# Dziennik Urzędowy C 94/13 m

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 94 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6613 marca 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 94

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6613 marca 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2023/C 94/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2023/C 94/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2023/C 94/02 | Sprawa C-158/21, Puig Gordi i in.: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 31 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo –Hiszpania) – postępowanie karne przeciwko Lluísowi Puigowi Gordiemu i in. [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Europejski nakaz aresztowania – Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW – Procedura przekazywania osób między państwami członkowskimi – Przesłanki wykonania – Właściwość wydającego nakaz organu sądowego – Artykuł 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Prawo do sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy – Możliwość wydania nowego europejskiego nakazu aresztowania dotyczącego tej samej osoby] | 2 |
| 2023/C 94/03 | Sprawa C-205/21, Ministerstvo na vatreshnite raboti Rejestracja danych biometrycznych i genetycznych przez policję: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko V.S. [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Dyrektywa (UE) 2016/680 – Artykuł 4 ust. 1 lit. a) – c) – Zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych – Ograniczenie celów – Minimalizacja danych – Artykuł 6 lit. a) – Wyraźne rozróżnienie danych osobowych osób poszczególnych kategorii – Artykuł 8 – Zgodność przetwarzania z prawem – Artykuł 10 – Transpozycja – Przetwarzanie danych biometrycznych i danych genetycznych – Pojęcie przetwarzania dozwolonego prawem państwa członkowskiego – Pojęcie bezwzględnej niezbędności – Uprawnienia dyskrecjonalne – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuły 7, 8, 47, 48 i 52 – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Domniemanie niewinności – Ograniczenie – Umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego – Osoby, którym przedstawiono zarzuty – Zbieranie danych fotograficznych i daktyloskopijnych dla potrzeb ich rejestracji i pobrania próbki biologicznej w celu określenia wzoru profilu DNA – Procedura przymusowego zbierania danych – Systematyczny charakter zbierania danych] | 4 |
| 2023/C 94/04 | Sprawa C-284/21 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 31 stycznia 2023 r. – Komisja Europejska/Anthony Braesch i in. [Odwołanie – Pomoc państwa – Artykuły 107 i 108 TFUE – Pomoc na restrukturyzację – Sektor bankowy – Wstępny etap postępowania wyjaśniającego – Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym – Plan restrukturyzacji – Zobowiązania podjęte przez dane państwo członkowskie – Środki podziału obciążenia – Przekształcenie wierzytelności podporządkowanych w kapitał własny – Właściciele obligacji – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Legitymacja procesowa czynna – Osoba fizyczna lub prawna, której dana decyzja dotyczy bezpośrednio i indywidualnie – Naruszenie uprawnień procesowych zainteresowanej strony – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Artykuł 108 ust. 2 TFUE – Pojęcie zainteresowanej strony – Rozporządzenie (UE) 2015/1589 – Artykuł 1 lit. h) – Pojęcie zainteresowanej strony – Środki krajowe uwzględnione przez Komisję Europejską – Niedopuszczalność skargi] | 5 |
| 2023/C 94/05 | Sprawa C-403/21, NV Construct: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiliul Naţional de Soluţionare a Contestaţiilor – Rumunia) – SC NV Construct SRL/Judeţul Timiş [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 267 TFUE – Pojęcie sądu krajowego – Kryteria – Niezawisłość i obligatoryjny charakter jurysdykcji danego organu krajowego – Stabilność stanowisk członków tego organu – Dyrektywa 2014/24/UE – Procedury udzielania zamówień publicznych – Artykuł 58 – Kryteria kwalifikacji – Możliwość włączenia do tych kryteriów obowiązków wynikających z odrębnych przepisów mających zastosowanie do działalności związanej z danym zamówieniem, które to obowiązki nie zostały przewidziane jako kryterium kwalifikacji w dokumentacji przetargowej – Artykuł 63 ust. 1 – Oferent polegający na zdolności innego podmiotu w celu spełnienia wymogów instytucji zamawiającej – Brak możliwości zobowiązania do korzystania z podwykonawstwa] | 6 |
| 2023/C 94/06 | Sprawa C-469/21: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo – Hiszpania) – Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España (CGCOF)/Administración General del Estado [Odesłanie prejudycjalne – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 – System baz zawierający informacje o zabezpieczeniach – Utworzenie interfejsu zintegrowanego z systemem krajowym i zarządzanego przez organy publiczne – Obowiązek korzystania ze specjalnej aplikacji dla niektórych produktów leczniczych] | 7 |
| 2023/C 94/07 | Sprawa C-613/21 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. – Parlament Europejski/Fernando Carbajo Ferrero [Odwołanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Procedura powołania na stanowisko dyrektora – Ogłoszenie o wolnym stanowisku i ogłoszenie o naborze – Odrzucenie kandydatury na stanowisko i powołanie innego kandydata – Nieprawidłowości w postępowaniu rekrutacyjnym – Oczywisty błąd w ocenie – Przejrzystość – Równość traktowania] | 8 |
| 2023/C 94/08 | Sprawa C-682/21, HSC Baltic i in.: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – HSC Baltic UAB, Mitnija UAB, Montuotojas UAB/Vilniaus miesto savivaldybės administracija [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 57 ust. 4 lit. g) – Fakultatywna podstawa wykluczenia związana z niedociągnięciami w ramach wcześniejszego zamówienia – Zamówienie udzielone konsorcjum – Rozwiązanie umowy w sprawie tego zamówienia – Automatyczne wpisanie wszystkich członków konsorcjum do wykazu nierzetelnych wykonawców – Zasada proporcjonalności – Dyrektywa 89/665/CEE – Artykuł 1 ust. 1 i 3 – Prawo do skutecznego środka odwoławczego] | 8 |
| 2023/C 94/09 | Sprawa C-410/22: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Słupsku – Polska) – KL i in./Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Koszalinie, Sąd Rejonowy w Szczecinku i in. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wymóg wskazania przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi przez Trybunał – Brak dostatecznych wyjaśnień – Oczywista niedopuszczalność] | 9 |
| 2023/C 94/10 | Sprawa C 476/22: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy – Polska) – D.-F. sp. z o.o./D.L. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wymóg wskazania przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi przez Trybunał – Brak dostatecznych wyjaśnień – Oczywista niedopuszczalność] | 10 |
| 2023/C 94/11 | Sprawa C-580/22 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2022 r. w sprawie T-83/20, bonnanwalt Vermögens- und Beteiligungsgesellschaft mbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 1 września 2022 r. przez bonnanwalt Vermögens- und Beteiligungsgesellschaft mbH | 10 |
| 2023/C 94/12 | Sprawa C-696/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 8 listopada 2022 r. – C SPRL/AJFP Cluj, DGRFP Cluj-Napoca | 11 |
| 2023/C 94/13 | Sprawa C-701/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 15 listopada 2022 r. – SC AA SRL/MFE | 12 |
| 2023/C 94/14 | Sprawa C-723/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgerichts München (Niemcy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Citadines Betriebs GmbH/MPLC Deutschland GmbH | 13 |
| 2023/C 94/15 | Sprawa C-725/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-865/19, Nevinnomysskiy Azot i NAK Azot/Komisja wniesione w dniu 24 listopada 2022 r. przez AO Nevinnomysskiy Azot, AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK Azot | 13 |
| 2023/C 94/16 | Sprawa C-728/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Associazione Nazionale Italiana Bingo – Anib, Play Game Srl/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli | 14 |
| 2023/C 94/17 | Sprawa C-729/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Associazione Concessionari Bingo – Ascob Srl i in./Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli | 16 |
| 2023/C 94/18 | Sprawa C-730/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Coral Srl/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli | 17 |
| 2023/C 94/19 | Sprawa C-731/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Austria) w dniu 25 listopada 2022 r. – IJ i PO GesbR, IJ/Agrarmarkt Austria | 17 |
| 2023/C 94/20 | Sprawa C-734/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 29 listopada 2022 r. – Republika Austrii/GM | 18 |
| 2023/C 94/21 | Sprawa C-736/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 21 września 2022 r. w sprawie T-95/21, Portugalia/Komisja, wniesione w dniu 30 listopada 2022 r. przez Republikę Portugalską | 19 |
| 2023/C 94/22 | Sprawa C-754/22 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 7 października 2022 r. w sprawie T-101/22, OG i in./Komisja, wniesione w dniu 9 grudnia 2022 r. przez OG, OH, OI, i OJ | 20 |
| 2023/C 94/23 | Sprawa C-755/22, Nárokuj: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresní soud Praha-západ (Republika Czeska) w dniu 13 grudnia 2022 r. – Nárokuj s.r.o./EC Financial Services, a.s. | 21 |
| 2023/C 94/24 | Sprawa C-761/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Bochum (Niemcy) w dniu 15 grudnia 2022 r. – Verband Wirtschaft im Wettbewerb Verein für Lauterkeit in Handel und Industrie e.V./Roller GmbH & Co. KG | 22 |
| 2023/C 94/25 | Sprawa C-767/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Satversmes tiesa (Łotwa) w dniu 12 grudnia 2022 r. – 1Dream OÜ, DS, DL, VS, JG/Latvijas Republikas Saeima | 23 |
| 2023/C 94/26 | Sprawa C-768/22: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska | 23 |
| 2023/C 94/27 | Sprawa C-783/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 26 października 2022 r. w sprawie T-273/21, The Bazooka Companies/EUIPO, wniesione w dniu 23 grudnia 2022 r. przez Trebora Roberta Bilkiewicza | 24 |
| 2023/C 94/28 | Sprawa C-790/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 28 grudnia 2022 r. – R GmbH/Bürgermeister der Landeshauptstadt Innsbruck | 25 |
| 2023/C 94/29 | Sprawa C-6/23 Baramlay: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 2 stycznia 2023 r. – X/Agrárminiszter | 25 |
| 2023/C 94/30 | Sprawa C-29/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-655/19, Ferriera Valsabbia i Valsabbia Investimenti/Komisja, wniesione w dniu 18 stycznia 2023 r. przez Ferriera Valsabbia SpA i Valsabbia Investimenti SpA | 26 |
| 2023/C 94/31 | Sprawa C-30/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-656/19, Alfa Acciai/Komisja, wniesione w dniu 18 stycznia 2023 r. przez Alfa Acciai SpA | 27 |
| 2023/C 94/32 | Sprawa C-31/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-667/19, Ferriere Nord/Komisja, wniesione w dniu 19 stycznia 2023 r. przez Ferriere Nord SpA | 28 |
| 2023/C 94/33 | Sprawa C-47/23: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2023 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec | 30 |
| | Sąd |
| 2023/C 94/34 | Sprawa T-640/16 RENV: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – GEA Group/Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzji i uzgodnione praktyki – Europejskie rynki stabilizatorów termicznych na bazie cyny, epoksydowanego oleju sojowego i estrów – Zastosowanie pułapu 10 % obrotu do jednego z podmiotów tworzących przedsiębiorstwo – Stwierdzenie nieważności decyzji zmieniającej grzywnę ustaloną w pierwotnej decyzji stwierdzającej naruszenie – Dopuszczalność – Interes prawny – Grzywny – Przedawnienie – Pojęcie przedsiębiorstwa – Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny – Prawo do obrony – Prawo do ustnego przedstawienia uwag – Zasada równego traktowania – Data wymagalności grzywny w przypadku zmiany – Uzasadnienie] | 32 |
| 2023/C 94/35 | Sprawa T-163/21: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Capitani/Rada [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące trwającej procedury ustawodawczej – Grupy robocze Rady – Dokumenty dotyczące wniosku ustawodawczego mającego na celu zmianę dyrektywy 2013/34/UE w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek – Częściowa odmowa dostępu – Skarga o stwierdzenie nieważności – Interes prawny – Dopuszczalność – Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001 – Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji] | 32 |
| 2023/C 94/36 | Sprawa T-528/21: Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2023 r. – Neratax/EUIPO – Intrum Hellas i in. (ELLO ERMOL, Ello creamy, ELLO, MORFAT Creamy i MORFAT) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowne unijne znaki towarowe ELLO i MORFAT oraz graficzne unijne znaki towarowe ELLO ERMOL, Ello creamy i MORFAT Creamy – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Zła wiara – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 33 |
| 2023/C 94/37 | Sprawa T-666/21: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r – Società Navigazione Siciliana/Komisja [Pomoc państwa – Transport morski – Częściowe zwolnienie z opłat skarbowych należnych z tytułu przeniesienia działalności między przedsiębiorstwami – Decyzja uznająca pomoc za bezprawnie przyznaną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym oraz nakazująca jej odzyskanie – Korzyść – Beneficjent pomocy – Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym – Obowiązek uzasadnienia – Odpowiedzialność pozaumowna – Przewlekłość postępowania] | 34 |
| 2023/C 94/38 | Sprawa T-703/21: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – Zielonogórski Klub Żużlowy Sportowa / EUIPO – Falubaz Polska (FALUBAZ) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy FALUBAZ – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Zła wiara – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 35 |
| 2023/C 94/39 | Sprawa T-805/21: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – NS/Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Przeniesienie z urzędu – Interes służby – Zgodność między grupą zaszeregowania a stanowiskiem – Utrata premii – Prawo do bycia wysłuchanym – Obowiązek uzasadnienia – Nadużycie władzy i nadużycie proceduralne] | 35 |
| 2023/C 94/40 | Sprawa T-320/22: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – Scania CV/EUIPO (V8) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego V8 – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001] | 36 |
| 2023/C 94/41 | Sprawa T-351/22: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Dietrich Process Systems/EUIPO – Koch-Glitsch (SCHEIBEL) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy SCHEIBEL – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 36 |
| 2023/C 94/42 | Sprawa T-352/22: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Dietrich Process Systems/EUIPO – Koch-Glitsch (KARR) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy KAAR – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 37 |
| 2023/C 94/43 | Sprawa T-675/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Flynn/EBC | 37 |
| 2023/C 94/44 | Sprawa T-804/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Gemelli/Parlament | 38 |
| 2023/C 94/45 | Sprawa T-805/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Graziani/Parlament | 39 |
| 2023/C 94/46 | Sprawa T-806/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Iacono/Parlament | 40 |
| 2023/C 94/47 | Sprawa T-807/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Lombardo/Parlament | 41 |
| 2023/C 94/48 | Sprawa T-808/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Mantovani/Parlament | 41 |
| 2023/C 94/49 | Sprawa T-809/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Napoletano/Parlament | 42 |
| 2023/C 94/50 | Sprawa T-810/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Nobilia/Parlament | 43 |
| 2023/C 94/51 | Sprawa T-811/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Pettinari/Parlament | 44 |
| 2023/C 94/52 | Sprawa T-812/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Viola/Parlament | 44 |
| 2023/C 94/53 | Sprawa T-813/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Sbarbati/Parlament | 45 |
| 2023/C 94/54 | Sprawa T-814/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Ventre/Parlament | 46 |
| 2023/C 94/55 | Sprawa T-815/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Aita/Parlament | 47 |
| 2023/C 94/56 | Sprawa T-816/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Arroni/Parlament | 47 |
| 2023/C 94/57 | Sprawa T-817/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Bonsignore/Parlament | 48 |
| 2023/C 94/58 | Sprawa T-818/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Carollo/Parlament | 49 |
| 2023/C 94/59 | Sprawa T-819/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Catasta/Parlament | 50 |
| 2023/C 94/60 | Sprawa T-820/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Coppo Gavazzi/Parlament | 50 |
| 2023/C 94/61 | Sprawa T-821/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Di Meo/Parlament | 51 |
| 2023/C 94/62 | Sprawa T-822/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Di Prima/Parlament | 52 |
| 2023/C 94/63 | Sprawa T-823/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Dupuis/Parlament | 53 |
| 2023/C 94/64 | Sprawa T-824/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Filippi/Parlament | 53 |
| 2023/C 94/65 | Sprawa T-825/22: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2022 r. – Cucurnia/Parlament | 54 |
| 2023/C 94/66 | Sprawa T-826/22: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2022 r. – Gallenzi/Parlament | 55 |
| 2023/C 94/67 | Sprawa T-12/23: Skarga wniesiona w dniu 19 stycznia 2023 r. Beauty Boutique/EUIPO – Lightningbolt Europe (Przedstawienie błyskawicy) | 56 |
| 2023/C 94/68 | Sprawa T-15/23: Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2023 r. – Rumunia/Komisja | 56 |
| 2023/C 94/69 | Sprawa T-23/23: Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2023 r. – Noyan Abr Arvan/Rada | 57 |
| 2023/C 94/70 | Sprawa T-24/23: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2023 r. – UF/Komisja | 58 |
| 2023/C 94/71 | Sprawa T-25/23: Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2023 r. – Orgatex/EUIPO – Longton (Znakowanie dróg) | 59 |
| 2023/C 94/72 | Sprawa T-26/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Feed/EUIPO – The Feed.com (Feed.) | 59 |
| 2023/C 94/73 | Sprawa T-27/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Feed / EUIPO – The Feed.com (THE FEED) | 60 |
| 2023/C 94/74 | Sprawa T-29/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Vobro/EUIPO – Mieszko (CHERRY Passion) | 61 |
| 2023/C 94/75 | Sprawa T-31/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – QN/eu-LISA | 62 |
| 2023/C 94/76 | Sprawa T-33/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Domator24/EUIPO – Acer (PREDATOR) | 63 |
| 2023/C 94/77 | Sprawa T-35/23: Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2023 r. – Daimler Truck/EUIPO (YOUR PERFORMANCE PLUS) | 64 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2023/C 94/02

Sprawa C-158/21, Puig Gordi i in.: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 31 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo –Hiszpania) – postępowanie karne przeciwko Lluísowi Puigowi Gordiemu i in. [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Europejski nakaz aresztowania – Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW – Procedura przekazywania osób między państwami członkowskimi – Przesłanki wykonania – Właściwość wydającego nakaz organu sądowego – Artykuł 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Prawo do sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy – Możliwość wydania nowego europejskiego nakazu aresztowania dotyczącego tej samej osoby]

2

2023/C 94/03

Sprawa C-205/21, Ministerstvo na vatreshnite raboti Rejestracja danych biometrycznych i genetycznych przez policję: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko V.S. [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Dyrektywa (UE) 2016/680 – Artykuł 4 ust. 1 lit. a) – c) – Zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych – Ograniczenie celów – Minimalizacja danych – Artykuł 6 lit. a) – Wyraźne rozróżnienie danych osobowych osób poszczególnych kategorii – Artykuł 8 – Zgodność przetwarzania z prawem – Artykuł 10 – Transpozycja – Przetwarzanie danych biometrycznych i danych genetycznych – Pojęcie przetwarzania dozwolonego prawem państwa członkowskiego – Pojęcie bezwzględnej niezbędności – Uprawnienia dyskrecjonalne – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuły 7, 8, 47, 48 i 52 – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Domniemanie niewinności – Ograniczenie – Umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego – Osoby, którym przedstawiono zarzuty – Zbieranie danych fotograficznych i daktyloskopijnych dla potrzeb ich rejestracji i pobrania próbki biologicznej w celu określenia wzoru profilu DNA – Procedura przymusowego zbierania danych – Systematyczny charakter zbierania danych]

4

2023/C 94/04

Sprawa C-284/21 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 31 stycznia 2023 r. – Komisja Europejska/Anthony Braesch i in. [Odwołanie – Pomoc państwa – Artykuły 107 i 108 TFUE – Pomoc na restrukturyzację – Sektor bankowy – Wstępny etap postępowania wyjaśniającego – Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym – Plan restrukturyzacji – Zobowiązania podjęte przez dane państwo członkowskie – Środki podziału obciążenia – Przekształcenie wierzytelności podporządkowanych w kapitał własny – Właściciele obligacji – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Legitymacja procesowa czynna – Osoba fizyczna lub prawna, której dana decyzja dotyczy bezpośrednio i indywidualnie – Naruszenie uprawnień procesowych zainteresowanej strony – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Artykuł 108 ust. 2 TFUE – Pojęcie zainteresowanej strony – Rozporządzenie (UE) 2015/1589 – Artykuł 1 lit. h) – Pojęcie zainteresowanej strony – Środki krajowe uwzględnione przez Komisję Europejską – Niedopuszczalność skargi]

5

2023/C 94/05

Sprawa C-403/21, NV Construct: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiliul Naţional de Soluţionare a Contestaţiilor – Rumunia) – SC NV Construct SRL/Judeţul Timiş [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 267 TFUE – Pojęcie sądu krajowego – Kryteria – Niezawisłość i obligatoryjny charakter jurysdykcji danego organu krajowego – Stabilność stanowisk członków tego organu – Dyrektywa 2014/24/UE – Procedury udzielania zamówień publicznych – Artykuł 58 – Kryteria kwalifikacji – Możliwość włączenia do tych kryteriów obowiązków wynikających z odrębnych przepisów mających zastosowanie do działalności związanej z danym zamówieniem, które to obowiązki nie zostały przewidziane jako kryterium kwalifikacji w dokumentacji przetargowej – Artykuł 63 ust. 1 – Oferent polegający na zdolności innego podmiotu w celu spełnienia wymogów instytucji zamawiającej – Brak możliwości zobowiązania do korzystania z podwykonawstwa]

6

2023/C 94/06

Sprawa C-469/21: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo – Hiszpania) – Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España (CGCOF)/Administración General del Estado [Odesłanie prejudycjalne – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 – System baz zawierający informacje o zabezpieczeniach – Utworzenie interfejsu zintegrowanego z systemem krajowym i zarządzanego przez organy publiczne – Obowiązek korzystania ze specjalnej aplikacji dla niektórych produktów leczniczych]

7

2023/C 94/07

Sprawa C-613/21 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. – Parlament Europejski/Fernando Carbajo Ferrero [Odwołanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Procedura powołania na stanowisko dyrektora – Ogłoszenie o wolnym stanowisku i ogłoszenie o naborze – Odrzucenie kandydatury na stanowisko i powołanie innego kandydata – Nieprawidłowości w postępowaniu rekrutacyjnym – Oczywisty błąd w ocenie – Przejrzystość – Równość traktowania]

8

2023/C 94/08

Sprawa C-682/21, HSC Baltic i in.: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – HSC Baltic UAB, Mitnija UAB, Montuotojas UAB/Vilniaus miesto savivaldybės administracija [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 57 ust. 4 lit. g) – Fakultatywna podstawa wykluczenia związana z niedociągnięciami w ramach wcześniejszego zamówienia – Zamówienie udzielone konsorcjum – Rozwiązanie umowy w sprawie tego zamówienia – Automatyczne wpisanie wszystkich członków konsorcjum do wykazu nierzetelnych wykonawców – Zasada proporcjonalności – Dyrektywa 89/665/CEE – Artykuł 1 ust. 1 i 3 – Prawo do skutecznego środka odwoławczego]

8

2023/C 94/09

Sprawa C-410/22: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Słupsku – Polska) – KL i in./Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Koszalinie, Sąd Rejonowy w Szczecinku i in. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wymóg wskazania przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi przez Trybunał – Brak dostatecznych wyjaśnień – Oczywista niedopuszczalność]

9

2023/C 94/10

Sprawa C 476/22: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy – Polska) – D.-F. sp. z o.o./D.L. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wymóg wskazania przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi przez Trybunał – Brak dostatecznych wyjaśnień – Oczywista niedopuszczalność]

10

2023/C 94/11

Sprawa C-580/22 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2022 r. w sprawie T-83/20, bonnanwalt Vermögens- und Beteiligungsgesellschaft mbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 1 września 2022 r. przez bonnanwalt Vermögens- und Beteiligungsgesellschaft mbH

10

2023/C 94/12

Sprawa C-696/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 8 listopada 2022 r. – C SPRL/AJFP Cluj, DGRFP Cluj-Napoca

11

2023/C 94/13

Sprawa C-701/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 15 listopada 2022 r. – SC AA SRL/MFE

12

2023/C 94/14

Sprawa C-723/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgerichts München (Niemcy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Citadines Betriebs GmbH/MPLC Deutschland GmbH

13

2023/C 94/15

Sprawa C-725/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-865/19, Nevinnomysskiy Azot i NAK Azot/Komisja wniesione w dniu 24 listopada 2022 r. przez AO Nevinnomysskiy Azot, AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK Azot

13

2023/C 94/16

Sprawa C-728/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Associazione Nazionale Italiana Bingo – Anib, Play Game Srl/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

14

2023/C 94/17

Sprawa C-729/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Associazione Concessionari Bingo – Ascob Srl i in./Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

16

2023/C 94/18

Sprawa C-730/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Coral Srl/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

17

2023/C 94/19

Sprawa C-731/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Austria) w dniu 25 listopada 2022 r. – IJ i PO GesbR, IJ/Agrarmarkt Austria

17

2023/C 94/20

Sprawa C-734/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 29 listopada 2022 r. – Republika Austrii/GM

18

2023/C 94/21

Sprawa C-736/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 21 września 2022 r. w sprawie T-95/21, Portugalia/Komisja, wniesione w dniu 30 listopada 2022 r. przez Republikę Portugalską

19

2023/C 94/22

Sprawa C-754/22 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 7 października 2022 r. w sprawie T-101/22, OG i in./Komisja, wniesione w dniu 9 grudnia 2022 r. przez OG, OH, OI, i OJ

20

2023/C 94/23

Sprawa C-755/22, Nárokuj: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresní soud Praha-západ (Republika Czeska) w dniu 13 grudnia 2022 r. – Nárokuj s.r.o./EC Financial Services, a.s.

21

2023/C 94/24

Sprawa C-761/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Bochum (Niemcy) w dniu 15 grudnia 2022 r. – Verband Wirtschaft im Wettbewerb Verein für Lauterkeit in Handel und Industrie e.V./Roller GmbH & Co. KG

22

2023/C 94/25

Sprawa C-767/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Satversmes tiesa (Łotwa) w dniu 12 grudnia 2022 r. – 1Dream OÜ, DS, DL, VS, JG/Latvijas Republikas Saeima

23

2023/C 94/26

Sprawa C-768/22: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska

23

2023/C 94/27

Sprawa C-783/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 26 października 2022 r. w sprawie T-273/21, The Bazooka Companies/EUIPO, wniesione w dniu 23 grudnia 2022 r. przez Trebora Roberta Bilkiewicza

24

2023/C 94/28

Sprawa C-790/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 28 grudnia 2022 r. – R GmbH/Bürgermeister der Landeshauptstadt Innsbruck

25

2023/C 94/29

Sprawa C-6/23 Baramlay: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 2 stycznia 2023 r. – X/Agrárminiszter

25

2023/C 94/30

Sprawa C-29/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-655/19, Ferriera Valsabbia i Valsabbia Investimenti/Komisja, wniesione w dniu 18 stycznia 2023 r. przez Ferriera Valsabbia SpA i Valsabbia Investimenti SpA

26

2023/C 94/31

Sprawa C-30/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-656/19, Alfa Acciai/Komisja, wniesione w dniu 18 stycznia 2023 r. przez Alfa Acciai SpA

27

2023/C 94/32

Sprawa C-31/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-667/19, Ferriere Nord/Komisja, wniesione w dniu 19 stycznia 2023 r. przez Ferriere Nord SpA

28

2023/C 94/33

Sprawa C-47/23: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2023 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec

30

Sąd

2023/C 94/34

Sprawa T-640/16 RENV: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – GEA Group/Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzji i uzgodnione praktyki – Europejskie rynki stabilizatorów termicznych na bazie cyny, epoksydowanego oleju sojowego i estrów – Zastosowanie pułapu 10 % obrotu do jednego z podmiotów tworzących przedsiębiorstwo – Stwierdzenie nieważności decyzji zmieniającej grzywnę ustaloną w pierwotnej decyzji stwierdzającej naruszenie – Dopuszczalność – Interes prawny – Grzywny – Przedawnienie – Pojęcie przedsiębiorstwa – Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny – Prawo do obrony – Prawo do ustnego przedstawienia uwag – Zasada równego traktowania – Data wymagalności grzywny w przypadku zmiany – Uzasadnienie]

32

2023/C 94/35

Sprawa T-163/21: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Capitani/Rada [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące trwającej procedury ustawodawczej – Grupy robocze Rady – Dokumenty dotyczące wniosku ustawodawczego mającego na celu zmianę dyrektywy 2013/34/UE w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek – Częściowa odmowa dostępu – Skarga o stwierdzenie nieważności – Interes prawny – Dopuszczalność – Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001 – Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji]

32

2023/C 94/36

Sprawa T-528/21: Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2023 r. – Neratax/EUIPO – Intrum Hellas i in. (ELLO ERMOL, Ello creamy, ELLO, MORFAT Creamy i MORFAT) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowne unijne znaki towarowe ELLO i MORFAT oraz graficzne unijne znaki towarowe ELLO ERMOL, Ello creamy i MORFAT Creamy – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Zła wiara – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

33

2023/C 94/37

Sprawa T-666/21: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r – Società Navigazione Siciliana/Komisja [Pomoc państwa – Transport morski – Częściowe zwolnienie z opłat skarbowych należnych z tytułu przeniesienia działalności między przedsiębiorstwami – Decyzja uznająca pomoc za bezprawnie przyznaną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym oraz nakazująca jej odzyskanie – Korzyść – Beneficjent pomocy – Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym – Obowiązek uzasadnienia – Odpowiedzialność pozaumowna – Przewlekłość postępowania]

34

2023/C 94/38

Sprawa T-703/21: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – Zielonogórski Klub Żużlowy Sportowa / EUIPO – Falubaz Polska (FALUBAZ) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy FALUBAZ – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Zła wiara – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

35

2023/C 94/39

Sprawa T-805/21: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – NS/Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Przeniesienie z urzędu – Interes służby – Zgodność między grupą zaszeregowania a stanowiskiem – Utrata premii – Prawo do bycia wysłuchanym – Obowiązek uzasadnienia – Nadużycie władzy i nadużycie proceduralne]

35

2023/C 94/40

Sprawa T-320/22: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – Scania CV/EUIPO (V8) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego V8 – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001]

36

2023/C 94/41

Sprawa T-351/22: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Dietrich Process Systems/EUIPO – Koch-Glitsch (SCHEIBEL) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy SCHEIBEL – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

36

2023/C 94/42

Sprawa T-352/22: Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Dietrich Process Systems/EUIPO – Koch-Glitsch (KARR) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy KAAR – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

37

2023/C 94/43

Sprawa T-675/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Flynn/EBC

37

2023/C 94/44

Sprawa T-804/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Gemelli/Parlament

38

2023/C 94/45

Sprawa T-805/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Graziani/Parlament

39

2023/C 94/46

Sprawa T-806/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Iacono/Parlament

40

2023/C 94/47

Sprawa T-807/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Lombardo/Parlament

41

2023/C 94/48

Sprawa T-808/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Mantovani/Parlament

41

2023/C 94/49

Sprawa T-809/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Napoletano/Parlament

42

2023/C 94/50

Sprawa T-810/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Nobilia/Parlament

43

2023/C 94/51

Sprawa T-811/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Pettinari/Parlament

44

2023/C 94/52

Sprawa T-812/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Viola/Parlament

44

2023/C 94/53

Sprawa T-813/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Sbarbati/Parlament

45

2023/C 94/54

Sprawa T-814/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Ventre/Parlament

46

2023/C 94/55

Sprawa T-815/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Aita/Parlament

47

2023/C 94/56

Sprawa T-816/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Arroni/Parlament

47

2023/C 94/57

Sprawa T-817/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Bonsignore/Parlament

48

2023/C 94/58

Sprawa T-818/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Carollo/Parlament

49

2023/C 94/59

Sprawa T-819/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Catasta/Parlament

50

2023/C 94/60

Sprawa T-820/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Coppo Gavazzi/Parlament

50

2023/C 94/61

Sprawa T-821/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Di Meo/Parlament

51

2023/C 94/62

Sprawa T-822/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Di Prima/Parlament

52

2023/C 94/63

Sprawa T-823/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Dupuis/Parlament

53

2023/C 94/64

Sprawa T-824/22: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Filippi/Parlament

53

2023/C 94/65

Sprawa T-825/22: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2022 r. – Cucurnia/Parlament

54

2023/C 94/66

Sprawa T-826/22: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2022 r. – Gallenzi/Parlament

55

2023/C 94/67

Sprawa T-12/23: Skarga wniesiona w dniu 19 stycznia 2023 r. Beauty Boutique/EUIPO – Lightningbolt Europe (Przedstawienie błyskawicy)

56

2023/C 94/68

Sprawa T-15/23: Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2023 r. – Rumunia/Komisja

56

2023/C 94/69

Sprawa T-23/23: Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2023 r. – Noyan Abr Arvan/Rada

57

2023/C 94/70

Sprawa T-24/23: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2023 r. – UF/Komisja

58

2023/C 94/71

Sprawa T-25/23: Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2023 r. – Orgatex/EUIPO – Longton (Znakowanie dróg)

59

2023/C 94/72

Sprawa T-26/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Feed/EUIPO – The Feed.com (Feed.)

59

2023/C 94/73

Sprawa T-27/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Feed / EUIPO – The Feed.com (THE FEED)

60

2023/C 94/74

Sprawa T-29/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Vobro/EUIPO – Mieszko (CHERRY Passion)

61

2023/C 94/75

Sprawa T-31/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – QN/eu-LISA

62

2023/C 94/76

Sprawa T-33/23: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Domator24/EUIPO – Acer (PREDATOR)

63

2023/C 94/77

Sprawa T-35/23: Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2023 r. – Daimler Truck/EUIPO (YOUR PERFORMANCE PLUS)

64

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2023/C 94/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 83 z 6.3.2023

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 71 z 27.2.2023

Dz.U. C 63 z 20.2.2023

Dz.U. C 54 z 13.2.2023

Dz.U. C 45 z 6.2.2023

Dz.U. C 35 z 30.1.2023

Dz.U. C 24 z 23.1.2023

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/2 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 31 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo –Hiszpania) – postępowanie karne przeciwko Lluísowi Puigowi Gordiemu i in.

(Sprawa C-158/21, Puig Gordi i in.) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Europejski nakaz aresztowania - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Procedura przekazywania osób między państwami członkowskimi - Przesłanki wykonania - Właściwość wydającego nakaz organu sądowego - Artykuł 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Prawo do sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy - Możliwość wydania nowego europejskiego nakazu aresztowania dotyczącego tej samej osoby)

(2023/C 94/02)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Supremo

Strony w postępowaniu głównym w sprawie karnej

Lluís Puig Gordi, Carles Puigdemont Casamajó, Antoni Comín Oliveres, Clara Ponsatí Obiols, Meritxell Serret Aleu, Marta Rovira Vergés, Anna Gabriel Sabaté

Przy udziale: Ministerio Fiscal, Abogacía del Estado, Partido político VOX

Sentencja

| 1) | Decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, zmienioną decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r.,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  wykonujący nakaz organ sądowy nie jest uprawniony do odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania w oparciu o podstawę odmowy wykonania wynikającą nie z decyzji ramowej 2002/584 ze zmianami, lecz jedynie z prawa państwa członkowskiego wykonującego nakaz. Natomiast wspomniany organ sądowy może stosować przepis krajowy przewidujący, że odmawia się wykonania europejskiego nakazu aresztowania, jeżeli wykonanie to prowadziłoby do naruszenia prawa podstawowego ustanowionego w prawie Unii, pod warunkiem że zakres tego przepisu nie wykracza poza zakres art. 1 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584 ze zmianami zgodnie z jego wykładnią dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, zmienioną decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r.,

należy interpretować w ten sposób, że:

wykonujący nakaz organ sądowy nie jest uprawniony do odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania w oparciu o podstawę odmowy wykonania wynikającą nie z decyzji ramowej 2002/584 ze zmianami, lecz jedynie z prawa państwa członkowskiego wykonującego nakaz. Natomiast wspomniany organ sądowy może stosować przepis krajowy przewidujący, że odmawia się wykonania europejskiego nakazu aresztowania, jeżeli wykonanie to prowadziłoby do naruszenia prawa podstawowego ustanowionego w prawie Unii, pod warunkiem że zakres tego przepisu nie wykracza poza zakres art. 1 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584 ze zmianami zgodnie z jego wykładnią dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

| 2) | Artykuł 1 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  wykonujący nakaz organ sądowy nie może sprawdzać, czy europejski nakaz aresztowania został wydany przez organ sądowy właściwy w tym celu, i odmówić wykonania tego europejskiego nakazu aresztowania, jeżeli uzna, że tak nie jest. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 1 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299,

należy interpretować w ten sposób, że:

wykonujący nakaz organ sądowy nie może sprawdzać, czy europejski nakaz aresztowania został wydany przez organ sądowy właściwy w tym celu, i odmówić wykonania tego europejskiego nakazu aresztowania, jeżeli uzna, że tak nie jest.

| 3) | Artykuł 1 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299, w związku z art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej
  należy interpretować w ten sposób, że:
  wykonujący nakaz organ sądowy, który powinien podjąć decyzję w przedmiocie przekazania osoby wskazanej w europejskim nakazie aresztowania, nie może odmówić wykonania tego nakazu na tej podstawie, że w następstwie przekazania tej osoby do państwa członkowskiego wydającego nakaz będzie ona narażona na ryzyko osądzenia przez sąd nieposiadający właściwości w tym zakresie, chyba że:






  — | po pierwsze, ów organ sądowy posiada obiektywne, wiarygodne, dokładne i należycie zaktualizowane informacje świadczące o istnieniu systemowych lub ogólnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu sądownictwa wydającego nakaz państwa członkowskiego lub nieprawidłowości wpływających na ochronę sądową obiektywnie możliwej do zidentyfikowania grupy osób, do której należy zainteresowany, w kontekście wymogu sądu ustanowionego na mocy ustawy, które to nieprawidłowości oznaczają, że zainteresowane jednostki są generalnie pozbawione w tym państwie członkowskim skutecznego środka prawnego umożliwiającego kontrolę właściwości sądu karnego, który ma orzekać w ich sprawie, oraz |
| --- | --- | --- |

3)

Artykuł 1 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299, w związku z art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

wykonujący nakaz organ sądowy, który powinien podjąć decyzję w przedmiocie przekazania osoby wskazanej w europejskim nakazie aresztowania, nie może odmówić wykonania tego nakazu na tej podstawie, że w następstwie przekazania tej osoby do państwa członkowskiego wydającego nakaz będzie ona narażona na ryzyko osądzenia przez sąd nieposiadający właściwości w tym zakresie, chyba że:

—

po pierwsze, ów organ sądowy posiada obiektywne, wiarygodne, dokładne i należycie zaktualizowane informacje świadczące o istnieniu systemowych lub ogólnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu sądownictwa wydającego nakaz państwa członkowskiego lub nieprawidłowości wpływających na ochronę sądową obiektywnie możliwej do zidentyfikowania grupy osób, do której należy zainteresowany, w kontekście wymogu sądu ustanowionego na mocy ustawy, które to nieprawidłowości oznaczają, że zainteresowane jednostki są generalnie pozbawione w tym państwie członkowskim skutecznego środka prawnego umożliwiającego kontrolę właściwości sądu karnego, który ma orzekać w ich sprawie, oraz

| — | po drugie, wspomniany organ sądowy stwierdzi, że w szczególnych okolicznościach danej sprawy istnieją poważne i sprawdzone podstawy, by uznać – biorąc pod uwagę w szczególności przedstawione przez osobę wskazaną w tym europejskim nakazie aresztowania informacje dotyczące jej sytuacji osobistej, charakteru przestępstwa, w odniesieniu do którego toczy się wobec niej postępowanie karne, kontekstu faktycznego, w który wpisuje się ten europejski nakaz aresztowania, lub każdej innej istotnej okoliczności – że sąd, który prawdopodobnie będzie orzekał w postępowaniu prowadzonym przeciwko tej osobie w państwie członkowskim wydającym nakaz, w sposób oczywisty nie ma właściwości w tym zakresie. |
| --- | --- |

—

po drugie, wspomniany organ sądowy stwierdzi, że w szczególnych okolicznościach danej sprawy istnieją poważne i sprawdzone podstawy, by uznać – biorąc pod uwagę w szczególności przedstawione przez osobę wskazaną w tym europejskim nakazie aresztowania informacje dotyczące jej sytuacji osobistej, charakteru przestępstwa, w odniesieniu do którego toczy się wobec niej postępowanie karne, kontekstu faktycznego, w który wpisuje się ten europejski nakaz aresztowania, lub każdej innej istotnej okoliczności – że sąd, który prawdopodobnie będzie orzekał w postępowaniu prowadzonym przeciwko tej osobie w państwie członkowskim wydającym nakaz, w sposób oczywisty nie ma właściwości w tym zakresie.

Okoliczność, że zainteresowana osoba mogła powołać się przed sądami wydającego nakaz państwa członkowskiego na swoje prawa podstawowe w celu zakwestionowania właściwości wydającego nakaz organu sądowego oraz dotyczącego jej europejskiego nakazu aresztowania, nie ma w tym względzie decydującego znaczenia.

| 4) | Artykuł 1 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299, w związku z art. 47 akapit drugi karty praw podstawowych
  należy interpretować w ten sposób, że:
  w sytuacji, w której osoba wskazana w europejskim nakazie aresztowania podnosi, iż w następstwie przekazania jej do wydającego nakaz państwa członkowskiego będzie narażona na ryzyko osądzenia przez sąd nieposiadający właściwości w tym zakresie, istnienie sprawozdania Grupy Roboczej ds. Arbitralnych Zatrzymań niedotyczącego bezpośrednio sytuacji tej osoby nie może samo w sobie uzasadniać odmowy wykonania tego europejskiego nakazu aresztowania przez wykonujący nakaz organ sądowy, lecz takie sprawozdanie, pośród innych informacji, może natomiast zostać uwzględnione przez ten organ sądowy, w celu dokonania oceny istnienia systemowych lub ogólnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu sądownictwa tego państwa członkowskiego lub nieprawidłowości mających wpływ na ochronę sądową obiektywnie możliwej do zidentyfikowania grupy osób, do której należy ta osoba. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 1 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299, w związku z art. 47 akapit drugi karty praw podstawowych

należy interpretować w ten sposób, że:

w sytuacji, w której osoba wskazana w europejskim nakazie aresztowania podnosi, iż w następstwie przekazania jej do wydającego nakaz państwa członkowskiego będzie narażona na ryzyko osądzenia przez sąd nieposiadający właściwości w tym zakresie, istnienie sprawozdania Grupy Roboczej ds. Arbitralnych Zatrzymań niedotyczącego bezpośrednio sytuacji tej osoby nie może samo w sobie uzasadniać odmowy wykonania tego europejskiego nakazu aresztowania przez wykonujący nakaz organ sądowy, lecz takie sprawozdanie, pośród innych informacji, może natomiast zostać uwzględnione przez ten organ sądowy, w celu dokonania oceny istnienia systemowych lub ogólnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu sądownictwa tego państwa członkowskiego lub nieprawidłowości mających wpływ na ochronę sądową obiektywnie możliwej do zidentyfikowania grupy osób, do której należy ta osoba.

| 5) | Artykuł 15 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoi on na przeszkodzie temu, by wykonujący nakaz organ sądowy odmówił, bez zwrócenia się do wydającego nakaz organu sądowego o informacje uzupełniające, wykonania europejskiego nakazu aresztowania na tej podstawie, że osoba wskazana w tym nakazie może w następstwie przekazania jej do wydającego nakaz państwa członkowskiego zostać osądzona przez sąd nieposiadający właściwości w tym zakresie. |
| --- | --- |

5)

Artykuł 15 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299,

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie temu, by wykonujący nakaz organ sądowy odmówił, bez zwrócenia się do wydającego nakaz organu sądowego o informacje uzupełniające, wykonania europejskiego nakazu aresztowania na tej podstawie, że osoba wskazana w tym nakazie może w następstwie przekazania jej do wydającego nakaz państwa członkowskiego zostać osądzona przez sąd nieposiadający właściwości w tym zakresie.

| 6) | Decyzję ramową 2002/584, zmienioną decyzją ramową 2009/299,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie stoi ona na przeszkodzie wydaniu kilku kolejnych europejskich nakazów aresztowania przeciwko osobie, której dotyczy nakaz, w celu uzyskania jej przekazania przez państwo członkowskie po odmowie wykonania przez to państwo członkowskie pierwszego europejskiego nakazu aresztowania dotyczącego tej osoby, o ile wykonanie nowego europejskiego nakazu aresztowania nie prowadziłoby do naruszenia art. 1 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584 ze zmianami, a wydanie tego nowego europejskiego nakazu aresztowania ma charakter proporcjonalny. |
| --- | --- |

6)

Decyzję ramową 2002/584, zmienioną decyzją ramową 2009/299,

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi ona na przeszkodzie wydaniu kilku kolejnych europejskich nakazów aresztowania przeciwko osobie, której dotyczy nakaz, w celu uzyskania jej przekazania przez państwo członkowskie po odmowie wykonania przez to państwo członkowskie pierwszego europejskiego nakazu aresztowania dotyczącego tej osoby, o ile wykonanie nowego europejskiego nakazu aresztowania nie prowadziłoby do naruszenia art. 1 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584 ze zmianami, a wydanie tego nowego europejskiego nakazu aresztowania ma charakter proporcjonalny.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/4 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/4

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko V.S.

[Sprawa C-205/21 (1), Ministerstvo na vatreshnite raboti (Rejestracja danych biometrycznych i genetycznych przez policję)]

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych - Dyrektywa (UE) 2016/680 - Artykuł 4 ust. 1 lit. a) – c) - Zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych - Ograniczenie celów - Minimalizacja danych - Artykuł 6 lit. a) - Wyraźne rozróżnienie danych osobowych osób poszczególnych kategorii - Artykuł 8 - Zgodność przetwarzania z prawem - Artykuł 10 - Transpozycja - Przetwarzanie danych biometrycznych i danych genetycznych - Pojęcie „przetwarzania dozwolonego prawem państwa członkowskiego” - Pojęcie „bezwzględnej niezbędności” - Uprawnienia dyskrecjonalne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 7, 8, 47, 48 i 52 - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Domniemanie niewinności - Ograniczenie - Umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego - Osoby, którym przedstawiono zarzuty - Zbieranie danych fotograficznych i daktyloskopijnych dla potrzeb ich rejestracji i pobrania próbki biologicznej w celu określenia wzoru profilu DNA - Procedura przymusowego zbierania danych - Systematyczny charakter zbierania danych)

(2023/C 94/03)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Spetsializiran nakazatelen sad

Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

V.S.

Przy udziale: Ministerstvo na vatreshnite raboti, Glavna direktsia za borba s organiziranata prestapnost

Sentencja

| 1) | Artykuł 10 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW, rozpatrywany w świetle art. 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  przetwarzanie danych biometrycznych i genetycznych przez organy policji dla celów prowadzenia czynności dochodzenia, walki z przestępczością i utrzymania porządku publicznego jest dozwolone prawem państwa członkowskiego w rozumieniu art. 10 lit. a) tej dyrektywy, gdy prawo tego państwa członkowskiego zawiera wystarczająco jasną i precyzyjną podstawę prawną dla zezwolenia na wspomniane przetwarzanie. Okoliczność, że krajowy akt ustawodawczy zawierający taką podstawę prawną odnosi się, poza tym, do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólnego rozporządzenia o ochronie danych), a nie do dyrektywy 2016/680, nie może, sama w sobie, podważyć istnienia takiego zezwolenia, pod warunkiem że z wykładni wszystkich mających zastosowanie przepisów prawa krajowego wynika w sposób wystarczająco jasny, precyzyjny i jednoznaczny, że rozpatrywane przetwarzanie danych biometrycznych i genetycznych jest objęte zakresem stosowania tej dyrektywy, a nie tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 10 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW, rozpatrywany w świetle art. 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

należy interpretować w ten sposób, że:

przetwarzanie danych biometrycznych i genetycznych przez organy policji dla celów prowadzenia czynności dochodzenia, walki z przestępczością i utrzymania porządku publicznego jest dozwolone prawem państwa członkowskiego w rozumieniu art. 10 lit. a) tej dyrektywy, gdy prawo tego państwa członkowskiego zawiera wystarczająco jasną i precyzyjną podstawę prawną dla zezwolenia na wspomniane przetwarzanie. Okoliczność, że krajowy akt ustawodawczy zawierający taką podstawę prawną odnosi się, poza tym, do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólnego rozporządzenia o ochronie danych), a nie do dyrektywy 2016/680, nie może, sama w sobie, podważyć istnienia takiego zezwolenia, pod warunkiem że z wykładni wszystkich mających zastosowanie przepisów prawa krajowego wynika w sposób wystarczająco jasny, precyzyjny i jednoznaczny, że rozpatrywane przetwarzanie danych biometrycznych i genetycznych jest objęte zakresem stosowania tej dyrektywy, a nie tego rozporządzenia.

| 2) | Artykuł 6 lit. a) dyrektywy 2016/680 oraz art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym przewidującym, że w wypadku odmowy osoby, której przedstawiono zarzuty popełnienia umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, dobrowolnej współpracy przy zbieraniu jej danych biometrycznych i genetycznych dla celów ich rejestracji, właściwy sąd karny ma obowiązek zezwolić na przymusowe wykonanie tego zbierania danych, bez możliwości oceny, czy istnieją poważne podstawy do stwierdzenia, że osoba, której dane dotyczą, popełniła zarzucane jej przestępstwo, pod warunkiem że w prawie krajowym zagwarantowano następnie skuteczną kontrolę sądową przesłanek tego przedstawienia zarzutów, z którego wynika zezwolenie na przeprowadzenie wspomnianego zbierania danych. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 6 lit. a) dyrektywy 2016/680 oraz art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym przewidującym, że w wypadku odmowy osoby, której przedstawiono zarzuty popełnienia umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, dobrowolnej współpracy przy zbieraniu jej danych biometrycznych i genetycznych dla celów ich rejestracji, właściwy sąd karny ma obowiązek zezwolić na przymusowe wykonanie tego zbierania danych, bez możliwości oceny, czy istnieją poważne podstawy do stwierdzenia, że osoba, której dane dotyczą, popełniła zarzucane jej przestępstwo, pod warunkiem że w prawie krajowym zagwarantowano następnie skuteczną kontrolę sądową przesłanek tego przedstawienia zarzutów, z którego wynika zezwolenie na przeprowadzenie wspomnianego zbierania danych.

| 3) | Artykuł 10 dyrektywy 2016/680, rozpatrywany w związku z art. 4 ust. 1 lit. a)–c) i art. 8 ust. 1 i 2 tej dyrektywy,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym przewidującym systematyczne zbieranie danych biometrycznych i genetycznych każdej osoby, której przedstawiono zarzuty popełnienia umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, dla celów ich rejestracji, bez przewidzenia obowiązku właściwego organu weryfikacji i wykazania, po pierwsze, czy to zbieranie danych jest bezwzględnie niezbędne dla realizacji zamierzonych konkretnych celów, i, po drugie, czy te cele nie mogą być osiągnięte za pomocą środków stanowiących ingerencję mniejszej wagi w prawa i wolności osoby, której dane dotyczą. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 10 dyrektywy 2016/680, rozpatrywany w związku z art. 4 ust. 1 lit. a)–c) i art. 8 ust. 1 i 2 tej dyrektywy,

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym przewidującym systematyczne zbieranie danych biometrycznych i genetycznych każdej osoby, której przedstawiono zarzuty popełnienia umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, dla celów ich rejestracji, bez przewidzenia obowiązku właściwego organu weryfikacji i wykazania, po pierwsze, czy to zbieranie danych jest bezwzględnie niezbędne dla realizacji zamierzonych konkretnych celów, i, po drugie, czy te cele nie mogą być osiągnięte za pomocą środków stanowiących ingerencję mniejszej wagi w prawa i wolności osoby, której dane dotyczą.

---

(1)  Dz.U. C 252 z 28.6.2021.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 31 stycznia 2023 r. – Komisja Europejska/Anthony Braesch i in.

(Sprawa C-284/21 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuły 107 i 108 TFUE - Pomoc na restrukturyzację - Sektor bankowy - Wstępny etap postępowania wyjaśniającego - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Plan restrukturyzacji - Zobowiązania podjęte przez dane państwo członkowskie - Środki podziału obciążenia - Przekształcenie wierzytelności podporządkowanych w kapitał własny - Właściciele obligacji - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Legitymacja procesowa czynna - Osoba fizyczna lub prawna, której dana decyzja dotyczy bezpośrednio i indywidualnie - Naruszenie uprawnień procesowych zainteresowanej strony - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Artykuł 108 ust. 2 TFUE - Pojęcie „zainteresowanej strony” - Rozporządzenie (UE) 2015/1589 - Artykuł 1 lit. h) - Pojęcie „zainteresowanej strony” - Środki krajowe uwzględnione przez Komisję Europejską - Niedopuszczalność skargi)

(2023/C 94/04)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck i A. Bouchagiar, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Anthony Braesch, Trinity Investments DAC, Bybrook Capital Master Fund LP, Bybrook Capital Hazelton Master Fund LP, Bybrook Capital Badminton Fund LP (przedstawiciele: A. Champsaur, avocate, a także G. Faella, L. Prosperetti i M. Siragusa, avvocati)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 24 lutego 2021 r., Braesch i in./Komisja (T 161/18, EU:T:2021:102), zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 24 lutego 2021 r., Braesch i in./Komisja (T 161/18, EU:T:2021:102), zostaje uchylony.

| 2) | Skarga wniesiona w pierwszej instancji przez Anthony’ego Braescha, Trinity Investments DAC, Bybrook Capital Master Fund LP, Bybrook Capital Hazelton Master Fund LP i Bybrook Capital Badminton Fund LP, zmierzająca do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 4690 final z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA. 47677 (2017/N) – Włochy, nowa pomoc i zmieniony plan restrukturyzacji Banca Monte dei Paschi di Siena, zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

2)

Skarga wniesiona w pierwszej instancji przez Anthony’ego Braescha, Trinity Investments DAC, Bybrook Capital Master Fund LP, Bybrook Capital Hazelton Master Fund LP i Bybrook Capital Badminton Fund LP, zmierzająca do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 4690 final z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA. 47677 (2017/N) – Włochy, nowa pomoc i zmieniony plan restrukturyzacji Banca Monte dei Paschi di Siena, zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 3) | Anthony Braesch, Trinity Investments DAC, Bybrook Capital Master Fund LP, Bybrook Capital Hazelton Master Fund LP i Bybrook Capital Badminton Fund LP pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

3)

Anthony Braesch, Trinity Investments DAC, Bybrook Capital Master Fund LP, Bybrook Capital Hazelton Master Fund LP i Bybrook Capital Badminton Fund LP pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym.

---

(1)  Dz.U. C 252 z 28.6.2021.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiliul Naţional de Soluţionare a Contestaţiilor – Rumunia) – SC NV Construct SRL/Judeţul Timiş

(Sprawa C-403/21 (1), NV Construct)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 267 TFUE - Pojęcie „sądu krajowego” - Kryteria - Niezawisłość i obligatoryjny charakter jurysdykcji danego organu krajowego - Stabilność stanowisk członków tego organu - Dyrektywa 2014/24/UE - Procedury udzielania zamówień publicznych - Artykuł 58 - Kryteria kwalifikacji - Możliwość włączenia do tych kryteriów obowiązków wynikających z odrębnych przepisów mających zastosowanie do działalności związanej z danym zamówieniem, które to obowiązki nie zostały przewidziane jako kryterium kwalifikacji w dokumentacji przetargowej - Artykuł 63 ust. 1 - Oferent polegający na zdolności innego podmiotu w celu spełnienia wymogów instytucji zamawiającej - Brak możliwości zobowiązania do korzystania z podwykonawstwa)

(2023/C 94/05)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Consiliul Naţional de Soluţionare a Contestaţiilor

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC NV Construct SRL

Instytucja zamawiająca: Judeţul Timiş

Interwenient: SC Proiect – Construct Regiunea Transilvania SRL

Sentencja

| 1) | Artykuł 58 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE, w związku z zasadami proporcjonalności i przejrzystości zagwarantowanymi w art. 18 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  instytucja zamawiająca może nałożyć jako kryteria kwalifikacji obowiązki wynikające z odrębnych przepisów mających zastosowanie do działalności, której wykonywanie może być konieczne w ramach realizacji zamówienia publicznego, a która nie ma znacznej wagi. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 58 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE, w związku z zasadami proporcjonalności i przejrzystości zagwarantowanymi w art. 18 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy,

należy interpretować w ten sposób, że:

instytucja zamawiająca może nałożyć jako kryteria kwalifikacji obowiązki wynikające z odrębnych przepisów mających zastosowanie do działalności, której wykonywanie może być konieczne w ramach realizacji zamówienia publicznego, a która nie ma znacznej wagi.

| 2) | Zasady proporcjonalności i przejrzystości zagwarantowane w art. 18 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2014/24
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoją one na przeszkodzie uzupełnieniu z mocy prawa dokumentacji przetargowej o kryteria kwalifikacji wynikające z odrębnych przepisów mających zastosowanie do rodzajów działalności związanych z udzielanym zamówieniem, które to kryteria nie zostały przewidziane w dokumentacji przetargowej i których spełnienia instytucja zamawiająca nie zamierzała wymagać od zainteresowanych wykonawców. |
| --- | --- |

2)

Zasady proporcjonalności i przejrzystości zagwarantowane w art. 18 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2014/24

należy interpretować w ten sposób, że:

stoją one na przeszkodzie uzupełnieniu z mocy prawa dokumentacji przetargowej o kryteria kwalifikacji wynikające z odrębnych przepisów mających zastosowanie do rodzajów działalności związanych z udzielanym zamówieniem, które to kryteria nie zostały przewidziane w dokumentacji przetargowej i których spełnienia instytucja zamawiająca nie zamierzała wymagać od zainteresowanych wykonawców.

| 3) | Artykuł 63 ust. 1 dyrektywy 2014/24
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoi on na przeszkodzie wykluczeniu oferenta z postępowania o udzielenie zamówienia ze względu na to, że nie wyznaczył on podwykonawcy, któremu zamierza powierzyć realizację obowiązków wynikających z odrębnych przepisów mających zastosowanie do działalności związanej z danym zamówieniem, które nie zostały przewidziane w dokumentacji przetargowej, jeżeli oferent ten wskaże w ofercie, że wykona te obowiązki i że będzie przy tym polegać na zdolności innego podmiotu, z którym jednak nie jest związany umową o podwykonawstwo. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 63 ust. 1 dyrektywy 2014/24

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie wykluczeniu oferenta z postępowania o udzielenie zamówienia ze względu na to, że nie wyznaczył on podwykonawcy, któremu zamierza powierzyć realizację obowiązków wynikających z odrębnych przepisów mających zastosowanie do działalności związanej z danym zamówieniem, które nie zostały przewidziane w dokumentacji przetargowej, jeżeli oferent ten wskaże w ofercie, że wykona te obowiązki i że będzie przy tym polegać na zdolności innego podmiotu, z którym jednak nie jest związany umową o podwykonawstwo.

---

(1)  Dz.U. C 401 z 4.10.2021.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/7 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/7

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo – Hiszpania) – Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España (CGCOF)/Administración General del Estado

(Sprawa C-469/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 - System baz zawierający informacje o zabezpieczeniach - Utworzenie interfejsu zintegrowanego z systemem krajowym i zarządzanego przez organy publiczne - Obowiązek korzystania ze specjalnej aplikacji dla niektórych produktów leczniczych)

(2023/C 94/06)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Supremo

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España (CGCOF)

Druga strona postępowania: Administración General del Estado

Sentencja

| 1) | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przez określenie szczegółowych zasad dotyczących zabezpieczeń umieszczanych na opakowaniach produktów leczniczych stosowanych u ludzi, a w szczególności jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu mającemu na celu utworzenie interfejsu jako narzędzia dostępu do systemu krajowego, które należy do organów publicznych i jest przez nie zarządzane. |
| --- | --- |

1)

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przez określenie szczegółowych zasad dotyczących zabezpieczeń umieszczanych na opakowaniach produktów leczniczych stosowanych u ludzi, a w szczególności jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44,

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu mającemu na celu utworzenie interfejsu jako narzędzia dostępu do systemu krajowego, które należy do organów publicznych i jest przez nie zarządzane.

| 2) | Rozporządzenie delegowane 2016/161, a w szczególności jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które, po pierwsze, zobowiązuje apteki do korzystania z interfejsu należącego do organów publicznych i zarządzanego przez nie, zawsze gdy wydają one produkty lecznicze finansowane z krajowego systemu opieki zdrowotnej, a po drugie, nakazuje podmiotowi zarządzającemu systemem krajowym zintegrowanie wspomnianego interfejsu z rzeczonym systemem. |
| --- | --- |

2)

Rozporządzenie delegowane 2016/161, a w szczególności jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44,

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które, po pierwsze, zobowiązuje apteki do korzystania z interfejsu należącego do organów publicznych i zarządzanego przez nie, zawsze gdy wydają one produkty lecznicze finansowane z krajowego systemu opieki zdrowotnej, a po drugie, nakazuje podmiotowi zarządzającemu systemem krajowym zintegrowanie wspomnianego interfejsu z rzeczonym systemem.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 17.1.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/8

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. – Parlament Europejski/Fernando Carbajo Ferrero

(Sprawa C-613/21 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Procedura powołania na stanowisko dyrektora - Ogłoszenie o wolnym stanowisku i ogłoszenie o naborze - Odrzucenie kandydatury na stanowisko i powołanie innego kandydata - Nieprawidłowości w postępowaniu rekrutacyjnym - Oczywisty błąd w ocenie - Przejrzystość - Równość traktowania)

(2023/C 94/07)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Parlament Europejski (przedstawiciele: C. González Argüelles, R. Schiano i I. Terwinghe, w charakterze pełnomocników)

Druga strona postępowania: Fernando Carbajo Ferrero (przedstawiciel: L. Levi, avocate)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Parlament Europejski pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Fernanda Carbaja Ferrera. |
| --- | --- |

2)

Parlament Europejski pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Fernanda Carbaja Ferrera.

---

(1)  Dz.U. C 37 z 24.1.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/8

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – „HSC Baltic” UAB, „Mitnija” UAB, „Montuotojas” UAB/Vilniaus miesto savivaldybės administracija

(Sprawa C-682/21 (1), HSC Baltic i in.)

(Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2014/24/UE - Artykuł 57 ust. 4 lit. g) - Fakultatywna podstawa wykluczenia związana z niedociągnięciami w ramach wcześniejszego zamówienia - Zamówienie udzielone konsorcjum - Rozwiązanie umowy w sprawie tego zamówienia - Automatyczne wpisanie wszystkich członków konsorcjum do wykazu nierzetelnych wykonawców - Zasada proporcjonalności - Dyrektywa 89/665/CEE - Artykuł 1 ust. 1 i 3 - Prawo do skutecznego środka odwoławczego)

(2023/C 94/08)

Język postępowania: litewski

Sąd odsyłający

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„HSC Baltic” UAB, „Mitnija” UAB, „Montuotojas” UAB

Druga strona postępowania: Vilniaus miesto savivaldybės administracija

przy udziale:„Active Construction Management” UAB, w upadłości, „Vilniaus vystymo kompanija” UAB

Sentencja

| 1) | Artykuł 18 ust. 1 i art. 57 ust. 4 lit. g) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  sprzeciwiają się one krajowym przepisom lub praktyce, zgodnie z którymi w przypadku gdy instytucja zamawiająca rozwiązuje umowę w sprawie zamówienia publicznego udzielonego konsorcjum z powodu znaczących lub uporczywych niedociągnięć, które doprowadziły do niewykonania istotnego zobowiązania w ramach tego zamówienia, każdy członek owego konsorcjum zostaje automatycznie wpisany do wykazu nierzetelnych wykonawców, przez co czasowo uniemożliwia się mu co do zasady uczestnictwo w nowych postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 18 ust. 1 i art. 57 ust. 4 lit. g) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE,

należy interpretować w ten sposób, że:

sprzeciwiają się one krajowym przepisom lub praktyce, zgodnie z którymi w przypadku gdy instytucja zamawiająca rozwiązuje umowę w sprawie zamówienia publicznego udzielonego konsorcjum z powodu znaczących lub uporczywych niedociągnięć, które doprowadziły do niewykonania istotnego zobowiązania w ramach tego zamówienia, każdy członek owego konsorcjum zostaje automatycznie wpisany do wykazu nierzetelnych wykonawców, przez co czasowo uniemożliwia się mu co do zasady uczestnictwo w nowych postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego.

| 2) | Artykuł 18 ust. 1 oraz art. 57 ust. 4 lit. g) dyrektywy 2014/24
  należy interpretować w ten sposób, że:
  wykonawca będący członkiem konsorcjum, któremu udzielono zamówienia publicznego, w przypadku rozwiązania umowy w sprawie tego zamówienia z powodu niewykonania istotnego zobowiązania może w celu wykazania, iż wpisanie go do wykazu nierzetelnych wykonawców jest nieuzasadnione, powołać się na każdą okoliczność, w tym na okoliczność dotyczącą osób trzecich, takich jak lider tego konsorcjum, która mogłaby wskazywać na to, że to nie działanie owego wykonawcy było przyczyną niedociągnięć, które doprowadziły do rozwiązania umowy w sprawie wspomnianego zamówienia, oraz na to, iż nie można było od niego rozsądnie wymagać, aby uczynił więcej niż zrobił w celu usunięcia owych niedociągnięć. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 18 ust. 1 oraz art. 57 ust. 4 lit. g) dyrektywy 2014/24

należy interpretować w ten sposób, że:

wykonawca będący członkiem konsorcjum, któremu udzielono zamówienia publicznego, w przypadku rozwiązania umowy w sprawie tego zamówienia z powodu niewykonania istotnego zobowiązania może w celu wykazania, iż wpisanie go do wykazu nierzetelnych wykonawców jest nieuzasadnione, powołać się na każdą okoliczność, w tym na okoliczność dotyczącą osób trzecich, takich jak lider tego konsorcjum, która mogłaby wskazywać na to, że to nie działanie owego wykonawcy było przyczyną niedociągnięć, które doprowadziły do rozwiązania umowy w sprawie wspomnianego zamówienia, oraz na to, iż nie można było od niego rozsądnie wymagać, aby uczynił więcej niż zrobił w celu usunięcia owych niedociągnięć.

| 3) | Artykuł 1 ust. 1 i 3 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r.,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  państwo członkowskie, które przewiduje w ramach ustalania warunków stosowania przewidzianej w art. 57 ust. 4 lit. g) dyrektywy 2014/24 fakultatywnej podstawy wykluczenia, że członkowie konsorcjum, któremu udzielono zamówienia publicznego, w przypadku rozwiązania umowy w sprawie tego zamówienia z powodu niewykonania istotnego zobowiązania zostają wpisani do wykazu nierzetelnych wykonawców, a przez to czasowo zostają co do zasady wykluczeni z uczestnictwa w nowych postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego, powinno zagwarantować owym wykonawcom prawo do wniesienia skutecznego środka odwoławczego od wpisania ich do tego wykazu. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 1 ust. 1 i 3 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r.,

należy interpretować w ten sposób, że:

państwo członkowskie, które przewiduje w ramach ustalania warunków stosowania przewidzianej w art. 57 ust. 4 lit. g) dyrektywy 2014/24 fakultatywnej podstawy wykluczenia, że członkowie konsorcjum, któremu udzielono zamówienia publicznego, w przypadku rozwiązania umowy w sprawie tego zamówienia z powodu niewykonania istotnego zobowiązania zostają wpisani do wykazu nierzetelnych wykonawców, a przez to czasowo zostają co do zasady wykluczeni z uczestnictwa w nowych postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego, powinno zagwarantować owym wykonawcom prawo do wniesienia skutecznego środka odwoławczego od wpisania ich do tego wykazu.

---

(1)  Dz.U. C 84 z 21.2.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/9 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/9

---

Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Słupsku – Polska) – KL i in./Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Koszalinie, Sąd Rejonowy w Szczecinku i in.

(Sprawa C-410/22) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wymóg wskazania przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi przez Trybunał - Brak dostatecznych wyjaśnień - Oczywista niedopuszczalność)

(2023/C 94/09)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Słupsku

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: KL i in.

Strona pozwana: Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Koszalinie, Sąd Rejonowy w Szczecinku i in.

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Słupsku, Wydział I Cywilny (Polska) postanowieniem z dnia 17 września 2021 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

---

(1)  Data wpływu: 20.06.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/10

---

Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 stycznia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy – Polska) – D.-F. sp. z o.o./D.L.

(Sprawa C 476/22) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wymóg wskazania przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi przez Trybunał - Brak dostatecznych wyjaśnień - Oczywista niedopuszczalność)

(2023/C 94/10)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy w Bydgoszczy

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: D.-F. sp. z o.o.

Strona pozwana: D.L.

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Wydział Cywilny w Bydgoszczy (Polska) postanowieniem z dnia 6 czerwca 2022 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

---

(1)  Data wpływu: 15.7.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/10

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2022 r. w sprawie T-83/20, bonnanwalt Vermögens- und Beteiligungsgesellschaft mbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 1 września 2022 r. przez bonnanwalt Vermögens- und Beteiligungsgesellschaft mbH

(Sprawa C-580/22 P)

(2023/C 94/11)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: bonnanwalt Vermögens- und Beteiligungsgesellschaft mbH (przedstawiciel: T. Wendt, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Bayerischer Rundfunk, Hessischer Rundfunk, Mitteldeutscher Rundfunk, Norddeutscher Rundfunk, Rundfunk Berlin-Brandenburg, Saarländischer Rundfunk, Südwestrundfunk, Westdeutscher Rundfunk Köln, Radio Bremen

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie odwołania; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie odwołania;

| — | uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 16 czerwca 2022 r. w sprawie T-83/20 i, mając na względzie możliwość wydania orzeczenia w sprawie, prowadząc dalej postępowanie, stwierdzenie wygaśnięcia prawa do unijnego znaku towarowego nr 10 237 543 ze skutkiem od dnia 15 listopada 2017 r., w tym w odniesieniu do usług „udostępniania audycji informacyjnych i felietonów”; |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 16 czerwca 2022 r. w sprawie T-83/20 i, mając na względzie możliwość wydania orzeczenia w sprawie, prowadząc dalej postępowanie, stwierdzenie wygaśnięcia prawa do unijnego znaku towarowego nr 10 237 543 ze skutkiem od dnia 15 listopada 2017 r., w tym w odniesieniu do usług „udostępniania audycji informacyjnych i felietonów”;

| — | obciążenie właścicieli unijnego znaku towarowego kosztami postępowania w sprawie skargi oraz kosztami niniejszego postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie właścicieli unijnego znaku towarowego kosztami postępowania w sprawie skargi oraz kosztami niniejszego postępowania;

| — | posiłkowo, przekazanie sprawy do Sądu. |
| --- | --- |

—

posiłkowo, przekazanie sprawy do Sądu.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie oparła to odwołanie na dwóch zarzutach.

Po pierwsze, w zaskarżonym postanowieniu błędnie przyjęto założenie, że w sposób oczywisty naruszono niezależność adwokata będącego przedstawicielem strony, co należy rozpatrzyć w ramach art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, gdy reprezentowanym podmiotem jest osoba prawna, której prezes jest właścicielem kancelarii adwokackiej zatrudniającej adwokata będącego przedstawicielem.

W zaskarżonym postanowieniu błędnie przyjęto założenie, że w sposób oczywisty naruszono niezależność adwokata będącego przedstawicielem strony, co należy rozpatrzyć w ramach art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, gdy klientem jest, wprawdzie, osoba prawna, której prezes jest właścicielem kancelarii adwokackiej zatrudniającej adwokata będącego przedstawicielem, lecz przedmiot sporu dotyczy jednak powszechnego prawa, z którego korzystają wszyscy i którego realizacja leży w interesie ogólnym.

W zaskarżonym postanowieniu nie uwzględniono okoliczności, że wykonywanie prawa powszechnego stanowi czynnik, który zdaniem Trybunału, samodzielnie lub obok pozostałych czynników, może umożliwić analizę przypadku i orzeczenie w przedmiocie kwestii, czy w sposób oczywisty naruszono niezależność przedstawiciela.

Po drugie, zaskarżone postanowienie opiera się na braku przestrzegania obowiązku, mającego wynikać z art. 47 akapit pierwszy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, powiadomienia – przed wydaniem orzeczenia oddalającego środek prawny lub środek odwoławczy – danej strony o tym, że zdaniem Sądu lub Trybunału strona ta nie jest należycie reprezentowana przez adwokata w rozumieniu przepisów art. 51 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem w związku z art. 19 akapit trzeci i czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także umożliwienia tej stronie ustanowienia odpowiedniego przedstawiciela w sprawie.

Dopuszczalność odwołania

Postanowieniem Trybunału (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) z dnia 30 stycznia 2023 r. odwołanie zostało dopuszczone do rozpatrzenia w całości.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 8 listopada 2022 r. – C SPRL/AJFP Cluj, DGRFP Cluj-Napoca

(Sprawa C-696/22)

(2023/C 94/12)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Cluj

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: C SPRL

Strona przeciwna: AJFP Cluj, DGRFP Cluj-Napoca

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 63, 64 i 66 dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) stoją na przeszkodzie praktyce administracyjnej organu podatkowego – takiej jak ta w niniejszej sprawie, która nałożyła dodatkowe obowiązki płatnicze na podatnika, spółkę prowadzącą działalność zawodową z ograniczoną odpowiedzialnością (SPRL), za pośrednictwem której zarządcy w postępowaniach upadłościowych mogą wykonywać swój zawód – polegającej na określeniu zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego i wymagalności w momencie, w którym zostały wykonane usługi w ramach postępowania upadłościowego, w przypadku gdy wynagrodzenie zarządcy w postępowaniach upadłościowych zostało ustalone przez sędziego komisarza lub przez zgromadzenie wierzycieli, z wynikającym z tego obowiązkiem wystawienia przez podatnika faktur do piętnastego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego w zakresie VAT? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 63, 64 i 66 dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) stoją na przeszkodzie praktyce administracyjnej organu podatkowego – takiej jak ta w niniejszej sprawie, która nałożyła dodatkowe obowiązki płatnicze na podatnika, spółkę prowadzącą działalność zawodową z ograniczoną odpowiedzialnością (SPRL), za pośrednictwem której zarządcy w postępowaniach upadłościowych mogą wykonywać swój zawód – polegającej na określeniu zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego i wymagalności w momencie, w którym zostały wykonane usługi w ramach postępowania upadłościowego, w przypadku gdy wynagrodzenie zarządcy w postępowaniach upadłościowych zostało ustalone przez sędziego komisarza lub przez zgromadzenie wierzycieli, z wynikającym z tego obowiązkiem wystawienia przez podatnika faktur do piętnastego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego w zakresie VAT?

| 2) | Czy art. 63, 64 i 66 dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej stoją na przeszkodzie praktyce administracyjnej organu podatkowego, takiej jak ta w niniejszej sprawie, polegającej na nałożeniu dodatkowych obowiązków płatniczych na podatnika – spółkę prowadzącą działalność zawodową z ograniczoną odpowiedzialnością (SPRL), za pośrednictwem której zarządcy w postępowaniach upadłościowych mogą wykonywać swój zawód – albowiem wystawił on fakturę i pobrał VAT dopiero w dniu otrzymania zapłaty za usługi świadczone w ramach postępowania upadłościowego, nawet jeżeli zgromadzenie wierzycieli ustaliło, że zapłata wynagrodzenia zarządcy w postępowaniach upadłościowych jest uzależniona od dostępności środków płynnych na rachunkach dłużników? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 63, 64 i 66 dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej stoją na przeszkodzie praktyce administracyjnej organu podatkowego, takiej jak ta w niniejszej sprawie, polegającej na nałożeniu dodatkowych obowiązków płatniczych na podatnika – spółkę prowadzącą działalność zawodową z ograniczoną odpowiedzialnością (SPRL), za pośrednictwem której zarządcy w postępowaniach upadłościowych mogą wykonywać swój zawód – albowiem wystawił on fakturę i pobrał VAT dopiero w dniu otrzymania zapłaty za usługi świadczone w ramach postępowania upadłościowego, nawet jeżeli zgromadzenie wierzycieli ustaliło, że zapłata wynagrodzenia zarządcy w postępowaniach upadłościowych jest uzależniona od dostępności środków płynnych na rachunkach dłużników?

| 3) | Czy w przypadku umowy o współpracy pomiędzy markami (co-branding), między kancelarią prawną a podatnikiem, w celu przyznania prawa do odliczenia jest wystarczające, aby podatnik, udowadniając istnienie bezpośredniego i ścisłego związku między zakupami dokonywanymi przez podatnika na wcześniejszym etapie obrotu, a transakcjami dokonywanymi na późniejszym etapie obrotu, wykazał, po zawarciu umowy, zwiększenie obrotów/wartości transakcji podlegających opodatkowaniu, z pominięciem dodatkowych dokumentów na uzasadnienie jego twierdzeń? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria należy uwzględnić, aby określić rzeczywisty zakres prawa do odliczenia? |
| --- | --- |

3)

Czy w przypadku umowy o współpracy pomiędzy markami (co-branding), między kancelarią prawną a podatnikiem, w celu przyznania prawa do odliczenia jest wystarczające, aby podatnik, udowadniając istnienie bezpośredniego i ścisłego związku między zakupami dokonywanymi przez podatnika na wcześniejszym etapie obrotu, a transakcjami dokonywanymi na późniejszym etapie obrotu, wykazał, po zawarciu umowy, zwiększenie obrotów/wartości transakcji podlegających opodatkowaniu, z pominięciem dodatkowych dokumentów na uzasadnienie jego twierdzeń? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria należy uwzględnić, aby określić rzeczywisty zakres prawa do odliczenia?

| 4) | Czy ogólną zasadę prawa Unii dotyczącą poszanowania prawa do obrony należy interpretować w ten sposób, że jeżeli w toku krajowego postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji w sprawie odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, którą ustalono zapłatę dodatkowego VAT, uwzględniono nowe argumenty faktyczne i prawne w stosunku do tych zawartych w protokole kontroli podatkowej, na podstawie którego postanowiono wydać rzeczoną decyzję, a podatnikowi przyznano sądowe środki tymczasowej ochrony do czasu wydania orzeczenia przez sąd rozpatrujący sprawę co do istoty, poprzez zawieszenie tytułu stwierdzającego wierzytelność, sąd rozpatrujący sprawę, może uznać, iż owa zasada nie została naruszona bez sprawdzenia, czy postępowanie mogło doprowadzić do innego rozstrzygnięcia w przypadku braku tej nieprawidłowości? |
| --- | --- |

4)

Czy ogólną zasadę prawa Unii dotyczącą poszanowania prawa do obrony należy interpretować w ten sposób, że jeżeli w toku krajowego postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji w sprawie odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, którą ustalono zapłatę dodatkowego VAT, uwzględniono nowe argumenty faktyczne i prawne w stosunku do tych zawartych w protokole kontroli podatkowej, na podstawie którego postanowiono wydać rzeczoną decyzję, a podatnikowi przyznano sądowe środki tymczasowej ochrony do czasu wydania orzeczenia przez sąd rozpatrujący sprawę co do istoty, poprzez zawieszenie tytułu stwierdzającego wierzytelność, sąd rozpatrujący sprawę, może uznać, iż owa zasada nie została naruszona bez sprawdzenia, czy postępowanie mogło doprowadzić do innego rozstrzygnięcia w przypadku braku tej nieprawidłowości?

---

(1)  Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006, L 347, s. 1).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 15 listopada 2022 r. – SC AA SRL/MFE

(Sprawa C-701/22)

(2023/C 94/13)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Cluj

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca apelację: SC AA SRL

Druga strona postępowania: MFE

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zasadę należytego zarządzania finansami należy interpretować w ten sposób, że w związku z zasadą równoważności stoi ona na przeszkodzie temu, aby osoba prawna, która prowadzi przedsiębiorstwo w celach zarobkowych i jest beneficjentem bezzwrotnego finansowania z EFRR, mogła uzyskać od organu publicznego państwa członkowskiego odsetki za zwłokę (odsetki karne) w związku z opóźnieniem w płatności wydatków kwalifikowalnych za okres, w którym obowiązywał akt administracyjny wykluczający zwrot tych wydatków, nieważność którego to aktu administracyjnego stwierdzono następnie orzeczeniem sądowym? |
| --- | --- |

1)

Czy zasadę należytego zarządzania finansami należy interpretować w ten sposób, że w związku z zasadą równoważności stoi ona na przeszkodzie temu, aby osoba prawna, która prowadzi przedsiębiorstwo w celach zarobkowych i jest beneficjentem bezzwrotnego finansowania z EFRR, mogła uzyskać od organu publicznego państwa członkowskiego odsetki za zwłokę (odsetki karne) w związku z opóźnieniem w płatności wydatków kwalifikowalnych za okres, w którym obowiązywał akt administracyjny wykluczający zwrot tych wydatków, nieważność którego to aktu administracyjnego stwierdzono następnie orzeczeniem sądowym?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy wina beneficjenta finansowania stwierdzona we wspomnianym orzeczeniu ma znaczenie dla ustalenia wysokości odsetek za zwłokę, biorąc pod uwagę, że ten sam organ publiczny właściwy w dziedzinie zarządzania funduszami europejskimi uznał ostatecznie, po wydaniu owego orzeczenia, wszystkie wydatki za kwalifikowalne? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy wina beneficjenta finansowania stwierdzona we wspomnianym orzeczeniu ma znaczenie dla ustalenia wysokości odsetek za zwłokę, biorąc pod uwagę, że ten sam organ publiczny właściwy w dziedzinie zarządzania funduszami europejskimi uznał ostatecznie, po wydaniu owego orzeczenia, wszystkie wydatki za kwalifikowalne?

| 3) | Czy przy dokonywaniu wykładni zasady równoważności w odniesieniu do chwili, w której zasądza się odsetki za zwłokę na rzecz beneficjenta bezzwrotnego finansowania z EFRR, ma znaczenie przepis prawa krajowego, który stanowi, że w razie stwierdzenia nieprawidłowości jedyną konsekwencją jest nieprzyznanie danej korzyści finansowej lub, w zależności od przypadku, cofnięcie tej korzyści (zwrot kwot nienależnych) w wysokości, w jakiej kwoty te zostały przyznane, bez otrzymania odsetek, mimo iż beneficjent owych kwot czerpał z nich korzyści do czasu zwrotu, i tylko wtedy, gdy wspomniany zwrot nie nastąpi w ustawowym terminie, wynoszącym 30 dni od dnia powiadomienia o wierzytelności, przepisy art. 42 ust. 1 i 2 Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 66/2011 (nadzwyczajnego rozporządzenia rządu nr 66/2011) zezwalają na otrzymanie odsetek po upływie wspomnianego terminu? |
| --- | --- |

3)

Czy przy dokonywaniu wykładni zasady równoważności w odniesieniu do chwili, w której zasądza się odsetki za zwłokę na rzecz beneficjenta bezzwrotnego finansowania z EFRR, ma znaczenie przepis prawa krajowego, który stanowi, że w razie stwierdzenia nieprawidłowości jedyną konsekwencją jest nieprzyznanie danej korzyści finansowej lub, w zależności od przypadku, cofnięcie tej korzyści (zwrot kwot nienależnych) w wysokości, w jakiej kwoty te zostały przyznane, bez otrzymania odsetek, mimo iż beneficjent owych kwot czerpał z nich korzyści do czasu zwrotu, i tylko wtedy, gdy wspomniany zwrot nie nastąpi w ustawowym terminie, wynoszącym 30 dni od dnia powiadomienia o wierzytelności, przepisy art. 42 ust. 1 i 2 Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 66/2011 (nadzwyczajnego rozporządzenia rządu nr 66/2011) zezwalają na otrzymanie odsetek po upływie wspomnianego terminu?

| 4) | Czy postanowienia art. 288 akapit trzeci TFUE stoją na przeszkodzie temu, by w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie możliwość stosowania dyrektywy 2011/7/UE (1) została rozszerzona w drodze przepisu krajowego również na przypadek umowy dotyczącej przyznania bezzwrotnego finansowania z EFRR, zawartej między organem publicznym właściwym w dziedzinie zarządzania funduszami europejskimi a osobą prawną prowadzącą przedsiębiorstwo w celach zarobkowych? |
| --- | --- |

4)

Czy postanowienia art. 288 akapit trzeci TFUE stoją na przeszkodzie temu, by w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie możliwość stosowania dyrektywy 2011/7/UE (1) została rozszerzona w drodze przepisu krajowego również na przypadek umowy dotyczącej przyznania bezzwrotnego finansowania z EFRR, zawartej między organem publicznym właściwym w dziedzinie zarządzania funduszami europejskimi a osobą prawną prowadzącą przedsiębiorstwo w celach zarobkowych?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (przekształcenie) (Dz.U. 2011, L 48, s. 1).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgerichts München (Niemcy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Citadines Betriebs GmbH/MPLC Deutschland GmbH

(Sprawa C-723/22)

(2023/C 94/14)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht München

Strony w postępowaniu głównym

Strona pozwana i wnosząca odwołanie: Citadines Betriebs GmbH

Strona powodowa i druga strona postępowania odwoławczego: MPLC Deutschland GmbH

Pytanie prejudycjalne

Czy wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/29/WE z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (1) należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się on krajowemu przepisowi lub zwyczajowi, zgodnie z którym udostępnienie urządzeń przeznaczonych do umożliwienia lub dokonania przekazu, takich jak odbiorniki telewizyjne w pokojach lub na siłowni w hotelu, stanowi publiczne udostępnianie, jeżeli wprawdzie dodatkowo przesyłany jest sygnał nadawczy do tych urządzeń poprzez należącą do hotelu kablową sieć rozdzielczą, ale ta retransmisja drogą kablową jest zgodna z prawem ze względu na nabytą przez hotel licencję?

---

(1)  Dz.U. 2001, L 167, s. 10.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-865/19, Nevinnomysskiy Azot i NAK „Azot”/Komisja wniesione w dniu 24 listopada 2022 r. przez AO Nevinnomysskiy Azot, AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK „Azot”

(Sprawa C-725/22 P)

(2023/C 94/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: AO Nevinnomysskiy Azot, AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK „Azot” (przedstawiciele: P. Vander Schueren, advocate, A. de Moncuit and T. Martin-Brieu, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Fertilizers Europe

Żądania wnoszących odwołanie

Wnoszący odwołanie wnoszą do Trybunału o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1688 z dnia 8 października 2019 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki (1) w zakresie dotyczącym pierwszej, drugiej, trzeciej i czwartej części zarzutu pierwszego oraz pierwszej i czwartej części zarzutu czwartego podniesionych przez wnoszących odwołanie przed Sądem, w zakresie w jakim stan postępowania na to pozwala; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1688 z dnia 8 października 2019 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki (1) w zakresie dotyczącym pierwszej, drugiej, trzeciej i czwartej części zarzutu pierwszego oraz pierwszej i czwartej części zarzutu czwartego podniesionych przez wnoszących odwołanie przed Sądem, w zakresie w jakim stan postępowania na to pozwala;

| — | tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego i postępowania w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego i postępowania w pierwszej instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnoszą pięć zarzutów.

Po pierwsze, Sąd dokonał błędnej wykładni art. 2 ust. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (2) (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”).

Po drugie, Sąd błędnie uznał za niedopuszczalny argument dotyczący naruszenia przez Komisję art. 2 ust. 3–5 rozporządzenia podstawowego, przekroczył zakres uprawnień kontroli sądowej, nie zbadał zarzutu wnoszących odwołanie i dokonał błędnej wykładni art. 2 ust. 10 i art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego.

Po trzecie, Sąd naruszył prawo dokonując wykładni art. 5 ust. 1, 3, 6 i 9 oraz art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego.

Po czwarte, Sąd nie zbadał dowodów lub wypaczył dowody uznając, że skarga wskazywała na istnienie podwójnych cen w Rosji.

Po piąte, Sąd wypaczył jasne znaczenie przedłożonych mu dowodów i naruszył ciążący na nim obowiązek uzasadnienia uznając, że subwencjonowane zakupy gazu ziemnego w Trynidadzie i Tobago nie stanowiły systemu podwójnych cen w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego oraz dokonał błędnej wykładni tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. 2019 L 258, s. 21.

(2)  Dz.U. 2016 L 176, s. 21.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/14 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Associazione Nazionale Italiana Bingo – Anib, Play Game Srl/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

(Sprawa C-728/22)

(2023/C 94/16)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: Associazione Nazionale Italiana Bingo – Anib, Play Game Srl

Druga strona postępowania: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywę 2014/23/UE w sprawie udzielania koncesji (1), a także zasady ogólne wynikające z traktatu, w szczególności art. 15, 16, 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 8, 12, 49, 56, 145 i 151 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że mają one zastosowanie do koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gry w bingo, które zostały udzielone w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w 2000 r., po czym wygasły, a następnie ich obowiązywanie było wielokrotnie przedłużane na mocy przepisów prawnych, które weszły w życie po wejściu w życie dyrektywy i po upływie terminu do dokonania jej transpozycji? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę 2014/23/UE w sprawie udzielania koncesji (1), a także zasady ogólne wynikające z traktatu, w szczególności art. 15, 16, 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 8, 12, 49, 56, 145 i 151 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że mają one zastosowanie do koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gry w bingo, które zostały udzielone w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w 2000 r., po czym wygasły, a następnie ich obowiązywanie było wielokrotnie przedłużane na mocy przepisów prawnych, które weszły w życie po wejściu w życie dyrektywy i po upływie terminu do dokonania jej transpozycji?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy dyrektywa 2014/23/UE stoi na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu krajowych przepisów ustawowych albo praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, które pozbawiają organ administracji swobody uznania w zakresie wszczęcia na wniosek zainteresowanych stron postępowania administracyjnego mającego na celu zmianę warunków wykonywania koncesji, wraz z przeprowadzeniem nowego postępowania o udzielenie zamówienia lub bez przeprowadzenia takiego postępowania, w zależności od tego, czy renegocjację równowagi umownej kwalifikuje się jako istotną modyfikację, w przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia zdarzenia z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy dyrektywa 2014/23/UE stoi na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu krajowych przepisów ustawowych albo praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, które pozbawiają organ administracji swobody uznania w zakresie wszczęcia na wniosek zainteresowanych stron postępowania administracyjnego mającego na celu zmianę warunków wykonywania koncesji, wraz z przeprowadzeniem nowego postępowania o udzielenie zamówienia lub bez przeprowadzenia takiego postępowania, w zależności od tego, czy renegocjację równowagi umownej kwalifikuje się jako istotną modyfikację, w przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia zdarzenia z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji?

| 3) | Czy dyrektywa 89/665/WE (2), zmieniona dyrektywą 2014/23/UE, stoi na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu przepisów krajowych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, zgodnie z którymi ustawodawca lub organ administracji publicznej mogą uzależnić udział w postępowaniu o ponowne udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier hazardowych od przestrzegania przez koncesjonariusza systemu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia) nawet w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość renegocjowania warunków wykonywania koncesji w celu przywrócenia ich równowagi, w wyniku wystąpienia nieprzewidzianych i niemożliwych do przewidzenia zdarzeń z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji? |
| --- | --- |

3)

Czy dyrektywa 89/665/WE (2), zmieniona dyrektywą 2014/23/UE, stoi na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu przepisów krajowych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, zgodnie z którymi ustawodawca lub organ administracji publicznej mogą uzależnić udział w postępowaniu o ponowne udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier hazardowych od przestrzegania przez koncesjonariusza systemu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia) nawet w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość renegocjowania warunków wykonywania koncesji w celu przywrócenia ich równowagi, w wyniku wystąpienia nieprzewidzianych i niemożliwych do przewidzenia zdarzeń z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji?

| 4) | Czy w każdym wypadku art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa i skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu krajowych przepisów prawnych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, które pozbawiają organ administracji swobody uznania w zakresie wszczęcia na wniosek zainteresowanych stron postępowania administracyjnego mającego na celu zmianę warunków wykonywania koncesji, z przeprowadzeniem nowego postępowania o udzielenie zamówienia lub bez przeprowadzenia takiego postępowania, w zależności od tego, czy renegocjację równowagi umownej kwalifikuje się jako istotną modyfikację, w przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia zdarzenia z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji? |
| --- | --- |

4)

Czy w każdym wypadku art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa i skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu krajowych przepisów prawnych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, które pozbawiają organ administracji swobody uznania w zakresie wszczęcia na wniosek zainteresowanych stron postępowania administracyjnego mającego na celu zmianę warunków wykonywania koncesji, z przeprowadzeniem nowego postępowania o udzielenie zamówienia lub bez przeprowadzenia takiego postępowania, w zależności od tego, czy renegocjację równowagi umownej kwalifikuje się jako istotną modyfikację, w przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia zdarzenia z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji?

| 5) | Czy art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa i skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu przepisów krajowych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, zgodnie z którymi ustawodawca lub organ administracji publicznej mogą uzależnić udział w postępowaniu o ponowne udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier hazardowych od przestrzegania przez koncesjonariusza systemu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia) nawet w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość renegocjowania warunków wykonywania koncesji w celu przywrócenia ich równowagi, w wyniku wystąpienia nieprzewidzianych i niemożliwych do przewidzenia zdarzeń z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa i skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu przepisów krajowych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, zgodnie z którymi ustawodawca lub organ administracji publicznej mogą uzależnić udział w postępowaniu o ponowne udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier hazardowych od przestrzegania przez koncesjonariusza systemu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia) nawet w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość renegocjowania warunków wykonywania koncesji w celu przywrócenia ich równowagi, w wyniku wystąpienia nieprzewidzianych i niemożliwych do przewidzenia zdarzeń z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji?

| 6) | Czy, ujmując rzecz bardziej ogólnie, art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa, skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które przewidują, że podmioty prowadzące salony gry w bingo są zobowiązane do uiszczania co miesiąc stanowiącej obciążenie opłaty z tytułu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia), nieprzewidzianej w pierwotnych umowach koncesyjnych, której wysokość jest identyczna w odniesieniu do wszystkich rodzajów podmiotów i która jest modyfikowana co pewien czas przez ustawodawcę bez jakiegokolwiek potwierdzonego związku z cechami i zmianą poszczególnego stosunku koncesyjnego?. |
| --- | --- |

6)

Czy, ujmując rzecz bardziej ogólnie, art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa, skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które przewidują, że podmioty prowadzące salony gry w bingo są zobowiązane do uiszczania co miesiąc stanowiącej obciążenie opłaty z tytułu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia), nieprzewidzianej w pierwotnych umowach koncesyjnych, której wysokość jest identyczna w odniesieniu do wszystkich rodzajów podmiotów i która jest modyfikowana co pewien czas przez ustawodawcę bez jakiegokolwiek potwierdzonego związku z cechami i zmianą poszczególnego stosunku koncesyjnego?.

---

(1)  Dz.U. 2014, L 94, s. 1.

(2)  Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, s. 33).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Associazione Concessionari Bingo – Ascob Srl i in./Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

(Sprawa C-729/22)

(2023/C 94/17)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strony wnoszące środek odwoławczy: Associazione Concessionari Bingo – Ascob Srl i in.

Druga strona postępowania: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywę 2014/23/UE w sprawie udzielania koncesji (1), a także zasady ogólne wynikające z traktatu, w szczególności art. 49 i 56 TFUE, należy interpretować w ten sposób, że mają one zastosowanie do koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gry w bingo, które zostały udzielone w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w 2000 r., po czym wygasły, a następnie ich obowiązywanie było wielokrotnie przedłużane na mocy przepisów prawnych, które weszły w życie po wejściu w życie dyrektywy i po upływie terminu do dokonania jej transpozycji? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę 2014/23/UE w sprawie udzielania koncesji (1), a także zasady ogólne wynikające z traktatu, w szczególności art. 49 i 56 TFUE, należy interpretować w ten sposób, że mają one zastosowanie do koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gry w bingo, które zostały udzielone w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w 2000 r., po czym wygasły, a następnie ich obowiązywanie było wielokrotnie przedłużane na mocy przepisów prawnych, które weszły w życie po wejściu w życie dyrektywy i po upływie terminu do dokonania jej transpozycji?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy dyrektywa 2014/23/UE stoi na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu krajowych przepisów ustawowych albo praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, które pozbawiają organ administracji swobody uznania w zakresie wszczęcia na wniosek zainteresowanych stron postępowania administracyjnego mającego na celu zmianę warunków wykonywania koncesji, wraz z przeprowadzeniem nowego postępowania o udzielenie zamówienia lub bez przeprowadzenia takiego postępowania, w zależności od tego, czy renegocjację równowagi umownej kwalifikuje się jako istotną modyfikację, w przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia zdarzenia z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy dyrektywa 2014/23/UE stoi na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu krajowych przepisów ustawowych albo praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, które pozbawiają organ administracji swobody uznania w zakresie wszczęcia na wniosek zainteresowanych stron postępowania administracyjnego mającego na celu zmianę warunków wykonywania koncesji, wraz z przeprowadzeniem nowego postępowania o udzielenie zamówienia lub bez przeprowadzenia takiego postępowania, w zależności od tego, czy renegocjację równowagi umownej kwalifikuje się jako istotną modyfikację, w przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia zdarzenia z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji?

| 3) | Czy dyrektywa 89/665/WE (2), zmieniona dyrektywą 2014/23/UE, stoi na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu przepisów krajowych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, zgodnie z którymi ustawodawca lub organ administracji publicznej mogą uzależnić udział w postępowaniu o ponowne udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier hazardowych od przestrzegania przez koncesjonariusza systemu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia) nawet w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość renegocjowania warunków wykonywania koncesji w celu przywrócenia ich równowagi, w wyniku wystąpienia nieprzewidzianych i niemożliwych do przewidzenia zdarzeń z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji? |
| --- | --- |

3)

Czy dyrektywa 89/665/WE (2), zmieniona dyrektywą 2014/23/UE, stoi na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu przepisów krajowych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, zgodnie z którymi ustawodawca lub organ administracji publicznej mogą uzależnić udział w postępowaniu o ponowne udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier hazardowych od przestrzegania przez koncesjonariusza systemu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia) nawet w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość renegocjowania warunków wykonywania koncesji w celu przywrócenia ich równowagi, w wyniku wystąpienia nieprzewidzianych i niemożliwych do przewidzenia zdarzeń z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji?

| 4) | Czy w każdym wypadku art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa i skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu krajowych przepisów prawnych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, które pozbawiają organ administracji swobody uznania w zakresie wszczęcia na wniosek zainteresowanych stron postępowania administracyjnego mającego na celu zmianę warunków wykonywania koncesji, z przeprowadzeniem nowego postępowania o udzielenie zamówienia lub bez przeprowadzenia takiego postępowania, w zależności od tego, czy renegocjację równowagi umownej kwalifikuje się jako istotną modyfikację, w przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia zdarzenia z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji? |
| --- | --- |

4)

Czy w każdym wypadku art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa i skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu krajowych przepisów prawnych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, które pozbawiają organ administracji swobody uznania w zakresie wszczęcia na wniosek zainteresowanych stron postępowania administracyjnego mającego na celu zmianę warunków wykonywania koncesji, z przeprowadzeniem nowego postępowania o udzielenie zamówienia lub bez przeprowadzenia takiego postępowania, w zależności od tego, czy renegocjację równowagi umownej kwalifikuje się jako istotną modyfikację, w przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia zdarzenia z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji?

| 5) | Czy art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa i skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu przepisów krajowych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, zgodnie z którymi ustawodawca lub organ administracji publicznej mogą uzależnić udział w postępowaniu o ponowne udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier hazardowych od przestrzegania przez koncesjonariusza systemu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia) nawet w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość renegocjowania warunków wykonywania koncesji w celu przywrócenia ich równowagi, w wyniku wystąpienia nieprzewidzianych i niemożliwych do przewidzenia zdarzeń z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa i skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie wykładni lub stosowaniu przepisów krajowych lub praktyce stosowania w oparciu o te przepisy, zgodnie z którymi ustawodawca lub organ administracji publicznej mogą uzależnić udział w postępowaniu o ponowne udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier hazardowych od przestrzegania przez koncesjonariusza systemu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia) nawet w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość renegocjowania warunków wykonywania koncesji w celu przywrócenia ich równowagi, w wyniku wystąpienia nieprzewidzianych i niemożliwych do przewidzenia zdarzeń z przyczyn, których nie można przypisać stronom, a które to zdarzenia wpływają znacząco na normalne warunki dotyczące ryzyka operacyjnego, dopóki utrzymują się takie warunki i przez czas niezbędny do ewentualnego przywrócenia pierwotnych warunków wykonywania koncesji?

| 6) | Czy, ujmując rzecz bardziej ogólnie, art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa, skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które przewidują, że podmioty prowadzące salony gry w bingo są zobowiązane do uiszczania co miesiąc stanowiącej obciążenie opłaty z tytułu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia), nieprzewidzianej w pierwotnych umowach koncesyjnych, której wysokość jest identyczna w odniesieniu do wszystkich rodzajów podmiotów i która jest modyfikowana co pewien czas przez ustawodawcę bez jakiegokolwiek potwierdzonego związku z cechami i zmianą poszczególnego stosunku koncesyjnego?. |
| --- | --- |

6)

Czy, ujmując rzecz bardziej ogólnie, art. 49 i 56 TFUE, zasady pewności prawa, skutecznej ochrony prawnej oraz zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które przewidują, że podmioty prowadzące salony gry w bingo są zobowiązane do uiszczania co miesiąc stanowiącej obciążenie opłaty z tytułu „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia), nieprzewidzianej w pierwotnych umowach koncesyjnych, której wysokość jest identyczna w odniesieniu do wszystkich rodzajów podmiotów i która jest modyfikowana co pewien czas przez ustawodawcę bez jakiegokolwiek potwierdzonego związku z cechami i zmianą poszczególnego stosunku koncesyjnego?.

---

(1)  Dz.U. 2014, L 94, s. 1.

(2)  Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, s. 33).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 listopada 2022 r. – Coral Srl/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

(Sprawa C-730/22)

(2023/C 94/18)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy:: Coral Srl

Druga strona postępowania: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

Pytanie prejudycjalne

Czy dyrektywa 2014/23/UE (1), o ile zostanie uznana za mającą zastosowanie, a w każdym wypadku zasady ogólne wynikające z art. 26, 49, 56 i 63 TFUE, zgodnie z ich wykładnią i stosowaniem w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, ze szczególnym uwzględnieniem zakazu dyskryminacji, zasady proporcjonalności oraz ochrony konkurencji i swobodnego przepływu usług i kapitału, stoją na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, zgodnie z którymi ustawodawca krajowy lub organ administracji publicznej mogą – w okresie tzw. „proroga tecnica” (technicznego przedłużenia), który był wielokrotnie przedłużany w ostatnim dziesięcioleciu w sektorze koncesji na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier losowych – wpływać jednostronnie na istniejące stosunki, wprowadzając obowiązek uiszczania opłat koncesyjnych, które pierwotnie nie były należne, a następnie podwyższając wielokrotnie te opłaty, które ustala się zawsze w stałej wysokości w odniesieniu do wszystkich koncesjonariuszy niezależnie od obrotów, nakładając również dalsze ograniczenia działalności koncesjonariuszy, takie jak zakaz przenoszenia lokali, oraz uzależniając udział w przyszłym postępowaniu w celu ponownego udzielenia koncesji od przestrzegania przez podmioty gospodarcze owego systemu „proroga tecnica”?

---

(1)  Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, s. 33).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Austria) w dniu 25 listopada 2022 r. – IJ i PO GesbR, IJ/Agrarmarkt Austria

(Sprawa C-731/22)

(2023/C 94/19)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: IJ i PO GesbR, IJ

Strona przeciwna: Agrarmarkt Austria

Pytanie prejudycjalne

Czy wykładni art. 4 ust. 1 lit. b) i c) w związku z art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 1307/2013 (1) należy dokonywać w ten sposób, że dany grunt należy uznać za zarządzany przez rolnika i pozostający w jego dyspozycji, jeżeli rolnik jest wprawdzie w posiadaniu tego gruntu i dokonuje również pierwotnej obróbki gleby, zajmuje się uprawą roślin i ich bieżącym nawadnianiem, ale grunt ten – podzielony na działki różnej wielkości – jest przekazywany w okresie od rozpoczęcia sezonu w kwietniu lub na początku maja do końca sezonu w październiku w zamian za stałe wynagrodzenie różnym użytkownikom, którzy utrzymują uprawy i zbierają plony, które nie przypadają w udziale bezpośrednio rolnikowi?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. 2013, L 347, s. 608).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 29 listopada 2022 r. – Republika Austrii/GM

(Sprawa C-734/22)

(2023/C 94/20)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę rewizyjną: Republika Austrii

Druga strona postępowania rewizyjnego: GM

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (1) znajduje bezpośrednie zastosowanie do roszczeń, w ramach których Republika Austrii żąda zwrotu wsparcia udzielonego przez siebie w drodze umowy osobom ubiegającym się o nie w ramach programu stanowiącego środek rolnośrodowiskowy zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 (2) korzystając ze środków prawa prywatnego, ponieważ beneficjent naruszył zobowiązania umowne? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (1) znajduje bezpośrednie zastosowanie do roszczeń, w ramach których Republika Austrii żąda zwrotu wsparcia udzielonego przez siebie w drodze umowy osobom ubiegającym się o nie w ramach programu stanowiącego środek rolnośrodowiskowy zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 (2) korzystając ze środków prawa prywatnego, ponieważ beneficjent naruszył zobowiązania umowne?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej – czy wykładni art. 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia, o którym mowa w pytaniu pierwszym, należy dokonywać w ten sposób, że akt, który odnosi się do śledztwa lub postępowania w sprawie nieprawidłowości i przerywa okres przedawnienia, występuje również wtedy, gdy podmiot udzielający wsparcia po pierwszym pozasądowym podniesieniu roszczenia o zwrot ponownie, niekiedy również wielokrotnie, upomina beneficjenta i wzywa go na drodze pozasądowej do zapłaty, zamiast dochodzić roszczenia o zwrot na drodze sądowej? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej – czy wykładni art. 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia, o którym mowa w pytaniu pierwszym, należy dokonywać w ten sposób, że akt, który odnosi się do śledztwa lub postępowania w sprawie nieprawidłowości i przerywa okres przedawnienia, występuje również wtedy, gdy podmiot udzielający wsparcia po pierwszym pozasądowym podniesieniu roszczenia o zwrot ponownie, niekiedy również wielokrotnie, upomina beneficjenta i wzywa go na drodze pozasądowej do zapłaty, zamiast dochodzić roszczenia o zwrot na drodze sądowej?

| 3) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej – czy zastosowanie do roszczeń o zwrot, o których mowa w pytaniu pierwszym, trzydziestoletniego terminu przedawnienia przewidzianego w krajowym prawie cywilnym jest zgodne z prawem Unii, a w szczególności z zasadą proporcjonalności? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej – czy zastosowanie do roszczeń o zwrot, o których mowa w pytaniu pierwszym, trzydziestoletniego terminu przedawnienia przewidzianego w krajowym prawie cywilnym jest zgodne z prawem Unii, a w szczególności z zasadą proporcjonalności?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. 1995, L 312, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), Dz.U. 2005, L 277, s. 1).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/19 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/19

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 21 września 2022 r. w sprawie T-95/21, Portugalia/Komisja, wniesione w dniu 30 listopada 2022 r. przez Republikę Portugalską

(Sprawa C-736/22 P)

(2023/C 94/21)

Język postępowania: portugalski

Strony

Wnosząca odwołanie: Republika Portugalska (przedstawiciele: P. Barros da Costa, L. Borrego i A. Soares de Freitas, pełnomocnicy, których wspierali adwokaci M. Gorjão-Henriques i A. Saavedra)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnoszący odwołanie zwraca się do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 21 września 2022 r., Portugalia/Komisja (sprawa T-95/21, EU:T:2022:567), w drodze którego oddalono skargę Republiki Portugalskiej o stwierdzenia nieważności art. 1 oraz art. 4–6 decyzji Komisji Europejskiej C(2020) 8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonej przez Portugalię na rzecz Zona Franca da Madeira (wolnej strefy Madery, zwanej „ZFM”) – System III (1); |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 21 września 2022 r., Portugalia/Komisja (sprawa T-95/21, EU:T:2022:567), w drodze którego oddalono skargę Republiki Portugalskiej o stwierdzenia nieważności art. 1 oraz art. 4–6 decyzji Komisji Europejskiej C(2020) 8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonej przez Portugalię na rzecz Zona Franca da Madeira (wolnej strefy Madery, zwanej „ZFM”) – System III (1);

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania, włącznie z kosztami Republiki Portugalskiej oraz kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego (T-95/21 R). |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania, włącznie z kosztami Republiki Portugalskiej oraz kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego (T-95/21 R).

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | Naruszenie prawa w odniesieniu do zastosowania art. 108 ust. 1 TFUE i rozporządzenia (UE) 2015/1589 (2)
  (art. 1 lit. b) (ii) oraz art. 21–23), ponieważ w niniejszej sprawie chodzi o pomoc istniejącą a nie o nową pomoc.







  — | System III obowiązujący w ramach ZFM stanowi regulację dotyczącą pomocy istniejącej (a nie nowej pomocy), który został zatwierdzony przez Komisję w jej decyzjach z 2007 r. i z 2013 r. Sąd naruszył prawo w ten sposób, że nie zobowiązał Komisji do poddania systemu III obowiązującego w ramach ZFM procedurze przeglądu istniejącej pomocy, o której mowa w art. 108 ust. 1 TFUE i w art. 21–23 rozporządzenia (UE) 2015/1589. |
| --- | --- | --- |

1.

—

System III obowiązujący w ramach ZFM stanowi regulację dotyczącą pomocy istniejącej (a nie nowej pomocy), który został zatwierdzony przez Komisję w jej decyzjach z 2007 r. i z 2013 r. Sąd naruszył prawo w ten sposób, że nie zobowiązał Komisji do poddania systemu III obowiązującego w ramach ZFM procedurze przeglądu istniejącej pomocy, o której mowa w art. 108 ust. 1 TFUE i w art. 21–23 rozporządzenia (UE) 2015/1589.

| 2. | Naruszenie prawa w zakresie, w jakim dokonano błędnej wykładni wymogu pochodzenia zysków, do których stosuje się obniżony podatek od osób prawnych oraz w zakresie, w jakim system mający zastosowanie do ZFM został wdrożony zgodnie z decyzjami Komisji z 2007 r. i 2013 r. oraz art. 107 i 108 TFUE.







  — | Wymóg, aby zyski pochodziły z działalności faktycznie i fizycznie prowadzonej na Maderze, nie może być interpretowany w ten sposób, że należy uwzględniać jedynie dodatkowe koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa zarejestrowane w ZFM, które były związane z faktem, że znajdują się one w regionie najbardziej oddalonym, że korzyści podatkowe mogą być przyznane jedynie w odniesieniu do zysków tych przedsiębiorstw, które pochodzą z transakcji bezpośrednio obciążonych tymi dodatkowymi kosztami oraz że wyłączona jest działalność prowadzona poza Maderą przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność międzynarodową i zarejestrowane w ZFM. |
| --- | --- | --- |

2.

—

Wymóg, aby zyski pochodziły z działalności faktycznie i fizycznie prowadzonej na Maderze, nie może być interpretowany w ten sposób, że należy uwzględniać jedynie dodatkowe koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa zarejestrowane w ZFM, które były związane z faktem, że znajdują się one w regionie najbardziej oddalonym, że korzyści podatkowe mogą być przyznane jedynie w odniesieniu do zysków tych przedsiębiorstw, które pochodzą z transakcji bezpośrednio obciążonych tymi dodatkowymi kosztami oraz że wyłączona jest działalność prowadzona poza Maderą przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność międzynarodową i zarejestrowane w ZFM.

| 3. | Naruszenie prawa wynikające z braku/niedostatecznego/sprzecznego uzasadnienia – Brak spójności między międzynarodowymi wymogami prawnymi OECD w dziedzinie opodatkowania a wykładnią pojęcia „działalność faktycznie i fizycznie [prowadzona] w regionie”.







  — | Sąd dopuścił się naruszenia prawa poprzez nie wyjaśnienie spójności pomiędzy międzynarodowymi wymogami prawnymi OECD (i UE) w dziedzinie opodatkowania a wykładnią pojęcia „działalność faktycznie i fizycznie [prowadzona] w regionie” w kontekście systemu pomocy państwa. |
| --- | --- | --- |

3.

—

Sąd dopuścił się naruszenia prawa poprzez nie wyjaśnienie spójności pomiędzy międzynarodowymi wymogami prawnymi OECD (i UE) w dziedzinie opodatkowania a wykładnią pojęcia „działalność faktycznie i fizycznie [prowadzona] w regionie” w kontekście systemu pomocy państwa.

| 4. | Naruszenie prawa w ramach wykładni przesłanki „działalność faktycznie i fizycznie prowadzonej w regionie” z uwagi na nieuwzględnienie orzecznictwa Trybunału w zakresie głównego ośrodka podstawowej działalności, efektu mnożnikowego (spillover effect) i podstawowych wolności.







  — | Sąd naruszył prawo nie uwzględniając orzecznictwa Trybunału dotyczącego „głównego ośrodka podstawowej działalności” przedsiębiorstwa przy dokonywaniu wykładni „działalności faktycznie i fizycznie prowadzonej w regionie”. Dokonał on błędnej wykładni przepisów unijnych, która jest sprzeczna z podstawowymi zasadami prawa Unii, w szczególności ze swobodą przedsiębiorczości oraz swobodnym przepływem osób, usług i kapitału w rozumieniu art. 45 i nast. TFUE, a także z praktyką decyzyjną Komisji w zakresie pomocy publicznej dla regionów najbardziej oddalonych. |
| --- | --- | --- |

4.

—

Sąd naruszył prawo nie uwzględniając orzecznictwa Trybunału dotyczącego „głównego ośrodka podstawowej działalności” przedsiębiorstwa przy dokonywaniu wykładni „działalności faktycznie i fizycznie prowadzonej w regionie”. Dokonał on błędnej wykładni przepisów unijnych, która jest sprzeczna z podstawowymi zasadami prawa Unii, w szczególności ze swobodą przedsiębiorczości oraz swobodnym przepływem osób, usług i kapitału w rozumieniu art. 45 i nast. TFUE, a także z praktyką decyzyjną Komisji w zakresie pomocy publicznej dla regionów najbardziej oddalonych.

| 5. | Naruszenie prawa z powodu braku/wystarczającego uzasadnienia lub przeinaczenia dowodów lub zastąpienia uzasadnienia decyzji – Wymóg utworzenia/utrzymania miejsc pracy.







  — | Sąd niesłusznie stwierdził, że Komisja nie wymagała od władz portugalskich stosowania metodologii „ekwiwalentów pełnego czasu pracy” (EPC) i „liczby rocznych jednostek pracy” (AWU). Zaskarżona decyzja i poprzednia decyzja o wszczęciu postępowania wyraźnie obalają tę interpretację. |
| --- | --- | --- |

5.

—

Sąd niesłusznie stwierdził, że Komisja nie wymagała od władz portugalskich stosowania metodologii „ekwiwalentów pełnego czasu pracy” (EPC) i „liczby rocznych jednostek pracy” (AWU). Zaskarżona decyzja i poprzednia decyzja o wszczęciu postępowania wyraźnie obalają tę interpretację.

| 6. | Ewentualnie: Naruszenie prawa wynikające z błędnej wykładni w odniesieniu do wymogu tworzenia/utrzymywania miejsc pracy i/lub sprzecznego i/lub niewystraczającego uzasadnienia.







  — | W zakresie oceny przesłanki systemu III w ramach ZFM dotyczącej utworzenia lub utrzymania miejsc pracy, zaskarżona decyzja narusza prawo poprzez zastosowanie metodologii określania miejsc pracy za pomocą AWU i EPC, ponieważ do systemu ZFM ma zastosowanie pojęcie miejsca pracy wynikające z przepisów krajowego prawa pracy. |
| --- | --- | --- |

6.

—

W zakresie oceny przesłanki systemu III w ramach ZFM dotyczącej utworzenia lub utrzymania miejsc pracy, zaskarżona decyzja narusza prawo poprzez zastosowanie metodologii określania miejsc pracy za pomocą AWU i EPC, ponieważ do systemu ZFM ma zastosowanie pojęcie miejsca pracy wynikające z przepisów krajowego prawa pracy.

| 7. | Naruszenie prawa, ponieważ władze krajowe powiadomiły Komisję o „metodzie [...], która umożliwiłaby sprawdzenie dokładności i trwałości [...] miejsc pracy” w rozumieniu systemu III.







  — | Zaskarżony wyrok stanowi naruszenie prawa, ponieważ stwierdzono w nim, że Komisja ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że władze krajowe nie zastosowały metody pozwalającej na sprawdzenie dokładności i trwałości miejsc pracy beneficjentów systemu III; w rzeczywistości Komisja doszła do tego wniosku, że warunek tworzenia/trwałości miejsc pracy nie został spełniony tylko dlatego, że bezkrytycznie zastosowała pojęcia AWU i FTE. |
| --- | --- | --- |

7.

—

Zaskarżony wyrok stanowi naruszenie prawa, ponieważ stwierdzono w nim, że Komisja ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że władze krajowe nie zastosowały metody pozwalającej na sprawdzenie dokładności i trwałości miejsc pracy beneficjentów systemu III; w rzeczywistości Komisja doszła do tego wniosku, że warunek tworzenia/trwałości miejsc pracy nie został spełniony tylko dlatego, że bezkrytycznie zastosowała pojęcia AWU i FTE.

| 8. | Naruszenie prawa z uwagi na odwrócenie ciężaru dowodu







  — | Sąd odwrócił ciężar dowodu, ponieważ to na Komisji ciążył obowiązek udowodnienia, że władze portugalskie nie były w stanie sprawdzić dokładności i trwałości zgłoszonych miejsc pracy. Do Komisji należało wskazanie przedsiębiorstw zarejestrowanych w ZFM, które rzekomo otrzymały dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. |
| --- | --- | --- |

8.

—

Sąd odwrócił ciężar dowodu, ponieważ to na Komisji ciążył obowiązek udowodnienia, że władze portugalskie nie były w stanie sprawdzić dokładności i trwałości zgłoszonych miejsc pracy. Do Komisji należało wskazanie przedsiębiorstw zarejestrowanych w ZFM, które rzekomo otrzymały dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

| 9. | Zaskarżony wyrok stanowi naruszenie prawa do obrony oraz ogólnych zasad prawa Unii







  — | Zaskarżony wyrok narusza prawo do obrony Republiki Portugalskiej oraz ogólne zasady prawa Unii, takie jak wie zasady pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i dobrej administracji. |
| --- | --- | --- |

9.

—

Zaskarżony wyrok narusza prawo do obrony Republiki Portugalskiej oraz ogólne zasady prawa Unii, takie jak wie zasady pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i dobrej administracji.

---

(1)  Decyzja Komisji Europejskiej C(2020) 8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonej przez Portugalię na rzecz Zona Franca da Madeira (wolnej strefy Madery, zwanej „ZFM”) – System III.

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/20 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/20

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 7 października 2022 r. w sprawie T-101/22, OG i in./Komisja, wniesione w dniu 9 grudnia 2022 r. przez OG, OH, OI, i OJ

(Sprawa C-754/22 P)

(2023/C 94/22)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: OG, OH, OI, i OJ (przedstawiciel: adwokat D. Gómez Fernández)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu (ósma izba) z dnia 7 października 2022 r., wydanego w sprawie OG i in./Komisja, T-102/22, niepublikowanego, EU:T:2022:661: |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu (ósma izba) z dnia 7 października 2022 r., wydanego w sprawie OG i in./Komisja, T-102/22, niepublikowanego, EU:T:2022:661:

| — | jeżeli Trybunał uzna, że stan sprawy na to pozwala, rozpatrzenie jej co do istoty, uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji i w konsekwencji stwierdzenie nieważności art. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/2288 z dnia 21 grudnia 2021 r. zmieniającego załącznik do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 w odniesieniu do okresu uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydawanych w formacie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID wskazującego na zakończenie serii szczepień pierwotnych (1) oraz stwierdzenie nieważności również art. 1–3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/503 z dnia 29 marca 2022 r. zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 w odniesieniu do zwolnienia małoletnich z okresu uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydawanych w formacie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID (2); |
| --- | --- |

—

jeżeli Trybunał uzna, że stan sprawy na to pozwala, rozpatrzenie jej co do istoty, uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji i w konsekwencji stwierdzenie nieważności art. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/2288 z dnia 21 grudnia 2021 r. zmieniającego załącznik do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 w odniesieniu do okresu uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydawanych w formacie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID wskazującego na zakończenie serii szczepień pierwotnych (1) oraz stwierdzenie nieważności również art. 1–3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/503 z dnia 29 marca 2022 r. zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 w odniesieniu do zwolnienia małoletnich z okresu uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydawanych w formacie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID (2);

| — | tytułem żądania ewentualnego, na wypadek gdyby Trybunał uznał, że stan sprawy nie pozwala na jej rozpatrzenie co do istoty, przekazanie sprawy Sądowi w celu wydania przez niego orzeczenia w przedmiocie żądań przedstawionych w pierwszej instancji w skargach o stwierdzenie nieważności; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, na wypadek gdyby Trybunał uznał, że stan sprawy nie pozwala na jej rozpatrzenie co do istoty, przekazanie sprawy Sądowi w celu wydania przez niego orzeczenia w przedmiocie żądań przedstawionych w pierwszej instancji w skargach o stwierdzenie nieważności;

| — | Obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowań w pierwszej instancji i w postępowaniach odwoławczych. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowań w pierwszej instancji i w postępowaniach odwoławczych.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania strona skarżąca podnosi niewłaściwe zastosowanie w postanowieniu Sądu z dnia 7 października 2022 r. w sprawie T-102/22 wymogów legitymacji czynnej z art. 263 ust. 4 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a to na podstawie następujących twierdzeń:

| 1) | Zaskarżone rozporządzenia delegowane bezpośrednio wpływają na sferę prawną wnoszących odwołanie, ponieważ to nie państwa członkowskie zdecydowały, że zaświadczenia o szczepieniu tracą ważność 270 dni od zakończenia serii szczepień pierwotnych. Zdecydowano o tym w rozporządzeniach delegowanych Komisji i to one powodują tę automatyczną utratę ważności. |
| --- | --- |

1)

Zaskarżone rozporządzenia delegowane bezpośrednio wpływają na sferę prawną wnoszących odwołanie, ponieważ to nie państwa członkowskie zdecydowały, że zaświadczenia o szczepieniu tracą ważność 270 dni od zakończenia serii szczepień pierwotnych. Zdecydowano o tym w rozporządzeniach delegowanych Komisji i to one powodują tę automatyczną utratę ważności.

| 2) | Rozporządzenia delegowane powodują automatyczną i niewymagającą udziału żadnego państwa członkowskiego utratę ważności zaświadczeń o szczepieniu, chyba że ich posiadacze zgodzą się na przyjęcie dawki przypominającej, co sprawia, że jest środek polegający pośrednim zobowiązaniu do szczepienia, wpływający na sferę prawną wnoszących odwołanie. |
| --- | --- |

2)

Rozporządzenia delegowane powodują automatyczną i niewymagającą udziału żadnego państwa członkowskiego utratę ważności zaświadczeń o szczepieniu, chyba że ich posiadacze zgodzą się na przyjęcie dawki przypominającej, co sprawia, że jest środek polegający pośrednim zobowiązaniu do szczepienia, wpływający na sferę prawną wnoszących odwołanie.

---

(1)  Dz.U. 2021, L 458, s. 459

(2)  Dz.U. 2022, L 102, s. 8

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/21 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresní soud Praha-západ (Republika Czeska) w dniu 13 grudnia 2022 r. – Nárokuj s.r.o./EC Financial Services, a.s.

(Sprawa C-755/22, Nárokuj)

(2023/C 94/23)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Okresní soud Praha-západ

Strony w postępowaniu głównym

Powódka: Nárokuj s.r.o.

Pozwana: EC Financial Services, a.s.

Pytanie prejudycjalne

Czy celem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE (1) z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG jest nałożenie sankcji na kredytodawcę za brak pełnej oceny zdolności kredytowej konsumenta także wtedy, gdy konsument spłacił kredyt w całości i w trakcie spłacania kredytu nie podnosił zarzutów w stosunku do umowy?

---

(1)  Dz.U. 2008, L 133, s. 66.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/22 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Bochum (Niemcy) w dniu 15 grudnia 2022 r. – Verband Wirtschaft im Wettbewerb Verein für Lauterkeit in Handel und Industrie e.V./Roller GmbH & Co. KG

(Sprawa C-761/22)

(2023/C 94/24)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Bochum

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Verband Wirtschaft im Wettbewerb Verein für Lauterkeit in Handel und Industrie e.V.

Strona pozwana: Roller GmbH & Co. KG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy spoczywający na dostawcach lub sprzedawcach produktów istotnych pod względem etykietowania energetycznego obowiązek podawania w swojej reklamie klasy efektywności energetycznej oraz zakresu klas efektywności wynika już bezpośrednio z art. 6 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1369 (1), a obowiązywanie wskazanej normy nie jest uwarunkowane jej konkretyzacją w akcie delegowanym? |
| --- | --- |

1)

Czy spoczywający na dostawcach lub sprzedawcach produktów istotnych pod względem etykietowania energetycznego obowiązek podawania w swojej reklamie klasy efektywności energetycznej oraz zakresu klas efektywności wynika już bezpośrednio z art. 6 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1369 (1), a obowiązywanie wskazanej normy nie jest uwarunkowane jej konkretyzacją w akcie delegowanym?

| 2) | a) | Na wypadek udzielenia na pytanie nr 1 odpowiedzi twierdzącej:
  Czy spoczywający na dostawcach lub sprzedawcach produktów istotnych pod względem etykietowania energetycznego obowiązek podawania w swojej reklamie klasy efektywności energetycznej oraz zakresu klas efektywności, jaki należy przyjąć już bezpośrednio na podstawie art. 6 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1369, skutkuje tym, że do momentu wejścia w życie nowych aktów delegowanych dostawcom lub sprzedawcom przysługuje pewien stopień swobody co do sposobu przedstawienia wymaganych odniesień? |
| --- | --- | --- |

2)

a)

Na wypadek udzielenia na pytanie nr 1 odpowiedzi twierdzącej:

Czy spoczywający na dostawcach lub sprzedawcach produktów istotnych pod względem etykietowania energetycznego obowiązek podawania w swojej reklamie klasy efektywności energetycznej oraz zakresu klas efektywności, jaki należy przyjąć już bezpośrednio na podstawie art. 6 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1369, skutkuje tym, że do momentu wejścia w życie nowych aktów delegowanych dostawcom lub sprzedawcom przysługuje pewien stopień swobody co do sposobu przedstawienia wymaganych odniesień?

| b) | Na wypadek udzielenia na pytanie nr [2] lit. a) odpowiedzi twierdzącej:
  Jaka zgodna z prawem Unii możliwość lub jakie zgodne z prawem Unii możliwości przedstawienia wymaganych odniesień do klasy efektywności energetycznej oraz zakresu klas efektywności przysługują pod tym względem dostawcom i sprzedawcom do momentu wejścia w życie nowych aktów delegowanych? Czy wybrane przez stronę pozwaną połączenie klasy efektywności energetycznej z przedstawieniem kolorystycznym zgodnie z załącznikiem K 1 do pozwu jest ewentualnie wystarczające? |
| --- | --- |

b)

Na wypadek udzielenia na pytanie nr [2] lit. a) odpowiedzi twierdzącej:

Jaka zgodna z prawem Unii możliwość lub jakie zgodne z prawem Unii możliwości przedstawienia wymaganych odniesień do klasy efektywności energetycznej oraz zakresu klas efektywności przysługują pod tym względem dostawcom i sprzedawcom do momentu wejścia w życie nowych aktów delegowanych? Czy wybrane przez stronę pozwaną połączenie klasy efektywności energetycznej z przedstawieniem kolorystycznym zgodnie z załącznikiem K 1 do pozwu jest ewentualnie wystarczające?

| 3) | Na wypadek udzielenia na pytanie nr 1 odpowiedzi przeczącej:
  Czy do momentu wejścia w życie nowych aktów delegowanych spoczywający na dostawcach lub sprzedawcach produktów istotnych pod względem etykietowania energetycznego obowiązek podawania w swojej reklamie klasy efektywności energetycznej oraz zakresu klas efektywności jest pod tym względem całkowicie zawieszony? |
| --- | --- |

3)

Na wypadek udzielenia na pytanie nr 1 odpowiedzi przeczącej:

Czy do momentu wejścia w życie nowych aktów delegowanych spoczywający na dostawcach lub sprzedawcach produktów istotnych pod względem etykietowania energetycznego obowiązek podawania w swojej reklamie klasy efektywności energetycznej oraz zakresu klas efektywności jest pod tym względem całkowicie zawieszony?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiające ramy etykietowania energetycznego i uchylające dyrektywę 2010/30/UE (Dz.U. 2017, L 198, s. 1).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Satversmes tiesa (Łotwa) w dniu 12 grudnia 2022 r. – 1Dream OÜ, DS, DL, VS, JG/Latvijas Republikas Saeima

(Sprawa C-767/22)

(2023/C 94/25)

Język postępowania: Łotewski

Sąd odsyłający

Satversmes tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca przed trybunałem konstytucyjnym: 1Dream OÜ, DS, DL, VS, JG

Druga strona postępowania: Latvijas Republikas Saeima

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepis krajowy, na podstawie którego sąd krajowy rozstrzyga w przedmiocie konfiskaty korzyści pochodzących z przestępstwa w odrębnym postępowaniu dotyczącym mienia uzyskanego niezgodnie z prawem, które to postępowanie toczy się niezależnie od głównego postępowania karnego jeszcze przed stwierdzeniem popełnienia przestępstwa i przed uznaniem danej osoby za winną jego popełnienia, i który to przepis jednocześnie przewiduje konfiskatę na podstawie materiałów pochodzących z akt sprawy karnej, jest objęty zakresem stosowania dyrektywy 2014/42 (1), w szczególności jej art. 4, i decyzji ramowej 2005/212 (2), w szczególności jej art. 2? |
| --- | --- |

1)

Czy przepis krajowy, na podstawie którego sąd krajowy rozstrzyga w przedmiocie konfiskaty korzyści pochodzących z przestępstwa w odrębnym postępowaniu dotyczącym mienia uzyskanego niezgodnie z prawem, które to postępowanie toczy się niezależnie od głównego postępowania karnego jeszcze przed stwierdzeniem popełnienia przestępstwa i przed uznaniem danej osoby za winną jego popełnienia, i który to przepis jednocześnie przewiduje konfiskatę na podstawie materiałów pochodzących z akt sprawy karnej, jest objęty zakresem stosowania dyrektywy 2014/42 (1), w szczególności jej art. 4, i decyzji ramowej 2005/212 (2), w szczególności jej art. 2?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy przepis dotyczący dostępu do materiałów postępowania dotyczącego mienia uzyskanego niezgodnie z prawem należy uznać za zgodny z prawem do rzetelnego procesu wynikającym z art. 47 [Karty praw podstawowych Unii Europejskiej] i z art. 8 ust. 1 dyrektywy 2014/42? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy przepis dotyczący dostępu do materiałów postępowania dotyczącego mienia uzyskanego niezgodnie z prawem należy uznać za zgodny z prawem do rzetelnego procesu wynikającym z art. 47 [Karty praw podstawowych Unii Europejskiej] i z art. 8 ust. 1 dyrektywy 2014/42?

| 3) | Czy zasadę pierwszeństwa prawa Unii należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie temu, aby sąd konstytucyjny państwa członkowskiego, który rozpatruje skargę konstytucyjną na przepis krajowy uznany za niezgodny z prawem Unii, stwierdził, że zastosowanie ma zasada pewności prawa i że skutki prawne tego przepisu zostają zachowane w odniesieniu do okresu, w którym przepis ten obowiązywał? |
| --- | --- |

3)

Czy zasadę pierwszeństwa prawa Unii należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie temu, aby sąd konstytucyjny państwa członkowskiego, który rozpatruje skargę konstytucyjną na przepis krajowy uznany za niezgodny z prawem Unii, stwierdził, że zastosowanie ma zasada pewności prawa i że skutki prawne tego przepisu zostają zachowane w odniesieniu do okresu, w którym przepis ten obowiązywał?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej (Dz.U. 2014, L 127, s. 39)

(2)  Decyzja ramowa Rady 2005/212/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie konfiskaty korzyści, narzędzi i mienia pochodzących z przestępstwa (Dz.U. 2005, L 68, s. 49).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/23

---

Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska

(Sprawa C-768/22)

(2023/C 94/26)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Armati, P. Caro de Sousa, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że poprzez utrzymanie w mocy art. 2 Lei n.o 25/2018 de 14 de junho (ustawy nr 25/2018 z dnia 14 czerwca), która dodaje ust. 7 do art. 25 Lei 31/2009 de 3 de julho (ustawy 31/2009 z dnia 3 lipca) w brzmieniu nadanym jej przez Lei n.o 40/2015 (ustawę nr 40/2015), który to artykuł przewiduje, że „Posiadacze dyplomów uniwersyteckich w zakresie inżynierii lądowej, o których mowa w załączniku VI do dyrektywy 2005/36/WE (1)
  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, zmienionej przez dyrektywę 2013/55/EU z dnia 20 listopada 2013 r. którzy rozpoczęli kształcenie we wskazanych tam latach akademickich i którzy wykażą, że przygotowali w rozumieniu postanowień dekretu nr 73/73 z dnia 28 lutego w okresie od 1 listopada 2009 do 1 listopada 2017 projekt architektoniczny, który został zatwierdzony przez władze miejskie, mogą przygotowywać projekty wyraźnie przewidziane we wspomnianym dekrecie na przewidzianych w nim warunkach i zgodnie z obowiązującym system prawnym danej działalności, przy czym zobowiązani są oni do spełnienia obowiązków przewidzianych w niniejszej ustawie, a jeżeli jest to przewidziane, także do wykazanie ich spełnienia wobec właściwych organów administracyjnych”, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 49 ust. 1, na mocy załącznika VI i art. 9 ust. 3 dyrektywy 2005/36/WE, jak również na mocy art. 45, 49, 56 TFUE. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że poprzez utrzymanie w mocy art. 2 Lei n.o 25/2018 de 14 de junho (ustawy nr 25/2018 z dnia 14 czerwca), która dodaje ust. 7 do art. 25 Lei 31/2009 de 3 de julho (ustawy 31/2009 z dnia 3 lipca) w brzmieniu nadanym jej przez Lei n.o 40/2015 (ustawę nr 40/2015), który to artykuł przewiduje, że „Posiadacze dyplomów uniwersyteckich w zakresie inżynierii lądowej, o których mowa w załączniku VI do dyrektywy 2005/36/WE (1)
  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, zmienionej przez dyrektywę 2013/55/EU z dnia 20 listopada 2013 r. którzy rozpoczęli kształcenie we wskazanych tam latach akademickich i którzy wykażą, że przygotowali w rozumieniu postanowień dekretu nr 73/73 z dnia 28 lutego w okresie od 1 listopada 2009 do 1 listopada 2017 projekt architektoniczny, który został zatwierdzony przez władze miejskie, mogą przygotowywać projekty wyraźnie przewidziane we wspomnianym dekrecie na przewidzianych w nim warunkach i zgodnie z obowiązującym system prawnym danej działalności, przy czym zobowiązani są oni do spełnienia obowiązków przewidzianych w niniejszej ustawie, a jeżeli jest to przewidziane, także do wykazanie ich spełnienia wobec właściwych organów administracyjnych”, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 49 ust. 1, na mocy załącznika VI i art. 9 ust. 3 dyrektywy 2005/36/WE, jak również na mocy art. 45, 49, 56 TFUE.

| — | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Inżynierowie, których dyplomy zostały wymienione w załączniku VI do dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, nabyli prawa do przygotowywania projektów architektonicznych w całej Unii Europejskiej („prawa nabyte”). Inżynierowie posiadają prawa nabyte jedynie wówczas, gdy kształcili się najpóźniej w roku akademickim wskazanym w załączniku VI dyrektywy.

W 2018 r. Republika Portugalska przyjęła ustawę (Lei n.o 25/2018 de 14 de junho de 2018), która ograniczyła prawa nabyte przez owych inżynierów do dostępu do wykonywania zawodu architekta i do swobodnego przepływu osób. W szczególności art. 2 tej ustawy:

| a) | Ogranicza prawa nabyte inżynierów lądowych, którzy rozpoczęli kształcenie w wymienionych w dyrektywie latach akademickich – np. wyłączając możliwość wykonywania praw nabytych przez wszystkich inżynierów lądowych, którzy zdobyli wykształcenie we wcześniejszych latach akademickich; i |
| --- | --- |

a)

Ogranicza prawa nabyte inżynierów lądowych, którzy rozpoczęli kształcenie w wymienionych w dyrektywie latach akademickich – np. wyłączając możliwość wykonywania praw nabytych przez wszystkich inżynierów lądowych, którzy zdobyli wykształcenie we wcześniejszych latach akademickich; i

| b) | Wymaga w dyskryminujący sposób, bez żadnego oparcia w dyrektywie, aby dla sporządzania projektów architektonicznych, dany inżynier lądowy sporządził w okresie od 1 listopada 2009 r. do 1 listopada 2017 r. projekt architektoniczny, który został zatwierdzony przez władze miejskie. Ów wymóg jest szczególnie trudny do spełnienia, ponieważ od 2015 r. lokalne władze portugalskie systematycznie odrzucają projekty architektoniczne przedstawione przez inżynierów korzystających z prawa nabytych na podstawie dyrektywy 2005/36/WE.
  W dniu 24 stycznia 2019 r. Komisja wysłała wezwanie do usunięcia uchybienia do Republiki Portugalskiej. W konsekwencji wystosowano uzasadnioną opinię do Republiki Portugalskiej w dniu 29 lutego 2020 r., na którą Republika Portugalska nie udzieliła odpowiedzi. |
| --- | --- |

b)

Wymaga w dyskryminujący sposób, bez żadnego oparcia w dyrektywie, aby dla sporządzania projektów architektonicznych, dany inżynier lądowy sporządził w okresie od 1 listopada 2009 r. do 1 listopada 2017 r. projekt architektoniczny, który został zatwierdzony przez władze miejskie. Ów wymóg jest szczególnie trudny do spełnienia, ponieważ od 2015 r. lokalne władze portugalskie systematycznie odrzucają projekty architektoniczne przedstawione przez inżynierów korzystających z prawa nabytych na podstawie dyrektywy 2005/36/WE.

W dniu 24 stycznia 2019 r. Komisja wysłała wezwanie do usunięcia uchybienia do Republiki Portugalskiej. W konsekwencji wystosowano uzasadnioną opinię do Republiki Portugalskiej w dniu 29 lutego 2020 r., na którą Republika Portugalska nie udzieliła odpowiedzi.

---

(1)  Dz.U. 2005, L 255, s. 22.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/24 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/24

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 26 października 2022 r. w sprawie T-273/21, The Bazooka Companies/EUIPO, wniesione w dniu 23 grudnia 2022 r. przez Trebora Roberta Bilkiewicza

(Sprawa C-783/22 P)

(2023/C 94/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Trebor Robert Bilkiewicz (przedstawiciel: P. Ratnicki-Kiczka, adwokat)

Pozostali uczestnicy postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Bazooka Companies, Inc.

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2023 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył wnoszącego odwołanie jego własnymi kosztami.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/25 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 28 grudnia 2022 r. – R GmbH/Bürgermeister der Landeshauptstadt Innsbruck

(Sprawa C-790/22)

(2023/C 94/28)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę rewizyjną: R GmbH

Druga strona postępowania: Bürgermeister der Landeshauptstadt Innsbruck

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładni art. 14 ust. 2 lit. b) w związku z ust. 5) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 (1) należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu lub wykładni na poziomie państwa członkowskiego, w myśl których środki spożywcze należy uznać za nienadające się do spożycia przez ludzi, jeżeli nie jest zagwarantowana możliwość ich zastosowania zgodnie z przeznaczeniem, przy czym nie muszą występować wskazane w art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 powody, dla których środek spożywczy nie może być spożywany przez ludzi (zanieczyszczenie, zarówno przez czynniki obce, jak i w inny sposób, czy też z powodu gnicia, psucia się lub rozkładu)?
  W wypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej: |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni art. 14 ust. 2 lit. b) w związku z ust. 5) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 (1) należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu lub wykładni na poziomie państwa członkowskiego, w myśl których środki spożywcze należy uznać za nienadające się do spożycia przez ludzi, jeżeli nie jest zagwarantowana możliwość ich zastosowania zgodnie z przeznaczeniem, przy czym nie muszą występować wskazane w art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 powody, dla których środek spożywczy nie może być spożywany przez ludzi (zanieczyszczenie, zarówno przez czynniki obce, jak i w inny sposób, czy też z powodu gnicia, psucia się lub rozkładu)?

W wypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej:

| 2) | Czy wykładni art. 14 ust. 2 lit. b) w związku z ust. 5) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 należy dokonywać w ten sposób, że powinno się uznać, iż środek spożywczy nie nadaje się do spożycia przez ludzi, jeżeli jego zgodne z przeznaczeniem spożycie prowadzi do bardzo dużego (w przypadku średniego dorosłego o masie ciała na poziomie 70 kg – pięciokrotnego) przekroczenia wartości akceptowanego dziennego spożycia, ustalonej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności w ramach oceny dodatku do żywności (zawartego w środku spożywczym)? |
| --- | --- |

2)

Czy wykładni art. 14 ust. 2 lit. b) w związku z ust. 5) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 należy dokonywać w ten sposób, że powinno się uznać, iż środek spożywczy nie nadaje się do spożycia przez ludzi, jeżeli jego zgodne z przeznaczeniem spożycie prowadzi do bardzo dużego (w przypadku średniego dorosłego o masie ciała na poziomie 70 kg – pięciokrotnego) przekroczenia wartości akceptowanego dziennego spożycia, ustalonej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności w ramach oceny dodatku do żywności (zawartego w środku spożywczym)?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31, s. 1).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/25 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 2 stycznia 2023 r. – X/Agrárminiszter

(Sprawa C-6/23 Baramlay) (1)

(2023/C 94/29)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Kúria

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: X

Druga strona postępowania: Agrárminiszter

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 50 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (2) (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1307/2013”) należy interpretować w ten sposób, że zezwala on państwu członkowskiemu na ustanowienie jako kryterium kwalifikowalności wymogu, że beneficjent pomocy musi prowadzić w sposób nieprzerwany działalność rolniczą jako działalność podstawową oraz jako przedsiębiorca indywidualny od dnia złożenia wniosku o wypłatę 90 % pomocy do końca okresu prowadzenia gospodarstwa? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 50 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (2) (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1307/2013”) należy interpretować w ten sposób, że zezwala on państwu członkowskiemu na ustanowienie jako kryterium kwalifikowalności wymogu, że beneficjent pomocy musi prowadzić w sposób nieprzerwany działalność rolniczą jako działalność podstawową oraz jako przedsiębiorca indywidualny od dnia złożenia wniosku o wypłatę 90 % pomocy do końca okresu prowadzenia gospodarstwa?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na to pytanie, czy wspomniane kryterium kwalifikowalności należy interpretować jako zobowiązanie podjęte przez beneficjenta? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na to pytanie, czy wspomniane kryterium kwalifikowalności należy interpretować jako zobowiązanie podjęte przez beneficjenta?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na drugie pytanie prejudycjalne, czy art. 64 ust. 1 i art. 77 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (3) (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku niewykonania zobowiązania można zastosować karę administracyjną, której kwotę należy określić z uwzględnieniem zasady proporcjonalności na podstawie art. 64 ust. 4 lit. b) i art. 77 ust. 4 lit. b) tego rozporządzenia, to znaczy, że przepisy te należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które nakazuje odzyskanie całej pomocy bez uwzględnienia okresu, którego dotyczy niezgodność? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na drugie pytanie prejudycjalne, czy art. 64 ust. 1 i art. 77 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (3) (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku niewykonania zobowiązania można zastosować karę administracyjną, której kwotę należy określić z uwzględnieniem zasady proporcjonalności na podstawie art. 64 ust. 4 lit. b) i art. 77 ust. 4 lit. b) tego rozporządzenia, to znaczy, że przepisy te należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które nakazuje odzyskanie całej pomocy bez uwzględnienia okresu, którego dotyczy niezgodność?

| 4) | Czy art. 64 ust. 2 lit. e) i art. 77 ust. 2 lit. e) [rozporządzenia nr 1306/2013] należy interpretować w ten sposób, że „niezgodność [...] nieznaczna” obejmuje sytuację, w której beneficjent pomocy nie przestrzegał przez 176 dni w ciągu pięcioletniego okresu zobowiązania przepisu dotyczącego utrzymania działalności podstawowej, biorąc pod uwagę, że przez cały ten okres prowadził on jedynie działalność rolniczą, z której uzyskiwał dochody? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 64 ust. 2 lit. e) i art. 77 ust. 2 lit. e) [rozporządzenia nr 1306/2013] należy interpretować w ten sposób, że „niezgodność [...] nieznaczna” obejmuje sytuację, w której beneficjent pomocy nie przestrzegał przez 176 dni w ciągu pięcioletniego okresu zobowiązania przepisu dotyczącego utrzymania działalności podstawowej, biorąc pod uwagę, że przez cały ten okres prowadził on jedynie działalność rolniczą, z której uzyskiwał dochody?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

(2)  Dz.U 2013, L 347, s. 608

(3)  Dz.U. 2013, L 347, s. 549

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/26 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/26

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-655/19, Ferriera Valsabbia i Valsabbia Investimenti/Komisja, wniesione w dniu 18 stycznia 2023 r. przez Ferriera Valsabbia SpA i Valsabbia Investimenti SpA

(Sprawa C-29/23 P)

(2023/C 94/30)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Ferriera Valsabbia SpA, Valsabbia Investimenti SpA (przedstawiciele: D. Fosselard, avocat i avvocato, D. Slater, avocat i solicitor, G. Carnazza, avvocata)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie T-655/19 Ferriera Valsabbia i Valsabbia Investimenti/Komisja; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie T-655/19 Ferriera Valsabbia i Valsabbia Investimenti/Komisja;

| — | wydanie ostatecznego orzeczenia, zgodnie z art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości, obejmującego stwierdzenie, w zakresie dotyczącym wnoszących odwołanie, nieważności decyzji Komisji C(2019) 4969 final z dnia 4 lipca 2019 r. dotyczącej naruszenia art. 65 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, wydanej w sprawie AT.37956 – Pręty zbrojeniowe; |
| --- | --- |

—

wydanie ostatecznego orzeczenia, zgodnie z art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości, obejmującego stwierdzenie, w zakresie dotyczącym wnoszących odwołanie, nieważności decyzji Komisji C(2019) 4969 final z dnia 4 lipca 2019 r. dotyczącej naruszenia art. 65 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, wydanej w sprawie AT.37956 – Pręty zbrojeniowe;

| — | zgodnie z art. 138 regulaminu postępowania obciążenie Komisji kosztami postępowania zarówno przed Sądem, jak i Trybunałem. |
| --- | --- |

—

zgodnie z art. 138 regulaminu postępowania obciążenie Komisji kosztami postępowania zarówno przed Sądem, jak i Trybunałem.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnoszą na jego poparcie trzy zarzuty.

Zarzut pierwszy:
  Naruszenie art. 266 TFUE. Naruszenie art. 14 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 1/2003 (1) oraz art. 11, 12 i 14 rozporządzenia nr 773/2004 (2). Błędne i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie. Brak rozstrzygnięcia. Oczywiste naruszenie prawa i oczywisty błąd w ocenie.

Sąd dopuścił się oczywistego naruszenia prawa i błędnie uzasadnił swój wyrok, nie wypowiadając się kilkukrotnie w przedmiocie niektórych zarzutów podniesionych przez wnoszące odwołanie, w części, w której uznał, że Komisja, dokonując reorganizacji przesłuchania co do istoty sprawy w 2018 r. w obecności przedstawicieli państw członkowskich, usunęła uchybienie proceduralne zakwestionowane przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 21 września 2017 r., Ferriera Valsabbia, Valsabbia Investimenti i Alfa Acciai/Komisja, w sprawach połączonych C-86/15 P i C-87/15 P.

Zarzut drugi:
  Błędna wykładnia i naruszenie art. 6 EKPC oraz art. 41 i 47 karty. Oczywiste naruszenie prawa i nadużycie władzy. Brak rozstrzygnięcia i naruszenie art. 296 TFUE.

Sąd wykluczył, by czas trwania postępowania, zarówno w odniesieniu do samego etapu administracyjnego, jak i całego postępowania, był nadmierny i że ten czas trwania naruszył prawo wnoszących odwołanie do obrony, przez co naruszył prawo i dopuścił się oczywistego błędu w ocenie, a pod pewnymi względami, nie rozstrzygając niektórych zarzutów podniesionych przez wnoszące odwołanie wobec decyzji Komisji, błędnie uzasadnił wyrok.

Zarzut trzeci:
  Naruszenie art. 296 TFUE. Błędne i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie wyroku. Brak rozstrzygnięcia i oczywisty błąd w ocenie.

Sąd ponownie dopuścił się oczywistego naruszenia prawa, oczywistego błędu w ocenie oraz błędnie uzasadnił wyrok, uznając, że decyzja Komisji była wystarczająco uzasadniona.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. 2004, L 123, s. 18).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/27 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/27

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-656/19, Alfa Acciai/Komisja, wniesione w dniu 18 stycznia 2023 r. przez Alfa Acciai SpA

(Sprawa C-30/23 P)

(2023/C 94/31)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnosząca odwołanie: Alfa Acciai SpA (przedstawiciele: D. Fosselard, avocat i avvocato, D. Slater, avocat i solicitor, G. Carnazza, S. D’Ecclesiis, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie T-656/19 Alfa Acciai/Komisja; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie T-656/19 Alfa Acciai/Komisja;

| — | wydanie ostatecznego orzeczenia, zgodnie z art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości, obejmującego stwierdzenie, w zakresie dotyczącym wnoszącej odwołanie, nieważności decyzji Komisji C(2019) 4969 final z dnia 4 lipca 2019 r. dotyczącej naruszenia art. 65 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, wydanej w sprawie AT.37956 – Pręty zbrojeniowe; |
| --- | --- |

—

wydanie ostatecznego orzeczenia, zgodnie z art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości, obejmującego stwierdzenie, w zakresie dotyczącym wnoszącej odwołanie, nieważności decyzji Komisji C(2019) 4969 final z dnia 4 lipca 2019 r. dotyczącej naruszenia art. 65 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, wydanej w sprawie AT.37956 – Pręty zbrojeniowe;

| — | zgodnie z art. 138 regulaminu postępowania obciążenie Komisji kosztami postępowania zarówno przed Sądem, jak i Trybunałem. |
| --- | --- |

—

zgodnie z art. 138 regulaminu postępowania obciążenie Komisji kosztami postępowania zarówno przed Sądem, jak i Trybunałem.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi na jego poparcie trzy zarzuty.

Zarzut pierwszy:
  Naruszenie art. 266 TFUE. Naruszenie art. 14 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 1/2003 (1) oraz art. 11, 12 i 14 rozporządzenia nr 773/2004 (2). Błędne i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie. Brak rozstrzygnięcia. Oczywiste naruszenie prawa i oczywisty błąd w ocenie.

Sąd dopuścił się oczywistego naruszenia prawa i błędnie uzasadnił swój wyrok, nie wypowiadając się kilkukrotnie w przedmiocie niektórych zarzutów podniesionych przez wnoszącą odwołanie, w części, w której uznał, że Komisja, dokonując reorganizacji przesłuchania co do istoty sprawy w 2018 r. w obecności przedstawicieli państw członkowskich, usunęła uchybienie proceduralne zakwestionowane przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 21 września 2017 r., Ferriera Valsabbia, Valsabbia Investimenti i Alfa Acciai/Komisja, w sprawach połączonych C-86/15 P i C-87/15 P.

Zarzut drugi:
  Błędna wykładnia i naruszenie art. 6 EKPC oraz art. 41 i 47 karty. Oczywiste naruszenie prawa i nadużycie władzy. Brak rozstrzygnięcia i naruszenie art. 296 TFUE.

Sąd wykluczył, by czas trwania postępowania, zarówno w odniesieniu do samego etapu administracyjnego, jak i całego postępowania, był nadmierny i że ten czas trwania naruszył prawo wnoszącej odwołanie do obrony, przez co naruszył prawo i dopuścił się oczywistego błędu w ocenie, a pod pewnymi względami, nie rozstrzygając niektórych zarzutów podniesionych przez wnoszące odwołanie wobec decyzji Komisji, błędnie uzasadnił wyrok.

Zarzut trzeci:
  Naruszenie art. 296 TFUE. Błędne i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie wyroku. Brak rozstrzygnięcia i oczywisty błąd w ocenie.

Sąd ponownie dopuścił się oczywistego naruszenia prawa, oczywistego błędu w ocenie oraz błędnie uzasadnił wyrok, uznając, że decyzja Komisji była wystarczająco uzasadniona.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. 2004, L 123, s. 18).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/28 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/28

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. w sprawie T-667/19, Ferriere Nord/Komisja, wniesione w dniu 19 stycznia 2023 r. przez Ferriere Nord SpA

(Sprawa C-31/23 P)

(2023/C 94/32)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnosząca odwołanie: Ferriere Nord SpA (przedstawiciele: W. Viscardini, G. Donà, B. Comparini, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | tytułem żądania głównego – uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie T-667/19 w zakresie, w jakim oddalono w nim główne żądanie Ferriere Nord zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2019) 4969 final z dnia 4 lipca 2019 r.; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania głównego – uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie T-667/19 w zakresie, w jakim oddalono w nim główne żądanie Ferriere Nord zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2019) 4969 final z dnia 4 lipca 2019 r.;

| — | w konsekwencji stwierdzenie nieważności wspomnianej decyzji Komisji; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji stwierdzenie nieważności wspomnianej decyzji Komisji;

| — | tytułem żądania ewentualnego – uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie T-667/19 w zakresie, w jakim oddalono w nim żądanie ewentualne Ferriere Nord zmierzające do stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 4 lipca 2019 r. C(2019) 4969 final, a w konsekwencji do obniżenia nałożonej grzywny; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego – uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie T-667/19 w zakresie, w jakim oddalono w nim żądanie ewentualne Ferriere Nord zmierzające do stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 4 lipca 2019 r. C(2019) 4969 final, a w konsekwencji do obniżenia nałożonej grzywny;

| — | w konsekwencji stwierdzenie częściowej nieważności wspomnianej decyzji Komisji i w związku z tym obniżenie nałożonej grzywny. |
| --- | --- |

—

w konsekwencji stwierdzenie częściowej nieważności wspomnianej decyzji Komisji i w związku z tym obniżenie nałożonej grzywny.

| — | W każdym wypadku obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

W każdym wypadku obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

| (A) | Zarzuty zmierzające do całkowitego uchylenia wyroku Sądu w zakresie, w jakim Sąd oddalił w nim zarzuty Ferriere Nord zmierzające do stwierdzenia nieważności w całości decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2019 r.







  I | Naruszenie prawa do obrony i przepisów mających zastosowanie (art. 266 TFUE; art. 47 i 48 karty; art. 6 EKPC; art. 14 i 27 rozporządzenia nr 1/2003 (1); art. 11–14 rozporządzenia nr 773/2004 (2)) w odniesieniu do przesłuchania w dniu 23 kwietnia 2018 r. oraz opinii Komitetu Doradczego – Naruszenie zasady domniemania niewinności – Brak zbadania dowodów, a w każdym razie brak uzasadnienia w tym względzie – Wynikające z akt sprawy oczywiste przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów – Brak uzasadnienia – Oceny arbitralne. |
| --- | --- | --- |

(A)

Zarzuty zmierzające do całkowitego uchylenia wyroku Sądu w zakresie, w jakim Sąd oddalił w nim zarzuty Ferriere Nord zmierzające do stwierdzenia nieważności w całości decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2019 r.

I

Naruszenie prawa do obrony i przepisów mających zastosowanie (art. 266 TFUE; art. 47 i 48 karty; art. 6 EKPC; art. 14 i 27 rozporządzenia nr 1/2003 (1); art. 11–14 rozporządzenia nr 773/2004 (2)) w odniesieniu do przesłuchania w dniu 23 kwietnia 2018 r. oraz opinii Komitetu Doradczego – Naruszenie zasady domniemania niewinności – Brak zbadania dowodów, a w każdym razie brak uzasadnienia w tym względzie – Wynikające z akt sprawy oczywiste przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów – Brak uzasadnienia – Oceny arbitralne.

| II | Naruszenie zasady rozsądnego czasu trwania postępowania – Naruszenie prawa do obrony (art. 41, 47 karty; art. 6 EKPC) – Wynikające z akt sprawy oczywiste przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów – Brak uzasadnienia. |
| --- | --- |

II

Naruszenie zasady rozsądnego czasu trwania postępowania – Naruszenie prawa do obrony (art. 41, 47 karty; art. 6 EKPC) – Wynikające z akt sprawy oczywiste przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów – Brak uzasadnienia.

| III | Wadliwe lub błędne uzasadnienie w odniesieniu do powodów wznowienia postępowania i wydania decyzji nakładającej sankcję (art. 7 i 23 rozporządzenia nr 1/2003) – Nadużycie władzy – Naruszenie zasady proporcjonalności – Naruszenie art. 41 i 47 karty oraz art. 6 EKPC – Brak uzasadnienia – Niedopuszczalne dodanie argumentacji – Brak oceny okoliczności faktycznych i dowodów – Odwrócenie ciężaru dowodu. |
| --- | --- |

III

Wadliwe lub błędne uzasadnienie w odniesieniu do powodów wznowienia postępowania i wydania decyzji nakładającej sankcję (art. 7 i 23 rozporządzenia nr 1/2003) – Nadużycie władzy – Naruszenie zasady proporcjonalności – Naruszenie art. 41 i 47 karty oraz art. 6 EKPC – Brak uzasadnienia – Niedopuszczalne dodanie argumentacji – Brak oceny okoliczności faktycznych i dowodów – Odwrócenie ciężaru dowodu.

| IV | Naruszenie zasady non bis in idem (art. 50 karty). |
| --- | --- |

IV

Naruszenie zasady non bis in idem (art. 50 karty).

| V | Zarzut niezgodności z prawem art. 25 rozporządzenia nr 1/2003 podniesiony na podstawie art. 277 TFUE (art. 41 i 47 karty; art. 6 EKPC; art. 5 TUE) – Wygaśnięcie uprawnień do ustalania i nakładania sankcji (art. 7 i 23 rozporządzenia nr 1/2003). |
| --- | --- |

V

Zarzut niezgodności z prawem art. 25 rozporządzenia nr 1/2003 podniesiony na podstawie art. 277 TFUE (art. 41 i 47 karty; art. 6 EKPC; art. 5 TUE) – Wygaśnięcie uprawnień do ustalania i nakładania sankcji (art. 7 i 23 rozporządzenia nr 1/2003).

| B) | Zarzuty zmierzające do częściowego uchylenia wyroku Sądu w zakresie, w jakim oddala on zarzuty Ferriere Nord zmierzające do stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2019 r., a tym samym do obniżenia kwoty grzywny.







  VI | Niezgodność z prawem podwyższenia grzywny z tytułu powrotu do naruszenia ze względu na naruszenie prawa do obrony (art. 41, 47, 48 karty; art. 6 EKPC; art. 27 rozporządzenia nr 1/2003; art. 11 rozporządzenia nr 773/2004) – Brak badania dowodów, a w każdym razie brak uzasadnienia w tym względzie – Wynikające z akt sprawy oczywiste przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów – Brak uzasadnienia. |
| --- | --- | --- |

B)

Zarzuty zmierzające do częściowego uchylenia wyroku Sądu w zakresie, w jakim oddala on zarzuty Ferriere Nord zmierzające do stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2019 r., a tym samym do obniżenia kwoty grzywny.

VI

Niezgodność z prawem podwyższenia grzywny z tytułu powrotu do naruszenia ze względu na naruszenie prawa do obrony (art. 41, 47, 48 karty; art. 6 EKPC; art. 27 rozporządzenia nr 1/2003; art. 11 rozporządzenia nr 773/2004) – Brak badania dowodów, a w każdym razie brak uzasadnienia w tym względzie – Wynikające z akt sprawy oczywiste przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów – Brak uzasadnienia.

| VII | Niezgodność z prawem podwyższenia grzywny z tytułu powrotu do naruszenia z innych powodów – Naruszenie zasady proporcjonalności – Nadmierna wysokość kwoty – Brak uzasadnienia. |
| --- | --- |

VII

Niezgodność z prawem podwyższenia grzywny z tytułu powrotu do naruszenia z innych powodów – Naruszenie zasady proporcjonalności – Nadmierna wysokość kwoty – Brak uzasadnienia.

| VIII | Naruszenie zasady równego traktowania przy obniżeniu grzywny z tytułu okoliczności łagodzących – Uzasadnienie po terminie. |
| --- | --- |

VIII

Naruszenie zasady równego traktowania przy obniżeniu grzywny z tytułu okoliczności łagodzących – Uzasadnienie po terminie.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 traktatu WE (Dz.U. 2004, L 123, s. 18).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/30 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/30

---

Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2023 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-47/23)

(2023/C 94/33)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Hermes i M. Noll-Ehlers, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Żądania strony skarżącej

Komisja wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 ust. 2 i art. 4 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 92/43/EWG (1) w odniesieniu do chronionych siecią Natura 2000 typów siedlisk 6510 (nizinne łąki kośne) i 6520 (górskie łąki kośne), przez to że: |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 ust. 2 i art. 4 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 92/43/EWG (1) w odniesieniu do chronionych siecią Natura 2000 typów siedlisk 6510 (nizinne łąki kośne) i 6520 (górskie łąki kośne), przez to że:

| — | powszechnie i strukturalnie nie podjęła odpowiednich działań w celu uniknięcia pogorszenia stanu typów siedlisk 6510 i 6520 na wyznaczonych w tym celu terenach; oraz |
| --- | --- |

—

powszechnie i strukturalnie nie podjęła odpowiednich działań w celu uniknięcia pogorszenia stanu typów siedlisk 6510 i 6520 na wyznaczonych w tym celu terenach; oraz

| — | powszechnie i strukturalnie nie przekazywała zaktualizowanych danych dotyczących typów siedlisk 6510 i 6520 na wyznaczonych w tym celu obszarach; |
| --- | --- |

—

powszechnie i strukturalnie nie przekazywała zaktualizowanych danych dotyczących typów siedlisk 6510 i 6520 na wyznaczonych w tym celu obszarach;

| — | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W skardze Komisja zarzuca Republice Federalnej Niemiec systematyczne naruszanie ciążącego na niej na mocy art. 6 ust. 2 dyrektywy 92/43/EWG obowiązku ochrony obszarów Natura 2000 przed pogorszeniem stanu występujących na nich siedlisk przyrodniczych, to jest dwóch istotnych typów siedlisk ważnych dla Wspólnoty, a mianowicie nizinnych łąk kośnych (typ siedliska LRT 6510) i górskich łąk kośnych (typ siedliska 6520).

To systematyczne naruszanie zakazu pogarszania stanu wynika, po pierwsze, z danych dostarczonych przez same Niemcy, z których wynika, że w latach 2006–2020 na ponad jednej czwartej obszarów Natura 2000 wyznaczonych przez Niemcy w celu ochrony tych typów siedlisk utracono około połowy tych siedlisk.

Po drugie, władze niemieckie systematycznie nie monitorują stanu ochrony obu typów siedlisk w obrębie wyznaczonych dla nich obszarów ochrony.

Po trzecie, władze niemieckie systematycznie powstrzymują się od uregulowania, za pomocą prawnie wiążących środków ochrony, głównych czynników obciążających dla obu typów siedlisk, a mianowicie przedwczesnego koszenia i nadmiernego nawożenia.

Ponadto Niemcy systematycznie uchybiały ciążącemu na nich na mocy art. 4 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 92/43 obowiązkowi przekazywania Komisji regularnie aktualizowanych danych dotyczących obu typów siedlisk.

---

(1)  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. 1992, L 206, s. 7).

---

Sąd

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/32 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/32

---

Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – GEA Group/Komisja

(Sprawa T-640/16 RENV) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzji i uzgodnione praktyki - Europejskie rynki stabilizatorów termicznych na bazie cyny, epoksydowanego oleju sojowego i estrów - Zastosowanie pułapu 10 % obrotu do jednego z podmiotów tworzących przedsiębiorstwo - Stwierdzenie nieważności decyzji zmieniającej grzywnę ustaloną w pierwotnej decyzji stwierdzającej naruszenie - Dopuszczalność - Interes prawny - Grzywny - Przedawnienie - Pojęcie „przedsiębiorstwa” - Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny - Prawo do obrony - Prawo do ustnego przedstawienia uwag - Zasada równego traktowania - Data wymagalności grzywny w przypadku zmiany - Uzasadnienie)

(2023/C 94/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: GEA Group AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. du Mont i C. Wagner)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi, V. Bottka i T. Baumé, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2016) 3920 final z dni 29 czerwca 2016 r. , zmieniającej decyzję Komisji C(2009) 8682 wersja ostateczna z dnia 11 listopada 2009 r. dotyczącą postępowania na podstawie art. [101 TFUE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38589 – Stabilizatory termiczne).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | GEA Group AG pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Komisję Europejską w postępowaniach T-640/16, T-640/16 RENV i C-823/18 P. |
| --- | --- |

2)

GEA Group AG pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Komisję Europejską w postępowaniach T-640/16, T-640/16 RENV i C-823/18 P.

---

(1)  Dz.U. C 392 z 24.10.2016.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/32 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/32

---

Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Capitani/Rada

(Sprawa T-163/21) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące trwającej procedury ustawodawczej - Grupy robocze Rady - Dokumenty dotyczące wniosku ustawodawczego mającego na celu zmianę dyrektywy 2013/34/UE w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek - Częściowa odmowa dostępu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Interes prawny - Dopuszczalność - Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001 - Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji)

(2023/C 94/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Emilio De Capitani (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokat O. Brouwer i S. Gallagher, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Bauerschmidt i K. Pavlaki, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony skarżącej: Królestwo Belgii (przedstawiciele: C. Pochet, L. Van den Broeck i M. Jacobs, pełnomocnicy). Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman, M.H.S. Gijzen i J. Langer, pełnomocnicy), republika Finlandii (przedstawiciel: M. Pere, pełnomocnik), Królestwo Szwecji (przedstawiciele: C. Meyer-Seitz i R. Shahsavan Eriksson, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE skarżący żąda stwierdzenia nieważności decyzji Rady Unii Europejskiej SGS 21/000067 z dnia 14 stycznia 2021 r., w której Rada odmówiła mu dostępu do niektórych dokumentów z adnotacją „WK” wymienianych w ramach grup roboczych Rady w kontekście procedury ustawodawczej 2016/0107 (COD) mającej za przedmiot zmianę dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. 2013, L 182, s. 19)

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej SGS 21/000067 z dnia 14 stycznia 2021 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej SGS 21/000067 z dnia 14 stycznia 2021 r.

| 2) | Rada pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Emilia De Capitaniego. |
| --- | --- |

2)

Rada pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Emilia De Capitaniego.

| 3) | Królestwo Belgii, Królestwo Niderlandów, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Belgii, Królestwo Niderlandów, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 206 z 31.5.2021.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/33 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/33

---

Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2023 r. – Neratax/EUIPO – Intrum Hellas i in. (ELLO ERMOL, Ello creamy, ELLO, MORFAT Creamy i MORFAT)

(Sprawa T-528/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowne unijne znaki towarowe ELLO i MORFAT oraz graficzne unijne znaki towarowe ELLO ERMOL, Ello creamy i MORFAT Creamy - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 94/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Neratax LTD (Nikozja, Cypr) (przedstawiciel: adwokat V. Katsavos)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Uczestnik postępowania będący interwenientem przed Sądem: Intrum Hellas AE Daicheirisis Apaitiseon Apo Daneia kai Pistoseis, dawniej Piraeus Bank SA (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat P.-A. Koriatopoulou)

Uczestnikami postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO były również: Eurobank Ergasias SA (Ateny), National Bank of Greece SA (Ateny)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 czerwca 2021 r. (sprawy R 1295/2020-4, R 1296/2020-4, R 1298/2020-4, R 1299/2020-4 i R 1302/2020-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Neratax LTD pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Intrum Hellas AE Daicheirisis Apaitiseon Apo Daneia kai Pistoseis. |
| --- | --- |

2)

Neratax LTD pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Intrum Hellas AE Daicheirisis Apaitiseon Apo Daneia kai Pistoseis.

---

(1)  Dz.U. C 462 z 15.11.2021.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/34 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/34

---

Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r – Società Navigazione Siciliana/Komisja

(Sprawa T-666/21) (1)

(Pomoc państwa - Transport morski - Częściowe zwolnienie z opłat skarbowych należnych z tytułu przeniesienia działalności między przedsiębiorstwami - Decyzja uznająca pomoc za bezprawnie przyznaną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym oraz nakazująca jej odzyskanie - Korzyść - Beneficjent pomocy - Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym - Obowiązek uzasadnienia - Odpowiedzialność pozaumowna - Przewlekłość postępowania)

(2023/C 94/37)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Società Navigazione Siciliana SCpA (Trapani, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci R. Nazzini, F. Ruggeri Laderchi, C. Labruna i L. Calini)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braga da Cruz, C.-M. Carrega i D. Recchia, pełnomocnicy)

Przedmiot

W swojej skardze skarżąca żąda, po pierwsze, na podstawie art. 263 TFUE stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C(2021) 4268 finalz dnia 17 czerwca 2021 r. dotyczącej działań SA.32014, SA.32015, SA.32016 (2011/C) (ex 2011/NN) wdrożonych przez Włochy na rzecz Siremar i jej nabywcy, Società Navigazione Siciliana, w zakresie, w jakim uznaje ona za niezgodne ze wspólnym rynkiem pewne zwolnienia podatkowe przewidziane w ustawie nr 163 z dnia 1 października 2019 r. przekształcającej dekret ustawodawczy nr 125 z dnia 5 sierpnia 2010 r., i nakazała ich odzyskanie, a po drugie, na podstawie art. 268 TFUE, naprawienia szkody, którą poniosła w wyniku przewlekłości formalnego postępowania wyjaśniającego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Società Navigazione Siciliana SCpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Società Navigazione Siciliana SCpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 2 z 3.1.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/35 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/35

---

Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – Zielonogórski Klub Żużlowy Sportowa / EUIPO – Falubaz Polska (FALUBAZ)

(Sprawa T-703/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy FALUBAZ - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 94/38)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Zielonogórski Klub Żużlowy Sportowa S.A. (Zielona Góra, Polska) (przedstawiciel: adwokat T. Grucelski)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Falubaz Polska S.A. spółka komandytowo-akcyjna (Zielona Góra) (przedstawiciel: radca prawny J. Kurzawski)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 sierpnia 2021 r. (sprawa R 1681/2020-1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Zielonogórski Klub Żużlowy Sportowa S.A. zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Zielonogórski Klub Żużlowy Sportowa S.A. zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 11 z 10.1.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/35 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/35

---

Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – NS/Parlament

(Sprawa T-805/21) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Przeniesienie z urzędu - Interes służby - Zgodność między grupą zaszeregowania a stanowiskiem - Utrata premii - Prawo do bycia wysłuchanym - Obowiązek uzasadnienia - Nadużycie władzy i nadużycie proceduralne)

(2023/C 94/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: NS (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: I. Lázaro Betancor, L. Darie i K. Zejdová, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 270 TFUE skarżąca wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r., na mocy której Parlament przeniósł ją do [dane poufne zostały pominięte] i, w razie potrzeby, decyzji z dnia 16 września 2021 r. oddalającej jej zażalenie, a także decyzji z dnia 8 marca 2021 r. zobowiązującej ją do zwrotu nienależnie otrzymanych kwot, oraz, po drugie, o naprawienie szkody, którą miała ponieść wskutek tych decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | NS zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

NS zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 73 z 14.2.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/36 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/36

---

Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – Scania CV/EUIPO (V8)

(Sprawa T-320/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego V8 - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)

(2023/C 94/40)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Scania CV AB (Södertälje, Szwecja) (przedstawiciele: C. Langenius, P. Sundin i S. Falkner, avocats)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Przedmiot

W swojej skardze na podstawie art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności i zmianę decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 marca 2022 r. (sprawa R 1868/2020-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 284 z 25.7.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/36 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/36

---

Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Dietrich Process Systems/EUIPO – Koch-Glitsch (SCHEIBEL)

(Sprawa T-351/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy SCHEIBEL - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 94/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: De Dietrich Process Systems GmbH (Moguncja, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Körner)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i T. Klee, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Koch-Glitsch LP (Wichita, Kansas, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 1 kwietnia 2022 r. (sprawa R 1107/2021-1).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 1 kwietnia 2022 r. (sprawa R 1107/2021-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 1 kwietnia 2022 r. (sprawa R 1107/2021-1).

| 2) | EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 1.8.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/37 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/37

---

Wyrok Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r. – De Dietrich Process Systems/EUIPO – Koch-Glitsch (KARR)

(Sprawa T-352/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy KAAR - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 94/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: De Dietrich Process Systems GmbH (Moguncja, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Körner)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i T. Klee, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Koch-Glitsch LP (Wichita, Kansas, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 1 kwietnia 2022 r. (sprawa R 1105/2021-1).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 1 kwietnia 2022 r. (sprawa R 1105/2021-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 1 kwietnia 2022 r. (sprawa R 1105/2021-1).

| 2) | EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 1.8.2022.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/37 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/37

---

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Flynn/EBC

(Sprawa T-675/22)

(2023/C 94/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Skarżący: James T. Flynn (Dublin, Irlandia) (przedstawiciel: E. Dornan, Barrister-at -Law, oraz K. Winters, solicitor)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | wydanie postanowienia stwierdzającego nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego z dnia 1 września 2022 r. (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) o odmowie pełnego ujawnienia korespondencji i wymiany dokumentów między Europejskim Bankiem Centralnym a Irlandią w odniesieniu do decyzji Europejskiego Banku Centralnego nr 2013/211/UE (1) zgodnie z wnioskiem skarżącego; |
| --- | --- |

—

wydanie postanowienia stwierdzającego nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego z dnia 1 września 2022 r. (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) o odmowie pełnego ujawnienia korespondencji i wymiany dokumentów między Europejskim Bankiem Centralnym a Irlandią w odniesieniu do decyzji Europejskiego Banku Centralnego nr 2013/211/UE (1) zgodnie z wnioskiem skarżącego;

| — | wydanie postanowienia przewidującego zapłatę kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego. |
| --- | --- |

—

wydanie postanowienia przewidującego zapłatę kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 4 ust. 1 lit. a) tiret czwarte decyzji Europejskiego Banku Centralnego nr 2004/258/WE (2). Pozwana popełniła błąd, odmawiając skarżącemu dostępu do żądanych informacji ze względu na to, że całkowite lub częściowe ujawnienie dokumentów naruszyłoby interes publiczny polegający na ochronie integralności banknotów euro. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 4 ust. 1 lit. a) tiret czwarte decyzji Europejskiego Banku Centralnego nr 2004/258/WE (2). Pozwana popełniła błąd, odmawiając skarżącemu dostępu do żądanych informacji ze względu na to, że całkowite lub częściowe ujawnienie dokumentów naruszyłoby interes publiczny polegający na ochronie integralności banknotów euro.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 4 lit. l) lit. c) decyzji 2004/258. Pozwana popełniła błąd, odmawiając skarżącemu dostępu do żądanych dokumentów, w całości lub w części, ze względu na to, że wymiana poglądów między EBC a krajowymi bankami centralnymi dotyczyła poufnych informacji chronionych przez prawo wspólnotowe. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 4 lit. l) lit. c) decyzji 2004/258. Pozwana popełniła błąd, odmawiając skarżącemu dostępu do żądanych dokumentów, w całości lub w części, ze względu na to, że wymiana poglądów między EBC a krajowymi bankami centralnymi dotyczyła poufnych informacji chronionych przez prawo wspólnotowe.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 4 decyzji nr 2004/258/WE. Pozwana popełniła błąd, nie stwierdzając istnienia nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem, gdy wnioskodawca zażądał dokumentów w ramach postępowania sądowego, a odmowa ujawnienia uniemożliwiła lub utrudniła wykonanie prawa do informacji na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE (3). |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 4 decyzji nr 2004/258/WE. Pozwana popełniła błąd, nie stwierdzając istnienia nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem, gdy wnioskodawca zażądał dokumentów w ramach postępowania sądowego, a odmowa ujawnienia uniemożliwiła lub utrudniła wykonanie prawa do informacji na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE (3).

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja nie zawiera wystarczającego uzasadnienia odmowy dostępu do żądanych dokumentów. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja nie zawiera wystarczającego uzasadnienia odmowy dostępu do żądanych dokumentów.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza prawo do dobrej administracji i prawo do skutecznego środka prawnego na podstawie, odpowiednio, art. 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza prawo do dobrej administracji i prawo do skutecznego środka prawnego na podstawie, odpowiednio, art. 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

---

(1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego nr 2013/211/UE z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofywania banknotów euro (wersja przekształcona) (EBC/2013/10) (Dz.U. 2013, L 118, s. 37).

(2)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego nr 2004/258/WE z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2004/3) (Dz.U. 2004, L 80, s. 42).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (Dz.U. L 142 z 1.6.2012, s. 1).

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/38 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/38

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Gemelli/Parlament

(Sprawa T-804/22)

(2023/C 94/44)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Vitaliano Gemelli (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311148) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311148) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/39 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/39

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Graziani/Parlament

(Sprawa T-805/22)

(2023/C 94/45)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Carlo Alberto Graziani (Fiesole, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311142) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311142) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/40 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/40

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Iacono/Parlament

(Sprawa T-806/22)

(2023/C 94/46)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Francesco Iacono (Forio, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311133) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311133) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/41 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/41

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Lombardo/Parlament

(Sprawa T-807/22)

(2023/C 94/47)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Raffaele Lombardo (Catania, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311153) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311153) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/41 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/41

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Mantovani/Parlament

(Sprawa T-808/22)

(2023/C 94/48)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Mario Mantovani (Arconate, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311144) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311144) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/42 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/42

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Napoletano/Parlament

(Sprawa T-809/22)

(2023/C 94/49)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Pasqualina Napoletano (Anzio, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311128) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311128) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/43 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/43

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Nobilia/Parlament

(Sprawa T-810/22)

(2023/C 94/50)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Mauro Nobilia (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311156) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311156) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/44 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/44

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Pettinari/Parlament

(Sprawa T-811/22)

(2023/C 94/51)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luciano Pettinari (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311127) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311127) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/44 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/44

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Viola/Parlament

(Sprawa T-812/22)

(2023/C 94/52)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Vincenzo Viola (Palermo, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311141) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311141) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/45 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/45

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Sbarbati/Parlament

(Sprawa T-813/22)

(2023/C 94/53)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luciana Sbarbati (Chiaravalle, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311146) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311146) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/46 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/46

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Ventre/Parlament

(Sprawa T-814/22)

(2023/C 94/54)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Riccardo Ventre (Formicola, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311164) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311164) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/47 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/47

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Aita/Parlament

(Sprawa T-815/22)

(2023/C 94/55)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Vincenzo Aita (Campagna, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311174) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311174) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/47 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/47

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Arroni/Parlament

(Sprawa T-816/22)

(2023/C 94/56)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Aldo Arroni (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311154) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311154) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/48 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/48

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Bonsignore/Parlament

(Sprawa T-817/22)

(2023/C 94/57)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Vito Bonsignore (Turyn, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311170) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub w całości uchylił; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311170) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub w całości uchylił;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/49 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/49

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Carollo/Parlament

(Sprawa T-818/22)

(2023/C 94/58)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Giorgio Carollo (Torri di Quartesolo, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311159) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311159) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/50 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/50

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Catasta/Parlament

(Sprawa T-819/22)

(2023/C 94/59)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Anna Catasta (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel:) M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311125) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311125) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/50 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/50

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Coppo Gavazzi/Parlament

(Sprawa T-820/22)

(2023/C 94/60)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Maria Teresa Coppo Gavazzi (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżącq wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311149) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311149) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/51 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/51

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Di Meo/Parlament

(Sprawa T-821/22)

(2023/C 94/61)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Maria Di Meo (Cellole, Włochy) (przedstawiciel:) M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311176) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311176) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/52 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/52

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Di Prima/Parlament

(Sprawa T-822/22)

(2023/C 94/62)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Pietro Di Prima (Palermo, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311132) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311132) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/53 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/53

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Dupuis/Parlament

(Sprawa T-823/22)

(2023/C 94/63)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Olivier Dupuis (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311143) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311143) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/53 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/53

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Filippi/Parlament

(Sprawa T-824/22)

(2023/C 94/64)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Livio Filippi (Carpi, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311124) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311124) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/54 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/54

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2022 r. – Cucurnia/Parlament

(Sprawa T-825/22)

(2023/C 94/65)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Fiammetta Cucurnia (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D313509) w dniu 28 listopada 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D313509) w dniu 28 listopada 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/55 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/55

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2022 r. – Gallenzi/Parlament

(Sprawa T-826/22)

(2023/C 94/66)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Giorgio Gallenzi (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D313497) w dniu 28 listopada 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że środek, o którym skarżący został poinformowany w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D313497) w dniu 28 listopada 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jego uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości;

| — | nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
| --- | --- |

—

nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/56 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/56

---

Skarga wniesiona w dniu 19 stycznia 2023 r. Beauty Boutique/EUIPO – Lightningbolt Europe (Przedstawienie błyskawicy)

(Sprawa T-12/23)

(2023/C 94/67)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Beauty Boutique sp. z o.o. (Warszawa, Polska) (przedstawiciel: adwokat M. Nowakowski)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Lightningbolt Europe SA (São Cosme Vale, Portugalia)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie błyskawicy) – zgłoszenie nr 18 249 030

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 października 2022 r. w sprawie R 668/2022-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO i interwenienta (w stosownym przypadku) kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i interwenienta (w stosownym przypadku) kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/56 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/56

---

Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2023 r. – Rumunia/Komisja

(Sprawa T-15/23)

(2023/C 94/68)

Język postępowania: rumuński

Strony

Strona skarżąca: Rumunia (przedstawiciele: E. Gane, L.-E. Bațagoi, O.C. Ichim i M. Chicu, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie częściowej nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2022/2261 z dnia 11 listopada 2022 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7841] (1), w zakresie w jakim dotyczy ona jednorazowych korekt finansowych zastosowanych wobec Rumunii z powodu naruszenia prawa Unii w odniesieniu do płatności za lata 2018 i 2019, w których złożono wnioski (odpowiadające latom budżetowym 2019 i 2020) na kwotę 2 515 141,78 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie częściowej nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2022/2261 z dnia 11 listopada 2022 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7841] (1), w zakresie w jakim dotyczy ona jednorazowych korekt finansowych zastosowanych wobec Rumunii z powodu naruszenia prawa Unii w odniesieniu do płatności za lata 2018 i 2019, w których złożono wnioski (odpowiadające latom budżetowym 2019 i 2020) na kwotę 2 515 141,78 EUR;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący niewłaściwego wykonywania przez Komisję kompetencji do wyłączenia pewnych wydatków z finansowania UE na podstawie art. 52 rozporządzenia nr 1306/2013
  Komisja popełniła błąd, uznając, że w odniesieniu do środka 10 (w ramach którego przyznawane są płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne) oraz środka 13 (w ramach którego przyznawane są płatności dla obszarów podlegających ograniczeniom naturalnym lub innym szczególnym ograniczeniom) krajowego programu rozwoju obszarów wiejskich (KPROW) w latach 2014–2020, organy rumuńskie naruszyły art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Instytucja Unii błędnie przyjęła, że maksymalna powierzchnia kwalifikująca się do objęcia pomocą została obliczona na podstawie granic administracyjnych jednostek administracji terytorialnej, co skutkowało płatnościami dla obszarów niekwalifikującymi się do pomocy. Ponadto Komisja popełniła błąd, uznając, że w odniesieniu do środka 8, poddziałania 8.1 (w ramach którego przyznawana jest pomoc na zalesianie) KPROW w latach 2014–2020 organy rumuńskie naruszyły art. 30 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz art. 28 ust. 1 lit. b rozporządzenia wykonawczego nr 809/2014, ponieważ doszło do podwójnego finansowania pomiędzy, z jednej strony, płatnością z tytułu utraty dochodów z działalności rolniczej w ramach środka 8, poddziałania 8.1, a z drugiej strony, płatnością z tytułu zazielenienia. Komisja błędnie przyjęła, że obie płatności mają taki sam charakter i rekompensują te same koszty. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący niewłaściwego wykonywania przez Komisję kompetencji do wyłączenia pewnych wydatków z finansowania UE na podstawie art. 52 rozporządzenia nr 1306/2013

Komisja popełniła błąd, uznając, że w odniesieniu do środka 10 (w ramach którego przyznawane są płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne) oraz środka 13 (w ramach którego przyznawane są płatności dla obszarów podlegających ograniczeniom naturalnym lub innym szczególnym ograniczeniom) krajowego programu rozwoju obszarów wiejskich (KPROW) w latach 2014–2020, organy rumuńskie naruszyły art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Instytucja Unii błędnie przyjęła, że maksymalna powierzchnia kwalifikująca się do objęcia pomocą została obliczona na podstawie granic administracyjnych jednostek administracji terytorialnej, co skutkowało płatnościami dla obszarów niekwalifikującymi się do pomocy. Ponadto Komisja popełniła błąd, uznając, że w odniesieniu do środka 8, poddziałania 8.1 (w ramach którego przyznawana jest pomoc na zalesianie) KPROW w latach 2014–2020 organy rumuńskie naruszyły art. 30 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz art. 28 ust. 1 lit. b rozporządzenia wykonawczego nr 809/2014, ponieważ doszło do podwójnego finansowania pomiędzy, z jednej strony, płatnością z tytułu utraty dochodów z działalności rolniczej w ramach środka 8, poddziałania 8.1, a z drugiej strony, płatnością z tytułu zazielenienia. Komisja błędnie przyjęła, że obie płatności mają taki sam charakter i rekompensują te same koszty.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 akapit drugi TFUE
  Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia wynikający z art. 296 akapit drugi TFUE, ponieważ nie uzasadniła w wystarczający sposób istnienia zarzucanych braków i nie wyjaśniła w sposób zadowalający, dlaczego argumenty powołane i stale powtarzane przez właściwe organy rumuńskie w ramach dialogu administracyjnego, który poprzedził przyjęcie zaskarżonej decyzji, powinny zostać odrzucone. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 akapit drugi TFUE

Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia wynikający z art. 296 akapit drugi TFUE, ponieważ nie uzasadniła w wystarczający sposób istnienia zarzucanych braków i nie wyjaśniła w sposób zadowalający, dlaczego argumenty powołane i stale powtarzane przez właściwe organy rumuńskie w ramach dialogu administracyjnego, który poprzedził przyjęcie zaskarżonej decyzji, powinny zostać odrzucone.

---

(1)  JO 2022, L 299, p. 20.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/57 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/57

---

Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2023 r. – Noyan Abr Arvan/Rada

(Sprawa T-23/23)

(2023/C 94/69)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Noyan Abr Arvan (Teheran, Iran) (przedstawiciele: adwokaci K. Adamantopoulos i P. Billiet)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/2231 z dnia 14 listopada 2022 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (1) w zakresie, w jakim dotyczy ono umieszczenia nazwiska skarżącej w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/2231 z dnia 14 listopada 2022 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (1) w zakresie, w jakim dotyczy ono umieszczenia nazwiska skarżącej w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011;

| — | stwierdzenie niemożności stosowania rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (2) w zakresie, w jakim dotyczy ono umieszczenia nazwiska skarżącej w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie niemożności stosowania rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (2) w zakresie, w jakim dotyczy ono umieszczenia nazwiska skarżącej w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011; oraz

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący tego, że Rada w sposób oczywisty przedstawiła nieprawidłowo okoliczności faktyczne i popełniła oczywisty błąd przy stosowaniu art. 263 TFUE, art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2 i art. 12 ust. 2 rozporządzenia 359/2011. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący tego, że Rada w sposób oczywisty przedstawiła nieprawidłowo okoliczności faktyczne i popełniła oczywisty błąd przy stosowaniu art. 263 TFUE, art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2 i art. 12 ust. 2 rozporządzenia 359/2011.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący tego, że Rada naruszyła swój obowiązek (odpowiedniego) uzasadnienia i przedstawienia względów spełniających mające zastosowanie standardy (w szczególności w odniesieniu do obiektywności zastosowanych kryteriów, uwzględnienia interesów skarżącej, proporcjonalnego charakteru procesu przyjmowania decyzji, uwzględnienia interesów dostawców z Unii, równego traktowania skarżącej, poszanowania zasady niedyskryminacji, unikania arbitralnego charakteru procesu przyjmowania decyzji i nadużycia władzy w ramach procesu przyjmowania decyzji) – niezgodnie z art. 263 i 296 TFUE oraz art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2 i art. 12 ust. 2 rozporządzenia 359/2011. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący tego, że Rada naruszyła swój obowiązek (odpowiedniego) uzasadnienia i przedstawienia względów spełniających mające zastosowanie standardy (w szczególności w odniesieniu do obiektywności zastosowanych kryteriów, uwzględnienia interesów skarżącej, proporcjonalnego charakteru procesu przyjmowania decyzji, uwzględnienia interesów dostawców z Unii, równego traktowania skarżącej, poszanowania zasady niedyskryminacji, unikania arbitralnego charakteru procesu przyjmowania decyzji i nadużycia władzy w ramach procesu przyjmowania decyzji) – niezgodnie z art. 263 i 296 TFUE oraz art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2 i art. 12 ust. 2 rozporządzenia 359/2011.

| 3. | Zarzut trzeci, dotyczący tego, że Rada naruszyła prawo do obrony skarżącej, w szczególności jej prawo do bycia wysłuchanym i prawo do skutecznej kontroli sądowej – niezgodnie z art. 296 TFUE oraz art. 12 ust. 2 rozporządzenia 359/2011. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, dotyczący tego, że Rada naruszyła prawo do obrony skarżącej, w szczególności jej prawo do bycia wysłuchanym i prawo do skutecznej kontroli sądowej – niezgodnie z art. 296 TFUE oraz art. 12 ust. 2 rozporządzenia 359/2011.

---

(1)  Dz.U. 2022, L 293I, s. 16.

(2)  Dz.U. 2011, L 100, s. 1.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/58 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/58

---

Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2023 r. – UF/Komisja

(Sprawa T-24/23)

(2023/C 94/70)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: UF (przedstawiciel: S. Orlandi, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 6 kwietnia 2022 r. o rozwiązaniu umowy o pracę ze skarżącym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 6 kwietnia 2022 r. o rozwiązaniu umowy o pracę ze skarżącym;

| — | zasądzenie od Komisji Europejskiej na rzecz skarżącego kwoty ustalonej ex aequo et bono jako zadośćuczynienie za wyrządzoną krzywdę oraz obciążenie jej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji Europejskiej na rzecz skarżącego kwoty ustalonej ex aequo et bono jako zadośćuczynienie za wyrządzoną krzywdę oraz obciążenie jej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, prawa do obrony, obowiązku dbałości i zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, prawa do obrony, obowiązku dbałości i zasady proporcjonalności.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 2 lit. c) Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 2 lit. c) Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący nadużycia władzy. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący nadużycia władzy.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/59 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/59

---

Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2023 r. – Orgatex/EUIPO – Longton (Znakowanie dróg)

(Sprawa T-25/23)

(2023/C 94/71)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Orgatex GmbH & Co. KG (Langenfeld, Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwälte G. Jacobs, M. Maybaum i M. Dümenil)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Lawrence Longton (Brindle, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy „Znakowanie dróg” – wzór wspólnotowy nr 1112155-0001

Postępowanie przed EUIPO: postępowanie w sprawie unieważnienia

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 listopada 2022 r. w sprawie R 110/2022-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania poniesionymi w postępowaniach przed Sądem i przed Izbą Odwoławczą, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania poniesionymi w postępowaniach przed Sądem i przed Izbą Odwoławczą, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. a) i art. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. a) i art. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/59 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/59

---

Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Feed/EUIPO – The Feed.com (Feed.)

(Sprawa T-26/23)

(2023/C 94/72)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Feed SA (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci V. Bouchara i A. Maier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: The Feed.com, Inc. (Broomfield, Kolorado, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy Feed. – zgłoszenie nr 18 096 681

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z 3 listopada 2022 r. w sprawie R 552/2022-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO i spółki The Feed.com, Inc. własnymi kosztami postępowania oraz łącznie kosztami poniesionymi przez Feed SA, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i spółki The Feed.com, Inc. własnymi kosztami postępowania oraz łącznie kosztami poniesionymi przez Feed SA, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/60 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/60

---

Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Feed / EUIPO – The Feed.com (THE FEED)

(Sprawa T-27/23)

(2023/C 94/73)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Feed SA (Paryż, Francja) (przedstawiciele: V. Bouchara i A. Maier, avocates)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: The Feed.com, Inc. (Broomfield, Kolorado, Stany Zjednoczone Ameryki)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „THE FEED” – unijny znak towarowy nr 12 392 651

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 listopada 2022 r. w sprawie R 1905/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na to, że w decyzji tej:






  1. | przyjęto, że używanie znaku towarowego THE FEED nr 12 392 651 zostało wykazane w odniesieniu do „usług internetowego sklepu detalicznego związanych z substytutami posiłków, pożywieniem energetyzującym, batonami odżywczymi, żelami energetyzującymi, mieszankami energetyzującymi, suplementami żywnościowymi i napojami energetycznymi; sprzedaży substytutów posiłków, pożywienia energetyzującego, batonów odżywczych, żelów energetyzujących, mieszanek energetyzujących, suplementów żywnościowych i napojów energetycznych”; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na to, że w decyzji tej:

1.

przyjęto, że używanie znaku towarowego THE FEED nr 12 392 651 zostało wykazane w odniesieniu do „usług internetowego sklepu detalicznego związanych z substytutami posiłków, pożywieniem energetyzującym, batonami odżywczymi, żelami energetyzującymi, mieszankami energetyzującymi, suplementami żywnościowymi i napojami energetycznymi; sprzedaży substytutów posiłków, pożywienia energetyzującego, batonów odżywczych, żelów energetyzujących, mieszanek energetyzujących, suplementów żywnościowych i napojów energetycznych”;

| 2. | oddalono wniosek strony skarżącej o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego w odniesieniu do wymienionych powyżej usług; |
| --- | --- |

2.

oddalono wniosek strony skarżącej o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego w odniesieniu do wymienionych powyżej usług;

| — | ponowne skierowanie sprawy do EUIPO celem stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego THE FEED nr 12 392 651 w odniesieniu do „usług internetowego sklepu detalicznego związanych z substytutami posiłków, pożywieniem energetyzującym, batonami odżywczymi, żelami energetyzującymi, mieszankami energetyzującymi, suplementami żywnościowymi i napojami energetycznymi; sprzedaży substytutów posiłków, pożywienia energetyzującego, batonów odżywczych, żelów energetyzujących, mieszanek energetyzujących, suplementów żywnościowych i napojów energetycznych”; |
| --- | --- |

—

ponowne skierowanie sprawy do EUIPO celem stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego THE FEED nr 12 392 651 w odniesieniu do „usług internetowego sklepu detalicznego związanych z substytutami posiłków, pożywieniem energetyzującym, batonami odżywczymi, żelami energetyzującymi, mieszankami energetyzującymi, suplementami żywnościowymi i napojami energetycznymi; sprzedaży substytutów posiłków, pożywienia energetyzującego, batonów odżywczych, żelów energetyzujących, mieszanek energetyzujących, suplementów żywnościowych i napojów energetycznych”;

| — | nakazanie solidarnie EUIPO i spółce The Feed.com, Inc. zwrotu kosztów poniesionych przez Feed SA w ramach postępowania w niniejszej sprawie i postępowań przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

nakazanie solidarnie EUIPO i spółce The Feed.com, Inc. zwrotu kosztów poniesionych przez Feed SA w ramach postępowania w niniejszej sprawie i postępowań przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/61 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/61

---

Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Vobro/EUIPO – Mieszko (CHERRY Passion)

(Sprawa T-29/23)

(2023/C 94/74)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vobro sp. z o.o. (Brodnica, Polska) (przedstawiciel: adwokat M. Kondrat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mieszko S.A. (Warszawa, Polska)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „CHERRY Passion” – zgłoszenie nr 18 204 993

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 listopada 2022 r. w sprawie R 2073/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | przekazanie sprawy EUIPO do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy EUIPO do ponownego rozpoznania;

| — | zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, że brak jest względów uzasadniających odmowę rejestracji unijnego znaku towarowego nr 18 204 993 CHERRY Passion w odniesieniu do wszystkich towarów należących do klasy 30 i że ów znak towarowy powinien zostać zarejestrowany; |
| --- | --- |

—

zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, że brak jest względów uzasadniających odmowę rejestracji unijnego znaku towarowego nr 18 204 993 CHERRY Passion w odniesieniu do wszystkich towarów należących do klasy 30 i że ów znak towarowy powinien zostać zarejestrowany;

| — | zasądzenie kosztów na rzecz strony skarżącej. |
| --- | --- |

—

zasądzenie kosztów na rzecz strony skarżącej.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasady pewności prawa; |
| --- | --- |

—

naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasady pewności prawa;

| — | naruszenie art. 94 ust. 1 i art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 94 ust. 1 i art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/62 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/62

---

Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – QN/eu-LISA

(Sprawa T-31/23)

(2023/C 94/75)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: QN (przedstawiciel: H. Tagaras, avocat)

Strona pozwana: Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA)

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych aktów; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych aktów;

| — | zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania rzędu 4 000 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania rzędu 4 000 EUR;

| — | obciążenie kosztami postępowania wyłącznie strony pozwanej. |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami postępowania wyłącznie strony pozwanej.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi na decyzję Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) z dnia 5 sierpnia 2022 r. potwierdzającej sprawozdanie z oceny skarżącego za 2021 r. skarżący podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia ze względu, między innymi, na brak spójności zaskarżonych aktów w odniesieniu w szczególności do związku między ocenami arytmetycznymi a ocenami literowymi sprawozdania z oceny. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia ze względu, między innymi, na brak spójności zaskarżonych aktów w odniesieniu w szczególności do związku między ocenami arytmetycznymi a ocenami literowymi sprawozdania z oceny.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący oczywistych błędów w ocenie w zakresie oceny arytmetycznej skarżącego z uwagi na brak zgodności i spójności omawianej oceny z ocenami literowymi sprawozdania. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący oczywistych błędów w ocenie w zakresie oceny arytmetycznej skarżącego z uwagi na brak zgodności i spójności omawianej oceny z ocenami literowymi sprawozdania.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasad sporządzania sprawozdań z oceny, nadużycia procedury i władzy oraz naruszenia obowiązku bezstronności, w szczególności ze względu na to, że pierwszy oceniający skarżącego zmienił swój projekt sprawozdania w związku z przebiegiem innego postępowania dotyczącego skarżącego, mianowicie administracyjnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasad sporządzania sprawozdań z oceny, nadużycia procedury i władzy oraz naruszenia obowiązku bezstronności, w szczególności ze względu na to, że pierwszy oceniający skarżącego zmienił swój projekt sprawozdania w związku z przebiegiem innego postępowania dotyczącego skarżącego, mianowicie administracyjnego postępowania wyjaśniającego.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący przekroczenia terminów regulaminowych na sporządzenie spornego sprawozdania. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący przekroczenia terminów regulaminowych na sporządzenie spornego sprawozdania.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący błędów faktycznych i rachunkowych. Skarżący podnosi w tym względzie, że zastosowanie błędnych współczynników i zasad zaokrąglania doprowadziło do uzyskania błędnego wyniku ogólnego. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący błędów faktycznych i rachunkowych. Skarżący podnosi w tym względzie, że zastosowanie błędnych współczynników i zasad zaokrąglania doprowadziło do uzyskania błędnego wyniku ogólnego.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym z tego względu, że ustna wymiana zdań pomiędzy skarżącym a jego oceniającym w postępowaniu odwoławczym dotyczyła jedynie części uwag skarżącego do projektu sprawozdania. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym z tego względu, że ustna wymiana zdań pomiędzy skarżącym a jego oceniającym w postępowaniu odwoławczym dotyczyła jedynie części uwag skarżącego do projektu sprawozdania.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/63 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/63

---

Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2023 r. – Domator24/EUIPO – Acer (PREDATOR)

(Sprawa T-33/23)

(2023/C 94/76)

Język skargi: polski

Strony

Strona skarżąca: Domator24 sp. z o.o. (Zielona Góra, Polska) (przedstawiciel: T. Gawliczek, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Acer, Inc. (Tajpej, Tajwan)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca przed Sądem

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „PREDATOR” – unijny znak towarowy nr 16 757 262

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie R 381/2022-5

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uchylenie zaskarżonej decyzji EUIPO z 9 listopada 2022 r. w części (pkt 1 i 2 rozstrzygnięcia) i orzeczenie, że w tej sprawie nie zachodzą wszystkie przesłanki określone w przepisie art. 53 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009, a w konsekwencji utrzymane w mocy pozostaje rozstrzygnięcie zawarte w Decyzji I instancji, a wniosek o unieważnienie znaku towarowego EUTM-016757262 „PREDATOR” w całości podlega odrzuceniu; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonej decyzji EUIPO z 9 listopada 2022 r. w części (pkt 1 i 2 rozstrzygnięcia) i orzeczenie, że w tej sprawie nie zachodzą wszystkie przesłanki określone w przepisie art. 53 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009, a w konsekwencji utrzymane w mocy pozostaje rozstrzygnięcie zawarte w Decyzji I instancji, a wniosek o unieważnienie znaku towarowego EUTM-016757262 „PREDATOR” w całości podlega odrzuceniu;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania przed Sądem Unii Europejskiej oraz – na zasadzie przepisu art. 190 ust. 2 Regulaminu – niezbędnych kosztów poniesionych przez skarżącego w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą EUIPO; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania przed Sądem Unii Europejskiej oraz – na zasadzie przepisu art. 190 ust. 2 Regulaminu – niezbędnych kosztów poniesionych przez skarżącego w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą EUIPO;

| — | w razie wstąpienia przez Interwenienta do postępowania, postanowienie, że ma on pokryć związane z tym koszty własne. |
| --- | --- |

—

w razie wstąpienia przez Interwenienta do postępowania, postanowienie, że ma on pokryć związane z tym koszty własne.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (wersja ujednolicona) z dnia 26 lutego 2009 r.; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (wersja ujednolicona) z dnia 26 lutego 2009 r.;

| — | Naruszenie reguły swobodnej oceny dowodów oraz naruszenie przepisu art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 55 ust. 1 i 2 oraz art. 22 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625. |
| --- | --- |

—

Naruszenie reguły swobodnej oceny dowodów oraz naruszenie przepisu art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 55 ust. 1 i 2 oraz art. 22 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625.

---

| 13.3.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 94/64 |
| --- | --- | --- | --- |

13.3.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 94/64

---

Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2023 r. – Daimler Truck/EUIPO (YOUR PERFORMANCE PLUS)

(Sprawa T-35/23)

(2023/C 94/77)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Daimler Truck AG (Leinfelden-Echterdingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Kohl)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „YOUR PERFORMANCE PLUS” – zgłoszenie nr 18 464 821

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie R 527/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w toku postępowania w sprawie sprzeciwu i postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w toku postępowania w sprawie sprzeciwu i postępowania odwoławczego.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---