# Publicatieblad C 238/2019

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 238 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 62e jaargang15 juli 2019 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 238

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

62e jaargang15 juli 2019

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | CDJ |
| 2019/C 238/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |
| | GCEU |
| 2019/C 238/02 | Voortzetting van de werkzaamheid van het Gerecht tussen 1 en 26 september 2019 | 2 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

CDJ

2019/C 238/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

GCEU

2019/C 238/02

Voortzetting van de werkzaamheid van het Gerecht tussen 1 en 26 september 2019

2

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | CDJ |
| 2019/C 238/03 | Zaak C-744/18 P: Hogere voorziening, ingesteld op 29 november 2018 door Volkswagen AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 september 2018 in zaak T-623/16, Volkswagen AG/EUIPO | 3 |
| 2019/C 238/04 | Zaak C-770/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2018 door Anikó Pint tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 oktober 2018 in zaak T-634/17, Pint/Commissie | 3 |
| 2019/C 238/05 | Zaak C-27/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 januari 2019 door de Rekenkamer van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 8 november 2018 in zaak T-874/16, RA/Rekenkamer van de Europese Unie | 4 |
| 2019/C 238/06 | Zaak C-214/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 maart 2019 door achtung! GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 10 januari 2019 in zaak T-832/17, achtung! GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie | 4 |
| 2019/C 238/07 | Zaak C-240/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Ourense (Spanje) op 20 maart 2019 — FA/Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) | 5 |
| 2019/C 238/08 | Zaak C-268/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 7 de Orense (Spanje) op 29 maart 2019 — UP/Banco Pastor, S.A.U. | 6 |
| 2019/C 238/09 | Zaak C-269/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 29 maart 2019 — Banca B. SA/A.A.A. | 7 |
| 2019/C 238/10 | Zaak C-283/9: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 4 april 2019 — EUflight.de GmbH/TUIfly GmbH | 8 |
| 2019/C 238/11 | Zaak C-301/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 12 februari 2019 in zaak T-201/17, Printeos/Commissie | 8 |
| 2019/C 238/12 | Zaak C-330/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 23 april 2019 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Exter BV | 9 |
| 2019/C 238/13 | Zaak C-347/19: Beroep ingesteld op 30 april 2019 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje | 10 |
| 2019/C 238/14 | Zaak C-362/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 mei 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 februari 2019 in zaak T-865/16, Fútbol Club Barcelona/Commissie | 11 |
| 2019/C 238/15 | Zaak C-378/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ústavný súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 14 mei 2019 — Prezident Slovenskej republiky | 11 |
| 2019/C 238/16 | Zaak C-404/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2019 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 maart 2019 in zaak T-26/18, Frankrijk/Commissie | 12 |
| 2019/C 238/17 | Zaak C-425/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 19 maart 2019 in zaak T-98/16,T-196/16 en T-198/16, Italië e.a./Commissie | 13 |
| | GCEU |
| 2019/C 238/18 | Zaak T-631/16: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Remag Metallhandel en Jaschinsky/Commissie (Niet-contractuele aansprakelijkheid — Antidumping — Aandringen van OLAF dat de lidstaten antidumpingrechten heffen over de invoer van siliciummetaal uit Taiwan zonder dat er bewijs is dat het siliciummetaal van Chinese oorsprong is — Verordening (EG) nr. 398/2004 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 467/2010 — Causaal verband) | 15 |
| 2019/C 238/19 | Zaak T-837/17: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Negru/EUIPO — Sky (SkyPrivate) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk SkyPrivate — Ouder nationaal woordmerk SKY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001) | 15 |
| 2019/C 238/20 | Zaak T-312/18: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Dentsply De Trey/EUIPO — IDS (AQUAPRINT) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk AQUAPRINT — Oudere nationale woordmerken AQUACEM en oudere niet-ingeschreven nationale merken AQUACEM en AQUASIL — Relatieve weigeringsgronden — Ontbreken van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 — Gebruik in het economisch verkeer van een teken met een meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001 — Vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) — Geen misleidende voorstelling) | 16 |
| 2019/C 238/21 | Zaak T-358/18: Arrest van het Gerecht van 8 mei 2019 — J. García Carrión/EUIPO — Codorníu (JAUME CODORNÍU) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk JAUME CODORNÍU — Ouder Spaans woordmerk en ouder Uniewoordmerk JAUME SERRA — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Overeenstemming van tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 — Artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001 — Onderscheidend vermogen van een voornaam en van een familienaam) | 17 |
| 2019/C 238/22 | Zaak T-364/18: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Arçelik/EUIPO (MicroGarden) (Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk MicroGarden — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001) | 18 |
| 2019/C 238/23 | Zaak T-439/18: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Sintokogio/EUIPO (ProAssist) (Uniemerk — Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen — Woordmerk ProAssist — Relatieve weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 — Artikel 94 van verordening 2017/1001 — Gelijke behandeling) | 18 |
| 2019/C 238/24 | Zaak T-257/19: Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Al Zoubi/Raad | 19 |
| 2019/C 238/25 | Zaak T-258/19: Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Foz/Raad | 20 |
| 2019/C 238/26 | Zaak T-259/19: Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Aman Dimashq/Raad | 21 |
| 2019/C 238/27 | Zaak T-283/19: Beroep ingesteld op 2 mei 2019 — Duitsland/ACER | 22 |
| 2019/C 238/28 | Zaak T-284/19: Beroep ingesteld op 2 mei 2019 — Wonder Line/EUIPO — De Longhi Benelux (KENWELL) | 24 |
| 2019/C 238/29 | Zaak T-300/19: Beroep ingesteld op 13 mei 2019 — Achema en Lifosa/Commissie | 25 |
| 2019/C 238/30 | Zaak T-302/19: Beroep ingesteld op 14 mei 2019 — Yanukovych/Raad | 26 |
| 2019/C 238/31 | Zaak T-303/19: Beroep ingesteld op 14 mei 2019 — Yanukovych/Raad | 26 |
| 2019/C 238/32 | Zaak T-316/19: Beroep ingesteld op 23 mei 2019 — BU/Commissie | 27 |
| 2019/C 238/33 | Zaak T-321/19: Beroep ingesteld op 27 mei 2019 — Maternus/EUIPO — adp Gauselmann (Jokers WILD Casino) | 28 |
| 2019/C 238/34 | Zaak T-326/19: Beroep ingesteld op 31 mei 2019 — Gerber/Parlement en Raad | 29 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

CDJ

2019/C 238/03

Zaak C-744/18 P: Hogere voorziening, ingesteld op 29 november 2018 door Volkswagen AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 september 2018 in zaak T-623/16, Volkswagen AG/EUIPO

3

2019/C 238/04

Zaak C-770/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2018 door Anikó Pint tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 oktober 2018 in zaak T-634/17, Pint/Commissie

3

2019/C 238/05

Zaak C-27/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 januari 2019 door de Rekenkamer van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 8 november 2018 in zaak T-874/16, RA/Rekenkamer van de Europese Unie

4

2019/C 238/06

Zaak C-214/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 maart 2019 door achtung! GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 10 januari 2019 in zaak T-832/17, achtung! GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

4

2019/C 238/07

Zaak C-240/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Ourense (Spanje) op 20 maart 2019 — FA/Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

5

2019/C 238/08

Zaak C-268/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 7 de Orense (Spanje) op 29 maart 2019 — UP/Banco Pastor, S.A.U.

6

2019/C 238/09

Zaak C-269/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 29 maart 2019 — Banca B. SA/A.A.A.

7

2019/C 238/10

Zaak C-283/9: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 4 april 2019 — EUflight.de GmbH/TUIfly GmbH

8

2019/C 238/11

Zaak C-301/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 12 februari 2019 in zaak T-201/17, Printeos/Commissie

8

2019/C 238/12

Zaak C-330/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 23 april 2019 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Exter BV

9

2019/C 238/13

Zaak C-347/19: Beroep ingesteld op 30 april 2019 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

10

2019/C 238/14

Zaak C-362/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 mei 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 februari 2019 in zaak T-865/16, Fútbol Club Barcelona/Commissie

11

2019/C 238/15

Zaak C-378/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ústavný súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 14 mei 2019 — Prezident Slovenskej republiky

11

2019/C 238/16

Zaak C-404/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2019 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 maart 2019 in zaak T-26/18, Frankrijk/Commissie

12

2019/C 238/17

Zaak C-425/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 19 maart 2019 in zaak T-98/16,T-196/16 en T-198/16, Italië e.a./Commissie

13

GCEU

2019/C 238/18

Zaak T-631/16: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Remag Metallhandel en Jaschinsky/Commissie (Niet-contractuele aansprakelijkheid — Antidumping — Aandringen van OLAF dat de lidstaten antidumpingrechten heffen over de invoer van siliciummetaal uit Taiwan zonder dat er bewijs is dat het siliciummetaal van Chinese oorsprong is — Verordening (EG) nr. 398/2004 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 467/2010 — Causaal verband)

15

2019/C 238/19

Zaak T-837/17: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Negru/EUIPO — Sky (SkyPrivate) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk SkyPrivate — Ouder nationaal woordmerk SKY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001)

15

2019/C 238/20

Zaak T-312/18: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Dentsply De Trey/EUIPO — IDS (AQUAPRINT) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk AQUAPRINT — Oudere nationale woordmerken AQUACEM en oudere niet-ingeschreven nationale merken AQUACEM en AQUASIL — Relatieve weigeringsgronden — Ontbreken van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 — Gebruik in het economisch verkeer van een teken met een meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001 — Vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) — Geen misleidende voorstelling)

16

2019/C 238/21

Zaak T-358/18: Arrest van het Gerecht van 8 mei 2019 — J. García Carrión/EUIPO — Codorníu (JAUME CODORNÍU) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk JAUME CODORNÍU — Ouder Spaans woordmerk en ouder Uniewoordmerk JAUME SERRA — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Overeenstemming van tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 — Artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001 — Onderscheidend vermogen van een voornaam en van een familienaam)

17

2019/C 238/22

Zaak T-364/18: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Arçelik/EUIPO (MicroGarden) (Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk MicroGarden — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001)

18

2019/C 238/23

Zaak T-439/18: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Sintokogio/EUIPO (ProAssist) (Uniemerk — Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen — Woordmerk ProAssist — Relatieve weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 — Artikel 94 van verordening 2017/1001 — Gelijke behandeling)

18

2019/C 238/24

Zaak T-257/19: Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Al Zoubi/Raad

19

2019/C 238/25

Zaak T-258/19: Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Foz/Raad

20

2019/C 238/26

Zaak T-259/19: Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Aman Dimashq/Raad

21

2019/C 238/27

Zaak T-283/19: Beroep ingesteld op 2 mei 2019 — Duitsland/ACER

22

2019/C 238/28

Zaak T-284/19: Beroep ingesteld op 2 mei 2019 — Wonder Line/EUIPO — De Longhi Benelux (KENWELL)

24

2019/C 238/29

Zaak T-300/19: Beroep ingesteld op 13 mei 2019 — Achema en Lifosa/Commissie

25

2019/C 238/30

Zaak T-302/19: Beroep ingesteld op 14 mei 2019 — Yanukovych/Raad

26

2019/C 238/31

Zaak T-303/19: Beroep ingesteld op 14 mei 2019 — Yanukovych/Raad

26

2019/C 238/32

Zaak T-316/19: Beroep ingesteld op 23 mei 2019 — BU/Commissie

27

2019/C 238/33

Zaak T-321/19: Beroep ingesteld op 27 mei 2019 — Maternus/EUIPO — adp Gauselmann (Jokers WILD Casino)

28

2019/C 238/34

Zaak T-326/19: Beroep ingesteld op 31 mei 2019 — Gerber/Parlement en Raad

29

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

CDJ

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2019/C 238/01)

Laatste publicatie

PB C 230 van 8.7.2019

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 220 van 1.7.2019

PB C 213 van 24.6.2019

PB C 206 van 17.6.2019

PB C 187 van 3.6.2019

PB C 182 van 27.5.2019

PB C 172 van 20.5.2019

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

GCEU

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/2

---

Voortzetting van de werkzaamheid van het Gerecht tussen 1 en 26 september 2019

(2019/C 238/02)

Op zijn voltallige zitting van 19 juni 2019 heeft het Gerecht akte genomen van het feit dat de nieuwe leden van het Gerecht op 26 september 2019 de eed zullen afleggen voor het Hof van Justitie, en dat bijgevolg overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, totdat de nieuwe leden van het Gerecht in functie treden:

| — | de heer Jaeger de functie van president van het Gerecht zal uitoefenen; |
| --- | --- |

—

de heer Jaeger de functie van president van het Gerecht zal uitoefenen;

| — | de heer van der Woude de functie van vicepresident van het Gerecht zal uitoefenen; |
| --- | --- |

—

de heer van der Woude de functie van vicepresident van het Gerecht zal uitoefenen;

| — | mevrouw Pelikánová, de heren Prek, Frimodt Nielsen, Kanninen, Gratsias, Berardis, mevrouw Tomljenović en de heren Collins en Gervasoni de functie van president van de uit vijf en uit drie rechters bestaande kamers zullen vervullen; |
| --- | --- |

—

mevrouw Pelikánová, de heren Prek, Frimodt Nielsen, Kanninen, Gratsias, Berardis, mevrouw Tomljenović en de heren Collins en Gervasoni de functie van president van de uit vijf en uit drie rechters bestaande kamers zullen vervullen;

| — | het besluit betreffende de toevoeging van de rechters aan de kamers, zoals laatstelijk gewijzigd bij besluit van 20 maart 2019 (PB 2019, C 139, blz. 2), de besluiten van 13 juli 2016 betreffende de wijze van samenstelling van de Grote kamer en betreffende de wijze waarop de rechter ter vervanging van een verhinderde rechter wordt aangewezen (PB 2016, C 296, blz. 2), en het besluit van 11 mei 2016 betreffende de criteria voor de toewijzing van de zaken aan de kamers (PB 2016, C 296, blz. 2) van toepassing zullen blijven. |
| --- | --- |

—

het besluit betreffende de toevoeging van de rechters aan de kamers, zoals laatstelijk gewijzigd bij besluit van 20 maart 2019 (PB 2019, C 139, blz. 2), de besluiten van 13 juli 2016 betreffende de wijze van samenstelling van de Grote kamer en betreffende de wijze waarop de rechter ter vervanging van een verhinderde rechter wordt aangewezen (PB 2016, C 296, blz. 2), en het besluit van 11 mei 2016 betreffende de criteria voor de toewijzing van de zaken aan de kamers (PB 2016, C 296, blz. 2) van toepassing zullen blijven.

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

CDJ

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/3

---

Hogere voorziening, ingesteld op 29 november 2018 door Volkswagen AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 september 2018 in zaak T-623/16, Volkswagen AG/EUIPO

(Zaak C-744/18 P)

(2019/C 238/03)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Volkswagen AG (vertegenwoordigers: F. Thiering en L. Steidle, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Zevende kamer) heeft de hogere voorziening bij beschikking van 21 mei 2019 gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond verklaard alsook rekwirante verwezen in haar eigen kosten.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/3

---

Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2018 door Anikó Pint tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 oktober 2018 in zaak T-634/17, Pint/Commissie

(Zaak C-770/18 P)

(2019/C 238/04)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Anikó Pint (vertegenwoordiger: D. Lázár, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Hongarije

Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) heeft bij beschikking van 21 mei 2019 de hogere voorziening kennelijk ongegrond verklaard en beslist dat rekwirante haar eigen kosten zal dragen.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/4 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/4

---

Hogere voorziening ingesteld op 11 januari 2019 door de Rekenkamer van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 8 november 2018 in zaak T-874/16, RA/Rekenkamer van de Europese Unie

(Zaak C-27/19 P)

(2019/C 238/05)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. von Bardeleben en C. Lesauvage, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: RA

Bij beschikking van 24 april 2019 heeft het Hof (Negende kamer) de zaak in het register van het Hof doorgehaald.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/4 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/4

---

Hogere voorziening ingesteld op 7 maart 2019 door achtung! GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 10 januari 2019 in zaak T-832/17, achtung! GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

(Zaak C-214/19 P)

(2019/C 238/06)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: achtung! GmbH (vertegenwoordigers: G. J. Seelig en D. Bischof, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Conclusies

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van 10 januari 2019 in zaak T-832/17; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van 10 januari 2019 in zaak T-832/17;

| — | toewijzing van de eerste en de derde conclusie in het in eerste aanleg ingediende verzoekschrift van 22 december 2017; |
| --- | --- |

—

toewijzing van de eerste en de derde conclusie in het in eerste aanleg ingediende verzoekschrift van 22 december 2017;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

| | Eerste middel: onjuiste juridische beoordeling van het onderscheidend vermogen van het aangevraagde (woord- en beeld)merk „achtung!” overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 (1). Het Gerecht heeft in het bestreden arrest ten onrechte geoordeeld dat een teken onderscheidend vermogen mist wanneer het in een van zijn mogelijke betekenissen als een reclameboodschap kan worden opgevat. Bovendien is het Gerecht bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen niet uitgegaan van het aangevraagde teken „achtung!”, maar van het Duitse begrip „Achtung”. In zijn beoordeling van het onderscheidend vermogen heeft het Gerecht zich tevens gebaseerd op onjuiste feiten en is het niet nader ingegaan op de vragen die aan de orde waren. |
| --- | --- |

Eerste middel: onjuiste juridische beoordeling van het onderscheidend vermogen van het aangevraagde (woord- en beeld)merk „achtung!” overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 (1). Het Gerecht heeft in het bestreden arrest ten onrechte geoordeeld dat een teken onderscheidend vermogen mist wanneer het in een van zijn mogelijke betekenissen als een reclameboodschap kan worden opgevat. Bovendien is het Gerecht bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen niet uitgegaan van het aangevraagde teken „achtung!”, maar van het Duitse begrip „Achtung”. In zijn beoordeling van het onderscheidend vermogen heeft het Gerecht zich tevens gebaseerd op onjuiste feiten en is het niet nader ingegaan op de vragen die aan de orde waren.

| | Tweede middel: wederom onjuiste juridische beoordeling van het onderscheidend vermogen overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001. Het Gerecht heeft in het bestreden arrest ten onrechte geoordeeld dat de omstandigheid dat goederen en diensten „onderwerp van reclameboodschappen” kunnen zijn een gemeenschappelijk kenmerk is dat maakt dat er geenszins sprake is van onderscheidend vermogen waar het gaat om alle goederen en diensten waarop de aanvraag betrekking heeft. |
| --- | --- |

Tweede middel: wederom onjuiste juridische beoordeling van het onderscheidend vermogen overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001. Het Gerecht heeft in het bestreden arrest ten onrechte geoordeeld dat de omstandigheid dat goederen en diensten „onderwerp van reclameboodschappen” kunnen zijn een gemeenschappelijk kenmerk is dat maakt dat er geenszins sprake is van onderscheidend vermogen waar het gaat om alle goederen en diensten waarop de aanvraag betrekking heeft.

| | Derde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur. Het Gerecht heeft ten onrechte nagelaten om na te gaan of de kamer van beroep terdege rekening had gehouden met rekwirantes eerdere inschrijvingen die relevant waren, en of bij het nemen van de beslissing van de kamer van beroep al dan niet tot dezelfde slotsom kon worden gekomen. Het feit dat identieke oudere inschrijvingen bij het EUIPO in het geheel niet bij de beoordeling zijn betrokken, levert een onjuiste rechtsopvatting op. |
| --- | --- |

Derde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur. Het Gerecht heeft ten onrechte nagelaten om na te gaan of de kamer van beroep terdege rekening had gehouden met rekwirantes eerdere inschrijvingen die relevant waren, en of bij het nemen van de beslissing van de kamer van beroep al dan niet tot dezelfde slotsom kon worden gekomen. Het feit dat identieke oudere inschrijvingen bij het EUIPO in het geheel niet bij de beoordeling zijn betrokken, levert een onjuiste rechtsopvatting op.

---

(1)  Verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (PB 2017, L 154, blz. 1).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/5 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Ourense (Spanje) op 20 maart 2019 — FA/Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

(Zaak C-240/19)

(2019/C 238/07)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Ourense

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FA

Verwerende partij: Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

Prejudiciële vragen

| 1) | Wanneer een nationale rechtsregel, zoals artikel 2, lid 2, onder a), van ministerieel besluit TAS 2865/2003, met het oog op de toegang tot een vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, uittreding uit een socialezekerheidsstelsel vereist, moet het dan een uittreding uit een Spaans socialezekerheidsstelsel betreffen, of moet het Spaanse bevoegde orgaan daarentegen, in overeenstemming met het in artikel 5, onder b), van verordening nr. 883/2004 (1) neergelegde beginsel van gelijkstelling van feiten, met het feit dat de betrokkene uit een vergelijkbaar socialezekerheidsstelsel van een andere lidstaat is uitgetreden rekening houden alsof dit feit zich heeft voorgedaan in Spanje? |
| --- | --- |

1)

Wanneer een nationale rechtsregel, zoals artikel 2, lid 2, onder a), van ministerieel besluit TAS 2865/2003, met het oog op de toegang tot een vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, uittreding uit een socialezekerheidsstelsel vereist, moet het dan een uittreding uit een Spaans socialezekerheidsstelsel betreffen, of moet het Spaanse bevoegde orgaan daarentegen, in overeenstemming met het in artikel 5, onder b), van verordening nr. 883/2004 (1) neergelegde beginsel van gelijkstelling van feiten, met het feit dat de betrokkene uit een vergelijkbaar socialezekerheidsstelsel van een andere lidstaat is uitgetreden rekening houden alsof dit feit zich heeft voorgedaan in Spanje?

| 2) | Wanneer een nationale rechtsregel, zoals artikel 3, lid 3, van ministerieel besluit TAS 2865/2003, vereist dat, met het oog op de toegang tot een vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, tijdvakken van bijdragebetaling worden aangetoond, moet de betrokkene dan in het verleden onderworpen zijn geweest aan de Spaanse wetgeving of moet het Spaanse bevoegde orgaan rekening houden met krachtens de wettelijke regeling van een andere lidstaat vervulde tijdvakken van bijdragebetaling alsof die tijdvakken in Spanje waren vervuld? |
| --- | --- |

2)

Wanneer een nationale rechtsregel, zoals artikel 3, lid 3, van ministerieel besluit TAS 2865/2003, vereist dat, met het oog op de toegang tot een vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, tijdvakken van bijdragebetaling worden aangetoond, moet de betrokkene dan in het verleden onderworpen zijn geweest aan de Spaanse wetgeving of moet het Spaanse bevoegde orgaan rekening houden met krachtens de wettelijke regeling van een andere lidstaat vervulde tijdvakken van bijdragebetaling alsof die tijdvakken in Spanje waren vervuld?

---

(1)  verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 7 de Orense (Spanje) op 29 maart 2019 — UP/Banco Pastor, S.A.U.

(Zaak C-268/19)

(2019/C 238/08)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 7 de Orense

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UP

Verwerende partij: Banco Pastor, S.A.U.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet de onverbindendheid van oneerlijke bedingen zoals vastgesteld in artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 (1) aldus worden uitgelegd dat een tussen een consument en een verkoper gesloten overeenkomst tot wijziging van een oneerlijk beding niet geldig is, indien a) het oneerlijke beding op het moment dat die overeenkomst werd gesloten, niet nietig was verklaard, de ongeldigheid ervan niet vaststond en de consument er niet op was gewezen dat het beding oneerlijk zou kunnen worden verklaard, en b) de genoemde wijzigingsovereenkomst geen schikking is? Is het in een dergelijke situatie relevant voor de geldigheid van die overeenkomst dat de consument heeft onderhandeld over de inhoud van de wijziging? |
| --- | --- |

1)

Moet de onverbindendheid van oneerlijke bedingen zoals vastgesteld in artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 (1) aldus worden uitgelegd dat een tussen een consument en een verkoper gesloten overeenkomst tot wijziging van een oneerlijk beding niet geldig is, indien a) het oneerlijke beding op het moment dat die overeenkomst werd gesloten, niet nietig was verklaard, de ongeldigheid ervan niet vaststond en de consument er niet op was gewezen dat het beding oneerlijk zou kunnen worden verklaard, en b) de genoemde wijzigingsovereenkomst geen schikking is? Is het in een dergelijke situatie relevant voor de geldigheid van die overeenkomst dat de consument heeft onderhandeld over de inhoud van de wijziging?

| 2) | Moeten artikel 3, lid 1, en artikel 4 van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat een beding dat werd vastgesteld door middel van een overeenkomst tussen een consument en een verkoper tot wijziging van een eerder, oneerlijk beding, slechts als transparant kan worden beschouwd, indien de consument bij het sluiten van de wijzigingsovereenkomst werd geïnformeerd over het oneerlijke karakter van het oorspronkelijke beding of over het feit dat het beding oneerlijk zou kunnen worden verklaard? Sluit de omstandigheid dat over het nieuwe beding afzonderlijk werd onderhandeld, in dat verband in elk geval uit dat getoetst wordt of dat beding oneerlijk is? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 3, lid 1, en artikel 4 van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat een beding dat werd vastgesteld door middel van een overeenkomst tussen een consument en een verkoper tot wijziging van een eerder, oneerlijk beding, slechts als transparant kan worden beschouwd, indien de consument bij het sluiten van de wijzigingsovereenkomst werd geïnformeerd over het oneerlijke karakter van het oorspronkelijke beding of over het feit dat het beding oneerlijk zou kunnen worden verklaard? Sluit de omstandigheid dat over het nieuwe beding afzonderlijk werd onderhandeld, in dat verband in elk geval uit dat getoetst wordt of dat beding oneerlijk is?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 29 maart 2019 — Banca B. SA/A.A.A.

(Zaak C-269/19)

(2019/C 238/09)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Cluj

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Banca B. SA

Verwerende partij: A.A.A.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter, na te hebben vastgesteld dat een beding waarin het mechanisme voor de vaststelling van de variabele rente is geregeld een oneerlijk karakter heeft — door dit beding te definiëren als een „vaste marge en referentierente die door een bank op grond van ondoorzichtige criteria worden toegepast” — in het kader van een kredietovereenkomst met vaste rente voor het eerste jaar en variabele rente voor de daaropvolgende jaren, overeenkomstig de genoemde definitie, de overeenkomst kan aanpassen door een methode voor de berekening van de variabele rente vast te stellen op grond van transparante referentieparameters (LIBOR/EURIBOR) en de vaste marge van de bank, met inachtneming van de feitelijke gegevens in de kredietovereenkomst, teneinde een betere bescherming van de consument te waarborgen? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter, na te hebben vastgesteld dat een beding waarin het mechanisme voor de vaststelling van de variabele rente is geregeld een oneerlijk karakter heeft — door dit beding te definiëren als een „vaste marge en referentierente die door een bank op grond van ondoorzichtige criteria worden toegepast” — in het kader van een kredietovereenkomst met vaste rente voor het eerste jaar en variabele rente voor de daaropvolgende jaren, overeenkomstig de genoemde definitie, de overeenkomst kan aanpassen door een methode voor de berekening van de variabele rente vast te stellen op grond van transparante referentieparameters (LIBOR/EURIBOR) en de vaste marge van de bank, met inachtneming van de feitelijke gegevens in de kredietovereenkomst, teneinde een betere bescherming van de consument te waarborgen?

| 2) | Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG dan aldus worden uitgelegd dat de rechter, na te hebben vastgesteld dat een beding als hierboven vermeld een oneerlijk karakter heeft, in het kader van het geding een vaste rente kan toepassen door te verwijzen naar de vaste marge die is vastgesteld voor het tweede jaar van uitvoering van de overeenkomst, of naar de vaste rentevoet voor het eerste jaar? |
| --- | --- |

2)

Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG dan aldus worden uitgelegd dat de rechter, na te hebben vastgesteld dat een beding als hierboven vermeld een oneerlijk karakter heeft, in het kader van het geding een vaste rente kan toepassen door te verwijzen naar de vaste marge die is vastgesteld voor het tweede jaar van uitvoering van de overeenkomst, of naar de vaste rentevoet voor het eerste jaar?

| 3) | Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, moeten artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG en het effectiviteitsbeginsel dan aldus worden uitgelegd dat zij, na de vaststelling dat een beding als hierboven vermeld een oneerlijk karakter heeft, eraan in de weg staan dat de nationale rechter partijen gelast om over een nieuwe rentevoet te onderhandelen, zonder daarbij referentieparameters vast te stellen? |
| --- | --- |

3)

Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, moeten artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG en het effectiviteitsbeginsel dan aldus worden uitgelegd dat zij, na de vaststelling dat een beding als hierboven vermeld een oneerlijk karakter heeft, eraan in de weg staan dat de nationale rechter partijen gelast om over een nieuwe rentevoet te onderhandelen, zonder daarbij referentieparameters vast te stellen?

| 4) | Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, welke rechtsmiddelen zijn dan voorhanden om een consumentenbescherming in overeenstemming met artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG te waarborgen? |
| --- | --- |

4)

Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, welke rechtsmiddelen zijn dan voorhanden om een consumentenbescherming in overeenstemming met artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG te waarborgen?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 4 april 2019 — EUflight.de GmbH/TUIfly GmbH

(Zaak C-283/9)

(2019/C 238/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EUflight.de GmbH

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van de president van het Hof van 23 mei 2019 in het register van het Hof doorgehaald.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/8

---

Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 12 februari 2019 in zaak T-201/17, Printeos/Commissie

(Zaak C-301/19 P)

(2019/C 238/11)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac, P. Rossi, en F. Jimeno Fernández,)

Andere partij in de procedure: Printeos S.A.

Conclusies

| — | Het arrest van het Gerecht van 12 februari 2019 in zaak T-201/17, Printeos S.A./Europese Commissie vernietigen |
| --- | --- |

—

Het arrest van het Gerecht van 12 februari 2019 in zaak T-201/17, Printeos S.A./Europese Commissie vernietigen

| — | Uitspraak doen over de grond van de zaak en het beroep in zijn geheel afwijzen op de volgende gronden






  — | De op de artikelen 266, lid 2, 268 en 340 VWEU en artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Unie gebaseerde vordering tot schadevergoeding is ongegrond, |
| --- | --- | --- |

—

Uitspraak doen over de grond van de zaak en het beroep in zijn geheel afwijzen op de volgende gronden

—

De op de artikelen 266, lid 2, 268 en 340 VWEU en artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Unie gebaseerde vordering tot schadevergoeding is ongegrond,

| — | Het middel ontleend aan de onwettigheid van artikel 90, lid 4, onder a), van verordening nr. 1268/2012 (1) is ongegrond, |
| --- | --- |

—

Het middel ontleend aan de onwettigheid van artikel 90, lid 4, onder a), van verordening nr. 1268/2012 (1) is ongegrond,

| — | De vordering tot nietigverklaring van de e-mail van 26 januari 2017 is niet-ontvankelijk of, subsidiair, ongegrond. |
| --- | --- |

—

De vordering tot nietigverklaring van de e-mail van 26 januari 2017 is niet-ontvankelijk of, subsidiair, ongegrond.

| — | Printeos S.A. verwijzen in de kosten van beide procedures. |
| --- | --- |

—

Printeos S.A. verwijzen in de kosten van beide procedures.

Middelen en voornaamste argumenten

De Europese Commissie stelt dat het bestreden arrest van het Gerecht blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting op de volgende punten:

| — | Eerste middel: het Gerecht heeft de rechten van verdediging van de Europese Commissie geschonden en de behoorlijke procesgang niet geëerbiedigd, door het beginsel non ultra petita te schenden, omdat het, na rekwirante ter terechtzitting te hebben verzocht om de in haar inleidend verzoekschrift gevorderde rente anders te kwalificeren, op onrechtmatige wijze het voorwerp en de inhoud van het geding heeft gewijzigd. |
| --- | --- |

—

Eerste middel: het Gerecht heeft de rechten van verdediging van de Europese Commissie geschonden en de behoorlijke procesgang niet geëerbiedigd, door het beginsel non ultra petita te schenden, omdat het, na rekwirante ter terechtzitting te hebben verzocht om de in haar inleidend verzoekschrift gevorderde rente anders te kwalificeren, op onrechtmatige wijze het voorwerp en de inhoud van het geding heeft gewijzigd.

| — | Tweede middel: het Gerecht heeft artikel 266 VWEU onjuist uitgelegd door te verklaren dat dit artikel in geval van nietigverklaring — met terugwerkende kracht vanaf de datum van de voorlopige betaling — van een besluit tot oplegging van een sanctie of een geldboete, een absolute en onvoorwaardelijke verplichting tot betaling van vertragingsrente oplegt. |
| --- | --- |

—

Tweede middel: het Gerecht heeft artikel 266 VWEU onjuist uitgelegd door te verklaren dat dit artikel in geval van nietigverklaring — met terugwerkende kracht vanaf de datum van de voorlopige betaling — van een besluit tot oplegging van een sanctie of een geldboete, een absolute en onvoorwaardelijke verplichting tot betaling van vertragingsrente oplegt.

| — | Derde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 266 VWEU uit te leggen in het licht van de arresten IPK/Commissie (2), Corus/Commissie (3) en de beschikking Holcim (4), zonder rekening te houden met het nieuwe regelgevingskader dat van toepassing is op sancties in mededingingszaken. |
| --- | --- |

—

Derde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 266 VWEU uit te leggen in het licht van de arresten IPK/Commissie (2), Corus/Commissie (3) en de beschikking Holcim (4), zonder rekening te houden met het nieuwe regelgevingskader dat van toepassing is op sancties in mededingingszaken.

| — | Vierde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat in casu is voldaan aan de door de rechtspraak gestelde voorwaarden voor het ontstaan van de niet-contractuele aansprakelijkheid. |
| --- | --- |

—

Vierde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat in casu is voldaan aan de door de rechtspraak gestelde voorwaarden voor het ontstaan van de niet-contractuele aansprakelijkheid.

| — | Vijfde middel: het Gerecht heeft het legaliteits- en rechtszekerheidsbeginsel geschonden door artikel 90 van gedelegeerde verordening nr. 1268/2012 niet toe te passen op de onderhavige zaak, ondanks het gezag van gewijsde van een eerdere beslissing die dat artikel wél toepaste. |
| --- | --- |

—

Vijfde middel: het Gerecht heeft het legaliteits- en rechtszekerheidsbeginsel geschonden door artikel 90 van gedelegeerde verordening nr. 1268/2012 niet toe te passen op de onderhavige zaak, ondanks het gezag van gewijsde van een eerdere beslissing die dat artikel wél toepaste.

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB 2012, L 362, blz. 1).

(2)  Arrest van 12 februari 2015, Commissie/IPK International (C-366/13, P, EU:C:2014:2170).

(3)  Arrest van 10 oktober 2001, Corus/Commissie (T-171/99, EU:T:2001:249).

(4)  Beschikking van 4 mei 2005, Holcim/Commissie (T-86/03, EU:T:2005:157).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 23 april 2019 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Exter BV

(Zaak C-330/19)

(2019/C 238/12)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

Andere partij: Exter BV

Prejudiciële vraag

Brengt artikel 121, lid 1, van het Communautair Douanewetboek (1) mee dat een preferentiële tariefmaatregel voor toepassing waarvan invoergoederen in aanmerking kwamen op het tijdstip van plaatsing onder de regeling actieve veredeling met gebruikmaking van het systeem van schorsing, ook nog in aanmerking mag worden genomen bij de vaststelling van het bedrag van de douaneschuld die ontstaat bij het in het vrije verkeer brengen van die goederen, al of niet in ongewijzigde staat, indien diezelfde tariefmaatregel op de aanvaardingsdatum van de aangifte voor het brengen in het vrije verkeer is geschorst?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB 1992, L 302, blz. 1).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/10

---

Beroep ingesteld op 30 april 2019 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

(Zaak C-347/19)

(2019/C 238/13)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Talabér-Ritz en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | Vaststellen, overeenkomstig artikel 258 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat het Koninkrijk Spanje, door geen nationale voorschriften vast te stellen betreffende de installatie van individuele meettoestellen voor het verbruik van verwarming, koeling en warm water in gebouwen, in overeenstemming met artikel 9, lid 3, van richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (1), de krachtens voormelde bepalingen van richtlijn 2012/27/EU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

Vaststellen, overeenkomstig artikel 258 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat het Koninkrijk Spanje, door geen nationale voorschriften vast te stellen betreffende de installatie van individuele meettoestellen voor het verbruik van verwarming, koeling en warm water in gebouwen, in overeenstemming met artikel 9, lid 3, van richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (1), de krachtens voormelde bepalingen van richtlijn 2012/27/EU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | Het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie betoogt dat het Koninkrijk Spanje geen nationale bepalingen heeft vastgesteld betreffende de installatie van individuele meettoestellen voor het verbruik van verwarming, koeling en warm water in gebouwen overeenkomstig artikel 9, lid 3, van richtlijn 2012/27/EU.

---

(1)  PB 2012, L 315, blz. 1

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/11

---

Hogere voorziening ingesteld op 6 mei 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 februari 2019 in zaak T-865/16, Fútbol Club Barcelona/Commissie

(Zaak C-362/19 P)

(2019/C 238/14)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Němečková, B. Stromsky en G. Luengo, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Fútbol Club Barcelona en Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | Het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

Het bestreden arrest vernietigen;

| — | De zaak terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

De zaak terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie;

| — | De beslissing omtrent de kosten aanhouden. |
| --- | --- |

—

De beslissing omtrent de kosten aanhouden.

Middelen en voornaamste argumenten

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de uitlegging van artikel 107, lid 1, van het Verdrag, in het bijzonder bij de uitlegging van het begrip „voordeel uit staatssteun” en van de verplichting van de Commissie om het bestaan van dit voordeel te beoordelen. Dit enige middel kan worden opgesplitst in twee onderdelen, die voortvloeien uit de vastgestelde onjuiste rechtsopvatting:

| — | In de eerste plaats is de Commissie van mening dat het Gerecht er ten onrechte van uit is gegaan dat het onderzoek naar de vraag of een bepaalde belastingregeling de begunstigden ervan een voordeel verleent, niet alleen een analyse van de inherente en vaststaande criteria — die de begunstigden in een gunstigere positie plaatsen dan andere ondernemingen, die onder de algemene regeling vallen — van de onderzochte regeling vereist, maar ook een analyse van de nadelen die voortvloeien uit omstandigheden die buiten de regeling vallen en die kunnen variëren naargelang van het belastingjaar, zelfs als die nadelen toevallig zouden zijn en het voordeel niet systematisch zouden kunnen neutraliseren, terwijl bovendien niet kan worden voorzien in een ex ante onderzoek van de regeling. |
| --- | --- |

—

In de eerste plaats is de Commissie van mening dat het Gerecht er ten onrechte van uit is gegaan dat het onderzoek naar de vraag of een bepaalde belastingregeling de begunstigden ervan een voordeel verleent, niet alleen een analyse van de inherente en vaststaande criteria — die de begunstigden in een gunstigere positie plaatsen dan andere ondernemingen, die onder de algemene regeling vallen — van de onderzochte regeling vereist, maar ook een analyse van de nadelen die voortvloeien uit omstandigheden die buiten de regeling vallen en die kunnen variëren naargelang van het belastingjaar, zelfs als die nadelen toevallig zouden zijn en het voordeel niet systematisch zouden kunnen neutraliseren, terwijl bovendien niet kan worden voorzien in een ex ante onderzoek van de regeling.

| — | In de tweede plaats heeft het Gerecht juist op basis van deze onjuiste beoordeling van het begrip voordeel de zorgvuldigheidsplicht van de Commissie in het kader van het onderzoek naar het bestaan van een steunregeling onjuist uitgelegd en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de bewijslast die de Commissie heeft bij het bewijzen van het bestaan van een voordeel in de onderhavige zaak. |
| --- | --- |

—

In de tweede plaats heeft het Gerecht juist op basis van deze onjuiste beoordeling van het begrip voordeel de zorgvuldigheidsplicht van de Commissie in het kader van het onderzoek naar het bestaan van een steunregeling onjuist uitgelegd en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de bewijslast die de Commissie heeft bij het bewijzen van het bestaan van een voordeel in de onderhavige zaak.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ústavný súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 14 mei 2019 — Prezident Slovenskej republiky

(Zaak C-378/19)

(2019/C 238/15)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Ústavný súd Slovenskej republiky

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Prezident Slovenskej republiky

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan artikel 35, lid 4, van richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG, met name in het licht van overweging 33 ervan, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat in een lidstaat, in het kader van de wijziging van een nationale maatregel ter omzetting van deze richtlijn, de bevoegdheid om de voorzitter van de regulerende instantie te benoemen en te ontslaan wordt ontnomen aan de rechtstreeks door de burgers verkozen president van de republiek en in plaats daarvan wordt toegedeeld aan de regering, waardoor de vóór de omzetting van die richtlijn bestaande wetgevingssituatie opnieuw wordt ingesteld? |
| --- | --- |

1)

Kan artikel 35, lid 4, van richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG, met name in het licht van overweging 33 ervan, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat in een lidstaat, in het kader van de wijziging van een nationale maatregel ter omzetting van deze richtlijn, de bevoegdheid om de voorzitter van de regulerende instantie te benoemen en te ontslaan wordt ontnomen aan de rechtstreeks door de burgers verkozen president van de republiek en in plaats daarvan wordt toegedeeld aan de regering, waardoor de vóór de omzetting van die richtlijn bestaande wetgevingssituatie opnieuw wordt ingesteld?

| 2) | Kan artikel 35, lid 5, van richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG, met name in het licht van overweging 34 van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die ter bescherming van het algemeen belang toestaat dat ministeries deelnemen aan de procedure inzake de tariefregeling bij de regulerende instantie? |
| --- | --- |

2)

Kan artikel 35, lid 5, van richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG, met name in het licht van overweging 34 van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die ter bescherming van het algemeen belang toestaat dat ministeries deelnemen aan de procedure inzake de tariefregeling bij de regulerende instantie?

---

(1)  PB 2009, L 211, blz. 55.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/12 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/12

---

Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2019 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 maart 2019 in zaak T-26/18, Frankrijk/Commissie

(Zaak C-404/19 P)

(2019/C 238/16)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas, A L. Desjonquères, C. Mosser, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof:

| — | het door het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-26/18, Frankrijk/Commissie, gewezen arrest van 12 maart 2019 gedeeltelijk te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het door het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-26/18, Frankrijk/Commissie, gewezen arrest van 12 maart 2019 gedeeltelijk te vernietigen;

| — | het geding definitief te beslechten door uitvoeringsbesluit (EU) 2017/2014 van de Commissie van 8 november 2017 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (1), nietig te verklaren voor zover Frankrijk daarbij een forfaitaire correctie van 100 % wordt opgelegd wegens tekortkomingen in het controlesysteem voor oppervlaktegebonden steun in Haute-Corse (Opper-Corsica); |
| --- | --- |

—

het geding definitief te beslechten door uitvoeringsbesluit (EU) 2017/2014 van de Commissie van 8 november 2017 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (1), nietig te verklaren voor zover Frankrijk daarbij een forfaitaire correctie van 100 % wordt opgelegd wegens tekortkomingen in het controlesysteem voor oppervlaktegebonden steun in Haute-Corse (Opper-Corsica);

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Franse regering verzoekt het Hof om het bestreden arrest gedeeltelijk te vernietigen voor zover haar beroep daarbij is verworpen wat betreft het gedeelte van het litigieuze besluit „ernstige tekortkomingen in het controlesysteem Corsica” voor de jaren 2013 en 2014, waarin een forfaitaire correctie van 100 % wordt toegepast wegens tekortkomingen in het controlesysteem voor oppervlaktegebonden steun in Haute-Corse.

Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert de Franse regering als enige middel een onjuiste rechtsopvatting aan. Volgens haar heeft het Gerecht een onjuiste uitlegging gegeven aan de in punt 3.2.5 van de richtsnoeren van 2015 genoemde voorwaarden voor de vaststelling van een correctie van meer dan 25 %. Het Gerecht heeft het te leveren bewijs, ingeval steun zonder enige rechtsgrond of in strijd met de regels van het Unierecht wordt toegekend, verward met het geval waarin de tekortkomingen van het controlesysteem voldoende ernstig zijn om te veronderstellen dat de steun in strijd met het Unierecht is toegekend. Het Gerecht heeft dus ten onrechte geoordeeld dat het gerechtvaardigd was om alle uitgaven aan EU-financiering te onttrekken en dat de forfaitaire correctie van 100 % gegrond was.

---

(1)  PB 2017, L 292, blz. 61.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/13 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/13

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2019 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 19 maart 2019 in zaak T-98/16,T-196/16 en T-198/16, Italië e.a./Commissie

(Zaak C-425/19 P)

(2019/C 238/17)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Stancanelli, L. Flynn, A. Bouchagiar, D. Recchia, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Italiaanse Republiek, Banca Popolare di Bari Società Cooperativa per Azioni, Fondo interbancario di tutela dei depositi, Banca d’Italia

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 19 maart 2019, in de gevoegde zaken
  T-98/16 „Italiaanse Republiek/Europese Commissie”
  T-196/16 „Banca Popolare di Bari S.C.p.A./Europese Commissie”
  T-198/16 „Fondo interbancario di tutela dei depositi/Europese Commissie”, vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 19 maart 2019, in de gevoegde zaken

T-98/16 „Italiaanse Republiek/Europese Commissie”

T-196/16 „Banca Popolare di Bari S.C.p.A./Europese Commissie”

T-198/16 „Fondo interbancario di tutela dei depositi/Europese Commissie”, vernietigen;

| — | de beroepen in eerste aanleg verwerpen voor zover daarbij wordt betwist dat uit het bestreden besluit blijkt dat de betrokken maatregelen en de financiering ervan met staatsmiddelen aan de staat toerekenbaar zijn; |
| --- | --- |

—

de beroepen in eerste aanleg verwerpen voor zover daarbij wordt betwist dat uit het bestreden besluit blijkt dat de betrokken maatregelen en de financiering ervan met staatsmiddelen aan de staat toerekenbaar zijn;

| — | de zaak naar het Gerecht terugverwijzen met het oog op het onderzoek van de overige middelen in eerste aanleg, en |
| --- | --- |

—

de zaak naar het Gerecht terugverwijzen met het oog op het onderzoek van de overige middelen in eerste aanleg, en

| — | de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden. |
| --- | --- |

—

de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het bestreden arrest heeft het Gerecht het bestreden besluit nietig verklaard op grond dat „de Commissie niet rechtens genoegzaam heeft aangetoond dat de Italiaanse autoriteiten betrokken waren bij de vaststelling van de betrokken maatregel en dus dat deze maatregel aan de staat kan worden toegerekend in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU” en dat „in het bestreden besluit niet genoegzaam is aangetoond dat de Italiaanse autoriteiten zeggenschap hadden over de betrokken middelen en dat zij dus over deze middelen konden beschikken”.

De Commissie is van mening dat het bestreden arrest berust op onjuiste juridische overwegingen en een onjuiste opvatting van de feiten, die de geldigheid van de vaststellingen en van het dictum ervan onherstelbaar aantasten. De Commissie voert twee middelen aan:

| — | In de eerste plaats is de Commissie van mening dat het Gerecht artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden, om twee redenen:






  — | het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting met betrekking tot de bewijslast waaraan de Commissie moet voldoen om na te gaan of aan de vereisten van toerekenbaarheid en staatsmiddelen is voldaan, door van de Commissie te verlangen dat zij het positieve bewijs levert dat de overheid in alle stadia van het proces dat tot de vaststelling van de betrokken maatregelen heeft geleid een overheersende invloed op het steunverlenende orgaan heeft gehad, op grond van het enkele feit dat dit orgaan een particulier lichaam is; |
| --- | --- | --- |

—

In de eerste plaats is de Commissie van mening dat het Gerecht artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden, om twee redenen:

—

het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting met betrekking tot de bewijslast waaraan de Commissie moet voldoen om na te gaan of aan de vereisten van toerekenbaarheid en staatsmiddelen is voldaan, door van de Commissie te verlangen dat zij het positieve bewijs levert dat de overheid in alle stadia van het proces dat tot de vaststelling van de betrokken maatregelen heeft geleid een overheersende invloed op het steunverlenende orgaan heeft gehad, op grond van het enkele feit dat dit orgaan een particulier lichaam is;

| — | het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting met betrekking tot de bewijslast waaraan de Commissie moet voldoen om vast te stellen of aan de vereisten inzake toerekenbaarheid en staatsmiddelen is voldaan, door de door de Commissie in het bestreden besluit overgelegde bewijzen ieder afzonderlijk te onderzoeken en te beoordelen, zonder deze in hun geheel in aanmerking te nemen, en door voorbij te gaan aan de ruimere context waarin zij vallen. |
| --- | --- |

—

het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting met betrekking tot de bewijslast waaraan de Commissie moet voldoen om vast te stellen of aan de vereisten inzake toerekenbaarheid en staatsmiddelen is voldaan, door de door de Commissie in het bestreden besluit overgelegde bewijzen ieder afzonderlijk te onderzoeken en te beoordelen, zonder deze in hun geheel in aanmerking te nemen, en door voorbij te gaan aan de ruimere context waarin zij vallen.

| — | In de tweede plaats zijn de vaststellingen van het Gerecht nog verder aangetast door ernstige materiële onjuistheden met betrekking tot de feiten en de uitlegging van het toepasselijke Italiaanse recht, die duidelijk blijken uit de documenten in de onderhavige zaak. |
| --- | --- |

—

In de tweede plaats zijn de vaststellingen van het Gerecht nog verder aangetast door ernstige materiële onjuistheden met betrekking tot de feiten en de uitlegging van het toepasselijke Italiaanse recht, die duidelijk blijken uit de documenten in de onderhavige zaak.

---

GCEU

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/15 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/15

---

Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Remag Metallhandel en Jaschinsky/Commissie

(Zaak T-631/16) (1)

(„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Antidumping - Aandringen van OLAF dat de lidstaten antidumpingrechten heffen over de invoer van siliciummetaal uit Taiwan zonder dat er bewijs is dat het siliciummetaal van Chinese oorsprong is - Verordening (EG) nr. 398/2004 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 467/2010 - Causaal verband”)

(2019/C 238/18)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Remag Metallhandel GmbH (Steyr, Oostenrijk) en Werner Jaschinsky (St. Ulrich bei Steyr, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Lux, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en A. Lewis, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden doordat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) de douaneautoriteiten van de lidstaten heeft verzocht om antidumpingrechten te heffen over leveringen van silicium dat van Taiwan naar de Europese Unie is uitgevoerd

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Remag Metallhandel GmbH en Werner Jaschinsky worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Remag Metallhandel GmbH en Werner Jaschinsky worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 392 van 24.10.2016.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/15 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/15

---

Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Negru/EUIPO — Sky (SkyPrivate)

(Zaak T-837/17) (1)

(„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk SkyPrivate - Ouder nationaal woordmerk SKY - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2019/C 238/19)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Alexandru Negru (Iași, Roemenië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk I.-M. Iliescu, vervolgens T. Protopopescu, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Sky Ltd, voorheen Sky plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Saliger, solicitor, en P. Roberts, QC)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 oktober 2017 (zaak R 349/2017-2) inzake een oppositieprocedure tussen Sky en A. Negru

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Alexandru Negru wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten die Sky Ltd zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Alexandru Negru wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten die Sky Ltd zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 72 van 26.2.2018.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/16

---

Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Dentsply De Trey/EUIPO — IDS (AQUAPRINT)

(Zaak T-312/18) (1)

(„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk AQUAPRINT - Oudere nationale woordmerken AQUACEM en oudere niet-ingeschreven nationale merken AQUACEM en AQUASIL - Relatieve weigeringsgronden - Ontbreken van verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Gebruik in het economisch verkeer van een teken met een meer dan alleen plaatselijke betekenis - Artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001 - Vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) - Geen misleidende voorstelling”)

(2019/C 238/20)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Dentsply De Trey GmbH (Konstanz, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Clark, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Sakalaite-Orlovskiene, J. Ivanauskas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: IDS SpA (Savona, Italië) (vertegenwoordigers: M. Andreolini en F. Andreolini, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 februari 2018 (zaak R 1438/2017-2) inzake een oppositieprocedure tussen Dentsply De Trey en IDS

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Dentsply De Trey GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Dentsply De Trey GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 240 van 9.7.2018.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/17

---

Arrest van het Gerecht van 8 mei 2019 — J. García Carrión/EUIPO — Codorníu (JAUME CODORNÍU)

(Zaak T-358/18) (1)

(„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk JAUME CODORNÍU - Ouder Spaans woordmerk en ouder Uniewoordmerk JAUME SERRA - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Overeenstemming van tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001 - Onderscheidend vermogen van een voornaam en van een familienaam”)

(2019/C 238/21)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: J. García Carrión, S.A. (Jumilla, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Arsuaga Santos, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Codorníu, S.A. (Esplugues de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Ceballos Rodríguez en M. Hernández Gásquez, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 april 2018 (zaak R 451/2017-4) inzake een oppositieprocedure tussen J. García Carrión en Codorníu

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | J. García Carrión, S.A. wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

J. García Carrión, S.A. wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 276 van 6.8.2018.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/18 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/18

---

Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Arçelik/EUIPO (MicroGarden)

(Zaak T-364/18) (1)

(„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk MicroGarden - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2019/C 238/22)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Arçelik AS (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordigers: A. Franke en E. Flach, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Sliwinska, S. Palmero Cabezas en H. O’Neill, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 april 2018 (zaak R 163/2018-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken MicroGarden als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Arçelik AS wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Arçelik AS wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 268 van 30.7.2018.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/18 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/18

---

Arrest van het Gerecht van 23 mei 2019 — Sintokogio/EUIPO (ProAssist)

(Zaak T-439/18) (1)

(„Uniemerk - Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen - Woordmerk ProAssist - Relatieve weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Artikel 94 van verordening 2017/1001 - Gelijke behandeling”)

(2019/C 238/23)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sintokogio Ltd (Nagoya, Japan) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Dalichau, S. Kirschstein-Freund en B. Breitinger, advocaten, vervolgens S. Kirschstein-Freund en B. Breitinger, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en H. O’Neill, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 3 mei 2018 (zaak R 2341/2017-2) inzake de internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het woordmerk ProAssist

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Sintokogio Ltd wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Sintokogio Ltd wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 328 van 17.9.2018.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/19 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/19

---

Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Al Zoubi/Raad

(Zaak T-257/19)

(2019/C 238/24)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Khaldoun Al Zoubi (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: L. Cloquet, lawyer)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 (1) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 (1) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 (2), nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft, en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 (2), nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft, en

| — | verweerder verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

| 1. | Verweerder heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te stellen dat verzoeker het Syrische regime steunde en ervan profiteerde, terwijl dit volkomen ongegrond is. |
| --- | --- |

1.

Verweerder heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te stellen dat verzoeker het Syrische regime steunde en ervan profiteerde, terwijl dit volkomen ongegrond is.

| 2. | Het algemeen beginsel van evenredigheid is geschonden en de in de bestreden handelingen vastgestelde maatregelen hebben zodanige gevolgen dat deze maatregelen op zich als onevenredig moeten worden aangemerkt. De economische gevolgen van de tegen verzoeker vastgestelde sancties zijn rampzalig en niet evenredig met de doelstellingen die de bestreden handelingen geacht zijn te verwezenlijken. |
| --- | --- |

2.

Het algemeen beginsel van evenredigheid is geschonden en de in de bestreden handelingen vastgestelde maatregelen hebben zodanige gevolgen dat deze maatregelen op zich als onevenredig moeten worden aangemerkt. De economische gevolgen van de tegen verzoeker vastgestelde sancties zijn rampzalig en niet evenredig met de doelstellingen die de bestreden handelingen geacht zijn te verwezenlijken.

| 3. | Het recht op eigendom en het recht op werk zijn op onevenredige wijze geschonden. De bestreden maatregelen staan er namelijk aan in de weg dat verzoeker het ongestoord genot heeft van zijn eigendom en zijn economische vrijheid uitoefent doordat zij een inbreuk vormen op het Eerste Aanvullend Protocol bij het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. |
| --- | --- |

3.

Het recht op eigendom en het recht op werk zijn op onevenredige wijze geschonden. De bestreden maatregelen staan er namelijk aan in de weg dat verzoeker het ongestoord genot heeft van zijn eigendom en zijn economische vrijheid uitoefent doordat zij een inbreuk vormen op het Eerste Aanvullend Protocol bij het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

| 4. | Verweerder heeft misbruik gemaakt van zijn bevoegdheid. De bestreden handelingen zijn vastgesteld met andere doeleinden voor ogen dan die welke daarin zijn gesteld, namelijk om maatregelen te richten tegen verzoeker persoonlijk in plaats van tegen het regime, om redenen die verzoeker niet bekend zijn, en zij geven dus blijk van misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

4.

Verweerder heeft misbruik gemaakt van zijn bevoegdheid. De bestreden handelingen zijn vastgesteld met andere doeleinden voor ogen dan die welke daarin zijn gesteld, namelijk om maatregelen te richten tegen verzoeker persoonlijk in plaats van tegen het regime, om redenen die verzoeker niet bekend zijn, en zij geven dus blijk van misbruik van bevoegdheid.

| 5. | De in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsplicht is geschonden. De motivering van de bestreden handelingen is in werkelijkheid een loutere formaliteit en verweerder heeft er waarschijnlijk niet goed over nagedacht. |
| --- | --- |

5.

De in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsplicht is geschonden. De motivering van de bestreden handelingen is in werkelijkheid een loutere formaliteit en verweerder heeft er waarschijnlijk niet goed over nagedacht.

| 6. | De rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces zijn geschonden. Verzoeker heeft niet de mogelijkheid gekregen om te verzoeken dat hij werd gehoord vóór de vaststelling van de bestreden beperkende maatregelen en hij heeft aldus zijn rechten van verdediging, waaronder zijn recht op een eerlijk proces, dat met name wordt gewaarborgd door artikel 6, lid 3, EVRM en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet naar behoren kunnen uitoefenen. |
| --- | --- |

6.

De rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces zijn geschonden. Verzoeker heeft niet de mogelijkheid gekregen om te verzoeken dat hij werd gehoord vóór de vaststelling van de bestreden beperkende maatregelen en hij heeft aldus zijn rechten van verdediging, waaronder zijn recht op een eerlijk proces, dat met name wordt gewaarborgd door artikel 6, lid 3, EVRM en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet naar behoren kunnen uitoefenen.

---

(1)  Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 18I, 21.1.2019, blz. 13).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 18I, 21.1.2019, blz. 4).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/20

---

Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Foz/Raad

(Zaak T-258/19)

(2019/C 238/25)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Samer Foz (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: L. Cloquet en J. Buyle, lawyers)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 (1) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 (1) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 (2), nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft, en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 (2), nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft, en

| — | verweerder verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

| 1. | Verweerder heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te stellen dat verzoeker het Syrische regime steunde en ervan profiteerde, terwijl dit volkomen ongegrond is. |
| --- | --- |

1.

Verweerder heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te stellen dat verzoeker het Syrische regime steunde en ervan profiteerde, terwijl dit volkomen ongegrond is.

| 2. | Het algemeen beginsel van evenredigheid is geschonden en de in de bestreden handelingen vastgestelde maatregelen hebben zodanige gevolgen dat deze maatregelen op zich als onevenredig moeten worden aangemerkt. De economische gevolgen van de tegen verzoeker vastgestelde sancties zijn rampzalig en niet evenredig met de doelstellingen die de bestreden handelingen geacht zijn te verwezenlijken. |
| --- | --- |

2.

Het algemeen beginsel van evenredigheid is geschonden en de in de bestreden handelingen vastgestelde maatregelen hebben zodanige gevolgen dat deze maatregelen op zich als onevenredig moeten worden aangemerkt. De economische gevolgen van de tegen verzoeker vastgestelde sancties zijn rampzalig en niet evenredig met de doelstellingen die de bestreden handelingen geacht zijn te verwezenlijken.

| 3. | Het recht op eigendom en het recht op werk zijn op onevenredige wijze geschonden. De bestreden maatregelen staan er namelijk aan in de weg dat verzoeker het ongestoord genot heeft van zijn eigendom en zijn economische vrijheid uitoefent doordat zij een inbreuk vormen op het Eerste Aanvullend Protocol bij het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. |
| --- | --- |

3.

Het recht op eigendom en het recht op werk zijn op onevenredige wijze geschonden. De bestreden maatregelen staan er namelijk aan in de weg dat verzoeker het ongestoord genot heeft van zijn eigendom en zijn economische vrijheid uitoefent doordat zij een inbreuk vormen op het Eerste Aanvullend Protocol bij het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

| 4. | Verweerder heeft misbruik gemaakt van zijn bevoegdheid. De bestreden handelingen zijn vastgesteld met andere doeleinden voor ogen dan die welke daarin zijn gesteld, namelijk om maatregelen te richten tegen verzoeker persoonlijk in plaats van tegen het regime, om redenen die verzoeker niet bekend zijn, en zij geven dus blijk van misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

4.

Verweerder heeft misbruik gemaakt van zijn bevoegdheid. De bestreden handelingen zijn vastgesteld met andere doeleinden voor ogen dan die welke daarin zijn gesteld, namelijk om maatregelen te richten tegen verzoeker persoonlijk in plaats van tegen het regime, om redenen die verzoeker niet bekend zijn, en zij geven dus blijk van misbruik van bevoegdheid.

| 5. | De in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsplicht is geschonden. De motivering van de bestreden handelingen is in werkelijkheid een loutere formaliteit en verweerder heeft er waarschijnlijk niet goed over nagedacht. |
| --- | --- |

5.

De in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsplicht is geschonden. De motivering van de bestreden handelingen is in werkelijkheid een loutere formaliteit en verweerder heeft er waarschijnlijk niet goed over nagedacht.

| 6. | De rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces zijn geschonden. Verzoeker heeft niet de mogelijkheid gekregen om te verzoeken dat hij werd gehoord vóór de vaststelling van de bestreden beperkende maatregelen en hij heeft aldus zijn rechten van verdediging, waaronder zijn recht op een eerlijk proces, dat met name wordt gewaarborgd door artikel 6, lid 3, EVRM en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet naar behoren kunnen uitoefenen. |
| --- | --- |

6.

De rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces zijn geschonden. Verzoeker heeft niet de mogelijkheid gekregen om te verzoeken dat hij werd gehoord vóór de vaststelling van de bestreden beperkende maatregelen en hij heeft aldus zijn rechten van verdediging, waaronder zijn recht op een eerlijk proces, dat met name wordt gewaarborgd door artikel 6, lid 3, EVRM en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet naar behoren kunnen uitoefenen.

---

(1)  Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 18I, 21.1.2019, blz. 13).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 18I, 21.1.2019, blz. 4).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/21 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/21

---

Beroep ingesteld op 15 april 2019 — Aman Dimashq/Raad

(Zaak T-259/19)

(2019/C 238/26)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Aman Dimashq JSC (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: L. Cloquet en J. Buyle, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 (1) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 (1) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 (2), nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft, en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 (2), nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft, en

| — | verweerder verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

| 1. | Verweerder heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te stellen dat verzoeker het Syrische regime steunde en ervan profiteerde, terwijl dit volkomen ongegrond is. |
| --- | --- |

1.

Verweerder heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te stellen dat verzoeker het Syrische regime steunde en ervan profiteerde, terwijl dit volkomen ongegrond is.

| 2. | Het algemeen beginsel van evenredigheid is geschonden en de in de bestreden handelingen vastgestelde maatregelen hebben zodanige gevolgen dat deze maatregelen op zich als onevenredig moeten worden aangemerkt. De economische gevolgen van de tegen verzoeker vastgestelde sancties zijn rampzalig en niet evenredig met de doelstellingen die de bestreden handelingen geacht zijn te verwezenlijken. |
| --- | --- |

2.

Het algemeen beginsel van evenredigheid is geschonden en de in de bestreden handelingen vastgestelde maatregelen hebben zodanige gevolgen dat deze maatregelen op zich als onevenredig moeten worden aangemerkt. De economische gevolgen van de tegen verzoeker vastgestelde sancties zijn rampzalig en niet evenredig met de doelstellingen die de bestreden handelingen geacht zijn te verwezenlijken.

| 3. | Het recht op eigendom en het recht op werk zijn op onevenredige wijze geschonden. De bestreden maatregelen staan er namelijk aan in de weg dat verzoeker het ongestoord genot heeft van zijn eigendom en zijn economische vrijheid uitoefent doordat zij een inbreuk vormen op het Eerste Aanvullend Protocol bij het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. |
| --- | --- |

3.

Het recht op eigendom en het recht op werk zijn op onevenredige wijze geschonden. De bestreden maatregelen staan er namelijk aan in de weg dat verzoeker het ongestoord genot heeft van zijn eigendom en zijn economische vrijheid uitoefent doordat zij een inbreuk vormen op het Eerste Aanvullend Protocol bij het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

| 4. | Verweerder heeft misbruik gemaakt van zijn bevoegdheid. De bestreden handelingen zijn vastgesteld met andere doeleinden voor ogen dan die welke daarin zijn gesteld, namelijk om maatregelen te richten tegen verzoeker persoonlijk in plaats van tegen het regime, om redenen die verzoeker niet bekend zijn, en zij geven dus blijk van misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

4.

Verweerder heeft misbruik gemaakt van zijn bevoegdheid. De bestreden handelingen zijn vastgesteld met andere doeleinden voor ogen dan die welke daarin zijn gesteld, namelijk om maatregelen te richten tegen verzoeker persoonlijk in plaats van tegen het regime, om redenen die verzoeker niet bekend zijn, en zij geven dus blijk van misbruik van bevoegdheid.

| 5. | De in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsplicht is geschonden. De motivering van de bestreden handelingen is in werkelijkheid een loutere formaliteit en verweerder heeft er waarschijnlijk niet goed over nagedacht. |
| --- | --- |

5.

De in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsplicht is geschonden. De motivering van de bestreden handelingen is in werkelijkheid een loutere formaliteit en verweerder heeft er waarschijnlijk niet goed over nagedacht.

| 6. | De rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces zijn geschonden. Verzoeker heeft niet de mogelijkheid gekregen om te verzoeken dat hij werd gehoord vóór de vaststelling van de bestreden beperkende maatregelen en hij heeft aldus zijn rechten van verdediging, waaronder zijn recht op een eerlijk proces, dat met name wordt gewaarborgd door artikel 6, lid 3, EVRM en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet naar behoren kunnen uitoefenen. |
| --- | --- |

6.

De rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces zijn geschonden. Verzoeker heeft niet de mogelijkheid gekregen om te verzoeken dat hij werd gehoord vóór de vaststelling van de bestreden beperkende maatregelen en hij heeft aldus zijn rechten van verdediging, waaronder zijn recht op een eerlijk proces, dat met name wordt gewaarborgd door artikel 6, lid 3, EVRM en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet naar behoren kunnen uitoefenen.

---

(1)  Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2019/87 van de Raad van 21 januari 2019 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 18I, 21.1.2019, blz. 13).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/85 van de Raad van 21 januari 2019 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 18I, 21.1.2019, blz. 4).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/22 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/22

---

Beroep ingesteld op 2 mei 2019 — Duitsland/ACER

(Zaak T-283/19)

(2019/C 238/27)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en S. Eisenberg alsook M. Elspas, R. Bierwagen en G. Brucker, advocaten)

Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators

Conclusies

| 1. | Artikel 5, leden 8 en 9, van bijlage I en artikel 5, leden 8 en 9, van bijlage II bij besluit nr. 02/2019 van verweerder van 21 februari 2019 nietig verklaren; |
| --- | --- |

1.

Artikel 5, leden 8 en 9, van bijlage I en artikel 5, leden 8 en 9, van bijlage II bij besluit nr. 02/2019 van verweerder van 21 februari 2019 nietig verklaren;

| 2. | Artikel 10, lid 4, tweede zinsdeel, lid 5 en artikel 16, lid 2, tweede volzin, en lid 3, onder d-vii), van bijlage I alsook artikel 17, lid 3, onder d-vii) van bijlage II bij besluit nr. 02/2019 van verweerder van 21 februari 2019 nietig verklaren; |
| --- | --- |

2.

Artikel 10, lid 4, tweede zinsdeel, lid 5 en artikel 16, lid 2, tweede volzin, en lid 3, onder d-vii), van bijlage I alsook artikel 17, lid 3, onder d-vii) van bijlage II bij besluit nr. 02/2019 van verweerder van 21 februari 2019 nietig verklaren;

| 3. | Subsidiair, indien het Gerecht van oordeel is dat de overeenkomstig cijfer 1 nietig te verklaren voorschriften van bijlagen I en II onlosmakelijk verbonden zijn met de overige voorschriften in óf het desbetreffende artikel van deze bijlagen óf de desbetreffende bijlage als geheel óf het hele besluit nr. 02/2019 van verweerder van 21 februari 2019, de desbetreffende artikelen of bijlagen dan wel het hele besluit nietig verklaren; |
| --- | --- |

3.

Subsidiair, indien het Gerecht van oordeel is dat de overeenkomstig cijfer 1 nietig te verklaren voorschriften van bijlagen I en II onlosmakelijk verbonden zijn met de overige voorschriften in óf het desbetreffende artikel van deze bijlagen óf de desbetreffende bijlage als geheel óf het hele besluit nr. 02/2019 van verweerder van 21 februari 2019, de desbetreffende artikelen of bijlagen dan wel het hele besluit nietig verklaren;

| 4. | Subsidiair, indien het Gerecht van oordeel is dat de overeenkomstig cijfer 2 nietig te verklaren voorschriften van bijlagen I en II onlosmakelijk verbonden zijn met de overige voorschriften in óf het desbetreffende artikel van deze bijlagen óf de desbetreffende bijlage als geheel óf het hele besluit nr. 02/2019 van verweerder van 21 februari 2019, de desbetreffende artikelen of bijlagen dan wel het hele besluit nietig verklaren; en |
| --- | --- |

4.

Subsidiair, indien het Gerecht van oordeel is dat de overeenkomstig cijfer 2 nietig te verklaren voorschriften van bijlagen I en II onlosmakelijk verbonden zijn met de overige voorschriften in óf het desbetreffende artikel van deze bijlagen óf de desbetreffende bijlage als geheel óf het hele besluit nr. 02/2019 van verweerder van 21 februari 2019, de desbetreffende artikelen of bijlagen dan wel het hele besluit nietig verklaren; en

| 5. | Verweerder verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

5.

Verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Schending van de artikelen 14 tot en met 16 van de binnenkort in werking tredende verordening 2019/943 betreffende de interne markt voor elektriciteit (hierna: „interne-marktverordening voor elektriciteit”) gelezen in samenhang met artikel 13, lid 2, VEU en het algemene rechtszekerheidsbeginsel.
  In het kader van het eerste middel wordt aangevoerd dat verweerder met zijn in artikel 5, lid 8, onder b) en c), van bijlagen I en II van besluit nr. 02/2019 weergegeven verduidelijking van wat onder een kritisch netwerkelement wordt verstaan, de grondslag schendt van de artikelen 14 tot en met 16 van de per 1 januari 2020 toe te passen interne-marktverordening voor elektriciteit. In de artikelen 14 tot en met 16 van deze verordening is geregeld hoe rekening wordt gehouden met interne congestieproblemen van het netwerk bij de berekening van de capaciteit voor grensoverschrijdende handel. Volgens artikel 16, lid 8, van de interne-marktverordening voor elektriciteit geldt een onweerlegbaar vermoeden dat grensoverschrijdende stromen niet worden gediscrimineerd indien op interne en grensoverschrijdende netwerkelementen een minimumcapaciteit van 70 % van het desbetreffende netwerkelement aan de grensoverschrijdende handel ter beschikking wordt gesteld. Volgens artikel 16, lid 4, van de interne-marktverordening voor elektriciteit is boven de minimumcapaciteit geen redispatching nodig. Voorts is het slechts met inachtneming van de minimumcapaciteit mogelijk om een biedzone opnieuw af te bakenen. Bovendien komt de minimumcapaciteit van 70 % pas na een stapsgewijs lineair traject tot stand. De toepassing van de minimumcapaciteit van 70 % en het lineaire traject betekent dat rekening wordt gehouden met de tijd die interne netontwikkeling kost. Deze grondslag wordt door artikel 5, lid 8, onder b) en c), van bijlagen I en II bij het besluit radicaal omgegooid, aangezien de minimumcapaciteit van 70 % op interne netwerkelementen slechts mag worden toegepast wanneer de transmissiesysteembeheerder kan aantonen dat een nieuwe afbakening van de biedzone, meer redispatch of verdere ontwikkeling van het net minder efficiënt zijn. Bovendien wordt met het efficiëntiecriterium van artikel 5, lid 8, onder c), van bijlagen I en II bij het besluit toepassing van de vastgelegde minimumcapaciteit van 70 % ontweken, omdat het praktisch onmogelijk is hieraan te voldoen.
  Het vroegtijdig in aanmerking nemen van corrigerende maatregelen overeenkomstig artikel 10, lid 4, tweede zinsdeel, lid 5, en artikel 16, lid 2, tweede volzin, lid 3, onder d-vii), van bijlage I en artikel 17, lid 3, onder d-vii), van bijlage II is in strijd met artikel 16, lid 4, van de interne-marktverordening voor elektriciteit waarin is bepaald dat marktdeelnemers de beschikking moeten krijgen over de maximale capaciteit. |
| --- | --- |

1.

Schending van de artikelen 14 tot en met 16 van de binnenkort in werking tredende verordening 2019/943 betreffende de interne markt voor elektriciteit (hierna: „interne-marktverordening voor elektriciteit”) gelezen in samenhang met artikel 13, lid 2, VEU en het algemene rechtszekerheidsbeginsel.

In het kader van het eerste middel wordt aangevoerd dat verweerder met zijn in artikel 5, lid 8, onder b) en c), van bijlagen I en II van besluit nr. 02/2019 weergegeven verduidelijking van wat onder een kritisch netwerkelement wordt verstaan, de grondslag schendt van de artikelen 14 tot en met 16 van de per 1 januari 2020 toe te passen interne-marktverordening voor elektriciteit. In de artikelen 14 tot en met 16 van deze verordening is geregeld hoe rekening wordt gehouden met interne congestieproblemen van het netwerk bij de berekening van de capaciteit voor grensoverschrijdende handel. Volgens artikel 16, lid 8, van de interne-marktverordening voor elektriciteit geldt een onweerlegbaar vermoeden dat grensoverschrijdende stromen niet worden gediscrimineerd indien op interne en grensoverschrijdende netwerkelementen een minimumcapaciteit van 70 % van het desbetreffende netwerkelement aan de grensoverschrijdende handel ter beschikking wordt gesteld. Volgens artikel 16, lid 4, van de interne-marktverordening voor elektriciteit is boven de minimumcapaciteit geen redispatching nodig. Voorts is het slechts met inachtneming van de minimumcapaciteit mogelijk om een biedzone opnieuw af te bakenen. Bovendien komt de minimumcapaciteit van 70 % pas na een stapsgewijs lineair traject tot stand. De toepassing van de minimumcapaciteit van 70 % en het lineaire traject betekent dat rekening wordt gehouden met de tijd die interne netontwikkeling kost. Deze grondslag wordt door artikel 5, lid 8, onder b) en c), van bijlagen I en II bij het besluit radicaal omgegooid, aangezien de minimumcapaciteit van 70 % op interne netwerkelementen slechts mag worden toegepast wanneer de transmissiesysteembeheerder kan aantonen dat een nieuwe afbakening van de biedzone, meer redispatch of verdere ontwikkeling van het net minder efficiënt zijn. Bovendien wordt met het efficiëntiecriterium van artikel 5, lid 8, onder c), van bijlagen I en II bij het besluit toepassing van de vastgelegde minimumcapaciteit van 70 % ontweken, omdat het praktisch onmogelijk is hieraan te voldoen.

Het vroegtijdig in aanmerking nemen van corrigerende maatregelen overeenkomstig artikel 10, lid 4, tweede zinsdeel, lid 5, en artikel 16, lid 2, tweede volzin, lid 3, onder d-vii), van bijlage I en artikel 17, lid 3, onder d-vii), van bijlage II is in strijd met artikel 16, lid 4, van de interne-marktverordening voor elektriciteit waarin is bepaald dat marktdeelnemers de beschikking moeten krijgen over de maximale capaciteit.

| 2. | Schending van verordening (EG) nr. 714/2009 (1)

  In het kader van het tweede middel wordt gesteld dat het besluit op ontoelaatbare wijze beperkingen oplegt aan de drie bestaande uitzonderingsgronden van cijfer 1.7 van bijlage I bij verordening (EG) nr. 714/2009 op grond waarvan rekening kan worden gehouden met de interne netwerkelementen, aangezien hierin alleen nog het efficiëntiecriterium is opgenomen en dit onjuist wordt omgezet. |
| --- | --- |

2.

Schending van verordening (EG) nr. 714/2009 (1)

In het kader van het tweede middel wordt gesteld dat het besluit op ontoelaatbare wijze beperkingen oplegt aan de drie bestaande uitzonderingsgronden van cijfer 1.7 van bijlage I bij verordening (EG) nr. 714/2009 op grond waarvan rekening kan worden gehouden met de interne netwerkelementen, aangezien hierin alleen nog het efficiëntiecriterium is opgenomen en dit onjuist wordt omgezet.

| 3. | Schending van verordening (EU) 2015/1222 (2)

  In het kader van het derde middel wordt betoogd dat het efficiëntiecriterium dat is opgenomen in artikel 5, lid 8, onder c), van bijlagen I en II bij het besluit in strijd is met de herzieningsprocedure voor biedzones in artikel 32 en volgende van verordening (EU) 2015/1222 alsook met de regeling inzake de inaanmerkingneming van netwerkelementen in de capaciteitsberekening overeenkomstig artikel 29, lid 3, onder b), van verordening (EU) 2015/1222. |
| --- | --- |

3.

Schending van verordening (EU) 2015/1222 (2)

In het kader van het derde middel wordt betoogd dat het efficiëntiecriterium dat is opgenomen in artikel 5, lid 8, onder c), van bijlagen I en II bij het besluit in strijd is met de herzieningsprocedure voor biedzones in artikel 32 en volgende van verordening (EU) 2015/1222 alsook met de regeling inzake de inaanmerkingneming van netwerkelementen in de capaciteitsberekening overeenkomstig artikel 29, lid 3, onder b), van verordening (EU) 2015/1222.

| 4. | Schending van het evenredigheidsbeginsel
  In het kader van het vierde middel wordt aangevoerd dat de uitsluiting van interne netwerkelementen met betrekking tot het efficiëntiecriterium van artikel 5, lid 8, onder c), van bijlagen I en II bij het besluit het evenredigheidsbeginsel schendt, omdat deze uitsluiting een risico vormt voor de systeemveiligheid en niet het minst bezwarende middel vormt. |
| --- | --- |

4.

Schending van het evenredigheidsbeginsel

In het kader van het vierde middel wordt aangevoerd dat de uitsluiting van interne netwerkelementen met betrekking tot het efficiëntiecriterium van artikel 5, lid 8, onder c), van bijlagen I en II bij het besluit het evenredigheidsbeginsel schendt, omdat deze uitsluiting een risico vormt voor de systeemveiligheid en niet het minst bezwarende middel vormt.

| 5. | Formele onregelmatigheden van het bestreden besluit
  In het kader van het vijfde middel wordt gesteld dat het besluit in strijd is met de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 1958, nr. 17 van 6.10.1958, blz. 385), omdat de publicatie en kennisgeving ervan slechts in het Engels hebben plaatsgevonden. Het besluit is bovendien in strijd met de motiveringplicht en het Agentschap is bij de vaststelling ervan buiten haar bevoegdheden getreden. |
| --- | --- |

5.

Formele onregelmatigheden van het bestreden besluit

In het kader van het vijfde middel wordt gesteld dat het besluit in strijd is met de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 1958, nr. 17 van 6.10.1958, blz. 385), omdat de publicatie en kennisgeving ervan slechts in het Engels hebben plaatsgevonden. Het besluit is bovendien in strijd met de motiveringplicht en het Agentschap is bij de vaststelling ervan buiten haar bevoegdheden getreden.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 714/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1228/2003 (PB 2009, L 211, blz. 15).

(2)  Verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie van 24 juli 2015 tot vaststelling van richtsnoeren betreffende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer (PB 2015, L 197, blz. 24).

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/24 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/24

---

Beroep ingesteld op 2 mei 2019 — Wonder Line/EUIPO — De Longhi Benelux (KENWELL)

(Zaak T-284/19)

(2019/C 238/28)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Wonder Line, S.L. (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. Manresa Medina, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: De Longhi Benelux SA (Luxemburg, Luxemburg)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk KENWELL — inschrijvingsaanvraag nr. 13 532 296

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 februari 2019 in zaak R 1351/2018-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van verweerder en eventuele medeverweerders in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder en eventuele medeverweerders in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b) van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b) van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/25 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/25

---

Beroep ingesteld op 13 mei 2019 — Achema en Lifosa/Commissie

(Zaak T-300/19)

(2019/C 238/29)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Achema AB (Jonava, Litouwen) en Lifosa AB (Kedainiai, Litouwen) (vertegenwoordigers: E. Righini en N. Solárová, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit C(2018) 9209 final van de Commissie van 8 januari 2019 in staatssteunzaak SA.45765 (2018/NN) — Litouwen — Steun aan elektriciteitscentrales die elektriciteit uit hernieuwbare energie produceren, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit C(2018) 9209 final van de Commissie van 8 januari 2019 in staatssteunzaak SA.45765 (2018/NN) — Litouwen — Steun aan elektriciteitscentrales die elektriciteit uit hernieuwbare energie produceren, nietig verklaren;

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters als enige middel aan dat de Commissie geen formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid, en aldus verzoeksters de uit artikel 108, lid 2, VWEU voortvloeiende procedurele rechten heeft ontnomen.

| — | Verzoeksters voeren aan dat al het bewijs aantoont dat de Commissie twijfels had moeten hebben over de verenigbaarheid van de staatssteun en de financieringsmethode ervan met de interne markt en het Unierecht. Zij had derhalve een formeel onderzoek moeten openen. |
| --- | --- |

—

Verzoeksters voeren aan dat al het bewijs aantoont dat de Commissie twijfels had moeten hebben over de verenigbaarheid van de staatssteun en de financieringsmethode ervan met de interne markt en het Unierecht. Zij had derhalve een formeel onderzoek moeten openen.

| — | Verzoeksters verwijzen naar een uitvoerig geheel van bewijselementen gaande van de lengte van de fase voor de aanmelding, de onevenredige periode tussen die fase en het eerste onderzoek, andere omstandigheden waarin het bestreden besluit is vastgesteld, en vermeende inhoudelijke gebreken van het besluit, dat volgens hen onvoldoende is gemotiveerd en is aangetast door ernstige beoordelingsfouten of ontbrekende beoordeling. Deze factoren maken volgens hen duidelijk dat de Commissie een ontoereikend onderzoek heeft uitgevoerd van de relevante aspecten en dat zij niet beschikte over alle informatie die nodig was om de staatssteun en de financieringsmethode ervan verenigbaar te verklaren met de interne markt en het Unierecht. |
| --- | --- |

—

Verzoeksters verwijzen naar een uitvoerig geheel van bewijselementen gaande van de lengte van de fase voor de aanmelding, de onevenredige periode tussen die fase en het eerste onderzoek, andere omstandigheden waarin het bestreden besluit is vastgesteld, en vermeende inhoudelijke gebreken van het besluit, dat volgens hen onvoldoende is gemotiveerd en is aangetast door ernstige beoordelingsfouten of ontbrekende beoordeling. Deze factoren maken volgens hen duidelijk dat de Commissie een ontoereikend onderzoek heeft uitgevoerd van de relevante aspecten en dat zij niet beschikte over alle informatie die nodig was om de staatssteun en de financieringsmethode ervan verenigbaar te verklaren met de interne markt en het Unierecht.

| — | In het bijzonder wordt betoogd dat (i) de Commissie een vermeend zelfstandige regeling voor hernieuwbare energiebronnen en een hernieuwbare energieheffing, onjuist heeft beoordeeld, en het Litouwse wettelijk kader en de klachten van verzoeksters onjuist heeft begrepen; (ii) de Commissie de investeringssteun die aan producenten van hernieuwbare energie werd verleend niet heeft beoordeeld en haar inhoudelijk onderzoek derhalve onvolledig en ontoereikend is; (iii) de Commissie in het kader van artikel 107, lid 1, VWEU de uitzonderingen op de heffing onjuist heeft beoordeeld; (iv) de beoordeling door de Commissie van de verenigbaarheid van de regeling voor hernieuwbare energiebronnen met de interne markt ontoereikend en onjuist was; en (v) de beoordeling van de verenigbaarheid van de financieringsmethode met het Unierecht gebrekkig en ontoereikend was. |
| --- | --- |

—

In het bijzonder wordt betoogd dat (i) de Commissie een vermeend zelfstandige regeling voor hernieuwbare energiebronnen en een hernieuwbare energieheffing, onjuist heeft beoordeeld, en het Litouwse wettelijk kader en de klachten van verzoeksters onjuist heeft begrepen; (ii) de Commissie de investeringssteun die aan producenten van hernieuwbare energie werd verleend niet heeft beoordeeld en haar inhoudelijk onderzoek derhalve onvolledig en ontoereikend is; (iii) de Commissie in het kader van artikel 107, lid 1, VWEU de uitzonderingen op de heffing onjuist heeft beoordeeld; (iv) de beoordeling door de Commissie van de verenigbaarheid van de regeling voor hernieuwbare energiebronnen met de interne markt ontoereikend en onjuist was; en (v) de beoordeling van de verenigbaarheid van de financieringsmethode met het Unierecht gebrekkig en ontoereikend was.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/26 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/26

---

Beroep ingesteld op 14 mei 2019 — Yanukovych/Raad

(Zaak T-302/19)

(2019/C 238/30)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Sint-Petersburg, Rusland) (vertegenwoordiger: T. Beazley QC)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | besluit (GBVB) 2019/354 (1) van de Raad nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

besluit (GBVB) 2019/354 (1) van de Raad nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2019/352 (2) van de Raad nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2019/352 (2) van de Raad nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft;

| — | de Raad verwijzen in de kosten van verzoeker in verband met dit beroep. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten van verzoeker in verband met dit beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan die in wezen identiek of soortgelijk zijn aan die welke zijn aangevoerd in zaak T-301/18, Yanukovych/Raad. (3)

---

(1)  Besluit (GBVB) 2019/354 van de Raad van 4 maart 2019 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2019, L 64, blz. 7).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/352 van de Raad van 4 maart 2019 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2019, L 64, blz. 1).

(3)  PB 2018, C 231, blz. 48.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/26 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/26

---

Beroep ingesteld op 14 mei 2019 — Yanukovych/Raad

(Zaak T-303/19)

(2019/C 238/31)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Viktor Feodorovych Yanukovych (Rostov on Don, Rusland) (vertegenwoordiger: T. Beazley QC)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | besluit (GBVB) 2019/354 (1) van de Raad nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

besluit (GBVB) 2019/354 (1) van de Raad nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2019/352 (2) van de Raad nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2019/352 (2) van de Raad nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft;

| — | de Raad verwijzen in de kosten van verzoeker in verband met dit beroep. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten van verzoeker in verband met dit beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan die in wezen identiek of soortgelijk zijn aan die welke zijn aangevoerd in zaak T-300/18, Yanukovych/Raad. (3)

---

(1)  Besluit (GBVB) 2019/354 van de Raad van 4 maart 2019 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2019, L 64, blz. 7).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/352 van de Raad van 4 maart 2019 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2019, L 64, blz. 1).

(3)  PB 2018, C 231, blz. 46.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/27 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/27

---

Beroep ingesteld op 23 mei 2019 — BU/Commissie

(Zaak T-316/19)

(2019/C 238/32)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: BU (vertegenwoordiger: E. Bonanni, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Commissie van 2 augustus 2018 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 2 augustus 2018 nietig te verklaren;

| — | de Commissie te veroordelen tot betaling van het bedrag van 21 440 EUR; |
| --- | --- |

—

de Commissie te veroordelen tot betaling van het bedrag van 21 440 EUR;

| — | de Commissie te veroordelen tot betaling van vertragingsrente vanaf 23 januari 2017 tot aan de volledige vereffening; |
| --- | --- |

—

de Commissie te veroordelen tot betaling van vertragingsrente vanaf 23 januari 2017 tot aan de volledige vereffening;

| — | haar 500 000 EUR te betalen voor de door haar geleden schade dan wel een ander bedrag dat in redelijkheid moet worden bepaald; |
| --- | --- |

—

haar 500 000 EUR te betalen voor de door haar geleden schade dan wel een ander bedrag dat in redelijkheid moet worden bepaald;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten; |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten;

Subsidiair:

| — | de Commissie te gelasten om te erkennen dat de feiten binnen het bijzondere in artikel 10 van de (vóór 2006 geldende) gemeenschappelijke regeling vallen door het primair gevraagde bedrag te betalen; |
| --- | --- |

—

de Commissie te gelasten om te erkennen dat de feiten binnen het bijzondere in artikel 10 van de (vóór 2006 geldende) gemeenschappelijke regeling vallen door het primair gevraagde bedrag te betalen;

Meer subsidiair:

| — | de Commissie te gelasten om het advies van de medische commissie te vragen overeenkomstig de artikelen 20 en 22 van de (na 2006 geldende) gemeenschappelijke regeling. |
| --- | --- |

—

de Commissie te gelasten om het advies van de medische commissie te vragen overeenkomstig de artikelen 20 en 22 van de (na 2006 geldende) gemeenschappelijke regeling.

Middelen en voornaamste argumenten

In de onderhavige zaak heeft het TABG geweigerd om op verzoeker, die wegens een beroepsziekte reeds blijvend en volledig invalide is verklaard, artikel 10 toe te passen van de op 1 januari 2006 van kracht zijnde regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, wat de vergoeding betreft van een behandeling in verband met de sluiting van een „open wond” die schadelijk is voor de luchtwegen van verzoeker, die aan een beroepsziekte lijdt.

Ter onderbouwing van zijn beroep betoogt hij:

| 1. | Het verslag van zijn behandelend arts en het verkregen resultaat doen geen twijfel bestaan over de spoedeisendheid en de noodzaak van zijn behandeling in de zin van artikel 10 van de regeling; |
| --- | --- |

1.

Het verslag van zijn behandelend arts en het verkregen resultaat doen geen twijfel bestaan over de spoedeisendheid en de noodzaak van zijn behandeling in de zin van artikel 10 van de regeling;

| 2. | Het beginsel van behoorlijk bestuur is geschonden wegens de onvolledige documentatie die is verstrekt aan de expert die is ingeschakeld door de in artikel 23 bedoelde arts, ook wegens het vreemde en niet-deontologische gedrag van de drie bij die fase betrokken artsen, daaronder begrepen de ontkenning dat de functie van de neus van fundamenteel belang is en, vooral, dat deze bescherming biedt tegen infecties van verzoekers aangetaste luchtwegen, en dus de ontkenning dat hij baat heeft bij de succesvolle sluiting van de open wond; |
| --- | --- |

2.

Het beginsel van behoorlijk bestuur is geschonden wegens de onvolledige documentatie die is verstrekt aan de expert die is ingeschakeld door de in artikel 23 bedoelde arts, ook wegens het vreemde en niet-deontologische gedrag van de drie bij die fase betrokken artsen, daaronder begrepen de ontkenning dat de functie van de neus van fundamenteel belang is en, vooral, dat deze bescherming biedt tegen infecties van verzoekers aangetaste luchtwegen, en dus de ontkenning dat hij baat heeft bij de succesvolle sluiting van de open wond;

| 3. | De weigering van het TABG om artikel 22 van de gemeenschappelijke regeling op hem toe te passen in plaats van artikel 23 daarvan, dat duidelijk niet van toepassing is, terwijl het TABG de president van het Hof van Justitie zelf heeft gevraagd artikel 22 toe te passen voor de ambtshalve aanwijzing van de „andere arts”; een beroep op de medische commissie zou verzoeker zowel de goede formulering van het mandaat als de volledigheid van het dossier garanderen. |
| --- | --- |

3.

De weigering van het TABG om artikel 22 van de gemeenschappelijke regeling op hem toe te passen in plaats van artikel 23 daarvan, dat duidelijk niet van toepassing is, terwijl het TABG de president van het Hof van Justitie zelf heeft gevraagd artikel 22 toe te passen voor de ambtshalve aanwijzing van de „andere arts”; een beroep op de medische commissie zou verzoeker zowel de goede formulering van het mandaat als de volledigheid van het dossier garanderen.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/28 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/28

---

Beroep ingesteld op 27 mei 2019 — Maternus/EUIPO — adp Gauselmann (Jokers WILD Casino)

(Zaak T-321/19)

(2019/C 238/33)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Maternus GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Zöbisch en R. Drozdz, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: adp Gauselmann GmbH (Lübbecke, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk Jokers WILD Casino in de kleuren zwart, rood, geel en wit — Uniemerk nr. 9 515 321

Procedure voor het EUIPO: procedure tot vervallenverklaring

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 februari 2019 in zaak R 803/2018-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.7.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 238/29 |
| --- | --- | --- | --- |

15.7.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 238/29

---

Beroep ingesteld op 31 mei 2019 — Gerber/Parlement en Raad

(Zaak T-326/19)

(2019/C 238/34)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Tibor Gerber (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: N. Amadei, advocaat)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europees Parlement

Conclusies

| — | de bestreden verordening 2019/474, met name artikel 1, lid 1, en artikel 2, tweede volzin, ervan, nietig verklaren en verklaren dat richtlijn 2019/475 ingevolge die nietigverklaring geen effect sorteert daar zij functioneel is verbonden met de bestreden verordening; |
| --- | --- |

—

de bestreden verordening 2019/474, met name artikel 1, lid 1, en artikel 2, tweede volzin, ervan, nietig verklaren en verklaren dat richtlijn 2019/475 ingevolge die nietigverklaring geen effect sorteert daar zij functioneel is verbonden met de bestreden verordening;

| — | in afwachting van de uitspraak, de toepassing van de bestreden verordening en richtlijn 2019/475 opschorten tot en met de dag van het arrest van het Gerecht; |
| --- | --- |

—

in afwachting van de uitspraak, de toepassing van de bestreden verordening en richtlijn 2019/475 opschorten tot en met de dag van het arrest van het Gerecht;

| — | in afwachting van de uitspraak, de opschorting gelasten van de tenuitvoerlegging van alle uitvoeringsmaatregelen die verordening 2019/474 en richtlijn 2019/475 meebrengen, inzonderheid de uitvoeringsmaatregelen betreffende de inschrijving van motorvoertuigen die bij wet nr. 132 van 1 december 2018 (wet ter omzetting van wetsdecreet nr. 113 van 4 oktober 2018) zijn vastgesteld; |
| --- | --- |

—

in afwachting van de uitspraak, de opschorting gelasten van de tenuitvoerlegging van alle uitvoeringsmaatregelen die verordening 2019/474 en richtlijn 2019/475 meebrengen, inzonderheid de uitvoeringsmaatregelen betreffende de inschrijving van motorvoertuigen die bij wet nr. 132 van 1 december 2018 (wet ter omzetting van wetsdecreet nr. 113 van 4 oktober 2018) zijn vastgesteld;

| — | eventueel de getuigenverklaringen aanvaarden die verzoeker zich voorbehoudt aan te dragen om de in het verzoekschrift beschreven feitelijke omstandigheden te bevestigen; |
| --- | --- |

—

eventueel de getuigenverklaringen aanvaarden die verzoeker zich voorbehoudt aan te dragen om de in het verzoekschrift beschreven feitelijke omstandigheden te bevestigen;

| — | in elk geval, de Raad van de Unie en het Europees Parlement verwijzen in alle kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

in elk geval, de Raad van de Unie en het Europees Parlement verwijzen in alle kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van verordening (EU) 2019/474 van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2019 houdende wijziging van verordening (EU) nr. 952/2013 tot vaststelling van het douanewetboek, met name voor zover zij betrekking heeft op de douaneregeling ten aanzien van de Italiaanse gemeente Campione en de aangrenzende wateren van het meer van Lugano (artikel 1, lid 1, en artikel 2, tweede volzin).

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoeker drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van de verplichting tot motivering van handelingen






  — | Verzoeker voert met dit middel aan dat de bestreden verordening in strijd met artikel 296, lid 2, VWEU ontoereikend en tegenstrijdig is gemotiveerd. Aangaande de opneming van Campione in de Europese douaneregeling wordt namelijk gesteld dat de historische argumenten die de uitsluiting van Campione en de aangrenzende wateren van het meer van Lugano rechtvaardigden, zoals hun afgelegen ligging en de economische achterstand, hun geldigheid hebben verloren. De afgelegen ligging van de gemeente is nochtans geenszins gewijzigd en de economische achterstand is nog groter geworden door de insolventverklaring van het Casino, dat de enige bron van inkomsten van de gemeente vormt. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van de verplichting tot motivering van handelingen

—

Verzoeker voert met dit middel aan dat de bestreden verordening in strijd met artikel 296, lid 2, VWEU ontoereikend en tegenstrijdig is gemotiveerd. Aangaande de opneming van Campione in de Europese douaneregeling wordt namelijk gesteld dat de historische argumenten die de uitsluiting van Campione en de aangrenzende wateren van het meer van Lugano rechtvaardigden, zoals hun afgelegen ligging en de economische achterstand, hun geldigheid hebben verloren. De afgelegen ligging van de gemeente is nochtans geenszins gewijzigd en de economische achterstand is nog groter geworden door de insolventverklaring van het Casino, dat de enige bron van inkomsten van de gemeente vormt.

| 2. | Tweede middel: schending van het internationaal recht






  — | Met dit middel stelt verzoeker dat de verplichting tot eerbiediging van zowel het internationaal verdragenrecht als het internationaal gewoonterecht, die overigens in artikel 3, lid 5, VEU is neergelegd, herhaaldelijk door het Hof is bevestigd. Bij de bestreden verordening (en de daarbij aansluitende richtlijn 2019/475) is evenwel een douaneregeling gewijzigd waarop een tussen Italië en Zwitserland tot stand gekomen regel van internationaal gewoonterecht van toepassing is die door de Unie zelf is erkend, krachtens welke regel Campione aan de Zwitserse douaneregeling is onderworpen. Daardoor heeft de bestreden verordening een internationale verplichting geschonden die zij op grond van zowel het Verdrag als de rechtspraak van het Hof had moeten eerbiedigen. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het internationaal recht

—

Met dit middel stelt verzoeker dat de verplichting tot eerbiediging van zowel het internationaal verdragenrecht als het internationaal gewoonterecht, die overigens in artikel 3, lid 5, VEU is neergelegd, herhaaldelijk door het Hof is bevestigd. Bij de bestreden verordening (en de daarbij aansluitende richtlijn 2019/475) is evenwel een douaneregeling gewijzigd waarop een tussen Italië en Zwitserland tot stand gekomen regel van internationaal gewoonterecht van toepassing is die door de Unie zelf is erkend, krachtens welke regel Campione aan de Zwitserse douaneregeling is onderworpen. Daardoor heeft de bestreden verordening een internationale verplichting geschonden die zij op grond van zowel het Verdrag als de rechtspraak van het Hof had moeten eerbiedigen.

| 3. | Derde middel: schending van het recht van vrij verkeer voor Europese burgers






  — | Met het derde middel betoogt verzoeker dat de bestreden verordening gevolgen heeft die in strijd zijn met het recht dat is verankerd in artikel 21 VWEU en artikel 45 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. De toepassing van de douaneregeling van de Unie op de gemeente Campione, in plaats van de Zwitserse douaneregeling, heeft namelijk tot gevolg dat op de plaats van binnenkomst in en op de plaats van vertrek uit Campione (telkens zowel over land als via het meer) een fysieke douanegrens wordt ingesteld en de bijhorende controles ten aanzien van personen en goederen worden verricht om de toepassing van de Europese en Zwitserse wetgeving te verzekeren. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: schending van het recht van vrij verkeer voor Europese burgers

—

Met het derde middel betoogt verzoeker dat de bestreden verordening gevolgen heeft die in strijd zijn met het recht dat is verankerd in artikel 21 VWEU en artikel 45 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. De toepassing van de douaneregeling van de Unie op de gemeente Campione, in plaats van de Zwitserse douaneregeling, heeft namelijk tot gevolg dat op de plaats van binnenkomst in en op de plaats van vertrek uit Campione (telkens zowel over land als via het meer) een fysieke douanegrens wordt ingesteld en de bijhorende controles ten aanzien van personen en goederen worden verricht om de toepassing van de Europese en Zwitserse wetgeving te verzekeren.

---