# Dziennik Urzędowy C 71/27 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 71 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6627 lutego 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 71

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6627 lutego 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2023/C 71/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2023/C 71/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2023/C 71/02 | Sprawa C-883/19 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc, HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France/Komisja Europejska [Odwołanie – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Sektor instrumentów pochodnych stopy procentowej nominowanych w euro – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Manipulowanie międzybankowymi stopami referencyjnymi Euribor – Wymiana poufnych informacji – Ograniczenie konkurencji ze względu na cel – Kwalifikacja – Uwzględnienie skutków prokonkurencyjnych – Jednolite i ciągłe naruszenie – Postępowanie hybrydowe, które doprowadziło kolejno do wydania decyzji ugodowej i decyzji kończącej postępowanie zwyczajne – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 41 – Prawo do dobrej administracji – Artykuł 48 – Domniemanie niewinności] | 2 |
| 2023/C 71/03 | Sprawy połączone C-702/20 i C-17/21: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – DOBELES HES SIA (C-702/20), Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija (C-17/21) [Odesłanie prejudycjalne – Pomoc państwa – Artykuł 107 ust. 1 TFUE – Uregulowanie krajowe przewidujące spoczywający na operatorze publicznym obowiązek zaopatrywania się u producentów energii odnawialnej po cenie wyższej niż rynkowa – Brak wypłaty części danej pomocy – Wniosek o rekompensatę złożony przez tych producentów do organu publicznego, którego budżet jest przeznaczony wyłącznie na zapewnienie jego własnego funkcjonowania, innego niż organ, który jest co do zasady zobowiązany na podstawie tego uregulowania krajowego do wypłaty tej pomocy – Nowa pomoc – Obowiązek zgłoszenia – Pomoc de minimis – Rozporządzenie (UE) nr 1407/2013 – Artykuł 5 ust. 2 – Kumulacja – Uwzględnienie już otrzymanych kwot pomocy w okresie odniesienia na podstawie wspomnianego uregulowania krajowego] | 3 |
| 2023/C 71/04 | Sprawa C-42/21: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – Lietuvos geležinkeliai AB/Komisja Europejska, Orlen Lietuva AB [Odwołanie – Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Rynek kolejowych przewozów towarowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE – Dostęp przedsiębiorstw trzecich do infrastruktury zarządzanej przez litewską państwową spółkę kolejową – Demontaż odcinka drogi kolejowej – Pojęcie nadużycia – Rzeczywiste lub prawdopodobne wykluczenie konkurenta – Wykonywanie przez Sąd nieograniczonego prawa orzekania – Obniżenie grzywny] | 4 |
| 2023/C 71/05 | Sprawa C-57/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud – Republika Czeska) – RegioJet a. s./České dráhy a.s. [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Przepisy regulujące dochodzenie na podstawie prawa krajowego roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej – Dyrektywa 2014/104/UE – Artykuły 5 i 6 – Ujawnianie dowodów – Dowody znajdujące się w aktach organu ochrony konkurencji – Toczące się przed Komisją Europejską postępowanie w przedmiocie naruszenia reguł konkurencji – Postępowanie krajowe dotyczące powództwa odszkodowawczego odnoszącego się do tego samego naruszenia – Warunki dotyczące ujawnienia dowodów] | 5 |
| 2023/C 71/06 | Sprawa C-132/21: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – BE/Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Artykuły 77 – 79 – Środki ochrony prawej – Równoległe wykonywanie – Powiązanie – Autonomia proceduralna – Skuteczność zasad ochrony ustanowionych w tym rozporządzeniu – Spójne i jednolite stosowanie tych zasad w całej Unii Europejskiej – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej] | 6 |
| 2023/C 71/07 | Sprawa C-154/21: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – RW/Österreichische Post AG [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Artykuł 15 ust. 1 lit. c) – Prawo dostępu danej osoby do własnych danych – Informacje o odbiorcach lub kategoriach odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione – Ograniczenia] | 7 |
| 2023/C 71/08 | Sprawa C-280/21: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – P.I./Migracijos departamentas prie Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerijos [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Wspólna polityka w dziedzinie azylu – Przesłanki kwalifikujące do statusu uchodźcy – Dyrektywa 2011/95/UE – Artykuł 10 ust. 1 lit. c) i art. 10 ust. 2 – Powody prześladowania – Pojęcia opinii politycznej i przypisywanej opinii politycznej – Próby podjęcia obrony z wykorzystaniem środków prawnych przez wnioskodawcę ubiegającego się o azyl, w jego państwie pochodzenia, przed działającymi nielegalnie podmiotami niepublicznymi, mającymi możliwość wykorzystania aparatu represyjnego danego państwa] | 8 |
| 2023/C 71/09 | Sprawy połączone od C-323/21 do C-325/21: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/B (C-323/21), F (C-324/21) i K/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-325/21) [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 – Ustalenie państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej – Złożenie wielu wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w trzech państwach członkowskich – Artykuł 29 – Termin na przekazanie – Upływ – Przeniesienie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku – Artykuł 27 – Środek zaskarżenia – Zakres kontroli sądowej – Możliwość powołania się przez wnioskodawcę na przeniesienie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku] | 8 |
| 2023/C 71/10 | Sprawa C-356/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie – Polska) – J.K./TP S.A. [Odesłanie prejudycjalne – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 3 ust. 1 lit. a) i c) – Warunki dostępu do prowadzenia działalności na własny rachunek – Warunki zatrudnienia i pracy – Zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną – Samozatrudniony pracujący na podstawie umowy o dzieło – Zerwanie i nieprzedłużenie umowy – Swoboda wyboru strony umowy] | 9 |
| 2023/C 71/11 | Sprawa C-395/21: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – D.V./M.A. [Odesłanie prejudycjalne – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Dyrektywa 93/13/EWG – Umowa o świadczenie usług prawnych zawarta pomiędzy adwokatem a konsumentem – Artykuł 4 ust. 2 – Ocena nieuczciwego charakteru warunków umownych – Wyłączenie warunków umownych dotyczących określenia głównego przedmiotu umowy – Warunek przewidujący zapłatę wynagrodzenia adwokata zgodnie z zasadą stawki godzinowej – Artykuł 6 ust. 1 – Uprawnienia sądu krajowego w przypadku warunku uznanego za nieuczciwy] | 10 |
| 2023/C 71/12 | Sprawa C-396/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I – Niemcy) – KT, NS/FTI Touristik GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa (UE) 2015/2302 – Artykuł 14 ust. 1 – Imprezy turystyczne i powiązane usługi turystyczne – Wykonanie umowy o udział w imprezie turystycznej – Odpowiedzialność danego organizatora – Środki przeciwdziałające globalnemu rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej – Pandemia COVID-19 – Ograniczenia podjęte w docelowym miejscu podróży, w miejscu zamieszkania podróżnego oraz w innych krajach – Niezgodność usług świadczonych w ramach imprezy turystycznej – Odpowiednia obniżka ceny tej imprezy turystycznej] | 11 |
| 2023/C 71/13 | Sprawa C-719/21 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – Frédéric Jouvin/Komisja Europejska [Odwołanie – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Artykuł 101 TFUE – Skarga do Komisji Europejskiej – Decyzja Komisji o odrzuceniu skargi – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin na złożenie odpowiedzi na odwołanie] | 12 |
| 2023/C 71/14 | Sprawa C-583/22 PPU: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko MV [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Decyzja ramowa 2008/675/WSiSW – Artykuł 3 ust. 1 – Zasada uwzględniania uprzednich wyroków skazujących zapadłych w innym państwie członkowskim – Obowiązek uznania, że z tymi wyrokami skazującymi wiążą się skutki równoważne skutkom wiążącym się z uprzednimi krajowymi wyrokami skazującymi – Przepisy krajowe dotyczące wymierzania kary łącznej w wyroku łącznym – Wielość przestępstw – Określenie wymiaru kary łącznej – Górna granica 15 lat dla ograniczonych czasowo kar pozbawienia wolności – Artykuł 3 ust. 5 – Wyjątek – Przestępstwo popełnione przed wydaniem lub wykonaniem wyroków w innym państwie członkowskim] | 12 |
| 2023/C 71/15 | Sprawa C-359/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – MS Konsultanti SIA / Valsts ieņēmumu dienests [Wykreślenie] | 13 |
| 2023/C 71/16 | Sprawa C-469/22: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 10 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Ambisig – Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica SA/Fundação do Desporto, ANO – Sistemas de Informática e Serviços Lda, Link Consulting – Tecnologias de Informação SA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Zamówienia publiczne na usługi, dostawy i roboty budowlane – Dyrektywa 2014/24/UE – Przebieg postępowania – Kwalifikacja uczestników oraz udzielanie zamówień – Artykuł 63 – Wykonawca polegający na zdolności innego podmiotu do celów spełnienia wymogów instytucji zamawiającej – Obowiązek przekazania przez tego wykonawcę dokumentów dotyczących kwalifikacji podwykonawcy po udzieleniu zamówienia – Niezgodność] | 14 |
| 2023/C 71/17 | Sprawy połączone C-313/21 P i C-314/21 P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 22 grudnia 2022 r. – Rada/FI (C-313/21 P) i Komisja/FI (C-314/21 P) [Odwołanie – Artykuł 182 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Służba publiczna – Renta – Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej – Artykuł 20 załącznika VIII – Przyznanie renty rodzinnej – Żyjący małżonek byłego urzędnika uprawnionego do renty inwalidzkiej – Małżeństwo zawarte po przyznaniu temu urzędnikowi uprawnienia do renty inwalidzkiej – Przesłanka minimalnego pięcioletniego czasu trwania małżeństwa w dacie śmierci urzędnika – Artykuł 19 załącznika VIII – Małżeństwo zawarte przed przyznaniem urzędnikowi uprawnienia do renty inwalidzkiej – Brak przesłanki minimalnego czasu trwania małżeństwa – Zarzut niezgodności z prawem art. 20 załącznika VIII – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 20 – Zasada równego traktowania – Artykuł 21 ust. 1 – Zasada niedyskryminacji – Artykuł 52 ust. 1 – Brak arbitralnego lub oczywiście niewłaściwego zróżnicowania w stosunku do celu zamierzonego przez prawodawcę Unii Europejskiej] | 14 |
| 2023/C 71/18 | Sprawa C-680/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-470/20, DD/FRA, wniesione w dniu 4 listopada 2022 r. przez DD | 15 |
| 2023/C 71/19 | Sprawa C-706/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 17 listopada 2022 r. – Rada zakładowa grupy O SE & Co. KG/Zarząd O Holding SE | 16 |
| 2023/C 71/20 | Sprawa C-744/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rajonen syd – Nesebyr (Bułgaria) w dniu 5 grudnia 2022 r. – Vodosnabdyavane i kanalizatsia EAD / PQ | 17 |
| 2023/C 71/21 | Sprawa C-752/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 9 grudnia 2022 r. – EP/Maahanmuuttovirasto | 18 |
| 2023/C 71/22 | Sprawa C-760/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski syd (Bułgaria) w dniu 15 grudnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko FP, QV, IN, YL, VD, JF i OL | 18 |
| | Sąd |
| 2023/C 71/23 | Sprawa T-250/19: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Tradición CZ/EUIPO – Rivero Argudo (TRADICIÓN CZ, S.L.) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego TRADICIÓN CZ, S.L. – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy RIVERO CZ – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 19 |
| 2023/C 71/24 | Sprawa T-242/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej] | 19 |
| 2023/C 71/25 | Sprawa T-243/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej] | 20 |
| 2023/C 71/26 | Sprawa T-260/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – E. Breuninger/Komisja [Pomoc państwa – System ramowy mający na celu przyznanie wsparcia na poczet niepokrytych kosztów stałych w kontekście pandemii COVID-19 w Niemczech – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy pomocy państwa – Indywidualne badanie zgłoszonego systemu pomocy – Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego – Proporcjonalność] | 21 |
| 2023/C 71/27 | Sprawa T-306/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Falke/Komisja [Pomoc państwa – System ramowy mający na celu przyznanie wsparcia na poczet niepokrytych kosztów stałych w kontekście pandemii COVID-19 w Niemczech – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy pomocy państwa – Indywidualne badanie zgłoszonego systemu pomocy – Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego – Proporcjonalność] | 22 |
| 2023/C 71/28 | Sprawa T-525/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – E. Breuninger/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – System ramowy mający na celu ustanowienie w Niemczech federalnego systemu odszkodowań z tytułu szkód poniesionych wskutek decyzji o zamknięciu gospodarki – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Środek mający na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność] | 22 |
| 2023/C 71/29 | Sprawa T-554/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – European Lotto and Betting/EUIPO Tipp24 Services (Cash4Life) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy Cash4Life – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1. lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 23 |
| 2023/C 71/30 | Sprawa T-702/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Ekobulkos/Komisja [Pomoc państwa – Produkcja energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych – Skarga do Komisji – Skarga na bezczynność – Wezwanie do działania – Dopuszczalność – Obowiązek działania – Brak] | 24 |
| 2023/C 71/31 | Sprawa T-777/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Trend Glass/EUIPO (ECO STORAGE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ECO STORAGE – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Pewność prawa – Równość traktowania] | 24 |
| 2023/C 71/32 | Sprawa T-43/22: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Sanrio/EUIPO – Miroglio Fashion (SANRIO CHARACTERS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SANRIO CHARACTERS – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CARACTÈRE – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 25 |
| 2023/C 71/33 | Sprawa T-44/22: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – International Masis Tabak/EUIPO – Philip Morris Brands (Przedstawienie paczki papierosów) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający paczkę papierosów – Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy Marlboro SELECTED PREMIUM TOBACCOS – Względna podstawa odmowy rejestracji – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 26 |
| 2023/C 71/34 | Sprawa T-129/22: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Simba Toys/EUIPO – Master Gift Import (BIMBA TOYS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BIMBA TOYS – Wcześniejsze, słowny i graficzny, międzynarodowe znaki towarowe Simba – Wcześniejsza nazwa handlowa Simba Toys GmbH & Co. KG – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Porównanie towarów – Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia 2017/1001 – Pokrewieństwo sektorów gospodarki] | 26 |
| 2023/C 71/35 | Sprawa T-234/20: Postanowienie Sądu z dnia 8 grudnia 2022 r. – HB/EBI [Służba publiczna – Skarżący, który przestał odpowiadać na wezwania Sądu – Umorzenie postępowania] | 27 |
| 2023/C 71/36 | Sprawa T-706/20: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2022 r. – MiMedx Group/EUIPO – DIZG (Epiflex) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Wycofanie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – Umorzenie postępowania] | 27 |
| 2023/C 71/37 | Sprawa T-127/21: Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Swissgrid/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Energia – Europejskie platformy wymiany standardowych produktów energii bilansującej – Udział Szwajcarii – Artykuł 1 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) 2017/2195 – Pismo Komisji odmawiające dopuszczenia do udziału szwajcarskiego operatora systemu przesyłowego – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność] | 28 |
| 2023/C 71/38 | Sprawa T-480/21: Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2022 r. – British Airways/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek lotniczego przewozu towarów – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE, art. 53 porozumienia EOG i art. 8 umowy między Wspólnotą a Szwajcarią w sprawie transportu lotniczego – Stwierdzenie nieważności przez Sąd – Odmowa zapłaty przez Komisję odsetek za zwłokę – Środki odwoławcze – Termin przedawnienia – Termin na wniesienie skargi – Przekroczenie terminu – Akt potwierdzający wcześniejszy akt – Niedopuszczalność] | 29 |
| 2023/C 71/39 | Sprawa T-566/21: Postanowienie Sądu z dnia 7 grudnia 2022 r. – Steinbach International/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Unia celna – Wspólna taryfa celna – Nomenklatura taryfowa i statystyczna – Klasyfikacja według Nomenklatury scalonej – Pozycja taryfowa – Akt regulacyjny wymagający przyjęcia środków wykonawczych – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność] | 29 |
| 2023/C 71/40 | Sprawa T-692/21: Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2022 r. – AL/Komisja [Służba publiczna – Dochodzenie OLAF-u – Akty OLAF-u – Określenie strony pozwanej – Brak aktu niekorzystnego – Artykuł 76 lit. d) regulaminu postępowania – Niedopuszczalność] | 30 |
| 2023/C 71/41 | Sprawa T-769/21: Postanowienie Sądu z dnia 8 grudnia 2022 r. – Euranimi/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Dumping – Przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chin i Tajwanu – Ostateczne cło antydumpingowe – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt regulacyjny wymagający przyjęcia środków wykonawczych – Niedopuszczalność] | 31 |
| 2023/C 71/42 | Sprawa T-640/22 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 6 grudnia 2022 r. – Westpole Belgium/Parlament [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Świadczenie zewnętrznych usług informatycznych – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru] | 31 |
| 2023/C 71/43 | Sprawa T-759/22: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2022 r. – Elektrawinds Shabla South/Rada | 32 |
| 2023/C 71/44 | Sprawa T-777/22: Skarga wniesiona w dniu 12 grudnia 2022 r. – Penguin Random House/EUIPO – Ediciones Literarias Independientes (PLAN B) | 33 |
| 2023/C 71/45 | Sprawa T-787/22: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2022 r. – TT/Frontex | 34 |
| 2023/C 71/46 | Sprawa T-791/22: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2022 r. – Broad Far (Hong Kong) i M21/Komisja | 35 |
| 2023/C 71/47 | Sprawa T-794/22: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2022 r. – Dehesa de Los Llanos/Komisja | 35 |
| 2023/C 71/48 | Sprawa T-799/22: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2022 r. – Thunus i.in./EBI | 36 |
| 2023/C 71/49 | Sprawa T-828/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – ACE/Rada | 37 |
| 2023/C 71/50 | Sprawa T-2/23: Skarga wniesiona w dniu 5 stycznia 2023 r. – Romagnoli Fratelli/CPVO | 38 |
| 2023/C 71/51 | Sprawa T-10/23: Skarga wniesiona w dniu 17 stycznia 2023 r. – Light Tec / EUIPO – DecoTrend (abażur) | 39 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2023/C 71/02

Sprawa C-883/19 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc, HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France/Komisja Europejska [Odwołanie – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Sektor instrumentów pochodnych stopy procentowej nominowanych w euro – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Manipulowanie międzybankowymi stopami referencyjnymi Euribor – Wymiana poufnych informacji – Ograniczenie konkurencji ze względu na cel – Kwalifikacja – Uwzględnienie skutków prokonkurencyjnych – Jednolite i ciągłe naruszenie – Postępowanie hybrydowe, które doprowadziło kolejno do wydania decyzji ugodowej i decyzji kończącej postępowanie zwyczajne – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 41 – Prawo do dobrej administracji – Artykuł 48 – Domniemanie niewinności]

2

2023/C 71/03

Sprawy połączone C-702/20 i C-17/21: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – DOBELES HES SIA (C-702/20), Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija (C-17/21) [Odesłanie prejudycjalne – Pomoc państwa – Artykuł 107 ust. 1 TFUE – Uregulowanie krajowe przewidujące spoczywający na operatorze publicznym obowiązek zaopatrywania się u producentów energii odnawialnej po cenie wyższej niż rynkowa – Brak wypłaty części danej pomocy – Wniosek o rekompensatę złożony przez tych producentów do organu publicznego, którego budżet jest przeznaczony wyłącznie na zapewnienie jego własnego funkcjonowania, innego niż organ, który jest co do zasady zobowiązany na podstawie tego uregulowania krajowego do wypłaty tej pomocy – Nowa pomoc – Obowiązek zgłoszenia – Pomoc de minimis – Rozporządzenie (UE) nr 1407/2013 – Artykuł 5 ust. 2 – Kumulacja – Uwzględnienie już otrzymanych kwot pomocy w okresie odniesienia na podstawie wspomnianego uregulowania krajowego]

3

2023/C 71/04

Sprawa C-42/21: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – Lietuvos geležinkeliai AB/Komisja Europejska, Orlen Lietuva AB [Odwołanie – Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Rynek kolejowych przewozów towarowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE – Dostęp przedsiębiorstw trzecich do infrastruktury zarządzanej przez litewską państwową spółkę kolejową – Demontaż odcinka drogi kolejowej – Pojęcie nadużycia – Rzeczywiste lub prawdopodobne wykluczenie konkurenta – Wykonywanie przez Sąd nieograniczonego prawa orzekania – Obniżenie grzywny]

4

2023/C 71/05

Sprawa C-57/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud – Republika Czeska) – RegioJet a. s./České dráhy a.s. [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Przepisy regulujące dochodzenie na podstawie prawa krajowego roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej – Dyrektywa 2014/104/UE – Artykuły 5 i 6 – Ujawnianie dowodów – Dowody znajdujące się w aktach organu ochrony konkurencji – Toczące się przed Komisją Europejską postępowanie w przedmiocie naruszenia reguł konkurencji – Postępowanie krajowe dotyczące powództwa odszkodowawczego odnoszącego się do tego samego naruszenia – Warunki dotyczące ujawnienia dowodów]

5

2023/C 71/06

Sprawa C-132/21: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – BE/Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Artykuły 77 – 79 – Środki ochrony prawej – Równoległe wykonywanie – Powiązanie – Autonomia proceduralna – Skuteczność zasad ochrony ustanowionych w tym rozporządzeniu – Spójne i jednolite stosowanie tych zasad w całej Unii Europejskiej – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej]

6

2023/C 71/07

Sprawa C-154/21: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – RW/Österreichische Post AG [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Artykuł 15 ust. 1 lit. c) – Prawo dostępu danej osoby do własnych danych – Informacje o odbiorcach lub kategoriach odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione – Ograniczenia]

7

2023/C 71/08

Sprawa C-280/21: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – P.I./Migracijos departamentas prie Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerijos [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Wspólna polityka w dziedzinie azylu – Przesłanki kwalifikujące do statusu uchodźcy – Dyrektywa 2011/95/UE – Artykuł 10 ust. 1 lit. c) i art. 10 ust. 2 – Powody prześladowania – Pojęcia opinii politycznej i przypisywanej opinii politycznej – Próby podjęcia obrony z wykorzystaniem środków prawnych przez wnioskodawcę ubiegającego się o azyl, w jego państwie pochodzenia, przed działającymi nielegalnie podmiotami niepublicznymi, mającymi możliwość wykorzystania aparatu represyjnego danego państwa]

8

2023/C 71/09

Sprawy połączone od C-323/21 do C-325/21: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/B (C-323/21), F (C-324/21) i K/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-325/21) [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 – Ustalenie państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej – Złożenie wielu wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w trzech państwach członkowskich – Artykuł 29 – Termin na przekazanie – Upływ – Przeniesienie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku – Artykuł 27 – Środek zaskarżenia – Zakres kontroli sądowej – Możliwość powołania się przez wnioskodawcę na przeniesienie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku]

8

2023/C 71/10

Sprawa C-356/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie – Polska) – J.K./TP S.A. [Odesłanie prejudycjalne – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 3 ust. 1 lit. a) i c) – Warunki dostępu do prowadzenia działalności na własny rachunek – Warunki zatrudnienia i pracy – Zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną – Samozatrudniony pracujący na podstawie umowy o dzieło – Zerwanie i nieprzedłużenie umowy – Swoboda wyboru strony umowy]

9

2023/C 71/11

Sprawa C-395/21: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – D.V./M.A. [Odesłanie prejudycjalne – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Dyrektywa 93/13/EWG – Umowa o świadczenie usług prawnych zawarta pomiędzy adwokatem a konsumentem – Artykuł 4 ust. 2 – Ocena nieuczciwego charakteru warunków umownych – Wyłączenie warunków umownych dotyczących określenia głównego przedmiotu umowy – Warunek przewidujący zapłatę wynagrodzenia adwokata zgodnie z zasadą stawki godzinowej – Artykuł 6 ust. 1 – Uprawnienia sądu krajowego w przypadku warunku uznanego za nieuczciwy]

10

2023/C 71/12

Sprawa C-396/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I – Niemcy) – KT, NS/FTI Touristik GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa (UE) 2015/2302 – Artykuł 14 ust. 1 – Imprezy turystyczne i powiązane usługi turystyczne – Wykonanie umowy o udział w imprezie turystycznej – Odpowiedzialność danego organizatora – Środki przeciwdziałające globalnemu rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej – Pandemia COVID-19 – Ograniczenia podjęte w docelowym miejscu podróży, w miejscu zamieszkania podróżnego oraz w innych krajach – Niezgodność usług świadczonych w ramach imprezy turystycznej – Odpowiednia obniżka ceny tej imprezy turystycznej]

11

2023/C 71/13

Sprawa C-719/21 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – Frédéric Jouvin/Komisja Europejska [Odwołanie – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Artykuł 101 TFUE – Skarga do Komisji Europejskiej – Decyzja Komisji o odrzuceniu skargi – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin na złożenie odpowiedzi na odwołanie]

12

2023/C 71/14

Sprawa C-583/22 PPU: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko MV [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Decyzja ramowa 2008/675/WSiSW – Artykuł 3 ust. 1 – Zasada uwzględniania uprzednich wyroków skazujących zapadłych w innym państwie członkowskim – Obowiązek uznania, że z tymi wyrokami skazującymi wiążą się skutki równoważne skutkom wiążącym się z uprzednimi krajowymi wyrokami skazującymi – Przepisy krajowe dotyczące wymierzania kary łącznej w wyroku łącznym – Wielość przestępstw – Określenie wymiaru kary łącznej – Górna granica 15 lat dla ograniczonych czasowo kar pozbawienia wolności – Artykuł 3 ust. 5 – Wyjątek – Przestępstwo popełnione przed wydaniem lub wykonaniem wyroków w innym państwie członkowskim]

12

2023/C 71/15

Sprawa C-359/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – MS Konsultanti SIA / Valsts ieņēmumu dienests [Wykreślenie]

13

2023/C 71/16

Sprawa C-469/22: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 10 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Ambisig – Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica SA/Fundação do Desporto, ANO – Sistemas de Informática e Serviços Lda, Link Consulting – Tecnologias de Informação SA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Zamówienia publiczne na usługi, dostawy i roboty budowlane – Dyrektywa 2014/24/UE – Przebieg postępowania – Kwalifikacja uczestników oraz udzielanie zamówień – Artykuł 63 – Wykonawca polegający na zdolności innego podmiotu do celów spełnienia wymogów instytucji zamawiającej – Obowiązek przekazania przez tego wykonawcę dokumentów dotyczących kwalifikacji podwykonawcy po udzieleniu zamówienia – Niezgodność]

14

2023/C 71/17

Sprawy połączone C-313/21 P i C-314/21 P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 22 grudnia 2022 r. – Rada/FI (C-313/21 P) i Komisja/FI (C-314/21 P) [Odwołanie – Artykuł 182 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Służba publiczna – Renta – Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej – Artykuł 20 załącznika VIII – Przyznanie renty rodzinnej – Żyjący małżonek byłego urzędnika uprawnionego do renty inwalidzkiej – Małżeństwo zawarte po przyznaniu temu urzędnikowi uprawnienia do renty inwalidzkiej – Przesłanka minimalnego pięcioletniego czasu trwania małżeństwa w dacie śmierci urzędnika – Artykuł 19 załącznika VIII – Małżeństwo zawarte przed przyznaniem urzędnikowi uprawnienia do renty inwalidzkiej – Brak przesłanki minimalnego czasu trwania małżeństwa – Zarzut niezgodności z prawem art. 20 załącznika VIII – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 20 – Zasada równego traktowania – Artykuł 21 ust. 1 – Zasada niedyskryminacji – Artykuł 52 ust. 1 – Brak arbitralnego lub oczywiście niewłaściwego zróżnicowania w stosunku do celu zamierzonego przez prawodawcę Unii Europejskiej]

14

2023/C 71/18

Sprawa C-680/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-470/20, DD/FRA, wniesione w dniu 4 listopada 2022 r. przez DD

15

2023/C 71/19

Sprawa C-706/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 17 listopada 2022 r. – Rada zakładowa grupy O SE & Co. KG/Zarząd O Holding SE

16

2023/C 71/20

Sprawa C-744/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rajonen syd – Nesebyr (Bułgaria) w dniu 5 grudnia 2022 r. – Vodosnabdyavane i kanalizatsia EAD / PQ

17

2023/C 71/21

Sprawa C-752/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 9 grudnia 2022 r. – EP/Maahanmuuttovirasto

18

2023/C 71/22

Sprawa C-760/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski syd (Bułgaria) w dniu 15 grudnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko FP, QV, IN, YL, VD, JF i OL

18

Sąd

2023/C 71/23

Sprawa T-250/19: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Tradición CZ/EUIPO – Rivero Argudo (TRADICIÓN CZ, S.L.) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego TRADICIÓN CZ, S.L. – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy RIVERO CZ – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

19

2023/C 71/24

Sprawa T-242/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej]

19

2023/C 71/25

Sprawa T-243/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej]

20

2023/C 71/26

Sprawa T-260/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – E. Breuninger/Komisja [Pomoc państwa – System ramowy mający na celu przyznanie wsparcia na poczet niepokrytych kosztów stałych w kontekście pandemii COVID-19 w Niemczech – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy pomocy państwa – Indywidualne badanie zgłoszonego systemu pomocy – Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego – Proporcjonalność]

21

2023/C 71/27

Sprawa T-306/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Falke/Komisja [Pomoc państwa – System ramowy mający na celu przyznanie wsparcia na poczet niepokrytych kosztów stałych w kontekście pandemii COVID-19 w Niemczech – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy pomocy państwa – Indywidualne badanie zgłoszonego systemu pomocy – Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego – Proporcjonalność]

22

2023/C 71/28

Sprawa T-525/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – E. Breuninger/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – System ramowy mający na celu ustanowienie w Niemczech federalnego systemu odszkodowań z tytułu szkód poniesionych wskutek decyzji o zamknięciu gospodarki – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Środek mający na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność]

22

2023/C 71/29

Sprawa T-554/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – European Lotto and Betting/EUIPO Tipp24 Services (Cash4Life) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy Cash4Life – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1. lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

23

2023/C 71/30

Sprawa T-702/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Ekobulkos/Komisja [Pomoc państwa – Produkcja energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych – Skarga do Komisji – Skarga na bezczynność – Wezwanie do działania – Dopuszczalność – Obowiązek działania – Brak]

24

2023/C 71/31

Sprawa T-777/21: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Trend Glass/EUIPO (ECO STORAGE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ECO STORAGE – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Pewność prawa – Równość traktowania]

24

2023/C 71/32

Sprawa T-43/22: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Sanrio/EUIPO – Miroglio Fashion (SANRIO CHARACTERS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SANRIO CHARACTERS – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CARACTÈRE – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

25

2023/C 71/33

Sprawa T-44/22: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – International Masis Tabak/EUIPO – Philip Morris Brands (Przedstawienie paczki papierosów) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający paczkę papierosów – Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy Marlboro SELECTED PREMIUM TOBACCOS – Względna podstawa odmowy rejestracji – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

26

2023/C 71/34

Sprawa T-129/22: Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Simba Toys/EUIPO – Master Gift Import (BIMBA TOYS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BIMBA TOYS – Wcześniejsze, słowny i graficzny, międzynarodowe znaki towarowe Simba – Wcześniejsza nazwa handlowa Simba Toys GmbH & Co. KG – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Porównanie towarów – Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia 2017/1001 – Pokrewieństwo sektorów gospodarki]

26

2023/C 71/35

Sprawa T-234/20: Postanowienie Sądu z dnia 8 grudnia 2022 r. – HB/EBI [Służba publiczna – Skarżący, który przestał odpowiadać na wezwania Sądu – Umorzenie postępowania]

27

2023/C 71/36

Sprawa T-706/20: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2022 r. – MiMedx Group/EUIPO – DIZG (Epiflex) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Wycofanie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – Umorzenie postępowania]

27

2023/C 71/37

Sprawa T-127/21: Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Swissgrid/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Energia – Europejskie platformy wymiany standardowych produktów energii bilansującej – Udział Szwajcarii – Artykuł 1 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) 2017/2195 – Pismo Komisji odmawiające dopuszczenia do udziału szwajcarskiego operatora systemu przesyłowego – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność]

28

2023/C 71/38

Sprawa T-480/21: Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2022 r. – British Airways/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek lotniczego przewozu towarów – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE, art. 53 porozumienia EOG i art. 8 umowy między Wspólnotą a Szwajcarią w sprawie transportu lotniczego – Stwierdzenie nieważności przez Sąd – Odmowa zapłaty przez Komisję odsetek za zwłokę – Środki odwoławcze – Termin przedawnienia – Termin na wniesienie skargi – Przekroczenie terminu – Akt potwierdzający wcześniejszy akt – Niedopuszczalność]

29

2023/C 71/39

Sprawa T-566/21: Postanowienie Sądu z dnia 7 grudnia 2022 r. – Steinbach International/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Unia celna – Wspólna taryfa celna – Nomenklatura taryfowa i statystyczna – Klasyfikacja według Nomenklatury scalonej – Pozycja taryfowa – Akt regulacyjny wymagający przyjęcia środków wykonawczych – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność]

29

2023/C 71/40

Sprawa T-692/21: Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2022 r. – AL/Komisja [Służba publiczna – Dochodzenie OLAF-u – Akty OLAF-u – Określenie strony pozwanej – Brak aktu niekorzystnego – Artykuł 76 lit. d) regulaminu postępowania – Niedopuszczalność]

30

2023/C 71/41

Sprawa T-769/21: Postanowienie Sądu z dnia 8 grudnia 2022 r. – Euranimi/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Dumping – Przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chin i Tajwanu – Ostateczne cło antydumpingowe – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt regulacyjny wymagający przyjęcia środków wykonawczych – Niedopuszczalność]

31

2023/C 71/42

Sprawa T-640/22 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 6 grudnia 2022 r. – Westpole Belgium/Parlament [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Świadczenie zewnętrznych usług informatycznych – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru]

31

2023/C 71/43

Sprawa T-759/22: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2022 r. – Elektrawinds Shabla South/Rada

32

2023/C 71/44

Sprawa T-777/22: Skarga wniesiona w dniu 12 grudnia 2022 r. – Penguin Random House/EUIPO – Ediciones Literarias Independientes (PLAN B)

33

2023/C 71/45

Sprawa T-787/22: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2022 r. – TT/Frontex

34

2023/C 71/46

Sprawa T-791/22: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2022 r. – Broad Far (Hong Kong) i M21/Komisja

35

2023/C 71/47

Sprawa T-794/22: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2022 r. – Dehesa de Los Llanos/Komisja

35

2023/C 71/48

Sprawa T-799/22: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2022 r. – Thunus i.in./EBI

36

2023/C 71/49

Sprawa T-828/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – ACE/Rada

37

2023/C 71/50

Sprawa T-2/23: Skarga wniesiona w dniu 5 stycznia 2023 r. – Romagnoli Fratelli/CPVO

38

2023/C 71/51

Sprawa T-10/23: Skarga wniesiona w dniu 17 stycznia 2023 r. – Light Tec / EUIPO – DecoTrend (abażur)

39

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2023/C 71/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 63 z 20.2.2023

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 54 z 13.2.2023

Dz.U. C 45 z 6.2.2023

Dz.U. C 35 z 30.1.2023

Dz.U. C 24 z 23.1.2023

Dz.U. C 15 z 16.1.2023

Dz.U. C 7 z 9.1.2023

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/2

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc, HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France/Komisja Europejska

(Sprawa C-883/19 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Sektor instrumentów pochodnych stopy procentowej nominowanych w euro - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Manipulowanie międzybankowymi stopami referencyjnymi Euribor - Wymiana poufnych informacji - Ograniczenie konkurencji ze względu na cel - Kwalifikacja - Uwzględnienie skutków prokonkurencyjnych - Jednolite i ciągłe naruszenie - „Postępowanie hybrydowe”, które doprowadziło kolejno do wydania decyzji ugodowej i decyzji kończącej postępowanie zwyczajne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 41 - Prawo do dobrej administracji - Artykuł 48 - Domniemanie niewinności)

(2023/C 71/02)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszące odwołanie: HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc, HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France (przedstawiciele: C. Angeli, avocate, K. Bacon, KC, D. Bailey, barrister, M. Demetriou, KC, M. Giner, avocate, i M. Simpson, solicitor)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Berghe, M. Farley i F. van Schaik, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający wnoszące odwołanie: Crédit agricole SA, Crédit agricole Corporate and Investment Bank (przedstawicele: J. Jourdan, J.-J. Lemonnier, A. Sieffert-Xuriguera i J.-P. Tran Thiet, avocats), JP Morgan Chase & Co., JP Morgan Chase Bank, National Association (przedstawiciele: D. Das, N. English, N. French, N. Frey, solicitors, D. Heaton, barrister, A. Holroyd, D. Hunt, solicitors, M. Lester, KC, A. Ojukwu, solicitor, D. Piccinin, barrister, L. Ream, solicitor, D. Rose, KC, i B. Tormey, solicitor)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 24 września 2019 r., HSBC Holdings i in./Komisja (T-105/17, EU:T:2019:675), zostaje uchylony w zakresie, w jakim w pkt 2 sentencji oddala skargę wniesioną w sprawie T-105/17 przez HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc i HSBC France, obecnie HSBC Continental Europe, zmierzającą do stwierdzenia nieważności art. 1 decyzji Komisji C(2016) 8530 final z dnia 7 grudnia 2016 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39914 – Euro Interest Rate Derivatives), a tytułem żądania ewentualnego, art. 1 lit. b) tej decyzji. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 24 września 2019 r., HSBC Holdings i in./Komisja (T-105/17, EU:T:2019:675), zostaje uchylony w zakresie, w jakim w pkt 2 sentencji oddala skargę wniesioną w sprawie T-105/17 przez HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc i HSBC France, obecnie HSBC Continental Europe, zmierzającą do stwierdzenia nieważności art. 1 decyzji Komisji C(2016) 8530 final z dnia 7 grudnia 2016 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39914 – Euro Interest Rate Derivatives), a tytułem żądania ewentualnego, art. 1 lit. b) tej decyzji.

| 2) | Skarga wniesiona w sprawie T-105/17 przez HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc i HSBC France, obecnie HSBC Continental Europe, zmierzająca do stwierdzenia nieważności art. 1 decyzji C(2016) 8530 final, a tytułem żądania ewentualnego, art. 1 lit. b) tej decyzji, zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga wniesiona w sprawie T-105/17 przez HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc i HSBC France, obecnie HSBC Continental Europe, zmierzająca do stwierdzenia nieważności art. 1 decyzji C(2016) 8530 final, a tytułem żądania ewentualnego, art. 1 lit. b) tej decyzji, zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc i HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France, związane z postępowaniem odwoławczym, jak również własne koszty związane z postępowaniem w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc i HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France, związane z postępowaniem odwoławczym, jak również własne koszty związane z postępowaniem w pierwszej instancji.

| 4) | HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc i HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France, pokrywają własne koszty związane z postępowaniem w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

4)

HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc i HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France, pokrywają własne koszty związane z postępowaniem w pierwszej instancji.

| 5) | Crédit agricole SA i Crédit agricole Corporate and Investment Bank pokrywają własne koszty związane z postępowaniem odwoławczym. |
| --- | --- |

5)

Crédit agricole SA i Crédit agricole Corporate and Investment Bank pokrywają własne koszty związane z postępowaniem odwoławczym.

| 6) | JP Morgan Chase & Co. i JP Morgan Chase Bank, National Association pokrywają własne koszty związane z postępowaniem odwoławczym. |
| --- | --- |

6)

JP Morgan Chase & Co. i JP Morgan Chase Bank, National Association pokrywają własne koszty związane z postępowaniem odwoławczym.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 10.2.2020.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/3 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – „DOBELES HES” SIA (C-702/20), Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija (C-17/21)

(Sprawy połączone C-702/20 i C-17/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Pomoc państwa - Artykuł 107 ust. 1 TFUE - Uregulowanie krajowe przewidujące spoczywający na operatorze publicznym obowiązek zaopatrywania się u producentów energii odnawialnej po cenie wyższej niż rynkowa - Brak wypłaty części danej pomocy - Wniosek o rekompensatę złożony przez tych producentów do organu publicznego, którego budżet jest przeznaczony wyłącznie na zapewnienie jego własnego funkcjonowania, innego niż organ, który jest co do zasady zobowiązany na podstawie tego uregulowania krajowego do wypłaty tej pomocy - Nowa pomoc - Obowiązek zgłoszenia - Pomoc de minimis - Rozporządzenie (UE) nr 1407/2013 - Artykuł 5 ust. 2 - Kumulacja - Uwzględnienie już otrzymanych kwot pomocy w okresie odniesienia na podstawie wspomnianego uregulowania krajowego)

(2023/C 71/03)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Augstākā tiesa (Senāts)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„DOBELES HES” SIA (C-702/20), Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija (C-17/21)

Przy udziale: Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija, Ekonomikas ministrija, Finanšu ministrija, „GM” SIA

Sentencja

| 1) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe, które zobowiązuje państwowego dystrybutora energii elektrycznej do zakupu energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii po cenie wyższej od ceny rynkowej i które przewiduje, że wynikające stąd dodatkowe koszty są finansowane w drodze obowiązkowej opłaty ponoszonej przez odbiorców końcowych lub które przewiduje, że fundusze służące do finansowania tych dodatkowych kosztów pozostają stale pod kontrolą publiczną, stanowi interwencję „przy użyciu zasobów państwowych” w rozumieniu tego postanowienia. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe, które zobowiązuje państwowego dystrybutora energii elektrycznej do zakupu energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii po cenie wyższej od ceny rynkowej i które przewiduje, że wynikające stąd dodatkowe koszty są finansowane w drodze obowiązkowej opłaty ponoszonej przez odbiorców końcowych lub które przewiduje, że fundusze służące do finansowania tych dodatkowych kosztów pozostają stale pod kontrolą publiczną, stanowi interwencję „przy użyciu zasobów państwowych” w rozumieniu tego postanowienia.

| 2) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że uznanie korzyści za „pomoc państwa” w rozumieniu tego postanowienia nie zależy od warunku, iż dany rynek został uprzednio w całości zliberalizowany. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że uznanie korzyści za „pomoc państwa” w rozumieniu tego postanowienia nie zależy od warunku, iż dany rynek został uprzednio w całości zliberalizowany.

| 3) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy uregulowanie krajowe ustanowiło „pomoc państwa” w rozumieniu tego postanowienia, zapłata kwoty żądanej na drodze sądowej na podstawie tego uregulowania stanowi również taką pomoc. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy uregulowanie krajowe ustanowiło „pomoc państwa” w rozumieniu tego postanowienia, zapłata kwoty żądanej na drodze sądowej na podstawie tego uregulowania stanowi również taką pomoc.

| 4) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy uregulowanie krajowe ustanawiające ustawowe prawo do podwyższonej zapłaty za energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii stanowi „pomoc państwa” w rozumieniu tego postanowienia, dochodzone na drodze sądowej roszczenia mające na celu skorzystanie w pełni z tego prawa należy traktować jako wnioski o wypłatę nieotrzymanej części tej pomocy państwa, a nie jako wnioski mające na celu przyznanie odrębnej pomocy państwa przez sąd, do którego wniesiono sprawę. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy uregulowanie krajowe ustanawiające ustawowe prawo do podwyższonej zapłaty za energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii stanowi „pomoc państwa” w rozumieniu tego postanowienia, dochodzone na drodze sądowej roszczenia mające na celu skorzystanie w pełni z tego prawa należy traktować jako wnioski o wypłatę nieotrzymanej części tej pomocy państwa, a nie jako wnioski mające na celu przyznanie odrębnej pomocy państwa przez sąd, do którego wniesiono sprawę.

| 5) | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 [TFUE] do pomocy de minimis, a w szczególności jego art. 5 ust. 2, należy interpretować w ten sposób, że przestrzeganie progu pomocy de minimis ustalonego w art. 3 ust. 2 tego rozporządzenia należy oceniać w świetle kwoty pomocy żądanej na podstawie właściwego uregulowania krajowego skumulowanej z kwotą wypłat otrzymanych już w okresie odniesienia na podstawie tego uregulowania. |
| --- | --- |

5)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 [TFUE] do pomocy de minimis, a w szczególności jego art. 5 ust. 2, należy interpretować w ten sposób, że przestrzeganie progu pomocy de minimis ustalonego w art. 3 ust. 2 tego rozporządzenia należy oceniać w świetle kwoty pomocy żądanej na podstawie właściwego uregulowania krajowego skumulowanej z kwotą wypłat otrzymanych już w okresie odniesienia na podstawie tego uregulowania.

| 6) | Artykuł 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 [TFUE] należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy dana pomoc państwa nie odpowiada żadnej z kategorii pomocy istniejącej przewidzianych w art. 1 lit. b) tego rozporządzenia, pomoc tę, w tym część tej pomocy, której wypłaty żąda się w późniejszym czasie, należy uznać za „nową pomoc” w rozumieniu art. 1 lit. c) owego rozporządzenia. |
| --- | --- |

6)

Artykuł 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 [TFUE] należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy dana pomoc państwa nie odpowiada żadnej z kategorii pomocy istniejącej przewidzianych w art. 1 lit. b) tego rozporządzenia, pomoc tę, w tym część tej pomocy, której wypłaty żąda się w późniejszym czasie, należy uznać za „nową pomoc” w rozumieniu art. 1 lit. c) owego rozporządzenia.

| 7) | Artykuł 108 ust. 3 TFUE oraz art. 2 ust. 1 i art. 3 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 [TFUE] należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy może uwzględnić żądanie mające na celu wypłatę kwoty odpowiadającej nowej pomocy niezgłoszonej Komisji Europejskiej, z zastrzeżeniem że pomoc ta zostanie uprzednio należycie zgłoszona tej instytucji przez właściwe organy krajowe oraz że Komisja wyrazi na nią zgodę lub można uznać, iż instytucja ta wyraziła taką zgodę. |
| --- | --- |

7)

Artykuł 108 ust. 3 TFUE oraz art. 2 ust. 1 i art. 3 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 [TFUE] należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy może uwzględnić żądanie mające na celu wypłatę kwoty odpowiadającej nowej pomocy niezgłoszonej Komisji Europejskiej, z zastrzeżeniem że pomoc ta zostanie uprzednio należycie zgłoszona tej instytucji przez właściwe organy krajowe oraz że Komisja wyrazi na nią zgodę lub można uznać, iż instytucja ta wyraziła taką zgodę.

| 8) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że dla oceny, czy dane kwoty mają charakter „pomocy państwa” w rozumieniu tego postanowienia, nie ma znaczenia okoliczność, iż kwoty te są dochodzone od organu publicznego, którego budżet jest przeznaczony wyłącznie na zapewnienie jego własnego funkcjonowania, przy czym jest to organ inny niż organ, który jest co do zasady zobowiązany do wypłaty tych kwot na podstawie właściwego uregulowania krajowego. |
| --- | --- |

8)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że dla oceny, czy dane kwoty mają charakter „pomocy państwa” w rozumieniu tego postanowienia, nie ma znaczenia okoliczność, iż kwoty te są dochodzone od organu publicznego, którego budżet jest przeznaczony wyłącznie na zapewnienie jego własnego funkcjonowania, przy czym jest to organ inny niż organ, który jest co do zasady zobowiązany do wypłaty tych kwot na podstawie właściwego uregulowania krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 79 z 8.3.2021.

Dz.U. C 88 z 15.3.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/4 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – Lietuvos geležinkeliai AB/Komisja Europejska, Orlen Lietuva AB

(Sprawa C-42/21) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynek kolejowych przewozów towarowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE - Dostęp przedsiębiorstw trzecich do infrastruktury zarządzanej przez litewską państwową spółkę kolejową - Demontaż odcinka drogi kolejowej - Pojęcie „nadużycia” - Rzeczywiste lub prawdopodobne wykluczenie konkurenta - Wykonywanie przez Sąd nieograniczonego prawa orzekania - Obniżenie grzywny)

(2023/C 71/04)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona wnosząca odwołanie: Lietuvos geležinkeliai AB (przedstawiciele: K. Apel, W. Deselaers i P. Kirst, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Cleenewerck de Crayencour, A. Dawes, H. Leupold i G. Meessen, pełnomocnicy), Orlen Lietuva AB (przedstawiciele: C. Conte, avvocato, i C. Thomas, avocat)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Lietuvos geležinkeliai AB pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i przez Orlen Lietuva AB. |
| --- | --- |

2)

Lietuvos geležinkeliai AB pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i przez Orlen Lietuva AB.

---

(1)  Dz.U. C 98 z 22.3.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud – Republika Czeska) – RegioJet a. s./České dráhy a.s.

(Sprawa C-57/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Przepisy regulujące dochodzenie na podstawie prawa krajowego roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej - Dyrektywa 2014/104/UE - Artykuły 5 i 6 - Ujawnianie dowodów - Dowody znajdujące się w aktach organu ochrony konkurencji - Toczące się przed Komisją Europejską postępowanie w przedmiocie naruszenia reguł konkurencji - Postępowanie krajowe dotyczące powództwa odszkodowawczego odnoszącego się do tego samego naruszenia - Warunki dotyczące ujawnienia dowodów)

(2023/C 71/05)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Nejvyšší soud

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: RegioJet a. s.

Strona pozwana: České dráhy a.s.

przy udziale: Česká republika, Ministerstvo dopravy

Sentencja

| 1) | Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie stoi on na przeszkodzie nakazaniu przez sąd krajowy ujawnienia dowodów na potrzeby postępowania krajowego wszczętego przed tym sądem i dotyczącego powództwa o odszkodowanie za naruszenie prawa konkurencji, mimo że przed Komisją Europejską toczy się dotyczące tego samego naruszenia postępowanie zmierzające do przyjęcia decyzji na podstawie rozdziału III rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. [101 i 102 TFUE], skutkujące zawieszeniem przez ten sąd krajowy toczącego się przed nim postępowania. Sąd krajowy powinien jednak upewnić się, że wnioskowane na tym etapie postępowania ujawnienie dowodów, które musi spełniać warunki określone w art. 5 i 6 dyrektywy 2014/104, nie wykracza poza to, co jest konieczne w kontekście rozpatrywanego przezeń żądania odszkodowawczego. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego,

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi on na przeszkodzie nakazaniu przez sąd krajowy ujawnienia dowodów na potrzeby postępowania krajowego wszczętego przed tym sądem i dotyczącego powództwa o odszkodowanie za naruszenie prawa konkurencji, mimo że przed Komisją Europejską toczy się dotyczące tego samego naruszenia postępowanie zmierzające do przyjęcia decyzji na podstawie rozdziału III rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. [101 i 102 TFUE], skutkujące zawieszeniem przez ten sąd krajowy toczącego się przed nim postępowania. Sąd krajowy powinien jednak upewnić się, że wnioskowane na tym etapie postępowania ujawnienie dowodów, które musi spełniać warunki określone w art. 5 i 6 dyrektywy 2014/104, nie wykracza poza to, co jest konieczne w kontekście rozpatrywanego przezeń żądania odszkodowawczego.

| 2) | Artykuł 6 ust. 5 dyrektywy 2014/104
  należy interpretować w ten sposób, że:
  zawieszenia przez krajowy organ ochrony konkurencji toczącego się przed nim postępowania administracyjnego ze względu na to, że Komisja wszczęła postępowanie na podstawie rozdziału III rozporządzenia nr 1/2003, nie można utożsamiać z zakończeniem tego postępowania administracyjnego przez ten organ „w drodze wydania decyzji lub w inny sposób” w rozumieniu tego przepisu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 6 ust. 5 dyrektywy 2014/104

należy interpretować w ten sposób, że:

zawieszenia przez krajowy organ ochrony konkurencji toczącego się przed nim postępowania administracyjnego ze względu na to, że Komisja wszczęła postępowanie na podstawie rozdziału III rozporządzenia nr 1/2003, nie można utożsamiać z zakończeniem tego postępowania administracyjnego przez ten organ „w drodze wydania decyzji lub w inny sposób” w rozumieniu tego przepisu.

| 3) | Artykuł 5 ust. 8, art. 6 ust. 5 lit. a) i art. 6 ust. 9 dyrektywy 2014/104
  należy interpretować w ten sposób, że:
  przepisy te stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które na podstawie art. 6 ust. 5 tej dyrektywy ogranicza w czasie nie tylko ujawnianie informacji „przygotowanych” specjalnie na potrzeby postępowania wszczętego przez organ ochrony konkurencji, ale również informacji „przedłożonych” na potrzeby owego postępowania. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 5 ust. 8, art. 6 ust. 5 lit. a) i art. 6 ust. 9 dyrektywy 2014/104

należy interpretować w ten sposób, że:

przepisy te stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które na podstawie art. 6 ust. 5 tej dyrektywy ogranicza w czasie nie tylko ujawnianie informacji „przygotowanych” specjalnie na potrzeby postępowania wszczętego przez organ ochrony konkurencji, ale również informacji „przedłożonych” na potrzeby owego postępowania.

| 4) | Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy 2014/104 w związku z jej art. 6 ust. 5 lit. a)
  należy interpretować w ten sposób, że:
  przepisy te nie sprzeciwiają się temu, aby sąd krajowy, stosując instrument proceduralny prawa krajowego, orzekł w przedmiocie ujawnienia dowodów i zarządził ich zabezpieczenie, odkładając rozstrzygnięcie kwestii, czy dowody te obejmują „informacje przygotowane przez osobę fizyczną lub prawną specjalnie na potrzeby postępowania prowadzonego przez organ ochrony konkurencji” w rozumieniu tego ostatniego przepisu, do momentu uzyskania przez ów sąd dostępu do tych dowodów. Posłużenie się takim instrumentem musi jednak spełniać wymogi wynikające z zasady proporcjonalności, określone w art. 5 ust. 3 i w art. 6 ust. 4 dyrektywy 2014/104. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy 2014/104 w związku z jej art. 6 ust. 5 lit. a)

należy interpretować w ten sposób, że:

przepisy te nie sprzeciwiają się temu, aby sąd krajowy, stosując instrument proceduralny prawa krajowego, orzekł w przedmiocie ujawnienia dowodów i zarządził ich zabezpieczenie, odkładając rozstrzygnięcie kwestii, czy dowody te obejmują „informacje przygotowane przez osobę fizyczną lub prawną specjalnie na potrzeby postępowania prowadzonego przez organ ochrony konkurencji” w rozumieniu tego ostatniego przepisu, do momentu uzyskania przez ów sąd dostępu do tych dowodów. Posłużenie się takim instrumentem musi jednak spełniać wymogi wynikające z zasady proporcjonalności, określone w art. 5 ust. 3 i w art. 6 ust. 4 dyrektywy 2014/104.

| 5) | Artykuł 6 ust. 5 lit. a) dyrektywy 2014/104
  należy interpretować w ten sposób, że:
  jeżeli sąd krajowy, stosując instrument proceduralny prawa krajowego, odkłada zbadanie kwestii, czy dowody, o których ujawnienie wystąpiono, obejmują „informacje przygotowane przez osobę fizyczną lub prawną specjalnie na potrzeby postępowania prowadzonego przez organ ochrony konkurencji”, sąd ten powinien zapewnić, aby wnioskodawca lub inne strony postępowania, jak też ich przedstawiciele, nie mieli dostępu do tych dowodów, w przypadku gdy przynależą one do listy białej, dopóki sąd nie ukończy tego badania, a w przypadku gdy owe dowody przynależą do listy szarej – dopóki właściwy organ ochrony konkurencji nie zakończy postępowania. |
| --- | --- |

5)

Artykuł 6 ust. 5 lit. a) dyrektywy 2014/104

należy interpretować w ten sposób, że:

jeżeli sąd krajowy, stosując instrument proceduralny prawa krajowego, odkłada zbadanie kwestii, czy dowody, o których ujawnienie wystąpiono, obejmują „informacje przygotowane przez osobę fizyczną lub prawną specjalnie na potrzeby postępowania prowadzonego przez organ ochrony konkurencji”, sąd ten powinien zapewnić, aby wnioskodawca lub inne strony postępowania, jak też ich przedstawiciele, nie mieli dostępu do tych dowodów, w przypadku gdy przynależą one do listy białej, dopóki sąd nie ukończy tego badania, a w przypadku gdy owe dowody przynależą do listy szarej – dopóki właściwy organ ochrony konkurencji nie zakończy postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/6 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – BE/Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság

(Sprawa C-132/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych - Rozporządzenie (UE) 2016/679 - Artykuły 77 – 79 - Środki ochrony prawej - Równoległe wykonywanie - Powiązanie - Autonomia proceduralna - Skuteczność zasad ochrony ustanowionych w tym rozporządzeniu - Spójne i jednolite stosowanie tych zasad w całej Unii Europejskiej - Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej)

(2023/C 71/06)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: BE

Strona pozwana: Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság

Przy udziale: Budapesti Elektromos Művek Zrt

Sentencja

Artykuł 77 ust. 1, art. 78 ust. 1 i art. 79 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

zezwalają one na równoczesne i niezależne od siebie wykonywanie środków ochrony prawnej przewidzianych z jednej strony w owych art. 77 ust. 1 i art. 78 ust. 1, a z drugie strony w owym art. 79 ust. 1. Do państw członkowskich należy, zgodnie z zasadą autonomii proceduralnej, określenie zasad powiązania tych środków ochrony prawnej w celu zapewnienia skuteczności ochrony praw gwarantowanych przez to rozporządzenie, spójnego i jednolitego stosowania jego przepisów, a także prawa do skutecznego środka prawnego przed sądem, o którym mowa w art. 47 karty praw podstawowych.

---

(1)  Dz.U. C 206 z 31.5.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/7

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – RW/Österreichische Post AG

(Sprawa C-154/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych - Rozporządzenie (UE) 2016/679 - Artykuł 15 ust. 1 lit. c) - Prawo dostępu danej osoby do własnych danych - Informacje o odbiorcach lub kategoriach odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione - Ograniczenia)

(2023/C 71/07)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący skargę rewizyjną: RW

Druga strona postępowania: Österreichische Post AG

Sentencja

Artykuł 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

należy interpretować w ten sposób, że:

przewidziane w tym przepisie prawo dostępu osoby, której dane dotyczą, do dotyczących jej danych osobowych oznacza, w przypadku gdy dane te zostały lub zostaną ujawnione odbiorcom, że na administratorze danych ciąży obowiązek podania tej osobie dokładnej tożsamości tych odbiorców, chyba że nie jest możliwe zidentyfikowanie tych odbiorców lub tenże administrator danych wykaże, że wnioski o uzyskanie dostępu złożone przez osobę, której dane dotyczą, są ewidentnie nieuzasadnione lub nadmierne w rozumieniu art. 12 ust. 5 rozporządzenia 2016/679, w których to przypadkach administrator ten może wskazać tej osobie wyłącznie kategorie odnośnych odbiorców.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – P.I./Migracijos departamentas prie Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerijos

(Sprawa C-280/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Wspólna polityka w dziedzinie azylu - Przesłanki kwalifikujące do statusu uchodźcy - Dyrektywa 2011/95/UE - Artykuł 10 ust. 1 lit. c) i art. 10 ust. 2 - Powody prześladowania - Pojęcia „opinii politycznej” i „przypisywanej opinii politycznej” - Próby podjęcia obrony z wykorzystaniem środków prawnych przez wnioskodawcę ubiegającego się o azyl, w jego państwie pochodzenia, przed działającymi nielegalnie podmiotami niepublicznymi, mającymi możliwość wykorzystania aparatu represyjnego danego państwa)

(2023/C 71/08)

Język postępowania: litewski

Sąd odsyłający

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: P.I.

Strona pozwana: Migracijos departamentas prie Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerijos

Sentencja

Artykuł 10 ust. 1 lit. e) i art. 10 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony

należy interpretować w ten sposób, że:

pojęcie „opinii politycznej” obejmuje podejmowane przez wnioskodawcę ubiegającego się o ochronę międzynarodową w rozumieniu art. 2 lit. h) i i) tej dyrektywy próby obrony jego osobistych interesów majątkowych i gospodarczych z wykorzystaniem środków prawnych przed działającymi nielegalnie podmiotami niepublicznymi, w sytuacji gdy podmioty te ze względu na swoje korupcyjne powiązania z danym państwem mogą wykorzystać państwowy aparat represyjny tego państwa na szkodę tego wnioskodawcy, w zakresie, w jakim próby te są postrzegane przez podmioty dopuszczające się prześladowania jako opór lub sprzeciw w kwestii dotyczącej tych podmiotów, ich polityki lub metod.

---

(1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/8

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/B (C-323/21), F (C-324/21) i K/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-325/21)

(Sprawy połączone od C-323/21 do C-325/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 - Ustalenie państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej - Złożenie wielu wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w trzech państwach członkowskich - Artykuł 29 - Termin na przekazanie - Upływ - Przeniesienie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku - Artykuł 27 - Środek zaskarżenia - Zakres kontroli sądowej - Możliwość powołania się przez wnioskodawcę na przeniesienie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku)

(2023/C 71/09)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-323/21), (C-324/21), K (C-325/21)

Druga strona postępowania: B (C-323/21), F (C-324/21), Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-325/21)

Sentencja

| 1) | Sprawy C-323/21, C-324/21 i C-325/21 zostają połączone do celów wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy C-323/21, C-324/21 i C-325/21 zostają połączone do celów wydania wyroku.

| 2) | Artykuły 23 i 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca
  należy interpretować w ten sposób, że:
  w przypadku gdy termin na przekazanie obywatela państwa trzeciego z państwa członkowskiego, do którego skierowano wniosek, do pierwszego wnioskującego państwa członkowskiego rozpoczął bieg, odpowiedzialność za rozpatrzenie złożonego przez tę osobę wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zostaje przeniesiona na owo wnioskujące państwo członkowskie ze względu na upływ tego terminu, mimo że wspomniana osoba złożyła w międzyczasie nowy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w trzecim państwie członkowskim, co doprowadziło do zaakceptowania przez państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, wniosku o wtórne przejęcie wystosowanego przez to trzecie państwo członkowskie, pod warunkiem że odpowiedzialność ta nie została przeniesiona na wspomniane trzecie państwo członkowskie w wyniku upływu jednego z terminów przewidzianych w owym art. 23.
  W następstwie takiego przeniesienia odpowiedzialności państwo członkowskie, w którym znajduje się wspomniana osoba, nie może przeprowadzić jej przekazania do państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, które stało się odpowiedzialne, lecz może ono z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 23 ust. 2 tego rozporządzenia wystąpić do tego państwa członkowskiego z wnioskiem o wtórne przejęcie. |
| --- | --- |

2)

Artykuły 23 i 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca

należy interpretować w ten sposób, że:

w przypadku gdy termin na przekazanie obywatela państwa trzeciego z państwa członkowskiego, do którego skierowano wniosek, do pierwszego wnioskującego państwa członkowskiego rozpoczął bieg, odpowiedzialność za rozpatrzenie złożonego przez tę osobę wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zostaje przeniesiona na owo wnioskujące państwo członkowskie ze względu na upływ tego terminu, mimo że wspomniana osoba złożyła w międzyczasie nowy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w trzecim państwie członkowskim, co doprowadziło do zaakceptowania przez państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, wniosku o wtórne przejęcie wystosowanego przez to trzecie państwo członkowskie, pod warunkiem że odpowiedzialność ta nie została przeniesiona na wspomniane trzecie państwo członkowskie w wyniku upływu jednego z terminów przewidzianych w owym art. 23.

W następstwie takiego przeniesienia odpowiedzialności państwo członkowskie, w którym znajduje się wspomniana osoba, nie może przeprowadzić jej przekazania do państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, które stało się odpowiedzialne, lecz może ono z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 23 ust. 2 tego rozporządzenia wystąpić do tego państwa członkowskiego z wnioskiem o wtórne przejęcie.

| 3) | Artykuł 27 ust. 1 rozporządzenia nr 604/13 w związku z motywem 19 tego rozporządzenia oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że obywatelowi państwa trzeciego, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej kolejno w trzech państwach członkowskich, powinien przysługiwać w trzecim z tych państw członkowskich skuteczny i szybki środek zaskarżenia umożliwiający mu powołanie się na okoliczność, że odpowiedzialność za rozpatrzenie jego wniosku została przeniesiona, ze względu na upływ terminu na przekazanie przewidziany w art. 29 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, na drugie z tych państw członkowskich. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 27 ust. 1 rozporządzenia nr 604/13 w związku z motywem 19 tego rozporządzenia oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że obywatelowi państwa trzeciego, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej kolejno w trzech państwach członkowskich, powinien przysługiwać w trzecim z tych państw członkowskich skuteczny i szybki środek zaskarżenia umożliwiający mu powołanie się na okoliczność, że odpowiedzialność za rozpatrzenie jego wniosku została przeniesiona, ze względu na upływ terminu na przekazanie przewidziany w art. 29 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, na drugie z tych państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 320 z 9.8.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/9 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/9

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie – Polska) – J.K./TP S.A.

(Sprawa C-356/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 3 ust. 1 lit. a) i c) - Warunki dostępu do prowadzenia działalności na własny rachunek - Warunki zatrudnienia i pracy - Zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną - Samozatrudniony pracujący na podstawie umowy o dzieło - Zerwanie i nieprzedłużenie umowy - Swoboda wyboru strony umowy)

(2023/C 71/10)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: J.K.

Strona pozwana: TP S.A.

Przy udziale: PTPA

Sentencja

Artykuł 3 ust. 1 lit. a) i c) dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy

należy interpretować w ten sposób, że

stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które skutkuje wyłączeniem, na podstawie swobodnego wyboru strony umowy, z zakresu ochrony przed dyskryminacją, jaka ma zostać przyznana na mocy tej dyrektywy, odmowy, ze względu na orientację seksualną danej osoby, zawarcia lub przedłużenia z nią umowy mającej na celu wykonanie przez tę osobę określonych świadczeń w ramach prowadzonej przez nią działalności na własny rachunek.

---

(1)  Dz.U. C 391 z 27.9.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/10 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/10

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – D.V./M.A.

(Sprawa C-395/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Dyrektywa 93/13/EWG - Umowa o świadczenie usług prawnych zawarta pomiędzy adwokatem a konsumentem - Artykuł 4 ust. 2 - Ocena nieuczciwego charakteru warunków umownych - Wyłączenie warunków umownych dotyczących określenia głównego przedmiotu umowy - Warunek przewidujący zapłatę wynagrodzenia adwokata zgodnie z zasadą stawki godzinowej - Artykuł 6 ust. 1 - Uprawnienia sądu krajowego w przypadku warunku uznanego za „nieuczciwy”)

(2023/C 71/11)

Język postępowania: litewski

Sąd odsyłający

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: D.V.

Strona pozwana: M.A.

Sentencja

| 1) | Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r.,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  przepis ten obejmuje warunek umowy o świadczenie usług prawnych zawartej między adwokatem a konsumentem, który określa cenę świadczonych usług zgodnie z zasadą stawki godzinowej. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r.,

należy interpretować w ten sposób, że:

przepis ten obejmuje warunek umowy o świadczenie usług prawnych zawartej między adwokatem a konsumentem, który określa cenę świadczonych usług zgodnie z zasadą stawki godzinowej.

| 2) | Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 93/13, zmienionej dyrektywą 2011/83,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie spełnia wymogu wyrażenia prostym i zrozumiałym językiem w rozumieniu tego przepisu warunek umowy o świadczenie usług prawnych zawartej między adwokatem a konsumentem, który określa cenę tych usług zgodnie z zasadą stawki godzinowej, bez przekazania konsumentowi, przed zawarciem umowy, informacji, które pozwalają mu na podjęcie rozważnej i w pełni świadomej decyzji przy pełnej wiedzy odnośnie do konsekwencji ekonomicznych, jakie pociąga za sobą zawarcie tej umowy. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 93/13, zmienionej dyrektywą 2011/83,

należy interpretować w ten sposób, że:

nie spełnia wymogu wyrażenia prostym i zrozumiałym językiem w rozumieniu tego przepisu warunek umowy o świadczenie usług prawnych zawartej między adwokatem a konsumentem, który określa cenę tych usług zgodnie z zasadą stawki godzinowej, bez przekazania konsumentowi, przed zawarciem umowy, informacji, które pozwalają mu na podjęcie rozważnej i w pełni świadomej decyzji przy pełnej wiedzy odnośnie do konsekwencji ekonomicznych, jakie pociąga za sobą zawarcie tej umowy.

| 3) | Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/13, zmienionej dyrektywą 2011/83,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  warunku umowy o świadczenie usług prawnych zawartej między adwokatem a konsumentem określającego zgodnie z zasadą stawki godzinowej cenę za te usługi i w związku z tym wchodzącego w zakres głównego przedmiotu tej umowy nie można uznać za nieuczciwy z tego tylko powodu, że nie spełnia wymogu przejrzystości przewidzianego w art. 4 ust. 2 tej dyrektywy, ze zmianami, chyba że państwo członkowskie, którego prawo krajowe znajduje zastosowanie do przedmiotowej umowy, wyraźnie przewidziało, zgodnie z art. 8 tej dyrektywy, ze zmianami, że zakwalifikowanie warunku jako nieuczciwego wynika z samego tego faktu. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/13, zmienionej dyrektywą 2011/83,

należy interpretować w ten sposób, że:

warunku umowy o świadczenie usług prawnych zawartej między adwokatem a konsumentem określającego zgodnie z zasadą stawki godzinowej cenę za te usługi i w związku z tym wchodzącego w zakres głównego przedmiotu tej umowy nie można uznać za nieuczciwy z tego tylko powodu, że nie spełnia wymogu przejrzystości przewidzianego w art. 4 ust. 2 tej dyrektywy, ze zmianami, chyba że państwo członkowskie, którego prawo krajowe znajduje zastosowanie do przedmiotowej umowy, wyraźnie przewidziało, zgodnie z art. 8 tej dyrektywy, ze zmianami, że zakwalifikowanie warunku jako nieuczciwego wynika z samego tego faktu.

| 4) | Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13, zmienionej dyrektywą 2011/83,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  w przypadku gdy umowa o świadczenie usług prawnych zawarta między adwokatem a konsumentem nie może dalej obowiązywać po wyłączeniu z niej warunku uznanego za nieuczciwy, który określa cenę usług zgodnie z zasadą stawki godzinowej, a usługi te zostały wykonane, to nie stoją one na przeszkodzie temu, by sąd krajowy przywrócił sytuację, w jakiej znajdowałby się konsument w braku tego warunku, nawet jeśli skutkuje to nieotrzymaniem żadnego wynagrodzenia przez przedsiębiorcę. W przypadku gdyby unieważnienie umowy w całości naraziło konsumenta na szczególnie niekorzystne konsekwencje, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego, przepisy te nie stoją na przeszkodzie temu, by sąd krajowy zaradził skutkom nieważności wspomnianego warunku poprzez zastąpienie go przepisem prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym lub mającym zastosowanie w przypadku porozumienia stron tej umowy. Przepisy te stoją natomiast na przeszkodzie temu, aby sąd krajowy zastąpił niedozwolony warunek, którego nieważność stwierdzono, sądowym oszacowaniem poziomu wynagrodzenia należnego za wspomniane usługi. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13, zmienionej dyrektywą 2011/83,

należy interpretować w ten sposób, że:

w przypadku gdy umowa o świadczenie usług prawnych zawarta między adwokatem a konsumentem nie może dalej obowiązywać po wyłączeniu z niej warunku uznanego za nieuczciwy, który określa cenę usług zgodnie z zasadą stawki godzinowej, a usługi te zostały wykonane, to nie stoją one na przeszkodzie temu, by sąd krajowy przywrócił sytuację, w jakiej znajdowałby się konsument w braku tego warunku, nawet jeśli skutkuje to nieotrzymaniem żadnego wynagrodzenia przez przedsiębiorcę. W przypadku gdyby unieważnienie umowy w całości naraziło konsumenta na szczególnie niekorzystne konsekwencje, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego, przepisy te nie stoją na przeszkodzie temu, by sąd krajowy zaradził skutkom nieważności wspomnianego warunku poprzez zastąpienie go przepisem prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym lub mającym zastosowanie w przypadku porozumienia stron tej umowy. Przepisy te stoją natomiast na przeszkodzie temu, aby sąd krajowy zastąpił niedozwolony warunek, którego nieważność stwierdzono, sądowym oszacowaniem poziomu wynagrodzenia należnego za wspomniane usługi.

---

(1)  Dz.U. C 368 z 13.9.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/11 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/11

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I – Niemcy) – KT, NS/FTI Touristik GmbH

(Sprawa C-396/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa (UE) 2015/2302 - Artykuł 14 ust. 1 - Imprezy turystyczne i powiązane usługi turystyczne - Wykonanie umowy o udział w imprezie turystycznej - Odpowiedzialność danego organizatora - Środki przeciwdziałające globalnemu rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej - Pandemia COVID-19 - Ograniczenia podjęte w docelowym miejscu podróży, w miejscu zamieszkania podróżnego oraz w innych krajach - Niezgodność usług świadczonych w ramach imprezy turystycznej - Odpowiednia obniżka ceny tej imprezy turystycznej)

(2023/C 71/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht München I

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: KT, NS

Strona pozwana: FTI Touristik GmbH

Sentencja

Artykuł 14 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniającej rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylającej dyrektywę Rady 90/314/EWG,

należy interpretować w ten sposób, że:

podróżny ma prawo do obniżki ceny imprezy turystycznej, w sytuacji gdy niezgodność usług turystycznych objętych jego imprezą turystyczną spowodowana jest ograniczeniami nałożonymi w docelowym miejscu podróży w celu przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej, a takie ograniczenia zostały nałożone również w jego miejscu zamieszkania oraz w innych krajach z powodu globalnego rozprzestrzeniania się tej choroby. Aby owa obniżka ceny była odpowiednia, powinna ona zostać oceniona w odniesieniu do usług objętych daną imprezą turystyczną i odpowiadać wartości usług, których niezgodność została stwierdzona.

---

(1)  Dz.U. C 382 z 20.9.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/12 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/12

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. – Frédéric Jouvin/Komisja Europejska

(Sprawa C-719/21 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Artykuł 101 TFUE - Skarga do Komisji Europejskiej - Decyzja Komisji o odrzuceniu skargi - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin na złożenie odpowiedzi na odwołanie)

(2023/C 71/13)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Frédéric Jouvin (przedstawiciel: L. Bôle-Richard, avocat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Boitos, B. Ernst i A. Keidel, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Frédéric Jouvin zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Frédéric Jouvin zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 64 z 7.2.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/12 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/12

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko MV

(Sprawa C-583/22 PPU) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Decyzja ramowa 2008/675/WSiSW - Artykuł 3 ust. 1 - Zasada uwzględniania uprzednich wyroków skazujących zapadłych w innym państwie członkowskim - Obowiązek uznania, że z tymi wyrokami skazującymi wiążą się skutki równoważne skutkom wiążącym się z uprzednimi krajowymi wyrokami skazującymi - Przepisy krajowe dotyczące wymierzania kary łącznej w wyroku łącznym - Wielość przestępstw - Określenie wymiaru kary łącznej - Górna granica 15 lat dla ograniczonych czasowo kar pozbawienia wolności - Artykuł 3 ust. 5 - Wyjątek - Przestępstwo popełnione przed wydaniem lub wykonaniem wyroków w innym państwie członkowskim)

(2023/C 71/14)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

MV

Przy udziale: Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 ust. 1 i 5 decyzji ramowej Rady 2008/675/WSiSW z dnia 24 lipca 2008 r. w sprawie uwzględniania w nowym postępowaniu karnym wyroków skazujących zapadłych w państwach członkowskich Unii Europejskiej
  należy interpretować w ten sposób, że:
  państwo członkowskie nie jest zobowiązane, w postępowaniu karnym prowadzonym przeciwko danej osobie, do przypisania uprzednim wyrokom skazującym zapadłym w innym państwie członkowskim wobec tej osoby i dotyczącym innych czynów, skutków równoważnych skutkom wiążącym się z uprzednimi krajowymi wyrokami skazującymi zgodnie z przepisami danego prawa krajowego dotyczącymi wymierzania kary łącznej, gdy po pierwsze przestępstwo, w którego sprawie toczy się to postępowanie zostało popełnione zanim zapadły te uprzednie wyroki skazujące, a po drugie, uwzględnienie wspomnianych uprzednich wyroków skazujących zgodnie z tymi przepisami prawa krajowego uniemożliwiłoby sądowi krajowemu, przed którym toczy się owo postępowanie, orzeczenie kary możliwej do wykonania względem osoby, której sprawa dotyczy. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 3 ust. 1 i 5 decyzji ramowej Rady 2008/675/WSiSW z dnia 24 lipca 2008 r. w sprawie uwzględniania w nowym postępowaniu karnym wyroków skazujących zapadłych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

państwo członkowskie nie jest zobowiązane, w postępowaniu karnym prowadzonym przeciwko danej osobie, do przypisania uprzednim wyrokom skazującym zapadłym w innym państwie członkowskim wobec tej osoby i dotyczącym innych czynów, skutków równoważnych skutkom wiążącym się z uprzednimi krajowymi wyrokami skazującymi zgodnie z przepisami danego prawa krajowego dotyczącymi wymierzania kary łącznej, gdy po pierwsze przestępstwo, w którego sprawie toczy się to postępowanie zostało popełnione zanim zapadły te uprzednie wyroki skazujące, a po drugie, uwzględnienie wspomnianych uprzednich wyroków skazujących zgodnie z tymi przepisami prawa krajowego uniemożliwiłoby sądowi krajowemu, przed którym toczy się owo postępowanie, orzeczenie kary możliwej do wykonania względem osoby, której sprawa dotyczy.

| 2) | Artykuł 3 ust. 5 akapit drugi decyzji ramowej 2008/675
  należy interpretować w ten sposób, że:
  uwzględnianie uprzednich wyroków skazujących zapadłych w innym państwie członkowskim w rozumieniu tego przepisu nie wymaga, by sąd krajowy ustalił i uzasadnił w sposób konkretny negatywny skutek wynikający z niemożności wymierzenia kary łącznej w wyroku łącznym, która jest przewidziana dla uprzednich krajowych wyroków skazujących. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 3 ust. 5 akapit drugi decyzji ramowej 2008/675

należy interpretować w ten sposób, że:

uwzględnianie uprzednich wyroków skazujących zapadłych w innym państwie członkowskim w rozumieniu tego przepisu nie wymaga, by sąd krajowy ustalił i uzasadnił w sposób konkretny negatywny skutek wynikający z niemożności wymierzenia kary łącznej w wyroku łącznym, która jest przewidziana dla uprzednich krajowych wyroków skazujących.

---

(1)  Dz.U. C 424 z 7.11.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/13

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – „MS Konsultanti” SIA / Valsts ieņēmumu dienests

(Sprawa C-359/21) (1)

(Wykreślenie)

(2023/C 71/15)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Administratīvā rajona tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„MS Konsultanti” SIA

Strona pozwana: Valsts ieņēmumu dienests

Sentencja

Sprawa C-359/21 zostaje wykreślona z rejestru Trybunału.

---

(1)  Data złożenia: 8.6.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/14

---

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 10 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Ambisig – Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica SA/Fundação do Desporto, ANO – Sistemas de Informática e Serviços Lda, Link Consulting – Tecnologias de Informação SA

(Sprawa C-469/22) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Zamówienia publiczne na usługi, dostawy i roboty budowlane - Dyrektywa 2014/24/UE - Przebieg postępowania - Kwalifikacja uczestników oraz udzielanie zamówień - Artykuł 63 - Wykonawca polegający na zdolności innego podmiotu do celów spełnienia wymogów instytucji zamawiającej - Obowiązek przekazania przez tego wykonawcę dokumentów dotyczących kwalifikacji podwykonawcy po udzieleniu zamówienia - Niezgodność)

(2023/C 71/16)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Supremo Tribunal Administrativo.

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Ambisig – Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica

Druga strona postępowania: Fundação do Desporto, ANO – Sistemas de Informática e Serviços Lda, Link Consulting – Tecnologias de Informação SA

Sentencja

Artykuł 63 dyrektywy 2014/24/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE, w związku z art. 59 i motywem 84 tej dyrektywy,

należy interpretować w ten sposób, że:

sprzeciwia się on przepisowi prawa krajowego, na podstawie którego wykonawca, który zamierza polegać na zdolności innego podmiotu w celu realizacji zamówienia publicznego, musi przedstawić dokumenty dotyczące kwalifikacji tego podmiotu oraz jego oświadczenie o zobowiązaniu dopiero po udzieleniu danego zamówienia.

---

(1)  Data złożenia: 13.7.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/14

---

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 22 grudnia 2022 r. – Rada/FI (C-313/21 P) i Komisja/FI (C-314/21 P)

(Sprawy połączone C-313/21 P i C-314/21 P) (1)

(Odwołanie - Artykuł 182 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Służba publiczna - Renta - Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej - Artykuł 20 załącznika VIII - Przyznanie renty rodzinnej - Żyjący małżonek byłego urzędnika uprawnionego do renty inwalidzkiej - Małżeństwo zawarte po przyznaniu temu urzędnikowi uprawnienia do renty inwalidzkiej - Przesłanka minimalnego pięcioletniego czasu trwania małżeństwa w dacie śmierci urzędnika - Artykuł 19 załącznika VIII - Małżeństwo zawarte przed przyznaniem urzędnikowi uprawnienia do renty inwalidzkiej - Brak przesłanki minimalnego czasu trwania małżeństwa - Zarzut niezgodności z prawem art. 20 załącznika VIII - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 20 - Zasada równego traktowania - Artykuł 21 ust. 1 - Zasada niedyskryminacji - Artykuł 52 ust. 1 - Brak arbitralnego lub oczywiście niewłaściwego zróżnicowania w stosunku do celu zamierzonego przez prawodawcę Unii Europejskiej)

(2023/C 71/17)

Język postępowania: francuski

Strony

W sprawie C-313/21 P:

Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer, M. Alver, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: FI, Komisja Europejska, Parlament Europejski

W sprawie C-314/21 P:

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: T.S. Bohr, B. Mongin, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: FI, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2022 r. Trybunał (ósma izba) uchylił wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 10 marca 2021 r., FI/Komisja (T-694/19, niepublikowany, EU:T:2021:122), oddalił skargę FI w sprawie T-694/19, obciążył FI jego własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską zarówno w sprawie T-694/19, jak i w sprawach C-313/21 P i C-314/21 P, oraz obciążył Parlament Europejski kosztami w sprawie T-694/19.

---

(1)  Data złożenia: 19.5.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/15 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/15

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-470/20, DD/FRA, wniesione w dniu 4 listopada 2022 r. przez DD

(Sprawa C-680/22 P)

(2023/C 71/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: DD (przedstawiciel: N. Lorenz, Rechtsanwältin)

Druga strona postępowania: Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora FRA z dnia 11 listopada 2019 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej w postaci wydalenia ze służby ze skutkiem od dnia 15 listopada 2019 r.; |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora FRA z dnia 11 listopada 2019 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej w postaci wydalenia ze służby ze skutkiem od dnia 15 listopada 2019 r.;

| — | w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora FRA z dnia 15 kwietnia 2020 r. oddalającej zażalenie skarżącego; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora FRA z dnia 15 kwietnia 2020 r. oddalającej zażalenie skarżącego;

| — | naprawienie szkody majątkowej i krzywdy doznanych przez skarżącego; |
| --- | --- |

—

naprawienie szkody majątkowej i krzywdy doznanych przez skarżącego;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi następujące zarzuty i główne argumenty dotyczące zaskarżonego wyroku:

| 1. | W przypadku siódmego zarzutu skarżącego – naruszenie prawa, błędna kwalifikacja prawna okoliczności faktycznych, przeinaczenie dowodów, oczywisty błąd w ocenie, niepełne rozpoznanie zarzutu, niewystarczające uzasadnienie, przeinaczenie dowodów, błędna kwalifikacja prawna okoliczności faktycznych, niewystarczające uzasadnienie, niezgodne z prawem odrzucenie wnioskowanych środków organizacji postępowania, uchybienia proceduralne. |
| --- | --- |

1.

W przypadku siódmego zarzutu skarżącego – naruszenie prawa, błędna kwalifikacja prawna okoliczności faktycznych, przeinaczenie dowodów, oczywisty błąd w ocenie, niepełne rozpoznanie zarzutu, niewystarczające uzasadnienie, przeinaczenie dowodów, błędna kwalifikacja prawna okoliczności faktycznych, niewystarczające uzasadnienie, niezgodne z prawem odrzucenie wnioskowanych środków organizacji postępowania, uchybienia proceduralne.

| 2. | W przypadku pierwszego zarzutu skarżącego – naruszenie prawa, niewystarczające uzasadnienie, niepełne rozpoznanie zarzutu, przeinaczenie dowodów, oczywisty błąd w ocenie, skarga ultra vires i ultra petita, naruszenie art. 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

W przypadku pierwszego zarzutu skarżącego – naruszenie prawa, niewystarczające uzasadnienie, niepełne rozpoznanie zarzutu, przeinaczenie dowodów, oczywisty błąd w ocenie, skarga ultra vires i ultra petita, naruszenie art. 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 3. | Naruszenie prawa, błędna kwalifikacja prawna, przeinaczenie dowodów i oczywisty błąd w ocenie w odniesieniu do przedstawienia okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

3.

Naruszenie prawa, błędna kwalifikacja prawna, przeinaczenie dowodów i oczywisty błąd w ocenie w odniesieniu do przedstawienia okoliczności faktycznych.

| 4. | W przypadku piątego zarzutu skarżącego – naruszenie prawa, przeinaczenie dowodów, oczywisty błąd w ocenie, niewystarczające uzasadnienie, niepełne rozpoznanie zarzutu, brak ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, analiza prawna istotnych okoliczności faktycznych, niepełne rozpoznanie zarzutu, niewystarczające uzasadnienie. |
| --- | --- |

4.

W przypadku piątego zarzutu skarżącego – naruszenie prawa, przeinaczenie dowodów, oczywisty błąd w ocenie, niewystarczające uzasadnienie, niepełne rozpoznanie zarzutu, brak ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, analiza prawna istotnych okoliczności faktycznych, niepełne rozpoznanie zarzutu, niewystarczające uzasadnienie.

| 5. | W odniesieniu do szóstego zarzutu – naruszenie prawa, przeinaczenie dowodów, niepełne rozpoznanie zarzutu, niewystarczające uzasadnienie, uchybienia proceduralne i skarga ultra vires. |
| --- | --- |

5.

W odniesieniu do szóstego zarzutu – naruszenie prawa, przeinaczenie dowodów, niepełne rozpoznanie zarzutu, niewystarczające uzasadnienie, uchybienia proceduralne i skarga ultra vires.

| 6. | W przypadku ósmego zarzutu skarżącego – niepełne rozpoznanie zarzutu i niewystarczające uzasadnienie. |
| --- | --- |

6.

W przypadku ósmego zarzutu skarżącego – niepełne rozpoznanie zarzutu i niewystarczające uzasadnienie.

| 7. | W przypadku zarzutów drugiego i trzeciego skarżącego – przeinaczenie dowodów, oczywisty błąd w ocenie i niepełne rozpoznanie zarzutu. |
| --- | --- |

7.

W przypadku zarzutów drugiego i trzeciego skarżącego – przeinaczenie dowodów, oczywisty błąd w ocenie i niepełne rozpoznanie zarzutu.

| 8. | Naruszenie przez Sąd art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

8.

Naruszenie przez Sąd art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/16 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 17 listopada 2022 r. – Rada zakładowa grupy O SE & Co. KG/Zarząd O Holding SE

(Sprawa C-706/22)

(2023/C 71/19)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesarbeitsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: Rada zakładowa grupy O SE & Co. KG

Przy udziale: Zarządu O Holding SE

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładni art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2157/2001 (1) w związku z art. 3–7 dyrektywy 2001/86/WE (2) należy dokonywać w ten sposób, że w przypadku utworzenia grupy kapitałowej SE przez tworzące tę grupę spółki, które nie zatrudniają pracowników i które nie dysponują pracownikami zatrudnionymi przez spółki zależne, oraz jej wpisania do rejestru państwa członkowskiego (tzw. „SE bez pracowników”) bez uprzedniego przeprowadzenia procedury negocjacyjnej w sprawie uczestnictwa pracowników w SE w świetle wspomnianej dyrektywy tę procedurę negocjacyjną należy przeprowadzić następczo, jeżeli SE staje się spółką dominującą wobec spółek zależnych zatrudniających pracowników w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2157/2001 (1) w związku z art. 3–7 dyrektywy 2001/86/WE (2) należy dokonywać w ten sposób, że w przypadku utworzenia grupy kapitałowej SE przez tworzące tę grupę spółki, które nie zatrudniają pracowników i które nie dysponują pracownikami zatrudnionymi przez spółki zależne, oraz jej wpisania do rejestru państwa członkowskiego (tzw. „SE bez pracowników”) bez uprzedniego przeprowadzenia procedury negocjacyjnej w sprawie uczestnictwa pracowników w SE w świetle wspomnianej dyrektywy tę procedurę negocjacyjną należy przeprowadzić następczo, jeżeli SE staje się spółką dominującą wobec spółek zależnych zatrudniających pracowników w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej?

| 2) | W wypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:
  Czy następcze przeprowadzenie procedury negocjacyjnej jest w takim wypadku możliwe i konieczne bez ograniczenia czasowego? |
| --- | --- |

2)

W wypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:

Czy następcze przeprowadzenie procedury negocjacyjnej jest w takim wypadku możliwe i konieczne bez ograniczenia czasowego?

| 3) | W wypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej:
  Czy art. 6 dyrektywy 2001/86/WE stoi na przeszkodzie zastosowaniu prawa państwa członkowskiego, w którym SE ma obecnie siedzibę, w odniesieniu do następczego przeprowadzenia procedury negocjacyjnej, jeżeli „SE bez pracowników” w innym państwie członkowskim została zarejestrowana bez uprzedniego przeprowadzenia takiej procedury i jeszcze przed przeniesieniem siedziby uzyskała status stała się przedsiębiorstwem dominującym wobec spółek zależnych zatrudniających pracowników w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

3)

W wypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej:

Czy art. 6 dyrektywy 2001/86/WE stoi na przeszkodzie zastosowaniu prawa państwa członkowskiego, w którym SE ma obecnie siedzibę, w odniesieniu do następczego przeprowadzenia procedury negocjacyjnej, jeżeli „SE bez pracowników” w innym państwie członkowskim została zarejestrowana bez uprzedniego przeprowadzenia takiej procedury i jeszcze przed przeniesieniem siedziby uzyskała status stała się przedsiębiorstwem dominującym wobec spółek zależnych zatrudniających pracowników w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej?

| 4) | W wypadku udzielenia na pytanie trzecie odpowiedzi twierdzącej:
  Czy jest tak również wtedy, kiedy państwo, w którym owa „SE bez pracowników” została po raz pierwszy zarejestrowana, po przeniesieniu jej siedziby wystąpiło z Unii Europejskiej, a jego prawo nie zawiera już przepisów dotyczących przeprowadzenia procedury negocjacyjnej w sprawie uczestnictwa pracowników w SE? |
| --- | --- |

4)

W wypadku udzielenia na pytanie trzecie odpowiedzi twierdzącej:

Czy jest tak również wtedy, kiedy państwo, w którym owa „SE bez pracowników” została po raz pierwszy zarejestrowana, po przeniesieniu jej siedziby wystąpiło z Unii Europejskiej, a jego prawo nie zawiera już przepisów dotyczących przeprowadzenia procedury negocjacyjnej w sprawie uczestnictwa pracowników w SE?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.U. 2001 L 294, s. 1).

(2)  Dyrektywa Rady 2001/86/WE z dnia 8 października 2001 r. uzupełniająca statut spółki europejskiej w odniesieniu do uczestnictwa pracowników (Dz.U. 2001 L 294, s. 22).

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/17 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rajonen syd – Nesebyr (Bułgaria) w dniu 5 grudnia 2022 r. – „Vodosnabdyavane i kanalizatsia” EAD / PQ

(Sprawa C-744/22)

(2023/C 71/20)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Rajonen syd – Nesebyr

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa:„Vodosnabdyavane i kanalizatsia” EAD

Strona pozwana: PQ

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy, dla celów postępowań takich jak postępowanie główne – w ramach rozpatrzenia wniesionego przeciwko konsumentowi powództwa o zapłatę należności za zużytą wodę w niewielkiej wysokości – art. 2 ust. 5 i art. 7 ust. 2 pkt 1 Naredba nr 1 z dnia 9.7.2004 R. za minimałnite razmeri na adwokatskite wyznagrażdenija (rozporządzenia nr 1 w sprawie minimalnych stawek wynagrodzeń adwokatów), mające zastosowanie zgodnie z art. 47 ust. 6 Grażdanski procesualen kodeks (kodeksu postępowania cywilnego, zwanego dalej „GPK”) i dotyczące reguł określania wynagrodzenia pełnomocnika procesowego strony pozwanej, w sytuacji gdy w wypadku wydania niekorzystnego rozstrzygnięcia sprawy w wyroku sądu zasądza się od konsumenta również koszty zastępstwa procesowego na podstawie art. 78 ust. 1 GPK, są zgodne z art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 169 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

1.

Czy, dla celów postępowań takich jak postępowanie główne – w ramach rozpatrzenia wniesionego przeciwko konsumentowi powództwa o zapłatę należności za zużytą wodę w niewielkiej wysokości – art. 2 ust. 5 i art. 7 ust. 2 pkt 1 Naredba nr 1 z dnia 9.7.2004 R. za minimałnite razmeri na adwokatskite wyznagrażdenija (rozporządzenia nr 1 w sprawie minimalnych stawek wynagrodzeń adwokatów), mające zastosowanie zgodnie z art. 47 ust. 6 Grażdanski procesualen kodeks (kodeksu postępowania cywilnego, zwanego dalej „GPK”) i dotyczące reguł określania wynagrodzenia pełnomocnika procesowego strony pozwanej, w sytuacji gdy w wypadku wydania niekorzystnego rozstrzygnięcia sprawy w wyroku sądu zasądza się od konsumenta również koszty zastępstwa procesowego na podstawie art. 78 ust. 1 GPK, są zgodne z art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 169 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej?

| 2. | Czy określony w art. 47 ust. 6 GPK w związku z art. 26 ust. 1 Zakon za prawnata pomoszt (ustawy o pomocy prawnej) tryb wyznaczenia pełnomocnika procesowego w wypadku, gdy konsument nie może być odnaleziony pod adresem, zgodnie z którym wynagrodzenie jest określane przez sąd, w tym istnieje również możliwość określenia tego wynagrodzenia poniżej minimalnej wysokości, zaś wyznaczenie pełnomocnika procesowego należy w całości do prerogatyw innego organu – Sywet na Adwokatska kolegija (rady izby adwokackiej), która może według własnego uznania i jedynie ze względu na to, że nie zgadza się z określoną przez sąd wysokością wynagrodzenia, odmówić wyznaczenia pełnomocnika procesowego, jest zgodny z art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 169 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

2.

Czy określony w art. 47 ust. 6 GPK w związku z art. 26 ust. 1 Zakon za prawnata pomoszt (ustawy o pomocy prawnej) tryb wyznaczenia pełnomocnika procesowego w wypadku, gdy konsument nie może być odnaleziony pod adresem, zgodnie z którym wynagrodzenie jest określane przez sąd, w tym istnieje również możliwość określenia tego wynagrodzenia poniżej minimalnej wysokości, zaś wyznaczenie pełnomocnika procesowego należy w całości do prerogatyw innego organu – Sywet na Adwokatska kolegija (rady izby adwokackiej), która może według własnego uznania i jedynie ze względu na to, że nie zgadza się z określoną przez sąd wysokością wynagrodzenia, odmówić wyznaczenia pełnomocnika procesowego, jest zgodny z art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 169 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej?

| 3. | Czy sąd dysponuje uprawnieniem, stosując bezpośrednio prawo Unii Europejskiej, a w szczególności art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 169 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w wypadku odmowy wyznaczenia adwokata jako pełnomocnika procesowego, do wykorzystania innych trybów zagwarantowania ochrony praw konsumentów w postępowaniu, które co do zasady nie mają zastosowania w podobnych wypadkach zgodnie z ustawodawstwem Republiki Bułgarii, na przykład przyznając pomoc prawną określoną w art. 95 ust. 1 GPK, bez wniosku konsumenta o udzielenie takiej pomocy? |
| --- | --- |

3.

Czy sąd dysponuje uprawnieniem, stosując bezpośrednio prawo Unii Europejskiej, a w szczególności art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 169 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w wypadku odmowy wyznaczenia adwokata jako pełnomocnika procesowego, do wykorzystania innych trybów zagwarantowania ochrony praw konsumentów w postępowaniu, które co do zasady nie mają zastosowania w podobnych wypadkach zgodnie z ustawodawstwem Republiki Bułgarii, na przykład przyznając pomoc prawną określoną w art. 95 ust. 1 GPK, bez wniosku konsumenta o udzielenie takiej pomocy?

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/18 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 9 grudnia 2022 r. – EP/Maahanmuuttovirasto

(Sprawa C-752/22)

(2023/C 71/21)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: EP

Uczestnik postępowania: Maahanmuuttovirasto

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywa 2003/109/WE (1) dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi ma zastosowanie do wydalenia z terytorium Unii Europejskiej osoby, która wjechała na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy obowiązywał wobec niej zakaz wjazdu, i której zamieszkanie w państwie członkowskim było w związku z tym nielegalne w świetle prawa krajowego, a która nie złożyła wniosku o zezwolenie na pobyt w tym państwie członkowskim, jeżeli osobie tej udzielono zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego dla obywateli państw trzecich w innym państwie członkowskim?
  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywa 2003/109/WE (1) dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi ma zastosowanie do wydalenia z terytorium Unii Europejskiej osoby, która wjechała na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy obowiązywał wobec niej zakaz wjazdu, i której zamieszkanie w państwie członkowskim było w związku z tym nielegalne w świetle prawa krajowego, a która nie złożyła wniosku o zezwolenie na pobyt w tym państwie członkowskim, jeżeli osobie tej udzielono zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego dla obywateli państw trzecich w innym państwie członkowskim?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze

| 2) | Czy art. 12 ust. 1 i 3 oraz art. 22 ust. 3 dyrektywy 2003/109/WE dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi są w swej treści na tyle bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne, aby obywatel państwa trzeciego mógł się na nie powołać wobec państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 12 ust. 1 i 3 oraz art. 22 ust. 3 dyrektywy 2003/109/WE dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi są w swej treści na tyle bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne, aby obywatel państwa trzeciego mógł się na nie powołać wobec państwa członkowskiego?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (Dz.U. 2004, L 16, s. 44).

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/18 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski syd (Bułgaria) w dniu 15 grudnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko FP, QV, IN, YL, VD, JF i OL

(Sprawa C-760/22)

(2023/C 71/22)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Sofijski gradski syd

Strony w postępowaniu głównym

FP, QV, IN, YL, VD, JF i OL

Pytanie prejudycjalne

Czy dojdzie do naruszenia prawa oskarżonego do obecności na rozprawie, o którym mowa w art. 8 [ust.] 1 w związku z motywami 33 i 44 dyrektywy 2016/343 (1), jeśli w przeprowadzanych rozprawach sądu w sprawie oskarżony uczestniczy poprzez połączenie online na swój wyraźny wniosek, jest broniony przez obecnego na sali sądowej upełnomocnionego przez niego adwokata, jego połączenie umożliwia mu śledzenie toku rozprawy, wskazywanie dowodów i zapoznawanie się z nimi, może on być wysłuchany bez przeszkód technicznych i zapewniono mu skuteczną i poufną komunikację z adwokatem?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym (Dz.U. 2016, L 65, s. 1).

---

Sąd

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/19

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Tradición CZ/EUIPO – Rivero Argudo (TRADICIÓN CZ, S.L.)

(Sprawa T-250/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego TRADICIÓN CZ, S.L. - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy RIVERO CZ - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 71/23)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Tradición CZ, SL (Jerez de la Frontera, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat Aznar Alonso)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Palmero Cabezas i D. Gája, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: María Dolores Rivero Argudo (Jerez de la Frontera, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Vela Ballesteros)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca żąda stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 4 lutego 2019 r. (sprawa R 257/2018-2).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej z dnia 4 lutego 2019 r. (sprawa R 257/2018-2) w zakresie, w jakim dotyczy ona „usług sprzedaży hurtowej i detalicznej prowadzonej w sklepach oraz za pośrednictwem światowych sieci informatycznych w zakresie octu”, należących do klasy 35 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej z dnia 4 lutego 2019 r. (sprawa R 257/2018-2) w zakresie, w jakim dotyczy ona „usług sprzedaży hurtowej i detalicznej prowadzonej w sklepach oraz za pośrednictwem światowych sieci informatycznych w zakresie octu”, należących do klasy 35 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Tradición CZ, SL, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i María Dolores Rivero Argudo pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Tradición CZ, SL, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i María Dolores Rivero Argudo pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/19

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Pshonka/Rada

(Sprawa T-242/21) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2023/C 71/24)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Artem Viktorovych Pshonka (Kramatorsk, Ukraina) (przedstawiciel: adwokat M. Mleziva)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Vobořil, R. Pekař i S. Van Overmeire, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2021/394 z dnia 4 marca 2021 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 29) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/391 z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 2), w zakresie, w jakim na mocy tych aktów jego nazwisko pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2021/394 z dnia 4 marca 2021 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 29) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/391 z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 2), w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Artem Viktorovych Pshonka pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2021/394 z dnia 4 marca 2021 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 29) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/391 z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 2), w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Artem Viktorovych Pshonka pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.7.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/20

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Pshonka/Rada

(Sprawa T-243/21) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2023/C 71/25)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Viktor Pavlovych Pshonka (Kijów, Ukraina) (przedstawiciel: adwokat M. Mleziva)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Vobořil, R. Pekař i S. Van Overmeire, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2021/394 z dnia 4 marca 2021 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 29) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/391 z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 2), w zakresie, w jakim na mocy tych aktów jego nazwisko pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2021/394 z dnia 4 marca 2021 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 29) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/391 z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 2), w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Viktor Pavlovych Pshonka pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2021/394 z dnia 4 marca 2021 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 29) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/391 z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2021, L 77, s. 2), w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Viktor Pavlovych Pshonka pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.7.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/21 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/21

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – E. Breuninger/Komisja

(Sprawa T-260/21) (1)

(Pomoc państwa - System ramowy mający na celu przyznanie wsparcia na poczet niepokrytych kosztów stałych w kontekście pandemii COVID-19 w Niemczech - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Tymczasowe ramy pomocy państwa - Indywidualne badanie zgłoszonego systemu pomocy - Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego - Proporcjonalność)

(2023/C 71/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: E. Breuninger GmbH & Co. (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciele: R. Velte i W. Meilicke, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka, G. Braga da Cruz i C. Kovács, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: P.-L. Krüger i J. Möller, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2020) 8318 z dnia 20 listopada 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.59289 (2020/N) – Niemcy COVID-19 – Wsparcie na poczet niepokrytych kosztów stałych (Dz.U. 2022, C 124, s. 1), zmienionej decyzją Komisji C(2021) 1066 final z dnia 12 lutego 2021 r. w sprawie pomocy państwa SA.61744 (2021/N) – Zbiorowe zgłoszenie modyfikacji w następstwie wprowadzenia zmian w systemach pomocy zatwierdzonych na podstawie ram tymczasowych, w szczególności piątej zmiany ram tymczasowych (Dz.U. 2021, C 77, s. 18).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | E. Breuninger GmbH & Co pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

E. Breuninger GmbH & Co pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.7.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/22

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Falke/Komisja

(Sprawa T-306/21) (1)

(Pomoc państwa - System ramowy mający na celu przyznanie wsparcia na poczet niepokrytych kosztów stałych w kontekście pandemii COVID-19 w Niemczech - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Tymczasowe ramy pomocy państwa - Indywidualne badanie zgłoszonego systemu pomocy - Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego - Proporcjonalność)

(2023/C 71/27)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Falke KGaA (Schmallenberg, Niemcy) (przedstawiciele: R. Velte i W. Meilicke, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka, G. Braga da Cruz i C. Kovács, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: P.-L. Krüger i J. Möller, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2020) 8318 z dnia 20 listopada 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.59289 (2020/N) – Niemcy COVID-19 – Wsparcie na poczet niepokrytych kosztów stałych (Dz.U. 2022, C 124, s. 1), zmienionej decyzją Komisji C(2021) 1066 final z dnia 12 lutego 2021 r. w sprawie pomocy państwa SA.61744 (2021/N) – Zbiorowe zgłoszenie modyfikacji w następstwie wprowadzenia zmian w systemach pomocy zatwierdzonych na podstawie ram tymczasowych, w szczególności piątej zmiany ram tymczasowych (Dz.U. 2021, C 77, s. 18).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Falke KGaA pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Falke KGaA pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. 278 z C 12.7.2021

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/22

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – E. Breuninger/Komisja

(Sprawa T-525/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - System ramowy mający na celu ustanowienie w Niemczech federalnego systemu odszkodowań z tytułu szkód poniesionych wskutek decyzji o zamknięciu gospodarki - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Środek mający na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi - Brak interesu prawnego - Niedopuszczalność)

(2023/C 71/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: E. Breuninger GmbH & Co. (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciele: R. Velte i W. Meilicke, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka, G. Braga da Cruz i C. Kovács, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: P.-L. Krüger i J. Möller, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2021) 3999 z dnia 28 maja 2021 r. w sprawie pomocy państwa SA.62784 (2021/N) – Niemcy COVID 19 – Federalny system odszkodowań (Dz.U. 2021, C 223, s. 25).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | E. Breuninger GmbH & Co pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

E. Breuninger GmbH & Co pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 431 z 25.10.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/23 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/23

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – European Lotto and Betting/EUIPO Tipp24 Services (Cash4Life)

(Sprawa T-554/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy Cash4Life - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1. lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 71/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Lotto and Betting Ltd (Ocean Village, Gibraltar) (przedstawiciel: adwokat D. Egan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Schäfer i M. Eberl, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Tipp24 Services Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Przedmiot

Skarżąca, w skardze opartej na art. 263 TFUE, żąda stwierdzenia nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 8 lipca 2021 r. (sprawa R 264/2020-1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | European Lotto and Betting Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

European Lotto and Betting Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 502 z 13.12.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/24

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Ekobulkos/Komisja

(Sprawa T-702/21) (1)

(Pomoc państwa - Produkcja energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych - Skarga do Komisji - Skarga na bezczynność - Wezwanie do działania - Dopuszczalność - Obowiązek działania - Brak)

(2023/C 71/30)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: Ekobulkos EOOD (Todoriczene, Bułgaria) (przedstawiciel: M. Dimitrov, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C.-M. Carrega i C. Georgieva, pełnomocnicy)

Przedmiot

W drodze skargi opartej na art. 265 TFUE skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie, że Komisja Europejska niezgodnie z prawem zaniechała zajęcia stanowiska w przedmiocie złożonej przez skarżącą w dniu 21 lutego 2020 r. skargi administracyjnej dotyczącej domniemanego środka pomocy państwa przyznanego przez Republikę Bułgarii i sprzyjającego niektórym producentom energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ekobulkos EOOD i Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Ekobulkos EOOD i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 17.1.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/24

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Trend Glass/EUIPO (ECO STORAGE)

(Sprawa T-777/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ECO STORAGE - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Pewność prawa - Równość traktowania)

(2023/C 71/31)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Trend Glass sp. z o.o. (Radom, Polska) (przedstawiciel: J. Gwiazdowska, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Chylińska i J. Ivanauskas, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 11 października 2021 r. (sprawa R 1315/2021-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Trend Glass sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Trend Glass sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 31.1.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/25 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/25

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Sanrio/EUIPO – Miroglio Fashion (SANRIO CHARACTERS)

(Sprawa T-43/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SANRIO CHARACTERS - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CARACTÈRE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 71/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sanrio Co. Ltd (Tokio, Japonia) (przedstawiciel: adwokat V. Schmitz-Fohrmann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: R. Raponi i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Miroglio Fashion Srl (Alba, Włochy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 16 listopada 2021 r. (sprawa R 2460/2020-2).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 16 listopada 2021 r. (sprawa R 2460/2020-2) w zakresie, w jakim dotyczy:






  — | „[s]przedaży hurtowej i sprzedaży detalicznej oraz sprzedaży wysyłkowej związanej ze sprzedażą toreb, portmonetek i portfeli; sprzedaży hurtowej i sprzedaży detalicznej oraz sprzedaży wysyłkowej związanej ze sprzedażą obuwia i nakryć głowy; sprzedaży hurtowej i sprzedaży detalicznej oraz sprzedaży wysyłkowej związanej ze sprzedażą artykułów sportowych”, należących do klasy 35 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami; |
| --- | --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 16 listopada 2021 r. (sprawa R 2460/2020-2) w zakresie, w jakim dotyczy:

—

„[s]przedaży hurtowej i sprzedaży detalicznej oraz sprzedaży wysyłkowej związanej ze sprzedażą toreb, portmonetek i portfeli; sprzedaży hurtowej i sprzedaży detalicznej oraz sprzedaży wysyłkowej związanej ze sprzedażą obuwia i nakryć głowy; sprzedaży hurtowej i sprzedaży detalicznej oraz sprzedaży wysyłkowej związanej ze sprzedażą artykułów sportowych”, należących do klasy 35 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami;

| — | „[u]rządzeń i sprzętu dla ratownictwa; urządzeń do ochrony osobistej przed wypadkami; masek do nurkowania; okularów ochronnych do uprawiania sportu; kasków ochronnych do uprawiania sportu; masek ochronnych; zatyczek do uszu do nurkowania; zatyczek do uszu [przyrządów do ochrony uszu] do pływania”, należących do klasy 9. |
| --- | --- |

—

„[u]rządzeń i sprzętu dla ratownictwa; urządzeń do ochrony osobistej przed wypadkami; masek do nurkowania; okularów ochronnych do uprawiania sportu; kasków ochronnych do uprawiania sportu; masek ochronnych; zatyczek do uszu do nurkowania; zatyczek do uszu [przyrządów do ochrony uszu] do pływania”, należących do klasy 9.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Sanrio Co. Ltd i EUIPO pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Sanrio Co. Ltd i EUIPO pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 119 z 14.3.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/26

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – International Masis Tabak/EUIPO – Philip Morris Brands (Przedstawienie paczki papierosów)

(Sprawa T-44/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy przedstawiający paczkę papierosów - Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy Marlboro SELECTED PREMIUM TOBACCOS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Naruszenie renomy - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 71/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: International Masis Tabak LLC (Masis, Armenia) (przedstawiciele: adwokaci C. Bercial Arias i K. Dimidjian-Lecompte)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Schäfer i D. Gája, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Philip Morris Brands Sàrl (Neuchâtel, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat L. Alonso Domingo)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 15 listopada 2021 r. (sprawa R 261/2021-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | International Masis Tabak LLC zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

International Masis Tabak LLC zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 119 z 14.3.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/26

---

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Simba Toys/EUIPO – Master Gift Import (BIMBA TOYS)

(Sprawa T-129/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BIMBA TOYS - Wcześniejsze, słowny i graficzny, międzynarodowe znaki towarowe Simba - Wcześniejsza nazwa handlowa Simba Toys GmbH & Co. KG - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Porównanie towarów - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia 2017/1001 - Pokrewieństwo sektorów gospodarki)

(2023/C 71/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Simba Toys GmbH & Co. KG (Fürth, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Ruhl)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Master Gift Import, SLU (Ronda, Hiszpania)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 20 grudnia 2021 r. (sprawa R 629/2021-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Simba Toys GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Simba Toys GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 25.4.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/27

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 grudnia 2022 r. – HB/EBI

(Sprawa T-234/20) (1)

(Służba publiczna - Skarżący, który przestał odpowiadać na wezwania Sądu - Umorzenie postępowania)

(2023/C 71/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: HB (przedstawiciele: adwokaci A. Guillerme, T. Bontinck i L. Burguin)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: G. Faedo i K. Carr, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 270 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, oceny jej wyników pracy za 2017 r., a po drugie, decyzji komitetu odwoławczego z dnia 21 października 2019 r. oddalającej jej odwołanie od oceny jej wyników pracy za 2017 r.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/27

---

Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2022 r. – MiMedx Group/EUIPO – DIZG (Epiflex)

(Sprawa T-706/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Wycofanie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Umorzenie postępowania)

(2023/C 71/36)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: MiMedx Group, Inc. (Marietta, Georgia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci J. Bogatz i Y. Stone)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Bosse i E. Markakis, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: DIZG Deutsches Institut für Zell- und Gewebeersatz gGmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Plesser i R. Heine)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 25 września 2020 r. (sprawa R 133/2020-2)

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

| 2) | MiMedx Group, Inc. i DIZG Deutsches Institut für Zell- und Gewebeersatz gGmbH pokrywają własne koszty oraz po połowie kosztów poniesionych przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

MiMedx Group, Inc. i DIZG Deutsches Institut für Zell- und Gewebeersatz gGmbH pokrywają własne koszty oraz po połowie kosztów poniesionych przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

---

(1)  Dz.U. C 35 z 1.2.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/28 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/28

---

Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r. – Swissgrid/Komisja

(Sprawa T-127/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Energia - Europejskie platformy wymiany standardowych produktów energii bilansującej - Udział Szwajcarii - Artykuł 1 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) 2017/2195 - Pismo Komisji odmawiające dopuszczenia do udziału szwajcarskiego operatora systemu przesyłowego - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność)

(2023/C 71/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Swissgrid AG (Aarau, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci P. De Baere, P. L’Ecluse, K. T’Syen i V. Lefever)

Strona pozwana: Komisja Europejka (przedstawiciele: O. Beynet i B. De Meester, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji zawartej w piśmie wydanym przez dyrektor Dyrekcji Generalnej ds. Energii Komisji Europejskiej, w którym odmówiła ona na podstawie art. 1 ust. 7 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/2195 z dnia 23 listopada 2017 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące bilansowania (Dz.U. L 312, s. 6) zezwolenia na udział Szwajcarii w europejskich platformach wymiany standardowych produktów bilansujących, w szczególności w platformie Trans European Replacement Reserves Exchange (europejskiej platformie transgranicznej wymiany rezerw zastępczych).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 189 z 17.5.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/29 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/29

---

Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2022 r. – British Airways/Komisja

(Sprawa T-480/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek lotniczego przewozu towarów - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE, art. 53 porozumienia EOG i art. 8 umowy między Wspólnotą a Szwajcarią w sprawie transportu lotniczego - Stwierdzenie nieważności przez Sąd - Odmowa zapłaty przez Komisję odsetek za zwłokę - Środki odwoławcze - Termin przedawnienia - Termin na wniesienie skargi - Przekroczenie terminu - Akt potwierdzający wcześniejszy akt - Niedopuszczalność)

(2023/C 71/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: British Airways plc (Harmondsworth, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci A. Lyle-Smythe i R. O’Donoghue)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: N. Khan, P. Rossi i L. Wildpanner, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze, która – jak wskazała skarżąca – jest oparta na art. 263 TFUE, art. 266 akapit pierwszy TFUE, art. 268 TFUE i art. 340 akapit drugi TFUE, skarżąca wnosi do Sądu, po pierwsze, o zasądzenie od Komisji Europejskiej zapłaty na jej rzecz kwoty należnych jej podobno odsetek za zwłokę i odsetek składanych, a po drugie, o stwierdzenie nieważności pisma z dnia 30 kwietnia 2021 r. i pisma z dnia 2 lipca 2021 r., w których Komisja odmówiła zapłacenia jej owych odsetek.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | British Airways plc zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

British Airways plc zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 391 z 27.9.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/29 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/29

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 grudnia 2022 r. – Steinbach International/Komisja

(Sprawa T-566/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Unia celna - Wspólna taryfa celna - Nomenklatura taryfowa i statystyczna - Klasyfikacja według Nomenklatury scalonej - Pozycja taryfowa - Akt regulacyjny wymagający przyjęcia środków wykonawczych - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)

(2023/C 71/39)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Steinbach International GmbH (Schwertberg, Austria) (przedstawiciel: J. Gesinn, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Salyková i L. Mantl, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE strona skarżąca żąda stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/957 z dnia 31 maja 2021 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. 2021, L 211, s. 48).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Steinbach International GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Steinbach International GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 490 z 6.12.2021.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/30 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/30

---

Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2022 r. – AL/Komisja

(Sprawa T-692/21) (1)

(Służba publiczna - Dochodzenie OLAF-u - Akty OLAF-u - Określenie strony pozwanej - Brak aktu niekorzystnego - Artykuł 76 lit. d) regulaminu postępowania - Niedopuszczalność)

(2023/C 71/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AL (przedstawiciel: adwokat R. Rata)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr, J. Baquero Cruz i A.C. Simon, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 270 TFUE skarżący wnosi, z jednej strony, o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, różnych aktów Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF-u) przyjętych w ramach dotyczącego go dochodzenia, na mocy których tenże Urząd odrzucił między innymi dwa zażalenia złożone przez skarżącego na sprawozdanie końcowe i zalecenia sformułowane w trakcie wspomnianego dochodzenia, po drugie, noty Komisji Europejskiej z dnia 3 marca 2021 r., w której poinformowała ona skarżącego o swoim zamiarze odzyskania niektórych wypłaconych mu dodatków, po trzecie, decyzji Komisji z dnia 22 marca 2021 r., na mocy której Komisja postanowiła odzyskać wspomniane dodatki, po czwarte, noty wewnętrznej Rady Unii Europejskiej z dnia 22 stycznia 2021 r. rekomendującej wszczęcie wobec niego postępowania dyscyplinarnego, oraz z drugiej strony, o naprawienie szkody majątkowej i krzywdy, jakich doznał on w wyniku odzyskiwania poszczególnych kwot z jego wynagrodzenia w ciągu 2021 r. oraz przeprowadzenia niezgodnego z prawem w jego ocenie, a dotyczącego go dochodzenia i konsekwencji, jakie pociągnęło za sobą to dochodzenie.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosku Rady Unii Europejskiej o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosku Rady Unii Europejskiej o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

| 3) | AL pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

3)

AL pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 4) | Rada pokrywa własne koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Rada pokrywa własne koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

(1)  Dz.U. C 37 z 24.1.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/31 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/31

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 grudnia 2022 r. – Euranimi/Komisja

(Sprawa T-769/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Dumping - Przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chin i Tajwanu - Ostateczne cło antydumpingowe - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt regulacyjny wymagający przyjęcia środków wykonawczych - Niedopuszczalność)

(2023/C 71/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Association of Non-Integrated Metal Importers & distributors (Euranimi) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: M. Campa, D. Rovetta, P. Gjørtler i V. Villante, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck i G. Luengo, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE strona skarżąca żąda stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1483 z dnia 15 września 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. 2021, L 327, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Nie ma potrzeby orzekania w przedmiocie wniosku Association Européenne de l’Acier (Eurofer) o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

2)

Nie ma potrzeby orzekania w przedmiocie wniosku Association Européenne de l’Acier (Eurofer) o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

| 3) | European Association of Non-Integrated Metal Importers & distributors (Euranimi) zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

European Association of Non-Integrated Metal Importers & distributors (Euranimi) zostaje obciążone kosztami postępowania.

| 4) | Euranimi, Komisja Europejska i Eurofer pokrywają własne koszty związane z wnioskiem Eurofer o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Euranimi, Komisja Europejska i Eurofer pokrywają własne koszty związane z wnioskiem Eurofer o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 31.1.2022.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/31 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/31

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 6 grudnia 2022 r. – Westpole Belgium/Parlament

(Sprawa T-640/22 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Zamówienia publiczne na usługi - Świadczenie zewnętrznych usług informatycznych - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 71/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Westpole Belgium (Vilvoorde, Belgia) (przedstawiciel: adwokat A. Vercruysse)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: K. Wójcik i E. Taneva, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku złożonym na podstawie art. 278 i 279 TFUE skarżąca domaga się, po pierwsze, zawieszenia wykonania decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 3 października 2022 r. o udzieleniu zamówienia na część 7 zamówienia zatytułowanego „PE/ITEC-ITS19-External Provision of IT Services” trzem oferentom, a nie konsorcjum InfraExpert, do którego należy skarżąca, a po drugie, nakazanie Parlamentowi, by nie wykonywał zaskarżonych decyzji i powstrzymał się od podpisania umów ramowych będących przedmiotem przetargu na część 7 tego zamówienia.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Postanowienie z dnia 14 października 2022 r., Westpole Belgium i Unisys Belgium/Parlement (T 640/22 R), zostaje uchylone. |
| --- | --- |

2)

Postanowienie z dnia 14 października 2022 r., Westpole Belgium i Unisys Belgium/Parlement (T 640/22 R), zostaje uchylone.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/32 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/32

---

Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2022 r. – Elektrawinds Shabla South/Rada

(Sprawa T-759/22)

(2023/C 71/43)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca:„Elektrawinds Shabla South” EAD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat M. Grozdev)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2022/1854 z dnia 6 października 2022 r. w sprawie interwencji w sytuacji nadzwyczajnej w celu rozwiązania problemu wysokich cen energii (Dz.U. 2022, L 261, s. 1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2022/1854 z dnia 6 października 2022 r. w sprawie interwencji w sytuacji nadzwyczajnej w celu rozwiązania problemu wysokich cen energii (Dz.U. 2022, L 261, s. 1);

| — | stwierdzenie nieważności tego rozporządzenia w części, w której określono obowiązkowy pułap dochodów rynkowych producentów uzyskanych z wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł, o których mowa w art. 7 ust. 1, a także w części, w której ustanowiono uprawnienia każdego państwa członkowskiego do konfiskaty (nacjonalizacji) na rzecz państwa „nadwyżek dochodów” tych producentów (zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 9 rozporządzenia); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności tego rozporządzenia w części, w której określono obowiązkowy pułap dochodów rynkowych producentów uzyskanych z wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł, o których mowa w art. 7 ust. 1, a także w części, w której ustanowiono uprawnienia każdego państwa członkowskiego do konfiskaty (nacjonalizacji) na rzecz państwa „nadwyżek dochodów” tych producentów (zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 9 rozporządzenia);

| — | zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy: brak właściwości
  Rozporządzenie (UE) 2022/1854 przyjęto z naruszeniem prawa Unii, przy braku właściwości Rady. W art. 122 TFUE ustanowiono właściwość Rady do określenia środków w przypadku wystąpienia poważnych trudności w sektorze energii elektrycznej, lecz to postanowienie traktatu ma bardzo ograniczony zakres zastosowania, a przewidziane w rozporządzeniu środki nie są już objęte tym zakresem. Zgodnie z art. 122 ust. 1 TFUE Rada może postanowić o środkach stosownych do sytuacji gospodarczej, w szczególności w przypadku wystąpienia poważnych trudności w zaopatrzeniu w niektóre produkty, zwłaszcza w obszarze energii. A zatem w art. 122 TFUE nie ustanowiono właściwości prawodawczej Rady do przyjmowania środków mających na celu zarządzanie kryzysem w obszarze energetyki, lecz wyłącznie właściwość do określenia środków w przypadku wystąpienia poważnych trudności w dostawach określonych produktów, w tym energii. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: brak właściwości

Rozporządzenie (UE) 2022/1854 przyjęto z naruszeniem prawa Unii, przy braku właściwości Rady. W art. 122 TFUE ustanowiono właściwość Rady do określenia środków w przypadku wystąpienia poważnych trudności w sektorze energii elektrycznej, lecz to postanowienie traktatu ma bardzo ograniczony zakres zastosowania, a przewidziane w rozporządzeniu środki nie są już objęte tym zakresem. Zgodnie z art. 122 ust. 1 TFUE Rada może postanowić o środkach stosownych do sytuacji gospodarczej, w szczególności w przypadku wystąpienia poważnych trudności w zaopatrzeniu w niektóre produkty, zwłaszcza w obszarze energii. A zatem w art. 122 TFUE nie ustanowiono właściwości prawodawczej Rady do przyjmowania środków mających na celu zarządzanie kryzysem w obszarze energetyki, lecz wyłącznie właściwość do określenia środków w przypadku wystąpienia poważnych trudności w dostawach określonych produktów, w tym energii.

| 2. | Zarzut drugi: naruszenie zasady proporcjonalności
  Rozporządzenie (UE) 2022/1854 narusza zasadę proporcjonalności. Artykuł 122 TFUE umożliwia wyłącznie przyjmowanie stosownych środków, a wprowadzenie obowiązkowego pułapu dochodów rynkowych producentów nie jest stosownym środkiem, ponieważ nie odnosi się bezpośrednio do kształtowania cen energii. Ceny pozostaną takie, i będą się rozwijały, jak zawsze, z nałożeniem lub bez nałożenia ograniczeń dochodów. Poza tym popyt na energię elektryczną i gaz ziemny nie zmieni się poprzez ustanowienie pułapów dochodów i podatków od dochodów rynkowych. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: naruszenie zasady proporcjonalności

Rozporządzenie (UE) 2022/1854 narusza zasadę proporcjonalności. Artykuł 122 TFUE umożliwia wyłącznie przyjmowanie stosownych środków, a wprowadzenie obowiązkowego pułapu dochodów rynkowych producentów nie jest stosownym środkiem, ponieważ nie odnosi się bezpośrednio do kształtowania cen energii. Ceny pozostaną takie, i będą się rozwijały, jak zawsze, z nałożeniem lub bez nałożenia ograniczeń dochodów. Poza tym popyt na energię elektryczną i gaz ziemny nie zmieni się poprzez ustanowienie pułapów dochodów i podatków od dochodów rynkowych.

| 3. | Zarzut trzeci: naruszenie prawa własności
  Brak proporcjonalności ustanowionych w rozporządzeniu środków w zakresie, w jakim przewidziany w rozporządzeniu obowiązkowy pułap dochodów rynkowych, nałożony na producentów energii odnawialnej, a także przyznane każdemu państwu członkowskiemu uprawnienia do konfiskaty (nacjonalizacji) na rzecz państwa „nadwyżek dochodów” tych producentów naruszają podstawowe prawo własności. Stosowanie art. 122 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi jeden z aspektów wspólnotowego interesu społecznego. A zatem w ramach stosowania tego postanowienia traktatu można nałożyć ograniczenia wykonywania prawa własności, pod warunkiem że ustanowiony w rozporządzeniu (UE) 2022/1854 pułap dochodów rynkowych, nałożony na producentów energii odnawialnej, i konfiskata „nadwyżek dochodów” na rzecz państwa, nie są nieproporcjonalne i nie naruszają samej istoty tego prawa. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: naruszenie prawa własności

Brak proporcjonalności ustanowionych w rozporządzeniu środków w zakresie, w jakim przewidziany w rozporządzeniu obowiązkowy pułap dochodów rynkowych, nałożony na producentów energii odnawialnej, a także przyznane każdemu państwu członkowskiemu uprawnienia do konfiskaty (nacjonalizacji) na rzecz państwa „nadwyżek dochodów” tych producentów naruszają podstawowe prawo własności. Stosowanie art. 122 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi jeden z aspektów wspólnotowego interesu społecznego. A zatem w ramach stosowania tego postanowienia traktatu można nałożyć ograniczenia wykonywania prawa własności, pod warunkiem że ustanowiony w rozporządzeniu (UE) 2022/1854 pułap dochodów rynkowych, nałożony na producentów energii odnawialnej, i konfiskata „nadwyżek dochodów” na rzecz państwa, nie są nieproporcjonalne i nie naruszają samej istoty tego prawa.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/33 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/33

---

Skarga wniesiona w dniu 12 grudnia 2022 r. – Penguin Random House/EUIPO – Ediciones Literarias Independientes (PLAN B)

(Sprawa T-777/22)

(2023/C 71/44)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Penguin Random House Grupo Editorial, SAU (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: E. Armijo Chávarri, abogado)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Ediciones Literarias Independientes, SL (Barcelona)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy PLAN B – unijny znak towarowy nr 17 887 136

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 września 2022 r. w sprawie R 2015/2021-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | posiłkowo, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w odniesieniu do towarów należących do klasy 9 i 16, nieobjętych hiszpańskim znakiem towarowym PLAN B (mieszanym) nr 3 641 418, jeśli są one objęte zaskarżonym unijnym znakiem towarowym; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w odniesieniu do towarów należących do klasy 9 i 16, nieobjętych hiszpańskim znakiem towarowym PLAN B (mieszanym) nr 3 641 418, jeśli są one objęte zaskarżonym unijnym znakiem towarowym;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/34 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/34

---

Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2022 r. – TT/Frontex

(Sprawa T-787/22)

(2023/C 71/45)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: TT (przedstawiciel: adwokat J. Navas Marqués)

Strona pozwana: Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności nieopatrzonej datą decyzji zarządu (Management Board) Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) o sygnaturze wewnętrznej GSC/HR/2022, doręczonej w dniu 17 października 2022 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności nieopatrzonej datą decyzji zarządu (Management Board) Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) o sygnaturze wewnętrznej GSC/HR/2022, doręczonej w dniu 17 października 2022 r.;

| — | stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny (Appraisal Report) za 2021 r., które stało się ostateczne w stosunku do skarżącej wskutek doręczenia w dniu 18 marca 2022 r. decyzji oceniającego w postępowaniu odwoławczym (Appeal Assessor); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny (Appraisal Report) za 2021 r., które stało się ostateczne w stosunku do skarżącej wskutek doręczenia w dniu 18 marca 2022 r. decyzji oceniającego w postępowaniu odwoławczym (Appeal Assessor);

| — | wezwanie Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) do przedłożenia Sądowi kopii sprawozdania z wyników dochodzenia prowadzonego w 2021 r. w sprawie molestowania w miejscu pracy i niewłaściwego zachowania wobec pracowników Fronteksu ze strony byłego dyrektora wykonawczego. |
| --- | --- |

—

wezwanie Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) do przedłożenia Sądowi kopii sprawozdania z wyników dochodzenia prowadzonego w 2021 r. w sprawie molestowania w miejscu pracy i niewłaściwego zachowania wobec pracowników Fronteksu ze strony byłego dyrektora wykonawczego.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| — | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja została wydana przez niewłaściwy organ, i naruszenia istotnych wymogów proceduralnych: naruszenie przez Frontex art. 90 ust. 2 rozporządzenia ustanawiającego regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (regulamin pracowniczy) (1), zasady dobrej administracji, prawa do bycia wysłuchanym i prawnej zasady „odpowiedzialności za działanie z należytą starannością” oraz brak właściwości zarządu Fronteksu do wydania zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

—

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja została wydana przez niewłaściwy organ, i naruszenia istotnych wymogów proceduralnych: naruszenie przez Frontex art. 90 ust. 2 rozporządzenia ustanawiającego regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (regulamin pracowniczy) (1), zasady dobrej administracji, prawa do bycia wysłuchanym i prawnej zasady „odpowiedzialności za działanie z należytą starannością” oraz brak właściwości zarządu Fronteksu do wydania zaskarżonej decyzji.

| — | Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym i naruszenia istotnych wymogów proceduralnych w związku z naruszeniem art. 6 ust. 3 i 5 oraz art. 8 decyzji zarządu nr 46/2015 z dnia 20 listopada 2015 r. dotyczącej ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego oraz zasad stosowania art. 44 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego: brak formalnego dialogu z oceniającym (Reporting Officer) poprzedzającego sprawozdanie z oceny za 2021 r. |
| --- | --- |

—

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym i naruszenia istotnych wymogów proceduralnych w związku z naruszeniem art. 6 ust. 3 i 5 oraz art. 8 decyzji zarządu nr 46/2015 z dnia 20 listopada 2015 r. dotyczącej ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego oraz zasad stosowania art. 44 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego: brak formalnego dialogu z oceniającym (Reporting Officer) poprzedzającego sprawozdanie z oceny za 2021 r.

| — | Zarzut trzeci dotyczący braku uzasadnienia zaskarżonej decyzji zarządu Fronteksu, naruszenia prawa do obrony i naruszenia art. 2 decyzji zarządu Fronteksu nr 46/2015 z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawozdaniu z oceny za 2021 r. |
| --- | --- |

—

Zarzut trzeci dotyczący braku uzasadnienia zaskarżonej decyzji zarządu Fronteksu, naruszenia prawa do obrony i naruszenia art. 2 decyzji zarządu Fronteksu nr 46/2015 z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawozdaniu z oceny za 2021 r.

| — | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady bezstronności i nadużycia władzy przez oceniającego [poufne] (2) i oceniającego w postępowaniu odwoławczym, [poufne] (3), którzy sporządzili sprawozdanie z oceny za 2021 r.: naruszenie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 3 ust. 2 i 3 decyzji zarządu Fronteksu nr 46/2015 z dnia 20 listopada 2015 r. |
| --- | --- |

—

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady bezstronności i nadużycia władzy przez oceniającego [poufne] (2) i oceniającego w postępowaniu odwoławczym, [poufne] (3), którzy sporządzili sprawozdanie z oceny za 2021 r.: naruszenie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 3 ust. 2 i 3 decyzji zarządu Fronteksu nr 46/2015 z dnia 20 listopada 2015 r.

---

(1)  Rozporządzenie 31 (EWG)/11 (EWEA) ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 1962, P 045, s. 1385).

(2)  Utajnione dane poufne.

(3)  Utajnione dane poufne.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/35 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/35

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2022 r. – Broad Far (Hong Kong) i M21/Komisja

(Sprawa T-791/22)

(2023/C 71/46)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Broad Far (Hong Kong) Ltd (Wanchai, Hong Kong, Chiny), M21 Srl (San Donato Milanese, Włochy) (przedstawiciel: F. Specchiale, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności dyrektywy delegowanej (UE) 2022/2100 (1) z dnia 29 czerwca 2022 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności dyrektywy delegowanej (UE) 2022/2100 (1) z dnia 29 czerwca 2022 r.;

| — | stwierdzenie nieważności i/lub odstąpienie od stosowania art. 27 ust. 2 dyrektywy 2014/40/UE (2) z dnia 3 kwietnia 2014 r., w zakresie w jakim przewiduje automatyczne przedłużenie przekazania uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych, które wygasło w dniu 19 maja 2019 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności i/lub odstąpienie od stosowania art. 27 ust. 2 dyrektywy 2014/40/UE (2) z dnia 3 kwietnia 2014 r., w zakresie w jakim przewiduje automatyczne przedłużenie przekazania uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych, które wygasło w dniu 19 maja 2019 r.;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy obejmujący naruszenie w wyniku niezastosowania art. 290 TFUE oraz naruszenie art. 11 ust. 6 dyrektywy 2014/40/UE z uwagi na przekroczenie uprawnień.






  — | W tym zakresie strona skarżąca twierdzi, że uprawnienie Komisji do przyjmowania aktów delegowanych podlega rygorystycznym ograniczeniom, a akt delegowany nie może wprowadzać zmian w istotnych elementach uregulowania. W niniejszej sprawie Komisja posunęła się do zrównania podgrzewanego tytoniu z wyrobami do palenia, dokonując w ten sposób zmiany prawodawstwa wspólnotowego (zob. art. 2 dyrektyw 2014/40/UE), zgodnie z którym wyrobami do palenia są wyłącznie wyroby, z którymi wiąże się proces spalania. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy obejmujący naruszenie w wyniku niezastosowania art. 290 TFUE oraz naruszenie art. 11 ust. 6 dyrektywy 2014/40/UE z uwagi na przekroczenie uprawnień.

—

W tym zakresie strona skarżąca twierdzi, że uprawnienie Komisji do przyjmowania aktów delegowanych podlega rygorystycznym ograniczeniom, a akt delegowany nie może wprowadzać zmian w istotnych elementach uregulowania. W niniejszej sprawie Komisja posunęła się do zrównania podgrzewanego tytoniu z wyrobami do palenia, dokonując w ten sposób zmiany prawodawstwa wspólnotowego (zob. art. 2 dyrektyw 2014/40/UE), zgodnie z którym wyrobami do palenia są wyłącznie wyroby, z którymi wiąże się proces spalania.

| 2. | Zarzut drugi obejmujący naruszenie w wyniku niezastosowania art. 290 TFUE pod innym względem.






  — | W tym zakresie strona skarżąca twierdzi, że art. 290 ust. 1 akapit drugi TFUE stanowi, że „Akty ustawodawcze wyraźnie określają cele, treść, zakres oraz czas obowiązywania przekazanych uprawnień”. Artykuł 27 ust. 2 dyrektywy 2014/40 przewiduje jednak, że „[...] Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy [...]”. Artykuł 27 ust. 2 w części, w której przewiduje przedłużenie przekazania uprawnień jest niezgodny z art. 290 TFUE, gdyż w istocie pozbawia demokratycznie wybrane i powołane instytucje w ramach Unii Europejskiej (Parlament i Radę) ich funkcji. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi obejmujący naruszenie w wyniku niezastosowania art. 290 TFUE pod innym względem.

—

W tym zakresie strona skarżąca twierdzi, że art. 290 ust. 1 akapit drugi TFUE stanowi, że „Akty ustawodawcze wyraźnie określają cele, treść, zakres oraz czas obowiązywania przekazanych uprawnień”. Artykuł 27 ust. 2 dyrektywy 2014/40 przewiduje jednak, że „[...] Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy [...]”. Artykuł 27 ust. 2 w części, w której przewiduje przedłużenie przekazania uprawnień jest niezgodny z art. 290 TFUE, gdyż w istocie pozbawia demokratycznie wybrane i powołane instytucje w ramach Unii Europejskiej (Parlament i Radę) ich funkcji.

---

(1)  Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2022/2100 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE w odniesieniu do zniesienia niektórych zwolnień w przypadku podgrzewanych wyrobów tytoniowych (Dz.U. 2022, L 283, s. 4).

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE (Dz.U. 2014, L 127, s. 1).

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/35 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/35

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2022 r. – Dehesa de Los Llanos/Komisja

(Sprawa T-794/22)

(2023/C 71/47)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Dehesa de Los Llanos, SL (Albacete, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Sedano Lorenzo)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności i odstąpienie od stosowania pkt 4.1.8 planu strategicznego Hiszpanii dla WPR na lata 2023–2027 zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji z dnia 31 sierpnia 2022 r. zatwierdzającą wspomniany plan strategiczny Hiszpanii dla WPR na lata 2023–2027 w odniesieniu do unijnego wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w którym to punkcie wprowadzono pułap w wysokości 200 000 EUR dla podstawowego wsparcia dochodów, jakie ma otrzymać każdy rolnik (zwanego dalej „środkiem”). |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności i odstąpienie od stosowania pkt 4.1.8 planu strategicznego Hiszpanii dla WPR na lata 2023–2027 zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji z dnia 31 sierpnia 2022 r. zatwierdzającą wspomniany plan strategiczny Hiszpanii dla WPR na lata 2023–2027 w odniesieniu do unijnego wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w którym to punkcie wprowadzono pułap w wysokości 200 000 EUR dla podstawowego wsparcia dochodów, jakie ma otrzymać każdy rolnik (zwanego dalej „środkiem”).

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia art. 17 rozporządzenia (UE) 2021/2115 (1) ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia krajowych planów strategicznych WPR oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że w rozporządzeniu (UE) 2021/2115 umożliwiono państwom członkowskim określenie, które interwencje spośród określonych w rozdziałach II, III i IV tytułu II najlepiej odpowiadają konkretnym potrzebom i w jaki sposób je formułować. Zaskarżona decyzja obejmuje jednakże interwencję odmienną od przewidzianych we wspomnianym artykule, co jest równoznaczne z przekroczeniem przez Komisję uprawnień przyznanych jej w rozporządzeniu (UE) 2021/2115. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia art. 17 rozporządzenia (UE) 2021/2115 (1) ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia krajowych planów strategicznych WPR oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że w rozporządzeniu (UE) 2021/2115 umożliwiono państwom członkowskim określenie, które interwencje spośród określonych w rozdziałach II, III i IV tytułu II najlepiej odpowiadają konkretnym potrzebom i w jaki sposób je formułować. Zaskarżona decyzja obejmuje jednakże interwencję odmienną od przewidzianych we wspomnianym artykule, co jest równoznaczne z przekroczeniem przez Komisję uprawnień przyznanych jej w rozporządzeniu (UE) 2021/2115.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący całkowitego braku analizy i oceny skutków niekrytycznego pułapu wynoszącego 200 000 EUR dla podstawowego wsparcia dochodów WPR.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że nie dokonano żadnej oceny wpływu tego środka w trakcie procedury przyjęcia zaskarżonej decyzji ani na hiszpańskim szczeblu krajowym, ani na szczeblu europejskim. Gdyby dokonano chociaż wstępnego przeglądu, wykazano by, że środek jest niezgodny z celami WPR wskazanymi w art. 5 i 6 rozporządzenia (UE) 2021/2115. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący całkowitego braku analizy i oceny skutków niekrytycznego pułapu wynoszącego 200 000 EUR dla podstawowego wsparcia dochodów WPR.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że nie dokonano żadnej oceny wpływu tego środka w trakcie procedury przyjęcia zaskarżonej decyzji ani na hiszpańskim szczeblu krajowym, ani na szczeblu europejskim. Gdyby dokonano chociaż wstępnego przeglądu, wykazano by, że środek jest niezgodny z celami WPR wskazanymi w art. 5 i 6 rozporządzenia (UE) 2021/2115.

| 3. | Zarzut trzeci, dotyczący zakłócenia na jednolitym rynku i zakłócenia konkurencji na niekorzyść hiszpańskich rolników.






  — | Skarżący podnosi w tym względzie, że zaskarżona decyzja prowadzi do poważnego i nieuzasadnionego zakłócenia na rynku wewnętrznym, a także rozdrobnienia WPR w jednym z jej kluczowych mechanizmów. Środek ten stawia bowiem hiszpańskich rolników w gorszej sytuacji niż ich europejskich odpowiedników. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, dotyczący zakłócenia na jednolitym rynku i zakłócenia konkurencji na niekorzyść hiszpańskich rolników.

—

Skarżący podnosi w tym względzie, że zaskarżona decyzja prowadzi do poważnego i nieuzasadnionego zakłócenia na rynku wewnętrznym, a także rozdrobnienia WPR w jednym z jej kluczowych mechanizmów. Środek ten stawia bowiem hiszpańskich rolników w gorszej sytuacji niż ich europejskich odpowiedników.

| 4. | Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.






  — | Skarżący twierdzi w tym względzie, że środek narusza zasadę proporcjonalności w zakresie, w jakim nie jest odpowiedni ani konieczny do osiągnięcia zamierzonego celu oraz stanowi nadmierne i nieuzasadnione poświęcenie dla właścicieli gospodarstw i ich pracowników, którego nie równoważy potrzeba wynikająca z nadrzędnego interesu publicznego |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.

—

Skarżący twierdzi w tym względzie, że środek narusza zasadę proporcjonalności w zakresie, w jakim nie jest odpowiedni ani konieczny do osiągnięcia zamierzonego celu oraz stanowi nadmierne i nieuzasadnione poświęcenie dla właścicieli gospodarstw i ich pracowników, którego nie równoważy potrzeba wynikająca z nadrzędnego interesu publicznego

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. 2021, L 435, s. 1).

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/36 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/36

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2022 r. – Thunus i.in./EBI

(Sprawa T-799/22)

(2023/C 71/48)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Vincent Thunus (Contern, Luksemburg) i 8 innych skarżących (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna, w tym zawarty w niej zarzut niezgodności z prawem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna, w tym zawarty w niej zarzut niezgodności z prawem;

w konsekwencji:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji zawartej w rozliczeniach wynagrodzenia skarżących z lutego 2022 r. (w stosunku do 9 skarżących) lub z kwietnia 2022 r. (w stosunku do 1 skarżącego), ujawniającej po raz pierwszy wykonanie decyzji Rady Dyrektorów z dnia 15 grudnia 2021 r. określającej zwiększenie wynagrodzenia na 2022 r. i decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 25 stycznia 2022 r. o przeznaczeniu tego budżetu wynagrodzeń od dnia 1 stycznia 2022 r., a w rezultacie stwierdzenie nieważności podobnych decyzji zawartych w kolejnych rozliczeniach wynagrodzenia; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji zawartej w rozliczeniach wynagrodzenia skarżących z lutego 2022 r. (w stosunku do 9 skarżących) lub z kwietnia 2022 r. (w stosunku do 1 skarżącego), ujawniającej po raz pierwszy wykonanie decyzji Rady Dyrektorów z dnia 15 grudnia 2021 r. określającej zwiększenie wynagrodzenia na 2022 r. i decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 25 stycznia 2022 r. o przeznaczeniu tego budżetu wynagrodzeń od dnia 1 stycznia 2022 r., a w rezultacie stwierdzenie nieważności podobnych decyzji zawartych w kolejnych rozliczeniach wynagrodzenia;

| — | w związku z tym zasądzenie od strony pozwanej:






  — | odszkodowania za szkody materialne w zakresie (i) zaległego wynagrodzenia odpowiadającego zastosowaniu rocznej waloryzacji za 2022 r., dla pracowników podlegających SR I, czyli podwyżki o 4,5 % za okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.; (ii) wynagrodzenia odpowiadającego skutkom zastosowania rocznej waloryzacji w wysokości 0,9 % dla pracowników podlegających SR I, za 2022 r. w odniesieniu do wynagrodzeń wypłacanych począwszy od stycznia 2022 r; (iii) odsetek za zwłokę od należnego zaległego wynagrodzenia do czasu całkowitej spłaty należnych kwot, przy zastosowaniu stopy procentowej za zwłokę obliczonej na podstawie mającej zastosowanie w danym okresie stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowych, powiększonej o trzy punkty; |
| --- | --- | --- |

—

w związku z tym zasądzenie od strony pozwanej:

—

odszkodowania za szkody materialne w zakresie (i) zaległego wynagrodzenia odpowiadającego zastosowaniu rocznej waloryzacji za 2022 r., dla pracowników podlegających SR I, czyli podwyżki o 4,5 % za okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.; (ii) wynagrodzenia odpowiadającego skutkom zastosowania rocznej waloryzacji w wysokości 0,9 % dla pracowników podlegających SR I, za 2022 r. w odniesieniu do wynagrodzeń wypłacanych począwszy od stycznia 2022 r; (iii) odsetek za zwłokę od należnego zaległego wynagrodzenia do czasu całkowitej spłaty należnych kwot, przy zastosowaniu stopy procentowej za zwłokę obliczonej na podstawie mającej zastosowanie w danym okresie stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowych, powiększonej o trzy punkty;

| — | obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżący podnoszą odpowiednio jeden zarzut w odniesieniu do decyzji Rady Dyrektorów z dnia 18 lipca 2017 r., z jednej strony i w odniesieniu do decyzji Rady Dyrektorów z dnia 15 grudnia 2021 r. i Komitetu Wykonawczego z dnia 25 stycznia 2022 r., z drugiej strony.

W odniesieniu do decyzji Rady Dyrektorów z dnia 18 lipca 2017 r.:

Naruszenia art. 20 i załącznika I regulaminu pracowniczego I (zwanego dalej: „SR I”) i naruszenia uzasadnionych oczekiwań oraz praw nabytych

W odniesieniu do decyzji Rady Dyrektorów z 15 grudnia 2021 r. i decyzji Komitetu Wykonawczego z 25 stycznia 2022 r.:

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 20 i załącznika I do SR I. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 20 i załącznika I do SR I.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia gwarancji proceduralnych określonych w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia gwarancji proceduralnych określonych w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa Kolegium do konsultacji i negocjacji. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa Kolegium do konsultacji i negocjacji.

W odniesieniu do roszczenia o odszkodowanie skarżący żądają wypłaty różnicy w należnym wynagrodzeniu od dnia 1 stycznia 2022 r. (w tym wpływu tego wzrostu na zyski finansowe) wraz z odsetkami za zwłokę.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/37 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/37

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – ACE/Rada

(Sprawa T-828/22)

(2023/C 71/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ACE-Avocats, ensemble (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat J.-P. Hordies)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie skargi o stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonego rozporządzenia w odniesieniu do art. 1 ust. 12 zmieniającego art. 5n ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia (UE) nr 833/2014 za dopuszczalną i zasadną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi o stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonego rozporządzenia w odniesieniu do art. 1 ust. 12 zmieniającego art. 5n ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia (UE) nr 833/2014 za dopuszczalną i zasadną;

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 12 zmieniającego art. 5n ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia (UE) nr 833/2014 w zakresie, w jakim dotyczy on skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 12 zmieniającego art. 5n ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia (UE) nr 833/2014 w zakresie, w jakim dotyczy on skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami poniesionymi przez skarżącą i orzeczenie, że pokrywa ona własne koszty. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami poniesionymi przez skarżącą i orzeczenie, że pokrywa ona własne koszty.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa Unii Europejskiej, a w szczególności licznych wyroków Trybunału Sprawiedliwości i dyrektyw europejskich uznających prawo adwokatów do świadczenia usług doradztwa prawnego bez szczególnych ograniczeń. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa Unii Europejskiej, a w szczególności licznych wyroków Trybunału Sprawiedliwości i dyrektyw europejskich uznających prawo adwokatów do świadczenia usług doradztwa prawnego bez szczególnych ograniczeń.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 6 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 6 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 52 ust. 1 akapit pierwszy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 52 ust. 1 akapit pierwszy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/38 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/38

---

Skarga wniesiona w dniu 5 stycznia 2023 r. – Romagnoli Fratelli/CPVO

(Sprawa T-2/23)

(2023/C 71/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Romagnoli Fratelli SpA (Bolonia, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci E. Truffo i A. Iurato)

Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO)

Dane dotyczące postępowania przed CPVO

Sporne wspólnotowe prawo do ochrony odmiany roślin: Variety Melrose – wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin nr EU 31618

Zaskarżona decyzja: Przywrócenie do stanu poprzedniego decyzji Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO) z dnia 7 listopada 2022 r. sygn. akt 2009/240

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie CPVO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie CPVO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Siła wyższa i nadmierne trudności związane z pandemią Covid-19; |
| --- | --- |

—

Siła wyższa i nadmierne trudności związane z pandemią Covid-19;

| — | Usprawiedliwiony błąd; |
| --- | --- |

—

Usprawiedliwiony błąd;

| — | Błędna wykładnia dowodów; oraz |
| --- | --- |

—

Błędna wykładnia dowodów; oraz

| — | Naruszenie art. 65 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 65 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2009.

---

| 27.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 71/39 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 71/39

---

Skarga wniesiona w dniu 17 stycznia 2023 r. – Light Tec / EUIPO – DecoTrend (abażur)

(Sprawa T-10/23)

(2023/C 71/51)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Light Tec Ltd (Tsuen Wan, Hong Kong, Chiny) (przedstawiciel: adwokat M.-H. Hoffmann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: DecoTrend GmbH (Weiden, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy abażur – wzór wspólnotowy nr 4031201–0004

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 listopada 2022 r. w sprawie R 2105/2021-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i unieważnienie prawa do wzoru wspólnotowego nr 4031201–0004; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i unieważnienie prawa do wzoru wspólnotowego nr 4031201–0004;

| — | obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania kosztami, w tym kosztami postępowania przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania kosztami, w tym kosztami postępowania przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | naruszenie art. 63 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 63 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

| — | naruszenie art. 63 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 63 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

| — | naruszenie obowiązku uzasadnienia; |
| --- | --- |

—

naruszenie obowiązku uzasadnienia;

| — | naruszenie art. 60 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 60 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

| — | naruszenie prawa do bycia wysłuchanym. |
| --- | --- |

—

naruszenie prawa do bycia wysłuchanym.

---