# Dziennik Urzędowy C 79/2 ma

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 79 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 662 marca 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 79

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 662 marca 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Komitet Regionów |
| | 152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022 |
| 2023/C 79/01 | Rezolucja Europejskiego Komitetu Regionów – Program prac Komisji Europejskiej i priorytetów politycznych KR-u na 2023 r. | 1 |
| 2023/C 79/02 | Rezolucja Europejskiego Komitetu Regionów – Europejski Rok Umiejętności 2023 | 8 |
| | OPINIE |
| | Komitet Regionów |
| | 152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022 |
| 2023/C 79/03 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Poszerzenie katalogu unijnych przestępstw o mowę nienawiści i występki nią powodowane | 12 |
| 2023/C 79/04 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Strategia UE na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym | 17 |
| 2023/C 79/05 | Opinia Komitetu Regionów – Zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i zwiększenie odporności systemów żywnościowych | 23 |
| 2023/C 79/06 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przyszłość polityki młodzieżowej w UE. Refleksja nad polityką młodzieżową i włączaniem problematyki młodzieżowej do głównego nurtu polityki w kontekście Europejskiego Roku Młodzieży 2022 | 30 |
| 2023/C 79/07 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Zwiększenie wsparcia w ramach polityki spójności dla regionów o niekorzystnych warunkach geograficznych i demograficznych (art. 174 TFUE) | 36 |
| 2023/C 79/08 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Małe obszary miejskie jako kluczowe podmioty w zarządzaniu sprawiedliwą transformacją | 44 |
| 2023/C 79/09 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Nowy europejski plan na rzecz innowacji | 51 |

Spis treści

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022

2023/C 79/01

Rezolucja Europejskiego Komitetu Regionów – Program prac Komisji Europejskiej i priorytetów politycznych KR-u na 2023 r.

1

2023/C 79/02

Rezolucja Europejskiego Komitetu Regionów – Europejski Rok Umiejętności 2023

8

OPINIE

Komitet Regionów

152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022

2023/C 79/03

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Poszerzenie katalogu unijnych przestępstw o mowę nienawiści i występki nią powodowane

12

2023/C 79/04

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Strategia UE na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym

17

2023/C 79/05

Opinia Komitetu Regionów – Zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i zwiększenie odporności systemów żywnościowych

23

2023/C 79/06

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przyszłość polityki młodzieżowej w UE. Refleksja nad polityką młodzieżową i włączaniem problematyki młodzieżowej do głównego nurtu polityki w kontekście Europejskiego Roku Młodzieży 2022

30

2023/C 79/07

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Zwiększenie wsparcia w ramach polityki spójności dla regionów o niekorzystnych warunkach geograficznych i demograficznych (art. 174 TFUE)

36

2023/C 79/08

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Małe obszary miejskie jako kluczowe podmioty w zarządzaniu sprawiedliwą transformacją

44

2023/C 79/09

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Nowy europejski plan na rzecz innowacji

51

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | Komitet Regionów |
| | 152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022 |
| 2023/C 79/10 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Legalna migracja: przyciąganie umiejętności i talentów do UE | 59 |
| 2023/C 79/11 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Reforma systemu oznaczeń geograficznych | 74 |
| 2023/C 79/12 | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Kolejna generacja zasobów własnych dla budżetu UE | 99 |

III   Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022

2023/C 79/10

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Legalna migracja: przyciąganie umiejętności i talentów do UE

59

2023/C 79/11

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Reforma systemu oznaczeń geograficznych

74

2023/C 79/12

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Kolejna generacja zasobów własnych dla budżetu UE

99

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/1

---

Rezolucja Europejskiego Komitetu Regionów – Program prac Komisji Europejskiej i priorytetów politycznych KR-u na 2023 r.

(2023/C 79/01)

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR)

Uwzględniając:

| — | program prac Komisji Europejskiej na 2023 r. (1), |
| --- | --- |

—

program prac Komisji Europejskiej na 2023 r. (1),

| — | protokół o współpracy z Komisją Europejską z lutego 2012 r., |
| --- | --- |

—

protokół o współpracy z Komisją Europejską z lutego 2012 r.,

| — | rezolucję KR-u „Priorytety Europejskiego Komitetu Regionów na lata 2020–2025” (2), |
| --- | --- |

—

rezolucję KR-u „Priorytety Europejskiego Komitetu Regionów na lata 2020–2025” (2),

| — | rezolucję KR-u w sprawie propozycji Europejskiego Komitetu Regionów dotyczących programu prac Komisji Europejskiej na 2023 r. (3), |
| --- | --- |

—

rezolucję KR-u w sprawie propozycji Europejskiego Komitetu Regionów dotyczących programu prac Komisji Europejskiej na 2023 r. (3),

| — | roczne sprawozdanie KR-u na temat stanu regionów i miast w UE (4). |
| --- | --- |

—

roczne sprawozdanie KR-u na temat stanu regionów i miast w UE (4).

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że program prac Komisji Europejskiej opiera się w dużej mierze na propozycjach Konferencji w sprawie przyszłości Europy. Realizacja niektórych propozycji wymagałaby zmian traktatowych, w związku z czym podziela apel Parlamentu Europejskiego i przewodniczącej Komisji Europejskiej o zwołanie konwentu na podstawie art. 48 TUE. Ubolewa jednak, że w programie prac Komisji Europejskiej brakuje odniesienia do konkluzji Konferencji w sprawie przyszłości Europy i związanych z nimi konkretnych propozycji, w których to konkluzjach przewiduje się lepsze uznanie wartości dodanej władz lokalnych i regionalnych dla demokracji europejskiej. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Z zadowoleniem przyjmuje odnowione zobowiązanie Komisji do wykorzystania celów zrównoważonego rozwoju jako ogólnego celu przewodniego, zwłaszcza poprzez ich włączenie do europejskiego semestru i do narzędzi lepszego stanowienia prawa. Zachęca Komisję do dokonania przeglądu pełnego potencjału lokalizacji celów zrównoważonego rozwoju, także w oczekiwanym dobrowolnym przeglądzie UE, aby doprowadzić do trwałej odbudowy i ukończyć realizację celów zrównoważonego rozwoju do 2030 r. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Podkreśla, że skutki trwającego kryzysu klimatycznego, pandemii COVID-19, wojny Rosji przeciwko Ukrainie oraz obecnych rekordowych stóp inflacji wywołanych wzrostem cen żywności i energii, a także strukturalnego kryzysu migracyjnego i humanitarnego na granicach UE, o szczególnym natężeniu w regionie Morza Śródziemnego i Atlantyku, potwierdzają bardziej niż kiedykolwiek rolę spójności jako podstawowej wartości Unii Europejskiej. Polityka spójności jest najważniejszą polityką inwestycyjną UE i kluczowym narzędziem wspierania współpracy terytorialnej oraz krzewienia solidarności i integracji. Z tego względu KR, wraz ze swoimi partnerami z #CohesionAlliance (5), skupi się w 2023 r., w szczególności w przeglądzie wieloletnich ram finansowych (WRF), na dalszym wzmacnianiu i wspieraniu polityki spójności. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Zobowiązuje się do dalszego pełnego wsparcia dla Ukrainy, jej regionów i gmin oraz do wzięcia na siebie obowiązków w zakresie odbudowy Ukrainy, zwłaszcza za pośrednictwem europejskiego sojuszu miast i regionów na rzecz odbudowy Ukrainy, który powinien zostać uznany za partnera w ramach platformy na rzecz odbudowy Ukrainy. Wyraża zaniepokojenie, że koncepcja platformy, sposoby jej finansowania i zarządzanie nią nie zostały jeszcze przedstawione. Podkreśla, że proces odbudowy musi zapewniać zrównoważone, ekologiczne i cyfrowe podejście do zintegrowanego rozwoju terytorialnego i idzie w parze ze wspieraniem demokracji lokalnej opartej na silnych partnerstwach z władzami lokalnymi i regionalnymi w Unii Europejskiej, na przejrzystości i walce z korupcją. Uważa również, że wkład UE w odbudowę Ukrainy będzie wymagał wsparcia finansowego wykraczającego poza obecne wieloletnie ramy finansowe. Regiony i miasta przyjmujące największą liczbę uchodźców potrzebują dodatkowego wsparcia finansowego ze strony UE. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Zobowiązuje się do dalszego wspierania przedstawicielek i przedstawicieli władz szczebla niższego niż krajowy z Ukrainy, Mołdawii i Gruzji poprzez regularne spotkania w ramach stosunków dwustronnych i wielostronnych, takich jak europejski sojusz miast i regionów na rzecz odbudowy Ukrainy, a także poprzez ułatwianie partnerskiej współpracy i promowanie organizacji obozów wakacyjnych dla dzieci, których życiem wstrząsnęła wojna. |
| --- | --- |

5.

Zbliżanie Europy do obywateli

| 6. | Z zadowoleniem przyjmuje utworzenie europejskich paneli obywatelskich i stopniowe wprowadzanie mechanizmów partycypacyjnych ukierunkowanych na konkretny obszar jako nowego elementu procesu decyzyjnego UE, w tym na szczeblu lokalnym i regionalnym, przy odpowiednim wsparciu UE w sferze finansowania i budowania zdolności. Jest zdania, że ten proces będzie wymagał zmiany Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa i musi uwzględniać wymiar terytorialny, czerpiąc z doświadczeń władz lokalnych i regionalnych w zakresie praktyk partycypacyjnych. Podkreśla również potrzebę zapewnienia obywatelom przejrzystości i jasnych informacji zwrotnych na temat ich propozycji. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w programie prac Komisji Europejskiej położono nacisk na potrzebę świadomego kształtowania polityki opartej na dowodach, zasady lepszego stanowienia prawa i prognozy strategiczne. W nawiązaniu do propozycji Konferencji w sprawie przyszłości Europy przypomina o wkładzie władz lokalnych i regionalnych oraz swoim własnym we wzmocnienie bazy dowodowej na potrzeby prawodawstwa UE, w tym poprzez monitorowanie stosowania zasady pomocniczości, dokonywanie ocen oddziaływania terytorialnego, a także przegląd wdrażania weryfikacji wpływu polityki na rozwój obszarów wiejskich przez sieć RegHub i platformę ds. dostosowania się do wymogów przyszłości. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Podkreśla kluczową rolę, jaką władze lokalne i regionalne odgrywają w obronie wartości europejskich i w stawianiu czoła wyzwaniom dla demokracji, takim jak dezinformacja i szkodliwe ingerencje. Jest gotów wnieść wkład w pakiet na rzecz obrony demokracji oraz w aktualizację ram prawnych dotyczących walki z korupcją. Podkreśla również pierwszoplanową rolę władz lokalnych i regionalnych w utrzymywaniu praworządności i oczekuje, że doroczne wydarzenie na rzecz propagowaniu praworządności zalecane przez Konferencję w sprawie przyszłości Europy będzie opierać się na szeregu spotkań na szczeblu regionalnym i krajowym. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Zdecydowanie popiera wysiłki Komisji na rzecz Unii równości, w tym poprzez zaproponowanie europejskiej karty osoby z niepełnosprawnością, aby zapewnić wzajemne uznawanie statusu osoby z niepełnosprawnością we wszystkich państwach członkowskich, a także wzywa Komisję do wdrożenia planu mającego zagwarantować powszechną pełną dostępność cyfrową w UE. Z zadowoleniem przyjmuje również zapowiedziane inicjatywy prawne dotyczące zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, przejrzystości wynagrodzeń oraz gwarancji wdrożenia unijnego planu działania przeciwko rasizmowi na lata 2020–2025. Przypomina także o potrzebie wdrożenia strategii na rzecz równości osób LGBTIQ na lata 2020–2025. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Zobowiązuje się do podjęcia działań następczych w związku ze spuścizną Europejskiego Roku Młodzieży oraz do zwiększenia udziału młodzieży w życiu demokratycznym z perspektywy lokalnej i regionalnej na podstawie Europejskiej karty na rzecz młodzieży i demokracji oraz kontynuacji programu KR-u „Młodzi Demokratycznie Wybrani Politycy” (YEP), przy jednoczesnym ścisłym powiązaniu młodzieży z Europejskim Rokiem Umiejętności 2023. Z zadowoleniem przyjmuje również nowe inicjatywy Komisji, takie jak Youth Ideas Labs i HealthyLifestyle4All. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Z niecierpliwością oczekuje na wniosek ustawodawczy Komisji w sprawie przeglądu ram zarządzania gospodarczego, które w związku z kryzysem klimatycznym, pandemią COVID-19 i wojną Rosji przeciwko Ukrainie wymagają zmiany, aby stać się bardziej przejrzyste i demokratyczne oraz uwzględnić wymiar regionalny i lokalny w europejskim semestrze. Ponawia swój apel o rozróżnienie między wydatkami a inwestycjami przy jednoczesnym osiągnięciu celu, jakim jest ogólna redukcja zadłużenia, i oczekuje, że nowe przepisy zostaną opracowane z myślą o wspieraniu zrównoważonego wzrostu gospodarczego bez osłabiania zdolności władz lokalnych i regionalnych do inwestowania w usługi publiczne i infrastrukturę. |
| --- | --- |

11.

Budowanie odpornych społeczności

| 12. | Oczekuje poczynienia w 2023 r. nowych zasadniczych kroków na rzecz utworzenia zgodnie z planem europejskiego obszaru edukacji i wyraża poparcie dla aktualizacji obecnych unijnych ram mobilności edukacyjnej, aby umożliwić osobom uczącym się łatwiejsze przemieszczanie się między systemami edukacji za pomocą integracyjnego podejścia. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Z zadowoleniem przyjmuje zainicjowanie programu stałej mobilności „Kultura dla Europy”, ubolewa jednak nad brakiem konkretnych nowych inicjatyw w dziedzinie kultury i dziedzictwa kulturowego na 2023 r. i apeluje, by nowy plan prac UE w dziedzinie kultury na lata 2023–2026 przyczynił się do włączenia tych strategii politycznych do głównego nurtu polityki w innych sektorach. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Popiera wniosek Komisji dotyczący ogłoszenia roku 2023 Europejskim Rokiem Umiejętności – z aktywnym udziałem regionów i miast – poprzez propagowanie intensywniejszych, skuteczniejszych i włączających szkoleń oraz podnoszenia i zmiany kwalifikacji na rzecz transformacji ekologicznej i cyfrowej oraz ożywienia gospodarczego. Podkreśla potrzebę aktywnego uwzględnienia transgranicznych i wielojęzycznych rozwiązań edukacyjnych. Będzie nadal czynnie wspierać odpowiednie inicjatywy Komisji, takie jak pakt na rzecz umiejętności, oraz wysiłki na rzecz rozwiązania problemu dotkliwego niedoboru kobiet pracujących i kształcących się w dziedzinie nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM). Ponadto będzie wspierać dodatkowy nacisk, jaki Komisja kładzie na większą aktywizację na rynku pracy, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet i młodzieży, zwłaszcza osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (NEET). |
| --- | --- |

14.

| 15. | Z zainteresowaniem oczekuje inicjatywy Komisji na rzecz cyfryzacji systemów zabezpieczenia społecznego i siatek bezpieczeństwa socjalnego wspierających mobilność pracowników, w związku z trwającymi pracami nad europejskim dowodem zabezpieczenia społecznego. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Zobowiązuje się do wniesienia wkładu w prace nad wnioskiem Komisji dotyczącym zalecenia Rady w sprawie opracowania warunków ramowych gospodarki społecznej. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Wzywa Komisję do dalszego wspierania prac Europejskiego Porozumienia Burmistrzów w sprawie Klimatu i Energii, a także inicjatyw takich jak nowy europejski Bauhaus i misja UE w zakresie neutralnych dla klimatu i inteligentnych miast jako kluczowych instrumentów wdrażania Europejskiego Zielonego Ładu w miastach i regionach w całej UE oraz pomocy dla władz lokalnych i regionalnych w osiąganiu celów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu – zwłaszcza na wyspach, innych terytoriach o niekorzystnych warunkach geograficznych i demograficznych oraz w regionach najbardziej oddalonych. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Zwraca uwagę, że dekarbonizacja systemu transportu i przejście na bardziej zrównoważone i przyjazne dla środowiska rodzaje transportu stanowią zasadniczy filar Europejskiego Zielonego Ładu. W związku z tym z zadowoleniem przyjmuje przyszłe inicjatywy Komisji mające na celu zwiększenie zrównoważonego charakteru transportu, w szczególności pakiet dotyczący ekologizacji transportu towarowego. Dlatego wzywa do dalszego transgranicznego rozwoju transportu towarowego i publicznego w celu lepszego połączenia regionów przygranicznych oraz uproszczenia transgranicznych taryf i systemów rezerwacji biletów przygranicznych. Ponadto KR wzywa Komisję do skoncentrowania przeglądu wytycznych dotyczących obowiązku świadczenia usług publicznych na wdrażaniu celów Zielonego Ładu UE. Postuluje, by nowe wytyczne, które mają zostać opublikowane w 2023 r., nie ograniczały nadmiernie kompetencji lokalnych organów odpowiedzialnych za transport publiczny i nie wprowadzały nowych koncepcji prawnych, które mogłyby prowadzić do niepewności prawa i hamować przyszłe inwestycje w usługi transportu publicznego i ich rozwój. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Popiera nadrzędny cel REPowerEU i z zadowoleniem przyjmuje uznanie w planie znaczenia władz lokalnych i regionalnych. Należy udzielać pomocy finansowej i technicznej, w tym dostarczyć funduszy bezpośrednich, by zapewnić zdolność władz lokalnych i regionalnych do ochrony obywateli. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź kompleksowej reformy unijnego rynku energii elektrycznej oraz utworzenie Europejskiego Banku Wodoru, aby lepiej przygotować UE na bezemisyjną przyszłość; w związku z tym zwraca się do Komisji o opracowanie kompleksowego wniosku ustawodawczego w sprawie ubóstwa energetycznego, aby dostarczyć państwom członkowskim jasne wytyczne dotyczące opracowywania środków, które eliminują pierwotne przyczyny tego problemu. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Zachęca Komisję do dołożenia starań na rzecz zwiększenia odporności cyfrowej administracji szczebla niższego niż krajowy, a także ochrony krytycznej infrastruktury UE przed atakami fizycznymi i cyberatakami, zwłaszcza w kontekście wojny w Ukrainie. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Wzywa Komisję Europejską do współpracy z samorządami lokalnymi i regionalnymi we wdrażaniu inicjatyw wynikających z paktu klimatycznego z Glasgow i konkluzji COP 27 UNFCCC, a także do wspierania wielopoziomowej współpracy oraz wkładów ustalonych na szczeblu regionalnym i lokalnym. Należy zwiększyć wysiłki na rzecz wspierania kierowanego przez społeczność lokalną przystosowania się do zmiany klimatu, aby osiągnąć ambitne cele strategii UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu oraz zminimalizować koszty ponoszone przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Jest gotów sprostać wyzwaniu, jakim jest wdrażanie globalnych ram różnorodności biologicznej na okres po 2020 r., i wzywa Komisję do zapewnienia kluczowej roli władz regionalnych i samorządów lokalnych we wdrażaniu tych ram. Cele w zakresie różnorodności biologicznej należy uwzględnić w procesie kształtowania polityki UE, aby zapewnić realizację wspólnej wizji „życia w harmonii z przyrodą” do 2050 r. Należy podwoić wysiłki na rzecz traktowania utraty różnorodności biologicznej jako nagłej sytuacji kryzysowej oraz poszukiwania synergii ze środkami przeciwdziałania zmianie klimatu, paliwom kopalnym i zanieczyszczeniom. W tym kontekście ubolewa, że program prac Komisji Europejskiej nie zawiera żadnej prawnie wiążącej propozycji dotyczącej intensyfikacji monitorowania lasów, sprawozdawczości ani gromadzenia danych w UE, jak zapowiedziano w strategii leśnej UE. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Zobowiązuje się do dalszej współpracy w ramach platformy zainteresowanych stron na rzecz eliminacji zanieczyszczeń, propagowania podejścia opartego na wielopoziomowym sprawowaniu rządów w odniesieniu do planu działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń, w tym monitorowania, a na późniejszym etapie opracowania tablicy wyników ekologiczności regionów UE. Apeluje o przegląd i wzmocnienie rozporządzeń REACH i CLP. Ponawia apel o przyjęcie prawa o oceanach, w tym samym duchu co prawo o klimacie. Z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź nowej inicjatywy na rzecz ochrony gleb w UE, zrównoważonego gospodarowania nimi i ich odtwarzania. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Zaznacza, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w przechodzeniu na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w polityce dotyczącej odpadów oraz w zmniejszaniu zależności od stron trzecich i ilości niewykorzystanych surowców. Ubolewa, że program prac Komisji Europejskiej nie odnosi się do inicjatywy „Zrównoważona konsumpcja towarów – promowanie naprawy i ponownego użycia”. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Z zadowoleniem przyjmuje pomoc dla MŚP i apeluje o zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie nowych – i ulepszanie istniejących – narzędzi politycznych do oceny wpływu nowych przepisów na MŚP. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Oczekuje na komunikat w sprawie 30 lat funkcjonowania jednolitego rynku i wzywa do dalszego wykorzystywania wiodącej pozycji UE na świecie, aby także poza UE ugruntować neutralne dla klimatu i oparte na obiegu zamkniętym standardy oraz normy techniczne i demokratyczne. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Wyraża ubolewanie, że Komisja nie zajmuje się w wystarczającym stopniu zakłóceniami konkurencji wynikającymi z systemów wsparcia UE i państw członkowskich w następstwie pandemii i kryzysu energetycznego, a także z faktu, że zagraniczne przedsiębiorstwa otrzymują pomoc od swoich rządów, ze szkodą dla gospodarek lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Z zadowoleniem przyjmuje ambitne dążenie Komisji do dalszej realizacji celów cyfrowej dekady i wzmocnienia odporności UE w drodze unijnego aktu w sprawie surowców krytycznych, który powinien uzupełniać niedawny europejski akt w sprawie czipów i stanowić podstawę produkcji kluczowych produktów w UE, w tym półprzewodników. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Popiera strategiczne podejście do legalnej migracji oraz dalsze środki mające na celu przyciągnięcie do UE obywateli państw trzecich o niskich i wysokich kwalifikacjach poprzez jednolite uznawanie kwalifikacji i ułatwianie dostępu do rynków pracy. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Podkreśla ponownie, że miasta i regiony położone na zewnętrznych granicach UE są nadal w pierwszej kolejności narażone na przepływy migracyjne i potrzebują silnego wsparcia na szczeblu UE; przypomina Komisji, żeby nie zapominała o zaleceniach zawartych w opinii KR-u w sprawie nowego paktu o migracji i azylu przy wdrażaniu wspólnego planu działania dotyczącego paktu z udziałem szczebla lokalnego i regionalnego. |
| --- | --- |

31.

| 32. | Podkreśla, że należy zwiększyć bezpieczeństwo zewnętrzne Europy, udzielając państwom członkowskim większego wsparcia w ochronie granic zewnętrznych UE. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Przypomina o zaleceniach zawartych w opinii w sprawie zmienionego zarządzania strefą Schengen i podkreśla, że kontrole na granicach wewnętrznych powinny być tolerowane jedynie w ostateczności i dopiero po rozważeniu wszelkich alternatywnych środków; popiera – oparte na poczynionych postępach – przystąpienie Bułgarii, Chorwacji i Rumunii do strefy Schengen. |
| --- | --- |

33.

| 34. | Ubolewa nad brakiem odniesienia do Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności w programie prac Komisji, mimo że jest on głównym unijnym sposobem trwałej odbudowy w UE po pandemii COVID-19. |
| --- | --- |

34.

| 35. | Ubolewa, że w odniesieniu do ochrony ludności w UE Komisja nie proponuje jasnego planu długoterminowego zaangażowania lub działań innych niż podwojenie zdolności przeciwpożarowych przed sezonem pożarów lasów w 2023 r. Należy w wystarczającym stopniu konsultować się z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz angażować je w pozyskiwanie, utrzymywanie, koordynację i rozmieszczanie tych zdolności. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Apeluje o więcej inicjatyw na szczeblu UE, w tym o bardziej ustrukturyzowany mechanizm wsparcia działań w zakresie zapobiegania klęskom żywiołowym i gotowości na wypadek ich wystąpienia, aby zwiększyć ogólną odporność regionów i miast UE. W tym kontekście ponownie wyraża gotowość do wniesienia wkładu w opracowanie europejskiej tablicy wyników w zakresie podatności na zagrożenia na szczeblu regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

36.

| 37. | Wzywa Komisję do dopilnowania, aby europejski program na rzecz obszarów wiejskich był wdrażany w obecnych i przyszłych okresach finansowania we wszystkich obszarach polityki oraz zawierał ambitne cele w zakresie wzmocnienia innowacyjnej dynamiki obszarów wiejskich i ich odporności, zorganizowania inteligentnej współpracy międzyterytorialnej i pobudzania obywateli do działania w lokalnych strategiach rozwoju; koncepcję „inteligencji” należy postrzegać jako zintegrowane, całościowe narzędzie łączące koncepcje inteligentnych wsi, inteligentnych miast i inteligentnych regionów. |
| --- | --- |

37.

| 38. | Ubolewa, że wśród wyzwań pokoleniowych określonych w programie prac Komisji na 2023 r. nie ma wyraźnego odniesienia do wyzwania demograficznego, przed którym stoi wiele regionów europejskich, mimo, że jest to jedno z głównych wyzwań, które Unia Europejska musi uwzględnić we wszystkich swoich politykach, aby faktycznie zmniejszyć dysproporcje między regionami, co jest kluczowym celem polityki spójności Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

38.

| 39. | Zachęca Komisję do wykorzystania światowego dziedzictwa jako sposobu poprawy zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego obszarów wiejskich w Europie. |
| --- | --- |

39.

| 40. | Podkreśla znaczenie wykorzystania szansy – którą stwarzają przyszłe przepisy ramowe na rzecz zrównoważonego systemu żywnościowego UE – na gruntowną i strukturalną reformę systemu żywnościowego, obejmującą sprzeciw wobec spekulacji na rynkach międzynarodowych i ochronę dochodów rolników. Rezerwy publiczne, jako główne narzędzia regulacji rynku, powinny być wykorzystywane zarówno do stabilizacji rynków, jak i do gromadzenia rezerw strategicznych w celu zapobiegania kryzysom żywnościowym. |
| --- | --- |

40.

| 41. | Wzywa Komisję Europejską, by w jak największym stopniu wykorzystała możliwości związane z zamówieniami publicznymi na żywność, proponując władzom lokalnym i regionalnym zestaw ewentualnych kryteriów dotyczących zrównoważonych zamówień na żywność w celu propagowania zdrowego i zrównoważonego żywienia w szkołach i instytucjach publicznych, co pozwoli wspierać zmianę systemową systemów żywnościowych. Podkreśla również znaczenie działań systemowych na rzecz ograniczenia marnotrawienia żywności oraz wzywa Komisję do przedłożenia wytycznych i zapewnienia monitorowania na podstawie prac przeprowadzonych przez Unijną Platformę ds. Strat i Marnotrawienia Żywności. |
| --- | --- |

41.

| 42. | Apeluje, aby nowe europejskie prawodawstwo w zakresie materiału siewnego dopuszczało stosowanie i wprowadzanie do obrotu tradycyjnego materiału siewnego. |
| --- | --- |

42.

| 43. | Proponuje, aby UE zastosowała zalecenia Parlamentu Europejskiego dotyczące koncentracji gruntów rolnych w UE oraz przyjęte przez FAO dobrowolne wytyczne w zakresie odpowiedzialnego zarządzania tytułami prawnymi. |
| --- | --- |

43.

| 44. | Wyraża gotowość do wniesienia wkładu w przyszłą inicjatywę dotyczącą zdrowia psychicznego i zwraca uwagę, że uznał zdrowie psychiczne za kluczowe wyzwanie w dziedzinie zdrowia po pandemii COVID-19 i przedstawił przykłady sposobów podejścia na szczeblu lokalnym i regionalnym w swoim sprawozdaniu na temat stanu miast i regionów za 2022 r. |
| --- | --- |

44.

| 45. | Ponownie wyraża poparcie dla walki z rakiem i oczekuje, że projekt zaleceń w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego oraz w sprawie nowotworów zwalczanych drogą szczepień zwiększy poziom ochrony Europejczyków. Zobowiązuje się do działania na szczeblu lokalnym i regionalnym w celu podnoszenia świadomości i dzielenia się najlepszymi strategiami zapobiegania i badań przesiewowych. |
| --- | --- |

45.

| 46. | Podkreśla, że jeden z kluczowych postulatów obywateli europejskich, wymienionych w końcowym sprawozdaniu Konferencji w sprawie przyszłości Europy, dotyczy cyfrowego „paszportu zdrowotnego” UE. Oczekuje, że prawodawcy UE szybko dojdą do porozumienia w sprawie europejskiej przestrzeni danych dotyczących zdrowia (EHDS), z uwzględnieniem zaleceń zawartych w opinii KR-u w sprawie EHDS oraz faktu, że Europejska Unia Zdrowotna nie będzie kompletna bez solidnych ram przekazywania danych dotyczących zdrowia. |
| --- | --- |

46.

Spójność – nasza podstawowa wartość

| 47. | Ponownie wyraża zdecydowane poparcie dla skutecznej, elastycznej i trwałej realizacji obecnych programów spójności, które pomogą w zapewnieniu silnej polityki spójności w przyszłości. Zaznacza, że zasada „nie szkodzić spójności” zaproponowana w 8. sprawozdaniu na temat spójności podkreśla, że spójność jest ogólną wartością UE. W związku z tym ubolewa, że program prac Komisji na 2023 r. nie zawiera odniesienia ani do asymetrycznego oddziaływania terytorialnego obecnych kryzysów, ani do potrzeby przeanalizowania potencjalnego oddziaływania terytorialnego polityk UE, co jest niezgodne z podjętym już w programie prac na 2022 r. zobowiązaniem do wzmocnienia ocen oddziaływania terytorialnego i weryfikacji wpływu na obszary wiejskie. Przypomina również apel Parlamentu Europejskiego o włączenie Europejskiego Komitetu Regionów w opracowywanie zasady „nie szkodzić spójności” i potwierdza swoją gotowość do współpracy z Komisją Europejską w tym zakresie. Zdecydowanie ponawia apel do Komisji o dopilnowanie, by oceny skutków obejmowały ocenę potencjalnego, zróżnicowanego terytorialnie wpływu każdej inicjatywy ustawodawczej. |
| --- | --- |

47.

| 48. | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, aby zaproponować terminowy przegląd wieloletnich ram finansowych (WRF). Ten przegląd powinien obejmować nadrzędną debatę na temat struktury i narzędzi kolejnych WRF, z dalszym naciskiem na uproszczenie, ukierunkowanie tematyczne instrumentów i potencjalnie system wdrażania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (funduszy ESI). |
| --- | --- |

48.

| 49. | Wzywa Komisję Europejską do przeprowadzenia analizy modeli uczestnictwa i zarządzania dzielonego w negocjacjach, programowaniu i wdrażaniu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w celu określenia różnych modeli w całej UE i optymalizacji udziału władz lokalnych i regionalnych na każdym etapie wdrażania europejskich funduszy ESI. |
| --- | --- |

49.

| 50. | Ubolewa, że w programie prac Komisji Europejskiej nie zaproponowano żadnej nowej inicjatywy mającej na celu rozwiązanie problemu blokady w Radzie rozporządzenia w sprawie europejskiego mechanizmu transgranicznego. Podkreśla znaczenie dalszego rozwijania i upraszczania współpracy transgranicznej z myślą o większej spójności oraz uwzględniania tej współpracy w inicjatywach ustawodawczych. Z zadowoleniem przyjmuje jednak zapowiedź inicjatywy ustawodawczej w sprawie statutu europejskich stowarzyszeń transgranicznych, aby umożliwić im pełne korzystanie z jednolitego rynku bez barier we współpracy. |
| --- | --- |

50.

| 51. | Zwraca się do Komisji o podjęcie działań następczych w związku ze wspólnym zaleceniem KR-u i Parlamentu Europejskiego dotyczącym utworzenia paktu wyspiarskiego i unijnym programem na rzecz wysp – na wzór paktu miejskiego i przyszłego paktu na rzecz obszarów wiejskich – z udziałem głównych zainteresowanych stron, a mianowicie władz krajowych, regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i społecznych, społeczeństwa obywatelskiego, środowisk akademickich i organizacji pozarządowych. Przypomina Komisji o konieczności przeprowadzenia badania na temat zróżnicowanej sytuacji terytoriów wyspiarskich Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

51.

| 52. | Podkreśla znaczenie podejmowania działań następczych w związku z aktualizacją strategii na rzecz regionów najbardziej oddalonych, z korzyścią dla tych regionów oraz dla całej UE. |
| --- | --- |

52.

| 53. | Nadal bezpośrednio przyczynia się do wdrażania Europejskiego filaru praw socjalnych na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz do dokonania w terenie oceny Planu działania na rzecz Europejskiego filaru praw socjalnych. W związku z tym ponownie podkreśla potrzebę wprowadzenia uzupełniających wskaźników wykraczających poza PKB w celu pomiaru postępów gospodarczych, społecznych i środowiskowych ułatwiających przejście na zrównoważoną gospodarkę dobrobytu, a także potrzebę skutecznych mechanizmów monitorowania i gromadzenia danych na potrzeby polityki społecznej i polityki zatrudnienia, ponieważ nadal istnieją znaczne różnice między regionami. |
| --- | --- |

53.

| 54. | Uważa, że obok zielonej systematyki jako wkładu we wdrażanie Zielonego Ładu Komisja powinna w trybie pilnym przedstawić wniosek w sprawie ustanowienia systematyki społecznej. Bez systematyki społecznej inwestorzy i przedsiębiorstwa nie mają jasnych wytycznych na temat tego, co można rozumieć jako „inwestycje społeczne”. Utrudnia to finansowanie zmotywowanych społecznie działań w zakresie opieki zdrowotnej, mieszkalnictwa socjalnego, usług socjalnych itp. |
| --- | --- |

54.

| 55. | Ponawia apel o europejską strategię na rzecz mieszkalnictwa mającą na celu zwiększenie liczby przystępnych cenowo, zrównoważonych, socjalnych i przeznaczonych na sytuacje wyjątkowe mieszkań. Ta strategia powinna zostać włączona do europejskiego semestru i obejmować ilościowe krajowe cele w zakresie inwestycji publicznych. |
| --- | --- |

55.

| 56. | Wzywa Komisję do potwierdzenia wyraźnego zobowiązania do Funduszu na rzecz Sprawiedliwej i Zrównoważonej Transformacji 2.0 po 2027 r. Podkreśla, że obecnie nie ma konkretnych możliwości finansowania dla regionów o rozwiniętym sektorze motoryzacyjnym, mimo że stoją one również w obliczu poważnych wyzwań w procesie transformacji. Ponawia swój apel o przedstawienie programu UE o zakresie tematycznym i terytorialnym obejmującym takie regiony. |
| --- | --- |

56.

| 57. | Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do nadania nowego impulsu procesowi akcesyjnemu krajów kandydujących z Bałkanów Zachodnich, a także Ukrainy, Mołdawii i Gruzji. Włączy władze lokalne i regionalne dwóch nowych krajów kandydujących, Ukrainy i Mołdawii, do swoich prac związanych z rozszerzeniem i będzie dążył do utworzenia z nimi struktur dwustronnych. Ponownie wyraża gotowość do utworzenia w 2023 r. wspólnego komitetu konsultacyjnego z Albanią. Będzie nadal wspierać dialog i praktyczną współpracę z Turcją. Na początku 2023 r. przedstawi stanowisko w sprawie przyszłości Partnerstwa Wschodniego z perspektywy lokalnej i regionalnej, zgodnie z wnioskiem prezydencji czeskiej w Radzie UE. |
| --- | --- |

57.

| 58. | Zobowiązuje się do budowania silniejszych więzi na szczeblu lokalnym i regionalnym z południowymi sąsiadami UE i państwami trzecimi, w szczególności poprzez wymianę i możliwości współpracy na forum miast i regionów na rzecz partnerstw międzynarodowych, które ma zostać zorganizowane wspólnie z Komisją Europejską w 2023 r. |
| --- | --- |

58.

| 59. | Ponawia apel do Komisji o podjęcie działań następczych w związku ze swoim wnioskiem o pogłębienie pod względem terytorialnym stosunków między Zjednoczonym Królestwem a UE. Przyczyni się do ułatwiania i rozwijania współpracy terytorialnej z narodami zdecentralizowanymi oraz władzami lokalnymi i regionalnymi Zjednoczonego Królestwa, w tym poza ramami instytucjonalnymi umowy o handlu i współpracy. |
| --- | --- |

59.

| 60. | Zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu, czeskiej, szwedzkiej i hiszpańskiej prezydencji w Radzie UE oraz przewodniczącemu Rady Europejskiej. |
| --- | --- |

60.

Bruksela, dnia 1 grudnia 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  COM(2022) 548 final.

1

(2)  COR-2020-01392-00-00-RES-TRA.

2

(3)  COR-2022-02657-00-00-RES-TRA.

3

(4)  https://cor.europa.eu/pl/our-work/Pages/State-of-Regions-and-Cities-2022.aspx?origin=spotlight

4

(5)  https://cor.europa.eu/pl/engage/Pages/cohesion-alliance.aspx

5

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/8 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/8

---

Rezolucja Europejskiego Komitetu Regionów – Europejski Rok Umiejętności 2023

(2023/C 79/02)

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR),

Uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej w sprawie Europejskiego Roku Umiejętności 2023 (1),

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej dotyczący ogłoszenia roku 2023 Europejskim Rokiem Umiejętności i popiera ogólne cele tego wniosku jako terminowy i cenny wkład na rzecz wzmocnienia odporności społecznej, gospodarczej i terytorialnej, w tym w następstwie kryzysu spowodowanego COVID-19 i w kontekście wojny w Ukrainie, oraz w spełnienie nowych wymogów w zakresie umiejętności, zwłaszcza wymogów związanych z transformacją ekologiczną i cyfrową. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Zaleca ścisłe angażowanie młodzieży i organizacji młodzieżowych w planowanie, wdrażanie i ocenę Europejskiego Roku Umiejętności jako spuścizny Europejskiego Roku Młodzieży, co byłoby także zgodne z duchem włączania problematyki młodzieży do głównego nurtu polityki. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Podkreśla, że ponieważ trudno jest przewidzieć przyszłe tendencje na rynku pracy i wynikające z nich tempo wymaganych zmian w kształceniu i szkoleniu, zasadnicze znaczenie ma dogłębna zmiana sposobu myślenia i zachowania wszystkich zainteresowanych stron. W związku z powyższym oczekuje, że Europejski Rok Umiejętności będzie okazją do stworzenia, przy współpracy na wszystkich szczeblach sprawowania rządów, dynamicznego i kreatywnego ekosystemu, w ramach którego ludzie, w szczególności młodzież, będą mogli omawiać i współtworzyć działania edukacyjne i szkoleniowe mające na celu pomoc w tej transformacji. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Podkreśla, że Europejski Rok Umiejętności powinien być okazją do inwestowania w przyszłościową politykę w zakresie umiejętności. W połączeniu z cyfryzacją życia zawodowego w coraz szerszym wymiarze – wymaga to zmiany paradygmatu w zakresie posiadanych umiejętności. W związku z tym podkreśla potrzebę upowszechniania i zachęcania do zdobywania odpowiednich umiejętności na potrzeby transformacji ekologicznej i cyfrowej, przy jednoczesnym zachowaniu tradycyjnych umiejętności i specjalistycznej wiedzy. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Oczekuje, że Europejski Rok Umiejętności przyspieszy wdrażanie europejskiego programu na rzecz umiejętności z 2021 r. i stanie się przełomowym etapem w realizacji głównych celów UE określonych w Planie działania na rzecz Europejskiego filaru praw socjalnych – zgodnie z którym co najmniej 60 % dorosłych co roku uczestniczy w szkoleniach, a do 2030 r. wskaźnik zatrudnienia wyniesie co najmniej 78 % – a także w umożliwianiu kobietom i osobom młodym (ponownego) wejścia na rynek pracy oraz we wspieraniu tego procesu. W związku z tym wyraża nadzieję, że poprzez zachęcanie poszczególnych osób do podnoszenia umiejętności, a tym samym szans na zatrudnienie, Europejski Rok Umiejętności przyczyni się również do osiągnięcia trzeciego głównego celu Planu działania na rzecz Europejskiego filaru praw socjalnych, tj. zmniejszenia liczby osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym o co najmniej 15 mln. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Oczekuje, że wdrożenie Europejskiego Roku Umiejętności przyczyni się do realizacji przyjętej przez ONZ Agendy 2030 i jej 17 celów zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Oczekuje, że Europejski Rok Umiejętności będzie okazją do oceny postępów poczynionych na różnych terytoriach UE w odniesieniu do konkretnych przepisów określonych w NextGenerationEU w ramach inicjatywy przewodniej „Zmiana kwalifikacji i podnoszenie kwalifikacji”, wraz z dostosowaniem systemów kształcenia i szkolenia do wspierania umiejętności cyfrowych oraz kształcenia i szkolenia zawodowego we wszystkich grupach wiekowych. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zwraca uwagę, że kryzys związany z COVID-19 i konsekwencje trwającej wojny w Ukrainie spowodowały znaczne komplikacje w dziedzinie edukacji, zatrudnienia, zdrowia psychicznego i dochodów do dyspozycji. W związku z tym wzywa, aby w ramach Europejskiego Roku Umiejętności propagowano środki mające na celu zwalczanie bezrobocia, w tym bezrobocia długotrwałego i niepełnego zatrudnienia, oraz zajęto się kluczowymi kwestiami dotyczącymi młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się, a także umiejętności dostosowanych do przyszłych wyzwań. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Zwraca uwagę, że mentoring może być bezcennym narzędziem zmniejszania różnic w zakresie wyszkolenia i umiejętności oraz stopy bezrobocia, a ostatecznie nierówności społecznych, przy jednoczesnym wspieraniu solidarności międzypokoleniowej. W związku z tym wzywa do opracowania europejskich ram na rzecz mentoringu. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Podkreśla, że problem niedoboru wykwalifikowanej siły roboczej, w tym w społecznościach oddalonych lub na obszarach słabo zaludnionych, należy rozwiązać poprzez podnoszenie i zmianę kwalifikacji, uczenie się przez całe życie, edukację cyfrową, szkolenia i inwestowanie w nowe technologie. Uważa, że włączenie podstawowych umiejętności, które mają charakter przekrojowy i uzupełniają umiejętności ekologiczne i inne umiejętności życiowe, do wszystkich programów szkoleniowych oraz programów kształcenia i szkolenia zawodowego doprowadzi do zwiększenia odporności społecznej i szans na zatrudnienie przez całe życie. Wzmocni to także pozycję siły roboczej, która będzie miała poczucie, że wnosi znaczący wkład w zieloną transformację. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Ostrzega również, że aby można było dokonać transformacji ekologicznej i cyfrowej, konieczne są inwestycje w budowanie zdolności osób zatrudnionych w sektorze publicznym. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Przypomina, że zgodnie z zasadą pomocniczości i z perspektywy wielopoziomowego sprawowania rządów w większości państw członkowskich kluczowe kompetencje w zakresie polityki kształcenia i szkolenia leżą w gestii władz lokalnych i regionalnych, które odgrywają też strategiczną rolę w dziedzinie polityki zatrudnienia. Podkreśla w związku z tym, że miasta i regiony reprezentują poziom sprawowania rządów, na którym powiązania operacyjne między instytucjami kształcenia i szkolenia a rynkiem pracy są najsilniejsze, w związku z czym należy je finansować, wdrażać i monitorować. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Podkreśla, że niezależnie od kluczowej roli władz lokalnych i regionalnych należy zaangażować inne podmioty, w tym sektor prywatny i podmioty trzeciego sektora, w realizację działań mających na celu zapewnienie (ponownej) integracji obywateli na rynku pracy. Uważa, że systemy umiejętności i szkoleń powinny lepiej dopasowywać kompetencje każdego pokolenia do szybko zmieniających się potrzeb rynku pracy. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Wzywa do przyjęcia odpowiednich środków w celu dalszego uznawania kompetencji nabytych w ramach kształcenia pozaformalnego i uczenia się nieformalnego oraz do zapewnienia, aby kompetencje te mogły być walidowane podczas wkraczania na formalne ścieżki kształcenia lub zatrudnienia lub w momencie powrotu na te ścieżki. Wnosi także o wspieranie umiejętności przekrojowych dostosowanych do zmieniającego się charakteru zatrudnienia i o promowanie umiejętności językowych. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Zauważa, że poziom zdobywania i zmiany kwalifikacji jest bardzo zróżnicowany w całej Unii, co prowadzi do niedoboru kwalifikacji i niedopasowania umiejętności w poszczególnych regionach Europy. W związku z tym zwraca się do Komisji Europejskiej o dalsze zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych oraz wszystkich właściwych podmiotów, ponieważ uniwersalne podejście nie jest skuteczne. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Podkreśla potrzebę stałego dialogu między partnerami europejskimi, krajowymi, regionalnymi i lokalnymi w celu określenia konkretnych lokalnych i regionalnych potrzeb w zakresie umiejętności. Ponawia apel o położenie większego nacisku na kwestie terytorialne przy monitorowaniu i ocenie postępów w realizacji Europejskiego Roku Umiejętności. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Uznaje, że polityka spójności UE może mieć większy wpływ na umiejętności, zwłaszcza za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), poprzez pomoc w określeniu i wzmocnieniu strategicznych obszarów działania, wspieranie spójności społecznej, pomoc wszystkim obywatelom w wykorzystaniu ich potencjału oraz spełnianiu ich oczekiwań zawodowych, a także ogólnie poprzez zapewnienie długoterminowego pozytywnego wpływu na konkurencyjność UE. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Uważa, że z myślą o zapewnieniu długotrwałej spuścizny Europejskiego Roku Umiejętności oraz uznaniu międzysektorowego charakteru polityki w zakresie umiejętności – dodatkowymi celami Europejskiego Roku Umiejętności powinny być ograniczenie do minimum drenażu mózgów i optymalizacja pozyskiwania mózgów, aby przyczynić się do większej spójności terytorialnej. Przypomina jednocześnie o konieczności stworzenia dodatkowych sposobów przyciągania siły roboczej z państw trzecich w celu obsadzania wolnych miejsc pracy w sektorach potrzebujących pracowników, takich jak sektor opiekuńczy i sektor opieki zdrowotnej, a także w celu przyciągania osób z talentami i bardzo potrzebnymi umiejętnościami, co jest niezbędne do utrzymania konkurencyjności Europy. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje wagę, jaką przykłada się do włączenia społecznego, i przyznaje, że cele Europejskiego Roku Umiejętności można osiągnąć wyłącznie z uwzględnieniem potrzeb i aspiracji wszystkich ludzi, w całej ich różnorodności. Obejmuje to regiony wiejskie, peryferyjne i słabiej rozwinięte, co pozwoli zapewnić, by nikt nie został pominięty. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję ustanowienia spotkań krajowych koordynatorów w celu organizacji przebiegu Europejskiego Roku Umiejętności, przy jednoczesnym zapewnieniu władzom lokalnym i regionalnym udziału w opracowywaniu, realizacji i ocenie tego roku; proponuje włączenie KR-u w charakterze obserwatora w posiedzenia krajowych koordynatorów. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne powinny mieć dostęp do możliwości pozyskiwania funduszy UE mających na celu wspieranie lokalnych i regionalnych inicjatyw w zakresie umiejętności w 2023 r. i późniejszym okresie. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Wzywa do włączenia przedsiębiorców i osób samozatrudnionych w inicjatywy na rzecz podnoszenia i zmiany kwalifikacji, ponieważ odgrywają oni istotną rolę w pobudzaniu innowacji, tworzeniu miejsc pracy i przyczynianiu się do zrównoważonego wzrostu gospodarczego. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Wzywa władze lokalne i regionalne do ścisłej współpracy z placówkami edukacyjnymi i przemysłem, aby pomóc w określeniu lokalnych i regionalnych potrzeb rynku pracy i przyczynić się do ich zaspokojenia, co tym samym pozwoli zwiększyć możliwości młodych ludzi w zakresie nabywania umiejętności dających im dostęp do godnych i dostosowanych do przyszłych wyzwań miejsc pracy. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Podkreśla, że zmieniające się realia w świecie pracy w wyniku pandemii oraz transformacji cyfrowej i ekologicznej miały wpływ w szczególności na kobiety. W związku z tym włączenie aspektu równości płci do tej dwojakiej transformacji, propagowanie umiejętności dostosowanych do przyszłych wyzwań i promowanie dostępu do umiejętności cyfrowych powinny stanowić nieodłączny element wszystkich działań podejmowanych w zakresie uczenia się przez całe życie. Ponadto przy opracowywaniu i wdrażaniu programów szkoleniowych należy wziąć pod uwagę aspekt płci i zająć się kwestią nierównego traktowania ze względu na płeć. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Oczekuje, że Europejski Rok Umiejętności przyczyni się do szybszego ukończenia europejskiego obszaru edukacji w celu zagwarantowania wysokiej jakości kształcenia dla wszystkich. UE powinna zacieśnić współpracę między systemami kształcenia i szkolenia oraz różnymi programami nauczania, w oparciu o potrzeby obywateli i wymogi rynku pracy. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Wzywa do zwrócenia należytej uwagi w ramach Europejskiego Roku Umiejętności na umiejętności obywatelskie poprzez odpowiednią edukację obywatelską w celu umożliwienia ludziom w każdym wieku bycia aktywnymi obywatelami lub stania się nimi, pełnego uczestnictwa w życiu demokratycznym i odporności na manipulację medialną, dezinformację i nawoływanie do nienawiści, w tym w internecie. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Podkreśla pilną potrzebę przeprowadzenia reform, aby dostosować kształcenie i szkolenie zawodowe oraz przygotowanie zawodowe do przyszłych wyzwań, jak wspomniano we wniosku w sprawie Europejskiego Roku Umiejętności. Należy wspierać regionalne ekosystemy i istniejące punkty kompleksowej obsługi, aby zwiększyć dostęp do wysokiej jakości kształcenia i szkolenia zawodowego. Wzmocnienie takich ekosystemów może zapewnić niezbędną ciągłość udanych inicjatyw politycznych i stworzyć lepsze powiązania z dostępnym wsparciem finansowym w ramach programu EFS+. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Podkreśla, że kształcenie, szkolenie oraz programy kształcenia i szkolenia zawodowego powinny być stale aktualizowane i oparte na przyszłościowej perspektywie umiejętności. Władze lokalne i regionalne mogą pomóc w ustanowieniu systemów monitorowania, a także mechanizmów przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności i mechanizmów kojarzenia umiejętności na szczeblu lokalnym i regionalnym. Uważa w związku z tym, że szkolenie ustawiczne i programy kształcenia i szkolenia zawodowego stają się odporne dzięki włączeniu ich do strategii gospodarczych, przemysłowych i innowacyjnych, w tym strategii związanych ze zrównoważoną odbudową, transformacją ekologiczną i cyfrową, a także inteligentną specjalizacją. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Podkreśla, że biorąc pod uwagę naglącą potrzebę poprawy charakterystyki energetycznej budynków w ramach transformacji ekologicznej oraz postępujący kryzys energetyczny, istnieje pilna potrzeba skoncentrowania się na przekwalifikowaniu i podnoszeniu kwalifikacji istniejącej siły roboczej działającej w sektorze budowlanym. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Zwraca uwagę, że przejście na bezemisyjne i cyfrowe pojazdy będzie miało duży wpływ na regionalne ekosystemy motoryzacyjne i struktury społeczno-gospodarcze. Podkreśla jednocześnie, że dekarbonizacja transportu drogowego wywrze głęboki wpływ na wyspecjalizowaną siłę roboczą w przemyśle motoryzacyjnym i branży części motoryzacyjnych, co wymaga pilnego podniesienia kwalifikacji i przekwalifikowania 2,4 mln pracowników do 2030 r. W związku z tym apeluje o opracowanie europejskich ram przewidywania zmian w tym sektorze i zarządzania nimi, aby zagwarantować uczciwą i sprawiedliwą transformację w regionach, w których działają przemysł motoryzacyjny i branża części motoryzacyjnych. Regionalne plany transformacji należy opracować w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Zauważa, że chociaż postępująca cyfryzacja i automatyzacja sektora kolejowego doprowadzi do wzrostu zapotrzebowania na specjalistów w dziedzinie ICT i cyberbezpieczeństwa, należy skutecznie zająć się istniejącymi znacznymi niedoborami wykwalifikowanej siły roboczej i zmieniającymi się wymogami w zakresie umiejętności, m.in. poprzez ustrukturyzowane programy staży w sektorze kolejowym oraz promowanie edukacji w zawodach związanych z koleją. |
| --- | --- |

31.

| 32. | Przypomina, że centra doskonałości zawodowej działają jako katalizatory lokalnych inwestycji biznesowych poprzez tworzenie ekosystemów umiejętności. Wspierają one zrównoważoną odbudowę, transformację ekologiczną i cyfrową, innowacje regionalne i innowacje technologiczne dla MŚP. W związku z tym podkreśla znaczenie zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w centra doskonałości zawodowej jako czynników pobudzających te ekosystemy. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Podkreśla potrzebę usprawnienia kształcenia i szkolenia zawodowego w odpowiedzi na szybko zachodzące zmiany społeczne i zmiany w świecie pracy, a także konieczność przyspieszenia cyfryzacji kształcenia i szkolenia zawodowego, potrzebę nowoczesnych i innowacyjnych metod uczenia się oraz większych inwestycji w umiejętności i kompetencje nauczycieli i szkoleniowców. Podkreśla – także w świetle ogólnej polityki w zakresie umiejętności na szczeblu europejskim – znaczenie większych inwestycji w podnoszenie i zmianę kwalifikacji oraz szkolenia, zwłaszcza po kryzysie związanym z COVID-19, który gwałtownie przyspieszył transformację cyfrową w edukacji, ale także zmiany w modelach pracy. |
| --- | --- |

33.

| 34. | Wyraża nadzieję, że decyzja w sprawie Europejskiego Roku Umiejętności 2023 zostanie szybko przyjęta, aby umożliwić realizację działań już na początku 2023 r. |
| --- | --- |

34.

| 35. | W związku z powyższym zobowiązuje się przyczynić do osiągnięcia celów strategii UE na rzecz młodzieży, w tym poprzez realizację planu działania Komitetu poświęconego Europejskiemu Rokowi Umiejętności. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu, szwedzkiej i hiszpańskiej prezydencji w Radzie UE oraz przewodniczącemu Rady Europejskiej. |
| --- | --- |

36.

Bruksela, dnia 1 grudnia 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  COM(2022) 526 final.

1

---

OPINIE

Komitet Regionów

152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/12 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/12

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Poszerzenie katalogu unijnych przestępstw o mowę nienawiści i występki nią powodowane

(2023/C 79/03)

| Sprawozdawczyni: | Aleksandra DULKIEWICZ (PL/EPL), prezydent Miasta Gdańska |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy: | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Bardziej inkluzywna i bezpieczna Europa: rozszerzenie wykazu przestępstw UE o nawoływanie do nienawiści i przestępstwa z nienawiści”
  COM(2021) 777 final |

Sprawozdawczyni:

Aleksandra DULKIEWICZ (PL/EPL), prezydent Miasta Gdańska

Dokument źródłowy:

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Bardziej inkluzywna i bezpieczna Europa: rozszerzenie wykazu przestępstw UE o nawoływanie do nienawiści i przestępstwa z nienawiści”

COM(2021) 777 final

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR),

| 1. | Konstatuje, że sposób penalizacji mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści na szczeblu UE określony jest aktualnie w decyzji ramowej Rady z 2008 r. w sprawie zwalczania rasizmu i ksenofobii (decyzja ramowa Rady 2008/913/WSiSW (1)). Katalog objętych ogólnounijnym prawodawstwem przestępstw z nienawiści ograniczony jest do przesłanek związanych z rasą, kolorem skóry, religią, pochodzeniem narodowym lub etnicznym. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Zauważa, że penalizacja innych form mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści, w szczególności ze względu na płeć, orientację seksualną, wiek i niepełnosprawność, różni się w poszczególnych państwach członkowskich UE. Ponieważ obecnie brakuje podstaw traktatowych dla wspólnej reakcji prawa karnego w celu ogólnoeuropejskiego zwalczania wszystkich spotykanych form mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści, KR wzywa Radę do szybkiego poszerzenia wykazu przestępstw UE na podstawie art. 83 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) poprzez ustanowienie wspólnych minimalnych norm dla odpowiednich krajowych przepisów karnych z pełnym poszanowaniem zasady pomocniczości. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Z dużym zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście wniosek Komisji dotyczący decyzji Rady w sprawie dodania nawoływania do nienawiści i przestępstw z nienawiści do dziedzin przestępczości określonych w art. 83 ust. 1 TFUE, załączony do komunikatu Komisji z grudnia 2021 r. „Bardziej inkluzywna i bezpieczna Europa: rozszerzenie wykazu przestępstw UE o nawoływanie do nienawiści i przestępstwa z nienawiści”. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Wskazuje, że mowa nienawiści, przestępstwa z nienawiści, nieprawdziwe informacje, dezinformacja, spiskowe teorie, to zjawiska, którym należy przeciwdziałać poprzez zdecydowane działania. Należy też podkreślić, że walka z mową i przestępstwami z nienawiści jest jednocześnie walką z uprzedzeniami, rasizmem, szowinizmem, homofobią i antysemityzmem. Mowa nienawiści i przestępstwa z nienawiści dotykają nie tylko indywidualne ofiary, powodując ich cierpienie i poważnie ograniczając ich podstawowe prawa i wolności, ale także całe społeczeństwo. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Wyraża zaniepokojenie ogromem zjawiska i swoistym zobojętnieniem na nie, rodzącym niebezpieczeństwo asymilacji mowy nienawiści oraz przestępstw z nienawiści, a nawet ich stałej obecności w naszej codzienności. |
| --- | --- |

5.

Rekomendacje polityczne

| 6. | Potępia sytuacje, w których mowa nienawiści staje się częścią języka konfliktu politycznego. Wyraża zaniepokojenie włączaniem skrajnych poglądów do głównego nurtu polityki i brutalizacją języka stosowanego w debacie publicznej. Istnieje niebezpieczeństwo, że agresywny język politycznego sporu w rękach populistów sprzyjać będzie tworzeniu klimatu dla rozwoju radykalizmów, nieprawdziwych informacji i dezinformacji, co może prowadzić do przestępstw z nienawiści. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Ma świadomość, że z mową nienawiści i przestępstwami z nienawiści stykają się wszystkie grupy wiekowe, różni się jedynie środowisko, w których się z nią zapoznają. Wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na młodych ludzi, którzy – z jednej strony – są szczególnie podatni na wirtualne i realne oddziaływanie mowy nienawiści i nawoływania do popełniania przestępstw z nienawiści, z drugiej strony jednak mogą być również silnymi sojusznikami w walce z tym zjawiskiem. Zauważa, że chociaż najczęstszym obiektem mowy nienawiści są uchodźcy, osoby nieheteronormatywne oraz mniejszości narodowe i religijne, to w ostatnich latach znacząco wzrósł odsetek osób mających do czynienia z mową nienawiści w mediach i sytuacjach codziennych. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zauważa, że przemoc werbalna i fizyczna, powodowana nienawiścią, nie jest wyłączną bolączką środowisk mniejszościowych. W tym kontekście ofiarami mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści coraz częściej stają się „ludzie władzy” – osoby posiadające mandat wyborczy lub wykonujące publiczne obowiązki oraz instytucje. Szczególnie dotkliwie doświadczają tego politycy regionalni i samorządowi, np. gdy próbują bronić praw uchodźców, migrantów lub osób LGBTIQ+, a ostatnimi czasy – w obliczu walki z globalnymi zagrożeniami, takimi jak rosyjska agresja w Ukrainie, czy pandemia COVID-19. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Uważa, że politycy i władza publiczna są szczególnie zdolni do wywierania wpływu na opinię publiczną i dyskurs publiczny, dlatego wzywa przywódców politycznych na wszystkich szczeblach do powstrzymania się od używania języka, który może stać się powodem mowy nienawiści lub przestępstw z nienawiści wobec określonych grup. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Z niepokojem odnotowuje również fakt, że państwa trzecie świadomie posługują się mową nienawiści i nie stronią od popełniania przestępstw z nienawiści w celu przeprowadzenia zorganizowanych kampanii mających wpływ na polaryzację i budowanie granic podziałów w UE. Mowa nienawiści i przestępstwa z nienawiści odgrywają rolę w podsycaniu konfliktów zbrojnych. Przestają być zjawiskiem lokalnym, a stają się zagrożeniem o globalnej sile rażenia. Takim przykładem mowy nienawiści jest aktualny przekaz administracji prezydenta Putina na temat powodów agresji na Ukrainę oraz skala popełnianych w trakcie tej wojny przestępstw i zbrodni z nienawiści. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Zwraca uwagę na globalny wymiar mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści, osiągany między innymi dzięki ich łatwej popularyzacji za pośrednictwem zróżnicowanych kanałów oferowanych usług cyfrowych. Ich skuteczne ściganie musi mieć więc wymiar transgraniczny. Komitet w pełni zgadza się z oceną Komisji Europejskiej, że ze względu na powagę takich przestępstw oraz ich transgraniczny charakter problem można rozwiązać jedynie za pomocą wspólnych działań na szczeblu UE przekładających się na wspólną reakcję wymiaru sprawiedliwości Unii w sprawach karnych i wzmocnioną współpracę sądową między państwami członkowskimi. Takie działania nie byłyby sprzeczne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Podkreśla negatywne skutki uboczne, jakie mowa nienawiści rozpowszechniana w internecie może mieć dla społeczności lokalnych, i w konsekwencji dla podziałów między ludźmi oraz zaburzenia procesu spójności społecznej. Uważa, że konsekwencje przestępstw z nienawiści i mowy nienawiści są najbardziej odczuwalne wśród społeczności lokalnych. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Z niepokojem zauważa, że przestępstwa bazujące na potencjale nienawiści szerzą strach i stygmatyzację o większej sile rażenia, wykraczającej poza granice konkretnego miasta lub gminy i niosą ze sobą potencjał eskalacji i przeradzania się w większe konflikty. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Podkreśla wielką odpowiedzialność władz regionalnych i lokalnych za aktywne przeciwdziałanie przestępstwom z nienawiści i mowie nienawiści oraz zapobieganie dyskryminacji i wykluczeniu, w tym także przemocy motywowanej politycznie i ideologicznie. Zauważa, że bezczynność i lekceważenie mogą prowadzić do eskalacji oraz zaostrzenia zjawiska. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Podkreśla, że burmistrzowie oraz inni przywódcy regionalni i lokalni znajdują się w kluczowym położeniu i mogą odegrać istotną rolę w rozpoznawaniu wczesnych oznak takich incydentów w swoich społecznościach. Wzywa do opracowania specjalistycznych rekomendacji dla władz regionalnych i lokalnych, mówiących o tym, jak skutecznie zapobiegać temu zjawisku w obrębie społeczności lokalnych; ponadto uważa, że należy zachęcać władze lokalne i regionalne do podejmowania działań zapobiegawczych na podstawie ich lokalnych uwarunkowań. Apeluje o harmonijną współpracę z organami ścigania, od których oczekuje konsekwentnej i skutecznej walki z mową nienawiści i przestępstwami z nienawiści. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Zaleca wprowadzenie przepisów mówiących o zwalczaniu mowy nienawiści w usługach cyfrowych, tak aby media społecznościowe nie przyczyniały się do rozpowszechniania i wzmacniania oddziaływania, zarówno mowy, jak i przestępstw z nienawiści. Obecnie przyjęte regulacje nie są wystarczające, aby spowodować, że dostawcy usług internetowych przyczynią się do skutecznego zwalczania mowy nienawiści i jej zapobiegania w ramach oferowanych przez siebie usług. Badania (2) pokazują, że dostawcy usług cyfrowych i platformy często nie egzekwują własnych wytycznych wspólnotowych lub nie są w stanie ich egzekwować. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Zauważa, że akt o usługach cyfrowych (AUC), który jest obecnie na etapie prac legislacyjnych, stanowi okazję do ustanowienia minimalnych norm w zakresie przejrzystości zasobów, które platformy muszą zmobilizować, aby zapewnić wdrożenie zarówno ram prawnych dotyczących dezinformacji, jak i własnych wytycznych wspólnotowych. Ten akt prawny może stać się bodźcem do poprawy relacji między dostawcami usług pośredniczących a obywatelami i państwem. Potencjał społeczno-ekonomiczny wielkich platform wymaga skoordynowanego wysiłku na poziomie ogólnoeuropejskim i wykorzystania argumentu siły europejskiego wspólnego rynku. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Apeluje o pilne uchwalenie AUC na poziomie unijnym i o jego wdrożenie w państwach członkowskich. Państwa członkowskie powinny zaangażować się w dalsze prace i promocję AUC w UE. Warto promować AUC jako prawo unijne, niekonkurujące z osobnymi, niezależnymi regulacjami o usługach cyfrowych oraz wolności słowa w internecie, które byłyby uchwalane przez poszczególne państwa członkowskie. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Zwraca uwagę na rolę, jaką w procesie przeciwdziałania, wykrywania i ostatecznie ścigania mają do odegrania organa ścigania. Wyraża nadzieję, że poszerzenie ogólnounijnego katalogu przestępstw o przestępstwa z nienawiści wpłynie na konsekwentne reagowanie na nie i na przywiązywanie wagi do ścigania mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści na każdym etapie prowadzonego postępowania (policja, prokuratura, sądy). Zwraca uwagę na rolę niezależnych sądów w tym procesie, które, poprzez budowanie swojego orzecznictwa, wytyczają granice tego, co jest dopuszczalne i co nie przekracza standardów związanych z realizacją prawa do wolności słowa, a tym, co staje się już mową nienawiści. Zaleca, aby standardy reakcji na omawiane zjawisko były takie same na terenie całej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Poddaje pod rozwagę stworzenie modelu polegającego na tym, że mowa nienawiści ścigana jest z oskarżenia publicznego, a nie prywatno-skargowego. Ograniczanie tego zjawiska leży w interesie publicznym. Sprawcy zaś powinni mieć świadomość nieuchronności kary. Należy również przełamać barierę anonimowości sprawców przestępstw z nienawiści, do czego potrzebne jest działanie organów ścigania, połączone z gotowością współpracy ze strony dostawców usług internetowych. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Podkreśla, że postęp w zakresie równości i praw człowieka, w tym skuteczność w zwalczaniu przestępstw z nienawiści i mowy nienawiści przez organa ścigania, w dużej mierze zależy od współpracy ze strony władz regionalnych i lokalnych. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Wskazuje, że niezgłaszanie przestępstw z nienawiści jest główną przeszkodą dla skutecznego działania organów ścigania. Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne oraz urzędnicy samorządowi powinny wykorzystywać swoją bliskość z obywatelami i promować politykę zwiększania świadomości problemu (w tym wśród urzędników służby cywilnej) oraz zachęcania ofiar do zgłaszania mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Wskazuje w szczególności, że władze lokalne i regionalne powinny odgrywać rolę przy pokonywaniu przeszkód w zgłaszaniu przypadków przestępstw z nienawiści, takich jak podnoszenie świadomości na temat praw ofiar, dostarczanie informacji o legalnych sposobach zgłaszania, zapewnianie migrantom pewności, że mogą zgłaszać się bez względu na ich status prawny, promowanie zgłoszeń anonimowych lub za pośrednictwem osób trzecich. Władze lokalne i regionalne powinny również promować dobre praktyki i współpracę w działaniach na rzecz poszkodowanych z zaangażowaniem policji, lokalnych organów ds. równości i przeciwdziałania dyskryminacji, społecznych organizacji pozarządowych oraz innych służb udzielających wsparcia ofiarom. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Konkluduje, że nawet najlepsze rozwiązania prawne nie pomogą, jeśli organa ścigania nie będą ich egzekwowały poprzez ściganie sprawców. Podobnie ograniczone będą możliwości reakcji organów ścigania, jeśli usługodawcy internetowi (świadczący usługi drogą elektroniczną) nie będą udostępniać danych osób popełniających przestępstwa z nienawiści i tym samym ewidentnie łamiących prawo. |
| --- | --- |

24.

| 25. | W kontekście działania organów ścigania konstatuje, że z uwagi na to, że mowa nienawiści często przeplata się z językiem debaty publicznej i politycznej, tym bardziej organa ścigania (a zwłaszcza urząd prokuratorski) powinny przestrzegać zasady niezależności i nie lekceważyć tego zjawiska. Niezależnie od istniejących różnic krajowych w zakresie regulowania i zwalczania mowy nienawiści i jej zapobiegania oraz ochrony poszczególnych przesłanek, bardzo ważna jest dbałość o stabilność instytucji. Oznacza to, po pierwsze: niezależne sądy, po drugie: wolną od nacisków prokuraturę, będącą w stanie podejmować niezależne decyzje w kierunku ścigania z oskarżenia publicznego tego typu przestępstw. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Odnotowuje, że w kilku państwach członkowskich UE mandat organów ds. równości obejmuje również nawoływanie do nienawiści i przestępstwa z nienawiści (3), a zatem organy te mają do odegrania ważną rolę w tym procesie. W związku z tym Komitet popiera zalecenia Komisji Europejskiej dla państw członkowskich mające pomóc im w zwiększeniu niezależności i skuteczności organów ds. równości (4) i oczekuje na zapowiedziany wniosek ustawodawczy w sprawie dalszego wzmocnienia roli i niezależności tych podmiotów. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Zwraca uwagę na konieczność współpracy z organizacjami pozarządowymi wspierającymi budowanie świadomości oraz zwalczanie zjawiska mowy nienawiści i aktów przemocy powodowanych nienawiścią. Doświadczenia zdobyte przez te kluczowe podmioty, w tym samorządy lokalne, muszą zostać wykorzystane do przeciwdziałania zjawisku nienawiści i jego zwalczania. |
| --- | --- |

27.

| 28. | We wszystkich szkołach powinno się wdrażać programy edukacji antydyskryminacyjnej i umiejętności odnajdywania się i życia w wielokulturowym, różnorodnym pod względem narodowym, rasowym, ideologicznym i wyznaniowym społeczeństwie. Elementem składowym tej edukacji powinny być zajęcia z przeciwdziałania zjawisku mowy nienawiści. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Proponuje uwzględnienie kwestii mowy nienawiści w programie edukacji powszechnej i zachęca regiony o odpowiednich kompetencjach do podjęcia działań w tym kierunku. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Zaznacza, że współczesny obywatel Europy musi być wyedukowany i wyposażony w takie umiejętności interpersonalne, aby w przestrzeni internetowej lub publicznej nie przekraczać granic wolności słowa i wolności wypowiedzi. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Zachęca do przeprowadzania szeroko zakrojonych kampanii społecznych na rzecz równości i profilaktyki antydyskryminacyjnej, również ogólnounijnych, np. w formie kontynuacji Konferencji w sprawie przyszłości Europy. |
| --- | --- |

31.

| 32. | Apeluje o wspieranie organizacji regionalnych i lokalnych oraz funkcjonujących na ich obszarze partnerów społecznych, zajmujących się walką ze zjawiskiem nienawiści werbalnej i fizycznej poprzez edukację wielokulturową. Zwraca uwagę na to, że tego typu pozytywny przykład możemy odnaleźć w idei Nagrody im. Pawła Adamowicza ufundowanej przez Komitet Regionów, ICORN i miasto Gdańsk. |
| --- | --- |

32.

Konkluzje

| 33. | Widzi w Unii Europejskiej gwaranta w zakresie tworzenia prawa pozwalającego przeciwdziałać manifestowanej publicznie nienawiści oraz jego stosowania. |
| --- | --- |

33.

| 34. | Zdaje sobie sprawę, że skutki mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści mają wymiar transgraniczny, stąd konieczność ich zwalczania poprzez wspólne działania na szczeblu UE. Wzywa zatem do skutecznego zwalczania mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści popełnianych z innych powodów niż te objęte decyzją ramową 2008/913/WSiSW, w tym ze względu na tożsamość płciową, orientację seksualną, wiek i niepełnosprawność, jak wskazano we wnioskach Komisji Europejskiej dotyczących Unii równości. Ważne jest szybkie rozszerzenie przez Radę wykazu przestępstw o przestępstwa popełniane z nienawiści (art. 83 ust. 1 TFUE), aby zapewnić skuteczność działania organów ścigania, zarówno na szczeblu unijnym, jaki i krajowym. |
| --- | --- |

34.

| 35. | Zaznacza, że jedyną odpowiedzią na mowę nienawiści i przestępstwa z nienawiści jest stworzenie kompleksowej, prawnej strategii przeciwdziałania, raportowania i konsekwentnego ścigania. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Postuluje ustanowienie na szczeblu UE minimalnych zasad dotyczących sankcji za nawoływanie do nienawiści i przestępstwa z nienawiści, które umożliwiłyby nowelizację przepisów krajowych pod kątem penalizacji członkostwa w organizacjach promujących jakąkolwiek nienawiść lub podżegających do niej oraz uczestnictwa we wszelkich tego typu działaniach. W żadnym zakątku świata ani Europy nie powinno być miejsca na akceptację poglądów antydemokratycznych oraz głoszenia nienawiści i wrogości wobec drugiego człowieka. |
| --- | --- |

36.

| 37. | Rekomenduje poprawę metod rejestrowania i gromadzenia danych na temat przestępstw z nienawiści oraz zaleca dyskusje eksperckie z państwami członkowskimi prowadzone pod auspicjami Agencji Praw Podstawowych UE (FRA), które mogą pomóc władzom krajowym w rozwiązywaniu problemów dotyczących praktycznego stosowania przepisów oraz zapewnić skuteczne dochodzenie, ściganie oraz skazywanie przestępstw z nienawiści i mowy nienawiści. Widzi tu także ważną rolę instytucji i organizacji społecznych zajmujących się zjawiskiem mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści. |
| --- | --- |

37.

| 38. | Widzi potrzebę stworzenia organizacyjno-prawnych rozwiązań dla ochrony ofiar mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści, które muszą otrzymać wsparcie i pomoc ze strony instytucji i organizacji unijnych, państw członkowskich oraz europejskiej wspólnoty samorządowej i społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

38.

| 39. | Zauważa, że pomiędzy walką z mową nienawiści a cenzurą istnieje cienka granica. Przygotowując rozwiązania prawne do walki z mową nienawiści i przestępstwami z nienawiści, należy zadbać o gwarancję prawa do wolności słowa. |
| --- | --- |

39.

| 40. | Zauważa, że na poziomie międzynarodowym brak jednobrzmiącej definicji przestępstw z nienawiści. W związku z tym wzywa do odpowiedniego budowania orzecznictwa sądowego, a w konsekwencji skuteczności ścigania mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści. Inspiracją może tu być zalecenie CM/Rec(2022)16 Komitetu Ministrów Rady Europy dla państw członkowskich (5) lub definicja zawarta w decyzji ramowej 2008/913/WSiSW. |
| --- | --- |

40.

| 41. | Zdaje sobie sprawę z tego, że nie uregulujemy skrajnej mowy politycznej. Domeną państw członkowskich pozostanie to, w jaki sposób będą one określały swobodę wypowiedzi. Uważa jednak, że musimy narzucić unijne standardy walki ze zjawiskiem werbalnej i fizycznej nienawiści. Temu właśnie ma służyć poszerzenie katalogu przestępstw w UE o mowę nienawiści i przestępstwa z nienawiści. |
| --- | --- |

41.

Bruksela, dnia 1 grudnia 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  Decyzja ramowa Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych (Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 55).

1

(2)  Odnośne sprawozdanie jest dostępne pod adresem: 210831_Reset_Facebook_Bundestagswahl_EN.pdf (hateaid.org).

2

(3)  Takim przykładem jest urząd Rzecznika Praw Obywatelskich w Polsce.

3

(4)  Zalecenie Komisji z dnia 22 czerwca 2018 r. w sprawie norm dotyczących organów ds. równości (C(2018) 3850 final).

4

(5)  Zalecenie CM/Rec(2022)16 Komitetu Ministrów dla państw członkowskich w sprawie zwalczania mowy nienawiści: https://search.coe.int/cm/Pages/result_details.aspx?ObjectId=0900001680a67955.

5

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/17 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/17

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Strategia UE na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym

(2023/C 79/04)

| Sprawozdawca: | Luca MENESINI (IT/PES), przewodniczący prowincji Lukka (Toskania) |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy: | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno: Społecznego i Komitetu Regionów „Strategia UE na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym”
  COM(2022) 141 |

Sprawozdawca:

Luca MENESINI (IT/PES), przewodniczący prowincji Lukka (Toskania)

Dokument źródłowy:

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno: Społecznego i Komitetu Regionów „Strategia UE na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym”

COM(2022) 141

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW,

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje przekrojowe podejście przyjęte w strategii UE na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym, której celem jest stworzenie spójnych ram i spójnej wizji transformacji sektora włókienniczego zgodnie z ambitnymi założeniami Europejskiego Zielonego Ładu, Planu działania dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym oraz europejskiej strategii przemysłowej. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Z zainteresowaniem oczekuje finalizacji i publikacji planu działania na rzecz zielonej i cyfrowej transformacji całego ekosystemu włókienniczego. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Dostrzega pilną potrzebę wprowadzania do obrotu w UE trwałych i nadających się do recyklingu wyrobów włókienniczych w znacznym stopniu wykonanych z włókien wtórnych, wolnych od substancji niebezpiecznych i produkowanych z poszanowaniem praw socjalnych i środowiska. Wzywa do zmiany paradygmatu w przemyśle mody, aby położyć kres nadprodukcji i nadmiernej konsumpcji odzieży. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Zwraca uwagę na dane Europejskiej Agencji Środowiska (EEA), z których wynika, że z punktu widzenia konsumpcji cykl życia wyrobów włókienniczych ma średnio czwarty z kolei – po żywności, mieszkalnictwie i mobilności – najgorszy wynik pod względem wpływu na klimat i środowisko (1). W 2020 r. wyroby włókiennicze spowodowały trzecią pod względem wielkości presję na zużycie wody i użytkowanie gruntów oraz piątą pod względem wielkości presję na wykorzystanie surowców i emisje gazów cieplarnianych. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Podkreśla znaczenie sektora włókienniczego, odzieżowego, skórzanego i obuwniczego (sektora TCLF) dla przemysłu europejskiego – sektor ten zatrudnia ponad dwa miliony pracowników i jest motorem zatrudnienia, rozwoju gospodarczego i innowacji w tych ekosystemach regionalnych, w których występuje. Uważa, że kwestią pierwszej wagi jest odstąpienie od systemu produkcji o charakterze wydobywczym (linearnym) na rzecz modelu regeneracyjnego (opartego na obiegu zamkniętym). Sądzi, że zasadniczą rolę w tej transformacji odgrywają władze lokalne i regionalne. W systemie zbierania, odzyskiwania i ponownego użycia są to zwłaszcza: a) gminy i podmioty lokalne takie jak przedsiębiorstwa społeczne, podmioty zbierające i organizacje społeczeństwa obywatelskiego, a we wspieraniu gmin w pełnieniu ich funkcji – b) regiony, a siłą napędową procesów badawczych i innowacyjnych jest c) sektor prywatny. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Przyznaje, że rozszerzona odpowiedzialność producenta odegrała dużą rolę w usprawnianiu selektywnej zbiórki odpadów i ich późniejszego zagospodarowania zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami. Mając na uwadze wysokie koszty unieszkodliwiania tzw. szybkiej mody, apeluje do współprawodawców o określenie na szczeblu UE, które wyroby włókiennicze wchodzą w zakres stosowania dyrektywy i związanego z nią systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Odnosi się pozytywnie do faktu, że od stycznia 2025 r. wszyscy producenci odpadów będą zobowiązani do selektywnego zbierania odpadów włókienniczych. Oczekuje ponadto, że planowany na 2024 r. przegląd dyrektywy ramowej w sprawie odpadów uwzględni również konkretne cele ilościowe w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów włókienniczych, ich ponownego użycia i recyklingu oraz uwzględni kluczową rolę władz lokalnych i regionalnych w tym procesie. |
| --- | --- |

7.

Ponowne rozważenie wzorców konsumpcji

| 8. | Zwraca uwagę, że w latach 2000–2015 światowa produkcja wyrobów włókienniczych nieomal się podwoiła. Zważywszy, że odzież ma największy udział w zużyciu wyrobów włókienniczych w UE (81 %), tendencja do używania odzieży przez coraz krótszy czas przed jej wyrzuceniem przyczynia się w dużym stopniu do niezrównoważonych modeli nadmiernej produkcji i konsumpcji. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Pragnie, by coraz bardziej rozpowszechniano modele działania propagujące świadome i zrównoważone korzystanie z wyrobów włókienniczych, zwłaszcza tych rodzajów odzieży, które konsumenci częściej wyrzucają przed końcem okresu użytkowania, takich jak kurtki i płaszcze oraz odzież dziecięca. Takie przedsięwzięcia, jak na przykład systemy wymiany (ang. „swap schemes”), wypożyczalnie („biblioteki”) ubrań oraz kampanie uświadamiające, napotykają różnorakie bariery związane z uprzedzeniami w stosunku do jakości, higieniczności czy różnorodności używanej odzieży, którą się oferuje. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Zwraca uwagę na potrzebę przyspieszonego poszukiwania innowacyjnych rozwiązań (takich jak maszyny, zakłady, platformy cyfrowe) dotyczących sortowania zebranych odpadów włókienniczych, ich ponownego wykorzystania i recyklingu, a także optymalizacji zachowania materiałów. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Odnotowuje, że popyt rynkowy na produkty i usługi o obiegu zamkniętym jest nadal niewystarczający, co stanowi istotną przeszkodę we wdrażaniu modeli biznesowych o obiegu zamkniętym. Zachęca władze krajowe, regionalne i lokalne, by odgrywały rolę stymulującą i stosowały instrumenty wsparcia w przyjmowaniu modeli biznesowych opartych raczej na kulturze użytkowania zamiast posiadania, opracowując przepisy dotyczące przewozu wyrobów włókienniczych i obrotu nimi (w tym strumieni odpadów), rozpowszechniając zachęty prawne (na przykład obniżenie podatku VAT bądź zastosowanie zasady rozszerzonej odpowiedzialności producenta) do wypożyczania zamiast zakupu odzieży, do tworzenia platform wymiany, do zwrotu, odsprzedaży i handlu detalicznego towarami używanymi, a także zwiększając znaczenie naprawy, upcyklingu i konserwacji. Uznaje ponadto, że te modele biznesowe mogą mieć pozytywny wpływ na rezultaty osiągane w zakresie zrównoważenia środowiskowego w sektorze zdrowia, turystyki, budownictwa oraz innych niezbędnych usług publicznych. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę dotyczącą wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej (2), a także wynikające z niej przepisy UE gwarantujące, że konsumenci będą otrzymywać w punkcie sprzedaży informacje o handlowej gwarancji trwałości wyrobów włókienniczych, a także odpowiednie informacje na temat możliwości ich naprawy. Zachęca Komisję do dalszych prac nad minimalnymi kryteriami dla wszystkich rodzajów twierdzeń dotyczących ekologiczności w ramach inicjatywy „Green Claims” (3). |
| --- | --- |

12.

Upowszechnienie projektowania pod kątem obiegu zamkniętego

| 13. | Stwierdza, że projektowanie bardziej trwałych wyrobów włókienniczych może przedłużyć czas ich użytkowania, ograniczając tym samym ilość odpadów włókienniczych, odzieżowych, skórzanych i obuwniczych (sektor TCLF) i całościowego zużycia surowców pierwotnych i chemikaliów. Z zadowoleniem przyjmuje prace Komisji nad opracowaniem wiążących wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów w celu poprawy właściwości użytkowych wyrobów z sektora TCLF pod względem zrównoważoności, możliwości ponownego użycia, naprawy, recyklingu w obiegu zamkniętym i obowiązkowej zawartości włókien pochodzących z recyklingu. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Stanowczo zgadza się, że potrzebne są wspólne normy w zakresie zrównoważonego rozwoju, gdyż uznaje się je za niezbędne do zaangażowania marek w ocenę ich produktów pod kątem wpływu na środowisko. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Odnosi się przychylnie do aspektów strategii dotyczących jaśniejszego informowania o obiegu zamkniętym w sektorze TCLF oraz do cyfrowego paszportu produktu opartego na obowiązkowych wymogach informacyjnych dotyczących obiegu zamkniętego i innych aspektów środowiskowych. Wzywa Komisję do udostępnienia cyfrowego paszportu produktu wszystkim zainteresowanym stronom i konsumentom oraz do uwzględnienia informacji na temat warunków pracy oraz sposobów naprawy i ponownego użycia produktów. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Uważa, że przy określaniu minimalnych wymogów dotyczących produktów z sektora TCLF należy przestrzegać następujących zasad, których celem powinno być poprawa całkowitej równowagi ekologicznej w całym cyklu życia:






  a) | gwarancji minimalnej trwałości produktu i zgodności z wymogami w tym zakresie wraz z jasnymi, ambitnymi i obowiązkowymi celami w zakresie ponownego użycia i przygotowania do ponownego użycia, |
| --- | --- | --- |

16.

a)

gwarancji minimalnej trwałości produktu i zgodności z wymogami w tym zakresie wraz z jasnymi, ambitnymi i obowiązkowymi celami w zakresie ponownego użycia i przygotowania do ponownego użycia,

| b) | gwarancji dotyczącej możliwości naprawy i modułowości, w tym szczególnych wskaźników służących do oceny łatwości nieniszczącego rozdzielenia tkaniny, a także możliwości prostej wymiany i naprawy istotnych części produktów, |
| --- | --- |

b)

gwarancji dotyczącej możliwości naprawy i modułowości, w tym szczególnych wskaźników służących do oceny łatwości nieniszczącego rozdzielenia tkaniny, a także możliwości prostej wymiany i naprawy istotnych części produktów,

| c) | gwarancji zdolności do recyklingu, w tym ograniczenia rodzajów łączenia różnorakich materiałów, substancji chemicznych, barwników i wykończeń niekompatybilnych z recyklingiem oraz możliwości propagowania takich produktów, w przypadku których istnieje dostępna i dopracowana technologia recyklingu, |
| --- | --- |

c)

gwarancji zdolności do recyklingu, w tym ograniczenia rodzajów łączenia różnorakich materiałów, substancji chemicznych, barwników i wykończeń niekompatybilnych z recyklingiem oraz możliwości propagowania takich produktów, w przypadku których istnieje dostępna i dopracowana technologia recyklingu,

| d) | gwarancji dotyczących materiałów o zrównoważonym i etycznym pochodzeniu, pod warunkiem że są one stosowane przez dłuższy okres użytkowania i nadają się do recyklingu, w celu zmniejszenia ilości pierwotnych włókien syntetycznych produkowanych z paliw kopalnych, |
| --- | --- |

d)

gwarancji dotyczących materiałów o zrównoważonym i etycznym pochodzeniu, pod warunkiem że są one stosowane przez dłuższy okres użytkowania i nadają się do recyklingu, w celu zmniejszenia ilości pierwotnych włókien syntetycznych produkowanych z paliw kopalnych,

| e) | gwarancji dotyczących dopuszczalnego poziomu uwalniania mikrodrobin plastiku podczas produkcji, użytkowania i wycofania z użytku. |
| --- | --- |

e)

gwarancji dotyczących dopuszczalnego poziomu uwalniania mikrodrobin plastiku podczas produkcji, użytkowania i wycofania z użytku.

| f) | gwarancji, że nowe produkty sektora TCLF są wytwarzane z określonego odsetka pokonsumenckich wyrobów włókienniczych. |
| --- | --- |

f)

gwarancji, że nowe produkty sektora TCLF są wytwarzane z określonego odsetka pokonsumenckich wyrobów włókienniczych.

| 17. | Apeluje o większą harmonizację rozporządzenia REACH (4) z zasadami obiegu zamkniętego odnoszącymi się do specyfiki sektora TCLF, tak by dano pierwszeństwo wysiłkom na rzecz ograniczenia stosowania niebezpiecznych substancji chemicznych, rozpowszechniania informacji na temat chemikaliów stosowanych w wyrobach gotowych oraz zapewnienia identyfikowalności. |
| --- | --- |

17.

Zwiększenie roli władz lokalnych w przejściu na gospodarkę o obiegu zamkniętym

| 18. | Jest zdania, że regiony i gminy odgrywają pierwszoplanową rolę w propagowaniu badań naukowych i innowacji w tym sektorze oraz w tworzeniu synergii i wzajemnych powiązań z innymi sektorami i regionami, przed którymi stoją te same wyzwania. Wzywa Komisję, by w całej UE wspierała tworzenie i zwiększanie skali regionalnych klastrów innowacyjnych, a także budowanie między nimi wzajemnych powiązań w sektorze wyrobów włókienniczych opartych na obiegu zamkniętym. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje doświadczenia zdobyte w niektórych europejskich regionach lub kompleksach przemysłowych, takie jak lokalny zielony ład lub pakt na rzecz mody o obiegu zamkniętym, które opierają się na dobrowolnych porozumieniach z udziałem wielu podmiotów i mają na celu łatwiejsze przestawienie się sektora TCLF na model o obiegu zamkniętym. W tych modelach wytycza się cele ogólne dla sektora i cele szczegółowe dla każdego segmentu łańcucha wartości, które są odpowiedzią na wyzwania środowiskowe, społeczne i gospodarcze tego sektora i nakładają specjalne zobowiązania na producentów, podmioty gospodarujące odpadami, samorządy lokalne, podmioty zbierające, organizacje pozarządowe, organizacje społeczeństwa obywatelskiego oraz ośrodki badawcze i technologiczne. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Przyznaje, że wspieranie przedsiębiorstw społecznych działających w sektorze ponownego wykorzystywania ma szczególne znaczenie dla tworzenia lokalnych, zrównoważonych miejsc pracy sprzyjających włączeniu społecznemu (5), ponieważ przedsiębiorstwa społeczne opracowują lokalne praktyki ponownego wykorzystywania, a jednocześnie przynoszą wymierne korzyści społeczne i gospodarcze społecznościom wokół nich. Podkreśla jednak, że aby móc stać się konkurencyjnym i zapewnić ciągłość świadczenia usług, sektor przedsiębiorstw społecznych musi sprostać wielu wyzwaniom. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Apeluje do Komisji o przyjęcie wytycznych dotyczących sposobu wspierania gospodarki o obiegu zamkniętym i partnerstw na rzecz tej gospodarki, tworzonych między przedsiębiorstwami społecznymi a innymi podmiotami, w tym przedsiębiorstwami usługowymi i handlowymi, by zastanowić się zwłaszcza nad szansami związanymi z ponownym wykorzystaniem i naprawą wyrobów włókienniczych w ramach niedawno przyjętego unijnego planu działania na rzecz gospodarki społecznej (6). |
| --- | --- |

21.

| 22. | Przyznaje, że głównym wyzwaniem jest wciąż skuteczność lokalnych systemów zbierania odpadów z sektora TCLF, i przypomina, że – aby przyczynić się do skutecznego przejścia tego sektora na obieg zamknięty – całkowite koszty związane ze zbieraniem, segregacją i recyklingiem tych odpadów powinny być niższe od kosztów gospodarowania odpadami z gospodarstw domowych. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Wzywa Komisję, by z myślą o rozwoju lokalnych systemów zbierania odpadów z sektora TCLF i gospodarowania nimi opracowała wzorce postępowania przewidujące:






  a) | konsultacje z obywatelami przed opracowaniem środków służących osiągnięciu celów, |
| --- | --- | --- |

23.

a)

konsultacje z obywatelami przed opracowaniem środków służących osiągnięciu celów,

| b) | instrumenty wspierające współpracę między różnymi podmiotami, które mogą przyczynić się do lepszego zbierania odpadów, a następnie ich przetwarzania i sprzedaży, |
| --- | --- |

b)

instrumenty wspierające współpracę między różnymi podmiotami, które mogą przyczynić się do lepszego zbierania odpadów, a następnie ich przetwarzania i sprzedaży,

| c) | mechanizmy sprzyjające rentowności zbierania i przetwarzania odpadów przez wszystkie podmioty w łańcuchu wartości (w tym zasady rozszerzonej odpowiedzialności producenta), |
| --- | --- |

c)

mechanizmy sprzyjające rentowności zbierania i przetwarzania odpadów przez wszystkie podmioty w łańcuchu wartości (w tym zasady rozszerzonej odpowiedzialności producenta),

| d) | mechanizmy służące ochronie i promowaniu istniejących już najlepszych praktyk w dziedzinie ponownego użycia i naprawy przedstawionych przez podmioty lokalne. |
| --- | --- |

d)

mechanizmy służące ochronie i promowaniu istniejących już najlepszych praktyk w dziedzinie ponownego użycia i naprawy przedstawionych przez podmioty lokalne.

Wspieranie wzorców zrównoważonej produkcji

| 24. | Wzywa Komisję do uwzględnienia w inicjatywie UE dotyczącej zrównoważonych produktów takich środków, które mają na celu zakaz niszczenia niesprzedanych artykułów (czyli nadwyżek zapasów, towarów niechodliwych i towarów zwróconych – zwłaszcza zwróconych w ramach handlu elektronicznego), a także do wytyczenia celów dla etapu produkcji, które mogą przyczynić się do zapobiegania marnotrawstwu, i do zniechęcania do nadprodukcji. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Apeluje, by wprowadzono obowiązkowe minimalne kryteria dla zielonych zamówień publicznych (7), których zakres zostałby określony na podstawie oceny skutków, a także wymogi dotyczące zachęt państw członkowskich w zakresie wyrobów włókienniczych. Zaleca ponadto Komisji, by opracowała wytyczne dotyczące zachęt do udzielania zamówień publicznych i innych rodzajów zamówień sprzyjających zrównoważonemu rozwojowi, a także wytyczne dotyczące kryteriów w tym zakresie. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Wnosi, by państwa członkowskie unormowały kwestie zielonych zamówień publicznych w formie krajowych planów działania lub strategii, w większym stopniu ujednolicając kryteria stosowane na szczeblu krajowym z zasadami przewodnimi UE (8). Uważa również, że by ułatwić bardziej kompleksowe i powszechne wdrażanie zielonych zamówień publicznych, konieczna jest wymiana wiedzy i dobrych praktyk lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Apeluje do Unii, jako istotnego importera i eksportera (9) w globalnym łańcuchu wartości wyrobów sektora TCLF, by stała się światowym prekursorem promowania na szczeblu globalnym zrównoważonych i opartych na obiegu zamkniętym łańcuchów wartości w sektorze TCLF oraz innowacyjnych rozwiązań technologicznych i modeli biznesowych. Należy przy tym zapewnić transformację ekologiczną i cyfrową i przestrzeganie wymogów w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także odpowiedzieć na wyzwania społeczne i sprawić, by MŚP z sektora produkcji mogły stać się konkurencyjne w skali światowej. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Apeluje do Komisji o przygotowanie nowej inicjatywy ustawodawczej w celu ustanowienia faktycznego zakazu wprowadzania do obrotu w UE produktów wytwarzanych z wykorzystaniem pracy przymusowej, w tym pracy dzieci. Zwraca się o uwzględnienie wyrobów włókienniczych, odzieży, galanterii skórzanej i obuwia (sektora TCLF) w przepisach dotyczących należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju. Ramy regulacyjne dotyczące zrównoważonego rozwoju powinny mieć zastosowanie nie tylko do europejskich producentów wyżej wymienionych wyrobów, lecz również do wszystkich przedsiębiorstw, które wprowadzają je do obrotu w UE, niezależnie od miejsca wytwarzania samych produktów. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Uważa, że istotne jest uświadomienie sobie potrzeby włączenia w procesy produkcji, wytwarzania i ponownego użycia zarówno małych, jak i dużych gospodarstw produkujących materiały naturalne (takie jak wełna), które to gospodarstwa odgrywają zasadniczą rolę w produkcji wyrobów włókienniczych nadających się do recyklingu, a także ich wsparcie w tych procesach. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Wzywa Komisję do zapewnienia szczególnego wsparcia dla działań na rzecz inwestycji technologicznych w łańcuchu wartości i dla konkretnej działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej (BRI) niezbędnej do tego, by faktycznie udało się przestawić produkcję z modelu linearnego na model w większym stopniu oparty na obiegu zamkniętym w sektorze włókienniczym, skórzanym i obuwniczym, a także zachęca do badania i produkcji nowych materiałów, które można uzyskać dzięki połączeniu różnych łańcuchów produkcji i form recyklingu. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Zaleca przyjęcie na szczeblu UE jasnej definicji i określenie zakresu stosowania rozszerzonej odpowiedzialności producenta z ekomodulowanymi cenami wyrobów sektora TCLF w celu rozpoznania ich rzeczywistego i potencjalnego negatywnego wpływu na prawa człowieka, w tym prawa pracownicze, i na środowisko, zapobiegania negatywnym skutkom, łagodzenia ich, powstrzymywania i informowania o nich zarówno w działalności własnej przedsiębiorstw, jak i wzdłuż ich globalnych łańcuchów wartości. |
| --- | --- |

31.

| 32. | Zwraca uwagę, że ekosystem sektora TCLF wymaga wysoko wykwalifikowanej siły roboczej, aby uwolnić potencjał tworzenia miejsc pracy wynikający z transformacji cyfrowej i ekologicznej, ponieważ obecnie zaledwie 13 % pracowników ma wysokie kwalifikacje (10). Konieczne jest zwiększenie konkurencyjności MŚP, aby zatrzymać utalentowanych pracowników i pielęgnować nowe talenty, a także poprawić warunki pracy i wydajność w produkcji zrównoważonych surowców i wyrobów włókienniczych w przemyśle. Aby przyciągnąć wykwalifikowane i utalentowane młode osoby oraz wzbogacić MŚP o umiejętności, zachęca do ustanowienia szeroko zakrojonego partnerstwa na rzecz ekosystemu włókienniczego z myślą o podnoszeniu i zmianie kwalifikacji oraz nabywaniu i przekazywaniu umiejętności ekologicznych i cyfrowych, w tym wiedzy na temat oceny cyklu życia i oceny łańcucha wartości. Zwraca się do Komisji o uwzględnienie przy opracowywaniu instrumentów wspierania zatrudnienia w sektorze pokonsumenckim spodziewanego wzrostu ilości zbieranych produktów TCLF ze względu na obowiązkową selektywną zbiórkę odpadów. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Ubolewa nad danymi, które wskazują, że kobiety stanowią większość nisko opłacanej i niewykwalifikowanej siły roboczej w sektorze TCLF. Jest przekonany, że poprawa zrównoważoności łańcucha dostaw wiąże się z istotnym aspektem równouprawnienia płci, i wzywa do podjęcia uzgodnionych działań w celu znacznego zwiększenia dostępu kobiet do wyższych stanowisk. |
| --- | --- |

33.

| 34. | Zachęca również do ukierunkowanego wykorzystania zasobów programu Erasmus+ do realizacji inicjatyw pilotażowych i eksperymentalnych w dziedzinie szkolenia zawodowego i szkolnictwa wyższego, które przyczyniają się do nabywania umiejętności ekologicznych i cyfrowych niezbędnych w sektorze włókienniczym, modowym, skórzanym i obuwniczym, w celu zwiększenia jego atrakcyjności dla młodych ludzi i zachęcenia do mobilności pracowników. |
| --- | --- |

34.

| 35. | Z zadowoleniem przyjmuje Europejski pakt na rzecz umiejętności (11), którego celem jest maksymalizacja wpływu inwestycji w poprawę obecnych umiejętności i zmianę kwalifikacji pracowników w całym ekosystemie branży włókienniczej, odzieżowej, skórzanej i obuwniczej, w tym segmentu mody i handlu detalicznego. |
| --- | --- |

35.

Przekształcanie odpadów w wartość

| 36. | Odnotowuje prognozy, wedle których – dzięki wdrożeniu do 2025 r. rozporządzenia UE w sprawie selektywnego zbierania odpadów włókienniczych oraz pozytywnemu wpływowi założonych w państwach członkowskich organizacji odpowiedzialności producenta na zbieranie odpadów i gospodarowanie nimi – prawdopodobnie mniej zebranych artykułów będzie się nadawać do ponownej sprzedaży w Europie i znacznie wzrośnie udział nadających się do recyklingu odpadów pokonsumenckich z sektora TCLF gospodarstw domowych (12). Odnośnie do zwiększenia zdolności UE w zakresie recyklingu Komitet proponuje, by w planowaniu inwestycyjnym uwzględnić wpływ na sektory upcyklingu i ponownego wykorzystania, które z reguły są bardziej pracochłonne, a także wynikającą z tego dynamikę zatrudnienia i włączenia społecznego. |
| --- | --- |

36.

| 37. | Sądzi, że lokalna produkcja włókien wtórnych może odegrać kluczową rolę we wzmacnianiu europejskiego łańcucha wartości w sektorze włókienniczym. Chociaż po osiągnięciu dojrzałości i poszerzeniu skali przemysł recyklingu odpadów włókienniczych może stać się niezależny i rentowny, niezbędne będzie finansowanie krótkoterminowej transformacji, być może również za pomocą programów rozszerzonej odpowiedzialności producenta i innej pomocy w celu dostosowania już istniejącego przemysłu i rozwinięcia zdolności dzięki produktom pochodzącym z recyklingu dla różnych sektorów: mody, motoryzacji, materiałów włókienniczych do domu, tkanin technicznych itd. |
| --- | --- |

37.

| 38. | Pozytywnie odnosi się do uwzględnienia w priorytetowym wykazie strumienia odpadów: a) odzieży i innych selektywnie zbieranych wyrobów włókienniczych przygotowanych do ponownego użycia, b) odzyskanych/poddanych recyklingowi włókien celulozowych z sektora TCLF oraz c) mieszanek włókien odzyskanych/poddanych recyklingowi z odpadów z sektora TCLF z myślą o opracowaniu dalszych kryteriów zniesienia statusu odpadu w UE, co będzie bodźcem do zwiększenia zdolności unijnego przemysłu recyklingu odpadów z tego sektora w UE. |
| --- | --- |

38.

Bruksela, dnia 30 listopada 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  EEA, Textiles and the environment: the role of design in Europe’s circular economy [Wyroby włókiennicze i środowisko: rola projektowania w europejskiej gospodarce o obiegu zamkniętym], 2022.

1

(2)  Wniosek dotyczący dyrektywy w odniesieniu do wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej poprzez lepsze informowanie i lepszą ochronę przed nieuczciwymi praktykami, COM(2022) 143.

2

(3)  Inicjatywa na rzecz uzasadniania twierdzeń dotyczących ekologiczności – Środowisko – Komisja Europejska (europa.eu).

3

Inicjatywa na rzecz uzasadniania twierdzeń dotyczących ekologiczności – Środowisko

(4)  Rejestracja, ocena, udzielanie zezwoleń i stosowane ograniczenia w zakresie chemikaliów.

4

(5)  Przedsiębiorstwo społeczne tworzy średnio 20–35 miejsc pracy na 1 000 ton tkanin zebranych w celu ponownego wykorzystania. Źródło: OECD/Komisja Europejska, Policy brief on making the most of the social economy’s contribution to the circular economy [Dokument programowy: Jak najlepiej wykorzystać wkład gospodarki społecznej w gospodarkę o obiegu zamkniętym], 2022, oraz RREUSE, Job creation in the re-use sector: data insights from social enterprises [Tworzenie miejsc pracy w sektorze ponownego wykorzystywania: spostrzeżenia na temat danych pochodzących od przedsiębiorstw społecznych], 2021.

5

(6)  COM(2021) 778 final.

6

(7)  Zielone zamówienia publiczne odnoszą się nie tylko do wpływu konsumpcji wyrobów z sektora TCLF związanych z sektorem publicznym, lecz mogą również wysyłać silne sygnały do ogólnie pojętego rynku w celu opracowania i rozwinięcia innowacyjnych i zrównoważonych rozwiązań w większym stopniu opartych na obiegu zamkniętym w zakresie produkcji wyrobów w sektorze TCLF i świadczenia usług, które to rozwiązania mogłyby zostać przyjęte w sektorze prywatnym.

7

(8)  Sprawozdanie techniczne WCB, EU Green Public Procurement (GPP) Criteria for Textile Products and Services Guidance Document [dokument zawierający wytyczne w sprawie kryteriów zielonych zamówień publicznych odnośnie do wyrobów i usług włókienniczych], 2020.

8

EU Green Public Procurement (GPP) Criteria for Textile Products and Services Guidance Document

(9)  W 2020 r. przywieziono do UE-27 8,7 mln ton gotowych wyrobów włókienniczych o wartości 125 mld EUR. Odzież odpowiada za 45 % wielkości przywozu. Na kolejnych miejscach plasują się wyroby włókiennicze dla gospodarstwa domowego, inne tkaniny i obuwie (źródło: Eurostat, 2021).

9

źródło:

(10)  Eurostat, badanie aktywności ekonomicznej ludności, 2019.

10

(11)  https://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=1517&langId=pl

11

(12)  Zgodnie ze sprawozdaniem McKinsey z 2021 r. Scaling textile recycling in Europe – turning waste into value [Skalowanie recyklingu wyrobów włókienniczych w Europie – przekształcenie odpadów w wartość] do 2030 r. ilość ta wzrośnie do ok. 1,7 mln ton.

12

Scaling textile recycling in Europe – turning waste into value

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/23 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/23

---

Opinia Komitetu Regionów – Zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i zwiększenie odporności systemów żywnościowych

(2023/C 79/05)

| Sprawozdawca: | Piotr CAŁBECKI (PL/EPL), marszałek województwa kujawsko-pomorskiego |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy: | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów
  COM(2022) 133 final |

Sprawozdawca:

Piotr CAŁBECKI (PL/EPL), marszałek województwa kujawsko-pomorskiego

Dokument źródłowy:

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów

COM(2022) 133 final

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR),

| 1. | Potępia niesprowokowaną rosyjską agresję na Ukrainę. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Zdecydowanie popiera dążenia do akcesji Ukrainy do Unii Europejskiej, zwracając także uwagę, w kontekście przedmiotu niniejszej opinii, że będzie to miało bardzo duży wpływ na wzmocnienie bezpieczeństwa żywnościowego UE. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji Europejskiej w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego i zwiększenia odporności systemów żywnościowych. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Podkreśla pilną potrzebę wyeliminowania słabych stron systemów żywnościowych krajów UE, aby wprowadzić głębokie i strukturalne zmiany oraz przygotować się na przyszłe kryzysy. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Przypomina, że UE jest importerem netto produktów spożywczych pod względem ilości, kalorii i powierzchni uprawnej, a eksporterem netto jedynie pod względem wartości, głównie dzięki winom objętym oznaczeniem geograficznym i napojom spirytusowym. Za zasadne uznaje się zachęcanie państw członkowskich do ograniczenia produkcji biopaliw, i to w perspektywie krótkoterminowej, co wpłynie na zwiększenie samowystarczalności. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Zdecydowanie popiera chęć zwiększenia suwerenności żywnościowej UE i uzyskania większej autonomii poprzez zachęcanie do regionalnej i lokalnej różnorodnej produkcji żywności. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Zwraca uwagę na fakt, że aktualnie ma miejsce trzeci światowy kryzys cen żywności w ciągu 15 lat w krajach bezpośrednio powiązanych z cenami w handlu międzynarodowym, takich jak Unia Europejska. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Podkreśla kluczową rolę KR-u jako instytucjonalnego przedstawiciela europejskich miast i regionów w procesie wsparcia ukraińskich partnerów. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Podkreśla, że działania w obszarze bezpieczeństwa żywnościowego, do których UE została zmuszona w sposób nagły przez trwającą wojnę, należy wykorzystać nie tylko do niwelowania bieżącej sytuacji problemowej, ale także do wprowadzenia bardziej strukturalnych zmian we wspólnej polityce rolnej w celu poprawy jakości życia i konkurencyjności gospodarki UE oraz osiągnięcia znaczących korzyści środowiskowych w dziedzinach związanych z zaopatrzeniem w żywność. Należy uwzględnić postulaty reprezentatywnych przedstawicieli producentów rolnych i przetwórców, organizacji skupiających farmerów, a w szczególności małych i średnich gospodarstw, w przypadku których od wielu lat odnotowuje się w obszarze Unii Europejskiej spadek, a nawet zanik opłacalności produkcji, a w konsekwencji drastyczny spadek ich liczby i pracowników rolnych, niekorzystne zmiany społeczne i kulturowe na obszarach wiejskich, pogorszenie jakości żywności, wzrost cen produktów rolnych, szczególnie utrzymujących najwyższe standardy jakości pod względem zdrowia człowieka, wartości odżywczych i smakowych i minimalizacji skutków dla środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Wzywa do wykorzystania toczących się debat na temat reformy europejskiego rynku energii elektrycznej oraz do skorzystania z przykładu ropy naftowej – w przypadku której państwa członkowskie dysponują 90-dniowymi zapasami interwencyjnymi – aby ponownie rozważyć kwestię zapasów żywności i obiektywnie ocenić ukierunkowanie wspólnej polityki rolnej na rynek. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Potępia instrumentalne traktowanie wojny w Ukrainie jako powodu do zaniechania dyskusji i działań zmierzających do naprawy słabych punktów WPR i zahamowania trwających od wielu lat tendencji i zmian w systemie produkcji żywności, w tym wdrożenia strategii „Od pola do stołu”, ponieważ niestabilność europejskiego systemu żywnościowego nie jest nowym zjawiskiem i wynika z deregulacji narzędzi rynkowych WPR, co doprowadziło do osłabienia potencjału europejskiej produkcji rolnej poprzez niewystarczające wynagradzanie czynników produkcji. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Popiera realizację założeń strategii „Od pola do stołu” i jej celów dotyczących ograniczenia stosowania pestycydów, nawozów chemicznych i środków przeciwdrobnoustrojowych oraz zwiększenia udziału rolnictwa ekologicznego, zgodnie z poprzednią opinią KR-u (1), zwracając jednak uwagę, że cele redukcyjne w zakresie stosowania pestycydów, przynajmniej w okresie trwania wojny w Ukrainie, nie powinny zagrażać bezpieczeństwu zaopatrzenia w żywność w ujęciu globalnym. Jednocześnie także apeluje o przeprowadzenie dokładnej oceny postępów w realizacji celów ilościowych strategii „Od pola do stołu”, które należy monitorować. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Przypomina, iż większość globalnej produkcji nawozów, surowców do ich produkcji i środków ochrony roślin w poprzednich latach pochodziła z Rosji, Ukrainy i Białorusi. Zmniejszenie zależności od importowanych środków produkcji, takich jak nawozy lub pestycydy, przyczynia się do zwiększenia odporności naszego systemu żywnościowego. Należy wzmocnić innowacje oraz stosowanie najlepszych praktyk, które umożliwią utrzymanie, a w dłuższej perspektywie zwiększenie plonów (w szczególności praktyk i innowacji zbieżnych z założeniami proekologicznymi). |
| --- | --- |

13.

| 14. | Sugeruje Komisji Europejskiej, aby odstąpiła od zaniechania programu zazieleniania w świetle innych, skuteczniejszych środków, w tym zawieszenia produkcji biopaliw. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Podkreśla strategiczną rolę obszarów wiejskich dla klimatu i bezpieczeństwa żywnościowego, gdzie lokalne łańcuchy wartości żywności zapewniają stabilniejsze dochody i angażują małe gospodarstwa (rolne). Apeluje o decentralizację zarządzania FEADER we wszystkich państwach członkowskich w zakresie realizacji lokalnych i regionalnych polityk rolnych. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Ponawia swoje zalecenie, by ukierunkować zachowania konsumentów na stosowanie diet z wysokim udziałem spożycia owoców i warzyw, a także na zakup żywności lokalnej lub regionalnej, świeżej i sezonowej, wytwarzanej za pomocą zrównoważonych metod produkcji, co zmniejszy globalne spożycie mięsa, tłuszczów i cukru. Należy podjąć kompleksowe działania, by te warianty stały się łatwe w stosowaniu i dostępne dla wszystkich (2). Komitet proponuje, by w tym celu znacznie wzmocnić w UE istniejące programy Komisji Europejskiej promujące zdrową i zrównoważoną dietę, takie jak działający w ramach EFS+ europejski program pomocy osobom najbardziej potrzebującym. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Podkreśla również, że rozwój lokalnych systemów żywnościowych wysokiej jakości jest najlepszym sposobem na zagwarantowanie stabilnych i godziwych dochodów rolnikom. Z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie warunkowości społecznej do wspólnej polityki rolnej. Uważa, że obowiązujące normy w tym zakresie w UE powinny obowiązywać tak samo importerów. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Podkreśla potrzebę zapewnienia większego zaangażowania lokalnych dostawców żywności, a także nawozów i energii w zakresie tworzenia zapasów interwencyjnych i globalnych. W zakresie handlu międzynarodowego sugeruje się powrót do logiki umów towarowych. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Popiera propozycję Komisji Europejskiej dotyczącą rozwoju – w ramach polityki na rzecz transeuropejskich sieci transportowych – lepszych połączeń kolejowych z Ukrainą, przede wszystkim w celu promowania transportu podstawowych surowców. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje planowane zwiększenie budżetu instrumentu „Łącząc Europę”. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Podkreśla potrzebę pilnych i realizowanych na dużą skalę działań na rzecz adaptacji gospodarki żywnościowej do zmian klimatu, a jednocześnie apeluje o wzmocnienie systemu ubezpieczeń produkcji rolnej i wzmocnienie odporności na negatywne skutki zmian klimatycznych. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Zachęca do poszukiwania nowych systemów gospodarowania wodami opadowymi, budowy nowych zbiorników, renowacji systemów nawadniania i sieci wody pitnej, co sprzyja produkcji rolnej, przemysłowi spożywczemu oraz innowacyjnym inwestycjom przy produkcji żywności. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Wzywa Komisję Europejską do zakończenia prac nad planami awaryjnymi dotyczącymi bezpieczeństwa żywnościowego, a także nad opracowaniem i implementacją długofalowej strategii zapewnienia podstawowego bezpieczeństwa żywnościowego na poziomie regionalnym, rozumianego jako zdolność do zaspokojenia podstawowych potrzeb regionalnej społeczności przez określony czas dzięki własnej produkcji żywnościowej oraz produkcji w regionach sąsiednich. Proponuje w związku z tym upowszechnienie lokalnych planów żywnościowych opracowanych w szeregu krajów europejskich. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Zachęca Komisję Europejską i państwa członkowskie do priorytetowego traktowania wykorzystania produktów rolnych na użytek spożywczy poprzez uelastycznienie polityki promującej biopaliwa i metan ze źródeł rolniczych, tak aby oddzielić rynki rolne od rynków energii w przypadku gwałtownego wzrostu cen, przy jednoczesnym utrzymaniu tych ważnych możliwości zbytu w razie nadprodukcji. |
| --- | --- |

23.

| 24. | W tym kontekście wzywa Komisję Europejską do dalszego rozwijania – zwłaszcza w ramach wspólnej polityki rolnej – regulacji rynków rolnych, które, jak było widać, mogą stać się całkowicie niestabilne i niewydajne w czasach niedoboru. W szczególności chodzi o łatwiejsze uruchamianie środków zarządzania kryzysowego i umożliwienie – w tym w drodze negocjacji w ramach Światowej Organizacji Handlu – gromadzenia europejskich zapasów żywności i produktów rolnych w celu uniknięcia spekulacji finansowych w zakresie międzynarodowych cen produktów rolnych. Polityka regulacji rynku, która musi zostać przywrócona w ramach polityki rolnej, powinna również mieć na celu utrzymanie opłacalnego poziomu cen dla producentów rolnych po zakończeniu obecnego okresu napięć, ponieważ możliwość godnego życia z pracy rolnika jest najlepszym sposobem wzmocnienia działalności rolniczej i zwiększenia zatrudnienia w rolnictwie oraz rozpoczęcia działalności przez nowych rolników. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Zachęca Komisję Europejską do wprowadzenia bardziej antycyklicznej polityki (specyficznej dla wielkości i rodzaju gospodarstwa rolnego) bezpośredniego wsparcia dla rolników, aby lepiej ukierunkować działania na najbardziej dotknięte sektory, a jednocześnie uniknąć świadczenia zbędnej pomocy sektorom przynoszącym duże zyski (ang. super-profit). |
| --- | --- |

25.

| 26. | Wzywa Komisję Europejską do położenia większego nacisku na stymulowanie postępu w produkcji żywności poprzez finansowanie badań i wdrożeń w obszarze adaptacji kierunków produkcji do zmian klimatu, ograniczania zależności od dostawców spoza UE, poprawy walorów prozdrowotnych produkowanej żywności, wydłużania metodami biologicznymi okresu przydatności żywności do spożycia. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Wzywa Komisję Europejską do położenia większego nacisku na stymulowanie postępu w produkcji rolniczej, polegającego na ograniczaniu jej energochłonności. Pozwoli to znacząco wyeliminować zależność efektywności produkcji rolnictwa, a ostatecznie cen żywności, od wahań cen energii. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Wzywa Komisję Europejską do położenia większego nacisku na zapewnienie korzystnych ekonomicznych warunków prowadzenia gospodarki rolnej w warunkach rosnących kosztów produkcji – poprzez wsparcie producentów rolnych dostosowane do charakteru prowadzonej produkcji i potencjału (wielkości) danego producenta. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Wzywa Komisję Europejską do wyznaczenia wiążącego celu zmniejszenia o połowę ilości odpadów żywnościowych do 2030 r. w ramach przeglądu dyrektywy ramowej w sprawie odpadów oraz na podstawie prac prowadzonych przez Unijną Platformę ds. Strat i Marnotrawienia Żywności (3). |
| --- | --- |

29.

| 30. | Podkreśla, że zaangażowanie i działania władz lokalnych i regionalnych uzupełniają i wspierają wysiłki podejmowane w działaniach międzynarodowych, jak i na szczeblu krajowym poszczególnych członków UE. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Kładzie nacisk na rolę KR-u jako instytucji, której członkowie prowadzą bezpośrednie działania partnerskie z miastami i regionami ukraińskimi. |
| --- | --- |

31.

Zagrożenie bezpieczeństwa żywnościowego

| 32. | Podkreśla, że w chwili obecnej prawdopodobieństwo wystąpienia realnej klęski głodu w Europie, jako konsekwencji wojny w Ukrainie, wydaje się wciąż niewielkie, jednak wojna już spowodowała problemy w zaopatrzeniu w zakresie niektórych produktów, doprowadziła do inflacji cen żywności na poziomie 13,2 % (na przestrzeni roku, dane z sierpnia 2022 r.) i wywołała dosyć powszechne poczucie nieprzewidywalności rozwoju sytuacji (drastyczny wzrost kosztów nawozów sztucznych, środków ochrony i innych środków produkcji, a także energii może przynieść nieakceptowalne skutki w zakresie jesiennych i wiosennych zasiewów i nieakceptowalny społecznie dalszy wzrost cen żywności), wpływającej także na zdestabilizowanie regionalnych systemów społeczno-gospodarczych. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Przypomina, że trwający konflikt eliminuje ze światowych rynków produkty rolne oraz nawozy pochodzące od dwóch bardzo dużych ich eksporterów – Ukrainy, w której wojna doprowadzi do niewydolności gospodarki rolnej, a potem wieloletniego procesu odbudowy jej potencjału, oraz Rosji, która jako kraj-agresor powinna być wykluczona z międzynarodowej wymiany handlowej. |
| --- | --- |

33.

| 34. | Ocenia, że dalsze trwanie wojny w Ukrainie, a także izolowanie gospodarki agresora – Rosji – może realnie zagrozić stabilności żywnościowej, przede wszystkim w regionach pozaeuropejskich, co zwiększy humanitarne zobowiązania UE wobec regionów głodujących, a także zwiększy generowaną przez nie presję migracyjną. |
| --- | --- |

34.

| 35. | Podkreśla, że jednym z największych zagrożeń dla stabilnego zaopatrzenia w żywność jest koncentracja jej wytwarzania, której należy przeciwstawić priorytet zaopatrywania w żywność u lokalnych producentów. Przez wiele dekad państwa wysokorozwinięte zgodnie współpracowały w produkcji i dystrybucji żywności, ale ostatnie lata dowodzą, że zarówno sytuacja polityczna, jak i postępujące zmiany klimatu, klęski żywiołowe oraz pandemie, mogą nagle i bardzo skutecznie przerwać łańcuchy powiązań, odcinając rozległe obszary od zaopatrzenia. Wymaga to zwiększenia odporności żywnościowej tych obszarów poprzez przenoszenie produkcji i utworzenie minimalnych zapasów prywatnych i publicznych. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Podkreśla w związku z tym potrzebę opracowania długoterminowej strategii w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego w Europie. Strategia ta powinna prowadzić do przenoszenia produkcji żywności do Europy, w szczególności poprzez klauzule lustrzane w umowach o wolnym handlu zawieranych przez Komisję Europejską, aby uniknąć nieuczciwej konkurencji ze strony produktów importowanych w stosunku do produktów europejskich. Komitet zobowiązuje się do wspierania wysiłków na rzecz suwerenności żywnościowej podejmowanych przez inne kraje na całym świecie, w szczególności w Afryce. |
| --- | --- |

36.

| 37. | Podkreśla, że dostępność żywności może poprawić bardziej odpowiedzialne obchodzenie się z nią, skutkujące ograniczaniem marnowania, co może mieć miejsce w bardzo wielu obszarach, takich jak ograniczanie nadprodukcji, poprawa technologii zbioru, transportu, przechowywania i przetwórstwa, dostosowanie skali zaopatrzenia handlu i gastronomii do realnego zapotrzebowania, kształtowanie świadomości konsumentów. |
| --- | --- |

37.

| 38. | Wyraża gotowość do podjęcia działań na poziomie planowania rozwoju regionów, na rzecz ponownego połączenia polityki rolnej i żywnościowej na poziomie terytorialnym, tak aby wzmocnić trwałe bezpieczeństwo zaopatrzenia w żywność, poprawić jakość żywności i zmniejszyć negatywne oddziaływanie – poprzez systemowe zmiany technologii produkcji i gospodarowania żywnością: redukcję oddziaływań środowiskowych podczas produkcji żywności, minimalizację uzależnienia UE od zewnętrznych dostawców żywności oraz budowę europejskiego systemu solidaryzmu w zakresie pewności dostępu do żywności. |
| --- | --- |

38.

| 39. | Gwarantuje bezwzględną ochronę produktów objętych unijnym systemem oznaczeń geograficznych: ChNP (chroniona nazwa pochodzenia), ChOG (chronione oznaczenie geograficzne) i OG (oznaczenie geograficzne). |
| --- | --- |

39.

| 40. | Wzywa Komisję Europejską by położyła większy nacisk na finansowanie projektów mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa żywnościowego w ujęciu regionalnym, dla zapewnienia bezpieczeństwa własnej społeczności, przynajmniej na czas niezbędny dla organizacji pomocy przez kraje sprzymierzone. Cel taki powinien być osiągany poprzez dywersyfikację kierunków produkcji żywności, zwiększanie powierzchni przestrzeni żywicielskiej, adaptację przestrzeni rolniczej do zmian klimatu, finansowanie badań i wdrożeń w kierunku produkcji żywności o dłuższym okresie przydatności do spożycia, mechanizmy utrzymywania zapasów z poziomu UE dla tych regionów, które ze względów fizycznogeograficznych nie będą w stanie osiągnąć takiej samowystarczalności, a także stworzenia zabezpieczenia bezpieczeństwa żywnościowego z poziomu UE. |
| --- | --- |

40.

Biologizacja rolnictwa jako czynnik wzmacniania bezpieczeństwa żywnościowego oraz redukcji negatywnego wpływu rolnictwa na środowisko

| 41. | Zaleca, aby dążąc do zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego, odwrócić trend postępującej specjalizacji w produkcji żywności, a więc także koncentracji rejonów jej wytwarzania. Jest to typowe dla wysokotowarowej produkcji rolniczej ukierunkowanej na maksymalną efektywność ekonomiczną. |
| --- | --- |

41.

| 42. | Uważa, że cel ten można osiągnąć poprzez znaczne zwiększenie udziału rolnictwa realizowanego zgodnie z zasadą jego biologizacji, a także krzewienie rozwoju upraw trwałych. Przyczyni się to do ograniczenia stosowania nawozów mineralnych i chemicznych środków ochrony roślin, przy jednoczesnym znacznym poprawieniu pojemności wodnej gleby, co ma znaczenie zarówno w okresach niedoboru wody lub jej nadmiaru. |
| --- | --- |

42.

| 43. | Podkreśla, że osiągnie się tu dwie zasadnicze korzyści – znaczne ograniczenie degradującego wpływu intensywnego rolnictwa na stan środowiska oraz zwiększenie niezależności regionów w zakresie zaopatrzenia w żywność poprzez zwiększanie potencjału w zakresie wytwarzania żywności na bazie miejscowo wytwarzanych płodów rolnych (skrócenie łańcuchów dostaw i zależności w produkcji żywności). |
| --- | --- |

43.

| 44. | Popiera i chroni obszary tarasowe oraz obszary, na których prowadzi się uprawy tarasowe, mogące złagodzić skutki zmiany klimatu poprzez poprawienie wchłaniania wód opadowych, zmniejszanie erozji gleby i ryzyka powodzi i pożarów lasów, łagodzenie ekstremalnych temperatur, a także zwiększenie sekwestracji węgla organicznego w glebie. |
| --- | --- |

44.

| 45. | Zwraca uwagę, że pełna implementacja Europejskiego Zielonego Ładu w rolnictwie, pomimo niekwestionowanych korzyści środowiskowych, wymaga stałego monitorowania, by uniknąć obniżenia poziomu produkcji rolnej gwarantującego bezpieczeństwo zaopatrzenia, zwłaszcza w ujęciu globalnym. Należy rozważyć, czy w sytuacji spowodowanego wojną spadku poziomu produkcji rolniczej w Ukrainie i ograniczenia importu żywności z tego kraju, skutkującego problemem głodu w państwach Afryki i Bliskiego Wschodu, nie powinno się tymczasowo zrekompensować tego ubytku przez państwa UE. Oczekiwać należałoby zatem zwiększenia produkcji rolnej i przez to weryfikacji generalnych założeń Europejskiego Zielonego Ładu |
| --- | --- |

45.

| 46. | Przypomina, że globalne zużycie nawozów NPK (wg FAO) pomiędzy rokiem 2000 a 2019 wzrosło o 40 %. Wynosi obecnie ponad 200 mln ton rocznie, a dostępne dane wskazują na bardzo duże nadmiarowe zużycie nawozów. Ocenia się, że ponad połowa stosowanych nawozów azotowych i około 3⁄4 nawozów fosforowych nie jest przyswajana przez rośliny, pozostając w glebie bądź przenikając do jednolitych części wód, decydując w dużej mierze o ich stanie ekologicznym oraz chemicznym. Ponadto zwraca uwagę, że celem ramowej dyrektywy wodnej jest osiągnięcie co najmniej dobrego stanu ekologicznego wód. Nadmiarowe zużycie nawozów mineralnych w celu produkcji żywności jest obecnie istotnym powodem degradacji środowiska wodnego i powinno być niwelowane także w związku z przyjętą wspólnotową polityką wodną. |
| --- | --- |

46.

| 47. | Zwraca uwagę, że ponad połowa nadmiarowego zużycia nawozów przypada na Chiny i Indie, co stanowi kolejny przykład, że szybki rozwój gospodarczy odbywa się w tych krajach kosztem degradacji środowiska, a uzyskiwane w ten sposób przewagi konkurencyjne nie są przejawem uczciwej konkurencji. Fakt ten powinien być w większym stopniu uświadamiany konsumentom towarów importowanych z tych krajów. |
| --- | --- |

47.

| 48. | Przyznaje, że wprowadzenie powszechnej biologizacji rolnictwa nie jest możliwe – ale celem UE powinno być konsekwentne dążenie do realizacji planu działań na rzecz rolnictwa ekologicznego i osiągnięcia celu określonego w strategii „Od pola do stołu”, tak aby do 2030 r. osiągnąć stosowanie praktyk ekologicznych na 25 % powierzchni gruntów rolnych. Założenia te jednak nie mogą pogorszyć i tak trudnej sytuacji gospodarczo-społecznej na europejskiej wsi, a powinny wręcz odwrócić negatywne tendencje. W związku z tym zwraca się do instytucji UE o przeprowadzenie analizy metod służących osiągnięciu celów środowiskowych wynikających z produkcji rolnej. Dla realizacji tych ambitnych celów wskazuje się potrzebę wsparcia rolnictwa prośrodowiskowego, obejmującego, obok rolnictwa ekologicznego (całkowite spełnienie kryteriów rolnictwa ekologicznego), rolnictwo siedliskowe (dotacje do gospodarstw działających na terenach wyróżniających się cennymi walorami przyrodniczego) oraz środowiskowe/integrowane (wsparcie gospodarstw rolnych podejmujących się wybranych działań proekologicznych, np. w ramach obecnego programu rolnośrodowiskowego – pakiety: rolnictwo zrównoważone, ochrona gleb i wód, strefy buforowe). Rekomenduje się, by płatności unijne w obszarze rolnictwa silnie powiązać z celami zarówno prośrodowiskowymi, jak i celami bezpieczeństwa żywnościowego. Długofalową aspiracją UE w zakresie ochrony środowiska powinno być, aby żywność pochodząca z jej terenu cechowała się najmniejszym możliwym negatywnym oddziaływaniem na środowisko. Żywność produkowana w ten sposób cechować się będzie także większymi walorami odżywczymi i będzie zdrowsza. |
| --- | --- |

48.

Wzrost cen

| 49. | Ocenia, że gwałtownie rosnące koszty utrzymania, w tym także znaczący wzrost cen żywności, nie spowodowały jak dotąd spadku lub obniżenia konsumpcji żywności do poziomu zagrażającego życiu lub zdrowiu, jednak wpłynęły na pogorszenie komfortu życia przez konieczność rezygnacji z niektórych produktów. |
| --- | --- |

49.

| 50. | Akcentuje potrzebę podjęcia działań osłonowych wobec najuboższych mieszkańców w zakresie rekompensowania utrudnionego dostępu do żywności, który w dłuższym okresie może powodować negatywne konsekwencje zdrowotne. Szczególnie poprzez wsparcie organizacji niosących pomoc żywnościową, szkół i przedszkoli z obszarów zmarginalizowanych oraz niosących pomoc bezdomnym. |
| --- | --- |

50.

| 51. | Przypomina, że utrata konkurencyjności wynika głównie z nieuczciwej konkurencji ze strony importowanych produktów rolnych. W związku z tym proponuje, aby Komisja Europejska wdrożyła klauzule lustrzane w umowach o wolnym handlu w celu zapewnienia zgodności importowanych produktów rolnych z obowiązującymi w Europie normami środowiskowymi i społecznymi. |
| --- | --- |

51.

| 52. | Zwraca uwagę, że postępujący wzrost cen towarów i usług znacząco obniża dochodowość produkcji sektora rolnictwa. Z jednej strony rosną koszty produkcji, a z drugiej droższa żywność pochodząca z Europy będzie mniej konkurencyjna na rynkach. |
| --- | --- |

52.

| 53. | Ocenia, że najważniejsze zagrożenia dla działalności rolniczej i produkcji żywności wynikają obecnie z bardzo wysokich i znacznie w ostatnim czasie zwiększonych cen nawozów mineralnych, paliw (zwłaszcza oleju napędowego), energii elektrycznej i środków ochrony roślin. Nakłada się na to narastający od lat problem zaopatrzenia rolnictwa w wodę oraz pogarszających się warunków klimatycznych i nagłych zdarzeń pogodowych. |
| --- | --- |

53.

| 54. | Ostrzega, że obniżenie dochodowości rolnictwa może realnie i w znaczącym stopniu zagrozić bezpieczeństwu żywnościowemu, bo działalność rolnicza ma charakter cykliczny, którego nie można zmienić w trybie natychmiastowym. Odnowa stad zwierząt albo przywrócenie powierzchni zasiewów wymagają nawet kilkunastu miesięcy. |
| --- | --- |

54.

| 55. | Uważa, że z perspektywy regionów gwałtownie rosnące koszty utrzymania, w tym ceny żywności, są bardzo dużym zagrożeniem dla stabilności lokalnych i regionalnych systemów społeczno-gospodarczych. Wpłyną negatywnie na rynek pracy, dochody ludności, dochody samorządów, a ostatecznie powiększenie sfery ubóstwa, co wymusi zaangażowanie samorządów lokalnych i regionalnych w niwelowanie skutków tego problemu. Niestabilność na rynku żywności ma więc znacznie szersze konsekwencje i może wpłynąć na prawidłową realizację zadań przypisanych poszczególnym samorządom, jak też ograniczać podstawy wzrostu gospodarczego regionów. |
| --- | --- |

55.

| 56. | Przypomina, że z punktu widzenia przedsiębiorców konieczność dbania o zabezpieczenie podstaw funkcjonowania przedsiębiorstw będzie ograniczać wydatki na rozwój, co wpłynie negatywnie na innowacyjność gospodarki. |
| --- | --- |

56.

Wspieranie skutecznych i międzysektorowych działań adaptacyjnych oraz kwestia strat i szkód

| 57. | Zwraca uwagę na złożony problem marnowania żywności, którego ograniczenie pozwoli na osiągnięcie szeregu korzyści na licznych płaszczyznach, przede wszystkim zmniejszenia zużycia cennych zasobów potrzebnych do wytworzenia, transportu i dystrybucji żywności – energii, wody, kosztów pracy, powierzchni zajętej do produkcji, a także wytwarzanie gazów cieplarnianych. |
| --- | --- |

57.

| 58. | Podkreśla znaczenie systemowych działań na rzecz ograniczania marnowania żywności, ponieważ bardziej odpowiedzialne obchodzenie się z nią spowoduje zmniejszenie skali zakupów, co będzie miało skutki dla produkcji, przetwórstwa, transportu, handlu i rynku pracy. Niezbędna jest więc planowa transformacja uwzględniająca działania osłonowe. |
| --- | --- |

58.

| 59. | Podkreśla pilną potrzebę kształtowania i promowania krótkich i szybkich łańcuchów dostaw od rolnika do konsumenta (wpływ na niższe ceny, wysoką jakość, szybkość dostawy). Skrócenie łańcuchów dostaw żywności będzie miało także duże znaczenie klimatyczne – ograniczy emisję ze środków transportu. |
| --- | --- |

59.

| 60. | Zwraca uwagę, że dla zachęcenia ludności do korzystania z lokalnie wytwarzanej żywności warto eksponować miejsce jej wytworzenia (kreowanie marek regionalnych, odpowiednie oznakowanie, lokalny patriotyzm gospodarczy mogą ułatwić akceptację wyższych cen żywności, jeśli będą one niezbędne ze względu na koszty jej produkcji). |
| --- | --- |

60.

| 61. | Przypomina, że prognozuje się znaczące zmniejszenie produkcji roślinnej wskutek wprowadzenia założeń Zielonego Ładu, a rosnące ceny żywności będą powodować niechęć społeczną dla transformacji energetycznej. Niezbędne są więc działania osłonowe budujące pozytywny klimat i zrozumienie dla Zielonego Ładu. |
| --- | --- |

61.

| 62. | Dostrzega potrzebę międzysektorowej współpracy rolników, władz publicznych, przedsiębiorców i środowisk naukowych na rzecz tworzenia koncepcji adaptacji gospodarki rolnej do zachodzących zmian klimatu – działań mitygacyjnych i adaptacyjnych wobec występującego niedoboru wody i klęsk naturalnych, mających na celu ograniczenie zmienności rocznej dynamiki produkcji rolniczej i minimalizowanie dodatkowych potencjalnych niepowodzeń i strat w zakresie produkcji żywności. Działania te powinny mieć charakter inwestycji publicznych oraz innowacji technologicznych i agroekologicznych, a także przebiegać równolegle do wprowadzania założeń Zielonego Ładu, z poszanowaniem zasobów środowiska. |
| --- | --- |

62.

| 63. | Przypomina, że uprzemysłowienie produkcji rolniczej sprzyja także powiększaniu zależności pomiędzy państwami. W szczególny sposób jest to widoczne w przemyśle chemicznym. Największym światowym eksporterem NPK jest Rosja. Ponadto koncentracja produkcji skutkuje bardzo dużym śladem węglowym ze względu na ich masowy, globalny transport (ponad 20 milionów ton nawozów jest corocznie transportowanych pomiędzy kontynentami). Produkcja nawozów wymaga bardzo dużej ilości gazu, a pięć krajów koncentruje 2/3 jego światowych zasobów, co stwarza realne zagrożenie kształtowania, poprzez regulację cen gazu, cen nawozów, a ostatecznie – cen produkowanej żywności. Dlatego należy dążyć do dywersyfikacji produkcji i dostaw środków produkcji rolnej. |
| --- | --- |

63.

Problemy polityki informacyjnej gospodarki żywnościowej UE

| 64. | Podkreśla, że dezinformacja na temat dostępności żywności jest jednym z najskuteczniejszych sposobów zdestabilizowania spokoju społecznego oraz nakłonienia ludności do nieracjonalnych zachowań, stąd należy się jej stanowczo przeciwstawiać. Państwa członkowskie powinny być w stanie rozwiać w przyszłości obawy ludności dzięki opracowaniu wystarczająco ambitnych planów awaryjnych dotyczących bezpieczeństwa żywnościowego, które pozwolą podjąć działania następcze w związku z komunikatem Komisji z dnia 12 listopada 2021 r. |
| --- | --- |

64.

| 65. | Podkreśla, że zmiany strukturalne w produkcji żywności, polegające na ograniczaniu zależności od dostawców zewnętrznych i wzroście znaczenia żywności produkowanej regionalnie, mogą skutkować wzrostem jej cen, co wymaga prowadzenia przejrzystej i rzetelnej polityki informacyjnej, która powinna zwracać uwagę nie tylko na kwestie bezpieczeństwa zaopatrzenia, ale także redukcji kosztów środowiskowych wytworzenia żywności. |
| --- | --- |

65.

| 66. | Zachęca do prowadzenia permanentnej promocji wysokiej jakości żywności wytwarzanej w pobliżu miejsc zamieszkania. |
| --- | --- |

66.

Bruksela, dnia 30 listopada 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  Dz.U. C 37 z 2.2.2021, s. 22.

1

(2)  Dz.U. C 272 z 17.8.2017, s. 14.

2

(3)  Cele dotyczące ograniczenia marnotrawienia żywności (europa.eu).

3

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/30 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/30

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Przyszłość polityki młodzieżowej w UE. Refleksja nad polityką młodzieżową i włączaniem problematyki młodzieżowej do głównego nurtu polityki w kontekście Europejskiego Roku Młodzieży 2022

(2023/C 79/06)

| Sprawozdawca: | Tine RADINJA (SI/Zieloni), burmistrz gminy Škofja Loka |
| --- | --- |

Sprawozdawca:

Tine RADINJA (SI/Zieloni), burmistrz gminy Škofja Loka

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR),

Uwagi wstępne

| 1. | Celem niniejszego dokumentu jest zaproponowanie nowej i kompleksowej refleksji nad polityką młodzieżową, włączeniem problematyki młodzieżowej do głównego nurtu różnych dziedzin polityki oraz aktywnym udziałem młodzieży w budowaniu przyszłości Europy w kontekście Europejskiego Roku Młodzieży 2022 zainicjowanego decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2316 (1) i zaleconego na Konferencji w sprawie przyszłości Europy. Ponadto KR zdecydowanie zaleca włączanie problematyki młodzieży do głównego nurtu polityki, co jest jednym z głównych celów Europejskiego Roku Młodzieży 2022. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Podkreśla, że pandemia COVID-19 spowodowała, że wielu młodych ludzi straciło prawie dwa lata możliwości kształcenia, pracy, zdrowego rozwoju psychicznego i życia społecznego. W związku z tym Europejski Rok Młodzieży powinien nie tylko służyć docenieniu wyrzeczeń młodszych pokoleń podczas pandemii, lecz także wywołać trwałe zmiany wykraczające poza Europejski Rok Młodzieży. W miarę jak społeczeństwo otrząsa się ze skutków pandemii, zaangażowanie młodych ludzi i zrozumienie ich obaw mają kluczowe znaczenie dla wyjścia z kryzysu. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Zwraca uwagę, że polityka młodzieżowa i włączanie młodzieży do głównego nurtu polityki mają szczególnie istotny aspekt terytorialny i społeczny, ponieważ istnieją znaczne nierówności w dostępie do podstawowych usług, edukacji, zatrudnienia, mieszkalnictwa i mobilności społecznej w różnych regionach UE, co w różny sposób wpływa na młodzież. Władze lokalne i regionalne posiadają ważne kompetencje w wielu dziedzinach istotnych z punktu widzenia polityki młodzieżowej, takich jak mieszkalnictwo, edukacja, zatrudnienie, walka z ubóstwem, dyskryminacja, wsparcie dla osób uczących się, stowarzyszenia młodzieżowe, praca z młodzieżą, działania kulturalne i zajęcia rekreacyjne. Dlatego też na wszystkich etapach koordynacji i wdrażania strategii UE na rzecz młodzieży należy w większym stopniu uwzględniać poziom lokalny i regionalny. |
| --- | --- |

3.

Włączanie problematyki młodzieży do głównego nurtu polityki

| 4. | Wzywa do włączania problematyki młodzieży do głównego nurtu polityki i uwzględniania perspektywy opartej na prawach młodzieży w procesie kształtowania polityki na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim oraz do systematycznego uwzględniania punktu widzenia młodzieży i perspektyw dla niej we wszystkich dziedzinach polityki. Ponadto we wszystkich dyskusjach politycznych należy konsultować się z młodzieżą i organizacjami młodzieżowymi, aby konsekwentnie stosować podejście uwzględniające problematykę młodzieży, w tym podczas realizacji krajowych planów wdrażania pakietów finansowania i odbudowy Next Generation EU. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Wzywa Komisję Europejską do wdrożenia unijnego testu młodzieży, który umożliwiłby ocenę wpływu polityki na młodych ludzi. Przed przyjęciem jakichkolwiek nowych polityk należy podjąć co najmniej trzy następujące kroki: nawiązać konstruktywne kontakty z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym ekspertami ds. młodzieży i przedstawicielskimi organizacjami młodzieżowymi zajmującymi się odnośnymi tematami, dokonać oceny wpływu, który polityka będzie miała na młodych ludzi, oraz zaproponować środki, które złagodziłyby ewentualne negatywne skutki. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Wzywa instytucje europejskie, rządy krajowe i samorządy lokalne do gromadzenia danych dotyczących młodzieży we wszystkich obszarach polityki. Dane te powinny w sposób spójny dotyczyć różnych grup wiekowych. Gromadzenie danych powinno odbywać się we współpracy z organizacjami młodzieżowymi, a strategie polityczne powinny być wdrażane w celu zwiększenia ich umiejętności korzystania z danych, umożliwiając im dostęp do informacji, ich analizowanie i interpretowanie w celu opracowania opartych na dowodach działań wspierających i projektów propagujących zmiany. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Podkreśla potrzebę uwzględnienia polityki młodzieżowej we wszystkich nurtach polityki UE za pomocą podejścia horyzontalnego i zachęcania do współpracy międzysektorowej, międzyregionalnej i transgranicznej, |
| --- | --- |

7.

| 8. | Apeluje o środki, które wzmocnią organizacje młodzieżowe i poprawią ich pozycję, ponieważ silne europejskie organizacje młodzieżowe przyczyniają się do edukacji obywatelskiej, zwiększenia wiedzy na temat demokracji i większej aktywności obywatelskiej. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Ubolewa, że w ostatnich latach kurczy się przestrzeń obywatelska dla organizacji młodzieżowych, i apeluje o bardziej wystarczające i trwałe zasoby, a także o finansowanie operacyjne odpowiadające potrzebom strukturalnym organizacji młodzieżowych. Należy je rozdzielać w przejrzysty sposób, co będzie wspierać silny sektor młodzieżowy, który zapewni młodym ludziom ze wszystkich środowisk dostęp do bezpiecznej przestrzeni umożliwiającej uczestnictwo, zaangażowanie i rozwój aktywności obywatelskiej. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Podkreśla znaczenie europejskich regionów i gmin dla powodzenia strategii UE na rzecz młodzieży oraz wkład, jaki mogą one wnieść poprzez edukację i kulturę we wspieranie integracyjnego społeczeństwa dla młodych ludzi. Zachęca do wzmocnienia regionalnego i lokalnego wymiaru dialogu UE z młodzieżą. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Wzywa władze lokalne i regionalne do traktowania kwestii młodzieżowych jako stałego priorytetu w kształtowaniu polityki i proponuje przyjęcie lokalnej strategii na rzecz młodzieży przez wszystkie władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Apeluje do Komisji Europejskiej o wzmocnienie wymiaru młodzieżowego w programach Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności oraz o podjęcie dalszych działań w celu zapewnienia, by w programach mogły wziąć udział wszystkie grupy młodych ludzi oraz aby młodzi ludzie mieli mocną pozycję i otrzymali odpowiednie wsparcie, w tym w trakcie uczestnictwa w programach. Zwraca się do państw członkowskich i władz lokalnych i regionalnych, by wspierały kampanie informacyjne pokazujące młodzieży korzyści płynące z tych programów oraz związany z nimi rozwój na płaszczyźnie osobistej i zawodowej, a także by w swych placówkach edukacyjnych i uniwersyteckich zachęcały ją do udziału w obu tych programach. |
| --- | --- |

12.

Zatrudnienie i ochrona socjalna

| 13. | Wzywa do przedsięwzięcia odpowiednich środków w celu zapewnienia młodym ludziom prawa do stabilnego i wartościowego zatrudnienia oraz godnych warunków pracy w całej Europie. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Podkreśla, że kształcenie w zakresie przedsiębiorczości, przedsiębiorczość społeczna i gospodarka społeczna odgrywają pozytywną rolę w zmniejszaniu bezrobocia wśród młodzieży, oraz wzywa decydentów na szczeblu europejskim i krajowym do podjęcia działań na rzecz usunięcia barier dla młodych przedsiębiorców, w tym barier powstrzymujących przed uzyskaniem statusu przedsiębiorcy w trakcie studiów. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne, by wspierały zbliżenie młodych ludzi do instytucji europejskich oraz by w placówkach edukacyjnych i uniwersyteckich propagowały ich mobilność między państwami członkowskimi. Podkreśla przy tym możliwości rozwoju zawodowego i osobistego wynikające z tej mobilności, a także związane z nią pozytywne doświadczenia z punktu widzenia rozwoju młodych Europejczyków. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Proponuje, aby Komisja Europejska ustanowiła środki wspierające, uzupełniające i koordynujące mające na celu zmniejszenie niepewności zatrudnienia wśród młodych ludzi, ułatwienie lepszego dostępu do ochrony socjalnej, która eliminuje wszelkie formy dyskryminacji ze względu na wiek na równi ze starszymi grupami wiekowymi, oraz zniesienie minimalnych wynagrodzeń dla młodzieży. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Zaleca ściślejszą koordynację polityki zatrudnienia młodzieży, zwłaszcza odnośnie do wdrażania wzmocnionej gwarancji dla młodzieży przez lokalne i regionalne publiczne służby zatrudnienia. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Apeluje o skuteczny zakaz bezpłatnych staży we wszystkich państwach członkowskich w ramach przeprowadzanego przez Komisję Europejską przeglądu ram jakości staży oraz o wprowadzenie środków, w tym dyrektywy UE, w celu zadbania o to, aby staże, praktyki zawodowe i przyuczanie do zawodu zapewniały minimalne standardy praw w zakresie warunków pracy, w szczególności dostępu do ustawowych wynagrodzeń minimalnych i do ochrony socjalnej. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Podkreśla znaczenie odpowiedniej i przystępnej cenowo opieki nad dziećmi, aby umożliwić rodzicom, również młodym, (ponowne) wejście na rynek pracy. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Wzywa Komisję i państwa członkowskie do zaproponowania konkretnych środków mających na celu poprawę integracji młodych ludzi ze wszystkich środowisk na rynku pracy, zwalczanie dyskryminacji i zapewnienie równych szans. W związku z tym konieczna jest dalsza koordynacja, aby skuteczniej docierać do młodych osób znajdujących się w trudnej sytuacji, które borykają się z licznymi barierami wynikającymi w szczególności z ubóstwa, płci, orientacji seksualnej i tożsamości płciowej, niepełnosprawności, niskiego poziomu wykształcenia, przynależności do mniejszości etnicznych lub środowisk migracyjnych. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Podkreśla ponownie, że należy przyznać, „że młodzież LGBTI+ w Europie znajduje się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, gdyż jest narażona na dyskryminację, wiktymizację, stygmatyzację i niegodziwe traktowanie od najmłodszych lat. Doświadcza ona trudności z ujawnieniem swojej tożsamości rodzinie i społeczności, boryka się z ograniczonym zrozumieniem ze strony profesjonalnych usługodawców i szerszego społeczeństwa, jeśli chodzi o kwestie LGBTI+, a także stoi przed wyzwaniami związanymi ze zdrowiem psychicznym, fizycznym i seksualnym” (2). Apeluje w związku z tym o skuteczne środki na szczeblu europejskim, aby w pełni wzmocnić pozycję młodych osób LGBTI+. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Podkreśla, że utrudniony dostęp do mieszkań i ich wysokie koszty znacznie przyczyniają się do ograniczenia autonomii młodych ludzi, utrudniając mobilność edukacyjną i zawodową, a także zmniejszając siłę nabywczą młodszych pokoleń. Dlatego też wzywa do uznania za priorytet przyjęcia środków wspierających, w tym poprzez uruchomienie funduszy UE, mających na celu zapewnienie odpowiednich i przystępnych cenowo warunków mieszkaniowych dla wszystkich młodych ludzi w Europie. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Zaznacza, że z powodu pandemii COVID-19 wielu młodych Europejczyków jest bardziej zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym. Apeluje o unijne środki mające na celu zagwarantowanie młodym ludziom nieustannego i wystarczającego wsparcia finansowego w czasie kryzysu. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Sugeruje, że potrzebna jest dalsza koordynacja w celu wymiany dobrych praktyk, celów i wskaźników dotyczących walki z ubóstwem, ryzykiem wykluczenia społecznego i niepewnością sytuacji społecznej młodych ludzi. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Zwraca uwagę na krytyczną sytuację młodych uchodźców, zwłaszcza małoletnich bez opieki, i wzywa do przyjęcia środków wsparcia, by umożliwić wszystkim młodym uchodźcom i ich rodzinom dostęp do podstawowych usług, takich jak edukacja, mieszkalnictwo i opieka zdrowotna, a także ochronę ich praw człowieka. |
| --- | --- |

25.

Zdrowie fizyczne i psychiczne i dobrostan młodych ludzi

| 26. | Podkreśla znaczenie dostępu do powszechnych, przystępnych cenowo i wysokiej jakości usług zdrowotnych, zarówno profilaktycznych, jak i leczniczych; w związku z tym zwraca uwagę na konieczność usunięcia barier, na które napotykają młodzi ludzie nieposiadający dostępu do zabezpieczenia społecznego. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Podkreśla, że koniecznie potrzebne jest zmazanie piętna i uznanie wyzwań i barier w zakresie zdrowia psychicznego, z którymi młodzi ludzie borykają się wskutek pandemii, oraz natychmiastowe podjęcie działań w celu zaspokojenia ich potrzeb w tym zakresie. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Sugeruje zastosowanie całościowego podejścia do zdrowia psychicznego poprzez propagowanie praw socjalnych i pakietów ochrony ekonomicznej w celu uwzględnienia społeczno-ekonomicznych uwarunkowań zdrowia psychicznego, z ukierunkowanym wsparciem, świadczeniem podstawowych usług i zapewnieniem podstawowych praw dla młodych ludzi doświadczających wykluczenia, dyskryminacji i marginalizacji. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Apeluje o przyjęcie środków, które sprawią, że wsparcie zdrowia psychicznego będzie przystępne cenowo i dostępne dla wszystkich młodych ludzi, w tym dla osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. Ponadto wzywa do zwiększenia dostępności i finansowania opieki zdrowotnej w zakresie zdrowia psychicznego, tak aby każdy mógł uzyskać potrzebną pomoc. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Zwraca się o zwiększenie inwestycji w już istniejące oddolne inicjatywy na rzecz budowania społeczności, tj. ośrodków młodzieżowych, bezpłatnej i dostępnej oferty kulturalnej i działalności sportowej oraz o wspieranie organizacji społeczeństwa obywatelskiego działających na rzecz zdrowia psychicznego. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Wzywa do opracowania strategii UE w zakresie zdrowia psychicznego obejmującej środki profilaktyczne, znaczące wzmocnienie pozycji i aktywne zaangażowanie europejskiej młodzieży w podejmowanie decyzji dotyczących jej zdrowia psychicznego oraz ukierunkowane wsparcie w zakresie zdrowia psychicznego na każdym etapie życia. |
| --- | --- |

31.

| 32. | Podkreśla potrzebę zapewnienia pełnej ochrony praw seksualnych i reprodukcyjnych młodych ludzi, w tym dostępu do przystępnych cenowo środków antykoncepcyjnych i produktów menstruacyjnych. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Z zadowoleniem przyjmuje to, że Komisja Europejska powołała Grupę Sterującą ds. Promocji Zdrowia, Profilaktyki Chorób i Zarządzania Chorobami Niezakaźnymi. Apeluje jednak, aby w ramach grupy sterującej położono większy nacisk na sytuację młodych ludzi. |
| --- | --- |

33.

Znaczące uczestnictwo

| 34. | Ponawia poparcie dla promowania „rozwoju osobowości osób z niepełnosprawnościami, a szczególnie dzieci i młodzieży, podobnie jak każdej innej osoby, poprzez dostęp do sztuki, kultury, rekreacji, wypoczynku, sportu i turystyki” (3) jako kluczowy element dobrostanu osób z niepełnosprawnościami. Dlatego też podkreśla rolę sportu we włączeniu społecznym osób z niepełnosprawnościami i „wzywa państwa członkowskie do promowania programów ułatwiających udział dzieci i młodzieży oraz osób z niepełnosprawnością wiążącą się z dużymi ograniczeniami” (4). |
| --- | --- |

34.

| 35. | Podkreśla, że Europejski Rok Młodzieży 2022 jest doskonałą okazją do zachęcania młodzieży do znaczącego uczestnictwa w życiu demokratycznym, a jego rezultatem powinno być strukturalne wzmocnienie demokracji dla młodych ludzi, z naciskiem na rolę reprezentatywnych organizacji młodzieżowych. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Zaleca zaangażowanie młodzieży w opracowywanie, ukierunkowywanie, wdrażanie i ocenę strategii politycznych na szczeblu unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym, które mają wpływ na młodych ludzi, oraz w związane z tym formalne mechanizmy konsultacji. Ponadto należy monitorować wyniki i realizację tych inicjatyw, aby zagwarantować, że udział młodych ludzi przyniesie wymierne rezultaty lub że będzie istniało wyraźne wyjaśnienie, dlaczego pomysły lub inicjatywy nie mogły zostać wdrożone. |
| --- | --- |

36.

| 37. | W celu wzmocnienia zaufania młodych ludzi do funkcjonowania instytucji oraz w celu wspierania refleksji, wolności wypowiedzi, podejmowania decyzji i znajomości zasad demokracji oraz wolności indywidualnych i zbiorowych apeluje do wszystkich właściwych organów na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim o ustanowienie rad młodzieżowych. |
| --- | --- |

37.

| 38. | Wzywa do wykorzystania wyników już istniejących mechanizmów partycypacyjnych, takich jak dialog UE z młodzieżą, który zapewnia wszystkim młodym ludziom z UE przestrzeń do wyrażania opinii na istotne tematy i wpływania na procedury legislacyjne w bezpośredniej współpracy z decydentami. Proces ten powinien być dalej rozwijany i obejmować inne instytucje UE. |
| --- | --- |

38.

| 39. | Apeluje o środki na rzecz wsparcia i wzmocnienia pozycji młodych ludzi w zakresie zrównoważonego rozwoju i przeciwdziałania zmianie klimatu oraz wykorzystania ich potencjału do przeprowadzenia znaczących zmian w społeczeństwach. |
| --- | --- |

39.

| 40. | Zachęca państwa członkowskie do poważnego zastanowienia się nad obniżeniem wieku uprawniającego do głosowania do 16 lat we wszystkich wyborach lokalnych i regionalnych w Europie oraz wzywa do tworzenia danych i wymiany wiedzy na temat wpływu rozwiązań instytucjonalnych na udział młodzieży w życiu politycznym, takich jak minimalny wiek uprawniający do głosowania i kandydowania w wyborach lub ograniczenie liczby mandatów politycznych. |
| --- | --- |

40.

| 41. | Wzywa do wspierania i koordynowania środków mających na celu rozwijanie wiedzy młodzieży na temat edukacji obywatelskiej, aby zagwarantować, że młodzi ludzie rozumieją proces decyzyjny w swoich społecznościach lokalnych i są świadomi procesów demokratycznych oraz praw człowieka i obywatela. |
| --- | --- |

41.

| 42. | Podkreśla potrzebę zapewnienia wszystkim młodym ludziom dostępu do wysokiej jakości informacji na temat możliwości uczestnictwa oraz propagowania świadomego uczestnictwa, zwłaszcza w odniesieniu do procesów demokratycznych. |
| --- | --- |

42.

Społeczeństwo integracyjne

| 43. | Popiera koordynację oraz wymianę dobrych praktyk dotyczących roli aspektu płci w ścieżkach kształcenia i zatrudnienia w celu rozpoznania barier i poprawy dostępu kobiet i dziewcząt do wszystkich możliwości edukacyjnych i zawodowych. |
| --- | --- |

43.

| 44. | Popiera uwzględnianie aspektu płci w polityce publicznej na wszystkich poziomach. Ponawia jednocześnie apel o zaangażowanie „władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie i realizację kampanii uświadamiającej i komunikacyjnej na szczeblu europejskim niezbędnej do zwalczania stereotypów związanych z płcią i podkreśla potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi na młodzież, będącą jedną z grup kluczowych dla wprowadzania zmiany” (5). |
| --- | --- |

44.

| 45. | Uważa, że priorytetem jest włączenie młodych ludzi ze środowisk migracyjnych do edukacji i życia społecznego, w związku z czym wzywa do dalszej koordynacji i wymiany wiedzy fachowej i dobrych praktyk w zakresie skutecznych strategii politycznych w tym zakresie. |
| --- | --- |

45.

| 46. | Wyraża ponownie głębokie przekonanie, że „cztery kluczowe obszary tematyczne wskazane przez Komisję Europejską [w jej unijnych ramach strategicznych dotyczących Romów] przy określaniu grup celów, a mianowicie edukacja, zatrudnienie, opieka zdrowotna i mieszkalnictwo, odgrywają pierwszoplanową rolę w procesie integracji Romów, podobnie jak usługi społeczne, zwłaszcza na szczeblu lokalnym i regionalnym” (6). Ponadto wzywa do znacznego wsparcia dzieci romskich w celu skutecznego zaradzenia niskiemu poziomowi wykształcenia. |
| --- | --- |

46.

| 47. | Jest zdania, że walka z dyskryminacją, rasizmem i innymi formami nietolerancji ma kluczowe znaczenie w zwalczaniu brutalnej radykalizacji i uchronieniu młodych ludzi przed popadnięciem w ekstremizm polityczny lub religijny. Uznaje w związku z tym, że system edukacji i organizacje społeczeństwa obywatelskiego powinny odgrywać pierwszoplanową rolę w przekazywaniu wartości demokratycznych i humanistycznych oraz że wzmocniona koordynacja w tej dziedzinie na szczeblu UE mogłaby być przydatna dla wszystkich państw członkowskich. |
| --- | --- |

47.

Praca z młodzieżą

| 48. | Apeluje o środki wsparcia na rzecz rozwoju wysokiej jakości pracy z młodzieżą na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim, w tym o dalsze działania koordynacyjne i wspierające mające na celu zapewnienie wysokiej jakości szkoleń dla pracowników etatowych i wolontariuszy pracujących z młodzieżą oraz przeznaczenie wystarczających zasobów na organizacje zajmujące się pracą z młodzieżą, |
| --- | --- |

48.

| 49. | Uważa, że powodzenie europejskiego programu pracy z młodzieżą na rzecz jakości, innowacji i uznawania tej pracy wymaga znacznego uczestnictwa władz lokalnych i regionalnych. Ponadto należy zapewnić dostępność wystarczających danych i wspólnych wskaźników, w tym na poziomie lokalnym i regionalnym, aby zadbać o skuteczne monitorowanie inicjatywy. |
| --- | --- |

49.

| 50. | Opowiada się za ustanowieniem ram prawnych dotyczących koncepcji pracy z młodzieżą, aby lepiej zdefiniować, czym jest taka praca, jasno określić jej funkcje i kompetencje oraz zapewnić osobom pracującym z młodzieżą szczególne uznanie ich pracy. |
| --- | --- |

50.

| 51. | Wzywa do lepszego uznawania i wspierania wolontariatu. |
| --- | --- |

51.

Kształcenie i szkolenie

| 52. | Wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne do zapewnienia powszechnego dostępu do wysokiej jakości edukacji od wczesnego dzieciństwa (ze szczególnym naciskiem na naukę języków obcych) i sugeruje dalszą koordynację i wymianę dobrych praktyk w zakresie włączenia społecznego młodych ludzi – zwłaszcza tych znajdujących się w trudnej sytuacji – do systemu edukacji na wszystkich poziomach oraz w zakresie zapobiegania wczesnemu kończeniu nauki. |
| --- | --- |

52.

| 53. | Apeluje o przedsięwzięcie odpowiednich środków w celu lepszego upowszechniania nabywania kompetencji i uznawania kompetencji nabytych od wczesnego dzieciństwa w ramach edukacji pozaformalnej i uczenia się nieformalnego oraz o zapewnienie możliwości oficjalnego uznania tych kompetencji w momencie podjęcia lub ponownego podjęcia formalnej edukacji, zatrudnienia itp., a także wzywa do zachęcania do nabywania umiejętności przekrojowych, które odpowiadają zmieniającemu się charakterowi zatrudnienia, do priorytetowego wspierania umiejętności językowych w celu zwiększania szans młodych ludzi na integrację na rynku pracy. |
| --- | --- |

53.

| 54. | Wzywa do wspierania pracowników etatowych i wolontariuszy pracujących z młodzieżą oraz organizacji młodzieżowych jako kluczowych organizatorów kształcenia poprzez edukację pozaformalną i nieformalne uczenie się. |
| --- | --- |

54.

| 55. | Wzywa do przyjęcia środków wsparcia, tak aby wszyscy nauczyciele mogli zdobyć i odświeżać niezbędną wiedzę pedagogiczną i umiejętności na wysokim poziomie, ze szczególnym uwzględnieniem kompetencji cyfrowych, oraz by ich zawód był uznawany i doceniany w społeczeństwie, w tym by miał odpowiednią wartość ekonomiczną na rynku pracy. |
| --- | --- |

55.

| 56. | Popiera tworzenie i dalsze wykorzystywanie istniejących ogólnoeuropejskich platform w celu szerokiego rozpowszechniania treści i narzędzi edukacyjnych w sposób inkluzywny i wielojęzyczny, z uwzględnieniem języków regionalnych. |
| --- | --- |

56.

Transformacja cyfrowa

| 57. | Podkreśla znaczenie dostępu wszystkich młodych ludzi do nowych technologii i odpowiedniego sprzętu oferujących wszystkim równe szanse. |
| --- | --- |

57.

| 58. | Zaleca określenie odpowiednich umiejętności i kompetencji, a także standardów niezbędnych do przejścia do cyfrowej formy edukacji, w tym zbadanie i usunięcie potencjalnych nowych czynników wykluczenia nauczycieli, szkoleniowców i młodzieży. |
| --- | --- |

58.

| 59. | Zachęca do rozwijania kompleksowych kompetencji cyfrowych w systemach kształcenia młodzieży, w tym umiejętności skutecznego korzystania z technologii. |
| --- | --- |

59.

Bruksela, dnia 1 grudnia 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2316 z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie Europejskiego Roku Młodzieży (2022) (Dz.U. L 462 z 28.12.2021, s. 1).

1

(2)  Unia równości: strategia na rzecz równości osób LGBTIQ na lata 2020–2025” (COR-2020-05861).

2

(3)  „Strategia na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami” (COR-2021-01679).

3

(4)  Tamże.

4

(5)  „Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025” (COR-2020-02016).

5

(6)  Unia równości: unijne ramy strategiczne na rzecz równouprawnienia, włączenia społecznego i udziału Romów” (COR-2020-05625).

6

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/36 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/36

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Zwiększenie wsparcia w ramach polityki spójności dla regionów o niekorzystnych warunkach geograficznych i demograficznych (art. 174 TFUE)

(2023/C 79/07)

| Sprawozdawczyni: | Marie-Antoinette MAUPERTUIS (FR/EA), przewodnicząca Zgromadzenia Korsyki |
| --- | --- |

Sprawozdawczyni:

Marie-Antoinette MAUPERTUIS (FR/EA), przewodnicząca Zgromadzenia Korsyki

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR),

| 1. | Zwraca uwagę, że art. 174 TFUE zobowiązuje UE i jej państwa członkowskie do zagwarantowania, by cel UE dotyczący spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (art. 3 ust. 3 TUE) był realizowany w szczególności na obszarach wiejskich, na obszarach podlegających przemianom przemysłowym, w regionach, które cierpią na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych lub demograficznych, takich jak najbardziej na północ wysunięte regiony i regiony o bardzo niskiej gęstości zaludnienia, wyspy, regiony transgraniczne i górskie. Należy również wziąć pod uwagę regiony o bardzo starzejącej się populacji. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Podkreśla, że chociaż polityka spójności UE ma do odegrania kluczową rolę w wykonaniu art. 174 TFUE, to zadanie to odnosi się także do wszystkich innych polityk UE (w szczególności Europejskiego Zielonego Ładu i agendy cyfrowej), które nie powinny przeszkadzać w realizacji celu dotyczącego spójności terytorialnej między tymi obszarami. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Akcentuje, że poszanowanie zasad zarządzania dzielonego w ramach polityki spójności, a także samej zasady pomocniczości (art. 5 ust. 3 TUE), nigdy nie może być wykorzystywane jako argument podważający stosowanie art. 174 TFUE na szczeblu krajowym. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Z aprobatą przyjmuje fakt, że nowa runda polityki spójności wprowadza nowy cel polityki (CP5) „Europa bliżej obywateli”, który może zostać wykorzystany przez państwa członkowskie do lepszego ukierunkowania wsparcia na obszary wskazane w art. 174. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Zauważa, że obecnie umowy partnerstwa i programy na lata 2021–2027 są wreszcie w fazie finalizacji. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Uważa, że nowa Agenda Terytorialna 2030, wraz z nową długoterminową wizją dla obszarów wiejskich, paktem na rzecz obszarów wiejskich i niedawno zaproponowanym paktem wyspiarskim (1), zapewniają obszarom, o których mowa w art. 174, silny nowy impuls polityczny. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Uważa, że wiele nowych funduszy UE, które mają wyraźny lub domniemany wymiar terytorialny (fundusze strukturalne i inwestycyjne UE, w tym Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności), jest zasadniczo programowanych oddzielnie. De facto tym, czego potrzebują wszystkie terytoria określone w art. 174 TFUE, zarówno te, które borykają się z tymi samymi utrudnieniami strukturalnymi w danym państwie członkowskim, jak i te z różnych państw członkowskich, jest prawdziwie zintegrowane podejście do wszystkich tych interwencji. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Wyraża jednak zaniepokojenie, że może to być niewystarczające, gdyż z ósmego raportu na temat spójności wynika, że zwiększyły się nierówności, zwłaszcza w obrębie państw członkowskich, i dotykają one w nieproporcjonalnie dużej mierze regiony, o których mowa w art. 174, ponieważ ich strukturalnie niekorzystna sytuacja powoduje dodatkowe koszty. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Uważa, że należy ponownie ocenić wpływ innych obszarów polityki UE, w szczególności transportu, energii, jednolitego rynku i konkurencji, na ochronę i promowanie regionów, o których mowa w art. 174. Bardzo często potrzeby tych regionów są uwzględniane dopiero na końcowych etapach procesu kształtowania polityki, na przykład przy określaniu map pomocy regionalnej, a nie od samego początku, na przykład w momencie opracowywania wytycznych w sprawie pomocy regionalnej. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Podkreśla, że UE i jej państwa członkowskie muszą przestrzegać postanowień rozdziału 1 art. 3 oraz rozdziału 3 art. 20 Europejskiego filaru praw socjalnych, a także art. 34 ust. 3 (pomoc społeczna i mieszkaniowa), art. 35 (ochrona zdrowia) i art. 36 (dostęp do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zapewniając dostęp do podstawowych świadczeń społecznych i podstawowego poziomu dobrobytu poprzez świadczenie podstawowych usług publicznych, zwłaszcza na obszarach wskazanych w art. 174. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Proponuje, aby każde państwo członkowskie zapewniało, zgodnie z Europejskim filarem praw socjalnych i Kartą praw podstawowych, podstawowe usługi publiczne na obszarach wskazanych w art. 174. Należy przy tym przede wszystkim mieć na uwadze również postanowienia Protokołu w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym (2), takie jak szeroki zakres uprawnień dyskrecjonalnych organów krajowych, regionalnych i lokalnych w zakresie organizowania usług, propagowanie powszechnego dostępu itp. Należy systematycznie analizować świadczenie skutecznych i zrównoważonych transgranicznych usług publicznych (3). Z drugiej strony, dokonując przeglądu krajowych programów reform, umów partnerstwa, planów strategicznych WPR, krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności oraz wykorzystania odpowiednich funduszy UE w państwach członkowskich, Komisja musi zapewnić, aby wspierały one utrzymanie i rozwój takich podstawowych usług. Ponadto w sprawozdaniu dotyczącym spójności (art. 175 TFUE) należy wyraźnie odzwierciedlić unijne i krajowe wsparcie dla terytoriów, o których mowa w art. 174. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Uważa, że nowy instrument międzyregionalnych inwestycji innowacyjnych (I3), w którego opracowywaniu KR odegrał kluczową rolę (4) wraz z sieciami regionalnymi, takimi jak m.in. inicjatywa Vanguard, EARTO, ERRIN lub CPMR, powinien być wzorem, na bazie którego środki z inicjatywy RePowerEU i krajowe plany w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności byłyby wykorzystywane do łączenia obszarów o tych samych lub podobnych wyzwaniach w celu przetestowania nowych innowacyjnych rozwiązań, które można następnie powielić w całej UE. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Uważa, że weryfikacja wpływu polityki na rozwój obszarów wiejskich, weryfikacja wpływu polityki na rozwój obszarów wyspiarskich i, w szerszym ujęciu, ocena oddziaływania terytorialnego (w tym ocena skutków transgranicznych) nie mogą być jedynie opcją, jak uznano w pakiecie dotyczącym lepszego stanowienia prawa z 2021 r., lecz muszą być podstawowym elementem kształtowania polityki UE, tak by przestrzegać zasady „nie szkodzić spójności”. Zapewni to, że nowe strategie polityczne UE zwiększą spójność terytorialną we wszystkich obszarach polityki, stąd potrzeba koordynacji tych ocen przez Sekretariat Generalny Komisji oraz potrzeba pełnego wykorzystania platformy ds. dostosowania się do wymogów przyszłości, RegHub i samego KR-u, aby zapewnić Komisji szczegółowe dowody dotyczące potencjalnych skutków w terenie. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Z aprobatą odnosi się w tym kontekście do nowo opracowanych pierwszych wytycznych dotyczących weryfikacji wpływu polityki na rozwój obszarów wiejskich (5) oraz działań pilotażowych Agendy Terytorialnej (6) dotyczących kwestii takich jak ocena oddziaływania terytorialnego i wyludnianie, w które to działania pilotażowe KR aktywnie wniósł wkład (7). Zobowiązuje się do wspierania odpowiedzialności rządów krajowych za te kluczowe narzędzia i korzystania przez rządy krajowe z tych narzędzi. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Podkreśla, że zwiększenie obecnie ograniczonego stosowania w praktyce art. 174 TFUE nie może w żaden sposób wpływać ani na art. 349 Traktatu, który zapewnia szczególną ochronę regionom najbardziej oddalonym, ani na szczególne traktowanie najbardziej wysuniętych na północ słabo zaludnionych obszarów chronionych na mocy odpowiednich traktatów akcesyjnych. |
| --- | --- |

15.

Finansowanie UE na rzecz wsparcia regionów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych

| 16. | Ubolewa nad tym, że w przeciwieństwie do pozostałych czterech celów politycznych cel 5 nie zakłada żadnej formy przeznaczania na określone terytoria dodatkowych środków powyżej 8 % środków z EFRR przeznaczonych na zrównoważony rozwój obszarów miejskich (które można wykorzystać na ZIT lub RLKS). Sprzyja to podejściu tematycznemu i działa na niekorzyść terytoriów borykających się ze szczególnymi utrudnieniami, chronionych na mocy art. 174 TFUE. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Uważa, że we wszystkich odpowiednich programach i strategiach politycznych UE, w szczególności we wszystkich funduszach strukturalnych, konieczna jest ogólna i przekrojowa reakcja budżetowa, wraz z dodatkowymi środkami finansowymi, na wyzwania demograficzne, aby skuteczniej niwelować różnice społeczne, gospodarcze i terytorialne niekorzystnie wpływające na europejskie regiony dotknięte wyludnieniem. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Wzywa Komisję, która obecnie prowadzi negocjacje z państwami członkowskimi w sprawie umów partnerstwa, planów strategicznych WPR i programów, aby poprosiła odpowiednie państwa członkowskie o udowodnienie, że zapewniają szczególne wsparcie dla obszarów, o których mowa w art. 174, w ramach funduszy strukturalnych i funduszy rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Zachęca odpowiednie państwa członkowskie do przeznaczenia w planach krajowych konkretnych środków na obszary wskazane w art. 174, co będzie wyraźnym sygnałem dla instytucji zarządzających, że powinny skuteczniej uwzględniać te regiony w swoich programach. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Zachęca państwa członkowskie w szczególności do utworzenia na szczeblu regionalnym lub subregionalnym punktów kompleksowej obsługi odnośnie do funduszy polityki spójności UE (EFRR, EFS+, FST itd.) i EFRROW, aby ułatwić beneficjentom na obszarach objętych art. 174 TFUE zrozumienie tych funduszy i dostęp do nich. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Zaleca dalsze wykorzystywanie narzędzi terytorialnych, takich jak zintegrowane inwestycje terytorialne (ZIT) i rozwój lokalny kierowany przez społeczność (RLKS), w celu inwestowania funduszy unijnych i krajowych w przezwyciężanie występujących na danym terytorium utrudnień w sposób zintegrowany z zastosowaniem podejścia oddolnego. Niemniej apeluje do Komisji o zwiększenie stopy współfinansowania instrumentów programowania terytorialnego wdrażanych na obszarach o niekorzystnych warunkach geograficznych i demograficznych, o których to obszarach mowa w art. 174, a także o opracowanie wskaźników wdrażania i rezultatu bardziej dostosowanych do charakteru działań realizowanych na tych obszarach. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Jest zdania, że bardzo ważne jest elastyczniejsze wdrażanie funduszy strukturalnych na tych obszarach wiejskich, na których notuje się największy spadek ludności. Umożliwi to łączne wykorzystywanie tych funduszy w ramach tego samego projektu, przewidywanie płatności zaliczkowych i zapewnienie komplementarności z instrumentami finansowymi. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Uważa, że Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności ma do odegrania na obszarach objętych art. 174 równie ważną rolę, ponieważ większość krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności będzie wspierać reformy strukturalne, modernizację usług publicznych, transformację ekologiczną i pomoc dla MŚP. W związku z tym na państwach członkowskich spoczywa obowiązek zapewnienia, a na Komisji – sprawdzenia, czy inwestycje w ramach krajowego planu odbudowy i zwiększania odporności uwzględniają szczególne potrzeby i niekorzystne warunki tych obszarów. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Zwraca się do Komisji Europejskiej o opracowanie nowych wskaźników w celu lepszej oceny i pomiaru powagi niekorzystnych warunków geograficznych i demograficznych w regionach, o których mowa w art. 174 TFUE. Uważa, że po udostępnieniu takich solidnych wskaźników należy je wykorzystać do dostosowania podziału europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na kolejny okres, tak aby wykroczyć poza jedyny wskaźnik PKB z myślą o zrekompensowaniu ogólnych trudności we wzroście, z jakimi borykają się regiony, o których mowa w art. 174 TFUE. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Apeluje, aby polityka spójności po 2027 r. obejmowała na szczeblu UE ukierunkowanie regionalne i konkretne środki wydzielone na regiony, w których istnieją obszary objęte art. 174, z minimalną intensywnością pomocy w umowach partnerstwa. Może to dotyczyć również innych polityk w budżecie UE, które mają wymiar terytorialny, w tym następcy NextGenerationEU. |
| --- | --- |

25.

Obszary wiejskie

| 26. | Nalega, by strategie polityczne UE promowały atrakcyjność tych obszarów i chroniły jakość życia i ludność na obszarach wiejskich przez zadbanie o równy dostęp do usług i możliwości. Dotyczy to nie tylko polityki spójności, lecz również unijnej polityki rolnej, polityki jednolitego rynku, polityki konkurencji, polityki ochrony środowiska i polityki energetycznej. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Uważa, że fundusze strukturalne i NextGenerationEU, jako plany ukierunkowane na odbudowę, powinny pobudzać rozwój społeczno-gospodarczy obszarów wiejskich dotkniętych zjawiskiem wyludnienia, ponieważ negatywne skutki pandemii mogą pogłębić nierównowagę terytorialną. Z punktu widzenia cyfryzacji te plany muszą zapewnić wysokiej jakości łączność cyfrową dla całej populacji, a odnośnie do transformacji ekologicznej muszą przekształcić wspomniane obszary wiejskie w miejsca inwestycji i innowacji w zieloną gospodarkę, energię odnawialną, zrównoważoną turystykę i gospodarkę o obiegu zamkniętym. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Zwraca uwagę Komisji, że trzeba pilnie pójść dalej niż długoterminowa wizja dla obszarów wiejskich i nowa agenda terytorialna 2030, aby opracować nową europejską agendę wiejską, która pozwoli zastosować specjalne wskaźniki umożliwiające sprawdzenie wykorzystania funduszy strukturalnych w regionach, o których mowa w art. 174, z danymi dotyczącymi gór, wysp, obszarów wiejskich, stref o pogarszających się wskaźnikach demograficznych i przemysłowych itp. Takie wskaźniki należy zdefiniować na poziomie subregionalnym (np. NUTS3 i LAU), gdzie występują największe różnice w rozwoju, i powinny one być wykorzystywane do weryfikacji wpływu wszystkich polityk UE na rozwój obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Uważa, że mieszkańcy obszarów wiejskich muszą podróżować dalej niż mieszkańcy miast, aby dotrzeć do miejsc świadczenia wielu usług publicznych i prywatnych, oraz muszą polegać na samochodach lub autobusach, aby móc skorzystać z większości usług. Podobnie jak podkreślono w ósmym sprawozdaniu w sprawie spójności, akcentuje rolę mniejszych miast, a w szczególności miasteczek i wsi, które pełnią rolę „centrów regionalnych” dla mieszkańców otaczających je obszarów wiejskich, którzy przybywają do tych miejsc w celu korzystania z usług. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Ubolewa jednak, że w wielu częściach Europy małe miasta i miasta średniej wielkości cierpią z powodu procesu strukturalnego podupadania, na którym korzystają duże obszary metropolitalne, co z kolei podwójnie silnie wpływa na obszary wiejskie i obszary, na których powiązania między obszarami wiejskimi a miejskimi nie są w wystarczającym stopniu rozwijane. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Podkreśla, że nowa długoterminowa wizja dla obszarów wiejskich UE do 2040 r. wraz z paktem na rzecz obszarów wiejskich i planem działania UE na rzecz obszarów wiejskich musi zawierać uzgodnione z państwami członkowskimi i regionami jasno określone propozycje dotyczące natychmiastowych działań, konkretnych celów i inwestycji na rzecz silniejszych, połączonych, odpornych i zamożnych obszarów wiejskich i społeczności. |
| --- | --- |

31.

| 32. | Wyraża zaniepokojenie, że ten rosnący rozdźwięk między obszarami wiejskimi i miejskimi przyczynia się do polaryzacji politycznej, poczucia pozbawienia praw demokratycznych i braku zaufania do instytucji krajowych, a w szczególności do UE, co w coraz większym stopniu potwierdzają badania naukowe. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Wzywa państwa członkowskie do wykorzystania części środków z funduszy strukturalnych przeznaczonych na RLKS i ZIT na inwestycje na obszarach wiejskich oraz do zapewnienia spójności z inwestycjami z EFRROW i funduszy strukturalnych na tych samych obszarach. |
| --- | --- |

33.

| 34. | Uważa, że platforma na rzecz rewitalizacji obszarów wiejskich powinna działać jako punkt kompleksowej obsługi dla społeczności wiejskich, promotorów projektów i władz i służyć współpracy, również na poziomie technicznym i politycznym, między władzami wiejskimi i miejskimi. |
| --- | --- |

34.

| 35. | Zdecydowanie przekonuje, że weryfikacja wpływu polityki na rozwój obszarów wiejskich nie może być jedynie działaniem symbolicznym czy technokratycznym, lecz musi być włączona w opracowywanie wszystkich przepisów UE mających oddziaływanie terytorialne i musi obejmować element partycypacyjny, aby uwzględnić potencjalne skutki i konsekwencje dla obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Podkreśla, że długoterminowa wizja obszarów wiejskich powinna ułatwiać szersze gromadzenie danych, monitorowanie i prognozowanie dotyczące partnerstw wiejsko-miejskich na poziomie UE za pośrednictwem nowego obserwatorium obszarów wiejskich lub wsparcia zapewnianego przez ESPON. Obserwatorium to powinno gromadzić dane i analizy dotyczące obszarów wiejskich, by służyć kształtowaniu polityki. |
| --- | --- |

36.

Obszary przechodzące transformację przemysłową

| 37. | Uważa, że strategia przemysłowa UE i COVID-19 pokazały, że konieczne jest umieszczenie przemysłu i środowisk przemysłowych na pierwszym miejscu w programie politycznym UE, tak aby w przyszłości znacznie zwiększyć udział przemysłu w PKB. |
| --- | --- |

37.

| 38. | Zwraca uwagę, że wiejskość obszarów wyspiarskich ze względu na brak ciągłości terytorialnej, złożoną demografię, ograniczone terytorium i fragmentację wiąże się z pewnymi szczególnymi cechami i wyzwaniami, które należy uwzględnić i przeanalizować w długoterminowej wizji obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

38.

| 39. | Jest zdania, że nie tylko interwencje z Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji muszą być odpowiednio powiązane ze strategiami inteligentnej specjalizacji w ramach polityki spójności, ale że, co ważniejsze, ożywienie podupadających obszarów przemysłowych Europy nie może być jedynie objęte polityką spójności i powinno stać się kluczowym elementem Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności i programów, które z czasem go zastąpią. Programy te powinny być również połączone z polityką spójności lub przynajmniej realizowane w lepszej synergii z tą polityką. |
| --- | --- |

39.

| 40. | Jest przekonany, że jest to szansa dla regionów przechodzących transformację przemysłową, ponieważ priorytetem nie może być już tylko rekompensowanie wcześniejszej restrukturyzacji, lecz wykorzystanie niedocenianej wiedzy fachowej i atutów tych regionów do szybkiego ożywienia europejskiej bazy przemysłowej. |
| --- | --- |

40.

| 41. | Uważa, że priorytetami tych starych i nowych funduszy UE musi być wspieranie konkurencyjności, podnoszenia kwalifikacji i naprawy środowiska, promowanie roli MŚP, przenoszenia idei i pomysłów z nauki do przemysłu i z uczelni wyższych na rynek („wprowadzanie pomysłów na rynek”) oraz wspieranie kultury przemysłowej. |
| --- | --- |

41.

| 42. | Podkreśla, że rewitalizacja obszarów dotkniętych transformacją przemysłową może być doskonałym sposobem przeciwdziałania niekontrolowanemu rozrastaniu się miast, ochrony obszarów wiejskich, różnorodności biologicznej, a także przeprowadzenia transformacji ekologicznej. |
| --- | --- |

42.

| 43. | Jest przekonany, że te fundusze i interwencje nie mogą funkcjonować w odosobnieniu, lecz muszą być częścią jasno określonych zintegrowanych planów terytorialnych, które z kolei umożliwiają współpracę z podobnymi obszarami z tego samego państwa członkowskiego i reszty UE, na przykład na wzór niedawno uruchomionej misji UE w zakresie neutralnych dla klimatu i inteligentnych miast (8). |
| --- | --- |

43.

Regiony, które cierpią na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych lub demograficznych

| 44. | Jest zaniepokojony ustaleniami zawartymi w ósmym raporcie na temat spójności, w którym potwierdzono, że zgodnie z prognozami do 2040 r. udział ludności UE mieszkającej w kurczącym się regionie wzrośnie do 50 %, co wpłynie na dostępność usług publicznych, możliwości zatrudnienia oraz legitymację demokratyczną instytucji krajowych i unijnych. |
| --- | --- |

44.

| 45. | Z aprobatą odnosi się do tego, że Komisja poświęca więcej miejsca problemom demograficznym w ósmym sprawozdaniu na temat spójności, sprawozdaniu w sprawie skutków zmian demograficznych w Europie i późniejszych działaniach w zakresie mapowania. |
| --- | --- |

45.

| 46. | Uważa, że propozycje dotyczące drenażu mózgów (9), o które zwrócił się KR (10) i które są obecnie przygotowywane w celu rozwiązania problemu wyludniania, muszą nie tylko postrzegać tę kwestię jako powiązany z migracją do innych państw członkowskich aspekt zagadnienia kapitału ludzkiego, ale przede wszystkim muszą skupić się na terytorialnych konsekwencjach wyludniania w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

46.

| 47. | Podkreśla, że pierwszą w historii ogólnounijną definicję obszaru o pogarszającej się sytuacji demograficznej na potrzeby unijnych funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, pierwotnie zaproponowaną przez KR (11) i zawartą w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1058 (12) w sprawie EFRR, należy wykorzystać do lepszego ukierunkowania geograficznego innych odpowiednich funduszy nieujętych w polityce spójności, w szczególności Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności, ponieważ wszystkie te fundusze powinny wnosić wkład w zintegrowane działania ukierunkowane na konkretny obszar. |
| --- | --- |

47.

| 48. | Jest także zdania, że wyżej wspomniana definicja musi być poddawana regularnemu przeglądowi, by uwzględniać i skutecznie rozwiązywać problemy, z którymi borykają się te obszary. Zachęca zatem do zbadania możliwości stosowania klasyfikacji terytorialnych, które lepiej odpowiadają rzeczywistemu problemowi występującemu na każdym obszarze, niezależnie od tego, czy są to obszary na poziomie NUTS3, czy też, w niektórych przypadkach, lokalne jednostki administracyjne sąsiadujące z nimi. |
| --- | --- |

48.

| 49. | Jest zaniepokojony faktem, że jedynie niewielka mniejszość państw członkowskich, regionów i grup regionów opracowuje zintegrowane strategie na rzecz przeciwdziałania wyludnieniu, które zapewniają zintegrowane rozwiązania przeciwdziałające temu problemowi, w tym ukierunkowane geograficznie fundusze krajowe i unijne, zachęty fiskalne lub pomoc państwa oraz świadczenie podstawowych usług. |
| --- | --- |

49.

| 50. | Pragnie jednak podkreślić, że obszary gęsto zaludnione lub o bardzo starzejącej się populacji również mogą mieć niekorzystne warunki demograficzne, zwłaszcza jeśli dotykają je również inne czynniki wymienione w art. 174, takie jak wyspiarski charakter, sezonowa działalność gospodarcza i konieczność zapewnienia podstawowych usług przez cały rok; stąd potrzeba lepszych danych na poziomie subregionalnym (NUTS3 i LAU). |
| --- | --- |

50.

| 51. | Uważa, że Komisja pójść dalej niż samo przygotowywanie wytycznych dla instytucji zarządzających i uczynić z tego kluczowy element swoich zaleceń dla poszczególnych krajów, w szczególności w celu zapewnienia, by państwa członkowskie wykorzystywały fundusze UE w sposób, który pozwoli stawić czoła temu wyzwaniu, zamiast wzmacniać istniejącą dynamikę. |
| --- | --- |

51.

Wyspy

| 52. | Uważa wyspiarski charakter za trwałą i niezmienną cechę geograficzną wiążącą się z dodatkowymi kosztami (transport, energia, gospodarowanie odpadami, usługi publiczne, niezbędne towary i usługi), które hamują rozwój i osłabiają konkurencyjność tych terytoriów, a także w szczególny sposób narażają je na utratę różnorodności biologicznej i skutki zmiany klimatu. |
| --- | --- |

52.

| 53. | Uznaje zatem za godne ubolewania, że w ósmym raporcie na temat spójności w rzeczywistości nie uwzględniono specyficznej sytuacji wysp w UE. |
| --- | --- |

53.

| 54. | W pełni zgadza się z konkluzjami Rady przedstawionymi przez francuską prezydencję Rady UE, w których stwierdza się, że wyspy, terytoria peryferyjne i oddalone, w tym regiony najbardziej oddalone, stoją przed szczególnie poważnymi wyzwaniami, zwłaszcza z powodu wzrostu kosztów transportu, i podkreśla potrzebę przyjęcia podejścia integracyjnego i szczególnego traktowania tych obszarów, aby towarzyszyć im w transformacji. |
| --- | --- |

54.

| 55. | Z dużym zadowoleniem przyjmuje propozycję Parlamentu Europejskiego, który wzywa Komisję Europejską do opracowania europejskiej strategii na rzecz wysp wraz z planem działania – aby zachęcać do wzrostu i innowacji w sposób zrównoważony, chroniąc środowisko wysp i ludność je zamieszkującą – jak również paktu wyspiarskiego, aby zaangażować wszystkie podmioty w ramach wielopoziomowego i międzysektorowego podejścia. |
| --- | --- |

55.

| 56. | Sądzi, że w przeciwieństwie do paktu amsterdamskiego i strategii makroregionalnych pakt wyspiarski – jak również pakt na rzecz obszarów wiejskich, który także jest obecnie opracowywany – wymaga nowych przepisów, nowych funduszy i nowych podejść politycznych dostosowanych do tych obszarów. Zasada „trzech nie” w odniesieniu do strategii makroregionalnych powinna również zostać złagodzona. |
| --- | --- |

56.

| 57. | Wzywa do uwzględnienia w tym pakcie specjalnego statusu podatkowego lub w zakresie pomocy państwa dla wysp, aby pomóc w przezwyciężeniu tzw. podatku wyspiarskiego, tj. ogólnych kosztów związanych z położeniem na wyspie. |
| --- | --- |

57.

| 58. | Podkreśla, że transformacja energetyczna może w sposób niezamierzony zaszkodzić mieszkańcom wysp, ponieważ mają oni mniejszą elastyczność w szybkim dostosowywaniu się do ambitnego dążenia UE do neutralności klimatycznej i inwestycji w alternatywne źródła energii na wyspach, w związku z czym pakt musi obejmować dostosowane do potrzeb wsparcie ze strony UE i szczebla krajowego. |
| --- | --- |

58.

| 59. | Apeluje, aby pakt ten przewidywał uwzględnienie europejskich regionów wyspiarskich w ramach instrumentu „Łącząc Europę” oraz transeuropejskich sieci transportowych, energetycznych i cyfrowych. |
| --- | --- |

59.

| 60. | Przypomina, że cyfrowa ciągłość terytorialna i spójność cyfrowa to kluczowe narzędzia pozwalające przezwyciężyć fizyczną izolację wysp oraz stawić czoła jednemu z największych wyzwań stojących przed wyspami, mianowicie kryzysowi demograficznemu. |
| --- | --- |

60.

| 61. | Proponuje, aby Komisja określiła dodatkowe strategie i specjalne środki wsparcia finansowego dla wysp i regionów najbardziej oddalonych, zwłaszcza ze względu na nieproporcjonalny wpływ pandemii na turystykę wyspiarską. |
| --- | --- |

61.

| 62. | Wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia polityki dotyczącej operacyjnej odporności cyfrowej na wyspach UE, tak aby obywatele i przedsiębiorcy mogli działać na rynkach UE, pozostając na wyspie. |
| --- | --- |

62.

| 63. | Wzywa UE i państwa członkowskie do współpracy z KR-em oraz władzami lokalnymi i regionalnymi w sprawie Europejskiego Roku Wysp 2024 w celu promowania wyjątkowego kapitału społeczno-gospodarczego, naturalnego i kulturowego wysp. |
| --- | --- |

63.

Regiony transgraniczne

| 64. | Ubolewa nad znacznymi cięciami w programach europejskiej współpracy terytorialnej w okresie programowania 2021–2027. Nie jest to zgodne z faktem, że 1/3 obywateli UE mieszka w regionach przygranicznych, a Interreg okazał się wnosić prawdziwą unijną wartość dodaną w promowaniu współpracy transgranicznej jako odpowiedniego narzędzia rozwoju regionów przygranicznych UE. |
| --- | --- |

64.

| 65. | Podkreśla, że bariery administracyjne, prawne i lingwistyczne (dla ponadgranicznej opieki zdrowotnej, mobilności pracowników, dostępności usług, jak wykazała pandemia COVID-19) są powszechne na styku pomiędzy państwami członkowskimi (granice lądowe i morskie) i w obrębie państw członkowskich, co ogranicza wzrost, rozwój społeczno-gospodarczy i spójność pomiędzy regionami przygranicznymi i na terenie poszczególnych regionów przygranicznych. |
| --- | --- |

65.

| 66. | Podkreśla, że wartością dodaną Interreg jest nie tylko rozwój (często peryferyjnych) regionów przygranicznych, ale również budowanie zaufania między ludźmi po różnych stronach granicy. Rola projektów opartych na kontaktach międzyludzkich ma kluczowe znaczenie i powinna być dalej wspierana (13). |
| --- | --- |

66.

| 67. | Wzywa Radę do odblokowania europejskiego mechanizmu transgranicznego (ECBM), ponieważ jest on znacznie skuteczniejszym narzędziem niż EUWT i usunie 50 % barier, które utrudniają rozwój regionów przygranicznych, w szczególności w odniesieniu do transgranicznej opieki zdrowotnej, zapobiegając powtórzeniu się zjawiska tzw. „covidfencingu” (zamykania granic ze względy na COVID-19), które w tak dużym stopniu naruszyło cztery swobody UE podczas szczytu pandemii. |
| --- | --- |

67.

| 68. | Apeluje o europejskie ramy dla pracowników transgranicznych, które doprowadziłyby do większej skuteczności transgranicznych rynków pracy w całej Europie. |
| --- | --- |

68.

| 69. | Zgadza się z wynikami zamówionego przez Komisję badania (14), zgodnie z którymi regiony przygraniczne uzyskałyby dodatkowe 2 % PKB, gdyby usunięto zaledwie 20 % obecnych przeszkód związanych z granicami. |
| --- | --- |

69.

Regiony górskie

| 70. | Uważa, że obszary górskie (29 % powierzchni UE i 13 % jej ludności) borykają się z trwałymi i strukturalnymi utrudnieniami, takimi jak nadwrażliwość na zmianę klimatu, wpływ górzystości, oddalenia i problemów związanych z dostępnością, brak cyfryzacji (25 % obszarów wiejskich nadal nie ma dostępu do internetu), migracja wewnętrzna (zwłaszcza młodych ludzi), rozproszenie ludności oraz utrata przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

70.

| 71. | Jest zdania, że regiony górskie potrzebują podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar w ramach długoterminowej wizji obszarów wiejskich, uwzględniającego ich specyfikę i potrzeby. |
| --- | --- |

71.

| 72. | Proponuje, by ponownie rozważyć niekontrowersyjne zasady europejskiego mechanizmu transgranicznego (ECBM) oraz rozpocząć opracowywanie narzędzia służącego systematycznemu usuwaniu przeszkód transgranicznych, ponieważ jest to niezbędne do poprawy jakości życia w regionach przygranicznych. |
| --- | --- |

72.

| 73. | Sądzi, że polityka spójności, w szczególności programy Interreg, stanowi ogromną szansę dla regionów górskich na sprostanie wyzwaniom, a także na poprawę innowacji oraz działań w dziedzinie klimatu, turystyki, młodzieży, zatrudnienia i mobilności w regionach górskich. |
| --- | --- |

73.

| 74. | Przypomina o swoich zaleceniach dotyczących dalszego rozwoju transgranicznych usług publicznych w Europie (15), takich jak ramy prawne UE, lepsza koordynacja wdrażania dyrektyw UE, utworzenie krajowych punktów kontaktowych i lepsze promowanie transgranicznych usług publicznych. |
| --- | --- |

74.

| 75. | Wyraża jednak zaniepokojenie tym, że nie poświęca się wystarczającej uwagi inwestycjom finansowanym przez UE oraz dostarczaniu dóbr publicznych do obszarów górskich w państwach członkowskich, zwłaszcza jeśli obszary te wykraczają poza granice regionalne. |
| --- | --- |

75.

| 76. | Przypominając, że strategie makroregionalne pomagają sprostać wspólnym wyzwaniom dla poszczególnych obszarów, zwiększają komplementarność różnych strategii politycznych i w znacznym stopniu przyczyniają się do osiągnięcia spójności terytorialnej między krajami i regionami, zauważa, że istnieje możliwość skuteczniejszego włączenia ich do polityk UE oraz przyjęcia bardziej spójnego podejścia między poszczególnymi politykami krajowymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

76.

| 77. | Przypomina, że strategia na rzecz regionu alpejskiego pozostaje najnowszą strategią makroregionalną, ale możliwe jest przyjęcie nowych strategii dla regionów górskich, w szczególności strategii dla Karpat. Strategię alpejską, opartą na gęstych ramach instytucjonalnych i obejmującą szereg inicjatyw, można by wykorzystać jako modelowy przykład do opracowania nowych strategii dla regionów górskich. |
| --- | --- |

77.

| 78. | Zwraca uwagę na to, że badania finansowane przez Komisję pokazują, iż nadal istnieje luka między programowaniem a wdrażaniem polityki spójności, która nie uwzględnia w wystarczającym stopniu specyfiki obszarów górskich. |
| --- | --- |

78.

| 79. | W nowym okresie programowania cel polityki 5 „Europa bliżej obywateli UE” jest szczególnie dostosowany do strategii subregionalnych dotyczących konkretnych potrzeb terytorialnych, takich jak w przypadku obszarów górskich. Jednak, tak jak w przypadku innych obszarów, o których mowa w art. 174 TFUE, brakuje choćby orientacyjnego wskazania przeznaczenia europejskich środków budżetowych na cel polityki 5, co w nieproporcjonalnie dużej mierze niekorzystnie odbija się na obszarach górskich. Niemniej obszary górskie nie powinny być wyłączone z celów polityki 1 i 2, na które przeznaczono co najmniej 60 % funduszy polityki spójności. Obecnie pozostaje to jednak w pełni kwestią woli politycznej władz centralnych i regionalnych. |
| --- | --- |

79.

| 80. | Instytucje zarządzające mają możliwość wspierania poziomów subregionalnych o szczególnych cechach geograficznych, takich jak łańcuchy górskie, albo poprzez „sekcje międzyregionalne” w programach operacyjnych albo poprzez specjalne zaproszenia dotyczące tych obszarów w ramach szerszych programów operacyjnych lub przynajmniej poprzez przyznawanie dodatkowych punktów za projekty na obszarach górskich. |
| --- | --- |

80.

Bruksela, dnia 1 grudnia 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego 2021/2079(INI).

1

(2)  Dz.U. C 306 z 17.12.2007, s. 158.

2

(3)  https://cor.europa.eu/pl/our-work/Pages/OpinionTimeline.aspx?opId=CDR-2615-2020

3

(4)  CDR 3595/2018.

4

(5)  enrd_report_tg_rp_a_framework_of_rural_proofing_actions.pdf

5

(6)  https://territorialagenda.eu/pilot-actions/

6

(7)  Rural proofing – a foresight framework for resilient rural communities.

7

(8)  Strona internetowa Komisji Europejskiej: EU Mission: Climate-Neutral and Smart Cities.

8

(9)  Drenaż mózgów – łagodzenie wyzwań związanych z wyludnieniem (komunikat).

9

(10)  CDR 4645/2019.

10

(11)  CDR 3594/2018.

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1058 z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności (Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 60).

12

(13)  https://cor.europa.eu/pl/our-work/Pages/OpinionTimeline.aspx?opId=CDR-1527-2017

13

(14)  https://ec.europa.eu/regional_policy/sources/reports/KN-08-22-344-EN-N.pdf

14

(15)  https://cor.europa.eu/pl/our-work/Pages/OpinionTimeline.aspx?opId=CDR-2615-2020

15

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/44 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/44

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Małe obszary miejskie jako kluczowe podmioty w zarządzaniu sprawiedliwą transformacją

(2023/C 79/08)

| Sprawozdawca: | Kieran McCARTHY (IE/EA), członek Rady Miasta Cork |
| --- | --- |

Sprawozdawca:

Kieran McCARTHY (IE/EA), członek Rady Miasta Cork

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR),

| 1. | Stwierdza, że tworzenie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w całej Europie wymaga działań na wszystkich poziomach na obszarach wiejskich, podmiejskich i miejskich. Na małych obszarach miejskich mieszka 43 % ludności UE, a około 66 % mieszkańców miast w Europie mieszka na obszarach o liczbie mieszkańców nie przekraczającej 500 tys. osób. W UE istnieje około 14 tys. małych obszarów miejskich o liczbie ludności od 5 tys. do 50 tys. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Podkreśla, że europejskie małe obszary miejskie są z zasady niejednorodne. W zależności od ich lokalizacji, kontekstu terytorialnego oraz struktury gospodarczej i rynku pracy, mają one zupełnie inne cechy (i wyzwania) (1). Często jednak zauważa się, że małe gminy ze względu na mniejszą gęstość zaludnienia częściej mają do czynienia z wyzwaniami typowymi dla obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Zauważa, że transformacja ekologiczna i cyfrowa, odbudowa po pandemii oraz integracja migrantów, szczególnie wskutek wojny w Ukrainie, niosą ze sobą dla małych obszarów miejskich dodatkowe wyzwania nakładające się na ogólne wyzwania rozwojowe miast każdej wielkości (takie jak przystępne cenowo mieszkania, zrównoważona mobilność, świadczenie usług, przemiany demograficzne, drenaż mózgów, zdrowie w miastach, segregacja społeczna, ślad środowiskowy, działania w dziedzinie klimatu itp.). |
| --- | --- |

3.

| 4. | Sugeruje, że prawdziwym kluczem do inteligentnego, zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego w całej Europie jest promowanie zatrudnienia w sektorze prywatnym na obszarach wiejskich (w sektorze rolnym lub w innych sektorach). Podkreśla, że brak usług publicznych na obszarach wiejskich (takich jak edukacja, opieka zdrowotna, łączność lub mobilność) prowadzi do odpływu ludności z tych obszarów. W związku z tym podkreśla, że takie usługi na obszarach wiejskich muszą być świadczone w ramach zaspakajania podstawowych potrzeb, ponieważ bez nich wszystkie inne polityki sektorowe okażą się nieskuteczne. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Przypomina, że nowa karta lipska stanowi, iż gminy miejskie muszą być w stanie wypełniać swoje zadania w zakresie promowania wspólnego dobra oraz że swoboda finansowa, wielofunkcyjne profile zadań, legitymacja polityczna, lokalny dobrobyt publiczny i rentowność terytorialna mają zasadnicze znaczenie dla wykonywania przez nie funkcji z zakresu usług publicznych. Jednym z jej głównych celów jest ogólne ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i miasta muszą przyczyniać się do osiągnięcia stosownych celów krajowych i unijnych w najbardziej odpowiedni ku temu sposób. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Przyjmuje do wiadomości planowaną definicję „małych obszarów miejskich” (2) z wykorzystaniem zharmonizowanych metod i wskaźników służących ich określeniu, która ma umożliwić międzynarodową porównywalność, zgodnie z wcześniejszymi apelami zgłoszonymi w ramach europejskich i globalnych programów (Nowa agenda miejska ONZ/HABITAT, cele zrównoważonego rozwoju 2030, karta lipska, agenda terytorialna 2030 itp.). Jeżeli powyższa definicja miałaby być stosowana przy podziale finansowania, to istnieje ryzyko, że małe gminy liczące mniej niż 5 tys. mieszkańców mogłyby znaleźć się w niekorzystnej sytuacji. |
| --- | --- |

6.

Wyzwania związane z kurczeniem się populacji

| 7. | Podkreśla, że według prognoz w 2040 r. 51 % ludności UE będzie mieszkać w regionach o kurczącej się populacji (w porównaniu z 34 % w 2020 r.), a szybkie zmniejszanie liczby ludności jest bardziej prawdopodobne na obszarach wiejskich niż w regionach miejskich (11 % w porównaniu z 1 %). |
| --- | --- |

7.

| 8. | Podkreśla, że wiele małych obszarów miejskich jest zagrożonych kurczeniem się populacji i pozostaniem w tyle, jeśli chodzi o transformację ekologiczną i cyfrową Europy. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Z ubolewaniem stwierdza, że Komisja, wprowadzając definicję „obszarów miejskich” w rozporządzeniu w odniesieniu do typologii terytorialnych (Tercet), nie widziała potrzeby przeprowadzenia oceny skutków, mimo że wprowadzenie miało daleko idący wpływ na podział środków. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Przypomina, że 8. sprawozdanie na temat spójności pokazuje, że spadek liczby ludności ma bezpośredni wpływ na świadczenie usług publicznych. Małe i średniej wielkości miasta i gminy na obszarach wiejskich oraz mające tam siedzibę przedsiębiorstwa stoją przed poważnymi wyzwaniami. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Apeluje zatem do Komisji, by przed wprowadzeniem kolejnych definicji przeprowadziła ocenę skutków, zwłaszcza pod kątem celów art. 174 TFUE i podziału finansowania. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Podkreśla, że przydział europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych powinien być przyznawany na podstawie kryteriów wykraczających poza liczbę ludności lub PKB oraz że należy wziąć pod uwagę istniejące lokalne wyzwania. Nie należy wprowadzać ujednoliconego wyłącznie na podstawie klasyfikacji statystycznej rozróżnienia między obszarami miejskimi i wiejskimi. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Podkreśla, że problem kurczenia się populacji obszarów takich jak małe obszary miejskie potęgują liczne kwestie, w tym m.in. starzenie się społeczeństwa, słabe zarządzanie na szczeblu lokalnym i niedostateczne budowanie zdolności, brak poprawy samowystarczalności, obniżające się indywidualne wskaźniki dobrostanu i jakości życia, regionalna, wewnątrzunijna i globalna migracja, „inteligentne kurczenie się” (ang. smart shrinkage) i brak inwestycji w ekosystemy cyfrowe, drenaż mózgów, porzucanie gruntów, rosnące nierówności społeczne, spadek jakości życia, przemiany w przemyśle i niepewny wzrost gospodarczy, a także rosnąca urbanizacja w większych ośrodkach regionalnych. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Zwraca uwagę na to, że mieszkańcy obszarów wiejskich muszą często podróżować dalej niż mieszkańcy miast, aby móc skorzystać z wielu usług publicznych i prywatnych, oraz muszą polegać na samochodach lub autobusach, aby dotrzeć do miejsc, gdzie te usługi są świadczone. Ośrodki regionalne oferują więcej usług mieszkańcom otaczających je obszarów. Polityka mobilności musi mieć szerszy zasięg terytorialny i potrzebna jest wspólna refleksja obejmująca obszary miejskie, wiejskie i podmiejskie. Im mniejsza osada, tym większy jest wpływ istnienia ośrodka regionalnego. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Podkreśla, że miasta i wsie mają kluczowe znaczenie dla lokalnej gospodarki, ponieważ pełnią ważne funkcje administracyjne, społeczne, rekreacyjne i dotyczące społeczności. Wspierają klastry usług lokalnych, zapewniają znaczną część mieszkań i miejsc pracy oraz działają jako węzły transportowe (3). |
| --- | --- |

15.

| 16. | Ponownie stwierdza, że wiele regionów peryferyjnych, w tym małych obszarów miejskich, znajduje się obecnie w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej ze względu na brak połączeń cyfrowych, co utrudnia wykorzystanie potencjału rozwojowego, utrzymanie miejsc pracy lub tworzenie nowych oraz ograniczanie migracji. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Zaznacza, że w kontekście kształtowania rynku należy zwrócić uwagę na sposoby, w jakie organy sektora publicznego mogłyby starać się wspierać lub subsydiować usługi, które w przeciwnym razie nie byłyby ekonomicznie opłacalne, ale są niezbędne dla małych obszarów miejskich (4). |
| --- | --- |

17.

| 18. | Uważa, że często małe obszary miejskie nie mają wystarczających zdolności ani wiedzy, aby sprostać wyzwaniom. Nierzadko muszą radzić sobie z ograniczonymi zdolnościami finansowymi i administracyjnymi, problemami dotyczącymi współpracy i ograniczonymi uprawnieniami decyzyjnymi, ograniczonymi zdolnościami przywódczymi i zdolnościami w zakresie przystosowywania się i odporności, co może stanowić poważne wyzwanie, a przy tym strategiczne, perspektywiczne myślenie i innowacyjne rozwiązania mają kluczowe znaczenie. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Jest zaniepokojony geografią niezadowolenia politycznego. Przepaść między obszarami miejskimi i wiejskimi oraz brak dostosowań między polityką miejską i wiejską mogą przyczyniać się do polaryzacji politycznej. |
| --- | --- |

19.

Dążenie do sprawiedliwej transformacji:

Budowanie zdolności ekologicznych

| 20. | Podkreśla, że małe obszary miejskie są siłą napędową zielonej, cyfrowej i sprawiedliwej transformacji, której Europa potrzebuje do odbudowy. Dążenie do tworzenia obszarów funkcjonalnych przyjaznych dla klimatu jest w dużej mierze powiązane ze zdolnością władz miejskich do dostosowywania się do stale zmieniających się warunków gospodarczych i odzyskania zaufania. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Dlatego uważa, że potrzebne jest ukierunkowane podejście, które dałoby lokalnej ludności pozytywną wizję przyszłości. Tu pomocna byłaby dalekowzroczna wizja Komisji Europejskiej dotycząca wsi, nakreślona do 2040 r., a ponadto pakt na rzecz obszarów wiejskich powinien w pełni uwzględniać także małe ośrodki miejskie na obszarach wiejskich. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Zauważa, że brak podnoszenia świadomości, a także brak silnego poparcia społecznego pozwalającego zrównoważyć skutki transformacji ekologicznej mogą utrudnić wprowadzanie zmian. Chociaż transformacja ekologiczna jest połączona ze sprawiedliwą transformacją, muszą one zachodzić w sposób wyważony i być ze sobą skoordynowane. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Dostrzega, że obszary miejskie, w tym małe gminy, w znacznym stopniu przyczynią się do łagodzenia zmiany klimatu poprzez inwestowanie zasobów w działania na rzecz transformacji ekologicznej, rewitalizację miast, falę renowacji i gospodarkę o obiegu zamkniętym, mobilność, energooszczędne budynki, lepsze gospodarowanie odpadami oraz mobilizację obywateli i podnoszenie świadomości na temat działań przyjaznych dla środowiska. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Zauważa jednak, że aby transformacja ekologiczna udała się na małych obszarach miejskich, konieczne jest podnoszenie kwalifikacji, przekwalifikowanie i wiedza techniczna, a także wiedza na temat podejść do przystosowania się do zmiany klimatu. Władze lokalne na małych obszarach miejskich potrzebują wysoko wykwalifikowanego personelu, jakiego nie ma wśród tradycyjnych pracowników administracji lokalnej. Wymiana najlepszych praktyk między małymi obszarami miejskimi może pomóc w procesie transformacji. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Uważa, że programy krajowe i unijne wspierają rozwój umiejętności na małych obszarach miejskich. Obszary te potrzebują również wystarczającej liczby wykwalifikowanych i wykształconych pracowników na potrzeby nowych procesów transformacji. Mogą one korzystać z wymiany wiedzy w ramach unijnych programów finansowania, takich jak innowacyjne działania miejskie (UIA), partnerstwa w ramach agendy miejskiej UE, Interreg, URBACT i TAIEX, ale jak wiadomo, nie wszystkie małe obszary miejskie w Europie korzystają z tych programów w równym stopniu. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Opowiada się za tym, by państwa członkowskie dążyły do istotnych zmian w infrastrukturze dostaw energii i normach budowlanych, aby umożliwić produkcję energii ze źródeł odnawialnych w małych i średnich miastach, ponieważ przyczyni się to w znacznym stopniu do łagodzenia zmiany klimatu. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Uważa, że kluczowe znaczenie ma wzmocnienie pozycji regionów i miast w celu zwiększenia ich zdolności do budowania odpornych społeczności, co pozwoli ograniczyć zależność UE od paliw kopalnych. Zdecentralizowana produkcja energii, efektywność energetyczna i plany oszczędzania energii na szczeblu lokalnym i regionalnym zapewnią udaną realizację planu REPowerEU. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Przypomina, że przy budowie i promowaniu publicznie dostępnych stacji ładowania przeznaczonych dla pojazdów lekkich państwa członkowskie muszą również uwzględniać cele art. 174 TFUE i zapewniać dostępność na słabiej zaludnionych obszarach. |
| --- | --- |

28.

Tworzenie mechanizmów sprawiedliwej transformacji

| 29. | Zwraca się o to, by wdrażanie Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (FST) było ukierunkowane na wspieranie małych obszarów miejskich w obrębie uprzednio określonych regionów, w celu wspierania gmin najbardziej dotkniętych transformacją w kierunku neutralności klimatycznej. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Apeluje, aby FST wspierał małe i średnie przedsiębiorstwa z myślą o rozwijaniu ich działalności oraz dbaniu o atrakcyjność i dynamizm miejscowości. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Wzywa do wspierania projektów i działań na rzecz włączenia społecznego słabszych grup społecznych lub obywateli żyjących w ubóstwie, ponieważ ich potrzeby na małych obszarach miejskich mogą być większe, a powiązania słabsze. |
| --- | --- |

31.

Tworzenie transformacji cyfrowej

| 32. | Ponownie podkreśla, że strategie polityczne opracowane dla miast (takie jak karta lipska) powinny uwzględniać transformację cyfrową, ponieważ cyfryzacja jest ważnym i międzysektorowym elementem wpływającym na zrównoważony rozwój miast w odniesieniu do mobilności w miastach, efektywności energetycznej, pracy zdalnej i zrównoważonego budownictwa mieszkaniowego, a także handlu detalicznego i usług publicznych. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Przypomina, że we wszystkich państwach członkowskich UE istnieje znaczna przepaść cyfrowa między obszarami miejskimi i wiejskimi, w dużej mierze ze względu na niższe spodziewane dochody dla dostawców usług szerokopasmowych, związane z rozwojem infrastruktury cyfrowej na obszarach słabiej zabudowanych. Jednak niedawny wzrost powszechności telepracy i mobilnej pracy opartej na technologiach informacyjno-komunikacyjnych może stanowić jeden z elementów o kluczowym znaczeniu dla przyszłego rozwoju obszarów wiejskich. Podkreśla w tym względzie, że szybka łączność dla każdego w Unii Europejskiej, w tym na obszarach wiejskich i oddalonych, jest warunkiem wstępnym, aby obywatele mogli korzystać z usług cyfrowych. |
| --- | --- |

33.

| 34. | Zaleca, aby państwa członkowskie inwestowały w projekty dotyczące inteligentnych wsi, wdrażając rozwiązania cyfrowe w celu optymalizacji łączności, codziennego życia i usług na małych obszarach miejskich, w ramach krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności oraz europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. |
| --- | --- |

34.

| 35. | Podkreśla potrzebę wzmocnienia powiązań między obszarami miejskimi i wiejskimi, które jest konieczne do harmonijnego rozwoju wszystkich rodzajów obszarów miejskich i może służyć jako katalizator bardziej spójnego rozwoju terytorialnego. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Apeluje o zbadanie możliwości zsynchronizowania usług publicznych na szczeblu gminnym, możliwości wspierania e-zarządzania z myślą o zmniejszeniu administracji publicznej oraz możliwości cyfryzacji usług w celu uczynienia ich bardziej przyjaznymi dla obywateli. |
| --- | --- |

36.

Budowa zasobów mieszkaniowych

| 37. | Przypomina, że obecnie istnieją znaczne nierówności w dostępności odpowiednich mieszkań w miastach i na małych obszarach miejskich, zwłaszcza w przypadku osób młodych, rodzin z dziećmi (w tym samotnych rodziców), migrantów i osób z niepełnosprawnościami. |
| --- | --- |

37.

| 38. | Apeluje, by państwa członkowskie promowały zachęty podatkowe związane z pustymi budynkami mieszkaniowymi, aby wspierać dostęp do przystępnych cenowo mieszkań i zachęcać obywateli do osiedlania się i mieszkania w kurczących się miejscowościach. |
| --- | --- |

38.

Nowy europejski Bauhaus

| 39. | Dostrzega wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz położenia szczególnego nacisku na małe obszary miejskie i miasta średniej wielkości w ramach zaproszenia do składania wniosków dotyczących inicjatyw lokalnych w ramach nowego europejskiego Bauhausu i przypomina o propozycji uruchomienia systemu bonów laboratorium nowego europejskiego Bauhausu (NEB Lab) w ramach przyszłego zaproszenia do składania wniosków w kontekście Europejskiej inicjatywy miejskiej. |
| --- | --- |

39.

Długoterminowa wizja dla obszarów wiejskich

| 40. | Przypomina, że UE może osiągnąć bardziej zrównoważony rozwój terytorialny, wspierając i ułatwiając wzmożoną współpracę między obszarami miejskimi i wiejskimi, przełamującą różnice istniejące w przeszłości, które raczej dzieliły niż łączyły obszary miejskie i wiejskie. |
| --- | --- |

40.

| 41. | Podkreśla znaczenie opracowania programu na rzecz obszarów wiejskich według modelu agendy miejskiej dla UE opartego na zasadzie „lepsze finansowanie, lepsze stanowienie prawa i lepsza wiedza” oraz wdrożenia tej metodologii za pośrednictwem tematycznych partnerstw wielopoziomowych i międzysektorowych. |
| --- | --- |

41.

| 42. | Zwraca uwagę, że wyraźnie potrzebna jest lepsza koordynacja między obszarami polityki dotyczącymi obszarów wiejskich, podmiejskich i miejskich. Lepiej skoordynowane podejście powinno aktywnie poszukiwać „synergii” i wartości dodanej, które można uzyskać dzięki współpracy i koordynacji między podmiotami wiejskimi i miejskimi, ponieważ jest to kluczowy czynnik skutecznego wspierania innowacji i eksperymentów ukierunkowanych na konkretny obszar. |
| --- | --- |

42.

| 43. | Proponuje, by Komisja Europejska włączyła wymiar związany z małymi obszarami miejskimi do działań w zakresie weryfikacji wpływu polityki na rozwój obszarów wiejskich, i przypomina o propozycji KR-u dotyczącej współpracy w tym zakresie. Badanie oddziaływania terytorialnego i wpływu na obszary wiejskie powinno stać się obowiązkowym elementem procesu kształtowania polityki. |
| --- | --- |

43.

| 44. | Zaleca dalsze rozważenie możliwości współpracy w ramach istniejących strategii terytorialnych UE, takich jak agenda terytorialna 2030, nowa karta lipska, oraz wdrożenie nowej generacji partnerstw w ramach agendy miejskiej dla UE, które zapewniają ukierunkowanie agendy miejskiej na obszary wiejskie. |
| --- | --- |

44.

| 45. | Dąży do promowania strategicznych partnerstw między obszarami wiejskimi i miejskimi. Małe obszary miejskie mogą lepiej promować partnerstwa i osiągać wspólne cele w tradycyjnych i innowacyjnych sektorach dzięki łączeniu zasobów, opracowywaniu strategii i zawiązywaniu porozumień w skali metropolitalnej. |
| --- | --- |

45.

Finansowanie i odbudowa

| 46. | Przypomina, że lokalna autonomia fiskalna i lokalne zdolności finansowe są czynnikami o kluczowym znaczeniu dla zapewnienia skutecznych inwestycji publicznych i kształtowania polityki rozwoju regionalnego. Zwiększają one możliwości obszarów miejskich w zakresie kierowania własnym rozwojem. Narzucone przez władze centralne ograniczenia mogą sprawić, że wysiłki na rzecz lokalnego zarządzania sprawami lokalnymi staną się bezcelowe. |
| --- | --- |

46.

| 47. | Podkreśla, że wielkość gminy często determinuje jej możliwości finansowe. Mniejsze miejscowości często mogą nie być w stanie zmobilizować wystarczających środków finansowych na realizację zadań, które chcą wykonać. |
| --- | --- |

47.

| 48. | Podkreśla, że politykę spójności należy postrzegać jako kluczowe narzędzie inwestowania w terenie, które wspiera efekt dźwigni funduszy publicznych i prywatnych. |
| --- | --- |

48.

| 49. | Wzywa państwa członkowskie do zadbania o to, by władze małych obszarów miejskich również miały dostęp do 8 % środków z EFRR na szczeblu krajowym przeznaczonych na finansowanie zrównoważonych i zintegrowanych projektów na rzecz rozwoju obszarów miejskich, dzięki nienakładaniu dodatkowych progów dotyczących liczby ludności. |
| --- | --- |

49.

| 50. | Opowiada się za wykorzystywaniem na poziomie lokalnych jednostek administracyjnych zintegrowanych narzędzi terytorialnych, takich jak strategie finansowane z polityki spójności i innych funduszy UE, w celu skoncentrowania inwestycji i dostosowania ich do realiów. |
| --- | --- |

50.

| 51. | Ponownie wyraża rozczarowanie brakiem angażowania szczebla lokalnego i regionalnego w opracowywanie krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności, co odbija się na etapie wdrażania. Podkreśla w związku z tym swój sprzeciw wobec wniosku Komisji Europejskiej w sprawie przesunięcia środków z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych do Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności w celu finansowania REPowerEU. Sprzeciwia się wszelkim próbom odebrania środków regionom i bezwarunkowego przekazania ich szczeblowi krajowemu, gdyż jest to niezgodne z zasadami UE i porozumieniami w sprawie zarządzania dzielonego. |
| --- | --- |

51.

| 52. | Sugeruje wykorzystanie krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności do gromadzenia danych, które mogłyby być wykorzystywane do wdrażania polityki publicznej na niższym poziomie zarządzania. |
| --- | --- |

52.

Tworzenie zdolności terytorialnych

| 53. | Wzywa państwa członkowskie do włączenia nowej definicji obszarów (które doświadczają spadku liczby ludności i zmian demograficznych) do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1058 (5) w sprawie EFRR jako przekrojowej kwestii polityki publicznej, która wymaga zintegrowanych działań ukierunkowanych na konkretny obszar. |
| --- | --- |

53.

| 54. | Proponuje, aby Komisja Europejska promowała ZIT i RLKS poprzez szereg działań partnerskich w ramach europejskiej inicjatywy miejskiej, jako odpowiednie narzędzia wspierania władz małych i średnich obszarów miejskich w stawianiu czoła wyzwaniom terytorialnym, takim jak wyludnianie. |
| --- | --- |

54.

| 55. | Wzywa Komisję Europejską do przeprowadzenia kampanii informacyjnej mającej na celu promowanie wpływu UE na życie osób mieszkających w małych gminach (miejskich i wiejskich) jako przeciwwagi dla geografii niezadowolenia z UE. |
| --- | --- |

55.

| 56. | Wzywa do tego, aby dostęp do różnych funduszy europejskich i zarządzanie projektami z nich wspieranymi były jak najmniej skomplikowane dla małych obszarów miejskich, a także do promowania zintegrowanego podejścia łączącego różne fundusze UE. W tym sensie programy objęte zarządzaniem dzielonym powinny być faktycznie zdecentralizowane, a rola instytucji zarządzających powinna zostać wzmocniona na szczeblu regionalnym, tak aby mogły one wspierać oddolne podejście do finansowania w przypadku małych miast i obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

56.

| 57. | Zwraca się do Komisji Europejskiej o wsparcie wszystkich organów administracji publicznej na małych obszarach miejskich w dotarciu do informacji na temat sposobów radzenia sobie z wyzwaniami związanymi z transformacją ekologiczną, cyfrową lub demograficzną. Komisja Europejska powinna również wzmocnić bezpośrednie wsparcie dla istniejących struktur ponadlokalnych w państwach członkowskich (takich jak departamenty, powiaty, prowincje, komitaty, okręgi itp.), tak aby mogły one rozwijać własne zdolności w zakresie doradztwa dla małych gmin, zgodnie z zasadą pomocniczości. Wszystkie władze lokalne powinny dysponować własnymi urzędnikami zajmującymi się sprawami UE/finansami, aby wspierać te prace. |
| --- | --- |

57.

| 58. | Zwraca się do Komisji Europejskiej i państw członkowskich o zapewnienie możliwości korzystania przez gminy ze wsparcia technicznego w całym cyklu życia projektu. |
| --- | --- |

58.

| 59. | Apeluje do Komisji Europejskiej o rozważenie możliwości oferowania w ramach nowej europejskiej inicjatywy miejskiej (EUI) coachingu na miejscu dla małych obszarów miejskich i sugeruje, by przyszłe krajowe punkty kontaktowe EUI odgrywały rolę pośredników we wspieraniu małych obszarów miejskich. |
| --- | --- |

59.

| 60. | Podkreśla, że w przypadku małych obszarów miejskich udział w podejmowaniu strategicznych decyzji może stanowić wyzwanie z uwagi na ich ograniczone zasoby administracyjne oraz trudności w przechodzeniu przez złożone procesy wielopoziomowego sprawowania rządów, takie jak finansowanie UE. |
| --- | --- |

60.

| 61. | Zauważa, że współpraca ma zasadnicze znaczenie dla małych obszarów miejskich. Obejmuje to współpracę z sąsiednimi obszarami w celu rozwiązania powiązanych ze sobą problemów czy łączenie sił w celu stworzenia „terytorialnej masy krytycznej”. |
| --- | --- |

61.

| 62. | Podkreśla, że w przypadku istotnych przemian społecznych, takich jak transformacja ekologiczna i cyfrowa, mniejsze obszary miejskie są często zależne od wsparcia ze strony swoich obywateli i przedsiębiorstw, ponieważ brakuje im środków na prowadzenie i finansowanie takich procesów innowacji społecznych. |
| --- | --- |

62.

| 63. | Przypomina, że zaangażowane społeczności lokalne nie tylko wzmacniają tożsamość lokalną, innowacje społeczne i spójność, ale również pobudzają współpracę w czasach pogorszenia koniunktury gospodarczej lub transformacji. |
| --- | --- |

63.

Wnioski

| 64. | Stwierdza, że potrzebna jest jasna, akceptowana i uznana definicja małych obszarów miejskich. Obszary te potrzebują odpowiednich zdolności administracyjnych, aby kształtować swe wielowymiarowe przemiany i długoterminowe perspektywy. Potrzebują również wiedzy, koordynacji polityki i wzmocnienia pozycji, aby móc zmobilizować ludzi oraz wykorzystać zasoby i unijne programy finansowania. |
| --- | --- |

64.

Bruksela, dnia 1 grudnia 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  Szczegółowa definicja małych i średnich obszarów miejskich opiera się na połączeniu ustaleń projektu ESPON TOWN (2014 r.) oraz klasyfikacji stopnia urbanizacji OECD-KE (opartej na gęstości zaludnienia i wielkości aglomeracji miejskiej). Małe i średnie obszary miejskie są definiowane jako ciągłe przestrzennie skupiska miejskie o liczbie ludności od 5 tys. do 50 tys. osób i gęstości zaludnienia powyżej 300 mieszkańców/km2, które nie są uznawane za skupiska miejskie o wysokiej gęstości zaludnienia (HDUC) zgodnie ze stopniem urbanizacji (DEGURBA, od ang. degree of urbanization) lokalnych jednostek administracyjnych (ESPON, 2014).

1

2

degree of urbanization

(2)  Definicja zatwierdzona przez Komisję Statystyczną ONZ w dniu 5 marca 2020 r.: „Zalecenie w sprawie metody wyznaczania miast, obszarów miejskich i wiejskich do celów międzynarodowych porównań statystycznych”, przygotowane przez Komisję Europejską – Eurostat i DG ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej – MOP, FAO, OECD, UN-Habitat, Bank Światowy.

2

(3)  Raport OECD, Access and Cost of Education and Health Services: Preparing regions for demographic change.

3

(4)  Zob. „Horyzont 2020”, projekt ROBUST, www.rural-urban.eu.

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1058 z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności (Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 60).

5

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/51 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/51

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Nowy europejski plan na rzecz innowacji

(2023/C 79/09)

| Sprawozdawca: | Marku MARKKULA (FI/EPL), przewodniczący regionu Helsinki |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy: | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Nowy europejski plan na rzecz innowacji”
  COM(2022) 332 final |

Sprawozdawca:

Marku MARKKULA (FI/EPL), przewodniczący regionu Helsinki

Dokument źródłowy:

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Nowy europejski plan na rzecz innowacji”

COM(2022) 332 final

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR),

Dlaczego ma to kluczowe znaczenie? Plan na rzecz innowacji może odegrać zasadniczą rolę w przyspieszeniu transformacji.

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje nowy europejski plan na rzecz innowacji mający na celu pobudzenie innowacyjnego myślenia i działań na rzecz innowacji, które mają zapewnić Europie wiodącą rolę w nauce, bazie przemysłowej, dynamicznych ekosystemach sprzyjających zakładaniu nowych przedsiębiorstw, warunkach dla innowacji i bazie talentów. KR podkreśla, że dla osiągnięcia ambitnych celów polityki UE w zakresie innowacji należy unikać fragmentacji i organizować wpływowe środki dzięki skutecznej współpracy między przemysłem, środowiskiem akademickim, inicjatywami społecznymi oraz administracją regionalną i lokalną na szczeblu lokalnym, regionalnym, jak i ponadregionalnym, a także podejmować wyzwania społeczne wywołane m. in. zmianą klimatu, koniecznością zwiększonej odporności na zagrożenia zdrowotne i transformacją cyfrową. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Uważa jednak, że w komunikacie tym należało zaproponować nowe dziedziny lub bardziej pogłębione podejście do innowacji w polityce europejskiej. W kontekście wielorakich wyzwań (globalizacja, środowisko, zdrowie, starzenie się społeczeństwa, wyludnienie dużych obszarów wiejskich i pokój/wojna) Komisja powinna wyciągnąć wnioski z tych kryzysów, myśleć nieszablonowo i, między innymi, otworzyć debatę na temat rodzaju innowacji potrzebnych odpornemu społeczeństwu europejskiemu. Szczególnie istotna jest potrzeba większego skupienia się na innowacjach społecznych, zarówno tych, które są bezpośrednio związane z wyżej wymienionymi wyzwaniami, jak i innych, takich jak zatrudnienie, zwłaszcza wśród młodszej populacji. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Proponuje, aby Komisja Europejska niezwłocznie dodała do Nowego europejskiego planu na rzecz innowacji środki uzupełniające koncentrujące się na kwestiach społecznych i energetycznych oraz zintegrowała te środki w celu przyspieszenia przemian społecznych w kierunku zrównoważonego wzrostu. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Zwraca uwagę, że środki polityczne muszą obejmować jasny cel zlikwidowania dwóch rodzajów przepaści. W kilku obszarach polityki innowacji Europa pozostaje bowiem daleko w tyle za światowymi liderami – USA i Azją – a w UE w wielu regionach kluczowe znaczenie innowacyjności nie jest uwzględniane w wystarczającym stopniu; regiony osiągające najlepsze wyniki są nawet dziewięciokrotnie bardziej innowacyjne niż regiony o najniższych wynikach. KR przypomina, że nie we wszystkich regionach istnieją takie same możliwości techniczne, ludzkie i finansowe, aby poprawić wyniki w dziedzinie innowacji. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Podkreśla, że wdrożenie Nowego planu innowacji wymaga bardziej radykalnych środków niż te, które UE zazwyczaj przyjmuje w swoich ogólnoeuropejskich inicjatywach politycznych, i że procesy innowacji muszą być bardziej systemowe i śmielej zakrojone. Cel musi być jasny, realistyczny, wymagający i mierzalny: podwoić wpływ i skrócić o połowę czas realizacji. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Podkreśla, że plan na rzecz innowacji musi być kluczowym sygnałem dla całej UE do konkretnych natychmiastowych i długoterminowych działań wywierających faktyczny wpływ i mających na celu wyeliminowanie przepaści innowacyjnych i promowanie lokalnych i regionalnych ekosystemów innowacji ukierunkowanych na konkretny obszar. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Zgadza się z Komisją Europejską, że nowa fala innowacji – innowacje zaawansowane technologicznie – opiera się na najnowocześniejszej nauce, technologii i inżynierii, często łącząc postępy w sferze fizycznej, biologicznej i cyfrowej. Nowa fala innowacji ma potencjał, by zapewnić przełomowe rozwiązania dla globalnych wyzwań. KR podkreśla, że celem tej nowej fali musi być przyspieszenie wielodyscyplinarnych procesów współtworzenia, które zwiększą innowacje społeczne (1)
  , (2) w celu „podniesienia dobrostanu i dobrobytu jednostek i społeczności”. Działania te muszą w sposób zdecydowany uwzględnić aspekty ludzkie, tak aby Europa jak najbardziej skorzystała na rozwinięciu uniwersalnego podejścia do przywództwa w zakresie przedsiębiorczości. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Z zadowoleniem przyjmuje uznanie działania pilotażowego „Partnerstwa na rzecz innowacji regionalnych” (PRI), a w szczególności uznanie roli PRI w promowaniu tzw. połączonych regionalnych dolin najbardziej zaawansowanych technologii, o powiązaniach z dolinami z innych regionów, i międzyregionalnych inwestycji innowacyjnych. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Wyraża ubolewanie, że Komisja Europejska nie wykorzystała okazji do podkreślenia potrzeby stworzenia silnego powiązania między lokalnymi ekosystemami innowacji a europejską przestrzenią badawczą (EPB) za pośrednictwem ośrodków EPB (3). |
| --- | --- |

9.

| 10. | Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie UE do przyspieszenia tworzenia ośrodków EPB w ramach planu działania w zakresie EPB, aby zapewnić, by partnerstwa i działania w zakresie badań, rozwoju i innowacji stały się priorytetowymi obszarami w programach lokalnych i regionalnych przywódców politycznych. |
| --- | --- |

10.

Dlaczego innowacje i przywództwo UE w dziedzinie najbardziej zaawansowanych technologii są obecnie ważniejsze niż kiedykolwiek?

| 11. | Komitet podkreśla, że Europa ma potencjał, by stać się światowym liderem w dziedzinie innowacji w następujących dziedzinach: odnawialne źródła energii, niskoemisyjny wodór, baterie, technologie cyfrowe, drony i sztuczna inteligencja, obliczenia wielkiej skali, produkcja i projektowanie półprzewodników, przemysłowe dobra wspólne, sektor zdrowia i żywności, zamówienia publiczne na innowacje oraz współpraca między przemysłem a uczelniami wyższymi za pośrednictwem programów UE. KR zwraca również uwagę, że przedsiębiorstwa UE są światowymi liderami w dziedzinie zielonych patentów o wysokiej wartości oraz zielonych patentów w energochłonnych gałęziach przemysłu. Ponadto w UE powstaje jedna piąta wszystkich najwyższej jakości publikacji naukowych na świecie. Uzyskanie pozycji światowego lidera w dziedzinie biznesu oraz badań, rozwoju i innowacji wymaga jednak pełnego wdrożenia wielu ambitnych instrumentów politycznych. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Podkreśla, że sukces można osiągnąć jedynie poprzez połączone działania lokalne i regionalne. KR zauważa, że Europa nadal pozostaje w tyle za USA i Chinami w zakresie finansowania całego procesu innowacji. Szybciej niż gdzie indziej przybywa inwestycji prywatnych, ale w porównaniu z inwestycjami w USA i Chinach europejscy inwestorzy kapitału wysokiego ryzyka są nadal stosunkowo niechętni ryzyku, jeśli chodzi o dokonywanie znacznych inwestycji. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Wzywa do wyciągnięcia wniosków z poprzednich dwunastu unijnych programów na rzecz innowacji w ostatnich dziesięcioleciach, które nie zmieniły w wystarczającym stopniu modelu innowacji w zakresie:






  — | przejścia do ukierunkowanej na cel kultury kreatywności i innowacji, |
| --- | --- | --- |

13.

—

przejścia do ukierunkowanej na cel kultury kreatywności i innowacji,

| — | przejścia od stosunkowo zamkniętych klastrów do prawdziwie otwartych ekosystemów innowacji, |
| --- | --- |

—

przejścia od stosunkowo zamkniętych klastrów do prawdziwie otwartych ekosystemów innowacji,

| — | rozwijania podejścia do przywództwa w zakresie przedsiębiorczości, |
| --- | --- |

—

rozwijania podejścia do przywództwa w zakresie przedsiębiorczości,

| — | promowania specjalnych programów już na poziomie szkolnym, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet i dziewcząt, |
| --- | --- |

—

promowania specjalnych programów już na poziomie szkolnym, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet i dziewcząt,

| — | skupienia się na przedsiębiorstwach typu start-up kosztem zwiększania skali działalności i wzrostu przedsiębiorstw, |
| --- | --- |

—

skupienia się na przedsiębiorstwach typu start-up kosztem zwiększania skali działalności i wzrostu przedsiębiorstw,

| — | zwiększenia zarządzania wiedzą, koordynacji i synergii między projektami, |
| --- | --- |

—

zwiększenia zarządzania wiedzą, koordynacji i synergii między projektami,

| — | współpracy z lokalnymi i regionalnymi innowacjami oraz ekosystemami ukierunkowanymi na konkretny obszar i zagadnienie, |
| --- | --- |

—

współpracy z lokalnymi i regionalnymi innowacjami oraz ekosystemami ukierunkowanymi na konkretny obszar i zagadnienie,

| — | dobrych praktyk w zakresie analizy porównawczej i uczenia się na niej opartego oraz koncepcji transformacji systemowej na poziomie globalnym, |
| --- | --- |

—

dobrych praktyk w zakresie analizy porównawczej i uczenia się na niej opartego oraz koncepcji transformacji systemowej na poziomie globalnym,

| — | dzielenia się synergiami i wiedzą między programami UE a innymi inicjatywami w celu zlikwidowania przepaści innowacyjnych, |
| --- | --- |

—

dzielenia się synergiami i wiedzą między programami UE a innymi inicjatywami w celu zlikwidowania przepaści innowacyjnych,

| — | tworzenia partnerstw europejskich oraz wielopoziomowego sprawowania rządów i transformacji systemowej. |
| --- | --- |

—

tworzenia partnerstw europejskich oraz wielopoziomowego sprawowania rządów i transformacji systemowej.

| 14. | Zachęca miasta i regiony do przyjęcia podejścia opartego na celach do najważniejszych wyzwań społecznych i do wyznaczenia celów do osiągnięcia, takich jak tzw. mapy drogowe i plany działania „Zielony Ład w terenie” i „Cyfryzacja”. Powinny one uwzględniać regionalne strategie inteligentnej specjalizacji i wykorzystywać unijne, krajowe, regionalne i lokalne instrumenty finansowania, zarówno publiczne, jak i prywatne. Konieczne jest zwiększenie synergii między EFRR, programem „Cyfrowa Europa” i programem „Horyzont”, zwłaszcza w celu zacieśnienia współpracy między MŚP, uniwersytetami, ośrodkami technologicznymi, organizacjami badawczymi i ośrodkami innowacyjnymi. Wzmocnienie sieci europejskich centrów innowacji cyfrowych (EDIH) pomaga w organizowaniu regionalnych ekosystemów innowacji i ustanawianiu europejskich korytarzy i sieci o wiodącej pozycji na świecie. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Komitet odnosi się do udanych inicjatyw i sprawdzonych rozwiązań stosowanych przez miasta i regiony, w tym do kampanii UE z udziałem KR-u, takich jak dialogi obywatelskie, obozy innowacji, europejskie regiony przedsiębiorczości i regiony naukowe. Pokazały one, że lokalne zaangażowanie ułatwia nawiązanie dialogu z lokalnymi sieciami różnych podmiotów, w ramach którego można stawiać czoła zadaniom, pokonać bariery instytucjonalne i skonfrontować się z schematami myślowymi w dziedzinie wyzwań społecznych. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Przypomina, że najbardziej zaawansowane technologie są ukierunkowane na postęp społeczny i że należy wziąć pod uwagę pojęcie społecznej akceptacji i użyteczności; Wymaga to zwiększenia publicznych i prywatnych inwestycji w badania, rozwój i innowacje, co doprowadzi do neutralności technologicznej i do uniknięcia sytuacji jednej konkretnej zależności technologicznej. KR podkreśla, że innowacje społeczne wiążą się ze zdolnościami rozwiązywania problemów i aspektami przedsiębiorczości w radzeniu sobie z zakłóceniami w celu tworzenia wartości i unikania komplikacji i negatywnych kosztów dla społeczeństwa. W związku z tym przy wdrażaniu planu na rzecz innowacji należy zwrócić większą uwagę na wszystkie zainteresowane strony w zakresie badań, rozwoju i innowacji, w tym na obywateli oraz, w szerszym ujęciu, na relacje między nauką a społeczeństwem oraz wymagane procesy współtworzenia. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Zwraca uwagę, że globalne sieci wiedzy i uczenie się oparte na współpracy mają zasadnicze znaczenie, a zatem podmioty lokalne uczestniczące w sieciach międzynarodowych, takie jak powiązani z całym światem naukowcy, przedsiębiorstwa i organizacje pozarządowe, mogą i powinny przekazywać odpowiednią wiedzę i potencjalne rozwiązania spoza lokalnego kontekstu. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Podkreśla, że strategie inteligentnej specjalizacji odgrywają kluczową rolę we wzmacnianiu regionalnych ekosystemów innowacji, gdyż lepiej zachęcają do zrównoważonego wzrostu gospodarczego i rozwiązywania problemów społecznych w sposób oddolny, oparty na współpracy i zależny od kontekstu, z wykorzystaniem najlepszych rozwiązań badawczych. Z zadowoleniem przyjmuje wysiłki sieci Inicjatywa Vanguard na rzecz budowy europejskich przemysłowych łańcuchów wartości opartych na komplementarności w ramach strategii inteligentnej specjalizacji. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Uważa, że w zarządzaniu innowacjami należy czerpać z różnorodności wzorców przywództwa i gospodarowania, aby rozwijać takie wzorce zachowań i zarządzania, które będą sprzyjać transformacji ku przedsiębiorczości i społeczeństwu uczącemu się, działającemu dla wszystkich pokoleń i ponad wszystkimi granicami, zdolnemu do wspólnego kształtowania działań, współpracy, dzielenia się wiedzą i podejmowania decyzji w oparciu o dowody. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Uważa, że w sytuacji, gdy rozwiązania technologiczne dla danego wyzwania społecznego sprawdziły się i cieszą się szerokim poparciem, tak jak w przypadku partnerstwa ekologicznego i cyfrowego, poziom unijny ma do odegrania kluczową rolę w tworzeniu warunków dla zwiększania skali, dzielenia się doświadczeniami i ustanawiania norm, skupiając się na celu i oddziaływaniu, przy jednoczesnym unikaniu regulacji, które prowadziłyby do uzależnienia od technologii. Wsparcie to można rozwijać poprzez większe zaangażowanie obywateli za pomocą różnych instrumentów komunikacji. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Przypomina, że istnieje coraz większe zapotrzebowanie na współtworzenie specjalnych strategii politycznych w zakresie innowacji w regionach i sektorach przemysłu i że to wymaga szybszych postępów w zakresie zaawansowanych technologicznie, ekologicznych i cyfrowych partnerstw oraz celów zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

21.

Charakter innowacji: ukierunkowane na konkretny obszar, strukturalne, transformacyjne, ze szczególnym uwzględnieniem skutków

| 22. | Potwierdza, że europejska polityka w zakresie innowacji, w połączeniu z europejską polityką w zakresie badań naukowych, musi zapewnić dostępność wysokiej jakości nauki, aby pobudzić innowacje oraz pomóc społeczeństwu i przedsiębiorstwom w radzeniu sobie z kryzysami i wyzwaniami stojącymi obecnie przed wszystkimi miastami i regionami UE. KR podkreśla stałą ważną rolę europejskiego finansowania regionalnego za pośrednictwem EFRR i Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji. KR wzywa rządy państw członkowskich i władze lokalne i regionalne do uwzględnienia oświadczenia Komisji Europejskiej (4), zgodnie z którym ramy regulacyjne na lata 2021–2027 obejmujące fundusze polityki spójności w ramach zarządzania dzielonego oraz środki w ramach funduszy objętych zarządzaniem bezpośrednim umożliwiają wzmocnienie synergii między EFRR a programem „Horyzont Europa”. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Zauważa, że wspólny plan działania Komisji Europejskiej i KR-u w dziedzinie badań naukowych, innowacji, edukacji i powiązanych strategii politycznych mających na celu zwiększenie ogólnoeuropejskiego przepływu wiedzy i wspólnego uczenia się w procesie kształtowania polityki umożliwia wzmocnienie pozycji naukowców, przedsiębiorców i społeczeństwa obywatelskiego w konsolidacji ich regionalnych ekosystemów badań naukowych i innowacji oraz pełnego włączenia ich do ogólnoeuropejskiej sieci doskonałości. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Zwraca uwagę, że finansowanie UE z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (przeznaczonego przede wszystkim na odbudowę po pandemii COVID-19 i odnowę gospodarczą) oraz z Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (przeznaczonego przede wszystkim na wsparcie regionów górniczych i innych terytoriów najbardziej dotkniętych transformacją w kierunku neutralności klimatycznej) nie może jeszcze w pełni przyczynić się do wspierania innowacji, przede wszystkim ze względu na to, że procesy związane z wykorzystaniem funduszy są bardzo powolne i podlegają rygorystycznym przepisom unijnym dotyczącym pomocy państwa. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Podkreśla rolę władz lokalnych i regionalnych oraz KR-u umożliwiającą obywatelom i ich demokratycznie wybranym przedstawicielom wpływanie na kierunek i cel innowacji oraz na opracowywanie innowacyjnych rozwiązań przez użytkowników. W związku z tym ważne jest, aby pod każdym względem nadać władzom lokalnym i regionalnym uprawnienia i wspierać je, a także zapewnić, by były one dobrze przygotowane do wspierania innowacji na szczeblu lokalnym. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Podkreśla potrzebę lepszego powiązania planu na rzecz innowacji z programem lepszego stanowienia prawa poprzez wykorzystanie najnowszych ustaleń sieci RegHub KR-u dotyczących zamówień publicznych (5) i usuwanie przeszkód dla inwestycji publicznych (6), a także poprzez angażowanie rozwoju lokalnego i regionalnego w poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań regulacyjnych promujących innowacje. W tym kontekście zasadnicze znaczenie dla integracji obu programów ma podejście oparte na wspólnych dobrach przemysłowych i społecznych. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Apeluje o bardziej otwarty proces decyzyjny w odniesieniu do unijnej polityki w dziedzinie badań naukowych, programu polityki w zakresie EPB oraz Forum EPB, z obywatelami jako aktywnymi uczestnikami i podmiotami. Wnosi także o to, by ten proces w pełni uwzględniał wkład KR-u i zainteresowanych stron związanych z regionami. Oznacza to większe skupienie się na publicznej wartości nauki i innowacji przy rozważaniu, jakimi wyzwaniami powinna się zająć UE, przy jednoczesnym zbudowaniu publicznego wsparcia niezbędnego dla dalszego rozwoju i wdrażania. |
| --- | --- |

27.

Szczegółowe zagadnienia dotyczące pięciu obszarów przewodnich

Obszar przewodni: finansowanie przedsiębiorstw scale-up w dziedzinie najbardziej zaawansowanych technologii

| 28. | Odnotowuje, że większość państw europejskich posiada funkcjonujący rynek finansowy oparty na wspieranych przez rząd krajowych rynkach kapitału wysokiego ryzyka i niepublicznych rynkach kapitałowych. Zauważa także, że proponowany fundusz Europejskiej Rady ds. Innowacji (EIC), zapewniający dotacje publiczne i długoterminowe inwestycje kapitałowe, powinien wnieść na rynek dodatkową wartość i przyczynić się do unikania zakłóceń w istniejącym rynku. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Podkreśla, że potrzebne jest finansowanie inicjatyw, które stwarzają warunki sprzyjające temu, by nowe i innowacyjne przedsiębiorstwa oparte na technologiach mogły kontynuować działalność w swoich regionach, wykorzystując synergie i rozwijając dodatkową komplementarność z innymi lokalnymi zainteresowanymi stronami, takimi jak organizacje badawcze i inne przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Uważa, że silniejsze powiązania między badaniami naukowymi a innowacjami powinny obejmować skuteczne rozpowszechnianie wyników projektów realizowanych w ramach programu badawczego „Horyzont”, ze szczególnym naciskiem na ich wartość dla poprawy regionalnych ekosystemów innowacji i trójkąta wiedzy (badania, edukacja i innowacje), a także na codzienne życie miast, regionów i obywateli, w szczególności na zatrudnienie i dobrostan. KR podkreśla potrzebę skutecznego rozpowszechniania wyników projektów badawczych programu „Horyzont”poprzez instytucjonalne portale otwartych danych. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Potwierdza, że Europejska Rada ds. Innowacji i jej portfel nie są dobrze znane poszczególnym branżom, przedsiębiorstwom typu start-up, przedsiębiorstwom scale-up i MŚP w całej Europie. Należy zatem uprościć dostęp do jej usług i ułatwić korzystanie z nich. |
| --- | --- |

31.

| 32. | Wnosi o to, by rola funduszu Europejskiej Rady ds. Innowacji była katalizatorem o długim, lecz ograniczonym horyzoncie czasowym, oraz apeluje o zapewnienie pomyślnego wychodzenia z inwestycji za pomocą pierwszych ofert publicznych. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Proponuje, aby skupić uwagę na nowych przedsiębiorstwach i ekosystemach wymagających bardzo dużych inwestycji o długim horyzoncie czasowym – mowa tu m.in. o bateriach do samochodów elektrycznych, wodorze i półprzewodnikach, które nie przyciągają wystarczająco wcześnie bezpośredniego finansowania prywatnego. Inwestycje transformacyjne wymagają „cierpliwego” finansowania publicznego, podczas gdy finansowanie prywatne napędza głównie innowacje „rynkowe”. |
| --- | --- |

33.

| 34. | Podkreśla, że „twórcze napięcie” i „twórcza destrukcja” są skutecznymi sposobami wynalezienia czegoś nadzwyczaj nowego – współtworzącego potencjalne przełomowe inicjatywy. Wymaga to częściowego wykorzystania finansowania UE w celu zatrzymania, przyciągnięcia i reorganizacji talentów i zasobów z wysokiej jakości inicjatyw gospodarki rynkowej, w ramach których podjęto podobne wyzwania za pomocą doświadczonych, długotrwałych partnerstw ukierunkowanych na biznes lub publiczno-prywatnych. |
| --- | --- |

34.

| 35. | Przypomina, że Europa musi przyspieszyć cały proces innowacji w terenie w oparciu o przegląd kreatywnych pomysłów, eksperymentowanie, testowanie, tworzenie prototypów, uczenie się na oparte na analizie porównawczej i zwiększanie skali. Komisja Europejska powinna wykazać innowacyjność, tworząc nowe formy finansowania lokalnych działań wykazujących w początkowej fazie rodzący się potencjał globalny. Te unijne systemy finansowania zachęcałyby do krajowego i regionalnego finansowania wykonalności, w tym aktywnego wykorzystania funduszy spójności. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Wzywa Komisję Europejską do objęcia przewodniej roli i rozwiązania najistotniejszego problemu strukturalnego na rynku akcji dzięki umożliwieniu spółkom giełdowym emisji nowych akcji i ich sprzedaży na rynku bez uciążliwego procesu emisji akcji. |
| --- | --- |

36.

| 37. | Podkreśla, że o ile powodzenie każdego programu na rzecz innowacji zależy od ciągłej zdolności do zastępowania starych produktów i usług nowymi produktami i usługami, o tyle należy zająć się jego nowatorskimi skutkami poprzez współprojektowanie i współtworzenie, tak aby zapewnić długotrwałą akceptację, również z udziałem podmiotów lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

37.

Obszar przewodni: stymulowanie innowacji typu „deep tech” poprzez przestrzenie doświadczalne i zamówienia publiczne

| 38. | Podkreśla znaczenie procesu otwartego odkrywania (Open Discovery Process) i odsyła do szeregu badań i sprawdzonych metod służących organizowaniu wielopoziomowych procesów współpracy i eksperymentowania oraz zarządzaniu tymi procesami w ramach radykalnej transformacji systemowej. Uznaje potrzebę poprawy zdolności zawodowych i miejsc pracy, tak aby stały się środowiskami edukacyjnymi dostarczającymi realistycznych rozwiązań poprzez tworzenie korzystnych warunków do budowy zaufania i do eksperymentowania w ramach wspólnych projektów z zatwierdzoną wizją i z uzgodnionymi celami, strategiami i planami działania. |
| --- | --- |

38.

| 39. | Podkreśla, że w ramach podejścia opartego na wielopoziomowej współpracy rozwiązania lokalnych problemów w większości przypadków powinny być opracowywane, wspólnie ze wszystkimi zainteresowanymi stronami poczwórnej helisy w sposób połączony i w warunkach rzeczywistych. Doprowadzi to do szybkiego uczenia się, zwiększenia skali i szybkiego korygowania ścieżki innowacji, podczas gdy niektóre elementy koordynacji i monitorowania mogą być realizowane w ramach sieci transregionalnych. Dzięki temu będzie można rozeznać się w możliwościach, poszerzyć zakres tego, co jest możliwe, czyniąc „niemożliwe możliwym”, porównując alternatywne praktyki, ocenić zarówno pomyślne, jak i nieudane eksperymenty i wyciągnąć z tego wnioski, a także zachęcić do rozpowszechniania i absorpcji innowacji poza pierwotnym kontekstem. |
| --- | --- |

39.

| 40. | Ponownie zauważa, że zasadnicze znaczenie dla skutecznej realizacji polityki ma odpowiednie monitorowanie i śledzenie innowacji. KR przypomina (7) o stosowaniu i dalszym rozwoju tablicy wyników innowacyjności regionów w zakresie polityki regionalnej ukierunkowanej na konkretny obszar. Przypomina, że jest to podstawowe narzędzie porównywania zmian w wynikach regionalnych strategii politycznych w zakresie innowacji oraz organizowania procesów uczenia się opartego na analizie porównawczej między regionami, a tym samym usprawnienia regionalnych ekosystemów innowacji i inteligentnej specjalizacji. |
| --- | --- |

40.

| 41. | Uwypukla, że eksperymenty na dużą skalę wymagają partnerstw europejskich w ramach programu „Horyzont Europa”, a także korzystania z innowacyjnych zamówień publicznych oraz wsparcia ze strony Europejskiej Rady ds. Innowacji przez cały cykl życia innowacji – począwszy od wczesnych etapów badań po weryfikację poprawności projektu, transfer technologii oraz finansowanie i zwiększanie skali eksperymentów, przedsiębiorstw i przedsiębiorstw typu start-up. Wszystko to ma zapewnić sukces – jako źródło inspiracji – ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (IPCEI) i dolin wodorowych. |
| --- | --- |

41.

Obszar przewodni: przyspieszenie i wzmocnienie innowacji w europejskich ekosystemach innowacji w całej UE oraz przeciwdziałanie przepaści innowacyjnej

| 42. | Proponuje, aby regionalne doliny innowacji, wraz z wiodącymi instytucjami szkolnictwa wyższego, stały się zasadniczymi katalizatorami przemian społecznych i przemysłowych oraz umożliwiły regionom o podobnych obszarach specjalizacji współpracę i realizację wspólnych projektów innowacyjnych. W tym kontekście konieczny będzie kompleksowy, skoordynowany i zdecentralizowany system monitorowania i oceny programów. |
| --- | --- |

42.

| 43. | Zauważa, że jeśli chodzi o osiągnięcie wyznaczonych celów, to środki dostępne w programie „Horyzont Europa” (100 mln EUR) i w międzyregionalnych inwestycjach innowacyjnych (I3) (70 mln EUR) w ramach EFRR wystarczą jedynie do zapewnienia wstępnych ram i że należy je wspierać poprzez podejmowanie znacznie szerzej zakrojonych wysiłków oraz dzięki późniejszemu finansowaniu. Wzywa Komisję Europejską do tworzenia skutecznych synergii między tymi źródłami finansowania w drodze wykorzystania inicjatyw takich jak partnerstwa na rzecz innowacji regionalnych (PRI) i sieć europejskich ośrodków innowacji cyfrowych (EDIH). |
| --- | --- |

43.

| 44. | Z zadowoleniem przyjmuje skuteczne środki Komisji Europejskiej na rzecz promowania wymiaru regionalnego w polityce UE i regionalnych ekosystemów innowacji jako kluczowych elementów wzmocnienia konkurencyjności Europy i osiągnięcia strategicznej autonomii UE na rzecz inteligentnego i zrównoważonego wzrostu. KR zwraca uwagę, że instytucje szkolnictwa wyższego znajdują się w centrum regionalnych ekosystemów innowacji o silnej kulturze przedsiębiorstw typu start-up i innych firm. Wszystkie instytucje szkolnictwa wyższego, w szczególności uczelnie nauk stosowanych i inne podobne instytucje szkolnictwa wyższego działające na rzecz rozwoju praktycznych zastosowań, muszą wzmocnić swoją rolę jako aktywna siła napędowa innowacji w regionach, zapewnić szkolenie pilnie potrzebnych specjalistów, przyciągnąć nowe talenty z terenu oraz umożliwić transfer ważnych innowacji technologicznych do miejscowej gospodarki. |
| --- | --- |

44.

| 45. | Zwraca uwagę na ważną rolę kształcenia zawodowego, skupiającego się na szkoleniu techników i innych specjalistów zorientowanych na praktykę, we wdrażaniu planu na rzecz innowacji. |
| --- | --- |

45.

| 46. | Zwraca uwagę na to, że europejski program na rzecz innowacji typu „deep tech” boryka się z podstawowymi wyzwaniami polegającymi na tym, że nie oferuje on odpowiednich zachęt i nie dysponuje ani wystarczającym doświadczeniem, ani adekwatnymi zasobami, by zaangażować zainteresowane strony w systemową transformację. Potrzeba również zachęt do tego, by zmienić nastawienie najlepszych instytucji szkolnictwa wyższego – zamiast kierować się zasadą „publikuj albo giń” („publish or perish”) powinny raczej skupić się na szukaniu rozwiązań dla głównych wyzwań społecznych i na wspieraniu innowacji typu „deep tech” oraz globalnego transferu technologii, we współpracy z przemysłem. |
| --- | --- |

46.

| 47. | Proponuje, aby instytucje szkolnictwa wyższego wraz z innymi podmiotami poczwórnej helisy przyjęły role i odpowiedzialność profesjonalnych organizatorów lokalnych ekosystemów, w ramach których naukowcy, studenci i przedsiębiorstwa będą razem eksperymentować i pilotować nowe technologie z uwzględnieniem nowej kultury przedsiębiorczości i innowacji. |
| --- | --- |

47.

| 48. | Ponownie podkreśla znaczenie ukierunkowania i finansowania inicjatyw mających na celu zlikwidowanie dwóch przepaści innowacyjnych w celu ułatwienia zorganizowanych wielopodmiotowych partnerstw na światowym poziomie doskonałości oraz otwartego dostępu do nich również dla partnerów z krajów i regionów osiągających słabe wyniki. Mają one kluczowe znaczenie dla stworzenia solidniejszego i spójniejszego ekosystemu innowacji w UE. |
| --- | --- |

48.

| 49. | Przypomina, że ośrodki EPB łączące decydentów i podmioty działające w dziedzinie badań, rozwoju i innowacji są idealnym instrumentem pełnego uznania zalet podejścia do nauki i innowacji ukierunkowanego na konkretny obszar we współtworzeniu nowych rozwiązań w celu zaradzenia obecnym kryzysom w ramach regionalnego podejścia oddolnego. |
| --- | --- |

49.

| 50. | Zaleca działania za pośrednictwem Europejskiej Sieci Przedsiębiorczości w zakresie międzynarodowego transferu technologii i współpracy technologicznej w dziedzinie badań, rozwoju i innowacji. |
| --- | --- |

50.

Obszar przewodni: wspieranie, przyciąganie i zatrzymywanie talentów w dziedzinie najbardziej zaawansowanych technologii

| 51. | Wzywa do opracowania konkretnego planu działania obejmującego zachęty i odpowiednie finansowanie, aby zachęcić instytucje szkolnictwa wyższego do odgrywania aktywnej roli w rozwiązywaniu głównych wyzwań społecznych, wspieraniu europejskich innowacji typu „deep tech”, zapewnianiu współpracy i integracji między poszczególnymi branżami przemysłu, a także w szkoleniu tak potrzebnych w Europie talentów. |
| --- | --- |

51.

| 52. | Zwraca uwagę na rolę instytucji szkolnictwa wyższego, i zwłaszcza studentów, we wspieraniu innowacji typu „deep tech” i transferze technologii dzięki temu, że ośrodki te pełnią funkcję katalizatorów między przedsiębiorstwami typu start-up, stosowaniem podejścia naukowego oraz partnerstwami między uczelniami wyższymi a przemysłem. Instytucje szkolnictwa wyższego powinny stać się siłą napędową zmiany strukturalnej, która jest potrzebna do przyspieszenia innowacji typu „deep tech” oraz tworzenia i zatrzymywania talentów w Europie. Ważną rolę w tym względzie, jako mediatorzy i pośrednicy, mogą odgrywać ośrodki technologiczne. |
| --- | --- |

52.

| 53. | Proponuje, aby najlepsze instytucje szkolnictwa wyższego – tak jak ma to miejsce w Stanach Zjednoczonych – dawały innym przykład w zmienianiu mentalności w kierunku społeczeństwa, które ceni przedsiębiorczość, przedsiębiorstwa typu start-up i przedsiębiorstwa osiągające wzrost, współpracę między uczelniami wyższymi a przemysłem, a także najbardziej zaawansowaną technologię i rozwiązywanie wyzwań społecznych. |
| --- | --- |

53.

| 54. | Potwierdza, że Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT), jego wspólnoty wiedzy i innowacji (WWiI) oraz ich zakres kompetencji nie są jeszcze dobrze znane miastom, regionom, studentom, obywatelom i środowiskom akademickim w całej Europie. |
| --- | --- |

54.

Obszar przewodni: udoskonalenie narzędzi kształtowania polityki

| 55. | Zaleca, by przy kształtowaniu polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym pogłębiać zrozumienie zmieniającego się charakteru innowacji dzięki inicjatywie dotyczącej partnerstw na rzecz innowacji regionalnych (PRI) i współpracy między Wspólnym Centrum Badawczym (JRC), DG RTD, DG GROW, DG REGIO i KR-em. Powinno się to odbywać we współpracy z obszarami zaangażowanymi w działanie pilotażowe KR-u i JRC w zakresie PRI oraz z wykorzystaniem doświadczonych ogólnoeuropejskich sieci ukierunkowanych na innowacje, takich jak EARTO, ERRIN i ENoLL. |
| --- | --- |

55.

| 56. | Zauważa, że wyżej wspomniany obszar przewodni obejmuje punkty działania, które są bardzo istotne dla regionów i miast. Popiera oświadczenie Komisji Europejskiej o wspieraniu regionów w opracowywaniu i wdrażaniu lepszych polityk innowacyjności i proponuje, by wynegocjować wspólny plan wdrażania uwzględniający różne elementy planu na rzecz innowacji oraz niniejszą opinię. |
| --- | --- |

56.

| 57. | Przypomina (wszystkim regionom), że ten nowy plan na rzecz innowacji stanowi istotny i szeroko zakrojony wysiłek na rzecz współtworzenia nowych instrumentów w celu sprostania palącym wyzwaniom społecznym, które wymagają współpracy na szczeblu europejskim, i zaleca, aby Komisja Europejska wykorzystywała PRI i inne narzędzia do tworzenia wsparcia dla miast i regionów, by pomoc im przygotować ich regionalne programy na rzecz innowacji i przyspieszyć działania innowacyjne we współpracy z zainteresowanymi stronami. |
| --- | --- |

57.

| 58. | Zgadza się z potrzebą zdefiniowania i stosowania kluczowej terminologii, wskaźników, taksonomii danych i porównywalnych zestawów danych, które będą wspierać kształtowanie polityki w oparciu o dowody i będą publikowane na instytucjonalnych portalach otwartych danych w celu ułatwienia dostępu do nich, ich wykorzystania i zapoznawania się z nimi. |
| --- | --- |

58.

Kolejne kroki

| 59. | Proponuje, aby Wspólne Centrum Badawcze (JRC) stworzyło europejską wirtualną przestrzeń współpracy służącą wymianie, eksperymentowaniu i testowaniu metod, narzędzi i praktyk w zakresie polityki i środków dotyczących badań, rozwoju i innowacji, z której państwa członkowskie, regiony i gminy mogłyby korzystać przy kształtowaniu i wdrażaniu swojej polityki w zakresie innowacji. |
| --- | --- |

59.

| 60. | Podkreśla, że proces opracowywania planu na rzecz innowacji wymaga regularnej oceny postępów, a także dokonywania dostosowań, z udziałem zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

60.

| 61. | Podkreśla kluczowe znaczenie zwiększenia synergii i współpracy między głównymi inicjatywami UE oraz pokazania, w jaki sposób ma to miejsce w praktyce przy wdrażaniu Nowego europejskiego planu innowacji na szczeblu lokalnym i regionalnym. W związku z tym UE i rządy państw członkowskich powinny zwiększyć synergię w wykorzystaniu różnych europejskich i krajowych źródeł finansowania ukierunkowanych w szczególności na wzmocnienie bazy innowacyjnej miast i regionów. |
| --- | --- |

61.

| 62. | Podkreśla, że zwielokrotnienie rozwoju europejskich przedsiębiorstw typu scale-up wymaga od liderów politycznych na wszystkich szczeblach zobowiązania się do finansowania badań, rozwoju i innowacji w znacznie większym stopniu niż dotychczas, co pozwoli rozszerzyć nowe platformy wzrostu i wpływowe otwarte terytorialne ekosystemy innowacji w całej Europie. Ta faza pilotażowa może zostać zrealizowana poprzez wykorzystanie regionów i miast pilotażowych uczestniczących w PRI. |
| --- | --- |

62.

| 63. | Zaleca pogłębienie rozwoju metodologicznego w celu przeprowadzenia na wszystkich szczeblach sprawowania rządów systemowych procesów transformacji, które przede wszystkim skoncentrują się na innowacjach transformacyjnych niezbędnych do sprostania globalnym wyzwaniom. Jednym z celów jest zwiększenie wykorzystania najlepszej wiedzy naukowej w tych procesach transformacji. Celem jest również współtworzenie praktyk na szczeblu lokalnym na rzecz przywództwa Europy w dziedzinach będących jej mocnymi punktami, takich jak Zielony Ład, podejście oparte na dwojakiej transformacji oraz wzmocnienie strategicznej odporności. |
| --- | --- |

63.

| 64. | Wzywa do stawienia czoła globalnej rywalizacji o talenty i przywództwo w dziedzinie nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii, matematyki i zdolności innowacyjnych, wykorzystując jako punkt odniesienia dwie inicjatywy USA: nową inicjatywę finansową Narodowej Fundacji Nauki (NSF), zwaną Regional Innovation Engines, która jest programem stymulującym i wspierającym ekosystemy innowacji w Stanach Zjednoczonych, oraz regionalny program przyspieszenia przedsiębiorczości MIT (REAP), który jest inicjatywą globalną i pomaga regionom w przyspieszeniu wzrostu gospodarczego i promowaniu postępu społecznego poprzez przedsiębiorczość opartą na innowacjach (IDE). |
| --- | --- |

64.

| 65. | Zaznacza, że plan na rzecz innowacji powiedzie się tylko wtedy, gdy uda się uniknąć fragmentacji i skutecznie wdrożyć przewidziane w nim środki. Europa stanie się światowym liderem, jeśli chodzi o naukę, bazę przemysłową, prężne ekosystemy przedsiębiorstw typu start-up, warunki dla innowacji i bazę talentów, co z kolei sprzyjać będzie urzeczywistnieniu Europejskiego Zielonego Ładu i celów zrównoważonego rozwoju ONZ. |
| --- | --- |

65.

Bruksela, dnia 1 grudnia 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  Podręcznik PRI: Zapotrzebowanie na przemiany społeczne i wykorzystanie innowacji społecznych jako jednego z instrumentów.

1

(2)  Definicja innowacji społecznych OECD (https://www.oecd.org/regional/leed/social-Innovation.htm).

2

(3)  Należy pamiętać, że w listopadzie 2021 r. Rada Europejska opracowała 20 działań priorytetowych, z których jedno („Budowanie regionalnych i krajowych ekosystemów badań naukowych i innowacji w celu poprawy regionalnej/krajowej doskonałości i konkurencyjności”) nakreśliło potrzebę zdefiniowania i pilotażu ośrodków EPB, aby umożliwić powstawanie konkurencyjnych ekosystemów badań naukowych i innowacji w całej UE, zlikwidować luki terytorialne oraz zapewnić łatwiejszy przepływ talentów i inwestycji.

3

(4)  Bruksela, 5 lipca 2022 r., C(2022) 4747 final, załącznik do komunikatu do Komisji w sprawie zatwierdzenia treści projektu zawiadomienia Komisji w sprawie synergii między programami EFRR a programem „Horyzont Europa”.

4

(5)  https://cor.europa.eu/en/engage/Documents/RegHub/report-consultation-01-public-procurement.pdf.

5

(6)  https://cor.europa.eu/en/engage/Documents/RegHub/RegHub%20report%20on%2021%20century%20rules.pdf.

6

(7)  CoR-517-2020.

7

---

III Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

152. sesja plenarna KR-u, 30.11.2022–1.12.2022

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/59 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/59

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Legalna migracja: przyciąganie umiejętności i talentów do UE

(2023/C 79/10)

| Sprawozdawca: | Giuseppe VARACALLI (IT/Renew Europe), członek rady miasta Gerace |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe: | Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi
  COM(2022) 650
  Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim
  COM(2022) 655
  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Przyciąganie umiejętności i talentów do UE”
  COM(2022) 657 |

Sprawozdawca:

Giuseppe VARACALLI (IT/Renew Europe), członek rady miasta Gerace

Dokumenty źródłowe:

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi

COM(2022) 650

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim

COM(2022) 655

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Przyciąganie umiejętności i talentów do UE”

COM(2022) 657

I.   ZALECANE POPRAWKI

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi

COM(2022) 650

Poprawka 1

Motyw 8

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Aby zapobiec ryzyku nadużyć w zakresie uzyskiwania statusu rezydenta długoterminowego UE, państwa członkowskie powinny zapewnić należyte monitorowanie wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania w odniesieniu do wszystkich kategorii obywateli państw trzecich. Takie ryzyko jest szczególnie ważne w przypadku obywateli państw trzecich, którzy otrzymali dokument pobytowy na podstawie inwestycji dokonanych w jednym z państw członkowskich, ponieważ wydanie takiego dokumentu nie zawsze jest uzależnione od wymogu nieprzerwanej fizycznej obecności w danym państwie członkowskim lub też wymaga obecności inwestora jedynie przez ograniczony czas. Aby zapobiec temu ryzyku, państwa członkowskie powinny wzmocnić kontrole wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego UE składanych przez obywateli państw trzecich, którzy zamieszkują w państwie członkowskim w zamian za wszelkiego rodzaju inwestycje, w tym transfery kapitałowe, zakup lub wynajem nieruchomości, inwestycje w obligacje skarbowe, inwestycje w podmioty o charakterze korporacyjnym, darowiznę lub przekazanie środków na rzecz dobra publicznego oraz wkłady do budżetu państwa. | Aby zapobiec ryzyku nadużyć w zakresie uzyskiwania statusu rezydenta długoterminowego UE, państwa członkowskie powinny zapewnić należyte monitorowanie wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania w odniesieniu do wszystkich kategorii obywateli państw trzecich. Takie ryzyko jest szczególnie ważne w przypadku obywateli państw trzecich, którzy otrzymali dokument pobytowy na podstawie inwestycji dokonanych w jednym z państw członkowskich, ponieważ wydanie takiego dokumentu nie zawsze jest uzależnione od wymogu nieprzerwanej fizycznej obecności w danym państwie członkowskim lub też wymaga obecności inwestora jedynie przez ograniczony czas. Aby zapobiec temu ryzyku, państwa członkowskie powinny wzmocnić
  – w ścisłej współpracy z właściwymi władzami lokalnymi lub regionalnymi –
  kontrole wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego UE składanych przez obywateli państw trzecich, którzy zamieszkują w państwie członkowskim w zamian za wszelkiego rodzaju inwestycje, w tym transfery kapitałowe, zakup lub wynajem nieruchomości, inwestycje w obligacje skarbowe, inwestycje w podmioty o charakterze korporacyjnym, darowiznę lub przekazanie środków na rzecz dobra publicznego oraz wkłady do budżetu państwa. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Aby zapobiec ryzyku nadużyć w zakresie uzyskiwania statusu rezydenta długoterminowego UE, państwa członkowskie powinny zapewnić należyte monitorowanie wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania w odniesieniu do wszystkich kategorii obywateli państw trzecich. Takie ryzyko jest szczególnie ważne w przypadku obywateli państw trzecich, którzy otrzymali dokument pobytowy na podstawie inwestycji dokonanych w jednym z państw członkowskich, ponieważ wydanie takiego dokumentu nie zawsze jest uzależnione od wymogu nieprzerwanej fizycznej obecności w danym państwie członkowskim lub też wymaga obecności inwestora jedynie przez ograniczony czas. Aby zapobiec temu ryzyku, państwa członkowskie powinny wzmocnić kontrole wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego UE składanych przez obywateli państw trzecich, którzy zamieszkują w państwie członkowskim w zamian za wszelkiego rodzaju inwestycje, w tym transfery kapitałowe, zakup lub wynajem nieruchomości, inwestycje w obligacje skarbowe, inwestycje w podmioty o charakterze korporacyjnym, darowiznę lub przekazanie środków na rzecz dobra publicznego oraz wkłady do budżetu państwa.

Aby zapobiec ryzyku nadużyć w zakresie uzyskiwania statusu rezydenta długoterminowego UE, państwa członkowskie powinny zapewnić należyte monitorowanie wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania w odniesieniu do wszystkich kategorii obywateli państw trzecich. Takie ryzyko jest szczególnie ważne w przypadku obywateli państw trzecich, którzy otrzymali dokument pobytowy na podstawie inwestycji dokonanych w jednym z państw członkowskich, ponieważ wydanie takiego dokumentu nie zawsze jest uzależnione od wymogu nieprzerwanej fizycznej obecności w danym państwie członkowskim lub też wymaga obecności inwestora jedynie przez ograniczony czas. Aby zapobiec temu ryzyku, państwa członkowskie powinny wzmocnić
  – w ścisłej współpracy z właściwymi władzami lokalnymi lub regionalnymi –
  kontrole wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego UE składanych przez obywateli państw trzecich, którzy zamieszkują w państwie członkowskim w zamian za wszelkiego rodzaju inwestycje, w tym transfery kapitałowe, zakup lub wynajem nieruchomości, inwestycje w obligacje skarbowe, inwestycje w podmioty o charakterze korporacyjnym, darowiznę lub przekazanie środków na rzecz dobra publicznego oraz wkłady do budżetu państwa.

Uzasadnienie

Ze względu na to, że władze lokalne i regionalne muszą kontrolować i monitorować spełnienie wymogu legalnego i nieprzerwanego pobytu (np. poprzez prowadzenie ewidencji meldunkowej), wszelkie zmiany procedury lub zaostrzenie kontroli muszą następować we współpracy z nimi. Pozwala to uniknąć nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych i zapewnia doświadczenie w terenie.

Poprawka 2

Motyw 20

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Kwalifikacje zawodowe uzyskane przez obywatela państwa trzeciego w innym państwie członkowskim należy uznawać w taki sam sposób, jak w przypadku obywateli Unii. Kwalifikacje uzyskane w państwie trzecim należy uwzględniać zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*). Niniejsza dyrektywa powinna pozostawać bez uszczerbku dla warunków określonych w prawie krajowym dotyczących wykonywania zawodów regulowanych. | Kwalifikacje zawodowe uzyskane przez obywatela państwa trzeciego w innym państwie członkowskim należy uznawać w taki sam sposób, jak w przypadku obywateli Unii. Kwalifikacje uzyskane w państwie trzecim należy uwzględniać zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*),
  natomiast przepisy szczególne mogłyby umożliwić elastyczne podejście w przypadku uchodźców, którzy mogą nie być w stanie przedstawić odpowiedniej dokumentacji i poświadczenia posiadanych kwalifikacji.
  Niniejsza dyrektywa powinna pozostawać bez uszczerbku dla warunków określonych w prawie krajowym dotyczących wykonywania zawodów regulowanych.
  Państwa członkowskie powinny nadal podlegać obowiązkowi umożliwiania małoletnim dzieciom migrantów – niezależnie od ich statusu prawnego – korzystania z systemu kształcenia na podobnych warunkach, jak własnym obywatelom, przy jednoczesnym zwróceniu szczególnej uwagi na migrujące dziewczęta, które z większym prawdopodobieństwem zostaną pozostawione w tyle w systemie edukacji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Kwalifikacje zawodowe uzyskane przez obywatela państwa trzeciego w innym państwie członkowskim należy uznawać w taki sam sposób, jak w przypadku obywateli Unii. Kwalifikacje uzyskane w państwie trzecim należy uwzględniać zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*). Niniejsza dyrektywa powinna pozostawać bez uszczerbku dla warunków określonych w prawie krajowym dotyczących wykonywania zawodów regulowanych.

Kwalifikacje zawodowe uzyskane przez obywatela państwa trzeciego w innym państwie członkowskim należy uznawać w taki sam sposób, jak w przypadku obywateli Unii. Kwalifikacje uzyskane w państwie trzecim należy uwzględniać zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*),
  natomiast przepisy szczególne mogłyby umożliwić elastyczne podejście w przypadku uchodźców, którzy mogą nie być w stanie przedstawić odpowiedniej dokumentacji i poświadczenia posiadanych kwalifikacji.
  Niniejsza dyrektywa powinna pozostawać bez uszczerbku dla warunków określonych w prawie krajowym dotyczących wykonywania zawodów regulowanych.
  Państwa członkowskie powinny nadal podlegać obowiązkowi umożliwiania małoletnim dzieciom migrantów – niezależnie od ich statusu prawnego – korzystania z systemu kształcenia na podobnych warunkach, jak własnym obywatelom, przy jednoczesnym zwróceniu szczególnej uwagi na migrujące dziewczęta, które z większym prawdopodobieństwem zostaną pozostawione w tyle w systemie edukacji.

Uzasadnienie

Zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96), państwa członkowskie przyznają małoletnim dzieciom wnioskodawców oraz wnioskodawcom, którzy są małoletni, dostęp do systemu kształcenia na podobnych warunkach, jak własnym obywatelom. Proponuje się utrzymanie tego ustępu, ponieważ wielokrotnie powtarzano, że najważniejszym elementem prawidłowej integracji jest przyznanie odpowiednich praw, które – jeżeli mają zostać zbliżone do tych, które posiadają obywatele danego państwa członkowskiego – muszą obejmować prawo do nauki. Należy pamiętać o przeszkodach napotykanych przez dziewczęta, zwłaszcza w sytuacjach niepewności i izolacji, które mogą wynikać z traumatycznych doświadczeń migracyjnych.

Poprawka 3

Motyw 28

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Harmonizacja warunków uzyskania statusu rezydenta długoterminowego UE wspiera wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi. Niniejsza dyrektywa powinna jednak pozostawać bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wydawania stałych dokumentów pobytowych lub dokumentów pobytowych o nieograniczonym okresie ważności innych niż zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE Takie krajowe dokumenty pobytowe nie powinny przyznawać prawa pobytu w innych państwach członkowskich. | Harmonizacja warunków uzyskania statusu rezydenta długoterminowego UE wspiera wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi. Niniejsza dyrektywa powinna jednak pozostawać bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wydawania stałych dokumentów pobytowych lub dokumentów pobytowych o nieograniczonym okresie ważności innych niż zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE Takie krajowe dokumenty pobytowe nie powinny przyznawać prawa pobytu w innych państwach członkowskich.
  Obywatel państwa trzeciego może posiadać zarówno status rezydenta długoterminowego UE, jak i krajowy dokument pobytowy lub inne zezwolenie na pobyt stały w UE. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Harmonizacja warunków uzyskania statusu rezydenta długoterminowego UE wspiera wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi. Niniejsza dyrektywa powinna jednak pozostawać bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wydawania stałych dokumentów pobytowych lub dokumentów pobytowych o nieograniczonym okresie ważności innych niż zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE Takie krajowe dokumenty pobytowe nie powinny przyznawać prawa pobytu w innych państwach członkowskich.

Harmonizacja warunków uzyskania statusu rezydenta długoterminowego UE wspiera wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi. Niniejsza dyrektywa powinna jednak pozostawać bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wydawania stałych dokumentów pobytowych lub dokumentów pobytowych o nieograniczonym okresie ważności innych niż zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE Takie krajowe dokumenty pobytowe nie powinny przyznawać prawa pobytu w innych państwach członkowskich.
  Obywatel państwa trzeciego może posiadać zarówno status rezydenta długoterminowego UE, jak i krajowy dokument pobytowy lub inne zezwolenie na pobyt stały w UE.

Uzasadnienie

Należy wyjaśnić, że obywatel państwa trzeciego, który posiada już status rezydenta długoterminowego w UE, ma również prawo do krajowego zezwolenia na osiedlenie się, gdyż zapewnia mu to dodatkowe prawa. Ani obecna dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (Dz.U. L 16 z 23.1.2004, s. 44), ani wersja przekształcona nie przewidują, że osoba ubiegająca się o status rezydenta UE powinna zrzec się swojego krajowego zezwolenia na pobyt stały. Ponadto zgodnie z prawem Unii obywatele państw trzecich mogą mieć dwa różne statusy pobytu.

Poprawka 4

Artykuł 4 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie mechanizmy kontroli w celu zapewnienia należytego monitorowania wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania, ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego UE składanych przez obywateli państw trzecich, którzy posiadają lub posiadali dokument pobytowy wydany na podstawie dowolnej inwestycji w jednym z państw członkowskich. | Państwa członkowskie
  w ścisłej współpracy z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi
  wprowadzają odpowiednie mechanizmy kontroli w celu zapewnienia należytego monitorowania wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania, ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego UE składanych przez obywateli państw trzecich, którzy posiadają lub posiadali dokument pobytowy wydany na podstawie dowolnej inwestycji w jednym z państw członkowskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie mechanizmy kontroli w celu zapewnienia należytego monitorowania wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania, ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego UE składanych przez obywateli państw trzecich, którzy posiadają lub posiadali dokument pobytowy wydany na podstawie dowolnej inwestycji w jednym z państw członkowskich.

Państwa członkowskie
  w ścisłej współpracy z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi
  wprowadzają odpowiednie mechanizmy kontroli w celu zapewnienia należytego monitorowania wymogu legalnego i nieprzerwanego zamieszkania, ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego UE składanych przez obywateli państw trzecich, którzy posiadają lub posiadali dokument pobytowy wydany na podstawie dowolnej inwestycji w jednym z państw członkowskich.

Uzasadnienie

Ze względu na to, że władze lokalne i regionalne muszą kontrolować i monitorować spełnienie wymogu legalnego i nieprzerwanego pobytu (np. poprzez prowadzenie ewidencji meldunkowej), wszelkie zmiany procedury lub zaostrzenie kontroli muszą następować we współpracy z nimi. Pozwala to uniknąć nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych i zapewnia doświadczenie w terenie.

Poprawka 5

Artykuł 4 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Każdy okres zamieszkania spędzony w charakterze posiadacza wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego wydanego na mocy prawa Unii lub prawa krajowego, w tym przypadki określone w art. 3 ust. 2 lit. a), b), c) i e), uwzględnia się do celów obliczenia okresu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli dany obywatel państwa trzeciego uzyskał tytuł pobytu umożliwiający mu uzyskanie statusu rezydenta długoterminowego UE.


  W odniesieniu do osób, którym przyznano ochronę międzynarodową, przy obliczaniu okresu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się przynajmniej połowę okresu pomiędzy datą złożenia wniosku, na podstawie którego przyznano tę ochronę międzynarodową, a datą przyznania zezwolenia na pobyt, o którym mowa w art. 24 dyrektywy 2011/95/UE, lub cały ten okres, jeżeli przekracza on 18 miesięcy. | Każdy okres zamieszkania spędzony w charakterze posiadacza wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego wydanego na mocy prawa Unii lub prawa krajowego, w tym przypadki określone w art. 3 ust. 2 lit. a), b), c),
  d)
  i e), uwzględnia się do celów obliczenia okresu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli dany obywatel państwa trzeciego uzyskał tytuł pobytu umożliwiający mu uzyskanie statusu rezydenta długoterminowego UE. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Każdy okres zamieszkania spędzony w charakterze posiadacza wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego wydanego na mocy prawa Unii lub prawa krajowego, w tym przypadki określone w art. 3 ust. 2 lit. a), b), c) i e), uwzględnia się do celów obliczenia okresu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli dany obywatel państwa trzeciego uzyskał tytuł pobytu umożliwiający mu uzyskanie statusu rezydenta długoterminowego UE.

W odniesieniu do osób, którym przyznano ochronę międzynarodową, przy obliczaniu okresu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się przynajmniej połowę okresu pomiędzy datą złożenia wniosku, na podstawie którego przyznano tę ochronę międzynarodową, a datą przyznania zezwolenia na pobyt, o którym mowa w art. 24 dyrektywy 2011/95/UE, lub cały ten okres, jeżeli przekracza on 18 miesięcy.

Każdy okres zamieszkania spędzony w charakterze posiadacza wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego wydanego na mocy prawa Unii lub prawa krajowego, w tym przypadki określone w art. 3 ust. 2 lit. a), b), c),
  d)
  i e), uwzględnia się do celów obliczenia okresu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli dany obywatel państwa trzeciego uzyskał tytuł pobytu umożliwiający mu uzyskanie statusu rezydenta długoterminowego UE.

Uzasadnienie

Jeśli wyłączone zostaną przypadki, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. d), proponowany przepis w obecnym brzmieniu będzie przewidywał niespójny system dla osób ubiegających się o azyl. W celu zapewnienia spójnego traktowania osób ubiegających się o azyl skreśla się ustęp drugi.

Poprawka 6

Artykuł 5 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie mogą zażądać od obywateli państwa trzeciego, aby spełniali oni warunki w zakresie integracji, zgodnie z prawem krajowym. | Państwa członkowskie mogą zażądać od obywateli państwa trzeciego, aby spełniali oni warunki w zakresie integracji, zgodnie z prawem krajowym.
  W tym celu należy wzmocnić wielopodmiotowe zarządzanie migracją. Władze lokalne lub regionalne, sieci lokalne i/lub regionalne, organizacje gospodarcze i akredytowane osoby prywatne organizujące wszelkie programy integracyjne powinny otrzymać od państwa członkowskiego wystarczające wsparcie operacyjne i finansowe dostosowane do świadczonych usług. Te programy integracyjne powinny być włączane do głównego nurtu polityki w dziedzinie edukacji, zatrudnienia, zdrowia, mieszkalnictwa i uczestnictwa. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie mogą zażądać od obywateli państwa trzeciego, aby spełniali oni warunki w zakresie integracji, zgodnie z prawem krajowym.

Państwa członkowskie mogą zażądać od obywateli państwa trzeciego, aby spełniali oni warunki w zakresie integracji, zgodnie z prawem krajowym.
  W tym celu należy wzmocnić wielopodmiotowe zarządzanie migracją. Władze lokalne lub regionalne, sieci lokalne i/lub regionalne, organizacje gospodarcze i akredytowane osoby prywatne organizujące wszelkie programy integracyjne powinny otrzymać od państwa członkowskiego wystarczające wsparcie operacyjne i finansowe dostosowane do świadczonych usług. Te programy integracyjne powinny być włączane do głównego nurtu polityki w dziedzinie edukacji, zatrudnienia, zdrowia, mieszkalnictwa i uczestnictwa.

Uzasadnienie

Ze względu na to, że władze lokalne i regionalne, sieci lokalne i regionalne, a także stowarzyszenia nienastawione na zysk i związki zawodowe organizują często kursy językowe i obywatelskie – w ramach programu integracji – bądź szkolenia zawodowe, państwo musi im zapewnić na ten cel odpowiednie wsparcie. Włączenie integracji do odpowiednich polityk przyspiesza proces integracji i oznacza poszanowanie wartości dotyczących praw człowieka, solidarności i równości, a także tworzy kompleksowe podejście do migracji, w którym wykorzystuje się korzyści płynące z różnorodności.

Poprawka 7

Artykuł 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   W celu uzyskania statusu rezydenta długoterminowego UE dany obywatel państwa trzeciego składa wniosek do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym zamieszkuje. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w prawie krajowym, potwierdzające, że wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 4 i 5, jak również, jeżeli jest to wymagane, ważny dokument podróży lub jego uwierzytelniony odpis. | 1.   W celu uzyskania statusu rezydenta długoterminowego UE dany obywatel państwa trzeciego składa wniosek do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym zamieszkuje. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w prawie krajowym, potwierdzające, że wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 4 i 5, jak również, jeżeli jest to wymagane, ważny dokument podróży lub jego uwierzytelniony odpis.
  Właściwe organy krajowe informują obywatela państwa trzeciego o procedurze składania wniosku w terminie trzech miesięcy od zakończenia przez niego wymaganego okresu legalnego i nieprzerwanego pobytu na terytorium państwa członkowskiego. |
| 2.   Właściwe organy krajowe przesyłają składającemu wniosek pisemne powiadomienie dotyczące decyzji najszybciej jak to możliwe oraz w każdym przypadku nie później niż sześć miesięcy od daty złożenia kompletnego wniosku. O każdej takiej decyzji powiadamia się danego obywatela państwa trzeciego zgodnie z procedurami dotyczącymi powiadamiania na mocy odpowiednich przepisów krajowych. | 2.   Właściwe organy krajowe przesyłają składającemu wniosek pisemne powiadomienie dotyczące decyzji najszybciej jak to możliwe oraz w każdym przypadku nie później niż sześć miesięcy od daty złożenia kompletnego wniosku. O każdej takiej decyzji powiadamia się danego obywatela państwa trzeciego zgodnie z procedurami dotyczącymi powiadamiania na mocy odpowiednich przepisów krajowych. |
| Jeżeli dokumenty, które przedłożono, lub informacje, które przedstawiono, na uzasadnienie wniosku są nieodpowiednie lub niekompletne, właściwe organy powiadamiają wnioskodawcę o tym, jakie dodatkowe dokumenty lub informacje są wymagane, oraz wyznaczają rozsądny termin ich przedłożenia lub przedstawienia. Bieg terminu, o którym mowa w akapicie pierwszym, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwe organy wymaganych dodatkowych dokumentów lub informacji. Jeżeli wymagane dodatkowe dokumenty lub informacje nie zostaną przedstawione w tym terminie, wniosek może zostać odrzucony. | Jeżeli dokumenty, które przedłożono, lub informacje, które przedstawiono, na uzasadnienie wniosku są nieodpowiednie lub niekompletne, właściwe organy powiadamiają wnioskodawcę o tym, jakie dodatkowe dokumenty lub informacje są wymagane, oraz wyznaczają rozsądny termin ich przedłożenia lub przedstawienia. Bieg terminu, o którym mowa w akapicie pierwszym, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwe organy wymaganych dodatkowych dokumentów lub informacji. Jeżeli wymagane dodatkowe dokumenty lub informacje nie zostaną przedstawione w tym terminie, wniosek może zostać odrzucony. |
| Dana osoba jest informowana o swoich prawach i obowiązkach wynikających z niniejszej dyrektywy. | Dana osoba jest informowana o swoich prawach i obowiązkach wynikających z niniejszej dyrektywy. |
| Wszelkie konsekwencje niepodjęcia decyzji przed upływem terminu przewidzianego w tym przepisie ustalane są przez przepisy krajowe odpowiedniego państwa członkowskiego. | Wszelkie konsekwencje niepodjęcia decyzji przed upływem terminu przewidzianego w tym przepisie ustalane są przez przepisy krajowe odpowiedniego państwa członkowskiego. |
| 3.   Jeżeli warunki przewidziane w art. 4 i 5 są spełnione, a dana osoba nie stanowi zagrożenia w rozumieniu art. 6, dane państwo członkowskie przyznaje obywatelowi państwa trzeciego status rezydenta długoterminowego UE. | 3.   Jeżeli warunki przewidziane w art. 4 i 5 są spełnione, a dana osoba nie stanowi zagrożenia w rozumieniu art. 6, dane państwo członkowskie przyznaje obywatelowi państwa trzeciego status rezydenta długoterminowego UE. |
| 4.   W przypadku gdy wniosek o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE dotyczy obywatela państwa trzeciego, który posiada krajowy dokument pobytowy wydany przez to samo państwo członkowskie zgodnie z art. 14, dane państwo członkowskie nie wymaga od wnioskodawcy przedstawienia dowodów na spełnienie warunków przewidzianych w art. 5 ust. 1 i 2, jeżeli ich spełnienie zostało już zweryfikowane w kontekście wniosku o wydanie krajowego dokumentu pobytowego. | 4.   W przypadku gdy wniosek o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE dotyczy obywatela państwa trzeciego, który posiada krajowy dokument pobytowy wydany przez to samo państwo członkowskie zgodnie z art. 14, dane państwo członkowskie nie wymaga od wnioskodawcy przedstawienia dowodów na spełnienie warunków przewidzianych w art. 5 ust. 1 i 2, jeżeli ich spełnienie zostało już zweryfikowane w kontekście wniosku o wydanie krajowego dokumentu pobytowego. |
| | 5.
     
  Decyzja o odrzuceniu wniosku o zezwolenie na pobyt długoterminowy uwzględnia szczególne okoliczności występujące w danym przypadku i jest zgodna z zasadą proporcjonalności. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   W celu uzyskania statusu rezydenta długoterminowego UE dany obywatel państwa trzeciego składa wniosek do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym zamieszkuje. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w prawie krajowym, potwierdzające, że wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 4 i 5, jak również, jeżeli jest to wymagane, ważny dokument podróży lub jego uwierzytelniony odpis.

1.   W celu uzyskania statusu rezydenta długoterminowego UE dany obywatel państwa trzeciego składa wniosek do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym zamieszkuje. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w prawie krajowym, potwierdzające, że wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 4 i 5, jak również, jeżeli jest to wymagane, ważny dokument podróży lub jego uwierzytelniony odpis.
  Właściwe organy krajowe informują obywatela państwa trzeciego o procedurze składania wniosku w terminie trzech miesięcy od zakończenia przez niego wymaganego okresu legalnego i nieprzerwanego pobytu na terytorium państwa członkowskiego.

2.   Właściwe organy krajowe przesyłają składającemu wniosek pisemne powiadomienie dotyczące decyzji najszybciej jak to możliwe oraz w każdym przypadku nie później niż sześć miesięcy od daty złożenia kompletnego wniosku. O każdej takiej decyzji powiadamia się danego obywatela państwa trzeciego zgodnie z procedurami dotyczącymi powiadamiania na mocy odpowiednich przepisów krajowych.

2.   Właściwe organy krajowe przesyłają składającemu wniosek pisemne powiadomienie dotyczące decyzji najszybciej jak to możliwe oraz w każdym przypadku nie później niż sześć miesięcy od daty złożenia kompletnego wniosku. O każdej takiej decyzji powiadamia się danego obywatela państwa trzeciego zgodnie z procedurami dotyczącymi powiadamiania na mocy odpowiednich przepisów krajowych.

Jeżeli dokumenty, które przedłożono, lub informacje, które przedstawiono, na uzasadnienie wniosku są nieodpowiednie lub niekompletne, właściwe organy powiadamiają wnioskodawcę o tym, jakie dodatkowe dokumenty lub informacje są wymagane, oraz wyznaczają rozsądny termin ich przedłożenia lub przedstawienia. Bieg terminu, o którym mowa w akapicie pierwszym, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwe organy wymaganych dodatkowych dokumentów lub informacji. Jeżeli wymagane dodatkowe dokumenty lub informacje nie zostaną przedstawione w tym terminie, wniosek może zostać odrzucony.

Jeżeli dokumenty, które przedłożono, lub informacje, które przedstawiono, na uzasadnienie wniosku są nieodpowiednie lub niekompletne, właściwe organy powiadamiają wnioskodawcę o tym, jakie dodatkowe dokumenty lub informacje są wymagane, oraz wyznaczają rozsądny termin ich przedłożenia lub przedstawienia. Bieg terminu, o którym mowa w akapicie pierwszym, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwe organy wymaganych dodatkowych dokumentów lub informacji. Jeżeli wymagane dodatkowe dokumenty lub informacje nie zostaną przedstawione w tym terminie, wniosek może zostać odrzucony.

Dana osoba jest informowana o swoich prawach i obowiązkach wynikających z niniejszej dyrektywy.

Dana osoba jest informowana o swoich prawach i obowiązkach wynikających z niniejszej dyrektywy.

Wszelkie konsekwencje niepodjęcia decyzji przed upływem terminu przewidzianego w tym przepisie ustalane są przez przepisy krajowe odpowiedniego państwa członkowskiego.

Wszelkie konsekwencje niepodjęcia decyzji przed upływem terminu przewidzianego w tym przepisie ustalane są przez przepisy krajowe odpowiedniego państwa członkowskiego.

3.   Jeżeli warunki przewidziane w art. 4 i 5 są spełnione, a dana osoba nie stanowi zagrożenia w rozumieniu art. 6, dane państwo członkowskie przyznaje obywatelowi państwa trzeciego status rezydenta długoterminowego UE.

3.   Jeżeli warunki przewidziane w art. 4 i 5 są spełnione, a dana osoba nie stanowi zagrożenia w rozumieniu art. 6, dane państwo członkowskie przyznaje obywatelowi państwa trzeciego status rezydenta długoterminowego UE.

4.   W przypadku gdy wniosek o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE dotyczy obywatela państwa trzeciego, który posiada krajowy dokument pobytowy wydany przez to samo państwo członkowskie zgodnie z art. 14, dane państwo członkowskie nie wymaga od wnioskodawcy przedstawienia dowodów na spełnienie warunków przewidzianych w art. 5 ust. 1 i 2, jeżeli ich spełnienie zostało już zweryfikowane w kontekście wniosku o wydanie krajowego dokumentu pobytowego.

4.   W przypadku gdy wniosek o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE dotyczy obywatela państwa trzeciego, który posiada krajowy dokument pobytowy wydany przez to samo państwo członkowskie zgodnie z art. 14, dane państwo członkowskie nie wymaga od wnioskodawcy przedstawienia dowodów na spełnienie warunków przewidzianych w art. 5 ust. 1 i 2, jeżeli ich spełnienie zostało już zweryfikowane w kontekście wniosku o wydanie krajowego dokumentu pobytowego.

5.
     
  Decyzja o odrzuceniu wniosku o zezwolenie na pobyt długoterminowy uwzględnia szczególne okoliczności występujące w danym przypadku i jest zgodna z zasadą proporcjonalności.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Ważne jest, aby osoby kwalifikujące się do ubiegania się o zezwolenie na pobyt długoterminowy były należycie informowane przez właściwe organy o takiej możliwości, ponieważ osobom ubiegającym się o pobyt w dużym stopniu brakuje informacji, co nie tylko prowadzi do dezorientacji, nieporozumień i fałszywych nadziei wnioskodawcy, ale również powoduje nadmierne obciążenia i opóźnienia w procesie administracyjnym. Proponuje się także dodanie nowego ustępu 5 do art. 7 – na wzór art. 7 ust. 3 przekształconej dyrektywy w sprawie niebieskiej karty – tak by zagwarantować proporcjonalność działania organów imigracyjnych z uwzględnieniem szczególnych okoliczności występujących w danym przypadku.

Poprawka 8

Poprawka 8

Artykuł 9 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Rezydent długoterminowy UE traci status rezydenta długoterminowego, jeżeli: | Rezydent długoterminowy UE traci status rezydenta długoterminowego, jeżeli: |
| a) | zostanie stwierdzone, że uzyskanie statusu rezydenta długoterminowego UE nastąpiło w wyniku oszustwa; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Rezydent długoterminowy UE traci status rezydenta długoterminowego, jeżeli:

Rezydent długoterminowy UE traci status rezydenta długoterminowego, jeżeli:

a)

zostanie stwierdzone, że uzyskanie statusu rezydenta długoterminowego UE nastąpiło w wyniku oszustwa;

| a) | zostanie stwierdzone, że uzyskanie statusu rezydenta długoterminowego UE nastąpiło w wyniku oszustwa; |
| --- | --- |

a)

zostanie stwierdzone, że uzyskanie statusu rezydenta długoterminowego UE nastąpiło w wyniku oszustwa;

| b) | podjęto decyzję o zakończeniu legalnego pobytu zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 13; |
| --- | --- |

b)

podjęto decyzję o zakończeniu legalnego pobytu zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 13;

| b) | podjęto decyzję o zakończeniu legalnego pobytu zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 13; |
| --- | --- |

b)

podjęto decyzję o zakończeniu legalnego pobytu zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 13;

| c) | nastąpiła nieobecność na terytorium Unii przez okres 24 kolejnych miesięcy. |
| --- | --- |

c)

nastąpiła nieobecność na terytorium Unii przez okres 24 kolejnych miesięcy.

| c) | nastąpiła nieobecność na terytorium Unii przez okres 
  powyżej
  24 kolejnych miesięcy. |
| --- | --- |

c)

nastąpiła nieobecność na terytorium Unii przez okres 
  powyżej
  24 kolejnych miesięcy.

powyżej

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Proponuje się dodanie słowa „powyżej” w celu ujednolicenia z dalszą treścią dyrektywy.

Poprawka 9

Poprawka 9

Artykuł 14

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Krajowe stałe dokumenty pobytowe lub o nieograniczonym okresie ważności | Krajowe stałe dokumenty pobytowe lub o nieograniczonym okresie ważności |
| Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wydawania krajowych stałych dokumentów pobytowych lub krajowych dokumentów pobytowych o nieograniczonym okresie ważności innych niż zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE wydane zgodnie z niniejszą dyrektywą. Takie dokumenty pobytowe nie uprawniają do zamieszkiwania w innych państwach członkowskich, jak przewiduje rozdział III niniejszej dyrektywy. | Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wydawania krajowych stałych dokumentów pobytowych lub krajowych dokumentów pobytowych o nieograniczonym okresie ważności innych niż zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE wydane zgodnie z niniejszą dyrektywą. Takie dokumenty pobytowe nie uprawniają do zamieszkiwania w innych państwach członkowskich, jak przewiduje rozdział III niniejszej dyrektywy.
  Państwa członkowskie wydające krajowe stałe dokumenty pobytowe zapewniają obywatelom państw trzecich, którym przyznały status rezydenta długoterminowego UE, takie same prawa i korzyści jak w ramach systemów krajowych, jeżeli te systemy oferują lepsze prawa i korzyści. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Krajowe stałe dokumenty pobytowe lub o nieograniczonym okresie ważności

Krajowe stałe dokumenty pobytowe lub o nieograniczonym okresie ważności

Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wydawania krajowych stałych dokumentów pobytowych lub krajowych dokumentów pobytowych o nieograniczonym okresie ważności innych niż zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE wydane zgodnie z niniejszą dyrektywą. Takie dokumenty pobytowe nie uprawniają do zamieszkiwania w innych państwach członkowskich, jak przewiduje rozdział III niniejszej dyrektywy.

Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wydawania krajowych stałych dokumentów pobytowych lub krajowych dokumentów pobytowych o nieograniczonym okresie ważności innych niż zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE wydane zgodnie z niniejszą dyrektywą. Takie dokumenty pobytowe nie uprawniają do zamieszkiwania w innych państwach członkowskich, jak przewiduje rozdział III niniejszej dyrektywy.
  Państwa członkowskie wydające krajowe stałe dokumenty pobytowe zapewniają obywatelom państw trzecich, którym przyznały status rezydenta długoterminowego UE, takie same prawa i korzyści jak w ramach systemów krajowych, jeżeli te systemy oferują lepsze prawa i korzyści.

Państwa członkowskie wydające krajowe stałe dokumenty pobytowe zapewniają obywatelom państw trzecich, którym przyznały status rezydenta długoterminowego UE, takie same prawa i korzyści jak w ramach systemów krajowych, jeżeli te systemy oferują lepsze prawa i korzyści.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Aby zapewnić równe warunki odnośnie do zezwoleń na pobyt rezydenta długoterminowego UE oraz krajowych stałych dokumentów pobytowych, państwa członkowskie muszą przyznać obywatelom państw trzecich posiadającym status rezydenta długoterminowego UE te same prawa i korzyści jak te związane ze statusem krajowym. Proponowana poprawka odzwierciedla klauzulę zawartą w art. 11 ust. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1883 z dnia 20 października 2021 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji oraz uchylenia dyrektywy Rady 2009/50/WE (Dz.U. L 382 z 28.10.2021, s. 1).

Poprawka 10

Poprawka 10

Artykuł 21 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Drugie państwo członkowskie wydaje członkom rodziny rezydenta długoterminowego UE dokumenty pobytowe, które mogą być odnawiane, ważne przez taki okres, jak okres ważności dokumentu wydanego rezydentowi długoterminowemu UE. | Drugie państwo członkowskie wydaje członkom rodziny rezydenta długoterminowego UE dokumenty pobytowe, które mogą być odnawiane, ważne przez taki okres, jak okres ważności dokumentu wydanego rezydentowi długoterminowemu UE.
  Dokument pobytowy wydaje się zgodnie z normami i standardowym wzorem, które określono w rozporządzeniu (WE) nr 1030/2002. W rubryce „Uwagi” państwa członkowskie dodają: „posiadacz ma takie same prawa jak rezydent długoterminowy UE na podstawie rozdziału III”. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Drugie państwo członkowskie wydaje członkom rodziny rezydenta długoterminowego UE dokumenty pobytowe, które mogą być odnawiane, ważne przez taki okres, jak okres ważności dokumentu wydanego rezydentowi długoterminowemu UE.

Drugie państwo członkowskie wydaje członkom rodziny rezydenta długoterminowego UE dokumenty pobytowe, które mogą być odnawiane, ważne przez taki okres, jak okres ważności dokumentu wydanego rezydentowi długoterminowemu UE.
  Dokument pobytowy wydaje się zgodnie z normami i standardowym wzorem, które określono w rozporządzeniu (WE) nr 1030/2002. W rubryce „Uwagi” państwa członkowskie dodają: „posiadacz ma takie same prawa jak rezydent długoterminowy UE na podstawie rozdziału III”.

Dokument pobytowy wydaje się zgodnie z normami i standardowym wzorem, które określono w rozporządzeniu (WE) nr 1030/2002. W rubryce „Uwagi” państwa członkowskie dodają: „posiadacz ma takie same prawa jak rezydent długoterminowy UE na podstawie rozdziału III”.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Dokument pobytowy powinien wyraźnie wskazywać, że jest wydawany rezydentowi długoterminowemu w drugim państwie członkowskim. W przeciwnym razie władze publiczne, organizacje prywatne i inne osoby nie będą świadome, że obywatele państw trzecich posiadają status rezydenta długoterminowego UE i korzystają ze związanych z tym praw takich jak równe traktowanie.

Poprawka 11

Poprawka 11

Artykuł 24

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Traktowanie zapewnione w drugim państwie członkowskim | Traktowanie zapewnione w drugim państwie członkowskim |
| 1.   Natychmiast po otrzymaniu dokumentu pobytowego przewidzianego w art. 21 w drugim państwie członkowskim rezydenci długoterminowi UE oraz członkowie ich rodzin korzystają w tym państwie członkowskim z równego traktowania w dziedzinach określonych w art. 12 i zgodnie z warunkami w nim przewidzianymi. | 1.   Natychmiast po otrzymaniu dokumentu pobytowego przewidzianego w art. 21 w drugim państwie członkowskim rezydenci długoterminowi UE oraz członkowie ich rodzin korzystają w tym państwie członkowskim z równego traktowania w dziedzinach określonych w art. 12 i zgodnie z warunkami w nim przewidzianymi. |
| 2.   Rezydenci długoterminowi UE oraz członkowie ich rodzin mają dostęp do rynku pracy zgodnie z ust. 1. | 2.   Rezydenci długoterminowi UE oraz członkowie ich rodzin mają dostęp do rynku pracy zgodnie z ust. 1. |
| Państwa członkowskie mogą postanowić, że rezydenci długoterminowi UE i członkowie ich rodzin, którzy wykonują działalność gospodarczą jako pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, informują właściwe organy o wszelkich zmianach pracodawcy lub działalności gospodarczej. Wymóg ten nie narusza prawa zainteresowanych osób do podjęcia i prowadzenia nowej działalności. | Państwa członkowskie mogą postanowić, że rezydenci długoterminowi UE i członkowie ich rodzin, którzy wykonują działalność gospodarczą jako pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, informują właściwe organy o wszelkich zmianach pracodawcy lub działalności gospodarczej. Wymóg ten nie narusza prawa zainteresowanych osób do podjęcia i prowadzenia nowej działalności. |
| Państwa członkowskie mogą określić zgodnie z prawem krajowym warunki, na jakich osoby, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. 
  b) lub
  c), oraz członkowie ich rodzin mogą mieć dostęp do zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek. | Państwa członkowskie mogą określić zgodnie z prawem krajowym warunki, na jakich osoby, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. c), oraz członkowie ich rodzin mogą mieć dostęp do zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek. |
| | 3.
     
  Osoby, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. b), poza czasem nauki oraz z zastrzeżeniem przepisów i warunków mających zastosowanie do odnośnej działalności w danym państwie członkowskim mają prawo do podjęcia zatrudnienia i mogą być uprawnione do prowadzenia działalności zarobkowej na własny rachunek. Każde państwo członkowskie określa maksymalną dozwoloną na taką działalność liczbę godzin na tydzień albo dni lub miesięcy na rok, w wymiarze nie mniejszym niż 15 godzin na tydzień albo ekwiwalent tego czasu wyrażony w dniach lub miesiącach na rok. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Traktowanie zapewnione w drugim państwie członkowskim

Traktowanie zapewnione w drugim państwie członkowskim

1.   Natychmiast po otrzymaniu dokumentu pobytowego przewidzianego w art. 21 w drugim państwie członkowskim rezydenci długoterminowi UE oraz członkowie ich rodzin korzystają w tym państwie członkowskim z równego traktowania w dziedzinach określonych w art. 12 i zgodnie z warunkami w nim przewidzianymi.

1.   Natychmiast po otrzymaniu dokumentu pobytowego przewidzianego w art. 21 w drugim państwie członkowskim rezydenci długoterminowi UE oraz członkowie ich rodzin korzystają w tym państwie członkowskim z równego traktowania w dziedzinach określonych w art. 12 i zgodnie z warunkami w nim przewidzianymi.

2.   Rezydenci długoterminowi UE oraz członkowie ich rodzin mają dostęp do rynku pracy zgodnie z ust. 1.

2.   Rezydenci długoterminowi UE oraz członkowie ich rodzin mają dostęp do rynku pracy zgodnie z ust. 1.

Państwa członkowskie mogą postanowić, że rezydenci długoterminowi UE i członkowie ich rodzin, którzy wykonują działalność gospodarczą jako pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, informują właściwe organy o wszelkich zmianach pracodawcy lub działalności gospodarczej. Wymóg ten nie narusza prawa zainteresowanych osób do podjęcia i prowadzenia nowej działalności.

Państwa członkowskie mogą postanowić, że rezydenci długoterminowi UE i członkowie ich rodzin, którzy wykonują działalność gospodarczą jako pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, informują właściwe organy o wszelkich zmianach pracodawcy lub działalności gospodarczej. Wymóg ten nie narusza prawa zainteresowanych osób do podjęcia i prowadzenia nowej działalności.

Państwa członkowskie mogą określić zgodnie z prawem krajowym warunki, na jakich osoby, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. 
  b) lub
  c), oraz członkowie ich rodzin mogą mieć dostęp do zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek.

b) lub

Państwa członkowskie mogą określić zgodnie z prawem krajowym warunki, na jakich osoby, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. c), oraz członkowie ich rodzin mogą mieć dostęp do zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek.

3.
     
  Osoby, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. b), poza czasem nauki oraz z zastrzeżeniem przepisów i warunków mających zastosowanie do odnośnej działalności w danym państwie członkowskim mają prawo do podjęcia zatrudnienia i mogą być uprawnione do prowadzenia działalności zarobkowej na własny rachunek. Każde państwo członkowskie określa maksymalną dozwoloną na taką działalność liczbę godzin na tydzień albo dni lub miesięcy na rok, w wymiarze nie mniejszym niż 15 godzin na tydzień albo ekwiwalent tego czasu wyrażony w dniach lub miesiącach na rok.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Zgodnie z proponowaną wykładnią art. 24 ust. 2 zdanie ostatnie dostęp do zatrudnienia obywateli państwa trzeciego będących rezydentami długoterminowymi, którzy przenoszą się do innego państwa członkowskiego jako osoby uczące się w rozumieniu art. 16 ust. 2 lit. b), byłby całkowicie zależny od stosownych przepisów krajowych. Nie da się uzasadnić tego, by obywatel państwa trzeciego przebywający legalnie w UE od co najmniej 5 lat miał mniejszy dostęp do zatrudnienia niż student pochodzący z państwa trzeciego na mocy art. 24 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/801 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbycia studiów, szkoleń, udziału w wolontariacie, programach wymiany młodzieży szkolnej lub projektach edukacyjnych oraz podjęcia pracy w charakterze au pair (Dz.U. L 132 z 21.5.2016, s. 21). Dodany ustęp został przekopiowany z art. 24 wspomnianej dyrektywy.

Poprawka 12

Poprawka 12

Artykuł 27

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Dostęp do informacji | Dostęp do informacji |
| 1.   Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE łatwy dostęp do informacji na temat | 1.   Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE łatwy dostęp do informacji na temat |
| a) | dokumentacji dowodowej potrzebnej do złożenia wniosku; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Dostęp do informacji

Dostęp do informacji

Dostęp do informacji

Dostęp do informacji

1.   Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE łatwy dostęp do informacji na temat

1.   Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE łatwy dostęp do informacji na temat

a)

dokumentacji dowodowej potrzebnej do złożenia wniosku;

| a) | dokumentacji dowodowej potrzebnej do złożenia wniosku; |
| --- | --- |

a)

dokumentacji dowodowej potrzebnej do złożenia wniosku;

| b) | warunków uzyskiwania statusu i warunków pobytu mających zastosowanie do obywateli państw trzecich i członków ich rodzin, w tym ich praw i obowiązków oraz gwarancji proceduralnych. |
| --- | --- |

b)

warunków uzyskiwania statusu i warunków pobytu mających zastosowanie do obywateli państw trzecich i członków ich rodzin, w tym ich praw i obowiązków oraz gwarancji proceduralnych.

| b) | warunków uzyskiwania statusu i warunków pobytu mających zastosowanie do obywateli państw trzecich i członków ich rodzin, w tym ich praw i obowiązków oraz gwarancji proceduralnych. |
| --- | --- |

b)

warunków uzyskiwania statusu i warunków pobytu mających zastosowanie do obywateli państw trzecich i członków ich rodzin, w tym ich praw i obowiązków oraz gwarancji proceduralnych.

2.   W przypadku gdy państwa członkowskie wydają krajowe dokumenty pobytowe zgodnie z art. 14, zapewniają taki sam dostęp do informacji na temat zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jaki zapewnia się w odniesieniu do wspomnianych krajowych dokumentów pobytowych.

2.   W przypadku gdy państwa członkowskie wydają krajowe dokumenty pobytowe zgodnie z art. 14, zapewniają taki sam dostęp do informacji na temat zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jaki zapewnia się w odniesieniu do wspomnianych krajowych dokumentów pobytowych.

3.
     
  W sytuacji, gdy obywatel państwa trzeciego legalnie i nieprzerwanie zamieszkiwał w danym państwie członkowskim przez pięć lat, dane państwo członkowskie informuje go o upływie tego okresu i o możliwości ubiegania się o status, o którym mowa w art. 7, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 3, 4 i 5, lub w art. 26.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Do tej pory niewystarczająco wykorzystuje się w UE status rezydenta długoterminowego, częściowo ze względu na brak świadomości i informacji na temat praw i korzyści z tym związanych. Dlatego też zaleca się informowanie obywateli państw trzecich, którzy legalnie zamieszkiwali w państwie członkowskim, o możliwości uzyskania tego statusu i o sposobie ubiegania się o niego.

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim

COM(2022) 655

COM(2022) 655

Poprawka 13

Poprawka 13

Motyw 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Należy ustanowić zbiór zasad regulujących procedurę rozpatrywania wniosku o jedno zezwolenie. Procedura taka powinna charakteryzować się skutecznością i funkcjonalnością
  , powinna uwzględniać zwykłe obciążenie pracą administracji państw członkowskich
  oraz powinna być przejrzysta i sprawiedliwa, po to by oferować zainteresowanym odpowiednią pewność prawa. | Należy ustanowić zbiór zasad regulujących procedurę rozpatrywania wniosku o jedno zezwolenie. Procedura taka powinna charakteryzować się skutecznością i funkcjonalnością oraz powinna być przejrzysta i sprawiedliwa, po to by oferować zainteresowanym odpowiednią pewność prawa
  i szybkość rozpatrzenia
  . |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Należy ustanowić zbiór zasad regulujących procedurę rozpatrywania wniosku o jedno zezwolenie. Procedura taka powinna charakteryzować się skutecznością i funkcjonalnością
  , powinna uwzględniać zwykłe obciążenie pracą administracji państw członkowskich
  oraz powinna być przejrzysta i sprawiedliwa, po to by oferować zainteresowanym odpowiednią pewność prawa.

, powinna uwzględniać zwykłe obciążenie pracą administracji państw członkowskich

Należy ustanowić zbiór zasad regulujących procedurę rozpatrywania wniosku o jedno zezwolenie. Procedura taka powinna charakteryzować się skutecznością i funkcjonalnością oraz powinna być przejrzysta i sprawiedliwa, po to by oferować zainteresowanym odpowiednią pewność prawa
  i szybkość rozpatrzenia
  .

i szybkość rozpatrzenia

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Zważywszy zwłaszcza, że w obecnych czasach migracja coraz bardziej się nasila, uważamy, że procedura rozpatrywania wniosków o jedno zezwolenie, która wymagałaby powierzenia administracji odrębnych funkcji, nie powinna być zależna od innych praktyk.

Poprawka 14

Poprawka 14

Motyw 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny naruszać kompetencji państw członkowskich do regulowania przyjmowania obywateli państw trzecich w celu wykonywania pracy, w tym limitów przyjmowania. | Przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny naruszać kompetencji państw członkowskich do regulowania przyjmowania obywateli państw trzecich w celu wykonywania pracy, w tym limitów przyjmowania.
  Zachęca się państwa członkowskie, by przy ustalaniu liczby przyjmowanych osób konsultowały się ze stosownymi władzami lokalnymi i regionalnymi oraz z odpowiednimi podmiotami lokalnymi. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny naruszać kompetencji państw członkowskich do regulowania przyjmowania obywateli państw trzecich w celu wykonywania pracy, w tym limitów przyjmowania.

Przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny naruszać kompetencji państw członkowskich do regulowania przyjmowania obywateli państw trzecich w celu wykonywania pracy, w tym limitów przyjmowania.
  Zachęca się państwa członkowskie, by przy ustalaniu liczby przyjmowanych osób konsultowały się ze stosownymi władzami lokalnymi i regionalnymi oraz z odpowiednimi podmiotami lokalnymi.

Zachęca się państwa członkowskie, by przy ustalaniu liczby przyjmowanych osób konsultowały się ze stosownymi władzami lokalnymi i regionalnymi oraz z odpowiednimi podmiotami lokalnymi.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Chociaż ustalenie liczby przyjmowanych osób leży w gestii krajowej, sytuacja na rynku pracy w poszczególnych państwach członkowskich może się znacznie różnić między regionami, a średnie dane krajowe mogą nie być dokładnym odzwierciedleniem zapotrzebowania na siłę roboczą. W związku z tym powinno być możliwe uwzględnienie potrzeb władz lokalnych i regionalnych w liczbie przyjmowanych osób wyznaczonej na szczeblu krajowym. Lokalne zainteresowane strony, takie jak stowarzyszenia lokalne i regionalne, organizacje pozarządowe działające na rzecz włączenia społecznego migrantów i przyjmowania uchodźców, rady uchodźców itp., mogą również przedstawić dokładne oszacowanie liczby przyjmowanych obywateli państw trzecich.

Poprawka 15

Poprawka 15

Motyw 15

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wyznaczenie właściwego organu na podstawie niniejszej dyrektywy nie powinno naruszać roli i obowiązków, jakie w zakresie rozpatrywania wniosku i podejmowania decyzji w jego sprawie mają inne organy i, w odpowiednich przypadkach, partnerzy społeczni. | Wyznaczenie właściwego organu na podstawie niniejszej dyrektywy nie powinno naruszać roli i obowiązków, jakie w zakresie rozpatrywania wniosku i podejmowania decyzji w jego sprawie mają inne organy
  , w tym władze lokalne i regionalne,
  i, w odpowiednich przypadkach, partnerzy społeczni. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Wyznaczenie właściwego organu na podstawie niniejszej dyrektywy nie powinno naruszać roli i obowiązków, jakie w zakresie rozpatrywania wniosku i podejmowania decyzji w jego sprawie mają inne organy i, w odpowiednich przypadkach, partnerzy społeczni.

Wyznaczenie właściwego organu na podstawie niniejszej dyrektywy nie powinno naruszać roli i obowiązków, jakie w zakresie rozpatrywania wniosku i podejmowania decyzji w jego sprawie mają inne organy
  , w tym władze lokalne i regionalne,
  i, w odpowiednich przypadkach, partnerzy społeczni.

, w tym władze lokalne i regionalne,

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu zagwarantowanie, by władze lokalne i regionalne mogły zachować swe zadania i obowiązki.

Poprawka 16

Poprawka 16

Motyw 16

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Termin na wydanie decyzji w sprawie wniosku nie powinien jednak obejmować czasu potrzebnego na uznanie kwalifikacji zawodowych.
  Niniejsza dyrektywa
  nie
  powinna
  naruszać krajowych procedur uznawania dyplomów. | Termin na wydanie decyzji w sprawie wniosku nie powinien jednak obejmować czasu potrzebnego na uznanie kwalifikacji zawodowych i 
  stopni naukowych i
  nie
  powinien
  naruszać krajowych
  lub regionalnych
  procedur uznawania dyplomów. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Termin na wydanie decyzji w sprawie wniosku nie powinien jednak obejmować czasu potrzebnego na uznanie kwalifikacji zawodowych.
  Niniejsza dyrektywa
  nie
  powinna
  naruszać krajowych procedur uznawania dyplomów.

Niniejsza dyrektywa

powinna

Termin na wydanie decyzji w sprawie wniosku nie powinien jednak obejmować czasu potrzebnego na uznanie kwalifikacji zawodowych i 
  stopni naukowych i
  nie
  powinien
  naruszać krajowych
  lub regionalnych
  procedur uznawania dyplomów.

stopni naukowych i

powinien

lub regionalnych

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Uznawanie kwalifikacji jest prowadzone przez różne organy i może spowolnić rozpatrywanie pojedynczego wniosku o zezwolenie. W niektórych państwach członkowskich wiele zawodów jest zarządzanych na szczeblu regionalnym. Aby kwalifikacje te mogły zostać uznane, regiony muszą wdrożyć regulacje prawne.

Poprawka 17

Poprawka 17

Motyw 32

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu zagwarantowania właściwego egzekwowania przepisów niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie powinny zapewnić wprowadzenie odpowiednich mechanizmów monitorowania pracodawców oraz – w stosownych przypadkach – przeprowadzanie na ich terytoriach skutecznych i odpowiednich kontroli. Wyboru pracodawców poddawanych kontroli powinno się dokonywać przede wszystkim w oparciu o ocenę ryzyka przeprowadzaną przez właściwe organy w państwach członkowskich, przy uwzględnieniu takich czynników, jak sektor działalności danego przedsiębiorstwa oraz ewentualne uprzednie naruszenia. | W celu zagwarantowania właściwego egzekwowania przepisów niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie
  – w porozumieniu z władzami lokalnymi i regionalnymi –
  powinny zapewnić wprowadzenie odpowiednich mechanizmów monitorowania pracodawców oraz – w stosownych przypadkach – przeprowadzanie na ich terytoriach skutecznych i odpowiednich kontroli. Wyboru pracodawców poddawanych kontroli powinno się dokonywać przede wszystkim w oparciu o ocenę ryzyka przeprowadzaną przez właściwe organy w państwach członkowskich, przy uwzględnieniu takich czynników, jak sektor działalności danego przedsiębiorstwa oraz ewentualne uprzednie naruszenia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W celu zagwarantowania właściwego egzekwowania przepisów niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie powinny zapewnić wprowadzenie odpowiednich mechanizmów monitorowania pracodawców oraz – w stosownych przypadkach – przeprowadzanie na ich terytoriach skutecznych i odpowiednich kontroli. Wyboru pracodawców poddawanych kontroli powinno się dokonywać przede wszystkim w oparciu o ocenę ryzyka przeprowadzaną przez właściwe organy w państwach członkowskich, przy uwzględnieniu takich czynników, jak sektor działalności danego przedsiębiorstwa oraz ewentualne uprzednie naruszenia.

W celu zagwarantowania właściwego egzekwowania przepisów niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie
  – w porozumieniu z władzami lokalnymi i regionalnymi –
  powinny zapewnić wprowadzenie odpowiednich mechanizmów monitorowania pracodawców oraz – w stosownych przypadkach – przeprowadzanie na ich terytoriach skutecznych i odpowiednich kontroli. Wyboru pracodawców poddawanych kontroli powinno się dokonywać przede wszystkim w oparciu o ocenę ryzyka przeprowadzaną przez właściwe organy w państwach członkowskich, przy uwzględnieniu takich czynników, jak sektor działalności danego przedsiębiorstwa oraz ewentualne uprzednie naruszenia.

– w porozumieniu z władzami lokalnymi i regionalnymi –

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Dzięki zaangażowaniu w kontrolę również władz lokalnych i regionalnych – policja na szczeblu terytorialnym może też działać na rzecz ochrony pracowników i tym samym – kontroli miejsc pracy.

Poprawka 18

Poprawka 18

Artykuł 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Właściwy organ | Właściwy organ |
| 1.   Państwa członkowskie wyznaczają organ właściwy do przyjmowania wniosków i wydawania jednego zezwolenia. | 1.   Państwa członkowskie wyznaczają organ właściwy do przyjmowania wniosków i wydawania jednego zezwolenia. |
| 2.   Właściwy organ wydaje decyzję w sprawie kompletnego wniosku w najkrótszym możliwym terminie, lecz w każdym razie w terminie czterech miesięcy od daty złożenia wniosku. | 2.   Właściwy organ wydaje decyzję w sprawie kompletnego wniosku w najkrótszym możliwym terminie, lecz w każdym razie w terminie czterech miesięcy od daty złożenia wniosku. |
| Termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje sprawdzenie sytuacji na rynku pracy i wydanie wymaganej wizy, o którym mowa w art. 4 ust. 3. Termin ten można przedłużyć w wyjątkowych okolicznościach, jeżeli rozpatrywanie danego wniosku jest skomplikowane. | Termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje sprawdzenie sytuacji na rynku pracy i wydanie wymaganej wizy, o którym mowa w art. 4 ust. 3. Termin ten można przedłużyć w wyjątkowych okolicznościach, jeżeli rozpatrywanie danego wniosku jest skomplikowane
  , lub przyspieszyć w przypadku trudnej sytuacji politycznej/społecznej lub klęski żywiołowej z zastrzeżeniem późniejszej kontroli spełnienia wymogów
  . |
| Wszelkie skutki niepodjęcia decyzji w terminie przewidzianym w niniejszym ustępie określa się w prawie krajowym. | Wszelkie skutki niepodjęcia decyzji w terminie przewidzianym w niniejszym ustępie określa się w prawie krajowym. |
| 3.   Właściwy organ powiadamia wnioskodawcę o swojej decyzji na piśmie zgodnie z procedurami powiadamiania ustanowionymi w odnośnym prawie krajowym. | 3.   Właściwy organ powiadamia wnioskodawcę o swojej decyzji na piśmie zgodnie z procedurami powiadamiania ustanowionymi w odnośnym prawie krajowym. |
| 4.   Jeżeli informacje lub dokumenty załączone do wniosku są niekompletne z punktu widzenia kryteriów określonych w prawie krajowym, właściwy organ powiadamia wnioskodawcę na piśmie o wymaganych dodatkowych informacjach lub dokumentach, wyznaczając rozsądny termin na ich dostarczenie. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 2, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwy organ lub przez inne odpowiednie organy wymaganych dodatkowych informacji. Jeżeli dodatkowe informacje lub dokumenty nie zostaną dostarczone w wyznaczonym terminie, właściwy organ może odrzucić wniosek. | 4.   Jeżeli informacje lub dokumenty załączone do wniosku są niekompletne z punktu widzenia kryteriów określonych w prawie krajowym, właściwy organ powiadamia wnioskodawcę na piśmie o wymaganych dodatkowych informacjach lub dokumentach, wyznaczając rozsądny termin na ich dostarczenie. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 2, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwy organ lub przez inne odpowiednie organy wymaganych dodatkowych informacji. Jeżeli dodatkowe informacje lub dokumenty nie zostaną dostarczone w wyznaczonym terminie, właściwy organ może odrzucić wniosek. |
| | 5.
     
  Można pominąć lub przyspieszyć proces sprawdzania sytuacji na rynku pracy, jeżeli adres pracodawcy znajduje się w regionie lub mieście, które zgłosiło właściwemu organowi państwa członkowskiego brak siły roboczej, niemożliwy do pokrycia przez krajową siłę roboczą. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Właściwy organ

Właściwy organ

1.   Państwa członkowskie wyznaczają organ właściwy do przyjmowania wniosków i wydawania jednego zezwolenia.

1.   Państwa członkowskie wyznaczają organ właściwy do przyjmowania wniosków i wydawania jednego zezwolenia.

2.   Właściwy organ wydaje decyzję w sprawie kompletnego wniosku w najkrótszym możliwym terminie, lecz w każdym razie w terminie czterech miesięcy od daty złożenia wniosku.

2.   Właściwy organ wydaje decyzję w sprawie kompletnego wniosku w najkrótszym możliwym terminie, lecz w każdym razie w terminie czterech miesięcy od daty złożenia wniosku.

Termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje sprawdzenie sytuacji na rynku pracy i wydanie wymaganej wizy, o którym mowa w art. 4 ust. 3. Termin ten można przedłużyć w wyjątkowych okolicznościach, jeżeli rozpatrywanie danego wniosku jest skomplikowane.

Termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje sprawdzenie sytuacji na rynku pracy i wydanie wymaganej wizy, o którym mowa w art. 4 ust. 3. Termin ten można przedłużyć w wyjątkowych okolicznościach, jeżeli rozpatrywanie danego wniosku jest skomplikowane
  , lub przyspieszyć w przypadku trudnej sytuacji politycznej/społecznej lub klęski żywiołowej z zastrzeżeniem późniejszej kontroli spełnienia wymogów
  .

, lub przyspieszyć w przypadku trudnej sytuacji politycznej/społecznej lub klęski żywiołowej z zastrzeżeniem późniejszej kontroli spełnienia wymogów

Wszelkie skutki niepodjęcia decyzji w terminie przewidzianym w niniejszym ustępie określa się w prawie krajowym.

Wszelkie skutki niepodjęcia decyzji w terminie przewidzianym w niniejszym ustępie określa się w prawie krajowym.

3.   Właściwy organ powiadamia wnioskodawcę o swojej decyzji na piśmie zgodnie z procedurami powiadamiania ustanowionymi w odnośnym prawie krajowym.

3.   Właściwy organ powiadamia wnioskodawcę o swojej decyzji na piśmie zgodnie z procedurami powiadamiania ustanowionymi w odnośnym prawie krajowym.

4.   Jeżeli informacje lub dokumenty załączone do wniosku są niekompletne z punktu widzenia kryteriów określonych w prawie krajowym, właściwy organ powiadamia wnioskodawcę na piśmie o wymaganych dodatkowych informacjach lub dokumentach, wyznaczając rozsądny termin na ich dostarczenie. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 2, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwy organ lub przez inne odpowiednie organy wymaganych dodatkowych informacji. Jeżeli dodatkowe informacje lub dokumenty nie zostaną dostarczone w wyznaczonym terminie, właściwy organ może odrzucić wniosek.

4.   Jeżeli informacje lub dokumenty załączone do wniosku są niekompletne z punktu widzenia kryteriów określonych w prawie krajowym, właściwy organ powiadamia wnioskodawcę na piśmie o wymaganych dodatkowych informacjach lub dokumentach, wyznaczając rozsądny termin na ich dostarczenie. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 2, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwy organ lub przez inne odpowiednie organy wymaganych dodatkowych informacji. Jeżeli dodatkowe informacje lub dokumenty nie zostaną dostarczone w wyznaczonym terminie, właściwy organ może odrzucić wniosek.

5.
     
  Można pominąć lub przyspieszyć proces sprawdzania sytuacji na rynku pracy, jeżeli adres pracodawcy znajduje się w regionie lub mieście, które zgłosiło właściwemu organowi państwa członkowskiego brak siły roboczej, niemożliwy do pokrycia przez krajową siłę roboczą.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Proponowana poprawka umożliwiłaby szybsze rozpatrywanie wniosków pracowników przybyłych do regionów, które aktywnie dążą do rozwiązania problemu niedoboru siły roboczej za pomocą pracowników cudzoziemców.

II.   ZALECENIA POLITYCZNE

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW,

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje strategiczne podejście do legalnej migracji. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje strategiczne podejście do legalnej migracji.

| 2. | Uznaje, że legalni migranci odgrywają kluczową rolę w gospodarce europejskiej i społeczeństwach europejskich i mogą stać się motorem rozwoju, jeżeli realizowana będzie odpowiednia polityka. Zaznacza, że legalna migracja jest główną siłą napędową wzrostu miast i przyczynia się do zwiększenia ich różnorodności i żywotności ekonomicznej. Podkreśla ponadto wkład dużego odsetka kluczowych pracowników wywodzących się ze środowiska migrantów w czasie pandemii COVID-19. Zwraca uwagę na konieczność wzmocnienia równego traktowania pracowników będących obywatelami państw trzecich, w szczególności w odniesieniu do warunków pracy, wolności zrzeszania się i członkostwa oraz świadczeń z zabezpieczenia społecznego. Wskazuje także na potrzebę większej ochrony praw kobiet i uwzględnienia perspektywy płci, zwłaszcza w sektorach, w których występuje nadreprezentacja migrantek, a także na konieczność ochrony osób z niepełnosprawnościami i zapewnienia im prawa do opieki i dostępu do niej. |
| --- | --- |

2.

Uznaje, że legalni migranci odgrywają kluczową rolę w gospodarce europejskiej i społeczeństwach europejskich i mogą stać się motorem rozwoju, jeżeli realizowana będzie odpowiednia polityka. Zaznacza, że legalna migracja jest główną siłą napędową wzrostu miast i przyczynia się do zwiększenia ich różnorodności i żywotności ekonomicznej. Podkreśla ponadto wkład dużego odsetka kluczowych pracowników wywodzących się ze środowiska migrantów w czasie pandemii COVID-19. Zwraca uwagę na konieczność wzmocnienia równego traktowania pracowników będących obywatelami państw trzecich, w szczególności w odniesieniu do warunków pracy, wolności zrzeszania się i członkostwa oraz świadczeń z zabezpieczenia społecznego. Wskazuje także na potrzebę większej ochrony praw kobiet i uwzględnienia perspektywy płci, zwłaszcza w sektorach, w których występuje nadreprezentacja migrantek, a także na konieczność ochrony osób z niepełnosprawnościami i zapewnienia im prawa do opieki i dostępu do niej.

| 3. | Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne są najlepiej przygotowane do uzyskania spójnego obrazu obecnych i bardziej strukturalnych niedoborów i możliwości na lokalnym rynku pracy, w związku z czym powinny zostać włączone do wielopoziomowego sprawowania rządów w celu przyciągnięcia i zatrzymania międzynarodowych talentów w odpowiedzi na potrzeby lokalnego rynku pracy. W tym celu należy poszerzyć przestrzeń dla wielopoziomowego dialogu w ramach struktury zarządzania na szczeblu lokalnym, krajowym i unijnym. |
| --- | --- |

3.

Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne są najlepiej przygotowane do uzyskania spójnego obrazu obecnych i bardziej strukturalnych niedoborów i możliwości na lokalnym rynku pracy, w związku z czym powinny zostać włączone do wielopoziomowego sprawowania rządów w celu przyciągnięcia i zatrzymania międzynarodowych talentów w odpowiedzi na potrzeby lokalnego rynku pracy. W tym celu należy poszerzyć przestrzeń dla wielopoziomowego dialogu w ramach struktury zarządzania na szczeblu lokalnym, krajowym i unijnym.

| 4. | Podkreśla potrzebę zajęcia się kwestią zatrudnienia pracowników migrujących w sposób całościowy, aby uwzględnić wszystkie aspekty procesu migracji: od rekrutacji po skuteczną integrację i ostatecznie swobodę przemieszczania się na rynku pracy UE. Podkreśla również znaczenie dopasowania poziomu legalnej migracji ekonomicznej do potrzeb rynku pracy państw członkowskich; w ten proces trzeba włączyć również partnerów i pracodawców z sektora prywatnego oraz uwzględnić pracowników migrujących o każdym poziomie umiejętności. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla potrzebę zajęcia się kwestią zatrudnienia pracowników migrujących w sposób całościowy, aby uwzględnić wszystkie aspekty procesu migracji: od rekrutacji po skuteczną integrację i ostatecznie swobodę przemieszczania się na rynku pracy UE. Podkreśla również znaczenie dopasowania poziomu legalnej migracji ekonomicznej do potrzeb rynku pracy państw członkowskich; w ten proces trzeba włączyć również partnerów i pracodawców z sektora prywatnego oraz uwzględnić pracowników migrujących o każdym poziomie umiejętności.

| 5. | Dostrzega, że przejście UE na zieloną i cyfrową gospodarkę wymaga szczególnych umiejętności, a także restrukturyzacji gospodarek i rynków pracy, do czego z kolei potrzebne są dodatkowa siła robocza i nowe umiejętności uzyskane dzięki kształceniu i szkoleniu technicznemu i zawodowemu (TVET). Apeluje, by w ten proces włączono władze lokalne i regionalne, które najlepiej znają potrzeby lokalnych i regionalnych rynków pracy. |
| --- | --- |

5.

Dostrzega, że przejście UE na zieloną i cyfrową gospodarkę wymaga szczególnych umiejętności, a także restrukturyzacji gospodarek i rynków pracy, do czego z kolei potrzebne są dodatkowa siła robocza i nowe umiejętności uzyskane dzięki kształceniu i szkoleniu technicznemu i zawodowemu (TVET). Apeluje, by w ten proces włączono władze lokalne i regionalne, które najlepiej znają potrzeby lokalnych i regionalnych rynków pracy.

| 6. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w ułatwianiu integracji wszystkich obywateli państw trzecich, niezależnie od ich statusu prawnego. Często promują one różnorodność i spójność społeczną poprzez szereg postępowych strategii politycznych, które zwiększają zaufanie do administracji lokalnej, sprawiedliwy dostęp do wspólnych usług i włączenie społeczno-gospodarcze. Odgrywają główną rolę przy przyjmowaniu uchodźców i udzielaniu im pomocy, a także jeśli chodzi o rozpoznawanie potrzeb rynku pracy i określanie warunków wymagających wdrażania procedur ochronnych (analiza rynku pracy) oraz zapewnianie uznania i poszanowania różnorodności na rynku pracy, jak również równych szans dla wszystkich. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w ułatwianiu integracji wszystkich obywateli państw trzecich, niezależnie od ich statusu prawnego. Często promują one różnorodność i spójność społeczną poprzez szereg postępowych strategii politycznych, które zwiększają zaufanie do administracji lokalnej, sprawiedliwy dostęp do wspólnych usług i włączenie społeczno-gospodarcze. Odgrywają główną rolę przy przyjmowaniu uchodźców i udzielaniu im pomocy, a także jeśli chodzi o rozpoznawanie potrzeb rynku pracy i określanie warunków wymagających wdrażania procedur ochronnych (analiza rynku pracy) oraz zapewnianie uznania i poszanowania różnorodności na rynku pracy, jak również równych szans dla wszystkich.

| 7. | Wzywa do opracowania na szczeblu UE kompleksowej metody gromadzenia danych na temat zapotrzebowania na wysoko wykwalifikowanych pracowników w różnych zawodach i na rynkach pracy, co wymagałoby dalszego rozwoju inicjatyw takich jak portal EURES, EuroPass i działań przewidzianych obecnie w Nowym europejskim programie na rzecz umiejętności. Fora współpracy oparte na rzeczywistych, wyrażanych często przez krajowych partnerów społecznych potrzebach rynku, można by utworzyć z wykorzystaniem uproszczonej formuły. |
| --- | --- |

7.

Wzywa do opracowania na szczeblu UE kompleksowej metody gromadzenia danych na temat zapotrzebowania na wysoko wykwalifikowanych pracowników w różnych zawodach i na rynkach pracy, co wymagałoby dalszego rozwoju inicjatyw takich jak portal EURES, EuroPass i działań przewidzianych obecnie w Nowym europejskim programie na rzecz umiejętności. Fora współpracy oparte na rzeczywistych, wyrażanych często przez krajowych partnerów społecznych potrzebach rynku, można by utworzyć z wykorzystaniem uproszczonej formuły.

| 8. | Z zadowoleniem przyjmuje poparcie Europejskiego Urzędu ds. Pracy (ELA) dla zapewnienia, by przepisy UE dotyczące mobilności pracowników i koordynacji zabezpieczenia społecznego były egzekwowane w sprawiedliwy, prosty i skuteczny sposób, w tym poprzez dostarczanie informacji, uzgodnione i wspólne inspekcje, wzmocnioną współpracę administracyjną, a także promowanie mobilności pracowników, w szczególności za pośrednictwem portalu EURES. |
| --- | --- |

8.

Z zadowoleniem przyjmuje poparcie Europejskiego Urzędu ds. Pracy (ELA) dla zapewnienia, by przepisy UE dotyczące mobilności pracowników i koordynacji zabezpieczenia społecznego były egzekwowane w sprawiedliwy, prosty i skuteczny sposób, w tym poprzez dostarczanie informacji, uzgodnione i wspólne inspekcje, wzmocnioną współpracę administracyjną, a także promowanie mobilności pracowników, w szczególności za pośrednictwem portalu EURES.

| 9. | Uważa, że przekształcenie obu dyrektyw jest zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że przekształcenie obu dyrektyw jest zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności.

| 10. | Z zadowoleniem przyjmuje dalsze środki nakreślone w pakiecie dotyczącym umiejętności i talentów, w tym opracowanie projektu pilotażowego UE dotyczącego talentów, skierowanego szczególnie do osób uciekających przed inwazją Rosji na Ukrainę oraz proponowaną unijną pulę talentów. |
| --- | --- |

10.

Z zadowoleniem przyjmuje dalsze środki nakreślone w pakiecie dotyczącym umiejętności i talentów, w tym opracowanie projektu pilotażowego UE dotyczącego talentów, skierowanego szczególnie do osób uciekających przed inwazją Rosji na Ukrainę oraz proponowaną unijną pulę talentów.

| 11. | Z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji Europejskiej dotyczącą rozszerzenia unijnej puli talentów na uchodźców przebywających w UE i w państwach trzecich, co toruje drogę ku bardziej zrównoważonemu i sprzyjającemu włączeniu społecznemu podejściu do mobilności pracowników i rozwiązań w państwach trzecich. Przypomina, że podczas opracowywania tych narzędzi należy zrobić więcej w kwestii stworzenia sprawiedliwych systemów migracji zarobkowej, które zapewnią wszystkim pracownikom godną pracę i będą dostępne dla uchodźców, niezależnie od ich narodowości i miejsca pobytu, na równych zasadach i przy zachowaniu wymaganych gwarancji ochrony. Istniejące ramy prawne i administracyjne są nadal zbyt złożone i utrudniają osiągnięcie skali. Nadmiernie biurokratyczne procedury mogą wpływać na dostęp uchodźców do rynku pracy, co sprawia, że osoby te stają się z czasem bardziej narażone na konieczność uciekania się do pracy nierejestrowanej oraz na nadużycia i wyzysk. |
| --- | --- |

11.

Z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji Europejskiej dotyczącą rozszerzenia unijnej puli talentów na uchodźców przebywających w UE i w państwach trzecich, co toruje drogę ku bardziej zrównoważonemu i sprzyjającemu włączeniu społecznemu podejściu do mobilności pracowników i rozwiązań w państwach trzecich. Przypomina, że podczas opracowywania tych narzędzi należy zrobić więcej w kwestii stworzenia sprawiedliwych systemów migracji zarobkowej, które zapewnią wszystkim pracownikom godną pracę i będą dostępne dla uchodźców, niezależnie od ich narodowości i miejsca pobytu, na równych zasadach i przy zachowaniu wymaganych gwarancji ochrony. Istniejące ramy prawne i administracyjne są nadal zbyt złożone i utrudniają osiągnięcie skali. Nadmiernie biurokratyczne procedury mogą wpływać na dostęp uchodźców do rynku pracy, co sprawia, że osoby te stają się z czasem bardziej narażone na konieczność uciekania się do pracy nierejestrowanej oraz na nadużycia i wyzysk.

| 12. | Podkreśla, że w przyszłą realizację projektów mobilności i partnerstw w zakresie talentów należy włączyć władze lokalne i samorządy regionalne, które miałyby za zadanie brać udział w opracowaniu przyszłych projektów; diasporę, której obowiązkiem byłoby rozpoznawanie potrzeb migrantów i wnoszenie wkładu w opracowanie projektów w ich krajach pochodzenia; a także organizacje gospodarcze i stowarzyszenia pracodawców odpowiedzialne za sporządzanie wykazu potrzeb na rynku pracy na szczeblu krajowym i lokalnym oraz pomoc w planowaniu skutecznych działań. |
| --- | --- |

12.

Podkreśla, że w przyszłą realizację projektów mobilności i partnerstw w zakresie talentów należy włączyć władze lokalne i samorządy regionalne, które miałyby za zadanie brać udział w opracowaniu przyszłych projektów; diasporę, której obowiązkiem byłoby rozpoznawanie potrzeb migrantów i wnoszenie wkładu w opracowanie projektów w ich krajach pochodzenia; a także organizacje gospodarcze i stowarzyszenia pracodawców odpowiedzialne za sporządzanie wykazu potrzeb na rynku pracy na szczeblu krajowym i lokalnym oraz pomoc w planowaniu skutecznych działań.

| 13. | Zaznacza, że należy uwzględnić potrzeby różnych zaangażowanych podmiotów (migrantów, diaspor, władz lokalnych i regionalnych, pracodawców i organizacji gospodarczych), aby zapewnić skuteczność i zrównoważenie przyszłych projektów, które są sposobem długoterminowego zarządzania legalną migracją. W związku z tym wnosi o powołanie grupy roboczej Komisji Europejskiej, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Europejskiego Komitetu Regionów i Parlamentu Europejskiego. Wymiana między tymi instytucjami powinna opierać się na wcześniejszych konsultacjach i dialogach z kluczowymi zainteresowanymi stronami na temat integracji migrantów. Jednocześnie wzywa do synergii z przewidzianą przez Komisję Europejską platformą UE poświęconą migracji pracowników i przypomina, że w przyszłych projektach należy uwzględnić szczególnie trudną sytuację uchodźców, aby zapewnić tym osobom równy dostęp do rynku pracy oraz niezbędne zabezpieczenia prawne. |
| --- | --- |

13.

Zaznacza, że należy uwzględnić potrzeby różnych zaangażowanych podmiotów (migrantów, diaspor, władz lokalnych i regionalnych, pracodawców i organizacji gospodarczych), aby zapewnić skuteczność i zrównoważenie przyszłych projektów, które są sposobem długoterminowego zarządzania legalną migracją. W związku z tym wnosi o powołanie grupy roboczej Komisji Europejskiej, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Europejskiego Komitetu Regionów i Parlamentu Europejskiego. Wymiana między tymi instytucjami powinna opierać się na wcześniejszych konsultacjach i dialogach z kluczowymi zainteresowanymi stronami na temat integracji migrantów. Jednocześnie wzywa do synergii z przewidzianą przez Komisję Europejską platformą UE poświęconą migracji pracowników i przypomina, że w przyszłych projektach należy uwzględnić szczególnie trudną sytuację uchodźców, aby zapewnić tym osobom równy dostęp do rynku pracy oraz niezbędne zabezpieczenia prawne.

| 14. | Popiera ustanowienie programu pracy i podróży w UE dla młodych ludzi z państw trzecich, przewidzianego przez Komisję w komunikacie pt. „Przyciąganie umiejętności i talentów do UE”, a także rozszerzenie programu DiscoverEU poza państwa trzecie stowarzyszone z programem Erasmus+. Wzywa do przyjęcia podobnego podejścia w odniesieniu do Europejskiego Korpusu Solidarności w celu włączenia do programu większej liczby państw trzecich niż te obecnie przewidziane, tak aby sprostać wyzwaniom i możliwościom związanym z migracją w całym cyklu migracji. |
| --- | --- |

14.

Popiera ustanowienie programu pracy i podróży w UE dla młodych ludzi z państw trzecich, przewidzianego przez Komisję w komunikacie pt. „Przyciąganie umiejętności i talentów do UE”, a także rozszerzenie programu DiscoverEU poza państwa trzecie stowarzyszone z programem Erasmus+. Wzywa do przyjęcia podobnego podejścia w odniesieniu do Europejskiego Korpusu Solidarności w celu włączenia do programu większej liczby państw trzecich niż te obecnie przewidziane, tak aby sprostać wyzwaniom i możliwościom związanym z migracją w całym cyklu migracji.

| 15. | Uważa, że COM(2022) 657, którego głównym celem i priorytetem jest przyciąganie umiejętności i talentów w obrębie Europy, nie został odpowiednio uwzględniony we wnioskach dotyczących dyrektyw COM(2022) 650 i 655, choć jest istotnym impulsem do zmiany paradygmatu w analizie zjawiska migracji. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że COM(2022) 657, którego głównym celem i priorytetem jest przyciąganie umiejętności i talentów w obrębie Europy, nie został odpowiednio uwzględniony we wnioskach dotyczących dyrektyw COM(2022) 650 i 655, choć jest istotnym impulsem do zmiany paradygmatu w analizie zjawiska migracji.

| 16. | Zwraca uwagę, że wśród obywateli państw trzecich, którzy wnoszą wkład w unijny rynek pracy, istnieją szczególne grupy, na które należy zwrócić uwagę w przepisach, ponieważ stają się one coraz bardziej istotne w kluczowych sektorach na europejskich rynkach pracy, np. w ramach inicjatyw mających na celu wzmocnienie sektora zdrowia i opieki, takich jak europejska gwarancja dla dzieci lub Zielona księga w sprawie starzenia się. Wzywa do większego ukierunkowanego wsparcia obywateli państw trzecich w celu ułatwienia im uzyskania statusu rezydenta długoterminowego, a także ułatwienia wewnątrzunijnej mobilności i integracji, ze szczególnym uwzględnieniem osób korzystających z ochrony międzynarodowej, które na mocy proponowanej dyrektywy w sprawie rezydentów długoterminowych podlegają tym samym przepisom co wszyscy inni obywatele państw trzecich objęci zakresem dyrektywy, co nie uwzględnia szczególnej sytuacji uchodźców i ich podatności na zagrożenia. |
| --- | --- |

16.

Zwraca uwagę, że wśród obywateli państw trzecich, którzy wnoszą wkład w unijny rynek pracy, istnieją szczególne grupy, na które należy zwrócić uwagę w przepisach, ponieważ stają się one coraz bardziej istotne w kluczowych sektorach na europejskich rynkach pracy, np. w ramach inicjatyw mających na celu wzmocnienie sektora zdrowia i opieki, takich jak europejska gwarancja dla dzieci lub Zielona księga w sprawie starzenia się. Wzywa do większego ukierunkowanego wsparcia obywateli państw trzecich w celu ułatwienia im uzyskania statusu rezydenta długoterminowego, a także ułatwienia wewnątrzunijnej mobilności i integracji, ze szczególnym uwzględnieniem osób korzystających z ochrony międzynarodowej, które na mocy proponowanej dyrektywy w sprawie rezydentów długoterminowych podlegają tym samym przepisom co wszyscy inni obywatele państw trzecich objęci zakresem dyrektywy, co nie uwzględnia szczególnej sytuacji uchodźców i ich podatności na zagrożenia.

| 17. | Zwraca uwagę, że mobilność pracowników może stanowić uzupełniającą legalną drogę, dzięki której uchodźcy mogą dostać się do Europy lub innych miejsc bez konieczności korzystania ze szlaków imigracji nieuregulowanej. Może to otworzyć bezpieczną ścieżkę dla uchodźców do wykorzystania posiadanych przez nich umiejętności i potencjału w regionach, które starają się zaradzić konkretnym niedoborom wykwalifikowanej siły roboczej. Proponuje, aby uchodźcy przebywający w państwach trzecich byli uznawani za dodatkową kategorię wykwalifikowanych pracowników, a zapewnienie takiej dodatkowej legalnej drogi opartej na migracji zarobkowej mogłoby przyczynić się do zmniejszenia presji wywieranej na europejskie systemy azylowe. |
| --- | --- |

17.

Zwraca uwagę, że mobilność pracowników może stanowić uzupełniającą legalną drogę, dzięki której uchodźcy mogą dostać się do Europy lub innych miejsc bez konieczności korzystania ze szlaków imigracji nieuregulowanej. Może to otworzyć bezpieczną ścieżkę dla uchodźców do wykorzystania posiadanych przez nich umiejętności i potencjału w regionach, które starają się zaradzić konkretnym niedoborom wykwalifikowanej siły roboczej. Proponuje, aby uchodźcy przebywający w państwach trzecich byli uznawani za dodatkową kategorię wykwalifikowanych pracowników, a zapewnienie takiej dodatkowej legalnej drogi opartej na migracji zarobkowej mogłoby przyczynić się do zmniejszenia presji wywieranej na europejskie systemy azylowe.

| 18. | Ostrzega, że choć migracja nieuregulowana odpowiada jedynie za niewielki odsetek ogólnej migracji do UE, to wywiera znaczną presję na regiony i miasta położone na zewnętrznych granicach UE. Apeluje zatem o odpowiednie egzekwowanie zasady podziału obciążenia między państwami członkowskimi UE oraz o przeciwdziałanie migracji nieuregulowanej, w tym poprzez zwalczanie handlarzy ludźmi, którzy nakłaniają osoby ubiegające się o azyl i migrantów ekonomicznych do odbywania niebezpiecznych podróży. |
| --- | --- |

18.

Ostrzega, że choć migracja nieuregulowana odpowiada jedynie za niewielki odsetek ogólnej migracji do UE, to wywiera znaczną presję na regiony i miasta położone na zewnętrznych granicach UE. Apeluje zatem o odpowiednie egzekwowanie zasady podziału obciążenia między państwami członkowskimi UE oraz o przeciwdziałanie migracji nieuregulowanej, w tym poprzez zwalczanie handlarzy ludźmi, którzy nakłaniają osoby ubiegające się o azyl i migrantów ekonomicznych do odbywania niebezpiecznych podróży.

| 19. | Przypomina, że w przypadku określonych zawodów (w dziedzinie opieki zdrowotnej, inżynierii itd.) należy w większym stopniu ułatwić wjazd, upraszczając procedury biurokratyczne. Natomiast w przypadku tysięcy wakatów w sektorach, w których wymagane jest wykształcenie nie uniwersyteckie, lecz techniczne – na przykład w rolnictwie, budownictwie, transporcie, mechanice itp. – nie wystarczy dążyć do dopasowania podaży rynku do popytu na zatrudnienie, lecz konieczne jest rozważenie innego rodzaju współpracy, w tym dopasowywania podaży na rynku z popytem, lecz także do ściślejszej współpracy z partnerami społecznymi i odpowiednimi ośrodkami szkoleniowymi. Współpraca ta powinna również obejmować gminy i regiony. |
| --- | --- |

19.

Przypomina, że w przypadku określonych zawodów (w dziedzinie opieki zdrowotnej, inżynierii itd.) należy w większym stopniu ułatwić wjazd, upraszczając procedury biurokratyczne. Natomiast w przypadku tysięcy wakatów w sektorach, w których wymagane jest wykształcenie nie uniwersyteckie, lecz techniczne – na przykład w rolnictwie, budownictwie, transporcie, mechanice itp. – nie wystarczy dążyć do dopasowania podaży rynku do popytu na zatrudnienie, lecz konieczne jest rozważenie innego rodzaju współpracy, w tym dopasowywania podaży na rynku z popytem, lecz także do ściślejszej współpracy z partnerami społecznymi i odpowiednimi ośrodkami szkoleniowymi. Współpraca ta powinna również obejmować gminy i regiony.

| 20. | Z myślą o przyciągnięciu umiejętności i talentów zachęca państwa członkowskie, by rozważyły możliwość ułatwionego uzyskiwania – rzecz jasna w oparciu o hierarchię ważności – statusu rezydenta długoterminowego przez wszystkich legalnych migrantów o wyższym poziomie kwalifikacji, przez legalnych migrantów wykonujących zawód wymagający wysokich kwalifikacji, a także przez konkretne kategorie obywateli państw trzecich posiadających średni poziom kwalifikacji. Może to pomóc wypełnić lukę w sektorach charakteryzujących się niedoborem pracowników, takich jak informatyka i opieka zdrowotna. Konieczne byłoby zatem stworzenie wykazów zawodów, w których występuje wyraźny niedobór siły roboczej, przy jednoczesnym wyłączeniu wykwalifikowanych pracowników z testu rynku pracy, by mogli uzyskać do niego dostęp. |
| --- | --- |

20.

Z myślą o przyciągnięciu umiejętności i talentów zachęca państwa członkowskie, by rozważyły możliwość ułatwionego uzyskiwania – rzecz jasna w oparciu o hierarchię ważności – statusu rezydenta długoterminowego przez wszystkich legalnych migrantów o wyższym poziomie kwalifikacji, przez legalnych migrantów wykonujących zawód wymagający wysokich kwalifikacji, a także przez konkretne kategorie obywateli państw trzecich posiadających średni poziom kwalifikacji. Może to pomóc wypełnić lukę w sektorach charakteryzujących się niedoborem pracowników, takich jak informatyka i opieka zdrowotna. Konieczne byłoby zatem stworzenie wykazów zawodów, w których występuje wyraźny niedobór siły roboczej, przy jednoczesnym wyłączeniu wykwalifikowanych pracowników z testu rynku pracy, by mogli uzyskać do niego dostęp.

| 21. | Proponuje uruchomienie lokalnego (regionalnego lub metropolitalnego) systemu uznawania umiejętności w celu przyspieszenia procesu integracji społeczno-gospodarczej obywateli państw trzecich, posiadających jeden ze statusów gwarantowanych na mocy obowiązujących przepisów krajowych, niezależnie od tego, czy przybywają oni po raz pierwszy, czy już zamieszkują w danym kraju. Ten system uznawania umiejętności nie zastąpiłby systemu krajowego, lecz byłby jego uzupełnieniem, gwarantując szybszą integrację na regionalnym lub metropolitalnym rynku pracy. |
| --- | --- |

21.

Proponuje uruchomienie lokalnego (regionalnego lub metropolitalnego) systemu uznawania umiejętności w celu przyspieszenia procesu integracji społeczno-gospodarczej obywateli państw trzecich, posiadających jeden ze statusów gwarantowanych na mocy obowiązujących przepisów krajowych, niezależnie od tego, czy przybywają oni po raz pierwszy, czy już zamieszkują w danym kraju. Ten system uznawania umiejętności nie zastąpiłby systemu krajowego, lecz byłby jego uzupełnieniem, gwarantując szybszą integrację na regionalnym lub metropolitalnym rynku pracy.

| 22. | Zwraca uwagę, że niedawny napływ wysoko wykwalifikowanych uchodźców z Ukrainy uwypukla potrzebę przyspieszenia procesu uznawania umiejętności wszystkich obywateli państw trzecich, co zostało już uregulowane w nowej dyrektywie w sprawie niebieskiej karty. Polityka UE regulująca wjazd i traktowanie pracowników migrujących ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia właściwej równowagi między podażą pracy a popytem na nią, która obecnie jest szczególnie niezbilansowana, zwłaszcza w odniesieniu do niektórych zawodów istotnych ze społecznego punktu widzenia, takich jak zawody związane z sektorem opieki i sektorem zdrowia. |
| --- | --- |

22.

Zwraca uwagę, że niedawny napływ wysoko wykwalifikowanych uchodźców z Ukrainy uwypukla potrzebę przyspieszenia procesu uznawania umiejętności wszystkich obywateli państw trzecich, co zostało już uregulowane w nowej dyrektywie w sprawie niebieskiej karty. Polityka UE regulująca wjazd i traktowanie pracowników migrujących ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia właściwej równowagi między podażą pracy a popytem na nią, która obecnie jest szczególnie niezbilansowana, zwłaszcza w odniesieniu do niektórych zawodów istotnych ze społecznego punktu widzenia, takich jak zawody związane z sektorem opieki i sektorem zdrowia.

| 23. | Przypomina, że należy uwzględnić osoby utalentowane artystycznie, które nie mieszczą się w poszukiwanym profilu zawodowym, lecz posiadają umiejętność wzbogacenia kultury państwa przyjmującego, przyczyniając się do wymiany kulturalnej, z której od wieków czerpiemy. |
| --- | --- |

23.

Przypomina, że należy uwzględnić osoby utalentowane artystycznie, które nie mieszczą się w poszukiwanym profilu zawodowym, lecz posiadają umiejętność wzbogacenia kultury państwa przyjmującego, przyczyniając się do wymiany kulturalnej, z której od wieków czerpiemy.

| 24. | Zaleca wdrożenie długoterminowych strategii politycznych wykraczających poza środki związane z bezpieczeństwem poprzez promowanie lepszego włączenia społecznego przy jednoczesnym zajęciu się podstawowymi przyczynami migracji. |
| --- | --- |

24.

Zaleca wdrożenie długoterminowych strategii politycznych wykraczających poza środki związane z bezpieczeństwem poprzez promowanie lepszego włączenia społecznego przy jednoczesnym zajęciu się podstawowymi przyczynami migracji.

| 25. | Wzywa do wspierania przedsiębiorczości poprzez rozszerzenie możliwości migracji do UE w celu tworzenia przedsiębiorstw i przedsiębiorstw typu start-up oraz poprzez ułatwianie wydawania obywatelom państw trzecich zezwoleń na zakładanie działalności gospodarczej. Zwraca uwagę na potencjał władz lokalnych i regionalnych w zakresie zapewniania wytycznych i łączenia nowych podmiotów z lokalnymi przedsiębiorstwami oraz na potrzebę wspierania takich inicjatyw poprzez stałe wsparcie z funduszy UE. |
| --- | --- |

25.

Wzywa do wspierania przedsiębiorczości poprzez rozszerzenie możliwości migracji do UE w celu tworzenia przedsiębiorstw i przedsiębiorstw typu start-up oraz poprzez ułatwianie wydawania obywatelom państw trzecich zezwoleń na zakładanie działalności gospodarczej. Zwraca uwagę na potencjał władz lokalnych i regionalnych w zakresie zapewniania wytycznych i łączenia nowych podmiotów z lokalnymi przedsiębiorstwami oraz na potrzebę wspierania takich inicjatyw poprzez stałe wsparcie z funduszy UE.

| 26. | Zwraca uwagę na potrzebę promowania kultury tolerancji poprzez podnoszenie świadomości międzykulturowej i budowanie wspólnego poczucia przynależności. |
| --- | --- |

26.

Zwraca uwagę na potrzebę promowania kultury tolerancji poprzez podnoszenie świadomości międzykulturowej i budowanie wspólnego poczucia przynależności.

| 27. | Sugeruje wzmocnienie wielopodmiotowego zarządzania migracją, zapewnienie wsparcia dla ściślejszej współpracy między władzami regionalnymi a społeczeństwem obywatelskim w zakresie zarządzania migracją, różnorodnością i włączeniem społecznym, wzmocnienie dialogu i współpracy w dziedzinie migracji oraz stworzenie prawdziwie kompleksowego podejścia do tej kwestii we wszystkich jej wymiarach, przy pełnym poszanowaniu praw człowieka. |
| --- | --- |

27.

Sugeruje wzmocnienie wielopodmiotowego zarządzania migracją, zapewnienie wsparcia dla ściślejszej współpracy między władzami regionalnymi a społeczeństwem obywatelskim w zakresie zarządzania migracją, różnorodnością i włączeniem społecznym, wzmocnienie dialogu i współpracy w dziedzinie migracji oraz stworzenie prawdziwie kompleksowego podejścia do tej kwestii we wszystkich jej wymiarach, przy pełnym poszanowaniu praw człowieka.

Bruksela, dnia 30 listopada 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/74 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/74

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Reforma systemu oznaczeń geograficznych

(2023/C 79/11)

| Sprawozdawczyni: | Karine GLOANEC MAURIN (FR/PES), zastępczyni burmistrza nowej gminy Couëtron-au-Perche |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy: | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oznaczeń geograficznych Unii Europejskiej w odniesieniu do wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych oraz systemów jakości produktów rolnych, zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, (UE) 2017/1001 i (UE) 2019/787 oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1151/2012
  COM(2022) 134 final |

Sprawozdawczyni:

Karine GLOANEC MAURIN (FR/PES), zastępczyni burmistrza nowej gminy Couëtron-au-Perche

Dokument źródłowy:

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oznaczeń geograficznych Unii Europejskiej w odniesieniu do wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych oraz systemów jakości produktów rolnych, zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, (UE) 2017/1001 i (UE) 2019/787 oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1151/2012

COM(2022) 134 final

I.   ZALECANE POPRAWKI

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oznaczeń geograficznych Unii Europejskiej w odniesieniu do wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych oraz systemów jakości produktów rolnych, zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, (UE) 2017/1001 i (UE) 2019/787 oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1151/2012

(COM(2022) 134 final)

Poprawka 1

Nowy motyw po motywie 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | W komunikacie z dnia 30 czerwca 2021 r.„Długoterminowa wizja dla obszarów wiejskich UE – W kierunku silniejszych, lepiej skomunikowanych, odpornych i zamożnych obszarów wiejskich do 2040 r.” Komisja zaliczyła oznaczenia geograficzne do inicjatyw przewodnich na rzecz prosperujących obszarów ze względu na ich wkład w dywersyfikację gospodarczą obszarów wiejskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W komunikacie z dnia 30 czerwca 2021 r.„Długoterminowa wizja dla obszarów wiejskich UE – W kierunku silniejszych, lepiej skomunikowanych, odpornych i zamożnych obszarów wiejskich do 2040 r.” Komisja zaliczyła oznaczenia geograficzne do inicjatyw przewodnich na rzecz prosperujących obszarów ze względu na ich wkład w dywersyfikację gospodarczą obszarów wiejskich.

Uzasadnienie

Dzięki wielorakim pozytywnym efektom zewnętrznym oznaczenia geograficzne przyczyniają się do zrównoważonego wzrostu obszarów wiejskich.

Poprawka 2

Nowy motyw po motywie 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Zmiany wprowadzone do systemu oznaczeń geograficznych UE za pomocą rozporządzenia (UE) 2021/2117 w ramach reformy wspólnej polityki rolnej (WPR). |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Zmiany wprowadzone do systemu oznaczeń geograficznych UE za pomocą rozporządzenia (UE) 2021/2117 w ramach reformy wspólnej polityki rolnej (WPR).

Uzasadnienie

Konieczne jest zapewnienie spójności z postępami poczynionymi w rozporządzeniu o jednolitej wspólnej organizacji rynku i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1) w ramach niedawnej reformy WPR.

Poprawka 3

Nowy motyw po motywie 11

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Unijna polityka jakości jest polityką publiczną związaną z produkcją dóbr publicznych i jej wkład w przechodzenie na zrównoważony system żywnościowy trzeba ocenić pod tym kątem, przy zastosowaniu całościowego i wielowymiarowego podejścia uwzględniającego zrównoważenie środowiskowe, gospodarcze i społeczno-kulturowe. Oznaczenia geograficzne są narzędziami, które mogą przyczynić się do zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich; do dywersyfikacji gospodarki wiejskiej; utrzymania miejsc pracy i MŚP; zapobiegania wyludnianiu się; zachowania różnorodności kulturowej i społeczno-gospodarczej; ochrony krajobrazu wiejskiego; zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi i ich zrównoważonego odtwarzania; zachowania różnorodności biologicznej; do dobrostanu zwierząt; do bezpieczeństwa żywnościowego i do identyfikowalności dzięki mechanizmom zawartym w specyfikacjach produktu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Unijna polityka jakości jest polityką publiczną związaną z produkcją dóbr publicznych i jej wkład w przechodzenie na zrównoważony system żywnościowy trzeba ocenić pod tym kątem, przy zastosowaniu całościowego i wielowymiarowego podejścia uwzględniającego zrównoważenie środowiskowe, gospodarcze i społeczno-kulturowe. Oznaczenia geograficzne są narzędziami, które mogą przyczynić się do zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich; do dywersyfikacji gospodarki wiejskiej; utrzymania miejsc pracy i MŚP; zapobiegania wyludnianiu się; zachowania różnorodności kulturowej i społeczno-gospodarczej; ochrony krajobrazu wiejskiego; zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi i ich zrównoważonego odtwarzania; zachowania różnorodności biologicznej; do dobrostanu zwierząt; do bezpieczeństwa żywnościowego i do identyfikowalności dzięki mechanizmom zawartym w specyfikacjach produktu.

Uzasadnienie

Istotne jest uznanie wkładu oznaczeń geograficznych w zrównoważenie środowiskowe, gospodarcze i społeczno-kulturowe ze względu na ich nierozerwalny związek z danym terytorium.

Poprawka 4

Motyw 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 12) | Aby przyczynić się do przejścia na zrównoważony system żywnościowy oraz zaspokojenia zapotrzebowania społecznego na zrównoważone, przyjazne dla środowiska i klimatu, zapewniające dobrostan zwierząt, zasobooszczędne, odpowiedzialne społecznie i etycznie metody produkcji, producenci produktów objętych oznaczeniami geograficznymi powinni być zachęcani do
  przyjmowania bardziej rygorystycznych norm z zakresu zrównoważonego rozwoju niż normy obowiązkowe oraz do wykraczania poza dobre praktyki
  . Takie konkretne
  wymogi
  można by określać w specyfikacji produktu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

12)

Aby przyczynić się do przejścia na zrównoważony system żywnościowy oraz zaspokojenia zapotrzebowania społecznego na zrównoważone, przyjazne dla środowiska i klimatu, zapewniające dobrostan zwierząt, zasobooszczędne, odpowiedzialne społecznie i etycznie metody produkcji, producenci produktów objętych oznaczeniami geograficznymi powinni być zachęcani do
  przyjmowania bardziej rygorystycznych norm z zakresu zrównoważonego rozwoju niż normy obowiązkowe oraz do wykraczania poza dobre praktyki
  . Takie konkretne
  wymogi
  można by określać w specyfikacji produktu.

| (12) | Aby przyczynić się do przejścia na zrównoważony system żywnościowy oraz zaspokojenia zapotrzebowania społecznego na zrównoważone, przyjazne dla środowiska i klimatu, zapewniające dobrostan zwierząt, zasobooszczędne, odpowiedzialne społecznie i etycznie metody produkcji, producenci produktów objętych oznaczeniami geograficznymi powinni być zachęcani do
  uzgodnienia zobowiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju przyczyniających się do osiągnięcia celów zrównoważenia środowiskowego, gospodarczego i społeczno-kulturowego.
  Takie konkretne
  zobowiązania
  można by określać w specyfikacji produktu. |
| --- | --- |

(12)

Aby przyczynić się do przejścia na zrównoważony system żywnościowy oraz zaspokojenia zapotrzebowania społecznego na zrównoważone, przyjazne dla środowiska i klimatu, zapewniające dobrostan zwierząt, zasobooszczędne, odpowiedzialne społecznie i etycznie metody produkcji, producenci produktów objętych oznaczeniami geograficznymi powinni być zachęcani do
  uzgodnienia zobowiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju przyczyniających się do osiągnięcia celów zrównoważenia środowiskowego, gospodarczego i społeczno-kulturowego.
  Takie konkretne
  zobowiązania
  można by określać w specyfikacji produktu.

Uzasadnienie

Nie ma definicji „norm z zakresu zrównoważonego rozwoju”, której należałoby przestrzegać. Istotne jest zatem zachowanie tych samych określeń co w art. 12, który odnosi się do zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju.

Poprawka 5

Nowy motyw po motywie 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju powinny przyczynić się do realizacji co najmniej jednego spośród następujących celów środowiskowych, gospodarczych lub społeczno-kulturowych: |
| | 1. | Cele środowiskowe, w tym między innymi:








  — | łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej, w tym efektywność energetyczna i ograniczenie zużycia wody, |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju powinny przyczynić się do realizacji co najmniej jednego spośród następujących celów środowiskowych, gospodarczych lub społeczno-kulturowych:

1.

Cele środowiskowe, w tym między innymi:

—

łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej, w tym efektywność energetyczna i ograniczenie zużycia wody,

| — | ochrona i zrównoważone użytkowanie gleby, krajobrazów i zasobów naturalnych, |
| --- | --- |

—

ochrona i zrównoważone użytkowanie gleby, krajobrazów i zasobów naturalnych,

| — | zachowanie różnorodności biokulturowej i ochrona rzadkich nasion, lokalnych ras i odmian roślin, |
| --- | --- |

—

zachowanie różnorodności biokulturowej i ochrona rzadkich nasion, lokalnych ras i odmian roślin,

| — | zarządzanie zdrowiem i dobrostanem zwierząt oraz ich promocja, |
| --- | --- |

—

zarządzanie zdrowiem i dobrostanem zwierząt oraz ich promocja,

| — | przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym. |
| --- | --- |

—

przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym.

| 2. | Cele gospodarcze, w tym między innymi:








  — | zapewnienie godziwych dochodów i odporności producentów produktów objętych oznaczeniem geograficznym, |
| --- | --- | --- |

2.

Cele gospodarcze, w tym między innymi:

—

zapewnienie godziwych dochodów i odporności producentów produktów objętych oznaczeniem geograficznym,

| — | zwiększenie wartości gospodarczej produktów opatrzonych oznaczeniem geograficznym i redystrybucji wartości dodanej, |
| --- | --- |

—

zwiększenie wartości gospodarczej produktów opatrzonych oznaczeniem geograficznym i redystrybucji wartości dodanej,

| — | przyczynienie się do dywersyfikacji gospodarki wiejskiej, |
| --- | --- |

—

przyczynienie się do dywersyfikacji gospodarki wiejskiej,

| — | zachowanie tkanki obszarów wiejskich i rozwoju lokalnego, w tym zatrudnienia w rolnictwie. |
| --- | --- |

—

zachowanie tkanki obszarów wiejskich i rozwoju lokalnego, w tym zatrudnienia w rolnictwie.

| 3. | Cele społeczno-kulturowe, w tym między innymi:








  — | przyciąganie i wspieranie młodych oraz nowych producentów produktów objętych oznaczeniem geograficznym, a także ułatwianie międzypokoleniowego przekazywania wiedzy eksperckiej i kultury, |
| --- | --- | --- |

3.

Cele społeczno-kulturowe, w tym między innymi:

—

przyciąganie i wspieranie młodych oraz nowych producentów produktów objętych oznaczeniem geograficznym, a także ułatwianie międzypokoleniowego przekazywania wiedzy eksperckiej i kultury,

| — | przyczynianie się do kultywowania tożsamości wiejskiej oraz dziedzictwa kulturalnego i kulinarnego, |
| --- | --- |

—

przyczynianie się do kultywowania tożsamości wiejskiej oraz dziedzictwa kulturalnego i kulinarnego,

| — | szerzenie edukacji w dziedzinach związanych z systemem jakości, bezpieczeństwem żywnościowym oraz zbilansowanymi i zróżnicowanymi sposobami odżywania się, |
| --- | --- |

—

szerzenie edukacji w dziedzinach związanych z systemem jakości, bezpieczeństwem żywnościowym oraz zbilansowanymi i zróżnicowanymi sposobami odżywania się,

| — | poprawa koordynacji między producentami dzięki zwiększeniu skuteczności instrumentów zarządzania. |
| --- | --- |

—

poprawa koordynacji między producentami dzięki zwiększeniu skuteczności instrumentów zarządzania.

Uzasadnienie

Istotne byłoby wprowadzenie po motywie 12 definicji zobowiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju, przy czym należy przypomnieć, że obejmuje ona trzy filary: gospodarczy, społeczny i środowiskowy.

Poprawka 6

Nowy motyw po motywie 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Aby zwiększyć zrównoważoność lokalnych i regionalnych systemów produkcji żywności i przyczynić się do zrównoważonego, zróżnicowanego i zbilansowanego sposobu odżywiania się, oznaczenia geograficzne trzeba uwzględnić pośród minimalnych obowiązkowych kryteriów dotyczących zamówień publicznych na żywność zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Aby zwiększyć zrównoważoność lokalnych i regionalnych systemów produkcji żywności i przyczynić się do zrównoważonego, zróżnicowanego i zbilansowanego sposobu odżywiania się, oznaczenia geograficzne trzeba uwzględnić pośród minimalnych obowiązkowych kryteriów dotyczących zamówień publicznych na żywność zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju.

Uzasadnienie

Zgodnie z zaleceniami zawartymi w badaniu przeprowadzonym przez Europejski Komitet Regionów (1) należy zachęcać do uwzględnienia zrównoważonej żywności, w tym produktów objętych ChNP i ChOG.

Poprawka 7

Motyw 39

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 39) | Procedury rejestracji, zmiany i cofnięcia rejestracji oznaczeń geograficznych, w tym rozpatrywanie wniosku i procedurę sprzeciwu, należy przeprowadzać w jak najskuteczniejszy sposób. Można to osiągnąć przez korzystanie z pomocy Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) przy rozpatrywaniu wniosków. Mimo iż rozważano częściowe przekazanie zadań EUIPO, przez wzgląd na silny związek ze wspólną polityką rolną oraz na wiedzę specjalistyczną potrzebną do zapewnienia odpowiedniej oceny specyfiki wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych Komisja pozostałaby odpowiedzialna za rejestrację, zmianę i cofnięcie rejestracji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

39)

Procedury rejestracji, zmiany i cofnięcia rejestracji oznaczeń geograficznych, w tym rozpatrywanie wniosku i procedurę sprzeciwu, należy przeprowadzać w jak najskuteczniejszy sposób. Można to osiągnąć przez korzystanie z pomocy Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) przy rozpatrywaniu wniosków. Mimo iż rozważano częściowe przekazanie zadań EUIPO, przez wzgląd na silny związek ze wspólną polityką rolną oraz na wiedzę specjalistyczną potrzebną do zapewnienia odpowiedniej oceny specyfiki wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych Komisja pozostałaby odpowiedzialna za rejestrację, zmianę i cofnięcie rejestracji.

| 39) | Procedury rejestracji, zmiany i cofnięcia rejestracji oznaczeń geograficznych, w tym rozpatrywanie wniosku i procedurę sprzeciwu, należy przeprowadzać w jak najskuteczniejszy sposób. Można to osiągnąć przez korzystanie z pomocy Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) przy rozpatrywaniu wniosków
  odnośnie do aspektów własności intelektualnej, które są dziedziną leżącą w jego kompetencji
  .
  Włączenie EUIPO nie powinno prowadzić do nadmiernego obciążenia procedurami czy też do przedłużenia czasu ich trwania.
  Mimo iż rozważano częściowe przekazanie zadań EUIPO, przez wzgląd na silny związek ze wspólną polityką rolną oraz na wiedzę specjalistyczną potrzebną do zapewnienia odpowiedniej oceny specyfiki wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych Komisja pozostałaby odpowiedzialna za rejestrację, zmianę i cofnięcie rejestracji. |
| --- | --- |

39)

Procedury rejestracji, zmiany i cofnięcia rejestracji oznaczeń geograficznych, w tym rozpatrywanie wniosku i procedurę sprzeciwu, należy przeprowadzać w jak najskuteczniejszy sposób. Można to osiągnąć przez korzystanie z pomocy Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) przy rozpatrywaniu wniosków
  odnośnie do aspektów własności intelektualnej, które są dziedziną leżącą w jego kompetencji
  .
  Włączenie EUIPO nie powinno prowadzić do nadmiernego obciążenia procedurami czy też do przedłużenia czasu ich trwania.
  Mimo iż rozważano częściowe przekazanie zadań EUIPO, przez wzgląd na silny związek ze wspólną polityką rolną oraz na wiedzę specjalistyczną potrzebną do zapewnienia odpowiedniej oceny specyfiki wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych Komisja pozostałaby odpowiedzialna za rejestrację, zmianę i cofnięcie rejestracji.

Uzasadnienie

Oznaczenia geograficzne wykraczają poza prawa własności intelektualnej. Ze względu na ich ścisłe powiązanie z polityką rozwoju obszarów wiejskich nie należy nimi zarządzać w taki sam sposób jak znakami towarowymi. Dlatego też we wniosku dotyczącym rozporządzenia należy doprecyzować, że EUIPO będzie udzielać wsparcia technicznego wyłącznie przy rozpatrywaniu aspektów wchodzących w zakres jego kompetencji, tj. własności intelektualnej.

Poprawka 8

Nowy motyw po motywie 39

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | EUIPO przyczyni się do funkcjonowania unijnego systemu oznaczeń geograficznych, dzieląc się wiedzą fachową na temat własności intelektualnej, również w ramach wykonywania zadań związanych z ochroną oznaczeń geograficznych, w tym w internecie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

EUIPO przyczyni się do funkcjonowania unijnego systemu oznaczeń geograficznych, dzieląc się wiedzą fachową na temat własności intelektualnej, również w ramach wykonywania zadań związanych z ochroną oznaczeń geograficznych, w tym w internecie.

Uzasadnienie

Bezcenną pomocą w zwiększeniu ochrony oznaczeń geograficznych mogłyby być zasoby EUIPO i jego wiedza specjalistyczna na temat praw własności intelektualnej. W ten sposób EUIPO mogłoby uzupełnić kompetencje DG AGRI w zakresie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich wiedzą fachową na temat praw własności intelektualnej.

Poprawka 9

Nowy motyw po motywie 39

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Do zwiększenia skuteczności systemu przyczynią się jasno określone terminy i szybsze procedury zmiany specyfikacji wynikające z podziału na zmiany wprowadzane na szczeblu Unii oraz na zmiany standardowe. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Do zwiększenia skuteczności systemu przyczynią się jasno określone terminy i szybsze procedury zmiany specyfikacji wynikające z podziału na zmiany wprowadzane na szczeblu Unii oraz na zmiany standardowe.

Uzasadnienie

Przyjęte w grudniu 2021 r. uproszczenie procedur zmiany specyfikacji umożliwi zaradzenie problemowi obciążeń administracyjnych. Jest to istotne, ponieważ zmiany w specyfikacjach mają znaczny wpływ na przyjmowanie dostosowań w procesie produkcji.

Poprawka 10

Motyw 56

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 56) | W celu uzupełnienia lub zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do
  definiowania standardów zrównoważonego rozwoju i określania kryteriów uznawania obowiązujących norm z zakresu zrównoważonego rozwoju;
  wyjaśniania lub dodawania elementów, które należy dostarczyć jako część informacji towarzyszących; powierzania EUIPO zadań związanych z 
  rozpatrzeniem sprzeciwu i procedurą sprzeciwu
  ,
  obsługi
  rejestru,
  publikacji
  zmian standardowych w specyfikacji produktu,
  konsultacji w kontekście procedury cofnięcia rejestracji
  ,
  ustanowienia
  systemu powiadamiania wnioskodawców o dostępności ich oznaczenia geograficznego jako nazwy domeny i 
  zarządzania
  nim,
  weryfikacji
  oznaczeń geograficznych państw trzecich innych niż oznaczenia geograficzne na podstawie Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego w sprawie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, proponowanych do objęcia ochroną zgodnie z międzynarodowymi negocjacjami lub umowami międzynarodowymi; ustanawiania odpowiednich kryteriów dotyczących monitorowania wyników EUIPO w realizowaniu powierzonych mu zadań;
  ustanawiania dodatkowych przepisów dotyczących stosowania oznaczeń geograficznych w celu określania składników w produktach przetworzonych; ustanawiania dodatkowych przepisów dotyczących określania rodzajowego statusu terminów
  ; ustanawiania ograniczeń i odstępstw związanych z pochodzeniem paszy w przypadku nazwy pochodzenia; ustanawiania ograniczeń i odstępstw związanych z ubojem zwierząt lub pochodzeniem surowców; ustanawiania przepisów określających stosowanie nazw odmian roślin lub ras zwierząt; ustanawiania przepisów ograniczających zakres informacji zawartych w specyfikacjach produktu dotyczących oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności; dodatkowego uszczegóławiania kryteriów kwalifikowalności dotyczących gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania dodatkowych przepisów przewidujących odpowiednie procedury certyfikacji i akredytacji mające zastosowanie do jednostek certyfikujących produkty; ustanawiania dodatkowych przepisów dotyczących bardziej szczegółowej ochrony gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania dodatkowych przepisów w zakresie gwarantowanych tradycyjnych specjalności dotyczących określania rodzajowego statusu terminów, warunków stosowania nazw odmian roślin i ras zwierząt oraz związku z prawami własności intelektualnej; określania dodatkowych przepisów w odniesieniu do wspólnych wniosków dotyczących terytorium więcej niż jednego kraju oraz uzupełniających przepisy dotyczące procesu składania wniosków w sprawie gwarantowanej tradycyjnej specjalności; uzupełniania przepisów dotyczących procedury sprzeciwu w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności w celu ustanowienia szczegółowych procedur i terminów; uzupełniania przepisów dotyczących procesu składania wniosków o zmianę w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności; uzupełniania przepisów dotyczących procesu cofnięcia rejestracji w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania szczegółowych przepisów dotyczących kryteriów dla określeń jakościowych stosowanych fakultatywnie; zastrzegania dodatkowego określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie, z określeniem warunków jego stosowania; ustanawiania odstępstw od używania określenia „produkt górski” i ustanawiania metod produkcji i innych kryteriów istotnych dla stosowania tego określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie, w szczególności ustanawiania warunków, na jakich dozwolone jest, by surowce lub pasze pochodziły spoza obszarów górskich. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup ekspertów Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

56)

W celu uzupełnienia lub zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do
  definiowania standardów zrównoważonego rozwoju i określania kryteriów uznawania obowiązujących norm z zakresu zrównoważonego rozwoju;
  wyjaśniania lub dodawania elementów, które należy dostarczyć jako część informacji towarzyszących; powierzania EUIPO zadań związanych z 
  rozpatrzeniem sprzeciwu i procedurą sprzeciwu
  ,
  obsługi
  rejestru,
  publikacji
  zmian standardowych w specyfikacji produktu,
  konsultacji w kontekście procedury cofnięcia rejestracji
  ,
  ustanowienia
  systemu powiadamiania wnioskodawców o dostępności ich oznaczenia geograficznego jako nazwy domeny i 
  zarządzania
  nim,
  weryfikacji
  oznaczeń geograficznych państw trzecich innych niż oznaczenia geograficzne na podstawie Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego w sprawie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, proponowanych do objęcia ochroną zgodnie z międzynarodowymi negocjacjami lub umowami międzynarodowymi; ustanawiania odpowiednich kryteriów dotyczących monitorowania wyników EUIPO w realizowaniu powierzonych mu zadań;
  ustanawiania dodatkowych przepisów dotyczących stosowania oznaczeń geograficznych w celu określania składników w produktach przetworzonych; ustanawiania dodatkowych przepisów dotyczących określania rodzajowego statusu terminów
  ; ustanawiania ograniczeń i odstępstw związanych z pochodzeniem paszy w przypadku nazwy pochodzenia; ustanawiania ograniczeń i odstępstw związanych z ubojem zwierząt lub pochodzeniem surowców; ustanawiania przepisów określających stosowanie nazw odmian roślin lub ras zwierząt; ustanawiania przepisów ograniczających zakres informacji zawartych w specyfikacjach produktu dotyczących oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności; dodatkowego uszczegóławiania kryteriów kwalifikowalności dotyczących gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania dodatkowych przepisów przewidujących odpowiednie procedury certyfikacji i akredytacji mające zastosowanie do jednostek certyfikujących produkty; ustanawiania dodatkowych przepisów dotyczących bardziej szczegółowej ochrony gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania dodatkowych przepisów w zakresie gwarantowanych tradycyjnych specjalności dotyczących określania rodzajowego statusu terminów, warunków stosowania nazw odmian roślin i ras zwierząt oraz związku z prawami własności intelektualnej; określania dodatkowych przepisów w odniesieniu do wspólnych wniosków dotyczących terytorium więcej niż jednego kraju oraz uzupełniających przepisy dotyczące procesu składania wniosków w sprawie gwarantowanej tradycyjnej specjalności; uzupełniania przepisów dotyczących procedury sprzeciwu w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności w celu ustanowienia szczegółowych procedur i terminów; uzupełniania przepisów dotyczących procesu składania wniosków o zmianę w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności; uzupełniania przepisów dotyczących procesu cofnięcia rejestracji w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania szczegółowych przepisów dotyczących kryteriów dla określeń jakościowych stosowanych fakultatywnie; zastrzegania dodatkowego określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie, z określeniem warunków jego stosowania; ustanawiania odstępstw od używania określenia „produkt górski” i ustanawiania metod produkcji i innych kryteriów istotnych dla stosowania tego określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie, w szczególności ustanawiania warunków, na jakich dozwolone jest, by surowce lub pasze pochodziły spoza obszarów górskich. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup ekspertów Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| 56) | W celu uzupełnienia lub zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wyjaśniania lub dodawania elementów, które należy dostarczyć jako część informacji towarzyszących; powierzania EUIPO zadań związanych z 
  obsługą
  rejestru,
  publikacją
  zmian standardowych w specyfikacji produktu,
  ustanowieniem
  systemu powiadamiania wnioskodawców o dostępności ich oznaczenia geograficznego jako nazwy domeny i 
  zarządzaniem
  nim,
  weryfikacją
  oznaczeń geograficznych państw trzecich innych niż oznaczenia geograficzne na podstawie Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego w sprawie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, proponowanych do objęcia ochroną zgodnie z międzynarodowymi negocjacjami lub umowami międzynarodowymi; ustanawiania odpowiednich kryteriów dotyczących monitorowania wyników EUIPO w realizowaniu powierzonych mu zadań; ustanawiania ograniczeń i odstępstw związanych z pochodzeniem paszy w przypadku nazwy pochodzenia; ustanawiania ograniczeń i odstępstw związanych z ubojem zwierząt lub pochodzeniem surowców; ustanawiania przepisów określających stosowanie nazw odmian roślin lub ras zwierząt; ustanawiania przepisów ograniczających zakres informacji zawartych w specyfikacjach produktu dotyczących oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności; dodatkowego uszczegóławiania kryteriów kwalifikowalności dotyczących gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania dodatkowych przepisów przewidujących odpowiednie procedury certyfikacji i akredytacji mające zastosowanie do jednostek certyfikujących produkty; ustanawiania dodatkowych przepisów dotyczących bardziej szczegółowej ochrony gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania dodatkowych przepisów w zakresie gwarantowanych tradycyjnych specjalności dotyczących określania rodzajowego statusu terminów, warunków stosowania nazw odmian roślin i ras zwierząt oraz związku z prawami własności intelektualnej; określania dodatkowych przepisów w odniesieniu do wspólnych wniosków dotyczących terytorium więcej niż jednego kraju oraz uzupełniających przepisy dotyczące procesu składania wniosków w sprawie gwarantowanej tradycyjnej specjalności; uzupełniania przepisów dotyczących procedury sprzeciwu w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności w celu ustanowienia szczegółowych procedur i terminów; uzupełniania przepisów dotyczących procesu składania wniosków o zmianę w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności; uzupełniania przepisów dotyczących procesu cofnięcia rejestracji w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania szczegółowych przepisów dotyczących kryteriów dla określeń jakościowych stosowanych fakultatywnie; zastrzegania dodatkowego określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie, z określeniem warunków jego stosowania; ustanawiania odstępstw od używania określenia „produkt górski” i ustanawiania metod produkcji i innych kryteriów istotnych dla stosowania tego określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie, w szczególności ustanawiania warunków, na jakich dozwolone jest, by surowce lub pasze pochodziły spoza obszarów górskich. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup ekspertów Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

56)

W celu uzupełnienia lub zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wyjaśniania lub dodawania elementów, które należy dostarczyć jako część informacji towarzyszących; powierzania EUIPO zadań związanych z 
  obsługą
  rejestru,
  publikacją
  zmian standardowych w specyfikacji produktu,
  ustanowieniem
  systemu powiadamiania wnioskodawców o dostępności ich oznaczenia geograficznego jako nazwy domeny i 
  zarządzaniem
  nim,
  weryfikacją
  oznaczeń geograficznych państw trzecich innych niż oznaczenia geograficzne na podstawie Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego w sprawie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, proponowanych do objęcia ochroną zgodnie z międzynarodowymi negocjacjami lub umowami międzynarodowymi; ustanawiania odpowiednich kryteriów dotyczących monitorowania wyników EUIPO w realizowaniu powierzonych mu zadań; ustanawiania ograniczeń i odstępstw związanych z pochodzeniem paszy w przypadku nazwy pochodzenia; ustanawiania ograniczeń i odstępstw związanych z ubojem zwierząt lub pochodzeniem surowców; ustanawiania przepisów określających stosowanie nazw odmian roślin lub ras zwierząt; ustanawiania przepisów ograniczających zakres informacji zawartych w specyfikacjach produktu dotyczących oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności; dodatkowego uszczegóławiania kryteriów kwalifikowalności dotyczących gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania dodatkowych przepisów przewidujących odpowiednie procedury certyfikacji i akredytacji mające zastosowanie do jednostek certyfikujących produkty; ustanawiania dodatkowych przepisów dotyczących bardziej szczegółowej ochrony gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania dodatkowych przepisów w zakresie gwarantowanych tradycyjnych specjalności dotyczących określania rodzajowego statusu terminów, warunków stosowania nazw odmian roślin i ras zwierząt oraz związku z prawami własności intelektualnej; określania dodatkowych przepisów w odniesieniu do wspólnych wniosków dotyczących terytorium więcej niż jednego kraju oraz uzupełniających przepisy dotyczące procesu składania wniosków w sprawie gwarantowanej tradycyjnej specjalności; uzupełniania przepisów dotyczących procedury sprzeciwu w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności w celu ustanowienia szczegółowych procedur i terminów; uzupełniania przepisów dotyczących procesu składania wniosków o zmianę w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności; uzupełniania przepisów dotyczących procesu cofnięcia rejestracji w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności; ustanawiania szczegółowych przepisów dotyczących kryteriów dla określeń jakościowych stosowanych fakultatywnie; zastrzegania dodatkowego określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie, z określeniem warunków jego stosowania; ustanawiania odstępstw od używania określenia „produkt górski” i ustanawiania metod produkcji i innych kryteriów istotnych dla stosowania tego określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie, w szczególności ustanawiania warunków, na jakich dozwolone jest, by surowce lub pasze pochodziły spoza obszarów górskich. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup ekspertów Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Uzasadnienie

Ważne jest, aby niektóre istotne elementy systemu zostały określone w rozporządzeniu, a nie w aktach delegowanych.

Poprawka 11

Artykuł 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:






  g) | „termin rodzajowy” oznacza:








  (i) | nazwę produktów, które – mimo, iż dotyczą miejsca, regionu lub kraju, w którym produkt został pierwotnie wytworzony lub wprowadzony do obrotu – zostały przyjęte jako nazwy zwyczajowe danego produktu w Unii;
  oraz |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

g)

„termin rodzajowy” oznacza:

(i)

nazwę produktów, które – mimo, iż dotyczą miejsca, regionu lub kraju, w którym produkt został pierwotnie wytworzony lub wprowadzony do obrotu – zostały przyjęte jako nazwy zwyczajowe danego produktu w Unii;
  oraz

| (ii) | powszechny termin opisujący rodzaje produktów, cechy produktu lub inne terminy, które nie odnoszą się do konkretnego produktu; |
| --- | --- |

(ii)

powszechny termin opisujący rodzaje produktów, cechy produktu lub inne terminy, które nie odnoszą się do konkretnego produktu;

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| g) | „termin rodzajowy” oznacza:
  nazwę produktów, które – mimo, iż dotyczą miejsca, regionu lub kraju, w którym produkt został pierwotnie wytworzony lub wprowadzony do obrotu – zostały przyjęte jako nazwy zwyczajowe danego produktu w Unii; |
| --- | --- |

g)

„termin rodzajowy” oznacza:

nazwę produktów, które – mimo, iż dotyczą miejsca, regionu lub kraju, w którym produkt został pierwotnie wytworzony lub wprowadzony do obrotu – zostały przyjęte jako nazwy zwyczajowe danego produktu w Unii;

Uzasadnienie

W lit. g) ppkt (ii) dodano nowy przepis dotyczący definicji terminu rodzajowego. Kwestię tę należy pozostawić sądom.

Poprawka 12

Artykuł 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka |
| --- | --- |
| | 1.
     
  Środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają za zadanie wspierać działalność rolno-przetwórczą oraz metody produkcji związane z produktami wysokiej jakości i przyczynić się w ten sposób do osiągnięcia celów polityki rozwoju obszarów wiejskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka

1.
     
  Środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają za zadanie wspierać działalność rolno-przetwórczą oraz metody produkcji związane z produktami wysokiej jakości i przyczynić się w ten sposób do osiągnięcia celów polityki rozwoju obszarów wiejskich.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Oznaczenia geograficzne UE odgrywają zasadniczą rolę w zachowaniu działalności gospodarczej i społecznej na obszarach wiejskich, w związku z czym mają kluczowe znaczenie dla utrzymania równowagi terytorialnej na szczeblu regionalnym. Ze względu na to, że sama Komisja uznała je za kluczową siłę napędową wzrostu obszarów wiejskich, należy ponownie wspomnieć, że są one narzędziem przyczyniającym się do rozwoju obszarów wiejskich.

Poprawka 13

Poprawka 13

Artykuł 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   W niniejszym tytule przewidziano jednolity i wyłączny system oznaczeń geograficznych, ochrony nazw win, napojów spirytusowych i produktów rolnych o cechach, właściwościach lub renomie związanych z ich miejscem produkcji, który zapewni: | 1.   W niniejszym tytule przewidziano jednolity i wyłączny system oznaczeń geograficznych, ochrony nazw win, napojów spirytusowych i produktów rolnych o cechach, właściwościach lub renomie związanych z ich miejscem produkcji, który zapewni: |
| a) | aby producenci działający wspólnie posiadali niezbędne uprawnienia i obowiązki, aby zarządzać swoimi oznaczeniami geograficznymi, w tym odpowiadać na wymogi społeczne dotyczące produktów pochodzących ze zrównoważonej produkcji w trzech wymiarach wartości gospodarczej, środowiskowej i społecznej, oraz działać na rynku; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   W niniejszym tytule przewidziano jednolity i wyłączny system oznaczeń geograficznych, ochrony nazw win, napojów spirytusowych i produktów rolnych o cechach, właściwościach lub renomie związanych z ich miejscem produkcji, który zapewni:

1.   W niniejszym tytule przewidziano jednolity i wyłączny system oznaczeń geograficznych, ochrony nazw win, napojów spirytusowych i produktów rolnych o cechach, właściwościach lub renomie związanych z ich miejscem produkcji, który zapewni:

a)

aby producenci działający wspólnie posiadali niezbędne uprawnienia i obowiązki, aby zarządzać swoimi oznaczeniami geograficznymi, w tym odpowiadać na wymogi społeczne dotyczące produktów pochodzących ze zrównoważonej produkcji w trzech wymiarach wartości gospodarczej, środowiskowej i społecznej, oraz działać na rynku;

| a) | aby producenci działający wspólnie posiadali niezbędne uprawnienia i obowiązki, aby zarządzać swoimi oznaczeniami geograficznymi, w tym
  tworzyć wartość i
  odpowiadać na wymogi społeczne dotyczące produktów pochodzących ze zrównoważonej produkcji w trzech wymiarach wartości gospodarczej, środowiskowej i społecznej, oraz działać na rynku; |
| --- | --- |

a)

aby producenci działający wspólnie posiadali niezbędne uprawnienia i obowiązki, aby zarządzać swoimi oznaczeniami geograficznymi, w tym
  tworzyć wartość i
  odpowiadać na wymogi społeczne dotyczące produktów pochodzących ze zrównoważonej produkcji w trzech wymiarach wartości gospodarczej, środowiskowej i społecznej, oraz działać na rynku;

tworzyć wartość i

| b) | uczciwą konkurencję dla producentów w sieci dystrybucji; |
| --- | --- |

b)

uczciwą konkurencję dla producentów w sieci dystrybucji;

| b) | uczciwą konkurencję dla producentów w sieci dystrybucji; |
| --- | --- |

b)

uczciwą konkurencję dla producentów w sieci dystrybucji;

| c) | aby konsumenci otrzymywali wiarygodne informacje i gwarancję autentyczności takich produktów i z łatwością mogli je rozpoznać na rynku, w tym w handlu elektronicznym; |
| --- | --- |

c)

aby konsumenci otrzymywali wiarygodne informacje i gwarancję autentyczności takich produktów i z łatwością mogli je rozpoznać na rynku, w tym w handlu elektronicznym;

| c) | aby konsumenci otrzymywali wiarygodne informacje i gwarancję autentyczności takich produktów i z łatwością mogli je rozpoznać na rynku, w tym w 
  systemie nazw domeny i w
  handlu elektronicznym; |
| --- | --- |

c)

aby konsumenci otrzymywali wiarygodne informacje i gwarancję autentyczności takich produktów i z łatwością mogli je rozpoznać na rynku, w tym w 
  systemie nazw domeny i w
  handlu elektronicznym;

systemie nazw domeny i w

| d) | skuteczną rejestrację oznaczeń geograficznych uwzględniającą odpowiednią ochronę praw własności intelektualnej;
  oraz |
| --- | --- |

d)

skuteczną rejestrację oznaczeń geograficznych uwzględniającą odpowiednią ochronę praw własności intelektualnej;
  oraz

oraz

| d) | skuteczną rejestrację oznaczeń geograficznych uwzględniającą odpowiednią ochronę praw własności intelektualnej
  na jednolitym oraz cyfrowym rynku Unii
  ; |
| --- | --- |

d)

skuteczną rejestrację oznaczeń geograficznych uwzględniającą odpowiednią ochronę praw własności intelektualnej
  na jednolitym oraz cyfrowym rynku Unii
  ;

na jednolitym oraz cyfrowym rynku Unii

| e) | skuteczne egzekwowanie i wprowadzanie do obrotu w całej Unii i w ramach handlu elektronicznego zapewniające integralność rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

e)

skuteczne egzekwowanie i wprowadzanie do obrotu w całej Unii i w ramach handlu elektronicznego zapewniające integralność rynku wewnętrznego.

| e) | skuteczne egzekwowanie i wprowadzanie do obrotu w całej Unii
  , w systemie nazw domeny
  i w ramach handlu elektronicznego zapewniające integralność rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

e)

skuteczne egzekwowanie i wprowadzanie do obrotu w całej Unii
  , w systemie nazw domeny
  i w ramach handlu elektronicznego zapewniające integralność rynku wewnętrznego;

, w systemie nazw domeny

| f) | aby w całym łańcuchu wartości powstawała wartość dodana związana z produktami objętymi oznakowaniem geograficznym, tak by producenci mogli ustabilizować ceny i zainwestować w jakość i renomę swoich produktów. |
| --- | --- |

f)

f)

aby w całym łańcuchu wartości powstawała wartość dodana związana z produktami objętymi oznakowaniem geograficznym, tak by producenci mogli ustabilizować ceny i zainwestować w jakość i renomę swoich produktów.

aby w całym łańcuchu wartości powstawała wartość dodana związana z produktami objętymi oznakowaniem geograficznym, tak by producenci mogli ustabilizować ceny i zainwestować w jakość i renomę swoich produktów.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Podobnie jak uczyniono to w przypadku win objętych oznaczeniem geograficznym w art. 172b rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, konieczne jest podkreślenie, że oznaczenia geograficzne muszą zmierzać do stworzenia wartości dodanej w całym łańcuchu w celu poprawienia ich jakości i renomy.

Poprawka 14

Poprawka 14

Artykuł 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Grupa producentów może zgodzić się na przestrzeganie zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju podczas produkcji produktu objętego oznaczeniem geograficznym.
  Zobowiązania takie mają na celu stosowanie wyższych norm z zakresu zrównoważonego rozwoju niż normy nałożone w prawie unijnym lub krajowym, i znacznie wykraczają poza dobre praktyki w przypadku zobowiązań społecznych, środowiskowych lub gospodarczych.
  Zobowiązania takie są konkretne, uwzględniają obowiązujące praktyki z zakresu zrównoważonego rozwoju stosowane w przypadku produktów objętych oznaczeniem geograficznym i mogą odnosić się do istniejących systemów z zakresu zrównoważonego rozwoju. | 1.   Grupa producentów może zgodzić się na przestrzeganie zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju
  pod względem gospodarczym, środowiskowym lub społecznym
  podczas produkcji produktu objętego oznaczeniem geograficznym. Zobowiązania takie są konkretne, uwzględniają obowiązujące praktyki z zakresu zrównoważonego rozwoju stosowane w przypadku produktów objętych oznaczeniem geograficznym i mogą odnosić się do istniejących systemów z zakresu zrównoważonego rozwoju. |
| 2.   Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1,
  ujmuje się
  w specyfikacji produktu. | 2.   Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1,
  mogą zostać ujęte
  w specyfikacji produktu
  lub rozwinięte w ramach odrębnych inicjatyw
  . |
| 3.   Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1, pozostają bez uszczerbku dla wymogów dotyczących zgodności z zasadami higieny, norm bezpieczeństwa i reguł konkurencji. | 3.   Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1, pozostają bez uszczerbku dla wymogów dotyczących zgodności z zasadami higieny, norm bezpieczeństwa i reguł konkurencji. |
| 4
  .   
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych definiujących normy z zakresu zrównoważonego rozwoju w różnych sektorach i określających kryteria dotyczące uznawania istniejących norm z zakresu zrównoważonego rozwoju, których mogą przestrzegać producenci produktów objętych oznaczeniem geograficznym. | |
| 5.
     
  Komisja może przyjmować akty wykonawcze definiujące jednolite przedstawianie zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 53 ust. 2. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   Grupa producentów może zgodzić się na przestrzeganie zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju podczas produkcji produktu objętego oznaczeniem geograficznym.
  Zobowiązania takie mają na celu stosowanie wyższych norm z zakresu zrównoważonego rozwoju niż normy nałożone w prawie unijnym lub krajowym, i znacznie wykraczają poza dobre praktyki w przypadku zobowiązań społecznych, środowiskowych lub gospodarczych.
  Zobowiązania takie są konkretne, uwzględniają obowiązujące praktyki z zakresu zrównoważonego rozwoju stosowane w przypadku produktów objętych oznaczeniem geograficznym i mogą odnosić się do istniejących systemów z zakresu zrównoważonego rozwoju.

1.   Grupa producentów może zgodzić się na przestrzeganie zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju
  pod względem gospodarczym, środowiskowym lub społecznym
  podczas produkcji produktu objętego oznaczeniem geograficznym. Zobowiązania takie są konkretne, uwzględniają obowiązujące praktyki z zakresu zrównoważonego rozwoju stosowane w przypadku produktów objętych oznaczeniem geograficznym i mogą odnosić się do istniejących systemów z zakresu zrównoważonego rozwoju.

2.   Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1,
  ujmuje się
  w specyfikacji produktu.

2.   Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1,
  mogą zostać ujęte
  w specyfikacji produktu
  lub rozwinięte w ramach odrębnych inicjatyw
  .

3.   Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1, pozostają bez uszczerbku dla wymogów dotyczących zgodności z zasadami higieny, norm bezpieczeństwa i reguł konkurencji.

3.   Zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1, pozostają bez uszczerbku dla wymogów dotyczących zgodności z zasadami higieny, norm bezpieczeństwa i reguł konkurencji.

4
  .   
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych definiujących normy z zakresu zrównoważonego rozwoju w różnych sektorach i określających kryteria dotyczące uznawania istniejących norm z zakresu zrównoważonego rozwoju, których mogą przestrzegać producenci produktów objętych oznaczeniem geograficznym.

5.
     
  Komisja może przyjmować akty wykonawcze definiujące jednolite przedstawianie zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 53 ust. 2.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Definicji kryteriów zrównoważonego rozwoju nie można sporządzić za pomocą aktów delegowanych. Należy ją doprecyzować w rozporządzeniu, pozostawiając grupom producentów swobodę wyboru, czy włączyć zatwierdzone zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju do specyfikacji, czy też w inny sposób.

Poprawka 15

Poprawka 15

Artykuł 17

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Rozpatrywanie wniosku nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy. Jeżeli okres rozpatrywania wniosku przekroczy lub może przekroczyć sześć miesięcy, Komisja pisemnie
  informuje
  wnioskodawcę o powodach tego opóźnienia. | 2.   Rozpatrywanie wniosku nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy. Jeżeli okres rozpatrywania wniosku przekroczy lub może przekroczyć sześć miesięcy, Komisja
  musi
  pisemnie
  poinformować
  wnioskodawcę o powodach tego opóźnienia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.   Rozpatrywanie wniosku nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy. Jeżeli okres rozpatrywania wniosku przekroczy lub może przekroczyć sześć miesięcy, Komisja pisemnie
  informuje
  wnioskodawcę o powodach tego opóźnienia.

2.   Rozpatrywanie wniosku nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy. Jeżeli okres rozpatrywania wniosku przekroczy lub może przekroczyć sześć miesięcy, Komisja
  musi
  pisemnie
  poinformować
  wnioskodawcę o powodach tego opóźnienia.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

KE na ogół nie przestrzega sześciomiesięcznego terminu wyznaczonego w rozporządzeniu, a producenci lub państwa członkowskie nie są nigdy informowani o przyczynach opóźnienia (choć rozporządzenie przewiduje taką możliwość). Należy uściślić, że rozpatrywanie wniosku nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy (ta część poprawki nie dotyczy polskiej wersji językowej).

Poprawka 16

Poprawka 16

Artykuł 17

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 5.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o przepisy powierzające EUIPO zadania określone w niniejszym artykule. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

5.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o przepisy powierzające EUIPO zadania określone w niniejszym artykule.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Należy jasno wskazać, że Komisja jest odpowiedzialna za rozpatrywanie wniosków o rejestrację. W kwestiach związanych z własnością intelektualną będzie mogła polegać na wsparciu specjalistycznym ze strony EUIPO. Ten podział kompetencji w odniesieniu do praw własności intelektualnej należy jednak jasno określić we wniosku ustawodawczym, a nie w aktach delegowanych.

Poprawka 17

Poprawka 17

Artykuł 19

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 10.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o szczegółowe procedury i terminy dotyczące procedury sprzeciwu, oficjalnego składania uwag przez organy krajowe i osoby, które mają uzasadniony interes, które to uwagi nie zainicjują procedury sprzeciwu, oraz o przepisy powierzające EUIPO zadania określone w niniejszym artykule. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

10.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o szczegółowe procedury i terminy dotyczące procedury sprzeciwu, oficjalnego składania uwag przez organy krajowe i osoby, które mają uzasadniony interes, które to uwagi nie zainicjują procedury sprzeciwu, oraz o przepisy powierzające EUIPO zadania określone w niniejszym artykule.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Należy jasno wskazać, że Komisja jest odpowiedzialna za procedurę sprzeciwu. W przypadku przekazania zadań EUIPO należy je jasno określić we wniosku ustawodawczym, a nie w aktach delegowanych.

Poprawka 18

Poprawka 18

Artykuł 25

| Tekst proponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 5.   Zmianę standardową uznaje się za zmianę tymczasową, jeżeli dotyczy zmiany tymczasowej w specyfikacji produktu wynikającej z nałożenia obowiązkowych środków sanitarnych i fitosanitarnych przez organy publiczne lub zmiany tymczasowej koniecznej z uwagi na klęskę żywiołową
  lub
  niekorzystne warunki pogodowe formalnie uznane przez właściwe organy. | 5.   Zmianę standardową uznaje się za zmianę tymczasową, jeżeli dotyczy zmiany tymczasowej w specyfikacji produktu wynikającej z nałożenia obowiązkowych środków sanitarnych i fitosanitarnych przez organy publiczne lub zmiany tymczasowej koniecznej z uwagi na klęskę żywiołową, niekorzystne warunki pogodowe
  lub konsekwencje nadzwyczajnego wydarzenia geopolitycznego
  formalnie uznane przez właściwe organy. |

Tekst proponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

5.   Zmianę standardową uznaje się za zmianę tymczasową, jeżeli dotyczy zmiany tymczasowej w specyfikacji produktu wynikającej z nałożenia obowiązkowych środków sanitarnych i fitosanitarnych przez organy publiczne lub zmiany tymczasowej koniecznej z uwagi na klęskę żywiołową
  lub
  niekorzystne warunki pogodowe formalnie uznane przez właściwe organy.

5.   Zmianę standardową uznaje się za zmianę tymczasową, jeżeli dotyczy zmiany tymczasowej w specyfikacji produktu wynikającej z nałożenia obowiązkowych środków sanitarnych i fitosanitarnych przez organy publiczne lub zmiany tymczasowej koniecznej z uwagi na klęskę żywiołową, niekorzystne warunki pogodowe
  lub konsekwencje nadzwyczajnego wydarzenia geopolitycznego
  formalnie uznane przez właściwe organy.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Ostatnie wydarzenia pokazują, że przydatne byłoby uwzględnienie sytuacji geopolitycznej takiej jak wojna, aby umożliwić tymczasowe zmiany specyfikacji.

Poprawka 19

Poprawka 19

Artykuł 25

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 8.   Jeżeli wniosek o zmianę na poziomie Unii w specyfikacji produktu zarejestrowanego oznaczenia geograficznego obejmuje również zmiany standardowe lub zmiany tymczasowe, Komisja rozpatruje wyłącznie zmianę na poziomie Unii. Wszelkie zmiany standardowe lub tymczasowe uznaje się za niezgłoszone. Podczas rozpatrywania takich wniosków należy skupić się na zaproponowanych zmianach na poziomie Unii.
  W stosownych przypadkach Komisja lub zainteresowane państwo członkowskie może zwrócić się do wnioskodawcy o zmianę innych elementów specyfikacji produktu. | 8.   Jeżeli wniosek o zmianę na poziomie Unii w specyfikacji produktu zarejestrowanego oznaczenia geograficznego obejmuje również zmiany standardowe lub zmiany tymczasowe, Komisja rozpatruje wyłącznie zmianę na poziomie Unii. Wszelkie zmiany standardowe lub tymczasowe uznaje się za niezgłoszone. Podczas rozpatrywania takich wniosków należy skupić się na zaproponowanych zmianach na poziomie Unii.
  Komisja musi również ocenić, czy zmiana na poziomie Unii w specyfikacji produktu oznaczenia geograficznego nie będzie osłabiać innych możliwych oznaczeń geograficznych lub już istniejących nazw pochodzenia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

8.   Jeżeli wniosek o zmianę na poziomie Unii w specyfikacji produktu zarejestrowanego oznaczenia geograficznego obejmuje również zmiany standardowe lub zmiany tymczasowe, Komisja rozpatruje wyłącznie zmianę na poziomie Unii. Wszelkie zmiany standardowe lub tymczasowe uznaje się za niezgłoszone. Podczas rozpatrywania takich wniosków należy skupić się na zaproponowanych zmianach na poziomie Unii.
  W stosownych przypadkach Komisja lub zainteresowane państwo członkowskie może zwrócić się do wnioskodawcy o zmianę innych elementów specyfikacji produktu.

8.   Jeżeli wniosek o zmianę na poziomie Unii w specyfikacji produktu zarejestrowanego oznaczenia geograficznego obejmuje również zmiany standardowe lub zmiany tymczasowe, Komisja rozpatruje wyłącznie zmianę na poziomie Unii. Wszelkie zmiany standardowe lub tymczasowe uznaje się za niezgłoszone. Podczas rozpatrywania takich wniosków należy skupić się na zaproponowanych zmianach na poziomie Unii.
  Komisja musi również ocenić, czy zmiana na poziomie Unii w specyfikacji produktu oznaczenia geograficznego nie będzie osłabiać innych możliwych oznaczeń geograficznych lub już istniejących nazw pochodzenia.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Uprawnienie KE do zwracania się o wprowadzenie zmian do specyfikacji produktu wykraczających poza złożony wniosek o zmianę może pociągać za sobą ryzyko.

Poprawka 20

Poprawka 20

Artykuł 26

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 6.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o przepisy powierzające EUIPO zadania określone w ust. 5. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

6.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o przepisy powierzające EUIPO zadania określone w ust. 5.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Przekazanie tych zadań EUIPO jest niedopuszczalne.

Poprawka 21

Poprawka 21

Artykuł 27 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Oznaczenia geograficzne wpisane do unijnego rejestru oznaczeń geograficznych są chronione przed: | 1.   Oznaczenia geograficzne wpisane do unijnego rejestru oznaczeń geograficznych
  oraz oznaczenia geograficzne objęte ochroną w Unii na mocy umów międzynarodowych
  są chronione przed: |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   Oznaczenia geograficzne wpisane do unijnego rejestru oznaczeń geograficznych są chronione przed:

1.   Oznaczenia geograficzne wpisane do unijnego rejestru oznaczeń geograficznych
  oraz oznaczenia geograficzne objęte ochroną w Unii na mocy umów międzynarodowych
  są chronione przed:

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Oznaczenia geograficzne objęte ochroną na mocy umów dwustronnych lub wielostronnych nie powinny być automatycznie wpisywane do unijnego rejestru.

Poprawka 22

Poprawka 22

Artykuł 27 ust. 1 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | wszelkim bezpośrednim lub pośrednim wykorzystywaniem w celach handlowych oznaczenia geograficznego w odniesieniu do produktów nieobjętych rejestracją, jeśli produkty te są porównywalne do produktów zarejestrowanych pod tą nazwą lub jeśli stosowanie tej nazwy stanowi wykorzystywanie, osłabianie lub umniejszanie renomy tej chronionej nazwy lub działa na szkodę tej renomy; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

a)

wszelkim bezpośrednim lub pośrednim wykorzystywaniem w celach handlowych oznaczenia geograficznego w odniesieniu do produktów nieobjętych rejestracją, jeśli produkty te są porównywalne do produktów zarejestrowanych pod tą nazwą lub jeśli stosowanie tej nazwy stanowi wykorzystywanie, osłabianie lub umniejszanie renomy tej chronionej nazwy lub działa na szkodę tej renomy;

| a) | wszelkim bezpośrednim lub pośrednim wykorzystywaniem w celach handlowych oznaczenia geograficznego w odniesieniu do produktów nieobjętych rejestracją, jeśli produkty te są porównywalne do produktów zarejestrowanych pod tą nazwą lub jeśli stosowanie tej nazwy stanowi wykorzystywanie, osłabianie lub umniejszanie renomy tej chronionej nazwy lub działa na szkodę tej renomy
  , w tym również w sytuacji, gdy produkty te są wykorzystywane jako składnik
  ; |
| --- | --- |

a)

wszelkim bezpośrednim lub pośrednim wykorzystywaniem w celach handlowych oznaczenia geograficznego w odniesieniu do produktów nieobjętych rejestracją, jeśli produkty te są porównywalne do produktów zarejestrowanych pod tą nazwą lub jeśli stosowanie tej nazwy stanowi wykorzystywanie, osłabianie lub umniejszanie renomy tej chronionej nazwy lub działa na szkodę tej renomy
  , w tym również w sytuacji, gdy produkty te są wykorzystywane jako składnik
  ;

, w tym również w sytuacji, gdy produkty te są wykorzystywane jako składnik

Uzasadnienie

Uzasadnienie

By zachować spójność z nowymi przepisami w art. 28 wniosku dotyczącego rozporządzenia odnoszącymi się do ochrony produktów objętych oznaczeniem geograficznym używanych jako składniki, przydatne jest zawarcie ponownej wzmianki o tychże produktach.

Poprawka 23

Poprawka 23

Artykuł 27 ust. 1 lit. b)

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | wszelkim niewłaściwym stosowaniem, imitacją lub przywołaniem, nawet jeśli prawdziwe pochodzenie produktów lub usług jest podane lub jeśli chroniona nazwa jest przetłumaczona lub towarzyszą jej określenia, takie jak: „styl”, „typ”, „metoda”, „jak produkowane w”, „imitacja”, „smak”, „jak” lub tym podobne; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

b)

wszelkim niewłaściwym stosowaniem, imitacją lub przywołaniem, nawet jeśli prawdziwe pochodzenie produktów lub usług jest podane lub jeśli chroniona nazwa jest przetłumaczona lub towarzyszą jej określenia, takie jak: „styl”, „typ”, „metoda”, „jak produkowane w”, „imitacja”, „smak”, „jak” lub tym podobne;

| b) | wszelkim niewłaściwym stosowaniem, imitacją lub przywołaniem, nawet jeśli
  zaangażowane są w nie państwa członkowskie lub władze publiczne i nawet jeśli
  prawdziwe pochodzenie produktów lub usług jest podane lub jeśli chroniona nazwa jest przetłumaczona
  , przytoczona w formie transkrybowanej lub transliterowanej
  lub towarzyszą jej określenia, takie jak: „styl”, „typ”, „metoda”, „jak produkowane w”, „imitacja”, „smak”, „jak” lub tym podobne
  , w tym również w sytuacji, gdy produkty te są używane jako składniki
  ; |
| --- | --- |

b)

wszelkim niewłaściwym stosowaniem, imitacją lub przywołaniem, nawet jeśli
  zaangażowane są w nie państwa członkowskie lub władze publiczne i nawet jeśli
  prawdziwe pochodzenie produktów lub usług jest podane lub jeśli chroniona nazwa jest przetłumaczona
  , przytoczona w formie transkrybowanej lub transliterowanej
  lub towarzyszą jej określenia, takie jak: „styl”, „typ”, „metoda”, „jak produkowane w”, „imitacja”, „smak”, „jak” lub tym podobne
  , w tym również w sytuacji, gdy produkty te są używane jako składniki
  ;

zaangażowane są w nie państwa członkowskie lub władze publiczne i nawet jeśli

, przytoczona w formie transkrybowanej lub transliterowanej

, w tym również w sytuacji, gdy produkty te są używane jako składniki

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Należy również zwiększyć ochronę przed wszelkimi działaniami podejmowanymi przez inne państwa członkowskie i organy publiczne, które to działania są formalnie zgodne z prawem, lecz mają na celu wykorzystanie popularności danego oznaczenia geograficznego.

Poprawka 24

Poprawka 24

Artykuł 27 ust. 1 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| c) | wszelkimi innymi fałszywymi lub mylącymi wskazaniami odnoszącymi się do pochodzenia, charakteru lub podstawowych właściwości produktu, które są podane na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym, dokumentach
  lub
  zamieszczonych na stronach internetowych informacjach odnoszących się do danego produktu, oraz opakowaniem produktu w pojemnik mogący stwarzać błędne wrażenie co do jego pochodzenia; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

c)

wszelkimi innymi fałszywymi lub mylącymi wskazaniami odnoszącymi się do pochodzenia, charakteru lub podstawowych właściwości produktu, które są podane na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym, dokumentach
  lub
  zamieszczonych na stronach internetowych informacjach odnoszących się do danego produktu, oraz opakowaniem produktu w pojemnik mogący stwarzać błędne wrażenie co do jego pochodzenia;

lub

| c) | wszelkimi innymi fałszywymi lub mylącymi wskazaniami odnoszącymi się do pochodzenia, charakteru lub podstawowych właściwości produktu, które są podane na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym, dokumentach, zamieszczonych na stronach internetowych informacjach
  lub w nazwach domeny
  odnoszących się do danego produktu, oraz opakowaniem produktu w pojemnik mogący stwarzać błędne wrażenie co do jego pochodzenia; |
| --- | --- |

c)

wszelkimi innymi fałszywymi lub mylącymi wskazaniami odnoszącymi się do pochodzenia, charakteru lub podstawowych właściwości produktu, które są podane na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym, dokumentach, zamieszczonych na stronach internetowych informacjach
  lub w nazwach domeny
  odnoszących się do danego produktu, oraz opakowaniem produktu w pojemnik mogący stwarzać błędne wrażenie co do jego pochodzenia;

lub w nazwach domeny

Poprawka 25

Poprawka 25

Artykuł 27 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.
     
  Do celów ust. 1 lit. b) przywołanie oznaczenia geograficznego ma miejsce w szczególności w przypadku, gdy w odczuciu dostatecznie ostrożnego konsumenta określenie, znak lub inny środek etykietowania lub pakowania wykazuje bezpośredni i wyraźny związek z produktem objętym zarejestrowanym oznaczeniem geograficznym, wykorzystując, osłabiając lub umniejszając w ten sposób renomę tej zarejestrowanej nazwy lub działając na szkodę tej renomy. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.
     
  Do celów ust. 1 lit. b) przywołanie oznaczenia geograficznego ma miejsce w szczególności w przypadku, gdy w odczuciu dostatecznie ostrożnego konsumenta określenie, znak lub inny środek etykietowania lub pakowania wykazuje bezpośredni i wyraźny związek z produktem objętym zarejestrowanym oznaczeniem geograficznym, wykorzystując, osłabiając lub umniejszając w ten sposób renomę tej zarejestrowanej nazwy lub działając na szkodę tej renomy.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Obecne przepisy UE w sprawie oznaczeń geograficznych nie zawierają definicji przywołania. To Trybunał Sprawiedliwości szeroko zinterpretował kwestię przywołania, czego nie uwzględniono w proponowanym artykule. Najlepiej pozostawić Trybunałowi zadanie dalszej analizy kwestii przywołania w indywidualnych przypadkach.

Poprawka 26

Poprawka 26

Artykuł 27 ust. 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 7.
     
  W przypadku gdy oznaczenie geograficzne jest nazwą złożoną zawierającą termin uznawany za rodzajowy, stosowanie tego terminu nie stanowi zachowania, o którym mowa w ust. 1 lit. a) i b). | |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

7.
     
  W przypadku gdy oznaczenie geograficzne jest nazwą złożoną zawierającą termin uznawany za rodzajowy, stosowanie tego terminu nie stanowi zachowania, o którym mowa w ust. 1 lit. a) i b).

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Powyższy przepis może być zagrożeniem dla niektórych win objętych ChNP.

Poprawka 27

Poprawka 27

Nowy ustęp – artykuł 27

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | 8.
     
  Państwa członkowskie podejmują odpowiednie kroki administracyjne i sądowe, aby zapobiegać niezgodnemu z prawem stosowaniu chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, o którym mowa w ust. 1, lub je powstrzymywać w odniesieniu do produktów, które są produkowane lub wprowadzane do obrotu w tym państwie członkowskim.




  W tym celu państwa członkowskie wyznaczają organy odpowiedzialne za przedsięwzięcie takich środków zgodnie z procedurami określonymi przez każde poszczególne państwo członkowskie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

8.
     
  Państwa członkowskie podejmują odpowiednie kroki administracyjne i sądowe, aby zapobiegać niezgodnemu z prawem stosowaniu chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, o którym mowa w ust. 1, lub je powstrzymywać w odniesieniu do produktów, które są produkowane lub wprowadzane do obrotu w tym państwie członkowskim.

W tym celu państwa członkowskie wyznaczają organy odpowiedzialne za przedsięwzięcie takich środków zgodnie z procedurami określonymi przez każde poszczególne państwo członkowskie.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Istotne byłoby ponowne wprowadzenie tego przepisu art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

Poprawka 28

Poprawka 28

Artykuł 28 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Oznaczenia geograficznego określającego składnik produktu nie stosuje się w nazwie żywności produktu spożywczego odnoszącej się do powiązanego produktu przetworzonego, z wyjątkiem przypadków porozumienia z grupą producentów
  reprezentującą dwie trzecie producentów
  . | 2.   Oznaczenia geograficznego określającego składnik produktu nie stosuje się w nazwie żywności produktu spożywczego odnoszącej się do powiązanego produktu przetworzonego, z wyjątkiem przypadków porozumienia z grupą producentów
  , które może przewidywać minimalne warunki jego stosowania
  .
  Używanie produktów objętych oznaczeniem geograficznym jako składników może być podstawą do rekompensaty finansowej ze strony przetwórcy, który się posługuje danym oznaczeniem geograficznym. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.   Oznaczenia geograficznego określającego składnik produktu nie stosuje się w nazwie żywności produktu spożywczego odnoszącej się do powiązanego produktu przetworzonego, z wyjątkiem przypadków porozumienia z grupą producentów
  reprezentującą dwie trzecie producentów
  .

2.   Oznaczenia geograficznego określającego składnik produktu nie stosuje się w nazwie żywności produktu spożywczego odnoszącej się do powiązanego produktu przetworzonego, z wyjątkiem przypadków porozumienia z grupą producentów
  , które może przewidywać minimalne warunki jego stosowania
  .
  Używanie produktów objętych oznaczeniem geograficznym jako składników może być podstawą do rekompensaty finansowej ze strony przetwórcy, który się posługuje danym oznaczeniem geograficznym.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Należy wspomnieć, że grupy producentów mogą określić minimalne kryteria dotyczące używania produktów objętych oznaczeniem geograficznym jako składników, a także ubiegać się o wkład finansowy lub zwrot kosztów, aby pokryć wyższe koszty operacyjne oraz koszty zarządzania swoją zwykłą działalnością.

Poprawka 29

Poprawka 29

Artykuł 28 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o dodatkowe przepisy dotyczące stosowania oznaczeń geograficznych w celu określania składników w produktach przetworzonych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

3.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o dodatkowe przepisy dotyczące stosowania oznaczeń geograficznych w celu określania składników w produktach przetworzonych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Nowe przepisy dotyczące produktów objętych oznaczeniem geograficznym używanych jako składniki należy ustanowić w proponowanym rozporządzeniu.

Poprawka 30

Poprawka 30

Artykuł 29

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o dodatkowe przepisy dotyczące określania rodzajowego statusu terminów, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

3.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie o dodatkowe przepisy dotyczące określania rodzajowego statusu terminów, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Dodatkowe przepisy dotyczące rodzajowego statusu terminów powinny zostać w stosownych przypadkach zawarte w rozporządzeniu, a nie w aktach delegowanych.

Poprawka 31

Poprawka 31

Artykuł 32 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Grupę producentów ustanawia się z inicjatywy zainteresowanych stron
  , w tym rolników, dostawców rolnych, przetwórców pośrednich i przetwórców końcowych
  ,zgodnie z ustaleniami organów krajowych i zgodnie z charakterem danego produktu. Państwa członkowskie sprawdzają, czy grupa producentów działa w sposób przejrzysty i demokratyczny oraz czy wszyscy producenci produktu objętego oznaczeniem geograficznym mają prawo do członkostwa w grupie.
  Państwa członkowskie mogą postanowić, że urzędnicy publiczni i inne zainteresowane strony, takie jak grupy konsumentów, sprzedawcy detaliczni i dostawcy, również uczestniczą w pracach grupy producentów. | 1.   Grupę producentów ustanawia się z inicjatywy zainteresowanych stron
  i może się ona składać z producentów lub przetwórców
  , zgodnie z ustaleniami
  właściwych
  organów krajowych i zgodnie z charakterem danego produktu. Państwa członkowskie sprawdzają, czy grupa producentów działa w sposób przejrzysty i demokratyczny oraz czy wszyscy producenci produktu objętego oznaczeniem geograficznym mają prawo do członkostwa w grupie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   Grupę producentów ustanawia się z inicjatywy zainteresowanych stron
  , w tym rolników, dostawców rolnych, przetwórców pośrednich i przetwórców końcowych
  ,zgodnie z ustaleniami organów krajowych i zgodnie z charakterem danego produktu. Państwa członkowskie sprawdzają, czy grupa producentów działa w sposób przejrzysty i demokratyczny oraz czy wszyscy producenci produktu objętego oznaczeniem geograficznym mają prawo do członkostwa w grupie.
  Państwa członkowskie mogą postanowić, że urzędnicy publiczni i inne zainteresowane strony, takie jak grupy konsumentów, sprzedawcy detaliczni i dostawcy, również uczestniczą w pracach grupy producentów.

1.   Grupę producentów ustanawia się z inicjatywy zainteresowanych stron
  i może się ona składać z producentów lub przetwórców
  , zgodnie z ustaleniami
  właściwych
  organów krajowych i zgodnie z charakterem danego produktu. Państwa członkowskie sprawdzają, czy grupa producentów działa w sposób przejrzysty i demokratyczny oraz czy wszyscy producenci produktu objętego oznaczeniem geograficznym mają prawo do członkostwa w grupie.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Kategorie należące do grup producentów różnią się w zależności od rodzaju łańcucha wartości i od państwa członkowskiego. Wskazane jest zatem ograniczenie się do wskazania producentów i przetwórców. Ponadto trudno jest zrozumieć wartość dodaną wynikającą z włączenia do grupy producentów podmiotów, które nie uczestniczą w procesie produkcji.

Poprawka 32

Poprawka 32

Artykuł 32 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Grupa producentów może wykonywać w szczególności następujące uprawnienia i obowiązki: | 2.   Grupa producentów może wykonywać w szczególności następujące uprawnienia i obowiązki: |
| a) | opracowywać specyfikację produktu i zarządzać
  kontrolą wewnętrzną
  ,
  która zapewnia
  zgodność etapów produkcji produktu objętego oznaczeniem geograficznym z tą specyfikacją; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.   Grupa producentów może wykonywać w szczególności następujące uprawnienia i obowiązki:

2.   Grupa producentów może wykonywać w szczególności następujące uprawnienia i obowiązki:

a)

opracowywać specyfikację produktu i zarządzać
  kontrolą wewnętrzną
  ,
  która zapewnia
  zgodność etapów produkcji produktu objętego oznaczeniem geograficznym z tą specyfikacją;

kontrolą wewnętrzną

która zapewnia

| a) | opracowywać specyfikację produktu i zarządzać
  działaniami, które zapewniają
  zgodność etapów produkcji produktu objętego oznaczeniem geograficznym z tą specyfikacją; |
| --- | --- |

a)

opracowywać specyfikację produktu i zarządzać
  działaniami, które zapewniają
  zgodność etapów produkcji produktu objętego oznaczeniem geograficznym z tą specyfikacją;

działaniami, które zapewniają

| b) | podejmować działania prawne w celu zapewnienia ochrony oznaczenia geograficznego i praw własności intelektualnej, które są z nim bezpośrednio związane; |
| --- | --- |

b)

podejmować działania prawne w celu zapewnienia ochrony oznaczenia geograficznego i praw własności intelektualnej, które są z nim bezpośrednio związane;

| b) | podejmować działania prawne w celu zapewnienia ochrony oznaczenia geograficznego i praw własności intelektualnej, które są z nim bezpośrednio związane; |
| --- | --- |

b)

podejmować działania prawne w celu zapewnienia ochrony oznaczenia geograficznego i praw własności intelektualnej, które są z nim bezpośrednio związane;

| c) | uzgadniać zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, niezależnie od tego, czy są one ujęte w specyfikacji produktu, czy stanowią odrębną inicjatywę, w tym ustalenia dotyczące kontroli zgodności z tymi zobowiązaniami i zapewnienia odpowiedniego ich upublicznienia, w szczególności w systemie informacyjnym zapewnionym przez Komisję; |
| --- | --- |

c)

uzgadniać zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, niezależnie od tego, czy są one ujęte w specyfikacji produktu, czy stanowią odrębną inicjatywę, w tym ustalenia dotyczące kontroli zgodności z tymi zobowiązaniami i zapewnienia odpowiedniego ich upublicznienia, w szczególności w systemie informacyjnym zapewnionym przez Komisję;

| c) | uzgadniać zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, niezależnie od tego, czy są one ujęte w specyfikacji produktu, czy stanowią odrębną inicjatywę, w tym ustalenia dotyczące kontroli zgodności z tymi zobowiązaniami i zapewnienia odpowiedniego ich upublicznienia, w szczególności w systemie informacyjnym zapewnionym przez Komisję; |
| --- | --- |

c)

uzgadniać zobowiązania dotyczące zrównoważonego rozwoju, niezależnie od tego, czy są one ujęte w specyfikacji produktu, czy stanowią odrębną inicjatywę, w tym ustalenia dotyczące kontroli zgodności z tymi zobowiązaniami i zapewnienia odpowiedniego ich upublicznienia, w szczególności w systemie informacyjnym zapewnionym przez Komisję;

| d) | dzielić się dobrymi praktykami i zwiększać świadomość producentów na temat zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju określonych w art. 12, co może polegać między innymi na przekazywaniu informacji na temat dostępnej pomocy finansowej, a także na opracowywaniu narzędzi i planów działania; |
| --- | --- |

d)

dzielić się dobrymi praktykami i zwiększać świadomość producentów na temat zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju określonych w art. 12, co może polegać między innymi na przekazywaniu informacji na temat dostępnej pomocy finansowej, a także na opracowywaniu narzędzi i planów działania;

dzielić się dobrymi praktykami i zwiększać świadomość producentów na temat zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju określonych w art. 12, co może polegać między innymi na przekazywaniu informacji na temat dostępnej pomocy finansowej, a także na opracowywaniu narzędzi i planów działania;

| d) | podejmować działania mające na celu poprawę funkcjonowania oznaczenia geograficznego, w tym: |
| --- | --- |

d)

podejmować działania mające na celu poprawę funkcjonowania oznaczenia geograficznego, w tym:

| e
  ) | podejmować działania mające na celu poprawę funkcjonowania oznaczenia geograficznego, w tym: |
| --- | --- |

e
  )

e

podejmować działania mające na celu poprawę funkcjonowania oznaczenia geograficznego, w tym:

| | i) | opracowywać, organizować i prowadzić wspólne kampanie marketingowe i reklamowe; |
| --- | --- | --- |

i)

opracowywać, organizować i prowadzić wspólne kampanie marketingowe i reklamowe;

| | i) | opracowywać, organizować i prowadzić wspólne kampanie marketingowe i reklamowe; |
| --- | --- | --- |

i)

opracowywać, organizować i prowadzić wspólne kampanie marketingowe i reklamowe;

| | ii) | szerzyć działania informacyjne i promocyjne, których celem jest przekazywanie konsumentom wiedzy o cechach produktu objętego oznaczeniem geograficznym; |
| --- | --- | --- |

ii)

szerzyć działania informacyjne i promocyjne, których celem jest przekazywanie konsumentom wiedzy o cechach produktu objętego oznaczeniem geograficznym;

| | ii) | szerzyć działania informacyjne i promocyjne, których celem jest przekazywanie konsumentom wiedzy o cechach produktu objętego oznaczeniem geograficznym; |
| --- | --- | --- |

ii)

szerzyć działania informacyjne i promocyjne, których celem jest przekazywanie konsumentom wiedzy o cechach produktu objętego oznaczeniem geograficznym;

| | iii) | prowadzić analizy wyników gospodarczych, zrównoważonego charakteru produkcji, profilu odżywczego i profilu organoleptycznego produktu objętego oznaczeniem geograficznym; |
| --- | --- | --- |

iii)

prowadzić analizy wyników gospodarczych, zrównoważonego charakteru produkcji, profilu odżywczego i profilu organoleptycznego produktu objętego oznaczeniem geograficznym;

| | iii) | prowadzić analizy wyników gospodarczych, zrównoważonego charakteru produkcji, profilu odżywczego i profilu organoleptycznego produktu objętego oznaczeniem geograficznym; |
| --- | --- | --- |

iii)

prowadzić analizy wyników gospodarczych, zrównoważonego charakteru produkcji, profilu odżywczego i profilu organoleptycznego produktu objętego oznaczeniem geograficznym;

| | iv) | rozpowszechniać informacje na temat oznaczenia geograficznego i odpowiedniego symbolu unijnego; oraz |
| --- | --- | --- |

iv)

rozpowszechniać informacje na temat oznaczenia geograficznego i odpowiedniego symbolu unijnego; oraz

| | iv) | rozpowszechniać informacje na temat oznaczenia geograficznego i odpowiedniego symbolu unijnego; oraz |
| --- | --- | --- |

iv)

rozpowszechniać informacje na temat oznaczenia geograficznego i odpowiedniego symbolu unijnego; oraz

| | v) | zapewniać doradztwo i szkolenia obecnym i przyszłym producentom, w tym w zakresie uwzględniania aspektu płci i równouprawnienia; |
| --- | --- | --- |

v)

zapewniać doradztwo i szkolenia obecnym i przyszłym producentom, w tym w zakresie uwzględniania aspektu płci i równouprawnienia;

| | v) | zapewniać doradztwo i szkolenia obecnym i przyszłym producentom, w tym w zakresie uwzględniania aspektu płci i równouprawnienia; |
| --- | --- | --- |

v)

zapewniać doradztwo i szkolenia obecnym i przyszłym producentom, w tym w zakresie uwzględniania aspektu płci i równouprawnienia;

| e) | zwalczać podrabianie i podejrzewane oszukańcze stosowanie na rynku wewnętrznym oznaczenia geograficznego określającego produkty, które nie są zgodne ze specyfikacją produktu, poprzez monitorowanie stosowania tego oznaczenia geograficznego na całym rynku wewnętrznym i na rynkach państw trzecich, w których oznaczenia geograficzne są chronione, w tym w internecie, oraz, w razie potrzeby, informować organy egzekwowania prawa przy użyciu dostępnych poufnych systemów. |
| --- | --- |

e)

e)

zwalczać podrabianie i podejrzewane oszukańcze stosowanie na rynku wewnętrznym oznaczenia geograficznego określającego produkty, które nie są zgodne ze specyfikacją produktu, poprzez monitorowanie stosowania tego oznaczenia geograficznego na całym rynku wewnętrznym i na rynkach państw trzecich, w których oznaczenia geograficzne są chronione, w tym w internecie, oraz, w razie potrzeby, informować organy egzekwowania prawa przy użyciu dostępnych poufnych systemów.

| f
  ) | zwalczać podrabianie i podejrzewane oszukańcze stosowanie na rynku wewnętrznym oznaczenia geograficznego określającego produkty, które nie są zgodne ze specyfikacją produktu, poprzez monitorowanie stosowania tego oznaczenia geograficznego na całym rynku wewnętrznym i na rynkach państw trzecich, w których oznaczenia geograficzne są chronione, w tym w internecie, oraz, w razie potrzeby, informować organy egzekwowania prawa przy użyciu dostępnych poufnych systemów. |
| --- | --- |

f
  )

f

zwalczać podrabianie i podejrzewane oszukańcze stosowanie na rynku wewnętrznym oznaczenia geograficznego określającego produkty, które nie są zgodne ze specyfikacją produktu, poprzez monitorowanie stosowania tego oznaczenia geograficznego na całym rynku wewnętrznym i na rynkach państw trzecich, w których oznaczenia geograficzne są chronione, w tym w internecie, oraz, w razie potrzeby, informować organy egzekwowania prawa przy użyciu dostępnych poufnych systemów.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Nieuznane grupy producentów nie posiadają wystarczających zdolności do podjęcia się tych nowych zadań. Wręcz przeciwnie, wraz z przekazaniem nowych uprawnień uznanym grupom producentów możliwe byłoby zachęcenie najbardziej aktywnych nieuznanych grup producentów do zdobycia statusu uznanej grupy i tym samym do poprawy swej organizacji.

Poprawka 33

Poprawka 33

Artykuł 32 – nowa lit. g) do ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | g) | przyjmować środki służące zwiększaniu wartości produktów i – tam gdzie to konieczne – podejmować kroki służące zapobieganiu wszelkim środkom, które są lub mogą być szkodliwe dla wizerunku tych produktów lub służące przeciwdziałaniu tym środkom. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

g)

g)

przyjmować środki służące zwiększaniu wartości produktów i – tam gdzie to konieczne – podejmować kroki służące zapobieganiu wszelkim środkom, które są lub mogą być szkodliwe dla wizerunku tych produktów lub służące przeciwdziałaniu tym środkom.

przyjmować środki służące zwiększaniu wartości produktów i – tam gdzie to konieczne – podejmować kroki służące zapobieganiu wszelkim środkom, które są lub mogą być szkodliwe dla wizerunku tych produktów lub służące przeciwdziałaniu tym środkom.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Niezbędne jest ponowne wprowadzenie przepisu art. 45 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w celu zwiększenia roli i uprawnień grup producentów produktów objętych oznaczeniem geograficznym.

Poprawka 34

Poprawka 34

Artykuł 33

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Na wniosek grup producentów
  spełniających warunki określone w ust. 3
  państwa członkowskie wyznaczają, zgodnie ze swoim prawem krajowym, jedną grupę producentów jako uznaną grupę producentów w odniesieniu do
  każdego oznaczenia geograficznego pochodzącego z terytorium tych państw, które to oznaczenie jest zarejestrowane lub jest przedmiotem wniosku o rejestrację, lub w odniesieniu do nazw produktów, które mogą być przedmiotem wniosku o rejestrację
  . | 1.   Na wniosek grup producentów państwa członkowskie wyznaczają, zgodnie ze swoim prawem krajowym, jedną grupę producentów jako uznaną grupę producentów w odniesieniu do
  co najmniej jednego oznaczenia geograficznego pochodzącego z ich terytorium
  . |
| 2.   Grupa producentów może zostać wyznaczona jako uznana grupa producentów
  z zastrzeżeniem uprzedniego porozumienia zawartego między co najmniej dwiema trzecimi producentów produktu opatrzonego oznaczeniem geograficznym, odpowiedzialnymi za co najmniej dwie trzecie produkcji tego produktu na obszarze geograficznym, o którym mowa w specyfikacji produktu
  .
  W drodze wyjątku organ, o którym mowa w art. 8 ust. 2, oraz pojedynczego producenta, o którym mowa w art. 8 ust. 3, uważa się za uznaną grupę producentów. | 2.   Grupa producentów może zostać wyznaczona jako uznana grupa producentów
  , jeżeli
  : |
| | a) | ma minimalną liczbę członków lub wytwarza minimalną ilość lub wartość – określaną przez dane państwo członkowskie – produkcji zbywalnej w sektorze, w którym działa; przepisy te nie uniemożliwiają uznania grup producentów, które zajmują się produkcją na małą skalę; aa) nie osłabia innych możliwych oznaczeń geograficznych lub już istniejących nazw pochodzenia; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   Na wniosek grup producentów
  spełniających warunki określone w ust. 3
  państwa członkowskie wyznaczają, zgodnie ze swoim prawem krajowym, jedną grupę producentów jako uznaną grupę producentów w odniesieniu do
  każdego oznaczenia geograficznego pochodzącego z terytorium tych państw, które to oznaczenie jest zarejestrowane lub jest przedmiotem wniosku o rejestrację, lub w odniesieniu do nazw produktów, które mogą być przedmiotem wniosku o rejestrację
  .

1.   Na wniosek grup producentów państwa członkowskie wyznaczają, zgodnie ze swoim prawem krajowym, jedną grupę producentów jako uznaną grupę producentów w odniesieniu do
  co najmniej jednego oznaczenia geograficznego pochodzącego z ich terytorium
  .

2.   Grupa producentów może zostać wyznaczona jako uznana grupa producentów
  z zastrzeżeniem uprzedniego porozumienia zawartego między co najmniej dwiema trzecimi producentów produktu opatrzonego oznaczeniem geograficznym, odpowiedzialnymi za co najmniej dwie trzecie produkcji tego produktu na obszarze geograficznym, o którym mowa w specyfikacji produktu
  .
  W drodze wyjątku organ, o którym mowa w art. 8 ust. 2, oraz pojedynczego producenta, o którym mowa w art. 8 ust. 3, uważa się za uznaną grupę producentów.

2.   Grupa producentów może zostać wyznaczona jako uznana grupa producentów
  , jeżeli
  :

a)

a)

ma minimalną liczbę członków lub wytwarza minimalną ilość lub wartość – określaną przez dane państwo członkowskie – produkcji zbywalnej w sektorze, w którym działa; przepisy te nie uniemożliwiają uznania grup producentów, które zajmują się produkcją na małą skalę; aa) nie osłabia innych możliwych oznaczeń geograficznych lub już istniejących nazw pochodzenia;

ma minimalną liczbę członków lub wytwarza minimalną ilość lub wartość – określaną przez dane państwo członkowskie – produkcji zbywalnej w sektorze, w którym działa; przepisy te nie uniemożliwiają uznania grup producentów, które zajmują się produkcją na małą skalę; aa) nie osłabia innych możliwych oznaczeń geograficznych lub już istniejących nazw pochodzenia

| b) | dostarcza wystarczających dowodów na to, że jest w stanie zarówno pod względem zakresu czasowego, jak i skuteczności prowadzić działania mające na celu wsparcie swych członków pod względem zasobów ludzkich, materialnych i technicznych; |
| --- | --- |

b)

b)

dostarcza wystarczających dowodów na to, że jest w stanie zarówno pod względem zakresu czasowego, jak i skuteczności prowadzić działania mające na celu wsparcie swych członków pod względem zasobów ludzkich, materialnych i technicznych;

dostarcza wystarczających dowodów na to, że jest w stanie zarówno pod względem zakresu czasowego, jak i skuteczności prowadzić działania mające na celu wsparcie swych członków pod względem zasobów ludzkich, materialnych i technicznych;

| c) | wykonuje swoje uprawnienia i obowiązki zgodnie z kryteriami sprawiedliwej i wyważonej reprezentacji kategorii podmiotów gospodarczych uczestniczących w procesie produkcji, które to kryteria zostały lub zostaną ustanowione przez dane państwo członkowskie, w celu uniknięcia wykluczenia i umożliwienia demokratycznego zarządzania uznaną grupą. |
| --- | --- |

c)

c)

wykonuje swoje uprawnienia i obowiązki zgodnie z kryteriami sprawiedliwej i wyważonej reprezentacji kategorii podmiotów gospodarczych uczestniczących w procesie produkcji, które to kryteria zostały lub zostaną ustanowione przez dane państwo członkowskie, w celu uniknięcia wykluczenia i umożliwienia demokratycznego zarządzania uznaną grupą.

wykonuje swoje uprawnienia i obowiązki zgodnie z kryteriami sprawiedliwej i wyważonej reprezentacji kategorii podmiotów gospodarczych uczestniczących w procesie produkcji, które to kryteria zostały lub zostaną ustanowione przez dane państwo członkowskie, w celu uniknięcia wykluczenia i umożliwienia demokratycznego zarządzania uznaną grupą.

3.   Poza uprawnieniami i obowiązkami, o których mowa w art. 32 ust. 2, uznana grupa producentów może wykonywać następujące uprawnienia i obowiązki:

3.   Poza uprawnieniami i obowiązkami, o których mowa w art. 32 ust. 2, uznana grupa producentów może wykonywać następujące uprawnienia i obowiązki:

| a) | współpracować z organami zajmującymi się egzekwowaniem praw własności intelektualnej i zwalczaniem podrabiania oraz uczestniczyć w sieciach egzekwowania praw własności intelektualnej jako posiadacz prawa do oznaczenia geograficznego; |
| --- | --- |

a)

współpracować z organami zajmującymi się egzekwowaniem praw własności intelektualnej i zwalczaniem podrabiania oraz uczestniczyć w sieciach egzekwowania praw własności intelektualnej jako posiadacz prawa do oznaczenia geograficznego;

| a) | współpracować z organami zajmującymi się egzekwowaniem praw własności intelektualnej i zwalczaniem podrabiania oraz uczestniczyć w sieciach egzekwowania praw własności intelektualnej jako posiadacz prawa do oznaczenia geograficznego; |
| --- | --- |

a)

współpracować z organami zajmującymi się egzekwowaniem praw własności intelektualnej i zwalczaniem podrabiania oraz uczestniczyć w sieciach egzekwowania praw własności intelektualnej jako posiadacz prawa do oznaczenia geograficznego;

| b) | podejmować działania w zakresie egzekwowania, w tym składać wnioski o podjęcie działań do organów celnych, w celu zapobiegania lub przeciwdziałania wszelkim środkom, które szkodzą lub mogą szkodzić wizerunkowi ich produktów; |
| --- | --- |

b)

podejmować działania w zakresie egzekwowania, w tym składać wnioski o podjęcie działań do organów celnych, w celu zapobiegania lub przeciwdziałania wszelkim środkom, które szkodzą lub mogą szkodzić wizerunkowi ich produktów;

| b) | podejmować działania w zakresie egzekwowania, w tym składać wnioski o podjęcie działań do organów celnych, w celu zapobiegania lub przeciwdziałania wszelkim środkom, które szkodzą lub mogą szkodzić wizerunkowi ich produktów; |
| --- | --- |

b)

podejmować działania w zakresie egzekwowania, w tym składać wnioski o podjęcie działań do organów celnych, w celu zapobiegania lub przeciwdziałania wszelkim środkom, które szkodzą lub mogą szkodzić wizerunkowi ich produktów;

| c) | zalecać organom krajowym wiążące przepisy, które mają być przyjmowane zgodnie z art. 166a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do regulacji dostaw produktów objętych oznaczeniem geograficznym; |
| --- | --- |

c)

zalecać organom krajowym wiążące przepisy, które mają być przyjmowane zgodnie z art. 166a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do regulacji dostaw produktów objętych oznaczeniem geograficznym;

| c) | zalecać organom krajowym wiążące przepisy, które mają być przyjmowane zgodnie z art. 166a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do regulacji dostaw produktów objętych oznaczeniem geograficznym; |
| --- | --- |

c)

zalecać organom krajowym wiążące przepisy, które mają być przyjmowane zgodnie z art. 166a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do regulacji dostaw produktów objętych oznaczeniem geograficznym;

| d) | w celu ochrony oznaczenia geograficznego w systemach nazw domen internetowych poza jurysdykcją Unii, rejestrować indywidualny, wspólny lub certyfikujący znak towarowy w zależności od danego systemu znaków towarowych, zawierający jako jeden z widocznych elementów oznaczenie geograficzne i ograniczony do produktu zgodnego z odpowiednią specyfikacją produktu. |
| --- | --- |

d)

w celu ochrony oznaczenia geograficznego w systemach nazw domen internetowych poza jurysdykcją Unii, rejestrować indywidualny, wspólny lub certyfikujący znak towarowy w zależności od danego systemu znaków towarowych, zawierający jako jeden z widocznych elementów oznaczenie geograficzne i ograniczony do produktu zgodnego z odpowiednią specyfikacją produktu.

| d) | w celu ochrony oznaczenia geograficznego w systemach nazw domen internetowych poza jurysdykcją Unii, rejestrować indywidualny, wspólny lub certyfikujący znak towarowy w zależności od danego systemu znaków towarowych, zawierający jako jeden z widocznych elementów oznaczenie geograficzne i ograniczony do produktu zgodnego z odpowiednią specyfikacją produktu; |
| --- | --- |

d)

w celu ochrony oznaczenia geograficznego w systemach nazw domen internetowych poza jurysdykcją Unii, rejestrować indywidualny, wspólny lub certyfikujący znak towarowy w zależności od danego systemu znaków towarowych, zawierający jako jeden z widocznych elementów oznaczenie geograficzne i ograniczony do produktu zgodnego z odpowiednią specyfikacją produktu;

| e) | ustanawiać standardowe klauzule dotyczące podziału wartości w rozumieniu art. 172a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym premii i strat rynkowych, poprzez określanie wszelkich zmian stosownych cen rynkowych określonych produktów lub innych towarów; |
| --- | --- |

e)

e)

ustanawiać standardowe klauzule dotyczące podziału wartości w rozumieniu art. 172a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym premii i strat rynkowych, poprzez określanie wszelkich zmian stosownych cen rynkowych określonych produktów lub innych towarów;

ustanawiać standardowe klauzule dotyczące podziału wartości w rozumieniu art. 172a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym premii i strat rynkowych, poprzez określanie wszelkich zmian stosownych cen rynkowych określonych produktów lub innych towarów;

| f) | ustanawiać przepisy dotyczące używania produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika, w szczególności: i) określać minimalne warunki dotyczące używania produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika; ii) ubiegać się o wkład finansowy lub zwrot kosztów od przetwórcy używającego produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika; iii) prowadzić działania w zakresie kontroli i nadzoru na całym rynku wewnętrznym UE; |
| --- | --- |

f)

f)

ustanawiać przepisy dotyczące używania produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika, w szczególności: i) określać minimalne warunki dotyczące używania produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika; ii) ubiegać się o wkład finansowy lub zwrot kosztów od przetwórcy używającego produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika; iii) prowadzić działania w zakresie kontroli i nadzoru na całym rynku wewnętrznym UE;

ustanawiać przepisy dotyczące używania produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika, w szczególności: i) określać minimalne warunki dotyczące używania produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika; ii) ubiegać się o wkład finansowy lub zwrot kosztów od przetwórcy używającego produktu objętego oznaczeniem geograficznym jako składnika; iii) prowadzić działania w zakresie kontroli i nadzoru na całym rynku wewnętrznym UE;

| g) | wyrażać opinię w sprawie ochrony swego oznaczenia podczas konsultacji prowadzonych przez Komisję Europejską w ramach negocjacji międzynarodowych umów handlowych. |
| --- | --- |

g)

g)

wyrażać opinię w sprawie ochrony swego oznaczenia podczas konsultacji prowadzonych przez Komisję Europejską w ramach negocjacji międzynarodowych umów handlowych.

wyrażać opinię w sprawie ochrony swego oznaczenia podczas konsultacji prowadzonych przez Komisję Europejską w ramach negocjacji międzynarodowych umów handlowych.

4.   
  Uprawnienia i obowiązki, o których mowa w ust. 2, podlegają uprzedniemu porozumieniu zawartemu między co najmniej dwiema trzecimi producentów produktu opatrzonego oznaczeniem geograficznym, odpowiedzialnymi za co najmniej dwie trzecie produkcji tego produktu na obszarze geograficznym, o którym mowa w specyfikacji produktu.

4.   Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole w celu zapewnienia, aby spełnione były warunki określone w ust. 2. W przypadku gdy właściwe organy krajowe stwierdzą, że warunki takie nie zostały spełnione, państwa członkowskie stwierdzają nieważność decyzji w sprawie uznania grupy producentów.

5
  .   Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole w celu zapewnienia, aby spełnione były warunki określone w ust. 2. W przypadku gdy właściwe organy krajowe stwierdzą, że warunki takie nie zostały spełnione, państwa członkowskie stwierdzają nieważność decyzji w sprawie uznania grupy producentów.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Obecne brzmienie nie uwzględnia różnorodności sytuacji prawnych w państwach członkowskich. We wniosku ustawodawczym należy określić ogólne zasady dotyczące sposobu uznawania grupy oznaczeń geograficznych przez państwo członkowskie, aby uwzględnić specyfikę krajową i różnice między sektorami. Ponadto niezbędne jest, aby kryteria reprezentatywności uznanej grupy w procesie podejmowania decyzji zapewniały równowagę między poszczególnymi członkami grupy.

Poprawka 35

Poprawka 35

Artykuł 33 nowy ust. 6

| Tekst proponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | 6.
     
  W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą postanowić – na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów – że grupy producentów uznane już na szczeblu krajowym na podstawie obowiązujących przepisów krajowych spełniają warunki określone w ust. 1 przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i że nie narusza to właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. |

Tekst proponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

6.
     
  W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą postanowić – na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów – że grupy producentów uznane już na szczeblu krajowym na podstawie obowiązujących przepisów krajowych spełniają warunki określone w ust. 1 przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i że nie narusza to właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

W niektórych państwach członkowskich istnieje już system uznanych grup producentów.

Poprawka 36

Poprawka 36

Artykuł 34 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Rejestry nazw
  krajowych
  domen
  najwyższego poziomu mające siedzibę w Unii mogą
  , na wniosek osoby fizycznej lub prawnej mającej uzasadniony interes lub prawa, wycofać lub przenieść nazwę domeny zarejestrowaną
  w ramach takiej krajowej domeny najwyższego poziomu
  na uznaną grupę producentów produktów o danym oznaczeniu geograficznym po właściwej alternatywnej procedurze rozstrzygania sporów lub postępowaniu sądowym, jeżeli taka nazwa domeny została zarejestrowana przez jej posiadacza bez tytułu prawnego do tego oznaczenia geograficznego lub bez uzasadnionego interesu w odniesieniu do tego oznaczenia lub jeżeli została zarejestrowana lub jest używana w złej wierze, a jej stosowanie jest sprzeczne z art. 27. | 1.   
  Następujące obowiązki dotyczą podstawowych usług platformowych świadczonych lub oferowanych przez strażników dostępu użytkownikom końcowym mającym siedzibę lub miejsce pobytu w Unii i użytkownikom biznesowym, niezależnie od siedziby lub miejsca pobytu strażników dostępu lub użytkowników biznesowych i niezależnie od innych mających zastosowanie przepisów regulujących kwestie związane ze świadczeniem usług, zgodnie z art. 1 rozporządzenia (UE) 2022/xxx.


  Rejestry nazw domen
  muszą
  ,
  ex officio lub
  na wniosek osoby fizycznej lub prawnej mającej uzasadniony interes lub prawa, wycofać lub przenieść nazwę domeny zarejestrowaną na uznaną grupę producentów produktów o danym oznaczeniu geograficznym
  lub na państwo członkowskie pochodzenia danego oznaczenia geograficznego
  po właściwej alternatywnej procedurze rozstrzygania sporów lub postępowaniu sądowym, jeżeli taka nazwa domeny została zarejestrowana przez jej posiadacza bez tytułu prawnego do tego oznaczenia geograficznego lub bez uzasadnionego interesu w odniesieniu do tego oznaczenia lub jeżeli została zarejestrowana lub jest używana w złej wierze, a jej stosowanie jest sprzeczne z art. 27. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   Rejestry nazw
  krajowych
  domen
  najwyższego poziomu mające siedzibę w Unii mogą
  , na wniosek osoby fizycznej lub prawnej mającej uzasadniony interes lub prawa, wycofać lub przenieść nazwę domeny zarejestrowaną
  w ramach takiej krajowej domeny najwyższego poziomu
  na uznaną grupę producentów produktów o danym oznaczeniu geograficznym po właściwej alternatywnej procedurze rozstrzygania sporów lub postępowaniu sądowym, jeżeli taka nazwa domeny została zarejestrowana przez jej posiadacza bez tytułu prawnego do tego oznaczenia geograficznego lub bez uzasadnionego interesu w odniesieniu do tego oznaczenia lub jeżeli została zarejestrowana lub jest używana w złej wierze, a jej stosowanie jest sprzeczne z art. 27.

1.   
  Następujące obowiązki dotyczą podstawowych usług platformowych świadczonych lub oferowanych przez strażników dostępu użytkownikom końcowym mającym siedzibę lub miejsce pobytu w Unii i użytkownikom biznesowym, niezależnie od siedziby lub miejsca pobytu strażników dostępu lub użytkowników biznesowych i niezależnie od innych mających zastosowanie przepisów regulujących kwestie związane ze świadczeniem usług, zgodnie z art. 1 rozporządzenia (UE) 2022/xxx.

Rejestry nazw domen
  muszą
  ,
  ex officio lub
  na wniosek osoby fizycznej lub prawnej mającej uzasadniony interes lub prawa, wycofać lub przenieść nazwę domeny zarejestrowaną na uznaną grupę producentów produktów o danym oznaczeniu geograficznym
  lub na państwo członkowskie pochodzenia danego oznaczenia geograficznego
  po właściwej alternatywnej procedurze rozstrzygania sporów lub postępowaniu sądowym, jeżeli taka nazwa domeny została zarejestrowana przez jej posiadacza bez tytułu prawnego do tego oznaczenia geograficznego lub bez uzasadnionego interesu w odniesieniu do tego oznaczenia lub jeżeli została zarejestrowana lub jest używana w złej wierze, a jej stosowanie jest sprzeczne z art. 27.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Art. 34 obejmuje jedynie krajowe domeny najwyższego poziomu (ccTLD) w Unii. Przepis ten nie ma zastosowania do nazw domen innych niż ccTLD. Należy zatem dostosować brzmienie do aktu o rynkach cyfrowych.

Poprawka 37

Poprawka 37

Artykuł 34 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Rejestry nazw
  krajowych
  domen
  najwyższego poziomu mające siedzibę w Unii
  zapewniają, aby we wszelkich alternatywnych procedurach rozstrzygania sporów ustanowionych w celu rozstrzygania sporów dotyczących rejestracji nazw domen, o których mowa w ust. 1, uznawano oznaczenia geograficzne za prawa, które mogą uniemożliwić rejestrację nazwy domeny lub używanie tej nazwy w złej wierze. | 2.   Rejestry nazw domen zapewniają, aby we wszelkich alternatywnych procedurach rozstrzygania sporów ustanowionych w celu rozstrzygania sporów dotyczących rejestracji nazw domen, o których mowa w ust. 1, uznawano oznaczenia geograficzne za prawa, które mogą uniemożliwić rejestrację nazwy domeny lub używanie tej nazwy w złej wierze. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.   Rejestry nazw
  krajowych
  domen
  najwyższego poziomu mające siedzibę w Unii
  zapewniają, aby we wszelkich alternatywnych procedurach rozstrzygania sporów ustanowionych w celu rozstrzygania sporów dotyczących rejestracji nazw domen, o których mowa w ust. 1, uznawano oznaczenia geograficzne za prawa, które mogą uniemożliwić rejestrację nazwy domeny lub używanie tej nazwy w złej wierze.

2.   Rejestry nazw domen zapewniają, aby we wszelkich alternatywnych procedurach rozstrzygania sporów ustanowionych w celu rozstrzygania sporów dotyczących rejestracji nazw domen, o których mowa w ust. 1, uznawano oznaczenia geograficzne za prawa, które mogą uniemożliwić rejestrację nazwy domeny lub używanie tej nazwy w złej wierze.

Poprawka 38

Poprawka 38

Dodać nowy artykuł po art. 45

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | 1.
     
  EUIPO może uczestniczyć w funkcjonowaniu unijnego systemu oznaczeń geograficznych, udzielając Komisji Europejskiej pomocy technicznej w przypadkach i na zasadach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i nie wykraczając poza swój zakres kompetencji w dziedzinie praw własności intelektualnej. |
| | 2.
     
  Udział EUIPO nie może prowadzić do nadmiernego obciążenia procedurami ani do przedłużenia czasu ich trwania. |
| | 3.
     
  EUIPO może wspierać Komisję Europejską w wykonywaniu następujących zadań: |
| | a) | pomoc dotycząca aspektów własności intelektualnej przy rozpatrywaniu wniosków w ramach procedur rejestracji, zmiany oznaczeń geograficznych oraz sprzeciwu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.
     
  EUIPO może uczestniczyć w funkcjonowaniu unijnego systemu oznaczeń geograficznych, udzielając Komisji Europejskiej pomocy technicznej w przypadkach i na zasadach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i nie wykraczając poza swój zakres kompetencji w dziedzinie praw własności intelektualnej.

2.
     
  Udział EUIPO nie może prowadzić do nadmiernego obciążenia procedurami ani do przedłużenia czasu ich trwania.

3.
     
  EUIPO może wspierać Komisję Europejską w wykonywaniu następujących zadań:

a)

a)

pomoc dotycząca aspektów własności intelektualnej przy rozpatrywaniu wniosków w ramach procedur rejestracji, zmiany oznaczeń geograficznych oraz sprzeciwu;

pomoc dotycząca aspektów własności intelektualnej przy rozpatrywaniu wniosków w ramach procedur rejestracji, zmiany oznaczeń geograficznych oraz sprzeciwu;

| b) | publikacja standardowych zmian w specyfikacji produktu; |
| --- | --- |

b)

b)

publikacja standardowych zmian w specyfikacji produktu;

publikacja standardowych zmian w specyfikacji produktu;

| c) | ochrona oznaczeń geograficznych, w tym w internecie; |
| --- | --- |

c)

c)

ochrona oznaczeń geograficznych, w tym w internecie;

ochrona oznaczeń geograficznych, w tym w internecie;

| d) | prowadzenie rejestru oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

d)

d)

prowadzenie rejestru oznaczeń geograficznych;

prowadzenie rejestru oznaczeń geograficznych;

| e) | stworzenie systemu ostrzegania informującego wnioskodawców o dostępności danego oznaczenia geograficznego jako nazwy domeny i zarządzanie tym systemem. |
| --- | --- |

e)

e)

stworzenie systemu ostrzegania informującego wnioskodawców o dostępności danego oznaczenia geograficznego jako nazwy domeny i zarządzanie tym systemem.

stworzenie systemu ostrzegania informującego wnioskodawców o dostępności danego oznaczenia geograficznego jako nazwy domeny i zarządzanie tym systemem.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Rozdział 5 wniosku dotyczącego rozporządzenia jest odpowiednim miejscem, by lepiej wyjaśnić i wymienić w przejrzysty sposób rodzaje zadań, w których EUIPO może wspierać Komisję. W ten sposób EUIPO mogłoby uzupełniać kompetencje DG AGRI w zakresie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich wiedzą fachową na temat praw własności intelektualnej.

Poprawka 39

Poprawka 39

Artykuł 47

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   W przypadku gdy Komisja
  wykonuje którekolwiek z uprawnień przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w celu powierzenia zadań EUIPO
  , jest
  również
  uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o kryteria dotyczące monitorowania wyników w realizowaniu takich zadań. Kryteria takie mogą obejmować: | 1.   W przypadku gdy Komisja
  zwraca się do EUIPO o pomoc w wykonywaniu wspomnianych zadań
  , jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o kryteria dotyczące monitorowania wyników w realizowaniu takich zadań. Kryteria takie mogą obejmować: |
| a) | zakres włączenia czynników rolniczych do procesu kontroli; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   W przypadku gdy Komisja
  wykonuje którekolwiek z uprawnień przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w celu powierzenia zadań EUIPO
  , jest
  również
  uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o kryteria dotyczące monitorowania wyników w realizowaniu takich zadań. Kryteria takie mogą obejmować:

1.   W przypadku gdy Komisja
  zwraca się do EUIPO o pomoc w wykonywaniu wspomnianych zadań
  , jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 84 aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o kryteria dotyczące monitorowania wyników w realizowaniu takich zadań. Kryteria takie mogą obejmować:

a)

zakres włączenia czynników rolniczych do procesu kontroli;

zakres włączenia czynników rolniczych do procesu kontroli;

| a) | jakość ocen; |
| --- | --- |

a)

jakość ocen;

| b) | jakość ocen; |
| --- | --- |

b)

b)

jakość ocen;

| b
  ) | spójność pochodzących z różnych źródeł ocen oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

b
  )

b

spójność pochodzących z różnych źródeł ocen oznaczeń geograficznych;

| c) | spójność pochodzących z różnych źródeł ocen oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

c)

c)

spójność pochodzących z różnych źródeł ocen oznaczeń geograficznych;

| c
  ) | skuteczność wykonywania zadań; |
| --- | --- |

c
  )

c

skuteczność wykonywania zadań;

| d) | skuteczność wykonywania zadań;
  oraz |
| --- | --- |

d)

d)

skuteczność wykonywania zadań;
  oraz

oraz

| d) | skrócenie czasu rozpatrywania wniosków; oraz |
| --- | --- |

d)

d)

skrócenie czasu rozpatrywania wniosków; oraz

skrócenie czasu rozpatrywania wniosków; oraz

| e) | poziom zadowolenia użytkowników. |
| --- | --- |

e)

poziom zadowolenia użytkowników.

| e) | poziom zadowolenia użytkowników. |
| --- | --- |

e)

poziom zadowolenia użytkowników.

2.   Nie później niż 5 lat po pierwszym powierzeniu jakichkolwiek zadań EUIPO Komisja przygotowuje i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące rezultatów wykonywania tych zadań przez EUIPO i związanych z tym doświadczeń.

2.   Nie później niż 5 lat po pierwszym powierzeniu jakichkolwiek zadań EUIPO Komisja przygotowuje i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące rezultatów wykonywania tych zadań przez EUIPO i związanych z tym doświadczeń.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Wkład EUIPO w realizację tych zadań będzie ograniczać się do aspektów związanych z prawami własności intelektualnej, a jego udział będzie musiał zostać oceniony również z punktu widzenia skrócenia procedur.

Poprawka 40

Poprawka 40

Artykuł 48 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.   Następujące produkty rolne są wyłączone z bycia przedmiotem chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego: | 3.   Następujące produkty rolne są wyłączone z bycia przedmiotem chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego: |
| a) | produkty, które ze względu na swój charakter nie mogą być przedmiotem handlu na rynku wewnętrznym i mogą być spożywane wyłącznie w miejscu produkcji takim jak restauracje lub w jego pobliżu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

3.   Następujące produkty rolne są wyłączone z bycia przedmiotem chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego:

3.   Następujące produkty rolne są wyłączone z bycia przedmiotem chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego:

a)

a)

produkty, które ze względu na swój charakter nie mogą być przedmiotem handlu na rynku wewnętrznym i mogą być spożywane wyłącznie w miejscu produkcji takim jak restauracje lub w jego pobliżu;

produkty, które ze względu na swój charakter nie mogą być przedmiotem handlu na rynku wewnętrznym i mogą być spożywane wyłącznie w miejscu produkcji takim jak restauracje lub w jego pobliżu;

| b) | produkty, które nie naruszając przepisów, o których mowa w art. 5 ust. 2, są sprzeczne z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami i nie mogą być wprowadzane do obrotu na rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

b)

b)

produkty, które nie naruszając przepisów, o których mowa w art. 5 ust. 2, są sprzeczne z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami i nie mogą być wprowadzane do obrotu na rynku wewnętrznym.

produkty, które nie naruszając przepisów, o których mowa w art. 5 ust. 2, są sprzeczne z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami i nie mogą być wprowadzane do obrotu na rynku wewnętrznym.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Ponieważ rodzaj produktów, które mogą zostać wyłączone, nie został jasno określony, artykuł może mieć dyskryminujący charakter.

Poprawka 41

Poprawka 41

Artykuł 60

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Rozpatrywanie wniosku nie
  powinno
  trwać dłużej niż sześć miesięcy. Jeżeli okres rozpatrywania wniosku przekroczy lub może przekroczyć sześć miesięcy, Komisja pisemnie
  informuje
  wnioskodawcę o powodach tego opóźnienia. | 2.   Rozpatrywanie wniosku nie
  może
  trwać dłużej niż sześć miesięcy. Jeżeli okres rozpatrywania wniosku przekroczy lub może przekroczyć sześć miesięcy, Komisja
  musi
  pisemnie
  poinformować
  wnioskodawcę o powodach tego opóźnienia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.   Rozpatrywanie wniosku nie
  powinno
  trwać dłużej niż sześć miesięcy. Jeżeli okres rozpatrywania wniosku przekroczy lub może przekroczyć sześć miesięcy, Komisja pisemnie
  informuje
  wnioskodawcę o powodach tego opóźnienia.

2.   Rozpatrywanie wniosku nie
  może
  trwać dłużej niż sześć miesięcy. Jeżeli okres rozpatrywania wniosku przekroczy lub może przekroczyć sześć miesięcy, Komisja
  musi
  pisemnie
  poinformować
  wnioskodawcę o powodach tego opóźnienia.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

KE na ogół nie przestrzega sześciomiesięcznego terminu wyznaczonego w rozporządzeniu. Należy uściślić, że rozpatrywanie wniosku nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy.

Poprawka 42

Poprawka 42

Artykuł 84

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w 
  art. 12 ust. 4, art. 14 ust. 2,
  art. 15 ust. 6,
  art. 17 ust. 5, art. 19 ust. 10,
  art. 23 ust. 7, art. 25 ust. 10,
  art. 26 ust. 6, art. 28 ust. 3, art. 29 ust. 3
  , art. 34 ust. 3, art. 46 ust. 1, art. 46, art. 47 ust. 1, art. 48 ust. 6, art. 48 ust. 7, art. 49 ust. 4, art. 51 ust. 3, art. 55 ust. 5, art. 56 ust. 2, art. 73 ust. 10, art. 69 ust. 4, art. 70 ust. 2, art. 58 ust. 3, art. 62 ust. 10, art. 67 ust. 3, art. 68 ust. 6, art. 76 ust. 4, art. 77 ust. 1, art. 78 ust. 3, art. 78 ust. 4, powierza się Komisji na okres 7 lat od dnia [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż 9 miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem danego okresu. | 2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 15 ust. 6, art. 23 ust. 7, art. 25 ust. 10, art. 34 ust. 3, art. 46 ust. 1, art. 46, art. 47 ust. 1, art. 48 ust. 6, art. 48 ust. 7, art. 49 ust. 4, art. 51 ust. 3, art. 55 ust. 5, art. 56 ust. 2, art. 73 ust. 10, art. 69 ust. 4, art. 70 ust. 2, art. 58 ust. 3, art. 62 ust. 10, art. 67 ust. 3, art. 68 ust. 6, art. 76 ust. 4, art. 77 ust. 1, art. 78 ust. 3, art. 78 ust. 4, powierza się Komisji na okres 7 lat od dnia [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż 9 miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem danego okresu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w 
  art. 12 ust. 4, art. 14 ust. 2,
  art. 15 ust. 6,
  art. 17 ust. 5, art. 19 ust. 10,
  art. 23 ust. 7, art. 25 ust. 10,
  art. 26 ust. 6, art. 28 ust. 3, art. 29 ust. 3
  , art. 34 ust. 3, art. 46 ust. 1, art. 46, art. 47 ust. 1, art. 48 ust. 6, art. 48 ust. 7, art. 49 ust. 4, art. 51 ust. 3, art. 55 ust. 5, art. 56 ust. 2, art. 73 ust. 10, art. 69 ust. 4, art. 70 ust. 2, art. 58 ust. 3, art. 62 ust. 10, art. 67 ust. 3, art. 68 ust. 6, art. 76 ust. 4, art. 77 ust. 1, art. 78 ust. 3, art. 78 ust. 4, powierza się Komisji na okres 7 lat od dnia [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż 9 miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem danego okresu.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 15 ust. 6, art. 23 ust. 7, art. 25 ust. 10, art. 34 ust. 3, art. 46 ust. 1, art. 46, art. 47 ust. 1, art. 48 ust. 6, art. 48 ust. 7, art. 49 ust. 4, art. 51 ust. 3, art. 55 ust. 5, art. 56 ust. 2, art. 73 ust. 10, art. 69 ust. 4, art. 70 ust. 2, art. 58 ust. 3, art. 62 ust. 10, art. 67 ust. 3, art. 68 ust. 6, art. 76 ust. 4, art. 77 ust. 1, art. 78 ust. 3, art. 78 ust. 4, powierza się Komisji na okres 7 lat od dnia [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż 9 miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem danego okresu.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Tekst w powyższym brzmieniu dawałby KE szeroką swobodę wprowadzania – w drodze aktów delegowanych – zmian do polityki dotyczącej oznaczeń geograficznych. Jest to niedopuszczalne, gdyż kluczowe kwestie muszą zostać określone w tekście rozporządzenia i za pomocą procedury współdecyzji.

II.   ZALECENIA POLITYCZNE

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW,

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy Komisji Europejskiej i wzywa Parlament Europejski i Radę do uwzględnienia znaczących ulepszeń w systemie oznaczeń geograficznych (OG) wprowadzonych w ramach niedawnej reformy wspólnej polityki rolnej (WPR). |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy Komisji Europejskiej i wzywa Parlament Europejski i Radę do uwzględnienia znaczących ulepszeń w systemie oznaczeń geograficznych (OG) wprowadzonych w ramach niedawnej reformy wspólnej polityki rolnej (WPR).

| 2. | Przypomina, że oznaczenia geograficzne są podstawowym elementem polityki rozwoju obszarów wiejskich, gdyż mają wpływ na działalność gospodarczą i społeczną w regionach. |
| --- | --- |

2.

Przypomina, że oznaczenia geograficzne są podstawowym elementem polityki rozwoju obszarów wiejskich, gdyż mają wpływ na działalność gospodarczą i społeczną w regionach.

| 3. | W tym względzie ubolewa, że wzmianka o realizacji celów polityki rozwoju obszarów wiejskich znalazła się w motywach wniosku dotyczącego rozporządzenia, choć wcześniej pojawiała się w pierwszym artykule rozporządzenia. |
| --- | --- |

3.

W tym względzie ubolewa, że wzmianka o realizacji celów polityki rozwoju obszarów wiejskich znalazła się w motywach wniosku dotyczącego rozporządzenia, choć wcześniej pojawiała się w pierwszym artykule rozporządzenia.

| 4. | Popiera ustanowienie jednego zestawu przepisów proceduralnych dla wszystkich sektorów w celu zapewnienia spójności i ułatwienia zrozumienia systemu oznaczeń geograficznych, zalecając jednocześnie niepodejmowanie dalszych kroków, tak by zachować specyfikę każdego sektora. |
| --- | --- |

4.

Popiera ustanowienie jednego zestawu przepisów proceduralnych dla wszystkich sektorów w celu zapewnienia spójności i ułatwienia zrozumienia systemu oznaczeń geograficznych, zalecając jednocześnie niepodejmowanie dalszych kroków, tak by zachować specyfikę każdego sektora.

| 5. | Popiera propozycję dodania wzmianki o tym, że regionalne lub lokalne podmioty publiczne mogą pomagać w sporządzeniu wniosku i procedurze rejestracji oznaczeń geograficznych, gdyż formalizuje to wkład regionów w przygotowanie procesu ich rejestracji i na jego etapach wstępnych. |
| --- | --- |

5.

Popiera propozycję dodania wzmianki o tym, że regionalne lub lokalne podmioty publiczne mogą pomagać w sporządzeniu wniosku i procedurze rejestracji oznaczeń geograficznych, gdyż formalizuje to wkład regionów w przygotowanie procesu ich rejestracji i na jego etapach wstępnych.

| 6. | Przypomina, że oznaczenia geograficzne powinny być uznawane nie tylko za prawa własności intelektualnej, lecz również za narzędzia rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

6.

Przypomina, że oznaczenia geograficzne powinny być uznawane nie tylko za prawa własności intelektualnej, lecz również za narzędzia rozwoju obszarów wiejskich.

| 7. | Uważa w związku z tym, że – ze względu na swą wiedzę fachową na temat rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich – DG AGRI powinna nadal zajmować się oceną wniosków o rejestrację, sprzeciwami i wnioskami o cofnięcie rejestracji oznaczeń geograficznych, a także zmianami specyfikacji. |
| --- | --- |

7.

Uważa w związku z tym, że – ze względu na swą wiedzę fachową na temat rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich – DG AGRI powinna nadal zajmować się oceną wniosków o rejestrację, sprzeciwami i wnioskami o cofnięcie rejestracji oznaczeń geograficznych, a także zmianami specyfikacji.

| 8. | Sądzi, że – ze względu na swą wiedzę specjalistyczną w zakresie praw własności intelektualnej i zasoby – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) mógłby uczestniczyć w funkcjonowaniu unijnego systemu oznaczeń geograficznych, udzielając pomocy technicznej Komisji Europejskiej w przypadkach dotyczących aspektów własności intelektualnej w sposób, który trzeba jasno określić we wniosku ustawodawczym, a nie w aktach delegowanych. |
| --- | --- |

8.

Sądzi, że – ze względu na swą wiedzę specjalistyczną w zakresie praw własności intelektualnej i zasoby – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) mógłby uczestniczyć w funkcjonowaniu unijnego systemu oznaczeń geograficznych, udzielając pomocy technicznej Komisji Europejskiej w przypadkach dotyczących aspektów własności intelektualnej w sposób, który trzeba jasno określić we wniosku ustawodawczym, a nie w aktach delegowanych.

| 9. | Podkreśla, że zaangażowanie EUIPO w procedury rejestracji, zmiany specyfikacji i sprzeciwu musi ograniczać się do zakresu jego kompetencji w dziedzinie praw własności intelektualnej i nie może prowadzić do nadmiernego obciążenia procedurami czy też do wydłużenia czasu ich trwania. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że zaangażowanie EUIPO w procedury rejestracji, zmiany specyfikacji i sprzeciwu musi ograniczać się do zakresu jego kompetencji w dziedzinie praw własności intelektualnej i nie może prowadzić do nadmiernego obciążenia procedurami czy też do wydłużenia czasu ich trwania.

| 10. | Odnotowuje jednak, że zgodnie ze sprawozdaniem Trybunału Obrachunkowego (2) interwencja EUIPO nie skróciła procedury. |
| --- | --- |

10.

Odnotowuje jednak, że zgodnie ze sprawozdaniem Trybunału Obrachunkowego (2

| 11. | Podkreśla znaczenie zapewnienia jasnych terminów i przyspieszenia procedur zmiany specyfikacji, które w znacznym stopniu wpływają na wprowadzanie dostosowań do procesu produkcji. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla znaczenie zapewnienia jasnych terminów i przyspieszenia procedur zmiany specyfikacji, które w znacznym stopniu wpływają na wprowadzanie dostosowań do procesu produkcji.

| 12. | Stwierdza również, że EUIPO zgromadziło prawdziwą wiedzę fachową w dziedzinie oznaczeń geograficznych i dysponuje bardzo skutecznymi narzędziami, które mogłyby okazać się bardzo przydatne w monitorowaniu i propagowaniu oznaczeń geograficznych oraz w zwalczaniu oszustw. |
| --- | --- |

12.

Stwierdza również, że EUIPO zgromadziło prawdziwą wiedzę fachową w dziedzinie oznaczeń geograficznych i dysponuje bardzo skutecznymi narzędziami, które mogłyby okazać się bardzo przydatne w monitorowaniu i propagowaniu oznaczeń geograficznych oraz w zwalczaniu oszustw.

| 13. | Zaleca dokonanie przeglądu tego częściowego przekazania uprawnień w ciągu dwóch lat w związku z całkowitym powierzeniem EUIPO rejestracji oznaczeń geograficznych produktów nierolnych, by sprawdzić, czy konieczne są zmiany w rozporządzeniu. |
| --- | --- |

13.

Zaleca dokonanie przeglądu tego częściowego przekazania uprawnień w ciągu dwóch lat w związku z całkowitym powierzeniem EUIPO rejestracji oznaczeń geograficznych produktów nierolnych, by sprawdzić, czy konieczne są zmiany w rozporządzeniu.

| 14. | Biorąc pod uwagę wymiar terytorialny oznaczeń geograficznych, wskazany jest udział Komitetu Regionów w mechanizmie oceny. |
| --- | --- |

14.

Biorąc pod uwagę wymiar terytorialny oznaczeń geograficznych, wskazany jest udział Komitetu Regionów w mechanizmie oceny.

| 15. | Uznaje wkład oznaczeń geograficznych w zrównoważenie środowiskowe, społeczne i gospodarcze dzięki ich ścisłemu powiązaniu z obszarem pochodzenia, a także ich wkład w zróżnicowany i zbilansowany sposób odżywiania się. |
| --- | --- |

15.

Uznaje wkład oznaczeń geograficznych w zrównoważenie środowiskowe, społeczne i gospodarcze dzięki ich ścisłemu powiązaniu z obszarem pochodzenia, a także ich wkład w zróżnicowany i zbilansowany sposób odżywiania się.

| 16. | Popiera włączenie do oznaczeń geograficznych dobrowolnych zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju, których definicję należy doprecyzować w rozporządzeniu, umożliwiając grupom producentów dostosowanie norm zrównoważonego rozwoju do ich terytoriów. |
| --- | --- |

16.

Popiera włączenie do oznaczeń geograficznych dobrowolnych zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju, których definicję należy doprecyzować w rozporządzeniu, umożliwiając grupom producentów dostosowanie norm zrównoważonego rozwoju do ich terytoriów.

| 17. | Z zadowoleniem przyjmuje ambitne dążenie Komisji Europejskiej do zachęcania producentów produktów objętych oznaczeniami geograficznymi do skutecznej współpracy w ramach grup producentów i do przyznania im większych uprawnień, ponieważ silne zbiorowe zarządzanie jest istotą systemu oznaczeń geograficznych. |
| --- | --- |

17.

Z zadowoleniem przyjmuje ambitne dążenie Komisji Europejskiej do zachęcania producentów produktów objętych oznaczeniami geograficznymi do skutecznej współpracy w ramach grup producentów i do przyznania im większych uprawnień, ponieważ silne zbiorowe zarządzanie jest istotą systemu oznaczeń geograficznych.

| 18. | Ubolewa, że obecne brzmienie wniosku Komisji Europejskiej, w którym przewiduje się dwa poziomy reprezentatywności, powoduje dużo niepewności co do różnych grup producentów, ich uprawnień i obowiązków, i jest zdania, że nie uwzględnia ono różnorodności sytuacji prawnych w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

18.

Ubolewa, że obecne brzmienie wniosku Komisji Europejskiej, w którym przewiduje się dwa poziomy reprezentatywności, powoduje dużo niepewności co do różnych grup producentów, ich uprawnień i obowiązków, i jest zdania, że nie uwzględnia ono różnorodności sytuacji prawnych w państwach członkowskich.

| 19. | Popiera poprawę ochrony oznaczeń geograficznych, zwłaszcza w internecie i podczas sprzedaży na platformach internetowych, a także ochronę przed rejestracją i wykorzystywaniem tych oznaczeń w złej wierze w systemie nazw domen. |
| --- | --- |

19.

Popiera poprawę ochrony oznaczeń geograficznych, zwłaszcza w internecie i podczas sprzedaży na platformach internetowych, a także ochronę przed rejestracją i wykorzystywaniem tych oznaczeń w złej wierze w systemie nazw domen.

| 20. | Zgadza się z wyjaśnieniami dotyczącymi oznaczeń geograficznych produktów używanych jako składniki. |
| --- | --- |

20.

Zgadza się z wyjaśnieniami dotyczącymi oznaczeń geograficznych produktów używanych jako składniki.

| 21. | Mając na uwadze, że produkty objęte oznaczeniami geograficznymi mają wartość sprzedaży w wysokości 74,76 mld EUR i stanowią 15,5 % całkowitego wywozu produktów rolno-spożywczych z UE, zaleca, aby nadal były one chronione w umowach handlowych. |
| --- | --- |

21.

Mając na uwadze, że produkty objęte oznaczeniami geograficznymi mają wartość sprzedaży w wysokości 74,76 mld EUR i stanowią 15,5 % całkowitego wywozu produktów rolno-spożywczych z UE, zaleca, aby nadal były one chronione w umowach handlowych.

| 22. | Zważywszy, że małe i średnie oznaczenia geograficzne pod względem wielkości sprzedaży stanowią 48 % całkowitej liczby oznaczeń geograficznych w UE, lecz jedynie 0,5 % całkowitej wartości sprzedaży w ramach oznaczeń geograficznych (3), zaleca odpowiednie wsparcie, aby umożliwić producentom pokrycie kosztów produkcji, a tym samym uniknąć rezygnacji z certyfikacji. |
| --- | --- |

22.

Zważywszy, że małe i średnie oznaczenia geograficzne pod względem wielkości sprzedaży stanowią 48 % całkowitej liczby oznaczeń geograficznych w UE, lecz jedynie 0,5 % całkowitej wartości sprzedaży w ramach oznaczeń geograficznych (3

| 23. | Uważa, że jeśli chodzi o określenia jakościowe stosowane fakultatywnie, przydatne może być zachowanie możliwości ponownego wprowadzenia określenia „produkt rolnictwa wyspiarskiego” oraz zastanowienie się nad wprowadzeniem określenia „produkt pochodzący z hodowli pasterskiej” dla mleka, sera i mięsa w przypadku produktów gwarantujących, że w okresie wypasu żywność dla zwierząt w ponad 80 % pochodzi z wypasu. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że jeśli chodzi o określenia jakościowe stosowane fakultatywnie, przydatne może być zachowanie możliwości ponownego wprowadzenia określenia „produkt rolnictwa wyspiarskiego” oraz zastanowienie się nad wprowadzeniem określenia „produkt pochodzący z hodowli pasterskiej” dla mleka, sera i mięsa w przypadku produktów gwarantujących, że w okresie wypasu żywność dla zwierząt w ponad 80 % pochodzi z wypasu.

| 24. | Zaleca szybsze wdrażanie określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie „produkt górski” i przypomina państwom członkowskim o możliwościach związanych z tym określeniem i o konieczności monitorowania jego wdrażania. |
| --- | --- |

24.

Zaleca szybsze wdrażanie określenia jakościowego stosowanego fakultatywnie „produkt górski” i przypomina państwom członkowskim o możliwościach związanych z tym określeniem i o konieczności monitorowania jego wdrażania.

| 25. | Przyznaje, że oznaczenia geograficzne mogą mieć również decydujące znaczenie dla uzyskania znaku „światowego dziedzictwa UNESCO” (4), i zaleca, by w celu promowania obszarów wiejskich zadbano o synergię między tymi dwoma znakami, dzięki czemu dziedzictwo kulturalne może wnieść wartość dodaną do łańcuchów wartości w rolnictwie i tym samym do całej gospodarki danego terytorium. |
| --- | --- |

25.

Przyznaje, że oznaczenia geograficzne mogą mieć również decydujące znaczenie dla uzyskania znaku „światowego dziedzictwa UNESCO” (4

Bruksela, dnia 30 listopada 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  Europejski Komitet Regionów, Soldi, R., Sustainable public procurement of food [Zrównoważone zamówienia publiczne na żywność], 2018, https://op.europa.eu/pl/publication-detail/-/publication/b1b7d65b-5334-11e8-be1d-01aa75ed71a1.

1

Sustainable public procurement of food

(2)  Sprawozdanie specjalne nr 06/2022: „Unijne prawa własności intelektualnej – Nie zapewniono całkowicie niezawodnej ochrony”.

2

(3)  Komisja Europejska,Study on economic value of EU quality schemes, geographical indications (GIs) and traditional specialities guaranteed (TSGs) [Badanie na temat wartości gospodarczej systemów jakości, oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności (GTS) w UE], luty 2021 r.

3

(4)  Europejski Komitet Regionów, How can local and regional authorities use World Heritage agricultural landscapes as a tool for enhancing the economic and social sustainability of rural areas? [W jaki sposób władze lokalne i regionalne mogłyby korzystać z krajobrazów rolniczych wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa jako narzędzia służącego do zwiększenia gospodarczej i społecznej zrównoważoności obszarów wiejskich?], studia przypadków i zalecenia dotyczące skutecznego transferu wiedzy, marzec 2022 r.

4

How can local and regional authorities use World Heritage agricultural landscapes as a tool for enhancing the economic and social sustainability of rural areas?

---

| 2.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/99 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/99

---

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Kolejna generacja zasobów własnych dla budżetu UE

(2023/C 79/12)

| Sprawozdawczyni: | Nathalie SARRABEZOLLES (FR/PES), członkini rady departamentu Finistère |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe: | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Kolejna generacja zasobów własnych dla budżetu UE”
  COM(2021) 566 final
  Wniosek dotyczący decyzji Rady zmieniającej decyzję (UE, Euratom) 2020/2053 w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej
  COM(2021) 570
  Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) 2020/2093 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027
  COM(2021) 569 |

Sprawozdawczyni:

Nathalie SARRABEZOLLES (FR/PES), członkini rady departamentu Finistère

Dokumenty źródłowe:

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Kolejna generacja zasobów własnych dla budżetu UE”

COM(2021) 566 final

Wniosek dotyczący decyzji Rady zmieniającej decyzję (UE, Euratom) 2020/2053 w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej

COM(2021) 570

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) 2020/2093 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027

COM(2021) 569

I.   ZALECANE POPRAWKI

Wniosek dotyczący decyzji Rady zmieniającej decyzję (UE, Euratom) 2020/2053 w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej

COM(2021) 570

Poprawka 1

Motyw 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Unijny system handlu uprawnieniami do emisji, ustanowiony dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*), stanowi centralny element unijnej polityki klimatycznej. Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie handlu uprawnieniami do emisji z celami polityki klimatycznej Unii,
  należy przypisać część
  wynikających z niego dochodów do budżetu Unii. | Unijny system handlu uprawnieniami do emisji, ustanowiony dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*), stanowi centralny element unijnej polityki klimatycznej. Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie handlu uprawnieniami do emisji z celami polityki klimatycznej Unii
  , a także transgraniczny charakter emisji dwutlenku węgla, stosowne mogłoby być rozważenie przypisania części wynikających z niego dochodów do budżetu Unii, przy zachowaniu następujących rygorystycznych warunków: 1) nie wpłynie to ujemnie na zdolność finansową władz krajowych do realizacji celów Zielonego Ładu
  . |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Unijny system handlu uprawnieniami do emisji, ustanowiony dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*), stanowi centralny element unijnej polityki klimatycznej. Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie handlu uprawnieniami do emisji z celami polityki klimatycznej Unii,
  należy przypisać część
  wynikających z niego dochodów do budżetu Unii.

Unijny system handlu uprawnieniami do emisji, ustanowiony dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*), stanowi centralny element unijnej polityki klimatycznej. Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie handlu uprawnieniami do emisji z celami polityki klimatycznej Unii
  , a także transgraniczny charakter emisji dwutlenku węgla, stosowne mogłoby być rozważenie przypisania części wynikających z niego dochodów do budżetu Unii, przy zachowaniu następujących rygorystycznych warunków: 1) nie wpłynie to ujemnie na zdolność finansową władz krajowych do realizacji celów Zielonego Ładu
  .

Uzasadnienie

Przesunięcie wynikających z ETS dochodów z poziomu państw członkowskich na poziom UE mogłoby zmniejszyć zdolność państw członkowskich do inwestowania w środki związane ze zmianą klimatu ze względu na mniejsze dochody.

Poprawka 2

Motyw 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Aby uniknąć zbyt regresywnych skutków dla wkładów z handlu uprawnieniami do emisji, należy ustanowić maksymalny wkład dla kwalifikujących się państw członkowskich. Państwa członkowskie kwalifikują się na lata 2023–2027, jeżeli ich dochód narodowy brutto na mieszkańca, mierzony według standardu siły nabywczej i obliczony na podstawie danych dla Unii za 
  2020 r.
  , wynosi poniżej 90 % średniej UE. W odniesieniu do lat 2028–2030 należy zastosować dochód narodowy brutto na mieszkańca za 
  2025 r
  . Maksymalny wkład należy ustalić poprzez porównanie udziałów państw członkowskich w całkowitych zasobach własnych opartych na handlu uprawnieniami do emisji z udziałem tych państw członkowskich w dochodzie narodowym brutto Unii. Należy ustanowić minimalny wkład dla wszystkich państw członkowskich, jeżeli ich udział w całkowitej kwocie zasobów własnych opartych na ETS jest niższy niż 75 % ich udziału w dochodzie narodowym brutto Unii. | Aby uniknąć zbyt regresywnych skutków dla wkładów z handlu uprawnieniami do emisji, należy ustanowić maksymalny wkład dla kwalifikujących się państw członkowskich. Państwa członkowskie kwalifikują się na lata 2023–2027, jeżeli ich dochód narodowy brutto na mieszkańca, mierzony według standardu siły nabywczej i obliczony na podstawie danych dla Unii za 
  okres 2018–2020
  , wynosi poniżej 90 % średniej UE. W odniesieniu do lat 2028–2030 należy zastosować dochód narodowy brutto na mieszkańca za 
  okres 2023–2025
  . Maksymalny wkład należy ustalić poprzez porównanie udziałów państw członkowskich w całkowitych zasobach własnych opartych na handlu uprawnieniami do emisji z udziałem tych państw członkowskich w dochodzie narodowym brutto Unii. Należy ustanowić minimalny wkład dla wszystkich państw członkowskich, jeżeli ich udział w całkowitej kwocie zasobów własnych opartych na ETS jest niższy niż 75 % ich udziału w dochodzie narodowym brutto Unii. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Aby uniknąć zbyt regresywnych skutków dla wkładów z handlu uprawnieniami do emisji, należy ustanowić maksymalny wkład dla kwalifikujących się państw członkowskich. Państwa członkowskie kwalifikują się na lata 2023–2027, jeżeli ich dochód narodowy brutto na mieszkańca, mierzony według standardu siły nabywczej i obliczony na podstawie danych dla Unii za 
  2020 r.
  , wynosi poniżej 90 % średniej UE. W odniesieniu do lat 2028–2030 należy zastosować dochód narodowy brutto na mieszkańca za 
  2025 r
  . Maksymalny wkład należy ustalić poprzez porównanie udziałów państw członkowskich w całkowitych zasobach własnych opartych na handlu uprawnieniami do emisji z udziałem tych państw członkowskich w dochodzie narodowym brutto Unii. Należy ustanowić minimalny wkład dla wszystkich państw członkowskich, jeżeli ich udział w całkowitej kwocie zasobów własnych opartych na ETS jest niższy niż 75 % ich udziału w dochodzie narodowym brutto Unii.

Aby uniknąć zbyt regresywnych skutków dla wkładów z handlu uprawnieniami do emisji, należy ustanowić maksymalny wkład dla kwalifikujących się państw członkowskich. Państwa członkowskie kwalifikują się na lata 2023–2027, jeżeli ich dochód narodowy brutto na mieszkańca, mierzony według standardu siły nabywczej i obliczony na podstawie danych dla Unii za 
  okres 2018–2020
  , wynosi poniżej 90 % średniej UE. W odniesieniu do lat 2028–2030 należy zastosować dochód narodowy brutto na mieszkańca za 
  okres 2023–2025
  . Maksymalny wkład należy ustalić poprzez porównanie udziałów państw członkowskich w całkowitych zasobach własnych opartych na handlu uprawnieniami do emisji z udziałem tych państw członkowskich w dochodzie narodowym brutto Unii. Należy ustanowić minimalny wkład dla wszystkich państw członkowskich, jeżeli ich udział w całkowitej kwocie zasobów własnych opartych na ETS jest niższy niż 75 % ich udziału w dochodzie narodowym brutto Unii.

Uzasadnienie

Powszechną praktyką w polityce spójności jest stosowanie danych liczbowych dotyczących DNB na podstawie średniej z trzech lat w celu sklasyfikowania regionów i państw członkowskich jako lepiej rozwiniętych, słabiej rozwiniętych lub znajdujących się w okresie przejściowym. Proponujemy przyjęcie tej metody do obliczania mechanizmu korekty stosowanego do zasobów własnych opartych na ETS.

Poprawka 3

Motyw 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [XXX]15 ustanawia mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 w celu uzupełnienia unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji i zapewnienia skuteczności unijnej polityki klimatycznej. Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 z unijną polityką klimatyczną, należy przenieść część dochodów ze sprzedaży certyfikatów do budżetu Unii jako zasoby własne. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [XXX]15 ustanawia mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 w celu uzupełnienia unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji i zapewnienia skuteczności unijnej polityki klimatycznej. Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 z unijną polityką klimatyczną
  oraz transgraniczny charakter emisji dwutlenku węgla i łańcuchów wartości w przemyśle
  , należy przenieść część dochodów ze sprzedaży certyfikatów do budżetu Unii jako zasoby własne. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [XXX]15 ustanawia mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 w celu uzupełnienia unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji i zapewnienia skuteczności unijnej polityki klimatycznej. Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 z unijną polityką klimatyczną, należy przenieść część dochodów ze sprzedaży certyfikatów do budżetu Unii jako zasoby własne.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [XXX]15 ustanawia mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 w celu uzupełnienia unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji i zapewnienia skuteczności unijnej polityki klimatycznej. Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 z unijną polityką klimatyczną
  oraz transgraniczny charakter emisji dwutlenku węgla i łańcuchów wartości w przemyśle
  , należy przenieść część dochodów ze sprzedaży certyfikatów do budżetu Unii jako zasoby własne.

Uzasadnienie

Transgraniczny charakter emisji dwutlenku węgla i łańcuchów wartości w przemyśle utrudnia przypisanie dochodów z CBAM poszczególnym państwom członkowskim i stanowi silny argument przemawiający za przydziałem tych dochodów na szczeblu UE.

Poprawka 4

Motyw 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W październiku 2021 r. otwarte ramy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju i G-20 w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków osiągnęły porozumienie co do przydzielenia uczestniczącym jurysdykcjom rynku 25 % rezydualnych zysków dużych przedsiębiorstw wielonarodowych powyżej progu rentowności wynoszącego 10 % („porozumienie otwartych ram OECD/G-20 w sprawie filaru 1”). Zasoby własne powinny polegać na zastosowaniu jednolitej stawki poboru do udziału w zysku rezydualnym przedsiębiorstw wielonarodowych, przydzielonego państwom członkowskim według nowych zasad zgodnie z [dyrektywą w sprawie wdrożenia globalnego porozumienia w sprawie nowego przydziału praw do opodatkowania]. | W październiku 2021 r. otwarte ramy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju i G-20 w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków osiągnęły porozumienie co do przydzielenia uczestniczącym jurysdykcjom rynku 25 % rezydualnych zysków dużych przedsiębiorstw wielonarodowych powyżej progu rentowności wynoszącego 10 % („porozumienie otwartych ram OECD/G-20 w sprawie filaru 1”). Zasoby własne powinny polegać na zastosowaniu jednolitej stawki poboru do udziału w zysku rezydualnym przedsiębiorstw wielonarodowych, przydzielonego państwom członkowskim według nowych zasad [
  w następstwie wejścia w życie konwencji wielostronnej oraz dyrektywy
  w sprawie wdrożenia globalnego porozumienia w sprawie nowego przydziału praw do opodatkowania]. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W październiku 2021 r. otwarte ramy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju i G-20 w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków osiągnęły porozumienie co do przydzielenia uczestniczącym jurysdykcjom rynku 25 % rezydualnych zysków dużych przedsiębiorstw wielonarodowych powyżej progu rentowności wynoszącego 10 % („porozumienie otwartych ram OECD/G-20 w sprawie filaru 1”). Zasoby własne powinny polegać na zastosowaniu jednolitej stawki poboru do udziału w zysku rezydualnym przedsiębiorstw wielonarodowych, przydzielonego państwom członkowskim według nowych zasad zgodnie z [dyrektywą w sprawie wdrożenia globalnego porozumienia w sprawie nowego przydziału praw do opodatkowania].

W październiku 2021 r. otwarte ramy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju i G-20 w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków osiągnęły porozumienie co do przydzielenia uczestniczącym jurysdykcjom rynku 25 % rezydualnych zysków dużych przedsiębiorstw wielonarodowych powyżej progu rentowności wynoszącego 10 % („porozumienie otwartych ram OECD/G-20 w sprawie filaru 1”). Zasoby własne powinny polegać na zastosowaniu jednolitej stawki poboru do udziału w zysku rezydualnym przedsiębiorstw wielonarodowych, przydzielonego państwom członkowskim według nowych zasad [
  w następstwie wejścia w życie konwencji wielostronnej oraz dyrektywy
  w sprawie wdrożenia globalnego porozumienia w sprawie nowego przydziału praw do opodatkowania].

Uzasadnienie

Trzeba uściślić, że ustanowienie tych nowych zasobów własnych zależy od zawarcia konwencji wielostronnej mającej na celu wdrożenie pierwszego filaru porozumienia OECD/G20.

Poprawka 5

Artykuł 1

Zmienić ustęp 1 litera d)

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2a.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. e) aż do roku budżetowego 2030 stosuje się następujące przepisy: | 2a.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. e) aż do roku budżetowego 2030 stosuje się następujące przepisy: |
| a) | w przypadku gdy udział danego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie dochodów wynikającej z zastosowania ust. 1 lit. e) jest niższy niż 75 % jego udziału w dochodzie narodowym brutto Unii, to państwo członkowskie udostępnia kwotę równą 75 % tego udziału w dochodzie narodowym brutto pomnożoną przez całkowitą kwotę dochodów wynikającą z zastosowania ust. 1 lit. e); |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2a.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. e) aż do roku budżetowego 2030 stosuje się następujące przepisy:

2a.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. e) aż do roku budżetowego 2030 stosuje się następujące przepisy:

a)

w przypadku gdy udział danego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie dochodów wynikającej z zastosowania ust. 1 lit. e) jest niższy niż 75 % jego udziału w dochodzie narodowym brutto Unii, to państwo członkowskie udostępnia kwotę równą 75 % tego udziału w dochodzie narodowym brutto pomnożoną przez całkowitą kwotę dochodów wynikającą z zastosowania ust. 1 lit. e);

| a) | w przypadku gdy udział danego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie dochodów wynikającej z zastosowania ust. 1 lit. e) jest niższy niż 75 % jego udziału w dochodzie narodowym brutto Unii, to państwo członkowskie udostępnia kwotę równą 75 % tego udziału w dochodzie narodowym brutto pomnożoną przez całkowitą kwotę dochodów wynikającą z zastosowania ust. 1 lit. e); |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy udział danego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie dochodów wynikającej z zastosowania ust. 1 lit. e) jest niższy niż 75 % jego udziału w dochodzie narodowym brutto Unii, to państwo członkowskie udostępnia kwotę równą 75 % tego udziału w dochodzie narodowym brutto pomnożoną przez całkowitą kwotę dochodów wynikającą z zastosowania ust. 1 lit. e);

| b) | udział danego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie dochodów wynikającej z zastosowania ust. 1 lit. e) nie może być wyższy niż 150 % udziału tego państwa członkowskiego w dochodzie narodowym brutto Unii w przypadku państw członkowskich, których dochód narodowy brutto na mieszkańca jest niższy niż 90 % średniej Unii, mierzony według standardu siły nabywczej i obliczany na podstawie danych za 
  2020
   r. w odniesieniu do lat 2023–2027 oraz na podstawie danych za 
  2025
   r. w odniesieniu do lat 2028–2030. |
| --- | --- |

b)

udział danego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie dochodów wynikającej z zastosowania ust. 1 lit. e) nie może być wyższy niż 150 % udziału tego państwa członkowskiego w dochodzie narodowym brutto Unii w przypadku państw członkowskich, których dochód narodowy brutto na mieszkańca jest niższy niż 90 % średniej Unii, mierzony według standardu siły nabywczej i obliczany na podstawie danych za 
  2020
   r. w odniesieniu do lat 2023–2027 oraz na podstawie danych za 
  2025
   r. w odniesieniu do lat 2028–2030.

2020

2025

| b) | udział danego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie dochodów wynikającej z zastosowania ust. 1 lit. e) nie może być wyższy niż 150 % udziału tego państwa członkowskiego w dochodzie narodowym brutto Unii w przypadku państw członkowskich, których dochód narodowy brutto na mieszkańca jest niższy niż 90 % średniej Unii, mierzony według standardu siły nabywczej i obliczany na podstawie danych za
  okres 2018–2020
  w odniesieniu do lat 2023–2027 oraz na podstawie danych za 
  okres 2023–2025
  w odniesieniu do lat 2028–2030. |
| --- | --- |

b)

udział danego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie dochodów wynikającej z zastosowania ust. 1 lit. e) nie może być wyższy niż 150 % udziału tego państwa członkowskiego w dochodzie narodowym brutto Unii w przypadku państw członkowskich, których dochód narodowy brutto na mieszkańca jest niższy niż 90 % średniej Unii, mierzony według standardu siły nabywczej i obliczany na podstawie danych za
  okres 2018–2020
  w odniesieniu do lat 2023–2027 oraz na podstawie danych za 
  okres 2023–2025
  w odniesieniu do lat 2028–2030.

okres 2018–2020

okres 2023–2025

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Powszechną praktyką w polityce spójności jest stosowanie danych liczbowych dotyczących DNB na podstawie średniej z trzech lat w celu sklasyfikowania regionów i państw członkowskich jako lepiej rozwiniętych, słabiej rozwiniętych lub znajdujących się w okresie przejściowym. Proponujemy przyjęcie tej metody do obliczania mechanizmu korekty stosowanego do zasobów własnych opartych na ETS.

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) 2020/2093 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) 2020/2093 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027

COM(2021) 569

COM(2021) 569

Poprawka 6

Poprawka 6

Motyw 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wprowadzenie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji dla sektorów budynków i transportu drogowego zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady14 może wywołać krótkoterminowe niekorzystne skutki społeczne. Aby sprostać temu wyzwaniu, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [XXX] final15 ustanowiono Społeczny Fundusz Klimatyczny, który ma być finansowany z budżetu ogólnego Unii na podstawie wieloletnich ram finansowych. Należy zatem dostosować pułap środków na zobowiązania w dziale 3 „Zasoby naturalne i środowisko” oraz pułap środków na płatności na lata
  2025, 2026 i 2027. | Wprowadzenie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji dla sektorów budynków i transportu drogowego zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady14 może wywołać krótkoterminowe niekorzystne skutki społeczne. Aby sprostać temu wyzwaniu, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [XXX] final15 ustanowiono Społeczny Fundusz Klimatyczny, który ma być finansowany z budżetu ogólnego Unii na podstawie wieloletnich ram finansowych. Należy zatem dostosować pułap środków na zobowiązania w dziale 3 „Zasoby naturalne i środowisko” oraz pułap środków na płatności na lata
  2024, 2025, 2026 i 2027. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Wprowadzenie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji dla sektorów budynków i transportu drogowego zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady14 może wywołać krótkoterminowe niekorzystne skutki społeczne. Aby sprostać temu wyzwaniu, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [XXX] final15 ustanowiono Społeczny Fundusz Klimatyczny, który ma być finansowany z budżetu ogólnego Unii na podstawie wieloletnich ram finansowych. Należy zatem dostosować pułap środków na zobowiązania w dziale 3 „Zasoby naturalne i środowisko” oraz pułap środków na płatności na lata
  2025, 2026 i 2027.

14

15

2025, 2026 i 2027.

Wprowadzenie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji dla sektorów budynków i transportu drogowego zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady14 może wywołać krótkoterminowe niekorzystne skutki społeczne. Aby sprostać temu wyzwaniu, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [XXX] final15 ustanowiono Społeczny Fundusz Klimatyczny, który ma być finansowany z budżetu ogólnego Unii na podstawie wieloletnich ram finansowych. Należy zatem dostosować pułap środków na zobowiązania w dziale 3 „Zasoby naturalne i środowisko” oraz pułap środków na płatności na lata
  2024, 2025, 2026 i 2027.

14

15

2024, 2025, 2026 i 2027.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Społeczny Fundusz Klimatyczny powinien rozpocząć działalność rok wcześniej niż rozszerzenie ETS na sektor transportu i budownictwa, aby można było zapewnić znajdującym się w trudnej sytuacji gospodarstwom domowym, mikroprzedsiębiorstwom i małym przedsiębiorstwom oraz użytkownikom mobilności wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się.

Poprawka 7

Poprawka 7

Dodać nowy motyw po motywie 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Należałoby wprowadzić automatyczne dostosowanie pułapu działu 3 do wahań cen emisji dwutlenku węgla, aby umożliwić coroczne zwiększenie środków na Społeczny Fundusz Klimatyczny w przypadku wyższych cen emisji dwutlenku węgla w sektorach mobilności i budownictwa. |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Należałoby wprowadzić automatyczne dostosowanie pułapu działu 3 do wahań cen emisji dwutlenku węgla, aby umożliwić coroczne zwiększenie środków na Społeczny Fundusz Klimatyczny w przypadku wyższych cen emisji dwutlenku węgla w sektorach mobilności i budownictwa.

Należałoby wprowadzić automatyczne dostosowanie pułapu działu 3 do wahań cen emisji dwutlenku węgla, aby umożliwić coroczne zwiększenie środków na Społeczny Fundusz Klimatyczny w przypadku wyższych cen emisji dwutlenku węgla w sektorach mobilności i budownictwa.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Trzeba zadbać o to, aby budżet Społecznego Funduszu Klimatycznego był wzmacniany w przypadku, gdy cena emisji dwutlenku węgla w sektorach objętych ETS2 będzie wyższa od pierwotnych założeń Komisji.

Poprawka 8

Poprawka 8

Artykuł 1, nowy punkt 3, w którym dodaje się artykuł 4b

| Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Dodaje się artykuł 4b w brzmieniu:






  „Artykuł 4b




  Mechanizm dostosowania do opłaty za emisję dwutlenku węgla





  1.
     
  Począwszy od 2024 r., po przedłożeniu wstępnego sprawozdania finansowego za rok n-1 zgodnie z art. 245 ust. 3 rozporządzenia finansowego, dokonuje się dostosowania w górę pułapu wydatków na środki na zobowiązania w poddziale 3 oraz pułapu środków na płatności na bieżący rok w przypadku, gdy opłata za emisję dwutlenku węgla w sektorach objętych ETS2 jest wyższa, niż pierwotnie zakładała Komisja.






  2.
     
  Roczne dostosowanie zostanie wyliczone na podstawie średniego poziomu opłat za emisję dwutlenku węgla w UE-27 w roku - 1.” |

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Dodaje się artykuł 4b w brzmieniu:

Dodaje się artykuł 4b w brzmieniu:

„Artykuł 4b

Mechanizm dostosowania do opłaty za emisję dwutlenku węgla

1.
     
  Począwszy od 2024 r., po przedłożeniu wstępnego sprawozdania finansowego za rok n-1 zgodnie z art. 245 ust. 3 rozporządzenia finansowego, dokonuje się dostosowania w górę pułapu wydatków na środki na zobowiązania w poddziale 3 oraz pułapu środków na płatności na bieżący rok w przypadku, gdy opłata za emisję dwutlenku węgla w sektorach objętych ETS2 jest wyższa, niż pierwotnie zakładała Komisja.

2.
     
  Roczne dostosowanie zostanie wyliczone na podstawie średniego poziomu opłat za emisję dwutlenku węgla w UE-27 w roku - 1.”

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Trzeba zadbać o to, aby budżet Społecznego Funduszu Klimatycznego był wzmacniany w przypadku, gdy cena emisji dwutlenku węgla w sektorach objętych ETS2 będzie wyższa od pierwotnych założeń Komisji.

II.   ZALECENIA POLITYCZNE

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR),

| 1. | Przyjmuje do wiadomości wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia trzech nowych zasobów własnych do budżetu UE, jednak pozostaje głęboko zaniepokojony brakiem wiarygodnej oceny skutków odnośnie do kosztów, jakie w związku z tymi środkami poniosą europejskie przedsiębiorstwa i konsumenci. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje do wiadomości wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia trzech nowych zasobów własnych do budżetu UE, jednak pozostaje głęboko zaniepokojony brakiem wiarygodnej oceny skutków odnośnie do kosztów, jakie w związku z tymi środkami poniosą europejskie przedsiębiorstwa i konsumenci.

| 2. | Podkreśla potrzebę ustanowienia nowych zasobów nie tylko w celu spłaty długu w ramach NGEU, ale również w celu trwałego zwiększenia autonomii finansowej budżetu UE oraz ograniczenia zachęt państw członkowskich do przyjmowania podejścia opartego na zasadzie tzw. słusznego zwrotu. Zasoby własne powinny być ustanawiane w sposób zrównoważony dla budżetów państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla potrzebę ustanowienia nowych zasobów nie tylko w celu spłaty długu w ramach NGEU, ale również w celu trwałego zwiększenia autonomii finansowej budżetu UE oraz ograniczenia zachęt państw członkowskich do przyjmowania podejścia opartego na zasadzie tzw. słusznego zwrotu. Zasoby własne powinny być ustanawiane w sposób zrównoważony dla budżetów państw członkowskich.

| 3. | Zauważa, że pierwszy zasób własny dotyczący odpadów opakowaniowych niepoddawanych recyklingowi, obowiązujący od 1 stycznia 2021 r., nie jest przeznaczony do bezpośredniego inwestowania w ponowne wykorzystanie i recykling odpadów z tworzyw sztucznych. Wzywa do zwiększenia ambicji UE w zakresie ograniczenia stosowania tworzyw sztucznych i recyklingu tworzyw sztucznych. |
| --- | --- |

3.

Zauważa, że pierwszy zasób własny dotyczący odpadów opakowaniowych niepoddawanych recyklingowi, obowiązujący od 1 stycznia 2021 r., nie jest przeznaczony do bezpośredniego inwestowania w ponowne wykorzystanie i recykling odpadów z tworzyw sztucznych. Wzywa do zwiększenia ambicji UE w zakresie ograniczenia stosowania tworzyw sztucznych i recyklingu tworzyw sztucznych.

| 4. | Zwraca uwagę, że wprowadzenie pierwszego koszyka nowych zasobów własnych w 2023 r., zgodnie z planem działania określonym w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z 16 grudnia 2021 r., będzie pozytywnym sygnałem dla inwestorów na rynkach finansowych i dla agencji ratingowych. Przypomina, że wystarczające wpływy z nowych zasobów własnych mają zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania spłaty długu w ramach NGEU bez narażania na szwank programów UE w kolejnych WRF. |
| --- | --- |

4.

Zwraca uwagę, że wprowadzenie pierwszego koszyka nowych zasobów własnych w 2023 r., zgodnie z planem działania określonym w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z 16 grudnia 2021 r., będzie pozytywnym sygnałem dla inwestorów na rynkach finansowych i dla agencji ratingowych. Przypomina, że wystarczające wpływy z nowych zasobów własnych mają zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania spłaty długu w ramach NGEU bez narażania na szwank programów UE w kolejnych WRF.

Mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji dwutlenku węgla

Mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji dwutlenku węgla

| 5. | Popiera propozycję ustanowienia mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji dwutlenku węgla (CBAM) w celu pobudzania globalnych działań w dziedzinie klimatu. CBAM powinien zostać włączony do szerszej strategii przemysłowej UE dotyczącej transformacji. |
| --- | --- |

5.

Popiera propozycję ustanowienia mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji dwutlenku węgla (CBAM) w celu pobudzania globalnych działań w dziedzinie klimatu. CBAM powinien zostać włączony do szerszej strategii przemysłowej UE dotyczącej transformacji.

| 6. | Zwraca uwagę, że dochody z rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla i z opłat za emisję dwutlenku węgla na granicach mogą z czasem się zmniejszać, w miarę jak gospodarka europejska będzie ulegała dekarbonizacji, a inne państwa trzecie będą stopniowo wprowadzały podobne mechanizmy ustalania opłat za emisję dwutlenku węgla. |
| --- | --- |

6.

Zwraca uwagę, że dochody z rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla i z opłat za emisję dwutlenku węgla na granicach mogą z czasem się zmniejszać, w miarę jak gospodarka europejska będzie ulegała dekarbonizacji, a inne państwa trzecie będą stopniowo wprowadzały podobne mechanizmy ustalania opłat za emisję dwutlenku węgla.

| 7. | Uznaje ten mechanizm za użyteczne narzędzie, które pomoże UE zmniejszyć emisje CO2 w skali globalnej, niemniej pojawiają się pewne obawy, np. co do jego nieprzewidywalnego wpływu na rynki UE, w tym na MŚP i rolnictwo. Komisja Europejska musi wzmocnić monitorowanie wdrażania mechanizmu i jego wpływu na rynki oraz składanie sprawozdań na ten temat Parlamentowi i Radzie. |
| --- | --- |

7.

Uznaje ten mechanizm za użyteczne narzędzie, które pomoże UE zmniejszyć emisje CO2

| 8. | Zaznacza, że przydział uprawnień w ramach ETS (1) należy stopniowo znieść w przypadku sektorów objętych CBAM i zastąpić go sprzedażą na aukcji wszystkich uprawnień do emisji, aby zapewnić zgodność z zasadami WTO w perspektywie długoterminowej. |
| --- | --- |

8.

Zaznacza, że przydział uprawnień w ramach ETS (1

Nowe zasoby własne oparte na ETS

Nowe zasoby własne oparte na ETS

| 9. | Popiera propozycję stworzenia nowych zasobów własnych opartych na zreformowanym unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji (ETS). Zaznacza, że transgraniczny charakter emisji dwutlenku węgla, które wiążą się z negatywnymi efektami zewnętrznymi nieograniczającymi się do krajów emitujących, stanowi mocną przesłankę dla przypisania dochodów z aukcji certyfikatów ETS do budżetu UE. Podkreśla, że nie może to negatywnie wpływać na zdolność państw członkowskich do finansowania ich krajowych programów w zakresie zmiany klimatu. |
| --- | --- |

9.

Popiera propozycję stworzenia nowych zasobów własnych opartych na zreformowanym unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji (ETS). Zaznacza, że transgraniczny charakter emisji dwutlenku węgla, które wiążą się z negatywnymi efektami zewnętrznymi nieograniczającymi się do krajów emitujących, stanowi mocną przesłankę dla przypisania dochodów z aukcji certyfikatów ETS do budżetu UE. Podkreśla, że nie może to negatywnie wpływać na zdolność państw członkowskich do finansowania ich krajowych programów w zakresie zmiany klimatu.

| 10. | Niezbędne jest złagodzenie społecznych i terytorialnych negatywnych skutków rozszerzenia systemu ETS na sektor budowlany i transportowy (ETS2). Uważa, że propozycja Komisji, by utworzyć Społeczny Fundusz Klimatyczny finansowany z kwoty odpowiadającej 25 % wpływów z ETS2, byłaby całkowicie niewystarczająca do zrekompensowania ogromnej skali renowacji domów i elektryfikacji transportu drogowego. Podkreśla wagę pełnego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w zarządzanie zasobami ETS oraz w zarządzanie Społecznym Funduszem Klimatycznym. Zaleca włączenie Społecznego Funduszu Klimatycznego do zakresu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów dotyczącego polityki spójności, aby uprościć zarządzanie nim w terenie z perspektywy instytucji zarządzających i beneficjentów. Należy nadać pierwszeństwo poprawie i przyspieszeniu działania istniejących narzędzi inwestycji i spójności zamiast tworzenia nowych funduszy, które powielają istniejące mechanizmy i cele z wykorzystaniem innych zasad, co stwarza ryzyko obchodzenia obowiązujących przepisów w zakresie kwalifikowalności źródeł energii. |
| --- | --- |

10.

Niezbędne jest złagodzenie społecznych i terytorialnych negatywnych skutków rozszerzenia systemu ETS na sektor budowlany i transportowy (ETS2). Uważa, że propozycja Komisji, by utworzyć Społeczny Fundusz Klimatyczny finansowany z kwoty odpowiadającej 25 % wpływów z ETS2, byłaby całkowicie niewystarczająca do zrekompensowania ogromnej skali renowacji domów i elektryfikacji transportu drogowego. Podkreśla wagę pełnego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w zarządzanie zasobami ETS oraz w zarządzanie Społecznym Funduszem Klimatycznym. Zaleca włączenie Społecznego Funduszu Klimatycznego do zakresu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów dotyczącego polityki spójności, aby uprościć zarządzanie nim w terenie z perspektywy instytucji zarządzających i beneficjentów. Należy nadać pierwszeństwo poprawie i przyspieszeniu działania istniejących narzędzi inwestycji i spójności zamiast tworzenia nowych funduszy, które powielają istniejące mechanizmy i cele z wykorzystaniem innych zasad, co stwarza ryzyko obchodzenia obowiązujących przepisów w zakresie kwalifikowalności źródeł energii.

| 11. | Uważa, że aby móc sprostać przemianom technologicznym, regulacyjnym i rynkowym, CBAM powinien mieć dynamiczny charakter, a zakres sektorowy mechanizmu i zakres objętych nim emisji należy poddawać regularnemu przeglądowi, uwzględniając jego wpływ lokalny i regionalny. Jest gotowy wesprzeć opracowanie oceny terytorialnych skutków CBAM. |
| --- | --- |

11.

Uważa, że aby móc sprostać przemianom technologicznym, regulacyjnym i rynkowym, CBAM powinien mieć dynamiczny charakter, a zakres sektorowy mechanizmu i zakres objętych nim emisji należy poddawać regularnemu przeglądowi, uwzględniając jego wpływ lokalny i regionalny. Jest gotowy wesprzeć opracowanie oceny terytorialnych skutków CBAM.

| 12. | Popiera pomysł, by finansować Społeczny Fundusz Klimatyczny z zasobów własnych, zamiast przeznaczać wpływy z ETS2 za pośrednictwem dochodów przeznaczonych na określony cel. Zauważa, że mechanizm przeznaczania środków utrudniłby długofalowe planowanie, gdyż roczne kwoty byłyby nieprzewidywalne i zmienne. |
| --- | --- |

12.

Popiera pomysł, by finansować Społeczny Fundusz Klimatyczny z zasobów własnych, zamiast przeznaczać wpływy z ETS2 za pośrednictwem dochodów przeznaczonych na określony cel. Zauważa, że mechanizm przeznaczania środków utrudniłby długofalowe planowanie, gdyż roczne kwoty byłyby nieprzewidywalne i zmienne.

| 13. | Zwraca uwagę, że zasoby własne oparte na ETS będą stanowić 71 % łącznych wpływów z tego pierwszego koszyka nowych zasobów własnych. Utrzymanie zasobów własnych opartych na ETS ma zatem kapitalne znaczenie dla wiarygodności pakietu. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę, że zasoby własne oparte na ETS będą stanowić 71 % łącznych wpływów z tego pierwszego koszyka nowych zasobów własnych. Utrzymanie zasobów własnych opartych na ETS ma zatem kapitalne znaczenie dla wiarygodności pakietu.

| 14. | Wyraża jednak zaniepokojenie, że wielkość zasobów dla Społecznego Funduszu Klimatycznego może być niewystarczająca w przypadku bardzo wysokich opłat za emisję dwutlenku węgla. Popiera pomysł (2), by wprowadzić automatyczne dostosowanie do wahań cen emisji dwutlenku węgla w celu wzmocnienia rocznego budżetu Społecznego Funduszu Klimatycznego w razie wystąpienia wyższych opłat za emisję dwutlenku węgla w sektorach objętych ETS2. |
| --- | --- |

14.

Wyraża jednak zaniepokojenie, że wielkość zasobów dla Społecznego Funduszu Klimatycznego może być niewystarczająca w przypadku bardzo wysokich opłat za emisję dwutlenku węgla. Popiera pomysł (2

| 15. | Jest zdania, że Społeczny Fundusz Klimatyczny powinien rozpocząć działalność w 2024 r., rok przed wdrożeniem ETS dla sektora transportu i budownictwa, tak aby można było zapewnić znajdującym się w trudnej sytuacji gospodarstwom domowym, mikroprzedsiębiorstwom i małym przedsiębiorstwom oraz użytkownikom mobilności, ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa transportowego, wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się. |
| --- | --- |

15.

Jest zdania, że Społeczny Fundusz Klimatyczny powinien rozpocząć działalność w 2024 r., rok przed wdrożeniem ETS dla sektora transportu i budownictwa, tak aby można było zapewnić znajdującym się w trudnej sytuacji gospodarstwom domowym, mikroprzedsiębiorstwom i małym przedsiębiorstwom oraz użytkownikom mobilności, ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa transportowego, wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się.

Zasoby własne oparte na porozumieniu OECD/G20 dotyczącym pierwszego filara

Zasoby własne oparte na porozumieniu OECD/G20 dotyczącym pierwszego filara

| 16. | Pozytywnie ocenia propozycję Komisji, aby stworzyć nowe zasoby oparte na filarze pierwszym międzynarodowego porozumienia OECD/G20 w sprawie opodatkowania. Zauważa jednak, że ustanowienie tych nowych zasobów własnych zależy od pomyślnego ukończenia w trakcie roku 2022 prac nad konwencją wielostronną OECD/G20. |
| --- | --- |

16.

Pozytywnie ocenia propozycję Komisji, aby stworzyć nowe zasoby oparte na filarze pierwszym międzynarodowego porozumienia OECD/G20 w sprawie opodatkowania. Zauważa jednak, że ustanowienie tych nowych zasobów własnych zależy od pomyślnego ukończenia w trakcie roku 2022 prac nad konwencją wielostronną OECD/G20.

| 17. | Wnosi, aby Komisja przygotowała się na wypadek, gdyby ważniejsze jurysdykcje, a zwłaszcza Stany Zjednoczone, nie ratyfikowały porozumienia. Uważa, że w takim przypadku UE powinna poczynić postępy i zaproponować unijny podatek cyfrowy, który stanowiłby tymczasowe rozwiązanie, dopóki nie zostanie przyjęte bardziej globalne ustalenie w sprawie opodatkowania dużych przedsiębiorstw wielonarodowych. |
| --- | --- |

17.

Wnosi, aby Komisja przygotowała się na wypadek, gdyby ważniejsze jurysdykcje, a zwłaszcza Stany Zjednoczone, nie ratyfikowały porozumienia. Uważa, że w takim przypadku UE powinna poczynić postępy i zaproponować unijny podatek cyfrowy, który stanowiłby tymczasowe rozwiązanie, dopóki nie zostanie przyjęte bardziej globalne ustalenie w sprawie opodatkowania dużych przedsiębiorstw wielonarodowych.

| 18. | Przypomina, że porozumienie OECD/G20 z 2021 r. w sprawie globalnego opodatkowania przewidywało zakończenie prac przygotowawczych nad konwencją wielostronną na początku 2022 r. Zauważa, że wdrażanie utknęło w martwym punkcie, ponieważ OECD nie sfinalizowała jeszcze tekstu konwencji. Wyraża zaniepokojenie, że ewentualne zmiany polityczne w wyniku wyborów śródokresowych w USA mogą zagrozić zdolności tego państwa do podpisania i ratyfikowania konwencji. |
| --- | --- |

18.

Przypomina, że porozumienie OECD/G20 z 2021 r. w sprawie globalnego opodatkowania przewidywało zakończenie prac przygotowawczych nad konwencją wielostronną na początku 2022 r. Zauważa, że wdrażanie utknęło w martwym punkcie, ponieważ OECD nie sfinalizowała jeszcze tekstu konwencji. Wyraża zaniepokojenie, że ewentualne zmiany polityczne w wyniku wyborów śródokresowych w USA mogą zagrozić zdolności tego państwa do podpisania i ratyfikowania konwencji.

Inne możliwe zasoby własne

Inne możliwe zasoby własne

| 19. | Wskazuje, że zgodnie z szacunkami Komisji Europejskiej zaproponowane trzy nowe zasoby własne przyniosą ogółem do 17 mld EUR rocznie w latach 2026–2030. Zauważa, że ta kwota nie wystarczy na pokrycie kosztów spłaty długu w ramach NGEU (15 mld EUR rocznie) i sfinansowanie Społecznego Funduszu Klimatycznego (9,7 mld EUR rocznie). Podkreśla zatem, że potrzebne będą dodatkowe nowe zasoby własne. Podkreśla znaczenie ocen oddziaływania terytorialnego i wzywa Komisję do ich uwzględnienia przy przedstawianiu nowych zasobów własnych. |
| --- | --- |

19.

Wskazuje, że zgodnie z szacunkami Komisji Europejskiej zaproponowane trzy nowe zasoby własne przyniosą ogółem do 17 mld EUR rocznie w latach 2026–2030. Zauważa, że ta kwota nie wystarczy na pokrycie kosztów spłaty długu w ramach NGEU (15 mld EUR rocznie) i sfinansowanie Społecznego Funduszu Klimatycznego (9,7 mld EUR rocznie). Podkreśla zatem, że potrzebne będą dodatkowe nowe zasoby własne. Podkreśla znaczenie ocen oddziaływania terytorialnego i wzywa Komisję do ich uwzględnienia przy przedstawianiu nowych zasobów własnych.

| 20. | Wyraża zaniepokojenie propozycją Komisji Europejskiej, aby państwa członkowskie mogły przekierować niewykorzystane środki z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych lub ze wspólnej polityki rolnej na plan REPowerEU, ponieważ wiąże się z tym ryzyko osłabienia spójności w UE. Ponownie stwierdza, że nowe strategie polityczne powinny być finansowane z nowych środków finansowych. |
| --- | --- |

20.

Wyraża zaniepokojenie propozycją Komisji Europejskiej, aby państwa członkowskie mogły przekierować niewykorzystane środki z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych lub ze wspólnej polityki rolnej na plan REPowerEU, ponieważ wiąże się z tym ryzyko osłabienia spójności w UE. Ponownie stwierdza, że nowe strategie polityczne powinny być finansowane z nowych środków finansowych.

| 21. | Zauważa, że przyszła reforma systemu budżetowego UE wymaga zasobów własnych UE, które wesprą sprawiedliwą transformację w kierunku konkurencyjnej gospodarki o obiegu zamkniętym. Zwraca się do Komisji Europejskiej, aby rozważyła propozycje projektu Ex'Tax dotyczące przeniesienia obciążenia podatkowego z pracy na zanieczyszczenia i na wykorzystanie zasobów, zgodnie z postulatami Europejskiego Zielonego Ładu. Taka zmiana opodatkowania opiera się na zastosowaniu zasady „zanieczyszczający płaci”, a także zasad „czynienie pracy opłacalną” i „nie pozostawiać nikogo w tyle”. Ich zastosowanie przyczyniłoby się m.in. do dostosowania polityki podatkowej do celów Europejskiego Zielonego Ładu i planu działania na rzecz Europejskiego filaru praw socjalnych. |
| --- | --- |

21.

Zauważa, że przyszła reforma systemu budżetowego UE wymaga zasobów własnych UE, które wesprą sprawiedliwą transformację w kierunku konkurencyjnej gospodarki o obiegu zamkniętym. Zwraca się do Komisji Europejskiej, aby rozważyła propozycje projektu Ex'Tax dotyczące przeniesienia obciążenia podatkowego z pracy na zanieczyszczenia i na wykorzystanie zasobów, zgodnie z postulatami Europejskiego Zielonego Ładu. Taka zmiana opodatkowania opiera się na zastosowaniu zasady „zanieczyszczający płaci”, a także zasad „czynienie pracy opłacalną” i „nie pozostawiać nikogo w tyle”. Ich zastosowanie przyczyniłoby się m.in. do dostosowania polityki podatkowej do celów Europejskiego Zielonego Ładu i planu działania na rzecz Europejskiego filaru praw socjalnych.

| 22. | Uznaje za bardzo obiecujący pomysł, by utworzyć zasoby własne powiązane z dużymi korporacjami, w oparciu o wniosek „Działalność gospodarcza w Europie: ramy opodatkowania dochodów (BEFIT)”, który ma zostać opublikowany w 2023 r. Zauważa, że według niektórych badań wdrożenie porozumienia OECD/G20 mogłoby doprowadzić do wzrostu dochodów z tytułu podatku od osób prawnych w Europie o ponad 80 mld EUR (3). |
| --- | --- |

22.

Uznaje za bardzo obiecujący pomysł, by utworzyć zasoby własne powiązane z dużymi korporacjami, w oparciu o wniosek „Działalność gospodarcza w Europie: ramy opodatkowania dochodów (BEFIT)”, który ma zostać opublikowany w 2023 r. Zauważa, że według niektórych badań wdrożenie porozumienia OECD/G20 mogłoby doprowadzić do wzrostu dochodów z tytułu podatku od osób prawnych w Europie o ponad 80 mld EUR (3

| 23. | Zaznacza, że Komisja Europejska zamierza utworzyć Instrument RebuildUkraine, który ma stanowić główne narzędzie prawne w zakresie wsparcia UE na rzecz odbudowy Ukrainy. Podkreśla, że nowe zadania wymagają nowych źródeł finansowania, i z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie Komisji Europejskiej, że dodatkowe potrzeby powstałe w wyniku wojny znacznie wykraczają poza środki dostępne w obecnych WRF, oraz jej zobowiązanie do znalezienia nowych źródeł finansowania. |
| --- | --- |

23.

Zaznacza, że Komisja Europejska zamierza utworzyć Instrument RebuildUkraine, który ma stanowić główne narzędzie prawne w zakresie wsparcia UE na rzecz odbudowy Ukrainy. Podkreśla, że nowe zadania wymagają nowych źródeł finansowania, i z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie Komisji Europejskiej, że dodatkowe potrzeby powstałe w wyniku wojny znacznie wykraczają poza środki dostępne w obecnych WRF, oraz jej zobowiązanie do znalezienia nowych źródeł finansowania.

| 24. | Z dużym zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja dołączyła do wniosku w sprawie nowego systemu ETS oraz do projektu rozporządzenia ustanawiającego CBAM tabele oceny zgodności z zasadą pomocniczości. Przedstawione tam uzasadnienie dotyczące europejskiej wartości dodanej wniosków i wdrażania środków wynikających z kompetencji UE w dziedzinie zmiany klimatu określonych w art. 191–193 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) jest zgodne z własną oceną KR-u dotyczącą pełnej zgodności wniosków z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

24.

Z dużym zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja dołączyła do wniosku w sprawie nowego systemu ETS oraz do projektu rozporządzenia ustanawiającego CBAM tabele oceny zgodności z zasadą pomocniczości. Przedstawione tam uzasadnienie dotyczące europejskiej wartości dodanej wniosków i wdrażania środków wynikających z kompetencji UE w dziedzinie zmiany klimatu określonych w art. 191–193 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) jest zgodne z własną oceną KR-u dotyczącą pełnej zgodności wniosków z zasadą pomocniczości.

Bruksela, dnia 30 listopada 2022 r.

Vasco ALVES CORDEIRO

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

---

(1)  W ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji przedsiębiorstwa muszą uzyskać uprawnienia do emisji obejmujące ich emisje dwutlenku węgla. Przydział bezpłatnych uprawnień został przewidziany jako przejściowa metoda przydziału uprawnień w przeciwieństwie do metody standardowej (aukcja). Uprawnienia przydzielane bezpłatnie wciąż jednak stanowią ponad 40 % całkowitej liczby dostępnych uprawnień.

1

(2)  Projekt opinii Komisji Budżetowej w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Społeczny Fundusz Klimatyczny (COM(2021) 568 – C9-0324/2021 – 2021/206 (COD) z 9.2.2022).

2

(3)  Barake, Mona i in., Revenue effects of the global minimum tax: country-by-country estimates [Wpływ globalnego podatku minimalnego na dochody: szacunki dla poszczególnych krajów], Unijne Obserwatorium Podatkowe, nota nr 2, październik 2021 r.

3

Revenue effects of the global minimum tax: country-by-country estimates

---