# Dziennik Urzędowy C 49/2023

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 49 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 669 lutego 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 49

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 669 lutego 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 49/01 | Kursy walutowe euro – 8 lutego 2023 r. | 1 |
| | Europejski Inspektor Ochrony Danych |
| 2023/C 49/02 | Streszczenie opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dotyczącej podpisania, tymczasowego stosowania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty
  (Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD https://edps.europa.eu) | 2 |
| | INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO |
| | Urząd Nadzoru EFTA |
| 2023/C 49/03 | Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych odsetek od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 listopada 2022 r. –
  Opublikowane zgodnie z przepisami dotyczącymi stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa oraz art. 10 decyzji EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. | 4 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2023/C 49/01

Kursy walutowe euro – 8 lutego 2023 r.

1

Europejski Inspektor Ochrony Danych

2023/C 49/02

Streszczenie opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dotyczącej podpisania, tymczasowego stosowania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty
  (Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD https://edps.europa.eu)

(Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD https://edps.europa.eu)

2

INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Urząd Nadzoru EFTA

2023/C 49/03

Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych odsetek od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 listopada 2022 r. –
  Opublikowane zgodnie z przepisami dotyczącymi stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa oraz art. 10 decyzji EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.

Opublikowane zgodnie z przepisami dotyczącymi stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa oraz art. 10 decyzji EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.

4

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 49/04 | Szczegółowe zaproszenia do składania wniosków w 2023 r. w ramach programu prac na 2023 r. w odniesieniu do programu Funduszu Badawczego Węgla i Stali (2021–2027) | 5 |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 49/05 | Wniosek do Trybunału EFTA o wydanie opinii doradczej złożony 26 września 2022 r. przez Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein w sprawie RS/Steuerverwaltung des Fürstentums Liechtenstein (Sprawa E-11/22) | 6 |
| 2023/C 49/06 | Wniosek do Trybunału EFTA o wydanie opinii doradczej złożony 26 września 2022 r. przez Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein w sprawie dotyczącej Maximiliana Maiera (Sprawa E-12/22) | 7 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 49/07 | Zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych | 8 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 49/08 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.11013 – CINVEN VII / OTPP / GROUP.ONE / DOGADO) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 9 |
| 2023/C 49/09 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10971 – ILS / DANX / JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 11 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 49/10 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 13 |
| 2023/C 49/11 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 20 |
| 2023/C 49/12 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 28 |
| 2023/C 49/13 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 35 |
| 2023/C 49/14 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 47 |
| 2023/C 49/15 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 56 |
| 2023/C 49/16 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 67 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

2023/C 49/04

Szczegółowe zaproszenia do składania wniosków w 2023 r. w ramach programu prac na 2023 r. w odniesieniu do programu Funduszu Badawczego Węgla i Stali (2021–2027)

5

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Komisja Europejska

2023/C 49/05

Wniosek do Trybunału EFTA o wydanie opinii doradczej złożony 26 września 2022 r. przez Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein w sprawie RS/Steuerverwaltung des Fürstentums Liechtenstein (Sprawa E-11/22)

6

2023/C 49/06

Wniosek do Trybunału EFTA o wydanie opinii doradczej złożony 26 września 2022 r. przez Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein w sprawie dotyczącej Maximiliana Maiera (Sprawa E-12/22)

7

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

2023/C 49/07

Zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych

8

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2023/C 49/08

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.11013 – CINVEN VII / OTPP / GROUP.ONE / DOGADO) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

9

2023/C 49/09

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10971 – ILS / DANX / JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

11

INNE AKTY

Komisja Europejska

2023/C 49/10

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

13

2023/C 49/11

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

20

2023/C 49/12

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

28

2023/C 49/13

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

35

2023/C 49/14

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

47

2023/C 49/15

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

56

2023/C 49/16

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

67

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/1

---

Kursy walutowe euro (1)

8 lutego 2023 r.

(2023/C 49/01)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0735 |
| JPY | Jen | 140,81 |
| DKK | Korona duńska | 7,4421 |
| GBP | Funt szterling | 0,88800 |
| SEK | Korona szwedzka | 11,3423 |
| CHF | Frank szwajcarski | 0,9881 |
| ISK | Korona islandzka | 151,50 |
| NOK | Korona norweska | 11,0260 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 23,782 |
| HUF | Forint węgierski | 388,73 |
| PLN | Złoty polski | 4,7385 |
| RON | Lej rumuński | 4,8975 |
| TRY | Lir turecki | 20,2164 |
| AUD | Dolar australijski | 1,5416 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4389 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,4265 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6971 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,4220 |
| KRW | Won | 1 351,40 |
| ZAR | Rand | 18,9129 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,2841 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 227,39 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,6144 |
| PHP | Peso filipińskie | 58,817 |
| RUB | Rubel rosyjski | |
| THB | Bat tajlandzki | 35,973 |
| BRL | Real | 5,5644 |
| MXN | Peso meksykańskie | 20,2984 |
| INR | Rupia indyjska | 88,5940 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0735

JPY

Jen

140,81

DKK

Korona duńska

7,4421

GBP

Funt szterling

0,88800

SEK

Korona szwedzka

11,3423

CHF

Frank szwajcarski

0,9881

ISK

Korona islandzka

151,50

NOK

Korona norweska

11,0260

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

23,782

HUF

Forint węgierski

388,73

PLN

Złoty polski

4,7385

RON

Lej rumuński

4,8975

TRY

Lir turecki

20,2164

AUD

Dolar australijski

1,5416

CAD

Dolar kanadyjski

1,4389

HKD

Dolar Hongkongu

8,4265

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6971

SGD

Dolar singapurski

1,4220

KRW

Won

1 351,40

ZAR

Rand

18,9129

CNY

Yuan renminbi

7,2841

IDR

Rupia indonezyjska

16 227,39

MYR

Ringgit malezyjski

4,6144

PHP

Peso filipińskie

58,817

RUB

Rubel rosyjski

THB

Bat tajlandzki

35,973

BRL

Real

5,5644

MXN

Peso meksykańskie

20,2984

INR

Rupia indyjska

88,5940

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

Europejski Inspektor Ochrony Danych

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/2

---

Streszczenie opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dotyczącej podpisania, tymczasowego stosowania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty

(2023/C 49/02)

(Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD https://edps.europa.eu)

W dniu 24 października 2019 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Seszeli w celu zawarcia nowej umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty.

Obecnie z EIOD konsultowane są wnioski Komisji dotyczące podpisania i zawarcia tej umowy. EIOD z zadowoleniem przyjmuje włączenie do umowy art. 13 dotyczącego ochrony danych, który zwiększa poziom ochrony osób, których dane dotyczą. EIOD z zadowoleniem przyjmuje zwłaszcza doprecyzowanie, że dane są wykorzystywane przez właściwe organy wyłącznie w celu wykonania umowy oraz w celu zarządzania rybołówstwem, jego monitorowania, kontroli i nadzoru nad nim, a także że dane osobowe nie są przechowywane dłużej niż przez niezbędny okres, w którym były wymieniane. EIOD zaleca jednak wykorzystanie wspólnego komitetu (składającego się z przedstawicieli UE i Republiki Seszeli) w celu dalszego uszczegóławiania tych zabezpieczeń ochrony danych oraz ustanowienia odpowiednich zabezpieczeń, egzekwowalnych praw osób, których dane dotyczą, i skutecznych środków ochrony prawnej, umożliwiających przekazywanie danych osobowych zgodnie z RODO (1)/EUDPR (2).

1.   WPROWADZENIE

| 1. | 10 listopada 2022 r. Komisja Europejska („Komisja”) wydała:






  — | wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty („wniosek w sprawie podpisania”); oraz |
| --- | --- | --- |

1.

—

wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty („wniosek w sprawie podpisania”); oraz

| — | wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty („wniosek w sprawie zawarcia”). |
| --- | --- |

—

wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty („wniosek w sprawie zawarcia”).

| 2. | Celem wniosku w sprawie podpisania jest zatwierdzenie w imieniu Unii podpisania Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie dostępu statków rybackich Seszeli do wód Majotty („Umowa”), zgodnie z art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5 TFUE (3). |
| --- | --- |

2.

| 3. | Celem wniosku dotyczącego zawarcia jest zatwierdzenie w imieniu Unii podpisania Umowy, zgodnie z art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) pkt (v) oraz art. 218 ust. 7 TFUE (4). |
| --- | --- |

3.

| 4. | Celem zawarcia Umowy jest ustanowienie (5):






  — | gospodarczej, finansowej, technicznej i naukowej współpracy w dziedzinie rybołówstwa, mającej na celu wspieranie zrównoważonego rybołówstwa na wodach Unii, gwarantującej ochronę i zrównoważoną eksploatację zasobów rybnych oraz rozwój sektora rybołówstwa Majotty; |
| --- | --- | --- |

4.

—

gospodarczej, finansowej, technicznej i naukowej współpracy w dziedzinie rybołówstwa, mającej na celu wspieranie zrównoważonego rybołówstwa na wodach Unii, gwarantującej ochronę i zrównoważoną eksploatację zasobów rybnych oraz rozwój sektora rybołówstwa Majotty;

| — | warunków dostępu statków rybackich Seszeli do wód Unii; |
| --- | --- |

—

warunków dostępu statków rybackich Seszeli do wód Unii;

| — | rozwiązań dotyczących środków zarządzania działalnością połowową na wodach Unii, kontroli tej działalności i nadzoru nad nią w celu zapewnienia przestrzegania powyższych zasad i warunków, skuteczności środków ochrony i zrównoważonej eksploatacji stad ryb i zarządzania działalnością połowową oraz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom. |
| --- | --- |

—

rozwiązań dotyczących środków zarządzania działalnością połowową na wodach Unii, kontroli tej działalności i nadzoru nad nią w celu zapewnienia przestrzegania powyższych zasad i warunków, skuteczności środków ochrony i zrównoważonej eksploatacji stad ryb i zarządzania działalnością połowową oraz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom.

| 5. | Przedmiotową opinię EIOD wydaje się w odpowiedzi na konsultacje dotyczące wniosku w sprawie podpisania i wniosku w sprawie zawarcia przeprowadzone przez Komisję 10 listopada 2022 r., zgodnie z art. 42 ust. 1 EUDPR. EIOD z zadowoleniem przyjmuje odniesienie do tych konsultacji w motywie 8 (6) wniosku w sprawie podpisania i w motywie 5 wniosku w sprawie zawarcia. |
| --- | --- |

5.

5.   WNIOSKI

| 19. | W świetle powyższego EIOD wydaje następujące zalecenia:






  (1) | Należy wykorzystać wspólny komitet do dalszego uszczegóławiania wymogów w zakresie ochrony danych określonych w art. 13 Umowy. Powinno to mieć na celu w szczególności określenie konkretnego okresu przechowywania oraz ustanowienie obowiązku anonimizacji pozostałych danych osobowych po upływie określonego czasu. |
| --- | --- | --- |

19.

(1)

Należy wykorzystać wspólny komitet do dalszego uszczegóławiania wymogów w zakresie ochrony danych określonych w art. 13 Umowy. Powinno to mieć na celu w szczególności określenie konkretnego okresu przechowywania oraz ustanowienie obowiązku anonimizacji pozostałych danych osobowych po upływie określonego czasu.

| (2) | Wykorzystanie wspólnego komitetu w celu ustanowienia odpowiednich zabezpieczeń, egzekwowalnych praw osób, których dane dotyczą, i skutecznych środków ochrony prawnej, umożliwiających przekazywanie danych osobowych zgodnie z RODO/EUDPR. W ten sposób EIOD zaleca Komisji należyte uwzględnienie wytycznych EROD 2/2020 dotyczących art. 46 ust. 2 lit. a) i art. 46 ust. 3 lit. b) rozporządzenia 2016/679 w odniesieniu do przekazywania danych osobowych między organami i podmiotami publicznymi z EOG i spoza EOG. |
| --- | --- |

(2)

Wykorzystanie wspólnego komitetu w celu ustanowienia odpowiednich zabezpieczeń, egzekwowalnych praw osób, których dane dotyczą, i skutecznych środków ochrony prawnej, umożliwiających przekazywanie danych osobowych zgodnie z RODO/EUDPR. W ten sposób EIOD zaleca Komisji należyte uwzględnienie wytycznych EROD 2/2020 dotyczących art. 46 ust. 2 lit. a) i art. 46 ust. 3 lit. b) rozporządzenia 2016/679 w odniesieniu do przekazywania danych osobowych między organami i podmiotami publicznymi z EOG i spoza EOG.

Bruksela, 12 grudnia 2022 r.

Wojciech Rafał WIEWIÓROWSKI

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

2

(3)  Art. 1 wniosku w sprawie podpisania.

3

(4)  Art. 1 wniosku w sprawie zawarcia.

4

(5)  Art. 1 Umowy.

5

(6)  EIOD zauważa, że zarówno w motywie 8 wniosku w sprawie podpisania, jak i w motywie 5 wniosku w sprawie zawarcia mowa jest o „opinii” Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. „Opinia” jest poprawnym określeniem.

6

---

INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Urząd Nadzoru EFTA

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/4

---

Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych odsetek od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 listopada 2022 r.

Opublikowane zgodnie z przepisami dotyczącymi stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa oraz art. 10 decyzji EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. (1)

(2023/C 49/03)

Stopy bazowe obliczane są zgodnie z przepisami rozdziału wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa dotyczącego metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (wytyczne zmienione decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 788/08/COL z dnia 17 grudnia 2008 r.). Aby uzyskać obowiązujące stopy referencyjne, do stopy bazowej należy dodać odpowiednie marże zgodnie z wytycznymi w sprawie pomocy państwa.

Określono następujące stopy bazowe:

| | Islandia | Liechtenstein | Norwegia |
| --- | --- | --- | --- |
| 1.11.2022 – | 5,08 | -0,45 | 2,38 |

Islandia

Liechtenstein

Norwegia

1.11.2022 –

5,08

-0,45

2,38

---

(1)  Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37 oraz suplement EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej nr 26/2006 z 25.5.2006, s. 1.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/5

---

Szczegółowe zaproszenia do składania wniosków w 2023 r. w ramach programu prac na 2023 r. w odniesieniu do programu Funduszu Badawczego Węgla i Stali (2021–2027)

(2023/C 49/04)

Niniejszym zawiadamia się o ogłoszeniu w 2023 r. dwóch szczegółowych zaproszeń do składania wniosków (tj. jednego dużego zaproszenia w sektorze węgla i jednego dużego zaproszenia w sektorze stali) oraz powiązanych działaniach w ramach programu prac na 2023 r. w odniesieniu do programu prac Funduszu Badawczego Węgla i Stali (2021–2027).

Komisja przyjęła program prac FBWiS na 2023 r. decyzją C(2023) 633 z dnia 27 stycznia 2023 r.

Przyjmowane są wnioski dotyczące tych zaproszeń. Program prac FBWiS na 2023 r., w tym cele, terminy i budżety, jest dostępny na stronie internetowej Komisji poświęconej możliwościom finansowania i udziału w przetargach. Strona ta zawiera również informacje na temat warunków zaproszeń i powiązanych działań oraz wskazówki dla wnioskodawców dotyczące sposobu składania wniosków.

https://ec.europa.eu/info/funding-tenders/opportunities/portal/screen/home

---

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Komisja Europejska

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/6 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/6

---

Wniosek do Trybunału EFTA o wydanie opinii doradczej złożony 26 września 2022 r. przez Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein w sprawie RS/Steuerverwaltung des Fürstentums Liechtenstein

(Sprawa E-11/22)

(2023/C 49/05)

30 września 2022 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął złożony przez Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein (sąd administracyjny Księstwa Liechtensteinu) wniosek z 26 września 2022 r. o wydanie opinii doradczej w sprawie RS/Steuerverwaltung des Fürstentums Liechtenstein (organ podatkowy Księstwa Liechtensteinu) dotyczącej następującej kwestii:

Czy art. 3, art. 4 i art. 28 ust. 2 porozumienia EOG należy interpretować w ten sposób, że wykluczają one stosowanie wyższej stawki podatkowej od dochodów osiągniętych w drodze pracy najemnej w Liechtensteinie przez obywateli państwa członkowskiego EOG niebędących rezydentami do celów podatkowych na terytorium krajowym (Liechtensteinu), niż w przypadku osób podlegających opodatkowaniu, które są rezydentami do celów podatkowych na terytorium kraju (Liechtensteinu), przy obliczaniu podatków za lata podatkowe do 2020 r., o ile nie zostały one jeszcze ostatecznie ustalone?

---

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/7

---

Wniosek do Trybunału EFTA o wydanie opinii doradczej złożony 26 września 2022 r. przez Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein w sprawie dotyczącej Maximiliana Maiera

(Sprawa E-12/22)

(2023/C 49/06)

30 września 2022 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął złożony przez Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein (Sąd Administracyjny Księstwa Liechtensteinu) wniosek z 26 września 2022 r. o wydanie opinii doradczej w sprawie dotyczącej Maximiliana Maiera w odniesieniu do następujących kwestii:

Czy przepis krajowy, zgodnie z którym prawnik zwykle wykonujący swój zawód w państwie członkowskim innym niż to, w którym uzyskał kwalifikacje zawodowe nie może zostać wyznaczony na nie może zostać wyznaczony na obrońcę z urzędu lub pełnomocnika z urzędu (niem. Verfahrenshilfe-Rechtsanwalt, Verfahrenshilfe-Verteidiger, Amtsverteidiger), jest zgodny z dyrektywą 98/5/WE (1)?

---

(1)  Dz.U. L 77 z 14.3.1998, s. 36.

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/8

---

Zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych

(2023/C 49/07)

1.   Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), Komisja zawiadamia, iż o ile nie zostanie wszczęty przegląd zgodnie z przedstawioną dalej procedurą, wymienione poniżej środki antydumpingowe wygasną w terminie podanym w poniższej tabeli.

2.   Procedura

Producenci unijni mogą złożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu. Wniosek ten musi zawierać wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Jeżeli Komisja postanowi dokonać przeglądu odnośnych środków, importerzy, eksporterzy, przedstawiciele państwa wywozu oraz producenci unijni będą mieli możliwość rozwinięcia, odparcia lub skomentowania argumentów przedstawionych we wniosku o wszczęcie tego przeglądu.

3.   Termin

Producenci unijni mogą przedłożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu na podstawie określonej powyżej procedury, na adres: European Commission, Directorate-General for Trade (Unit G-1), CHAR 4/39, 1049 Brussels, Belgia (2), w dowolnym terminie od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia, lecz nie później niż trzy miesiące przed datą podaną w poniższej tabeli.

4.   Niniejsze zawiadomienie zostaje opublikowane zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036.

| Produkt | Państwo(-a) pochodzenia lub wywozu | Środki | Podstawa prawna | Data wygaśnięcia (3) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Mechanizmy dźwigniowe | Chińska Republika Ludowa | Cło antydumpingowe | ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1684 z dnia 8 listopada 2018 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz mechanizmów dźwigniowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036
  (Dz.U. L 279 z 9.11.2018, s. 17) | 10.11.2023 |

Produkt

Państwo(-a) pochodzenia lub wywozu

Środki

Podstawa prawna

Data wygaśnięcia (3)

Mechanizmy dźwigniowe

Chińska Republika Ludowa

Cło antydumpingowe

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1684 z dnia 8 listopada 2018 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz mechanizmów dźwigniowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036

(Dz.U. L 279 z 9.11.2018, s. 17)

10.11.2023

---

(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  TRADE-Defence-Complaints@ec.europa.eu

(3)  Środek wygasa o północy (00:00) w dniu podanym w niniejszej kolumnie.

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/9

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.11013 – CINVEN VII / OTPP / GROUP.ONE / DOGADO)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 49/08)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Cinven Capital Management (VII) General Partner Limited („Cinven VII”, Guernsey), ostatecznie kontrolowane przez Civil Partnership Limited („Cinven”, Guernsey), |
| --- | --- |

—

Cinven Capital Management (VII) General Partner Limited („Cinven VII”, Guernsey), ostatecznie kontrolowane przez Civil Partnership Limited („Cinven”, Guernsey),

| — | Ontario Teachers’ Pension Plan Board („OTPP”, Kanada), |
| --- | --- |

—

Ontario Teachers’ Pension Plan Board („OTPP”, Kanada),

| — | Redhalo Jersey Topco Ltd („group.ONE”, Jersey), kontrolowane obecnie przez Cinven Capital Management (VI) General Partner Limited („Cinven VI”, Jersey), które również jest ostatecznie kontrolowane przez Cinven, |
| --- | --- |

—

Redhalo Jersey Topco Ltd („group.ONE”, Jersey), kontrolowane obecnie przez Cinven Capital Management (VI) General Partner Limited („Cinven VI”, Jersey), które również jest ostatecznie kontrolowane przez Cinven,

| — | dogado GmbH („dogado”, Niemcy). |
| --- | --- |

—

dogado GmbH („dogado”, Niemcy).

Przedsiębiorstwa Cinven VII i OTPP przejmą, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i art. 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwami group.ONE i dogado.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | Cinven prowadzi działalność w zakresie inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym, świadcząc usługi w zakresie zarządzania inwestycjami i usługi doradcze w zakresie inwestycji na rzecz szeregu funduszy inwestycyjnych. Cinven sprawuje kontrolę nad kilkoma spółkami portfelowymi, które prowadzą działalność w różnych sektorach i różnych jurysdykcjach, |
| --- | --- |

—

Cinven prowadzi działalność w zakresie inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym, świadcząc usługi w zakresie zarządzania inwestycjami i usługi doradcze w zakresie inwestycji na rzecz szeregu funduszy inwestycyjnych. Cinven sprawuje kontrolę nad kilkoma spółkami portfelowymi, które prowadzą działalność w różnych sektorach i różnych jurysdykcjach,

| — | OTPP jest organizacją nieposiadającą kapitału zakładowego, ustanowioną zgodnie z Teachers’ Pension Act (Ontario), której siedziba i adres prowadzenia działalności gospodarczej jest w Toronto (prowincja Ontario, Kanada). OTPP prowadzi działalność w zakresie zarządzania świadczeniami emerytalnymi i inwestowania aktywów programów emerytalnych w imieniu 333 000 pracujących i emerytowanych nauczycieli z kanadyjskiej prowincji Ontario, |
| --- | --- |

—

OTPP jest organizacją nieposiadającą kapitału zakładowego, ustanowioną zgodnie z Teachers’ Pension Act (Ontario), której siedziba i adres prowadzenia działalności gospodarczej jest w Toronto (prowincja Ontario, Kanada). OTPP prowadzi działalność w zakresie zarządzania świadczeniami emerytalnymi i inwestowania aktywów programów emerytalnych w imieniu 333 000 pracujących i emerytowanych nauczycieli z kanadyjskiej prowincji Ontario,

| — | group.ONE prowadzi działalność w zakresie hostingu stron internetowych i powiązanych usług, |
| --- | --- |

—

group.ONE prowadzi działalność w zakresie hostingu stron internetowych i powiązanych usług,

| — | dogado prowadzi działalność w zakresie hostingu stron internetowych i powiązanych usług. |
| --- | --- |

—

dogado prowadzi działalność w zakresie hostingu stron internetowych i powiązanych usług.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.11013 – CINVEN VII / OTPP / GROUP.ONE / DOGADO

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/11

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.10971 – ILS / DANX / JV)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 49/09)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | ILS sp. z o.o. („ILS”, Polska), kontrolowane przez Inter Cars S.A. („Inter Cars”, Polska), |
| --- | --- |

—

ILS sp. z o.o. („ILS”, Polska), kontrolowane przez Inter Cars S.A. („Inter Cars”, Polska),

| — | DANX Group A/S („DANX”, Dania), kontrolowane przez Axcel VI („Axcel”, Dania), |
| --- | --- |

—

DANX Group A/S („DANX”, Dania), kontrolowane przez Axcel VI („Axcel”, Dania),

| — | nowo utworzona spółka („docelowa spółka joint venture”, Polska). |
| --- | --- |

—

nowo utworzona spółka („docelowa spółka joint venture”, Polska).

Przedsiębiorstwa ILS i DANX przejmą, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i art. 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad docelową spółką joint venture.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów w nowo utworzonej spółce będącej wspólnym przedsiębiorcą.

2.

| — | ILS jest przedsiębiorstwem logistycznym oferującym usługi i specjalne rozwiązania związane z przechowywaniem towarów, a także transportem krajowym i międzynarodowym (transport lądowy, morski i intermodalny) dla branży motoryzacyjnej, chemicznej, petrochemicznej i FMCG. Spółka ILS jest kontrolowana przez Inter Cars, grupę prowadzącą działalność w zakresie sprzedaży samochodowych części zamiennych do samochodów osobowych i pojazdów użytkowych, |
| --- | --- |

—

ILS jest przedsiębiorstwem logistycznym oferującym usługi i specjalne rozwiązania związane z przechowywaniem towarów, a także transportem krajowym i międzynarodowym (transport lądowy, morski i intermodalny) dla branży motoryzacyjnej, chemicznej, petrochemicznej i FMCG. Spółka ILS jest kontrolowana przez Inter Cars, grupę prowadzącą działalność w zakresie sprzedaży samochodowych części zamiennych do samochodów osobowych i pojazdów użytkowych,

| — | DANX jest przedsiębiorstwem logistycznym specjalizującym się w dystrybucji części zamiennych w ciągu nocy, prowadzącym działalność w Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, na Litwie i Łotwie. DANX jest spółką portfelową przedsiębiorstwa Axcel VI, które jest funduszem private equity, koncentrującym się przede wszystkim na spółkach średniej wielkości w państwach nordyckich. |
| --- | --- |

—

DANX jest przedsiębiorstwem logistycznym specjalizującym się w dystrybucji części zamiennych w ciągu nocy, prowadzącym działalność w Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, na Litwie i Łotwie. DANX jest spółką portfelową przedsiębiorstwa Axcel VI, które jest funduszem private equity, koncentrującym się przede wszystkim na spółkach średniej wielkości w państwach nordyckich.

3.

Przedmiotem działalności gospodarczej docelowej spółki joint venture będą: rynki logistyczne w Polsce, w szczególności (i) dystrybucja w nocy, (ii) odbieranie/nadawanie przesyłek, (iii) przechowywanie zapasów w pobliżu odbiorców (FSL) oraz (iv) magazynowanie.

4.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

5.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.10971 – ILS / DANX / JV

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą lub pocztą elektroniczną. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/13

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 49/10)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Quarts de Chaume”

PDO-FR-A0829-AM02

Data przekazania informacji: 14.11.2022

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Oficjalny kod geograficzny

Zaktualizowano gminy obszaru geograficznego oraz obszaru bezpośredniego sąsiedztwa według oficjalnego kodu geograficznego.

Nie ma to wpływu na wielkość wyznaczonego obszaru geograficznego.

Zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2.   Odstęp między krzewami winorośli

Minimalny odstęp między krzewami w tym samym rzędzie zmniejsza się z 1 m do 0,90 m.

Celem tej zmiany jest zwiększenie gęstości nasadzenia winorośli bez zmiany odstępów między rzędami.

Dodano również przepis specjalny dotyczący winorośli na stokach o nachyleniu powyżej 10 %, na których minimalny odstęp między krzewami może wynosić 0,80 m.

Celem tego uzupełnienia jest uwzględnienie szczególnego przypadku winorośli sadzonych na dość stromych zboczach, w przypadku których stosuje się szczególny sposób sadzenia (nasadzenia równoległe do zbocza, a nie prostopadłe do niego).

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

3.   Cięcie

Zasady cięcia zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire).

Celem tego ujednolicenia jest poszerzenie wiedzy podmiotów gospodarczych i uproszczenie kontroli. Zmiana ta daje możliwość plantatorom winorośli dostosowania się w razie przymrozków, które występują coraz później.

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

4.   Dojrzałość

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu wynosi co najmniej 18 %. Aby uwzględnić trudności związane z fermentacją moszczu bardzo bogatego w cukry, rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu przestała być ograniczona, a w specyfikacji nie określa się już jej wartości minimalnej.

Zmieniono pkt 4 jednolitego dokumentu.

5.   Środki przejściowe

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Nie wymaga to zmian w jednolitym dokumencie.

6.   Etykietowanie

Zasady dotyczące etykietowania ujednolicono na poziomie nazw z obszaru Anjou Saumur w Val de Loire. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmieniono pkt 9 jednolitego dokumentu.

7.   Zmiany redakcyjne

W specyfikacji wprowadzono szereg zmian redakcyjnych.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

8.   Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zmieniono w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw pochodzenia. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa lub nazwy

Quarts de Chaume

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

4.   Opis wina lub win

KRÓTKI OPIS

Są to białe wina niemusujące produkowane z przejrzałych winogron posiadające następujące główne analityczne cechy charakterystyczne.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 18 %.

Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji wynosi co najmniej 85 gramów na litr.

Całkowita zawartość dwutlenku siarki i kwasowość miareczkowa są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Są to słodkie wina białe produkowane wyłącznie z odmiany chenin B. Jednocześnie mocne i delikatne, wyróżniają się dużą złożonością aromatyczną, a w ich smaku wyczuwa się znaczną harmonię między słodkością a wigorem, którą podkreślają często nuty goryczy. Wina te wyjątkowo nadają się do starzenia.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | 25 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

25

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

5.1.   Szczególne praktyki enologiczne

1.

Szczególne praktyki enologiczne

Zabrania się stosowania zbiornika odbiorczego ze śrubą, pompy do zacieru lub prasy ślimakowej.

Zakazana jest wszelka obróbka termiczna winogron, w której stosuje się temperaturę poniżej -5 °C. Niedopuszczalne jest wykorzystywanie kawałków drewna.

Wina dojrzewają co najmniej do dnia 1 lipca roku następującego po roku zbiorów.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

2.   Gęstość nasadzeń

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 5 000 krzewów na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2 metry, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra.

Zbiory z działek, na których odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi mniej niż 0,90 metra, ale nie mniej niż 0,80 metra, i które są położone na zboczu o nachyleniu powyżej 10 %, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia.

3.   Cięcie i palikowanie winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się, stosując albo cięcie długie albo cięcie krótkie lub mieszane, z maksymalnie 12 oczkami na krzew.

W stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (pączki kwiatowe oddzielone) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie przekracza 10.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

4.   Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

5.   Zbiory

Praktyka uprawy

Wina produkuje się z przejrzałych winogron.

Winogrona zbiera się ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych.

6.   Transport zbiorów

Praktyka uprawy

Zabrania się stosowania zbiorników samowyładowczych z przenośnikiem śrubowym oraz zbiorników samowyładowczych wyposażonych w pompę łopatkową.

Wysokość winogron w pojemnikach wykorzystywanych do transportu zbiorów może wynosić maksymalnie 1 metr.

5.2.   Maksymalna wydajność

1.

25 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następującej gminy w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2021 r.: Rochefort-sur-Loire.

7.   Odmiany winorośli

Chenin B

8.   Opis związku lub związków

8.1.

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Na położonym w centralnej części Andegawenii obszarze geograficznym, nad rzeką Layon, znajduje się strome wzgórze skierowane na wschód i zachód. Obszar zajmuje całe terytorium gminy Rochefort-sur-Loire. Działki specjalnie wyznaczone do zbioru winogron, które zajmują powierzchnię około 40 hektarów u podnóża tego stromego wzgórza, skierowane są na południe. Wyznaczone działki rolne, na których różnica wysokości wynosi 25–75 metrów, znajdują się na krańcowych zboczach wzgórza, nad centralną częścią meandra rzeki Layon.

Te wyznaczone działki znajdują się głównie na podglebiu łupkowym z neoproterozoiku, które jest typowe dla obszaru, ponieważ ta charakterystyczna dla lewego brzegu Layon warstwa geologiczna występuje jedynie w kilku miejscach na prawym brzegu tej rzeki. W górnej części wyznaczonych działek rolnych występują lokalnie bardzo zerodowane skały puddingowe, zlepieńce z kamieni rzecznych. Z powodu silnej erozji gleb skała macierzysta jest widoczna w wielu miejscach, ale winorośl sadzi się najczęściej na bardzo płytkiej glebie ilastej. Te bardzo płytkie gleby charakteryzują się bardzo ograniczoną zdolnością zatrzymywania wody, a zbocze sprzyja doskonałemu odwadnianiu.

Na obszarze geograficznym, podobnie jak na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Coteaux du Layon”, panuje w pewnym stopniu zmieniony klimat oceaniczny. Na zachodzie obszaru geograficznego, na który korzystny wpływ wywiera fen i który chroniony jest przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu masywu Mauges, roczne opady wynoszą około 600 milimetrów, natomiast na obszarze masywu Mauges wynoszą one 800 milimetrów. Mała dolina „Bézigon”, ukształtowana przez meander rzeki Layon, sprzyja powstawaniu porannych mgieł, które jesienią zakrywają winnice przez cały ranek. Na tym obszarze naturalnym, dobrze chronionym od wschodu i zachodu przed północnymi wiatrami, występuje znaczne nasłonecznienie, które w okresie wiosennym umożliwia kamienistym glebom nagrzanie się. Występowanie wzdłuż całego wzgórza dębów ostrolistnych, mimoz i innych migdałowców stanowi najpiękniejszy wyraz „andegaweńskiej łagodności” (fr. douceur angevine).

b)   Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Winnica ta zawdzięcza swoją nazwę dawnej praktyce. W 1028 r. Fulko Czarny pozostawił w spadku opactwu w Ronceray d'Angers majątek położony w gminie Rochefort-sur-Loire. Mniszki z tego opactwa, świadome zalet terenu, podjęły działania mające na celu osiągnięcie jak największego zysku. W związku z tym w XV wieku posiadacze ziemscy z La Guerche dzierżawiący „posiadłość Chaume” płacili mniszkom, oddając „najlepsze kwarty zbiorów uzyskanych na południowym zboczu wzgórza”. Dzięki trwającej kilka wieków uprawie prowadzonej przez opactwo w Ronceray zachowały się liczne dokumenty zawierające odniesienia do win produkowanych w „posiadłości Chaume”, co potwierdza wezwanie z dnia 23 września 1674 r. mające na celu ustalenie ogłoszenia rozpoczęcia zbiorów. W XVII i XVIII wieku wina te cieszyły się dużym zainteresowaniem holenderskich kupców, dla których winnica położona na brzegach rzeki Layon stała się głównym miejscem zaopatrzenia.

Rewolucja francuska umożliwiła ludności cywilnej nabywanie posiadłości na obszarze geograficznym. Winnicę zrestrukturyzowano i podzielono na kilka posiadłości. Ich właściciele dążyli do poprawy jakości win. Na początku XX wieku pan Mignot prowadzący winnicę „Château de Bellerive” wielokrotnie krytykował stosowanie cięcia długiego w przypadku odmiany winorośli chenin B.

Producenci bardzo szybko zrozumieli również, że winogrona tej odmiany należy zbierać po osiągnięciu przez nie zaawansowanego stopnia dojrzałości, stosując określone techniki. W 1845 r. hrabia Odart stwierdził w swoim „Traité des cépages” (Traktat o odmianach winorośli): „Konieczne jest również dodanie warunku, że zbiory należy przeprowadzać dopiero wówczas, gdy winogrona będą przejrzałe, co następuje w okolicach dnia Wszystkich Świętych, kiedy zmiękczona przez deszcze skórka odchodzi”. Dążenie do osiągnięcia przejrzałości stanowiło zatem nieodłączną część celu przeprowadzania zbiorów. W 1816 r. Jullien w „Topographie de tous les vignobles connus” (Topografia wszystkich znanych winnic) uściśla, że: „W dobrych winnicach klasy crus zbiory przeprowadza się kilkukrotnie; wina z pierwszych dwóch zbiorów, podczas których zbiera się wyłącznie najbardziej dojrzałe winogrona, wysyła się za granicę; wina, które produkuje się z winogron zebranych podczas trzecich zbiorów, konsumowane są w kraju (...)”.

W dekrecie dotyczącym uznania kontrolowanej nazwy pochodzenia „Quarts de Chaume” z dnia 10 sierpnia 1954 r. potwierdzono historię tego terenu oraz troskę o jakość i autentyczność, jaką kierowały się kolejne pokolenia producentów.

8.2.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Quarts de Chaume” to słodkie wina białe produkowane wyłącznie z odmiany chenin B. Jednocześnie mocne i delikatne, wyróżniają się dużą złożonością aromatyczną, a w ich smaku wyczuwa się znaczną harmonię między słodkością a wigorem, którą podkreślają często nuty goryczy. Wina te wyjątkowo nadają się do starzenia.

3.   Zależności przyczynowe

Elementy klimatu południowego występujące w klimacie oceanicznym – w połączeniu z wyjątkowo korzystnym położeniem topograficznym, nietypową ekspozycją u stóp wzgórza oraz płytkimi, kamienistymi glebami powstałymi w wyniku erozji łupków w neoproterozoiku – sprawiają, że teren ten doskonale nadaje się do produkcji win najlepszej jakości. „Quarts de Chaume” zapewnia miejscowej odmianie winorośli chenin B jedne z najkorzystniejszych warunków. Odmiana ta rozwija na tym obszarze cały swój potencjał, którzy wyraża się wówczas w szczególnej mocy i elegancji wina. Producenci otaczają szczególną troską winorośl, która prowadzona jest w sposób mający na celu osiągnięcie niewielkich zbiorów.

Oryginalność terenu wynika z jego położenia w centralnej części meandra rzeki Layon. Wcześnie rano jesienne mgły pozostawiają niewielkie kropelki na skórce dojrzałych winogron, sprzyjając pojawieniu się botrytis cinerea. Pod wpływem ciepła słonecznego grzyb tworzący „szlachetną pleśń” rozprzestrzenia się na złociste kiście, co skutkuje gromadzeniem się cukru w winogronach oraz rozwojem złożoności aromatycznej. Niekiedy w niektórych rocznikach, w trakcie których koniec sezonu był bardziej suchy, gromadzenie cukru uzyskuje się przez suszenie wskutek czysto mechanicznego działania wiatru i ciepła, które wysusza winogrono. Winogrona zbiera się wówczas ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych na tej samej działce, gdy minimalna zawartość cukru wynosi 298 gramów na litr.

Na obszarze regionu winiarskiego Andegawenii z czasem pojawiły się tereny, na których regularnie produkowano wyjątkowe wina, takie jak „Quarts de Chaume”. Rozciągają się one w samym sercu korzystnie położonego obszaru, na którym występują optymalne warunki topograficzne, gleba i klimat. Zidentyfikowane i nazwane przed wiekami, otoczone są największą troską producentów zarówno w winnicy, jak i w piwnicach. Na terenach tych co roku powstają oryginalne wina, które od wieków zajmują miejsca na szczycie klasyfikacji najlepszych win andegaweńskich i są opatrywane określeniem „cru”. Od XV wieku szczególną popularnością cieszyły się produkty wytwarzane z owoców zebranych w „posiadłości Chaume”. Znane były przede wszystkim lokalnie, o czym świadczy troska, jaką otaczały je przeorysza i mniszki z opactwa Ronceray, oraz działania proboszcza parafii Rochefort, który w latach 90. XVII wieku nie wahał się domagać rzeczowo swoich należności: „całą kadź wina otrzymaną z Chaume, którą dał mi pan z La Guerche, tj. jedną z dziewiętnastu kadzi, które otrzymuje on ze wspomnianego Chaume”.

Ta sława i renoma rozpowszechniły się dzięki rzece Layon, która była drogą wodną i szlakiem handlowym. Pod koniec XVIII wieku jej żeglowność umożliwiła Holendrom zaopatrywanie się w te wina, które dobrze nadawały się do transportu drogą morską. W XIX wieku wina z „Quarts de Chaume” chwalono w wielu tekstach pisanych. William Guthrie (1708–1770), angielski geograf, w tłumaczeniu swojego dzieła „Nouvelle Géographie Universelle” (Nowa geografia uniwersalna) opublikowanego w 1802 r., umieścił w swojej klasyfikacji wina „cru des Quarts de Chaume”. Maisonneuve, w swojej książce „L'Anjou, ses vignes et ses vins” (Andegawenia, jej winnice i jej wina) opublikowanej w 1925 r., nazywa wina „Quarts de Chaume”„perłami Layon”.

Stosowana praktyka polega na kilkumiesięcznym dojrzewaniu win, co sprawia, że wina te wyjątkowo dobrze nadają się do przechowywania, oraz przyczynia się do wzmocnienia złożoności aromatycznej wyczuwalnej podczas degustacji. Określenie „grand cru”, którym są obecnie opatrywane, świadczy o praktykach, opanowanych umiejętnościach oraz uzyskanej na przestrzeni pokoleń i należycie uzasadnionej historycznej renomie.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2021 r.: Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Brissac Loire Aubance (wyłacznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Brissac-Quincé i Vauchrétien), Chalonnes-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłacznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Chanzeaux), Denée, Doué-en-Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Brigné i Les Verchers-sur-Layon), Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Montjean-sur-Loire i La Pommeraye), Mozé-sur-Louet, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Terranjou (wyłacznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Chavagnes i Notre-Dame-d'Allençon), Val-du-Layon.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Określenia fakultatywne, których stosowanie, zgodnie z przepisami wspólnotowymi, mogą regulować państwa członkowskie, zapisuje się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość, szerokość i grubość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić tradycyjnym określeniem „grand cru”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

| — | jest to nazwa miejsca wpisana do ksiąg wieczystych; |
| --- | --- |

—

jest to nazwa miejsca wpisana do ksiąg wieczystych;

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa miejsca wpisanego do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-f1846582-d0b3-45b0-89bc-e063ecf4008c

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/20

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 49/11)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Grignan-les-Adhémar”

PDO-FR-A0929-AM02

Data przekazania informacji: 11.11.2022

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Rozdział I specyfikacji produktu objętego nazwą „Grignan-les-Adhémar” zmieniono w pkt IV ppkt 3 – Obszar bezpośredniego sąsiedztwa.

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa został zmieniony, aby wykreślić gminy oddalone od miejsca prowadzenia działalności winiarskiej, w których nie prowadzi się już produkcji wina, przy równoczesnym zachowaniu ciągłości geograficznej i związku między produkcją winogron a ich przetwarzaniem.

| — | wykreślenie 3 gmin oddalonych od miejsca prowadzenia działalności winiarskiej (gmin górskich): Comps, Orcinas, Chaudebonne, |
| --- | --- |

—

wykreślenie 3 gmin oddalonych od miejsca prowadzenia działalności winiarskiej (gmin górskich): Comps, Orcinas, Chaudebonne,

| — | wykreślenie gminy Morières-les-Avignon, |
| --- | --- |

—

wykreślenie gminy Morières-les-Avignon,

| — | dodanie gminy Travaillan, w której prowadzona jest znacząca działalność winiarska i która przylega do obszaru bezpośredniego sąsiedztwa. |
| --- | --- |

—

dodanie gminy Travaillan, w której prowadzona jest znacząca działalność winiarska i która przylega do obszaru bezpośredniego sąsiedztwa.

Zmiany te uwzględniono w jednolitym dokumencie, w punkcie dotyczącym wymogów dodatkowych.

2.   Odmiany winorośli

Rozdział I specyfikacji nazwy „Grignan-les-Adhémar” zmieniono w pkt V – Odmiany winorośli, jak również w pkt IX. - Przetwarzanie, wytwarzanie, proces dojrzewania, pakowanie, przechowywanie.

| — | W przypadku win różowych główną odmianą staje się cinsaut N, dołączając do odmian syrah N i grenache N. W przypadku win czerwonych nie wprowadzono zmian. |
| --- | --- |

—

W przypadku win różowych główną odmianą staje się cinsaut N, dołączając do odmian syrah N i grenache N. W przypadku win czerwonych nie wprowadzono zmian.

| — | W przypadku win białych odmiany dzielą się na odmiany główne (viognier B, grenache B, marsanne B) i dodatkowe (Bourboulenc B, Clairette B). |
| --- | --- |

—

W przypadku win białych odmiany dzielą się na odmiany główne (viognier B, grenache B, marsanne B) i dodatkowe (Bourboulenc B, Clairette B).

Te zmiany w podziale odmian według koloru wina nie mają wpływu na jednolity dokument i na wykaz odmian, z których można produkować wina objęte nazwą pochodzenia.

| — | Wprowadzenie maksymalnego odsetka odmian białych wynoszącego 10 % w produkcji win czerwonych i 20 % w produkcji win różowych. |
| --- | --- |

—

Wprowadzenie maksymalnego odsetka odmian białych wynoszącego 10 % w produkcji win czerwonych i 20 % w produkcji win różowych.

| — | Reprezentatywność odmian głównych w asamblażach jest określana jako minimalny odsetek wynoszący 70 %. |
| --- | --- |

—

Reprezentatywność odmian głównych w asamblażach jest określana jako minimalny odsetek wynoszący 70 %.

| — | wprowadzenie przepisu zezwalającego małym gospodarstwom o powierzchni poniżej 1,5 hektara, które nie produkują wina, na odstępstwo od zasad dotyczących proporcji odmian w gospodarstwie. |
| --- | --- |

—

wprowadzenie przepisu zezwalającego małym gospodarstwom o powierzchni poniżej 1,5 hektara, które nie produkują wina, na odstępstwo od zasad dotyczących proporcji odmian w gospodarstwie.

| — | wprowadzenie odstępstwa o długości pięciu lat, pozwalającego gospodarstwom na dostosowanie się do zasad dotyczących proporcji odmian w przypadku niezamierzonej zmiany struktury (wywłaszczenie, dziedziczenie). |
| --- | --- |

—

wprowadzenie odstępstwa o długości pięciu lat, pozwalającego gospodarstwom na dostosowanie się do zasad dotyczących proporcji odmian w przypadku niezamierzonej zmiany struktury (wywłaszczenie, dziedziczenie).

Zmiany te nie mają wpływu na jednolity dokument.

3.   Minimalna gęstość nasadzeń

Rozdział I specyfikacji nazwy „Grignan-les-Adhémar” zmieniono w pkt VI. - Prowadzenie winorośli – w celu wykreślenia odstępstwa zezwalającego na minimalną gęstość nasadzeń wynoszącą 3 300 krzewów na hektar, zamiast 4 000, na niektórych starych działkach zarejestrowanych przez INAO (francuski Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości).

Te działki zostały zrestrukturyzowane i są obecnie zgodne z zasadami ogólnymi.

Odstępstwo to wykreślono również z jednolitego dokumentu, w punkcie dotyczącym praktyk winiarskich.

4.   Zasady cięcia

Rozdział I specyfikacji nazwy „Grignan-les-Adhémar” zmieniono w pkt VI. - Prowadzenie winorośli – w celu zmiany zasady cięcia.

Dopuszczone techniki to cięcia krótkie (w kształcie sznura Royat i w formie kielicha), z pozostawieniem maksymalnie 12 oczek na krzew.

Aby uwzględnić okres tworzenia się sznura, wprowadzono przepis dopuszczający cięcie techniką sznura Guyota w okresie jego formowania. Technikę sznura Guyota rozszerzono na wszystkie działki z odmianami Syrah i Viognier, bez ograniczeń dotyczących wieku, ograniczając ją do cięcia techniką jednoramiennego sznura Guyota, z taką samą liczbą oczek na krzew co w przypadku cięcia krótkiego (maksymalnie 12 oczek). Cięcie to stosuje się ponieważ pozwala ograniczyć obumieranie łoz i równoważyć ich delikatność podczas przejazdu maszyny do zbioru winogron.

Zmiany te uwzględniono w jednolitym dokumencie, w punkcie dotyczącym praktyk winiarskich.

5.   Zasady palikowania

Rozdział I specyfikacji nazwy „Grignan-les-Adhémar” zmieniono w pkt VI. - Prowadzenie winorośli w przypadku zasad palikowania – w celu uściślenia, że palikowanie jest obowiązkowe w przypadku odmian marsanne B, marselan N, roussanne B, syrah N i viognier B, tj. z zastosowaniem co najmniej jednego drutu nośnego i jednego poziomu drutów podnoszących (prowadzenie metodą podpierania z podniesionymi piętrami drutów).

Przepis ten uwzględniono w punkcie dotyczącym praktyk winiarskich jednolitego dokumentu.

W pkt XI specyfikacji produktu przewidziano środek przejściowy – w celu uściślenia, że obowiązek palikowania nie ma zastosowania do starych winorośli, zasadzonych przed 2011 r. Wina produkowane z tych działek podlegają bardziej rygorystycznemu wymogowi wydajności.

W tym samym akapicie skreślono przepis ogólny dotyczący wysokości ulistnienia, stosujący się do starych działek zarejestrowanych przez INAO. Działki te zostały zrestrukturyzowane i są zgodne z zasadą ogólną (zob. pkt „Gęstość nasadzeń”).

Przedmiotowy przepis nie ma wpływu na jednolity dokument.

6.   Zawartość cukru w winogronach i minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu

Rozdział I specyfikacji nazwy „Grignan-les-Adhémar” zmieniono w pkt VII – Zbiór, transport i dojrzałość winogron.

Uwzględniając poziomy dojrzałości spotykane na tym południowym obszarze, zaproponowano, by zwiększyć zawartość cukrów w winogronach tak, aby minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu wynosiła 12 % w przypadku win czerwonych i 11,5 % w przypadku win różowych i białych (zamiast 11 %). Zmiany te uwzględniono w jednolitym dokumencie, w opisie win.

W związku z tym, w specyfikacji produktu zwiększono minimalne zawartości cukrów w winogronach. Zmiany te nie mają wpływu na jednolity dokument.

7.   Wydajność

Rozdział I specyfikacji nazwy „Grignan-les-Adhémar” zmieniono w pkt VIII – Wydajność –

Maksymalną wydajność docelową win zmniejszono z 60 do 58 hektolitrów na hektar. Zmianę tę uwzględniono w jednolitym dokumencie w punkcie dotyczącym maksymalnej wydajności.

Podstawową wydajność roczną zwiększono z 45 do 48 hektolitrów na hektar w przypadku win czerwonych i z 45 do 52 hektolitrów na hektar w przypadku win różowych, aby umożliwić zwiększenie produkcji win czerwonych i różowych przy zachowaniu charakterystycznych cech ChNP. Wydajność win białych utrzymano na poziomie 52 hektolitrów na hektar. Zmiany te nie mają wpływu na jednolity dokument.

8.   Wymogi w zakresie składania oświadczeń i główne punkty podlegające kontroli

Rozdziały II i III specyfikacji produktu objętego nazwą „Grignan-Les-Adhémar” zmieniono w celu ich uproszczenia i dostosowania do planu kontroli nazwy, zasad dotyczących zgłoszenia zamiaru objęcia produktu tą nazwą, pakowania oraz kontroli głównych punktów podlegających kontroli w przypadku produkcji win.

Przedmiotowa aktualizacja specyfikacji produktu nie ma wpływu na jednolity dokument.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa lub nazwy

Grignan-les-Adhémar

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

4.   Opis wina lub win

1.   Opis analityczny

KRÓTKI OPIS

Wina objęte nazwą pochodzenia „Grignan-les-Adhémar” to wina niemusujące, które dzielą się na wina czerwone, różowe i białe. Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach czerwonych wynosi 12 %, a w winach białych i różowych 11,5 %.

Po fermentacji zawartość cukrów w winach (glukozy i fruktozy) wynosi nie więcej niż:

| — | Wina białe i różowe: 4 g/l |
| --- | --- |

—

Wina białe i różowe: 4 g/l

| — | Wina czerwone o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu nieprzekraczającej 14 %: 3 g/l |
| --- | --- |

—

Wina czerwone o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu nieprzekraczającej 14 %: 3 g/l

| — | Wina czerwone o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu powyżej 14 %: 4 g/l |
| --- | --- |

—

Wina czerwone o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu powyżej 14 %: 4 g/l

Na etapie pakowania, kwasowość lotna win nie przekracza:

| — | 18,37 miliekwiwalentów na litr w przypadku win czerwonych; - 14,28 miliekwiwalentów na litr w przypadku win białych i różowych. |
| --- | --- |

—

18,37 miliekwiwalentów na litr w przypadku win czerwonych; - 14,28 miliekwiwalentów na litr w przypadku win białych i różowych.

| — | Wina czerwone osiągają na etapie pakowania: |
| --- | --- |

—

Wina czerwone osiągają na etapie pakowania:

całkowitą zawartość polifenoli (DO 280 nm) wynoszącą co najmniej 40.

regulowaną intensywność barwy (DO 420 nm + DO 520 nm + DO 620 nm) przekraczającą 5.

maksymalną zawartość kwasu jabłkowego wynoszącą 0,4 g na litr.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 13 %.

Pozostałe kryteria analityczne są zgodne z wartościami ustanowionymi w przepisach europejskich.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2.   Opis właściwości organoleptycznych

KRÓTKI OPIS

Charakterystyczne cechy organoleptyczne tych produktów łączą je z wielką rodziną win z Doliny Rodanu w zakresie, w jakim występują między nimi podobieństwa gleb i odmian winorośli.

Wina czerwone odznaczają się jednak oryginalnością, głównie dzięki obecności odmiany grenache N, która jest tu sadzona w miejscach, gdzie winogrona osiągają dojrzałość graniczną, i nadaje winu subtelności, owocowej elegancji i krągłości. Asamblaż uzupełnia odmiana syrah N, zapewniająca taninową strukturę, intensywność koloru oraz elegancję aromatów roślinnych i kwiatowych. Są to wina czerwone, które można pić kiedy są młode, a także nadają się do dłuższego przechowywania dzięki zastosowaniu znaczącej proporcji odmiany syrah N w produkcie objętym przedmiotową kontrolowaną nazwą pochodzenia, pochodzącym z południowej części winnic Doliny Rodanu.

Wina różowe, uzyskiwane w wyniku tłoczenia lub ściągania soku, są owocowe oraz eleganckie i posiadają kolor od bladoróżowego do jasnoczerwonego. W smaku odznaczają się świeżością oraz giętkością, z dominującymi aromatami czerwonych owoców.

Wina białe wytwarzane są z mieszanki, z jednej strony z odmian południowych, takich jak bourboulenc B, grenache B, clairette B, a z drugiej strony z odmian bardziej północnych, takich jak marsanne B, roussanne B czy viognier B. Ten wachlarz odmian zapewnia różnorakie połączenia i tworzy wytrawne wina białe posiadające dużą złożoność aromatów (kwiatowy, owocowy, mineralny itp.) oraz kwasowość w smaku, którą zawsze równoważy ich krągłość.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

5.1.   
  Szczególne praktyki enologiczne

Praktyka uprawy

Gęstość nasadzeń

| — | Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 4 000 krzewów na hektar. Odległość między rzędami wynosi maksymalnie 2,50 metra. |
| --- | --- |

—

Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 4 000 krzewów na hektar. Odległość między rzędami wynosi maksymalnie 2,50 metra.

- Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić mniej niż 1 metr i więcej niż 1,5 metra.

Zasady cięcia.

Przepisy ogólne:

| — | Winorośl przycina się techniką cięcia krótkiego, pozostawiając maksymalnie 12 oczek na krzew; |
| --- | --- |

—

Winorośl przycina się techniką cięcia krótkiego, pozostawiając maksymalnie 12 oczek na krzew;

| — | W okresie formowania się sznura Royat, który jest ograniczony do 2 lat, dopuszcza się cięcie techniką sznura Guyota. |
| --- | --- |

—

W okresie formowania się sznura Royat, który jest ograniczony do 2 lat, dopuszcza się cięcie techniką sznura Guyota.

| — | W przypadku działek obsadzanych począwszy od dnia 1 sierpnia 2022 r., wysokość sznura nie przekracza 70 cm. |
| --- | --- |

—

W przypadku działek obsadzanych począwszy od dnia 1 sierpnia 2022 r., wysokość sznura nie przekracza 70 cm.

Postanowienia szczególne:

| — | Odmiany viognier B i syrah N można też przycinać w formie jednoramiennego sznura Guyota z maksymalnie 10 oczkami na długiej łozie i czopem z maksymalnie 2 oczkami. |
| --- | --- |

—

Odmiany viognier B i syrah N można też przycinać w formie jednoramiennego sznura Guyota z maksymalnie 10 oczkami na długiej łozie i czopem z maksymalnie 2 oczkami.

Zasady palikowania

Palikowanie jest obowiązkowe w przypadku odmian marsanne B, marselan N, roussanne B, syrah N i viognier B, z zastosowaniem co najmniej jednego drutu nośnego i jednego poziomu drutów podnoszących (prowadzenie metodą podpierania z podniesionymi piętrami drutów).

Można zezwolić na nawadnianie.

Szczególne praktyki enologiczne

| — | W przypadku win czerwonych dopuszcza się substraktywne techniki wzbogacania, przy czym próg stężenia wynosi 10 %; |
| --- | --- |

—

W przypadku win czerwonych dopuszcza się substraktywne techniki wzbogacania, przy czym próg stężenia wynosi 10 %;

| — | Do produkcji win różowych dopuszcza się wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, ale wyłącznie na sprasowanym moszczu i w proporcji, która nie może przekraczać 20 % całkowitej ilości winogron poddawanych winifikacji przez dany podmiot gospodarczy w odniesieniu do danego zbioru; |
| --- | --- |

—

Do produkcji win różowych dopuszcza się wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, ale wyłącznie na sprasowanym moszczu i w proporcji, która nie może przekraczać 20 % całkowitej ilości winogron poddawanych winifikacji przez dany podmiot gospodarczy w odniesieniu do danego zbioru;

Poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

5.2.   
  Maksymalna wydajność

1.

58 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, ich fermentacja i wytwarzanie wina odbywają się na obszarze następujących gmin w departamencie Drôme: Allan, La Baume-de-Transit, Chamaret, Chantemerle-lès-Grignan, Châteauneuf-du-Rhône, Clansayes, Colonselle, Donzère, Grignan, La Garde-Adhémar, Les Granges-Gontardes, Malataverne, Montségur-sur-Lauzon, Réauville, La Roche-Saint-Secret-Béconne, Roussas, Salles-sous-Bois, Saint-Paul-Trois-Châteaux, Saint-Restitut, Solérieux, Valaurie.

7.   Odmiany winorośli

| | Bourboulenc B - Doucillon blanc |
| --- | --- |

Bourboulenc B - Doucillon blanc

| | Carignan N |
| --- | --- |

Carignan N

| | Cinsaut N - Cinsault |
| --- | --- |

Cinsaut N - Cinsault

| | Clairette B |
| --- | --- |

Clairette B

| | Grenache N |
| --- | --- |

Grenache N

| | Grenache blanc B |
| --- | --- |

Grenache blanc B

| | Marsanne B |
| --- | --- |

Marsanne B

| | Marselan N |
| --- | --- |

Marselan N

| | Mourvèdre N - Monastrell |
| --- | --- |

Mourvèdre N - Monastrell

| | Roussanne B |
| --- | --- |

Roussanne B

| | Syrah N - Shiraz |
| --- | --- |

Syrah N - Shiraz

| | Viognier B |
| --- | --- |

Viognier B

8.   Opis związku lub związków

8.1.   
  Czynniki naturalne i ludzkie mające wpływ na związek z obszarem

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny nazwy „Grignan-les-Adhémar” znajduje się w prowansalskiej części Drôme, stanowiącej obszar przejściowy i punkt styku między aktualnym regionem Delfinatu i krainą Comtat, Masywem Centralnym i podnóżem Alp. Jest położony na lewym brzegu Rodanu, na południe od miasta Montélimar i na północ od miasta Bollène w departamencie Drôme, i obejmuje obszar 21 gmin leżących między Rodanem na zachodzie a krainą Enclave des Papes na wschodzie. W ukształtowaniu terenu występują miejsca czasami płaskie czasami górzyste, przy czym ich średnia wysokość jest niewielka i nie przekracza 200 m n.p.m.

Podłoże na całym obszarze geograficznym jest zbudowane głównie z formacji pochodzących ze środkowego miocenu. Na wschodzie (gminy Grignan i Colonzelle) są to piaski marglowe i margle z ławicami molasy zwanymi „Molasami z Grignan”. W części środkowej te helweckie osady przechodzą następnie w żółtawe piaski i piaskowce (miejscowość Saffres) z Valréas. Tworzą one lekkie, piaszczyste, mniej lub bardziej głębokie gleby, mało zasobne w składniki mineralne.

Na południu gmina La Baume-de-Transit wyróżnia się terasami wurmskimi z glebami gliniasto-wapiennymi i kamienistymi osadzonymi przez rzekę Aygues, natomiast na zachodzie znajdują się terasy rzeczne Rodanu.

Na północy starsze terasy rzeczne opierają się o wapienne wzgórza zamykające dolinę Rodanu i są częściowo pokryte wapiennymi piargami pochodzącymi z tych zboczy. Na tych obszarach o ubogich, marnych glebach dominował niegdyś garig (obszar dawnego lasu Bois des Mattes). Zagospodarowano je pod winnice dość niedawno, bo w dziesięcioleciu 60-70 XX w.

Panujący na tym obszarze klimat ogólny wyznacza granicę. Jest to klimat typu śródziemnomorskiego, który staje się bardziej łagodny w wysuniętej na północ części tego regionu, zbiegającej się z północną granicą upraw drzew oliwnych i odmiany grenache N.

Opady są nieregularne, a ich średnia roczna waha się między 700 a 1 000 milimetrów.

Występują tu łagodne temperatury na średnim rocznym poziomie około 13°C, z istotnym nasłonecznieniem sięgającym około 2 500 godzin rocznie. Często wiejący wiatr (głównie mistral) zwiększa suchość stoków często przeznaczanych pod winnice.

Klimat ten różnicują także wpływy kontynentalne, ze względu na szereg wzgórz blokujących dolinę Rodanu, co przekłada się na mroźniejsze zimy.

Takie usytuowanie winnic na styku stref klimatycznych sprawia, że stanowiska lokalne cechują się kontrastami, zależnymi od wysokości i warunków topograficznych.

Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Wśród licznych pozostałości rzymskich, które świadczą o obecności winorośli i wina w tym regionie, niewątpliwie znaczącym elementem wspaniałej historii winnic lokalnych pozostaje duże gospodarstwo winiarskie, odkryte w 1983 r., w gminie Donzère, w centralnej części obszaru.

Począwszy od starożytności winnice nieprzerwanie prosperują. W 1850 r. ich całkowita powierzchnia sięga 2 500 hektarów. Podobnie jednak jak pozostałe francuskie winnice i one dotkliwie odczuwają kryzys wywołany przez filokserę w 1885 r. Pomimo tego względnego spadku zainteresowania winoroślą, trzon winiarzy, dynamicznych i wiernych tradycjom winiarskim regionu, ukierunkowuje się na produkcję win wysokiej jakości.

W 1962 r. do Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości złożony zostaje wniosek o uznanie win z regionu za wina wysokiej jakości pochodzące z wyznaczonego obszaru (fr. vin délimité de qualité supérieure), opatrzone nazwą „Coteaux du Tricastin”.

Wniosek zostaje oficjalnie zaakceptowany rozporządzeniem z dnia 13 marca 1964 r., które określa warunki szczegółowe dla tej nazwy.

Dziesięć lat później producenci dopracowują stosowane przez siebie odmiany, odpowiednio do warunków uprawy winorośli, dostosowują i udoskonalają techniki produkcji i w dniu 27 lipca 1973 r. ich produkty zostają objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia.

Lata 70 i 80 XX w. to okres odnowy winnic i gwałtownego wzrostu produkcji, która od 1976 do 1983 r. wzrasta z 53 000 hektolitrów do 78 000 hektolitrów.

Zmiana kontrolowanej nazwy pochodzenia z „Coteaux du Tricastin” na „Grignan-les-Adhémar”, której od dawna domagali się producenci, zostaje oficjalnie potwierdzona dekretem z dnia 16 listopada 2010 r.

W 2010 r. winnice zajmują 2 600 hektarów, produkujących średnio 55 000 hektolitrów i podzielonych między około czterdzieści indywidualnych wytwórni i 12 spółdzielni. Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Grignan-les-Adhémar” występują w trzech kolorach, nawet jeżeli większa część produktów to wina czerwone, które w 2008 r. stanowią 75 % całej produkcji.

Ostatnie nasadzenia idą w kierunku stopniowego rozwoju produkcji wytrawnych win białych, które, również w 2008 r., stanowią 7 % produkcji.

8.2.   
  Związki przyczynowe

Między regionami Delfinatu i Prowansji, na lewym brzegu Rodanu, powstały winnice znajdujące się pod korzystnymi, śródziemnomorskimi wpływami prowansalskiej części Drôme. Winnice te składają się często z odmian południowych, które są sadzone w miejscach, gdzie winogrona osiągają dojrzałość graniczną i które cechują się szczególną oryginalnością, wynikającą ze stanowisk utrzymywanych przez producentów, wybierających głównie miejsca na średniej wysokości i z najbardziej nasłonecznioną wystawą.

Prastare początki tych winnic, a przede wszystkim specjalistyczną wiedzę związaną z produkcją wina potwierdzono już w czasach Galii przedrzymskiej, dzięki odkryciu jednej z najstarszych „winiarskich willi” świata starożytnego.

Ta specjalistyczna wiedza była przekazywana z biegiem historii na całym obszarze regionu Tricastins, a pokolenia producentów potrafiły utrzymać winnice pomimo poważnych zagrożeń. Wśród nich wymienić można filokserę, która doprowadziła do powstania związków producentów potrafiących ustalić wspólne zasady, umożliwiające opracowanie produktów wysokiej jakości.

Wynikające z tej współpracy postępy naznaczyło uznanie win pochodzących z tych winnic najpierw jako win wysokiej jakości pochodzących z wyznaczonego obszaru (fr. vin délimité de qualité supérieure), a następnie objęcie ich kontrolowaną nazwą pochodzenia „Coteaux du Tricastin” w okresie, w którym wymagania związane z popytem mogłyby uzasadniać większą intensyfikację produkcji zamiast postawienia na jakość związaną z pochodzeniem.

Wszystkie wina produkuje się ze zbiorów winogron pochodzących ze starannie wybranych działek i z mieszanki szeregu odmian sadzonych na działkach o ubogich, często przepuszczających i gorących glebach. Te charakterystyczne cechy nadają oryginalności winom czerwonym, które są giętkie i owocowe a mimo to mięsiste, a białym winom wytrawnym, typowym ze względu na swój południowy charakter, szeroką paletę aromatów; wina różowe przypominają wina czerwone: są giętkie i owocowe.

Jakość i renoma tych win jest znana już od dawna, nawet jeżeli ich tożsamość podlega wahaniom w czasie w miarę pojawiania się nazw niepełnych, uwypuklających albo nazwę danej gminy albo nazwę regionu.

W 2010 r., biorąc pod uwagę, że producenci już od wielu lat wyrażali takie życzenie, kontrolowaną nazwę pochodzenia zmieniono na „Grignan-les-Adhémar”, ukierunkowując ją na związek między geograficznym centrum tego obszaru a winami z gminy Grignan, której historia jest związana z rodziną „Adhémar de Grignan”. François de Castellane Adhémar, hrabia Grignan, gubernator Prowansji w XVII wieku, a od 1669 r. mąż córki Markizy de Sévigné, przyczynił się do tego, by nazwisko jego rodziny i gminy Grignan stały się nierozłączne.

W Historii naturalnej prowincji Delfinatu, napisanej przez Faujasa de Saint-Fonds w 1781 r., mowa jest o słynnych winach, znanych pod nazwą „wina z Donzère”, produkowanych w gminie o tej samej nazwie: „okręgi o największej renomie to Roussettes, Suel, Figerasse i Javalin, które tworzą różnorakie stoki, o powierzchni około pół mili i glebach obfitujących w kamienie i otoczaki”. A w innym miejscu: „Równina Grès... również daje dobre wina, podobnie jak okręgi Opplilias, Borillon i Lerminas, z których wino należy mieszać z winem z Grès”. W dalszej części można się dowiedzieć, że wina te są już znane i cenione poza obszarem geograficznym a czasami daleko poza nim: „Wina z Dozère są eksportowane do Paryża, Lyonu i Grenoble, do Velay i Vivarais; nie straszna im morska przeprawa, gdyż wysłano je do Konstantynopola i znakomicie przetrwały podróż”. W tym samym opracowaniu autor szacuje, że sadzone wówczas odmiany (Clairette, Picardan, Rosani) „tworzą pyszne wino białe”.

W 1896 r. ulotka dotycząca winnicy Château-Bizard, położonej w Allan, uznaje wina pochodzące z gmin Allan, Roussas i La Garde-Adhémar za równoważne z winami opatrywanymi nazwą „Côte du Rhône”. Wina z gminy Allan są również cytowane w topografii winnic francuskich Julliena (1822 r.). Autor klasyfikuje je tuż za winami „Ermitage” i „Côte-Rôtie”. W traktacie o uprawie winorośli G. Foexa (1895 r.), na stronie 811 autor przywołuje winnicę z Allan i stwierdza istnienie podobieństw między winem z tej gminy a „Châteauneuf-du-Pape”.

Gmina Grignan, geograficzne centrum kontrolowanej nazwy pochodzenia, bardzo często cytowana w historii tych winnic, odzyskała winiarską sławę dzięki wysiłkom podejmowanym przez producentów na rzecz podnoszenia jakości. Ta popularność przejawia się w szczególności w licznych wydarzeniach, które tam się odbywają, oraz w wybraniu gminy na miejsce siedziby Domu Wina (fr. Maison des vins) „Grignan-les-Adhémar ”.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie wyjątku w odniesieniu do fermentacji winogron i wytwarzania wina, stanowi obszar następujących gmin:

| — | w departamencie Ardèche: Alba-la-Romaine, Aubignas, Bidon, Bourg-Saint-Andéol, Gras, Larnas, Ruoms, Saint-Just, Saint-Marcel-d’Ardèche, Saint-Martin-d’Ardèche, Saint-Montan, Saint-Remèze, Saint-Thomé, Le Teil, Valvignières, Viviers; |
| --- | --- |

—

w departamencie Ardèche: Alba-la-Romaine, Aubignas, Bidon, Bourg-Saint-Andéol, Gras, Larnas, Ruoms, Saint-Just, Saint-Marcel-d’Ardèche, Saint-Martin-d’Ardèche, Saint-Montan, Saint-Remèze, Saint-Thomé, Le Teil, Valvignières, Viviers;

| — | w departamencie Drôme: Aleyrac, Arpavon, Aubres, La Bégude-de-Mazenc, Bouchet, Châteauneuf-de-Bordette, Condorcet, Curnier, Dieulefit, Espeluche, Eyrolles, Eyzahut, Mirabel-aux-Baronnies, Montaulieu, Montboucher-sur-Jabron, Montbrison, Montélimar, Montjoux, Montjoyer, Nyons, Le Pègue, Piégon, Pierrelatte, Les Pilles, Le Poët-Laval, Pont-de-Barret, Portes-en-Valdaine, Puygiron, Rochebaudin, Rochefort-en-Valdaine, Rochegude, Rousset-les-Vignes, Salettes, Saint-Ferréol-Trente-Pas, Saint-Gervais-sur-Roubion, Saint-Maurice-sur-Eygues, Saint-Pantaléon-les-Vignes, Sainte-Jalle, Souspierre, Suze-la-Rousse, Taulignan, Teyssières, La Touche, Tulette, Valouse, Venterol, Vesc, Vinsobres; |
| --- | --- |

—

w departamencie Drôme: Aleyrac, Arpavon, Aubres, La Bégude-de-Mazenc, Bouchet, Châteauneuf-de-Bordette, Condorcet, Curnier, Dieulefit, Espeluche, Eyrolles, Eyzahut, Mirabel-aux-Baronnies, Montaulieu, Montboucher-sur-Jabron, Montbrison, Montélimar, Montjoux, Montjoyer, Nyons, Le Pègue, Piégon, Pierrelatte, Les Pilles, Le Poët-Laval, Pont-de-Barret, Portes-en-Valdaine, Puygiron, Rochebaudin, Rochefort-en-Valdaine, Rochegude, Rousset-les-Vignes, Salettes, Saint-Ferréol-Trente-Pas, Saint-Gervais-sur-Roubion, Saint-Maurice-sur-Eygues, Saint-Pantaléon-les-Vignes, Sainte-Jalle, Souspierre, Suze-la-Rousse, Taulignan, Teyssières, La Touche, Tulette, Valouse, Venterol, Vesc, Vinsobres;

| — | w departamencie Gard: Pont-Saint-Esprit, Saint-Paulet-de-Caisson; |
| --- | --- |

—

w departamencie Gard: Pont-Saint-Esprit, Saint-Paulet-de-Caisson;

| — | w departamencie Vaucluse: Bollène, Buisson, Cairanne, Entrechaux, Faucon, Gigondas, Grillon, Lagarde-Paréol, Lamotte-du-Rhône, Lapalud, Montdragon, Mornas, Puyméras, Rasteau, Richerenche, Roaix, Sablet, Séguret, Saint-Marcellin-lès-Vaison, Saint-Romain-en-Viennois, Saint-Roman-de-Malegarde, Sainte-Cécile-les-Vignes, Travaillan, Vacqueyras, Vaison-la-Romaine, Valréas, Villedieu, Violès, Visan. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vaucluse: Bollène, Buisson, Cairanne, Entrechaux, Faucon, Gigondas, Grillon, Lagarde-Paréol, Lamotte-du-Rhône, Lapalud, Montdragon, Mornas, Puyméras, Rasteau, Richerenche, Roaix, Sablet, Séguret, Saint-Marcellin-lès-Vaison, Saint-Romain-en-Viennois, Saint-Roman-de-Malegarde, Sainte-Cécile-les-Vignes, Travaillan, Vacqueyras, Vaison-la-Romaine, Valréas, Villedieu, Violès, Visan.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Etykiety win opatrzonych kontrolowaną mogą wskazywać na większą jednostkę geograficzną tj. „Vignobles de la Vallée du Rhône” (winnice Doliny Rodanu) na warunkach określonych w umowie między różnymi zainteresowanymi organami ds. ochrony tych produktów i zarządzania.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-f57bb70c-e0a8-44c0-bc75-3aeca81c658d

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/28

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 49/12)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Cabernet d’Anjou”

PDO-FR-A1005-AM02

Data przekazania informacji: 11.11.2022 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Oficjalny kod geograficzny

Zaktualizowano gminy obszaru geograficznego oraz obszaru bezpośredniego sąsiedztwa według oficjalnego kodu geograficznego.

Nie ma to wpływu na granice wyznaczonego obszaru geograficznego.

Zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2.   Wyznaczone działki rolne

Dodano datę zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3.   Odstęp między krzewami winorośli

Minimalny odstęp między krzewami w rzędzie zwiększono z 1 m do 0,90 m.

Celem tej zmiany jest zwiększenie gęstości nasadzeń winorośli bez zmiany odstępów między rzędami.

Dodano również przepis szczególny dotyczący winorośli na zboczach o nachyleniu powyżej 10 %, gdzie minimalny odstęp między krzewami może wynosić 0,80 m.

Celem tego uzupełnienia jest uwzględnienie szczególnego przypadku winorośli sadzonych na dość stromych zboczach, w przypadku których stosuje się szczególny sposób sadzenia (nasadzenia równoległe do zbocza, a nie prostopadłe do niego).

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

4.   Cięcie

Zasady dotyczące cięcia zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire).

Celem tej harmonizacji jest poszerzenie wiedzy podmiotów gospodarczych i uproszczenie kontroli. Przedmiotowa zmiana wprowadza możliwość dostosowania się plantatorów winorośli do przymrozków, które występują coraz później.

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

5.   Związek

Związek zmieniono poprzez zmianę odniesienia do roku 2018 na odniesieniu do roku 2021.

Zmieniono pkt 8 jednolitego dokumentu.

6.   Środki przejściowe

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Dodano środek przejściowy w związku nowym wytyczeniem granic działek w niektórych gminach.

Nie wymaga to zmian w jednolitym dokumencie.

7.   Etykietowanie

Zasady dotyczące etykietowania doprecyzowani i zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmieniono pkt 9 jednolitego dokumentu.

8.   Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zmieniono w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw pochodzenia. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

9.   Zmiany redakcyjne

W specyfikacji produktu wprowadzono szereg zmian redakcyjnych.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa lub nazwy

Cabernet d’Anjou

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

4.   Opis wina lub win

KRÓTKI OPIS

Są to wina różowe niemusujące posiadające poniższe analityczne cechy charakterystyczne. Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 10,5 %. Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji wynosi co najmniej 10 gramów na litr. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 13 %. Kwasowość lotna, kwasowość ogólna i całkowita zawartość dwutlenku siarki odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych, ale kwasowość lotna każdej partii wina niepakowanego, które może być opatrzone określeniem „primeur” (wczesne) lub „nouveau” (młode), nie przekracza 10,2 miliekwiwalentu na litr. Wina zawierają cukry fermentacyjne i charakteryzują się różnym poziomem słodkości. Intensywny aromat win odzwierciedla specyfikę poszczególnych odmian winorośli. Podstawowy aromat stanowią jednak owoce (brzoskwinia, truskawka, cytrusy itp.). W smaku odnaleźć można odpowiednią równowagę między świeżością a krągłością. Wina charakteryzują się intensywnym, trwałym aromatem.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | 10 |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

10

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

5.1.   
  Szczególne praktyki enologiczne

1.   Gęstość obsady – odstępy

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra.

Prawo do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia obejmuje zbiory z działek winnic, gdzie odstęp między roślinami w rzędzie jest mniejszy niż 0,90 metra, ale nie mniejszy niż 0,80 m, o nachyleniu większym niż 10 %.

Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w niniejszej specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

2.   Zasady przycinania

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się stosując cięcie krótkie, długie albo mieszane. Winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na łozę. Winorośl można przycinać pozostawiając 2 dodatkowe oczka na roślinę, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (układanie pączków owocowych) liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie przekroczy 12.

3.   Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

4.   Szczególne praktyki enologiczne

Wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, jest zabronione.

Zabrania się stosowania kawałków drewna.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 13 %.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

5.   Wysokość ulistnienia i palikowanie

Praktyka uprawy

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania od powierzchni ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; górny drut znajduje się co najmniej 1,85 metra nad ziemią.

5.2.   
  Maksymalna wydajność

| 1. | 69 hektolitrów z hektara |
| --- | --- |

1.

69 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji win, które mogą być objęte kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Cabernet d’Anjou”, odbywają się na obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej d’Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde i dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ); |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej d’Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde i dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ);

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (tylko w odniesieniu do terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (tylko w odniesieniu do terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.
  Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité). |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

7.   Odmiany winorośli

Cabernet franc N

Cabernet-Sauvignon N

8.   Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny obejmuje dwa rozległe tereny geologiczne, na których winorośl rośnie głównie na obszarach dorzeczy rzek i kilku płaskowyżach: na zachodzie podłoże prekambryjskie i paleozoiczne łączy się z Masywem Armorykańskim; na wschodzie podbudowa mezozoiczna i kenozoiczna Basenu Paryskiego pokrywa dawne podłoże. Powyższa właściwość geologiczna odróżnia część zachodnią obszaru geograficznego, charakteryzującą się występowaniem łupków, zwłaszcza dachówkowych, nazywaną lokalnie „Andegawenią czarną”, od części wschodniej obszaru geograficznego, wyróżniającej się występowaniem kredy tufowej (fr. craie tuffeau) (Saumur), nazywanej lokalnie „Andegawenią białą”.

Obszar geograficzny, związany historycznie z dawną prowincją Andegawenii, w 2021 r. obejmował głównie południową część departamentu Maine-et-Loire (68 gmin), a także północne obrzeża departamentów Deux-Sèvres (11 gmin) i Vienne (9 gmin).

Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron występują gleby powstałe z różnych formacji geologicznych. Gleby te – chociaż bardzo zróżnicowane – są na ogół ubogie i zawierają umiarkowane rezerwy wodne. Charakteryzują się również dobrymi właściwościami termicznymi.

Na obszarze geograficznym panuje umiarkowany klimat oceaniczny charakteryzujący się dość niewielkimi wahaniami temperatury, biorąc pod uwagę z jednej strony stosunkową bliskość Oceanu Atlantyckiego, a z drugiej strony rolę regulatora termicznego, jaką pełnią Loara i jej dopływy, jak również sadzenie winorośli na zboczach wzgórz. Łagodność klimatu regionu obrazuje określenie „andegaweńska łagodność” (fr. douceur angevine), które dotyczy szczególnie zim, długich wiosen i jesieni. Latem natomiast często występują upały. Północno-zachodnie / południowo-wschodnie wzniesienia chronią obszar przed nierzadko wilgotnymi wiatrami z zachodu. Obszar geograficzny jest zatem terenem, na którym występują niewielkie opady deszczu i na który korzystny wpływ wywiera fen, chronionym przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Roczna suma opadów wynosi 585 milimetrów, natomiast w Choletais blisko 800 milimetrów.

b)   Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Uznaje się, że winnica andegaweńska istnieje nieprzerwanie od I wieku naszej ery. W regionie tym winorośl rozwija się bardzo dobrze, o czym świadczy tych kilka wersów wiersza Apoloniusza (VI wiek): „Niedaleko Bretanii leży miasto zbudowane na skale, obfitujące w bogactwa Ceres i Bachusa, które z języka greckiego wzięło swą nazwę Andégave (Angers)”. Chociaż w regionie Andegawenii uprawa winorośli rozwijała się w całym okresie średniowiecza, klasztorne winnice na brzegach Loary i wokół Angers zaczęły zyskiwać renomę zwłaszcza w XII i XIII w. Dzięki wpływom królestwa Henryka II i Eleonory Akwitańskiej „wino z Andegawenii” dotarło do najzamożniejszych odbiorców.

Produkcja wina zaczęła się dynamicznie rozwijać w XVI wieku dzięki przybyciu na te tereny holenderskich kupców poszukujących wina, które mogliby zabrać do kraju i swoich kolonii. Holendrzy zaopatrywali się w wina produkowane w regionie na szeroką skalę i w XVIII wieku handel rozwijał się tak dobrze, że w celu usprawnienia transportu rzeka Layon, przecinająca obszar geograficzny, została skanalizowana. Cieszące się znaczną renomą „wina z Andegawenii” były jednak także łakomym kąskiem dla władz podatkowych, które wprowadziły liczne podatki (opłata za utrzymanie murów (fr. droit de cloison), podatek od skrzynki, podatek od sprzedaży detalicznej wina (fr. droit d’appetissement), podatek w wysokości jednej ósmej ceny, opłata za przewóz itd.) mające negatywny wpływ na handel winami. Wojny wandejskie doprowadziły do całkowitego spustoszenia winnicy. Jej rozkwit nastąpił ponownie w XIX wieku. W 1881 r. winnica zajmowała powierzchnię 45 000 hektarów, z czego 10 000 hektarów przetrwało do 1893 r., po inwazji filoksery.

Andegawenia zawdzięcza swoją sławę głównie produkcji win białych wytwarzanych z odmiany winorośli chenin B. Po kryzysie wywołanym przez filokserę nastąpił jednak szybszy rozwój winnic, w których uprawiano odmianę cabernet franc N, oraz – nieco później – winnic obsadzonych odmianą cabernet-sauvignon N. Na początku XX wieku produkcja wina ukierunkowana była głównie na wytwarzanie lekkiego wina serwowanego w kawiarniach, nazywanego lokalnie „rouget”, co stanowiło pierwszy etap przemiany winnic andegaweńskich. Winnice te, związane z odmianami grolleau N i grolleau gris G, z których powstają słabo zabarwione wina „clairet”, oraz dodatkowo z odmianami gamay N i pineau d’Aunis N, przyczyniają się do znacznego rozwoju produkcji słynnych win różowych stanowiących symbol przedmiotowego obszaru, objętych kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Cabernet d’Anjou” i „Rosé d’Anjou”. Drugi etap tej przemiany opierał się na zdobytym przez producentów doświadczeniu w zakresie prowadzenia winnicy. Obserwacja i analiza najlepszego dostosowania miejsca uprawy danej odmiany winorośli do właściwości tej odmiany, ocena potencjału zbiorów i opanowanie technik produkcji wina doprowadziły do rozwoju produkcji win czerwonych na początku lat 60. XX wieku.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktów

Wina różowe zawierają cukry fermentacyjne i charakteryzują się różnym poziomem słodkości. Aromat win jest intensywny i odzwierciedla specyfikę poszczególnych odmian, z których wyprodukowano dane wino. Podstawowy aromat stanowią jednak owoce (brzoskwinia, truskawka, cytrusy itp.). W smaku odnaleźć można odpowiednią równowagę między świeżością a krągłością. Wina charakteryzują się intensywnym, trwałym aromatem.

3.   Związki przyczynowe

Niepowtarzalny smak wina o wyczuwalnej świeżości wynika z połączenia północnego położenia winnicy charakteryzującej się szczególnym krajobrazem z łagodnym klimatem oraz wyjątkowymi cechami geologicznymi i pedologicznymi obszaru.

Różnorodność warunków uprawy, a w szczególności różnorodność warunków geologicznych i pedologicznych, umożliwiła producentom zapewnienie każdej zadomowionej odmianie winorośli optymalnych warunków wzrostu. Obserwacja i analiza zachowania winorośli prowadzone przez producentów wina umożliwiają im zatem wyznaczenie odpowiedniego miejsca zasadzenia winorośli. O ile odmiany winorośli grolleau N, grolleau gris G lub pineau d’Aunis N, które wykorzystuje się do produkcji owocowych win różowych, uprawia się na piaszczysto-kamienistych wzgórzach i uskokach, o tyle odmiany winorośli cabernet franc N i cabernet-sauvignon N wykorzystywane do produkcji krągłych win różowych o dużej trwałości aromatycznej, najlepiej rosną w miejscach, w których występują gleby płytkie lub brunatne, o uregulowanym dopływie wody.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

APi

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji wina, które może zostać objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Cabernet d’Anjou”, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (tylko w odniesieniu do terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (tylko w odniesieniu do terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux. |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić określeniami „primeur” lub „nouveau”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu.

Określenia fakultatywne, których stosowanie, zgodnie z przepisami wspólnotowymi, mogą regulować państwa członkowskie, zapisuje się na etykiecie czcionką o wymiarach (wysokość, szerokość i grubość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Oznaczenie rocznika win opatrzonych określeniami „primeur” lub „nouveau” jest obowiązkowe.

Na etykiecie wina można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: – chodzi o miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych; – że jest ona wymieniona w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-cea1d3f7-577f-445e-9e58-b708a8d13eb8

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/35 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/35

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 49/13)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Anjou”

PDO-FR-A0820-AM03

Data przekazania informacji: 11.11.2022

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Oficjalny kod geograficzny

Zaktualizowano gminy obszaru geograficznego oraz obszaru bezpośredniego sąsiedztwa według oficjalnego kodu geograficznego.

Nie ma to wpływu na obszar wyznaczonego obszaru geograficznego.

Zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2.   Wyznaczone działki rolne

Dodano daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3.   Asamblaż

Zmieniono zasady asamblażu dla win czerwonych w odniesieniu do odmian drugorzędnych grolleau i pineau d’Aunis, aby dać pierwszeństwo odmianie grolleau, która ma interesujące cechy, zwłaszcza w kontekście zmiany klimatu.

Nie wymaga to zmian w jednolitym dokumencie.

4.   Odstęp między krzewami winorośli

Minimalny odstęp między krzewami w tym samym rzędzie zmniejsza się z 1 m do 0,90 m.

Celem tej zmiany jest zwiększenie gęstości nasadzeń winorośli bez zmieniania odstępów między rzędami.

Dodano również przepis szczególny dotyczący winorośli na zboczach o nachyleniu powyżej 10 %, gdzie minimalny odstęp między krzewami może wynosić 0,80 m.

Celem tego uzupełnienia jest uwzględnienie szczególnego przypadku winorośli sadzonych na dość stromych zboczach, w przypadku których stosuje się szczególny sposób sadzenia (nasadzenia równoległe do zbocza, a nie prostopadłe do niego).

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

5.   Cięcie

Zasady cięcia zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire).

Celem tego ujenolicenia jest poszerzenie wiedzy podmiotów gospodarczych i uproszczenie kontroli. Zmiana ta daje możliwość plantatorom winorośli dostosowania się w razie przymrozków, które występują coraz później.

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

6.   Węgiel do celów enologicznych

W odniesieniu do różowych win musujących zniesiono zakaz stosowania węgla do celów enologicznych.

W odniesieniu do białych i różowych win musujących zakaz stosowania kawałków drewna podczas produkcji wina został zniesiony.

Zmiana ta umożliwi, w razie potrzeby, eliminowanie pewnych zanieczyszczeń i poprawę struktury win bazowych przeznaczonych do drugiej fermentacji w butelce.

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

7.   Związek

Punkt ten zmieniono poprzez odniesienie do roku 2021 – zamiast do 2018 – i zaktualizowanie liczby gmin zmienionej w następstwie połączeń gmin.

Zmieniono pkt 8 jednolitego dokumentu.

8.   Środki przejściowe

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Dodano środek przejściowy wprowadzony w wyniku nowego wyznaczenia granic działek w niektórych gminach.

Nie wymaga to zmian w jednolitym dokumencie.

9.   Etykietowanie

Zasady dotyczące etykietowania doprecyzowano i zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire). Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmieniono pkt 9 jednolitego dokumentu.

10.   Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zmieniono w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw pochodzenia. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

11.   Zmiany redakcyjne

W specyfikacji wprowadzono szereg zmian redakcyjnych.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa lub nazwy

Anjou

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

| 5. | Gatunkowe wino musujące |
| --- | --- |

5.

Gatunkowe wino musujące

4.   Opis wina lub win

1.   Białe wina niemusujące

KRÓTKI OPIS

Wina te charakteryzują się: – naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 11 % – w winach wytrawnych zawartością cukrów fermentacyjnych po fermentacji nieprzekraczającą 3 g/l, która może osiągać wartość maksymalną równą 8 g/l, jeżeli kwasowość miareczkowa wyrażona w gramach kwasu winowego na litr jest mniejsza maksymalnie o 2 g/l od zawartości cukrów fermentacyjnych. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %. Kwasowość lotna, kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych. Wina białe niemusujące są zazwyczaj wytrawne, lecz czasami mogą zawierać cukry fermentacyjne i kwalifikować się jako „półwytrawne”, „półsłodkie” lub „słodkie”. Ich właściwości aromatyczne są przeważnie intensywne, z wyczuwalnymi aromatami kwiatowymi (głóg, lilak, lipa, werbena, rumianek itd.) oraz nutami owocowymi (owoce cytrusowe, śliwka, gruszka, suszone owoce itd.). W smaku są okrągłe, pełne, o świeżym i subtelnym finiszu.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | 9,5 |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

9,5

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2.   Czerwone wina niemusujące

KRÓTKI OPIS

Wina te charakteryzują się: – minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu wynosząca 10,5 % – zawartość cukrów fermentacyjnych po fermentacji nieprzekraczająca 3 g/l – w przypadku win oznaczonych określeniem „gamay” uzupełnionym określeniem „primeur” lub „nouveau” – zawartość cukrów fermentacyjnych po fermentacji nieprzekraczająca 2 g/l. W przypadku win czerwonych fermentacja jabłkowo-mlekowa musi zostać zakończona. W winach czerwonych gotowych do wprowadzenia do obrotu luzem lub w opakowaniu zawartość kwasu jabłkowego nie przekracza 0,4 g/l. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %. Kwasowość lotna, kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych, ale kwasowość lotna każdej partii wina niepakowanego, które może być opatrzone określeniem „primeur” (wczesne) lub „nouveau” (młode), nie przekracza 10,2 miliekwiwalentu na litr. Wina czerwone dojrzewają co najmniej do dnia 15 stycznia roku następującego po roku zbiorów. Czerwone wina niemusujące charakteryzują się dobrą strukturą taniczną. Aromat tych win jest dość intensywny i przywodzi na myśl głównie nuty czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki). Wyczuwalna jest dobra struktura wina, jednak nie może ona dominować jego lekkiego charakteru. Są to wina zdatne do spożycia w okresie trzech lat od zbiorów. Wina czerwone oznaczone określeniem „gamay” są świeże, intensywne i apetyczne. Rozwijają charakterystyczne aromaty, przeważnie owocowe. Zazwyczaj najlepiej smakują jako wina młode.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

3.   Wina musujące

KRÓTKI OPIS

Wina musujące dzielą się na wina białe i różowe. Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach bazowych przeznaczonych do produkcji białych i różowych win musujących wynosi co najmniej 10,5 %. W przypadku win bazowych przeznaczonych do produkcji win musujących niepoddanych wzbogaceniu maksymalna rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu wynosi 12 %. W przypadku win bazowych niepoddanych wzbogaceniu zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji nie przekracza 24 gramów na litr. W przypadku win bazowych poddanych wzbogaceniu zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) nie przekracza 5 gramów na litr po fermentacji. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach bazowych przeznaczonych do produkcji białych i różowych win musujących i poddanych wzbogaceniu nie przekracza 11,6 %. Po drugiej fermentacji i przed dodaniem expedition liqueur całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza 13 %. Kwasowość lotna, kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych. Wina musujące dzielą się na wina białe i różowe. Wina te charakteryzują się subtelnym charakterem, który objawia się nie tylko poprzez ulatujące bąbelki, lecz również poprzez ich aromat i strukturę.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

5.1.   Szczególne praktyki enologiczne

1.   Gęstość nasadzeń – odstępy

Praktyki uprawy

Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 4 000 krzewów na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra.

Zbiory z działek winnic, w których odstęp między krzewami w tym samym rzędzie jest mniejszy niż 0,90 metra, ale nie mniejszy niż 0,80 m, na stokach o nachyleniu większym niż 10 %, są uprawnione do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia.

Zbiory z działek, na których gęstość nasadzeń winorośli wynosi mniej niż 4 000 krzewów na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w niniejszej specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

2.   Zasady cięcia

Praktyki uprawy

Stosuje się cięcie krótkie, długie albo mieszane:

| — | Białe wina niemusujące (wszystkie odmiany), czerwone wina niemusujące (cabernet franc N, cabernet-sauvignon N, gamay N, pineau d’Aunis N): winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na krzew. Winorośl można przycinać, pozostawiając 2 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pąki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczała 12. |
| --- | --- |

—

Białe wina niemusujące (wszystkie odmiany), czerwone wina niemusujące (cabernet franc N, cabernet-sauvignon N, gamay N, pineau d’Aunis N): winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na krzew. Winorośl można przycinać, pozostawiając 2 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pąki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczała 12.

| — | Czerwone wina niemusujące (odmiana grolleau N): Winorośl przycina się na maksymalnie 10 oczek na krzew. Winorośl można przycinać, pozostawiając 2 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pąki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczała 12. |
| --- | --- |

—

Czerwone wina niemusujące (odmiana grolleau N): Winorośl przycina się na maksymalnie 10 oczek na krzew. Winorośl można przycinać, pozostawiając 2 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pąki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczała 12.

| — | Białe i różowe wina musujące (chenin B, gamay N, grolleau G, grolleau N, pineau d’Aunis N): winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na krzew. |
| --- | --- |

—

Białe i różowe wina musujące (chenin B, gamay N, grolleau G, grolleau N, pineau d’Aunis N): winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na krzew.

Winorośl można przycinać, pozostawiając 4 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pąki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczała 12.

3.   Zasady cięcia

Praktyki uprawy

Stosuje się cięcie krótkie, długie albo mieszane:

| — | białe i różowe wina musujące (cépages cabernet franc N, cabernet-sauvignon N, chardonnay B, Sauvignon B): winorośl przycina się na maksymalnie 14 oczek na krzew. |
| --- | --- |

—

białe i różowe wina musujące (cépages cabernet franc N, cabernet-sauvignon N, chardonnay B, Sauvignon B): winorośl przycina się na maksymalnie 14 oczek na krzew.

Winorośl można przycinać, pozostawiając 4 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pąki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczała 14.

4.   Nawadnianie

Praktyki uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

5.   Wzbogacanie

Szczególne praktyki enologiczne

W przypadku win czerwonych zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %.

Po wzbogacaniu całkowita objętościowa zawartość alkoholu win niemusujących nie przekracza 12,5 %.

W winach bazowych przeznaczonych do produkcji białych i różowych win musujących i poddanych wzbogaceniu zawartość cukrów fermentacyjnych wynosi ≤ 5 g/l, a całkowita objętościowa zawartość alkoholu ≤ 11,6 %.

6.   Stosowanie wiórów drzewnych

Szczególne praktyki enologiczne

W przypadku win białych niemusujących zabronione jest stosowanie wiórów drzewnych.

W przypadku win czerwonych i win musujących zabrania się stosowania kawałków drewna poza okresem fermentacji.

Wina bazowe przeznaczone do produkcji różowych win musujących można wytwarzać poprzez macerację lub ściąganie soku (fr. saignée).

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

7.   Wysokość ulistnienia i palikowanie

Praktyki uprawy

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

W przypadku działek, na których gęstość nasadzeń winorośli wynosi mniej niż 4 000 krzewów na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

5.2.   Maksymalna wydajność

1.   Białe wina niemusujące

65 hektolitrów z hektara

2.   Czerwone wina niemusujące

65 hektolitrów z hektara

3.   Białe i różowe wina musujące

76 hektolitrów z hektara

4.   Wina z określeniem „gamay”

72 hektolitry z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

| a) | Wszystkie etapy produkcji win, które mogą być objęte kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Anjou”, „Cabernet d’Anjou” i „Rosé d’Anjou”, odbywają się na obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2021 r.:






  — | w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde oraz dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ); |
| --- | --- | --- |

a)

Wszystkie etapy produkcji win, które mogą być objęte kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Anjou”, „Cabernet d’Anjou” i „Rosé d’Anjou”, odbywają się na obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2021 r.:

—

w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde oraz dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ);

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l'Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l'Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

| b) | Wszystkie etapy produkcji win, dla których można stosować określenie „gamay”, odbywają się na obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2021 r.:






  — | w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde oraz dawnej gminy Thouars), Val en Vignes (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ); |
| --- | --- | --- |

b)

Wszystkie etapy produkcji win, dla których można stosować określenie „gamay”, odbywają się na obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2021 r.:

—

w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde oraz dawnej gminy Thouars), Val en Vignes (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ);

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cléré-sur-Layon, Denée, Dénezé-sous-Doué, Doué-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (wyłącznie dla terytorium gminu delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (wyłacznie dla terytorium gmin ddelegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Rives-de-Loir-en-Anjou (wyłacznie dla terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Terranjou, Tuffalun, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire. |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cléré-sur-Layon, Denée, Dénezé-sous-Doué, Doué-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (wyłącznie dla terytorium gminu delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (wyłacznie dla terytorium gmin ddelegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Rives-de-Loir-en-Anjou (wyłacznie dla terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Terranjou, Tuffalun, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

7.   Odmiana(-y) winorośli

Cabernet franc N

Cabernet-Sauvignon N

Chenin B

Gamay N

Grolleau N

Grolleau gris G

Pineau d'Aunis N

8.   Opis związku lub związków

8.1.   Wina niemusujące

Obszar geograficzny obejmuje dwa rozległe tereny geologiczne, na których winorośl rośnie głównie na obszarach dorzeczy rzek i kilku płaskowyżach: na zachodzie podłoże prekambryjskie i paleozoiczne łączy się z Masywem Armorykańskim; na wschodzie podbudowa mezozoiczna i kenozoiczna Basenu Paryskiego pokrywa dawne podłoże. Powyższa właściwość geologiczna odróżnia część zachodnią obszaru geograficznego, charakteryzującą się występowaniem łupków, zwłaszcza dachówkowych, nazywaną lokalnie „Andegawenią czarną”, od części wschodniej obszaru geograficznego, wyróżniającej się występowaniem kredy tufowej (fr. craie tuffeau) (Saumur), nazywanej lokalnie „Andegawenią białą”.

Obszar geograficzny, związany historycznie z dawną prowincją Andegawenii, w 2021 r. obejmował głównie południową część departamentu Maine-et-Loire (68 gmin), a także północne obrzeża departamentów Deux-Sèvres (11 gmin) i Vienne (9 gmin). Na północy departamentu Maine-et-Loire zachowało się kilka winnic – pozostałość z czasów, kiedy winorośl uprawiano w całym departamencie.

Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron występują gleby powstałe z różnych formacji geologicznych. Gleby te – chociaż bardzo zróżnicowane – są na ogół ubogie i zawierają umiarkowane rezerwy wodne. Charakteryzują się również dobrymi właściwościami termicznymi.

Na obszarze geograficznym panuje umiarkowany klimat oceaniczny charakteryzujący się dość niewielkimi wahaniami temperatury, biorąc pod uwagę z jednej strony stosunkową bliskość Oceanu Atlantyckiego, a z drugiej strony rolę regulatora termicznego, jaką pełnią Loara i jej dopływy, jak również sadzenie winorośli na zboczach wzgórz. Łagodność klimatu regionu obrazuje określenie „andegaweńska łagodność” (fr. douceur angevine) znajdujące odzwierciedlenie zwłaszcza w okresach zimowych, długich okresach wiosennych oraz jesiennych. Latem natomiast często występują upały. Północno-zachodnie / południowo-wschodnie wzniesienia chronią obszar przed nierzadko wilgotnymi wiatrami z zachodu. Obszar geograficzny jest zatem terenem, na którym występują niewielkie opady deszczu i na który korzystny wpływ wywiera fen, chronionym przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Roczna suma opadów wynosi 585 milimetrów, natomiast w Choletais blisko 800 milimetrów.

Uznaje się, że winnica andegaweńska istnieje nieprzerwanie od I wieku naszej ery. W regionie tym winorośl rozwija się bardzo dobrze, o czym świadczy tych kilka wersów wiersza Apoloniusza (VI wiek): „Niedaleko Bretanii leży miasto zbudowane na skale, obfitujące w bogactwa Ceres i Bachusa, które z języka greckiego wzięło swą nazwę Andégave (Angers)”. Chociaż w regionie Andegawenii uprawa winorośli rozwijała się w całym okresie średniowiecza, klasztorne winnice na brzegach Loary i wokół Angers zaczęły zyskiwać renomę zwłaszcza w wiekach XII i XIII. Dzięki wpływom królestwa Henryka II i Eleonory Akwitańskiej „wino z Andegawenii” dotarło do najzamożniejszych odbiorców.

Produkcja wina zaczęła znacznie się rozwijać w XVI wieku dzięki przybyciu na te tereny holenderskich kupców poszukujących wina, które mogliby zabrać do kraju i swoich kolonii. Holendrzy zaopatrywali się w wina produkowane w regionie na szeroką skalę i w XVIII wieku handel rozwijał się tak dobrze, że w celu usprawnienia transportu rzeka Layon, przecinająca obszar geograficzny, została skanalizowana. Cieszące się znaczną renomą „wina z Andegawenii” były jednak także łakomym kąskiem dla władz podatkowych, które wprowadziły liczne podatki (opłata za utrzymanie murów miasta (fr. droit de cloison), podatek od skrzynki, podatek od sprzedaży detalicznej wina (fr. droit d'appetissement), podatek w wysokości jednej ósmej ceny, opłata za przewóz itd.) mające negatywny wpływ na handel winami. Wojny wandejskie doprowadziły do całkowitego spustoszenia winnicy. Jej rozkwit nastąpił ponownie w XIX wieku. W 1881 r. winnica zajmowała powierzchnię 45 000 hektarów, z czego 10 000 hektarów przetrwało do 1893 r., po inwazji filoksery.

Andegawenia zawdzięcza swoją sławę głównie produkcji win białych wytwarzanych z odmiany winorośli chenin B. Po kryzysie wywołanym przez filokserę nastąpił jednak szybszy rozwój winnic, w których uprawiano odmianę cabernet franc N, oraz – nieco później – winnic obsadzonych odmianą cabernet-sauvignon N. Na początku XX wieku produkcja wina ukierunkowana była głównie na wytwarzanie lekkiego wina serwowanego w kawiarniach, nazywanego lokalnie „rouget”, co stanowiło pierwszy etap przemiany winnic andegaweńskich. Drugi etap tej przemiany opierał się na zdobytym przez producentów doświadczeniu w zakresie prowadzenia winnicy.

8.2.   Wina niemusujące

Obserwacja i analiza najlepszego dostosowania miejsca uprawy danej odmiany winorośli do właściwości tej odmiany, ocena potencjału zbiorów i opanowanie technik produkcji wina doprowadziły do rozwoju produkcji win czerwonych na początku lat 60. XX wieku.

Produkowane wina niemusujące objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Anjou” dzielą się na wina białe, różowe i czerwone.

Wina białe są zazwyczaj wytrawne, lecz czasami mogą zawierać cukry fermentacyjne i kwalifikować się jako „półwytrawne”, „półsłodkie” lub „słodkie”. Ich właściwości aromatyczne są przeważnie intensywne, z wyczuwalnymi aromatami kwiatowymi (głóg, lilak, lipa, werbena, rumianek itd.) oraz nutami owocowymi (owoce cytrusowe, śliwka, gruszka, suszone owoce itd.). W smaku są one okrągłe, pełne, o świeżym i subtelnym finiszu.

Wina czerwone charakteryzują się dobrą strukturą taniczną. Aromat tych win jest dość intensywny i przywodzi na myśl głównie nuty czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki). Wyczuwalna jest dobra struktura wina, jednak nie może ona dominować jego lekkiego charakteru. Są to wina zdatne do spożycia w okresie trzech lat od zbiorów.

Wina czerwone oznaczone określeniem „gamay” są świeże, intensywne i apetyczne. Rozwijają charakterystyczne aromaty, przeważnie owocowe. Zazwyczaj najlepiej smakują jako wina młode.

Niepowtarzalny smak wina o wyczuwalnej świeżości wynika z połączenia północnego położenia winnicy charakteryzującej się szczególnym krajobrazem z łagodnym klimatem oraz wyjątkowymi cechami geologicznymi i pedologicznymi obszaru.

Różnorodność warunków uprawy, a w szczególności różnorodność warunków geologicznych i pedologicznych, umożliwiła producentom zapewnienie każdej zadomowionej odmianie winorośli optymalnych warunków wzrostu. Obserwacja i analiza zachowania winorośli prowadzone przez producentów wina umożliwiają im zatem wyznaczenie odpowiedniego miejsca zasadzenia winorośli. O ile cały andegaweński region winiarski umożliwia odmianie winorośli chenin B rozwinięcie swoich głównych właściwości w wytrawnych winach białych, o tyle nasłonecznione zbocza o południowej ekspozycji sprawiają, że dojrzałe wina wytworzone z tej odmiany charakteryzują się jeszcze bardziej złożonym charakterem; pod warunkiem wystąpienia korzystnych warunków w okresie jesiennym z odmiany tej można również produkować wina „półsłodkie” lub „słodkie”.

Podobnie o ile odmiany winorośli grolleau N, grolleau gris G lub pineau d’Aunis N, które wykorzystuje się do produkcji owocowych win różowych, uprawia się na piaszczysto-kamienistych wzgórzach i uskokach, o tyle odmiany winorośli cabernet franc N i cabernet-sauvignon N wykorzystywane do produkcji krągłych win różowych o dużej trwałości aromatycznej lub do produkcji win czerwonych, których lekko rustykalny charakter wydobywa się dzięki krótkiemu okresowi dojrzewania przewidzianemu w specyfikacji produktu, najlepiej rosną w miejscach, w których występują gleby płytkie lub brunatne, o uregulowanym dopływie wody.

Z kolei odmianę winorośli gamay N uprawia się głównie na działkach, na których występują gleby powstałe na prekambryjskich skałach w centrum tzw. Andegawenii czarnej, z wyłączeniem wszystkich działek wchodzących w skład tzw. Andegawenii białej, o czym świadczy opis jednostki geograficznej szczegółowo określonej w specyfikacji produktu w odniesieniu do win czerwonych oznaczonych określeniem „gamay” w obrębie obszaru geograficznego.

Umiejętności praktyczne producentów nabyte dzięki wielopokoleniowemu doświadczeniu przejawiają się również w doborze metod produkcji oraz w selekcji odmian winorośli w zależności od przeznaczenia produkcji i rocznika. Zróżnicowany charakter produkcji stanowi zaletę przy zdobywaniu poszczególnych rynków. Wina objęte kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Anjou”, „Cabernet d’Anjou” i „Rosé d’Anjou” są szczególnie doceniane nie tylko na poziomie krajowym, przez mieszkańców miasta Angers i jego okolic lub mieszkańców Bretanii i Normandii, lecz również poza granicami kraju, co istotnie przyczyniło się do zajęcia przez Dolinę Loary siódmego miejsca na liście regionów eksportujących największe ilości wina we Francji.

8.3.   Wina musujące

Produkcja win musujących wywodzi się z dużo dawniejszej produkcji białych win niemusujących. W XV wieku producenci zauważyli, że wino zabutelkowane zimą, które następnie przejdzie drugą fermentację w okresie ocieplenia, łagodnie musuje, zachowując jednocześnie subtelne walory aromatyczne. Pierwotnie produkowano wina półmusujące, lecz opanowanie drugiej fermentacji w butelce, którą przeprowadza się dzięki cukrom fermentacyjnym zawartym w częściowo sfermentowanym moszczu albo poprzez dodanie liqueur de tirage, przyczyniło się na początku XIX wieku do rozwoju produkcji win musujących, w której wykorzystywano występujące wówczas przestronne piwnice wydrążone w kredzie tufowej w celu przechowywania wina i poddawania go dojrzewaniu w stałej, niskiej temperaturze.

Wina musujące charakteryzują się subtelnym charakterem, który objawia się nie tylko poprzez ulatujące bąbelki, lecz również poprzez ich aromat i strukturę.

Produkcja win musujących wpisuje się w ten sam kontekst. Producenci doszli do wniosku, że pod koniec zimy zabutelkowane wina przechowywane w piwnicach można poddawać drugiej fermentacji. Opanowanie zjawiska „samoistnej drugiej fermentacji” doprowadziło najpierw do produkcji win „półmusujących”, w szczególności z odmiany winorośli chenin B. Ta późna odmiana o wykwintnych właściwościach cechuje się delikatną świeżością i subtelnym aromatem, co sprawia, że szczególnie dobrze nadaje się do produkcji win musujących. Właściwości tej odmiany, dzięki którym jest ona odpowiednia do produkcji win musujących, rozwinięto w XIX wieku, w szczególności pod wpływem Jean-Baptiste Ackermana, poprzez opanowanie metody produkcji polegającej na drugiej fermentacji w butelce, celem uzyskania win musujących.

Szczególną uwagę zwracano na zbiory. Zbiory miały zapewnić optymalną dojrzałość winogron i doskonały balans między słodkością a kwasowością, niezbędny zarówno do nadania winu świeżości, jak i do prawidłowego przeprowadzenia procesu drugiej fermentacji oraz do zapewnienia winu zdatności do dojrzewania. Ponadto występowanie podziemnych piwnic, w szczególności w centralnej części Andegawenii białej, było wówczas czynnikiem sprzyjającym produkcji tego rodzaju win, do której niezbędne są obszerne pomieszczenia na potrzeby przechowywania wina i manipulowania nim w warunkach zapewniających idealne oświetlenie, wilgotność powietrza i temperaturę. Takie rygorystyczne zasady i taką metodę produkcji stosowano w przypadku czarnych odmian winorośli na potrzeby bardziej specjalistycznej produkcji różowych win musujących.

Bogatsi o ponad stuletnie doświadczenie, dzisiejsi producenci win musujących doskonale opanowali umiejętności komponowania swoich cuvées. Dojrzewanie na osadzie przez okres nie krótszy niż 9 miesięcy przyczynia się do rozwinięcia złożonego charakteru win.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r. bezpośredni obszar sąsiedztwa określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i wytwarzania win, które potencjalnie mogą zostać objęte kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Cabernet d’Anjou” i „Rosé d’Anjou”, fermentacji, wytwarzania i dojrzewania win niemusujących, które potencjalnie mogą zostać objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Anjou”, obejmuje terytorium następujących gmin:

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux. |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Obszar bliskiego sąsiedztwa określenie gamay

Ramy prawne

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji win, dla których można stosować określenie „gamay”, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2021 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Saint-Martin-de-Mâcon, Tourtenay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Saint-Martin-de-Mâcon, Tourtenay;

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Bellevigne-les-Châteaux, Brossay, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Distré, Doué-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Meigné), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Rou-Marson, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saumur, Souzay-Champigny, Turquant, Les Ulmes, Varrains, Vaudelnay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Bellevigne-les-Châteaux, Brossay, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Distré, Doué-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Meigné), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Rou-Marson, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saumur, Souzay-Champigny, Turquant, Les Ulmes, Varrains, Vaudelnay;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Pakowanie

Ramy prawne

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Wina musujące wytwarza się wyłącznie przy zastosowaniu metody drugiej fermentacji w butelce.

Czas dojrzewania w butelce na osadzie wynosi co najmniej 9 miesięcy.

Wina musujące produkuje się i wprowadza na rynek w butelkach, wewnątrz których przeprowadzono proces fermentacji, z wyjątkiem win sprzedawanych w butelkach o pojemności nieprzekraczającej 37,5 centylitra lub przekraczającej 150 centylitrów.

Etykietowanie

Ramy prawne

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Określenia fakultatywne, których stosowanie, zgodnie z przepisami wspólnotowymi, mogą regulować państwa członkowskie, zapisuje się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość, szerokość i grubość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu.

Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Określenie „gamay”

Ramy prawne

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia uzupełnia się określeniem „gamay” w przypadku win, które spełniają szczególne warunki wskazane dla tego określenia w specyfikacji produktu.

Określenie „gamay” należy umieścić na etykiecie po kontrolowanej nazwie pochodzenia, zapisując je czcionką w takim samym kolorze co czcionka, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia, i o wielkości – zarówno wysokości, jak i szerokości – nieprzekraczającej dwóch trzecich wielkości czcionki, którą zapisano wspomnianą nazwę.

Wspomniane określenie „gamay” można uzupełnić określeniem „primeur” (wczesne) lub „nouveau” (młode) w przypadku win, które spełniają szczególne warunki wskazane dla tych określeń w specyfikacji produktu.

Oznaczenie rocznika win opatrzonych określeniami „primeur” lub „nouveau” jest obowiązkowe.

Białe wina niemusujące

Ramy prawne

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

W dokumentach handlowych, dokumentach przewozowych i na etykietach win białych niemusujących obowiązkowo umieszcza się określenia „demi-sec” (półwytrawne), „moelleux” (półsłodkie) lub „doux” (słodkie) odpowiadające zawartości cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winie zgodnie z definicją zawartą w przepisach wspólnotowych. Na etykietach określenia te umieszcza się w tym samym polu widzenia co kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Mniejsza jednostka geograficzna

Ramy prawne

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Na etykietach win z kontrolowaną nazwą pochodzenia można określić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że jest to zarejestrowana lokalizacja oraz że pojawia się ona w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-cea1d3f7-577f-445e-9e58-b708a8d13eb8

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/47 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/47

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 49/14)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Crémant de Loire”

PDO-FR-A0391-AM02

Data przekazania informacji: 11.11.2022 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Oficjalny kod geograficzny

Gminy obszaru geograficznego zostały zaktualizowane zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym.

Nie ma to wpływu na wielkość wyznaczonego obszaru geograficznego.

Zmienia się pkt 6 jednolitego dokumentu.

2.   Wyznaczone działki rolne

Dodano sesje, na których zatwierdza się wyznaczone granice.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3.   Odstęp między krzewami

Minimalny odstęp między krzewami zostaje zwiększony z 1 m do 0,90 m.

Celem przedmiotowej zmiany jest zwiększenie gęstości nasadzeń winorośli bez zmiany odstępów między rzędami.

Dodano również przepis szczególny dotyczący winorośli na zboczach o nachyleniu powyżej 10 %; w przypadku tych krzewów minimalny odstęp między krzewami wynosi 0,80 m.

Uzupełnienie to ma na celu uwzględnienie szczególnego przypadku winorośli uprawianych na zboczach o wyraźnym nachyleniu, co powoduje szczególne wymagania podczas sadzenia (sadzenie równolegle do zbocza, a nie prostopadle do niego).

Zmienia się pkt 5 jednolitego dokumentu.

4.   Cięcie

Zasady cięcia zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire).

Celem tej harmonizacji jest poszerzenie wiedzy podmiotów gospodarczych i uproszczenie kontroli. Przedmiotowa zmiana wprowadza możliwość dostosowania się plantatorów winorośli do przymrozków, które występują coraz później.

Zmienia się pkt 5 jednolitego dokumentu.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek zmieniono poprzez odniesienie do 2021 r. zamiast do 2018 r. i dostosowanie liczby gmin po połączeniu się niektórych z nich.

Zmienia się pkt 8 jednolitego dokumentu.

6.   Etykietowanie

Doprecyzowano ramy regulacyjne dotyczące określeń stosowanych fakultatywnie.

Zmienia się pkt 9 jednolitego dokumentu.

7.   Środki przejściowe

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Dodano środek przejściowy w odniesieniu do gmin, w których wyznaczone granice działek zatwierdzono w listopadzie 2020 r.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

8.   Zmiany redakcyjne

W specyfikacji produktu wprowadzono szereg zmian redakcyjnych.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

9.   Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zmieniono w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw pochodzenia. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa lub nazwy

Crémant de Loire

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 5. | Gatunkowe wino musujące |
| --- | --- |

5.

Gatunkowe wino musujące

4.   Opis wina lub win

1.   Cechy charakterystyczne

KRÓTKI OPIS

Przedmiotowe wina to gatunkowe wina musujące różowe i białe. Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 9 %. W przypadku win bazowych niepoddanych wzbogaceniu maksymalna rzeczywista zawartość alkoholu wynosi 12 %, a maksymalna zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) wynosi 24 gramy na litr. W przypadku win bazowych poddanych wzbogaceniu zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji wynosi poniżej 5 gramów na litr. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach bazowych po wzbogacaniu nie przekracza 11,6 %. Przed rozlaniem w winach występuje nadmiar ciśnienia dwutlenku węgla wynoszący co najmniej 4 bary mierzony w temperaturze 20 °C, a po rozlaniu całkowita zawartość dwutlenku siarki nie przekracza 150 miligramów na litr. Kwasowość lotna i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych. Przed fermentacją i dodaniem expedition liqueur oraz w przypadku wzbogacenia moszczu całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach nie przekracza 13 %. Kwasowość miareczkowa i lotna są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2.   Opis

KRÓTKI OPIS

Wina „Crémant de Loire” są to wina musujące; większość win objętych tą nazwą stanowią wina białe, a mniejszość – różowe. Posiada ono utrzymujący się musujący charakter, który nadają mu drobne, subtelne i trwałe perliste bąbelki. Bukiet aromatyczny przeważnie składa się z aromatów białych kwiatów połączonych z nutami owocowymi, takimi jak brzoskwinia lub morela. W smaku wino jest delikatne i wyważone, w wyjątkowy sposób łącząc w sobie uczucie świeżości ze słodkością.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

5.1.   
  Szczególne praktyki enologiczne

1.   Gęstość obsady – odstępy (1)

Praktyka uprawy

| a) | winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 krzewów na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra. Zbiory z działek, na których odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi mniej niż 0,90 metra, ale nie mniej niż 0,80 metra, i które są położone na zboczu o nachyleniu powyżej 10 %, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 krzewów na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami szczególnymi dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. |
| --- | --- |

a)

winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 krzewów na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra. Zbiory z działek, na których odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi mniej niż 0,90 metra, ale nie mniej niż 0,80 metra, i które są położone na zboczu o nachyleniu powyżej 10 %, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 krzewów na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami szczególnymi dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

2.   Gęstość obsady – odstępy (2)

Praktyka uprawy

| b) | winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 krzewów na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,10 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra. |
| --- | --- |

b)

winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 krzewów na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,10 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra.

| c) | winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Cheverny”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 krzewów na hektar. Odległość między rzędami wynosi maksymalnie 2,10 metra. Odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,20 metra. |
| --- | --- |

c)

winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Cheverny”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 krzewów na hektar. Odległość między rzędami wynosi maksymalnie 2,10 metra. Odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,20 metra.

3.   Zasady cięcia i palikowania winorośli

Praktyka uprawy

| — | Winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”: Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji. W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 krzewów na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi. |
| --- | --- |

—

Winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”: Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji. W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 krzewów na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

| — | Winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine” i „Cheverny”: Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,30 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji. |
| --- | --- |

—

Winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine” i „Cheverny”: Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,30 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

4.   Zasady cięcia

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się, stosując cięcie krótkie, albo cięcie długie, albo cięcie mieszane.

Chenin B, grolleau N, grolleau gris G, orbois B i pineau d’Aunis N: winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na łozę według następujących technik: Winorośl można przycinać, pozostawiając 4 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pączki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczać 12.

Cabernet franc N, cabernet-sauvignon N, chardonnay B i pinot noir N: winorośl przycina się na maksymalnie 14 oczek na łozę. Winorośl można przycinać, pozostawiając 4 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pączki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczać 14.

5.   Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

6.   Zbiory

Praktyka uprawy

Wina produkuje się z winogron zebranych ręcznie. Zabrania się stosowania maszyny do zbioru winogron.

Winogrona transportuje się w nieszczelnych pojemnikach. Maksymalne wymiary pojemników wynoszą 1,20 metra długości i 1,20 metra szerokości, a maksymalny poziom, do którego pojemnik można wypełnić winogronami, wynosi 0,40 metra. Czas między zbiorem winogron a tłoczeniem nie może przekraczać 24 godzin.

Szczególne praktyki enologiczne

| a) | całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach bazowych po wzbogacaniu nie przekracza 11,6 %. Przed fermentacją i dodaniem expedition liqueur oraz w przypadku wzbogacenia moszczu całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach nie przekracza 13 %. |
| --- | --- |

a)

całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach bazowych po wzbogacaniu nie przekracza 11,6 %. Przed fermentacją i dodaniem expedition liqueur oraz w przypadku wzbogacenia moszczu całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach nie przekracza 13 %.

| b) | poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego. |
| --- | --- |

b)

poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

| c) | zakłady, w których odbywa się tłoczenie, muszą spełniać kryteria dotyczące odbioru zbiorów, pras oraz przebiegu tłoczenia, załadowywania pras, frakcjonowania soku oraz higieny określone w specyfikacji produktu. |
| --- | --- |

c)

zakłady, w których odbywa się tłoczenie, muszą spełniać kryteria dotyczące odbioru zbiorów, pras oraz przebiegu tłoczenia, załadowywania pras, frakcjonowania soku oraz higieny określone w specyfikacji produktu.

Winogrona wsypuje się do prasy w całości. Wina bazowe pozyskuje się z ilości maksymalnie 100 litrów moszczu na 150 kilogramów wykorzystanych winogron.

5.2.   
  Maksymalne zbiory

80 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde i dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ); |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde i dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ);

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire, Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur-Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire, Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur-Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray;

| — | w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Candé-sur-Beuvron, Cellettes, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Cheverny, Chissay-en-Touraine, Chitenay, Choussy, Le Controis-en-Sologne, Cormeray, Couddes, Couffy, Cour-Cheverny, Faverolles-sur-Cher, Fresnes, Huisseau-sur-Cosson, Mareuil-sur-Cher, Maslives, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Les Montils, Montlivault, Mont-près-Chambord, Montrichard Val de Cher, Muides-sur-Loire, Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Claude-de-Diray, Saint-Dyé-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Laurent-Nouan, Saint-Romain-sur-Cher, Sambin, Sassay, Seigy, Seur, Soings-en-Sologne, Thésée, Tour-en-Sologne, Valaire, Valencisse (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf),Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Onzain), Vineuil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Candé-sur-Beuvron, Cellettes, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Cheverny, Chissay-en-Touraine, Chitenay, Choussy, Le Controis-en-Sologne, Cormeray, Couddes, Couffy, Cour-Cheverny, Faverolles-sur-Cher, Fresnes, Huisseau-sur-Cosson, Mareuil-sur-Cher, Maslives, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Les Montils, Montlivault, Mont-près-Chambord, Montrichard Val de Cher, Muides-sur-Loire, Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Claude-de-Diray, Saint-Dyé-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Laurent-Nouan, Saint-Romain-sur-Cher, Sambin, Sassay, Seigy, Seur, Soings-en-Sologne, Thésée, Tour-en-Sologne, Valaire, Valencisse (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf),Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Onzain), Vineuil;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière et Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l'Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (wyłącznie terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière et Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l'Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (wyłącznie terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (wyłącznie terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

7.   Odmiana(-y) winorośli

| | Cabernet franc N |
| --- | --- |

Cabernet franc N

| | Cabernet-Sauvignon N |
| --- | --- |

Cabernet-Sauvignon N

| | Chardonnay B |
| --- | --- |

Chardonnay B

| | Chenin B |
| --- | --- |

Chenin B

| | Grolleau N |
| --- | --- |

Grolleau N

| | Grolleau gris G |
| --- | --- |

Grolleau gris G

| | Orbois B |
| --- | --- |

Orbois B

| | Pineau d'Aunis N |
| --- | --- |

Pineau d'Aunis N

| | Pinot noir N |
| --- | --- |

Pinot noir N

8.   Opis związku lub związków

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny obejmuje pagórkowaty płaskowyż, który geologicznie tworzą pierwotne formacje geologiczne zboczy Masywu Armorykańskiego oraz nowsze formacje powstałe w erze mezozoicznej i w mniejszym stopniu w trzeciorzędzie na południowo-zachodnim obrzeżu Basenu Paryskiego. Obszar geograficzny rozciąga się wzdłuż Loary i jej dopływów, rzek Vienne, Indre i Cher, na długości około 200 kilometrów. W 2021 r. obejmował terytorium 246 gmin, przy czym niektóre z nich słyną ze znajdujących się na ich terenie zamków.

Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron położonych w zachodniej części obszaru występują gleby łupkowe lub gliniasto-łupkowe, zaś w części wschodniej – gleby gliniasto-wapienne (cenoman, turon, senon i eocen). Wszystkie gleby występujące na wyznaczonym obszarze charakteryzują się umiarkowaną zdolnością zatrzymywania wody i dobrą przepuszczalnością.

Kluczowe znaczenie w tym kontekście ma piętro turonu. Od niego właśnie pochodzi wapień typu tuffeau, którego pozyskiwanie w licznych kamieniołomach umożliwiło budowę zamków nad Loarą oraz, w ujęciu bardziej ogólnym, wszystkich budowli architektonicznych w regionie, co spowodowało powstanie licznych wyrobisk. Z kamieniołomów tych powstały jaskinie o stałej temperaturze i wilgotności, które wykorzystywano do uprawy grzybów i przechowywania wina.

Na przedmiotowym obszarze panuje klimat oceaniczny z kilkoma cechami charakterystycznymi. Obrzeże wschodnie, odpowiadające regionowi winiarskiemu Sologne, pozostaje pod większym wpływem klimatu kontynentalnego – skumulowane roczne opady w tym regionie są nieznacznie wyższe niż w pozostałej części obszaru geograficznego i wynoszą 550–650 milimetrów. Na zachodzie, gdzie wpływ klimatu oceanicznego jest silniejszy, temperatury są regularne, zimy łagodne, a lata umiarkowanie gorące. Im dalej na wschód, tym zwiększają się jednak amplitudy temperatur. W tym ogólnym kontekście sieć rzeczna, jaką tworzą Loara i jej dopływy, pełni rolę regulatora termicznego.

b)   Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Tradycja uprawy winorośli sięga stosunkowo odległych czasów, co wiążą się z powstaniem licznych klasztorów i opactw, które wyjątkowo często funkcjonowały w regionie. Święty Grzegorz z Tours w swojej spisanej w VI wieku „Historii Franków” wspomina o szeroko zakrojonej uprawie winorośli w tym regionie i stosowaniu „odstraszaczy” (fr. traquettes) w celu przeganiania ptaków w czasie dojrzewania winogron. Rozkwit uprawy winorośli nastąpił w XVII i XVIII wieku dzięki wymianie handlowej rozwiniętej przez Holendrów. Wykorzystując swoją dużą flotę, Holendrzy docierali bowiem Loarą do miejscowości Ponts-de-Cé, Saumur i Vouvray, w których zaopatrywali się w szczególności w białe wina, rozwijając w ten sposób rynek zbytu dla win gatunkowych określanych mianem vin pour la mer (wino przeznaczone na wywóz drogą morską).

Mając na uwadze historyczny fakt, że wina pochodzące z Saumur wytwarzane z odmiany winorośli chenin B były zdatne do drugiej fermentacji, można stwierdzić, że rozpoczęcie produkcji win musujących sięga początków XIX wieku. Świadomy wspomnianej właściwości tych win oraz ich podobieństwa do win pochodzących z Szampanii, Jean-Baptiste Ackerman bardzo szybko, bo już w 1811 r., rozwinął produkcję win musujących metodą tradycyjną. W 1838 r. komisja odpowiedzialna za ocenę produktów zgłoszonych na wystawę przemysłową w Angers stwierdziła: „Wina te są idealnie jasne i przejrzyste; posiadają białą, żywą, musującą piankę. Wykazano zatem możliwość wytworzenia win dorównujących tym pochodzącym z Szampanii”.

Nie minęło nawet pięćdziesiąt lat, kiedy rywalizacja napędzana wyżej wspomnianymi pierwszymi rezultatami doprowadziła do tego, że liczni przedsiębiorcy postanowili skorzystać z zachęt komisji. Pojawili się wielcy producenci (fr. grandes maisons) tego typu wina znani pod nazwami „Veuve Amiot”, „Bouvet-Ladubay”, „Langlois-Château” i „Monmousseau”. Jaskinie wydrążone w celu wydobycia wapienia typu tuffeau stały się miejscami, które były szczególnie odpowiednie do produkcji win musujących. Niektóre korytarze drążono specjalnie w celu przechowywania butelek. W latach 1845–1875 dzięki wzrostowi poziomu życia we Francji i rozwojowi kolei producenci wina musującego zyskali nowe możliwości handlowe. W 1874 r. do Europy wysłano łącznie 4 miliony butelek, natomiast w XX wieku wzrosła popularność win musujących z Doliny Loary.

Dekretem z dnia 17 października 1975 r. uznano kontrolowaną nazwę pochodzenia „Crémant de Loire”. Producenci już dawno wykazali zasadność przestrzegania zasad dotyczących surowca w produkcji win musujących. W zasadach dotyczących produkcji, które uchwalono wyżej wspomnianym dekretem, wskazano natomiast przywiązanie producentów do zbiorów ręcznych, umieszczania w prasie całych winogron, delikatnego tłoczenia oraz długiego czasu dojrzewania w butelce.

W 2009 r. roczna produkcja wyniosła 13 milionów butelek.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina „Crémant de Loire” są to wina musujące; większość win objętych tą nazwą stanowią wina białe, a mniejszość – różowe. Posiada ono utrzymujący się musujący charakter, który nadają mu drobne, subtelne i trwałe perliste bąbelki. Bukiet aromatyczny przeważnie składa się z aromatów białych kwiatów połączonych z nutami owocowymi, takimi jak brzoskwinia lub morela. W smaku wino jest delikatne i wyważone, w wyjątkowy sposób łącząc w sobie uczucie świeżości ze słodkością.

3.   Zależności przyczynowe

Region winiarski rozwinął się pod wpływem sieci rzecznej Loary na długości wynoszącej niemal 200 kilometrów. Zróżnicowanie mezoklimatu na obszarze wyznaczonego obszaru geograficznego oraz różnorodne warunki glebowe pozwoliły producentom na dobór różnych odmian winorośli odpowiednio do ich właściwości. Takie zróżnicowanie warunków uprawy winorośli znacząco sprzyja mieszaniu win przy wytwarzaniu partii typu cuvée.

Głównie dzięki zdatności win wytworzonych z odmiany winorośli chenin B do drugiej fermentacji producenci, w szczególności ci z obszarów Saumur i Vouvray, opanowali technikę naturalnej fermentacji w butelce. Umocnieni tym sukcesem oraz świadomi faktu, że wytworzyli produkt cieszący się renomą, producenci stosowali i rozwijali techniki, które pozwalały na zapewnienie winom doskonałej jakości. Występowanie jaskiń wydrążonych w wapieniach typu tuffeau było wówczas czynnikiem sprzyjającym produkcji tego rodzaju win, do której niezbędne są obszerne przestrzenie o umiarkowanej temperaturze na potrzeby przechowywania wina i manipulowania nim.

Określone warunki produkcji związane ze zbiorami, a w szczególności z transportem zbiorów, mają na celu zachowanie nienaruszonych winogron aż do etapu tłoczenia oraz ograniczenie procesu utleniania. Tłoczenie przeprowadzone w przystosowanym do tego środowisku, za pomocą odpowiednich urządzeń i zgodnie z zasadami określającymi konkretny stosunek masy wykorzystanych zbiorów do objętości pozyskanych moszczów, gwarantują jakość i przejrzystość uzyskanych soków. Bogatsi o ponad stuletnie doświadczenie producenci win musujących doskonale opanowali umiejętności komponowania swoich cuvées. Długi okres dojrzewania pozwala winu rozwinąć właściwości aromatyczne oraz osiągnąć złożony i wykwintny charakter.

W latach 80. XX wieku pewien producent wina z regionu winiarskiego Andegawenii powiedział: „Wino »Crémant de Loire« jest owocem wykorzystania nowoczesnych technik w celu lepszego zachowania tradycji”. Renoma tych win musujących, białych i różowych, które w Dolinie Loary stały się produktem niezbędnym, sprzedawanym zarówno na rynku krajowym, jak i na rynkach zagranicznych, nieustannie rośnie.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”. Czcionka, którą zapisana jest ta nazwa geograficzna, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowana nazwa pochodzenia jest umieszczona na korku, w części znajdującej się wewnątrz szyjki butelki.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

| — | jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; |
| --- | --- |

—

jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Pakowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

Wina wytwarza się przy zastosowaniu metody drugiej fermentacji w szklanych butelkach.

Rozlanie do szklanych butelek, w których odbywa się druga fermentacja, ma miejsce począwszy od dnia 1 grudnia w roku, w którym odbyły się zbiory.

Czas dojrzewania w butelce na osadzie wynosi co najmniej 9 miesięcy.

Wina produkuje się i wprowadza na rynek w butelkach, wewnątrz których przeprowadzono proces fermentacji, z wyjątkiem win sprzedawanych w butelkach o pojemności nieprzekraczającej 37,5 centylitra lub przekraczającej 150 centylitrów.

Wina wprowadza się do obrotu z przeznaczeniem dla konsumentów po upływie minimalnego okresu dojrzewania wynoszącego 12 miesięcy, licząc od daty rozlania.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-fbd01859-710c-4b01-bc35-12c58579e127

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/56 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/56

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 49/15)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Côtes du Jura”

PDO-FR-A0155-AM01

Data przekazania informacji: 10.11.2022 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar geograficzny

W rozdziale I pkt IV ppkt 1 słowa „odbywają się” zastępuje się słowami „mają miejsce”, a po słowie „Jura” dodaje się słowa „zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.”.

Powyższa zmiana redakcyjna umożliwia uwzględnienie obszaru geograficznego na podstawie obowiązującej w 2021 r. wersji oficjalnego kodu geograficznego redagowanego przez INSEE oraz zapewnienie prawnej definicji obszaru geograficznego.

Wykaz gmin tworzących obszar geograficzny, jak również ich nazwy zostały zaktualizowane bez zmiany granic obszaru geograficznego w celu uwzględnienia wprowadzonych zmian administracyjnych, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym.

Zmienia się pkt 6 jednolitego dokumentu.

W pkt IV ppkt 1 dodano również zdanie informujące o udostępnieniu na stronie internetowej INAO map dotyczących obszaru geograficznego.

2.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 specyfikacji produktu po słowie „następujące” dodaje się słowa „zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.”.

Ta zmiana redakcyjna umożliwia uwzględnienie obszaru bezpośredniego sąsiedztwa na podstawie obowiązującej w 2021 r. wersji oficjalnego kodu geograficznego redagowanego przez INSEE.

Dodanie tego odniesienia umożliwia zapewnienie prawnej definicji obszaru bezpośredniego sąsiedztwa.

Wykaz gmin tworzących obszar bezpośredniego sąsiedztwa, w tym ich nazwy, został również zaktualizowany, bez zmiany granic, w celu uwzględnienia wprowadzonych zmian administracyjnych.

Punkt „Wymogi dodatkowe” w jednolitym dokumencie zostaje odpowiednio zmieniony.

3.   Odmiany winorośli

W rozdziale I pkt V ppkt 1 specyfikacji produktu, odmiany o przeznaczeniu adaptacyjnym aligoté B, chenin B, enfariné B, gringet B, marsanne B, roussane B, sacy B, béclan N, franc noir de Haute-Saône N i gamay N dodano do odmian następujących win:

| — | białe wina niemusujące: aligoté B, chenin B, enfariné N, gringet B, marsanne B, roussane B et sacy B; |
| --- | --- |

—

białe wina niemusujące: aligoté B, chenin B, enfariné N, gringet B, marsanne B, roussane B et sacy B;

| — | czerwone i różowe wina niemusujące: béclan N, enfariné N, franc noir de Haute-Saône N, et gamay N; |
| --- | --- |

—

czerwone i różowe wina niemusujące: béclan N, enfariné N, franc noir de Haute-Saône N, et gamay N;

| — | wina niemusujące, które mogą być opatrzone określeniem „vin jaune” (wino żółte): enfariné N i gringet B. |
| --- | --- |

—

wina niemusujące, które mogą być opatrzone określeniem „vin jaune” (wino żółte): enfariné N i gringet B.

Właściwy krajowy komitet Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości podjął, w przypadku win, dla których złożono by wniosek o objęcie nazwą pochodzenia, decyzję o dopuszczeniu możliwości wprowadzania odmian o przeznaczeniu adaptacyjnym do zmian klimatu i oczekiwań społecznych związanych z wykorzystaniem produktów ochrony upraw.

Te odmiany winorośli, w części pochodzące z regionu Jury, mogą stanowić atut w kontekście globalnego ocieplenia. Niektóre z nich to odmiany późno dojrzewające i dające możliwość adaptacji do ryzyka przymrozku, z kolei inne pozwalają na dodanie kwasowości i w związku z tym na wytwarzanie win o większej równowadze. Są one co najmniej tak samo odporne na choroby jak odmiany już dopuszczone dla nazwy pochodzenia. Wprowadzenie tych odmian służy również podkreśleniu specyficznych cech win objętych nazwą pochodzenia.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

4.   Zasady dotyczące proporcji odmian w winnicy

W rozdziale I pkt V ppkt 2 specyfikacji produktu dodaje się przepis określający, że proporcja odmian o przeznaczeniu adaptacyjnym jest ograniczona do 5 % odmian w gospodarstwie i jest oceniana w oparciu o wszystkie działki, z których produkowane jest wino objęte ChNP.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

5.   Zasady cięcia

W rozdziale I pkt VI ppkt 1 lit. b) specyfikacji produktu, przepisy dotyczące przycinania winorośli zostają zmienione, aby uwzględnić w nich odmiany o przeznaczeniu adaptacyjnym.

Punkt „Szczególne praktyki enologiczne” w jednolitym dokumencie zostaje odpowiednio zmieniony.

6.   Ogólny stan uprawy winorośli

W rozdziale I pkt VI ppkt 1 lit. f) specyfikacji produktu w celu ograniczenia wpływu uprawy winorośli na środowisko stwierdza się, że nawożenie syntetycznym azotem mineralnym jest ograniczone do 40 jednostek na hektar rocznie.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

7.   Pozostałe praktyki uprawy

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 specyfikacji produktu w celu zachowania cech charakterystycznych środowiska fizycznego i biologicznego zaznacza się, że – w przypadku działek o nachyleniu ponad 15 % – kontrolę roślinności, sianej lub dziko rosnącej, zapewnia się środkami mechanicznymi lub fizycznymi co najmniej w co drugim międzyrzędziu. Przepis ten zastępuje ograniczenie długości rzędów w przypadku działek o nachyleniu ponad 15 %.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

8.   Zbiór

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 lit. a) specyfikacji produktu skreśla się przepis dotyczący ustalania daty początku winobrania. Przepis ten skreśla się ponieważ specyfikacja produktu określa minimalną zawartość cukru winogron w momencie zbioru, co umożliwia producentom prowadzenie zbiorów zależnie od specyfiki danego roku i warunków geograficznych.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

9.   Wydajność

W rozdziale I pkt VIII ppkt 2 lit. a) specyfikacji produktu wydajność maksymalną dla białych win niemusujących zwiększono z 72 do 78 hl/ha. Zmiana ta daje producentom wina możliwość wykorzystania roczników o dużej wydajności w sytuacji spadku średniej objętości produkcji.

W punkcie „Maksymalna wydajność” jednolity dokument zostaje odpowiednio zmieniony.

10.   Asamblaż odmian winorośli

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. a) stwierdza się, że odmiany o przeznaczeniu adaptacyjnym nie mogą stanowić, łącznie lub oddzielnie, ponad 10 % końcowego asamblażu win.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

11.   Obrót między uprawnionymi właścicielami składów

W rozdziale I pkt IX ppkt 5 specyfikacji produktu skreśla się lit. b) dotyczącą daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Aby umożliwić przenoszenie win wczesnych, przeznaczonych w szczególności dla podmiotów handlujących winem, skreśla się datę początkową wprowadzania win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

W związku z tym tytuł ppkt 5 w pkt IX zostaje zmieniony poprzez skreślenie słów „obrotu produktami i”.

Skreśla się tytuł w pkt IX ppkt 5 lit. a).

Przedmiotowe zmiany specyfikacji produktu nie dotyczą jednolitego dokumentu.

12.   Związek z obszarem geograficznym

W rozdziale X pkt I ppkt 3) specyfikacji produktu usunięto określenie „ograniczenie długości rzędów”. Zmiana ta jest spójna ze zmianą w punkcie „Pozostałe praktyki uprawy” w rozdziale I pkt VI ppkt 2 specyfikacji produktu.

Punkt „Związek z obszarem geograficznym” w jednolitym dokumencie zostaje odpowiednio zmieniony.

13.   Obowiązki w zakresie składania deklaracji

W rozdziale II pkt I ppkt 2 specyfikacji produktu termin końcowy składania zgłoszenia zamiaru objęcia produktu nazwą pochodzenia zostaje zmieniony w celu dostosowania go do terminu końcowego składania deklaracji zbiorów.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

14.   Główne punkty podlegające kontroli i metody oceny

W rozdziale III pkt I specyfikacji produktu zmienia się tabelę głównych punktów podlegających kontroli w celu uwzględnienia nowych reguł redakcyjnych.

Przedmiotowe zmiany specyfikacji produktu nie dotyczą jednolitego dokumentu.

15.   Odniesienia do organu kontrolnego

W rozdziale III pkt II specyfikacji produktu zaktualizowano adres organu kontrolnego podany w pierwszych ustępie.

Skreśla się ustęp drugi podający organ kontrolny w celu dostosowania go do nowych reguł redakcyjnych tej części jednolitego dokumentu.

Zmienia się ustęp trzeci, a ustęp czwarty skreśla się w celu dostosowania go do nowych reguł redakcyjnych.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa lub nazwy

Côtes du Jura

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

| 15. | Wino wytwarzane z suszonych winogron |
| --- | --- |

15.

Wino wytwarzane z suszonych winogron

4.   Opis wina lub win

1.   Białe wina niemusujące

KRÓTKI OPIS

Głównym produktem jest wytrawne wino białe, wytwarzane głównie z połączenia odmian chardonnay B i savagnin B. Paleta aromatów najczęściej opiera się na nutach mineralnych, nutach krzemienia oraz nutach owocowych o dużej świeżości. Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach białych wynosi 10,5 %, a po wzbogaceniu całkowita objętościowa zawartość alkoholu nie przekracza 14 %. Na etapie pakowania i wprowadzania do obrotu produktu przeznaczonego dla konsumenta zawartość cukrów fermentujących (glukozy i fruktozy) w winach nie przekracza 3 gramów na litr.

Pozostałe analityczne cechy charakterystyczne są zgodne z cechami określonymi w przepisach wspólnotowych.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2.   Czerwone i różowe wina niemusujące

KRÓTKI OPIS

Wina czerwone lub różowe cechują się dużą złożonością aromatów. Odmiana poulsard N, z której są wytwarzane, nadaje winom charakterystyczny jasnorubinowy odcień i owocowe aromaty. Po dodaniu odmiany pinot noir N kolor szata się ciemniejsza, a nuty aromatyczne przypominają czerwone owoce. Po dodaniu odmiany trousseau N wina są bardziej taninowe, często barwniejsze, często z nutami zwierzęcymi. Podczas leżakowania win czerwonych (lub różowych) aromaty zmieniają się często na nuty poszycia, ściółki i grzybów. Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach czerwonych i różowych wynosi 10 %. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza 13,5 %. Na etapie pakowania i wprowadzania do obrotu produktu przeznaczonego dla konsumenta zawartość kwasu jabłkowego w winach czerwonych nie przekracza 0,4 grama na litr. Na etapie pakowania i wprowadzania do obrotu produktu przeznaczonego dla konsumenta zawartość cukrów fermentujących (glukozy i fruktozy) w winach nie przekracza 3 gramów na litr.

Pozostałe analityczne cechy charakterystyczne są zgodne z cechami określonymi w przepisach wspólnotowych.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

3.   Wina opatrzone tradycyjnym określeniem „vin de paille” (wino z suszonych winogron)

KRÓTKI OPIS

Wino opatrzone określeniem tradycyjnym „vin de paille” to wino słodkie, w którym rozwijają się aromaty kandyzowanych owoców przypominające śliwkę lub kandyzowaną pomarańczę, lub aromaty miodu. Aromaty i smaki zmieniają się nie tylko zależnie od jego pochodzenia, ale również odmian, z którego zostało wyprodukowane i od specjalistycznej wiedzy każdego producenta lub piwniczego. Minimalna rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu w winach opatrzonych określeniem tradycyjnym „vin de paille” wynosi 14 %, a łączna całkowita objętościowa zawartość alkoholu – co najmniej 19 %. Wina opatrzone określeniem „vin de paille” posiadają – na etapie pakowania i wprowadzania do obrotu produktu przeznaczonego dla konsumenta – kwasowość lotną, która nie przekracza 25 miliekwiwalentów na litr.

Pozostałe analityczne cechy charakterystyczne są zgodne z cechami określonymi w przepisach wspólnotowych.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

4.   Wina opatrzone określeniem „vin jaune” (wino żółte)

KRÓTKI OPIS

Wino opatrzone określeniem „vin jaune” charakteryzuje się głównie swoim niezrównanym i złożonym „żółtym smakiem”, łączącym w sobie aromatyczne nuty orzecha, jabłka, kandyzowanych owoców i przypraw korzennych, a także piękną złotawobrązową barwą. Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach opatrzonych określeniem „vin jaune” wynosi 10,5 %. Na etapie pakowania i wprowadzania do obrotu produktu przeznaczonego dla konsumenta zawartość cukrów fermentujących (glukozy i fruktozy) w winach nie przekracza 3 gramów na litr.

Pozostałe analityczne cechy charakterystyczne są zgodne z cechami określonymi w przepisach wspólnotowych.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

5.1.   Szczególne praktyki enologiczne

1.

Praktyka uprawy

– Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 5 000 krzewów na hektar, z wyjątkiem winorośli sadzonych na tarasach. W przypadku winorośli, które nie są sadzone tarasowo, oraz tarasów z co najmniej 2 rzędami winorośli, na każdy krzew przypada powierzchnia maksymalnie 2 metrów kwadratowych. Powierzchnia ta obliczana jest na podstawie iloczynu odległości pomiędzy rzędami oraz pomiędzy krzewami w tym samym rzędzie. Odległość między rzędami winorośli nie może przekraczać 2 metrów.

| — | Dopuszcza się wyłącznie przycinanie jednoramiennym lub dwuramiennym sznurem Guyota lub za pomocą cięcia krótkiego (prowadzenie w formie sznura Royat). |
| --- | --- |

—

Dopuszcza się wyłącznie przycinanie jednoramiennym lub dwuramiennym sznurem Guyota lub za pomocą cięcia krótkiego (prowadzenie w formie sznura Royat).

| — | W przypadku odmian chardonnay B, poulsard N, savagnin B, trousseau N, aligoté B, chenin B, enfariné N, gringet B, marsanne B, roussane B, sacy B, béclan N, franc noir de Haute-Saône N i gamay N liczba oczek nie przekracza 20 na łozie i 120 000 na hektar. W przypadku przycinania jednoramiennym lub dwuramiennym sznurem Guyota liczba oczek nie może przekraczać 10 na długiej łozie, przy czym dopuszczalne są maksymalnie 2 młode pędy o maksymalnie 2 oczkach. |
| --- | --- |

—

W przypadku odmian chardonnay B, poulsard N, savagnin B, trousseau N, aligoté B, chenin B, enfariné N, gringet B, marsanne B, roussane B, sacy B, béclan N, franc noir de Haute-Saône N i gamay N liczba oczek nie przekracza 20 na łozie i 120 000 na hektar. W przypadku przycinania jednoramiennym lub dwuramiennym sznurem Guyota liczba oczek nie może przekraczać 10 na długiej łozie, przy czym dopuszczalne są maksymalnie 2 młode pędy o maksymalnie 2 oczkach.

| — | W przypadku odmiany pinot noir N liczba oczek nie przekracza 80 000 na hektar. W przypadku przycinania jednoramiennym lub dwuramiennym sznurem Guyota liczba oczek nie może przekraczać 8 na długiej łozie, przy czym dopuszczalne są maksymalnie 2 młode pędy o maksymalnie 2 oczkach. |
| --- | --- |

—

W przypadku odmiany pinot noir N liczba oczek nie przekracza 80 000 na hektar. W przypadku przycinania jednoramiennym lub dwuramiennym sznurem Guyota liczba oczek nie może przekraczać 8 na długiej łozie, przy czym dopuszczalne są maksymalnie 2 młode pędy o maksymalnie 2 oczkach.

| — | Wina, które mogą być opatrzone określeniem tradycyjnym „vin de paille”, produkuje się z winogron zebranych ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych. |
| --- | --- |

—

Wina, które mogą być opatrzone określeniem tradycyjnym „vin de paille”, produkuje się z winogron zebranych ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych.

2.

Szczególne praktyki enologiczne

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winie po wzbogaceniu nie przekracza 13,5 % w przypadku win czerwonych i różowych i 14 % w przypadku win białych.

Przy produkcji win różowych zabronione jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych – samego, jak również znajdującego się w mieszankach stosowanych w preparatach. Wykorzystywanie kawałków drewna jest zabronione w przypadku wszystkich win. Zezwala się na stosowanie w odniesieniu do moszczu substraktywnych technik wzbogacania w przypadku win czerwonych. Poziom stężenia cząstkowego wynosi maksymalnie 10 %. Poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

5.2.   Maksymalna wydajność

1.   Białe wina niemusujące

78 hektolitrów z hektara

2.   Czerwone i różowe wina niemusujące

66 hektolitrów z hektara

3.   Wina opatrzone określeniem „vin de paille” (wino z suszonych winogron)

20 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, ich fermentacja oraz produkcja i dojrzewanie win mają miejsce na obszarze następujących gmin w departamencie Jura, na podstawie oficjalnego kodu geograficznego z 2021 r.: Abergement-le-Grand, Abergement-le-Petit, Aiglepierre, Arbois, Arlay, Les Arsures, Augea, Aumont, Balanod, Baume-les-Messieurs, Beaufort-Orbagna, Bersaillin, Blois-sur-Seille, Brainans, Buvilly, Césancey, La Chailleuse (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnej gminy Saint-Laurent-la-Roche), Champagne-sur-Loue, La Chapelle-sur-Furieuse, Château-Chalon, Chevreaux, Chille, Chilly-le-Vignoble, Conliège, Courbouzon, Cousance, Cramans, Cuisia, Darbonnay, Digna, Domblans, L’Etoile, Frébuans, Frontenay, Gevingey, Gizia, Grange-de-Vaivre, Grozon, Ladoye-sur-Seille, Lavigny, Lons-le-Saunier, Le Louverot, Macornay, Mantry, Marnoz, Mathenay, Maynal, Menétru-le-Vignoble, Mesnay, Messia-sur-Sorne, Miéry, Moiron, Molamboz, Monay, Montagna-le-Reconduit, Montaigu, Montain, Montholier, Montigny-lès-Arsures, Montmorot, Mouchard, Nevy-sur-Seille, Pagnoz, Pannessières, Passenans, Perrigny, Le Pin, Plainoiseau, Les Planches-près-Arbois, Poligny, Port-Lesney, Pretin, Pupillin, Quintigny, Revigny, Rotalier, Ruffey-sur-Seille, Saint-Amour, Saint-Cyr-Montmalin, Saint-Didier, Saint-Lamain, Saint-Lothain, Sainte-Agnès, Salins-les-Bains, Sellières, Toulouse-le-Château, Tourmont, Trenal (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnej gminy Trenal), Les Trois-Châteaux, Vadans, Val-Sonnette (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnych gmin Grusse, Vercia i Vincelles), Vaux-sur-Poligny, Vernantois, Le Vernois, Villeneuve-sous-Pymont, Villette-lès-Arbois, Voiteur.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej INAO (Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości).

7.   Odmiana(-y) winorośli

Chardonnay B

Pinot noir N

Poulsard N – Ploussard

Savagnin blanc B

Trousseau N

8.   Opis związku lub związków

8.1.   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny nazwy „Côtes du Jura” jest częścią naturalnego regionu Revermont, którego granice wyznaczają:

| — | od wschodu – pierwszy wapienny płaskowyż masywu Jury, o średniej wysokości 550 metrów n.p.m; |
| --- | --- |

—

od wschodu – pierwszy wapienny płaskowyż masywu Jury, o średniej wysokości 550 metrów n.p.m;

| — | na zachodzie – równina stanowiąca wschodnie obrzeże rowu Bressan.
  Winnice usytuowane są z przerwami w pasie liczącym 80 km długości i 2 do 5 km szerokości, eksponowane głównie na zachód, na wysokości od 300 do 450 m n.p.m.
  Zajmują one rząd długich wzgórz ciągnących się od północy na południe poniżej głównego reliefu, górując 50 do 100 metrów nad okolicznymi depresjami. Ukształtowanie to jest bezpośrednio związane z nasunięciem się Jury na region Bresse podczas wypiętrzenia alpejskiego: |
| --- | --- |

—

na zachodzie – równina stanowiąca wschodnie obrzeże rowu Bressan.

Winnice usytuowane są z przerwami w pasie liczącym 80 km długości i 2 do 5 km szerokości, eksponowane głównie na zachód, na wysokości od 300 do 450 m n.p.m.

Zajmują one rząd długich wzgórz ciągnących się od północy na południe poniżej głównego reliefu, górując 50 do 100 metrów nad okolicznymi depresjami. Ukształtowanie to jest bezpośrednio związane z nasunięciem się Jury na region Bresse podczas wypiętrzenia alpejskiego:

| — | główna rzeźba terenu o prostej linii odpowiada krawędzi pierwszego płaskowyżu Jury, pod względem geologicznym składającego się z twardych wapieni z epoki jury środkowej położonych nad grubą warstwą margli i glin z okresu triasu oraz liasu; |
| --- | --- |

—

główna rzeźba terenu o prostej linii odpowiada krawędzi pierwszego płaskowyżu Jury, pod względem geologicznym składającego się z twardych wapieni z epoki jury środkowej położonych nad grubą warstwą margli i glin z okresu triasu oraz liasu;

| — | wzgórza są fragmentami oderwanymi od płaskowyżu i przeniesionymi na czoło uskoków. Są one na ogół dłuższe w kierunku północ/południe (2 do 3 kilometrów) niż w kierunku wschód/zachód (0,5 do 1 kilometra). Dzięki swej silnej odporności na erozję te wapienne skały pozostały częścią krajobrazu obszaru geograficznego. Depresje mają natomiast podłoże margliste. Składają się one z grubej warstwy margli, pierwotnie o grubości ponad 200 metrów, której pokłady zostały przeniesione do regionu Bresse podczas tworzenia się uskoku.
  Większość działek przeznaczonych pod uprawę winogron znajduje się na zboczach i u ich podnóża, pod zalesionymi okapami płaskowyżu, lub na najlepiej wyeksponowanych zboczach, gęsto występujących na podgórzu.
  Wapień jest wszechobecny na tym obszarze. Jest to przepuszczalna i rozpuszczalna skała, bardzo korzystna dla winorośli, a w szczególności dla odmian winorośli z regionu Jura. Na wzgórzach przylegających do wapiennego płaskowyżu gleby są dość różnorodne; mieszają się w nich margle, gliny i piargi wapienne.
  Na obszarze geograficznym występuje chłodny klimat oceaniczny z zaznaczającymi się wpływami kontynentalnymi: dużą roczną rozpiętością temperatur, średnio około 10,5 °C, oraz gorącym i wilgotnym latem. Roczne opady deszczu wynoszą ponad 1 000 milimetrów i rozkładają się równomiernie na wszystkie miesiące. Jesień jest natomiast stosunkowo sucha i wietrzna. |
| --- | --- |

—

wzgórza są fragmentami oderwanymi od płaskowyżu i przeniesionymi na czoło uskoków. Są one na ogół dłuższe w kierunku północ/południe (2 do 3 kilometrów) niż w kierunku wschód/zachód (0,5 do 1 kilometra). Dzięki swej silnej odporności na erozję te wapienne skały pozostały częścią krajobrazu obszaru geograficznego. Depresje mają natomiast podłoże margliste. Składają się one z grubej warstwy margli, pierwotnie o grubości ponad 200 metrów, której pokłady zostały przeniesione do regionu Bresse podczas tworzenia się uskoku.

Większość działek przeznaczonych pod uprawę winogron znajduje się na zboczach i u ich podnóża, pod zalesionymi okapami płaskowyżu, lub na najlepiej wyeksponowanych zboczach, gęsto występujących na podgórzu.

Wapień jest wszechobecny na tym obszarze. Jest to przepuszczalna i rozpuszczalna skała, bardzo korzystna dla winorośli, a w szczególności dla odmian winorośli z regionu Jura. Na wzgórzach przylegających do wapiennego płaskowyżu gleby są dość różnorodne; mieszają się w nich margle, gliny i piargi wapienne.

Na obszarze geograficznym występuje chłodny klimat oceaniczny z zaznaczającymi się wpływami kontynentalnymi: dużą roczną rozpiętością temperatur, średnio około 10,5 °C, oraz gorącym i wilgotnym latem. Roczne opady deszczu wynoszą ponad 1 000 milimetrów i rozkładają się równomiernie na wszystkie miesiące. Jesień jest natomiast stosunkowo sucha i wietrzna.

8.2.   Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Winnice Jury istnieją od czasów rzymskich, a liczne dowody wskazujące na ich istnienie sięgają roku 1000. W I w. naszej ery w tekście PLINIUSZA MŁODSZEGO jest mowa o słynnych winach z „Séquanie” (dawna nazwa regionu). W 1272 r. Jean de CHALON ustanowił przepisy dotyczące metody uprawy winorośli w Jurze w celu zachowania jakości win.

Pod koniec XIX w. w całym departamencie istniało 20 000 hektarów winnic. Zdewastowane przez filokserę pod koniec XIX w., a następnie dotknięte wojnami i kryzysami gospodarczymi XX w. winnice Jury zostają odbudowane dzięki woli i wyborom miejscowych producentów.

Odmiany uprawiane na obszarze departamentu Jura są tam obecne od stuleci. Trzy odmiany winorośli są typowe dla Jury: odmiana poulsard N, o której pisemne wzmianki pojawiają się na obszarze departamentu Jura od 1620 r., odmiana trousseau N, której ślady z całą pewnością sięgają 1732 r., oraz odmiana savagnin B, której obecność potwierdzono w 1717 r. Dwie odmiany pochodzą z sąsiednich winnic burgundzkich: odmiana chardonnay B, występująca w Jurze od 1717 r., oraz odmiana pinot noir N, o której najstarsza wzmianka pochodzi z 1385 r., pod nazwą „savagnin noir”.

Praktykuje się stosunkowo długie dojrzewanie win białych w celu zaznaczenia ich szczególnych właściwości zapachowych.

Produkcja win opatrzonych określeniem „vin jaune” to specjalność Jury o niejasnych początkach. Producenci z Jury ustanowili w jej przypadku rygorystyczne zasady: wybór odmiany savagnin B, zachowanie naturalnego rozwoju endogennych szczepów bakterii, tworzących „kożuch”, dojrzewanie bez uzupełniania beczki do pełna itd. Winogrona są zbierane po osiągnięciu optymalnej dojrzałości, a następnie przetwarzane na wytrawne wino białe. Wino następnie dojrzewa w dębowych beczkach, których nie wypełnia się po brzegi, przez maksymalny okres 6 lat. W czasie tego długiego leżakowania na powierzchni wina w sposób naturalny tworzy się drożdżowy kożuch. Zapewnia on podczas dojrzewania kontrolowane natlenianie. „Vin jaune” jest przelewane do oryginalnej butelki o pojemności 62 centylitrów, nazywanej „Clavelin”.

Produkcja win opatrzonych określeniem „vin de paille” jest również osobliwością Jury. Aby uzyskać wysokie stężenie cukru w warunkach dość wilgotnego i zimnego klimatu, przez okres co najmniej sześciu tygodni stosuje się podsuszanie poza krzakami wybranych kiści winogron. Kiście zawiesza się na żelaznych drutach lub układa na małych perforowanych skrzynkach lub kratach składowanych w suchych i wietrzonych, ale nie ogrzewanych budynkach. Następnie w wyniku powolnego tłoczenia przy bardzo niskim uzysku soku otrzymuje się moszcze bardzo bogate w cukier, które powoli fermentują.

W 2009 r. roczna produkcja win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia „Côtes du Jura” z 526 hektarów wynosi około 12 800 hektolitrów win białych, 6 250 hektolitrów win czerwonych i różowych, 600 hektolitrów win opatrzonych określeniem „vin jaune” i 450 hektolitrów win opatrzonych określeniem „vin de paille”.

8.3.   Związki przyczynowe

Specyficzne cechy win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia „Côtes du Jura” są w szczególności związane z wyznaczonymi działkami o marglowych (gliniasto-wapiennych) glebach pokrytych wapiennymi piargami, ale również z nachyleniem porośniętych winoroślą zboczy i z ich ekspozycją. Korzenie winorośli sięgają chłodnych głębszych warstw podłoża, zaś obfite usypiska na powierzchni ogrzewają glebę i zapewniają optymalny odpływ wody. Połączenie tych czynników glebowych i topograficznych stwarza na obszarze geograficznym optymalne warunki do produkcji aromatycznych win białych, o owocowym i mineralnym charakterze i świeżości, będącej gwarancją dobrego potencjału starzenia.

Plantator winorośli zapewnia optymalne zarządzanie roślinami oraz kontrolę wigoru i potencjału produkcji, co przekłada się na opanowanie praktyk wydajności. Przyjmuje praktyki przyczyniające się do ochrony gleb (pasma porośnięte trawami), aby sprostać ciągłym ryzykom erozji grożącym winnicom położonym na wzgórzach o dużym nachyleniu i na marglowych glebach pokrytych piargami.

Południowa, południowo-zachodnia lub zachodnia ekspozycja działek winnic zapewnia znaczne nasłonecznienie i ochronę przed zimnymi wiatrami ze wschodu i północy.

Duża rozpiętość temperatur między jesienią a latem przyczynia się do rozwoju tworzących „kożuch” drożdży umożliwiających produkcję „vin jaune”. Tradycja bardzo długiego dojrzewania, bez wypełniania beczki do pełna, ujęta w specyfikacji produktu, sprzyja wykształcaniu się szczególnych cech „vin jaune”. Podczas dojrzewania aromaty stają się bardziej skoncentrowane i złożone.

Względna susza panująca podczas wietrznej jesieni sprzyja podsuszaniu winogron przeznaczonych do wytwarzania „vin de paille”. Minimalny okres leżakowania, do 15 listopada w 3. roku po roku następującym po roku zbioru, w tym przez co najmniej 18 miesięcy w drewnie, sprzyja powstawaniu złożonych aromatów i dojrzewaniu wina.

Margle Jury stanowią dla odmiany chardonnay B środowisko naturalne sprzyjające oryginalnemu charakterowi różniącemu się od charakteru sąsiednich winnic.

Odmiany trousseau N i savagnin B są sadzone na mniejszych powierzchniach niż pozostałe odmiany, ponieważ posiadają ścisłe wymagania edaficzne. Pierwsza z nich wymaga gruntów bardzo ciepłych, o żwirowym podłożu, druga – gruntów bardzo kamienistych na powierzchni, ale zapewniających świeżość w warstwach głębokich.

Producenci wiedzieli, które działki wybrać pod obsadę, dzięki długiemu obserwowaniu reakcji winorośli na każde warunki glebowe i klimatyczne.

Tradycja długiego dojrzewania, często bez wypełniania beczki do pełna, przyczynia się do wykształcenia się szczególnych cech win białych.

Towarzystwo „Société de Viticulture du Jura”, założone w 1907 r., jest jednym z pierwszych uznanych związków zawodowych wytwórców win. Przyczyniło się ono w znacznym stopniu do ustanowienia kontrolowanych nazw pochodzenia oraz Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości. Kontrolowana nazwa pochodzenia „Côtes du Jura” jest uznawana od 1937 r., co świadczy o jej renomie.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

| — | w departamencie Doubs: Arc-et-Senans, Bartherans, Brères, Buffard, By, Cademène, Cessey, Charnay, Châtillon-sur-Lison, Chay, Chenecey-Buillon, Chouzelot, Courcelles, Cussey-sur-Lison, Echay, Epeugney, Fourg, Goux-sous-Landet, Lavans-Quingey, Liesle, Lombard, Mesmay, Montrond-le-Château, Myon, Palantine, Paroy, Pessans, Quingey, Rennes-sur-Loue, Ronchaux, Rouhe, Rurey, Samson, Le Val; |
| --- | --- |

—

w departamencie Doubs: Arc-et-Senans, Bartherans, Brères, Buffard, By, Cademène, Cessey, Charnay, Châtillon-sur-Lison, Chay, Chenecey-Buillon, Chouzelot, Courcelles, Cussey-sur-Lison, Echay, Epeugney, Fourg, Goux-sous-Landet, Lavans-Quingey, Liesle, Lombard, Mesmay, Montrond-le-Château, Myon, Palantine, Paroy, Pessans, Quingey, Rennes-sur-Loue, Ronchaux, Rouhe, Rurey, Samson, Le Val;

| — | w departamencie Jura: Abergement-lès-Thésy, Aresches, Augerans, Augisey, Bans, Barretaine, Belmont, Besain, Biefmorin, Bletterans, Blye, Bois-de-Gand, Bonnefontaine, Bornay, Bracon, Briod, Cernans, Chamblay, Chamole, Champrougier, Chapelle-Voland, La Charme, La Chassagne, La Châtelaine, Chatelay, Le Chateley, Châtillon, Chaumergy, Chaussenans, Chaux-Champagny, La Chaux-en-Bresse, Chemenot, Chêne-Sec, Chilly-sur-Salins, Chissey-sur-Loue, Clucy, Colonne, Commenailles, Condamine, Cosges, Courbette, Courlans, Courlaoux, Desnes, Les Deux-Fays, Dournon, Ecleux, Fay-en-Montagne, La Ferté, Le Fied, Fontainebrux, Foulenay, Francheville, Geraise, Germigney, Geruge, Graye-et-Charnay, Hauteroche, Ivory, Ivrey, Larnaud, Lemuy, Loisia, Lombard, La Loye, La Marre, Molain, Montbarrey, Montmarlon, Mont-sous-Vaudrey, Nance, Neuvilley, Nogna, Ounans, Oussières, Picarreau, Plasne, Poids-de-Fiole, Pont-d’Héry, Pont du Navoy, Publy, Recanoz, Relans, Repots, Rosay, Rye, Saint-Maur, Saint-Thiébaud, Saizenay, Santans, Sergenaux, Sergenon, Souvans, Thésy, Thoissia, Trenal (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnej gminy Mallerey), Val-d’Epy (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnych gmin Nantey, Val d’Epy i Senaud), Val-Sonnette (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnej gminy Bonnaud), Vaudrey, Verges, Véria, Vers-sous-Sellières, Vevy, La Vieille-Loye, Villeneuve-d’Aval, Villerserine, Villers-Farlay, Villers-les-Bois, Villevieux, Le Villey, Vincent-Froideville. |
| --- | --- |

—

w departamencie Jura: Abergement-lès-Thésy, Aresches, Augerans, Augisey, Bans, Barretaine, Belmont, Besain, Biefmorin, Bletterans, Blye, Bois-de-Gand, Bonnefontaine, Bornay, Bracon, Briod, Cernans, Chamblay, Chamole, Champrougier, Chapelle-Voland, La Charme, La Chassagne, La Châtelaine, Chatelay, Le Chateley, Châtillon, Chaumergy, Chaussenans, Chaux-Champagny, La Chaux-en-Bresse, Chemenot, Chêne-Sec, Chilly-sur-Salins, Chissey-sur-Loue, Clucy, Colonne, Commenailles, Condamine, Cosges, Courbette, Courlans, Courlaoux, Desnes, Les Deux-Fays, Dournon, Ecleux, Fay-en-Montagne, La Ferté, Le Fied, Fontainebrux, Foulenay, Francheville, Geraise, Germigney, Geruge, Graye-et-Charnay, Hauteroche, Ivory, Ivrey, Larnaud, Lemuy, Loisia, Lombard, La Loye, La Marre, Molain, Montbarrey, Montmarlon, Mont-sous-Vaudrey, Nance, Neuvilley, Nogna, Ounans, Oussières, Picarreau, Plasne, Poids-de-Fiole, Pont-d’Héry, Pont du Navoy, Publy, Recanoz, Relans, Repots, Rosay, Rye, Saint-Maur, Saint-Thiébaud, Saizenay, Santans, Sergenaux, Sergenon, Souvans, Thésy, Thoissia, Trenal (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnej gminy Mallerey), Val-d’Epy (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnych gmin Nantey, Val d’Epy i Senaud), Val-Sonnette (jedynie część odpowiadająca terytorium dawnej gminy Bonnaud), Vaudrey, Verges, Véria, Vers-sous-Sellières, Vevy, La Vieille-Loye, Villeneuve-d’Aval, Villerserine, Villers-Farlay, Villers-les-Bois, Villevieux, Le Villey, Vincent-Froideville.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Nazwa kontrolowanej nazwy pochodzenia „Côtes-du-Jura” może być uzupełniana określeniem tradycyjnym „vin de paille”.

Nazwa kontrolowanej nazwy pochodzenia „Côtes-du-Jura” może być uzupełniana określeniem tradycyjnym „jaune”.

Oznaczenie rocznika win opatrzonych określeniem „vin de paille” jest obowiązkowe.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

| — | jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; |
| --- | --- |

—

jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających – zarówno pod względem wysokości, jak i szerokości – połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Pakowanie

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Butelka zwana „Clavelin” lub „butelką na vin jaune”, o pojemności około 62 centylitrów, jest zastrzeżona do pakowania wyłącznie win objętych nazwą pochodzenia, opatrywanych tradycyjnym określeniem „vin jaune”.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-40d171ab-4187-40be-86f4-fcc155a4eca8

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 9.2.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 49/67 |
| --- | --- | --- | --- |

9.2.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 49/67

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2023/C 49/16)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”

Nr UE: PDO-ES-2309 – 11.5.2017

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Nazwa

„Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.8. Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itd.)

3.2.   Opis produktu

„Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco” jest napojem otrzymywanym z soku jabłkowego w procesie fermentacji alkoholowej i jabłkowo-mlekowej. Jest to napój niefiltrowany i naturalnie gazowany bez dodatku cukrów i wody.

Właściwości organoleptyczne:

Laboratorium rolnośrodowiskowe Fraisoro (Rada Prowincji Gipuzkoa) ustaliło następujące szczególne właściwości, które zostały opisane w sprawozdaniu dotyczącym różnic organoleptycznych między „Sidra Natural Vasca” a innymi cydrami:

| — | barwa od słomkowożółtej do barwy starego złota zależy od odmian jabłek wykorzystanych do produkcji cydru. |
| --- | --- |

—

barwa od słomkowożółtej do barwy starego złota zależy od odmian jabłek wykorzystanych do produkcji cydru.

| — | W mętnym napoju widać bardzo małe pęcherzyki dwutlenku węgla pomieszane z płynem. Inne cydry są filtrowane, przez co zwykle są przejrzyste. Co więcej, w procesie filtracji usunięciu ulega wiele mikroorganizmów i znaczna część naturalnie występującego CO2. |
| --- | --- |

—

W mętnym napoju widać bardzo małe pęcherzyki dwutlenku węgla pomieszane z płynem. Inne cydry są filtrowane, przez co zwykle są przejrzyste. Co więcej, w procesie filtracji usunięciu ulega wiele mikroorganizmów i znaczna część naturalnie występującego CO2.

| — | Jeżeli chodzi o zapach, można wyczuć aromaty substancji lotnych pochodzących z odmian jabłek wykorzystywanych w procesie produkcji. Jeśli jabłka zebrano w idealnym momencie ich dojrzałości, w cydrze można wyczuć aromaty zielonych owoców. Jeżeli owoce zebrano w późniejszym terminie, wyczuwalne są słodkie aromaty o różnej intensywności lub aromaty przypominające zapach duszonych jabłek. W zależności od rodzaju fermentacji, dojrzałości owoców lub zastosowanych drożdży, wyczuwalne mogą być również inne aromaty, w tym nuty kwiatowe, owocowe lub ostre o różnym stopniu intensywności, specyficzności i złożoności. Charakterystyczną cechą jest obecność aromatów i smaków związanych z kwasowością lotną (kwas octowy). |
| --- | --- |

—

Jeżeli chodzi o zapach, można wyczuć aromaty substancji lotnych pochodzących z odmian jabłek wykorzystywanych w procesie produkcji. Jeśli jabłka zebrano w idealnym momencie ich dojrzałości, w cydrze można wyczuć aromaty zielonych owoców. Jeżeli owoce zebrano w późniejszym terminie, wyczuwalne są słodkie aromaty o różnej intensywności lub aromaty przypominające zapach duszonych jabłek. W zależności od rodzaju fermentacji, dojrzałości owoców lub zastosowanych drożdży, wyczuwalne mogą być również inne aromaty, w tym nuty kwiatowe, owocowe lub ostre o różnym stopniu intensywności, specyficzności i złożoności. Charakterystyczną cechą jest obecność aromatów i smaków związanych z kwasowością lotną (kwas octowy).

| — | W ustach pozostaje posmak substancji lotnej w cydrze oraz zrównoważony posmak z wyczuwalnymi nutami słodkimi, kwaskowatymi, słonymi i gorzki. |
| --- | --- |

—

W ustach pozostaje posmak substancji lotnej w cydrze oraz zrównoważony posmak z wyczuwalnymi nutami słodkimi, kwaskowatymi, słonymi i gorzki.

| — | Równowagę między słodyczą, kwasowością, goryczką i cierpkością (wytrawnością) oraz cielistość cydru ocenia się łącznie. |
| --- | --- |

—

Równowagę między słodyczą, kwasowością, goryczką i cierpkością (wytrawnością) oraz cielistość cydru ocenia się łącznie.

Właściwości fizyko-chemiczne:

Kwasowość lotna (wyrażona w kwasie octowym): < 2,2 g/l; Zawartość alkoholu (v/v): > 5 %; Całkowita zawartość dwutlenku siarki: < 100 mg/l; Całkowity suchy ekstrakt: > 14 g/l Łączna zawartość glukozy i fruktozy ≤ 0,2 g/l. Ostatnia z wymienionych wartości jest charakterystyczna dla „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”, ponieważ większość zawartej glukozy i fruktozy przekształca się w alkohol.

3.3.   Surowce

Wszystkie odmiany jabłek zatwierdzone do wykorzystania do produkcji cydru „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco” pozyskuje się na wyznaczonym obszarze geograficznym i uznaje się za odmiany rodzime, tj. lokalne odmiany przystosowane do warunków klimatycznych i glebowych panujących na tym obszarze geograficznym. Przeprowadzono wiele badań, których celem było ustalenie pochodzenia i charakterystyki odmian jabłek przeznaczonych do produkcji cydru w Kraju Basków, w tym genetyczne badania DNA tych odmian (projekt Toki Pommes. realizowany przez Euroregion Euskadi-Nouvelle Aquitaine-Navarre i Universidad Pública de Navarra – UPNA), które dały wyraźnie jednoznaczne wyniki.

Ustalono, że spośród 106 rodzimych odmian jabłek unikalne DNA ma 76 odmian jabłek (zajmujących 85 % całego obszaru upraw). W przypadku odmian oznaczonych gwiazdką (*) proces ich analizy jest w toku.

Wszystkie odmiany jabłek mają w dużej mierze jednolite właściwości i można je sklasyfikować jako kwaskowate, gorzkie i kwaśno-gorzkie o różnym stopniu intensywności. O specyfice i szczególnym charakterze tego cydru decyduje odpowiedni czas zbiorów i mieszanie jabłek w odpowiednich proporcjach.

24 najpowszechniejsze odmiany jabłek to:

| 1. | Azpeiti Sagarra |
| --- | --- |

1.

Azpeiti Sagarra

| 7. | Ibarra* |
| --- | --- |

7.

Ibarra*

| 13. | Mokote |
| --- | --- |

13.

Mokote

| 19. | Udare Marroi |
| --- | --- |

19.

Udare Marroi

| 2. | Bostkantoi |
| --- | --- |

2.

Bostkantoi

| 8. | Limoi |
| --- | --- |

8.

Limoi

| 14. | Mozoloa |
| --- | --- |

14.

Mozoloa

| 20. | Urdin |
| --- | --- |

20.

Urdin

| 3. | Errezila* |
| --- | --- |

3.

Errezila*

| 9. | Manttoni |
| --- | --- |

9.

Manttoni

| 15. | Patzuloa |
| --- | --- |

15.

Patzuloa

| 21. | Urtebete |
| --- | --- |

21.

Urtebete

| 4. | Gezamina |
| --- | --- |

4.

Gezamina

| 10. | Merabi |
| --- | --- |

10.

Merabi

| 16. | Saltxipi |
| --- | --- |

16.

Saltxipi

| 22. | Urtebi Haundi |
| --- | --- |

22.

Urtebi Haundi

| 5. | Goikoetxe |
| --- | --- |

5.

Goikoetxe

| 11. | Mikatza |
| --- | --- |

11.

Mikatza

| 17. | Txalaka |
| --- | --- |

17.

Txalaka

| 23. | Urtebi Txiki |
| --- | --- |

23.

Urtebi Txiki

| 6. | Haritza |
| --- | --- |

6.

Haritza

| 12. | Moko |
| --- | --- |

12.

Moko

| 18. | Txori Sagarra |
| --- | --- |

18.

Txori Sagarra

| 24. | Verde Agria |
| --- | --- |

24.

Verde Agria

Pozostałe 82 odmiany są następujące:

| 1. | Aia Sagarra |
| --- | --- |

1.

Aia Sagarra

| 22. | Dominixe |
| --- | --- |

22.

Dominixe

| 43. | Moliua* |
| --- | --- |

43.

Moliua*

| 64. | Txistu |
| --- | --- |

64.

Txistu

| 2. | Altza |
| --- | --- |

2.

Altza

| 23. | Enpan |
| --- | --- |

23.

Enpan

| 44. | Musugorri* |
| --- | --- |

44.

Musugorri*

| 65. | Txori Haundia* |
| --- | --- |

65.

Txori Haundia*

| 3. | Ama Birjina |
| --- | --- |

3.

Ama Birjina

| 24. | Errege |
| --- | --- |

24.

Errege

| 45. | Muxu zabala |
| --- | --- |

45.

Muxu zabala

| 66. | Txori Sagarra |
| --- | --- |

66.

Txori Sagarra

| 4. | Ami Sagarra* |
| --- | --- |

4.

Ami Sagarra*

| 25. | Geza Zuri |
| --- | --- |

25.

Geza Zuri

| 46. | Odixa |
| --- | --- |

46.

Odixa

| 67. | Txotixe |
| --- | --- |

67.

Txotixe

| 5. | Añarregi |
| --- | --- |

5.

Añarregi

| 26. | Gaza Gorri |
| --- | --- |

26.

Gaza Gorri

| 47. | Orkola* |
| --- | --- |

47.

Orkola*

| 68. | Txurten Luze |
| --- | --- |

68.

Txurten Luze

| 6. | Andoain |
| --- | --- |

6.

Andoain

| 27. | Gazi Zuri |
| --- | --- |

27.

Gazi Zuri

| 48. | Horri Zarratue |
| --- | --- |

48.

Horri Zarratue

| 69. | Udare |
| --- | --- |

69.

Udare

| 7. | Añarre* |
| --- | --- |

7.

Añarre*

| 28. | Gazia |
| --- | --- |

28.

Gazia

| 49. | Oru Sagarra* |
| --- | --- |

49.

Oru Sagarra*

| 70. | Udare Txuria |
| --- | --- |

70.

Udare Txuria

| 8. | Aranguren* |
| --- | --- |

8.

Aranguren*

| 29. | Gaziloka |
| --- | --- |

29.

Gaziloka

| 50. | Ostro Beltza |
| --- | --- |

50.

Ostro Beltza

| 71. | Ugarte |
| --- | --- |

71.

Ugarte

| 9. | Arantzate |
| --- | --- |

9.

Arantzate

| 30. | Gezamina beltza* |
| --- | --- |

30.

Gezamina beltza*

| 51. | Palazio |
| --- | --- |

51.

Palazio

| 72. | Urdan Iturri |
| --- | --- |

72.

Urdan Iturri

| 10. | Areso* |
| --- | --- |

10.

Areso*

| 31. | Goozti* |
| --- | --- |

31.

Goozti*

| 52. | Palancaya |
| --- | --- |

52.

Palancaya

| 73. | Urkola* |
| --- | --- |

73.

Urkola*

| 11. | Arimasagasti |
| --- | --- |

11.

Arimasagasti

| 32. | Gorri Txikia |
| --- | --- |

32.

Gorri Txikia

| 53. | Patzulo Gorria |
| --- | --- |

53.

Patzulo Gorria

| 74. | Zubieta* |
| --- | --- |

74.

Zubieta*

| 12. | Astarbe |
| --- | --- |

12.

Astarbe

| 33. | Greñas* |
| --- | --- |

33.

Greñas*

| 54. | Perran |
| --- | --- |

54.

Perran

| 75. | Zuri Txikixe |
| --- | --- |

75.

Zuri Txikixe

| 13. | Azpuru Garratza |
| --- | --- |

13.

Azpuru Garratza

| 34. | Illunbe* |
| --- | --- |

34.

Illunbe*

| 55. | Piku Sagarra |
| --- | --- |

55.

Piku Sagarra

| 76. | Pelestrina* |
| --- | --- |

76.

Pelestrina*

| 14. | Azpuru Sagarra |
| --- | --- |

14.

Azpuru Sagarra

| 35. | Itxausti* |
| --- | --- |

35.

Itxausti*

| 56. | Potrokilo |
| --- | --- |

56.

Potrokilo

| 77. | Kanpandoja* |
| --- | --- |

77.

Kanpandoja*

| 15. | Berandu Erreineta |
| --- | --- |

15.

Berandu Erreineta

| 36. | Manzana de Quesillo* |
| --- | --- |

36.

Manzana de Quesillo*

| 57. | Sagar Beltza |
| --- | --- |

57.

Sagar Beltza

| 78. | Telleri |
| --- | --- |

78.

Telleri

| 16. | Berrondo |
| --- | --- |

16.

Berrondo

| 37. | Martiku |
| --- | --- |

37.

Martiku

| 58. | Sagar Gorria |
| --- | --- |

58.

Sagar Gorria

| 79. | Bizi* |
| --- | --- |

79.

Bizi*

| 17. | Billafrankie |
| --- | --- |

17.

Billafrankie

| 38. | Maximela |
| --- | --- |

38.

Maximela

| 59. | Sagar Txuria* |
| --- | --- |

59.

Sagar Txuria*

| 80. | Zuzen* |
| --- | --- |

80.

Zuzen*

| 18. | Bizkai Sagarra |
| --- | --- |

18.

Bizkai Sagarra

| 39. | Mendiola* |
| --- | --- |

39.

Mendiola*

| 60. | Saluetia* |
| --- | --- |

60.

Saluetia*

| 81. | Legor* |
| --- | --- |

81.

Legor*

| 19. | Burgo |
| --- | --- |

19.

Burgo

| 40. | Merkalina |
| --- | --- |

40.

Merkalina

| 61. | Santa Ana |
| --- | --- |

61.

Santa Ana

| 82. | San Francisco* |
| --- | --- |

82.

San Francisco*

| 20. | Burdin |
| --- | --- |

20.

Burdin

| 41. | Mila Sagarra |
| --- | --- |

41.

Mila Sagarra

| 62. | Sulei* |
| --- | --- |

62.

Sulei*

| 21. | Buztin |
| --- | --- |

21.

Buztin

| 42. | Mocetas* |
| --- | --- |

42.

Mocetas*

| 63. | Txarbia |
| --- | --- |

63.

Txarbia

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym

| — | Produkcja jabłek z zatwierdzonych odmian rodzimych. |
| --- | --- |

—

Produkcja jabłek z zatwierdzonych odmian rodzimych.

| — | Zbiór i dostawa do zakładu produkcji cydru. |
| --- | --- |

—

Zbiór i dostawa do zakładu produkcji cydru.

| — | Etapy przebiegające w zakładzie produkcji cydru:






  — | mycie jabłek, |
| --- | --- | --- |

—

Etapy przebiegające w zakładzie produkcji cydru:

—

mycie jabłek,

| — | pozyskanie soku: zgniatanie i prasowanie, |
| --- | --- |

—

pozyskanie soku: zgniatanie i prasowanie,

| — | fermentacja w zbiornikach: rozpoczyna się proces fermentacji alkoholowej soku (następuje przekształcenie cukrów w alkohol etylowy i CO2) oraz fermentacji jabłkowo-mlekowej (przekształcenie kwasu jabłkowego w kwas mlekowy), |
| --- | --- |

—

fermentacja w zbiornikach: rozpoczyna się proces fermentacji alkoholowej soku (następuje przekształcenie cukrów w alkohol etylowy i CO2) oraz fermentacji jabłkowo-mlekowej (przekształcenie kwasu jabłkowego w kwas mlekowy),

| — | dojrzewanie i leżakowanie w zbiornikach. |
| --- | --- |

—

dojrzewanie i leżakowanie w zbiornikach.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące pakowania

Aby zachować właściwości fizykochemiczne i organoleptyczne produktu, jego butelkowanie musi odbywać się na obszarze opisanym w pkt 4. Mając na uwadze, że jest to cydr niefiltrowany i niestabilizowany, a jedną z cech produktu jest naturalnie występujący dwutlenek węgla, zaleca się ograniczenie do minimum czynności wymagających przenoszenia, transportu lub przemieszczania cydru przed butelkowaniem. Takie czynności utrudniają zapewnienie jakości i niekorzystnie wpływają na zawartość naturalnie występującego dwutlenku węgla. Z tego względu butelkowanie tradycyjnie przeprowadza się w zakładzie, w którym cydr wyprodukowano.

Z jednej strony w ten sposób zapewnia się zachowanie jakości i charakterystycznych właściwości produktu, a z drugiej strony ułatwia to monitorowanie i identyfikowalność produktu.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Organ zarządzający prowadzi aktualny rejestr przedsiębiorstw przetwórczych. Podmiot ten upoważnia wszystkie przedsiębiorstwa, bez wyjątku, które zadeklarowały, że są producentami „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”, do stosowania numerowanych etykiet zawierających logo nazwy pochodzenia na produktach spełniających wymogi określone w specyfikacji. Wszystkie butelki muszą zawierać logo nazwy pochodzenia.

Image 1

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji jabłek i cydru obejmuje następujące powiaty:

| — | Bizkaia: powiaty Uribe-Kosta-Mungialdea, Lea-Artibai, Busturialdea, Arratia-Amorebieta, Durangaldea, Encartaciones i Nerbioi-Ibaizabal. |
| --- | --- |

—

Bizkaia: powiaty Uribe-Kosta-Mungialdea, Lea-Artibai, Busturialdea, Arratia-Amorebieta, Durangaldea, Encartaciones i Nerbioi-Ibaizabal.

| — | Gipuzkoa: powiaty Buruntzaldea, Oarsoaldea, Donostialdea, Goierri, Tolosaldea, Bajo Deba, Alto Deba, Urola-Kosta i Bidasoaldea. |
| --- | --- |

—

Gipuzkoa: powiaty Buruntzaldea, Oarsoaldea, Donostialdea, Goierri, Tolosaldea, Bajo Deba, Alto Deba, Urola-Kosta i Bidasoaldea.

| — | Álava/Araba: zachodnie doliny Álava, Llanada Alavesa, Laguardia-Rioja Alavesa i Montaña Alavesa. |
| --- | --- |

—

Álava/Araba: zachodnie doliny Álava, Llanada Alavesa, Laguardia-Rioja Alavesa i Montaña Alavesa.

Na załączonej mapie pokazano obszary, na których uprawia się jabłka wykorzystywane do produkcji „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”.

Image 2

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Wspólnota autonomiczna Kraju Basków charakteryzuje się górzystym ukształtowaniem terenu, ulewnymi deszczami (średnie roczne opady wynoszą 1 080 mm) i łagodnymi temperaturami (średnia temperatura wynosi 12,5 °C).

Występują tu gleby gliniaste – średnia zawartość gliny i iłu przekracza 65–70 %.

Klimat i właściwości gleby miały decydujący wpływ na rozwój poszczególnych odmian jabłek. Potwierdzeniem tego jest fakt, że w wyniku dostosowania się gatunków roślin do warunków środowiskowych 76 odmian jabłek ma unikalne DNA.

Wyniki badań naukowych jednoznacznie wskazują, że klimat ma decydujący wpływ na rozmieszczenie roślinności i poszczególnych rodzajów roślin, a także na ograniczenia pod względem rozmieszczenia roślinności. Podobnie na rozwój i rozmieszczenie gatunków roślin decydujący wpływ mają również fizyko-chemiczne właściwości gleb. Wyjaśnia to, dlaczego rozwój konkretnych odmian jabłek miał miejsce na obszarze produkcji „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”. Kolejnym czynnikiem o znacznym wpływie jest selekcja genetyczna prowadzona przez sektor produkcji na przestrzeni wieków, dzięki której uzyskano rodzaj jabłek najlepiej dostosowanych do środowiska i w rezultacie pożądanych przez producentów cydru, w zależności od słodyczy, kwasowości lub goryczy poszczególnych odmian.

5.2.   Specyfika produktu

Charakterystyka „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco” opiera się na właściwościach organoleptycznych, które w znacznym stopniu wynikają z właściwości surowca i braku filtracji w procesie produkcji. W artykule naukowym dotyczącym charakterystyki hiszpańskich cydrów zatytułowanym „Characterization of Spanish ciders by means of chemical and olfactometric profiles and chemometrics” [„Charakterystyka hiszpańskich cydrów na podstawie profili chemicznych i olfaktometrycznych oraz analizy chemometrycznej”] stwierdzono, że możliwe jest jednoznacznie odróżnienie cydrów z Asturii od cydrów z Kraju Basków na podstawie składu substancji lotnych i profili olfaktometrycznych.

W artykule naukowym zatytułowanym „Chemometric classification of Basque and French ciders based on their total polyphenol contents and CIELab parameters” [„Klasyfikacja chemometryczna cydrów baskijskich i francuskich na podstawie ich całkowitej zawartości polifenoli oraz parametrów CIELab”], w którym porównano cydry baskijskie z cydrami francuskimi, stwierdzono, że cydry baskijskie można odróżnić od cydrów francuskich z dokładnością na poziomie około 90 % zarówno na podstawie wartości ogólnych parametrów cydrów, takich jak całkowita zawartość polifenoli oszacowana według metody Folin-Ciocalteu i parametry barw CIELab (L*, a*, b*), jak i na podstawie pomiarów wykonywanych określonymi technikami chemometrycznymi.

Aby określić konkretny profil smakowy cydrów baskijskich odróżniający je od innych produktów w tej samej kategorii, zespół degustatorów zbadał cydry z Wielkiej Brytanii, cydry francuskie z Bretanii i Normandii oraz cydry z Niemiec i Stanów Zjednoczonych. Wymienione pozostałe cydry są bardziej przejrzyste i zawarte w nich pęcherzyki CO2 w mniejszym stopniu mieszają się z płynem, co prowadzi do tworzenia się kremowej piany. Cydry te różnią się od „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco” również pod względem barwy, ponieważ są wytwarzane z mieszanki innych owoców i jabłek stołowych. Swój aromat i smak zawdzięczają odmianom jabłek stołowych, różnym owocom lub dodawanym aromatom, a ponadto nie wyróżniają się kwasowością lotną (kwas octowy) charakterystyczną dla cydrów baskijskich.

W przypadku cydrów z Asturii zespół degustatorów ustalił również następujące różnice w porównaniu z naturalnymi cydrami baskijskimi:

| — | naturalne cydry z Asturii bardzo szybko tracą zawarte w nich CO2; |
| --- | --- |

—

naturalne cydry z Asturii bardzo szybko tracą zawarte w nich CO2;

| — | są bardziej przejrzyste, |
| --- | --- |

—

są bardziej przejrzyste,

| — | nie wyróżniają się tym samym świeżym zapachem i posmakiem, są lżejsze, mniej oleiste i kremowe, co oznacza, że mają bardziej wyczuwalną cierpkość. |
| --- | --- |

—

nie wyróżniają się tym samym świeżym zapachem i posmakiem, są lżejsze, mniej oleiste i kremowe, co oznacza, że mają bardziej wyczuwalną cierpkość.

5.3.   Związek przyczynowy Związek między czynnikami naturalnymi i czynnikiem ludzkim, surowcem a produktem końcowym

W wyniku badań dotyczących rodzimych jabłek wykorzystywanych do produkcji cydru ustalono, że odmiany te mają specyficzne profile polifenolowe, które ściśle wiążą się z właściwościami fizycznymi i chemicznymi produktu. W artykule naukowym zatytułowanym „Polyphenolic profile in cider and antioxidant power. December 2014” [„Profil polifenolowy cydru i działanie przeciwutleniające. Grudzień 2014 r.”] dokonano pomiaru profilu polifenolowego cydrów otrzymywanych z jednej odmiany, od miąższu do cydru. Odnotowano, że każda odmiana ma charakterystyczny profil polifenolowy, który jest ściśle związany z właściwościami fizycznymi i chemicznymi produktu końcowego wynikającymi z wykorzystania danej odmiany.

Przy produkcji „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco” podstawowe znaczenie ma również wiedza specjalistyczna producentów, ponieważ od niej zależy czas zbiorów jabłek (różny stopień dojrzałości surowca) i mieszanie określonych odmian jabłek. System produkcji, zgniatanie, prasowanie, mikroorganizmy wykorzystywane w procesie fermentacji, dojrzewanie na osadzie i mieszanie różnych zbiorników zawierających różne odmiany jabłek – wszystkie te elementy odgrywają niezwykle istotną rolę w kształtowaniu ostatecznego profilu charakterystycznego dla „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”.

Ze względu na ukształtowanie terenu w Kraju Basków plantacje są niewielkie i rozproszone na całym określonym obszarze geograficznym. Doprowadziło to również do pojawienia się nowych odmian jabłek od wieków uprawianych w różnych sadach. W wyniku panujących na tym obszarze warunków – łagodny, wilgotny klimat i gleby gliniaste – powstałe profile jabłek cechuje wyraźna kwasowość i duża zawartość polifenoli, przy czym są to cechy kluczowe dla „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”. Wiedza specjalistyczna producentów stanowi element niezbędny z punktu widzenia metody produkcji, właściwości produktu (cydr niefiltrowany, bez dodatku cukrów i wody, zawierający wyłącznie naturalnie występujący dwutlenek węgla) oraz systemu upraw jabłoni. O właściwościach produktu decyduje umiejętność wyboru właściwych odmian spośród dostępnych odmian i określenia, kiedy owoce są na tyle dojrzałe, aby osiągnąć określone pH i zawartość polifenoli, ponieważ aspekty te zapewniają stabilność i trwałość produktu, którego nie można ani filtrować, ani stabilizować. Zawartość azotu w jabłkach w połączeniu z dostępnymi drożdżami ma ponadto wpływ na zachodzący w produkcie proces fermentacji alkoholowej i jabłkowo-mlekowej. Elementy te bezpośrednio wpływają na całkowitą fermentację cukrów i tworzenie się naturalnie występującego CO2 w produkcie, przy czym oba te czynniki mają decydujące znaczenie, jeżeli chodzi o zapewnienie jakości i odpowiedniej trwałości.

Wyraźnie widać zatem, że cechy wyznaczonego obszaru stanowią czynnik decydujący o właściwościach jabłek wykorzystywanych w produkcji „Euskal Sagardoa / Sidra del País Vasco”. Chodzi tu o właściwości fizyczne i chemiczne, które cydr ten zawdzięcza wykorzystanym w jego produkcji jabłkom i dzięki którym wyróżnia się on wśród pozostałych podobnych naturalnych cydrów, co potwierdzają różne badania przeprowadzone przez Uniwersytet Kraju Basków [„Analysis of different cider apple varieties during ripening, using nuclear magnetic spectroscopy” („Analiza różnych odmian jabłek przeznaczonych do produkcji cydrów na etapie dojrzewania z wykorzystaniem spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego”) lipiec 2002 r., s. 2. Gloria L. del Campo Martínez i in.], z których wynika, że „skład chemiczny jabłek zależy od odmiany, klimatu, stopnia dojrzałości i stosowanych praktyk uprawnych”.

Odniesienie do specyfikacji produktu (art. 6 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia)

Specyfikacja produktu: https://euskalsagardoa.eus/pliego-de-condiciones/?lang=es

Strona internetowa zapewniająca dostęp do odniesień bibliograficznych:

https://euskalsagardoa.eus/bibliografia-de-interes/?lang=es

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

---