# Επίσημη Εφημερίδα C 182/2019

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 62ό έτος27 Μαΐου 2019 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

62ό έτος27 Μαΐου 2019

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2019/C 182/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2019/C 182/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2019/C 182/02 | Υπόθεση C-545/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Αυστρία) στις 22 Αυγούστου 2018 — DP, Finanzamt Linz | 2 |
| 2019/C 182/03 | Υπόθεση C-710/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 14 Νοεμβρίου 2018 — WN κατά Land Niedersachsen | 2 |
| 2019/C 182/04 | Υπόθεση C-794/18 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 17 Δεκεμβρίου 2018 οι Pracsis SPRL, Conceptexpo Project κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-33/18, Pracsis και Conceptexpo Project κατά Επιτροπής και EACEA | 3 |
| 2019/C 182/05 | Υπόθεση C-804/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Arbeitsgericht Hamburg (Γερμανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2018 — IX κατά WABE e.V. | 4 |
| 2019/C 182/06 | Υπόθεση C-34/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιτλία) στις 17 Ιανουαρίου 2019 — Telecom Italia SpA κατά Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze | 5 |
| 2019/C 182/07 | Υπόθεση C-37/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 21 Ιανουαρίου 2019 — CV κατά Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo | 5 |
| 2019/C 182/08 | Υπόθεση C-89/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di Lanciano, Ecolan SpA | 6 |
| 2019/C 182/09 | Υπόθεση C-90/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di Ortona, Ecolan SpA | 7 |
| 2019/C 182/10 | Υπόθεση C-91/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di San Vito Chietino, Ecolan SpA | 8 |
| 2019/C 182/11 | Υπόθεση C-92/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Burgo Group SpA κατά Gestore dei Servizi Energetici SpA — GSE | 9 |
| 2019/C 182/12 | Υπόθεση C-94/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 6 Φεβρουαρίου 2019 — San Domenico Vetraria SpA κατά Agenzia delle Entrate | 10 |
| 2019/C 182/13 | Υπόθεση C-95/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 6 Φεβρουαρίου 2019 — Agenzia delle Dogane κατά Silcompa SpA | 11 |
| 2019/C 182/14 | Υπόθεση C-97/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 8 Φεβρουαρίου 2019 — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG κατά Hauptzollamt Köln | 11 |
| 2019/C 182/15 | Υπόθεση C-109/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus κατά Comune di Cisternino, Consorzio per L’Inclusione Sociale dell’Ats Fasano — Ostuni — Cisternino | 12 |
| 2019/C 182/16 | Υπόθεση C-110/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus κατά Comune di Ostuni, Consorzio per L’Inclusione Sociale dell’Ats Fasano — Ostuni — Cisternino | 13 |
| 2019/C 182/17 | Υπόθεση C-111/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Industria Italiana Autobus SpA κατά Comune di Palermo | 14 |
| 2019/C 182/18 | Υπόθεση C-128/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 18 Φεβρουαρίου 2019 — Azienda Sanitaria Provinciale di Catania κατά Assessorato della Salute della Regione Siciliana | 14 |
| 2019/C 182/19 | Υπόθεση C-129/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 19 Φεβρουαρίου 2019 — Presidenza del Consiglio dei Ministri κατά BV | 15 |
| 2019/C 182/20 | Υπόθεση C-131/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2019 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-743/16 RENV, CX κατά Επιτροπής | 16 |
| 2019/C 182/21 | Υπόθεση C-147/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 20 Φεβρουαρίου 2019 — Atresmedia Corporación de Medios de Comunicación S.A. κατά Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) και Artistas e Intérpretes o Ejecutantes, Sociedad de Gestión de España (AIE) | 18 |
| 2019/C 182/22 | Υπόθεση C-148/19 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 19 Φεβρουαρίου 2019 η BTB Holding Investments SA και η Duferco Participations Holding SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 11 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-100/17, BTB Holding Investments SA και Duferco Participations Holding SA κατά Επιτροπής | 18 |
| 2019/C 182/23 | Υπόθεση C-153/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Köln (Γερμανία) στις 22 Φεβρουαρίου 2019 — FZ κατά DER Touristik GmbH | 19 |
| 2019/C 182/24 | Υπόθεση C-181/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) στις 25 Φεβρουαρίου 2019 — Jobcenter Krefeld — Widerspruchsstelle κατά JD | 20 |
| 2019/C 182/25 | Υπόθεση C-189/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 26 Φεβρουαρίου 2019 — der Spenner GmbH & Co. KG κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας | 21 |
| 2019/C 182/26 | Υπόθεση C-210/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság στις 6 Μαρτίου 2019 — TN κατά Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal | 22 |
| 2019/C 182/27 | Υπόθεση C-218/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 12 Μαρτίου 2019 — XR κατά Conseil de l’ordre des avocats au barreau de Paris, Bâtonnier de l’ordre des avocats au barreau de Paris, Procureur général près la cour d’appel de Paris | 22 |
| 2019/C 182/28 | Υπόθεση C-243/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Senāts) (Λεττονία) στις 20 Μαρτίου 2019 — Α κατά Veselības ministrija | 23 |
| 2019/C 182/29 | Υπόθεση C-244/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Handelsgericht Wien (Αυστρία) στις 21 Μαρτίου 2019 — GB κατά Decker KFZ-Handels u. -Reparatur GmbH και Volkswagen AG | 24 |
| 2019/C 182/30 | Υπόθεση C-250/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 25 Μαρτίου 2019 — B. O. L. κατά État belge | 25 |
| 2019/C 182/31 | Υπόθεση C-251/19 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Μαρτίου 2019 οι Comprojecto-Projetos e Construções, Lda κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 14 Φεβρουαρίου 2019 στην υπόθεση T-768/17, Comprojecto-Projetos e Construções, Lda κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) | 26 |
| 2019/C 182/32 | Υπόθεση C-273/19 P: Αναίρεση που άσκησε την 31η Μαρτίου 2019 το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (EKETA) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε την 22α Ιανουαρίου 2019 στην υπθεση T-166/17, ΕΚΕΤΑ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 26 |
| 2019/C 182/33 | Υπόθεση C-274/19 P: Αναίρεση που άσκησε την 31η Μαρτίου 2019 το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) κατά της αποφάσεως του Γενικoύ Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε την 22α Ιανουαρίου 2019 στην υπθεση T-198/17, EKETA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 27 |
| 2019/C 182/34 | Υπόθεση C-280/19 P: Αναίρεση που άσκησε την 2α Απριλίου 2019 ο Εκτελεστικός Οργανισμός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERCEA) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) που εκδόθηκε την 17η Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση T-348/16 OP, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κατά ERCEA | 28 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2019/C 182/35 | Υπόθεση T-61/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019 — Rodriguez Prieto κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Υπόθεση Eurostat — Εθνική ποινική διαδικασία — Μη απαγγελία κατηγορίας — Αίτημα αρωγής — Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος — Τεκμήριο αθωότητας — Αγωγή αποζημιώσεως και προσφυγή ακυρώσεως) | 31 |
| 2019/C 182/36 | Υπόθεση T-373/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019 — ABB κατά EUIPO (FLEXLOADER) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FLEXLOADER — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Απουσία περιγραφικού χαρακτήρα — Διακριτικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 — Νεολογισμός — Μη αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση με ορισμένα από τα προϊόντα τα οποία αφορά η αίτηση καταχωρίσεως σήματος) | 32 |
| 2019/C 182/37 | Υπόθεση T-128/19: Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2019 — Hemp Foods Australia κατά EUIPO — Cabrejos (Sativa) | 33 |
| 2019/C 182/38 | Υπόθεση T-172/19: Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2019 — Cognac Ferrand κατά EUIPO (Σχήμα πλέγματος επί φιάλης) | 34 |
| 2019/C 182/39 | Υπόθεση T-178/19: Προσφυγή-αγωγή της 20ής Μαρτίου 2019 — Kalai κατά Συμβουλίου | 34 |
| 2019/C 182/40 | Υπόθεση T-183/19: Προσφυγή της 29ης Μαρτίου 2019 — Jalkh κατά Κοινοβουλίου | 36 |
| 2019/C 182/41 | Υπόθεση T-202/19: Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2019 — Knaus Tabbert κατά EUIPO — Carado (CaraTour) | 37 |
| 2019/C 182/42 | Υπόθεση T-203/19: Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2019 — Knaus Tabbert κατά EUIPO — Carado (CaraTwo) | 37 |
| 2019/C 182/43 | Υπόθεση T-209/19: Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2019 — Armani κατά EUIPO — Invicta Watch Company of America (GLYCINE) | 38 |
| 2019/C 182/44 | Υπόθεση T-212/19: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Apple κατά EUIPO (Styluses) | 39 |
| 2019/C 182/45 | Υπόθεση T-214/19: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Fleximed κατά EUIPO — docPrice (Fleximed) | 40 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2019/C 182/02

Υπόθεση C-545/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Αυστρία) στις 22 Αυγούστου 2018 — DP, Finanzamt Linz

2

2019/C 182/03

Υπόθεση C-710/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 14 Νοεμβρίου 2018 — WN κατά Land Niedersachsen

2

2019/C 182/04

Υπόθεση C-794/18 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 17 Δεκεμβρίου 2018 οι Pracsis SPRL, Conceptexpo Project κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-33/18, Pracsis και Conceptexpo Project κατά Επιτροπής και EACEA

3

2019/C 182/05

Υπόθεση C-804/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Arbeitsgericht Hamburg (Γερμανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2018 — IX κατά WABE e.V.

4

2019/C 182/06

Υπόθεση C-34/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιτλία) στις 17 Ιανουαρίου 2019 — Telecom Italia SpA κατά Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze

5

2019/C 182/07

Υπόθεση C-37/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 21 Ιανουαρίου 2019 — CV κατά Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo

5

2019/C 182/08

Υπόθεση C-89/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di Lanciano, Ecolan SpA

6

2019/C 182/09

Υπόθεση C-90/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di Ortona, Ecolan SpA

7

2019/C 182/10

Υπόθεση C-91/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di San Vito Chietino, Ecolan SpA

8

2019/C 182/11

Υπόθεση C-92/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Burgo Group SpA κατά Gestore dei Servizi Energetici SpA — GSE

9

2019/C 182/12

Υπόθεση C-94/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 6 Φεβρουαρίου 2019 — San Domenico Vetraria SpA κατά Agenzia delle Entrate

10

2019/C 182/13

Υπόθεση C-95/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 6 Φεβρουαρίου 2019 — Agenzia delle Dogane κατά Silcompa SpA

11

2019/C 182/14

Υπόθεση C-97/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 8 Φεβρουαρίου 2019 — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG κατά Hauptzollamt Köln

11

2019/C 182/15

Υπόθεση C-109/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus κατά Comune di Cisternino, Consorzio per L’Inclusione Sociale dell’Ats Fasano — Ostuni — Cisternino

12

2019/C 182/16

Υπόθεση C-110/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus κατά Comune di Ostuni, Consorzio per L’Inclusione Sociale dell’Ats Fasano — Ostuni — Cisternino

13

2019/C 182/17

Υπόθεση C-111/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Industria Italiana Autobus SpA κατά Comune di Palermo

14

2019/C 182/18

Υπόθεση C-128/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 18 Φεβρουαρίου 2019 — Azienda Sanitaria Provinciale di Catania κατά Assessorato della Salute della Regione Siciliana

14

2019/C 182/19

Υπόθεση C-129/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 19 Φεβρουαρίου 2019 — Presidenza del Consiglio dei Ministri κατά BV

15

2019/C 182/20

Υπόθεση C-131/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2019 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-743/16 RENV, CX κατά Επιτροπής

16

2019/C 182/21

Υπόθεση C-147/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 20 Φεβρουαρίου 2019 — Atresmedia Corporación de Medios de Comunicación S.A. κατά Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) και Artistas e Intérpretes o Ejecutantes, Sociedad de Gestión de España (AIE)

18

2019/C 182/22

Υπόθεση C-148/19 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 19 Φεβρουαρίου 2019 η BTB Holding Investments SA και η Duferco Participations Holding SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 11 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-100/17, BTB Holding Investments SA και Duferco Participations Holding SA κατά Επιτροπής

18

2019/C 182/23

Υπόθεση C-153/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Köln (Γερμανία) στις 22 Φεβρουαρίου 2019 — FZ κατά DER Touristik GmbH

19

2019/C 182/24

Υπόθεση C-181/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) στις 25 Φεβρουαρίου 2019 — Jobcenter Krefeld — Widerspruchsstelle κατά JD

20

2019/C 182/25

Υπόθεση C-189/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 26 Φεβρουαρίου 2019 — der Spenner GmbH & Co. KG κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

21

2019/C 182/26

Υπόθεση C-210/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság στις 6 Μαρτίου 2019 — TN κατά Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

22

2019/C 182/27

Υπόθεση C-218/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 12 Μαρτίου 2019 — XR κατά Conseil de l’ordre des avocats au barreau de Paris, Bâtonnier de l’ordre des avocats au barreau de Paris, Procureur général près la cour d’appel de Paris

22

2019/C 182/28

Υπόθεση C-243/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Senāts) (Λεττονία) στις 20 Μαρτίου 2019 — Α κατά Veselības ministrija

23

2019/C 182/29

Υπόθεση C-244/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Handelsgericht Wien (Αυστρία) στις 21 Μαρτίου 2019 — GB κατά Decker KFZ-Handels u. -Reparatur GmbH και Volkswagen AG

24

2019/C 182/30

Υπόθεση C-250/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 25 Μαρτίου 2019 — B. O. L. κατά État belge

25

2019/C 182/31

Υπόθεση C-251/19 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Μαρτίου 2019 οι Comprojecto-Projetos e Construções, Lda κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 14 Φεβρουαρίου 2019 στην υπόθεση T-768/17, Comprojecto-Projetos e Construções, Lda κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)

26

2019/C 182/32

Υπόθεση C-273/19 P: Αναίρεση που άσκησε την 31η Μαρτίου 2019 το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (EKETA) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε την 22α Ιανουαρίου 2019 στην υπθεση T-166/17, ΕΚΕΤΑ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

26

2019/C 182/33

Υπόθεση C-274/19 P: Αναίρεση που άσκησε την 31η Μαρτίου 2019 το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) κατά της αποφάσεως του Γενικoύ Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε την 22α Ιανουαρίου 2019 στην υπθεση T-198/17, EKETA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

27

2019/C 182/34

Υπόθεση C-280/19 P: Αναίρεση που άσκησε την 2α Απριλίου 2019 ο Εκτελεστικός Οργανισμός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERCEA) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) που εκδόθηκε την 17η Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση T-348/16 OP, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κατά ERCEA

28

Γενικό Δικαστήριο

2019/C 182/35

Υπόθεση T-61/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019 — Rodriguez Prieto κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Υπόθεση Eurostat — Εθνική ποινική διαδικασία — Μη απαγγελία κατηγορίας — Αίτημα αρωγής — Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος — Τεκμήριο αθωότητας — Αγωγή αποζημιώσεως και προσφυγή ακυρώσεως)

31

2019/C 182/36

Υπόθεση T-373/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019 — ABB κατά EUIPO (FLEXLOADER) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FLEXLOADER — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Απουσία περιγραφικού χαρακτήρα — Διακριτικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 — Νεολογισμός — Μη αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση με ορισμένα από τα προϊόντα τα οποία αφορά η αίτηση καταχωρίσεως σήματος)

32

2019/C 182/37

Υπόθεση T-128/19: Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2019 — Hemp Foods Australia κατά EUIPO — Cabrejos (Sativa)

33

2019/C 182/38

Υπόθεση T-172/19: Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2019 — Cognac Ferrand κατά EUIPO (Σχήμα πλέγματος επί φιάλης)

34

2019/C 182/39

Υπόθεση T-178/19: Προσφυγή-αγωγή της 20ής Μαρτίου 2019 — Kalai κατά Συμβουλίου

34

2019/C 182/40

Υπόθεση T-183/19: Προσφυγή της 29ης Μαρτίου 2019 — Jalkh κατά Κοινοβουλίου

36

2019/C 182/41

Υπόθεση T-202/19: Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2019 — Knaus Tabbert κατά EUIPO — Carado (CaraTour)

37

2019/C 182/42

Υπόθεση T-203/19: Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2019 — Knaus Tabbert κατά EUIPO — Carado (CaraTwo)

37

2019/C 182/43

Υπόθεση T-209/19: Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2019 — Armani κατά EUIPO — Invicta Watch Company of America (GLYCINE)

38

2019/C 182/44

Υπόθεση T-212/19: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Apple κατά EUIPO (Styluses)

39

2019/C 182/45

Υπόθεση T-214/19: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Fleximed κατά EUIPO — docPrice (Fleximed)

40

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2019/C 182/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 172 της 20.5.2019

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 164 της 13.5.2019

ΕΕ C 155 της 6.5.2019

ΕΕ C 148 της 29.4.2019

ΕΕ C 139 της 15.4.2019

ΕΕ C 131 της 8.4.2019

ΕΕ C 122 της 1.4.2019

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/2

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Αυστρία) στις 22 Αυγούστου 2018 — DP, Finanzamt Linz

(Υπόθεση C-545/18)

(2019/C 182/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landesverwaltungsgericht Oberösterreich

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: DP, Finanzamt Linz

Καθών αρχές: Bezirkshauptmannschaft Braunau am Inn, Bezirkshauptmannschaft Linz-Land

Μετέχοντες στη διαδικασία: Finanzamt Braunau-Ried-Schärding, EO

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (όγδοο τμήμα) με διάταξη της 4ης Απριλίου 2019 έκρινε ότι η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landesverwaltungsgericht Oberösterreich με απόφαση της 16ης Αυγούστου 2018 είναι προδήλως απαράδεκτη.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/2

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 14 Νοεμβρίου 2018 — WN κατά Land Niedersachsen

(Υπόθεση C-710/18)

(2019/C 182/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesarbeitsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα, εφεσίβλητη και αναιρεσείουσα: WN

Εναγόμενο, εκκαλούν και αναιρεσίβλητο: Land Niedersachsen

Προδικαστικό ερώτημα

Πρέπει το άρθρο 45, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 492/2011 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιτίθενται σε ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 16, παράγραφος 2, της Tarifvertrag für den Öffentlichen Dienst der Länder [συλλογικής συμβάσεως εργασίας για τις δημόσιες υπηρεσίες των ομόσπονδων κρατών, στο εξής: TV-L], κατά την οποία η κτηθείσα στον μέχρι τούδε εργοδότη συναφής επαγγελματική πείρα αντιμετωπίζεται προνομιακά κατά την κατάταξη στα κλιμάκια μισθολογικού συστήματος που καθιερώνεται με συλλογική σύμβαση εργασίας μετά την επαναπρόσληψη, καθώς κατά το άρθρο 16, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, της TV-L η αναγνώριση της εν λόγω επαγγελματικής πείρας δεν υπόκειται σε χρονικούς περιορισμούς, ενώ η κτηθείσα σε άλλους εργοδότες συναφής επαγγελματική πείρα λαμβάνεται υπόψη κατ’ ανώτατο όριο μέχρι τρία έτη, αν η εν λόγω προνομιακή αντιμετώπιση είναι επιβεβλημένη από το δίκαιο της Ένωσης και δη από τη ρήτρα 4, παράγραφος 4, της συναφθείσας στις 18 Μαρτίου 1999 συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία περιέχεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP;

---

(1)  ΕΕ 2011, L 141, σ. 1.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/3 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/3

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 17 Δεκεμβρίου 2018 οι Pracsis SPRL, Conceptexpo Project κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-33/18, Pracsis και Conceptexpo Project κατά Επιτροπής και EACEA

(Υπόθεση C-794/18 P)

(2019/C 182/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Pracsis SPRL, Conceptexpo Project (εκπρόσωπος: J.-N. Louis, avocat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού (EACEA)

Με διάταξη της 11ης Απριλίου 2019, το Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/4 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/4

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Arbeitsgericht Hamburg (Γερμανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2018 — IX κατά WABE e.V.

(Υπόθεση C-804/18)

(2019/C 182/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Arbeitsgericht Hamburg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: IX

Εναγομένη: WABE e.V.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνιστά η μονομερής οδηγία εργοδότη που απαγορεύει στους εργαζόμενους να φέρουν οποιοδήποτε εμφανές σύμβολο πολιτικών, ιδεολογικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων άμεση διάκριση λόγω θρησκείας, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (1), σε βάρος εργαζομένων οι οποίοι τηρούν συγκεκριμένους ενδυματολογικούς κανόνες λόγω θρησκευτικών επιταγών καλύψεως του σώματος; |
| --- | --- |

1)

Συνιστά η μονομερής οδηγία εργοδότη που απαγορεύει στους εργαζόμενους να φέρουν οποιοδήποτε εμφανές σύμβολο πολιτικών, ιδεολογικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων άμεση διάκριση λόγω θρησκείας, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (1), σε βάρος εργαζομένων οι οποίοι τηρούν συγκεκριμένους ενδυματολογικούς κανόνες λόγω θρησκευτικών επιταγών καλύψεως του σώματος;

| 2) | Συνιστά η μονομερής οδηγία εργοδότη που απαγορεύει στους εργαζόμενους να φέρουν οποιοδήποτε εμφανές σύμβολο πολιτικών, ιδεολογικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων έμμεση διάκριση λόγω θρησκείας και/ή φύλου, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ, σε βάρος εργαζομένης η οποία φορά μαντίλα λόγω του μουσουλμανικού θρησκεύματός της;
  Ειδικότερα:






  α) | Μπορεί να δικαιολογηθεί σύμφωνα με την οδηγία 2000/78/ΕΚ διάκριση λόγω θρησκείας και/ή φύλου βάσει της υποκειμενικής επιθυμίας του εργοδότη να τηρήσει στάση πολιτικής, ιδεολογικής και θρησκευτικής ουδετερότητας, ακόμη και αν κατά τον τρόπο αυτό ο εργοδότης επιδιώκει να ικανοποιήσει τις υποκειμενικές επιθυμίες των πελατών του; |
| --- | --- | --- |

2)

Συνιστά η μονομερής οδηγία εργοδότη που απαγορεύει στους εργαζόμενους να φέρουν οποιοδήποτε εμφανές σύμβολο πολιτικών, ιδεολογικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων έμμεση διάκριση λόγω θρησκείας και/ή φύλου, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ, σε βάρος εργαζομένης η οποία φορά μαντίλα λόγω του μουσουλμανικού θρησκεύματός της;

Ειδικότερα:

α)

Μπορεί να δικαιολογηθεί σύμφωνα με την οδηγία 2000/78/ΕΚ διάκριση λόγω θρησκείας και/ή φύλου βάσει της υποκειμενικής επιθυμίας του εργοδότη να τηρήσει στάση πολιτικής, ιδεολογικής και θρησκευτικής ουδετερότητας, ακόμη και αν κατά τον τρόπο αυτό ο εργοδότης επιδιώκει να ικανοποιήσει τις υποκειμενικές επιθυμίες των πελατών του;

| β) | Αποκλείουν η οδηγία 2000/78/ΕΚ και/ή το θεμελιώδες δικαίωμα της επιχειρηματικής ελευθερίας που απορρέει από το άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ, εθνικό καθεστώς κατά το οποίο η απαγόρευση θρησκευτικής ενδυμασίας με σκοπό την προστασία του θεμελιώδους δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας δεν μπορεί να δικαιολογηθεί λόγω της αφηρημένης δυνατότητας να τεθεί σε κίνδυνο η ουδετερότητα του εργοδότη, αλλά μόνον ενόψει αρκούντως συγκεκριμένου κινδύνου, ιδίως ενός συγκεκριμένου κινδύνου οικονομικής ζημίας για τον εργοδότη ή θιγόμενο τρίτο; |
| --- | --- |

β)

Αποκλείουν η οδηγία 2000/78/ΕΚ και/ή το θεμελιώδες δικαίωμα της επιχειρηματικής ελευθερίας που απορρέει από το άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ, εθνικό καθεστώς κατά το οποίο η απαγόρευση θρησκευτικής ενδυμασίας με σκοπό την προστασία του θεμελιώδους δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας δεν μπορεί να δικαιολογηθεί λόγω της αφηρημένης δυνατότητας να τεθεί σε κίνδυνο η ουδετερότητα του εργοδότη, αλλά μόνον ενόψει αρκούντως συγκεκριμένου κινδύνου, ιδίως ενός συγκεκριμένου κινδύνου οικονομικής ζημίας για τον εργοδότη ή θιγόμενο τρίτο;

---

(1)  EE 2000, L 303, σ. 16.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/5

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιτλία) στις 17 Ιανουαρίου 2019 — Telecom Italia SpA κατά Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze

(Υπόθεση C-34/19)

(2019/C 182/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Telecom Italia SpA

Καθών: Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 22, παράγραφος 3, της οδηγίας 97/13/ΕΚ (1) την έννοια ότι επιτρέπει, επίσης για το έτος 1998, τη διατήρηση της υποχρεώσεως καταβολής τέλους, ήτοι αντιπαροχής που αντιστοιχεί —καθόσον υπολογίζεται με βάση το ίδιο μέρος του κύκλου εργασιών— προς εκείνη που οφειλόταν βάσει του προϊσχύσαντος της οδηγίας αυτής καθεστώτος; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 22, παράγραφος 3, της οδηγίας 97/13/ΕΚ (1) την έννοια ότι επιτρέπει, επίσης για το έτος 1998, τη διατήρηση της υποχρεώσεως καταβολής τέλους, ήτοι αντιπαροχής που αντιστοιχεί —καθόσον υπολογίζεται με βάση το ίδιο μέρος του κύκλου εργασιών— προς εκείνη που οφειλόταν βάσει του προϊσχύσαντος της οδηγίας αυτής καθεστώτος;

| 2) | Αντιτίθεται η οδηγία 97/13/ΕΚ, υπό το πρίσμα των αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-292/01 και C-293/01 και της 21ης Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση C-296/06, σε δεδικασμένο που απέρρευσε από απόφαση εθνικού δικαστηρίου και το οποίο είναι αποτέλεσμα εσφαλμένης ερμηνείας και/ή παραμορφώσεως της οδηγίας αυτής καθεαυτής, κατά τρόπον ώστε το δεδικασμένο αυτό να μπορεί να μην εφαρμοστεί από δεύτερο δικαστήριο που καλείται να κρίνει διαφορά η οποία ανάγεται στην ίδια ουσιαστική έννομη σχέση αλλά διαφέρει λόγω του παρεπόμενου χαρακτήρα της απαιτηθείσας καταβολής σε σχέση με εκείνη που αποτελούσε το αντικείμενο της υποθέσεως επί της οποίας δημιουργήθηκε το δεδικασμένο; |
| --- | --- |

2)

Αντιτίθεται η οδηγία 97/13/ΕΚ, υπό το πρίσμα των αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-292/01 και C-293/01 και της 21ης Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση C-296/06, σε δεδικασμένο που απέρρευσε από απόφαση εθνικού δικαστηρίου και το οποίο είναι αποτέλεσμα εσφαλμένης ερμηνείας και/ή παραμορφώσεως της οδηγίας αυτής καθεαυτής, κατά τρόπον ώστε το δεδικασμένο αυτό να μπορεί να μην εφαρμοστεί από δεύτερο δικαστήριο που καλείται να κρίνει διαφορά η οποία ανάγεται στην ίδια ουσιαστική έννομη σχέση αλλά διαφέρει λόγω του παρεπόμενου χαρακτήρα της απαιτηθείσας καταβολής σε σχέση με εκείνη που αποτελούσε το αντικείμενο της υποθέσεως επί της οποίας δημιουργήθηκε το δεδικασμένο;

---

(1)  Οδηγία 97/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1997,σχετικά με κοινό πλαίσιο γενικών και ειδικών αδειών στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (ΕΕ 1997, L 117, σ. 15).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/5

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 21 Ιανουαρίου 2019 — CV κατά Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo

(Υπόθεση C-37/19)

(2019/C 182/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: CV

Αναιρεσιβαλλομένη: Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo

Προδικαστικό ερώτημα

Έχουν το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/88 (1) και το άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και χωριστά θεωρούμενα, την έννοια ότι αντιβαίνουν σε αυτά εθνικές διατάξεις ή πρακτικές κατά τις οποίες, αν λυθεί η σχέση εργασίας, δεν υφίσταται αξίωση σε χρηματική αποζημίωση για την άδεια επί της οποίας θεμελιώθηκε δικαίωμα αλλά η οποία δεν ελήφθη (και για νομικό θεσμό όπως οι καλούμενες «Festività soppresse» [καταργηθείσες αργίες] οι οποίες εξομοιώνονται λόγω της φύσεως και της λειτουργίας τους προς την ετήσια άδεια), σε περίπτωση κατά την οποία ο εργαζόμενος δεν μπόρεσε να ασκήσει την αξίωση αυτή πριν από τη λύση της σχέσεως εργασίας, λόγω παράνομης πράξεως (απολύσεως κριθείσας τελεσίδικα από το εθνικό δικαστήριο με απόφαση η οποία συνεπάγεται την αναδρομική αποκατάσταση της εργασιακής σχέσεως) για την οποία ευθύνεται ο εργοδότης, αποκλειστικώς ως προς το διάστημα μεταξύ της συγκεκριμένης συμπεριφοράς του εργοδότη και της μετέπειτα επανόδου στην εργασία;

---

(1)  Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ 2003, L 299, σ. 9).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/6 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/6

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di Lanciano, Ecolan SpA

(Υπόθεση C-89/19)

(2019/C 182/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Rieco SpA

Εφεσίβλητοι: Comune di Lanciano, Ecolan SpA

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ιδίως στην αρχή της ελεύθερης διαχειρίσεως από τις δημόσιες αρχές και στην αρχή της ουσιαστικής ισοδυναμίας μεταξύ των διαφόρων μεθόδων αναθέσεως και διαχειρίσεως υπηρεσιών υπέρ των δημοσίων αρχών) εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 192, παράγραφος 2, του Codice dei contratti pubblici (decreto legislativo αριθ. 50/2016)], η οποία θέτει τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό εξαρτώμενο από προϋποθέσεις και εξαιρετικό καθεστώς σε σχέση με τις αναθέσεις μέσω διαγωνισμού: i) επιτρέποντας τέτοιου είδους αναθέσεις μόνο σε περίπτωση αποδεδειγμένης ανεπάρκειας της σχετικής αγοράς, καθώς και ii) υποχρεώνοντας, σε κάθε περίπτωση, τη διοικητική αρχή που προτίθεται να προβεί σε ανάθεση μέσω διοργανικής εξουσιοδοτήσεως να παραθέτει ειδική αιτιολογία μνημονεύοντας τα οφέλη για το κοινωνικό σύνολο που απορρέουν από αυτό το είδος αναθέσεως; |
| --- | --- |

1)

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ιδίως στην αρχή της ελεύθερης διαχειρίσεως από τις δημόσιες αρχές και στην αρχή της ουσιαστικής ισοδυναμίας μεταξύ των διαφόρων μεθόδων αναθέσεως και διαχειρίσεως υπηρεσιών υπέρ των δημοσίων αρχών) εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 192, παράγραφος 2, του Codice dei contratti pubblici (decreto legislativo αριθ. 50/2016)], η οποία θέτει τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό εξαρτώμενο από προϋποθέσεις και εξαιρετικό καθεστώς σε σχέση με τις αναθέσεις μέσω διαγωνισμού: i) επιτρέποντας τέτοιου είδους αναθέσεις μόνο σε περίπτωση αποδεδειγμένης ανεπάρκειας της σχετικής αγοράς, καθώς και ii) υποχρεώνοντας, σε κάθε περίπτωση, τη διοικητική αρχή που προτίθεται να προβεί σε ανάθεση μέσω διοργανικής εξουσιοδοτήσεως να παραθέτει ειδική αιτιολογία μνημονεύοντας τα οφέλη για το κοινωνικό σύνολο που απορρέουν από αυτό το είδος αναθέσεως;

| 2) | Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [και ιδίως στο άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ (1) σχετικά με τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό καθεστώς ανάλογου ελέγχου ασκούμενου από κοινού μεταξύ περισσότερων διοικητικών αρχών] εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 4, παράγραφος 1, του Testo Unico delle società partecipate (decreto legislativo αριθ. 175/2016)] δυνάμει της οποίας δεν επιτρέπεται σε δημόσια αρχή να αποκτά ποσοστό συμμετοχής (έστω και χωρίς δυνατότητα ελέγχου ή χωρίς δικαίωμα αρνησικυρίας) σε πολυσυμμετοχικό φορέα, όταν η εν λόγω διοικητική αρχή προτίθεται να αποκτήσει στο μέλλον θέση ελέγχου, ασκούμενου από κοινού, και επομένως τη δυνατότητα να προβαίνει σε απευθείας αναθέσεις υπέρ του ως άνω πολυσυμμετοχικού φορέα; |
| --- | --- |

2)

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [και ιδίως στο άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ (1) σχετικά με τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό καθεστώς ανάλογου ελέγχου ασκούμενου από κοινού μεταξύ περισσότερων διοικητικών αρχών] εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 4, παράγραφος 1, του Testo Unico delle società partecipate (decreto legislativo αριθ. 175/2016)] δυνάμει της οποίας δεν επιτρέπεται σε δημόσια αρχή να αποκτά ποσοστό συμμετοχής (έστω και χωρίς δυνατότητα ελέγχου ή χωρίς δικαίωμα αρνησικυρίας) σε πολυσυμμετοχικό φορέα, όταν η εν λόγω διοικητική αρχή προτίθεται να αποκτήσει στο μέλλον θέση ελέγχου, ασκούμενου από κοινού, και επομένως τη δυνατότητα να προβαίνει σε απευθείας αναθέσεις υπέρ του ως άνω πολυσυμμετοχικού φορέα;

---

(1)  Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ 2014, L 94, σ. 65).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/7

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di Ortona, Ecolan SpA

(Υπόθεση C-90/19)

(2019/C 182/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Rieco SpA

Εφεσίβλητοι: Comune di Ortona, Ecolan SpA

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ιδίως στην αρχή της ελεύθερης διαχειρίσεως από τις δημόσιες αρχές και στην αρχή της ουσιαστικής ισοδυναμίας μεταξύ των διαφόρων μεθόδων αναθέσεως και διαχειρίσεως υπηρεσιών υπέρ των δημοσίων αρχών) εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 192, παράγραφος 2, του Codice dei contratti pubblici (decreto legislativo αριθ. 50/2016)], η οποία θέτει τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό εξαρτώμενο από προϋποθέσεις και εξαιρετικό καθεστώς σε σχέση με τις αναθέσεις μέσω διαγωνισμού: i) επιτρέποντας τέτοιου είδους αναθέσεις μόνο σε περίπτωση αποδεδειγμένης ανεπάρκειας της σχετικής αγοράς, καθώς και ii) υποχρεώνοντας, σε κάθε περίπτωση, τη διοικητική αρχή που προτίθεται να προβεί σε ανάθεση μέσω διοργανικής εξουσιοδοτήσεως να παραθέτει ειδική αιτιολογία μνημονεύοντας τα οφέλη για το κοινωνικό σύνολο που απορρέουν από αυτό το είδος αναθέσεως; |
| --- | --- |

1)

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ιδίως στην αρχή της ελεύθερης διαχειρίσεως από τις δημόσιες αρχές και στην αρχή της ουσιαστικής ισοδυναμίας μεταξύ των διαφόρων μεθόδων αναθέσεως και διαχειρίσεως υπηρεσιών υπέρ των δημοσίων αρχών) εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 192, παράγραφος 2, του Codice dei contratti pubblici (decreto legislativo αριθ. 50/2016)], η οποία θέτει τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό εξαρτώμενο από προϋποθέσεις και εξαιρετικό καθεστώς σε σχέση με τις αναθέσεις μέσω διαγωνισμού: i) επιτρέποντας τέτοιου είδους αναθέσεις μόνο σε περίπτωση αποδεδειγμένης ανεπάρκειας της σχετικής αγοράς, καθώς και ii) υποχρεώνοντας, σε κάθε περίπτωση, τη διοικητική αρχή που προτίθεται να προβεί σε ανάθεση μέσω διοργανικής εξουσιοδοτήσεως να παραθέτει ειδική αιτιολογία μνημονεύοντας τα οφέλη για το κοινωνικό σύνολο που απορρέουν από αυτό το είδος αναθέσεως;

| 2) | Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [και ιδίως στο άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ (1) σχετικά με τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό καθεστώς ανάλογου ελέγχου ασκούμενου από κοινού μεταξύ περισσότερων διοικητικών αρχών] εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 4, παράγραφος 1, του Testo Unico delle società partecipate (decreto legislativo αριθ. 175/2016)] δυνάμει της οποίας δεν επιτρέπεται σε δημόσια αρχή να αποκτά ποσοστό συμμετοχής (έστω και χωρίς δυνατότητα ελέγχου ή χωρίς δικαίωμα αρνησικυρίας) σε πολυσυμμετοχικό φορέα, όταν η εν λόγω διοικητική αρχή προτίθεται να αποκτήσει στο μέλλον θέση ελέγχου, ασκούμενου από κοινού, και επομένως τη δυνατότητα να προβαίνει σε απευθείας αναθέσεις υπέρ του ως άνω πολυσυμμετοχικού φορέα; |
| --- | --- |

2)

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [και ιδίως στο άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ (1) σχετικά με τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό καθεστώς ανάλογου ελέγχου ασκούμενου από κοινού μεταξύ περισσότερων διοικητικών αρχών] εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 4, παράγραφος 1, του Testo Unico delle società partecipate (decreto legislativo αριθ. 175/2016)] δυνάμει της οποίας δεν επιτρέπεται σε δημόσια αρχή να αποκτά ποσοστό συμμετοχής (έστω και χωρίς δυνατότητα ελέγχου ή χωρίς δικαίωμα αρνησικυρίας) σε πολυσυμμετοχικό φορέα, όταν η εν λόγω διοικητική αρχή προτίθεται να αποκτήσει στο μέλλον θέση ελέγχου, ασκούμενου από κοινού, και επομένως τη δυνατότητα να προβαίνει σε απευθείας αναθέσεις υπέρ του ως άνω πολυσυμμετοχικού φορέα;

---

(1)  Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ 2014, L 94, σ. 65).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/8

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Rieco SpA κατά Comune di San Vito Chietino, Ecolan SpA

(Υπόθεση C-91/19)

(2019/C 182/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Rieco SpA

Εφεσίβλητοι: Comune di San Vito Chietino, Ecolan SpA

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ιδίως στην αρχή της ελεύθερης διαχειρίσεως από τις δημόσιες αρχές και στην αρχή της ουσιαστικής ισοδυναμίας μεταξύ των διαφόρων μεθόδων αναθέσεως και διαχειρίσεως υπηρεσιών υπέρ των δημοσίων αρχών) εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 192, παράγραφος 2, του Codice dei contratti pubblici (decreto legislativo αριθ. 50/2016)], η οποία θέτει τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό εξαρτώμενο από προϋποθέσεις και εξαιρετικό καθεστώς σε σχέση με τις αναθέσεις μέσω διαγωνισμού: i) επιτρέποντας τέτοιου είδους αναθέσεις μόνο σε περίπτωση αποδεδειγμένης ανεπάρκειας της σχετικής αγοράς, καθώς και ii) υποχρεώνοντας, σε κάθε περίπτωση, τη διοικητική αρχή που προτίθεται να προβεί σε ανάθεση μέσω διοργανικής εξουσιοδοτήσεως να παραθέτει ειδική αιτιολογία μνημονεύοντας τα οφέλη για το κοινωνικό σύνολο που απορρέουν από αυτό το είδος αναθέσεως; |
| --- | --- |

1)

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ιδίως στην αρχή της ελεύθερης διαχειρίσεως από τις δημόσιες αρχές και στην αρχή της ουσιαστικής ισοδυναμίας μεταξύ των διαφόρων μεθόδων αναθέσεως και διαχειρίσεως υπηρεσιών υπέρ των δημοσίων αρχών) εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 192, παράγραφος 2, του Codice dei contratti pubblici (decreto legislativo αριθ. 50/2016)], η οποία θέτει τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό εξαρτώμενο από προϋποθέσεις και εξαιρετικό καθεστώς σε σχέση με τις αναθέσεις μέσω διαγωνισμού: i) επιτρέποντας τέτοιου είδους αναθέσεις μόνο σε περίπτωση αποδεδειγμένης ανεπάρκειας της σχετικής αγοράς, καθώς και ii) υποχρεώνοντας, σε κάθε περίπτωση, τη διοικητική αρχή που προτίθεται να προβεί σε ανάθεση μέσω διοργανικής εξουσιοδοτήσεως να παραθέτει ειδική αιτιολογία μνημονεύοντας τα οφέλη για το κοινωνικό σύνολο που απορρέουν από αυτό το είδος αναθέσεως;

| 2) | Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [και ιδίως στο άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ (1) σχετικά με τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό καθεστώς ανάλογου ελέγχου ασκούμενου από κοινού μεταξύ περισσότερων διοικητικών αρχών] εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 4, παράγραφος 1, του Testo Unico delle società partecipate (decreto legislativo αριθ. 175/2016)] δυνάμει της οποίας δεν επιτρέπεται σε δημόσια αρχή να αποκτά ποσοστό συμμετοχής (έστω και χωρίς δυνατότητα ελέγχου ή χωρίς δικαίωμα αρνησικυρίας) σε πολυσυμμετοχικό φορέα, όταν η εν λόγω διοικητική αρχή προτίθεται να αποκτήσει στο μέλλον θέση ελέγχου, ασκούμενου από κοινού, και επομένως τη δυνατότητα να προβαίνει σε απευθείας αναθέσεις υπέρ του ως άνω πολυσυμμετοχικού φορέα; |
| --- | --- |

2)

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [και ιδίως στο άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ (1) σχετικά με τις αναθέσεις μέσω αυτεπιστασίας (in house) υπό καθεστώς ανάλογου ελέγχου ασκούμενου από κοινού μεταξύ περισσότερων διοικητικών αρχών] εθνική ρύθμιση [όπως αυτή του άρθρου 4, παράγραφος 1, του Testo Unico delle società partecipate (decreto legislativo αριθ. 175/2016)] δυνάμει της οποίας δεν επιτρέπεται σε δημόσια αρχή να αποκτά ποσοστό συμμετοχής (έστω και χωρίς δυνατότητα ελέγχου ή χωρίς δικαίωμα αρνησικυρίας) σε πολυσυμμετοχικό φορέα, όταν η εν λόγω διοικητική αρχή προτίθεται να αποκτήσει στο μέλλον θέση ελέγχου, ασκούμενου από κοινού, και επομένως τη δυνατότητα να προβαίνει σε απευθείας αναθέσεις υπέρ του ως άνω πολυσυμμετοχικού φορέα;

---

(1)  Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ 2014, L 94, σ. 65).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/9 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/9

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2019 — Burgo Group SpA κατά Gestore dei Servizi Energetici SpA — GSE

(Υπόθεση C-92/19)

(2019/C 182/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Burgo Group SpA

Αναιρεσίβλητη: Gestore dei Servizi Energetici SpA — GSE

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αντιτίθεται η οδηγία 2004/8/ΕΚ (1) (ιδίως το άρθρο 12) στην ερμηνεία των άρθρων 3 και 6 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 20/2007 υπό την έννοια ότι επιτρέπουν την αναγνώριση των πλεονεκτημάτων που προβλέπονται στο νομοθετικό διάταγμα αριθ. 79/1999 [ειδικότερα, των προβλεπόμενων στο άρθρο 11 και στην υπ’ αριθ. 42/02 απόφαση της Autorità per l’energia elettrica ed il gas (αρχής για την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο, Ιταλία) της 19ης Μαρτίου 2002, διά της οποίας τέθηκε σε ισχύ η ανωτέρω διάταξη], και υπέρ εγκαταστάσεων συμπαραγωγής μη υψηλής αποδόσεως ακόμη και μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2010; |
| --- | --- |

1)

Αντιτίθεται η οδηγία 2004/8/ΕΚ (1) (ιδίως το άρθρο 12) στην ερμηνεία των άρθρων 3 και 6 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 20/2007 υπό την έννοια ότι επιτρέπουν την αναγνώριση των πλεονεκτημάτων που προβλέπονται στο νομοθετικό διάταγμα αριθ. 79/1999 [ειδικότερα, των προβλεπόμενων στο άρθρο 11 και στην υπ’ αριθ. 42/02 απόφαση της Autorità per l’energia elettrica ed il gas (αρχής για την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο, Ιταλία) της 19ης Μαρτίου 2002, διά της οποίας τέθηκε σε ισχύ η ανωτέρω διάταξη], και υπέρ εγκαταστάσεων συμπαραγωγής μη υψηλής αποδόσεως ακόμη και μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2010;

| 2) | Αντιτίθεται το άρθρο 107 ΣΛΕΕ στην ερμηνεία των άρθρων 3 και 6 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 20/2007 υπό την έννοια που διαλαμβάνεται ανωτέρω υπό 1, στο μέτρο που οι εν λόγω διατάξεις, όπως ερμηνεύονται, ενδέχεται να συνιστούν «κρατικές ενισχύσεις» και, ως εκ τούτου, να είναι αντίθετες προς την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού; |
| --- | --- |

2)

Αντιτίθεται το άρθρο 107 ΣΛΕΕ στην ερμηνεία των άρθρων 3 και 6 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 20/2007 υπό την έννοια που διαλαμβάνεται ανωτέρω υπό 1, στο μέτρο που οι εν λόγω διατάξεις, όπως ερμηνεύονται, ενδέχεται να συνιστούν «κρατικές ενισχύσεις» και, ως εκ τούτου, να είναι αντίθετες προς την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού;

| 3) | Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα ανωτέρω υπό 1 και 2 και λαμβάνοντας υπόψη όσα ρητώς προβάλλει η αναιρεσείουσα, είναι συμβατή με τις αρχές του δικαίου της Ένωσης περί ίσης μεταχειρίσεως και απαγορεύσεως των διακρίσεων εθνική διάταξη που επιτρέπει τη συνέχιση της αναγνωρίσεως των καθεστώτων στηρίξεως υπέρ εγκαταστάσεων συμπαραγωγής μη υψηλής αποδόσεως έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, καθόσον αυτή θα μπορούσε να είναι η ερμηνεία της ιταλικής εσωτερικής νομοθεσίας ως αποτέλεσμα του άρθρου 25, παράγραφος 11, στοιχείο c, σημείο 1, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 28 της 3ης Μαρτίου 2011, που καταργεί τη διάταξη του άρθρου 11 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 79/1999 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2016, ενώ πλέον η προβλεπόμενη προθεσμία είναι η 19η Ιουλίου 2014 (δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 15, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 102 της 4ης Ιουλίου 2014); |
| --- | --- |

3)

Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα ανωτέρω υπό 1 και 2 και λαμβάνοντας υπόψη όσα ρητώς προβάλλει η αναιρεσείουσα, είναι συμβατή με τις αρχές του δικαίου της Ένωσης περί ίσης μεταχειρίσεως και απαγορεύσεως των διακρίσεων εθνική διάταξη που επιτρέπει τη συνέχιση της αναγνωρίσεως των καθεστώτων στηρίξεως υπέρ εγκαταστάσεων συμπαραγωγής μη υψηλής αποδόσεως έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, καθόσον αυτή θα μπορούσε να είναι η ερμηνεία της ιταλικής εσωτερικής νομοθεσίας ως αποτέλεσμα του άρθρου 25, παράγραφος 11, στοιχείο c, σημείο 1, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 28 της 3ης Μαρτίου 2011, που καταργεί τη διάταξη του άρθρου 11 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 79/1999 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2016, ενώ πλέον η προβλεπόμενη προθεσμία είναι η 19η Ιουλίου 2014 (δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 15, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 102 της 4ης Ιουλίου 2014);

---

(1)  Οδηγία 2004/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για την προώθηση της συμπαραγωγής ενέργειας βάσει της ζήτησης για χρήσιμη θερμότητα στην εσωτερική αγορά ενέργειας και για την τροποποίηση της οδηγίας 92/42/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 52, σ. 50).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/10 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/10

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 6 Φεβρουαρίου 2019 — San Domenico Vetraria SpA κατά Agenzia delle Entrate

(Υπόθεση C-94/19)

(2019/C 182/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: San Domenico Vetraria SpA

Αναιρεσίβλητη: Agenzia delle Entrate

Προδικαστικό ερώτημα

Έχουν τα άρθρα 2 και 6 της έκτης οδηγίας 7/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (1), καθώς και η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του φόρου προστιθέμενης αξίας οι προσωρινές διαθέσεις ή αποσπάσεις προσωπικού μητρικής επιχειρήσεως για τις οποίες η θυγατρική επιχείρηση καταβάλλει μόνον τις σχετικές δαπάνες;

---

(1)  Οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/11 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/11

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 6 Φεβρουαρίου 2019 — Agenzia delle Dogane κατά Silcompa SpA

(Υπόθεση C-95/19)

(2019/C 182/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Agenzia delle Dogane

Αναιρεσίβλητη: Silcompa SpA

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει η διάταξη του άρθρου 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/44/ΕΚ (2) του Συμβουλίου, όσον αφορά το άρθρο 20 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (3), την έννοια ότι, στο πλαίσιο της δίκης που κινήθηκε κατά των πράξεων εκτέλεσης, δύναται να εξεταστεί, και, ενδεχομένως, σε ποιον βαθμό, η προϋπόθεση του τόπου (πραγματικής διάθεσης στην κατανάλωση), στον οποίο η παρατυπία ή η παράβαση πράγματι διαπράχθηκε, όταν, όπως στην υπό κρίση υπόθεση, η ίδια αξίωση, η οποία στηρίζεται αποκλειστικά στις ίδιες πράξεις εξαγωγής, επιδιώκεται αυτοτελώς δικαστικά έναντι του φορολογουμένου από το αιτούν κράτος και από το αρμόδιο κράτος, και όταν ενώπιον του τελευταίου εκκρεμούν συγχρόνως τόσο η δίκη σχετικά με την εσωτερική αξίωση όσο και η αφορώσα τη δραστηριότητα είσπραξης υπέρ του άλλου κράτους, λαμβανομένου υπόψη ότι μια τέτοια διαπίστωση αντιτίθεται στην αίτηση συνδρομής και, κατά συνέπεια, σε όλες τις πράξεις εκτέλεσης;

---

(1)  Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, περί της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων καθώς και από γεωργικές εισφορές και δασμούς (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/002, σ. 126).

(2)  Οδηγία 2001/44/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2001, που τροποποιεί την οδηγία 76/308/ΕΟΚ για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, καθώς και από γεωργικές εισφορές και τελωνειακούς δασμούς και από το φόρο προστιθέμενης αξίας και ορισμένους ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ 2001, L 175, σ. 17).

(3)  Οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ 1992, L 76, σ. 1).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/11 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/11

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 8 Φεβρουαρίου 2019 — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG κατά Hauptzollamt Köln

(Υπόθεση C-97/19)

(2019/C 182/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Düsseldorf

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG

Καθού: Hauptzollamt Köln

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 78, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 (1) του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, την έννοια ότι, σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, σε μια περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, μια τελωνειακή διασάφηση πρέπει να επανεξετάζεται και να διορθώνεται ως προς το ότι τα σχετικά με τον διασαφητή στοιχεία αντικαθίστανται με τον ορισμό του προσώπου εκείνου για το οποίο έχει εκδοθεί πιστοποιητικό εισαγωγής για το εισαχθέν εμπόρευμα, καθώς και ως προς το ότι το εν λόγω πρόσωπο αντιπροσωπεύεται από το πρόσωπο εκείνο το οποίο δηλώθηκε στην τελωνειακή διασάφηση ως διασαφητής και το οποίο προσκόμισε στο τελωνείο εξουσιοδότηση της δικαιούχου του πιστοποιητικού εισαγωγής;

---

(1)  ΕΕ 1992, L 302, σ. 1.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/12 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/12

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus κατά Comune di Cisternino, Consorzio per L’Inclusione Sociale dell’Ats Fasano — Ostuni — Cisternino

(Υπόθεση C-109/19)

(2019/C 182/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus

Αναιρεσίβλητοι: Comune di Cisternino, Consorzio per L’Inclusione Sociale dell’Ats Fasano — Ostuni — Cisternino

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ειδικότερα στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου, της ελεύθερης κυκλοφορίας, της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών) εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 83, παράγραφος 9, του άρθρου 95, παράγραφος 10, και του άρθρου 97, παράγραφος 5, του ιταλικού Codice dei contratti pubblici (κώδικα δημόσιων συμβάσεων), βάσει της οποίας η παράλειψη μνείας από προσφέροντα σε δημόσιο διαγωνισμό του κόστους της εργασίας και της ασφάλειας για τους εργαζομένους επιφέρει άνευ ετέρου τον αποκλεισμό από τον διαγωνισμό, χωρίς να επιτρέπεται στον συγκεκριμένο προσφέροντα να επωφεληθεί εν συνεχεία από τη δυνατότητα «συμπλήρωσης ή διευκρίνισης των υποβληθέντων εγγράφων», τούτο δε ακόμη και στην περίπτωση που η ύπαρξη τέτοιας υποχρεώσεως δηλώσεως απορρέει από διατάξεις αρκούντως σαφείς και γνωστές, και ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού δεν επαναλαμβάνει ρητώς την εν λόγω εκ του νόμου υποχρέωση ακριβούς μνείας;

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/13

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus κατά Comune di Ostuni, Consorzio per L’Inclusione Sociale dell’Ats Fasano — Ostuni — Cisternino

(Υπόθεση C-110/19)

(2019/C 182/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus

Αναιρεσίβλητοι: Comune di Ostuni, Consorzio per L’Inclusione Sociale dell’Ats Fasano — Ostuni — Cisternino

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ειδικότερα στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου, της ελεύθερης κυκλοφορίας, της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών) εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 83, παράγραφος 9, του άρθρου 95, παράγραφος 10, και του άρθρου 97, παράγραφος 5, του ιταλικού Codice dei contratti pubblici (κώδικα δημόσιων συμβάσεων), βάσει της οποίας η παράλειψη μνείας από προσφέροντα σε δημόσιο διαγωνισμό του κόστους της εργασίας και της ασφάλειας για τους εργαζομένους επιφέρει άνευ ετέρου τον αποκλεισμό από τον διαγωνισμό, χωρίς να επιτρέπεται στον συγκεκριμένο προσφέροντα να επωφεληθεί εν συνεχεία από τη δυνατότητα «συμπλήρωσης ή διευκρίνισης των υποβληθέντων εγγράφων», τούτο δε ακόμη και στην περίπτωση που η ύπαρξη τέτοιας υποχρεώσεως δηλώσεως απορρέει από διατάξεις αρκούντως σαφείς και γνωστές, και ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού δεν επαναλαμβάνει ρητώς την εν λόγω εκ του νόμου υποχρέωση ακριβούς μνείας;

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/14

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Φεβρουαρίου 2019 — Industria Italiana Autobus SpA κατά Comune di Palermo

(Υπόθεση C-111/19)

(2019/C 182/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Industria Italiana Autobus SpA

Αναιρεσίβλητος: Comune di Palermo

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ειδικότερα στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου, της ελεύθερης κυκλοφορίας, της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών) εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 83, παράγραφος 9, του άρθρου 95, παράγραφος 10, και του άρθρου 97, παράγραφος 5, του ιταλικού Codice dei contratti pubblici (κώδικα δημόσιων συμβάσεων), βάσει της οποίας η παράλειψη μνείας από προσφέροντα σε δημόσιο διαγωνισμό του κόστους της εργασίας και της ασφάλειας για τους εργαζομένους επιφέρει άνευ ετέρου τον αποκλεισμό από τον διαγωνισμό, χωρίς να επιτρέπεται στον συγκεκριμένο προσφέροντα να επωφεληθεί εν συνεχεία από τη δυνατότητα «συμπλήρωσης ή διευκρίνισης των υποβληθέντων εγγράφων», τούτο δε ακόμη και στην περίπτωση που η ύπαρξη τέτοιας υποχρεώσεως δηλώσεως απορρέει από διατάξεις αρκούντως σαφείς και γνωστές, και ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού δεν επαναλαμβάνει ρητώς την εν λόγω εκ του νόμου υποχρέωση ακριβούς μνείας;

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/14

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 18 Φεβρουαρίου 2019 — Azienda Sanitaria Provinciale di Catania κατά Assessorato della Salute della Regione Siciliana

(Υπόθεση C-128/19)

(2019/C 182/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Azienda Sanitaria Provinciale di Catania

Αναιρεσίβλητος: Assessorato della Salute della Regione Siciliana

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Δυνάμει των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ –και νυν άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ– καθώς και των «κατευθυντηρίων γραμμών της Κοινότητας σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας» που περιέχονται στην ανακοίνωση 2000/C 28/02 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την 1η Φεβρουαρίου 2000, πρέπει η ρύθμιση που περιέχεται στο άρθρο 25, παράγραφος 16, του υπ’ αριθ. [19] περιφερειακού νόμου της Σικελίας της 22ας Δεκεμβρίου 2005 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στο μέτρο που προβλέπει ότι, «για την επίτευξη των σκοπών του άρθρου 1 του υπ’ αριθ. 12 περιφερειακού νόμου της 5ης Ιουνίου 1989, κατά την έννοια και σε συνοχή με το άρθρο 134 του υπ’ αριθ. 32 περιφερειακού νόμου της 23ης Δεκεμβρίου 2000, εγκρίνεται δαπάνη 20 000 χιλιάδων ευρώ για την καταβολή των οφειλόμενων ποσών από τους υγειονομικούς φορείς AUSL της Σικελίας στους ιδιοκτήτες των ζώων που θανατώθηκαν διότι προσβλήθηκαν από μολυσματικές και μεταδοτικές ασθένειες κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 2000 και 2006, καθώς και για την αμοιβή, για τα ίδια έτη, των ανεξάρτητων κτηνιάτρων των οποίων οι υπηρεσίες χρησιμοποιήθηκαν στις εργασίες εξυγιάνσεως. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εγκρίνεται για την οικονομική χρήση 2005 η δαπάνη 10 000 χιλιάδων ευρώ [προσωρινή μονάδα βάσεως (UPB) 10.3.1.3.2, κεφάλαιο 417702]. Για τις επόμενες οικονομικές χρήσεις, λαμβάνονται μέτρα δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο i, του υπ’ αριθ. 10 περιφερειακού νόμου της 27ης Απριλίου 1999 και μεταγενέστερων τροποποιήσεων και προσθηκών», συνιστά κρατική ενίσχυση η οποία, ευνοώντας ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής, νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό; |
| --- | --- |

1)

Δυνάμει των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ –και νυν άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ– καθώς και των «κατευθυντηρίων γραμμών της Κοινότητας σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας» που περιέχονται στην ανακοίνωση 2000/C 28/02 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την 1η Φεβρουαρίου 2000, πρέπει η ρύθμιση που περιέχεται στο άρθρο 25, παράγραφος 16, του υπ’ αριθ. [19] περιφερειακού νόμου της Σικελίας της 22ας Δεκεμβρίου 2005 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στο μέτρο που προβλέπει ότι, «για την επίτευξη των σκοπών του άρθρου 1 του υπ’ αριθ. 12 περιφερειακού νόμου της 5ης Ιουνίου 1989, κατά την έννοια και σε συνοχή με το άρθρο 134 του υπ’ αριθ. 32 περιφερειακού νόμου της 23ης Δεκεμβρίου 2000, εγκρίνεται δαπάνη 20 000 χιλιάδων ευρώ για την καταβολή των οφειλόμενων ποσών από τους υγειονομικούς φορείς AUSL της Σικελίας στους ιδιοκτήτες των ζώων που θανατώθηκαν διότι προσβλήθηκαν από μολυσματικές και μεταδοτικές ασθένειες κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 2000 και 2006, καθώς και για την αμοιβή, για τα ίδια έτη, των ανεξάρτητων κτηνιάτρων των οποίων οι υπηρεσίες χρησιμοποιήθηκαν στις εργασίες εξυγιάνσεως. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εγκρίνεται για την οικονομική χρήση 2005 η δαπάνη 10 000 χιλιάδων ευρώ [προσωρινή μονάδα βάσεως (UPB) 10.3.1.3.2, κεφάλαιο 417702]. Για τις επόμενες οικονομικές χρήσεις, λαμβάνονται μέτρα δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο i, του υπ’ αριθ. 10 περιφερειακού νόμου της 27ης Απριλίου 1999 και μεταγενέστερων τροποποιήσεων και προσθηκών», συνιστά κρατική ενίσχυση η οποία, ευνοώντας ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής, νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό;

| 2) | Ακόμη και αν κριθεί ότι η ρύθμιση που περιέχεται στο άρθρο 25, παράγραφος 16, του υπ’ αριθ. 19 περιφερειακού νόμου της Σικελίας της 22ας Δεκεμβρίου 2005 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στο μέτρο που προβλέπει ότι, «για την επίτευξη των σκοπών του άρθρου 1 του υπ’ αριθ. 12 περιφερειακού νόμου της 5ης Ιουνίου 1989, κατά την έννοια και σε συνοχή με το άρθρο 134 του υπ’ αριθ. 32 περιφερειακού νόμου της 23ης Δεκεμβρίου 2000, εγκρίνεται δαπάνη 20 000 χιλιάδων ευρώ για την καταβολή των οφειλόμενων ποσών από τους υγειονομικούς φορείς AUSL της Σικελίας στους ιδιοκτήτες των ζώων που θανατώθηκαν διότι προσβλήθηκαν από μολυσματικές και μεταδοτικές ασθένειες κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 2000 και 2006, καθώς και για την αμοιβή, για τα ίδια έτη, των ανεξάρτητων κτηνιάτρων των οποίων οι υπηρεσίες χρησιμοποιήθηκαν στις εργασίες εξυγιάνσεως. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εγκρίνεται για την οικονομική χρήση 2005 η δαπάνη 10 000 χιλιάδων ευρώ [προσωρινή μονάδα βάσεως (UPB) 10.3.1.3.2, κεφάλαιο 417702]. Για τις επόμενες οικονομικές χρήσεις λαμβάνονται μέτρα δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο i, του υπ’ αριθ. 10 περιφερειακού νόμου της 27ης Απριλίου 1999 και μεταγενέστερων τροποποιήσεων και προσθηκών», δύναται κατ’ αρχήν να αποτελέσει κρατική ενίσχυση η οποία, ευνοώντας ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής, νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό, μπορεί, παρά ταύτα, να χαρακτηριστεί ως συμβατή με τα άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ –νυν άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ– λαμβανομένων υπόψη των λόγων που οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κρίνει στην απόφαση C(2002) 4786 της 6ης Δεκεμβρίου 2002 ότι, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στις «κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας» οι οποίες περιέχονται στην ανακοίνωση 2000/C 28/02 της Επιτροπής η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την 1η Φεβρουαρίου 2000, είναι συμβατές με τα άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ οι διατάξεις με ανάλογο περιεχόμενο που περιέχονται στο άρθρο 11 του υπ’ αριθ. 40/1997 περιφερειακού νόμου της Σικελίας και στο άρθρο 7 του υπ’ αριθ. 22/1999 περιφερειακού νόμου της Σικελίας; |
| --- | --- |

2)

Ακόμη και αν κριθεί ότι η ρύθμιση που περιέχεται στο άρθρο 25, παράγραφος 16, του υπ’ αριθ. 19 περιφερειακού νόμου της Σικελίας της 22ας Δεκεμβρίου 2005 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στο μέτρο που προβλέπει ότι, «για την επίτευξη των σκοπών του άρθρου 1 του υπ’ αριθ. 12 περιφερειακού νόμου της 5ης Ιουνίου 1989, κατά την έννοια και σε συνοχή με το άρθρο 134 του υπ’ αριθ. 32 περιφερειακού νόμου της 23ης Δεκεμβρίου 2000, εγκρίνεται δαπάνη 20 000 χιλιάδων ευρώ για την καταβολή των οφειλόμενων ποσών από τους υγειονομικούς φορείς AUSL της Σικελίας στους ιδιοκτήτες των ζώων που θανατώθηκαν διότι προσβλήθηκαν από μολυσματικές και μεταδοτικές ασθένειες κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 2000 και 2006, καθώς και για την αμοιβή, για τα ίδια έτη, των ανεξάρτητων κτηνιάτρων των οποίων οι υπηρεσίες χρησιμοποιήθηκαν στις εργασίες εξυγιάνσεως. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εγκρίνεται για την οικονομική χρήση 2005 η δαπάνη 10 000 χιλιάδων ευρώ [προσωρινή μονάδα βάσεως (UPB) 10.3.1.3.2, κεφάλαιο 417702]. Για τις επόμενες οικονομικές χρήσεις λαμβάνονται μέτρα δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο i, του υπ’ αριθ. 10 περιφερειακού νόμου της 27ης Απριλίου 1999 και μεταγενέστερων τροποποιήσεων και προσθηκών», δύναται κατ’ αρχήν να αποτελέσει κρατική ενίσχυση η οποία, ευνοώντας ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής, νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό, μπορεί, παρά ταύτα, να χαρακτηριστεί ως συμβατή με τα άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ –νυν άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ– λαμβανομένων υπόψη των λόγων που οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κρίνει στην απόφαση C(2002) 4786 της 6ης Δεκεμβρίου 2002 ότι, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στις «κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας» οι οποίες περιέχονται στην ανακοίνωση 2000/C 28/02 της Επιτροπής η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την 1η Φεβρουαρίου 2000, είναι συμβατές με τα άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ οι διατάξεις με ανάλογο περιεχόμενο που περιέχονται στο άρθρο 11 του υπ’ αριθ. 40/1997 περιφερειακού νόμου της Σικελίας και στο άρθρο 7 του υπ’ αριθ. 22/1999 περιφερειακού νόμου της Σικελίας;

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/15 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/15

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 19 Φεβρουαρίου 2019 — Presidenza del Consiglio dei Ministri κατά BV

(Υπόθεση C-129/19)

(2019/C 182/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Presidenza del Consiglio dei Ministri

Αναιρεσίβλητη: BV

Προδικαστικά ερωτήματα

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλείται να αποφανθεί [υπό τις περιστάσεις της κύριας δίκης η οποία αφορά αγωγή αποζημιώσεως που άσκησε Ιταλίδα υπήκοος, μόνιμη κάτοικος Ιταλίας, κατά του κράτους/νομοθέτη λόγω μη μεταφοράς και/ή εσφαλμένης και/ή ελλιπούς μεταφοράς της οδηγίας 2004/80/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την αποζημίωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων (1), και, ειδικότερα, λόγω μη συμμορφώσεως με την υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 12, παράγραφος 2, η οποία επιβάλλει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν έως την 1η Ιουλίου 2005 (όπως ορίζεται στο επόμενο άρθρο 18, παράγραφος 1) ένα γενικό σύστημα αποζημιώσεων, το οποίο να διασφαλίζει προσήκουσα και εύλογη αποζημίωση των θυμάτων όλων των εκ προθέσεως εγκλημάτων βίας (συμπεριλαμβανομένου του εγκλήματος σεξουαλικής βίας, της οποίας το πρόσωπο περί του οποίου πρόκειται ήταν θύμα), στις περιπτώσεις που τα θύματα δεν ήταν σε θέση να λάβουν πλήρη αποζημίωση από τους άμεσα υπευθύνους για τις ζημίες που υπέστησαν] ως προς τα ακόλουθα ερωτήματα:

| 1) | Όσον αφορά την εκπρόθεσμη (και/ή ελλιπή) μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2004/80/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την αποζημίωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων, η οποία δεν έχει άμεση εφαρμογή, όσον αφορά την επιβαλλόμενη από αυτή υποχρέωση θεσπίσεως συστήματος αποζημιώσεως για τα θύματα εγκλημάτων βίας η οποία γεννά, για υποθέσεις με διασυνοριακό χαρακτήρα τις οποίες αφορά αποκλειστικώς η οδηγία, ευθύνη αποζημιώσεως εκ μέρους των κρατών μελών, βάσει των αρχών που καθορίζονται από τη νομολογία του ΔΕΕ (μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις «Francovich» και «Brasserie du Pecheur και Factortame III»), επιβάλλει το δίκαιο [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] όμοια υποχρέωση στα κράτη μέλη σε υποθέσεις χωρίς διασυνοριακό χαρακτήρα (που αφορούν, ως εκ τούτου, μόνιμους κατοίκους) οι οποίοι δεν θα ήταν οι άμεσοι αποδέκτες των πλεονεκτημάτων που απορρέουν από την εφαρμογή της οδηγίας, αλλά οι οποίοι, προκειμένου να αποφευχθεί η παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως/απαγορεύσεως των διακρίσεων στο πλαίσιο της ίδιας έννομης τάξης [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], θα έπρεπε και θα μπορούσαν –εάν η οδηγία είχε εφαρμοστεί εμπροθέσμως και πλήρως– να επωφελούνται, κατ’ επέκτασιν, του πρακτικού αποτελέσματος της οδηγίας αυτής (ήτοι του ανωτέρω συστήματος αποζημιώσεως);
  Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα: |
| --- | --- |

1)

Όσον αφορά την εκπρόθεσμη (και/ή ελλιπή) μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2004/80/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την αποζημίωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων, η οποία δεν έχει άμεση εφαρμογή, όσον αφορά την επιβαλλόμενη από αυτή υποχρέωση θεσπίσεως συστήματος αποζημιώσεως για τα θύματα εγκλημάτων βίας η οποία γεννά, για υποθέσεις με διασυνοριακό χαρακτήρα τις οποίες αφορά αποκλειστικώς η οδηγία, ευθύνη αποζημιώσεως εκ μέρους των κρατών μελών, βάσει των αρχών που καθορίζονται από τη νομολογία του ΔΕΕ (μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις «Francovich» και «Brasserie du Pecheur και Factortame III»), επιβάλλει το δίκαιο [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] όμοια υποχρέωση στα κράτη μέλη σε υποθέσεις χωρίς διασυνοριακό χαρακτήρα (που αφορούν, ως εκ τούτου, μόνιμους κατοίκους) οι οποίοι δεν θα ήταν οι άμεσοι αποδέκτες των πλεονεκτημάτων που απορρέουν από την εφαρμογή της οδηγίας, αλλά οι οποίοι, προκειμένου να αποφευχθεί η παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως/απαγορεύσεως των διακρίσεων στο πλαίσιο της ίδιας έννομης τάξης [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], θα έπρεπε και θα μπορούσαν –εάν η οδηγία είχε εφαρμοστεί εμπροθέσμως και πλήρως– να επωφελούνται, κατ’ επέκτασιν, του πρακτικού αποτελέσματος της οδηγίας αυτής (ήτοι του ανωτέρω συστήματος αποζημιώσεως);

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα:

| 2) | Μπορεί η αποζημίωση που καθορίσθηκε για τα θύματα εκ προθέσεως εγκλημάτων βίας (και ειδικότερα, του εγκλήματος σεξουαλικής βίας που προβλέπεται στο άρθρο 609 bis του ιταλικού ποινικού κώδικα) από το decreto del Ministro dell’interno 31 agosto 2017 (διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών της 31ης Αυγούστου 2017) [που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3 του legge 7 luglio 2016, n. 122 (Disposizioni per l’adempimento degli obblighi derivanti dall’appartenenza dell’Italia all’Unione europea — Legge europea 2015-2016) (νόμου 122 της 7ης Ιουλίου 2016 που περιέχει διατάξεις για τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα της Ιταλίας ως μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης — ευρωπαϊκός νόμος 2015-2016), όπως τροποποιήθηκε [από το άρθρο 6 του legge 20 novembre 2017, n. 167 (νόμου 167 της 20ής Νοεμβρίου 2017) και το άρθρο 1, παράγραφοι 593 έως 596, του legge 30 dicembre 2018, n. 145 (νόμου 145 της 30ής Δεκεμβρίου 2018)] στο σταθερό ποσό των 4 800 ευρώ να θεωρηθεί «εύλογη και προσήκουσα αποζημίωση των θυμάτων» κατ’ εφαρμογή των προβλεπόμενων στο άρθρο 12, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/80; |
| --- | --- |

2)

Μπορεί η αποζημίωση που καθορίσθηκε για τα θύματα εκ προθέσεως εγκλημάτων βίας (και ειδικότερα, του εγκλήματος σεξουαλικής βίας που προβλέπεται στο άρθρο 609 bis του ιταλικού ποινικού κώδικα) από το decreto del Ministro dell’interno 31 agosto 2017 (διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών της 31ης Αυγούστου 2017) [που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3 του legge 7 luglio 2016, n. 122 (Disposizioni per l’adempimento degli obblighi derivanti dall’appartenenza dell’Italia all’Unione europea — Legge europea 2015-2016) (νόμου 122 της 7ης Ιουλίου 2016 που περιέχει διατάξεις για τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα της Ιταλίας ως μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης — ευρωπαϊκός νόμος 2015-2016), όπως τροποποιήθηκε [από το άρθρο 6 του legge 20 novembre 2017, n. 167 (νόμου 167 της 20ής Νοεμβρίου 2017) και το άρθρο 1, παράγραφοι 593 έως 596, του legge 30 dicembre 2018, n. 145 (νόμου 145 της 30ής Δεκεμβρίου 2018)] στο σταθερό ποσό των 4 800 ευρώ να θεωρηθεί «εύλογη και προσήκουσα αποζημίωση των θυμάτων» κατ’ εφαρμογή των προβλεπόμενων στο άρθρο 12, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/80;

---

(1)  Οδηγία 2004/80/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την αποζημίωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων (ΕΕ 2004, L 261, σ. 15).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/16 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/16

---

Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2019 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-743/16 RENV, CX κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-131/19 P)

(2019/C 182/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Berscheid, T. S. Bohr, C. Ehrbar)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: CX

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 13 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-743/16 RENV, CX κατά Επιτροπής, στο μέτρο που με αυτήν ακυρώθηκε η πειθαρχική απόφαση περί παύσεως, |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 13 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-743/16 RENV, CX κατά Επιτροπής, στο μέτρο που με αυτήν ακυρώθηκε η πειθαρχική απόφαση περί παύσεως,

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί των λοιπών λόγων της προσφυγής, |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί των λοιπών λόγων της προσφυγής,

| — | να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Πρώτος λόγος: παράβαση των άρθρων 4 και 22 του παραρτήματος IX του Κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας του περιεχομένου του δικαιώματος αυτοπρόσωπης εμφάνισης.

Τα επιχειρήματα που προβάλλονται προς στήριξη του πρώτου λόγου υποδιαιρούνται σε διάφορα σκέλη.

Με το πρώτο σκέλος, η Επιτροπή προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παρέβη τα νομικά κριτήρια που εφαρμόζονται για την εκτίμηση του βαθμού αδυναμίας εμφάνισης του υπαλλήλου, την υποχρέωση αιτιολόγησης, καθώς και τους κανόνες για το βάρος της απόδειξης.

Με το δεύτερο σκέλος, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εφαρμόζει εσφαλμένα την έννοια της «δέσμης συγκλινουσών ενδείξεων» προκειμένου να αποδείξει την αδυναμία του υπαλλήλου να παραστεί στις επ’ ακροατηρίου συζητήσεις καθώς και ότι το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε ελλιπώς τα κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία που προτάθηκαν.

Με το τρίτο σκέλος, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η απόφαση παραμόρφωσε δύο από τα προταθέντα αποδεικτικά στοιχεία.

Δεύτερος λόγος: παράβαση των άρθρων 4 και 22 του παραρτήματος IX του Κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας του περιεχομένου του δικαιώματος ακρόασης μέσω υποβολής παρατηρήσεων εγγράφως ή διά εκπροσώπου.

Τα επιχειρήματα που προβάλλονται προς στήριξη του δεύτερου λόγου υποδιαιρούνται σε δύο σκέλη.

Το πρώτο σκέλος αφορά παράβαση των νομικών κριτηρίων που εφαρμόζονται για την εκτίμηση της αδυναμίας του υπαλλήλου να υποβάλει τις παρατηρήσεις του εγγράφως ή διά εκπροσώπου, παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης, παράβαση των κανόνων για το βάρος της απόδειξης όσον αφορά την αδυναμία άμυνας του υπαλλήλου κατά τις επ’ ακροατηρίου συζητήσεις, καθώς και εσφαλμένη εφαρμογή της έννοιας της «δέσμης συγκλινουσών ενδείξεων».

Το δεύτερο σκέλος αφορά αντιφατικό σκεπτικό της απόφασης όσον αφορά την αδυναμία του υπαλλήλου να διασφαλίσει την άμυνά του.

Τρίτος λόγος: παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης όσον αφορά τις συνέπειες της προσβολής του δικαιώματος ακρόασης.

Το Γενικό Δικαστήριο δεν διευκρίνισε τους λόγους για τους οποίους η διαδικαστική πλημμέλεια την οποία συνεπάγεται η μη παροχή δικαιώματος ακρόασης επιφέρει την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/18 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/18

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 20 Φεβρουαρίου 2019 — Atresmedia Corporación de Medios de Comunicación S.A. κατά Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) και Artistas e Intérpretes o Ejecutantes, Sociedad de Gestión de España (AIE)

(Υπόθεση C-147/19)

(2019/C 182/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Atresmedia Corporación de Medios de Comunicación S.A.

Αναιρεσίβλητες: Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) και Artistas e Intérpretes o Ejecutantes, Sociedad de Gestión de España (AIE)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Εμπίπτει στην έννοια της «αναπαραγωγής φωνογραφήματος που έχει δημοσιευθεί για σκοπούς εμπορικούς», η οποία περιλαμβάνεται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, των οδηγιών 92/100 (1) και 2006/115 (2), η αναπαραγωγή φωνογραφήματος που έχει δημοσιευθεί για εμπορικούς σκοπούς με οπτικοακουστική εγγραφή, η οποία ενσωματώνει την εγγραφή ενός οπτικοακουστικού έργου; |
| --- | --- |

1)

Εμπίπτει στην έννοια της «αναπαραγωγής φωνογραφήματος που έχει δημοσιευθεί για σκοπούς εμπορικούς», η οποία περιλαμβάνεται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, των οδηγιών 92/100 (1) και 2006/115 (2), η αναπαραγωγή φωνογραφήματος που έχει δημοσιευθεί για εμπορικούς σκοπούς με οπτικοακουστική εγγραφή, η οποία ενσωματώνει την εγγραφή ενός οπτικοακουστικού έργου;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, υποχρεούται να καταβάλει την εύλογη και ενιαία αμοιβή που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, των εν λόγω οδηγιών, ραδιοτηλεοπτικός σταθμός που κάνει χρήση, για οποιοδήποτε είδος παρουσίασης στο κοινό, της οπτικοακουστικής εγγραφής που ενσωματώνει ένα κινηματογραφικό ή οπτικοακουστικό έργο, στην οποία αναπαράγεται φωνογράφημα που έχει δημοσιευθεί για σκοπούς εμπορικούς; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, υποχρεούται να καταβάλει την εύλογη και ενιαία αμοιβή που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, των εν λόγω οδηγιών, ραδιοτηλεοπτικός σταθμός που κάνει χρήση, για οποιοδήποτε είδος παρουσίασης στο κοινό, της οπτικοακουστικής εγγραφής που ενσωματώνει ένα κινηματογραφικό ή οπτικοακουστικό έργο, στην οποία αναπαράγεται φωνογράφημα που έχει δημοσιευθεί για σκοπούς εμπορικούς;

---

(1)  Οδηγία 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (ΕΕ 1992, L 346, σ. 61).

(2)  Οδηγία 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (ΕΕ 2006, L 376, σ. 28).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/18 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/18

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 19 Φεβρουαρίου 2019 η BTB Holding Investments SA και η Duferco Participations Holding SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 11 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-100/17, BTB Holding Investments SA και Duferco Participations Holding SA κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-148/19 P)

(2019/C 182/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: BTB Holding Investments SA, Duferco Participations Holding SA (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis, R. Luff, M. Favart, Q. Declève, avocats)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Foreign Strategic Investments Holding (FSIH)

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2018, BTB Holding Investments και Duferco Participations Holding κατά Επιτροπής (T-100/17)· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2018, BTB Holding Investments και Duferco Participations Holding κατά Επιτροπής (T-100/17)·

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο· |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·

| — | να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και σε αυτά της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και σε αυτά της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την αναίρεση κατά της αποφάσεως T-100/17, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι, το Γενικό Δικαστήριο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, προσέβαλε το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη καθόσον έκρινε ότι, «προκειμένου να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή, κατά την [περίπλοκη οικονομική] εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη δυνάμενη να δικαιολογήσει την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει τα προσκομισθέντα από τον προσφεύγοντα αποδεικτικά στοιχεία να αρκούν για να ανατρέψουν την αξιοπιστία των εκτιμήσεων όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά που έλαβε υπόψη στην επίμαχη απόφαση». Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ειδικότερα ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε τις αρχές περί του βάρους αποδείξεως καθώς και την αρχή της ισότητας των όπλων.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/19

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Köln (Γερμανία) στις 22 Φεβρουαρίου 2019 — FZ κατά DER Touristik GmbH

(Υπόθεση C-153/19)

(2019/C 182/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: FZ

Εναγόμενη: DER Touristik GmbH

Προδικαστικό ερώτημα

Μπορεί να θεωρηθεί ότι οι αξιώσεις περί μειώσεως της τιμής του ταξιδίου τις οποίες προβάλλει ένας ταξιδιώτης βάσει ταξιδιωτικής συμβάσεως κατά του ταξιδιωτικού πράκτορα λόγω του οφειλόμενου σε καθυστέρηση της πτήσεως ελαττώματος εμπίπτουν στην έννοια του δικαιώματος της περαιτέρω αποζημιώσεως του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1) και μπορεί η χορηγούμενη λόγω της καθυστερήσεως της πτήσεως αποζημίωση, κατ’ αναλογική εφαρμογή του άρθρου 7 του κανονισμού, να εκπίπτει από το ποσό της περαιτέρω αποζημιώσεως του άρθρου 12 του κανονισμού;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (EE 2004, L 46, σ. 1).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/20

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) στις 25 Φεβρουαρίου 2019 — Jobcenter Krefeld — Widerspruchsstelle κατά JD

(Υπόθεση C-181/19)

(2019/C 182/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούν: Jobcenter Krefeld — Widerspruchsstelle

Εφεσίβλητος: JD

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει προς την επιταγή της ίσης μεταχειρίσεως του άρθρου 18 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 10 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 492/2011 (1), ο αποκλεισμός των πολιτών της Ένωσης που έχουν δικαίωμα διαμονής βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού 492/2011 από τη χορήγηση κοινωνικών παροχών κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (2);






  α) | Συνιστά κοινωνική παροχή κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38 ένα κοινωνικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 492/2011; |
| --- | --- | --- |

1)

Συνάδει προς την επιταγή της ίσης μεταχειρίσεως του άρθρου 18 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 10 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 492/2011 (1), ο αποκλεισμός των πολιτών της Ένωσης που έχουν δικαίωμα διαμονής βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού 492/2011 από τη χορήγηση κοινωνικών παροχών κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (2);

α)

Συνιστά κοινωνική παροχή κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38 ένα κοινωνικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 492/2011;

| β) | Εφαρμόζεται η περιοριστική ρύθμιση του άρθρου 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38 στην επιταγή της ίσης μεταχειρίσεως του άρθρου 18 ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με τα άρθρα 10 και 7 του κανονισμού 492/2011; |
| --- | --- |

β)

Εφαρμόζεται η περιοριστική ρύθμιση του άρθρου 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38 στην επιταγή της ίσης μεταχειρίσεως του άρθρου 18 ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με τα άρθρα 10 και 7 του κανονισμού 492/2011;

| 2) | Συνάδει προς την επιταγή της ίσης μεταχειρίσεως του άρθρου 18 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του κανονισμού 883/2004 (3), ο αποκλεισμός των πολιτών της Ένωσης από ειδικές μη ανταποδοτικού τύπου παροχές σε χρήμα κατά την έννοια των άρθρων 3, παράγραφος 3, και 70, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004, αν οι πολίτες αυτοί έχουν δικαίωμα διαμονής βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού 492/2011 και είναι ενταγμένοι σε σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως ή σε σύστημα οικογενειακών παροχών κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 883/2004; |
| --- | --- |

2)

Συνάδει προς την επιταγή της ίσης μεταχειρίσεως του άρθρου 18 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του κανονισμού 883/2004 (3), ο αποκλεισμός των πολιτών της Ένωσης από ειδικές μη ανταποδοτικού τύπου παροχές σε χρήμα κατά την έννοια των άρθρων 3, παράγραφος 3, και 70, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004, αν οι πολίτες αυτοί έχουν δικαίωμα διαμονής βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού 492/2011 και είναι ενταγμένοι σε σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως ή σε σύστημα οικογενειακών παροχών κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 883/2004;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης (ΕΕ 2011, L 141, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ 2004, L 166, σ. 1).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/21 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/21

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 26 Φεβρουαρίου 2019 — der Spenner GmbH & Co. KG κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-189/19)

(2019/C 182/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesverwaltungsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: der Spenner GmbH & Co. KG

Καθής και αναιρεσίβλητη: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Umweltbundesamt, Deutsche Emissionshandelsstelle)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Προϋποθέτει το άρθρο 9, παράγραφος 9, της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), ότι η σημαντική επέκταση της παραγωγικής ικανότητας μιας κατεστημένης εγκαταστάσεως επέρχεται εντός της περιόδου αναφοράς που έχει προσδιοριστεί από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως; |
| --- | --- |

1)

Προϋποθέτει το άρθρο 9, παράγραφος 9, της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), ότι η σημαντική επέκταση της παραγωγικής ικανότητας μιας κατεστημένης εγκαταστάσεως επέρχεται εντός της περιόδου αναφοράς που έχει προσδιοριστεί από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως;

| 2) | Στην περίπτωση σημαντικών επεκτάσεων της παραγωγικής ικανότητας, έχει το άρθρο 9, παράγραφος 9, πρώτο εδάφιο, της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ, σε συνδυασμό με την παράγραφο 1, την έννοια ότι κατά τον προσδιορισμό των ιστορικών επιπέδων δραστηριότητας της περιόδου αναφοράς από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως την 31η Δεκεμβρίου 2010 πρέπει να μην συνυπολογίζονται τα ιστορικά επίπεδα αναφοράς της πρόσθετης παραγωγικής ικανότητας, (ακόμη και) όταν η σημαντική επέκταση της παραγωγικής ικανότητας έχει λάβει χώρα κατά την περίοδο αναφοράς από την 1η Ιανουαρίου 2005 έως την 31η Δεκεμβρίου 2008; |
| --- | --- |

2)

Στην περίπτωση σημαντικών επεκτάσεων της παραγωγικής ικανότητας, έχει το άρθρο 9, παράγραφος 9, πρώτο εδάφιο, της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ, σε συνδυασμό με την παράγραφο 1, την έννοια ότι κατά τον προσδιορισμό των ιστορικών επιπέδων δραστηριότητας της περιόδου αναφοράς από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως την 31η Δεκεμβρίου 2010 πρέπει να μην συνυπολογίζονται τα ιστορικά επίπεδα αναφοράς της πρόσθετης παραγωγικής ικανότητας, (ακόμη και) όταν η σημαντική επέκταση της παραγωγικής ικανότητας έχει λάβει χώρα κατά την περίοδο αναφοράς από την 1η Ιανουαρίου 2005 έως την 31η Δεκεμβρίου 2008;

| 3) | α) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
  Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ την έννοια ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους πρέπει να προσδιορίσει η ίδια την περίοδο αναφοράς από την 1η Ιανουαρίου 2005 έως την 31η Δεκεμβρίου 2018 ή από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως την 31η Δεκεμβρίου 2010 ή επιτρέπεται στο κράτος μέλος να παράσχει στον φορέα εκμετάλλευσης το δικαίωμα να επιλέξει την περίοδο αναφοράς; |
| --- | --- | --- |

3)

α)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ την έννοια ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους πρέπει να προσδιορίσει η ίδια την περίοδο αναφοράς από την 1η Ιανουαρίου 2005 έως την 31η Δεκεμβρίου 2018 ή από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως την 31η Δεκεμβρίου 2010 ή επιτρέπεται στο κράτος μέλος να παράσχει στον φορέα εκμετάλλευσης το δικαίωμα να επιλέξει την περίοδο αναφοράς;

| β) | Σε περίπτωση που επιτρέπεται στο κράτος μέλος να παράσχει στον φορέα εκμετάλλευσης δικαίωμα επιλογής:
  Πρέπει το κράτος μέλος να λάβει υπόψη την περίοδο αναφοράς που ενδεχομένως οδηγεί στα υψηλότερα ιστορικά επίπεδα δραστηριότητας, ακόμη και όταν, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους, ο φορέας εκμετάλλευσης μπορεί να επιλέξει ελεύθερα μεταξύ των περιόδων αναφοράς και έχει αποφασίσει να επιλέξει μια περίοδο αναφοράς με χαμηλότερα ιστορικά επίπεδα δραστηριότητας; |
| --- | --- |

β)

Σε περίπτωση που επιτρέπεται στο κράτος μέλος να παράσχει στον φορέα εκμετάλλευσης δικαίωμα επιλογής:

Πρέπει το κράτος μέλος να λάβει υπόψη την περίοδο αναφοράς που ενδεχομένως οδηγεί στα υψηλότερα ιστορικά επίπεδα δραστηριότητας, ακόμη και όταν, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους, ο φορέας εκμετάλλευσης μπορεί να επιλέξει ελεύθερα μεταξύ των περιόδων αναφοράς και έχει αποφασίσει να επιλέξει μια περίοδο αναφοράς με χαμηλότερα ιστορικά επίπεδα δραστηριότητας;

| 4) | Έχει η απόφαση (ΕΕ) 2017/126 της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/448/ΕΕ όσον αφορά τον καθορισμό ενιαίου διατομεακού διορθωτικού συντελεστή σύμφωνα με το άρθρο 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), την έννοια ότι, στην περίπτωση κατανομών προ της 1ης Μαρτίου 2017, ο διατομεακός διορθωτικός συντελεστής πρέπει να εφαρμόζεται για τα έτη 2013 έως 2020 κατά το άρθρο 4 και το παράρτημα ΙΙ της αποφάσεως 2013/448/ΕΕ ως αυτά είχαν αρχικώς, στη δε περίπτωση πρόσθετων δικαιωμάτων εκπομπών που χορηγούνται βάσει δικαστικής αποφάσεως μετά την 28η Φεβρουαρίου 2017 ότι εφαρμόζεται στο σύνολο των πρόσθετων δικαιωμάτων για τα έτη 2013 έως 2020 ή μόνον ως προς τη χορήγηση πρόσθετων δικαιωμάτων για τα έτη 2018 έως 2020; |
| --- | --- |

4)

Έχει η απόφαση (ΕΕ) 2017/126 της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/448/ΕΕ όσον αφορά τον καθορισμό ενιαίου διατομεακού διορθωτικού συντελεστή σύμφωνα με το άρθρο 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), την έννοια ότι, στην περίπτωση κατανομών προ της 1ης Μαρτίου 2017, ο διατομεακός διορθωτικός συντελεστής πρέπει να εφαρμόζεται για τα έτη 2013 έως 2020 κατά το άρθρο 4 και το παράρτημα ΙΙ της αποφάσεως 2013/448/ΕΕ ως αυτά είχαν αρχικώς, στη δε περίπτωση πρόσθετων δικαιωμάτων εκπομπών που χορηγούνται βάσει δικαστικής αποφάσεως μετά την 28η Φεβρουαρίου 2017 ότι εφαρμόζεται στο σύνολο των πρόσθετων δικαιωμάτων για τα έτη 2013 έως 2020 ή μόνον ως προς τη χορήγηση πρόσθετων δικαιωμάτων για τα έτη 2018 έως 2020;

---

(1)  EE 2011, L 130, σ. 1.

(2)  EE 2017, L 19, σ. 93.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/22

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság στις 6 Μαρτίου 2019 — TN κατά Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

(Υπόθεση C-210/19)

(2019/C 182/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: TN

Καθής: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορούν το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 31 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (καλούμενης «οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου»), λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων των άρθρων 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι είναι δυνατόν ένα κράτος μέλος να διασφαλίζει το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής ακόμη και σε περίπτωση που τα δικαστήριά του δεν μπορούν να μεταρρυθμίσουν τις αποφάσεις που εκδίδονται σε διαδικασίες ασύλου, αλλά μόνον να τις ακυρώσουν και να διατάξουν τη διεξαγωγή νέας διαδικασίας; |
| --- | --- |

1)

Μπορούν το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 31 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (καλούμενης «οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου»), λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων των άρθρων 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι είναι δυνατόν ένα κράτος μέλος να διασφαλίζει το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής ακόμη και σε περίπτωση που τα δικαστήριά του δεν μπορούν να μεταρρυθμίσουν τις αποφάσεις που εκδίδονται σε διαδικασίες ασύλου, αλλά μόνον να τις ακυρώσουν και να διατάξουν τη διεξαγωγή νέας διαδικασίας;

| 2) | Μπορούν το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 31 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (καλούμενης «οδηγίας για τις διαδικασίες χορηγήσεως ασύλου»), επίσης υπό το πρίσμα των διατάξεων των άρθρων 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι είναι σύμφωνη [προς τις διατάξεις αυτές] η νομοθεσία κράτους μέλους που τάσσει ενιαία αποκλειστική προθεσμία εξήντα συνολικώς ημερών για τις ένδικες διαδικασίες ασύλου, ανεξαρτήτως ατομικών περιστάσεων και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες της υποθέσεως ή οι τυχόν δυσχέρειες αποδείξεως; |
| --- | --- |

2)

Μπορούν το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 31 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (καλούμενης «οδηγίας για τις διαδικασίες χορηγήσεως ασύλου»), επίσης υπό το πρίσμα των διατάξεων των άρθρων 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι είναι σύμφωνη [προς τις διατάξεις αυτές] η νομοθεσία κράτους μέλους που τάσσει ενιαία αποκλειστική προθεσμία εξήντα συνολικώς ημερών για τις ένδικες διαδικασίες ασύλου, ανεξαρτήτως ατομικών περιστάσεων και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες της υποθέσεως ή οι τυχόν δυσχέρειες αποδείξεως;

---

(1)  Οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (EE 2013, L 180, σ. 60).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/22

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 12 Μαρτίου 2019 — XR κατά Conseil de l’ordre des avocats au barreau de Paris, Bâtonnier de l’ordre des avocats au barreau de Paris, Procureur général près la cour d’appel de Paris

(Υπόθεση C-218/19)

(2019/C 182/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: XR

Αναιρεσίβλητοι: Conseil de l’ordre des avocats au barreau de Paris, Bâtonnier de l’ordre des avocats au barreau de Paris, Procureur général près la cour d’appel de Paris

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Προσκρούει στην αρχή σύμφωνα με την οποία η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, νυν, κατόπιν τροποποιήσεων, Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιούργησε μια ιδιαίτερη έννομη τάξη, η οποία ενσωματώθηκε στα νομικά συστήματα των κρατών μελών και δεσμεύει τα δικαστήριά τους, εθνική νομοθεσία η οποία εξαρτά τη χορήγηση της απαλλαγής από προϋποθέσεις εκπαιδεύσεως και αποκτήσεως σχετικού τίτλου που προβλέπονται, κατ’ αρχήν, για την πρόσβαση στο δικηγορικό επάγγελμα, από την απαίτηση επαρκούς γνώσης του εθνικού γαλλικού δικαίου από τον αιτούντα την απαλλαγή, αποκλείοντας έτσι τη συνεκτίμηση επαρκούς γνώσης αποκλειστικά του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης; |
| --- | --- |

1)

Προσκρούει στην αρχή σύμφωνα με την οποία η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, νυν, κατόπιν τροποποιήσεων, Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιούργησε μια ιδιαίτερη έννομη τάξη, η οποία ενσωματώθηκε στα νομικά συστήματα των κρατών μελών και δεσμεύει τα δικαστήριά τους, εθνική νομοθεσία η οποία εξαρτά τη χορήγηση της απαλλαγής από προϋποθέσεις εκπαιδεύσεως και αποκτήσεως σχετικού τίτλου που προβλέπονται, κατ’ αρχήν, για την πρόσβαση στο δικηγορικό επάγγελμα, από την απαίτηση επαρκούς γνώσης του εθνικού γαλλικού δικαίου από τον αιτούντα την απαλλαγή, αποκλείοντας έτσι τη συνεκτίμηση επαρκούς γνώσης αποκλειστικά του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

| 2) | Προσκρούει στα άρθρα 45 και 49 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εθνική νομοθεσία, η οποία χορηγεί το ευεργέτημα της απαλλαγής από τις προϋποθέσεις εκπαιδεύσεως και αποκτήσεως σχετικού τίτλου που προβλέπονται, κατ’ αρχήν, για την πρόσβαση στο δικηγορικό επάγγελμα, μόνο σε ορισμένους δημοσίους υπαλλήλους του οικείου κράτους μέλους, οι οποίοι έχουν ασκήσει υπό την ιδιότητα αυτή, στη Γαλλία, νομικές δραστηριότητες σε διοικητική αρχή ή δημόσια υπηρεσία ή διεθνή οργανισμό και αποκλείει από το ευεργέτημα της εν λόγω απαλλαγής τους υπαλλήλους ή πρώην υπαλλήλους της ευρωπαϊκής δημόσιας διοίκησης που έχουν ασκήσει υπό την ιδιότητα αυτή νομικές δραστηριότητες στις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε έναν ή περισσότερους τομείς του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης; |
| --- | --- |

2)

Προσκρούει στα άρθρα 45 και 49 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εθνική νομοθεσία, η οποία χορηγεί το ευεργέτημα της απαλλαγής από τις προϋποθέσεις εκπαιδεύσεως και αποκτήσεως σχετικού τίτλου που προβλέπονται, κατ’ αρχήν, για την πρόσβαση στο δικηγορικό επάγγελμα, μόνο σε ορισμένους δημοσίους υπαλλήλους του οικείου κράτους μέλους, οι οποίοι έχουν ασκήσει υπό την ιδιότητα αυτή, στη Γαλλία, νομικές δραστηριότητες σε διοικητική αρχή ή δημόσια υπηρεσία ή διεθνή οργανισμό και αποκλείει από το ευεργέτημα της εν λόγω απαλλαγής τους υπαλλήλους ή πρώην υπαλλήλους της ευρωπαϊκής δημόσιας διοίκησης που έχουν ασκήσει υπό την ιδιότητα αυτή νομικές δραστηριότητες στις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε έναν ή περισσότερους τομείς του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/23 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Senāts) (Λεττονία) στις 20 Μαρτίου 2019 — Α κατά Veselības ministrija

(Υπόθεση C-243/19)

(2019/C 182/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa (Senāts)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Α

Αναιρεσίβλητος: Veselības ministrija

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει το άρθρο 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, σε συνδυασμό με το άρθρο 21, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να αρνηθεί την έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 20, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, εάν στο κράτος διαμονής του ενδιαφερομένου είναι διαθέσιμη νοσοκομειακή περίθαλψη της οποίας η ιατρική αποτελεσματικότητα δεν αμφισβητείται, αλλά η χρησιμοποιούμενη μέθοδος θεραπείας δεν είναι σύμφωνη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του ατόμου αυτού; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει το άρθρο 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, σε συνδυασμό με το άρθρο 21, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να αρνηθεί την έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 20, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, εάν στο κράτος διαμονής του ενδιαφερομένου είναι διαθέσιμη νοσοκομειακή περίθαλψη της οποίας η ιατρική αποτελεσματικότητα δεν αμφισβητείται, αλλά η χρησιμοποιούμενη μέθοδος θεραπείας δεν είναι σύμφωνη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του ατόμου αυτού;

| 2) | Πρέπει το άρθρο 56 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 8, παράγραφος 5, της οδηγίας 2011/24/ΕΕ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, περί εφαρμογής των δικαιωμάτων των ασθενών στο πλαίσιο της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης, σε συνδυασμό με το άρθρο 21, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να αρνηθεί την έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, εάν στο κράτος ασφάλισης του ενδιαφερομένου είναι διαθέσιμη νοσοκομειακή περίθαλψη της οποίας η ιατρική αποτελεσματικότητα δεν αμφισβητείται, αλλά η χρησιμοποιούμενη μέθοδος θεραπείας δεν είναι σύμφωνη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του ατόμου αυτού; |
| --- | --- |

2)

Πρέπει το άρθρο 56 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 8, παράγραφος 5, της οδηγίας 2011/24/ΕΕ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, περί εφαρμογής των δικαιωμάτων των ασθενών στο πλαίσιο της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης, σε συνδυασμό με το άρθρο 21, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να αρνηθεί την έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, εάν στο κράτος ασφάλισης του ενδιαφερομένου είναι διαθέσιμη νοσοκομειακή περίθαλψη της οποίας η ιατρική αποτελεσματικότητα δεν αμφισβητείται, αλλά η χρησιμοποιούμενη μέθοδος θεραπείας δεν είναι σύμφωνη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του ατόμου αυτού;

---

(1)  ΕΕ 2004, L 166, σ. 1.

(2)  EE 2011, L 88, σ. 45.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/24

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Handelsgericht Wien (Αυστρία) στις 21 Μαρτίου 2019 — GB κατά Decker KFZ-Handels u. -Reparatur GmbH και Volkswagen AG

(Υπόθεση C-244/19)

(2019/C 182/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Handelsgericht Wien

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: GB

Εναγόμενες: Decker KFZ-Handels u. -Reparatur GmbH, Volkswagen AG

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκίνητων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων (1) την έννοια ότι δεν επιτρέπεται ο εξοπλισμός οχήματος υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 715/2007, στον οποίο η βαλβίδα της ανακυκλοφορίας καυσαερίων, δηλαδή ένα κατασκευαστικό στοιχείο που ενδέχεται να επηρεάσει τις εκπομπές, έχει κατασκευαστεί κατά τρόπον ώστε ο συντελεστής ανακυκλοφορίας καυσαερίων, δηλαδή το ποσοστό των καυσαερίων, τα οποία ανακυκλοφορούν, να έχει ρυθμιστεί έτσι ώστε η βαλβίδα να εξασφαλίζει θέση λειτουργίας χαμηλών ρύπων μόνο μεταξύ 15 και 33 βαθμών Κελσίου και μόνο κάτω από τα 1 000 μέτρα υψόμετρο, εάν δε η θερμοκρασία αποκλίνει έως 10 βαθμούς Κελσίου από αυτό το εύρος θερμοκρασιών καθώς και εάν το υψόμετρο υπερβαίνει το όριο των 1 000 μέτρων έως και κατά 250 μέτρα, ο συντελεστής μειώνεται με γραμμικό τρόπο σε 0, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι εκπομπές ΝΟx πάνω από τις οριακές τιμές του κανονισμού 715/2007; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκίνητων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων (1) την έννοια ότι δεν επιτρέπεται ο εξοπλισμός οχήματος υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 715/2007, στον οποίο η βαλβίδα της ανακυκλοφορίας καυσαερίων, δηλαδή ένα κατασκευαστικό στοιχείο που ενδέχεται να επηρεάσει τις εκπομπές, έχει κατασκευαστεί κατά τρόπον ώστε ο συντελεστής ανακυκλοφορίας καυσαερίων, δηλαδή το ποσοστό των καυσαερίων, τα οποία ανακυκλοφορούν, να έχει ρυθμιστεί έτσι ώστε η βαλβίδα να εξασφαλίζει θέση λειτουργίας χαμηλών ρύπων μόνο μεταξύ 15 και 33 βαθμών Κελσίου και μόνο κάτω από τα 1 000 μέτρα υψόμετρο, εάν δε η θερμοκρασία αποκλίνει έως 10 βαθμούς Κελσίου από αυτό το εύρος θερμοκρασιών καθώς και εάν το υψόμετρο υπερβαίνει το όριο των 1 000 μέτρων έως και κατά 250 μέτρα, ο συντελεστής μειώνεται με γραμμικό τρόπο σε 0, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι εκπομπές ΝΟx πάνω από τις οριακές τιμές του κανονισμού 715/2007;

| 2) | Ασκεί επιρροή για την απάντηση στο ερώτημα 1 το κατά πόσον η ανάγκη χρήσεως του αναφερόμενου στο ερώτημα 1 εξοπλισμού του οχήματος αιτιολογείται για λόγους προστασίας του κινητήρα από ζημία; |
| --- | --- |

2)

Ασκεί επιρροή για την απάντηση στο ερώτημα 1 το κατά πόσον η ανάγκη χρήσεως του αναφερόμενου στο ερώτημα 1 εξοπλισμού του οχήματος αιτιολογείται για λόγους προστασίας του κινητήρα από ζημία;

| 3) | Ασκεί, περαιτέρω, επιρροή για την απάντηση στο ερώτημα 2 το κατά πόσον το τμήμα του κινητήρα το οποίο πρέπει να προστατευθεί από ζημία είναι η βαλβίδα ανακυκλοφορίας καυσαερίων; |
| --- | --- |

3)

Ασκεί, περαιτέρω, επιρροή για την απάντηση στο ερώτημα 2 το κατά πόσον το τμήμα του κινητήρα το οποίο πρέπει να προστατευθεί από ζημία είναι η βαλβίδα ανακυκλοφορίας καυσαερίων;

| 4) | Ασκεί επιρροή για την απάντηση στο ερώτημα 1 το κατά πόσον ο αναφερόμενος στο ερώτημα 1 εξοπλισμός του οχήματος είχε ήδη τοποθετηθεί κατά την κατασκευή του οχήματος ή κατά πόσον η περιγραφείσα στο ερώτημα 1 ρύθμιση της βαλβίδας ανακυκλοφορίας καυσαερίων πρέπει να πραγματοποιηθεί ως επισκευή του οχήματος υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών (2); |
| --- | --- |

4)

Ασκεί επιρροή για την απάντηση στο ερώτημα 1 το κατά πόσον ο αναφερόμενος στο ερώτημα 1 εξοπλισμός του οχήματος είχε ήδη τοποθετηθεί κατά την κατασκευή του οχήματος ή κατά πόσον η περιγραφείσα στο ερώτημα 1 ρύθμιση της βαλβίδας ανακυκλοφορίας καυσαερίων πρέπει να πραγματοποιηθεί ως επισκευή του οχήματος υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών (2);

| 5) | Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 6, της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών την έννοια ότι δεν πρόκειται περί ασήμαντης ελλείψεως συμμορφώσεως προς τους όρους της συμβάσεως, στην περίπτωση που συναφθεί σύμβαση πωλήσεως οχήματος, βάσει της οποίας οφείλεται όχημα σύμφωνο προς τις επιταγές της νομοθεσίας (του δικαίου της Ένωσης) και το όχημα διαθέτει ενσωματωμένο σύστημα αλλαγής θέσεως λειτουργίας, μια ρύθμιση δηλαδή, σύμφωνα με την οποία, όταν το όχημα τεθεί σε λειτουργία, βρίσκεται στη θέση λειτουργίας 1 και, όταν το λογισμικό αναγνωρίσει την κατάσταση δοκιμής, ότι δηλαδή το όχημα λειτουργεί στο πλαίσιο του νέου ευρωπαϊκού κύκλου οδήγησης (New European Drive Cycle, στο εξής: NEDC), το όχημα παραμένει στη θέση λειτουργίας 1 (NEDC), ενώ όταν το λογισμικό αναγνωρίσει ότι το όχημα κινείται εκτός των ορίων ανοχής του NEDC (αποκλίσεις από το προφίλ ταχύτητας +/- 2 χλμ./ώρα ή +/- 1 δευτερόλεπτο), το όχημα τίθεται στη θέση λειτουργίας 0 (λειτουργία οδηγήσεως), στην οποία η βαλβίδα ανακυκλοφορίας καυσαερίων ρυθμίζεται κατά τρόπον ώστε να μην είναι πλέον δυνατή η συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές του κανονισμού 715/2007, η δε ρύθμιση αυτή τίθεται σε εφαρμογή σε τόσο σύντομο χρόνο, ώστε κατ’ αποτέλεσμα το όχημα να κινείται σχεδόν αποκλειστικά στη θέση λειτουργίας 0; |
| --- | --- |

5)

Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 6, της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών την έννοια ότι δεν πρόκειται περί ασήμαντης ελλείψεως συμμορφώσεως προς τους όρους της συμβάσεως, στην περίπτωση που συναφθεί σύμβαση πωλήσεως οχήματος, βάσει της οποίας οφείλεται όχημα σύμφωνο προς τις επιταγές της νομοθεσίας (του δικαίου της Ένωσης) και το όχημα διαθέτει ενσωματωμένο σύστημα αλλαγής θέσεως λειτουργίας, μια ρύθμιση δηλαδή, σύμφωνα με την οποία, όταν το όχημα τεθεί σε λειτουργία, βρίσκεται στη θέση λειτουργίας 1 και, όταν το λογισμικό αναγνωρίσει την κατάσταση δοκιμής, ότι δηλαδή το όχημα λειτουργεί στο πλαίσιο του νέου ευρωπαϊκού κύκλου οδήγησης (New European Drive Cycle, στο εξής: NEDC), το όχημα παραμένει στη θέση λειτουργίας 1 (NEDC), ενώ όταν το λογισμικό αναγνωρίσει ότι το όχημα κινείται εκτός των ορίων ανοχής του NEDC (αποκλίσεις από το προφίλ ταχύτητας +/- 2 χλμ./ώρα ή +/- 1 δευτερόλεπτο), το όχημα τίθεται στη θέση λειτουργίας 0 (λειτουργία οδηγήσεως), στην οποία η βαλβίδα ανακυκλοφορίας καυσαερίων ρυθμίζεται κατά τρόπον ώστε να μην είναι πλέον δυνατή η συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές του κανονισμού 715/2007, η δε ρύθμιση αυτή τίθεται σε εφαρμογή σε τόσο σύντομο χρόνο, ώστε κατ’ αποτέλεσμα το όχημα να κινείται σχεδόν αποκλειστικά στη θέση λειτουργίας 0;

---

(1)  EE 2007, L 171, σ. 1.

(2)  ΕΕ 1999, L 171, σ. 12.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/25 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/25

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 25 Μαρτίου 2019 — B. O. L. κατά État belge

(Υπόθεση C-250/19)

(2019/C 182/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: B. O. L.

Αναιρεσίβλητο: État belge

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει το άρθρο 4 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (1), για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για να μην καταστεί αδύνατη η άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανενώσεως το οποίο η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι της παρέχει η εν λόγω διάταξη, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το τέκνο του συντηρούντος δύναται να τύχει του δικαιώματος οικογενειακής επανενώσεως όταν ενηλικιώνεται κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας κατά της σχετικής απορριπτικής αποφάσεως της διοικήσεως, η οποία εκδόθηκε όταν αυτό ήταν ακόμη ανήλικο; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει το άρθρο 4 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (1), για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για να μην καταστεί αδύνατη η άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανενώσεως το οποίο η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι της παρέχει η εν λόγω διάταξη, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το τέκνο του συντηρούντος δύναται να τύχει του δικαιώματος οικογενειακής επανενώσεως όταν ενηλικιώνεται κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας κατά της σχετικής απορριπτικής αποφάσεως της διοικήσεως, η οποία εκδόθηκε όταν αυτό ήταν ακόμη ανήλικο;

| 2) | Πρέπει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 18 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν την απόρριψη προσφυγής ακυρώσεως, ασκηθείσας κατά της αρνήσεως χορηγήσεως του δικαιώματος οικογενειακής επανενώσεως ανηλίκου τέκνου, ως απαράδεκτης με την αιτιολογία ότι το τέκνο ενηλικιώθηκε κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, καθόσον σε μια τέτοια περίπτωση το εν λόγω πρόσωπο στερείται της δυνατότητας να κριθεί η προσφυγή του κατά της εν λόγω αποφάσεως και προσβάλλεται το δικαίωμά του πραγματικής προσφυγής; |
| --- | --- |

2)

Πρέπει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 18 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν την απόρριψη προσφυγής ακυρώσεως, ασκηθείσας κατά της αρνήσεως χορηγήσεως του δικαιώματος οικογενειακής επανενώσεως ανηλίκου τέκνου, ως απαράδεκτης με την αιτιολογία ότι το τέκνο ενηλικιώθηκε κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, καθόσον σε μια τέτοια περίπτωση το εν λόγω πρόσωπο στερείται της δυνατότητας να κριθεί η προσφυγή του κατά της εν λόγω αποφάσεως και προσβάλλεται το δικαίωμά του πραγματικής προσφυγής;

---

(1)  EE 2003, L 251, σ. 12.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/26

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Μαρτίου 2019 οι Comprojecto-Projetos e Construções, Lda κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 14 Φεβρουαρίου 2019 στην υπόθεση T-768/17, Comprojecto-Projetos e Construções, Lda κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)

(Υπόθεση C-251/19 P)

(2019/C 182/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Comprojecto-Projetos e Construções, Lda, Paulo Eduardo Matos Gomes de Azevedo, Julião Maria Gomes de Azevedo, Isabel Maria Matos Gomes de Azevedo (εκπρόσωπος: M. Ribeiro, advogado)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας·

| — | δυνάμει του άρθρου 61 του Οργανισμού του, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, να αναπέμψει σε αυτό την υπόθεση και να καθορίσει τα δικαστικά έξοδα κατά δίκαιη κρίση, σύμφωνα με το άρθρο 138 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

δυνάμει του άρθρου 61 του Οργανισμού του, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, να αναπέμψει σε αυτό την υπόθεση και να καθορίσει τα δικαστικά έξοδα κατά δίκαιη κρίση, σύμφωνα με το άρθρο 138 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/26

---

Αναίρεση που άσκησε την 31η Μαρτίου 2019 το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (EKETA) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε την 22α Ιανουαρίου 2019 στην υπθεση T-166/17, ΕΚΕΤΑ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-273/19 P)

(2019/C 182/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (EKETA) (Βασίλειος Χριστιανός, Δημήτριος Καραγκούνης, δικηγόροι)

Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Το αναιρεσείον έχει την τιμή να ζητήσει από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

| 1. | Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση Τ-166/17 (1), ως προς τα υπ’ αρ. 2 και 3 σημεία του διατακτικού της και των σχετιζόμενων με αυτά σκέψεων. |
| --- | --- |

1.

Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση Τ-166/17 (1), ως προς τα υπ’ αρ. 2 και 3 σημεία του διατακτικού της και των σχετιζόμενων με αυτά σκέψεων.

| 2. | Να αναπέμψει τη διαφορά στο Γενικό Δικαστήριο προς νέα κρίση. |
| --- | --- |

2.

Να αναπέμψει τη διαφορά στο Γενικό Δικαστήριο προς νέα κρίση.

| 3. | Να καταδικάσει την Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη. |
| --- | --- |

3.

Να καταδικάσει την Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το αναιρεσείον δεν βάλλει με την προκειμένη αναίρεση κατά του σημείου 1 του διατακτικού ούτε βάλλονται οι σχετιζόμενες με αυτό σκ. 142-143, 145, 171, 173, 187-189 και 191-193 της αναιρεσιβαλλομένης.

Το αναιρεσείον υποστηρίζει ότι τα σημεία 2 και 3 του διατακτικού και οι σχετιζόμενες προς αυτά σκέψεις της αναιρεσιβαλλομένης πρέπει να αναιρεθούν για τους κάτωθι λόγους:

| — | Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να κρίνει κατά νόμο και δεν αξιολόγησε όλα τα προσκομισθέντα από το ΕΚΕΤΑ αποδεικτικά στοιχεία. Επίσης παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά, όπως προκύπτουν από τις εν λόγω αποδείξεις, ενώ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως και παρεβίασε την υποχρέωση αιτιολογίας της αποφάσεως του (παρ. 5 επ., κατωτέρω). |
| --- | --- |

—

Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να κρίνει κατά νόμο και δεν αξιολόγησε όλα τα προσκομισθέντα από το ΕΚΕΤΑ αποδεικτικά στοιχεία. Επίσης παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά, όπως προκύπτουν από τις εν λόγω αποδείξεις, ενώ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως και παρεβίασε την υποχρέωση αιτιολογίας της αποφάσεως του (παρ. 5 επ., κατωτέρω).

| — | Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, διότι ερμήνευσε εσφαλμένα την ύπαρξη κινδύνου σύγκρουσης συμφερόντων (παρ. 78 επ., κατωτέρω). |
| --- | --- |

—

Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, διότι ερμήνευσε εσφαλμένα την ύπαρξη κινδύνου σύγκρουσης συμφερόντων (παρ. 78 επ., κατωτέρω).

| — | Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, διότι ερμήνευσε εν προκειμένω εσφαλμένα την υποχρέωση της Επιτροπής να διενεργήσει τον έλεγχο βάσει των Διεθνών Ελεγκτικών Προτύπων (παρ. 94 επ., κατωτέρω). |
| --- | --- |

—

Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, διότι ερμήνευσε εν προκειμένω εσφαλμένα την υποχρέωση της Επιτροπής να διενεργήσει τον έλεγχο βάσει των Διεθνών Ελεγκτικών Προτύπων (παρ. 94 επ., κατωτέρω).

| — | Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία της αρχής της αναλογικότητας, την οποία παρεβίασε (παρ. 103 επ., κατωτέρω). |
| --- | --- |

—

Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία της αρχής της αναλογικότητας, την οποία παρεβίασε (παρ. 103 επ., κατωτέρω).

---

(1)  ECLI:EU:T:2019:26.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/27

---

Αναίρεση που άσκησε την 31η Μαρτίου 2019 το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) κατά της αποφάσεως του Γενικoύ Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε την 22α Ιανουαρίου 2019 στην υπθεση T-198/17, EKETA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-274/19 P)

(2019/C 182/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (EKETA) (Βασίλειος Χριστιανός, Δημήτριος Καραγκούνης, δικηγόροι)

Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Το αναιρεσείον έχει την τιμή να ζητήσει από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

| 1) | Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση Τ-198/17 (1). |
| --- | --- |

1)

Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση Τ-198/17 (1).

| 2) | Να αναπέμψει τη διαφορά στο Γενικό Δικαστήριο προς νέα κρίση. |
| --- | --- |

2)

Να αναπέμψει τη διαφορά στο Γενικό Δικαστήριο προς νέα κρίση.

| 3) | Να καταδικάσει την Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη. |
| --- | --- |

3)

Να καταδικάσει την Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το αναιρεσείον υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλομένη πρέπει να αναιρεθεί για τους κάτωθι λόγους:

| — | Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να κρίνει κατά νόμο και δεν αξιολόγησε όλους τους ισχυρισμούς και όλα τα προσκομισθέντα από το ΕΚΕΤΑ αποδεικτικά στοιχεία. Επίσης, παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά, όπως προκύπτουν από τις εν λόγω αποδείξεις, ενώ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως και παρεβίασε την υποχρέωση αιτιολογίας της αποφάσεώς του. |
| --- | --- |

—

Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να κρίνει κατά νόμο και δεν αξιολόγησε όλους τους ισχυρισμούς και όλα τα προσκομισθέντα από το ΕΚΕΤΑ αποδεικτικά στοιχεία. Επίσης, παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά, όπως προκύπτουν από τις εν λόγω αποδείξεις, ενώ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως και παρεβίασε την υποχρέωση αιτιολογίας της αποφάσεώς του.

| — | Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, διότι ερμήνευσε εσφαλμένα την ύπαρξη κινδύνου σύγκρουσης συμφερόντων. |
| --- | --- |

—

Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, διότι ερμήνευσε εσφαλμένα την ύπαρξη κινδύνου σύγκρουσης συμφερόντων.

| — | Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας την οποία παρεβίασε. |
| --- | --- |

—

Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας την οποία παρεβίασε.

---

(1)  ECLI:EU:T:2019:27.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/28 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/28

---

Αναίρεση που άσκησε την 2α Απριλίου 2019 ο Εκτελεστικός Οργανισμός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERCEA) κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) που εκδόθηκε την 17η Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση T-348/16 OP, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κατά ERCEA

(Υπόθεση C-280/19 P)

(2019/C 182/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Εκτελεστικός Οργανισμός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERCEA) (Francesca Sgritta, Miguel Pesquera Alonso, εκπρόσωποι, Ευάγγελος Κουράκης, δικηγόρος)

Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)

Αιτήματα

| — | Να κηρύξει την υπό κρίση Αίτηση Αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη και να αναιρέσει την Απόφαση κατά το μέτρο που όρισε: 1) ότι το ποσό των 184.157,00 ευρώ που αφορά σε δαπάνες προσωπικού αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες και 2) ως επιλέξιμες τις έμμεσες δαπάνες που αντιστοιχούσαν σε τέτοιες δαπάνες προσωπικού, ποσού 36,831,40, |
| --- | --- |

—

Να κηρύξει την υπό κρίση Αίτηση Αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη και να αναιρέσει την Απόφαση κατά το μέτρο που όρισε: 1) ότι το ποσό των 184.157,00 ευρώ που αφορά σε δαπάνες προσωπικού αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες και 2) ως επιλέξιμες τις έμμεσες δαπάνες που αντιστοιχούσαν σε τέτοιες δαπάνες προσωπικού, ποσού 36,831,40,

| — | Να επανεξετάσει την Υπόθεση Τ-348/16 OP (1) στην ουσία της και να απορρίψει την Αγωγή του ΑΠΘ, που κατετέθη στην Υπόθεση Τ‘-348/16, αναφορικά με την απαίτηση ποσού ύψους €184.157.00 συν €36,831,40 και |
| --- | --- |

—

Να επανεξετάσει την Υπόθεση Τ-348/16 OP (1) στην ουσία της και να απορρίψει την Αγωγή του ΑΠΘ, που κατετέθη στην Υπόθεση Τ‘-348/16, αναφορικά με την απαίτηση ποσού ύψους €184.157.00 συν €36,831,40 και

| — | Να καταδικάσει το ΑΠΘ στην δικαστική δαπάνη του ιδίου και του ERCEA αναφορικά με αυτή τη διαδικασία, καθώς και αναφορικά με τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

Να καταδικάσει το ΑΠΘ στην δικαστική δαπάνη του ιδίου και του ERCEA αναφορικά με αυτή τη διαδικασία, καθώς και αναφορικά με τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς υποστήριξη της παρούσας Αιτήσεως Αναίρεσης αναφορικά με το αίτημα της αναιρέσεως της Απόφασης, ο ERCEA βασίζεται σε τέσσερις βασικούς λόγους αναίρεσης:

| 1. | Πρώτος λόγος αναίρεση σύμφωνα με τον οποίο το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε ως ακολούθως:






  i. | Παραβίασε κανόνες δημοσίου συμφέροντος του ενωσιακού δικαίου και συγκεκριμένα κανόνες που σχετίζονται με το 7ο Ερευνητικό Πρόγραμμα Πλαίσιο, τη νομοθεσία που διέπει το εν λόγω πρόγραμμα (π.χ. Κανονισμός ΕΚ Νο 1906/2006) και τον Δημοσιονομικό Κανονισμό (οι «Κανόνες»). |
| --- | --- | --- |

1.

Πρώτος λόγος αναίρεση σύμφωνα με τον οποίο το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε ως ακολούθως:

i.

Παραβίασε κανόνες δημοσίου συμφέροντος του ενωσιακού δικαίου και συγκεκριμένα κανόνες που σχετίζονται με το 7ο Ερευνητικό Πρόγραμμα Πλαίσιο, τη νομοθεσία που διέπει το εν λόγω πρόγραμμα (π.χ. Κανονισμός ΕΚ Νο 1906/2006) και τον Δημοσιονομικό Κανονισμό (οι «Κανόνες»).

| ii. | Παραβίασε τους κανόνες ερμηνείας, υιοθετώντας μια προδήλως εσφαλμένη και απαράδεκτη ερμηνεία της Σύμβασης Επιχορήγησης Νο. 211166 (η «ΣΕ»), που είναι επίσης ασυμβίβαστη με τους Κανόνες και με τον τρόπο αυτό παραβίασε τον νόμο. |
| --- | --- |

ii.

Παραβίασε τους κανόνες ερμηνείας, υιοθετώντας μια προδήλως εσφαλμένη και απαράδεκτη ερμηνεία της Σύμβασης Επιχορήγησης Νο. 211166 (η «ΣΕ»), που είναι επίσης ασυμβίβαστη με τους Κανόνες και με τον τρόπο αυτό παραβίασε τον νόμο.

| iii. | Εναλλακτικά, παραμόρφωσε το σαφές νόημα των σχετικών διατάξεως της ΣΕ και επομένως παραμόρφωσε τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία. |
| --- | --- |

iii.

Εναλλακτικά, παραμόρφωσε το σαφές νόημα των σχετικών διατάξεως της ΣΕ και επομένως παραμόρφωσε τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία.

| iv. | Δεν κατάφερε να εξηγήσει 1) γιατί η επίβλεψη δεν απαιτείται στην περίπτωση της τηλεργασίας, ή 2) γιατί όλα τα είδη τηλεργασίας ικανοποιούν εξ ορισμού την προϋπόθεση της επίβλεψης, τουτέστιν χωρίς την αναγκαιότητα για επιπλέον μέτρα (αν υποθέσουμε ότι δέχθηκε ότι η επίβλεψη απαιτείται εξίσου και στην τηλεργασία). |
| --- | --- |

iv.

Δεν κατάφερε να εξηγήσει 1) γιατί η επίβλεψη δεν απαιτείται στην περίπτωση της τηλεργασίας, ή 2) γιατί όλα τα είδη τηλεργασίας ικανοποιούν εξ ορισμού την προϋπόθεση της επίβλεψης, τουτέστιν χωρίς την αναγκαιότητα για επιπλέον μέτρα (αν υποθέσουμε ότι δέχθηκε ότι η επίβλεψη απαιτείται εξίσου και στην τηλεργασία).

| 2. | Δεύτερος λόγος αναίρεση, σύμφωνα με τον οποίο το Γενικό Δικαστήριο- αν και όρισε ορθά τις νομικές προϋποθέσεις για την επιλεξιμότητα της απαίτησης- δέχθηκε ότι η σχετική απαίτηση ήταν νόμιμη επί τη βάσει ότι ένας μόνο από τους όρους (δηλαδή, η Προϋπόθεση των Πραγματικών Ωρών Εργασίας) πληρούται εξαιτίας της (κατά την κρίση Του) έλλειψης αμφισβήτησης από τον ERCEA. Με τον τρόπο αυτό έσφαλε ως ακολούθως:






  i. | Παραβίασε του Κανόνες. |
| --- | --- | --- |

2.

Δεύτερος λόγος αναίρεση, σύμφωνα με τον οποίο το Γενικό Δικαστήριο- αν και όρισε ορθά τις νομικές προϋποθέσεις για την επιλεξιμότητα της απαίτησης- δέχθηκε ότι η σχετική απαίτηση ήταν νόμιμη επί τη βάσει ότι ένας μόνο από τους όρους (δηλαδή, η Προϋπόθεση των Πραγματικών Ωρών Εργασίας) πληρούται εξαιτίας της (κατά την κρίση Του) έλλειψης αμφισβήτησης από τον ERCEA. Με τον τρόπο αυτό έσφαλε ως ακολούθως:

i.

Παραβίασε του Κανόνες.

| ii. | Παραβίασε επίσης τους κανόνες του εφαρμοστέου δικαίου επί των συμβάσεων. |
| --- | --- |

ii.

Παραβίασε επίσης τους κανόνες του εφαρμοστέου δικαίου επί των συμβάσεων.

| iii. | Υπό την παραδοχή ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν λησμόνησε να αξιολογήσει τις Υπόλοιπες Προϋποθέσεις (και ότι η προσέγγιση του θέματος ήταν συνειδητή), το Γενικό Δικαστήριο πάλι παραβίασε την απαίτηση για επαρκή αιτιολογία των αποφάσεων. |
| --- | --- |

iii.

Υπό την παραδοχή ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν λησμόνησε να αξιολογήσει τις Υπόλοιπες Προϋποθέσεις (και ότι η προσέγγιση του θέματος ήταν συνειδητή), το Γενικό Δικαστήριο πάλι παραβίασε την απαίτηση για επαρκή αιτιολογία των αποφάσεων.

| iv. | Σε κάθε περίπτωση — και θεωρώντας ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν λησμόνησε την αξιολόγηση των Υπόλοιπων Προϋποθέσεων και πράγματι τις εξέτασε σιωπηρά — παραβίασε του κανόνες του βάρους της απόδειξης. |
| --- | --- |

iv.

Σε κάθε περίπτωση — και θεωρώντας ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν λησμόνησε την αξιολόγηση των Υπόλοιπων Προϋποθέσεων και πράγματι τις εξέτασε σιωπηρά — παραβίασε του κανόνες του βάρους της απόδειξης.

| 3. | Τρίτος λόγος αναίρεσης, σύμφωνα με τον οποίο το Γενικό Δικαστήριο θεώρησε ότι η σύμβαση έργου μεταξύ ΑΠΘ και ερευνητών επέτρεπε την τηλεργασία και με τον τρόπο αυτό έσφαλε σε πολλαπλά σημεία:






  i. | Παραβίασε τους κανόνες της ερμηνείας των συμβάσεων υιοθετώντας μια προφανώς εσφαλμένη και απαράδεκτη ερμηνεία των συμβάσεων έργου. |
| --- | --- | --- |

3.

Τρίτος λόγος αναίρεσης, σύμφωνα με τον οποίο το Γενικό Δικαστήριο θεώρησε ότι η σύμβαση έργου μεταξύ ΑΠΘ και ερευνητών επέτρεπε την τηλεργασία και με τον τρόπο αυτό έσφαλε σε πολλαπλά σημεία:

i.

Παραβίασε τους κανόνες της ερμηνείας των συμβάσεων υιοθετώντας μια προφανώς εσφαλμένη και απαράδεκτη ερμηνεία των συμβάσεων έργου.

| ii. | Παραμόρφωσε τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία. |
| --- | --- |

ii.

Παραμόρφωσε τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία.

| iii. | Εξέδωσε μια Απόφαση η οποία περιλάμβανε ανεπαρκείς και αντικρουόμενες αιτιολογίες σχετικά με ουσιώδη τμήματα της υπόθεση. |
| --- | --- |

iii.

Εξέδωσε μια Απόφαση η οποία περιλάμβανε ανεπαρκείς και αντικρουόμενες αιτιολογίες σχετικά με ουσιώδη τμήματα της υπόθεση.

| 4. | Τέταρτος λόγος Αναίρεσης σύμφωνα με τον οποίο το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε για τους ακόλουθους λόγους:






  i. | Παρέλειψε να αξιολογήσει τη συνήθη πρακτική του ΑΠΘ αναφορικά με την Τηλεργασία και χρησιμοποίησε το αντικείμενο (δηλαδή την υπό κρίση σύμβαση έργου) της αξιολόγησης ως πηγή της αξιολόγησης βάσης. Κατά τον τρόπο αυτό παρέλειψε να παράσχει επαρκή αιτιολογία, δεδομένου ότι η αιτιολογία ήταν προδήλως εσφαλμένη. |
| --- | --- | --- |

4.

Τέταρτος λόγος Αναίρεσης σύμφωνα με τον οποίο το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε για τους ακόλουθους λόγους:

i.

Παρέλειψε να αξιολογήσει τη συνήθη πρακτική του ΑΠΘ αναφορικά με την Τηλεργασία και χρησιμοποίησε το αντικείμενο (δηλαδή την υπό κρίση σύμβαση έργου) της αξιολόγησης ως πηγή της αξιολόγησης βάσης. Κατά τον τρόπο αυτό παρέλειψε να παράσχει επαρκή αιτιολογία, δεδομένου ότι η αιτιολογία ήταν προδήλως εσφαλμένη.

| ii. | Εναλλακτικά, παραβίασε τους κανόνες σχετικά με την απόδειξη και τη νόμιμη αιτιολογία των αποφάσεων, καθώς δεν εξέτασε καθόλου, ποια ήταν η συνήθης πρακτική των ΑΠΘ, αναφορικά με την τηλεργασία των υπαλλήλων της και δεν παρέχει καμία λεπτομέρεια επ’ αυτού. |
| --- | --- |

ii.

Εναλλακτικά, παραβίασε τους κανόνες σχετικά με την απόδειξη και τη νόμιμη αιτιολογία των αποφάσεων, καθώς δεν εξέτασε καθόλου, ποια ήταν η συνήθης πρακτική των ΑΠΘ, αναφορικά με την τηλεργασία των υπαλλήλων της και δεν παρέχει καμία λεπτομέρεια επ’ αυτού.

---

(1)  ECLI:EU:T:2019:14.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/31 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/31

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019 — Rodriguez Prieto κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-61/18) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Υπόθεση «Eurostat» - Εθνική ποινική διαδικασία - Μη απαγγελία κατηγορίας - Αίτημα αρωγής - Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος - Τεκμήριο αθωότητας - Αγωγή αποζημιώσεως και προσφυγή ακυρώσεως)

(2019/C 182/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Amador Rodriguez Prieto (Steinsel, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, T. Martin και R. Garcia-Valdecasas y Fernandez, δικηγόροι)

Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Mongin και R. Striani)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με αίτημα την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης τις οποίες υποστηρίζει ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων και, επικουρικώς, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 28ης Μαρτίου 2017, περί απορρίψεως αιτήματος αρωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει τα αιτήματα αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει τα αιτήματα αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως.

| 2) | Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 28ης Μαρτίου 2017, περί απορρίψεως αιτήματος αρωγής του Amador Rodriguez Prieto. |
| --- | --- |

2)

Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 28ης Μαρτίου 2017, περί απορρίψεως αιτήματος αρωγής του Amador Rodriguez Prieto.

| 3) | Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα του A. Rodriguez Prieto. |
| --- | --- |

3)

Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα του A. Rodriguez Prieto.

---

(1)  EE C 134 της 16.4.2018.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/32 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/32

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019 — ABB κατά EUIPO (FLEXLOADER)

(Υπόθεση T-373/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FLEXLOADER - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Απουσία περιγραφικού χαρακτήρα - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Νεολογισμός - Μη αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση με ορισμένα από τα προϊόντα τα οποία αφορά η αίτηση καταχωρίσεως σήματος)

(2019/C 182/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ABB AB (Västerås, Σουηδία) (εκπρόσωποι: M. Hartmann και S. Fröhlich, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: D. Hanf και W. Schramek)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 93/2018-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου FLEXLOADER ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 29ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 93/2018-1) κατά το μέτρο που απέρριψε την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου FLEXLOADER για:







  — | «μηχανικά εργαλεία για την εφαρμογή υγραντικών, συνδετικών, ελαιοποιητικών, λιπαντικών ή χρωστικών προϊόντων», που εμπίπτουν στην κλάση 7 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957· και |
| --- | --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 29ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 93/2018-1) κατά το μέτρο που απέρριψε την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου FLEXLOADER για:

—

«μηχανικά εργαλεία για την εφαρμογή υγραντικών, συνδετικών, ελαιοποιητικών, λιπαντικών ή χρωστικών προϊόντων», που εμπίπτουν στην κλάση 7 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957· και

| — | «συσκευές ηλεκτρονικής καταγραφής και επεξεργασίας χωρικών δεδομένων, μικροεπεξεργαστές, ηλεκτρονικές μονάδες εισόδου και εξόδου, σύμπυκνους δίσκους (CD), δισκέτες, μαγνητικές ταινίες και ημιαγωγούς για την αποθήκευση τεχνικών δεδομένων», που εμπίπτουν στην κλάση 9 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας. |
| --- | --- |

—

«συσκευές ηλεκτρονικής καταγραφής και επεξεργασίας χωρικών δεδομένων, μικροεπεξεργαστές, ηλεκτρονικές μονάδες εισόδου και εξόδου, σύμπυκνους δίσκους (CD), δισκέτες, μαγνητικές ταινίες και ημιαγωγούς για την αποθήκευση τεχνικών δεδομένων», που εμπίπτουν στην κλάση 9 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας.

| 2) | Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

| 3) | Η ABB AB και το EUIPO φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

3)

Η ABB AB και το EUIPO φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  EE C 268 της 30.7.2018.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/33 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/33

---

Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2019 — Hemp Foods Australia κατά EUIPO — Cabrejos (Sativa)

(Υπόθεση T-128/19)

(2019/C 182/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Hemp Foods Australia Pty Ltd (Σίδνεϊ, Αυστραλία) (εκπρόσωποι: M. Holah και P. Brownlow, Solicitors)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: César Raúl Dávila Cabrejos (Λίμα, Περού)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση επέκτασης της προστασίας της διεθνούς καταχώρισης του σήματος Sativa στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Υπ’ αριθ. 1 259 974 αίτηση επέκτασης της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Νοεμβρίου 2018 στην υπόθεση R 1041/2018-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/34 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/34

---

Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2019 — Cognac Ferrand κατά EUIPO (Σχήμα πλέγματος επί φιάλης)

(Υπόθεση T-172/19)

(2019/C 182/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Cognac Ferrand (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: D. Régnier, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Σχήμα πλέγματος επί φιάλης) — Υπ’ αριθ. 17 387 564 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση R 1640/2018-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/34 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/34

---

Προσφυγή-αγωγή της 20ής Μαρτίου 2019 — Kalai κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-178/19)

(2019/C 182/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Nader Kalai (Χάλιφαξ, Καναδάς) (εκπρόσωπος: G. Karouni, δικηγόρος)

Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει κατά το μέρος που οι πράξεις αυτές τον αφορούν:






  — | την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2019/87 του Συμβουλίου, της 21ης Ιανουαρίου 2019, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας· |
| --- | --- | --- |

—

να ακυρώσει κατά το μέρος που οι πράξεις αυτές τον αφορούν:

—

την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2019/87 του Συμβουλίου, της 21ης Ιανουαρίου 2019, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας·

| — | τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/85 του Συμβουλίου, της 21ης Ιανουαρίου 2019, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία· |
| --- | --- |

—

τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/85 του Συμβουλίου, της 21ης Ιανουαρίου 2019, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο να καταβάλει το ποσό των 2 000 000,00 ευρώ προς αποκατάσταση κάθε είδους προξενηθείσας βλάβης· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο να καταβάλει το ποσό των 2 000 000,00 ευρώ προς αποκατάσταση κάθε είδους προξενηθείσας βλάβης·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, τα οποία ο τελευταίος επιφυλάσσεται να δικαιολογήσει κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας βάσει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, κατά το οποίο ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, τα οποία ο τελευταίος επιφυλάσσεται να δικαιολογήσει κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας βάσει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, κατά το οποίο ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη. Συναφώς, ο προσφεύγων υποστηρίζει, βασιζόμενος στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και στα άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και στη νομολογία του Δικαστηρίου, ότι έπρεπε να είχε κληθεί σε ακρόαση πριν το Συμβούλιο λάβει τα περιοριστικά σε βάρος του μέτρα και ότι, κατά συνέπεια, εθίγησαν τα δικαιώματά του άμυνας. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη. Συναφώς, ο προσφεύγων υποστηρίζει, βασιζόμενος στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και στα άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και στη νομολογία του Δικαστηρίου, ότι έπρεπε να είχε κληθεί σε ακρόαση πριν το Συμβούλιο λάβει τα περιοριστικά σε βάρος του μέτρα και ότι, κατά συνέπεια, εθίγησαν τα δικαιώματά του άμυνας.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Ο προσφεύγων προσάπτει στο Συμβούλιο ότι αρκέστηκε σε γενικές και αόριστες διατυπώσεις δίχως να αναφέρει, κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο, τους λόγους για τους οποίους έκρινε, κατά την άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, ότι πρέπει να επιβληθούν τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα κατά του προσφεύγοντος. Δεν παρατέθηκε κανένα συγκεκριμένο και αντικειμενικό στοιχείο το οποίο να προσάπτεται στον προσφεύγοντα και το οποίο να δύναται να δικαιολογήσει τα επίμαχα μέτρα. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Ο προσφεύγων προσάπτει στο Συμβούλιο ότι αρκέστηκε σε γενικές και αόριστες διατυπώσεις δίχως να αναφέρει, κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο, τους λόγους για τους οποίους έκρινε, κατά την άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, ότι πρέπει να επιβληθούν τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα κατά του προσφεύγοντος. Δεν παρατέθηκε κανένα συγκεκριμένο και αντικειμενικό στοιχείο το οποίο να προσάπτεται στον προσφεύγοντα και το οποίο να δύναται να δικαιολογήσει τα επίμαχα μέτρα.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, κατά το μέρος που το Συμβούλιο φέρεται να έκανε δεκτά, στην αιτιολογία που παρέθεσε προς δικαιολόγηση των περιοριστικών μέτρων, στοιχεία τα οποία στερούνται προδήλως πραγματικής βάσεως. Συνεπώς, τα προβαλλόμενα πραγματικά περιστατικά στερούνται παντός ερείσματος. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, κατά το μέρος που το Συμβούλιο φέρεται να έκανε δεκτά, στην αιτιολογία που παρέθεσε προς δικαιολόγηση των περιοριστικών μέτρων, στοιχεία τα οποία στερούνται προδήλως πραγματικής βάσεως. Συνεπώς, τα προβαλλόμενα πραγματικά περιστατικά στερούνται παντός ερείσματος.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων ενέχει εν προκειμένω παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Ο προσφεύγων θεωρεί ότι το επίδικο μέτρο πρέπει να ακυρωθεί στο μέτρο που είναι δυσανάλογο προς τον επιδιωκόμενο σκοπό και ότι το εν λόγω μέτρο συνιστά υπέρμετρη επέμβαση στην επιχειρηματική ελευθερία και στο δικαίωμα ιδιοκτησίας, τα οποία κατοχυρώνονται, αντιστοίχως, στα άρθρα 16 και 17 του Χάρτη. Η δυσαναλογία προκύπτει, κατά τον προσφεύγοντα, λόγω του ότι το μέτρο αφορά κάθε σημαντική οικονομική δραστηριότητα, χωρίς να διατυπώνεται κάποιο περαιτέρω κριτήριο. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων ενέχει εν προκειμένω παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Ο προσφεύγων θεωρεί ότι το επίδικο μέτρο πρέπει να ακυρωθεί στο μέτρο που είναι δυσανάλογο προς τον επιδιωκόμενο σκοπό και ότι το εν λόγω μέτρο συνιστά υπέρμετρη επέμβαση στην επιχειρηματική ελευθερία και στο δικαίωμα ιδιοκτησίας, τα οποία κατοχυρώνονται, αντιστοίχως, στα άρθρα 16 και 17 του Χάρτη. Η δυσαναλογία προκύπτει, κατά τον προσφεύγοντα, λόγω του ότι το μέτρο αφορά κάθε σημαντική οικονομική δραστηριότητα, χωρίς να διατυπώνεται κάποιο περαιτέρω κριτήριο.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας. Ο προσφεύγων υποστηρίζει, βασιζόμενος στα άρθρα 17 και 52 του Χάρτη, ότι ένα μέτρο δέσμευσης κεφαλαίων συνεπάγεται αναμφισβήτητα περιορισμό της ασκήσεως του δικαιώματος ιδιοκτησίας και ότι, εν προκειμένω, η δέσμευση κεφαλαίων που προέρχονται από τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος επιφέρει κατ’ ανάγκη, κατά τον προσφεύγοντα, προσβολή δυσανάλογη προς τον επιδιωκόμενο από το Συμβούλιο σκοπό. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας. Ο προσφεύγων υποστηρίζει, βασιζόμενος στα άρθρα 17 και 52 του Χάρτη, ότι ένα μέτρο δέσμευσης κεφαλαίων συνεπάγεται αναμφισβήτητα περιορισμό της ασκήσεως του δικαιώματος ιδιοκτησίας και ότι, εν προκειμένω, η δέσμευση κεφαλαίων που προέρχονται από τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος επιφέρει κατ’ ανάγκη, κατά τον προσφεύγοντα, προσβολή δυσανάλογη προς τον επιδιωκόμενο από το Συμβούλιο σκοπό.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/36 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/36

---

Προσφυγή της 29ης Μαρτίου 2019 — Jalkh κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-183/19)

(2019/C 182/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Jean-François Jalkh (Gretz-Armainvilliers, Γαλλία) (εκπρόσωπος: F. Wagner, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2019, σχετικά με τροποποιήσεις του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2019, σχετικά με τροποποιήσεις του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον η επίμαχη τροποποίηση εισάγει δυσμενή διάκριση λόγω γλώσσας, η οποία δεν τηρεί τη γλωσσική πολυμορφία και αναγκάζει τον Γάλλο βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να μη χρησιμοποιεί τη μητρική του γλώσσα. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον η επίμαχη τροποποίηση εισάγει δυσμενή διάκριση λόγω γλώσσας, η οποία δεν τηρεί τη γλωσσική πολυμορφία και αναγκάζει τον Γάλλο βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να μη χρησιμοποιεί τη μητρική του γλώσσα.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 14 της Σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθόσον ο νέος εσωτερικός κανονισμός του Κοινοβουλίου εισάγει δυσμενή διάκριση εις βάρος του προσφεύγοντος που είναι γαλλόφωνος. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 14 της Σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθόσον ο νέος εσωτερικός κανονισμός του Κοινοβουλίου εισάγει δυσμενή διάκριση εις βάρος του προσφεύγοντος που είναι γαλλόφωνος.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο προσφεύγων υποστηρίζει συναφώς ότι, εισάγοντας δυσμενή διάκριση εις βάρος της γαλλικής γλώσσας, ο νέος εσωτερικός κανονισμός του Κοινοβουλίου θίγει την πολιτισμική και γλωσσική πολυμορφία του εν λόγω θεσμικού οργάνου. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο προσφεύγων υποστηρίζει συναφώς ότι, εισάγοντας δυσμενή διάκριση εις βάρος της γαλλικής γλώσσας, ο νέος εσωτερικός κανονισμός του Κοινοβουλίου θίγει την πολιτισμική και γλωσσική πολυμορφία του εν λόγω θεσμικού οργάνου.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 18 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο εγγυάται την τήρηση της πολυγλωσσίας και, επομένως, τη χρήση της γαλλικής γλώσσας. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 18 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο εγγυάται την τήρηση της πολυγλωσσίας και, επομένως, τη χρήση της γαλλικής γλώσσας.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παράβαση του κανονισμού αριθ. 1 του Συμβουλίου, της 15ης Απριλίου 1958, περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (EE L ειδ. έκδ. 01/001, σ. 14). |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παράβαση του κανονισμού αριθ. 1 του Συμβουλίου, της 15ης Απριλίου 1958, περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (EE L ειδ. έκδ. 01/001, σ. 14).

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/37 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/37

---

Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2019 — Knaus Tabbert κατά EUIPO — Carado (CaraTour)

(Υπόθεση T-202/19)

(2019/C 182/41)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Knaus Tabbert GmbH (Jandelsbrunn, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Maenz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Carado GmbH (Leutkirch im Allgäu, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CaraTour — Υπ’ αριθ. 15 366 313 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση R 506/2018-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να απορρίψει καθ’ ολοκληρίαν την ανακοπή της Carado GmbH της 27ης Ιουλίου 2016 βάσει του υπ’ αριθ. 4 935 334 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και του γερμανικού σήματος υπ’ αριθ. 30 611 776 (υπόθεση αριθ. B 2 742 784)· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει καθ’ ολοκληρίαν την ανακοπή της Carado GmbH της 27ης Ιουλίου 2016 βάσει του υπ’ αριθ. 4 935 334 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και του γερμανικού σήματος υπ’ αριθ. 30 611 776 (υπόθεση αριθ. B 2 742 784)·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/37 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/37

---

Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2019 — Knaus Tabbert κατά EUIPO — Carado (CaraTwo)

(Υπόθεση T-203/19)

(2019/C 182/42)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Knaus Tabbert GmbH (Jandelsbrunn, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Maenz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Carado GmbH (Leutkirch im Allgäu, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CaraTwo — Υπ’ αριθ. 15 170 145 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση R 851/2018-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση επί της ανακοπής· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση επί της ανακοπής·

| — | να απορρίψει καθ’ ολοκληρίαν την ανακοπή της Carado GmbH της 27ης Ιουλίου 2016 η οποία στηρίζεται στο υπ’ αριθ. 4 935 334 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και στο υπ’ αριθ. 30 611 776 γερμανικό σήμα (υπόθεση αριθ. B 2 742 768)· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει καθ’ ολοκληρίαν την ανακοπή της Carado GmbH της 27ης Ιουλίου 2016 η οποία στηρίζεται στο υπ’ αριθ. 4 935 334 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και στο υπ’ αριθ. 30 611 776 γερμανικό σήμα (υπόθεση αριθ. B 2 742 768)·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/38 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/38

---

Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2019 — Armani κατά EUIPO — Invicta Watch Company of America (GLYCINE)

(Υπόθεση T-209/19)

(2019/C 182/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Giorgio Armani SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: J. Rether και M. Kinkeldey, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Invicta Watch Company of America, Inc. (Χόλυγουντ, Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχώρισης εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μαύρο και λευκό χρώμα — Υπ’ αριθ. 15 910 301 αίτηση καταχώρισης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Φεβρουαρίου 2019 στην υπόθεση R 578/2018-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/39 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/39

---

Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Apple κατά EUIPO (Styluses)

(Υπόθεση T-212/19)

(2019/C 182/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Apple Inc. (Cupertino, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: H. Hartwig και A. von Mühlendahl, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σχέδιο: Υπ’ αριθ. 3012707 -0004 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση R 2533/2017-3

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2245/2002 της Επιτροπής, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2245/2002 της Επιτροπής, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 12, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2245/2002 της Επιτροπής, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 12, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2245/2002 της Επιτροπής, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου.

---

| 27.5.2019 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 182/40 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2019

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 182/40

---

Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2019 — Fleximed κατά EUIPO — docPrice (Fleximed)

(Υπόθεση T-214/19)

(2019/C 182/45)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Fleximed AG (Triesen, Λιχτενστάιν) (εκπρόσωπος: M. Gail, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: docPrice GmbH (Koblenz, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Fleximed — Υπ’ αριθ. 12 025 771 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Φεβρουαρίου 2019 στην υπόθεση R 1121/2018-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---