# Επίσημη Εφημερίδα C 312/2019

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 62ό έτος16 Σεπτεμβρίου # 2019 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

62ό έτος16 Σεπτεμβρίου # 2019

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2019/C 312/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2019/C 312/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2019/C 312/02 | Υπόθεση C-338/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna (Ιταλία) στις 25 Απριλίου 2019 — Telecom Italia SpA κατά Regione Sardegna | 2 |
| 2019/C 312/03 | Υπόθεση C-368/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 6 Μαΐου 2019 — Telecom Italia SpA κ.λπ. κατά Roma Capitale κ.λπ. | 3 |
| 2019/C 312/04 | Υπόθεση C-369/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 8 Μαΐου 2019 ο José-Ramón Herrero Torres κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 8 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T 326/18, Herrero Torres κατά EUIPO – DZ Licores (CARAJILLO LICOR 43 CUARENTA Y TRES) | 3 |
| 2019/C 312/05 | Υπόθεση C-377/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 13 Μαΐου 2019 — Benedetti Pietro e Angelo S.S. κ λπ. κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA) | 4 |
| 2019/C 312/06 | Υπόθεση C-399/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 22 Μαΐου 2019 — Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni κατά BT Italia SpA κ.λπ. | 5 |
| 2019/C 312/07 | Υπόθεση C-447/19 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 11 Ιουνίου 2019 οι SA Close, Cegelec κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 9 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-259/15, Close και Cegelec κατά Κοινοβουλίου | 5 |
| 2019/C 312/08 | Υπόθεση C-457/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιουνίου 2019 ο Amador Rodriguez Prieto κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 4 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-61/18, Rodriguez Prieto κατά Επιτροπής | 6 |
| 2019/C 312/09 | Υπόθεση C-510/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) στις 4 Ιουλίου 2019 — Openbaar Ministerie, YU, ZV κατά AZ | 7 |
| 2019/C 312/10 | Υπόθεση C-563/19 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Ιουλίου 2019 οι Recylex SA, Fonderie et Manufacture de Métaux, Harz-Metall GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 23 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-222/17, Recylex κ.λπ. κατά Επιτροπής | 8 |
| 2019/C 312/11 | Υπόθεση C-572/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιουλίου 2019 η European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems & Services Europe (Ertico — ITS Europe) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 22 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-604/15, Ertico — ITS Europe κατά Επιτροπής | 9 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2019/C 312/12 | Υπόθεση T-40/16: Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — MU κατά Κοινοβουλίου | 11 |
| 2019/C 312/13 | Υπόθεση T-456/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — ITV κατά Επιτροπής | 12 |
| 2019/C 312/14 | Υπόθεση T-457/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Synthomer κατά Επιτροπής | 13 |
| 2019/C 312/15 | Υπόθεση T-470/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Essentra κ.λπ. κατά Επιτροπής | 15 |
| 2019/C 312/16 | Υπόθεση T-471/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Eland Oil & Gas κατά Επιτροπής | 16 |
| 2019/C 312/17 | Υπόθεση T-473/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Diageo κ.λπ. κατά Επιτροπής | 18 |
| 2019/C 312/18 | Υπόθεση T-474/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Halma κ.λπ. κατά Επιτροπής | 19 |
| 2019/C 312/19 | Υπόθεση T-475/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Bunzl κ.λπ. κατά Επιτροπής | 21 |
| 2019/C 312/20 | Υπόθεση T-476/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — AstraZeneca κ.λπ. κατά Επιτροπής | 22 |
| 2019/C 312/21 | Υπόθεση T-482/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — BT Group και Communications Global Network Services κατά Επιτροπής | 24 |
| 2019/C 312/22 | Υπόθεση T-483/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Meggitt και Cavehurst κατά Επιτροπής | 25 |
| 2019/C 312/23 | Υπόθεση T-484/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Pearson Loan Finance κ.λπ. κατά Επιτροπής | 27 |
| 2019/C 312/24 | Υπόθεση T-485/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Babcock International Group κ.λπ. κατά Επιτροπής | 28 |
| 2019/C 312/25 | Υπόθεση T-486/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Spectris και Spectris Group κατά Επιτροπής | 29 |
| 2019/C 312/26 | Υπόθεση T-490/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Weston Investment κ.λπ. κατά Επιτροπής | 31 |
| 2019/C 312/27 | Υπόθεση T-491/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Vodafone Group κ.λπ. κατά Επιτροπής | 32 |
| 2019/C 312/28 | Υπόθεση T-492/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — GlaxoSmithKline Finance και Setfirst κατά Επιτροπής | 33 |
| 2019/C 312/29 | Υπόθεση T-493/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — International Personal Finance Investments κατά Επιτροπής | 35 |
| 2019/C 312/30 | Υπόθεση T-498/19: Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2019 — Banco Cooperativo Español κατά ΕΣΕ | 37 |
| 2019/C 312/31 | Υπόθεση T-501/19: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Corneli κατά ΕΚΤ | 38 |
| 2019/C 312/32 | Υπόθεση T-502/19: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Corneli κατά ΕΚΤ | 39 |
| 2019/C 312/33 | Υπόθεση T-504/19: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Crédit Lyonnais κατά ΕΚΤ | 41 |
| 2019/C 312/34 | Υπόθεση T-513/19: Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2019 — Lux κατά Επιτροπής | 42 |
| 2019/C 312/35 | Υπόθεση T-520/19: Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2019 — Heitec κατά EUIPO — Hetec Datensysteme (HEITEC) | 43 |
| 2019/C 312/36 | Υπόθεση T-527/19: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2019 — Sánchez Cano κατά EUIPO — Grupo Osborne (EL TORO BALLS Fini) | 44 |
| 2019/C 312/37 | Υπόθεση T-530/19: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2019 — Nord Stream κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου | 45 |
| 2019/C 312/38 | Υπόθεση T-532/19: Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — EC Brand Comércio, Importação e Exportação de Vestuário em Geral κατά EUIPO (pantys) | 46 |
| 2019/C 312/39 | Υπόθεση T-533/19: Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — Artur Florêncio & Filhos, Affsports κατά EUIPO — Anadeco Gestion (sflooring) | 47 |
| 2019/C 312/40 | Υπόθεση T-535/19: Προσφυγή της 30ης Ιουλίου 2019 — H.R. Participations κατά EUIPO — Hottinger Investment Management (JCE HOTTINGUER) | 48 |
| 2019/C 312/41 | Υπόθεση T-546/19: Προσφυγή της 7ης Αυγούστου 2019 — Isigny — Sainte Mère κατά EUIPO (σχήμα χρυσού δοχείου με ανάγλυφο κυματισμό) | 49 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2019/C 312/02

Υπόθεση C-338/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna (Ιταλία) στις 25 Απριλίου 2019 — Telecom Italia SpA κατά Regione Sardegna

2

2019/C 312/03

Υπόθεση C-368/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 6 Μαΐου 2019 — Telecom Italia SpA κ.λπ. κατά Roma Capitale κ.λπ.

3

2019/C 312/04

Υπόθεση C-369/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 8 Μαΐου 2019 ο José-Ramón Herrero Torres κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 8 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T 326/18, Herrero Torres κατά EUIPO – DZ Licores (CARAJILLO LICOR 43 CUARENTA Y TRES)

3

2019/C 312/05

Υπόθεση C-377/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 13 Μαΐου 2019 — Benedetti Pietro e Angelo S.S. κ λπ. κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA)

4

2019/C 312/06

Υπόθεση C-399/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 22 Μαΐου 2019 — Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni κατά BT Italia SpA κ.λπ.

5

2019/C 312/07

Υπόθεση C-447/19 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 11 Ιουνίου 2019 οι SA Close, Cegelec κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 9 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-259/15, Close και Cegelec κατά Κοινοβουλίου

5

2019/C 312/08

Υπόθεση C-457/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιουνίου 2019 ο Amador Rodriguez Prieto κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 4 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-61/18, Rodriguez Prieto κατά Επιτροπής

6

2019/C 312/09

Υπόθεση C-510/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) στις 4 Ιουλίου 2019 — Openbaar Ministerie, YU, ZV κατά AZ

7

2019/C 312/10

Υπόθεση C-563/19 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Ιουλίου 2019 οι Recylex SA, Fonderie et Manufacture de Métaux, Harz-Metall GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 23 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-222/17, Recylex κ.λπ. κατά Επιτροπής

8

2019/C 312/11

Υπόθεση C-572/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιουλίου 2019 η European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems & Services Europe (Ertico — ITS Europe) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 22 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-604/15, Ertico — ITS Europe κατά Επιτροπής

9

Γενικό Δικαστήριο

2019/C 312/12

Υπόθεση T-40/16: Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — MU κατά Κοινοβουλίου

11

2019/C 312/13

Υπόθεση T-456/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — ITV κατά Επιτροπής

12

2019/C 312/14

Υπόθεση T-457/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Synthomer κατά Επιτροπής

13

2019/C 312/15

Υπόθεση T-470/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Essentra κ.λπ. κατά Επιτροπής

15

2019/C 312/16

Υπόθεση T-471/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Eland Oil & Gas κατά Επιτροπής

16

2019/C 312/17

Υπόθεση T-473/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Diageo κ.λπ. κατά Επιτροπής

18

2019/C 312/18

Υπόθεση T-474/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Halma κ.λπ. κατά Επιτροπής

19

2019/C 312/19

Υπόθεση T-475/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Bunzl κ.λπ. κατά Επιτροπής

21

2019/C 312/20

Υπόθεση T-476/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — AstraZeneca κ.λπ. κατά Επιτροπής

22

2019/C 312/21

Υπόθεση T-482/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — BT Group και Communications Global Network Services κατά Επιτροπής

24

2019/C 312/22

Υπόθεση T-483/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Meggitt και Cavehurst κατά Επιτροπής

25

2019/C 312/23

Υπόθεση T-484/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Pearson Loan Finance κ.λπ. κατά Επιτροπής

27

2019/C 312/24

Υπόθεση T-485/19: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Babcock International Group κ.λπ. κατά Επιτροπής

28

2019/C 312/25

Υπόθεση T-486/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Spectris και Spectris Group κατά Επιτροπής

29

2019/C 312/26

Υπόθεση T-490/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Weston Investment κ.λπ. κατά Επιτροπής

31

2019/C 312/27

Υπόθεση T-491/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Vodafone Group κ.λπ. κατά Επιτροπής

32

2019/C 312/28

Υπόθεση T-492/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — GlaxoSmithKline Finance και Setfirst κατά Επιτροπής

33

2019/C 312/29

Υπόθεση T-493/19: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — International Personal Finance Investments κατά Επιτροπής

35

2019/C 312/30

Υπόθεση T-498/19: Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2019 — Banco Cooperativo Español κατά ΕΣΕ

37

2019/C 312/31

Υπόθεση T-501/19: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Corneli κατά ΕΚΤ

38

2019/C 312/32

Υπόθεση T-502/19: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Corneli κατά ΕΚΤ

39

2019/C 312/33

Υπόθεση T-504/19: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Crédit Lyonnais κατά ΕΚΤ

41

2019/C 312/34

Υπόθεση T-513/19: Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2019 — Lux κατά Επιτροπής

42

2019/C 312/35

Υπόθεση T-520/19: Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2019 — Heitec κατά EUIPO — Hetec Datensysteme (HEITEC)

43

2019/C 312/36

Υπόθεση T-527/19: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2019 — Sánchez Cano κατά EUIPO — Grupo Osborne (EL TORO BALLS Fini)

44

2019/C 312/37

Υπόθεση T-530/19: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2019 — Nord Stream κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου

45

2019/C 312/38

Υπόθεση T-532/19: Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — EC Brand Comércio, Importação e Exportação de Vestuário em Geral κατά EUIPO (pantys)

46

2019/C 312/39

Υπόθεση T-533/19: Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — Artur Florêncio & Filhos, Affsports κατά EUIPO — Anadeco Gestion (sflooring)

47

2019/C 312/40

Υπόθεση T-535/19: Προσφυγή της 30ης Ιουλίου 2019 — H.R. Participations κατά EUIPO — Hottinger Investment Management (JCE HOTTINGUER)

48

2019/C 312/41

Υπόθεση T-546/19: Προσφυγή της 7ης Αυγούστου 2019 — Isigny — Sainte Mère κατά EUIPO (σχήμα χρυσού δοχείου με ανάγλυφο κυματισμό)

49

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2019/C 312/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 305 της 9.9.2019

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 295 της 2.9.2019

ΕΕ C 288 της 26.8.2019

ΕΕ C 280 της 19.8.2019

ΕΕ C 270 της 12.8.2019

ΕΕ C 263 της 5.8.2019

ΕΕ C 255 της 29.7.2019

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/2

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna (Ιταλία) στις 25 Απριλίου 2019 — Telecom Italia SpA κατά Regione Sardegna

(Υπόθεση C-338/19)

(2019/C 312/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Telecom Italia SpA

Καθής: Regione Sardegna

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 16 του κανονισμού 659/1999/ΕΚ, της 22ας Μαρτίου 1999 (1), «Κανονισμός του Συμβουλίου περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης», το οποίο εφαρμόζεται ratione temporis και ορίζει ότι «[μ]ε την επιφύλαξη του άρθρου 23, η Επιτροπή μπορεί, σε περιπτώσεις καταχρηστικής εφαρμογής ενισχύσεων, να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4. Τα άρθρα 6, 7, 9, 10, το άρθρο 11, παράγραφος 1, και τα άρθρα 12, 13, 14 και 15 εφαρμόζονται, mutatis mutandis», την έννοια ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να λάβει προσωρινή απόφαση ανάκτησης ακόμη και σε περιπτώσεις ενισχύσεων που χορηγήθηκαν καταχρηστικώς (με την επιφύλαξη της δυνατότητας της ίδιας της Επιτροπής να προσφύγει απευθείας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την έννοια του άρθρου 23 του κανονισμού 659/1999/ΕΚ);
  Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, πρέπει το άρθρο 16 του κανονισμού 659/1999/ΕΚ, της 22ας Μαρτίου 1999, να κηρυχθεί άκυρο λόγω παράβασης του άρθρου 108, παράγραφος 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην άρθρου 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ); |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 16 του κανονισμού 659/1999/ΕΚ, της 22ας Μαρτίου 1999 (1), «Κανονισμός του Συμβουλίου περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης», το οποίο εφαρμόζεται ratione temporis και ορίζει ότι «[μ]ε την επιφύλαξη του άρθρου 23, η Επιτροπή μπορεί, σε περιπτώσεις καταχρηστικής εφαρμογής ενισχύσεων, να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4. Τα άρθρα 6, 7, 9, 10, το άρθρο 11, παράγραφος 1, και τα άρθρα 12, 13, 14 και 15 εφαρμόζονται, mutatis mutandis», την έννοια ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να λάβει προσωρινή απόφαση ανάκτησης ακόμη και σε περιπτώσεις ενισχύσεων που χορηγήθηκαν καταχρηστικώς (με την επιφύλαξη της δυνατότητας της ίδιας της Επιτροπής να προσφύγει απευθείας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την έννοια του άρθρου 23 του κανονισμού 659/1999/ΕΚ);

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, πρέπει το άρθρο 16 του κανονισμού 659/1999/ΕΚ, της 22ας Μαρτίου 1999, να κηρυχθεί άκυρο λόγω παράβασης του άρθρου 108, παράγραφος 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην άρθρου 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ);

| 2) | Έχουν οι παράγραφοι 1 και 2, του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) 794/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004 (σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999) (2), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) της Επιτροπής 271/2008 της 30ής Ιανουαρίου 2008 (3), την έννοια ότι το επιτόκιο που προβλέπεται σε αυτές για την επιστροφή των μη συμβατών και παράνομων κρατικών ενισχύσεων εφαρμόζεται επίσης στην περίπτωση επιστροφής κρατικών ενισχύσεων που εγκρίθηκαν με υπό όρους απόφαση και χορηγήθηκαν καταχρηστικώς λόγω επέλευσης του συμφωνηθέντος όρου; |
| --- | --- |

2)

Έχουν οι παράγραφοι 1 και 2, του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) 794/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004 (σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999) (2), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) της Επιτροπής 271/2008 της 30ής Ιανουαρίου 2008 (3), την έννοια ότι το επιτόκιο που προβλέπεται σε αυτές για την επιστροφή των μη συμβατών και παράνομων κρατικών ενισχύσεων εφαρμόζεται επίσης στην περίπτωση επιστροφής κρατικών ενισχύσεων που εγκρίθηκαν με υπό όρους απόφαση και χορηγήθηκαν καταχρηστικώς λόγω επέλευσης του συμφωνηθέντος όρου;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (EE 1999, L 83, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 794/2004 της Επιτροπήσ, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ 2004, L 140, σ. 1).

(3)  Κανονισμός(ΕΚ) 271/2008 της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 2008, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 794/2004 σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ 2008, L 82, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/3

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 6 Μαΐου 2019 — Telecom Italia SpA κ.λπ. κατά Roma Capitale κ.λπ.

(Υπόθεση C-368/19)

(2019/C 312/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσες: Telecom Italia SpA, Wind Tre SpA, Vodafone Italia SpA, Lindam Srl

Αναιρεσίβλητοι: Roma Capitale, Regione Lazio, Vodafone Italia SpA, Telecom Italia SpA, Wind Tre SpA, Wind Telecomunicazioni SpA

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εθνική κανονιστική ρύθμιση [όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 8, παράγραφος 6, του legge 22 febbraio 2001, n. 36 (νόμου 36 της 22ας Φεβρουαρίου 2001)], η οποία ερμηνεύεται και εφαρμόζεται υπό την έννοια ότι επιτρέπει στις επιμέρους τοπικές αρχές να θεσπίζουν κριτήρια για την επιλογή της θέσης εγκατάστασης του εξοπλισμού κινητής τηλεφωνίας, ακόμη και υπό μορφή απαγόρευσης, όπως η απαγόρευση τοποθέτησης κεραιών σε καθορισμένες περιοχές ή η εγκατάσταση σε καθορισμένη απόσταση από κτίρια ορισμένου τύπου;

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/3

---

Αναίρεση που άσκησε στις 8 Μαΐου 2019 ο José-Ramón Herrero Torres κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 8 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T 326/18, Herrero Torres κατά EUIPO – DZ Licores (CARAJILLO LICOR 43 CUARENTA Y TRES)

(Υπόθεση C-369/19 P)

(2019/C 312/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: José-Ramón Herrero Torres (εκπρόσωπος: J. Donoso Romero, abogado)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και DZ Licores S.L.U.

Με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2019, το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) αποφάσισε να απορρίψει ως απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως και έκρινε ότι ο José-Ramón Herrero Torres φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/4

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 13 Μαΐου 2019 — Benedetti Pietro e Angelo S.S. κ λπ. κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA)

(Υπόθεση C-377/19)

(2019/C 312/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Benedetti Pietro e Angelo S.S., Capparotto Giampaolo e Lorenzino S.S., Gonzo Dino S.S., Soc. Agr. Semplice F.Lli Isolan, Mantovani Giuseppe e Giorgio S.S., Azienda Agricola Padovani Luigi, Az. Agr. La Pila di Mastrotto Piergiorgio e C. S.S., Azienda Agricola Mastrotto Giuseppe

Αναιρεσίβλητη: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA)

Προδικαστικό ερώτημα

Σε περίπτωση όπως η περιγραφόμενη, αντιτίθεται το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) 595/2004 (1) σε εθνική διάταξη, όπως αυτή του άρθρου 9 της πράξης νομοθετικού περιεχομένου 49/2003 σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 3, της πράξης νομοθετικού περιεχομένου 157 της 24ης Ιουνίου 2004, η οποία προέβλεψε ως κριτήριο προσδιορισμού της κατηγορίας προτεραιότητας στην οποία πρέπει να επιστραφεί η αχρεωστήτως καταβληθείσα εισφορά την κανονική μηνιαία καταβολή από τον αγοραστή;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 595/2004 της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2004, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1788/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ 2004, L 94, σ. 22).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/5

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 22 Μαΐου 2019 — Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni κατά BT Italia SpA κ.λπ.

(Υπόθεση C-399/19)

(2019/C 312/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

Εφεσίβλητες: BT Italia SpA, Basictel SpA, BT Enia Telecomunicazioni SpA, Telecom Italia SpA, PosteMobile SpA, Vodafone Italia SpA

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2002/20/ΕΚ (1), την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας οι αδειοδοτημένοι πάροχοι, κατά την έννοια της οδηγίας αυτής, βαρύνονται με το σύνολο των διοικητικών δαπανών στις οποίες έχει προβεί η εθνική ρυθμιστική αρχή για την οργάνωση και την εκτέλεση του συνόλου των καθηκόντων της, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της ρυθμίσεως, της εποπτείας, της επιλύσεως διαφορών και επιβολής κυρώσεων, τα οποία έχουν ανατεθεί στην εθνική ρυθμιστική αρχή δυνάμει του ευρωπαϊκού πλαισίου των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (σύμφωνα με τις οδηγίες 2002/19/ΕΚ (2), 2002/20/ΕΚ, 2002/21/ΕΚ (3) και 2002/22/ΕΚ (4)), ήτοι έχουν οι δραστηριότητες που περιγράφονται στο άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2002/20/ΕΚ την έννοια ότι περιορίζονται στην «ρυθμιστική δραστηριότητα ex ante» που ασκεί η εθνική ρυθμιστική αρχή; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2002/20/ΕΚ (1), την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας οι αδειοδοτημένοι πάροχοι, κατά την έννοια της οδηγίας αυτής, βαρύνονται με το σύνολο των διοικητικών δαπανών στις οποίες έχει προβεί η εθνική ρυθμιστική αρχή για την οργάνωση και την εκτέλεση του συνόλου των καθηκόντων της, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της ρυθμίσεως, της εποπτείας, της επιλύσεως διαφορών και επιβολής κυρώσεων, τα οποία έχουν ανατεθεί στην εθνική ρυθμιστική αρχή δυνάμει του ευρωπαϊκού πλαισίου των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (σύμφωνα με τις οδηγίες 2002/19/ΕΚ (2), 2002/20/ΕΚ, 2002/21/ΕΚ (3) και 2002/22/ΕΚ (4)), ήτοι έχουν οι δραστηριότητες που περιγράφονται στο άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2002/20/ΕΚ την έννοια ότι περιορίζονται στην «ρυθμιστική δραστηριότητα ex ante» που ασκεί η εθνική ρυθμιστική αρχή;

| 2) | Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, την έννοια ότι η ετήσια ανασκόπηση των διοικητικών δαπανών της εθνικής ρυθμιστικής αρχής και των επιβαρύνσεων που συγκεντρώνονται: α) μπορεί να δημοσιευτεί μετά τη λήξη του οικονομικού έτους στο οποίο ανέκυψαν οι διοικητικές επιβαρύνσεις, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην εθνική νομοθεσία περί δημοσίου λογιστικού, β) παρέχει στην εθνική ρυθμιστική αρχή τη δυνατότητα να προβεί στις «κατάλληλες αναπροσαρμογές», ακόμα και όσον αφορά μη διαδοχικά οικονομικά έτη; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, την έννοια ότι η ετήσια ανασκόπηση των διοικητικών δαπανών της εθνικής ρυθμιστικής αρχής και των επιβαρύνσεων που συγκεντρώνονται: α) μπορεί να δημοσιευτεί μετά τη λήξη του οικονομικού έτους στο οποίο ανέκυψαν οι διοικητικές επιβαρύνσεις, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην εθνική νομοθεσία περί δημοσίου λογιστικού, β) παρέχει στην εθνική ρυθμιστική αρχή τη δυνατότητα να προβεί στις «κατάλληλες αναπροσαρμογές», ακόμα και όσον αφορά μη διαδοχικά οικονομικά έτη;

---

(1)  Οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (ΕΕ 2002, L 108, σ. 21).

(2)  Οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (ΕΕ 2002, L 108, σ. 7).

(3)  Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ 2002, L 108, σ. 33).

(4)  Οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (ΕΕ 2002, L 108, σ. 51).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/5

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 11 Ιουνίου 2019 οι SA Close, Cegelec κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 9 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-259/15, Close και Cegelec κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση C-447/19 P)

(2019/C 312/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: SA Close, Cegelec (εκπρόσωποι: J.-L. Teheux, J.-M. Rikkers, avocats)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | κατά συνέπεια, να δεχτεί τα αιτήματα που προέβαλαν πρωτοδίκως και, επομένως, να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε το Κοινοβούλιο στις 19 Μαΐου 2015 να αναθέσει τη δημόσια σύμβαση έργου σχετικά με το «Σχέδιο επέκτασης και ανακαίνισης του κτιρίου Konrad Adenauer στο Λουξεμβούργο» τμήμα 73 (μονάδα ενέργειας), υπ’ αριθ. INLO-D-UPIL-T-14-A04, στην κοινοπραξία ENERGIE-KAD (αποτελούμενη από τις εταιρίες MERSCH et SCHMITZ PRODUCTION SARL και ENERGOLUX S.A.) και, κατ’ επέκταση, να μην επιλέξει την προσφορά τους· |
| --- | --- |

—

κατά συνέπεια, να δεχτεί τα αιτήματα που προέβαλαν πρωτοδίκως και, επομένως, να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε το Κοινοβούλιο στις 19 Μαΐου 2015 να αναθέσει τη δημόσια σύμβαση έργου σχετικά με το «Σχέδιο επέκτασης και ανακαίνισης του κτιρίου Konrad Adenauer στο Λουξεμβούργο» τμήμα 73 (μονάδα ενέργειας), υπ’ αριθ. INLO-D-UPIL-T-14-A04, στην κοινοπραξία ENERGIE-KAD (αποτελούμενη από τις εταιρίες MERSCH et SCHMITZ PRODUCTION SARL και ENERGOLUX S.A.) και, κατ’ επέκταση, να μην επιλέξει την προσφορά τους·

| — | να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει κατά την έννοια του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, του άρθρου 113, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού και του άρθρου 161, παράγραφοι 2 και 3, των κανόνων εφαρμογής του δημοσιονομικού κανονισμού.

Το Γενικό Δικαστήριο, όπως υποστηρίζουν οι αναιρεσείουσες, παραμόρφωσε το περιεχόμενο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως που προέβαλαν πρωτοδίκως, ερμήνευσε εσφαλμένως την έννοια του πρόδηλου σφάλματος εκτιμήσεως, την αρχή της χρηστής διοικήσεως και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν και υπέπεσε σε σφάλμα κατά την ανάλυση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων το οποίο οδήγησε σε παραμόρφωσή τους.

Τέλος, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη κατά το μέτρο που ουδόλως εξετάζει ορισμένα επιχειρήματα που προέβαλαν.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/6

---

Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιουνίου 2019 ο Amador Rodriguez Prieto κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 4 Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-61/18, Rodriguez Prieto κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-457/19 P)

(2019/C 312/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Amador Rodriguez Prieto (εκπρόσωποι: S. Orlandi, T. Martin, avocats)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-61/18 καθόσον απορρίπτει το αίτημα ικανοποίησης της ηθικής βλάβης του αναιρεσείοντος· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019 στην υπόθεση T-61/18 καθόσον απορρίπτει το αίτημα ικανοποίησης της ηθικής βλάβης του αναιρεσείοντος·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα κατ’ αποκοπήν ποσό 100 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα κατ’ αποκοπήν ποσό 100 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα όσον αφορά τον παράνομο χαρακτήρα των ενεργειών της Επιτροπής σε βάρος του κατά τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, ιδίως σε σχέση με το καθεστώς του ως μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος, κατόπιν πρωτοβουλίας του οποίου κινήθηκε η διαδικασία που οδήγησε στην αποκάλυψη της «υπόθεσης Eurostat».

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/7 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/7

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) στις 4 Ιουλίου 2019 — Openbaar Ministerie, YU, ZV κατά AZ

(Υπόθεση C-510/19)

(2019/C 312/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hof van beroep te Brussel

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Διάδικοι: Openbaar Ministerie, YU, ZV

Κατηγορούμενος: AZ

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | 1. | Συνιστά ο όρος «δικαστική αρχή», κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου (1), αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης; |
| --- | --- | --- |

1)

1.

Συνιστά ο όρος «δικαστική αρχή», κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου (1), αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης;

| 2. | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.1: Βάσει ποιων κριτηρίων δύναται να διαπιστωθεί αν δημόσια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως συνιστά δικαστική αρχή κατά την ανωτέρω έννοια, ώστε κατ’ επέκταση και το εκτελεσθέν από αυτή ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως να συνιστά δικαστική απόφαση; |
| --- | --- |

2.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.1: Βάσει ποιων κριτηρίων δύναται να διαπιστωθεί αν δημόσια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως συνιστά δικαστική αρχή κατά την ανωτέρω έννοια, ώστε κατ’ επέκταση και το εκτελεσθέν από αυτή ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως να συνιστά δικαστική απόφαση;

| 3. | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.1: Εμπίπτει η ολλανδική Openbaar Ministerie και, ειδικότερα, ο Officier van Justitie (εισαγγελέας) στην έννοια της «δικαστικής αρχής» κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου, ώστε κατ’ επέκταση και το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως που εκτελείται από την αρχή αυτή να συνιστά δικαστική απόφαση; |
| --- | --- |

3.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.1: Εμπίπτει η ολλανδική Openbaar Ministerie και, ειδικότερα, ο Officier van Justitie (εισαγγελέας) στην έννοια της «δικαστικής αρχής» κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου, ώστε κατ’ επέκταση και το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως που εκτελείται από την αρχή αυτή να συνιστά δικαστική απόφαση;

| 4. | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.3: Επιτρέπεται η δικαστική αρχή, ειδικότερα η Overleveringskamer te Amsterdam (αρμόδια επί της παραδόσεως εκζητουμένων δικαστική αρχή του Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες), να ελέγξει την αρχική παράδοση προσώπου κατά το άρθρο 15, της αποφάσεως-πλαισίου, διατηρουμένων παραλλήλως, μεταξύ άλλων, των δικαιωμάτων του ενδιαφερομένου για ακρόαση και πρόσβαση στη δικαιοσύνη, ενώ αρμόδια για τη συμπληρωματική έκδοση του ιδίου προσώπου κατά την έννοια του άρθρου 27 της αποφάσεως-πλαισίου, είναι διαφορετική αρχή, και συγκεκριμένα ο εισαγγελέας, χωρίς να διασφαλίζεται το δικαίωμα του ενδιαφερομένου για ακρόαση και πρόσβαση στη δικαιοσύνη, με αποτέλεσμα να προκύπτει εντός του πεδίου εφαρμογής της αποφάσεως-πλαισίου προφανής ασυμφωνία χωρίς να συντρέχει αποχρών λόγος; |
| --- | --- |

4.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.3: Επιτρέπεται η δικαστική αρχή, ειδικότερα η Overleveringskamer te Amsterdam (αρμόδια επί της παραδόσεως εκζητουμένων δικαστική αρχή του Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες), να ελέγξει την αρχική παράδοση προσώπου κατά το άρθρο 15, της αποφάσεως-πλαισίου, διατηρουμένων παραλλήλως, μεταξύ άλλων, των δικαιωμάτων του ενδιαφερομένου για ακρόαση και πρόσβαση στη δικαιοσύνη, ενώ αρμόδια για τη συμπληρωματική έκδοση του ιδίου προσώπου κατά την έννοια του άρθρου 27 της αποφάσεως-πλαισίου, είναι διαφορετική αρχή, και συγκεκριμένα ο εισαγγελέας, χωρίς να διασφαλίζεται το δικαίωμα του ενδιαφερομένου για ακρόαση και πρόσβαση στη δικαιοσύνη, με αποτέλεσμα να προκύπτει εντός του πεδίου εφαρμογής της αποφάσεως-πλαισίου προφανής ασυμφωνία χωρίς να συντρέχει αποχρών λόγος;

| 5. | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1.3 και 1.4: Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1.3 και 1.4: Έχουν τα άρθρα 14, 19 και 27, της αποφάσεως-πλαισίου την έννοια ότι η εισαγγελία, ενεργώντας ως δικαστική αρχή εκτελέσεως, οφείλει να διασφαλίζει ιδίως το δικαίωμα του ενδιαφερομένου για ακρόαση και πρόσβαση στη δικαιοσύνη προτού δώσει τη συγκατάθεσή της για ποινική δίωξη, καταδίκη ή κράτηση προσώπου σε εκτέλεση ποινής στερητικής της ελευθερίας ή άλλου μέτρου ασφάλειας στερητικού της ελευθερίας για πράξη που τελέστηκε πριν από την παράδοση του προσώπου δυνάμει ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως και επί της οποίας δεν εκτείνεται το αίτημα περί παραδόσεως; |
| --- | --- |

5.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1.3 και 1.4: Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1.3 και 1.4: Έχουν τα άρθρα 14, 19 και 27, της αποφάσεως-πλαισίου την έννοια ότι η εισαγγελία, ενεργώντας ως δικαστική αρχή εκτελέσεως, οφείλει να διασφαλίζει ιδίως το δικαίωμα του ενδιαφερομένου για ακρόαση και πρόσβαση στη δικαιοσύνη προτού δώσει τη συγκατάθεσή της για ποινική δίωξη, καταδίκη ή κράτηση προσώπου σε εκτέλεση ποινής στερητικής της ελευθερίας ή άλλου μέτρου ασφάλειας στερητικού της ελευθερίας για πράξη που τελέστηκε πριν από την παράδοση του προσώπου δυνάμει ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως και επί της οποίας δεν εκτείνεται το αίτημα περί παραδόσεως;

| 2) | Είναι ο εισαγγελέας του Arrondissementsparket Amsterdam (περιφερειακής εισαγγελικής αρχής του Άμστερνταμ), ο οποίος ενεργεί δυνάμει του άρθρου 14, του ολλανδικού Wet van 29 april 2004 tot implementatie van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie [νόμου της 29ης Απριλίου 2004 για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της αποφάσεως-πλαισίου του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (νόμος περί παραδόσεως εκζητουμένων ατόμων, στο εξής: Overleveringswet)], δικαστική αρχή εκτελέσεως κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου, υπό την έννοια ότι είναι αρμόδιος να παραδώσει το καταζητούμενο άτομο και να δώσει τη συγκατάθεσή του σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3, στοιχείο ζ', και παράγραφος 4, της αποφάσεως-πλαισίου; |
| --- | --- |

2)

Είναι ο εισαγγελέας του Arrondissementsparket Amsterdam (περιφερειακής εισαγγελικής αρχής του Άμστερνταμ), ο οποίος ενεργεί δυνάμει του άρθρου 14, του ολλανδικού Wet van 29 april 2004 tot implementatie van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie [νόμου της 29ης Απριλίου 2004 για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της αποφάσεως-πλαισίου του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (νόμος περί παραδόσεως εκζητουμένων ατόμων, στο εξής: Overleveringswet)], δικαστική αρχή εκτελέσεως κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου, υπό την έννοια ότι είναι αρμόδιος να παραδώσει το καταζητούμενο άτομο και να δώσει τη συγκατάθεσή του σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3, στοιχείο ζ', και παράγραφος 4, της αποφάσεως-πλαισίου;

---

(1)  Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ 2002, L 190, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/8

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Ιουλίου 2019 οι Recylex SA, Fonderie et Manufacture de Métaux, Harz-Metall GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 23 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-222/17, Recylex κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-563/19 P)

(2019/C 312/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Recylex SA, Fonderie et Manufacture de Métaux, Harz-Metall GmbH (εκπρόσωποι: M. Wellinger, avocat, S. Reinart και K. Bongs, Rechtsanwälte)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-222/17 κατά το μέρος που διατηρεί το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες με την προσβαλλόμενη απόφαση (1) και καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-222/17 κατά το μέρος που διατηρεί το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες με την προσβαλλόμενη απόφαση (1) και καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα·

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που επιβάλλει στις αναιρεσείουσες πρόστιμο ύψους 26 739 000 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που επιβάλλει στις αναιρεσείουσες πρόστιμο ύψους 26 739 000 ευρώ·

| — | να μειώσει το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες και να το ορίσει σε 5 877 732 ευρώ κατ’ αποδοχή και των τριών λόγων αναιρέσεως· ή, τουλάχιστον, σε 17 679 141 ευρώ κατ’ αποδοχή μόνον του πρώτου λόγου αναιρέσεως, σε 13 305 478 ευρώ κατ’ αποδοχή μόνον του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, σε 19 099 565 ευρώ κατ’ αποδοχή μόνον του τρίτου λόγου αναιρέσεως, σε 8 228 824 ευρώ κατ’ αποδοχή του πρώτου και του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, σε 12 627 958 ευρώ κατ’ αποδοχή του πρώτου και του τρίτου λόγου αναιρέσεως, ή σε 9 503 913 ευρώ κατ’ αποδοχή του δευτέρου και του τρίτου λόγου αναιρέσεως· και |
| --- | --- |

—

να μειώσει το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες και να το ορίσει σε 5 877 732 ευρώ κατ’ αποδοχή και των τριών λόγων αναιρέσεως· ή, τουλάχιστον, σε 17 679 141 ευρώ κατ’ αποδοχή μόνον του πρώτου λόγου αναιρέσεως, σε 13 305 478 ευρώ κατ’ αποδοχή μόνον του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, σε 19 099 565 ευρώ κατ’ αποδοχή μόνον του τρίτου λόγου αναιρέσεως, σε 8 228 824 ευρώ κατ’ αποδοχή του πρώτου και του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, σε 12 627 958 ευρώ κατ’ αποδοχή του πρώτου και του τρίτου λόγου αναιρέσεως, ή σε 9 503 913 ευρώ κατ’ αποδοχή του δευτέρου και του τρίτου λόγου αναιρέσεως· και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τρεις λόγους αναιρέσεως.

| 1) | Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο, πρώτον, διότι το σκεπτικό της στερείται συνοχής και είναι ασαφές ως προς το νομικό κριτήριο που εφαρμόζεται για τη χορήγηση μερικής απαλλαγής και, δεύτερον, διότι, κατά την εφαρμογή νομικού κριτηρίου, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραμορφώθηκαν προδήλως τα αποδεικτικά στοιχεία και παραβιάσθηκαν οι κανόνες ως προς το βάρος αποδείξεως. |
| --- | --- |

1)

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο, πρώτον, διότι το σκεπτικό της στερείται συνοχής και είναι ασαφές ως προς το νομικό κριτήριο που εφαρμόζεται για τη χορήγηση μερικής απαλλαγής και, δεύτερον, διότι, κατά την εφαρμογή νομικού κριτηρίου, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραμορφώθηκαν προδήλως τα αποδεικτικά στοιχεία και παραβιάσθηκαν οι κανόνες ως προς το βάρος αποδείξεως.

| 2) | Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο διότι με αυτήν ερμηνεύθηκαν και εφαρμόσθηκαν εσφαλμένα οι κανόνες περί μερικής απαλλαγής σύμφωνα με το σημείο 26, τρίτο εδάφιο, της ανακοινώσεως του 2006 περί συνεργασίας. |
| --- | --- |

2)

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο διότι με αυτήν ερμηνεύθηκαν και εφαρμόσθηκαν εσφαλμένα οι κανόνες περί μερικής απαλλαγής σύμφωνα με το σημείο 26, τρίτο εδάφιο, της ανακοινώσεως του 2006 περί συνεργασίας.

| 3) | Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του τμήματος III της ανακοινώσεως του 2006 περί συνεργασίας, καθόσον με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι επιχείρηση η οποία παρέχει δεύτερη αποδεικτικά στοιχεία σημαντικής πρόσθετης αξίας δεν μπορεί να λάβει τη θέση της πρώτης επιχειρήσεως η οποία παρείχε μεν τέτοιου είδους αποδεικτικά στοιχεία, αλλά δεν πληροί τις προϋποθέσεις μειώσεως του προστίμου που της έχει επιβληθεί. |
| --- | --- |

3)

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του τμήματος III της ανακοινώσεως του 2006 περί συνεργασίας, καθόσον με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι επιχείρηση η οποία παρέχει δεύτερη αποδεικτικά στοιχεία σημαντικής πρόσθετης αξίας δεν μπορεί να λάβει τη θέση της πρώτης επιχειρήσεως η οποία παρείχε μεν τέτοιου είδους αποδεικτικά στοιχεία, αλλά δεν πληροί τις προϋποθέσεις μειώσεως του προστίμου που της έχει επιβληθεί.

---

(1)  Απόφαση C(2017) 900 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (υπόθεση AT.40018 — Ανακύκλωση συσσωρευτών αυτοκινήτου).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/9

---

Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιουλίου 2019 η European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems & Services Europe (Ertico — ITS Europe) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 22 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-604/15, Ertico — ITS Europe κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-572/19 P)

(2019/C 312/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems & Services Europe (Ertico — ITS Europe) (εκπρόσωποι: M. Wellinger και K. T'Syen, avocats)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-604/15· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-604/15·

| — | να ακυρώσει την επίμαχη απόφαση (1) και να αναγνωρίσει το καθεστώς ΜΜΕ (πολύ μικρής, μικρής και μεσαίας επιχείρησης) της αναιρεσείουσας· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την επίμαχη απόφαση (1) και να αναγνωρίσει το καθεστώς ΜΜΕ (πολύ μικρής, μικρής και μεσαίας επιχείρησης) της αναιρεσείουσας· και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους.

| 1. | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά το μέρος που έκρινε ότι i) τα σημεία 1.2.6 και 1.2.7 του παραρτήματος της απόφασης 2012/838/ΕΕ (2) της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με την έγκριση των κανόνων για τη διασφάλιση της συνέπειας της διαδικασίας επαλήθευσης της υπόστασης, του νομικού καθεστώτος, καθώς και της επιχειρησιακής και χρηματοοικονομικής ικανότητας των συμμετεχόντων στις έμμεσες δράσεις που στηρίζονται μέσω επιχορήγησης δυνάμει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και δυνάμει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων πυρηνικής έρευνας και κατάρτισης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και ii) το άρθρο 22 του κανονισμού 58/2003 (3) του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, περί θεσπίσεως του καταστατικού των εκτελεστικών οργανισμών που είναι επιφορτισμένοι με ορισμένα καθήκοντα σχετικά με τη διαχείριση κοινοτικών προγραμμάτων αφορούν δύο διαφορετικά συστήματα έννομης προστασίας. |
| --- | --- |

1.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά το μέρος που έκρινε ότι i) τα σημεία 1.2.6 και 1.2.7 του παραρτήματος της απόφασης 2012/838/ΕΕ (2) της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με την έγκριση των κανόνων για τη διασφάλιση της συνέπειας της διαδικασίας επαλήθευσης της υπόστασης, του νομικού καθεστώτος, καθώς και της επιχειρησιακής και χρηματοοικονομικής ικανότητας των συμμετεχόντων στις έμμεσες δράσεις που στηρίζονται μέσω επιχορήγησης δυνάμει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και δυνάμει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων πυρηνικής έρευνας και κατάρτισης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και ii) το άρθρο 22 του κανονισμού 58/2003 (3) του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, περί θεσπίσεως του καταστατικού των εκτελεστικών οργανισμών που είναι επιφορτισμένοι με ορισμένα καθήκοντα σχετικά με τη διαχείριση κοινοτικών προγραμμάτων αφορούν δύο διαφορετικά συστήματα έννομης προστασίας.

| 2. | Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως και παραβίασε τη σύσταση της Επιτροπής περί ΜΜΕ (4), καθώς και τις θεμελιώδεις νομικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης (και συνεπώς η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα) καθόσον έκρινε ότι είναι νομικά επιτρεπτό να μην αναγνωριστεί η αναιρεσείουσα ως ΜΜΕ βάσει του «σκοπού και του πνεύματος» της σύστασης περί ΜΜΕ μολονότι η αναιρεσείουσα πληροί τυπικώς τα κριτήρια της σύστασης περί ΜΜΕ (στοιχείο το οποίο δεν αμφισβητεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση). |
| --- | --- |

2.

Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως και παραβίασε τη σύσταση της Επιτροπής περί ΜΜΕ (4), καθώς και τις θεμελιώδεις νομικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης (και συνεπώς η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα) καθόσον έκρινε ότι είναι νομικά επιτρεπτό να μην αναγνωριστεί η αναιρεσείουσα ως ΜΜΕ βάσει του «σκοπού και του πνεύματος» της σύστασης περί ΜΜΕ μολονότι η αναιρεσείουσα πληροί τυπικώς τα κριτήρια της σύστασης περί ΜΜΕ (στοιχείο το οποίο δεν αμφισβητεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση).

| 3. | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει, ως εκ τούτου, να αναιρεθεί, καθόσον με αυτήν κρίθηκε ότι η αναιρεσείουσα «δεν αντιμετωπίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν συνήθως οι ΜΜΕ» (και ότι, συνεπώς, δεν αποτελεί ΜΜΕ βάσει του «σκοπού και του πνεύματος» της σύστασης περί ΜΜΕ). |
| --- | --- |

3.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει, ως εκ τούτου, να αναιρεθεί, καθόσον με αυτήν κρίθηκε ότι η αναιρεσείουσα «δεν αντιμετωπίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν συνήθως οι ΜΜΕ» (και ότι, συνεπώς, δεν αποτελεί ΜΜΕ βάσει του «σκοπού και του πνεύματος» της σύστασης περί ΜΜΕ).

---

(1)  Απόφαση της επιτροπής επικύρωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 2015.

(2)  ΕΕ 2012, L 359, σ. 45.

(3)  ΕΕ 2003, L 11, σ. 1.

(4)  Σύσταση της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (ΕΕ 2003, L 124, σ. 36).

---

Γενικό Δικαστήριο

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/11

---

Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — MU κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-40/16)

(2019/C 312/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: MU (εκπρόσωπος: A. Bruno, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να κρίνει παράνομη την από 11 Δεκεμβρίου 2015 απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με την οποία απορρίφθηκε αίτημα καταβολής του συμπληρωματικού ποσού για τους ασκουμένους με αναπηρίες, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 24, παράγραφος 9, των εσωτερικών κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση και τις εκπαιδευτικές επισκέψεις στη Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. |
| --- | --- |

—

Να κρίνει παράνομη την από 11 Δεκεμβρίου 2015 απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με την οποία απορρίφθηκε αίτημα καταβολής του συμπληρωματικού ποσού για τους ασκουμένους με αναπηρίες, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 24, παράγραφος 9, των εσωτερικών κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση και τις εκπαιδευτικές επισκέψεις στη Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

| — | Κατά συνέπεια, να αναγνωρίσει ότι ο προσφεύγων έχει δικαίωμα στην καταβολή του συμπληρωματικού ποσού που προβλέπεται στο άρθρο 29, παράγραφος 9, των κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεδομένου ότι το ποσοστό της αναπηρίας του είναι 70 %. |
| --- | --- |

—

Κατά συνέπεια, να αναγνωρίσει ότι ο προσφεύγων έχει δικαίωμα στην καταβολή του συμπληρωματικού ποσού που προβλέπεται στο άρθρο 29, παράγραφος 9, των κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεδομένου ότι το ποσοστό της αναπηρίας του είναι 70 %.

| — | Να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό που προβλέπεται από τις ισχύουσες διατάξεις, πλέον τόκων και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής από την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος προς τη διοίκηση μέχρι την ολοσχερή εξόφληση και να το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό που προβλέπεται από τις ισχύουσες διατάξεις, πλέον τόκων και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής από την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος προς τη διοίκηση μέχρι την ολοσχερή εξόφληση και να το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει τα εξής:

| 1. | Ότι η αναγνώριση του δικαιώματος είσπραξης του συμπληρωματικού ποσού για τα άτομα με αναπηρία, που προβλέπεται στο άρθρο 24, παράγραφος 9, των εσωτερικών κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση και τις εκπαιδευτικές επισκέψεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. |
| --- | --- |

1.

Ότι η αναγνώριση του δικαιώματος είσπραξης του συμπληρωματικού ποσού για τα άτομα με αναπηρία, που προβλέπεται στο άρθρο 24, παράγραφος 9, των εσωτερικών κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση και τις εκπαιδευτικές επισκέψεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

| 2. | Ότι το ποσοστό αναπηρίας επικυρώνεται ή διαπιστώνεται από τον σύμβουλο ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αναλόγως του αν στηρίζεται σε εθνικό πιστοποιητικό ή σε λεπτομερή γνωμάτευση του ιατρού του ασκουμένου, με αναφορά στην «ευρωπαϊκή κλίμακα αξιολόγησης σωματικής και πνευματικής αναπηρίας για ιατρική χρήση». |
| --- | --- |

2.

Ότι το ποσοστό αναπηρίας επικυρώνεται ή διαπιστώνεται από τον σύμβουλο ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αναλόγως του αν στηρίζεται σε εθνικό πιστοποιητικό ή σε λεπτομερή γνωμάτευση του ιατρού του ασκουμένου, με αναφορά στην «ευρωπαϊκή κλίμακα αξιολόγησης σωματικής και πνευματικής αναπηρίας για ιατρική χρήση».

| 3. | Ότι ακόμη και αν υποτεθεί ότι υφίσταται εν προκειμένω διακριτική ευχέρεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπήρξε αναιτιολόγητη υπέρβαση των άκρων ορίων αυτής. Διευκρινίζεται επ’ αυτού ότι οι επίμαχες διατάξεις διακρίνουν μεταξύ της περίπτωσης στην οποία η αναπηρία στηρίζεται σε πιστοποιητικό της εθνικής αρχής, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, περίπτωση στην οποία αυτή επικυρώνεται από τον ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και της διαφορετικής περίπτωσης στην οποία η αναπηρία στηρίζεται σε έκθεση του ιατρού του ασκουμένου. Το ποσοστό αναπηρίας διαπιστώνεται από τον ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μόνο στη δεύτερη από της ανωτέρω περιπτώσεις. |
| --- | --- |

3.

Ότι ακόμη και αν υποτεθεί ότι υφίσταται εν προκειμένω διακριτική ευχέρεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπήρξε αναιτιολόγητη υπέρβαση των άκρων ορίων αυτής. Διευκρινίζεται επ’ αυτού ότι οι επίμαχες διατάξεις διακρίνουν μεταξύ της περίπτωσης στην οποία η αναπηρία στηρίζεται σε πιστοποιητικό της εθνικής αρχής, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, περίπτωση στην οποία αυτή επικυρώνεται από τον ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και της διαφορετικής περίπτωσης στην οποία η αναπηρία στηρίζεται σε έκθεση του ιατρού του ασκουμένου. Το ποσοστό αναπηρίας διαπιστώνεται από τον ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μόνο στη δεύτερη από της ανωτέρω περιπτώσεις.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/12

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — ITV κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-456/19)

(2019/C 312/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ITV plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου και όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου και όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως της προσφεύγουσας σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως της προσφεύγουσας σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας) και ότι η προσφεύγουσα είχε λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας) και ότι η προσφεύγουσα είχε λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/13

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Synthomer κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-457/19)

(2019/C 312/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Synthomer plc (Χάρλοου, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας) και ότι η προσφεύγουσα είχε λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας) και ότι η προσφεύγουσα είχε λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/15

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Essentra κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-470/19)

(2019/C 312/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Essentra plc (Milton Keynes, Ηνωμένο Βασίλειο), ESNT Holdings (No.2) Ltd (Milton Keynes) και Essentra Finance Ltd (Milton Keynes) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δέκα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή σχετικά με το «αντιστοιχισμένο συμφέρον» δυνάμει του τμήματος 371IE του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή σχετικά με το «αντιστοιχισμένο συμφέρον» δυνάμει του τμήματος 371IE του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/16

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Eland Oil & Gas κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-471/19)

(2019/C 312/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Eland Oil & Gas plc (Aberdeen, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δέκα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή σχετικά με το «αντιστοιχισμένο συμφέρον» δυνάμει του τμήματος 371IE του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή σχετικά με το «αντιστοιχισμένο συμφέρον» δυνάμει του τμήματος 371IE του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας) και ότι η προσφεύγουσα είχε λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως |
| --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας) και ότι η προσφεύγουσα είχε λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/18

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Diageo κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-473/19)

(2019/C 312/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Diageo plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), UDV (SJ) Ltd (Λονδίνο), Diageo US Investments (Λονδίνο), Diageo UK Turkey Ltd (Λονδίνο) και Diageo Investment Holdings Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/19

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Halma κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-474/19)

(2019/C 312/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Halma plc (Amersham, Ηνωμένο Βασίλειο), Halma Overseas Funding Ltd (Amersham) και Halma International Ltd (Amersham) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή τηςισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή τηςισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/21

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Bunzl κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-475/19)

(2019/C 312/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Bunzl plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Bunzl American Holdings (No.2) Ltd (Λονδίνο), Bunzl Overseas Holdings (No.2) Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έντεκα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IB του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IB του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή σχετικά με τον «αντιστοιχισμένο συμφέρον» δυνάμει του τμήματος 371IE του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή σχετικά με τον «αντιστοιχισμένο συμφέρον» δυνάμει του τμήματος 371IE του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 11. | Με τον ενδέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

11.

Με τον ενδέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/22

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — AstraZeneca κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-476/19)

(2019/C 312/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: AstraZeneca plc (Κέιμπριτζ, Ηνωμένο Βασίλειο), AstraZeneca Treasury Ltd (Κέιμπριτζ) και AstraZeneca Intermediate Holdings Ltd (Κέιμπριτζ) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/24

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — BT Group και Communications Global Network Services κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-482/19)

(2019/C 312/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: BT Group plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και Communications Global Network Services Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/25

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Meggitt και Cavehurst κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-483/19)

(2019/C 312/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Meggitt plc (Christchurch, Ηνωμένο Βασίλειο) και Cavehurst Ltd (Christchurch) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για την χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για την χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δέκα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/27

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Pearson Loan Finance κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-484/19)

(2019/C 312/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Pearson Loan Finance Unlimited (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Pearson Overseas Holdings Ltd (Λονδίνο), και Pearson International Finance Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: A. von Bonin και O. Brouwer, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας κατά τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας κατά τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον εσφαλμένα χαρακτηρίσθηκε η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ως παρέκκλιση από τη συνήθη λειτουργία του συστήματος αναφοράς. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον εσφαλμένα χαρακτηρίσθηκε η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ως παρέκκλιση από τη συνήθη λειτουργία του συστήματος αναφοράς.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, καθόσον διαπιστώνεται ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλωνυ εισάγει δυσμενή διάκριση μεταξύ οικονομικών φορέων. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, καθόσον διαπιστώνεται ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλωνυ εισάγει δυσμενή διάκριση μεταξύ οικονομικών φορέων.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, καθόσον προκύπτει το συμπέρασμα ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων δεν δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική δομή του συστήματος αναφοράς. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, καθόσον προκύπτει το συμπέρασμα ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων δεν δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική δομή του συστήματος αναφοράς.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/28

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Babcock International Group κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-485/19)

(2019/C 312/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Babcock International Group plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Babcock Aviation Services (Holdings) Ltd (Λονδίνο) και Babcock Mission Critical Services Leasing Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν οκτώ λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του τμήματος 9A του αγγλικού νόμου περί φορολογήσεως του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/29

---

Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Spectris και Spectris Group κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-486/19)

(2019/C 312/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Spectris plc (Egham, Ηνωμένο Βασίλειο) και Spectris Group Holdings Ltd (Egham) (εκπρόσωποι: C. McDonnell, Barrister, B. Goren και K. Desai, Solicitors, και M. Peristeraki, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει ότι δεν υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση και (i) να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2019) 2526, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, κατά το μέρος που διαπιστώνει ότι υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση, και (ii) να κρίνει ότι δεν υφίσταται υποχρέωση του Ηνωμένου Βασιλείου να ανακτήσει από τις προσφεύγουσες την προβαλλόμενη παράνομη κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε στο πλαίσιο αυτό (άρθρα 2 και 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως)· |
| --- | --- |

—

να κρίνει ότι δεν υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση και (i) να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2019) 2526, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, κατά το μέρος που διαπιστώνει ότι υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση, και (ii) να κρίνει ότι δεν υφίσταται υποχρέωση του Ηνωμένου Βασιλείου να ανακτήσει από τις προσφεύγουσες την προβαλλόμενη παράνομη κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε στο πλαίσιο αυτό (άρθρα 2 και 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως)·

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 2 και 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον επιβάλλουν στο Ηνωμένο Βασίλειο να ανακτήσει την προβαλλόμενη κρατική ενίσχυση από τις προσφεύγουσες· |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 2 και 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον επιβάλλουν στο Ηνωμένο Βασίλειο να ανακτήσει την προβαλλόμενη κρατική ενίσχυση από τις προσφεύγουσες·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλα σφάλματα κατά την εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών και νομικών στοιχείων.






  — | Συγκεκριμένα, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή δεν ερμηνεύει ορθώς τον τρόπο με τον οποίο οι επίμαχοι κανόνες του Ηνωμένου Βασιλείου για τις ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρίες (ΕΑΕ) λειτουργούν ως προς τη μεταχείριση των μη εμπορικών οικονομικών κερδών. Επιπροσθέτως, με την προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα ερμηνεύτηκε η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ) ως φορολογική απαλλαγή. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλα σφάλματα κατά την εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών και νομικών στοιχείων.

—

Συγκεκριμένα, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή δεν ερμηνεύει ορθώς τον τρόπο με τον οποίο οι επίμαχοι κανόνες του Ηνωμένου Βασιλείου για τις ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρίες (ΕΑΕ) λειτουργούν ως προς τη μεταχείριση των μη εμπορικών οικονομικών κερδών. Επιπροσθέτως, με την προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα ερμηνεύτηκε η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ) ως φορολογική απαλλαγή.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε ότι οι κανόνες για τις ΕΑΕ συνιστούσαν μέτρο ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και, συνεπώς, ότι οι κανόνες αυτοί παρείχαν επιλεκτικό πλεονέκτημα σε ορισμένους οικονομικούς φορείς.






  — | Για την ακρίβεια, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή εσφαλμένα προσδιόρισε το σύστημα αναφοράς για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων των κανόνων για τις ΕΑΕ, και εσφαλμένα αναγνώρισε δύο διαφορετικές καταστάσεις ως συγκρίσιμες με την περίπτωση στην οποία εφαρμόζεται η ΕΧΟ. Λόγω κάποιου ή και των δύο σφαλμάτων αυτών, η Επιτροπή εσφαλμένα αναγνώρισε ότι οι κανόνες αυτοί παρείχαν επιλεκτικό πλεονέκτημα σε ορισμένους φορείς της αγοράς. Επιπλέον, η Επιτροπή εσφαλμένα προσδιόρισε τους κανόνες για τις ΕΑΕ ως σύνολο κανόνων διακριτό από το βρετανικό σύστημα φορολογίας εταιριών στο σύνολό του, αγνοώντας παράλληλα άλλα χαρακτηριστικά του βρετανικού συστήματος φορολογίας εταιριών προοριζόμενα να λειτουργήσουν σε συνδυασμό με τους κανόνες για τις ΕΑΕ. Ως εκ τούτου, η ανάλυση της Επιτροπής επί της συγκρισιμότητας και της επιλεκτικότητας ενέχει πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως των κρίσιμων πραγματικών και νομικών στοιχείων. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε ότι οι κανόνες για τις ΕΑΕ συνιστούσαν μέτρο ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και, συνεπώς, ότι οι κανόνες αυτοί παρείχαν επιλεκτικό πλεονέκτημα σε ορισμένους οικονομικούς φορείς.

—

Για την ακρίβεια, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή εσφαλμένα προσδιόρισε το σύστημα αναφοράς για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων των κανόνων για τις ΕΑΕ, και εσφαλμένα αναγνώρισε δύο διαφορετικές καταστάσεις ως συγκρίσιμες με την περίπτωση στην οποία εφαρμόζεται η ΕΧΟ. Λόγω κάποιου ή και των δύο σφαλμάτων αυτών, η Επιτροπή εσφαλμένα αναγνώρισε ότι οι κανόνες αυτοί παρείχαν επιλεκτικό πλεονέκτημα σε ορισμένους φορείς της αγοράς. Επιπλέον, η Επιτροπή εσφαλμένα προσδιόρισε τους κανόνες για τις ΕΑΕ ως σύνολο κανόνων διακριτό από το βρετανικό σύστημα φορολογίας εταιριών στο σύνολό του, αγνοώντας παράλληλα άλλα χαρακτηριστικά του βρετανικού συστήματος φορολογίας εταιριών προοριζόμενα να λειτουργήσουν σε συνδυασμό με τους κανόνες για τις ΕΑΕ. Ως εκ τούτου, η ανάλυση της Επιτροπής επί της συγκρισιμότητας και της επιλεκτικότητας ενέχει πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως των κρίσιμων πραγματικών και νομικών στοιχείων.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα επίμαχα μέτρα για τις ΕΑΕ συνιστούσαν ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε καμία αιτιολογία που μπορούσε να εφαρμοστεί για την υπεράσπιση της συμβατότητας των επίμαχων μέτρων με τους κανόνες της Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων. Επιπροσθέτως, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράλογη και στερείται συνέπειας, καθόσον η Επιτροπή ορθώς αναγνώρισε ότι το κεφάλαιο 9 του μέρους 9A του βρετανικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται σε περιπτώσεις που ο μόνος λόγος για τον οποίο επιβάλλεται επιβάρυνση στις ΕΑΕ είναι το κριτήριο του «συνδεδεμένου με το Ηνωμένο Βασίλειο κεφαλαίου», λόγω του ότι το κριτήριο αυτό μπορεί να είναι υπερβολικά δύσκολο να εφαρμοστεί στην πράξη, αλλά συγχρόνως, και χωρίς επαρκή αιτιολογία, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το εν λόγω κεφάλαιο 9 ουδέποτε δικαιολογείται σε περιπτώσεις που το κριτήριο των καθηκόντων σημαινόντων προσώπων (ΚΣΠ) συνεπάγεται την επιβολή επιβαρύνσεως για τις ΕΑΕ. Συγκεκριμένα, το κριτήριο ΚΣΠ είναι υπερβολικά δύσκολο να εφαρμοσθεί στην πράξη με αποτέλεσμα η Επιτροπή να έπρεπε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω κεφάλαιο 9 δικαιολογείται επίσης στο πλαίσιο του κριτηρίου αυτού και επομένως έπρεπε να καταλήξει ότι δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα επίμαχα μέτρα για τις ΕΑΕ συνιστούσαν ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε καμία αιτιολογία που μπορούσε να εφαρμοστεί για την υπεράσπιση της συμβατότητας των επίμαχων μέτρων με τους κανόνες της Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων. Επιπροσθέτως, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράλογη και στερείται συνέπειας, καθόσον η Επιτροπή ορθώς αναγνώρισε ότι το κεφάλαιο 9 του μέρους 9A του βρετανικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται σε περιπτώσεις που ο μόνος λόγος για τον οποίο επιβάλλεται επιβάρυνση στις ΕΑΕ είναι το κριτήριο του «συνδεδεμένου με το Ηνωμένο Βασίλειο κεφαλαίου», λόγω του ότι το κριτήριο αυτό μπορεί να είναι υπερβολικά δύσκολο να εφαρμοστεί στην πράξη, αλλά συγχρόνως, και χωρίς επαρκή αιτιολογία, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το εν λόγω κεφάλαιο 9 ουδέποτε δικαιολογείται σε περιπτώσεις που το κριτήριο των καθηκόντων σημαινόντων προσώπων (ΚΣΠ) συνεπάγεται την επιβολή επιβαρύνσεως για τις ΕΑΕ. Συγκεκριμένα, το κριτήριο ΚΣΠ είναι υπερβολικά δύσκολο να εφαρμοσθεί στην πράξη με αποτέλεσμα η Επιτροπή να έπρεπε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω κεφάλαιο 9 δικαιολογείται επίσης στο πλαίσιο του κριτηρίου αυτού και επομένως έπρεπε να καταλήξει ότι δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, αν η προσβαλλόμενη απόφαση διατηρηθεί σε ισχύ, η εκτέλεσή της μέσω ανακτήσεως από τις προσφεύγουσες της προβαλλόμενης κρατικής ενισχύσεως θα παραβιάσει θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, επισημαίνοντας ότι στην περίπτωση των προσφευγουσών οι επίμαχες ΕΑΕ είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, αν η προσβαλλόμενη απόφαση διατηρηθεί σε ισχύ, η εκτέλεσή της μέσω ανακτήσεως από τις προσφεύγουσες της προβαλλόμενης κρατικής ενισχύσεως θα παραβιάσει θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, επισημαίνοντας ότι στην περίπτωση των προσφευγουσών οι επίμαχες ΕΑΕ είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η υποχρέωση ανακτήσεως που προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση είναι αβάσιμη και αντίθετη σε θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η υποχρέωση ανακτήσεως που προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση είναι αβάσιμη και αντίθετη σε θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς κρίσιμα στοιχεία της προσβαλλομένης αποφάσεως, όπως το συμπέρασμα ότι η επιβάρυνση για τις ΕΑΕ δυνάμει του κεφαλαίου 5 του μέρους 9A του βρετανικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) μπορεί να επιβληθεί χρησιμοποιώντας το κριτήριο ΚΣΠ χωρίς δυσκολία ή δυσανάλογο βάρος. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς κρίσιμα στοιχεία της προσβαλλομένης αποφάσεως, όπως το συμπέρασμα ότι η επιβάρυνση για τις ΕΑΕ δυνάμει του κεφαλαίου 5 του μέρους 9A του βρετανικού νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) μπορεί να επιβληθεί χρησιμοποιώντας το κριτήριο ΚΣΠ χωρίς δυσκολία ή δυσανάλογο βάρος.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει επίσης την αρχή της χρηστής διοικήσεως, η οποία απαιτεί από την Επιτροπή να καθιστά δυνατή τη διαφάνεια και την προβλεψιμότητα κατά τις διοικητικές διαδικασίες της και να εκδίδει τις αποφάσεις της εντός εύλογου χρονικού πλαισίου. Είναι παράλογο η Επιτροπή να χρειάζεται περισσότερο από τέσσερα χρόνια για να εκδώσει την απόφασή της ενάρξεως της έρευνας στην υπό κρίση υπόθεση και να εκδίδει απόφαση σε έξι και πλέον χρόνια από τη θέση σε ισχύ του προσβαλλόμενου μέτρου. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει επίσης την αρχή της χρηστής διοικήσεως, η οποία απαιτεί από την Επιτροπή να καθιστά δυνατή τη διαφάνεια και την προβλεψιμότητα κατά τις διοικητικές διαδικασίες της και να εκδίδει τις αποφάσεις της εντός εύλογου χρονικού πλαισίου. Είναι παράλογο η Επιτροπή να χρειάζεται περισσότερο από τέσσερα χρόνια για να εκδώσει την απόφασή της ενάρξεως της έρευνας στην υπό κρίση υπόθεση και να εκδίδει απόφαση σε έξι και πλέον χρόνια από τη θέση σε ισχύ του προσβαλλόμενου μέτρου.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/31

---

Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Weston Investment κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-490/19)

(2019/C 312/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Weston Investment Co. Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Precis (1814) Ltd (Λονδίνο), British American Tobacco Holdings Belgium NV (Βρυξέλλες, Βέλγιο), British American Tobacco International Holdings (UK) Ltd (Λονδίνο) και British American Tobacco (GLP) Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωπος: M. Anderson, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, κατά το μέρος που αφορά τις προσφεύγουσες· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, κατά το μέρος που αφορά τις προσφεύγουσες·

| — | εάν η απόφαση δεν ακυρωθεί στο σύνολό της, να διατάξει ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσαν αν επωφεληθούν οι προσφεύγουσες όταν ζήτησαν την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλου (ΕΧΟ), ή από τις οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες τότε αν δεν είχαν ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει σε κάθε περίπτωση να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχουν παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου· |
| --- | --- |

—

εάν η απόφαση δεν ακυρωθεί στο σύνολό της, να διατάξει ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσαν αν επωφεληθούν οι προσφεύγουσες όταν ζήτησαν την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλου (ΕΧΟ), ή από τις οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες τότε αν δεν είχαν ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει σε κάθε περίπτωση να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχουν παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν οκτώ λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλου (ΕΧΟ) συνιστά πλεονέκτημα. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν κατέδειξε ότι υπάρχει πλεονέκτημα σε κάθε περίπτωση που ζητήθηκε η ΕΧΟ. Επιπλέον, κάθε προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι επέλεξε να ζητήσει την ΕΧΟ χωρίς να λάβει υπόψη κατά πόσον η φορολογική της υποχρέωση θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη αν είχε διεξάγει ανάλυση σύμφωνα με το κριτήριο των καθηκόντων σημαινόντων προσώπων του τμήματος 371EB (κριτήριο ΚΣΠ) που προβλέπεται στο κεφάλαιο 5 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις). |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλου (ΕΧΟ) συνιστά πλεονέκτημα. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν κατέδειξε ότι υπάρχει πλεονέκτημα σε κάθε περίπτωση που ζητήθηκε η ΕΧΟ. Επιπλέον, κάθε προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι επέλεξε να ζητήσει την ΕΧΟ χωρίς να λάβει υπόψη κατά πόσον η φορολογική της υποχρέωση θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη αν είχε διεξάγει ανάλυση σύμφωνα με το κριτήριο των καθηκόντων σημαινόντων προσώπων του τμήματος 371EB (κριτήριο ΚΣΠ) που προβλέπεται στο κεφάλαιο 5 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις).

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση ή παρέμβαση μέσω κρατικών πόρων. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση ή παρέμβαση μέσω κρατικών πόρων. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής έσφαλε καθόσον (i) προσδιόρισε το σύστημα αναφοράς με ιδιαίτερα στενό τρόπο, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της προαναφερθείσας νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φορολογίας εταιριών, (ii) δεν έλαβε υπόψη ότι το κεφάλαιο 9 του εν λόγω μέρους 9A δεν συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5 αυτού, και (iii) δεν αναγνώρισε ότι, ακόμη και αν το εν λόγω κεφάλαιο 9 συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5, αυτό δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική οικονομία του μέρους 9A της επίμαχης νομοθεσίας. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής έσφαλε καθόσον (i) προσδιόρισε το σύστημα αναφοράς με ιδιαίτερα στενό τρόπο, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της προαναφερθείσας νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φορολογίας εταιριών, (ii) δεν έλαβε υπόψη ότι το κεφάλαιο 9 του εν λόγω μέρους 9A δεν συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5 αυτού, και (iii) δεν αναγνώρισε ότι, ακόμη και αν το εν λόγω κεφάλαιο 9 συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5, αυτό δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική οικονομία του μέρους 9A της επίμαχης νομοθεσίας.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής έσφαλε καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ είναι ικανή να επηρεάσει τις επιλογές των πολυεθνικών ομίλων όσον αφορά την τοποθεσία στην οποία ασκούνται τα καθήκοντά τους χρηματοδοτήσεως και την τοποθεσία της έδρας τους εντός της Ένωσης. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής έσφαλε καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ είναι ικανή να επηρεάσει τις επιλογές των πολυεθνικών ομίλων όσον αφορά την τοποθεσία στην οποία ασκούνται τα καθήκοντά τους χρηματοδοτήσεως και την τοποθεσία της έδρας τους εντός της Ένωσης.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει ή δεν απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει ή δεν απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ανάκτηση της προβαλλόμενης ενισχύσεως έρχεται σε αντίθεση με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι το κριτήριο ΚΣΠ στερείται ασφάλειας δικαίου, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο διέθετε περιθώριο εκτιμήσεως για να αντιμετωπίσει την εν λόγω ανασφάλεια και ότι η καθής παρέβη το καθήκον της να διεξαγάγει πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η καθής, διατάσσοντας την ανάκτηση ενισχύσεως, ενήργησε αντίθετα προς το άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 (1) του Συμβουλίου το οποίο απαγορεύει την ανάκτηση ενισχύσεως στην περίπτωση που η ανάκτηση αυτή είναι αντίθετη προς γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ανάκτηση της προβαλλόμενης ενισχύσεως έρχεται σε αντίθεση με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι το κριτήριο ΚΣΠ στερείται ασφάλειας δικαίου, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο διέθετε περιθώριο εκτιμήσεως για να αντιμετωπίσει την εν λόγω ανασφάλεια και ότι η καθής παρέβη το καθήκον της να διεξαγάγει πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η καθής, διατάσσοντας την ανάκτηση ενισχύσεως, ενήργησε αντίθετα προς το άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 (1) του Συμβουλίου το οποίο απαγορεύει την ανάκτηση ενισχύσεως στην περίπτωση που η ανάκτηση αυτή είναι αντίθετη προς γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το επιλεκτικό πλεονέκτημα θα καταργούνταν, και δε θα απαιτούνταν ανάκτηση, αν το Ηνωμένο Βασίλειο επέκτεινε αναδρομικά την ΕΧΟ σε ανάντη δάνεια και σε δάνεια προς τρίτους. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν αναγνώρισε ότι η λήψη τέτοιου είδους μέτρων καταργεί οποιοδήποτε επιλεκτικό πλεονέκτημα (υποθέτοντας προς το παρόν ότι υπάρχει τέτοιο πλεονέκτημα) και στην περίπτωση αυτή δεν υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση που πρέπει να ανακτηθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το επιλεκτικό πλεονέκτημα θα καταργούνταν, και δε θα απαιτούνταν ανάκτηση, αν το Ηνωμένο Βασίλειο επέκτεινε αναδρομικά την ΕΧΟ σε ανάντη δάνεια και σε δάνεια προς τρίτους. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν αναγνώρισε ότι η λήψη τέτοιου είδους μέτρων καταργεί οποιοδήποτε επιλεκτικό πλεονέκτημα (υποθέτοντας προς το παρόν ότι υπάρχει τέτοιο πλεονέκτημα) και στην περίπτωση αυτή δεν υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση που πρέπει να ανακτηθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες όταν ζήτησαν την ΕΧΟ, ή από τις οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες τότε αν δεν είχαν ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι αυτή είναι η ορθή ερμηνεία της αιτιολογικής σκέψεως 203 της προσβαλλομένης αποφάσεως αλλά, καθόσον κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη διότι μη λαμβάνοντας υπόψη τέτοιου είδους ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές οδηγεί σε υπερεκτίμηση του ποσού της ενισχύσεως η οποία επιφέρει στρέβλωση στην εσωτερική αγορά. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες όταν ζήτησαν την ΕΧΟ, ή από τις οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες τότε αν δεν είχαν ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι αυτή είναι η ορθή ερμηνεία της αιτιολογικής σκέψεως 203 της προσβαλλομένης αποφάσεως αλλά, καθόσον κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη διότι μη λαμβάνοντας υπόψη τέτοιου είδους ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές οδηγεί σε υπερεκτίμηση του ποσού της ενισχύσεως η οποία επιφέρει στρέβλωση στην εσωτερική αγορά.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/32

---

Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Vodafone Group κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-491/19)

(2019/C 312/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Vodafone Group plc (Newbury, Ηνωμένο Βασίλειο), Vodafone Consolidated Holdings Ltd (Newbury), Vodafone Finance UK Ltd (Newbury) και Vodafone Jersey Dollar Holdings Ltd (St Helier, Jersey) (εκπρόσωποι: J. Gardiner, QC, I. Taylor, M. Lane και J. Holland, Solicitors)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες και στις δαπάνες σχετικά με την παρούσα διαδικασία. |
| --- | --- |

—

εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες και στις δαπάνες σχετικά με την παρούσα διαδικασία.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι κανόνες των ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αποτελούν το σχετικό σύστημα αναφοράς. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι κανόνες των ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αποτελούν το σχετικό σύστημα αναφοράς.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί τα πράγματα και περί το δίκαιο και παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ) συνιστά παρέκκλιση. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί τα πράγματα και περί το δίκαιο και παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ) συνιστά παρέκκλιση.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ, κατά το μέρος που αφορά τα καθήκοντα σημαινόντων προσώπων του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν δικαιολογείται και συνεπώς είναι επιλεκτική. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ, κατά το μέρος που αφορά τα καθήκοντα σημαινόντων προσώπων του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν δικαιολογείται και συνεπώς είναι επιλεκτική.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πράγματα και παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ συνιστά πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πράγματα και παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ συνιστά πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ορισμένα νομικά πρόσωπα που δικαιούνται την ΕΧΟ έλαβαν πλεονέκτημα σε σύγκριση με την περίπτωση κατά την οποία δεν είχε υποβληθεί αίτηση για την ΕΧΟ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ορισμένα νομικά πρόσωπα που δικαιούνται την ΕΧΟ έλαβαν πλεονέκτημα σε σύγκριση με την περίπτωση κατά την οποία δεν είχε υποβληθεί αίτηση για την ΕΧΟ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «επιβάρυνση ΕΑΕ» που επιβάλλεται σε εταιρίες με πραγματική εγκατάσταση στην Ένωση είναι σύμφωνη προς την αρχή της ελευθερίας εγκαταστάσεως που ισχύει στην Ένωση. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογίας και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «επιβάρυνση ΕΑΕ» που επιβάλλεται σε εταιρίες με πραγματική εγκατάσταση στην Ένωση είναι σύμφωνη προς την αρχή της ελευθερίας εγκαταστάσεως που ισχύει στην Ένωση.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/33

---

Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — GlaxoSmithKline Finance και Setfirst κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-492/19)

(2019/C 312/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: GlaxoSmithKline Finance plc (Brentford, Ηνωμένο Βασίλειο) και Setfirst Ltd (Brentford) (εκπρόσωποι: K. Bacon, QC, και A. Lyle-Smythe, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ)·

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά ή ενδέχεται να αφορά ΕΑΕ οι οποίες είναι πράγματι εγκατεστημένες και ασκούν ουσιαστικές οικονομικές δραστηριότητες σε άλλο κράτος μέλος· |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά ή ενδέχεται να αφορά ΕΑΕ οι οποίες είναι πράγματι εγκατεστημένες και ασκούν ουσιαστικές οικονομικές δραστηριότητες σε άλλο κράτος μέλος·

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που δεν παρέχει επαρκείς πληροφορίες στον αποδέκτη για να υπολογίσει αυτός, χωρίς υπερβολικές δυσχέρειες, το ακριβές ποσό της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί· |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που δεν παρέχει επαρκείς πληροφορίες στον αποδέκτη για να υπολογίσει αυτός, χωρίς υπερβολικές δυσχέρειες, το ακριβές ποσό της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί·

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει μερικώς την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο κρίνει κατάλληλο· και |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει μερικώς την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο κρίνει κατάλληλο· και

| — | εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες και στις δαπάνες σχετικά με την παρούσα διαδικασία. |
| --- | --- |

—

εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες και στις δαπάνες σχετικά με την παρούσα διαδικασία.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και ότι η αιτιολογία που παρείχε ήταν ανεπαρκής, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ) συνιστά πλεονέκτημα λόγω του ότι από την υπόθεση Cadbury Schweppes (1) προκύπτει ότι, για τις ΕΑΕ που είναι πραγματικά εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος, δεν καταλογίζεται στις μητρικές τους εταιρίες οποιαδήποτε επιβάρυνση ΕΑΕ (ακόμη και μειωμένη επιβάρυνση που επιβάλλεται ως αποτέλεσμα της μερικής ΕΧΟ). |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και ότι η αιτιολογία που παρείχε ήταν ανεπαρκής, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ) συνιστά πλεονέκτημα λόγω του ότι από την υπόθεση Cadbury Schweppes (1) προκύπτει ότι, για τις ΕΑΕ που είναι πραγματικά εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος, δεν καταλογίζεται στις μητρικές τους εταιρίες οποιαδήποτε επιβάρυνση ΕΑΕ (ακόμη και μειωμένη επιβάρυνση που επιβάλλεται ως αποτέλεσμα της μερικής ΕΧΟ).

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ δεν δικαιολογούνταν από τη διασφάλιση συμμορφώσεως με την ελευθερία εγκαταστάσεως. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ δεν δικαιολογούνταν από τη διασφάλιση συμμορφώσεως με την ελευθερία εγκαταστάσεως.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ δεν συνιστούσε δικαιολογημένη παρέκκλιση που βασιζόταν στην ανάγκη να αποφευχθεί περίπλοκη και δυσανάλογα επαχθής κατανομή κέρδους σε καθήκοντα σημαινόντων προσώπων βάσει της προσεγγίσεως του ΟΟΣΑ για την κατανομή κερδών σε μόνιμες εγκαταστάσεις. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ δεν συνιστούσε δικαιολογημένη παρέκκλιση που βασιζόταν στην ανάγκη να αποφευχθεί περίπλοκη και δυσανάλογα επαχθής κατανομή κέρδους σε καθήκοντα σημαινόντων προσώπων βάσει της προσεγγίσεως του ΟΟΣΑ για την κατανομή κερδών σε μόνιμες εγκαταστάσεις.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες ως προς τις παραμέτρους ανακτήσεως. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες ως προς τις παραμέτρους ανακτήσεως.

---

(1)  Απόφαση της 12ης Σεπτεμβρίου 2006, Cadbury Schweppes και Cadbury Schweppes Overseas κατά Commissioner of Inland Revenue (υπόθεση C-196/04, EU:C:2006:544).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/35 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/35

---

Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — International Personal Finance Investments κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-493/19)

(2019/C 312/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: International Personal Finance Investments Ltd (Leeds, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: M. Anderson, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα·

| — | εάν η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ακυρωθεί στο σύνολό της, (α) να την ακυρώσει κατά το μέρος που εφαρμόζεται στην απαλλαγή του αντιστοιχισμένου συμφέροντος σύμφωνα με το κεφάλαιο 9 του μέρους 9A νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις), και (β) να διατάξει ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα όταν ζήτησε την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ), ή από τις οποίες θα μπορούσε να επωφεληθεί τότε αν δεν είχε ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει σε κάθε περίπτωση να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει πλέον παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου· |
| --- | --- |

—

εάν η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ακυρωθεί στο σύνολό της, (α) να την ακυρώσει κατά το μέρος που εφαρμόζεται στην απαλλαγή του αντιστοιχισμένου συμφέροντος σύμφωνα με το κεφάλαιο 9 του μέρους 9A νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις), και (β) να διατάξει ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα όταν ζήτησε την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ), ή από τις οποίες θα μπορούσε να επωφεληθεί τότε αν δεν είχε ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει σε κάθε περίπτωση να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει πλέον παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι η ΕΧΟ συνιστά πλεονέκτημα σε κάθε περίπτωση που εφαρμόζεται. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι επέλεξε να ζητήσει την ΕΧΟ, αποβλέποντας αρχικά σε απαλλαγή του 75 %, χωρίς να λάβει υπόψη κατά πόσον η φορολογική της υποχρέωση θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη αν είχε διεξάγει ανάλυση σύμφωνα με το κριτήριο των καθηκόντων σημαινόντων προσώπων (ΚΣΠ) που προβλέπεται στο τμήμα 371EB του κεφαλαίου 5 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις). |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι η ΕΧΟ συνιστά πλεονέκτημα σε κάθε περίπτωση που εφαρμόζεται. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι επέλεξε να ζητήσει την ΕΧΟ, αποβλέποντας αρχικά σε απαλλαγή του 75 %, χωρίς να λάβει υπόψη κατά πόσον η φορολογική της υποχρέωση θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη αν είχε διεξάγει ανάλυση σύμφωνα με το κριτήριο των καθηκόντων σημαινόντων προσώπων (ΚΣΠ) που προβλέπεται στο τμήμα 371EB του κεφαλαίου 5 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις).

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση ή παρέμβαση μέσω κρατικών πόρων. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση ή παρέμβαση μέσω κρατικών πόρων. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής έσφαλε καθόσον (i) προσδιόρισε το σύστημα αναφοράς με ιδιαίτερα στενό τρόπο, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της προαναφερθείσας νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φορολογίας εταιριών, (ii) δεν έλαβε υπόψη ότι το κεφάλαιο 9 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δεν συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5 αυτού, και (iii) δεν αναγνώρισε ότι, ακόμη και αν το εν λόγω κεφάλαιο 9 συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5, δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική οικονομία του μέρους 9A της νομοθεσίας. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής έσφαλε καθόσον (i) προσδιόρισε το σύστημα αναφοράς με ιδιαίτερα στενό τρόπο, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της προαναφερθείσας νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φορολογίας εταιριών, (ii) δεν έλαβε υπόψη ότι το κεφάλαιο 9 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δεν συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5 αυτού, και (iii) δεν αναγνώρισε ότι, ακόμη και αν το εν λόγω κεφάλαιο 9 συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5, δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική οικονομία του μέρους 9A της νομοθεσίας.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής έσφαλε καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ είναι ικανή να επηρεάσει τις επιλογές των πολυεθνικών ομίλων όσον αφορά την τοποθεσία στην οποία ασκούνται τα καθήκοντά τους χρηματοδοτήσεως και την τοποθεσία της έδρας τους εντός της Ένωσης, ιδίως σε σχέση με την έλλειψη ισότιμων όρων ανταγωνισμού και την απουσία κανόνων για τις ΕΑΕ σε 15 άλλα κράτη μέλη πριν από το 2016. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής έσφαλε καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ είναι ικανή να επηρεάσει τις επιλογές των πολυεθνικών ομίλων όσον αφορά την τοποθεσία στην οποία ασκούνται τα καθήκοντά τους χρηματοδοτήσεως και την τοποθεσία της έδρας τους εντός της Ένωσης, ιδίως σε σχέση με την έλλειψη ισότιμων όρων ανταγωνισμού και την απουσία κανόνων για τις ΕΑΕ σε 15 άλλα κράτη μέλη πριν από το 2016.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει ή απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών και ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν με τον ως άνω τέταρτο λόγο ακυρώσεως. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει ή απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών και ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν με τον ως άνω τέταρτο λόγο ακυρώσεως.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ανάκτηση της προβαλλόμενης ενισχύσεως έρχεται σε αντίθεση με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το κριτήριο ΚΣΠ στερείται ασφάλειας δικαίου, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο διέθετε περιθώριο εκτιμήσεως για να αντιμετωπίσει την εν λόγω ανασφάλεια και ότι η καθής παρέβη το καθήκον της να διεξάγει πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η καθής, διατάσσοντας την ανάκτηση ενισχύσεως, ενήργησε αντίθετα προς το άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 (1) του Συμβουλίου το οποίο απαγορεύει την ανάκτηση ενισχύσεως στην περίπτωση που η ανάκτηση αυτή είναι αντίθετη προς γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ανάκτηση της προβαλλόμενης ενισχύσεως έρχεται σε αντίθεση με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το κριτήριο ΚΣΠ στερείται ασφάλειας δικαίου, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο διέθετε περιθώριο εκτιμήσεως για να αντιμετωπίσει την εν λόγω ανασφάλεια και ότι η καθής παρέβη το καθήκον της να διεξάγει πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η καθής, διατάσσοντας την ανάκτηση ενισχύσεως, ενήργησε αντίθετα προς το άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 (1) του Συμβουλίου το οποίο απαγορεύει την ανάκτηση ενισχύσεως στην περίπτωση που η ανάκτηση αυτή είναι αντίθετη προς γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το επιλεκτικό πλεονέκτημα θα καταργούνταν, και δεν θα απαιτούνταν ανάκτηση, αν το Ηνωμένο Βασίλειο επέκτεινε αναδρομικά την ΕΧΟ σε ανάντη δάνεια και σε δάνεια προς τρίτους. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν αναγνώρισε ότι η λήψη τέτοιου είδους μέτρων καταργεί οποιοδήποτε επιλεκτικό πλεονέκτημα (υποθέτοντας προς το παρόν ότι υπάρχει τέτοιο πλεονέκτημα) και στην περίπτωση αυτή δεν υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση που πρέπει να ανακτηθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το επιλεκτικό πλεονέκτημα θα καταργούνταν, και δεν θα απαιτούνταν ανάκτηση, αν το Ηνωμένο Βασίλειο επέκτεινε αναδρομικά την ΕΧΟ σε ανάντη δάνεια και σε δάνεια προς τρίτους. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν αναγνώρισε ότι η λήψη τέτοιου είδους μέτρων καταργεί οποιοδήποτε επιλεκτικό πλεονέκτημα (υποθέτοντας προς το παρόν ότι υπάρχει τέτοιο πλεονέκτημα) και στην περίπτωση αυτή δεν υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση που πρέπει να ανακτηθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα όταν ζητούσε την ΕΧΟ, ή από τις οποίες θα μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα τότε αν δεν είχε ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι αυτή είναι η ορθή ερμηνεία της αιτιολογικής σκέψεως 203 της προσβαλλομένης αποφάσεως αλλά, καθόσον κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη διότι μη λαμβάνοντας υπόψη τέτοιου είδους ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές οδηγεί σε υπερεκτίμηση του ποσού της ενισχύσεως η οποία επιφέρει στρέβλωση στην εσωτερική αγορά. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα όταν ζητούσε την ΕΧΟ, ή από τις οποίες θα μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα τότε αν δεν είχε ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι αυτή είναι η ορθή ερμηνεία της αιτιολογικής σκέψεως 203 της προσβαλλομένης αποφάσεως αλλά, καθόσον κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη διότι μη λαμβάνοντας υπόψη τέτοιου είδους ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές οδηγεί σε υπερεκτίμηση του ποσού της ενισχύσεως η οποία επιφέρει στρέβλωση στην εσωτερική αγορά.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν στοιχειοθέτησε τη θέση της σε σχέση με την απαλλαγή του αντιστοιχισμένου συμφέροντος (ΑΑΣ) και δεν διεξήγαγε πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν διέκρινε μεταξύ τριών ξεχωριστών απαλλαγών βάσει του εν λόγω κεφαλαίου 9 οι οποίες λειτουργούν ανεξάρτητα και δεν αντιλήφθηκε ότι η ΑΑΣ δεν είναι ένδειξη για το κριτήριο ΚΣΠ και ότι η ύπαρξη της ΑΑΣ (η οποία συνδέεται άρρηκτα με τους κανόνες που περιορίζουν τη δυνατότητα εκπτώσεως των δαπανών για τόκους) στο εν λόγω κεφάλαιο 9 καταδεικνύει ότι η καθής έσφαλε προσδιορίζοντας το σύστημα αναφοράς με στενό, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φόρου εταιριών. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν στοιχειοθέτησε τη θέση της σε σχέση με την απαλλαγή του αντιστοιχισμένου συμφέροντος (ΑΑΣ) και δεν διεξήγαγε πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν διέκρινε μεταξύ τριών ξεχωριστών απαλλαγών βάσει του εν λόγω κεφαλαίου 9 οι οποίες λειτουργούν ανεξάρτητα και δεν αντιλήφθηκε ότι η ΑΑΣ δεν είναι ένδειξη για το κριτήριο ΚΣΠ και ότι η ύπαρξη της ΑΑΣ (η οποία συνδέεται άρρηκτα με τους κανόνες που περιορίζουν τη δυνατότητα εκπτώσεως των δαπανών για τόκους) στο εν λόγω κεφάλαιο 9 καταδεικνύει ότι η καθής έσφαλε προσδιορίζοντας το σύστημα αναφοράς με στενό, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φόρου εταιριών.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/37 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/37

---

Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2019 — Banco Cooperativo Español κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-498/19)

(2019/C 312/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Banco Cooperativo Español, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: D. Sarmiento Ramírez-Escudero και J. Beltrán de Lubiano Sáez de Urabain, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | κυρίως, να κηρύξει άκυρη την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

κυρίως, να κηρύξει άκυρη την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | επικουρικώς,






  α. | να κηρύξει ανεφάρμοστα τα άρθρα 12 και 14 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2015/63 υπό τους αναφερόμενους στην παρούσα προσφυγή όρους, και |
| --- | --- | --- |

—

επικουρικώς,

α.

να κηρύξει ανεφάρμοστα τα άρθρα 12 και 14 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2015/63 υπό τους αναφερόμενους στην παρούσα προσφυγή όρους, και

| β. | να κηρύξει άκυρη την προσβαλλόμενη απόφαση, και |
| --- | --- |

β.

να κηρύξει άκυρη την προσβαλλόμενη απόφαση, και

| — | εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 16ης Απριλίου 2019 (SRB/ES/SRF/2019/10), σχετικά με τον υπολογισμό της εκ των προτέρων συνεισφοράς στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για την περίοδο συνεισφοράς 2019.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 12.2 και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής (1)







  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι τα άρθρα 12 και 14 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού έχουν την έννοια ότι το θεσμικό σύστημα προστασίας το οποίο δημιουργήθηκε το 2018 πρέπει να αναγνωριστεί για τους σκοπούς του υπολογισμού της εκ των προτέρων συνεισφοράς στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για την περίοδο συνεισφοράς 2019. |
| --- | --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 12.2 και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής (1)

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι τα άρθρα 12 και 14 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού έχουν την έννοια ότι το θεσμικό σύστημα προστασίας το οποίο δημιουργήθηκε το 2018 πρέπει να αναγνωριστεί για τους σκοπούς του υπολογισμού της εκ των προτέρων συνεισφοράς στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για την περίοδο συνεισφοράς 2019.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αφορά ένσταση ελλείψεως νομιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 277 ΣΛΕΕ, με σκοπό το Γενικό Δικαστήριο να κηρύξει ανεφάρμοστα τα άρθρα 12 και 14 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού λόγω παράβασης του άρθρου 103, παράγραφοι 2 και 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (2)







  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι, σε περίπτωση που τα άρθρα 12 και 14 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το θεσμικό σύστημα προστασίας το οποίο δημιουργήθηκε το 2018 δεν πρέπει να αναγνωριστεί για τους σκοπούς του υπολογισμού της εκ των προτέρων συνεισφοράς στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για την περίοδο συνεισφοράς 2019, τα εν λόγω άρθρα του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού είναι αντίθετα στο άρθρο 103, παράγραφοι 2 και 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, καθόσον δεν λαμβάνουν υπόψη τους περιορισμούς κατά την ανάθεση εξουσιών στην Επιτροπή βάσει των οποίων (i) οι συνεισφορές στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα με το προφίλ κινδύνου της οντότητας που συνεισφέρει και (ii) οι συνεισφορές στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη συμμετοχή σε θεσμικό σύστημα προστασίας. |
| --- | --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αφορά ένσταση ελλείψεως νομιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 277 ΣΛΕΕ, με σκοπό το Γενικό Δικαστήριο να κηρύξει ανεφάρμοστα τα άρθρα 12 και 14 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού λόγω παράβασης του άρθρου 103, παράγραφοι 2 και 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (2)

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι, σε περίπτωση που τα άρθρα 12 και 14 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το θεσμικό σύστημα προστασίας το οποίο δημιουργήθηκε το 2018 δεν πρέπει να αναγνωριστεί για τους σκοπούς του υπολογισμού της εκ των προτέρων συνεισφοράς στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για την περίοδο συνεισφοράς 2019, τα εν λόγω άρθρα του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού είναι αντίθετα στο άρθρο 103, παράγραφοι 2 και 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, καθόσον δεν λαμβάνουν υπόψη τους περιορισμούς κατά την ανάθεση εξουσιών στην Επιτροπή βάσει των οποίων (i) οι συνεισφορές στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα με το προφίλ κινδύνου της οντότητας που συνεισφέρει και (ii) οι συνεισφορές στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη συμμετοχή σε θεσμικό σύστημα προστασίας.

---

(1)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2016, L 233, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/38 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/38

---

Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Corneli κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-501/19)

(2019/C 312/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Francesca Corneli (Velletri, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Ferraro, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ L/LDG/19/182 της 29ης Μαΐου 2019, περί μη πρόσβασης στην απόφαση της ΕΚΤ με την οποία η τράπεζα Banca Carige S.p.A., εδρεύουσα στη Γένοβα — Ιταλία, τέθηκε σε καθεστώς έκτακτης διαχείρισης, και στον σχετικό φάκελο, και να διατάξει την καθής να προσκομίσει και να υποβάλει ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου την εν λόγω απόφαση και όλες τις προγενέστερες προπαρασκευαστικές, συναφείς και παρεπόμενες πράξεις· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ L/LDG/19/182 της 29ης Μαΐου 2019, περί μη πρόσβασης στην απόφαση της ΕΚΤ με την οποία η τράπεζα Banca Carige S.p.A., εδρεύουσα στη Γένοβα — Ιταλία, τέθηκε σε καθεστώς έκτακτης διαχείρισης, και στον σχετικό φάκελο, και να διατάξει την καθής να προσκομίσει και να υποβάλει ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου την εν λόγω απόφαση και όλες τις προγενέστερες προπαρασκευαστικές, συναφείς και παρεπόμενες πράξεις·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα προσφυγή έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ L/LDG/19/182 της 29ης Μαΐου 2019, περί μη πρόσβασης στην απόφαση της ΕΚΤ με την οποία η τράπεζα Banca Carige S.p.A., εδρεύουσα στη Γένοβα — Ιταλία, τέθηκε σε καθεστώς έκτακτης διαχείρισης, και στον σχετικό φάκελο, και ζητείται με αυτήν να υποχρεωθεί η καθής να προσκομίσει και να υποβάλει ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου την εν λόγω απόφαση και όλες τις προγενέστερες προπαρασκευαστικές, συναφείς και παρεπόμενες.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 4 της απόφασης ΕΚΤ 2004/3, και εσφαλμένη εφαρμογή της εξαίρεσης περί εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που προστατεύεται από το δίκαιο της Ένωσης.






  — | Επισημαίνεται συναφώς η παρανομία της προσβαλλόμενης απόφασης, καθόσον δεν περιέχει συγκεκριμένα στοιχεία που να υποδεικνύουν τα εμπιστευτικά μέρη του επίμαχου εγγράφου, τη λειτουργία και τον σκοπό τους για την ΕΚΤ, καθώς και τους κινδύνους που θα προέκυπταν από τη δημοσίευσή τους. Κατά τη στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων, το ειδικό συμφέρον των αποταμιευτών για την προστασία της εταιρικής συμμετοχής τους καθώς και η αποτελεσματικότητα και η διαφάνεια της εταιρικής διακυβέρνησης υπερισχύουν αναμφίβολα έναντι της γενικής και μη αιτιολογημένης απαίτησης προστασίας των εποπτικών διαδικασιών. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 4 της απόφασης ΕΚΤ 2004/3, και εσφαλμένη εφαρμογή της εξαίρεσης περί εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που προστατεύεται από το δίκαιο της Ένωσης.

—

Επισημαίνεται συναφώς η παρανομία της προσβαλλόμενης απόφασης, καθόσον δεν περιέχει συγκεκριμένα στοιχεία που να υποδεικνύουν τα εμπιστευτικά μέρη του επίμαχου εγγράφου, τη λειτουργία και τον σκοπό τους για την ΕΚΤ, καθώς και τους κινδύνους που θα προέκυπταν από τη δημοσίευσή τους. Κατά τη στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων, το ειδικό συμφέρον των αποταμιευτών για την προστασία της εταιρικής συμμετοχής τους καθώς και η αποτελεσματικότητα και η διαφάνεια της εταιρικής διακυβέρνησης υπερισχύουν αναμφίβολα έναντι της γενικής και μη αιτιολογημένης απαίτησης προστασίας των εποπτικών διαδικασιών.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ελλιπής αιτιολογία ως προς τον εμπιστευτικό χαρακτήρα του εγγράφου του οποίου ζητήθηκε η προσκόμιση.






  — | Επισημαίνεται συναφώς ότι η ΕΚΤ ουδόλως αιτιολογεί τον «εμπιστευτικό» χαρακτήρα της προσβαλλόμενης διαδικασίας και απλώς δηλώνει, δίκην αποδείξεως, ότι η προστασία των οικείων εποπτικών διαδικασιών δικαιολογεί την άρνηση πρόσβασης στο έγγραφο. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ελλιπής αιτιολογία ως προς τον εμπιστευτικό χαρακτήρα του εγγράφου του οποίου ζητήθηκε η προσκόμιση.

—

Επισημαίνεται συναφώς ότι η ΕΚΤ ουδόλως αιτιολογεί τον «εμπιστευτικό» χαρακτήρα της προσβαλλόμενης διαδικασίας και απλώς δηλώνει, δίκην αποδείξεως, ότι η προστασία των οικείων εποπτικών διαδικασιών δικαιολογεί την άρνηση πρόσβασης στο έγγραφο.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, και 8, παράγραφος 1, της απόφασης ΕΚΤ 2004/3 και ελλιπής αιτιολογία.






  — | Η προσφεύγουσα προβάλλει σοβαρή παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, και 8, παράγραφος 1, της απόφασης 2004/3 και ελλιπή αιτιολογία, καθόσον δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για επίκληση του γενικού τεκμηρίου εμπιστευτικότητας και, σε κάθε περίπτωση, η ΕΚΤ δεν αξιολόγησε συγκεκριμένως τα έγγραφα για τα οποία ζητήθηκε η πρόσβαση. |
| --- | --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, και 8, παράγραφος 1, της απόφασης ΕΚΤ 2004/3 και ελλιπής αιτιολογία.

—

Η προσφεύγουσα προβάλλει σοβαρή παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, και 8, παράγραφος 1, της απόφασης 2004/3 και ελλιπή αιτιολογία, καθόσον δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για επίκληση του γενικού τεκμηρίου εμπιστευτικότητας και, σε κάθε περίπτωση, η ΕΚΤ δεν αξιολόγησε συγκεκριμένως τα έγγραφα για τα οποία ζητήθηκε η πρόσβαση.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας (άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 3, και 8, παράγραφος 2, της απόφασης ΕΚΤ 2004/3.






  — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η ΕΚΤ δεν μπορεί να αγνοήσει καθ’ ολοκληρίαν τα συμφέροντα των μερών που είναι αποδέκτες της διάταξης, συμπεριλαμβανομένων των μετόχων της τράπεζας, οι οποίοι δικαιούνται αποτελεσματική δικαστική προστασία, κατά το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έναντι της «εσφαλμένης» άσκησης δημόσιας εξουσίας. Η ΕΚΤ παρέβη επίσης τα άρθρα 7, παράγραφος 3, και 8, παράγραφος 2, της απόφασης ΕΚΤ 2004/3, καθότι πολλάκις επικαλέστηκε εξαιρετικά υψηλό φόρτο εργασίας, χωρίς να προσκομίσει συναφώς καμία απόδειξη, προκειμένου να παρατείνει για 20 επιπλέον ημέρες την προθεσμία απάντησης που προβλέπεται σχετικά με το αίτημα πρόσβασης. |
| --- | --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας (άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 3, και 8, παράγραφος 2, της απόφασης ΕΚΤ 2004/3.

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η ΕΚΤ δεν μπορεί να αγνοήσει καθ’ ολοκληρίαν τα συμφέροντα των μερών που είναι αποδέκτες της διάταξης, συμπεριλαμβανομένων των μετόχων της τράπεζας, οι οποίοι δικαιούνται αποτελεσματική δικαστική προστασία, κατά το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έναντι της «εσφαλμένης» άσκησης δημόσιας εξουσίας. Η ΕΚΤ παρέβη επίσης τα άρθρα 7, παράγραφος 3, και 8, παράγραφος 2, της απόφασης ΕΚΤ 2004/3, καθότι πολλάκις επικαλέστηκε εξαιρετικά υψηλό φόρτο εργασίας, χωρίς να προσκομίσει συναφώς καμία απόδειξη, προκειμένου να παρατείνει για 20 επιπλέον ημέρες την προθεσμία απάντησης που προβλέπεται σχετικά με το αίτημα πρόσβασης.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/39 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/39

---

Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Corneli κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-502/19)

(2019/C 312/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Francesca Corneli (Velletri, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Condinanzi, L. Boggio και F. Ferraro, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατόπιν διαπίστωσης του παράνομου χαρακτήρα της· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατόπιν διαπίστωσης του παράνομου χαρακτήρα της·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα· και |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα· και

| — | να διατάξει, ως μέτρο οργάνωσης της διαδικασίας, την προσκόμιση της προσβαλλόμενης πράξης και της επακόλουθης απόφασης περί παράτασης, στην ολοκληρωμένη μορφή τους, αντιστοίχως. |
| --- | --- |

—

να διατάξει, ως μέτρο οργάνωσης της διαδικασίας, την προσκόμιση της προσβαλλόμενης πράξης και της επακόλουθης απόφασης περί παράτασης, στην ολοκληρωμένη μορφή τους, αντιστοίχως.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 1ης Ιανουαρίου 2019, ECB-SSM-2019-ITCAR-11, εκδοθείσας βάσει σχεδίου απόφασης του εποπτικού συμβουλίου κατά το άρθρο 26, παράγραφος 8, του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου (1), και κατά τα άρθρα 69 octiesdecies, 70 και 98 του νομοθετικού διατάγματος 385 της 1ης Σεπτεμβρίου 1993 (στο εξής: TUB) που μεταφέρουν το άρθρο 29 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013, σχετικά με την επιλογή των οργάνων διοίκησης και ελέγχου της Banca Carige S.p.A., εδρεύουσας στη Γένοβα, και την αντικατάστασή τους με τρεις έκτακτους επιτρόπους και εποπτικό συμβούλιο αποτελούμενο από τρία μέλη.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και παράβαση των άρθρων 28 και 29 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (2) και των άρθρων 69 octiesdecies επ. του TUB.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι τα μέτρα έγκαιρης παρέμβασης προϋποθέτουν σταδιακή εφαρμογή η οποία εν προκειμένω δεν τηρήθηκε. Ως εκ τούτου, το πλέον παρεμβατικό μέτρο που διατάχθηκε είναι παράνομο και άκυρο. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και παράβαση των άρθρων 28 και 29 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (2) και των άρθρων 69 octiesdecies επ. του TUB.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι τα μέτρα έγκαιρης παρέμβασης προϋποθέτουν σταδιακή εφαρμογή η οποία εν προκειμένω δεν τηρήθηκε. Ως εκ τούτου, το πλέον παρεμβατικό μέτρο που διατάχθηκε είναι παράνομο και άκυρο.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ελλιπής αιτιολογία όσον αφορά τις απαιτήσεις αναλογικότητας και σταδιακής εφαρμογής που επιβάλλονται από το συνολικό σύστημα των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ελλιπής αιτιολογία όσον αφορά τις απαιτήσεις αναλογικότητας και σταδιακής εφαρμογής που επιβάλλονται από το συνολικό σύστημα των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 29, τελευταία περίοδος, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης που ισχύει όσον αφορά τη δημόσια διοίκηση.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι ο διορισμός, ως προσωρινών διαχειριστών, μελών του προηγούμενου διοικητικού συμβουλίου παραβιάζει την υποχρέωση αποφυγής της σύγκρουσης συμφερόντων. |
| --- | --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 29, τελευταία περίοδος, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης που ισχύει όσον αφορά τη δημόσια διοίκηση.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι ο διορισμός, ως προσωρινών διαχειριστών, μελών του προηγούμενου διοικητικού συμβουλίου παραβιάζει την υποχρέωση αποφυγής της σύγκρουσης συμφερόντων.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 70 TUB, σχετικά με την κατάχρηση εξουσίας, καθώς και ελλιπής αιτιολογία.






  — | Επισημαίνεται συναφώς ότι το ορισμός έκτακτης διαχείρισης υπό συνθήκες σοβαρών παραβάσεων και παρατυπιών καθιστά το μέτρο αντιφατικό και ασυνεπές. |
| --- | --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 70 TUB, σχετικά με την κατάχρηση εξουσίας, καθώς και ελλιπής αιτιολογία.

—

Επισημαίνεται συναφώς ότι το ορισμός έκτακτης διαχείρισης υπό συνθήκες σοβαρών παραβάσεων και παρατυπιών καθιστά το μέτρο αντιφατικό και ασυνεπές.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παράβαση των κανόνων σχετικά με τα δικαιώματα του μετόχου που προβλέπονται στην οδηγία (ΕΕ) 1132/2017 (3) και στον ιταλικό αστικό κώδικα, κατ’ εφαρμογήν, επίσης, των θεμελιωδών αρχών που κατοχυρώνονται από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το ιταλικό σύνταγμα, σχετικά με την προστασία της ιδιοκτησίας, των αποταμιεύσεων και της ιδιωτικής οικονομικής πρωτοβουλίας, καθώς και σχετικά με τον αυτοκαθορισμό των πολιτών στις προσωπικές τους επιλογές. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παράβαση των κανόνων σχετικά με τα δικαιώματα του μετόχου που προβλέπονται στην οδηγία (ΕΕ) 1132/2017 (3) και στον ιταλικό αστικό κώδικα, κατ’ εφαρμογήν, επίσης, των θεμελιωδών αρχών που κατοχυρώνονται από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το ιταλικό σύνταγμα, σχετικά με την προστασία της ιδιοκτησίας, των αποταμιεύσεων και της ιδιωτικής οικονομικής πρωτοβουλίας, καθώς και σχετικά με τον αυτοκαθορισμό των πολιτών στις προσωπικές τους επιλογές.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013, L 287, σ. 63)

(2)  Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190).

(3)  Οδηγία (ΕΕ) 2017/1132 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, σχετικά με ορισμένες πτυχές του εταιρικού δικαίου (ΕΕ 2017, L 169, σ. 46).

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/41 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/41

---

Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — Crédit Lyonnais κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-504/19)

(2019/C 312/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Crédit Lyonnais (Λυών, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Champsaur και A. Delors, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, βάσει των άρθρων 256 και 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση ECB-SSM-2019-FRCAG-39 που εξέδωσε η ΕΚΤ στις 3 Μαΐου 2019, καθόσον απορρίπτει το αίτημα της προσφεύγουσας να εξαιρεθεί από τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσής της ποσοστό 34 % των ανοιγμάτων της έναντι του CDC· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, βάσει των άρθρων 256 και 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση ECB-SSM-2019-FRCAG-39 που εξέδωσε η ΕΚΤ στις 3 Μαΐου 2019, καθόσον απορρίπτει το αίτημα της προσφεύγουσας να εξαιρεθεί από τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσής της ποσοστό 34 % των ανοιγμάτων της έναντι του CDC·

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και παραβίαση του δεδικασμένου απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στηρίζοντας την απόφασή της σε αιτιολογία που έχει ήδη εξετασθεί και απορριφθεί από το Γενικό Δικαστήριο στην απόφαση της 13ης Ιουλίου 2018, Crédit agricole κατά ΕΚΤ (T-758/16, EU:T:2018:472), και εξακολουθώντας να επισημαίνει θεωρητικό κίνδυνο χρεοκοπίας του γαλλικού κράτους και κίνδυνο εκποίησης έναντι πολύ χαμηλής τιμής στοιχείων του ενεργητικού, χωρίς να αποδεικνύει την πιθανότητα επέλευσης των ως άνω κινδύνων, παρέβη το άρθρο 266 ΣΛΕΕ και παραβίασε το δεδικασμένο της ως άνω απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και παραβίαση του δεδικασμένου απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στηρίζοντας την απόφασή της σε αιτιολογία που έχει ήδη εξετασθεί και απορριφθεί από το Γενικό Δικαστήριο στην απόφαση της 13ης Ιουλίου 2018, Crédit agricole κατά ΕΚΤ (T-758/16, EU:T:2018:472), και εξακολουθώντας να επισημαίνει θεωρητικό κίνδυνο χρεοκοπίας του γαλλικού κράτους και κίνδυνο εκποίησης έναντι πολύ χαμηλής τιμής στοιχείων του ενεργητικού, χωρίς να αποδεικνύει την πιθανότητα επέλευσης των ως άνω κινδύνων, παρέβη το άρθρο 266 ΣΛΕΕ και παραβίασε το δεδικασμένο της ως άνω απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται, αφενός, παράβαση του άρθρου 429, παράγραφος 14, και του άρθρου 400, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ 2013, L 176, σ. 1) και, αφετέρου, υπέρβαση εξουσίας εκ μέρους της ΕΚΤ. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ, στηρίζοντας την απόφασή της στην ύπαρξη κινδύνου συγκέντρωσης ανοιγμάτων έναντι του Caisse des dépôts et consignations (Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, στο εξής: CDC) προκειμένου να μην επιτρέψει την εξαίρεση του συνόλου των ανοιγμάτων της Crédit Lyonnais (στο εξής: LCL) έναντι του CDC από τον δείκτη μόχλευσής της, επιβάλλει στην LCL απαίτηση προληπτικής εποπτείας λόγω συγκέντρωσης ανοιγμάτων έναντι κρατικών φορέων την οποία το άρθρο 400, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 δεν της επιτρέπει να επιβάλει και χρησιμοποιεί τις εξουσίες που της παρέχει το άρθρο 429, παράγραφος 14, του ίδιου κανονισμού για σκοπούς άλλους από αυτούς που προβλέπει το άρθρο αυτό. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται, αφενός, παράβαση του άρθρου 429, παράγραφος 14, και του άρθρου 400, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ 2013, L 176, σ. 1) και, αφετέρου, υπέρβαση εξουσίας εκ μέρους της ΕΚΤ. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ, στηρίζοντας την απόφασή της στην ύπαρξη κινδύνου συγκέντρωσης ανοιγμάτων έναντι του Caisse des dépôts et consignations (Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, στο εξής: CDC) προκειμένου να μην επιτρέψει την εξαίρεση του συνόλου των ανοιγμάτων της Crédit Lyonnais (στο εξής: LCL) έναντι του CDC από τον δείκτη μόχλευσής της, επιβάλλει στην LCL απαίτηση προληπτικής εποπτείας λόγω συγκέντρωσης ανοιγμάτων έναντι κρατικών φορέων την οποία το άρθρο 400, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 δεν της επιτρέπει να επιβάλει και χρησιμοποιεί τις εξουσίες που της παρέχει το άρθρο 429, παράγραφος 14, του ίδιου κανονισμού για σκοπούς άλλους από αυτούς που προβλέπει το άρθρο αυτό.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η ΕΚΤ υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως εμμένοντας στη μη λήψη υπόψη των ειδικών χαρακτηριστικών των ρυθμιζόμενων καταθέσεων ταμιευτηρίου, παραβαίνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την υποχρέωση που υπέχει να εξετάζει, με επιμέλεια και αμεροληψία, το σύνολο των κρίσιμων στοιχείων της υπόθεσης και να συνάγει τα επιβεβλημένα συμπεράσματα. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι πράττοντας τούτο η ΕΚΤ υποπίπτει και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως των προληπτικών κινδύνων που αφορούν τις ρυθμιζόμενες καταθέσεις ταμιευτηρίου. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η ΕΚΤ υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως εμμένοντας στη μη λήψη υπόψη των ειδικών χαρακτηριστικών των ρυθμιζόμενων καταθέσεων ταμιευτηρίου, παραβαίνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την υποχρέωση που υπέχει να εξετάζει, με επιμέλεια και αμεροληψία, το σύνολο των κρίσιμων στοιχείων της υπόθεσης και να συνάγει τα επιβεβλημένα συμπεράσματα. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι πράττοντας τούτο η ΕΚΤ υποπίπτει και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως των προληπτικών κινδύνων που αφορούν τις ρυθμιζόμενες καταθέσεις ταμιευτηρίου.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/42 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/42

---

Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2019 — Lux κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-513/19)

(2019/C 312/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Catherine Lux (Στρασβούργο, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. de Montigny, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των Ατομικών Δικαιωμάτων 4 (PMO.4), της 21ης Σεπτεμβρίου 2018, να θεωρήσει τη μεταφορά της σύμβασης της προσφεύγουσας από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA) νέα σύμβαση απασχόλησης και να μην εφαρμόσει επ’ αυτής τα μεταβατικά μέτρα που προβλέπονται στα άρθρα 21 και 22 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των Ατομικών Δικαιωμάτων 4 (PMO.4), της 21ης Σεπτεμβρίου 2018, να θεωρήσει τη μεταφορά της σύμβασης της προσφεύγουσας από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA) νέα σύμβαση απασχόλησης και να μην εφαρμόσει επ’ αυτής τα μεταβατικά μέτρα που προβλέπονται στα άρθρα 21 και 22 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 21 και 22 του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον η Επιτροπή ερμήνευσε εσφαλμένως την έννοια της ανάληψης υπηρεσίας. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 21 και 22 του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον η Επιτροπή ερμήνευσε εσφαλμένως την έννοια της ανάληψης υπηρεσίας.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 10 και 12 των γενικών διατάξεων εφαρμογής, δεδομένου ότι οι εν λόγω διατάξεις θεσπίστηκαν για να ενθαρρύνουν τη διυπηρεσιακή κινητικότητα και επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα ευρωπαϊκής επαγγελματικής σταδιοδρομίας εντός των υπηρεσιών της Ένωσης. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 10 και 12 των γενικών διατάξεων εφαρμογής, δεδομένου ότι οι εν λόγω διατάξεις θεσπίστηκαν για να ενθαρρύνουν τη διυπηρεσιακή κινητικότητα και επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα ευρωπαϊκής επαγγελματικής σταδιοδρομίας εντός των υπηρεσιών της Ένωσης.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της αρχής της μη αναδρομικότητας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι η απόφασή της να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά της στον EASA το 2017 στηρίχθηκε στην επιβεβαίωση από την υπηρεσία ανθρώπινου δυναμικού του EASA ότι η εν λόγω συνέχιση της διασφάλιζε επίσης τη συνέχιση της ισχύος των όρων που αφορούσαν τα κτηθέντα στο πλαίσιο της EFSA συνταξιοδοτικά δικαιώματά της. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της αρχής της μη αναδρομικότητας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι η απόφασή της να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά της στον EASA το 2017 στηρίχθηκε στην επιβεβαίωση από την υπηρεσία ανθρώπινου δυναμικού του EASA ότι η εν λόγω συνέχιση της διασφάλιζε επίσης τη συνέχιση της ισχύος των όρων που αφορούσαν τα κτηθέντα στο πλαίσιο της EFSA συνταξιοδοτικά δικαιώματά της.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της συνέχειας της επαγγελματικής σταδιοδρομίας και της απασχόλησης των εκτάκτων υπαλλήλων. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να μην εφαρμόσει τα άρθρα 10 και 12 των γενικών διατάξεων εφαρμογής εφόσον η ίδια θέσπισε την αρχή της συνέχειας της απασχόλησης και της απασχόλησης υπό το ίδιο καθεστώς ενός εκτάκτου υπαλλήλου εντός των υπηρεσιών της Ένωσης. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της συνέχειας της επαγγελματικής σταδιοδρομίας και της απασχόλησης των εκτάκτων υπαλλήλων. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να μην εφαρμόσει τα άρθρα 10 και 12 των γενικών διατάξεων εφαρμογής εφόσον η ίδια θέσπισε την αρχή της συνέχειας της απασχόλησης και της απασχόλησης υπό το ίδιο καθεστώς ενός εκτάκτου υπαλλήλου εντός των υπηρεσιών της Ένωσης.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι κανένας λόγος δεν μπορεί να δικαιολογήσει διαφορετική μεταχείριση τακτικού και εκτάκτου υπαλλήλου ως προς τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα στο πλαίσιο της Ένωσης. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι κανένας λόγος δεν μπορεί να δικαιολογήσει διαφορετική μεταχείριση τακτικού και εκτάκτου υπαλλήλου ως προς τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα στο πλαίσιο της Ένωσης.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/43 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/43

---

Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2019 — Heitec κατά EUIPO — Hetec Datensysteme (HEITEC)

(Υπόθεση T-520/19)

(2019/C 312/35)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Heitec AG (Erlangen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: G. Wagner, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hetec Datensysteme GmbH (Germering, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης HEITEC — Υπ’ αριθ. 774 331 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Απριλίου 2019 στην υπόθεση R 1171/2018-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 95, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 95, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 58, παράγραφος 1, στοιχείο α' του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σε συνδυασμό με τον κανόνα 40, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής σε συνδυασμό με τον κανόνα 22, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 58, παράγραφος 1, στοιχείο α' του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σε συνδυασμό με τον κανόνα 40, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής σε συνδυασμό με τον κανόνα 22, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/44 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/44

---

Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2019 — Sánchez Cano κατά EUIPO — Grupo Osborne (EL TORO BALLS Fini)

(Υπόθεση T-527/19)

(2019/C 312/36)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sánchez Cano, SA (Molina del Segura, Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. Giner Mas και M. González Aleixandre, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης EL TORO BALLS Fini — Υπ’ αριθ. 15 648 595 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Μαρτίου 2019 στην υπόθεση R 2690/2017-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της. |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της.

| — | Να καταδικάσει το καθού να καταβάλει στην προσφεύγουσα τα σχετικά με την παρούσα διαδικασία δικαστικά έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών· στην περίπτωση δε που παρέμβει η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών να καταβάλουν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στην προσφεύγουσα τα σχετικά με την παρούσα διαδικασία δικαστικά έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

—

Να καταδικάσει το καθού να καταβάλει στην προσφεύγουσα τα σχετικά με την παρούσα διαδικασία δικαστικά έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών· στην περίπτωση δε που παρέμβει η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών να καταβάλουν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στην προσφεύγουσα τα σχετικά με την παρούσα διαδικασία δικαστικά έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/45 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/45

---

Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2019 — Nord Stream κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου

(Υπόθεση T-530/19)

(2019/C 312/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nord Stream AG (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωποι: M. Raible, C. von Köckritz και J. von Andreae, δικηγόροι)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την οδηγία (ΕΕ) 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/73/ΕΚ σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου, καθόσον με το άρθρο 1, παράγραφος 9, της οδηγίας αυτής παρεμβάλλεται το άρθρο 49α, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, στην οδηγία 2009/73, το οποίο ορίζει ότι «[α]ποφάσεις δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 εκδίδονται έως τις 24 Μαΐου 2020»· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την οδηγία (ΕΕ) 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/73/ΕΚ σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου, καθόσον με το άρθρο 1, παράγραφος 9, της οδηγίας αυτής παρεμβάλλεται το άρθρο 49α, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, στην οδηγία 2009/73, το οποίο ορίζει ότι «[α]ποφάσεις δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 εκδίδονται έως τις 24 Μαΐου 2020»·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και/ή το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και/ή το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η προθεσμία για την έκδοση αποφάσεων περί ενδεχόμενων παρεκκλίσεων αποφάσεων δυνάμει του νέου άρθρου 49α στην οδηγία 2009/73 είναι υπερβολικά σύντομη και ως εκ τούτου παραβιάζει τη γενική αρχή της αναλογικότητας, που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η προθεσμία για την έκδοση αποφάσεων περί ενδεχόμενων παρεκκλίσεων αποφάσεων δυνάμει του νέου άρθρου 49α στην οδηγία 2009/73 είναι υπερβολικά σύντομη και ως εκ τούτου παραβιάζει τη γενική αρχή της αναλογικότητας, που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η τροποποιητική οδηγία πρέπει να ακυρωθεί μερικώς λόγω παράβασης του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, καθόσον είναι ελλιπώς αιτιολογημένη όσον αφορά την υπερβολικά σύντομη προθεσμία που προβλέπεται στην προσβαλλόμενη διάταξη. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η τροποποιητική οδηγία πρέπει να ακυρωθεί μερικώς λόγω παράβασης του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, καθόσον είναι ελλιπώς αιτιολογημένη όσον αφορά την υπερβολικά σύντομη προθεσμία που προβλέπεται στην προσβαλλόμενη διάταξη.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη διάταξη παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθόσον περιορίζει αδικαιολόγητα τη δυνατότητα παρεκκλίσεων δυνάμει του νέου άρθρου 49α της οδηγίας 2009/73. Η δυνατότητα χορήγησης τέτοιων παρεκκλίσεων απαιτείται εκ του νόμου προκειμένου να προστατευθεί η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των φορέων εκμετάλλευσης υπεράκτιων αγωγών τρίτων χωρών, οι οποίοι είχαν κατασκευαστεί και λειτουργούσαν όταν τέθηκε σε ισχύ η τροποποιητική οδηγία. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη διάταξη παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθόσον περιορίζει αδικαιολόγητα τη δυνατότητα παρεκκλίσεων δυνάμει του νέου άρθρου 49α της οδηγίας 2009/73. Η δυνατότητα χορήγησης τέτοιων παρεκκλίσεων απαιτείται εκ του νόμου προκειμένου να προστατευθεί η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των φορέων εκμετάλλευσης υπεράκτιων αγωγών τρίτων χωρών, οι οποίοι είχαν κατασκευαστεί και λειτουργούσαν όταν τέθηκε σε ισχύ η τροποποιητική οδηγία.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/46 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/46

---

Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — EC Brand Comércio, Importação e Exportação de Vestuário em Geral κατά EUIPO (pantys)

(Υπόθεση T-532/19)

(2019/C 312/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: EC Brand Comércio, Importação e Exportação de Vestuário em Geral LTDA (Sorocaba, Βραζιλία) (εκπρόσωποι: B. Bittner και U. Heinrich, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης pantys — Υπ’ αριθ. 17 869 310 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Μαΐου 2019 στην υπόθεση R 314/2019-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή σχετικά με τα ακόλουθα αγαθά και υπηρεσίες:






  — | κλάση 05: απορροφητικά υγιεινής, σερβιέτες υγιεινής, πάνες υγιεινής, επιθέματα ακράτειας· |
| --- | --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή σχετικά με τα ακόλουθα αγαθά και υπηρεσίες:

—

κλάση 05: απορροφητικά υγιεινής, σερβιέτες υγιεινής, πάνες υγιεινής, επιθέματα ακράτειας·

| — | κλάση 35: υπηρεσίες ηλεκτρονικού λιανικού εμπορίου ειδών υγιεινής για γυναίκες· |
| --- | --- |

—

κλάση 35: υπηρεσίες ηλεκτρονικού λιανικού εμπορίου ειδών υγιεινής για γυναίκες·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Ευρεία χρήση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. |
| --- | --- |

—

Ευρεία χρήση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/47 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/47

---

Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — Artur Florêncio & Filhos, Affsports κατά EUIPO — Anadeco Gestion (sflooring)

(Υπόθεση T-533/19)

(2019/C 312/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Artur Florêncio & Filhos, Affsports Lda (Sintra, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: D. Martins Pereira Soares, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Anadeco Gestion, SA (Cartagena, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης sflooring σε μαύρο, άσπρο και γκρι χρώμα — Υπ’ αριθ. 11 943 586 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Μαΐου 2019 στην υπόθεση R 1870/2018-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κάνει δεκτή την προσφυγή στο σύνολό της· |
| --- | --- |

—

να κάνει δεκτή την προσφυγή στο σύνολό της·

| — | να ανακαλέσει πλήρως την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ανακαλέσει πλήρως την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση με βάση τους λόγους της παρούσας προσφυγής και να κάνει δεκτή την καταχώριση του υπ’ αριθ. 11 943 588 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης sflooring· |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση με βάση τους λόγους της παρούσας προσφυγής και να κάνει δεκτή την καταχώριση του υπ’ αριθ. 11 943 588 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης sflooring·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του EUIPO· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του EUIPO·

| — | να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας στη διαδικασίας ενώπιον του EUIPO. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας στη διαδικασίας ενώπιον του EUIPO.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Ανεπαρκή αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος T-FLOORING |
| --- | --- |

—

Ανεπαρκή αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος T-FLOORING

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/48 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/48

---

Προσφυγή της 30ης Ιουλίου 2019 — H.R. Participations κατά EUIPO — Hottinger Investment Management (JCE HOTTINGUER)

(Υπόθεση T-535/19)

(2019/C 312/40)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: H.R. Participations SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P. Wilhelm και J. Rossi, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hottinger Investment Management Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης JCE HOTTINGUER –Υπ’ αριθ. 10 093 391 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Μαΐου 2019 στην υπόθεση R 2078/2018-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση ουσιώδους τύπου, στο μέτρο που η αίτηση για κήρυξη ακυρότητας ενώπιον του τμήματος ακυρώσεως έπασχε παρατυπίες. |
| --- | --- |

—

Παράβαση ουσιώδους τύπου, στο μέτρο που η αίτηση για κήρυξη ακυρότητας ενώπιον του τμήματος ακυρώσεως έπασχε παρατυπίες.

| — | Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του ίδιου κανονισμού. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του ίδιου κανονισμού.

---

| 16.9.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 312/49 |
| --- | --- | --- | --- |

16.9.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 312/49

---

Προσφυγή της 7ης Αυγούστου 2019 — Isigny — Sainte Mère κατά EUIPO (σχήμα χρυσού δοχείου με ανάγλυφο κυματισμό)

(Υπόθεση T-546/19)

(2019/C 312/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Isigny — Sainte Mère (Isigny-sur-Mer, Γαλλία) (εκπρόσωπος: D. Mallo Saint-Jalmes, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σχήμα χρυσού δοχείου με ανάγλυφο κυματισμό) — Υπ’ αριθ. 17 871 521 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Μαΐου 2019 στην υπόθεση R 1513/2018-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---