnienia lub wygaśnięcia można było również dokonać w momencie, gdy uprawniony zrzekł się tego znaku lub pozwolił na jego wygaśnięcie. W takim przypadku starszeństwo znaku towarowego przestaje wywierać swój skutek.

Artykuł 7

Podstawy odmowy lub unieważnienia dotyczące jedynie niektórych towarów lub usług

Jeżeli podstawy odmowy rejestracji lub unieważnienia znaku towarowego istnieją jedynie w odniesieniu do niektórych towarów lub usług, dla których ten znak towarowy został zgłoszony lub zarejestrowany, odmowa rejestracji lub unieważnienie dotyczy jedynie tych towarów lub usług.

Artykuł 8

Brak odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego jako przesłanki wykluczające unieważnienie zarejestrowanego znaku towarowego

Wniosek o unieważnienie na podstawie wcześniejszego znaku towarowego nie jest skuteczny w dacie tego wniosku, jeżeli nie byłby skuteczny w dacie zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa późniejszego znaku z jakiejkolwiek z następujących przyczyn:

| a) | wcześniejszy znak towarowy, który podlega unieważnieniu na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), c) lub d), nie uzyskał jeszcze odróżniającego charakteru, o którym mowa w art. 4 ust. 4; |
| --- | --- |

a)

wcześniejszy znak towarowy, który podlega unieważnieniu na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), c) lub d), nie uzyskał jeszcze odróżniającego charakteru, o którym mowa w art. 4 ust. 4;

| b) | podstawę wniosku o unieważnienie stanowi art. 5 ust. 1 lit. b), a wcześniejszy znak towarowy nie zyskał jeszcze wystarczająco odróżniającego charakteru, aby na tej podstawie możliwe było stwierdzenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. b); |
| --- | --- |

b)

podstawę wniosku o unieważnienie stanowi art. 5 ust. 1 lit. b), a wcześniejszy znak towarowy nie zyskał jeszcze wystarczająco odróżniającego charakteru, aby na tej podstawie możliwe było stwierdzenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. b);

| c) | podstawę wniosku o unieważnienie stanowi art. 5 ust. 3 lit. a), a wcześniejszy znak towarowy nie zyskał jeszcze renomy w rozumieniu art. 5 ust. 3 lit. a); |
| --- | --- |

c)

podstawę wniosku o unieważnienie stanowi art. 5 ust. 3 lit. a), a wcześniejszy znak towarowy nie zyskał jeszcze renomy w rozumieniu art. 5 ust. 3 lit. a);

Artykuł 9

Wyłączenie możliwości unieważnienia znaku towarowego w wyniku przyzwolenia

1.   Jeżeli w państwie członkowskim właściciel wcześniejszego znaku towarowego, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lub art. 5 ust. 3 lit. a), przez okres kolejnych pięciu lat przyzwalał na używanie późniejszego znaku towarowego zarejestrowanego w tym państwie członkowskim, będąc świadomym takiego używania, ten właściciel traci prawo do złożenia, na podstawie wcześniejszego znaku towarowego, wniosku o unieważnienie późniejszego znaku towarowego w odniesieniu do towarów lub usług, dla których późniejszy znak towarowy był używany, chyba że zgłoszenia późniejszego znaku towarowego dokonano w złej wierze.

2.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się do właściciela innego wcześniejszego prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 4 lit. a) lub b).

3.   W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, właściciel późniejszego zarejestrowanego znaku towarowego nie jest uprawniony do sprzeciwiania się korzystaniu z wcześniejszego prawa, nawet jeżeli na prawo to nie można już się powoływać przeciwko późniejszemu znakowi towarowemu.

SEKCJA 3

Prawa i ograniczenia

Artykuł 10

Prawa wynikające ze znaku towarowego

1.   Rejestracja znaku towarowego skutkuje przyznaniem właścicielowi praw wyłącznych do tego znaku.

2.   Bez uszczerbku dla praw właściciela nabytych przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego właściciel tego zarejestrowanego znaku towarowego jest uprawniony do zakazania wszelkim osobom trzecim, które nie posiadają jego zgody, używania w obrocie handlowym oznaczenia w odniesieniu do towarów lub usług, w przypadku gdy:

| a) | oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym i jest używane w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne z tymi, dla których znak towarowy został zarejestrowany; |
| --- | --- |

a)

oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym i jest używane w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne z tymi, dla których znak towarowy został zarejestrowany;

| b) | oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym lub do niego podobne oraz jest używane w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne lub podobne do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zarejestrowany, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia oznaczenia ze znakiem towarowym; |
| --- | --- |

b)

oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym lub do niego podobne oraz jest używane w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne lub podobne do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zarejestrowany, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia oznaczenia ze znakiem towarowym;

| c) | oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym lub do niego podobne niezależnie od tego, czy jest ono używane w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne, podobne lub niepodobne do tych, dla których zarejestrowano znak towarowy, w przypadku gdy cieszy się on renomą w danym państwie członkowskim i używanie tego oznaczenia bez uzasadnionej przyczyny przynosi nienależną korzyść lub jest szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego. |
| --- | --- |

c)

oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym lub do niego podobne niezależnie od tego, czy jest ono używane w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne, podobne lub niepodobne do tych, dla których zarejestrowano znak towarowy, w przypadku gdy cieszy się on renomą w danym państwie członkowskim i używanie tego oznaczenia bez uzasadnionej przyczyny przynosi nienależną korzyść lub jest szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego.

3.   Na podstawie ust. 2 mogą być zakazane w szczególności następujące działania:

| a) | umieszczanie oznaczenia na towarach lub ich opakowaniach; |
| --- | --- |

a)

umieszczanie oznaczenia na towarach lub ich opakowaniach;

| b) | oferowanie towarów, wprowadzanie ich do obrotu lub ich magazynowanie w tych celach pod takim oznaczeniem, lub oferowanie lub świadczenie usług pod tym oznaczeniem; |
| --- | --- |

b)

oferowanie towarów, wprowadzanie ich do obrotu lub ich magazynowanie w tych celach pod takim oznaczeniem, lub oferowanie lub świadczenie usług pod tym oznaczeniem;

| c) | przywóz lub wywóz towarów pod takim oznaczeniem; |
| --- | --- |

c)

przywóz lub wywóz towarów pod takim oznaczeniem;

| d) | używanie oznaczenia jako nazwy handlowej lub nazwy przedsiębiorstwa, lub jako części tych nazw; |
| --- | --- |

d)

używanie oznaczenia jako nazwy handlowej lub nazwy przedsiębiorstwa, lub jako części tych nazw;

| e) | używanie oznaczenia w dokumentach handlowych i w reklamie; |
| --- | --- |

e)

używanie oznaczenia w dokumentach handlowych i w reklamie;

| f) | używanie oznaczenia w reklamie porównawczej w sposób sprzeczny z dyrektywą 2006/114/WE. |
| --- | --- |

f)

używanie oznaczenia w reklamie porównawczej w sposób sprzeczny z dyrektywą 2006/114/WE.

4.   Bez uszczerbku dla praw właścicieli nabytych przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego, właścicielowi tego zarejestrowanego znaku towarowego przysługuje również prawo zakazania wszystkim osobom trzecim wprowadzenia towarów – w ramach obrotu handlowego – na terytorium państwa członkowskiego, w którym znak towarowy jest zarejestrowany, bez dopuszczenia ich tam do swobodnego obrotu, w przypadku gdy towary te, w tym ich opakowania, pochodzą z państw trzecich i opatrzone są – bez zezwolenia – znakiem towarowym, który jest identyczny ze znakiem towarowym zarejestrowanym w odniesieniu do tych towarów lub którego nie można odróżnić – pod względem jego istotnych cech – od tego znaku towarowego.

Uprawnienie właściciela znaku towarowego przyznane na mocy akapitu pierwszego wygasa, jeżeli w toku postępowania służącego ustaleniu, czy prawo do zarejestrowanego znaku towarowego zostało naruszone, wszczętego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 608/2013, zgłaszający lub posiadacz towarów udowodni, że właścicielowi zarejestrowanego znaku towarowego nie przysługuje prawo zakazania wprowadzenia towarów do obrotu w państwie końcowego przeznaczenia.

5.   Jeżeli na podstawie prawa państwa członkowskiego używanie oznaczenia zgodnie z warunkami, o których mowa w ust. 2 lit. b) lub c), nie mogło być zabronione przed datą wejścia w życie przepisów niezbędnych do wykonania dyrektywy 89/104/EWG w danym państwie członkowskim, prawa wynikające ze znaku towarowego nie mogą stanowić podstawy do uniemożliwienia dalszego używania tego oznaczenia.

6.   Ust. 1, 2, 3 i 5 nie uchybiają przepisom państw członkowskich dotyczących ochrony przed używaniem oznaczenia w celach innych niż dla odróżnienia towarów lub usług, jeżeli używanie tego oznaczenia bez uzasadnionej przyczyny przynosi nienależną korzyść lub jest szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego.

Artykuł 11

Prawo zakazania czynności przygotowawczych w związku z użyciem opakowania lub innych środków

W przypadku gdy istnieje ryzyko, że opakowanie, etykiety, metki, zabezpieczenia, elementy lub urządzenia służące weryfikacji autentyczności lub wszelkie inne środki, na których umieszczony jest znak towarowy, mogłyby być używane w odniesieniu do towarów lub usług, a takie użycie stanowiłoby naruszenie praw właściciela znaku towarowego na podstawie art. 10 ust. 2 i 3, właściciel znaku towarowego ma prawo zakazać następujących czynności, jeżeli podejmowane są w obrocie handlowym:

| a) | umieszczania oznaczenia identycznego ze znakiem towarowym lub do niego podobnego na opakowaniu, etykietach, metkach, zabezpieczeniach lub elementach lub urządzeniach służących weryfikacji autentyczności lub wszelkich innych środkach, na których znak może zostać umieszczony; |
| --- | --- |

a)

umieszczania oznaczenia identycznego ze znakiem towarowym lub do niego podobnego na opakowaniu, etykietach, metkach, zabezpieczeniach lub elementach lub urządzeniach służących weryfikacji autentyczności lub wszelkich innych środkach, na których znak może zostać umieszczony;

| b) | oferowania, wprowadzania do obrotu lub magazynowania w tych celach, lub też przywozu lub wywozu opakowań, etykiet, metek, zabezpieczeń, elementów lub urządzeń służących weryfikacji autentyczności lub wszelkich innych środków, na których znak jest umieszczony. |
| --- | --- |

b)

oferowania, wprowadzania do obrotu lub magazynowania w tych celach, lub też przywozu lub wywozu opakowań, etykiet, metek, zabezpieczeń, elementów lub urządzeń służących weryfikacji autentyczności lub wszelkich innych środków, na których znak jest umieszczony.

Artykuł 12

Reprodukcja znaków towarowych w słownikach

Jeżeli reprodukcja znaku towarowego w słowniku, encyklopedii lub w podobnym zbiorze informacji w formie drukowanej lub elektronicznej stwarza wrażenie, że stanowi on nazwę rodzajową towarów lub usług, dla których znak towarowy jest zarejestrowany, wydawca utworu zapewnia, na żądanie właściciela znaku towarowego, aby reprodukcji znaku towarowego bezzwłocznie, a w przypadku zbiorów w formie drukowanej – najpóźniej w następnym wydaniu publikacji, towarzyszyło wskazanie, że jest to zarejestrowany znak towarowy.

Artykuł 13

Zakaz używania znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz agenta lub przedstawiciela

1.   W przypadku gdy znak towarowy został zarejestrowany na rzecz agenta lub przedstawiciela osoby będącej właścicielem znaku towarowego, bez zgody właściciela, właściciel ma prawo do podjęcia jednego lub obu poniższych działań:

| a) | wniesienia sprzeciwu wobec używania znaku towarowego przez tego agenta lub przedstawiciela; |
| --- | --- |

a)

wniesienia sprzeciwu wobec używania znaku towarowego przez tego agenta lub przedstawiciela;

| b) | żądania przeniesienia znaku towarowego na swoją rzecz. |
| --- | --- |

b)

żądania przeniesienia znaku towarowego na swoją rzecz.

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy agent lub przedstawiciel uzasadni swoje działanie.

Artykuł 14

Ograniczenie skutków znaku towarowego

1.   Właściciel znaku towarowego nie jest uprawniony do zakazania osobie trzeciej używania w obrocie handlowym:

| a) | nazwiska lub adresu osoby trzeciej, w przypadku gdy osoba trzecia jest osobą fizyczną; |
| --- | --- |

a)

nazwiska lub adresu osoby trzeciej, w przypadku gdy osoba trzecia jest osobą fizyczną;

| b) | oznaczeń lub określeń, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji towarów lub świadczenia usług, lub innych właściwości towarów lub usług; |
| --- | --- |

b)

oznaczeń lub określeń, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji towarów lub świadczenia usług, lub innych właściwości towarów lub usług;

| c) | znaku towarowego do celów wskazania lub odniesienia się do towarów lub usług jako towarów lub usług właściciela danego znaku towarowego, w szczególności w przypadku gdy użycie tego znaku towarowego jest niezbędne do wskazania przeznaczenia towarów lub usług, w szczególności jako akcesoriów lub części zamiennych. |
| --- | --- |

c)

znaku towarowego do celów wskazania lub odniesienia się do towarów lub usług jako towarów lub usług właściciela danego znaku towarowego, w szczególności w przypadku gdy użycie tego znaku towarowego jest niezbędne do wskazania przeznaczenia towarów lub usług, w szczególności jako akcesoriów lub części zamiennych.

2.   Ust. 1 stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy używanie znaku towarowego przez osobę trzecią przebiega zgodnie z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu.

3.   Właściciel znaku towarowego nie jest uprawniony do zakazania osobie trzeciej używania, w obrocie handlowym, wcześniejszego prawa, które ma zastosowanie jedynie na określonym obszarze, jeżeli prawo to jest uznawane przez ustawodawstwo danego państwa członkowskiego i używanie tego prawa odbywa się w granicach terytorium, na którym jest uznawane.

Artykuł 15

Wyczerpanie praw wynikających ze znaku towarowego

1.   Właściciel znaku towarowego nie jest uprawniony do zakazania używania tego znaku w odniesieniu do towarów, które zostały wprowadzone do obrotu na terytorium Unii pod tym znakiem towarowym przez właściciela lub za jego zgodą.

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli właściciel ma uzasadnione powody, aby sprzeciwić się dalszemu obrotowi towarami, w szczególności jeżeli stan towarów zmienił się lub pogorszył po wprowadzeniu ich do obrotu.

Artykuł 16

Używanie znaków towarowych

1.   Jeżeli w okresie pięciu lat od daty zakończenia procedury rejestracji znak towarowy nie był rzeczywiście używany przez właściciela w danym państwie członkowskim w odniesieniu do towarów lub usług, dla których jest zarejestrowany, lub jeżeli takie używanie było zawieszone przez nieprzerwany okres pięciu lat, znak towarowy podlega ograniczeniom i sankcjom przewidzianym w art. 17, art. 19 ust. 1, art. 44 ust. 1 i 2 oraz art. 46 ust. 3 i 4, chyba że istnieją uzasadnione powody jego nieużywania.

2.   Jeżeli państwo członkowskie przewiduje możliwość wniesienia sprzeciwu po dokonaniu rejestracji, pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1, liczy się od daty, w której upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec tego znaku, lub – jeżeli zgłoszono sprzeciw – od dnia, w którym decyzja kończąca postępowanie w sprawie sprzeciwu stała się prawomocna lub w którym sprzeciw wycofano.

3.   W odniesieniu do znaków towarowych zarejestrowanych na podstawie umów międzynarodowych ze skutkiem w państwie członkowskim pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1, liczy się od daty, w której upłynął termin na odmowę tego znaku lub na wniesienie sprzeciwu wobec niego. W przypadku wniesienia sprzeciwu lub podniesienia zarzutu opartego na bezwzględnych lub względnych podstawach odmowy, okres ten liczy się od dnia, w którym decyzja kończąca postępowanie w sprawie sprzeciwu stała się prawomocna, lub dnia, w którym prawomocne stało się orzeczenie dotyczące bezwzględnych lub względnych podstaw odmowy, lub dnia, w którym sprzeciw wycofano.

4.   Datę rozpoczęcia pięcioletniego okresu, o którym mowa w ust. 1 i 2, umieszcza się w rejestrze.

5.   Na użytek ust. 1 za używanie uważa się również:

| a) | używanie znaku towarowego w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają odróżniającego charakteru znaku w postaci, w jakiej ten znak został zarejestrowany, bez względu na to, czy znak towarowy w postaci, w jakiej jest używany, jest również zarejestrowany na rzecz danego właściciela; |
| --- | --- |

a)

używanie znaku towarowego w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają odróżniającego charakteru znaku w postaci, w jakiej ten znak został zarejestrowany, bez względu na to, czy znak towarowy w postaci, w jakiej jest używany, jest również zarejestrowany na rzecz danego właściciela;

| b) | umieszczanie w danym państwie członkowskim znaku towarowego na towarach lub na ich opakowaniach wyłącznie w celu ich wywozu. |
| --- | --- |

b)

umieszczanie w danym państwie członkowskim znaku towarowego na towarach lub na ich opakowaniach wyłącznie w celu ich wywozu.

6.   Używanie znaku towarowego za zgodą właściciela uznaje się za dokonane przez właściciela.

Artykuł 17

Nieużywanie znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie naruszenia

Właścicielowi znaku towarowego prawo do zakazania używania oznaczenia przysługuje tylko wówczas, gdy w momencie wniesienia powództwa o naruszenie nie istnieje możliwość stwierdzenia wygaśnięcia praw właściciela na podstawie art. 19. Na żądanie strony pozwanej właściciel znaku towarowego przedstawia dowód, że w okresie pięciu lat poprzedzających wniesienie powództwa znak towarowy był rzeczywiście używany, jak określono w art. 16, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został zarejestrowany, i czym uzasadnia powództwo lub że istnieją uzasadnione powody jego nieużywania, pod warunkiem że w dniu wniesienia powództwa od zakończenia procedury rejestracji znaku towarowego upłynęło co najmniej pięć lat.

Artykuł 18

Ochrona prawa właściciela później zarejestrowanego znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie naruszenia

1.   W postępowaniu w sprawie naruszenia właścicielowi znaku towarowego nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego znaku towarowego, jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie mógłby zostać unieważniony zgodnie z art. 8, art. 9 ust. 1 lub 2 lub art. 46 ust. 3.

2.   W postępowaniu w sprawie naruszenia właścicielowi znaku towarowego nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego unijnego znaku towarowego, jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie mógłby zostać unieważniony zgodnie z art. 53 ust. 1, 3 lub 4, art. 54 ust. 1 lub 2 lub art. 57 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

3.   W przypadku gdy właścicielowi znaku towarowego nie przysługuje prawo zakazania używania później zarejestrowanego znaku towarowego na podstawie ust. 1 lub 2, właścicielowi tego później zarejestrowanego znaku towarowego nie przysługuje – w ramach postępowania w sprawie naruszenia – prawo zakazania używania wcześniejszego znaku towarowego, nawet jeśli nie można już się powoływać na prawo z wcześniejszego znaku przeciwko późniejszemu znakowi towarowemu.

SEKCJA 4

Wygaśnięcie praw ze znaku towarowego

Artykuł 19

Brak rzeczywistego używania jako podstawa stwierdzenia wygaśnięcia

1.   Znak towarowy podlega wygaśnięciu, jeżeli w nieprzerwanym okresie pięciu lat znak ten nie był rzeczywiście używany w państwie członkowskim w stosunku do towarów lub usług, dla których jest zarejestrowany, i nie istnieją uzasadnione powody jego nieużywania.

2.   Nikt nie może wnosić o stwierdzenie wygaśnięcia praw właściciela znaku towarowego, jeżeli pomiędzy upływem pięcioletniego okresu i złożeniem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia rozpoczęto lub wznowiono rzeczywiste używanie znaku towarowego.

3.   Rozpoczęcie lub wznowienie używania w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia praw, które nastąpiło najwcześniej w dacie upływu nieprzerwanego pięcioletniego okresu nieużywania, nie jest uwzględniane, jeżeli przygotowania do rozpoczęcia lub wznowienia używania podjęte zostały dopiero, gdy właściciel dowiedział się, że może zostać złożony wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia.

Artykuł 20

Przekształcenie się znaku towarowego w nazwę rodzajową lub oznaczenie mylące jako podstawy stwierdzenia wygaśnięcia

Znak towarowy podlega wygaśnięciu, jeżeli po dacie rejestracji:

| a) | znak towarowy stał się w handlu, w wyniku działania lub zaniechania właściciela, nazwą powszechnie używaną w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został zarejestrowany; |
| --- | --- |

a)

znak towarowy stał się w handlu, w wyniku działania lub zaniechania właściciela, nazwą powszechnie używaną w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został zarejestrowany;

| b) | w wyniku używania znaku towarowego przez właściciela lub za zgodą właściciela, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usług. |
| --- | --- |

b)

w wyniku używania znaku towarowego przez właściciela lub za zgodą właściciela, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usług.

Artykuł 21

Stwierdzenie wygaśnięcia dotyczące jedynie niektórych towarów lub usług

Jeżeli podstawy stwierdzenia wygaśnięcia znaku towarowego istnieją jedynie w odniesieniu do niektórych towarów lub usług, dla których ten znak towarowy został zarejestrowany, stwierdzenie wygaśnięcia dotyczy jedynie tych towarów lub usług.

SEKCJA 5

Znak towarowy jako przedmiot własności

Artykuł 22

Przeniesienie zarejestrowanego znaku towarowego

1.   Znak towarowy może zostać przeniesiony, niezależnie od przeniesienia przedsiębiorstwa, w odniesieniu do niektórych lub wszystkich towarów lub usług, dla których jest on zarejestrowany.

2.   Przeniesienie całości przedsiębiorstwa obejmuje przeniesienie znaku towarowego, z wyjątkiem przypadku, gdy istnieje umowa stanowiąca inaczej lub okoliczności wyraźnie wskazują inaczej. Przepis ten stosuje się do umownego zobowiązania do przeniesienia przedsiębiorstwa.

3.   Państwa członkowskie ustanawiają procedury umożliwiające dokonywanie wpisu przeniesień w swoich rejestrach.

Artykuł 23

Prawa rzeczowe

1.   Znak towarowy może, niezależnie od przedsiębiorstwa, stanowić zabezpieczenie lub przedmiot praw rzeczowych.

2.   Państwa członkowskie ustanawiają procedury umożliwiające dokonywanie wpisu praw rzeczowych w swoich rejestrach.

Artykuł 24

Wszczęcie egzekucji

1.   Znak towarowy może być przedmiotem egzekucji.

2.   Państwa członkowskie ustanawiają procedury umożliwiające dokonywanie wpisu wszczęcia egzekucji w swoich rejestrach.

Artykuł 25

Udzielanie licencji

1.   Znak towarowy może być przedmiotem licencji udzielonej w odniesieniu do niektórych lub wszystkich towarów lub usług, dla których został zarejestrowany, oraz w odniesieniu do całości lub części danego państwa członkowskiego. Licencja może być wyłączna lub niewyłączna.

2.   Właściciel znaku towarowego może powoływać się na prawa wynikające ze znaku towarowego przeciwko licencjobiorcy, który narusza postanowienia umowy licencyjnej odnoszące się do:

| a) | okresu jej obowiązywania; |
| --- | --- |

a)

okresu jej obowiązywania;

| b) | formy objętej rejestracją, w jakiej znak towarowy może być używany; |
| --- | --- |

b)

formy objętej rejestracją, w jakiej znak towarowy może być używany;

| c) | zakresu towarów lub usług, dla których licencja jest udzielona; |
| --- | --- |

c)

zakresu towarów lub usług, dla których licencja jest udzielona;

| d) | terytorium, na którym znak towarowy może być używany; lub |
| --- | --- |

d)

terytorium, na którym znak towarowy może być używany; lub

| e) | jakości towarów wytwarzanych lub usług świadczonych przez licencjobiorcę. |
| --- | --- |

e)

jakości towarów wytwarzanych lub usług świadczonych przez licencjobiorcę.

3.   Bez uszczerbku dla postanowień umowy licencyjnej licencjobiorca może wystąpić z powództwem o naruszenie znaku towarowego wyłącznie za zgodą właściciela tego znaku. Licencjobiorca wyłączny może jednak wystąpić z takim powództwem, jeżeli właściciel znaku towarowego, po otrzymaniu oficjalnego wezwania, nie wystąpi z powództwem o naruszenie w stosownym terminie.

4.   Licencjobiorca ma prawo, w celu uzyskania odszkodowania za poniesioną szkodę, przystąpić do powództwa o naruszenie wniesionego przez właściciela znaku towarowego.

5.   Państwa członkowskie ustanawiają procedury umożliwiające dokonywanie wpisu licencji w swoich rejestrach.

Artykuł 26

Zgłoszenia znaku towarowego jako przedmiot własności

Art. 22–25 stosuje się do zgłoszeń znaków towarowych.

SEKCJA 6

Znaki gwarancyjne lub certyfikujące i znaki wspólne

Artykuł 27

Definicje

Na użytek niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| a) | „znak gwarancyjny lub certyfikujący” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżnić towary lub usługi, które zostały certyfikowane przez właściciela znaku, pod względem materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych właściwości, od towarów i usług, które nie są w ten sposób certyfikowane; |
| --- | --- |

a)

„znak gwarancyjny lub certyfikujący” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżnić towary lub usługi, które zostały certyfikowane przez właściciela znaku, pod względem materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych właściwości, od towarów i usług, które nie są w ten sposób certyfikowane;

| b) | „znak wspólny” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżniać towary lub usługi członków organizacji, która jest właścicielem znaku, od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

b)

„znak wspólny” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżniać towary lub usługi członków organizacji, która jest właścicielem znaku, od towarów lub usług innych przedsiębiorstw.

Artykuł 28

Znaki gwarancyjne lub certyfikujące

1.   Państwa członkowskie mogą przewidzieć możliwość rejestracji znaków gwarancyjnych lub certyfikujących.

2.   Osoba fizyczna lub prawna – w tym instytucje, organy oraz podmioty prawa publicznego – może zgłosić znaki gwarancyjne lub certyfikujące, pod warunkiem że taka osoba nie prowadzi działalności gospodarczej obejmującej dostarczanie towarów lub usług tego samego rodzaju co towary i usługi certyfikowane.

Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że znaku gwarancyjnego lub certyfikującego nie rejestruje się, jeżeli zgłaszający nie jest właściwy do certyfikowania towarów lub usług, dla których znak ma być zarejestrowany.

3.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że odmawia się rejestracji znaków gwarancyjnych lub certyfikujących lub stwierdza się ich wygaśnięcie lub unieważnia się je w oparciu o podstawy inne niż te, które zostały określone w art. 4, 19 i 20, jeżeli wymaga tego funkcja tych znaków.

4.   W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 1 lit. c) państwa członkowskie mogą przewidzieć, że oznaczenia lub określenia, które mogą służyć w obrocie handlowym do wskazania pochodzenia geograficznego towarów lub usług, mogą stanowić znaki gwarancyjne lub certyfikujące. Taki znak gwarancyjny lub certyfikujący nie uprawnia właściciela do zakazywania osobie trzeciej używania w obrocie handlowym takich oznaczeń lub określeń, pod warunkiem że taka osoba trzecia używa ich zgodnie z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. W szczególności na taki znak nie można się powoływać wobec osoby trzeciej, która jest uprawniona do używania nazwy geograficznej.

5.   Wymogi określone w art. 16 są spełnione w przypadku rzeczywistego używania znaku gwarancyjnego lub certyfikującego zgodnie z art. 16 przez osobę, która jest uprawniona do jego używania.

Artykuł 29

Znaki wspólne

1.   Państwa członkowskie zapewniają możliwość rejestracji znaków wspólnych.

2.   Znaki wspólne mogą być zgłaszane przez organizacje wytwórców, producentów, usługodawców lub handlowców, które na mocy regulujących je przepisów mają zdolność do nabywania praw i obowiązków w swoim imieniu, zawierania umów lub dokonywania innych czynności prawnych oraz pozywania i bycia pozywanymi, jak również osoby prawne działające na podstawie przepisów prawa publicznego.

3.   W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 1 lit. c) państwa członkowskie mogą przewidzieć, że oznaczenia lub określenia, które mogą służyć w obrocie handlowym do wskazania pochodzenia geograficznego towarów lub usług, mogą stanowić znaki wspólne. Taki znak wspólny nie uprawnia właściciela do zakazywania osobie trzeciej używania w obrocie handlowym takich oznaczeń lub określeń, pod warunkiem że ta osoba trzecia używa ich zgodnie z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. W szczególności na taki znak nie można się powoływać wobec osoby trzeciej, która jest uprawniona do używania nazwy geograficznej.

Artykuł 30

Regulamin używania znaku wspólnego

1.   Zgłaszający znak wspólny przedkłada urzędowi regulamin używania tego znaku.

2.   Regulamin używania wskazuje co najmniej osoby upoważnione do używania znaku, warunki członkostwa w organizacji i warunki używania znaku, w tym sankcje. Regulamin używania znaku, o którym mowa w art. 29 ust. 3, umożliwia wszystkim osobom, których towary lub usługi pochodzą z danego obszaru geograficznego, uzyskanie członkostwa w organizacji, która jest właścicielem znaku, pod warunkiem że osoby te spełniają wszystkie pozostałe warunki regulaminu.

Artykuł 31

Odmowa rejestracji

1.   Poza przypadkami gdy odmowa rejestracji znaku towarowego następuje w oparciu o podstawy przewidziane w art. 4, w odpowiednim przypadku z wyłączeniem art. 4 ust. 1 lit. c) dotyczącego oznaczeń lub określeń, które mogą służyć w obrocie handlowym do oznaczania pochodzenia geograficznego towarów lub usług, oraz przewidziane w art. 5, bez uszczerbku dla prawa do nieprzeprowadzania z urzędu badania względnych podstaw odmowy, znaku wspólnego nie rejestruje się, jeżeli nie są spełnione wymogi art. 27 lit. b), art. 29 lub 30 lub jeżeli regulamin używania tego znaku wspólnego jest sprzeczny z porządkiem publicznym lub z dobrymi obyczajami.

2.   Odmowa rejestracji znaku wspólnego następuje również, jeżeli istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do charakteru lub znaczenia znaku, w szczególności jeżeli może on być uznany za coś innego niż znak wspólny.

3.   Nie odmawia się rejestracji, jeżeli zgłaszający, w wyniku zmiany regulaminu używania znaku wspólnego, spełnił wymogi, o których mowa w ust. 1 i 2.

Artykuł 32

Używanie znaków wspólnych

Wymogi art. 16 są spełnione w przypadku rzeczywistego używania znaku wspólnego zgodnie z tym artykułem przez osobę, która jest uprawniona do jego używania.

Artykuł 33

Zmiany regulaminu używania znaku wspólnego

1.   Właściciel znaku wspólnego przedkłada urzędowi zmiany regulaminu używania.

2.   Zmiany regulaminu używania są odnotowywane w rejestrze, chyba że zmieniony regulamin używania nie spełnia wymogów art. 30 lub ma do niego zastosowanie jedna z podstaw odmowy, o których mowa w art. 31.

3.   Na użytek niniejszej dyrektywy zmiany regulaminu używania stają się skuteczne z dniem dokonania wpisu tych zmian do rejestru.

Artykuł 34

Osoby uprawnione do wnoszenia powództwa o naruszenie

1.   Art. 25 ust. 3 i 4 ma zastosowanie do wszystkich osób uprawnionych do używania znaku wspólnego.

2.   Właściciel znaku wspólnego może domagać się, w imieniu osób uprawnionych do używania znaku, odszkodowania za szkody poniesione przez te osoby w wyniku nieuprawnionego używania tego znaku.

Artykuł 35

Dodatkowe podstawy stwierdzenia wygaśnięcia

Poza sytuacjami, w których zastosowanie mają podstawy stwierdzenia wygaśnięcia przewidziane w art. 19 i 20, wygaśnięcie praw właściciela znaku wspólnego stwierdza się w oparciu o następujące podstawy:

| a) | właściciel nie podejmuje stosownych środków w celu uniemożliwienia używania znaku w sposób niezgodny z warunkami używania określonymi w regulaminie używania, z uwzględnieniem wszelkich zmian regulaminu odnotowanych w rejestrze; |
| --- | --- |

a)

właściciel nie podejmuje stosownych środków w celu uniemożliwienia używania znaku w sposób niezgodny z warunkami używania określonymi w regulaminie używania, z uwzględnieniem wszelkich zmian regulaminu odnotowanych w rejestrze;

| b) | sposób, w jaki znak jest używany przez osobę uprawnioną, powoduje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd w sposób, o którym mowa w art. 31 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

sposób, w jaki znak jest używany przez osobę uprawnioną, powoduje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd w sposób, o którym mowa w art. 31 ust. 2;

| c) | zmianę regulaminu używania znaku odnotowano w rejestrze z naruszeniem art. 33 ust. 2, chyba że właściciel znaku spełnia – po dokonaniu dalszych zmian regulaminu używania – wymogi określone w tym artykule. |
| --- | --- |

c)

zmianę regulaminu używania znaku odnotowano w rejestrze z naruszeniem art. 33 ust. 2, chyba że właściciel znaku spełnia – po dokonaniu dalszych zmian regulaminu używania – wymogi określone w tym artykule.

Artykuł 36

Dodatkowe podstawy unieważnienia

Poza sytuacjami, w których zastosowanie mają podstawy unieważnienia przewidziane w art. 4, w odpowiednim przypadku z wyłączeniem art. 4 ust. 1 lit. c) dotyczącego oznaczeń lub określeń, które mogą służyć w obrocie handlowym do oznaczania pochodzenia geograficznego towarów lub usług, i art. 5, znak wspólny zarejestrowany z naruszeniem art. 31 unieważnia się, chyba że właściciel tego znaku spełnia – po dokonaniu zmian regulaminu używania – wymogi określone w tym artykule.

ROZDZIAŁ 3

PROCEDURY

SEKCJA 1

Zgłoszenie i rejestracja

Artykuł 37

Wymogi dotyczące zgłoszenia

1.   Zgłoszenie znaku towarowego zawiera co najmniej wszystkie następujące elementy:

| a) | wniosek o rejestrację; |
| --- | --- |

a)

wniosek o rejestrację;

| b) | informacje identyfikujące zgłaszającego; |
| --- | --- |

b)

informacje identyfikujące zgłaszającego;

| c) | wykaz towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie; |
| --- | --- |

c)

wykaz towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie;

| d) | przedstawienie znaku towarowego spełniające wymogi określone w art. 3 lit. b). |
| --- | --- |

d)

przedstawienie znaku towarowego spełniające wymogi określone w art. 3 lit. b).

2.   Zgłoszenie znaku towarowego wymaga uiszczenia opłaty określonej przez dane państwo członkowskie.

Artykuł 38

Data zgłoszenia

1.   Za datę zgłoszenia znaku towarowego uznaje się dzień, w którym zgłaszający złożył w urzędzie dokumenty zawierające informacje określone w art. 37 ust. 1.

2.   Państwa członkowskie mogą także postanowić, że nadanie daty zgłoszenia wymaga uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 37 ust. 2.

Artykuł 39

Określenie i klasyfikacja towarów i usług

1.   Towary i usługi, których dotyczy zgłoszenie znaku towarowego, klasyfikuje się zgodnie z systemem klasyfikacji ustanowionym Porozumieniem nicejskim dotyczącym międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r. (zwanym dalej „klasyfikacją nicejską”).

2.   Zgłaszający wskazuje towary i usługi, w stosunku do których wnioskuje o ochronę, w sposób wystarczająco jasny i precyzyjny, aby umożliwić właściwym organom i podmiotom gospodarczym określenie, wyłącznie na tej podstawie, zakresu wnioskowanej ochrony.

3.   Na użytek ust. 2 dopuszcza się użycie ogólnych określeń nagłówków klas klasyfikacji nicejskiej lub innych ogólnych terminów, pod warunkiem że spełniają one wymagane standardy jasności i precyzji określone w niniejszym artykule.

4.   Urząd dokonuje odmowy zgłoszenia w odniesieniu do określeń lub terminów, które nie są jasne i precyzyjne, jeżeli zgłaszający nie zaproponuje możliwego do przyjęcia brzmienia tych terminów w terminie ustalonym w tym celu przez urząd.

5.   Użycie ogólnych terminów, w tym ogólnych określeń nagłówków klas klasyfikacji nicejskiej, interpretuje się jako obejmujące wszystkie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego określenia lub terminu. Użycia takich terminów lub określeń nie można interpretować jako zastrzeżenia towarów lub usług, które nie są objęte dosłownym znaczeniem danego określenia lub terminu.

6.   Jeżeli zgłaszający wnioskuje o rejestrację dla więcej niż jednej klasy, grupuje towary i usługi według klas klasyfikacji nicejskiej, poprzedzając każdą grupę numerem klasy, do której należy dana grupa, i przedstawia te grupy według kolejności klas.

7.   Występowanie towarów i usług w tej samej klasie klasyfikacji nicejskiej nie stanowi podstawy, aby uznać je za podobne do siebie. Występowanie towarów i usług w różnych klasach klasyfikacji nicejskiej nie stanowi podstawy, aby uznać je za niepodobne do siebie.

Artykuł 40

Uwagi osób trzecich

1.   Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że przed rejestracją znaku towarowego każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub organ reprezentujący wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów może przekazać do urzędu uwagi na piśmie, wskazując podstawy uzasadniające odmowę rejestracji znaku towarowego z urzędu.

Osoby i grupy lub organy, o których mowa w akapicie pierwszym, nie są stronami w postępowaniu przed urzędem.

2.   Osoba fizyczna lub prawna oraz grupa lub organ reprezentujący wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów może przekazać do urzędu uwagi na piśmie, powołując się – obok podstaw, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu – na szczególne podstawy powodujące konieczność odrzucenia zgłoszenia znaku wspólnego na podstawie art. 31 ust. 1 i 2. Przepis ten można rozszerzyć, tak by obejmował znaki gwarancyjne lub certyfikujące, jeżeli takie znaki są uregulowane w państwach członkowskich.

Artykuł 41

Podział zgłoszeń i rejestracji

Zgłaszający lub właściciel może podzielić zgłoszenie lub rejestrację krajowego znaku towarowego na dwa lub większą liczbę zgłoszeń lub rejestracji przez przesłanie oświadczenia do urzędu i wskazanie względem każdego wydzielonego zgłoszenia lub każdej wydzielonej rejestracji towarów lub usług objętych pierwotnym zgłoszeniem lub pierwotną rejestracją, które mają zostać objęte wydzielonymi zgłoszeniami lub rejestracjami.

Artykuł 42

Opłata za klasę

Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że zgłoszenie i przedłużenie ochrony znaku towarowego podlegają dodatkowej opłacie za każdą klasę towarów i usług powyżej jednej klasy.

SEKCJA 2

Procedura sprzeciwu, stwierdzenia wygaśnięcia i unieważnienia

Artykuł 43

Procedura sprzeciwu

1.   Państwa członkowskie przewidują wydajną i szybką procedurę przed swoimi urzędami pozwalającą na wniesienie w trybie administracyjnym sprzeciwu wobec rejestracji zgłoszenia znaku towarowego w oparciu o podstawy przewidziane w art. 5.

2.   Procedura administracyjna, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, umożliwia wniesienie sprzeciwu co najmniej właścicielowi wcześniejszego znaku towarowego, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i art. 5 ust. 3 lit. a), oraz osobie, która jest upoważniona na mocy stosownych przepisów do wykonywania praw wynikających z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, o których mowa w art. 5 ust. 3 lit. c). Sprzeciw może zostać zgłoszony w oparciu o jedno lub większą liczbę wcześniejszych praw, pod warunkiem że wszystkie one należą do tego samego właściciela, a także na podstawie części lub całości towarów lub usług, w odniesieniu do których jest chronione lub stosowane wcześniejsze prawo, oraz może zostać skierowany w odniesieniu do części lub całości towarów lub usług, wskazanych w zgłoszeniu kwestionowanego znaku towarowego.

3.   Na wspólny wniosek stron zapewnia się w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu co najmniej dwumiesięczny termin na polubowne rozstrzygnięcie sporu między wnoszącym sprzeciw a zgłaszającym znak towarowy.

Artykuł 44

Nieużywanie znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie sprzeciwu

1.   W postępowaniu w sprawie sprzeciwu na podstawie art. 43, jeżeli w dacie zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa późniejszego znaku towarowego upłynął już pięcioletni okres, w którym musiało nastąpić rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego, jak określono w art. 16, na wniosek zgłaszającego właściciel wcześniejszego znaku towarowego, który zgłosił sprzeciw, przedstawia dowód na to, że wcześniejszy znak towarowy był rzeczywiście używany, jak określono w art. 16, w pięcioletnim okresie poprzedzającym datę zgłoszenia lub datę pierwszeństwa późniejszego znaku towarowego lub że istniały uzasadnione powody jego nieużywania. W przypadku braku takiego dowodu sprzeciw oddala się.

2.   Jeżeli wcześniejszy znak towarowy był używany wyłącznie w odniesieniu do części towarów lub usług, dla których został zarejestrowany, uznaje się go – do celu rozpatrywania sprzeciwu zgodnie z ust. 1 – za zarejestrowany tylko dla tej części towarów lub usług.

3.   Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się także w przypadku, gdy wcześniejszy znak towarowy jest unijnym znakiem towarowym. W takim przypadku rzeczywiste używanie unijnego znaku towarowego stwierdza się zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

Artykuł 45

Procedura stwierdzenia wygaśnięcia lub unieważnienia

1.   Bez uszczerbku dla prawa stron do wniesienia odwołania do sądu, państwa członkowskie przewidują wydajną i szybką procedurę stwierdzenia wygaśnięcia lub unieważnienia znaku towarowego w trybie administracyjnym przed swoimi urzędami.

2.   Administracyjna procedura stwierdzenia wygaśnięcia przewiduje, że stwierdzenie wygaśnięcia znaku towarowego następuje w oparciu o podstawy przewidziane w art. 19 i 20.

3.   Administracyjna procedura unieważnienia przewiduje, że unieważnienia znaku towarowego dokonuje się w oparciu o co najmniej następujące podstawy:

| a) | znak towarowy nie powinien był zostać zarejestrowany, ponieważ nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 4; |
| --- | --- |

a)

znak towarowy nie powinien był zostać zarejestrowany, ponieważ nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 4;

| b) | znak towarowy nie powinien był zostać zarejestrowany z powodu istnienia wcześniejszego prawa w rozumieniu art. 5 ust. 1–3. |
| --- | --- |

b)

znak towarowy nie powinien był zostać zarejestrowany z powodu istnienia wcześniejszego prawa w rozumieniu art. 5 ust. 1–3.

4.   Procedura administracyjna przewiduje, że do złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub o unieważnienie uprawnione są co najmniej następujące podmioty:

| a) | w przypadku określonym w ust. 2 i ust. 3 lit. a) – każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub organ utworzone w celu reprezentowania interesów wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów, które na mocy regulujących je przepisów posiadają zdolność pozywania we własnym imieniu lub bycia pozwanymi; |
| --- | --- |

a)

w przypadku określonym w ust. 2 i ust. 3 lit. a) – każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub organ utworzone w celu reprezentowania interesów wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów, które na mocy regulujących je przepisów posiadają zdolność pozywania we własnym imieniu lub bycia pozwanymi;

| b) | w przypadku określonym w ust. 3 lit. b) niniejszego artykułu – właściciel wcześniejszego znaku towarowego, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i art. 5 ust. 3 lit. a), oraz osoba, która jest upoważniona na mocy stosownych przepisów do wykonywania praw wynikających z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, o których mowa w art. 5 ust. 3 lit. c). |
| --- | --- |

b)

w przypadku określonym w ust. 3 lit. b) niniejszego artykułu – właściciel wcześniejszego znaku towarowego, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i art. 5 ust. 3 lit. a), oraz osoba, która jest upoważniona na mocy stosownych przepisów do wykonywania praw wynikających z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, o których mowa w art. 5 ust. 3 lit. c).

5.   Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia rejestracji lub wniosek o unieważnienie może zostać złożony w odniesieniu do części lub całości towarów lub usług, dla których sporny znak towarowy został zarejestrowany.

6.   Wniosek o unieważnienie może zostać złożony na podstawie jednego lub większej liczby wcześniejszych praw, pod warunkiem że wszystkie one należą do tego samego właściciela.

Artykuł 46

Nieużywanie znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie unieważnienia

1.   W postępowaniu w sprawie unieważnienia na podstawie zarejestrowanego znaku towarowego z wcześniejszą datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa właściciel wcześniejszego znaku towarowego zobowiązany jest – na wniosek właściciela późniejszego znaku towarowego – przedstawić dowód na to, że w pięcioletnim okresie poprzedzającym dzień złożenia wniosku o unieważnienie wcześniejszy znak towarowy był rzeczywiście używany, jak określono w art. 16, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został zarejestrowany, i czym uzasadnia swój wniosek, lub że istnieją uzasadnione powody jego nieużywania, pod warunkiem że w dniu złożenia wniosku o unieważnienie od zakończenia procesu rejestracji wcześniejszego znaku towarowego upłynęło co najmniej pięć lat.

2.   Jeżeli w dacie zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa późniejszego znaku towarowego upłynął już pięcioletni okres, w którym miało nastąpić rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego, jak określono w art. 16, właściciel wcześniejszego znaku towarowego zobowiązany jest przedstawić – obok dowodu wymaganego na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu – dowód na to, że znak towarowy był rzeczywiście używany w pięcioletnim okresie poprzedzającym datę zgłoszenia lub datę pierwszeństwa lub że istniały uzasadnione powody jego nieużywania.

3.   W przypadku braku dowodu, o którym mowa w ust. 1 i 2, wniosek o unieważnienie na podstawie wcześniejszego znaku towarowego oddala się.

4.   Jeżeli wcześniejszy znak towarowy był używany zgodnie z art. 16 wyłącznie w odniesieniu do części towarów lub usług, dla których został zarejestrowany, uznaje się go – na użytek rozpatrywania wniosku o unieważnienie – za zarejestrowany tylko dla tej części towarów lub usług.

5.   Ust. 1–4 niniejszego artykułu stosuje się także w przypadku, gdy wcześniejszy znak towarowy jest unijnym znakiem towarowym. W takim przypadku rzeczywiste używanie unijnego znaku towarowego stwierdza się zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

Artykuł 47

Skutki stwierdzenia wygaśnięcia i unieważnienia

1.   Uznaje się, że od daty złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia zarejestrowany znak towarowy nie wywołuje skutków określonych w niniejszej dyrektywie w zakresie, w jakim stwierdzono jego wygaśnięcie. Na wniosek jednej ze stron, w decyzji dotyczącej wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia może zostać określona data wcześniejsza, w której wystąpiła jedna z podstaw stwierdzenia wygaśnięcia.

2.   Uznaje się, że zarejestrowany znak towarowy od samego początku nie wywołuje skutków określonych w niniejszej dyrektywie w zakresie, w jakim go unieważniono.

SEKCJA 3

Okres rejestracji i jej przedłużenie

Artykuł 48

Okres rejestracji

1.   Znak towarowy rejestrowany jest na okres 10 lat od daty zgłoszenia.

2.   Rejestracja może być przedłużona zgodnie z art. 49 na kolejne dziesięcioletnie okresy.

Artykuł 49

Przedłużenie

1.   Rejestrację znaku towarowego przedłuża się na wniosek właściciela znaku towarowego lub osoby upoważnionej ustawowo lub umownie pod warunkiem uiszczenia opłat za przedłużenie. Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że wpływ opłat za przedłużenie uznaje się za stanowiące taki wniosek.

2.   Urząd powiadamia właściciela znaku towarowego o wygaśnięciu rejestracji co najmniej sześć miesięcy przed tym wygaśnięciem. Urząd nie ponosi odpowiedzialności za niepodanie takich informacji.

3.   Wniosek o przedłużenie składa się i opłaty za przedłużenie uiszcza się najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających wygaśnięcie rejestracji. W przypadku niedotrzymania wspomnianego terminu wniosek może zostać złożony w okresie kolejnych sześciu miesięcy następującym bezpośrednio po wygaśnięciu rejestracji lub jej późniejszego przedłużenia. Opłata za przedłużenie i dodatkowa opłata płatne są w tym kolejnym okresie.

4.   W przypadku złożenia wniosku lub uiszczenia opłat tylko w odniesieniu do niektórych towarów lub usług, dla których znak towarowy jest zarejestrowany, rejestrację przedłuża się jedynie dla tych towarów lub usług.

5.   Przedłużenie staje się skuteczne następnego dnia po wygaśnięciu dotychczasowej rejestracji. Przedłużenie wpisuje się do rejestru.

SEKCJA 4

Komunikowanie się z urzędem

Artykuł 50

Komunikowanie się z urzędem

Strony w postępowaniu, lub ich pełnomocnicy, jeżeli tacy zostali ustanowieni, określają adres do celów oficjalnego komunikowania się z urzędem. Państwa członkowskie mają prawo wymagać, aby ten adres znajdował się w Europejskim Obszarze Gospodarczym.

ROZDZIAŁ 4

WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA

Artykuł 51

Współpraca w obszarze rejestracji znaków towarowych i administrowania nimi

Urzędy mają możliwość prowadzenia rzeczywistej współpracy między sobą oraz z Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej w celu promocji konwergencji praktyk i narzędzi odnoszących się do badania i rejestracji znaków towarowych.

Artykuł 52

Współpraca w innych obszarach

Urzędy mają możliwość prowadzenia rzeczywistej współpracy między sobą oraz z Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej we wszystkich obszarach swojej działalności innych niż obszary, o których mowa w art. 51, istotnych z punktu widzenia ochrony znaków towarowych w Unii.

ROZDZIAŁ 5

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 53

Ochrona danych

Przetwarzanie wszelkich danych osobowych prowadzone w państwach członkowskich w ramach niniejszej dyrektywy podlega przepisom krajowym wykonującym dyrektywę 95/46/WE.

Artykuł 54

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 3–6, 8–14, 16, 17, 18, 22–39, 41 oraz 43–50 do dnia 14 stycznia 2019 r. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 45 do dnia 14 stycznia 2023 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektywy uchylonej niniejszą dyrektywą odczytuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 55

Uchylenie

Dyrektywa 2008/95/WE traci moc ze skutkiem od dnia 15 stycznia 2019 r. bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminu transpozycji dyrektywy 89/104/EWG do prawa krajowego, określonego w części B załącznika I do dyrektywy 2008/95/WE.

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku.

Artykuł 56

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 1, 7, 15, 19, 20, 21 i 54–57 stosuje się od dnia 15 stycznia 2019 r.

Artykuł 57

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 16 grudnia 2015 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

N. SCHMIT

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 42.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 10 listopada 2015 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2015 r.

2

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 25).

3

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78 z 24.3.2009, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 21).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 15).

6

(7)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

7

(8)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

8

(9)  Pierwsza dyrektywa Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 1).

9

---

ZAŁĄCZNIK

Tabela korelacji

| Dyrektywa 2008/95/WE | Niniejsza dyrektywa |
| --- | --- |
| art. 1 | art. 1 |
| — | art. 2 |
| art. 2 | art. 3 |
| art. 3 ust. 1 lit. a)–h) | art. 4 ust. 1 lit. a)–h) |
| — | art. 4 ust. 1 lit. i)–l) |
| art. 3 ust. 2 lit. a)–c) | art. 4 ust. 3 lit. a)–c) |
| art. 3 ust. 2 lit. d) | art. 4 ust. 2 |
| art. 3 ust. 3 zdanie pierwsze | art. 4 ust. 4 zdanie pierwsze |
| — | art. 4 ust. 4 zdanie drugie |
| art. 3 ust. 3 zdanie drugie | art. 4 ust. 5 |
| art. 3 ust. 4 | — |
| art. 4 ust. 1 i 2 | art. 5 ust. 1 i 2 |
| art. 4 ust. 3 i ust. 4 lit. a) | art. 5 ust. 3 lit. a) |
| — | art. 5 ust. 3 lit. b) |
| — | art. 5 ust. 3 lit. c) |
| art. 4 ust. 4 lit. b) i c) | art. 5 ust. 4 lit. a) i b) |
| art. 4 ust. 4 lit. d)–f) | — |
| art. 4 ust. 4 lit. g) | art. 5 ust. 4 lit. c) |
| art. 4 ust. 5 i 6 | art. 5 ust. 5 i 6 |
| — | art. 8 |
| art. 5 ust. 1 zdanie pierwsze | art. 10 ust. 1 |
| art. 5 ust. 1 zdanie drugie, część wprowadzająca | art. 10 ust. 2 część wprowadzająca zdania |
| art. 5 ust. 1 lit. a) i b) | art. 10 ust. 2 lit. a) i b) |
| art. 5 ust. 2 | art. 10 ust. 2 lit. c) |
| art. 5 ust. 3 lit. a)–c) | art. 10 ust. 3 lit. a)–c) |
| — | art. 10 ust. 3 lit. d) |
| art. 5 ust. 3 lit. d) | art. 10 ust. 3 lit. e) |
| — | art. 10 ust. 3 lit. f) |
| — | art. 10 ust. 4 |
| art. 5 ust. 4 i 5 | art. 10 ust. 5 i 6 |
| — | art. 11 |
| — | art. 12 |
| — | art. 13 |
| art. 6 ust. 1 lit. a)–c) | art. 14 ust. 1 lit. a)–c) i ust. 2 |
| art. 6 ust. 2 | art. 14 ust. 3 |
| art. 7 | art. 15 |
| art. 8 ust. 1 i 2 | art. 25 ust. 1 i 2 |
| — | art. 25 ust. 3–5 |
| art. 9 | art. 9 |
| art. 10 ust. 1 akapit pierwszy | art. 16 ust. 1 |
| — | art. 16 ust. 2–4 |
| art. 10 ust. 1 akapit drugi | art. 16 ust. 5 |
| art. 10 ust. 2 | art. 16 ust. 6 |
| art. 10 ust. 3 | — |
| art. 11 ust. 1 | art. 46 ust. 1–3 |
| art. 11 ust. 2 | art. 44 ust. 1 |
| art. 11 ust. 3 | art. 17 |
| art. 11 ust. 4 | art. 17, art. 44 ust. 2 i art. 46 ust. 4 |
| — | art. 18 |
| art. 12 ust. 1 akapit pierwszy | art. 19 ust. 1 |
| art. 12 ust. 1 akapit drugi | art. 19 ust. 2 |
| art. 12 ust. 1 akapit trzeci | art. 19 ust. 3 |
| art. 12 ust. 2 | art. 20 |
| art. 13 | art. 7 i 21 |
| art. 14 | art. 6 |
| — | art. 22–24 |
| — | art. 26 |
| — | art. 27 |
| art. 15 ust. 1 | art. 28 ust. 1 i 3 |
| art. 15 ust. 2 | art. 28 ust. 4 |
| — | art. 28 ust. 2 i 5 |
| — | art. 29–54 ust. 1 |
| art. 16 | art. 54 ust. 2 |
| art. 17 | art. 55 |
| art. 18 | art. 56 |
| art. 19 | art. 57 |

Dyrektywa 2008/95/WE

Niniejsza dyrektywa

art. 1

art. 1

—

art. 2

art. 2

art. 3

art. 3 ust. 1 lit. a)–h)

art. 4 ust. 1 lit. a)–h)

—

art. 4 ust. 1 lit. i)–l)

art. 3 ust. 2 lit. a)–c)

art. 4 ust. 3 lit. a)–c)

art. 3 ust. 2 lit. d)

art. 4 ust. 2

art. 3 ust. 3 zdanie pierwsze

art. 4 ust. 4 zdanie pierwsze

—

art. 4 ust. 4 zdanie drugie

art. 3 ust. 3 zdanie drugie

art. 4 ust. 5

art. 3 ust. 4

—

art. 4 ust. 1 i 2

art. 5 ust. 1 i 2

art. 4 ust. 3 i ust. 4 lit. a)

art. 5 ust. 3 lit. a)

—

art. 5 ust. 3 lit. b)

—

art. 5 ust. 3 lit. c)

art. 4 ust. 4 lit. b) i c)

art. 5 ust. 4 lit. a) i b)

art. 4 ust. 4 lit. d)–f)

—

art. 4 ust. 4 lit. g)

art. 5 ust. 4 lit. c)

art. 4 ust. 5 i 6

art. 5 ust. 5 i 6

—

art. 8

art. 5 ust. 1 zdanie pierwsze

art. 10 ust. 1

art. 5 ust. 1 zdanie drugie, część wprowadzająca

art. 10 ust. 2 część wprowadzająca zdania

art. 5 ust. 1 lit. a) i b)

art. 10 ust. 2 lit. a) i b)

art. 5 ust. 2

art. 10 ust. 2 lit. c)

art. 5 ust. 3 lit. a)–c)

art. 10 ust. 3 lit. a)–c)

—

art. 10 ust. 3 lit. d)

art. 5 ust. 3 lit. d)

art. 10 ust. 3 lit. e)

—

art. 10 ust. 3 lit. f)

—

art. 10 ust. 4

art. 5 ust. 4 i 5

art. 10 ust. 5 i 6

—

art. 11

—

art. 12

—

art. 13

art. 6 ust. 1 lit. a)–c)

art. 14 ust. 1 lit. a)–c) i ust. 2

art. 6 ust. 2

art. 14 ust. 3

art. 7

art. 15

art. 8 ust. 1 i 2

art. 25 ust. 1 i 2

—

art. 25 ust. 3–5

art. 9

art. 9

art. 10 ust. 1 akapit pierwszy

art. 16 ust. 1

—

art. 16 ust. 2–4

art. 10 ust. 1 akapit drugi

art. 16 ust. 5

art. 10 ust. 2

art. 16 ust. 6

art. 10 ust. 3

—

art. 11 ust. 1

art. 46 ust. 1–3

art. 11 ust. 2

art. 44 ust. 1

art. 11 ust. 3

art. 17

art. 11 ust. 4

art. 17, art. 44 ust. 2 i art. 46 ust. 4

—

art. 18

art. 12 ust. 1 akapit pierwszy

art. 19 ust. 1

art. 12 ust. 1 akapit drugi

art. 19 ust. 2

art. 12 ust. 1 akapit trzeci

art. 19 ust. 3

art. 12 ust. 2

art. 20

art. 13

art. 7 i 21

art. 14

art. 6

—

art. 22–24

—

art. 26

—

art. 27

art. 15 ust. 1

art. 28 ust. 1 i 3

art. 15 ust. 2

art. 28 ust. 4

—

art. 28 ust. 2 i 5

—

art. 29–54 ust. 1

art. 16

art. 54 ust. 2

art. 17

art. 55

art. 18

art. 56

art. 19

art. 57

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/27

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/2437

z dnia 14 grudnia 2015 r.

w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską i Komisją ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) dotyczącego członkostwa Unii w Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unia posiada kompetencje w zakresie przyjmowania środków ochrony żywych zasobów morza w ramach wspólnej polityki rybołówstwa oraz zawierania umów z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

(1)

Unia posiada kompetencje w zakresie przyjmowania środków ochrony żywych zasobów morza w ramach wspólnej polityki rybołówstwa oraz zawierania umów z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.

| (2) | Zgodnie z decyzją Rady 98/392/WE (2) Unia jest umawiającą się stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. Konwencja ta wymaga od wszystkich członków społeczności międzynarodowej współpracy w zakresie ochrony żywych zasobów morza oraz zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z decyzją Rady 98/392/WE (2) Unia jest umawiającą się stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. Konwencja ta wymaga od wszystkich członków społeczności międzynarodowej współpracy w zakresie ochrony żywych zasobów morza oraz zarządzania nimi.

| (3) | Zgodnie z decyzją Rady 98/414/WE (3) Unia jest umawiającą się stroną Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z decyzją Rady 98/414/WE (3) Unia jest umawiającą się stroną Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi.

| (4) | W dniu 1 grudnia 2009 r. Rada upoważniła Komisję Europejską do podjęcia w imieniu Unii starań o zmianę Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego („konwencja”), tak aby Unia mogła stać się jej umawiającą się stroną. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 1 grudnia 2009 r. Rada upoważniła Komisję Europejską do podjęcia w imieniu Unii starań o zmianę Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego („konwencja”), tak aby Unia mogła stać się jej umawiającą się stroną.

| (5) | Chociaż negocjacje w sprawie zmiany konwencji nie były rozstrzygające, na swoim 20. posiedzeniu w październiku 2013 r. Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego („CCSBT”) zmieniła rezolucję mającą na celu ustanowienie Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego („Rozszerzona Komisja CCSBT”), aby Unia mogła stać się członkiem Rozszerzonej komisji CCSBT na podstawie porozumienia w formie wymiany listów. |
| --- | --- |

(5)

Chociaż negocjacje w sprawie zmiany konwencji nie były rozstrzygające, na swoim 20. posiedzeniu w październiku 2013 r. Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego („CCSBT”) zmieniła rezolucję mającą na celu ustanowienie Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego („Rozszerzona Komisja CCSBT”), aby Unia mogła stać się członkiem Rozszerzonej komisji CCSBT na podstawie porozumienia w formie wymiany listów.

| (6) | W dniu 20 kwietnia 2015 r. Rada upoważniła do podpisania i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską i Komisją ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) dotyczącego członkostwa Unii w Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego („porozumienie w formie wymiany listów”). |
| --- | --- |

(6)

W dniu 20 kwietnia 2015 r. Rada upoważniła do podpisania i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską i Komisją ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) dotyczącego członkostwa Unii w Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego („porozumienie w formie wymiany listów”).

| (7) | Statki pływające pod banderami państw członkowskich Unii prowadzą połowy w obszarze występowania tuńczyka południowego, zatem w interesie Unii leży skuteczne uczestnictwo we wdrażaniu konwencji. |
| --- | --- |

(7)

Statki pływające pod banderami państw członkowskich Unii prowadzą połowy w obszarze występowania tuńczyka południowego, zatem w interesie Unii leży skuteczne uczestnictwo we wdrażaniu konwencji.

| (8) | Członkostwo w Rozszerzonej Komisji CCSBT będzie również przyczyniać się do wspierania spójności unijnego podejścia w zakresie ochrony zasobów we wszystkich wodach i wzmocnienia zaangażowania Unii w długofalową ochronę oraz zrównoważone wykorzystanie zasobów rybołówstwa w skali światowej. |
| --- | --- |

(8)

Członkostwo w Rozszerzonej Komisji CCSBT będzie również przyczyniać się do wspierania spójności unijnego podejścia w zakresie ochrony zasobów we wszystkich wodach i wzmocnienia zaangażowania Unii w długofalową ochronę oraz zrównoważone wykorzystanie zasobów rybołówstwa w skali światowej.

| (9) | Porozumienie w formie wymiany listów powinno zostać zatwierdzone, |
| --- | --- |

(9)

Porozumienie w formie wymiany listów powinno zostać zatwierdzone,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską i Komisją ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) dotyczącego członkostwa Unii w Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii (4).

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Unii instrumentu zatwierdzenia na ręce Sekretarza Wykonawczego CCSBT, działającego w imieniu Komisji CCSBT, zgodnie z art. 10 konwencji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2015 r.

W imieniu Rady

F. ETGEN

Przewodniczący

---

(1)  Zgoda z dnia 24 listopada 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Rady 98/392/WE z dnia 23 marca 1998 r. dotycząca zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i Porozumienia z dnia 28 lipca 1994 r. odnoszącego się do stosowania jego części XI (Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 1).

2

(3)  Decyzja Rady 98/414/WE z dnia 8 czerwca 1998 r. w sprawie ratyfikowania przez Wspólnotę Europejską Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi (Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 14).

3

(4)  Porozumienie w formie wymiany listów zostało opublikowane z Dz.U. L 234 z 8.9.2015, s. 1 wraz z decyzją w sprawie jego podpisania.

4

---

ROZPORZĄDZENIA

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/29

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/2438

z dnia 12 października 2015 r.

ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 6 i art. 18 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym.

| (2) | Artykuł 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktu delegowanego na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktu delegowanego na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi.

| (3) | Belgia, Irlandia, Hiszpania, Francja, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w wodach północno-zachodnich. Te państwa członkowskie przedstawiły Komisji wspólną rekomendację po zasięgnięciu opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Północno-Zachodnich. Wkład naukowy pozyskano od odpowiednich podmiotów naukowych. Został on zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i dlatego zgodnie z art. 18 ust. 3 tegoż rozporządzenia należy je zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(3)

Belgia, Irlandia, Hiszpania, Francja, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w wodach północno-zachodnich. Te państwa członkowskie przedstawiły Komisji wspólną rekomendację po zasięgnięciu opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Północno-Zachodnich. Wkład naukowy pozyskano od odpowiednich podmiotów naukowych. Został on zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i dlatego zgodnie z art. 18 ust. 3 tegoż rozporządzenia należy je zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu.

| (4) | W odniesieniu do wód północno-zachodnich, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, obowiązek wyładunku powinien mieć zastosowanie do gatunków określających połowy, podlegających limitom połowowym, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. Zgodnie ze wspólną rekomendacją plan w zakresie odrzutów powinien obejmować połowy definiujące bardzo zróżnicowane połowy dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, połowy homarca (Nephrops), zróżnicowane połowy soli i gładzicy oraz połowy morszczuka od dnia 1 stycznia 2016 r. |
| --- | --- |

(4)

W odniesieniu do wód północno-zachodnich, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, obowiązek wyładunku powinien mieć zastosowanie do gatunków określających połowy, podlegających limitom połowowym, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. Zgodnie ze wspólną rekomendacją plan w zakresie odrzutów powinien obejmować połowy definiujące bardzo zróżnicowane połowy dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, połowy homarca (Nephrops), zróżnicowane połowy soli i gładzicy oraz połowy morszczuka od dnia 1 stycznia 2016 r.

| (5) | We wspólnej rekomendacji zaproponowano zastosowanie wyłączenia z obowiązku wyładunku w odniesieniu do homarca poławianego przy użyciu więcierzy, pułapek lub koszy w rejonie ICES VIa i podobszarze VII, ponieważ dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, uwzględniając cechy charakterystyczne narzędzia połowowego, praktyk połowowych i ekosystemu. STECF stwierdził, że wyłączenie było uzasadnione. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(5)

We wspólnej rekomendacji zaproponowano zastosowanie wyłączenia z obowiązku wyładunku w odniesieniu do homarca poławianego przy użyciu więcierzy, pułapek lub koszy w rejonie ICES VIa i podobszarze VII, ponieważ dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, uwzględniając cechy charakterystyczne narzędzia połowowego, praktyk połowowych i ekosystemu. STECF stwierdził, że wyłączenie było uzasadnione. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (6) | Wspólna rekomendacja obejmuje siedem wyłączeń de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów i do pewnego poziomu. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF, który ogólnie stwierdził, że wspólna rekomendacja zawiera uzasadnione argumenty przemawiające za tym, że dalsza poprawa selektywności jest trudna do osiągnięcia, lub dotyczące nieproporcjonalnych kosztów postępowania z przypadkowymi połowami, poparte w niektórych przypadkach jakościową oceną kosztów. W świetle powyższego należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji i na poziomie nie przekraczającym wielkości dozwolonych na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(6)

Wspólna rekomendacja obejmuje siedem wyłączeń de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów i do pewnego poziomu. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF, który ogólnie stwierdził, że wspólna rekomendacja zawiera uzasadnione argumenty przemawiające za tym, że dalsza poprawa selektywności jest trudna do osiągnięcia, lub dotyczące nieproporcjonalnych kosztów postępowania z przypadkowymi połowami, poparte w niektórych przypadkach jakościową oceną kosztów. W świetle powyższego należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji i na poziomie nie przekraczającym wielkości dozwolonych na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

| (7) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, w latach 2016–2018 maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych do połowów soli w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie jest dobrze zdefiniowane i dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(7)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, w latach 2016–2018 maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych do połowów soli w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie jest dobrze zdefiniowane i dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (8) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VIId i VIIe, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawiono wystarczające dowody na poparcie wyłączenia, ale należy dążyć do zdobycia dodatkowych informacji w celu oceny ilości de minimis. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie można uwzględnić w rozporządzeniu w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF może w pełni ocenić aktualny poziom odrzutów w porównaniu z wnioskowaną ilością de minimis. |
| --- | --- |

(8)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VIId i VIIe, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawiono wystarczające dowody na poparcie wyłączenia, ale należy dążyć do zdobycia dodatkowych informacji w celu oceny ilości de minimis. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie można uwzględnić w rozporządzeniu w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF może w pełni ocenić aktualny poziom odrzutów w porównaniu z wnioskowaną ilością de minimis.

| (9) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VIIb–VIIj, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawiono wystarczające dowody na poparcie wyłączenia, ale należy dążyć do zdobycia dodatkowych informacji w celu dokonania oceny ilości de minimis. STECF odnotował ponadto, że trwały dalsze badania dotyczące selektywności. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie jest uwzględnione w rozporządzeniu w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF może w pełni ocenić obecne współczynniki odrzutu w odnośnych połowach. |
| --- | --- |

(9)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VIIb–VIIj, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawiono wystarczające dowody na poparcie wyłączenia, ale należy dążyć do zdobycia dodatkowych informacji w celu dokonania oceny ilości de minimis. STECF odnotował ponadto, że trwały dalsze badania dotyczące selektywności. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie jest uwzględnione w rozporządzeniu w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF może w pełni ocenić obecne współczynniki odrzutu w odnośnych połowach.

| (10) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VII (z wyjątkiem VIIa, VIId i VIIe), opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził brak informacji ilościowych dotyczących selektywności, które mogłyby uzasadnić to wyłączenie. STECF stwierdził, że należy dążyć do zdobycia dodatkowych informacji w celu dokonania oceny wyłączenia de minimis. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie może zostać uwzględnione w rozporządzeniu jedynie w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF może lepiej ocenić informacje uzasadniające przedmiotowe wyłączenie. |
| --- | --- |

(10)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VII (z wyjątkiem VIIa, VIId i VIIe), opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził brak informacji ilościowych dotyczących selektywności, które mogłyby uzasadnić to wyłączenie. STECF stwierdził, że należy dążyć do zdobycia dodatkowych informacji w celu dokonania oceny wyłączenia de minimis. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie może zostać uwzględnione w rozporządzeniu jedynie w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF może lepiej ocenić informacje uzasadniające przedmiotowe wyłączenie.

| (11) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do homarca, w latach 2016 i 2017 r. maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonywanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w podobszarze ICES VII, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie jest uzasadnione. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(11)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do homarca, w latach 2016 i 2017 r. maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonywanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w podobszarze ICES VII, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie jest uzasadnione. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (12) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do homarca, w latach 2016 i 2017 r. maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w rejonie ICES VIa, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia; istnieją potwierdzające informacje ilościowe dotyczące nieproporcjonalnych kosztów postępowania z przypadkowymi połowami. STECF stwierdził, że wyłączenie jest uzasadnione. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(12)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do homarca, w latach 2016 i 2017 r. maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w rejonie ICES VIa, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia; istnieją potwierdzające informacje ilościowe dotyczące nieproporcjonalnych kosztów postępowania z przypadkowymi połowami. STECF stwierdził, że wyłączenie jest uzasadnione. Dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (13) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, w latach 2016–2018 maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające narzędzi o zwiększonej selektywności w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie powinno rekompensować użycie bardziej selektywnych narzędzi i że wnioskowane wyłączenie de minimis powinno objąć pozostałe ilości odrzutów. Dlatego też w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić przedmiotowe wyłączenie. |
| --- | --- |

(13)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, w latach 2016–2018 maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające narzędzi o zwiększonej selektywności w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie powinno rekompensować użycie bardziej selektywnych narzędzi i że wnioskowane wyłączenie de minimis powinno objąć pozostałe ilości odrzutów. Dlatego też w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić przedmiotowe wyłączenie.

| (14) | W związku z tym, że środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą oraz planowanie okresu połowu dla statków Unii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Zgodnie z art. 15 ust. 6 tego rozporządzenia niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie przez okres nie dłuższy niż trzy lata, |
| --- | --- |

(14)

W związku z tym, że środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą oraz planowanie okresu połowu dla statków Unii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Zgodnie z art. 15 ust. 6 tego rozporządzenia niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie przez okres nie dłuższy niż trzy lata,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie określa szczegóły realizacji obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, i ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r. na wodach północno-zachodnich, jak określono w art. 4 ust. 2 lit. c) wymienionego rozporządzenia, w odniesieniu do połowów określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wyłączenie z uwagi na przeżywalność

Wyłączenie z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do gatunków, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, stosuje się do homarca (Nephrops norvegicus) złowionego przy użyciu więcierzy, pułapek lub koszy (kody narzędzi połowowych (2) FPO i FIX)w rejonie ICES VIa i w podobszarze VII.

Artykuł 3

Wyłączenia de minimis

1.   W drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 następujące ilości mogą zostać odrzucone:

| a) | w odniesieniu do soli (Solea solea), w latach 2016, 2017 i 2018 maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych do połowu soli w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do soli (Solea solea), w latach 2016, 2017 i 2018 maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych do połowu soli w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg;

| b) | w odniesieniu do witlinka (Merluccius merluccius), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VIId i VIIe; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do witlinka (Merluccius merluccius), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VIId i VIIe;

| c) | w odniesieniu do witlinka (Merluccius merluccius), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci nie mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VIIb–VIIj; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do witlinka (Merluccius merluccius), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci nie mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w rejonach ICES VIIb–VIIj;

| d) | w odniesieniu do witlinka (Merluccius merluccius), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w podobszarze ICES VII, z wyjątkiem rejonów VIIa, d oraz e; |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do witlinka (Merluccius merluccius), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do połowów witlinka w podobszarze ICES VII, z wyjątkiem rejonów VIIa, d oraz e;

| e) | w odniesieniu do homarca (Nephrops norvegicus), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w podobszarze ICES VII; |
| --- | --- |

e)

w odniesieniu do homarca (Nephrops norvegicus), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w podobszarze ICES VII;

| f) | w odniesieniu do homarca (Nephrops norvegicus), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w rejonie ICES VIa; |
| --- | --- |

f)

w odniesieniu do homarca (Nephrops norvegicus), w latach 2016 i 2017 maksymalnie do 7 % i w 2018 r. maksymalnie do 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w rejonie ICES VIa;

| g) | w odniesieniu do soli (Solea solea), w latach 2016, 2017 i 2018 maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające narzędzi o zwiększonej selektywności (narzędzie TBB o rozmiarze oczka sieci wynoszącym 80–199 mm) w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg; |
| --- | --- |

g)

w odniesieniu do soli (Solea solea), w latach 2016, 2017 i 2018 maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające narzędzi o zwiększonej selektywności (narzędzie TBB o rozmiarze oczka sieci wynoszącym 80–199 mm) w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg;

2.   Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu wodami północno-zachodnimi przedstawiają Komisji do dnia 1 maja 2016 r. dodatkowe dane dotyczące odrzutów i wszelkie inne istotne informacje naukowe potwierdzające wyłączenia określone w ust. 1 lit. b), c) i d). Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) ocenia te dane i te informacje najpóźniej do dnia 1 września 2016 r.

Artykuł 4

Statki podlegające obowiązkowi wyładunku

1.   Państwa członkowskie określają, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia, statki podlegające obowiązkowi wyładunku w odniesieniu do danego rodzaju połowów.

2.   Do dnia 31 grudnia 2015 r. zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji i pozostałym państwom członkowskim, za pośrednictwem bezpiecznej unijnej strony internetowej, wykazy statków określone zgodnie z ust. 1 dla poszczególnych połowów określonych w załączniku. Zainteresowane państwa członkowskie aktualizują te wykazy.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

Artykuł 4 stosuje się od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 354 z 28.1.2013, s. 22.

1

(2)  Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu są zdefiniowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Połowy podlegające obowiązkowi wyładunku

| a) | Połowy w rejonie ICES VIa i wodach Unii rejonu ICES Vb









  Połowy | Kod narzędzia połowowego | Opis narzędzia połowowego | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dorsz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), witlinek (Merlangius merlangus) i czarniak (Pollachius virens) | OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX | Włoki i niewody | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. składa się z ponad 10 % następujących dorszowatych: łącznie dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do plamiaka. |
| Homarzec (Nephrops norvegicus) | OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, FPO, TBN, TB, TBS, SX, SV, FIX, OT, PT, TX | Włoki, niewody, więcierze, pułapki i kosze | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 30 % homarca, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do homarca. |

a)

Połowy w rejonie ICES VIa i wodach Unii rejonu ICES Vb

Połowy

Kod narzędzia połowowego

Opis narzędzia połowowego

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Dorsz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), witlinek (Merlangius merlangus) i czarniak (Pollachius virens)

OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX

Włoki i niewody

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. składa się z ponad 10 % następujących dorszowatych: łącznie dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do plamiaka.

Homarzec (Nephrops norvegicus)

OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, FPO, TBN, TB, TBS, SX, SV, FIX, OT, PT, TX

Włoki, niewody, więcierze, pułapki i kosze

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 30 % homarca, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do homarca.

| b) | Połowy ze wspólnym TAC w odniesieniu do podobszarów ICES VI i VII oraz wód Unii rejonu ICES Vb dotyczące morszczuka europejskiego









  Połowy | Kod narzędzia połowowego | Opis narzędzia połowowego | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Morszczuk europejski
  (Merluccius merluccius) | OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX | Włoki i niewody | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 30 % morszczuka europejskiego, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do morszczuka europejskiego. |
| Morszczuk europejski
  (Merluccius merluccius) | GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN | Wszelkie sieci skrzelowe | Wszystkie | Wszystkie połowy morszczuka europejskiego są objęte obowiązkiem wyładunku. |
| Morszczuk europejski
  (Merluccius merluccius) | LL, LLS, LLD, LX, LTL, LHP, LHM | Wszystkie takle | Wszystkie | Wszystkie połowy morszczuka europejskiego są objęte obowiązkiem wyładunku. |

b)

Połowy ze wspólnym TAC w odniesieniu do podobszarów ICES VI i VII oraz wód Unii rejonu ICES Vb dotyczące morszczuka europejskiego

Połowy

Kod narzędzia połowowego

Opis narzędzia połowowego

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Morszczuk europejski

(Merluccius merluccius)

OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX

Włoki i niewody

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 30 % morszczuka europejskiego, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do morszczuka europejskiego.

Morszczuk europejski

(Merluccius merluccius)

GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN

Wszelkie sieci skrzelowe

Wszystkie

Wszystkie połowy morszczuka europejskiego są objęte obowiązkiem wyładunku.

Morszczuk europejski

(Merluccius merluccius)

LL, LLS, LLD, LX, LTL, LHP, LHM

Wszystkie takle

Wszystkie

Wszystkie połowy morszczuka europejskiego są objęte obowiązkiem wyładunku.

| c) | Połowy z TAC obejmujące podobszar ICES VII w odniesieniu do homarca









  Połowy | Kod narzędzia połowowego | Opis narzędzia połowowego | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Homarzec (Nephrops norvegicus) | OTB SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, FPO, TBN, TB, TBS, SX, SV, FIX, OT, PT, TX | Włoki, niewody, więcierze, pułapki i kosze | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 30 % homarca, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do homarca. |

c)

Połowy z TAC obejmujące podobszar ICES VII w odniesieniu do homarca

Połowy

Kod narzędzia połowowego

Opis narzędzia połowowego

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Homarzec (Nephrops norvegicus)

OTB SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, FPO, TBN, TB, TBS, SX, SV, FIX, OT, PT, TX

Włoki, niewody, więcierze, pułapki i kosze

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 30 % homarca, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do homarca.

| d) | Połowy w rejonie ICES VIIa









  Połowy | Kod narzędzia połowowego | Narzędzie połowowe | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dorsz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), witlinek (Merlangius merlangus) i czarniak (Pollachius virens) | OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX | Włoki i niewody | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. składa się z ponad 10 % następujących dorszowatych: łącznie dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do plamiaka. |

d)

Połowy w rejonie ICES VIIa

Połowy

Kod narzędzia połowowego

Narzędzie połowowe

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Dorsz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), witlinek (Merlangius merlangus) i czarniak (Pollachius virens)

OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX

Włoki i niewody

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. składa się z ponad 10 % następujących dorszowatych: łącznie dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do plamiaka.

| e) | Połowy w rejonie ICES VIId









  Połowy | Kod narzędzia połowowego | Narzędzie połowowe | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sola (Solea solea) | TBB | Wszystkie włoki rozprzowe | Wszystkie | Wszystkie połowy soli są objęte obowiązkiem wyładunku. |
| Sola (Solea solea) | OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX | Włoki | < 100 mm | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 5 % soli, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do soli. |
| Sola (Solea solea) | GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN | Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe | Wszystkie | Wszystkie połowy soli są objęte obowiązkiem wyładunku. |
| Dorsz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), witlinek (Merlangius merlangus) i czarniak (Pollachius virens) | OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX | Włoki i niewody | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. składa się z ponad 25 % następujących dorszowatych: łącznie dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do witlinka. |

e)

Połowy w rejonie ICES VIId

Połowy

Kod narzędzia połowowego

Narzędzie połowowe

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Sola (Solea solea)

TBB

Wszystkie włoki rozprzowe

Wszystkie

Wszystkie połowy soli są objęte obowiązkiem wyładunku.

Sola (Solea solea)

OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX

Włoki

< 100 mm

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 5 % soli, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do soli.

Sola (Solea solea)

GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN

Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe

Wszystkie

Wszystkie połowy soli są objęte obowiązkiem wyładunku.

Dorsz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), witlinek (Merlangius merlangus) i czarniak (Pollachius virens)

OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX

Włoki i niewody

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. składa się z ponad 25 % następujących dorszowatych: łącznie dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do witlinka.

| f) | Połowy w rejonie ICES VIIe – sola









  Połowy | Kod narzędzia połowowego | Narzędzie połowowe | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sola (Solea solea) | TBB | Wszystkie włoki rozprzowe | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 10 % soli, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do soli. |
| Sola (Solea solea) | GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN | Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe | Wszystkie | Wszystkie połowy soli są objęte obowiązkiem wyładunku. |

f)

Połowy w rejonie ICES VIIe – sola

Połowy

Kod narzędzia połowowego

Narzędzie połowowe

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Sola (Solea solea)

TBB

Wszystkie włoki rozprzowe

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 10 % soli, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do soli.

Sola (Solea solea)

GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN

Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe

Wszystkie

Wszystkie połowy soli są objęte obowiązkiem wyładunku.

| g) | Połowy w rejonach ICES VIIb, VIIc i VIIf–VIIk









  Połowy | Kod narzędzia połowowego | Narzędzie połowowe | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sola (Solea solea) | TBB | Wszystkie włoki rozprzowe | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 5 % soli, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do soli. |
| Sola (Solea solea) | GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN | Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe | Wszystkie | Wszystkie połowy soli są objęte obowiązkiem wyładunku. |

g)

Połowy w rejonach ICES VIIb, VIIc i VIIf–VIIk

Połowy

Kod narzędzia połowowego

Narzędzie połowowe

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Sola (Solea solea)

TBB

Wszystkie włoki rozprzowe

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. obejmuje ponad 5 % soli, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do soli.

Sola (Solea solea)

GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN

Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe

Wszystkie

Wszystkie połowy soli są objęte obowiązkiem wyładunku.

| h) | Połowy w rejonach ICES VIIb, VIIc i VIIf–VIIk









  Połowy | Kod narzędzia połowowego | Narzędzie połowowe | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dorsz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), witlinek (Merlangius merlangus) i czarniak (Pollachius virens) | OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX | Włoki i niewody | Wszystkie | Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. składa się z ponad 25 % następujących dorszowatych: łącznie dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do witlinka. |

h)

Połowy w rejonach ICES VIIb, VIIc i VIIf–VIIk

Połowy

Kod narzędzia połowowego

Narzędzie połowowe

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Dorsz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), witlinek (Merlangius merlangus) i czarniak (Pollachius virens)

OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV, OT, PT, TX

Włoki i niewody

Wszystkie

Jeżeli całkowity wyładunek wszystkich gatunków na statek w 2013 i 2014 r. składa się z ponad 25 % następujących dorszowatych: łącznie dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do witlinka.

---

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/36 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/36

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/2439

z dnia 12 października 2015 r.

ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach południowo-zachodnich

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 6 i art. 18 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym.

| (2) | Artykuł 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktu delegowanego na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktu delegowanego na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi.

| (3) | Belgia, Hiszpania, Francja, Niderlandy i Portugalia mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w wodach południowo-zachodnich. Te państwa członkowskie przedstawiły Komisji wspólną rekomendację po zasięgnięciu opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Południowo-Zachodnich. Wkład naukowy pozyskano od odpowiednich podmiotów naukowych. Został on zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i dlatego zgodnie z art. 18 ust. 3 tego rozporządzenia należy je zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(3)

Belgia, Hiszpania, Francja, Niderlandy i Portugalia mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w wodach południowo-zachodnich. Te państwa członkowskie przedstawiły Komisji wspólną rekomendację po zasięgnięciu opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Południowo-Zachodnich. Wkład naukowy pozyskano od odpowiednich podmiotów naukowych. Został on zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i dlatego zgodnie z art. 18 ust. 3 tego rozporządzenia należy je zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu.

| (4) | W odniesieniu do wód południowo-zachodnich, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do gatunków określających połowy najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. Zgodnie ze wspólną rekomendacją plan w zakresie odrzutów powinien obejmować połowy soli, morszczuka i homarca (tylko wewnątrz obszarów występowania stad określonych jako „jednostki funkcjonalne”) w rejonach ICES VIIIa, b, d, e, homarca w rejonach ICES VIIIc i IXa (tylko w jednostkach funkcjonalnych), soli i gładzicy w rejonie ICES IXa oraz morszczuka w rejonach ICES VIIIc i IXa. |
| --- | --- |

(4)

W odniesieniu do wód południowo-zachodnich, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do gatunków określających połowy najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. Zgodnie ze wspólną rekomendacją plan w zakresie odrzutów powinien obejmować połowy soli, morszczuka i homarca (tylko wewnątrz obszarów występowania stad określonych jako „jednostki funkcjonalne”) w rejonach ICES VIIIa, b, d, e, homarca w rejonach ICES VIIIc i IXa (tylko w jednostkach funkcjonalnych), soli i gładzicy w rejonie ICES IXa oraz morszczuka w rejonach ICES VIIIc i IXa.

| (5) | We wspólnej rekomendacji zaproponowano zastosowanie wyłączenia z obowiązku wyładunku w odniesieniu do homarca poławianego włokami w podobszarach ICES VIII i IX, ponieważ istniejące dowody naukowe wykazują możliwe wysokie wskaźniki przeżycia, uwzględniając cechy charakterystyczne narzędzi przeznaczonych do połowu tego gatunku, praktyki połowowe i ekosystem. W swojej ocenie STECF stwierdził, że konieczne są dodatkowe badania w celu potwierdzenia istniejących ustaleń, i odnotował, że takie badania są prowadzone i planowane. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w rozporządzeniu na rok 2016 w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF będzie mógł w pełni ocenić uzasadnienie wyłączenia. |
| --- | --- |

(5)

We wspólnej rekomendacji zaproponowano zastosowanie wyłączenia z obowiązku wyładunku w odniesieniu do homarca poławianego włokami w podobszarach ICES VIII i IX, ponieważ istniejące dowody naukowe wykazują możliwe wysokie wskaźniki przeżycia, uwzględniając cechy charakterystyczne narzędzi przeznaczonych do połowu tego gatunku, praktyki połowowe i ekosystem. W swojej ocenie STECF stwierdził, że konieczne są dodatkowe badania w celu potwierdzenia istniejących ustaleń, i odnotował, że takie badania są prowadzone i planowane. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w rozporządzeniu na rok 2016 w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF będzie mógł w pełni ocenić uzasadnienie wyłączenia.

| (6) | Wspólna rekomendacja obejmuje trzy wyłączenia de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów i do pewnego poziomu. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF. STECF stwierdził, że wspólna rekomendacja zawierała uzasadnione argumenty dotyczące trudności zwiększenia selektywności w połączeniu z nieproporcjonalnymi kosztami postępowania z przypadkowymi połowami. W świetle powyższego należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji i na poziomie nieprzekraczającym wielkości dozwolonych na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(6)

Wspólna rekomendacja obejmuje trzy wyłączenia de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów i do pewnego poziomu. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF. STECF stwierdził, że wspólna rekomendacja zawierała uzasadnione argumenty dotyczące trudności zwiększenia selektywności w połączeniu z nieproporcjonalnymi kosztami postępowania z przypadkowymi połowami. W świetle powyższego należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji i na poziomie nieprzekraczającym wielkości dozwolonych na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

| (7) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, maksymalnie do 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków dokonujących połowów tego gatunku w rejonach ICES VIIIa i VIIIb przy pomocy włoków rozprzowych i włoków dennych, opiera się na fakcie, że realne zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że informacje uzupełniające są wystarczające do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(7)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, maksymalnie do 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków dokonujących połowów tego gatunku w rejonach ICES VIIIa i VIIIb przy pomocy włoków rozprzowych i włoków dennych, opiera się na fakcie, że realne zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że informacje uzupełniające są wystarczające do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (8) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków dokonujących połowów tego gatunku w rejonach ICES VIIIa i VIIIb przy pomocy drygawic i sieci skrzelowych, opiera się na fakcie, że realne zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że informacje uzupełniające są wystarczające do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(8)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków dokonujących połowów tego gatunku w rejonach ICES VIIIa i VIIIb przy pomocy drygawic i sieci skrzelowych, opiera się na fakcie, że realne zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że informacje uzupełniające są wystarczające do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (9) | Wyłączenie de minimis w odniesieniu do morszczuka, maksymalnie do 7 % w 2016 i 2017 r. oraz 6 % w 2018 r. całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków dokonujących połowów tego gatunku w podobszarach ICES VIII i IX włokami, opiera się na fakcie, że realne zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. Przedstawione istniejące informacje uzupełniające pokazują, że zwiększenie selektywności na tych łowiskach prowadziłoby do utraty ryb nadających się do sprzedaży, co spowodowałyby, że łowiska stałyby się potencjalnie nierentowne. Ponadto STECF stwierdził, że informacje te powinny zostać uzupełnione o dalsze badania dotyczące selektywności na odnośnych łowiskach. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w rozporządzeniu w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF będzie mógł w pełni ocenić uzasadnienie wyłączenia. |
| --- | --- |

(9)

Wyłączenie de minimis w odniesieniu do morszczuka, maksymalnie do 7 % w 2016 i 2017 r. oraz 6 % w 2018 r. całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków dokonujących połowów tego gatunku w podobszarach ICES VIII i IX włokami, opiera się na fakcie, że realne zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. Przedstawione istniejące informacje uzupełniające pokazują, że zwiększenie selektywności na tych łowiskach prowadziłoby do utraty ryb nadających się do sprzedaży, co spowodowałyby, że łowiska stałyby się potencjalnie nierentowne. Ponadto STECF stwierdził, że informacje te powinny zostać uzupełnione o dalsze badania dotyczące selektywności na odnośnych łowiskach. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w rozporządzeniu w postaci przepisu, zgodnie z którym zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji dalsze dane, dzięki którym STECF będzie mógł w pełni ocenić uzasadnienie wyłączenia.

| (10) | W związku z tym, że środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą oraz planowanie okresu połowu dla statków Unii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Zgodnie z art. 15 ust. 6 tego rozporządzenia niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie przez okres nie dłuższy niż trzy lata, |
| --- | --- |

(10)

W związku z tym, że środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą oraz planowanie okresu połowu dla statków Unii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Zgodnie z art. 15 ust. 6 tego rozporządzenia niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie przez okres nie dłuższy niż trzy lata,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie określa szczegóły realizacji obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, i ma zastosowanie na wodach południowo-zachodnich, jak określono w art. 4 ust. 2 lit. d) wymienionego rozporządzenia, w odniesieniu do połowów określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wyłączenie z uwagi na przeżywalność

1.   Wyłączenie z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do gatunków, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, stosuje się w 2016 r. do homarca (Nephrops norvegicus) złowionego w podobszarach ICES VIII i IX włokami (kody narzędzi połowowych (2): OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT oraz TX).

2.   Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu wodami południowo-zachodnimi przedstawiają do dnia 1 maja 2016 r. dodatkowe informacje naukowe potwierdzające wyłączenie określone w ust. 1. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 1 września 2016 r.

Artykuł 3

Wyłączenia de minimis

1.   W drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 następujące ilości mogą zostać odrzucone:

| a) | w odniesieniu do soli (Solea solea), maksymalnie do 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków wykorzystujących włoki rozprzowe (kod narzędzia połowowego: TBB) i włoki denne (kody narzędzi połowowych: OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT oraz TX), dokonujących połowów tego gatunku w rejonach ICES VIIIa i VIIIb; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do soli (Solea solea), maksymalnie do 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków wykorzystujących włoki rozprzowe (kod narzędzia połowowego: TBB) i włoki denne (kody narzędzi połowowych: OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT oraz TX), dokonujących połowów tego gatunku w rejonach ICES VIIIa i VIIIb;

| b) | w odniesieniu do soli (Solea solea), maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków wykorzystujących drygawice i sieci skrzelowe (kody narzędzi połowowych: GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR oraz GEN), dokonujących połowów tego gatunku w rejonach ICES VIIIa i VIIIb; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do soli (Solea solea), maksymalnie do 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków wykorzystujących drygawice i sieci skrzelowe (kody narzędzi połowowych: GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR oraz GEN), dokonujących połowów tego gatunku w rejonach ICES VIIIa i VIIIb;

| c) | w odniesieniu do morszczuka (Merluccius merluccius), maksymalnie do 7 % w 2016 i 2017 r. oraz 6 % w 2018 r. całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków wykorzystujących włoki (kody narzędzi połowowych: OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SDN, SX and SV), dokonujących połowów tego gatunku w obszarach ICES VIII i IX. |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do morszczuka (Merluccius merluccius), maksymalnie do 7 % w 2016 i 2017 r. oraz 6 % w 2018 r. całkowitych rocznych połowów tego gatunku ze statków wykorzystujących włoki (kody narzędzi połowowych: OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SDN, SX and SV), dokonujących połowów tego gatunku w obszarach ICES VIII i IX.

2.   Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu wodami południowo-zachodnimi przedstawiają Komisji do dnia 1 maja 2016 r. dodatkowe dane dotyczące odrzutów i wszelkie inne istotne informacje naukowe potwierdzające wyłączenie określone w ust. 1 lit. c). Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) ocenia te dane i te informacje do dnia 1 września 2016 r.

Artykuł 4

Statki podlegające obowiązkowi wyładunku

1.   Państwa członkowskie określają, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia, statki podlegające obowiązkowi wyładunku w odniesieniu do danego rodzaju połowów.

2.   Do dnia 31 grudnia 2015 r. zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji i pozostałym państwom członkowskim, za pośrednictwem bezpiecznej unijnej strony internetowej, wykazy statków określone zgodnie z ust. 1 dla poszczególnych połowów określonych w załączniku. Zainteresowane państwa członkowskie aktualizują te wykazy.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

Artykuł 4 stosuje się od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 354 z 28.1.2013, s. 22.

1

(2)  Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu są zdefiniowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Połowy podlegające obowiązkowi wyładunku

| a) | Połowy w rejonach ICES VIIIa, b, d oraz e









  Połowy (gatunek) | Kod narzędzia połowowego | Opis narzędzia połowowego | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sola
  (Solea solea) | OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT, TX | Wszystkie włoki denne | Rozmiar oczka sieci między 70 mm a 100 mm szerokości | Wszystkie połowy soli podlegają obowiązkowi wyładunku. |
| TBB | Wszystkie włoki rozprzowe | Rozmiar oczka sieci między 70 mm a 100 mm szerokości |
| GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN | Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe | Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm szerokości |
| Morszczuk
  (Merluccius merluccius) | OTT, OTB, PTB, SDN, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SX, SV | Wszystkie włoki denne i niewody | Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm szerokości | Wszystkie połowy morszczuka podlegają obowiązkowi wyładunku. |
| LL, LLS | Wszystkie takle | Wszystkie |
| GNS, GN, GND, GNC, GTN, GEN | Wszystkie sieci skrzelowe | Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm szerokości |
| Homarzec (Nephrops norvegicus)
  tylko w obrębie jednostek funkcjonalnych | OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT, TX | Wszystkie włoki denne | Rozmiar oczka sieci większy lub równy 70 mm | Wszystkie połowy homarca podlegają obowiązkowi wyładunku. |

a)

Połowy w rejonach ICES VIIIa, b, d oraz e

Połowy (gatunek)

Kod narzędzia połowowego

Opis narzędzia połowowego

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Sola

(Solea solea)

OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT, TX

Wszystkie włoki denne

Rozmiar oczka sieci między 70 mm a 100 mm szerokości

Wszystkie połowy soli podlegają obowiązkowi wyładunku.

TBB

Wszystkie włoki rozprzowe

Rozmiar oczka sieci między 70 mm a 100 mm szerokości

GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN

Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe

Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm szerokości

Morszczuk

(Merluccius merluccius)

OTT, OTB, PTB, SDN, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SX, SV

Wszystkie włoki denne i niewody

Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm szerokości

Wszystkie połowy morszczuka podlegają obowiązkowi wyładunku.

LL, LLS

Wszystkie takle

Wszystkie

GNS, GN, GND, GNC, GTN, GEN

Wszystkie sieci skrzelowe

Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm szerokości

Homarzec (Nephrops norvegicus)

tylko w obrębie jednostek funkcjonalnych

OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT, TX

Wszystkie włoki denne

Rozmiar oczka sieci większy lub równy 70 mm

Wszystkie połowy homarca podlegają obowiązkowi wyładunku.

| b) | Połowy w rejonach ICES VIIIc i IXa









  Połowy (gatunek) | Kod narzędzia połowowego | Opis narzędzia połowowego | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Homarzec
  (Nephrops norvegicus)
  tylko w obrębie jednostek funkcjonalnych | OTB, PTB, OTT, TBN, TBS, OT, PT, TX TB | Wszystkie włoki denne | Rozmiar oczka sieci większy lub równy 70 mm | Wszystkie połowy homarca podlegają obowiązkowi wyładunku. |
| Morszczuk
  (Merluccius merluccius) | OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SDN, SX, SV | Wszystkie włoki denne i niewody | Statki, które spełniają następujące łączne kryteria:






  1. | Wykorzystują rozmiar oczka sieci większy lub równy 70 mm |

b)

Połowy w rejonach ICES VIIIc i IXa

Połowy (gatunek)

Kod narzędzia połowowego

Opis narzędzia połowowego

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Homarzec

(Nephrops norvegicus)

tylko w obrębie jednostek funkcjonalnych

OTB, PTB, OTT, TBN, TBS, OT, PT, TX TB

Wszystkie włoki denne

Rozmiar oczka sieci większy lub równy 70 mm

Wszystkie połowy homarca podlegają obowiązkowi wyładunku.

Morszczuk

(Merluccius merluccius)

OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SDN, SX, SV

Wszystkie włoki denne i niewody

Statki, które spełniają następujące łączne kryteria:

1.

Wykorzystują rozmiar oczka sieci większy lub równy 70 mm

| 2. | Całkowite wyładunki morszczuka w latach 2013/2014 obejmują: ponad 10 % wszystkich wyładowanych gatunków i ponad 10 ton metrycznych. |
| --- | --- |

2.

Całkowite wyładunki morszczuka w latach 2013/2014 obejmują: ponad 10 % wszystkich wyładowanych gatunków i ponad 10 ton metrycznych.

Wszystkie połowy morszczuka podlegają obowiązkowi wyładunku.

GNS, GN, GND, GNC, GTN, GEN

Wszystkie sieci skrzelowe

Statki, które spełniają następujące łączne kryteria:

| 1. | Wykorzystują rozmiar oczka sieci między 80 a 99 mm szerokości |
| --- | --- |

1.

Wykorzystują rozmiar oczka sieci między 80 a 99 mm szerokości

| 2. | Całkowite wyładunki morszczuka w latach 2013/2014 obejmują ponad 10 % wszystkich wyładowanych gatunków i ponad 10 ton metrycznych. |
| --- | --- |

2.

Całkowite wyładunki morszczuka w latach 2013/2014 obejmują ponad 10 % wszystkich wyładowanych gatunków i ponad 10 ton metrycznych.

LL, LLS

Wszystkie takle

Statki, które spełniają następujące łączne kryteria:

| 1. | Rozmiar haków większy niż 3,85 ± 1,15 długości i 1,6 ± 0,4 szerokości |
| --- | --- |

1.

Rozmiar haków większy niż 3,85 ± 1,15 długości i 1,6 ± 0,4 szerokości

| 2. | Całkowite wyładunki morszczuka w latach 2013/2014 obejmują ponad 10 % wszystkich wyładowanych gatunków i ponad 10 ton metrycznych. |
| --- | --- |

2.

Całkowite wyładunki morszczuka w latach 2013/2014 obejmują ponad 10 % wszystkich wyładowanych gatunków i ponad 10 ton metrycznych.

| c) | Połowy w rejonie ICES IXa









  Połowy (gatunek) | Kod narzędzia połowowego | Opis narzędzia połowowego | Rozmiar oczka sieci | Obowiązek wyładunku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sola (Solea solea) i gładzica (Pleuronectes platessa) | GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN | Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe | Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm | Wszystkie połowy soli i gładzicy podlegają obowiązkowi wyładunku. |

c)

Połowy w rejonie ICES IXa

Połowy (gatunek)

Kod narzędzia połowowego

Opis narzędzia połowowego

Rozmiar oczka sieci

Obowiązek wyładunku

Sola (Solea solea) i gładzica (Pleuronectes platessa)

GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN

Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe

Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm

Wszystkie połowy soli i gładzicy podlegają obowiązkowi wyładunku.

---

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/42

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/2440

z dnia 22 października 2015 r.

ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 6 i art. 18 ust. 1 i 3, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (2), w szczególności jego art. 18a i 48a,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym.

| (2) | Artykuł 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktów delegowanych na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych zaleceń opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktów delegowanych na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych zaleceń opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi.

| (3) | Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Niderlandy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu łowiskami w Morzu Północnym. Te państwa członkowskie przedstawiły Komisji wspólną rekomendację po przeprowadzeniu konsultacji z Regionalnym Komitetem Doradczy ds. Morza Północnego i Regionalnym Komitetem Doradczym ds. Floty Pełnomorskiej. Wkład naukowy pozyskany od odpowiednich podmiotów naukowych został zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(3)

Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Niderlandy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu łowiskami w Morzu Północnym. Te państwa członkowskie przedstawiły Komisji wspólną rekomendację po przeprowadzeniu konsultacji z Regionalnym Komitetem Doradczy ds. Morza Północnego i Regionalnym Komitetem Doradczym ds. Floty Pełnomorskiej. Wkład naukowy pozyskany od odpowiednich podmiotów naukowych został zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

| (4) | Do celów rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Morze Północne obejmuje obszary ICES IIIa i IV. Ponieważ niektóre stada gatunków dennych, istotne dla proponowanego planu w zakresie odrzutów, występują również w wodach UE rejonu ICES IIa, państwa członkowskie zalecają, aby rejon ten został również objęty planem w zakresie odrzutów. |
| --- | --- |

(4)

Do celów rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Morze Północne obejmuje obszary ICES IIIa i IV. Ponieważ niektóre stada gatunków dennych, istotne dla proponowanego planu w zakresie odrzutów, występują również w wodach UE rejonu ICES IIa, państwa członkowskie zalecają, aby rejon ten został również objęty planem w zakresie odrzutów.

| (5) | W odniesieniu do Morza Północnego, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku ma zastosowanie do gatunków określających połowy, które podlegają limitom połowowym, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. w ramach wielogatunkowych połowów dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka; w połowach homarca; w ramach wielogatunkowych połowów soli i gładzicy; w połowach morszczuka i połowach krewetki północnej. Zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 plan w zakresie odrzutów określa gatunki, które należy wyładowywać, począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r. Gatunki te to: czarniak, plamiak, homarzec, sola, gładzica, morszczuk i krewetka północna. Plan ten ustanawia także obowiązek wyładunku przyłowów krewetki północnej. |
| --- | --- |

(5)

W odniesieniu do Morza Północnego, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku ma zastosowanie do gatunków określających połowy, które podlegają limitom połowowym, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. w ramach wielogatunkowych połowów dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka; w połowach homarca; w ramach wielogatunkowych połowów soli i gładzicy; w połowach morszczuka i połowach krewetki północnej. Zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 plan w zakresie odrzutów określa gatunki, które należy wyładowywać, począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r. Gatunki te to: czarniak, plamiak, homarzec, sola, gładzica, morszczuk i krewetka północna. Plan ten ustanawia także obowiązek wyładunku przyłowów krewetki północnej.

| (6) | We wspólnej rekomendacji zasugerowano, by dwa wyłączenia z obowiązku wyładunku stosować do homarca złowionego odpowiednio koszami i niektórymi włokami dennymi (OTB, TBN (3)) w rejonie ICES IIIa. W oparciu o dowody naukowe przedstawione we wspólnej rekomendacji i zweryfikowane przez STECF oraz uwzględniając cechy narzędzia połowowego, praktyki połowowe i właściwości ekosystemu, Komisja uważa, że wyłączenia te należy zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe dane w celu umożliwienia STECF dalszej oceny wskaźnika przeżywalności homarca złowionego przy użyciu wspomnianych włoków, a Komisji – dokonania przeglądu stosownego wyłączenia po roku 2016. |
| --- | --- |

(6)

We wspólnej rekomendacji zasugerowano, by dwa wyłączenia z obowiązku wyładunku stosować do homarca złowionego odpowiednio koszami i niektórymi włokami dennymi (OTB, TBN (3)) w rejonie ICES IIIa. W oparciu o dowody naukowe przedstawione we wspólnej rekomendacji i zweryfikowane przez STECF oraz uwzględniając cechy narzędzia połowowego, praktyki połowowe i właściwości ekosystemu, Komisja uważa, że wyłączenia te należy zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe dane w celu umożliwienia STECF dalszej oceny wskaźnika przeżywalności homarca złowionego przy użyciu wspomnianych włoków, a Komisji – dokonania przeglądu stosownego wyłączenia po roku 2016.

| (7) | Wspólna rekomendacja obejmuje pięć wyłączeń de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów i do pewnego poziomu. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF, który w zasadzie stwierdził, że wspólna rekomendacja, poparta w niektórych przypadkach jakościową oceną kosztów, zawiera uzasadnione argumenty, że dalsze ulepszenia w zakresie selektywności są trudne do osiągnięcia lub powodowałyby nieproporcjonalne koszty związane z postępowaniem z przypadkowymi połowami. Wobec braku odmiennych informacji naukowych należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji i na poziomie nieprzekraczającym limitów wyznaczonych w art. 15 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(7)

Wspólna rekomendacja obejmuje pięć wyłączeń de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów i do pewnego poziomu. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF, który w zasadzie stwierdził, że wspólna rekomendacja, poparta w niektórych przypadkach jakościową oceną kosztów, zawiera uzasadnione argumenty, że dalsze ulepszenia w zakresie selektywności są trudne do osiągnięcia lub powodowałyby nieproporcjonalne koszty związane z postępowaniem z przypadkowymi połowami. Wobec braku odmiennych informacji naukowych należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji i na poziomie nieprzekraczającym limitów wyznaczonych w art. 15 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

| (8) | Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dotyczącej soli i plamiaka razem, w maksymalnej wysokości 2 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli i plamiaka w połowach homarca przez statki używające włoków dennych z kratownicą sortującą według gatunków, w rejonie ICES IIIa, opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawione informacje wystarczają do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(8)

Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dotyczącej soli i plamiaka razem, w maksymalnej wysokości 2 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli i plamiaka w połowach homarca przez statki używające włoków dennych z kratownicą sortującą według gatunków, w rejonie ICES IIIa, opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawione informacje wystarczają do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (9) | Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dotyczącej soli, w maksymalnej wysokości 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych w rejonie ICES IIIa, podobszarze IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawione informacje wystarczają do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(9)

Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dotyczącej soli, w maksymalnej wysokości 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych w rejonie ICES IIIa, podobszarze IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawione informacje wystarczają do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (10) | Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dla soli mniejszej niż 19 cm, w maksymalnej wysokości 3,7 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki wykorzystujące włoki rozprzowe o rozmiarze oczek 80-90 mm w podobszarze ICES IV na południe od 55/56° N, opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia i że istnieją dane ilościowe potwierdzające nieproporcjonalne koszty postępowania z przypadkowymi połowami. Komisja uważa, że należy wyłączenie to uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe dane dotyczące odpowiednich kosztów, w celu umożliwienia Komisji dokonania przeglądu tego wyłączenia po 2016 r. |
| --- | --- |

(10)

Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dla soli mniejszej niż 19 cm, w maksymalnej wysokości 3,7 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki wykorzystujące włoki rozprzowe o rozmiarze oczek 80-90 mm w podobszarze ICES IV na południe od 55/56° N, opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia i że istnieją dane ilościowe potwierdzające nieproporcjonalne koszty postępowania z przypadkowymi połowami. Komisja uważa, że należy wyłączenie to uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe dane dotyczące odpowiednich kosztów, w celu umożliwienia Komisji dokonania przeglądu tego wyłączenia po 2016 r.

| (11) | Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dotyczącej soli, w maksymalnej wysokości 7 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych o zwiększonej selektywności w podobszarze ICES IV opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawione informacje wystarczają do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(11)

Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dotyczącej soli, w maksymalnej wysokości 7 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych o zwiększonej selektywności w podobszarze ICES IV opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że przedstawione informacje wystarczają do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (12) | Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dla homarca mniejszego niż minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony, w maksymalnej wysokości 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające niektórych włoków dennych w podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa, opiera się na fakcie, że istnieją dane ilościowe potwierdzające nieproporcjonalne koszty postępowania z przypadkowymi połowami i usuwania ich. STECF stwierdził, że przedstawione informacje wystarczają do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(12)

Wyłączenie de minimis proponowane we wspólnej rekomendacji dla homarca mniejszego niż minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony, w maksymalnej wysokości 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające niektórych włoków dennych w podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa, opiera się na fakcie, że istnieją dane ilościowe potwierdzające nieproporcjonalne koszty postępowania z przypadkowymi połowami i usuwania ich. STECF stwierdził, że przedstawione informacje wystarczają do uzasadnienia wnioskowanego wyłączenia. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

| (13) | Artykuł 18a rozporządzenia (WE) nr 850/98 upoważnia Komisję do ustalenia, do celów przyjęcia planów odrzutów dla gatunków objętych obowiązkiem wyładunku, minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony (MCRS) w celu zapewnienia ochrony niedojrzałych organizmów morskich. MCRS mogą, w stosownych przypadkach, stanowić odstępstwo od rozmiarów ustalonych w załączniku XII do tego rozporządzenia. MCRS określony dla homarca w wymienionym w załączniku XII wynosi obecnie 130 cm. Dowody naukowe zweryfikowane przez STECF przemawiają za ustaleniem MCRS dla homarca na 105 cm. W szczególności STECF stwierdził, że proponowane MCRS przewyższa średni rozmiar osobników dojrzałych, a co za tym idzie, że ryzyko wynikające ze zmniejszenia MCRS w rejonie ICES IIIa, jest dla tej populacji niewielkie. |
| --- | --- |

(13)

Artykuł 18a rozporządzenia (WE) nr 850/98 upoważnia Komisję do ustalenia, do celów przyjęcia planów odrzutów dla gatunków objętych obowiązkiem wyładunku, minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony (MCRS) w celu zapewnienia ochrony niedojrzałych organizmów morskich. MCRS mogą, w stosownych przypadkach, stanowić odstępstwo od rozmiarów ustalonych w załączniku XII do tego rozporządzenia. MCRS określony dla homarca w wymienionym w załączniku XII wynosi obecnie 130 cm. Dowody naukowe zweryfikowane przez STECF przemawiają za ustaleniem MCRS dla homarca na 105 cm. W szczególności STECF stwierdził, że proponowane MCRS przewyższa średni rozmiar osobników dojrzałych, a co za tym idzie, że ryzyko wynikające ze zmniejszenia MCRS w rejonie ICES IIIa, jest dla tej populacji niewielkie.

| (14) | Plany w zakresie odrzutów mogą obejmować również środki techniczne dotyczące połowów lub gatunków objętych obowiązkiem wyładunku. W celu zwiększenia selektywności narzędzi połowowych i zmniejszenia przypadkowych połowów w cieśninie Skagerrak należy wprowadzić szereg środków technicznych, które zostały uzgodnione między Unią a Norwegią w latach 2011 (4) i 2012 (5). |
| --- | --- |

(14)

Plany w zakresie odrzutów mogą obejmować również środki techniczne dotyczące połowów lub gatunków objętych obowiązkiem wyładunku. W celu zwiększenia selektywności narzędzi połowowych i zmniejszenia przypadkowych połowów w cieśninie Skagerrak należy wprowadzić szereg środków technicznych, które zostały uzgodnione między Unią a Norwegią w latach 2011 (4) i 2012 (5).

| (15) | W celu zapewnienia właściwej kontroli należy ustanowić określone wymogi dla państw członkowskich dotyczące sporządzania wykazów statków objętych niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(15)

W celu zapewnienia właściwej kontroli należy ustanowić określone wymogi dla państw członkowskich dotyczące sporządzania wykazów statków objętych niniejszym rozporządzeniem.

| (16) | Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, ponieważ środki w nim przewidziane wywierają bezpośredni wpływ na planowanie okresu połowowego dla statków Unii i powiązaną z nim działalność gospodarczą. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Zgodnie z art. 15 ust. 6 tego rozporządzenia niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie przez okres nie dłuższy niż jeden rok, |
| --- | --- |

(16)

Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, ponieważ środki w nim przewidziane wywierają bezpośredni wpływ na planowanie okresu połowowego dla statków Unii i powiązaną z nim działalność gospodarczą. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Zgodnie z art. 15 ust. 6 tego rozporządzenia niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie przez okres nie dłuższy niż jeden rok,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie określa szczegółowe informacje dotyczące wdrożenia obowiązku wyładunku przewidzianego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w Morzu Północnym i wodach Unii rejonu ICES IIa, który to stosuje się do połowów określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wyłączenie z uwagi na przeżywalność

1.   Wyłączenie z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do gatunków, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, ma zastosowanie do następujących rodzajów połowów homarca:

| a) | połowy koszami (FPO); |
| --- | --- |

a)

połowy koszami (FPO);

| b) | połowy w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażonych w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów maksymalnie 35 mm; oraz |
| --- | --- |

b)

połowy w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażonych w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów maksymalnie 35 mm; oraz

| c) | połowy w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 90 mm, wyposażonych w górny płat o rozmiarze oczek co najmniej 270 mm (oczka romboidalne) lub o rozmiarze oczek co najmniej 140 mm (oczka kwadratowe). |
| --- | --- |

c)

połowy w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 90 mm, wyposażonych w górny płat o rozmiarze oczek co najmniej 270 mm (oczka romboidalne) lub o rozmiarze oczek co najmniej 140 mm (oczka kwadratowe).

2.   Homarca złowionego w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), uwalnia się natychmiast w obszarze, w którym dokonano połowu.

3.   Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu Morzem Północnym przedstawiają Komisji do dnia 30 kwietnia 2016 r. dodatkowe informacje naukowe potwierdzające wyłączenie określone w ust. 1 lit. b).

Artykuł 3

Wyłączenia de minimis

1.   W drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 następujące ilości mogą zostać odrzucone:

| a) | w odniesieniu do soli i plamiaka razem – maksymalnie 2 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli i plamiaka w połowie homarca przez statki używające włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 70 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm, w rejonie ICES IIIa; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do soli i plamiaka razem – maksymalnie 2 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli i plamiaka w połowie homarca przez statki używające włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 70 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm, w rejonie ICES IIIa;

| b) | w odniesieniu do soli – maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające sieci skrzelowych i sieci trójściennych (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF) w rejonie ICES IIIa, podobszarze IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do soli – maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające sieci skrzelowych i sieci trójściennych (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF) w rejonie ICES IIIa, podobszarze IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa;

| c) | w odniesieniu do soli mniejszej niż 19 cm – maksymalnie 3,7 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci 80–90 mm, w południowej części Morza Północnego (podobszar ICES IV na południe od 55/56° N); |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do soli mniejszej niż 19 cm – maksymalnie 3,7 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci 80–90 mm, w południowej części Morza Północnego (podobszar ICES IV na południe od 55/56° N);

| d) | w odniesieniu do soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 7 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci 80–119 mm ze zwiększonym rozmiarem oczek sieci na przedłużeniu włoka rozprzowego, w podobszarze ICES IV; |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 7 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci 80–119 mm ze zwiększonym rozmiarem oczek sieci na przedłużeniu włoka rozprzowego, w podobszarze ICES IV;

| e) | w odniesieniu do homarca poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (OTB, TBN, OTT, TB) o rozmiarze oczek sieci 80–99 mm, w podobszarze ICES IV i wodach Unii rejonu ICES IIa. |
| --- | --- |

e)

w odniesieniu do homarca poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (OTB, TBN, OTT, TB) o rozmiarze oczek sieci 80–99 mm, w podobszarze ICES IV i wodach Unii rejonu ICES IIa.

2.   Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu Morzem Północnym przedstawiają Komisji do dnia 30 kwietnia 2016 r. dodatkowe informacje naukowe potwierdzające wyłączenie określone w ust. 1 lit. c).

Artykuł 4

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

W drodze odstępstwa od minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony ustanowionych w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98 oraz do celów niniejszego rozporządzenia, minimalny rozmiar odniesienia homarca do celów ochrony w rejonie ICES IIIa, jest następujący:

| a) | całkowita długość 105 mm; |
| --- | --- |

a)

całkowita długość 105 mm;

| b) | długość pancerza 32 mm. |
| --- | --- |

b)

długość pancerza 32 mm.

Artykuł 5

Szczegółowe środki techniczne w cieśninie Skagerrak

1.   Zabrania się posiadania na statku lub używania jakiegokolwiek włoka, niewodu duńskiego, włoka rozprzowego lub podobnej sieci ciągnionej o rozmiarze oczek mniejszym niż 120 mm.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1, włoki o rozmiarze oczek worka włoka wynoszącym co najmniej 90 mm mogą być używane, pod warunkiem że są one wyposażone w:

| a) | okno sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze co najmniej 140 mm; |
| --- | --- |

a)

okno sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze co najmniej 140 mm;

| b) | płat z oczkami rombowymi o rozmiarze co najmniej 270 mm, umieszczony w czteropanelowym oknie i o krawędzi zamontowanej w porządku: trzy oczka o rozmiarze 90 mm na jedno oczko o rozmiarze 270 mm; lub |
| --- | --- |

b)

płat z oczkami rombowymi o rozmiarze co najmniej 270 mm, umieszczony w czteropanelowym oknie i o krawędzi zamontowanej w porządku: trzy oczka o rozmiarze 90 mm na jedno oczko o rozmiarze 270 mm; lub

| c) | kratownicę sortującą, której rozstaw prętów nie przekracza 35 mm. |
| --- | --- |

c)

kratownicę sortującą, której rozstaw prętów nie przekracza 35 mm.

Odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym lit. a) i b) stosuje się, pod warunkiem że panel włoka:

| — | ma długość co najmniej 3 metry, |
| --- | --- |

—

ma długość co najmniej 3 metry,

| — | umieszczony jest nie więcej niż 4 metry od sznurówki, oraz |
| --- | --- |

—

umieszczony jest nie więcej niż 4 metry od sznurówki, oraz

| — | odpowiada całej szerokości górnego płata włoka (tj. od krawędzi do obrębu tkaniny sieciowej). |
| --- | --- |

—

odpowiada całej szerokości górnego płata włoka (tj. od krawędzi do obrębu tkaniny sieciowej).

3.   W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, można stosować również następujące włoki:

| a) | włoki z workiem włoka z oczkami kwadratowymi o rozmiarze co najmniej 70 mm oczka, wyposażonym w kratownicę sortującą o rozstawie prętów nie więcej niż 35; |
| --- | --- |

a)

włoki z workiem włoka z oczkami kwadratowymi o rozmiarze co najmniej 70 mm oczka, wyposażonym w kratownicę sortującą o rozstawie prętów nie więcej niż 35;

| b) | włoki o minimalnym rozmiarze oczek mniejszym niż 70 mm przy połowach gatunków pelagicznych lub przemysłowych, pod warunkiem że połowy zawierają więcej niż 80 % jednego lub większej liczby gatunków pelagicznych lub przemysłowych; |
| --- | --- |

b)

włoki o minimalnym rozmiarze oczek mniejszym niż 70 mm przy połowach gatunków pelagicznych lub przemysłowych, pod warunkiem że połowy zawierają więcej niż 80 % jednego lub większej liczby gatunków pelagicznych lub przemysłowych;

| c) | włoki z workiem włoka o rozmiarze oczek co najmniej 35 mm przy połowach gatunku Pandalus, pod warunkiem że jest wyposażony w kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów 19 mm. |
| --- | --- |

c)

włoki z workiem włoka o rozmiarze oczek co najmniej 35 mm przy połowach gatunku Pandalus, pod warunkiem że jest wyposażony w kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów 19 mm.

4.   Urządzenie do zatrzymywania ryb może być stosowane podczas połowów gatunku Pandalus zgodnie z ust. 3 lit. c), pod warunkiem istnienia odpowiednich uprawnień do połowów do pokrycia przyłowów i pod warunkiem że urządzenie to:

| — | jest skonstruowane tak, że minimalny rozmiar oczek kwadratowych górnego płata wynosi 120 mm, |
| --- | --- |

—

jest skonstruowane tak, że minimalny rozmiar oczek kwadratowych górnego płata wynosi 120 mm,

| — | ma długość co najmniej 3 metry, oraz |
| --- | --- |

—

ma długość co najmniej 3 metry, oraz

| — | jest co najmniej równe szerokości kratownicy sortującej. |
| --- | --- |

—

jest co najmniej równe szerokości kratownicy sortującej.

Artykuł 6

Wykaz statków

Państwa członkowskie określają, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia, statki podlegające obowiązkowi wyładunku w odniesieniu do każdego rodzaju połowów.

Do dnia 31 grudnia 2015 r. państwa członkowskie przedkładają Komisji i pozostałym państwom członkowskim, za pośrednictwem bezpiecznej unijnej strony internetowej służącej kontroli, wykazy wszystkich statków ukierunkowanych na połowy czarniaka, zgodnie z definicją w załączniku, sporządzone na podstawie akapitu pierwszego. Państwa członkowskie aktualizują te wykazy.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.

Jednakże art. 6 stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

1

(2)  Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1.

2

(3)  Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu odnoszą się do kodów w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. W odniesieniu do statków, których długość całkowita jest mniejsza niż 10 metrów, kody narzędzi połowowych stosowanych w tej tabeli odnoszą się do kodów klasyfikacji narzędzi połowowych FAO.

3

(4)  Protokół konsultacji między Norwegią a Unią Europejską w sprawie regulacji połowów w cieśninach Skagerrak i Kattegat na 2012 r.

4

(5)  Protokół konsultacji między Unią Europejską a Norwegią w sprawie środków w zakresie realizacji zakazu odrzutów i środków kontroli w obszarze cieśniny Skagerrak z dnia 4 lipca 2012 r.

5

---

ZAŁĄCZNIK

Połowy podlegające obowiązkowi wyładunku

| Narzędzie połowowe (1)
   (2) | Rozmiar oczka sieci | Odnośne gatunki: |
| --- | --- | --- |
| Włoki:
  OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV | > 100 mm | Wszystkie połowy czarniaka (jeżeli złowione przez statek ukierunkowany na połowy czarniaka (3)), gładzicy, plamiaka.
  Wszystkie przyłowy krewetki północnej. |
| Włoki:
  OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV | W podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa:
  80–99 mm | We wszystkich obszarach, wszystkie połowy homarca i soli (4).
  Wszystkie przyłowy krewetki północnej.
  W rejonie ICES IIIa: wszystkie połowy plamiaka. |
| W rejonie ICES IIIa: 70–99 mm |
| Włoki:
  OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV | 32–69 mm | Wszystkie połowy krewetki północnej. |
| Włoki rozprzowe:
  TBB | > 120 mm | Wszystkie połowy gładzicy.
  Wszystkie przyłowy krewetki północnej. |
| Włoki rozprzowe:
  TBB | 80-119 mm | Wszystkie połowy soli.
  Wszystkie przyłowy krewetki północnej. |
| Sieci skrzelowe, sieci trójścienne i sieci oplatające:
  GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF | | Wszystkie połowy soli.
  Wszystkie przyłowy krewetki północnej. |
| Haki i liny:
  LLS, LLD, LL, LTL, LX, LHP, LHM | | Wszystkie połowy morszczuka.
  Wszystkie przyłowy krewetki północnej. |
| Pułapki:
  FPO, FIX, FYK, FPN | | Wszystkie połowy homarca.
  Wszystkie przyłowy krewetki północnej. |

Narzędzie połowowe (1)
   (2)

Rozmiar oczka sieci

Odnośne gatunki:

Włoki:

OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV

> 100 mm

Wszystkie połowy czarniaka (jeżeli złowione przez statek ukierunkowany na połowy czarniaka (3)), gładzicy, plamiaka.

Wszystkie przyłowy krewetki północnej.

Włoki:

OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV

W podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa:

80–99 mm

We wszystkich obszarach, wszystkie połowy homarca i soli (4).

Wszystkie przyłowy krewetki północnej.

W rejonie ICES IIIa: wszystkie połowy plamiaka.

W rejonie ICES IIIa: 70–99 mm

Włoki:

OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV

32–69 mm

Wszystkie połowy krewetki północnej.

Włoki rozprzowe:

TBB

> 120 mm

Wszystkie połowy gładzicy.

Wszystkie przyłowy krewetki północnej.

Włoki rozprzowe:

TBB

80-119 mm

Wszystkie połowy soli.

Wszystkie przyłowy krewetki północnej.

Sieci skrzelowe, sieci trójścienne i sieci oplatające:

GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF

Wszystkie połowy soli.

Wszystkie przyłowy krewetki północnej.

Haki i liny:

LLS, LLD, LL, LTL, LX, LHP, LHM

Wszystkie połowy morszczuka.

Wszystkie przyłowy krewetki północnej.

Pułapki:

FPO, FIX, FYK, FPN

Wszystkie połowy homarca.

Wszystkie przyłowy krewetki północnej.

---

(1)  Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszej tabeli odnoszą się do kodów w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa

(2)  W odniesieniu do statków, których długość całkowita jest mniejsza niż 10 metrów, kody narzędzi połowowych stosowanych w tej tabeli odnoszą się do kodów klasyfikacji narzędzi połowowych FAO.

(3)  Statki są traktowane jako ukierunkowane na połowy czarniaka, jeżeli, używając włoków o rozmiarze oczek ≥ 100 mm, osiągają średnie roczne wyładunki czarniaka wynoszące ≥ 50 % masy wszystkich wyładunków dokonywanych przez statki zarówno w UE, jak i państwie trzecim basenu Morza Północnego w okresie x – 4 do x – 2, gdzie x oznacza rok stosowania; tj. lata 2012–2014 dla 2016 r. oraz lata 2013–2015 dla 2017 r.

(4)  Z wyjątkiem rejonu ICES IIIa, jeżeli poławiają włokami o rozmiarze oczka wynoszącym co najmniej 90 mm, wyposażonymi w górny płat o rozmiarze oczek co najmniej 270 mm (oczka romboidalne) lub o rozmiarze oczek co najmniej 140 mm (oczka kwadratowe) lub w okno sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze oczek 120 mm, umieszczone w odległości 6–9 metrów od worka włoka.

---

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/49 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/49

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/2441

z dnia 18 grudnia 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 27

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008 (2) przyjęto określone międzynarodowe standardy rachunkowości oraz ich interpretacje istniejące w dniu 15 października 2008 r. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008 (2) przyjęto określone międzynarodowe standardy rachunkowości oraz ich interpretacje istniejące w dniu 15 października 2008 r.

| (2) | W dniu 12 sierpnia 2014 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości opublikowała w dokumencie zatytułowanym Equity Method in Separate Financial Statements (Metoda praw własności w jednostkowych sprawozdaniach finansowych) zmiany Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 27 Jednostkowe sprawozdania finansowe. Zmiany te mają na celu zezwolenie jednostkom na stosowanie metody praw własności (opisanej w MSR 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach) na potrzeby ujmowania w ich jednostkowych sprawozdaniach finansowych inwestycji w jednostkach zależnych, we wspólnych przedsięwzięciach i w jednostkach stowarzyszonych. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 12 sierpnia 2014 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości opublikowała w dokumencie zatytułowanym Equity Method in Separate Financial Statements (Metoda praw własności w jednostkowych sprawozdaniach finansowych) zmiany Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 27 Jednostkowe sprawozdania finansowe. Zmiany te mają na celu zezwolenie jednostkom na stosowanie metody praw własności (opisanej w MSR 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach) na potrzeby ujmowania w ich jednostkowych sprawozdaniach finansowych inwestycji w jednostkach zależnych, we wspólnych przedsięwzięciach i w jednostkach stowarzyszonych.

| (3) | Zmiany MSR 27 pociągają za sobą konieczność wprowadzenia zmian do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 1 i do MSR 28 celem zapewnienia spójności międzynarodowych standardów rachunkowości. |
| --- | --- |

(3)

Zmiany MSR 27 pociągają za sobą konieczność wprowadzenia zmian do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 1 i do MSR 28 celem zapewnienia spójności międzynarodowych standardów rachunkowości.

| (4) | Zmiany MSR 27 zawierają odniesienia do MSSF 9, które obecnie nie mogą być zastosowane, ponieważ MSSF 9 nie został przyjęty przez Unię. Dlatego też wszelkie odniesienia do MSSF 9 zawarte w załączniku do niniejszego rozporządzenia należy odczytywać jako odniesienia do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena. |
| --- | --- |

(4)

Zmiany MSR 27 zawierają odniesienia do MSSF 9, które obecnie nie mogą być zastosowane, ponieważ MSSF 9 nie został przyjęty przez Unię. Dlatego też wszelkie odniesienia do MSSF 9 zawarte w załączniku do niniejszego rozporządzenia należy odczytywać jako odniesienia do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena.

| (5) | Europejska Grupa Doradcza ds. Sprawozdawczości Finansowej potwierdziła, że zmiany MSR 27 spełniają kryteria przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002. |
| --- | --- |

(5)

Europejska Grupa Doradcza ds. Sprawozdawczości Finansowej potwierdziła, że zmiany MSR 27 spełniają kryteria przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1126/2008. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1126/2008.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1126/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 1 Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 1 Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia;

| b) | Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 27 Jednostkowe Sprawozdania Finansowe zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 27 Jednostkowe Sprawozdania Finansowe zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia;

| c) | Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

c)

Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

2.   Wszelkie odniesienia do MSSF 9 zawarte w załączniku do niniejszego rozporządzenia odczytuje się jako odniesienia do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena.

Artykuł 2

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmiany, o których mowa w art. 1, najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się dnia 1 stycznia 2016 r. lub później.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 320 z 29.11.2008, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Metoda praw własności w jednostkowych sprawozdaniach finansowych

(zmiany MSR 27)

Zmiany MSR 27

Jednostkowe sprawozdania finansowe

Zmieniono paragrafy 4–7, 10, 11B i 12 oraz dodano paragraf 18J.

DEFINICJE

| 4. | W standardzie posłużono się terminami w następującym znaczeniu:
  ...


  Jednostkowe sprawozdania finansowe to sprawozdania prezentowane przez jednostkę, w których może ona ujmować swoje inwestycje w jednostkach zależnych, we wspólnych przedsięwzięciach i w jednostkach stowarzyszonych – z zastrzeżeniem wymogów określonych w niniejszym standardzie –według kosztu, zgodnie z MSSF 9 Instrumenty finansowe, albo przy użyciu metody praw własności opisanej w MSR 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach. |
| --- | --- |

4.

...

Jednostkowe sprawozdania finansowe to sprawozdania prezentowane przez jednostkę, w których może ona ujmować swoje inwestycje w jednostkach zależnych, we wspólnych przedsięwzięciach i w jednostkach stowarzyszonych – z zastrzeżeniem wymogów określonych w niniejszym standardzie –według kosztu, zgodnie z MSSF 9 Instrumenty finansowe, albo przy użyciu metody praw własności opisanej w MSR 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach.

| 5. | Następujące terminy zostały zdefiniowane w załączniku A do MSSF 10 Skonsolidowane sprawozdania finansowe, załączniku A do MSSF 11 Wspólne ustalenia umowne oraz w paragrafie 3 MSR 28:






  — | jednostka stowarzyszona |
| --- | --- | --- |

5.

Następujące terminy zostały zdefiniowane w załączniku A do MSSF 10 Skonsolidowane sprawozdania finansowe, załączniku A do MSSF 11 Wspólne ustalenia umowne oraz w paragrafie 3 MSR 28:

—

jednostka stowarzyszona

| — | metoda praw własności |
| --- | --- |

—

metoda praw własności

| — | ... |
| --- | --- |

—

...

| 6. | Jednostkowe sprawozdania finansowe to sprawozdania prezentowane dodatkowo do skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub dodatkowo do sprawozdań finansowych inwestora, który nie posiada inwestycji w jednostkach zależnych, ale posiada inwestycje w jednostkach stowarzyszonych lub wspólnych przedsięwzięciach, w których to sprawozdaniach MSR 28 wymaga ujmowania inwestycji w jednostkach stowarzyszonych lub wspólnych przedsięwzięciach przy użyciu metody praw własności, z wyjątkiem okoliczności określonych w paragrafach 8–8 A. |
| --- | --- |

6.

Jednostkowe sprawozdania finansowe to sprawozdania prezentowane dodatkowo do skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub dodatkowo do sprawozdań finansowych inwestora, który nie posiada inwestycji w jednostkach zależnych, ale posiada inwestycje w jednostkach stowarzyszonych lub wspólnych przedsięwzięciach, w których to sprawozdaniach MSR 28 wymaga ujmowania inwestycji w jednostkach stowarzyszonych lub wspólnych przedsięwzięciach przy użyciu metody praw własności, z wyjątkiem okoliczności określonych w paragrafach 8–8 A.

| 7. | Sprawozdania finansowe jednostki, która nie posiada jednostki zależnej, jednostki stowarzyszonej lub udziału wspólnika wspólnego przedsięwzięcia we wspólnym przedsięwzięciu, nie są jednostkowymi sprawozdaniami finansowymi.
  ... |
| --- | --- |

7.

Sprawozdania finansowe jednostki, która nie posiada jednostki zależnej, jednostki stowarzyszonej lub udziału wspólnika wspólnego przedsięwzięcia we wspólnym przedsięwzięciu, nie są jednostkowymi sprawozdaniami finansowymi.

...

SPORZĄDZENIE JEDNOSTKOWYCH SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH

...

| 10. | Przy sporządzaniu jednostkowych sprawozdań finansowych jednostka ujmuje inwestycje w jednostkach zależnych, wspólnych przedsięwzięciach i jednostkach stowarzyszonych:







  (a) | według kosztu, |
| --- | --- | --- |

10.

(a)

według kosztu,

| (b) | zgodnie z MSSF 9, albo |
| --- | --- |

(b)

zgodnie z MSSF 9, albo

| (c) | przy użyciu metody praw własności określonej w MSR 28. |
| --- | --- |

(c)

przy użyciu metody praw własności określonej w MSR 28.

Dla każdej kategorii inwestycji jednostka stosuje ten sam sposób ujmowania. Inwestycje ujmowane według kosztu lub przy użyciu metody praw własności są ujmowane zgodnie z MSSF 5 Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana, jeśli są one zaklasyfikowane jako przeznaczone do sprzedaży lub do wydania w ramach podziału wyniku (lub włączone do grupy do zbycia, która jest zaklasyfikowana jako przeznaczona do sprzedaży lub wydania w ramach podziału wyniku). W takich okolicznościach wycena inwestycji, do których stosuje się MSSF 9, pozostaje bez zmian.

...

| 11B | Gdy jednostka dominująca przestaje być lub staje się jednostką inwestycyjną, uwzględnia tę zmianę z dniem zmiany statusu w następujący sposób:






  (a) | gdy jednostka przestaje być jednostką inwestycyjną, inwestycję w jednostce zależnej ujmuje zgodnie z paragrafem 10. Dzień zmiany statusu uznaje się za dzień przejęcia. W przypadku ujmowania inwestycji zgodnie z paragrafem 10 wartość godziwa jednostki zależnej na dzień uznany za dzień przejęcia stanowi przeniesioną uznaną kwotę zapłaty;






  (i) | [usunięty] |
| --- | --- | --- | --- |

11B

Gdy jednostka dominująca przestaje być lub staje się jednostką inwestycyjną, uwzględnia tę zmianę z dniem zmiany statusu w następujący sposób:

(a)

gdy jednostka przestaje być jednostką inwestycyjną, inwestycję w jednostce zależnej ujmuje zgodnie z paragrafem 10. Dzień zmiany statusu uznaje się za dzień przejęcia. W przypadku ujmowania inwestycji zgodnie z paragrafem 10 wartość godziwa jednostki zależnej na dzień uznany za dzień przejęcia stanowi przeniesioną uznaną kwotę zapłaty;

(i)

[usunięty]

| (ii) | [usunięty] |
| --- | --- |

(ii)

[usunięty]

| (b) | gdy jednostka staje się jednostką inwestycyjną, inwestycję w jednostce zależnej ujmuje według wartości godziwej przez wynik finansowy zgodnie z MSSF 9. Różnicę między poprzednią wartością bilansową jednostki zależnej a wartością godziwą na dzień zmiany statusu inwestora ujmuje się jako zysk lub stratę w rachunku zysków i strat. Łączną kwotę zysków lub strat uprzednio ujętych w innych całkowitych dochodach w odniesieniu do tych jednostek zależnych należy traktować tak, jakby jednostka inwestycyjna zbyła te jednostki zależne w dniu zmiany statusu. |
| --- | --- |

(b)

gdy jednostka staje się jednostką inwestycyjną, inwestycję w jednostce zależnej ujmuje według wartości godziwej przez wynik finansowy zgodnie z MSSF 9. Różnicę między poprzednią wartością bilansową jednostki zależnej a wartością godziwą na dzień zmiany statusu inwestora ujmuje się jako zysk lub stratę w rachunku zysków i strat. Łączną kwotę zysków lub strat uprzednio ujętych w innych całkowitych dochodach w odniesieniu do tych jednostek zależnych należy traktować tak, jakby jednostka inwestycyjna zbyła te jednostki zależne w dniu zmiany statusu.

| 12. | Dywidendy od jednostki zależnej, wspólnego przedsięwzięcia lub jednostki stowarzyszonej ujmuje się w jednostkowych sprawozdaniach finansowych jednostki w momencie, kiedy powstaje prawo jednostki do otrzymania dywidendy. Dywidendę ujmuje się w rachunku zysków i strat, chyba że jednostka wybierze użycie metody praw własności, w którym to przypadku dywidendę ujmuje się jako zmniejszenie wartości bilansowej inwestycji.
  ... |
| --- | --- |

12.

Dywidendy od jednostki zależnej, wspólnego przedsięwzięcia lub jednostki stowarzyszonej ujmuje się w jednostkowych sprawozdaniach finansowych jednostki w momencie, kiedy powstaje prawo jednostki do otrzymania dywidendy. Dywidendę ujmuje się w rachunku zysków i strat, chyba że jednostka wybierze użycie metody praw własności, w którym to przypadku dywidendę ujmuje się jako zmniejszenie wartości bilansowej inwestycji.

...

DATA WEJŚCIA W ŻYCIE I PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

...

| 18J | Na podstawie dokumentu Equity Method in Separate Financial Statements (Amendments to IAS 27) (Metoda praw własności w jednostkowych sprawozdaniach finansowych (zmiany MSR 27)), opublikowanego w sierpniu 2014 r., zmieniono paragrafy 4–7, 10, 11B i 12. Jednostka stosuje te zmiany retrospektywnie do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2016 r. i później, zgodnie z MSR 8 Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje te zmiany w odniesieniu do wcześniejszego okresu, fakt ten ujawnia. |
| --- | --- |

18J

Odnośne zmiany innych standardów

MSSF 1 Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy

Dodano paragraf 39Z.

DATA WEJŚCIA W ŻYCIE

...

| 39Z | Na podstawie dokumentu Equity Method in Separate Financial Statements (Amendments to IAS 27) (Metoda praw własności w jednostkowych sprawozdaniach finansowych (zmiany MSR 27)), opublikowanego w sierpniu 2014 r., zmieniono paragraf D14 i dodano paragraf D15 A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się w 1 stycznia 2016 r. i później. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje te zmiany w odniesieniu do wcześniejszego okresu, fakt ten ujawnia. |
| --- | --- |

39Z

Na podstawie dokumentu Equity Method in Separate Financial Statements (Amendments to IAS 27) (Metoda praw własności w jednostkowych sprawozdaniach finansowych (zmiany MSR 27)), opublikowanego w sierpniu 2014 r., zmieniono paragraf D14 i dodano paragraf D15 A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się w 1 stycznia 2016 r. i później. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje te zmiany w odniesieniu do wcześniejszego okresu, fakt ten ujawnia.

W załączniku D zmieniono paragraf D14 i dodano paragraf D15 A.

Inwestycje w jednostkach zależnych, wspólnych przedsięwzięciach i jednostkach stowarzyszonych

| D14 | MSR 27 wymaga, aby jednostka sporządzająca jednostkowe sprawozdanie finansowe ujmowała inwestycje w jednostkach zależnych, wspólnych przedsięwzięciach i jednostkach stowarzyszonych:






  a) | według kosztu, |
| --- | --- | --- |

D14

MSR 27 wymaga, aby jednostka sporządzająca jednostkowe sprawozdanie finansowe ujmowała inwestycje w jednostkach zależnych, wspólnych przedsięwzięciach i jednostkach stowarzyszonych:

a)

według kosztu,

| b) | zgodnie z MSSF 9 lub |
| --- | --- |

b)

zgodnie z MSSF 9 lub

| c) | przy użyciu metody praw własności określonej w MSR 28. |
| --- | --- |

c)

przy użyciu metody praw własności określonej w MSR 28.

...

| D15 A | Jeśli jednostka stosująca MSSF po raz pierwszy ujmuje taką inwestycję przy użyciu procedur metody praw własności opisanej w MSR 28:






  a) | jednostka ta stosuje do nabycia inwestycji zwolnienie odnoszące się do dokonanych w przeszłości połączeń jednostek (załącznik C); |
| --- | --- | --- |

D15 A

Jeśli jednostka stosująca MSSF po raz pierwszy ujmuje taką inwestycję przy użyciu procedur metody praw własności opisanej w MSR 28:

a)

jednostka ta stosuje do nabycia inwestycji zwolnienie odnoszące się do dokonanych w przeszłości połączeń jednostek (załącznik C);

| b) | jeśli jednostka stosuje MSSF po raz pierwszy wcześniej w odniesieniu do jednostkowego sprawozdania finansowego niż do skonsolidowanego sprawozdania finansowego oraz






  (i) | później niż jej jednostka dominująca, przy sporządzaniu jednostkowego sprawozdania finansowego taka jednostka stosuje paragraf D16; |
| --- | --- | --- |

b)

jeśli jednostka stosuje MSSF po raz pierwszy wcześniej w odniesieniu do jednostkowego sprawozdania finansowego niż do skonsolidowanego sprawozdania finansowego oraz

(i)

później niż jej jednostka dominująca, przy sporządzaniu jednostkowego sprawozdania finansowego taka jednostka stosuje paragraf D16;

| (ii) | później niż jej jednostka zależna, przy sporządzaniu jednostkowego sprawozdania finansowego taka jednostka stosuje paragraf D17. |
| --- | --- |

(ii)

później niż jej jednostka zależna, przy sporządzaniu jednostkowego sprawozdania finansowego taka jednostka stosuje paragraf D17.

MSR 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach

Zmieniono paragraf 25 i dodano paragraf 45 B.

Zmiany w udziałach własnościowych

| 25. | Jeżeli udziały własnościowe jednostki w jednostce stowarzyszonej lub wspólnym przedsięwzięciu zostają zmniejszone, ale inwestycja nadal jest klasyfikowana odpowiednio jako jednostka stowarzyszona lub wspólne przedsięwzięcie, jednostka przeklasyfikowuje do zysków i strat część zysków lub strat uprzednio ujętą w innych całkowitych dochodach powiązaną z tym zmniejszeniem udziałów własnościowych, jeżeli wymagane byłoby przeklasyfikowanie tych zysków i strat do zysków i strat bieżącego okresu w momencie zbycia odnośnych aktywów lub zobowiązań.
  ... |
| --- | --- |

25.

Jeżeli udziały własnościowe jednostki w jednostce stowarzyszonej lub wspólnym przedsięwzięciu zostają zmniejszone, ale inwestycja nadal jest klasyfikowana odpowiednio jako jednostka stowarzyszona lub wspólne przedsięwzięcie, jednostka przeklasyfikowuje do zysków i strat część zysków lub strat uprzednio ujętą w innych całkowitych dochodach powiązaną z tym zmniejszeniem udziałów własnościowych, jeżeli wymagane byłoby przeklasyfikowanie tych zysków i strat do zysków i strat bieżącego okresu w momencie zbycia odnośnych aktywów lub zobowiązań.

...

DATA WEJŚCIA W ŻYCIE I PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

...

| 45 B | Na podstawie dokumentu Equity Method in Separate Financial Statements (Amendments to IAS 27) (Metoda praw własności w jednostkowych sprawozdaniach finansowych (zmiany MSR 27)), opublikowanego w sierpniu 2014 r., zmieniono paragraf 25. Jednostka stosuje tę zmianę retrospektywnie do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2016 r. i później, zgodnie z MSR 8 Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje tę zmianę w odniesieniu do wcześniejszego okresu, ujawnia ten fakt. |
| --- | --- |

45 B

Na podstawie dokumentu Equity Method in Separate Financial Statements (Amendments to IAS 27) (Metoda praw własności w jednostkowych sprawozdaniach finansowych (zmiany MSR 27)), opublikowanego w sierpniu 2014 r., zmieniono paragraf 25. Jednostka stosuje tę zmianę retrospektywnie do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2016 r. i później, zgodnie z MSR 8 Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje tę zmianę w odniesieniu do wcześniejszego okresu, ujawnia ten fakt.

---

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/54 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/54

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2442

z dnia 22 grudnia 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 236,2 |
| MA | 104,4 |
| TR | 109,8 |
| ZZ | 150,1 |
| 0707 00 05 | EG | 174,9 |
| MA | 90,3 |
| TR | 143,9 |
| ZZ | 136,4 |
| 0709 93 10 | MA | 45,8 |
| TR | 145,2 |
| ZZ | 95,5 |
| 0805 10 20 | EG | 52,8 |
| MA | 65,7 |
| TR | 77,0 |
| ZA | 53,1 |
| ZZ | 62,2 |
| 0805 20 10 | MA | 74,4 |
| ZZ | 74,4 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | IL | 111,9 |
| TR | 86,8 |
| UY | 95,4 |
| ZZ | 98,0 |
| 0805 50 10 | TR | 97,8 |
| ZZ | 97,8 |
| 0808 10 80 | CA | 153,6 |
| CL | 95,8 |
| US | 172,3 |
| ZA | 141,1 |
| ZZ | 140,7 |
| 0808 30 90 | CN | 63,7 |
| TR | 121,0 |
| ZZ | 92,4 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

236,2

MA

104,4

TR

109,8

ZZ

150,1

0707 00 05

EG

174,9

MA

90,3

TR

143,9

ZZ

136,4

0709 93 10

MA

45,8

TR

145,2

ZZ

95,5

0805 10 20

EG

52,8

MA

65,7

TR

77,0

ZA

53,1

ZZ

62,2

0805 20 10

MA

74,4

ZZ

74,4

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

IL

111,9

TR

86,8

UY

95,4

ZZ

98,0

0805 50 10

TR

97,8

ZZ

97,8

0808 10 80

CA

153,6

CL

95,8

US

172,3

ZA

141,1

ZZ

140,7

0808 30 90

CN

63,7

TR

121,0

ZZ

92,4

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/56 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/56

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/2443

z dnia 11 grudnia 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do tytułu V Układu o stowarzyszeniu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 464 ust. 3 i 4 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwanego dalej „Układem”) przewidziano tymczasowe stosowanie części Układu. |
| --- | --- |

(1)

W art. 464 ust. 3 i 4 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwanego dalej „Układem”) przewidziano tymczasowe stosowanie części Układu.

| (2) | W art. 3 decyzji Rady 2014/492/UE (2) wskazano części Układu, które mają być stosowane tymczasowo. |
| --- | --- |

(2)

W art. 3 decyzji Rady 2014/492/UE (2) wskazano części Układu, które mają być stosowane tymczasowo.

| (3) | W art. 462 Układu przewidziano, że stosowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na tych obszarach Republiki Mołdawii, nad którymi rząd Republiki Mołdawii nie sprawuje skutecznej kontroli, rozpocznie się z chwilą zapewnienia przez Republikę Mołdawii pełnego wykonania i egzekwowania tytułu V na całym jej terytorium. |
| --- | --- |

(3)

W art. 462 Układu przewidziano, że stosowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na tych obszarach Republiki Mołdawii, nad którymi rząd Republiki Mołdawii nie sprawuje skutecznej kontroli, rozpocznie się z chwilą zapewnienia przez Republikę Mołdawii pełnego wykonania i egzekwowania tytułu V na całym jej terytorium.

| (4) | W art. 462 Układu przewidziano również, że Rada Stowarzyszenia ma przyjąć decyzję w sprawie terminu zapewnienia pełnego wykonania i egzekwowania tytułu V Układu na całym terytorium Republiką Mołdawii. |
| --- | --- |

(4)

W art. 462 Układu przewidziano również, że Rada Stowarzyszenia ma przyjąć decyzję w sprawie terminu zapewnienia pełnego wykonania i egzekwowania tytułu V Układu na całym terytorium Republiką Mołdawii.

| (5) | Republika Mołdawii powiadomiła Komisję Europejską, że będzie mogła zapewnić pełne wykonanie i egzekwowanie tytułu V Układu na całym swoim terytorium od dnia 1 stycznia 2016 r. |
| --- | --- |

(5)

Republika Mołdawii powiadomiła Komisję Europejską, że będzie mogła zapewnić pełne wykonanie i egzekwowanie tytułu V Układu na całym swoim terytorium od dnia 1 stycznia 2016 r.

| (6) | Konieczne jest monitorowanie i regularne dokonywanie przeglądu stosowania tytułu V Układu w odniesieniu do całego terytorium Republiki Mołdawii. |
| --- | --- |

(6)

Konieczne jest monitorowanie i regularne dokonywanie przeglądu stosowania tytułu V Układu w odniesieniu do całego terytorium Republiki Mołdawii.

| (7) | Należy zatem określić stanowisko Unii w odniesieniu do stosowania tytułu V Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii, |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem określić stanowisko Unii w odniesieniu do stosowania tytułu V Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Stanowisko, jakie Unia ma zająć w Radzie Stowarzyszenia utworzonej zgodnie z art. 434 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do pełnego wykonania i egzekwowania oraz stosowania tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia załączonym do niniejszej decyzji.

2.   Przedstawiciele Unii w Radzie Stowarzyszenia mogą, bez konieczności przyjęcia przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie zmiany techniczne do projektu decyzji.

Artykuł 2

W terminie ośmiu miesięcy od wejścia w życie niniejszej decyzji, a następnie raz w roku, Komisja Europejska przedkłada Radzie sprawozdanie ze stosowania tytułu V Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii. Jeżeli Republika Mołdawii przestanie zapewniać pełne wykonanie i egzekwowanie tytułu V Układu w odniesieniu do tych obszarów Republiki Mołdawii, nad którymi nie sprawuje skutecznej kontroli, na podstawie decyzji przyjętej zgodnie z art. 218 ust. 9 Traktatu przedstawiciele Unii w Radzie Stowarzyszenia mogą wezwać Radę Stowarzyszenia do rozważenia dalszego stosowania tytułu V Układu na takich obszarach.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2015 r.

W imieniu Rady

F. BAUSCH

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

1

(2)  Decyzja Rady 2014/492/UE z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 1).

2

---

PROJEKT

DECYZJA NR 1/2015 RADY STOWARZYSZENIA UE–REPUBLIKA MOŁDAWII

z dnia ... 2015 r.

w sprawie stosowania tytułu V Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, na całym terytorium Republiki Mołdawii

RADA STOWARZYSZENIA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) w szczególności jego art. 462,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 464 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”) niektóre części Układu stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 464 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”) niektóre części Układu stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

| (2) | Republika Mołdawii powiadomiła Komisję Europejską, że będzie mogła zapewnić pełne wykonanie i egzekwowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym swoim terytorium od dnia 1 stycznia 2016 r. |
| --- | --- |

(2)

Republika Mołdawii powiadomiła Komisję Europejską, że będzie mogła zapewnić pełne wykonanie i egzekwowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym swoim terytorium od dnia 1 stycznia 2016 r.

| (3) | Rada Stowarzyszenia winna regularnie dokonywać przeglądu stosowania tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii. |
| --- | --- |

(3)

Rada Stowarzyszenia winna regularnie dokonywać przeglądu stosowania tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii.

| (4) | Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu monitoruje stosowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii oraz regularnie przedkłada sprawozdania Radzie Stowarzyszenia, |
| --- | --- |

(4)

Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu monitoruje stosowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii oraz regularnie przedkłada sprawozdania Radzie Stowarzyszenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Tytuł V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu o stowarzyszeniu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony ma zastosowanie na całym terytorium Republiki Mołdawii od dnia 1 stycznia 2016 r.

2.   Rada Stowarzyszenia dokonuje przeglądu stosowania tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii w terminie 10 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji, a następnie raz w roku.

3.   Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu monitoruje stosowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem), jak wskazano w ust. 1. Komitet Stowarzyszenia przedkłada sprawozdania Radzie Stowarzyszenia raz w roku oraz gdy wymagają tego okoliczności.

4.   Tytuł VII (Postanowienia instytucjonalne, ogóle i końcowe) ma zastosowanie w zakresie, w jakim jest on stosowany w związku z tytułem V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w ...

W imieniu Rady Stowarzyszenia

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014 s.4.

1

---

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/59 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/59

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/2444

z dnia 17 grudnia 2015 r.

ustanawiająca standardowe wymagania w zakresie przedkładania przez państwa członkowskie krajowych programów zwalczania i kontroli chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych oraz nadzoru nad nimi w celu uzyskania finansowania Unii oraz uchylająca decyzję 2008/425/WE

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 9192)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zmieniające dyrektywy Rady 98/56/WE, 2000/29/WE i 2008/90/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002, (WE) nr 882/2004 i (WE) nr 396/2005, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające decyzje Rady 66/399/EWG, 76/894/EWG i 2009/470/WE (1), w szczególności jego art. 36 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (UE) nr 652/2014 ustanowiono między innymi przepisy w sprawie zarządzania wydatkami dotyczącymi łańcucha żywnościowego i zdrowia zwierząt oraz wymagania dotyczące przedkładania i treści krajowych programów zwalczania i kontroli chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych oraz nadzoru nad nimi. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (UE) nr 652/2014 ustanowiono między innymi przepisy w sprawie zarządzania wydatkami dotyczącymi łańcucha żywnościowego i zdrowia zwierząt oraz wymagania dotyczące przedkładania i treści krajowych programów zwalczania i kontroli chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych oraz nadzoru nad nimi.

| (2) | Art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 652/2014 stanowi, że każdego roku, najpóźniej do dnia 31 maja, państwa członkowskie mają obowiązek przedłożyć Komisji krajowe programy rozpoczynające się w kolejnym roku, których dotyczy ich wniosek o dotację. |
| --- | --- |

(2)

Art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 652/2014 stanowi, że każdego roku, najpóźniej do dnia 31 maja, państwa członkowskie mają obowiązek przedłożyć Komisji krajowe programy rozpoczynające się w kolejnym roku, których dotyczy ich wniosek o dotację.

| (3) | Decyzja 2008/425/WE (2) stanowi, że państwa członkowskie dążące do uzyskania wkładu finansowego Unii na krajowe programy zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt mają obowiązek przedłożyć wnioski zawierające przynajmniej określone informacje wymienione w załącznikach I–V do tej decyzji. |
| --- | --- |

(3)

Decyzja 2008/425/WE (2) stanowi, że państwa członkowskie dążące do uzyskania wkładu finansowego Unii na krajowe programy zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt mają obowiązek przedłożyć wnioski zawierające przynajmniej określone informacje wymienione w załącznikach I–V do tej decyzji.

| (4) | W związku z przyjęciem rozporządzenia (UE) nr 652/2014 należy zmienić standardowe wymagania dotyczące treści i przedkładania przez państwa członkowskie krajowych programów określonych w art. 9 tego rozporządzenia, tak aby były w pełni zgodne z wymaganiami art. 12 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(4)

W związku z przyjęciem rozporządzenia (UE) nr 652/2014 należy zmienić standardowe wymagania dotyczące treści i przedkładania przez państwa członkowskie krajowych programów określonych w art. 9 tego rozporządzenia, tak aby były w pełni zgodne z wymaganiami art. 12 tego rozporządzenia.

| (5) | Ponadto standardowe wymagania dotyczące treści i przedkładania przez państwa członkowskie krajowych programów określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr 652/2014 powinny być zgodne z kryteriami dotyczącymi krajowych programów zwalczania, kontroli i monitorowania ustanowionymi decyzją Komisji 2008/341/WE (3). |
| --- | --- |

(5)

Ponadto standardowe wymagania dotyczące treści i przedkładania przez państwa członkowskie krajowych programów określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr 652/2014 powinny być zgodne z kryteriami dotyczącymi krajowych programów zwalczania, kontroli i monitorowania ustanowionymi decyzją Komisji 2008/341/WE (3).

| (6) | Aby zachować zgodność ze zmieniającymi się przepisami Unii, w odniesieniu do niektórych chorób należy wykorzystywać standardowe wzory w formie elektronicznej udostępnione na stronie internetowej Komisji, które ułatwiają wprowadzanie niezbędnych zmian i dodawanie szczegółowych informacji. Komisja poinformuje państwa członkowskie o wszystkich niezbędnych zmianach standardowych wzorów w formie elektronicznej i omówi z nimi te zmiany na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz. Zmienione standardowe wzory w formie elektronicznej zostaną przesłane do wszystkich państw członkowskich najpóźniej na początku marca danego roku. |
| --- | --- |

(6)

Aby zachować zgodność ze zmieniającymi się przepisami Unii, w odniesieniu do niektórych chorób należy wykorzystywać standardowe wzory w formie elektronicznej udostępnione na stronie internetowej Komisji, które ułatwiają wprowadzanie niezbędnych zmian i dodawanie szczegółowych informacji. Komisja poinformuje państwa członkowskie o wszystkich niezbędnych zmianach standardowych wzorów w formie elektronicznej i omówi z nimi te zmiany na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz. Zmienione standardowe wzory w formie elektronicznej zostaną przesłane do wszystkich państw członkowskich najpóźniej na początku marca danego roku.

| (7) | Uznaje się, że w odniesieniu do innych chorób niewłączonych do standardowych wzorów w formie elektronicznej oraz chorób zwierząt akwakultury odpowiednią formą przedkładania krajowych programów są standardowe wzory w formie papierowej, gdyż ze względu na niewielką liczbę takich programów w ostatnich latach opracowywanie specjalnych wzorów w formie elektronicznej nie jest uzasadnione. |
| --- | --- |

(7)

Uznaje się, że w odniesieniu do innych chorób niewłączonych do standardowych wzorów w formie elektronicznej oraz chorób zwierząt akwakultury odpowiednią formą przedkładania krajowych programów są standardowe wzory w formie papierowej, gdyż ze względu na niewielką liczbę takich programów w ostatnich latach opracowywanie specjalnych wzorów w formie elektronicznej nie jest uzasadnione.

| (8) | Dla zachowania jasności należy zatem uchylić decyzję 2008/425/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(8)

Dla zachowania jasności należy zatem uchylić decyzję 2008/425/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Oprócz treści określonej w art. 12 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 652/2014 krajowe programy zawierają informacje określone w załącznikach do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Krajowe programy określone w art. 9 rozporządzenia (UE) nr 652/2014 przedkłada się drogą elektroniczną przy użyciu odpowiednich standardowych wzorów w formie elektronicznej, określonych w załącznikach I–IV do niniejszej decyzji, lub pocztą – w odniesieniu do chorób nieujętych we wzorach w formie elektronicznej – przy użyciu odpowiednich standardowych wzorów określonych w załączniku V do niniejszej decyzji oraz odniesieniu do chorób zwierząt akwakultury przy użyciu odpowiednich standardowych wzorów określonych w załączniku VI do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Decyzja 2008/425/WE traci moc.

Artykuł 4

Niniejszą decyzję stosuje się do przedkładania krajowych programów zwalczania, kontroli i nadzoru na rok 2017 i na lata następne.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 1.

1

(2)  Decyzja Komisji 2008/425/WE z dnia 25 kwietnia 2008 r. ustanawiająca standardowe wymagania w zakresie przedkładania przez państwa członkowskie krajowych programów zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych w celu uzyskania finansowania wspólnotowego (Dz.U. L 159 z 18.6.2008, s. 1).

2

(3)  Decyzja Komisji 2008/341/WE z dnia 25 kwietnia 2008 r. ustanawiająca wspólnotowe kryteria dla krajowych programów zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych (Dz.U. L 115 z 29.4.2008, s. 44).

3

---

ZAŁĄCZNIK I

Specjalne wzory w formacie pdf, których należy używać do przedkładania krajowych programów dotyczących wymienionych poniżej chorób zwierząt, są dostępne na stronie internetowej DG SANTE:

http://ec.europa.eu/dgs/health_food-safety/funding/cff/animal_health/vet_progs_en.htm

Załącznik I.a: w odniesieniu do wścieklizny

Załącznik I.b: w odniesieniu do gruźlicy bydła, brucelozy bydła oraz brucelozy kóz i owiec (B. melitensis)

Załącznik I.c: w odniesieniu do klasycznego pomoru świń, afrykańskiego pomoru świń i choroby pęcherzykowej świń

Załącznik I.d: w odniesieniu do choroby niebieskiego języka

---

ZAŁĄCZNIK II

Specjalny wzór w formacie pdf, którego należy używać do przedkładania programów zwalczania salmonelli, jest dostępny na stronie internetowej DG SANTE:

http://ec.europa.eu/dgs/health_food-safety/funding/cff/animal_health/vet_progs_en.htm

---

ZAŁĄCZNIK III

Specjalny wzór w formacie pdf, którego należy używać do przedkładania programów zwalczania przenośnych encefalopatii gąbczastych (BSE i trzęsawki), jest dostępny na stronie internetowej DG SANTE:

http://ec.europa.eu/dgs/health_food-safety/funding/cff/animal_health/vet_progs_en.htm

---

ZAŁĄCZNIK IV

Specjalny wzór w formacie pdf, którego należy używać do przedkładania programów nadzoru w zakresie ptasiej grypy, jest dostępny na stronie internetowej DG SANTE:

http://ec.europa.eu/dgs/health_food-safety/funding/cff/animal_health/vet_progs_en.htm

---

ZAŁĄCZNIK V

Standardowe wymagania w zakresie przedkładania krajowych programów zwalczania i kontroli następujących chorób zwierząt oraz nadzoru tymi chorobami:

| — | Wąglik |
| --- | --- |

—

Wąglik

| — | Zaraza płucna bydła |
| --- | --- |

—

Zaraza płucna bydła

| — | Bąblowica |
| --- | --- |

—

Bąblowica

| — | Kampylobakterioza |
| --- | --- |

—

Kampylobakterioza

| — | Listerioza |
| --- | --- |

—

Listerioza

| — | Włośnica |
| --- | --- |

—

Włośnica

| — | Werotoksyczne szczepy E. coli |
| --- | --- |

—

Werotoksyczne szczepy E. coli

1.   Identyfikacja programu

Państwo członkowskie:

Choroba(-y) (1):

Czas trwania programu: roczny/wieloletni

Wniosek o współfinansowanie ze środków Unii na lata (2):

Numer referencyjny niniejszego dokumentu:

Dane kontaktowe (nazwisko, nr telefonu, faks, e-mail):

Przedłożono Komisji dnia:

2.   Opis sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do choroby/chorób odzwierzęcych przed datą rozpoczęcia realizacji programu oraz dane epidemiologiczne dotyczące rozwoju tej choroby (chorób)
   (3)
  :

3.   Opis przedłożonego programu
   (4)
  :

4.   Środki przewidziane w przedłożonym programie, który będzie realizowany

4.1.   Skrócony opis środków przewidzianych w programie:

4.2.   Organizacja, nadzór i rola wszystkich zainteresowanych stron
   (5)
  biorących udział w programie:

4.3.   Opis i określenie obszarów geograficznych i administracyjnych, na których program ma być realizowany
   (6)
  :

4.4.   Cele, które mają zostać osiągnięte przed datą zakończenia programu, i spodziewane korzyści:

4.5.   Odpowiednie wskaźniki do pomiaru osiągnięcia celów programu:

4.6.   Opis środków przewidzianych w programie
   (7)
  :

| 4.6.1. | Powiadomienie o chorobie |
| --- | --- |

4.6.1.

Powiadomienie o chorobie

| 4.6.2. | Zwierzęta i populacja zwierząt objęte programem |
| --- | --- |

4.6.2.

Zwierzęta i populacja zwierząt objęte programem

| 4.6.3. | Identyfikacja zwierząt i rejestracja gospodarstw |
| --- | --- |

4.6.3.

Identyfikacja zwierząt i rejestracja gospodarstw

| 4.6.4. | Kwalifikacja zwierząt i stad (8) |
| --- | --- |

4.6.4.

Kwalifikacja zwierząt i stad (8)

| 4.6.5. | Zasady przemieszczania zwierząt |
| --- | --- |

4.6.5.

Zasady przemieszczania zwierząt

| 4.6.6. | Zastosowane badania i plany pobierania próbek |
| --- | --- |

4.6.6.

Zastosowane badania i plany pobierania próbek

| 4.6.7. | Zastosowane szczepionki i programy szczepień |
| --- | --- |

4.6.7.

Zastosowane szczepionki i programy szczepień

| 4.6.8. | Informacje i ocena dotycząca środków bezpieczeństwa biologicznego (zarządzanie i infrastruktura) obowiązujących w zaangażowanych gospodarstwach |
| --- | --- |

4.6.8.

Informacje i ocena dotycząca środków bezpieczeństwa biologicznego (zarządzanie i infrastruktura) obowiązujących w zaangażowanych gospodarstwach

| 4.6.9. | Środki w przypadku wyniku dodatniego (9) |
| --- | --- |

4.6.9.

Środki w przypadku wyniku dodatniego (9)

| 4.6.10. | System odszkodowań dla właścicieli zwierząt poddanych ubojowi i uśmierconych (10) |
| --- | --- |

4.6.10.

System odszkodowań dla właścicieli zwierząt poddanych ubojowi i uśmierconych (10)

| 4.6.11. | Kontrola realizacji programu i sprawozdawczość (11) |
| --- | --- |

4.6.11.

Kontrola realizacji programu i sprawozdawczość (11)

5.   Zasoby finansowe przeznaczone na realizację programu

Szacunkowy budżet i źródło finansowania: publiczne/prywatne lub oba

6.   Dane dotyczące rozwoju epidemiologicznego w ciągu ostatnich pięciu lat
   (12)

6.1.   Rozwój choroby

6.1.1.   Dane dotyczące stad (13) (oddzielna tabela na każdy rok)

| Rok: |
| --- |
| Region (14) | Gatunek zwierząt | Łączna liczba stad (15) | Łączna liczba stad objętych programem | Liczba stad skontrolowanych (16) | Liczba stad z wynikiem dodatnim (17) | Liczba nowych stad z wynikiem dodatnim (18) | Liczba stad zlikwidowanych | % stad z wynikiem dodatnim, które zostały zlikwidowane | WSKAŹNIKI |
| % skontrolowanych stad | % stad z wynikiem dodatnim
  Chorobowość stad w danym okresie | % nowych stad z wynikiem dodatnim
  Zachorowalność w stadach |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 = (/) × 100 | 10= (5/4) × 100 | 11 = (6/5) × 100 | 12 = (7/5) × 100 |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | | | |

Rok:

Region (14)

Gatunek zwierząt

Łączna liczba stad (15)

Łączna liczba stad objętych programem

Liczba stad skontrolowanych (16)

Liczba stad z wynikiem dodatnim (17)

Liczba nowych stad z wynikiem dodatnim (18)

Liczba stad zlikwidowanych

% stad z wynikiem dodatnim, które zostały zlikwidowane

WSKAŹNIKI

% skontrolowanych stad

% stad z wynikiem dodatnim

Chorobowość stad w danym okresie

% nowych stad z wynikiem dodatnim

Zachorowalność w stadach

1

2

3

4

5

6

7

8

9 = (/) × 100

10= (5/4) × 100

11 = (6/5) × 100

12 = (7/5) × 100

Łącznie

6.1.2.   Dane dotyczące zwierząt (oddzielna tabela na każdy rok)

| Rok: |
| --- |
| Region (19) | Gatunek zwierząt | Łączna liczba zwierząt (20) | Liczba zwierząt (22) do przebadania w ramach programu | Liczba zwierząt (21) przebadanych | Liczba zwierząt przebadanych indywidualnie (22) | Liczba zwierząt z wynikiem dodatnim | Ubój | WSKAŹNIKI |
| Liczba zwierząt z wynikiem dodatnim poddanych ubojowi lub uśmierconych | Łączna liczba zwierząt poddanych ubojowi (23) | % wskaźnik przebadania zwierząt | % zwierząt z wynikiem dodatnim
  Chorobowość u zwierząt |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 = (5/4) × 100 | 11 = (7/5) × 100 |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | | |

Rok:

Region (19)

Gatunek zwierząt

Łączna liczba zwierząt (20)

Liczba zwierząt (22) do przebadania w ramach programu

Liczba zwierząt (21) przebadanych

Liczba zwierząt przebadanych indywidualnie (22)

Liczba zwierząt z wynikiem dodatnim

Ubój

WSKAŹNIKI

Liczba zwierząt z wynikiem dodatnim poddanych ubojowi lub uśmierconych

Łączna liczba zwierząt poddanych ubojowi (23)

% wskaźnik przebadania zwierząt

% zwierząt z wynikiem dodatnim

Chorobowość u zwierząt

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10 = (5/4) × 100

11 = (7/5) × 100

Łącznie

6.2.   Dane rozwarstwione dotyczące badań w ramach nadzoru i badań laboratoryjnych

6.2.1.   Dane rozwarstwione dotyczące badań w ramach nadzoru i badań laboratoryjnych

| Rok: |
| --- |
| Region (24) | Gatunek/kategoria zwierząt | Rodzaj badania (25) | Opis badania | Liczba zbadanych próbek | Liczba próbek z wynikiem dodatnim |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| Łącznie | | | | | |

Rok:

Region (24)

Gatunek/kategoria zwierząt

Rodzaj badania (25)

Opis badania

Liczba zbadanych próbek

Liczba próbek z wynikiem dodatnim

Łącznie

6.3.   Dane dotyczące zakażenia (oddzielna tabela na każdy rok)

| Rok: |
| --- |
| Region (26) | Gatunek zwierząt | Liczba zakażonych stad (27) | Liczba zakażonych zwierząt |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| Łącznie | | | |

Rok:

Region (26)

Gatunek zwierząt

Liczba zakażonych stad (27)

Liczba zakażonych zwierząt

Łącznie

6.4.   Dane dotyczące statusu stad pod koniec każdego roku (w stosownych przypadkach)

| Rok: |
| --- |
| Region (28) | Gatunek zwierząt | Status stad i zwierząt objętych programem (29) |
| Łączna liczba stad i zwierząt objętych programem | Nieznany (30) | Nieuznane za wolne ani za urzędowo wolne od choroby | Wolne lub urzędowo wolne od choroby – status zawieszony (33) | Wolne od choroby (34) | Urzędowo wolne od choroby (35) |
| Ostatni wynik kontroli dodatni (31) | Ostatni wynik kontroli ujemny (32) |
| Stada | Zwierzęta (36) | Stada | Zwierzęta (36) | Stada | Zwierzęta (36) | Stada | Zwierzęta (36) | Stada | Zwierzęta (36) | Stada | Zwierzęta (36) | Stada | Zwierzęta (36) |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | | | | | | | |

Rok:

Region (28)

Gatunek zwierząt

Status stad i zwierząt objętych programem (29)

Łączna liczba stad i zwierząt objętych programem

Nieznany (30)

Nieuznane za wolne ani za urzędowo wolne od choroby

Wolne lub urzędowo wolne od choroby – status zawieszony (33)

Wolne od choroby (34)

Urzędowo wolne od choroby (35)

Ostatni wynik kontroli dodatni (31)

Ostatni wynik kontroli ujemny (32)

Stada

Zwierzęta (36)

Stada

Zwierzęta (36)

Stada

Zwierzęta (36)

Stada

Zwierzęta (36)

Stada

Zwierzęta (36)

Stada

Zwierzęta (36)

Stada

Zwierzęta (36)

Łącznie

6.5.   Dane dotyczące programów szczepień lub leczenia
   (37)

| Rok: |
| --- |
| Region (38) | Gatunek zwierząt | Łączna liczba stad (39) | Łączna liczba zwierząt | Informacje o programie szczepień lub leczenia |
| Liczba stad objętych programem szczepień lub leczenia | Liczba stad zaszczepionych lub leczonych | Liczba zwierząt zaszczepionych lub leczonych | Liczba podanych dawek szczepionki lub leku | Liczba zaszczepionych dorosłych osobników | Liczba zaszczepionych młodych zwierząt |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | |

Rok:

Region (38)

Gatunek zwierząt

Łączna liczba stad (39)

Łączna liczba zwierząt

Informacje o programie szczepień lub leczenia

Liczba stad objętych programem szczepień lub leczenia

Liczba stad zaszczepionych lub leczonych

Liczba zwierząt zaszczepionych lub leczonych

Liczba podanych dawek szczepionki lub leku

Liczba zaszczepionych dorosłych osobników

Liczba zaszczepionych młodych zwierząt

Łącznie

6.6.   Dane dotyczące dzikich zwierząt
   (40)

6.6.1.   Oszacowanie liczebności populacji dzikich zwierząt

| Rok: |
| --- |
| Regiony (41) | Gatunek zwierząt | Metoda szacowania | Oszacowana liczebność populacji |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| Łącznie | | | |

Rok:

Regiony (41)

Gatunek zwierząt

Metoda szacowania

Oszacowana liczebność populacji

Łącznie

6.6.2.   Nadzór nad chorobami i inne badania w odniesieniu do dzikich zwierząt (jedna tabela na rok)

| Rok: |
| --- |
| Region (42) | Gatunki zwierząt | Rodzaj badania (43) | Opis badania | Liczba zbadanych próbek | Liczba próbek z wynikiem dodatnim |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| Łącznie | | | | |

Rok:

Region (42)

Gatunki zwierząt

Rodzaj badania (43)

Opis badania

Liczba zbadanych próbek

Liczba próbek z wynikiem dodatnim

Łącznie

6.6.3.   Dane dotyczące szczepień lub leczenia dzikich zwierząt

| Rok: |
| --- |
| Region (44) | km2 | Program szczepień lub leczenia |
| Liczba dawek szczepionki lub leku, jakie będą podane | Liczba kampanii | Łączna liczba podanych dawek szczepionki lub leku |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| Łącznie | | | | |

Rok:

Region (44)

km2

Program szczepień lub leczenia

Liczba dawek szczepionki lub leku, jakie będą podane

Liczba kampanii

Łączna liczba podanych dawek szczepionki lub leku

Łącznie

7.   Założenia programu

7.1.   Założenia w zakresie badań (oddzielna tabela na każdy rok realizacji
   (45)
  )

7.1.1.   Założenia w zakresie badań diagnostycznych

| Region (46) | Rodzaj badania (47) | Populacja docelowa (48) | Rodzaj próbki (49) | Cel (50) | Liczba planowanych badań |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| Łącznie | |

Region (46)

Rodzaj badania (47)

Populacja docelowa (48)

Rodzaj próbki (49)

Cel (50)

Liczba planowanych badań

Łącznie

7.1.2.   Założenia w zakresie badania stad i zwierząt

7.1.2.1.   Założenia w zakresie badania stad (51)

| Region (52) | Gatunek zwierząt | Łączna liczba stad (53) | Łączna liczba stad objętych programem | Spodziewana liczba stad do skontrolowania (54) | Spodziewana liczba stad z wynikiem dodatnim (55) | Spodziewana liczba nowych stad z wynikiem dodatnim (56) | Spodziewana liczba stad do likwidacji | Spodziewany % stad z wynikiem dodatnim do likwidacji | WSKAŹNIKI DOCELOWE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Spodziewany % skontrolowanych stad | % stad z wynikiem dodatnim
  Spodziewana chorobowość stad w danym okresie | % nowych stad z wynikiem dodatnim
  Spodziewana zachorowalność stad |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 = (8/6) ×100 | 10 = (5/4) × 100 | 11 = (6/5) × 100 | 12 = (7/5) × 100 |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | | | |

Region (52)

Gatunek zwierząt

Łączna liczba stad (53)

Łączna liczba stad objętych programem

Spodziewana liczba stad do skontrolowania (54)

Spodziewana liczba stad z wynikiem dodatnim (55)

Spodziewana liczba nowych stad z wynikiem dodatnim (56)

Spodziewana liczba stad do likwidacji

Spodziewany % stad z wynikiem dodatnim do likwidacji

WSKAŹNIKI DOCELOWE

Spodziewany % skontrolowanych stad

% stad z wynikiem dodatnim

Spodziewana chorobowość stad w danym okresie

% nowych stad z wynikiem dodatnim

Spodziewana zachorowalność stad

1

2

3

4

5

6

7

8

9 = (8/6) ×100

10 = (5/4) × 100

11 = (6/5) × 100

12 = (7/5) × 100

Łącznie

7.1.2.2.   Założenia w zakresie badań zwierząt

| Region (57) | Gatunek zwierząt | Łączna liczba zwierząt (58) | Liczba zwierząt (59) objętych programem | Spodziewana liczba zwierząt (59) do przebadania | Liczba zwierząt do przebadania indywidualnie (60) | Spodziewana liczba zwierząt z wynikiem dodatnim | Ubój | WSKAŹNIKI DOCELOWE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Spodziewana liczba zwierząt z wynikiem dodatnim do uboju lub uśmiercenia | Spodziewana łączna liczba zwierząt do uboju (61) | Spodziewany % przebadanych zwierząt | % zwierząt z wynikiem dodatnim (spodziewana chorobowość zwierząt) |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 = (5/4) × 100 | 11 = (7/5) × 100 |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |

Region (57)

Gatunek zwierząt

Łączna liczba zwierząt (58)

Liczba zwierząt (59) objętych programem

Spodziewana liczba zwierząt (59) do przebadania

Liczba zwierząt do przebadania indywidualnie (60)

Spodziewana liczba zwierząt z wynikiem dodatnim

Ubój

WSKAŹNIKI DOCELOWE

Spodziewana liczba zwierząt z wynikiem dodatnim do uboju lub uśmiercenia

Spodziewana łączna liczba zwierząt do uboju (61)

Spodziewany % przebadanych zwierząt

% zwierząt z wynikiem dodatnim (spodziewana chorobowość zwierząt)

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10 = (5/4) × 100

11 = (7/5) × 100

7.2.   Założenia w zakresie kwalifikacji stad i zwierząt (oddzielna tabela na każdy rok realizacji) w stosownych przypadkach

| Region (62) | Gatunek zwierząt | Łączna liczba stad i zwierząt objętych programem | Założenia w zakresie statusu stad i zwierząt objętych programem (63) |
| --- | --- | --- | --- |
| Spodziewany status – nieznany (64) | Spodziewany status – nieuznane za wolne ani za urzędowo wolne od choroby | Spodziewany status – wolne lub urzędowo wolne od choroby, status zawieszony (67) | Spodziewany status – wolne od choroby (68) | Spodziewany status –urzędowo wolne od choroby (69) |
| Ostatni wynik kontroli dodatni (65) | Ostatni wynik kontroli ujemny (66) |
| Stada | Zwierzęta (70) | Stada | Zwierzęta (70) | Stada | Zwierzęta (70) | Stada | Zwierzęta (70) | Stada | Zwierzęta (70) | Stada | Zwierzęta (70) | Stada | Zwierzęta (70) |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | | | | | | | | |

Region (62)

Gatunek zwierząt

Łączna liczba stad i zwierząt objętych programem

Założenia w zakresie statusu stad i zwierząt objętych programem (63)

Spodziewany status – nieznany (64)

Spodziewany status – nieuznane za wolne ani za urzędowo wolne od choroby

Spodziewany status – wolne lub urzędowo wolne od choroby, status zawieszony (67)

Spodziewany status – wolne od choroby (68)

Spodziewany status –urzędowo wolne od choroby (69)

Ostatni wynik kontroli dodatni (65)

Ostatni wynik kontroli ujemny (66)

Stada

Zwierzęta (70)

Stada

Zwierzęta (70)

Stada

Zwierzęta (70)

Stada

Zwierzęta (70)

Stada

Zwierzęta (70)

Stada

Zwierzęta (70)

Stada

Zwierzęta (70)

Łącznie

7.3.   Założenia w zakresie szczepień lub leczenia (oddzielna tabela na każdy rok realizacji)

7.3.1.   Założenia w zakresie szczepień lub leczenia (71)

| Region (72) | Gatunek zwierząt | Łączna liczba stad (73) objętych programem szczepień lub leczenia | Łączna liczba zwierząt objętych programem szczepień lub leczenia | Założenia programu szczepień lub leczenia |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Liczba stad (73) objętych programem szczepień lub leczenia | Spodziewana liczba stad (73) do zaszczepienia lub leczenia | Spodziewana liczba zwierząt do zaszczepienia lub leczenia | Spodziewana liczba dawek szczepionki lub leku, jakie będą podane | Spodziewana liczba dorosłych osobników do zaszczepienia | Spodziewana liczba młodych zwierząt do zaszczepienia |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | |

Region (72)

Gatunek zwierząt

Łączna liczba stad (73) objętych programem szczepień lub leczenia

Łączna liczba zwierząt objętych programem szczepień lub leczenia

Założenia programu szczepień lub leczenia

Liczba stad (73) objętych programem szczepień lub leczenia

Spodziewana liczba stad (73) do zaszczepienia lub leczenia

Spodziewana liczba zwierząt do zaszczepienia lub leczenia

Spodziewana liczba dawek szczepionki lub leku, jakie będą podane

Spodziewana liczba dorosłych osobników do zaszczepienia

Spodziewana liczba młodych zwierząt do zaszczepienia

Łącznie

7.3.2.   Założenia w zakresie szczepień lub leczenia (74) dzikich zwierząt

| Region (75) | Gatunek zwierząt | km2 | Założenia programu szczepień lub leczenia |
| --- | --- | --- | --- |
| Spodziewana liczba dawek szczepionki lub leku do podania w trakcie kampanii | Spodziewana liczba kampanii | Spodziewana łączna liczba dawek szczepionki lub leku do podania |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| | | | | | |
| Łącznie | | | | |

Region (75)

Gatunek zwierząt

km2

Założenia programu szczepień lub leczenia

Spodziewana liczba dawek szczepionki lub leku do podania w trakcie kampanii

Spodziewana liczba kampanii

Spodziewana łączna liczba dawek szczepionki lub leku do podania

Łącznie

8.   Szczegółowa analiza kosztów programu (oddzielna tabela na każdy rok realizacji)

| Przeznaczenie kosztów | Specyfikacja | Liczba sztuk | Koszt jednostkowy w EUR | Łączna kwota w EUR | Wniosek o finansowanie Unii (tak/nie) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.   Badania |
| 1.1. | Koszt pobierania próbek |

Przeznaczenie kosztów

Specyfikacja

Liczba sztuk

Koszt jednostkowy w EUR

Łączna kwota w EUR

Wniosek o finansowanie Unii (tak/nie)

1.   Badania

1.1.

Koszt pobierania próbek

Zwierzęta domowe

| 1.2. | Koszt analizy |
| --- | --- |

1.2.

Koszt analizy

Badania bakteriologiczne (hodowla) w ramach urzędowego pobierania próbek

Określanie serotypu odpowiednich izolatów

Badania bakteriologiczne w celu sprawdzenia skuteczności dezynfekcji pomieszczeń po likwidacji stada, u którego stwierdzono salmonellę

Badania wykrywające środki przeciwdrobnoustrojowe lub efekt hamujący mnożenie się bakterii w tkankach zwierząt ze stad zbadanych na obecność salmonelli

Inne (proszę określić)

| 2. | Szczepienia |
| --- | --- |

2.

(W przypadku ubiegania się o współfinansowanie na zakup szczepionek należy również wypełnić sekcje 6.4 i 7.2, o ile plan szczepień stanowi część programu)

| 2.1. | Zakup dawek szczepionki |
| --- | --- |

2.1.

Zakup dawek szczepionki

Liczba dawek szczepionki

3.   Ubój i zniszczenie

| 3.1. | Odszkodowanie za zwierzęta |
| --- | --- |

3.1.

Odszkodowanie za zwierzęta

Odszkodowanie za zwierzęta

| 3.2. | Koszty transportu |
| --- | --- |

3.2.

Koszty transportu

| 3.3. | Koszty zniszczenia |
| --- | --- |

3.3.

Koszty zniszczenia

| 3.4. | Straty w przypadku uboju |
| --- | --- |

3.4.

Straty w przypadku uboju

| 3.5. | Koszty obróbki produktów zwierzęcych (jaja, jaja wylęgowe itp.) |
| --- | --- |

3.5.

Koszty obróbki produktów zwierzęcych (jaja, jaja wylęgowe itp.)

Koszty obróbki produktów zwierzęcych (jaja, jaja wylęgowe itp.)

4.   Czyszczenie i dezynfekcja

| 5. | Wynagrodzenia (pracownicy zatrudnieni wyłącznie do celów programu) |
| --- | --- |

5.

Wynagrodzenia

Inne (proszę określić)

6.   Materiały eksploatacyjne i sprzęt specjalny

7.   Inne koszty

Łącznie

---

(1)  Stosuje się jeden dokument w odniesieniu do każdej choroby, chyba że wszystkie środki przewidziane w programie obejmującym populację docelową są wykorzystywane do monitorowania, kontroli i zwalczania różnych chorób.

(2)  Należy podać rok lub lata, w odniesieniu do których występuje się z wnioskiem o współfinansowanie.

(3)  Należy podać zwięzły opis zawierający informacje dotyczące populacji docelowej (gatunek, liczba stad i zwierząt obecnych i objętych programem), głównych środków (plany pobierania próbek i prowadzenia badań, stosowane środki zwalczania, kwalifikacja stad i zwierząt, programy szczepień) oraz głównych wyników (zachorowalność, chorobowość, kwalifikacja stad i zwierząt). Informacje podaje się w odniesieniu do odrębnych okresów, jeżeli środki uległy znaczącym zmianom. Informacje dokumentuje się za pomocą odpowiednich skrótowych tabel epidemiologicznych (określonych w sekcji 6), uzupełnionych wykresami lub mapami (które należy załączyć).

(4)  Należy podać zwięzły opis programu, zawierający główny cel lub cele (monitorowanie, kontrola, zwalczanie, kwalifikacja stad lub regionów, ograniczanie chorobowości i zachorowalności), główne środki (plany pobierania próbek i prowadzenia badań, przewidziane środki zwalczania, kwalifikacja stad i zwierząt, programy szczepień), docelową populację zwierząt oraz obszar lub obszary realizacji i definicję przypadku z wynikiem dodatnim.

(5)  Należy opisać organy, którym powierza się nadzorowanie i koordynowanie oddziałów odpowiedzialnych za realizację programu oraz poszczególne zaangażowane podmioty. Należy opisać zakres odpowiedzialności wszystkich zaangażowanych podmiotów.

(6)  Należy podać nazwy i określenia, granice administracyjne oraz powierzchnię obszarów administracyjnych i geograficznych, na których program ma być realizowany. Opis należy zilustrować za pomocą map.

(7)  Należy przedstawić wyczerpujący opis wszelkiego rodzaju środków, chyba że możliwe jest dokonanie odniesienia do przepisów Unii. Podaje się również ustawodawstwo krajowe, w którym zostały określone środki.

(8)  Podaje się jedynie w stosownych przypadkach.

(9)  Przedstawia się opis środków w odniesieniu do zwierząt z wynikiem dodatnim (opis procedur w zakresie uboju, przeznaczenie tusz, wykorzystanie lub obróbka produktów zwierzęcych, zniszczenie wszystkich produktów, które mogłyby przenieść chorobę, lub poddanie takich produktów obróbce w celu uniknięcia wszelkiego ewentualnego skażenia, procedura dezynfekowania zakażonych gospodarstw, wybrana metoda leczenia lub profilaktyki, procedura odnowy stada za pomocą zwierząt zdrowych w gospodarstwach, w których populacja zwierząt została zlikwidowana poprzez ubój, a także utworzenie obszaru zagrożonego wokół zakażonego gospodarstwa).

(10)  Nie dotyczy choroby niebieskiego języka.

(11)  Należy opisać proces i środki kontroli, które będą zastosowane w celu zapewnienia właściwego monitorowania realizacji programu.

(12)  Dane dotyczące rozwoju choroby wprowadza się odpowiednio do poniższych tabel w stosownych przypadkach.

(13)  Stada lub gospodarstwa, stosownie do sytuacji.

(14)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(15)  Łączna liczba stad w regionie, w tym stad kwalifikujących się i stad niekwalifikujących się do programu.

(16)  Kontrola oznacza przeprowadzenie badań stada w ramach programu w kierunku odnośnej choroby w celu utrzymania lub poprawy statusu zdrowotnego stada. W tej kolumnie nie wolno jednego stada liczyć dwukrotnie, nawet jeżeli zostało skontrolowane więcej niż jeden raz.

(17)  Stada, w których u co najmniej jednego zwierzęcia uzyskano wynik dodatni w danym okresie, niezależnie od liczby przeprowadzonych kontroli stada.

(18)  Stada, których status w poprzednim okresie był nieznany, nieuznany za wolny – z wynikiem ujemnym, wolny, urzędowo wolny lub zawieszony i w których w tym okresie co najmniej jedno zwierzę wykazało wynik dodatni.

(19)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(20)  Łączna liczba zwierząt w regionie, w tym stad kwalifikujących się i stad niekwalifikujących się do programu.

(21)  Dotyczy zwierząt przebadanych indywidualnie lub objętych harmonogramem badań zbiorczych.

(22)  Dotyczy jedynie zwierząt przebadanych indywidualnie, nie dotyczy zwierząt przebadanych w systemie próbek zbiorczych.

(23)  Dotyczy wszystkich zwierząt z wynikiem dodatnim poddanych ubojowi, jak również zwierząt z wynikiem ujemnym poddanych ubojowi w ramach programu.

(24)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(25)  Określić rodzaj badania: serologiczne, wirusologiczne itp.

(26)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(27)  Stada lub gospodarstwa, stosownie do sytuacji.

(28)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(29)  Pod koniec roku.

(30)  Status nieznany: brak wyników poprzednich kontroli.

(31)  Nieuznane za wolne i wynik ostatniej kontroli dodatni: stado skontrolowane, z co najmniej jednym wynikiem dodatnim w ostatniej kontroli.

(32)  Nieuznane za wolne i wynik ostatniej kontroli ujemny: stado skontrolowane, z wynikami ujemnymi w ostatniej kontroli, ale nieuznane za wolne ani za urzędowo wolne.

(33)  Status zawieszony zgodnie z definicją w przepisach Unii lub ustawodawstwie krajowym w odniesieniu do danej choroby pod koniec okresu sprawozdawczego.

(34)  Stado uznane za wolne zgodnie z definicją w przepisach Unii lub ustawodawstwie krajowym w odniesieniu do danej choroby.

(35)  Stado urzędowo wolne zgodnie z definicją w przepisach Unii lub ustawodawstwie krajowym w odniesieniu do danej choroby.

(36)  Dotyczy zwierząt objętych programem w stadach o określonym statusie (lewa kolumna).

(37)  Dane podaje się jedynie w przypadku przeprowadzonych szczepień.

(38)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(39)  Stada lub gospodarstwa, stosownie do sytuacji.

(40)  Dane należy podać jedynie w przypadku, gdy program obejmuje środki w odniesieniu do dzikich zwierząt lub gdy dane te mają znaczenie epidemiologiczne w odniesieniu do danej choroby.

(41)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(42)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(43)  Określić rodzaj badania: serologiczne, wirusologiczne, wykrywanie biomarkerów itp.

(44)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(45)  W odniesieniu do kolejnych lat zatwierdzonych programów wieloletnich należy wypełnić tylko jedną tabelę na każdy odpowiedni rok.

(46)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(47)  Opis badania.

(48)  Wyszczególnienie gatunków i kategorii zwierząt objętych programem.

(49)  Opis próbki.

(50)  Opis celu (np. kwalifikacja, nadzór, potwierdzenie podejrzanych przypadków, monitorowanie kampanii, serokonwersja, kontrola wykreślonych szczepionek, badania szczepionek, kontrola szczepień itd.).

(51)  Stada lub gospodarstwa, stosownie do sytuacji.

(52)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(53)  Łączna liczba stad w regionie, w tym stad kwalifikujących się i stad niekwalifikujących się do programu.

(54)  Kontrola oznacza przeprowadzenie badań stada w ramach programu w kierunku odnośnej choroby w celu utrzymania, poprawy itp. statusu zdrowotnego stada. W tej kolumnie nie wolno jednego stada liczyć dwukrotnie, nawet jeżeli zostało skontrolowane więcej niż jeden raz.

(55)  Stada, w których u co najmniej jednego zwierzęcia uzyskano wynik dodatni w danym okresie, niezależnie od liczby przeprowadzonych kontroli stada.

(56)  Stada, których status w poprzednim okresie był nieznany, nieuznany za wolny – z wynikiem ujemnym, wolny, urzędowo wolny lub zawieszony, i w których w tym okresie co najmniej jedno zwierzę wykazało wynik dodatni.

(57)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(58)  Łączna liczba zwierząt w regionie, w tym stad kwalifikujących się i stad niekwalifikujących się do programu.

(59)  Dotyczy zwierząt przebadanych indywidualnie lub objętych harmonogramem badań zbiorczych.

(60)  Dotyczy jedynie zwierząt przebadanych indywidualnie, nie dotyczy zwierząt przebadanych w systemie próbek zbiorczych.

(61)  Dotyczy wszystkich zwierząt z wynikiem dodatnim poddanych ubojowi, jak również zwierząt z wynikiem ujemnym poddanych ubojowi w ramach programu.

(62)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(63)  Pod koniec roku.

(64)  Status nieznany: brak wyników poprzednich kontroli.

(65)  Nieuznane za wolne i wynik ostatniej kontroli dodatni: stado skontrolowane, z co najmniej jednym wynikiem dodatnim w ostatniej kontroli.

(66)  Nieuznane za wolne i wynik ostatniej kontroli ujemny: stado skontrolowane, z wynikami ujemnymi w ostatniej kontroli, ale nieuznane za wolne ani za urzędowo wolne.

(67)  Status zawieszony zgodnie z definicją dotyczącą danej choroby w przepisach Unii lub ustawodawstwie krajowym w stosownych przypadkach lub zgodnie z ustawodawstwem krajowym.

(68)  Stado wolne zgodnie z definicją dotyczącą danej choroby w stosownych przypadkach w przepisach Unii lub ustawodawstwie krajowym w stosownych przypadkach lub zgodnie z ustawodawstwem krajowym.

(69)  Stado urzędowo wolne zgodnie z definicją dotyczącą danej choroby w stosownych przypadkach w przepisach Unii lub ustawodawstwie krajowym lub zgodnie z ustawodawstwem krajowym.

(70)  Dotyczy zwierząt objętych programem w stadach o określonym statusie (lewa kolumna).

(71)  Dane podaje się jedynie w stosownych przypadkach.

(72)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

(73)  Stada lub gospodarstwa, stosownie do sytuacji.

(74)  Dane podaje się jedynie w stosownych przypadkach.

(75)  Region określony w programie danego państwa członkowskiego.

---

ZAŁĄCZNIK VI

Standardowe wymagania w zakresie przedkładania krajowych programów zwalczania chorób zwierząt akwakultury wymienionych poniżej:

| — | Wirusowa posocznica krwotoczna (VHS) |
| --- | --- |

—

Wirusowa posocznica krwotoczna (VHS)

| — | Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN) |
| --- | --- |

—

Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN)

| — | Zakażenie herpeswirusem koi (KHV) |
| --- | --- |

—

Zakażenie herpeswirusem koi (KHV)

| — | Zakaźna anemia łososia (ISA) |
| --- | --- |

—

Zakaźna anemia łososia (ISA)

| — | Marteilioza (Marteilia refringens) |
| --- | --- |

—

Marteilioza (Marteilia refringens)

| — | Bonamioza (Bonamia ostreae) |
| --- | --- |

—

Bonamioza (Bonamia ostreae)

| — | Zespół WSS |
| --- | --- |

—

Zespół WSS

| Wymogi/niezbędne informacje | Informacje/dalsze wyjaśnienia i uzasadnienie |
| --- | --- |
| 1. | Identyfikacja programu | |
| 1.1. | Państwo członkowskie składające dokument | |
| 1.2. | Właściwy organ (adres, faks, e-mail) | |
| 1.3. | Numer referencyjny niniejszego dokumentu | |
| 1.4. | Przedłożono Komisji dnia: | |
| 2. | Rodzaj dokumentu | |
| 2.1. | ☐ | Wniosek w sprawie programu zwalczania |

Wymogi/niezbędne informacje

Informacje/dalsze wyjaśnienia i uzasadnienie

1.

Identyfikacja programu

1.1.

Państwo członkowskie składające dokument

1.2.

Właściwy organ (adres, faks, e-mail)

1.3.

Numer referencyjny niniejszego dokumentu

1.4.

Przedłożono Komisji dnia:

2.

Rodzaj dokumentu

2.1.

☐

Wniosek w sprawie programu zwalczania

3.

Ustawodawstwo krajowe
   (1)

4.

Wniosek o współfinansowanie

4.1.

Rok lub lata, w odniesieniu do których występuje się z wnioskiem o współfinansowanie

4.2.

Zgoda instytucji zarządzającej programu operacyjnego (podpis i pieczątka)

5.

Choroby

5.1.

Ryby

☐

VHS

☐

IHN

☐

ISAV

☐

KHV

5.2.

Mięczaki

☐

Marteilioza (Marteilia refringens)

☐

Bonamia ostrae

5.3.

Skorupiaki

☐

Zespół WSS

6.

Informacje ogólne o programach

6.1.

Właściwy organ (2)

6.2.

Organizacja i nadzorowanie wszystkich podmiotów biorących udział w programie (3)

6.3.

Omówienie struktury branży akwakultury w odnośnym obszarze, w tym rodzaje produkcji, chowane gatunki itp.

6.4.

Od kiedy powiadomienie właściwego organu o podejrzeniu i stwierdzeniu przedmiotowej(-ych) choroby (chorób) jest obowiązkowe?

6.5.

Od kiedy obowiązuje system wczesnego wykrywania wprowadzony na terenie wszystkich państw członkowskich, umożliwiający właściwemu organowi podjęcie skutecznych badań choroby i przedstawianie sprawozdań (4)?

6.6.

Źródło zwierząt akwakultury gatunków podatnych na przedmiotową chorobę, wprowadzanych do państwa członkowskiego, strefy lub enklaw do celów chowu

6.7.

Wytyczne dobrej praktyki higienicznej (5)

6.8.

Sytuacja epidemiologiczna w odniesieniu do choroby w ciągu co najmniej czterech lat poprzedzających rozpoczęcie programu (6)

6.9.

Szacunkowe koszty i spodziewane korzyści z programu (7)

6.10.

Opis przedłożonego programu (8)

6.11.

Czas trwania programu

7.

Obszar objęty programem
   (9)

7.1.

| ☐ | Państwo członkowskie |
| --- | --- |

☐

Państwo członkowskie

7.2.

| ☐ | Strefa (cały obszar zlewni) (10) |
| --- | --- |

☐

Strefa (cały obszar zlewni) (10)

7.3.

| ☐ | Strefa (część obszaru zlewni) (11)

  Należy określić i opisać sztuczną lub naturalną barierę, która wytycza granicę strefy, oraz uzasadnić jej zdolność do zapobiegania migracji zwierząt wodnych z niższych do wyższych partii obszaru zlewni. |
| --- | --- |

☐

Strefa (część obszaru zlewni) (11)

Należy określić i opisać sztuczną lub naturalną barierę, która wytycza granicę strefy, oraz uzasadnić jej zdolność do zapobiegania migracji zwierząt wodnych z niższych do wyższych partii obszaru zlewni.

7.4.

| ☐ | Strefa (więcej niż jeden obszar zlewni) (12) |
| --- | --- |

☐

Strefa (więcej niż jeden obszar zlewni) (12)

7.5.

| ☐ | Enklawa niezależna od statusu zdrowotnego otaczających ją wód (13) |
| --- | --- |

☐

Enklawa niezależna od statusu zdrowotnego otaczających ją wód (13)

Dla każdego gospodarstwa należy określić i opisać źródło dostaw wody (14)

☐

Studnia, odwiert lub źródło

☐

Zakład oczyszczania wody unieszkodliwiający odnośny patogen (15)

W przypadku każdego gospodarstwa należy określić i opisać naturalne lub sztuczne bariery i uzasadnić ich zdolność do uniemożliwiania zwierzętom wodnym przedostania się do któregokolwiek z gospodarstw w enklawie z otaczających cieków wodnych.

W przypadku każdego gospodarstwa należy określić i opisać zabezpieczenie przed zalaniem lub przenikaniem wody z otaczających obszarów.

7.6.

| ☐ | Enklawa zależna od statusu zdrowotnego otaczających ją wód (16) |
| --- | --- |

☐

Enklawa zależna od statusu zdrowotnego otaczających ją wód (16)

| ☐ | Jedna jednostka epidemiologiczna ze względu na jej położenie geograficzne oraz odległość od innych gospodarstw/obszarów chowu (17) |
| --- | --- |

☐

Jedna jednostka epidemiologiczna ze względu na jej położenie geograficzne oraz odległość od innych gospodarstw/obszarów chowu (17)

| ☐ | Wszystkie gospodarstwa wchodzące w skład enklawy objęte są wspólnym systemem bezpieczeństwa biologicznego (18). |
| --- | --- |

☐

Wszystkie gospodarstwa wchodzące w skład enklawy objęte są wspólnym systemem bezpieczeństwa biologicznego (18).

| ☐ | Wszelkiego rodzaju dodatkowe wymagania (19) |
| --- | --- |

☐

Wszelkiego rodzaju dodatkowe wymagania (19)

7.7.

Gospodarstwa lub obszary chowu mięczaków objęte programem (numery rejestracyjne i położenie geograficzne)

8.

Środki przewidziane w przedłożonym programie

8.1.

Skrótowy opis środków w ramach programu

Pierwszy rok

| ☐ | Badania |
| --- | --- |

☐

Badania

| ☐ | Zbieranie w celu spożycia przez ludzi lub dalszego przetwarzania






  ☐ | Natychmiastowe |
| --- | --- | --- |

☐

Zbieranie w celu spożycia przez ludzi lub dalszego przetwarzania

☐

Natychmiastowe

| ☐ | Opóźnione |
| --- | --- |

☐

Opóźnione

| ☐ | Usuwanie i niszczenie






  ☐ | Natychmiastowe |
| --- | --- | --- |

☐

Usuwanie i niszczenie

☐

Natychmiastowe

| ☐ | Opóźnione |
| --- | --- |

☐

Opóźnione

| ☐ | Szczepienia |
| --- | --- |

☐

Szczepienia

| ☐ | Inne środki (należy wyszczególnić) |
| --- | --- |

☐

Inne środki (należy wyszczególnić)

Ostatni rok

| ☐ | Badania |
| --- | --- |

☐

Badania

| ☐ | Zbieranie w celu spożycia przez ludzi lub dalszego przetwarzania






  ☐ | Natychmiastowe |
| --- | --- | --- |

☐

Zbieranie w celu spożycia przez ludzi lub dalszego przetwarzania

☐

Natychmiastowe

| ☐ | Opóźnione |
| --- | --- |

☐

Opóźnione

| ☐ | Usuwanie i niszczenie






  ☐ | Natychmiastowe |
| --- | --- | --- |

☐

Usuwanie i niszczenie

☐

Natychmiastowe

| ☐ | Opóźnione |
| --- | --- |

☐

Opóźnione

| ☐ | Inne środki (należy wyszczególnić) |
| --- | --- |

☐

Inne środki (należy wyszczególnić)

8.2.

Opis środków uwzględnionych w programie (20)

Populacja docelowa/gatunek docelowy

Zastosowane badania i plany pobierania próbek. Laboratoria biorące udział w programie (21)

Zasady przemieszczania zwierząt

Zastosowane szczepionki i programy szczepień

Środki w przypadku wyniku dodatniego (22)

System odszkodowań dla właścicieli

Kontrola i nadzór nad wdrażaniem programu i sprawozdawczością

9.   Dane dotyczące sytuacji epidemiologicznej/rozwoju epidemiologicznego choroby w ciągu ostatnich czterech lat (oddzielna tabela na każdy rok realizacji)

9.1.   Dane dotyczące badania zwierząt

Państwo członkowskie, strefa lub enklawa (23)

| Choroba | Rok | |
| --- | --- | --- |
| Gospodarstwo lub obszar chowu mięczaków | Liczba pobrań próbek | Liczba inspekcji klinicznych | Temperatura wody w czasie pobierania próbek/inspekcji | Gatunki w czasie pobierania próbek | Gatunki, od których pobrano próbki | Liczba zwierząt, od których pobrano próbki (łączna i w podziale na gatunki) | Liczba badań | Wyniki dodatnie badania laboratoryjnego | Wyniki dodatnie inspekcji klinicznych |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | |

Choroba

Rok

Gospodarstwo lub obszar chowu mięczaków

Liczba pobrań próbek

Liczba inspekcji klinicznych

Temperatura wody w czasie pobierania próbek/inspekcji

Gatunki w czasie pobierania próbek

Gatunki, od których pobrano próbki

Liczba zwierząt, od których pobrano próbki (łączna i w podziale na gatunki)

Liczba badań

Wyniki dodatnie badania laboratoryjnego

Wyniki dodatnie inspekcji klinicznych

Łącznie

9.2.   Dane dotyczące badania gospodarstw lub obszarów chowu

| Choroba | Rok | |
| --- | --- | --- |
| Państwo członkowskie, strefa lub enklawa (24) | Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków (25) | Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków objętych programem | Liczba skontrolowanych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków (26) | Liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim (27) | Liczba nowych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim (28) | Liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, w których zlikwidowano populację | % gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim, w których zlikwidowano populację | Zwierzęta usunięte i zniszczone (29) | Wskaźniki docelowe |
| % skontrolowanych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków | % gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim
  Chorobowość okresowa w gospodarstwach lub na obszarach chowu mięczaków | % nowych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim
  Zachorowalność w gospodarstwach lub na obszarach chowu mięczaków |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 = | 9 | 10 = | 11 = (5/4) × 100 | 12 = (6/4) × 100 |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | | | | |

Choroba

Rok

Państwo członkowskie, strefa lub enklawa (24)

Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków (25)

Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków objętych programem

Liczba skontrolowanych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków (26)

Liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim (27)

Liczba nowych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim (28)

Liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, w których zlikwidowano populację

% gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim, w których zlikwidowano populację

Zwierzęta usunięte i zniszczone (29)

Wskaźniki docelowe

% skontrolowanych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków

% gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim

Chorobowość okresowa w gospodarstwach lub na obszarach chowu mięczaków

% nowych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim

Zachorowalność w gospodarstwach lub na obszarach chowu mięczaków

1

2

3

4

5

6

7

8 =

9

10 =

11 = (5/4) × 100

12 = (6/4) × 100

Łącznie

10.   Założenia programu (oddzielna tabela na każdy rok realizacji)

10.1.   Założenia związane z badaniem zwierząt

Państwo członkowskie, strefa lub enklawa (30)

| Choroba | Rok | |
| --- | --- | --- |
| Gospodarstwo lub obszar chowu mięczaków | Liczba pobrań próbek | Liczba inspekcji klinicznych | Temperatura wody w czasie pobierania próbek/inspekcji | Gatunki w czasie pobierania próbek | Gatunki, od których pobrano próbki | Liczba zwierząt, od których pobrano próbki (łączna i w podziale na gatunki) | Liczba badań |
| | | | | | | | |
| | | | | | | | |
| | | | | | | | |
| | | | | | | | |
| | | | | | | | |
| | | | | | | | |
| Łącznie | |

Choroba

Rok

Gospodarstwo lub obszar chowu mięczaków

Liczba pobrań próbek

Liczba inspekcji klinicznych

Temperatura wody w czasie pobierania próbek/inspekcji

Gatunki w czasie pobierania próbek

Gatunki, od których pobrano próbki

Liczba zwierząt, od których pobrano próbki (łączna i w podziale na gatunki)

Liczba badań

Łącznie

10.2.   Założenia w zakresie badania gospodarstw lub obszarów chowu

| Choroba | Rok | |
| --- | --- | --- |
| Państwo członkowskie, strefa lub enklawa (31) | Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków (32) | Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków objętych programem | Spodziewana liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, jakie zostaną skontrolowane (33) | Spodziewana liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim (34) | Spodziewana liczba nowych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim (35) | Spodziewana liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, w których populacja ulegnie likwidacji | Spodziewany % gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim, w których populacja ulegnie likwidacji | Wskaźniki docelowe |
| Spodziewany % wskaźnik skontrolowania gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków | % gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim
  Spodziewana chorobowość w gospodarstwach lub obszarach chowu mięczaków w danym okresie | % nowych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim
  Spodziewana zachorowalność w gospodarstwach lub obszarach chowu mięczaków |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 = (7/5) × 100 | 9 = (4/3) × 100 | 10 = (5/4) × 100 | 11 = (6/4) × 100 |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| Łącznie | | | | | | | | | | |

Choroba

Rok

Państwo członkowskie, strefa lub enklawa (31)

Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków (32)

Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków objętych programem

Spodziewana liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, jakie zostaną skontrolowane (33)

Spodziewana liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim (34)

Spodziewana liczba nowych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim (35)

Spodziewana liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, w których populacja ulegnie likwidacji

Spodziewany % gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim, w których populacja ulegnie likwidacji

Wskaźniki docelowe

Spodziewany % wskaźnik skontrolowania gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków

% gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim

Spodziewana chorobowość w gospodarstwach lub obszarach chowu mięczaków w danym okresie

% nowych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków z wynikiem dodatnim

Spodziewana zachorowalność w gospodarstwach lub obszarach chowu mięczaków

1

2

3

4

5

6

7

8 = (7/5) × 100

9 = (4/3) × 100

10 = (5/4) × 100

11 = (6/4) × 100

Łącznie

11.   Szczegółowa analiza kosztów programu (oddzielna tabela na każdy rok realizacji)

| Przeznaczenie kosztów | Specyfikacja | Liczba sztuk | Koszt jednostkowy w EUR | Łączna kwota w EUR | Wniosek o finansowanie Unii (tak/nie) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Badania | | | | | |
| 1.1. | Koszt analizy | Badanie: | | | | |
| | | Badanie: | | | | |
| | | Badanie: | | | | |
| 1.2. | Koszt pobierania próbek | | | | | |
| 1.3. | Inne koszty | | | | | |
| 2. | Szczepienie lub leczenie | | | | | |
| 2.1. | Zakup szczepionki/leku | | | | | |
| 2.2. | Koszty dystrybucji | | | | | |
| 2.3. | Koszty podawania | | | | | |
| 2.4. | Koszty kontroli | | | | | |
| 3. | Usuwanie i utylizacja zwierząt akwakultury | | | | | |
| 3.1. | Odszkodowanie za zwierzęta | | | | | |
| 3.2. | Koszty transportu | | | | | |
| 3.3. | Koszty niszczenia | | | | | |
| 3.4. | Strata w przypadku usunięcia | | | | | |
| 3.5. | Koszty obróbki produktów | | | | | |
| 4. | Czyszczenie i dezynfekcja | | | | | |
| | | | | | | |
| | | | | | | |
| 5. | Wynagrodzenia (pracownicy zatrudnieni wyłącznie do celów programu) | | | | | |
| | | | | | | |
| | | | | | | |
| 6. | Materiały eksploatacyjne i sprzęt specjalny | | | | | |
| | | | | | | |
| | | | | | | |
| 7. | Inne koszty | | | | | |
| | | | | | | |
| | | | | | | |
| | | | | | | |
| | | | | | | |
| Łącznie | | |

Przeznaczenie kosztów

Specyfikacja

Liczba sztuk

Koszt jednostkowy w EUR

Łączna kwota w EUR

Wniosek o finansowanie Unii (tak/nie)

1.

Badania

1.1.

Koszt analizy

Badanie:

Badanie:

Badanie:

1.2.

Koszt pobierania próbek

1.3.

Inne koszty

2.

Szczepienie lub leczenie

2.1.

Zakup szczepionki/leku

2.2.

Koszty dystrybucji

2.3.

Koszty podawania

2.4.

Koszty kontroli

3.

Usuwanie i utylizacja zwierząt akwakultury

3.1.

Odszkodowanie za zwierzęta

3.2.

Koszty transportu

3.3.

Koszty niszczenia

3.4.

Strata w przypadku usunięcia

3.5.

Koszty obróbki produktów

4.

Czyszczenie i dezynfekcja

5.

Wynagrodzenia (pracownicy zatrudnieni wyłącznie do celów programu)

6.

Materiały eksploatacyjne i sprzęt specjalny

7.

Inne koszty

Łącznie

---

(1)  Obowiązujące ustawodawstwo krajowe mające zastosowanie do danego programu zwalczania.

(2)  Należy podać opis struktury, kompetencji, obowiązków i uprawnień właściwego organu lub właściwych organów, którego(-ych) to dotyczy.

(3)  Należy podać opis organów odpowiedzialnych za nadzorowanie i koordynowanie programu oraz opis poszczególnych zaangażowanych podmiotów.

(4)  Systemy wczesnego wykrywania muszą zapewnić w szczególności szybkie rozpoznanie wszelkiego rodzaju objawów klinicznych zgodnych z objawami podejrzewanej choroby, nowo występującej choroby lub niewyjaśnionej śmiertelności w gospodarstwach lub na obszarach chowu mięczaków, a także w środowisku naturalnym, oraz szybkie powiadomienie o takim przypadku właściwego organu, co ma na celu jak najszybsze rozpoczęcie badania diagnostycznego. System wczesnego wykrywania obejmuje przynajmniej:

| a) | duże wyczulenie osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach sektora akwakultury lub zajmujących się przetwarzaniem zwierząt akwakultury na wszelkie objawy wskazujące na obecność choroby oraz szkolenie lekarzy weterynarii lub specjalistów ds. zdrowia zwierząt wodnych w zakresie wykrywania i zgłaszania nietypowych chorób; |
| --- | --- |

a)

duże wyczulenie osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach sektora akwakultury lub zajmujących się przetwarzaniem zwierząt akwakultury na wszelkie objawy wskazujące na obecność choroby oraz szkolenie lekarzy weterynarii lub specjalistów ds. zdrowia zwierząt wodnych w zakresie wykrywania i zgłaszania nietypowych chorób;

| b) | obecność lekarzy weterynarii lub specjalistów ds. zdrowia zwierząt wodnych przeszkolonych w zakresie rozpoznawania i powiadamiania o podejrzeniu wystąpienia choroby; |
| --- | --- |

b)

obecność lekarzy weterynarii lub specjalistów ds. zdrowia zwierząt wodnych przeszkolonych w zakresie rozpoznawania i powiadamiania o podejrzeniu wystąpienia choroby;

| c) | dostęp właściwego organu do laboratoriów wyposażonych w urządzenia do diagnozowania i rozróżniania chorób ujętych w wykazie i nowo występujących chorób. |
| --- | --- |

c)

dostęp właściwego organu do laboratoriów wyposażonych w urządzenia do diagnozowania i rozróżniania chorób ujętych w wykazie i nowo występujących chorób.

(5)  Należy podać opis zgodnie z art. 9 dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).

(6)  Informacje podaje się przy użyciu tabeli określonej w części 9 załącznika VI do niniejszej decyzji.

(7)  Należy podać opis korzyści dla hodowców i ogółu społeczeństwa.

(8)  Należy podać zwięzły opis programu, obejmujący główne cele, główne środki, populację docelową, obszary realizacji oraz definicję przypadku z wynikiem dodatnim.

(9)  Obszar objęty programem wyraźnie określa się i opisuje na mapie, która powinna być dołączona do wniosku jako załącznik.

(10)  Całkowity obszar dorzecza od źródeł cieków wodnych do ujścia rzeki.

(11)  Część obszaru zlewni od źródła/źródeł do naturalnej lub sztucznej zapory, zapobiegającej migracji zwierząt wodnych z niższych do wyższych partii obszaru zlewni.

(12)  Więcej niż jeden obszar zlewni, obejmujący ujścia rzek, z powodu powiązania epidemiologicznego występującego między obszarami zlewni za pośrednictwem ujścia.

(13)  Enklawy obejmujące jedno lub więcej gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, w których status zdrowotny odnoszący się do szczególnej choroby nie zależy od statusu zdrowotnego otaczających je wód naturalnych, odnoszącego się do tej choroby.

(14)  Enklawa, która jest niezależna od statusu zdrowotnego otaczających je wód, musi mieć zapewnione dostawy wody:

| a) | przez zakład oczyszczania wody unieszkodliwiający odnośny patogen w celu zmniejszenia do dopuszczalnego poziomu ryzyka wprowadzenia choroby; lub |
| --- | --- |

a)

przez zakład oczyszczania wody unieszkodliwiający odnośny patogen w celu zmniejszenia do dopuszczalnego poziomu ryzyka wprowadzenia choroby; lub

| b) | bezpośrednio ze studni, odwiertu lub źródła. Jeżeli takie miejsce pozyskiwania wody znajduje się poza terenem gospodarstwa, woda jest dostarczana bezpośrednio do gospodarstwa za pomocą rurociągu. |
| --- | --- |

b)

bezpośrednio ze studni, odwiertu lub źródła. Jeżeli takie miejsce pozyskiwania wody znajduje się poza terenem gospodarstwa, woda jest dostarczana bezpośrednio do gospodarstwa za pomocą rurociągu.

(15)  Przekazuje się informacje techniczne w celu wykazania, że odnośny patogen jest unieszkodliwiony w celu obniżenia do dopuszczalnego poziomu ryzyka wprowadzenia choroby.

(16)  Enklawy obejmujące jedno lub więcej gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, w których status zdrowotny odnoszący się do szczególnej choroby zależy od statusu zdrowotnego otaczających je wód naturalnych, odnoszącego się do tej choroby.

(17)  Należy podać opis położenia geograficznego oraz odległości od innych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, które umożliwiają uznanie enklawy za jedną jednostkę epidemiologiczną.

(18)  Podaje się opis wspólnego systemu bezpieczeństwa biologicznego.

(19)  Każde gospodarstwo lub obszar chowu mięczaków w danej enklawie, która jest zależna od statusu zdrowotnego otaczających ją wód, podlega dodatkowym środkom wprowadzonym przez właściwy organ, jeśli zostanie to uznane za konieczne, aby zapobiec wprowadzeniu chorób. Środki takie mogą obejmować ustanowienie strefy buforowej wokół enklawy, w której prowadzony jest program monitorowania, oraz ustanowienie dodatkowej ochrony przed wtargnięciem potencjalnych nosicieli patogenów lub gatunków-wektorów.

(20)  Należy przedstawić wyczerpujący opis, chyba że możliwe jest dokonanie odniesienia do przepisów Unii. Wymienia się ustawodawstwo krajowe, w którym określone są środki.

(21)  Należy opisać metody diagnostyczne i plany pobierania próbek. W przypadku stosowania norm OIE lub UE należy poczynić do nich odniesienie. W przeciwnym razie należy je opisać. Należy określić laboratoria biorące udział w programie (krajowe laboratorium referencyjne lub wyznaczone laboratoria).

(22)  Należy podać opis środków w odniesieniu do zwierząt z wynikiem dodatnim (natychmiastowe lub opóźnione zbieranie w celu spożycia przez ludzi, natychmiastowe lub opóźnione usuwanie i niszczenie, środki w celu uniknięcia rozprzestrzeniania się patogenów w czasie zbierania, dalszego przetwarzania lub usuwania i niszczenia, procedura dezynfekowania zakażonych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, procedury odnawiania zdrowymi zwierzętami gospodarstw lub obszarów chowu, w których zlikwidowano populację, oraz utworzenia obszaru zagrożonego wokół zakażonego gospodarstwa lub obszaru chowu itd.).

(23)  Państwo członkowskie, strefa lub enklawa w rozumieniu załącznika VI pkt 7.

(24)  Państwo członkowskie, strefa lub enklawa w rozumieniu załącznika VI pkt 7.

(25)  Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków w państwie członkowskim, strefie lub enklawie w rozumieniu załącznika VI pkt 7.

(26)  Kontrola oznacza przeprowadzenie badań w gospodarstwie lub na obszarze chowu mięczaków w ramach programu w kierunku odnośnej choroby w celu podwyższenia statusu zdrowotnego gospodarstwa lub obszaru chowu mięczaków. W tej kolumnie gospodarstwo/obszar chowu mięczaków nie powinno być liczone dwukrotnie, nawet jeżeli zostało skontrolowane więcej niż jeden raz.

(27)  Gospodarstwa lub obszary chowu mięczaków, w których co najmniej jedno zwierzę wykazało wynik dodatni w danym okresie, niezależnie od liczby przeprowadzonych kontroli tych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków.

(28)  Gospodarstwa lub obszary chowu mięczaków, których status zdrowotny w poprzednim okresie należał, zgodnie z częścią A załącznika III do dyrektywy 2006/88/WE, do kategorii I, kategorii II, kategorii III lub kategorii IV, i w których co najmniej jedno zwierzę wykazało w tym okresie wynik dodatni.

(29)  Zwierzęta × 1 000 lub łączna masa zwierząt usuniętych i zniszczonych.

(30)  Państwo członkowskie, strefa lub enklawa w rozumieniu załącznika VI pkt 7.

(31)  Państwo członkowskie, strefa lub enklawa w rozumieniu załącznika VI pkt 7.

(32)  Łączna liczba gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków w państwie członkowskim, strefie lub enklawie w rozumieniu załącznika VI pkt 7.

(33)  Kontrola oznacza przeprowadzenie badań w gospodarstwie lub na obszarze chowu mięczaków w ramach programu w kierunku odnośnej choroby w celu podwyższenia statusu zdrowotnego gospodarstwa lub obszaru chowu mięczaków. W tej kolumnie gospodarstwo lub obszar chowu mięczaków nie powinny być liczone dwukrotnie, nawet jeżeli zostały skontrolowane więcej niż jeden raz.

(34)  Gospodarstwa lub obszary chowu mięczaków, w których co najmniej jedno zwierzę wykazało wynik dodatni w danym okresie, niezależnie od liczby przeprowadzonych kontroli tych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków.

(35)  Gospodarstwa lub obszary chowu mięczaków, których status zdrowotny w poprzednim okresie należał, zgodnie z częścią A załącznika III do dyrektywy 2006/88/WE, do kategorii I, kategorii II, kategorii III lub kategorii IV, i w których co najmniej jedno zwierzę wykazało w tym okresie wynik dodatni.

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 23.12.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 336/93 |
| --- | --- | --- | --- |

23.12.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 336/93

---

DECYZJA NR 1/2015 RADY STOWARZYSZENIA UE–REPUBLIKA MOŁDAWII

z dnia 18 grudnia 2015 r.

w sprawie stosowania tytułu V Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, na całym terytorium Republiki Mołdawii [2015/2445]

RADA STOWARZYSZENIA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 462,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 464 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”), niektóre części Układu stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 464 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”), niektóre części Układu stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

| (2) | Republika Mołdawii powiadomiła Komisję Europejską, że będzie mogła zapewnić pełne wykonanie i egzekwowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym swoim terytorium od dnia 1 stycznia 2016 r. |
| --- | --- |

(2)

Republika Mołdawii powiadomiła Komisję Europejską, że będzie mogła zapewnić pełne wykonanie i egzekwowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym swoim terytorium od dnia 1 stycznia 2016 r.

| (3) | Rada Stowarzyszenia winna regularnie dokonywać przeglądu stosowania tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii. |
| --- | --- |

(3)

Rada Stowarzyszenia winna regularnie dokonywać przeglądu stosowania tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii.

| (4) | Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu monitoruje stosowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii oraz regularnie przedkłada sprawozdania Radzie Stowarzyszenia, |
| --- | --- |

(4)

Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu monitoruje stosowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii oraz regularnie przedkłada sprawozdania Radzie Stowarzyszenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Tytuł V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu o stowarzyszeniu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, ma zastosowanie na całym terytorium Republiki Mołdawii od dnia 1 stycznia 2016 r.

2.   Rada Stowarzyszenia dokonuje przeglądu stosowania tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu na całym terytorium Republiki Mołdawii w terminie 10 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji, a następnie raz w roku.

3.   Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu monitoruje stosowanie tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem), jak wskazano w ust. 1. Komitet Stowarzyszenia przedkłada sprawozdania Radzie Stowarzyszenia raz w roku oraz gdy wymagają tego okoliczności.

4.   Tytuł VII (Postanowienia instytucjonalne, ogólne i końcowe) ma zastosowanie w zakresie, w jakim jest on stosowany w związku z tytułem V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Kiszyniowie dnia 18 grudnia 2015 r.

W imieniu Rady Stowarzyszenia

Przewodniczący

G. BREGA

---

(1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014 s.4.

1

---