# Dziennik Urzędowy C 7/9 st

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 7 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 669 stycznia 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 7

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 669 stycznia 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2023/C 7/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2023/C 7/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2023/C 7/02 | Sprawa C-873/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht – Niemcy) – Deutsche Umwelthilfe eV/Bundesrepublik Deutschland [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Konwencja z Aarhus – Dostęp do wymiaru sprawiedliwości – Artykuł 9 ust. 3 – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 47 akapit pierwszy – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Stowarzyszenie ochrony środowiska – Czynna legitymacja procesowa takiego stowarzyszenia do występowania przed sądem krajowym w celu zakwestionowania homologacji typu WE przyznanej określonym pojazdom – Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 – Artykuł 5 ust. 2 lit. a) – Pojazdy silnikowe – Silnik o zapłonie samoczynnym – Emisje zanieczyszczeń – Zawór recyrkulacji spalin (zawór EGR) – Redukcja emisji tlenków azotu (NOx) ograniczana przez okno termiczne – Urządzenie ograniczające skuteczność działania – Dopuszczenie stosowania takiego urządzenia, gdy jest ono niezbędne dla zabezpieczenia silnika przed uszkodzeniem lub awarią i ze względu na bezpieczeństwo użytkowania pojazdu – Stan techniki] | 2 |
| 2023/C 7/03 | Sprawy połączone C-885/19 P i C-898/19 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. – Fiat Chrysler Finance Europe/Irlandia [Odwołanie – Pomoc państwa – Pomoc wdrożona przez Wielkie Księstwo Luksemburga – Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym i jej bezprawność oraz nakazująca jej odzyskanie – Interpretacja indywidualna prawa podatkowego (tax ruling) – Korzyść – Selektywny charakter – Zasada ceny rynkowej – Ramy odniesienia – Prawo krajowe znajdujące zastosowanie – Opodatkowanie zwane normalnym] | 3 |
| 2023/C 7/04 | Sprawa C-211/20 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – Komisja Europejska/Valencia Club de Fútbol, SAD, Królestwo Hiszpanii [Odwołanie – Pomoc państwa – Gwarancja państwa udzielona przez organ administracji – Kredyty udzielone trzem klubom piłkarskim Wspólnoty Walencji (Valencia CF, Hércules CF i Elche CF) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie, w jakim odnosi się ona do Valencia CF – Pojęcie korzyści – Ocena istnienia korzyści – Komunikat w sprawie gwarancji – Wykładnia – Obowiązek staranności spoczywający na Komisji Europejskiej – Ciężar dowodu – Przeinaczenie] | 4 |
| 2023/C 7/05 | Sprawy połączone C-704/20 i C-39/21: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Raad van State, Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/C, B (C-704/20), X/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-39/21) [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Zastosowanie środka detencyjnego wobec obywateli państw trzecich – Prawo podstawowe do wolności – Artykuł 6 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Przesłanki zgodności z prawem środka detencyjnego – Dyrektywa 2008/115/WE – Artykuł 15 – Dyrektywa 2013/33/UE – Artykuł 9 – Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 – Artykuł 28 – Kontrola zgodności z prawem zastosowania i utrzymania środka detencyjnego – Badanie z urzędu – Prawo podstawowe do skutecznego środka prawnego przed sądem – Artykuł 47 karty praw podstawowych] | 4 |
| 2023/C 7/06 | Sprawa C-163/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Mercantil no 7 de Barcelona – Hiszpania) – AD i in./PACCAR Inc, DAF TRUCKS NV, DAF Trucks Deutschland GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Naprawienie szkody spowodowanej przez praktykę zakazaną w art. 101 ust. 1 TFUE – Ustalenia dokonywane w zmowie dotyczące określania cen i podwyższania cen brutto samochodów ciężarowych na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) – Dyrektywa 2014/104/UE – Przepisy regulujące dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego – Artykuł 22 ust. 2 – Stosowanie ratione temporis – Artykuł 5 ust. 1 akapit pierwszy – Pojęcie istotnych dowodów znajdujących się w posiadaniu pozwanego lub osoby trzeciej – Artykuł 5 ust. 2 – Ujawnienie niektórych dowodów lub istotnych kategorii dowodów w oparciu o racjonalnie dostępne okoliczności faktyczne – Artykuł 5 ust. 3 – Badanie proporcjonalności wniosku o ujawnienie dowodów – Wyważenie uzasadnionych interesów stron i osób trzecich – Zakres zobowiązań wynikających z tych przepisów] | 5 |
| 2023/C 7/07 | Sprawa C-203/21: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okrazhen sad – Burgas – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko DELTA STROY 2003 [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Decyzja ramowa 2005/212/WSiSW – Stosowanie – Nałożenie na osobę prawną kary pieniężnej za nieuiszczenie należności podatkowych – Pojęcie konfiskaty – Artykuły 48, 49 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Sankcje o charakterze karnym – Zasady domniemania niewinności, ustawowej określoności i proporcjonalności czynów zabronionych i kar – Prawo do obrony – Nałożenie na osobę prawną sankcji karnej za przestępstwo popełnione przez reprezentanta tej osoby prawnej – Postępowanie karne przeciwko temu reprezentantowi – Proporcjonalność] | 6 |
| 2023/C 7/08 | Sprawa C-278/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – Dansk Akvakultur agissant pour AquaPri A/S/Miljø- og Fødevareklagenævnet [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Dyrektywa 92/43/EWG – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Artykuł 6 ust. 3 – Ocena przedsięwzięcia mogącego oddziaływać na obszar chroniony – Obowiązek oceny – Dalsze prowadzenie gospodarstwa, w odniesieniu do którego wydano już pozwolenie na etapie projektu, na niezmienionych warunkach, w przypadku gdy pozwolenie wydano po przeprowadzeniu niepełnej oceny] | 7 |
| 2023/C 7/09 | Sprawa C-385/21: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie – Rumunia) – Zenith Media Communications SRL/Consiliul Concurenţei [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Artykuł 101 TFUE – Kara nakładana przez krajowy organ ochrony konkurencji – Określenie kwoty grzywny – Uwzględnienie obrotu wykazanego w rachunku zysków i strat – Żądanie, aby krajowy organ ochrony konkurencji uwzględnił inną wielkość obrotu – Odmowa ze strony organu ochrony konkurencji – Rzeczywista sytuacja gospodarcza danego przedsiębiorstwa – Zasada proporcjonalności] | 8 |
| 2023/C 7/10 | Sprawa C-414/21: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie – Belgia) – VP CAPITAL NV/Belgische Staat [Odesłanie prejudycjalne – Swoboda przedsiębiorczości – Artykuły 49 i 54 TFUE – Przeniesienie statutowej siedziby spółki do państwa członkowskiego innego niż państwo utworzenia spółki – Odliczenie spadku wartości zaksięgowanego przed przeniesieniem – Zwolnienie – Porównywalność sytuacji] | 8 |
| 2023/C 7/11 | Sprawa C-442/21 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S/Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Sektor pocztowy – Rekompensata za wykonywanie usługi powszechnej – Obliczenie – Metoda nieponiesionych kosztów netto – Uwzględnienie korzyści niematerialnych związanych z usługą powszechną – Wykorzystanie środków finansowych przyznanych tytułem rekompensaty – Gwarancja obejmująca koszty zwolnienia określonej kategorii pracowników w wypadku upadłości podmiotu świadczącego usługę powszechną – Księgowy podział kosztów wspólnych między działalność związaną ze świadczeniem usługi powszechnej i działalność niezwiązaną ze świadczeniem tej usługi – Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym] | 9 |
| 2023/C 7/12 | Sprawa C-486/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil – Słowenia) – SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o./Mestna občina Ljubljana [Odesłanie prejudycjalne – Publiczny system wynajmu i wspólnego użytkowania elektrycznych pojazdów samochodowych – Rozróżnienie pojęć koncesje na usługi i zamówienia publiczne na dostawy – Dyrektywa 2014/23/UE – Artykuł 5 pkt 1 lit. b) – Artykuł 20 ust. 4 – Pojęcie umów mieszanych – Artykuł 8 – Określenie wartości koncesji na usługi – Kryteria – Artykuł 27 – Artykuł 38 – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 2 ust. 1 pkt 5 i 8 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1986 – Załącznik XXI – Możliwość ustanowienia warunku dotyczącego rejestracji danej działalności zawodowej na podstawie prawa krajowego – Niemożność nałożenia tego warunku na wszystkich członków tymczasowego stowarzyszenia przedsiębiorstw – Rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 – Artykuł 1 ust. 1 – Obowiązek odniesienia się wyłącznie do Wspólnego słownika zamówień w dokumentach koncesji – Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 – Artykuł 1 ust. 2 – Brak możliwości odniesienia się do klasyfikacji NACE Rev. 2 w dokumentach koncesji] | 10 |
| 2023/C 7/13 | Sprawa C-494/21: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court – Irlandia) – Eircom Limited/Commission for Communications Regulation [Odesłanie prejudycjalne – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Usługa powszechna i prawa użytkowników – Dyrektywa 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) – Artykuł 12 – Obliczanie kosztu i finansowanie obowiązku świadczenia usługi powszechnej – Jedyny dostawca usługi powszechnej i kilku dostawców usług telekomunikacyjnych działających na rynku – Określenie niesprawiedliwego obciążenia] | 11 |
| 2023/C 7/14 | Sprawa C-631/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof 's-Hertogenbosch – Niderlandy) – Taxi Horn Tours BV/gemeente Weert, gemeente Nederweert, Touringcars VOF [Odesłanie prejudycjalne – Procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi – Dyrektywa 2014/24/UE – Udzielanie zamówień – Artykuł 2 ust. 1 pkt 10 – Pojęcie wykonawcy – Włączenie spółki jawnej pozbawionej osobowości prawnej – Artykuł 19 ust. 2 i art. 63 – Wspólne przedsiębiorstwo lub poleganie na zdolności innych powiązanych podmiotów – Artykuł 59 ust. 1 – Obowiązek przedłożenia jednego lub kilku jednolitych europejskich dokumentów zamówienia (JEDZ) – Cele JEDZ] | 12 |
| 2023/C 7/15 | Sprawa C-702/21 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – Laboratoire Pareva/ Biotech3D Ltd & Co. KG, Komisja Europejska, Republika Francuska, Europejska Agencja Chemikaliów [Odwołanie – Produkty biobójcze – Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 – Rozporządzenie delegowane (UE) nr 1062/2014 – Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) – Odmowa zatwierdzenia jako istniejącej substancji czynnej do stosowana w produktach biobójczych typów 1, 5 i 6 – Zatwierdzenie jako istniejącej substancji czynnej do stosowana w produktach biobójczych typów 2 i 4 – Działanie teratogenne – Ocena zagrożenia dla zdrowia ludzi] | 13 |
| 2023/C 7/16 | Sprawa C-243/22: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Lecce – Włochy) – postępowanie karne przeciwko AB [Odesłanie prejudycjalne – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Zakres stosowania – Artykuł 49 – Zasady ustawowej określoności i proporcjonalności czynów zabronionych i kar – Wyłączenie karalności przestępstwa ze względu na jego szczególnie znikomą szkodliwość – Orzecznictwo krajowe zakazujące stosowania przepisów krajowych w postępowaniach przed sędzią pokoju – Brak powiązania z prawem Unii – Oczywisty brak właściwości Trybunału] | 14 |
| 2023/C 7/17 | Sprawa C-606/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 20 września 2022 r. – Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy przeciwko B. sp.j. | 14 |
| 2023/C 7/18 | Sprawa C-621/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 29 września 2022 r. – Koninklijke Nederlandse Lawn Tennisbond/Autoriteit Persoonsgegevens | 15 |
| 2023/C 7/19 | Sprawa C-647/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tallinna Ringkonnakohus (Estonia) w dniu 14 października 2022 r. – Globex International OÜ/Duclos Legnostrutture Srl i RD | 15 |
| 2023/C 7/20 | Sprawa C-655/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 19 października 2022 r. – I (*1) 
  GmbH & Co. KG/Hauptzollamt HZA (*1) | 16 |
| 2023/C 7/21 | Sprawa C-656/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 19 października 2022 r. – Askos Properties EOOD / Zamestnik-izpyłnitelen direktor na Dyrżawen fond Zemedelie | 17 |
| 2023/C 7/22 | Sprawa C-675/22: Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2022 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 18 |
| 2023/C 7/23 | Sprawa C-688/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-744/19 Methanol Holdings (Trinidad)/Komisja wniesione w dniu 8 listopada 2022 r. przez Methanol Holdings (Trinidad) Ltd | 19 |
| | Sąd |
| 2023/C 7/24 | Sprawa T-270/20: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – JS/CRU [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Sprawozdanie z oceny – Postępowanie w sprawie oceny w 2018 r. – Oczywisty błąd w ocenie – Zasada bezstronności – Prawo do obrony – Artykuł 26 regulaminu pracowniczego – Obowiązek dbałości – Odpowiedzialność] | 20 |
| 2023/C 7/25 | Sprawa T-271/20: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – JS/CRU [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Termin do złożenia zażalenia – Dopuszczalność – Mobbing – Artykuł 12a regulaminu pracowniczego – Wniosek o udzielenie wsparcia – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Oddalenie wniosku – Brak uprawdopodobnienia – Obowiązek dbałości – Odpowiedzialność] | 20 |
| 2023/C 7/26 | Sprawa T-298/20: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – KD/EUIPO [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Postępowanie w sprawie oceny 2019 – Sprawozdanie z oceny – Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi – Dopuszczalność – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Obowiązek dbałości – Odpowiedzialność – Krzywda] | 21 |
| 2023/C 7/27 | Sprawa T-475/20: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – LE/Komisja [Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) – Noty debetowe wystawione przez Komisję w celu odzyskania dotacji przyznanych na podstawie umowy – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Artykuł 299 TFUE] | 22 |
| 2023/C 7/28 | Sprawa T-582/20: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Ighoga Region 10 i in./Komisja [Pomoc państwa – Budowa hotelu i centrum kongresowego w Ingolstadt – Decyzja stwierdzająca brak pomocy – Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Brak poważnych trudności] | 22 |
| 2023/C 7/29 | Sprawa T-624/20: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – MV/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/364/19 (AD 7) – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Warunki dopuszczenia do konkursu – Niewystarczające doświadczenie zawodowe – Obowiązek uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – System językowy – Równość traktowania] | 23 |
| 2023/C 7/30 | Sprawa T-714/20: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Ovsyannikov/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania podważające państwowość Ukrainy lub jej zagrażające – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenia w zakresie wjazdu na terytorium państw członkowskich – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Błąd w ocenie] | 24 |
| 2023/C 7/31 | Sprawa T-231/21: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r.– Praesidiad/EUIPO – Zaun (Słupek) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający słupek – Podstawa unieważnienia – Niedochowanie wymagań dotyczących ochrony – Artykuł 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Cechy postaci produktu wynikające wyłącznie z jego funkcji technicznej – Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002] | 25 |
| 2023/C 7/32 | Sprawa T-273/21: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – The Bazooka Companies/EUIPO – Bilkiewicz (Kształt butelki do karmienia niemowląt) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Trójwymiarowy unijny znak towarowy – Kształt butelki do karmienia niemowląt – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Charakter używania znaku towarowego – Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego – Obowiązek uzasadnienia] | 26 |
| 2023/C 7/33 | Sprawa T-275/21: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Louis Vuitton Malletier/EUIPO – Wiśniewski (Przedstawienie wzoru w szachownicę II) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający wzór w szachownicę – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 3 i art. 59 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Całościowa ocena dowodów na uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania – Zakres geograficzny dowodów na uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania – Dowody dotyczące używania znaku towarowego w Internecie – Dowody dotyczące postępowań w sprawie naruszenia] | 27 |
| 2023/C 7/34 | Sprawa T-323/21: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Castel Frères/EUIPO – Shanghai Panati (Przedstawienie znaków pisma chińskiego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający znaki pisma chińskiego – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001 – Zmiana charakteru odróżniającego] | 27 |
| 2023/C 7/35 | Sprawa T-601/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Pharmadom/EUIPO – Wellstat Therapeutics (WELLMONDE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego WELLMONDE – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy WELL AND WELL – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 28 |
| 2023/C 7/36 | Sprawa T-604/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – WP i in./Komisja [Służba publiczna – Personel kontraktowy – Emerytury i renty – Uprawnienia emerytalne nabyte przed wstąpieniem do służby Unii – Przeniesienie do systemu Unii – Doliczenie lat służby uprawniających do emerytury – Wniosek o zwrot kwoty odpowiadającej przeniesionym uprawnieniom emerytalnym – Oddalenie wniosku – Zasada możności zaspokojenia podstawowych potrzeb – Bezpodstawne wzbogacenie – Równość traktowania] | 29 |
| 2023/C 7/37 | Sprawa T-621/21: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Lemken/EUIPO (Odcień błękitnego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie unijnego znaku towarowego tworzonego przez odcień błękitnego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001] | 29 |
| 2023/C 7/38 | Sprawa T-668/21: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Siremar/Komisja [Pomoc państwa – Transport marski – Pomoc w celu ratowania – Decyzja uznająca pomoc za bezprawnie przyznaną – Decyzja uznająca pomoc za częściowo zgodną i za częściowo niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie – Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym – Obowiązek przedstawienia planu restrukturyzacji lub likwidacji – Termin sześciu miesięcy – Przedłużenie – Zwolnienie podatkowe – Korzyść – Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi – Naruszenie konkurencji – Czas trwania postępowania – Uzasadnione oczekiwania – Pewność prawa – Zasada dobrej administracji] | 30 |
| 2023/C 7/39 | Sprawa T-776/21: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Gameageventures/EUIPO (GAME TOURNAMENTS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GAME TOURNAMENTS – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Prawo do bycia wysłuchanym – Równość traktowania – Zasada dobrej administracji] | 31 |
| 2023/C 7/40 | Sprawa T-13/22: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Loutsou/EUIPO (POLIS LOUTRON) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego POLIS LOUTRON – Bezwzględne podstawy odmowy – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001] | 31 |
| 2023/C 7/41 | Sprawa T-329/22: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2022 r. – Canalones Castilla/EUIPO – Canalones Novokanal (Rynny deszczowe; wylewki) | 32 |
| 2023/C 7/42 | Sprawa T-614/22: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2022 r. – MBDA France/Komisja | 33 |
| 2023/C 7/43 | Sprawa T-617/22: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2022 r. – Safran Aircraft Engines/Komisja | 34 |
| 2023/C 7/44 | Sprawa T-633/22: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2022 r. – LD/EUIPO | 36 |
| 2023/C 7/45 | Sprawa T-661/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Claro/EUIPO – Claranet Europe (Claro) | 37 |
| 2023/C 7/46 | Sprawa T-662/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Tavitova/EUIPO – Uccoar (AURUS) | 38 |
| 2023/C 7/47 | Sprawa T-663/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (RADIO MOOD In-store Radio, made easy) | 39 |
| 2023/C 7/48 | Sprawa T-664/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (VIDEO MOOD Digital Signage, made easy) | 40 |
| 2023/C 7/49 | Sprawa T-670/22: Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2022 r. – Calrose Rice/EUIPO – Ricegrowers (Przedstawienie słońca ze znakami arabskimi) | 40 |
| 2023/C 7/50 | Sprawa T-672/22: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – López Ibor Aliño/EUIPO – Dimensión Estratégica Quality Research (LOPEZ IBOR ABOGADOS) | 41 |
| 2023/C 7/51 | Sprawa T-673/22: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Dr. Neumann & Kindler/EUIPO – Laboratory Corporation of America Holdings (LABCORP) | 42 |
| 2023/C 7/52 | Sprawa T-674/22: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Dr. Neumann & Kindler/EUIPO – Laboratory Corporation of America Holdings (LabCorp) | 43 |
| 2023/C 7/53 | Sprawa T-676/22: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2022 r. – Giuffrida/Prokuratura Europejska | 43 |
| 2023/C 7/54 | Sprawa T-682/22: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2022 r. – Meta Platforms Ireland/EROD | 45 |
| 2023/C 7/55 | Sprawa T-694/22: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2022 r. – CMT/EUIPO – Camomilla (CAMOMILLA italia) | 45 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2023/C 7/02

Sprawa C-873/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht – Niemcy) – Deutsche Umwelthilfe eV/Bundesrepublik Deutschland [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Konwencja z Aarhus – Dostęp do wymiaru sprawiedliwości – Artykuł 9 ust. 3 – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 47 akapit pierwszy – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Stowarzyszenie ochrony środowiska – Czynna legitymacja procesowa takiego stowarzyszenia do występowania przed sądem krajowym w celu zakwestionowania homologacji typu WE przyznanej określonym pojazdom – Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 – Artykuł 5 ust. 2 lit. a) – Pojazdy silnikowe – Silnik o zapłonie samoczynnym – Emisje zanieczyszczeń – Zawór recyrkulacji spalin (zawór EGR) – Redukcja emisji tlenków azotu (NOx) ograniczana przez okno termiczne – Urządzenie ograniczające skuteczność działania – Dopuszczenie stosowania takiego urządzenia, gdy jest ono niezbędne dla zabezpieczenia silnika przed uszkodzeniem lub awarią i ze względu na bezpieczeństwo użytkowania pojazdu – Stan techniki]

x

2

2023/C 7/03

Sprawy połączone C-885/19 P i C-898/19 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. – Fiat Chrysler Finance Europe/Irlandia [Odwołanie – Pomoc państwa – Pomoc wdrożona przez Wielkie Księstwo Luksemburga – Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym i jej bezprawność oraz nakazująca jej odzyskanie – Interpretacja indywidualna prawa podatkowego (tax ruling) – Korzyść – Selektywny charakter – Zasada ceny rynkowej – Ramy odniesienia – Prawo krajowe znajdujące zastosowanie – Opodatkowanie zwane normalnym]

3

2023/C 7/04

Sprawa C-211/20 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – Komisja Europejska/Valencia Club de Fútbol, SAD, Królestwo Hiszpanii [Odwołanie – Pomoc państwa – Gwarancja państwa udzielona przez organ administracji – Kredyty udzielone trzem klubom piłkarskim Wspólnoty Walencji (Valencia CF, Hércules CF i Elche CF) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie, w jakim odnosi się ona do Valencia CF – Pojęcie korzyści – Ocena istnienia korzyści – Komunikat w sprawie gwarancji – Wykładnia – Obowiązek staranności spoczywający na Komisji Europejskiej – Ciężar dowodu – Przeinaczenie]

4

2023/C 7/05

Sprawy połączone C-704/20 i C-39/21: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Raad van State, Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/C, B (C-704/20), X/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-39/21) [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Zastosowanie środka detencyjnego wobec obywateli państw trzecich – Prawo podstawowe do wolności – Artykuł 6 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Przesłanki zgodności z prawem środka detencyjnego – Dyrektywa 2008/115/WE – Artykuł 15 – Dyrektywa 2013/33/UE – Artykuł 9 – Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 – Artykuł 28 – Kontrola zgodności z prawem zastosowania i utrzymania środka detencyjnego – Badanie z urzędu – Prawo podstawowe do skutecznego środka prawnego przed sądem – Artykuł 47 karty praw podstawowych]

4

2023/C 7/06

Sprawa C-163/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Mercantil no 7 de Barcelona – Hiszpania) – AD i in./PACCAR Inc, DAF TRUCKS NV, DAF Trucks Deutschland GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Naprawienie szkody spowodowanej przez praktykę zakazaną w art. 101 ust. 1 TFUE – Ustalenia dokonywane w zmowie dotyczące określania cen i podwyższania cen brutto samochodów ciężarowych na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) – Dyrektywa 2014/104/UE – Przepisy regulujące dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego – Artykuł 22 ust. 2 – Stosowanie ratione temporis – Artykuł 5 ust. 1 akapit pierwszy – Pojęcie istotnych dowodów znajdujących się w posiadaniu pozwanego lub osoby trzeciej – Artykuł 5 ust. 2 – Ujawnienie niektórych dowodów lub istotnych kategorii dowodów w oparciu o racjonalnie dostępne okoliczności faktyczne – Artykuł 5 ust. 3 – Badanie proporcjonalności wniosku o ujawnienie dowodów – Wyważenie uzasadnionych interesów stron i osób trzecich – Zakres zobowiązań wynikających z tych przepisów]

o

5

2023/C 7/07

Sprawa C-203/21: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okrazhen sad – Burgas – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko DELTA STROY 2003 [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Decyzja ramowa 2005/212/WSiSW – Stosowanie – Nałożenie na osobę prawną kary pieniężnej za nieuiszczenie należności podatkowych – Pojęcie konfiskaty – Artykuły 48, 49 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Sankcje o charakterze karnym – Zasady domniemania niewinności, ustawowej określoności i proporcjonalności czynów zabronionych i kar – Prawo do obrony – Nałożenie na osobę prawną sankcji karnej za przestępstwo popełnione przez reprezentanta tej osoby prawnej – Postępowanie karne przeciwko temu reprezentantowi – Proporcjonalność]

6

2023/C 7/08

Sprawa C-278/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – Dansk Akvakultur agissant pour AquaPri A/S/Miljø- og Fødevareklagenævnet [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Dyrektywa 92/43/EWG – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Artykuł 6 ust. 3 – Ocena przedsięwzięcia mogącego oddziaływać na obszar chroniony – Obowiązek oceny – Dalsze prowadzenie gospodarstwa, w odniesieniu do którego wydano już pozwolenie na etapie projektu, na niezmienionych warunkach, w przypadku gdy pozwolenie wydano po przeprowadzeniu niepełnej oceny]

7

2023/C 7/09

Sprawa C-385/21: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie – Rumunia) – Zenith Media Communications SRL/Consiliul Concurenţei [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Artykuł 101 TFUE – Kara nakładana przez krajowy organ ochrony konkurencji – Określenie kwoty grzywny – Uwzględnienie obrotu wykazanego w rachunku zysków i strat – Żądanie, aby krajowy organ ochrony konkurencji uwzględnił inną wielkość obrotu – Odmowa ze strony organu ochrony konkurencji – Rzeczywista sytuacja gospodarcza danego przedsiębiorstwa – Zasada proporcjonalności]

8

2023/C 7/10

Sprawa C-414/21: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie – Belgia) – VP CAPITAL NV/Belgische Staat [Odesłanie prejudycjalne – Swoboda przedsiębiorczości – Artykuły 49 i 54 TFUE – Przeniesienie statutowej siedziby spółki do państwa członkowskiego innego niż państwo utworzenia spółki – Odliczenie spadku wartości zaksięgowanego przed przeniesieniem – Zwolnienie – Porównywalność sytuacji]

8

2023/C 7/11

Sprawa C-442/21 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S/Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Sektor pocztowy – Rekompensata za wykonywanie usługi powszechnej – Obliczenie – Metoda nieponiesionych kosztów netto – Uwzględnienie korzyści niematerialnych związanych z usługą powszechną – Wykorzystanie środków finansowych przyznanych tytułem rekompensaty – Gwarancja obejmująca koszty zwolnienia określonej kategorii pracowników w wypadku upadłości podmiotu świadczącego usługę powszechną – Księgowy podział kosztów wspólnych między działalność związaną ze świadczeniem usługi powszechnej i działalność niezwiązaną ze świadczeniem tej usługi – Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym]

9

2023/C 7/12

Sprawa C-486/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil – Słowenia) – SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o./Mestna občina Ljubljana [Odesłanie prejudycjalne – Publiczny system wynajmu i wspólnego użytkowania elektrycznych pojazdów samochodowych – Rozróżnienie pojęć koncesje na usługi i zamówienia publiczne na dostawy – Dyrektywa 2014/23/UE – Artykuł 5 pkt 1 lit. b) – Artykuł 20 ust. 4 – Pojęcie umów mieszanych – Artykuł 8 – Określenie wartości koncesji na usługi – Kryteria – Artykuł 27 – Artykuł 38 – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 2 ust. 1 pkt 5 i 8 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1986 – Załącznik XXI – Możliwość ustanowienia warunku dotyczącego rejestracji danej działalności zawodowej na podstawie prawa krajowego – Niemożność nałożenia tego warunku na wszystkich członków tymczasowego stowarzyszenia przedsiębiorstw – Rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 – Artykuł 1 ust. 1 – Obowiązek odniesienia się wyłącznie do Wspólnego słownika zamówień w dokumentach koncesji – Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 – Artykuł 1 ust. 2 – Brak możliwości odniesienia się do klasyfikacji NACE Rev. 2 w dokumentach koncesji]

10

2023/C 7/13

Sprawa C-494/21: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court – Irlandia) – Eircom Limited/Commission for Communications Regulation [Odesłanie prejudycjalne – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Usługa powszechna i prawa użytkowników – Dyrektywa 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) – Artykuł 12 – Obliczanie kosztu i finansowanie obowiązku świadczenia usługi powszechnej – Jedyny dostawca usługi powszechnej i kilku dostawców usług telekomunikacyjnych działających na rynku – Określenie niesprawiedliwego obciążenia]

11

2023/C 7/14

Sprawa C-631/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof 's-Hertogenbosch – Niderlandy) – Taxi Horn Tours BV/gemeente Weert, gemeente Nederweert, Touringcars VOF [Odesłanie prejudycjalne – Procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi – Dyrektywa 2014/24/UE – Udzielanie zamówień – Artykuł 2 ust. 1 pkt 10 – Pojęcie wykonawcy – Włączenie spółki jawnej pozbawionej osobowości prawnej – Artykuł 19 ust. 2 i art. 63 – Wspólne przedsiębiorstwo lub poleganie na zdolności innych powiązanych podmiotów – Artykuł 59 ust. 1 – Obowiązek przedłożenia jednego lub kilku jednolitych europejskich dokumentów zamówienia (JEDZ) – Cele JEDZ]

12

2023/C 7/15

Sprawa C-702/21 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – Laboratoire Pareva/ Biotech3D Ltd & Co. KG, Komisja Europejska, Republika Francuska, Europejska Agencja Chemikaliów [Odwołanie – Produkty biobójcze – Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 – Rozporządzenie delegowane (UE) nr 1062/2014 – Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) – Odmowa zatwierdzenia jako istniejącej substancji czynnej do stosowana w produktach biobójczych typów 1, 5 i 6 – Zatwierdzenie jako istniejącej substancji czynnej do stosowana w produktach biobójczych typów 2 i 4 – Działanie teratogenne – Ocena zagrożenia dla zdrowia ludzi]

13

2023/C 7/16

Sprawa C-243/22: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Lecce – Włochy) – postępowanie karne przeciwko AB [Odesłanie prejudycjalne – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Zakres stosowania – Artykuł 49 – Zasady ustawowej określoności i proporcjonalności czynów zabronionych i kar – Wyłączenie karalności przestępstwa ze względu na jego szczególnie znikomą szkodliwość – Orzecznictwo krajowe zakazujące stosowania przepisów krajowych w postępowaniach przed sędzią pokoju – Brak powiązania z prawem Unii – Oczywisty brak właściwości Trybunału]

14

2023/C 7/17

Sprawa C-606/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 20 września 2022 r. – Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy przeciwko B. sp.j.

14

2023/C 7/18

Sprawa C-621/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 29 września 2022 r. – Koninklijke Nederlandse Lawn Tennisbond/Autoriteit Persoonsgegevens

15

2023/C 7/19

Sprawa C-647/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tallinna Ringkonnakohus (Estonia) w dniu 14 października 2022 r. – Globex International OÜ/Duclos Legnostrutture Srl i RD

15

2023/C 7/20

Sprawa C-655/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 19 października 2022 r. – I (*1) 
  GmbH & Co. KG/Hauptzollamt HZA (*1)

*1

*1

16

2023/C 7/21

Sprawa C-656/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 19 października 2022 r. – Askos Properties EOOD / Zamestnik-izpyłnitelen direktor na Dyrżawen fond Zemedelie

17

2023/C 7/22

Sprawa C-675/22: Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2022 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Radzie Unii Europejskiej

18

2023/C 7/23

Sprawa C-688/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-744/19 Methanol Holdings (Trinidad)/Komisja wniesione w dniu 8 listopada 2022 r. przez Methanol Holdings (Trinidad) Ltd

19

Sąd

2023/C 7/24

Sprawa T-270/20: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – JS/CRU [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Sprawozdanie z oceny – Postępowanie w sprawie oceny w 2018 r. – Oczywisty błąd w ocenie – Zasada bezstronności – Prawo do obrony – Artykuł 26 regulaminu pracowniczego – Obowiązek dbałości – Odpowiedzialność]

20

2023/C 7/25

Sprawa T-271/20: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – JS/CRU [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Termin do złożenia zażalenia – Dopuszczalność – Mobbing – Artykuł 12a regulaminu pracowniczego – Wniosek o udzielenie wsparcia – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Oddalenie wniosku – Brak uprawdopodobnienia – Obowiązek dbałości – Odpowiedzialność]

20

2023/C 7/26

Sprawa T-298/20: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – KD/EUIPO [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Postępowanie w sprawie oceny 2019 – Sprawozdanie z oceny – Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi – Dopuszczalność – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Obowiązek dbałości – Odpowiedzialność – Krzywda]

21

2023/C 7/27

Sprawa T-475/20: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – LE/Komisja [Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) – Noty debetowe wystawione przez Komisję w celu odzyskania dotacji przyznanych na podstawie umowy – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Artykuł 299 TFUE]

22

2023/C 7/28

Sprawa T-582/20: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Ighoga Region 10 i in./Komisja [Pomoc państwa – Budowa hotelu i centrum kongresowego w Ingolstadt – Decyzja stwierdzająca brak pomocy – Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Brak poważnych trudności]

22

2023/C 7/29

Sprawa T-624/20: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – MV/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/364/19 (AD 7) – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Warunki dopuszczenia do konkursu – Niewystarczające doświadczenie zawodowe – Obowiązek uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – System językowy – Równość traktowania]

23

2023/C 7/30

Sprawa T-714/20: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Ovsyannikov/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania podważające państwowość Ukrainy lub jej zagrażające – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenia w zakresie wjazdu na terytorium państw członkowskich – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Błąd w ocenie]

24

2023/C 7/31

Sprawa T-231/21: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r.– Praesidiad/EUIPO – Zaun (Słupek) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający słupek – Podstawa unieważnienia – Niedochowanie wymagań dotyczących ochrony – Artykuł 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Cechy postaci produktu wynikające wyłącznie z jego funkcji technicznej – Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002]

25

2023/C 7/32

Sprawa T-273/21: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – The Bazooka Companies/EUIPO – Bilkiewicz (Kształt butelki do karmienia niemowląt) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Trójwymiarowy unijny znak towarowy – Kształt butelki do karmienia niemowląt – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Charakter używania znaku towarowego – Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego – Obowiązek uzasadnienia]

26

2023/C 7/33

Sprawa T-275/21: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Louis Vuitton Malletier/EUIPO – Wiśniewski (Przedstawienie wzoru w szachownicę II) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający wzór w szachownicę – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 3 i art. 59 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Całościowa ocena dowodów na uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania – Zakres geograficzny dowodów na uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania – Dowody dotyczące używania znaku towarowego w Internecie – Dowody dotyczące postępowań w sprawie naruszenia]

27

2023/C 7/34

Sprawa T-323/21: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Castel Frères/EUIPO – Shanghai Panati (Przedstawienie znaków pisma chińskiego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający znaki pisma chińskiego – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001 – Zmiana charakteru odróżniającego]

27

2023/C 7/35

Sprawa T-601/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Pharmadom/EUIPO – Wellstat Therapeutics (WELLMONDE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego WELLMONDE – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy WELL AND WELL – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

28

2023/C 7/36

Sprawa T-604/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – WP i in./Komisja [Służba publiczna – Personel kontraktowy – Emerytury i renty – Uprawnienia emerytalne nabyte przed wstąpieniem do służby Unii – Przeniesienie do systemu Unii – Doliczenie lat służby uprawniających do emerytury – Wniosek o zwrot kwoty odpowiadającej przeniesionym uprawnieniom emerytalnym – Oddalenie wniosku – Zasada możności zaspokojenia podstawowych potrzeb – Bezpodstawne wzbogacenie – Równość traktowania]

29

2023/C 7/37

Sprawa T-621/21: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Lemken/EUIPO (Odcień błękitnego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie unijnego znaku towarowego tworzonego przez odcień błękitnego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001]

29

2023/C 7/38

Sprawa T-668/21: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Siremar/Komisja [Pomoc państwa – Transport marski – Pomoc w celu ratowania – Decyzja uznająca pomoc za bezprawnie przyznaną – Decyzja uznająca pomoc za częściowo zgodną i za częściowo niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie – Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym – Obowiązek przedstawienia planu restrukturyzacji lub likwidacji – Termin sześciu miesięcy – Przedłużenie – Zwolnienie podatkowe – Korzyść – Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi – Naruszenie konkurencji – Czas trwania postępowania – Uzasadnione oczekiwania – Pewność prawa – Zasada dobrej administracji]

30

2023/C 7/39

Sprawa T-776/21: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Gameageventures/EUIPO (GAME TOURNAMENTS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GAME TOURNAMENTS – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Prawo do bycia wysłuchanym – Równość traktowania – Zasada dobrej administracji]

31

2023/C 7/40

Sprawa T-13/22: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Loutsou/EUIPO (POLIS LOUTRON) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego POLIS LOUTRON – Bezwzględne podstawy odmowy – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001]

31

2023/C 7/41

Sprawa T-329/22: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2022 r. – Canalones Castilla/EUIPO – Canalones Novokanal (Rynny deszczowe; wylewki)

32

2023/C 7/42

Sprawa T-614/22: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2022 r. – MBDA France/Komisja

33

2023/C 7/43

Sprawa T-617/22: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2022 r. – Safran Aircraft Engines/Komisja

34

2023/C 7/44

Sprawa T-633/22: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2022 r. – LD/EUIPO

36

2023/C 7/45

Sprawa T-661/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Claro/EUIPO – Claranet Europe (Claro)

37

2023/C 7/46

Sprawa T-662/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Tavitova/EUIPO – Uccoar (AURUS)

38

2023/C 7/47

Sprawa T-663/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (RADIO MOOD In-store Radio, made easy)

39

2023/C 7/48

Sprawa T-664/22: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (VIDEO MOOD Digital Signage, made easy)

40

2023/C 7/49

Sprawa T-670/22: Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2022 r. – Calrose Rice/EUIPO – Ricegrowers (Przedstawienie słońca ze znakami arabskimi)

40

2023/C 7/50

Sprawa T-672/22: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – López Ibor Aliño/EUIPO – Dimensión Estratégica Quality Research (LOPEZ IBOR ABOGADOS)

41

2023/C 7/51

Sprawa T-673/22: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Dr. Neumann & Kindler/EUIPO – Laboratory Corporation of America Holdings (LABCORP)

42

2023/C 7/52

Sprawa T-674/22: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Dr. Neumann & Kindler/EUIPO – Laboratory Corporation of America Holdings (LabCorp)

43

2023/C 7/53

Sprawa T-676/22: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2022 r. – Giuffrida/Prokuratura Europejska

43

2023/C 7/54

Sprawa T-682/22: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2022 r. – Meta Platforms Ireland/EROD

45

2023/C 7/55

Sprawa T-694/22: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2022 r. – CMT/EUIPO – Camomilla (CAMOMILLA italia)

45

---

| | |
| --- | --- |

---

| PL | Ze względu na ochronę danych osobowych i/lub poufności niektóre informacje zawarte w tym wydaniu nie mogą zostać ujawnione, stąd publikacja nowej oryginalnej wersji. |
| --- | --- |

PL

Ze względu na ochronę danych osobowych i/lub poufności niektóre informacje zawarte w tym wydaniu nie mogą zostać ujawnione, stąd publikacja nowej oryginalnej wersji.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2023/C 7/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 482 z 19.12.2022

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 472 z 12.12.2022

Dz.U. C 463 z 5.12.2022

Dz.U. C 451 z 28.11.2022

Dz.U. C 441 z 21.11.2022

Dz.U. C 432 z 14.11.2022

Dz.U. C 424 z 7.11.2022

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht – Niemcy) – Deutsche Umwelthilfe eV/Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-873/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Konwencja z Aarhus - Dostęp do wymiaru sprawiedliwości - Artykuł 9 ust. 3 - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 47 akapit pierwszy - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Stowarzyszenie ochrony środowiska - Czynna legitymacja procesowa takiego stowarzyszenia do występowania przed sądem krajowym w celu zakwestionowania homologacji typu WE przyznanej określonym pojazdom - Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 - Artykuł 5 ust. 2 lit. a) - Pojazdy silnikowe - Silnik o zapłonie samoczynnym - Emisje zanieczyszczeń - Zawór recyrkulacji spalin (zawór EGR) - Redukcja emisji tlenków azotu (NOx) ograniczana przez „okno termiczne” - Urządzenie ograniczające skuteczność działania - Dopuszczenie stosowania takiego urządzenia, gdy jest ono niezbędne dla zabezpieczenia silnika przed uszkodzeniem lub awarią i ze względu na bezpieczeństwo użytkowania pojazdu - Stan techniki)

(2023/C 7/02)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Deutsche Umwelthilfe eV

Druga strona postępowania: Bundesrepublik Deutschland

przy udziale: Volkswagen AG

Sentencja

| 1) | Artykuł 9 ust. 3 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, podpisanej w Aarhus (Dania) w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r., w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby stowarzyszenie ochrony środowiska, uprawnione do wszczynania postępowań sądowych zgodnie z prawem krajowym, było pozbawione możliwości zaskarżenia przed sądem krajowym decyzji administracyjnej przyznającej lub zmieniającej homologację typu WE pojazdów, która może być sprzeczna z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 9 ust. 3 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, podpisanej w Aarhus (Dania) w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r., w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby stowarzyszenie ochrony środowiska, uprawnione do wszczynania postępowań sądowych zgodnie z prawem krajowym, było pozbawione możliwości zaskarżenia przed sądem krajowym decyzji administracyjnej przyznającej lub zmieniającej homologację typu WE pojazdów, która może być sprzeczna z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów.

| 2) | Artykuł 5 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 715/2007 należy interpretować w ten sposób, że urządzenie ograniczające skuteczność działania może być uzasadnione na podstawie tego przepisu wyłącznie pod warunkiem, że zostanie ustalone, że urządzenie to odpowiada ściśle potrzebie uniknięcia bezpośredniego ryzyka uszkodzenia lub awarii silnika, spowodowanych wadliwym działaniem elementu układu recyrkulacji spalin, o takiej wadze, że powodują one konkretne zagrożenie w trakcie prowadzenia pojazdu wyposażonego w to urządzenie. Co więcej, urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu wskazanego przepisu „jest niezbędne” wyłącznie wtedy, gdy w chwili uzyskania homologacji typu WE tego urządzenia lub pojazdu wyposażonego w takie urządzenie żadne inne rozwiązanie techniczne nie pozwala uniknąć bezpośredniego ryzyka uszkodzenia silnika lub awarii silnika powodujących konkretne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 5 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 715/2007 należy interpretować w ten sposób, że urządzenie ograniczające skuteczność działania może być uzasadnione na podstawie tego przepisu wyłącznie pod warunkiem, że zostanie ustalone, że urządzenie to odpowiada ściśle potrzebie uniknięcia bezpośredniego ryzyka uszkodzenia lub awarii silnika, spowodowanych wadliwym działaniem elementu układu recyrkulacji spalin, o takiej wadze, że powodują one konkretne zagrożenie w trakcie prowadzenia pojazdu wyposażonego w to urządzenie. Co więcej, urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu wskazanego przepisu „jest niezbędne” wyłącznie wtedy, gdy w chwili uzyskania homologacji typu WE tego urządzenia lub pojazdu wyposażonego w takie urządzenie żadne inne rozwiązanie techniczne nie pozwala uniknąć bezpośredniego ryzyka uszkodzenia silnika lub awarii silnika powodujących konkretne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdu.

---

(1)  Dz.U. C 87 z 16.3.2020.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/3 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. – Fiat Chrysler Finance Europe/Irlandia

(Sprawy połączone C-885/19 P i C-898/19 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Pomoc wdrożona przez Wielkie Księstwo Luksemburga - Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym i jej bezprawność oraz nakazująca jej odzyskanie - Interpretacja indywidualna prawa podatkowego (tax ruling) - Korzyść - Selektywny charakter - Zasada ceny rynkowej - Ramy odniesienia - Prawo krajowe znajdujące zastosowanie - Opodatkowanie zwane „normalnym”)

(2023/C 7/03)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Fiat Chrysler Finance Europe (przedstawiciele: N. de Boynes, avocat, M. Doeding, solicitor, M. Engel, Rechtsanwalt, F. Hoseinian, advokat, G. Maisto, A. Massimiano, avvocati, J. Rodríguez, abogado, M. Severi, avvocato, i A. Thomson, solicitor), Irlandia (przedstawiciele: M. Browne, A. Joyce i J. Quaney, pełnomocnicy, których wspierali B. Doherty, BL, P. Gallagher, SC, i S. Kingston, SC)

Druga strona postępowania: Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciele: A. Germeaux i T. Uri, pełnomocnicy, których wspierali J. Bracker, A. Steichen i D. Waelbroeck, avocats), Komisja Europejska (przedstawiciele: P.-J. Loewenthal i B. Stromsky, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Sprawy C-855/19 P i C-898/19 P zostają połączone do celów wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy C-855/19 P i C-898/19 P zostają połączone do celów wydania wyroku.

| 2) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 24 września 2019 r., Luksemburg i Fiat Chrysler Finance Europe/Komisja (T-755/15 i T-759/15, EU:T:2019:670), zostaje uchylony. |
| --- | --- |

2)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 24 września 2019 r., Luksemburg i Fiat Chrysler Finance Europe/Komisja (T-755/15 i T-759/15, EU:T:2019:670), zostaje uchylony.

| 3) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji (UE) 2016/2326 z dnia 21 października 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.38375 (2014/C ex 2014/NN) wdrożonej przez Luksemburg na rzecz grupy Fiat. |
| --- | --- |

3)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji (UE) 2016/2326 z dnia 21 października 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.38375 (2014/C ex 2014/NN) wdrożonej przez Luksemburg na rzecz grupy Fiat.

| 4) | Postępowanie w sprawie odwołania C-885/19 P zostaje umorzone. |
| --- | --- |

4)

Postępowanie w sprawie odwołania C-885/19 P zostaje umorzone.

| 5) | Każda ze stron pokrywa własne koszty poniesione w sprawie C-885/19 P. |
| --- | --- |

5)

Każda ze stron pokrywa własne koszty poniesione w sprawie C-885/19 P.

| 6) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania odwoławczego w sprawie C-898/19 P. |
| --- | --- |

6)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania odwoławczego w sprawie C-898/19 P.

| 7) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

7)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania w pierwszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 10.2.2020.

Dz.U. C 54 z 17.2.2020.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/4

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – Komisja Europejska/Valencia Club de Fútbol, SAD, Królestwo Hiszpanii

(Sprawa C-211/20 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Gwarancja państwa udzielona przez organ administracji - Kredyty udzielone trzem klubom piłkarskim Wspólnoty Walencji (Valencia CF, Hércules CF i Elche CF) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie, w jakim odnosi się ona do Valencia CF - Pojęcie „korzyści” - Ocena istnienia korzyści - Komunikat w sprawie gwarancji - Wykładnia - Obowiązek staranności spoczywający na Komisji Europejskiej - Ciężar dowodu - Przeinaczenie)

(2023/C 7/04)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Luengo, P. Němečková i B. Stromsky, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Valencia Club de Fútbol, SAD (przedstawiciele: G. Cabrera López, J.R. García-Gallardo Gil-Fournier i D. López Rus, abogados), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: M.J. Ruiz Sánchez, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Valencia Club de Fútbol SAD. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Valencia Club de Fútbol SAD.

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2020.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 listopada 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Raad van State, Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/C, B (C-704/20), X/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-39/21)

(Sprawy połączone C-704/20 i C-39/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Zastosowanie środka detencyjnego wobec obywateli państw trzecich - Prawo podstawowe do wolności - Artykuł 6 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Przesłanki zgodności z prawem środka detencyjnego - Dyrektywa 2008/115/WE - Artykuł 15 - Dyrektywa 2013/33/UE - Artykuł 9 - Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 - Artykuł 28 - Kontrola zgodności z prawem zastosowania i utrzymania środka detencyjnego - Badanie z urzędu - Prawo podstawowe do skutecznego środka prawnego przed sądem - Artykuł 47 karty praw podstawowych)

(2023/C 7/05)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State, Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch

Strony w postępowaniu głównym

Strony skarżące: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-704/20), X (C-39/21)

Strony pozwane: C, B (C-704/20), Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-39/21)

Sentencja

Artykuł 15 ust. 2 i 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, art. 9 ust. 3 i 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową i art. 28 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca w związku z art. 6 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

należy interpretować w ten sposób, że:

sprawowana przez organ sądowy kontrola w zakresie spełnienia przesłanek zgodności z prawem środka detencyjnego zastosowanego wobec obywatela państwa trzeciego, wynikających z prawa Unii, musi doprowadzić ten organ do uwzględnienia z urzędu – na podstawie przedstawionych mu akt sprawy, uzupełnionych lub wyjaśnionych w toku prowadzonego przed nim postępowania kontradyktoryjnego – ewentualnego niespełnienia przesłanki zgodności z prawem, które nie zostało podniesione przez osobę zainteresowaną.

---

(1)  Dz.U. C 128 z 12.4.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Mercantil no 7 de Barcelona – Hiszpania) – AD i in./PACCAR Inc, DAF TRUCKS NV, DAF Trucks Deutschland GmbH

(Sprawa C-163/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Konkurencja - Naprawienie szkody spowodowanej przez praktykę zakazaną w art. 101 ust. 1 TFUE - Ustalenia dokonywane w zmowie dotyczące określania cen i podwyższania cen brutto samochodów ciężarowych na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) - Dyrektywa 2014/104/UE - Przepisy regulujące dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego - Artykuł 22 ust. 2 - Stosowanie ratione temporis - Artykuł 5 ust. 1 akapit pierwszy - Pojęcie istotnych dowodów znajdujących się w posiadaniu pozwanego lub osoby trzeciej - Artykuł 5 ust. 2 - Ujawnienie niektórych dowodów lub istotnych kategorii dowodów w oparciu o racjonalnie dostępne okoliczności faktyczne - Artykuł 5 ust. 3 - Badanie proporcjonalności wniosku o ujawnienie dowodów - Wyważenie uzasadnionych interesów stron i osób trzecich - Zakres zobowiązań wynikających z tych przepisów)

(2023/C 7/06)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado Mercantil no 7 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: AD i in.

Strona pozwana: PACCAR Inc, DAF TRUCKS NV, DAF Trucks Deutschland GmbH

Sentencja

Artykuł 5 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

poczyniona w nim wzmianka o istotnych dowodach znajdujących się w posiadaniu pozwanego lub osoby trzeciej odnosi się również do dowodów, które strona, do której skierowano wniosek o ujawnienie dowodów, powinna stworzyć ex novo, poprzez zebranie lub sklasyfikowanie informacji, wiedzy lub danych będących w jej posiadaniu, z zastrzeżeniem ścisłego przestrzegania art. 5 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, który zobowiązuje sądy krajowe rozpoznające sprawę do ograniczenia ujawniania dowodów do tego, co jest istotne, proporcjonalne i konieczne, z uwzględnieniem uzasadnionych interesów i praw podstawowych tej strony.

---

(1)  Dz.U. C 252 z 28.6.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/6 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/6

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okrazhen sad – Burgas – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko DELTA STROY 2003

(Sprawa C-203/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Decyzja ramowa 2005/212/WSiSW - Stosowanie - Nałożenie na osobę prawną kary pieniężnej za nieuiszczenie należności podatkowych - Pojęcie „konfiskaty” - Artykuły 48, 49 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Sankcje o charakterze karnym - Zasady domniemania niewinności, ustawowej określoności i proporcjonalności czynów zabronionych i kar - Prawo do obrony - Nałożenie na osobę prawną sankcji karnej za przestępstwo popełnione przez reprezentanta tej osoby prawnej - Postępowanie karne przeciwko temu reprezentantowi - Proporcjonalność)

(2023/C 7/07)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Okrazhen sad – Burgas

Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

DELTA STROY 2003

Przy udziale: Okrazhna prokuratura – Burgas

Sentencja

Artykuł 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, na mocy którego sąd krajowy może orzec wobec osoby prawnej sankcję karną za przestępstwo, za które odpowiedzialność ponosi osoba fizyczna, która jest uprawniona do zaciągania w imieniu tej osoby prawnej zobowiązań lub do jej reprezentowania, w przypadku gdy owej osobie prawnej nie umożliwiono zakwestionowania faktu zaistnienia tego przestępstwa.

---

(1)  Dz.U. C 228 z 14.6.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/7

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – Dansk Akvakultur agissant pour AquaPri A/S/Miljø- og Fødevareklagenævnet

(Sprawa C-278/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Dyrektywa 92/43/EWG - Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory - Artykuł 6 ust. 3 - Ocena przedsięwzięcia mogącego oddziaływać na obszar chroniony - Obowiązek oceny - Dalsze prowadzenie gospodarstwa, w odniesieniu do którego wydano już pozwolenie na etapie projektu, na niezmienionych warunkach, w przypadku gdy pozwolenie wydano po przeprowadzeniu niepełnej oceny)

(2023/C 7/08)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Østre Landsret

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Dansk Akvakultur agissant pour AquaPri A/S

Strona pozwana: Miljø- og Fødevareklagenævnet

przy udziale: Landbrug & Fødevarer

Sentencja

| 1) | Artykuł 6 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
  należy interpretować w ten sposób, że:
  dalsze prowadzenie, na niezmienionych warunkach, działalności gospodarstwa, które uzyskało już pozwolenie na etapie planowania przedsięwzięcia, nie powinno co do zasady podlegać przewidzianemu w tym przepisie obowiązkowi oceny. Jednakże w przypadku gdy, po pierwsze, ocena poprzedzająca udzielenie tego pozwolenia dotyczyła wyłącznie oddziaływania tego przedsięwzięcia rozpatrywanego indywidualnie, z pominięciem jego związku z innymi przedsięwzięciami, a po drugie, rzeczone pozwolenie uzależnia dalsze prowadzenie tej działalności od uzyskania nowego pozwolenia przewidzianego w prawie krajowym, wydanie tego nowego pozwolenia powinno zostać poprzedzone nową oceną, zgodną z wymogami przewidzianymi we wskazanym przepisie. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 6 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

należy interpretować w ten sposób, że:

dalsze prowadzenie, na niezmienionych warunkach, działalności gospodarstwa, które uzyskało już pozwolenie na etapie planowania przedsięwzięcia, nie powinno co do zasady podlegać przewidzianemu w tym przepisie obowiązkowi oceny. Jednakże w przypadku gdy, po pierwsze, ocena poprzedzająca udzielenie tego pozwolenia dotyczyła wyłącznie oddziaływania tego przedsięwzięcia rozpatrywanego indywidualnie, z pominięciem jego związku z innymi przedsięwzięciami, a po drugie, rzeczone pozwolenie uzależnia dalsze prowadzenie tej działalności od uzyskania nowego pozwolenia przewidzianego w prawie krajowym, wydanie tego nowego pozwolenia powinno zostać poprzedzone nową oceną, zgodną z wymogami przewidzianymi we wskazanym przepisie.

| 2) | Artykuł 6 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy 92/43
  należy interpretować w ten sposób, że:
  w celu ustalenia, czy konieczne jest poddanie dalszego prowadzenia działalności gospodarstwa, dla którego pozwolenie wydano już na etapie planowania przedsięwzięcia i po przeprowadzeniu oceny niezgodnej z określonymi w tym przepisie wymogami, nowej, zgodnej z tymi wymogami ocenie, a w wypadku stwierdzenia, że tak jest, w celu dokonania tej nowej oceny, należy uwzględnić oceny dokonane w międzyczasie, takie jak te, które poprzedzały przyjęcie krajowego planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza oraz planu Natura 2000 odnoszącego się w szczególności do obszaru, na którym znajduje się teren, na który działalność ta może wywierać wpływ, jeśli te wcześniejsze oceny mają istotne znaczenie i jeśli zawarte w nich ustalenia, rozstrzygnięcia i wnioski są kompletne, precyzyjne i definitywne. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 6 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy 92/43

należy interpretować w ten sposób, że:

w celu ustalenia, czy konieczne jest poddanie dalszego prowadzenia działalności gospodarstwa, dla którego pozwolenie wydano już na etapie planowania przedsięwzięcia i po przeprowadzeniu oceny niezgodnej z określonymi w tym przepisie wymogami, nowej, zgodnej z tymi wymogami ocenie, a w wypadku stwierdzenia, że tak jest, w celu dokonania tej nowej oceny, należy uwzględnić oceny dokonane w międzyczasie, takie jak te, które poprzedzały przyjęcie krajowego planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza oraz planu Natura 2000 odnoszącego się w szczególności do obszaru, na którym znajduje się teren, na który działalność ta może wywierać wpływ, jeśli te wcześniejsze oceny mają istotne znaczenie i jeśli zawarte w nich ustalenia, rozstrzygnięcia i wnioski są kompletne, precyzyjne i definitywne.

---

(1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/8

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie – Rumunia) – Zenith Media Communications SRL/Consiliul Concurenţei

(Sprawa C-385/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Artykuł 101 TFUE - Kara nakładana przez krajowy organ ochrony konkurencji - Określenie kwoty grzywny - Uwzględnienie obrotu wykazanego w rachunku zysków i strat - Żądanie, aby krajowy organ ochrony konkurencji uwzględnił inną wielkość obrotu - Odmowa ze strony organu ochrony konkurencji - Rzeczywista sytuacja gospodarcza danego przedsiębiorstwa - Zasada proporcjonalności)

(2023/C 7/09)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Zenith Media Communications SRL

Druga strona postępowania: Consiliul Concurenţei

Sentencja

Artykuł 4 ust. 3 TUE i art. 101 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu lub praktyce krajowej, zgodnie z którą, w celu obliczenia grzywny nałożonej na przedsiębiorstwo za naruszenie art. 101 TFUE, krajowy organ ochrony konkurencji jest zobowiązany uwzględnić w każdych okolicznościach obrót w wielkości, w jakiej został on wykazany w rachunku zysków i strat tego przedsiębiorstwa, przy czym organ ten nie ma możliwości przeanalizowania przedstawionych przez to przedsiębiorstwo wystarczająco dokładnych i udokumentowanych dowodów zmierzających do wykazania, że ten obrót nie odzwierciedla rzeczywistej sytuacji gospodarczej, w której znajduje się to przedsiębiorstwo i, co za tym idzie, należy uwzględnić tytułem obrotu inną kwotę, która odzwierciedla tę sytuację.

---

(1)  Dz.U. C 391 z 27.9.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/8

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie – Belgia) – VP CAPITAL NV/Belgische Staat

(Sprawa C-414/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Swoboda przedsiębiorczości - Artykuły 49 i 54 TFUE - Przeniesienie statutowej siedziby spółki do państwa członkowskiego innego niż państwo utworzenia spółki - Odliczenie spadku wartości zaksięgowanego przed przeniesieniem - Zwolnienie - Porównywalność sytuacji)

(2023/C 7/10)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hof van Cassatie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: VP CAPITAL NV

Strona pozwana: Belgische Staat

Sentencja

Artykuł 49 TFUE nie stoi na przeszkodzie krajowym przepisom podatkowym, na mocy których wzrost wartości akcji lub udziałów w spółkach zaksięgowany przez spółkę w państwie członkowskim po przeniesieniu jej statutowej siedziby do tego państwa jest traktowany jako odnotowany, lecz niezrealizowany zysk kapitałowy, bez uwzględnienia kwestii, czy te akcje lub udziały stanowiły podstawę do zaksięgowania przez tę spółkę spadku wartości w dniu, w którym była ona rezydentem podatkowym innego państwa członkowskiego.

---

(1)  Dz.U. C 368 z 13.9.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/9

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S/Komisja Europejska

(Sprawa C-442/21 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Sektor pocztowy - Rekompensata za wykonywanie usługi powszechnej - Obliczenie - Metoda nieponiesionych kosztów netto - Uwzględnienie korzyści niematerialnych związanych z usługą powszechną - Wykorzystanie środków finansowych przyznanych tytułem rekompensaty - Gwarancja obejmująca koszty zwolnienia określonej kategorii pracowników w wypadku upadłości podmiotu świadczącego usługę powszechną - Księgowy podział kosztów wspólnych między działalność związaną ze świadczeniem usługi powszechnej i działalność niezwiązaną ze świadczeniem tej usługi - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym)

(2023/C 7/11)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S (przedstawiciel: L. Sandberg-Mørch, advokat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck, J. Carpi Badía i L. Nicolae, pełnomocnicy), Jørgen Jensen Distribution A/S, Dansk Distribution A/S, Królestwo Danii (przedstawiciele: początkowo V. Pasternak Jørgensen i M. Søndahl Wolff, pełnomocnicy, których wspierał R. Holdgaard, advokat, następnie M. Søndahl Wolff, pełnomocniczka, którą wspierał R. Holdgaard, advokat)

Interwenient popierający Komisję Europejską: Post Danmark (przedstawiciel: O. Koktvedgaard, advokat)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S i Danske Fragtmænd A/S pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S i Danske Fragtmænd A/S pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Królestwo Danii i Post Danmark pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Danii i Post Danmark pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 382 z 20.9.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/10

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil – Słowenia) – SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o./Mestna občina Ljubljana

(Sprawa C-486/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Publiczny system wynajmu i wspólnego użytkowania elektrycznych pojazdów samochodowych - Rozróżnienie pojęć „koncesje na usługi” i „zamówienia publiczne na dostawy” - Dyrektywa 2014/23/UE - Artykuł 5 pkt 1 lit. b) - Artykuł 20 ust. 4 - Pojęcie „umów mieszanych” - Artykuł 8 - Określenie wartości koncesji na usługi - Kryteria - Artykuł 27 - Artykuł 38 - Dyrektywa 2014/24/UE - Artykuł 2 ust. 1 pkt 5 i 8 - Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1986 - Załącznik XXI - Możliwość ustanowienia warunku dotyczącego rejestracji danej działalności zawodowej na podstawie prawa krajowego - Niemożność nałożenia tego warunku na wszystkich członków tymczasowego stowarzyszenia przedsiębiorstw - Rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 - Artykuł 1 ust. 1 - Obowiązek odniesienia się wyłącznie do „Wspólnego słownika zamówień” w dokumentach koncesji - Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 - Artykuł 1 ust. 2 - Brak możliwości odniesienia się do klasyfikacji NACE Rev. 2 w dokumentach koncesji)

(2023/C 7/12)

Język postępowania: słoweński

Sąd odsyłający

Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o.

Druga strona postępowania: Mestna občina Ljubljana

Sentencja

| 1) | Artykuł 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji, zmienionej rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/1827 z dnia 30 października 2019 r.,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  „koncesję na usługi” stanowi czynność, poprzez którą instytucja zamawiająca zamierza powierzyć stworzenie usługi wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych i zarządzanie tą usługą wykonawcy, którego wkład finansowy jest w przeważającej części przeznaczony na zakup tych pojazdów, i w ramach której dochody tego wykonawcy będą zasadniczo pochodziły z opłat uiszczanych przez użytkowników tej usługi, ponieważ takie cechy mogą wykazać, iż ryzyko związane z wykonywaniem powierzonych usług zostało przeniesione na tego wykonawcę. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji, zmienionej rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/1827 z dnia 30 października 2019 r.,

należy interpretować w ten sposób, że:

„koncesję na usługi” stanowi czynność, poprzez którą instytucja zamawiająca zamierza powierzyć stworzenie usługi wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych i zarządzanie tą usługą wykonawcy, którego wkład finansowy jest w przeważającej części przeznaczony na zakup tych pojazdów, i w ramach której dochody tego wykonawcy będą zasadniczo pochodziły z opłat uiszczanych przez użytkowników tej usługi, ponieważ takie cechy mogą wykazać, iż ryzyko związane z wykonywaniem powierzonych usług zostało przeniesione na tego wykonawcę.

| 2) | Artykuł 8 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  w celu ustalenia, czy próg stosowania tej dyrektywy zostaje osiągnięty, instytucja zamawiająca powinna oszacować „całkowity obrót koncesjonariusza wytworzony podczas okresu obowiązywania umowy, bez [podatku od wartości dodanej (VAT)]”, z uwzględnieniem opłat, jakie użytkownicy będą płacić koncesjonariuszowi, a także wkładów i kosztów, jakie poniesie instytucja zamawiająca. Jednakże instytucja zamawiająca może również uznać, że próg przewidziany dla stosowania dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, zostaje osiągnięty, w sytuacji gdy inwestycje i koszty, które koncesjonariusz ma ponieść sam lub wraz z instytucją zamawiającą przez cały okres obowiązywania umowy koncesyjnej, przekraczają w sposób oczywisty ten próg stosowania. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 8 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827,

należy interpretować w ten sposób, że:

w celu ustalenia, czy próg stosowania tej dyrektywy zostaje osiągnięty, instytucja zamawiająca powinna oszacować „całkowity obrót koncesjonariusza wytworzony podczas okresu obowiązywania umowy, bez [podatku od wartości dodanej (VAT)]”, z uwzględnieniem opłat, jakie użytkownicy będą płacić koncesjonariuszowi, a także wkładów i kosztów, jakie poniesie instytucja zamawiająca. Jednakże instytucja zamawiająca może również uznać, że próg przewidziany dla stosowania dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, zostaje osiągnięty, w sytuacji gdy inwestycje i koszty, które koncesjonariusz ma ponieść sam lub wraz z instytucją zamawiającą przez cały okres obowiązywania umowy koncesyjnej, przekraczają w sposób oczywisty ten próg stosowania.

| 3) | Artykuł 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, w związku z pkt 7 lit. b) załącznika V do tej dyrektywy i jej motywem 4 oraz art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1986 z dnia 11 listopada 2015 r. ustanawiającego standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 842/2011 i pkt III.1.1 załącznika XXI do tego rozporządzenia
  należy interpretować w ten sposób, że:
  instytucja zamawiająca może wymagać, w ramach kryteriów kwalifikacji i oceny podmiotowej kandydatów, aby wykonawcy byli wpisani do rejestru handlowego lub rejestru zawodowego, pod warunkiem że wykonawca może powołać się na wpis, jaki uzyskał w podobnym rejestrze w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, w związku z pkt 7 lit. b) załącznika V do tej dyrektywy i jej motywem 4 oraz art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1986 z dnia 11 listopada 2015 r. ustanawiającego standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 842/2011 i pkt III.1.1 załącznika XXI do tego rozporządzenia

należy interpretować w ten sposób, że:

instytucja zamawiająca może wymagać, w ramach kryteriów kwalifikacji i oceny podmiotowej kandydatów, aby wykonawcy byli wpisani do rejestru handlowego lub rejestru zawodowego, pod warunkiem że wykonawca może powołać się na wpis, jaki uzyskał w podobnym rejestrze w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę.

| 4) | Artykuł 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, w związku z art. 27 tej dyrektywy i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego słownika zamówień (CPV)
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoi on na przeszkodzie temu, aby instytucja zamawiająca, która nakłada na wykonawców wymóg bycia wpisanym do rejestru handlowego lub rejestru zawodowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, odnosiła się nie do Wspólnego słownika zamówień, złożonego z kodów CPV, lecz do kwalifikacji NACE Rev 2., ustanowionej w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, w związku z art. 27 tej dyrektywy i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego słownika zamówień (CPV)

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie temu, aby instytucja zamawiająca, która nakłada na wykonawców wymóg bycia wpisanym do rejestru handlowego lub rejestru zawodowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, odnosiła się nie do Wspólnego słownika zamówień, złożonego z kodów CPV, lecz do kwalifikacji NACE Rev 2., ustanowionej w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych.

| 5) | Artykuł 38 ust. 1 i 2 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, w związku z art. 26 ust. 2 tej dyrektywy
  należy interpretować w ten sposób, że:
  instytucja zamawiająca nie może bez naruszania zasady proporcjonalności zagwarantowanej w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy wymagać, aby każdy członek tymczasowego stowarzyszenia przedsiębiorstw był wpisany w państwie członkowskim do rejestru handlowego lub rejestru zawodowego w celu wykonywania działalności obejmującej wynajem i dzierżawę samochodów osobowych i furgonetek. |
| --- | --- |

5)

Artykuł 38 ust. 1 i 2 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, w związku z art. 26 ust. 2 tej dyrektywy

należy interpretować w ten sposób, że:

instytucja zamawiająca nie może bez naruszania zasady proporcjonalności zagwarantowanej w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy wymagać, aby każdy członek tymczasowego stowarzyszenia przedsiębiorstw był wpisany w państwie członkowskim do rejestru handlowego lub rejestru zawodowego w celu wykonywania działalności obejmującej wynajem i dzierżawę samochodów osobowych i furgonetek.

---

(1)  Dz.U. C 471 z 22.11.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/11

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court – Irlandia) – Eircom Limited/Commission for Communications Regulation

(Sprawa C-494/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Sieci i usługi łączności elektronicznej - Usługa powszechna i prawa użytkowników - Dyrektywa 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) - Artykuł 12 - Obliczanie kosztu i finansowanie obowiązku świadczenia usługi powszechnej - Jedyny dostawca usługi powszechnej i kilku dostawców usług telekomunikacyjnych działających na rynku - Określenie niesprawiedliwego obciążenia)

(2023/C 7/13)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court (Irlandia)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Eircom Limited

Strona pozwana: Commission for Communications Regulation

Przy udziale: Vodafone Ireland Limited, Three Ireland (Hutchison) Limited, Three Ireland Services (Hutchison) Limited

Sentencja

Artykuły 12 i 13 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej)

należy interpretować w ten sposób, że:

dla dokonania oceny, czy koszt netto obowiązku świadczenia usługi powszechnej stanowi niesprawiedliwe obciążenie dla operatora, któremu powierzono taki obowiązek, wymagają one od właściwego krajowego organu regulacyjnego zbadania cech właściwych temu operatorowi, z uwzględnieniem jego sytuacji w porównaniu z sytuacją jego konkurentów na rynku właściwym.

---

(1)  Dz.U. C 431 z 25.10.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/12

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof 's-Hertogenbosch – Niderlandy) – Taxi Horn Tours BV/gemeente Weert, gemeente Nederweert, Touringcars VOF

(Sprawa C-631/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi - Dyrektywa 2014/24/UE - Udzielanie zamówień - Artykuł 2 ust. 1 pkt 10 - Pojęcie „wykonawcy” - Włączenie spółki jawnej pozbawionej osobowości prawnej - Artykuł 19 ust. 2 i art. 63 - Wspólne przedsiębiorstwo lub poleganie na zdolności innych powiązanych podmiotów - Artykuł 59 ust. 1 - Obowiązek przedłożenia jednego lub kilku jednolitych europejskich dokumentów zamówienia (JEDZ) - Cele JEDZ)

(2023/C 7/14)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Gerechtshof 's-Hertogenbosch

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Taxi Horn Tours BV

Druga strona postępowania: gemeente Weert, gemeente Nederweert, Touringcars VOF

Sentencja

Artykuł 59 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE w związku z art. 2 ust. 1 pkt 10 i art. 63 tej dyrektywy, jak również w związku z załącznikiem 1 do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/7 z dnia 5 stycznia 2016 r. ustanawiającego standardowy formularz jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia,

należy interpretować w ten sposób, że:

wspólne przedsiębiorstwo, które nie będąc osobą prawną, ma formę spółki podlegającej prawu krajowemu państwa członkowskiego, która jest wpisana do rejestru handlowego tego państwa członkowskiego, która mogła zostać utworzona zarówno tymczasowo, jak i na stałe, i której wspólnicy działają na tym samym rynku co ta spółka oraz są solidarnie odpowiedzialni za właściwe wykonanie zobowiązań przez nią zaciągniętych, powinno przedstawić instytucji zamawiającej jedynie swój własny jednolity europejski dokument zamówienia (JEDZ), gdy zamierza indywidualnie uczestniczyć w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub złożyć ofertę, pod warunkiem że wykaże, iż może wykonać dane zamówienie przy wykorzystaniu jedynie własnych zasobów osobowych i materialnych. Jeśli natomiast tego rodzaju wspólne przedsiębiorstwo uważa, że w celu wykonania zamówienia publicznego musi korzystać z zasobów danych wspólników, należy uznać, że polega ono na zdolności innych podmiotów w rozumieniu art. 63 dyrektywy 2014/24 i powinno zatem przedstawić nie tylko własny JEDZ, ale również JEDZ każdego ze wspólników, na którego zdolnościach zamierza polegać.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 17.1.2022.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/13

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. – Laboratoire Pareva/ Biotech3D Ltd & Co. KG, Komisja Europejska, Republika Francuska, Europejska Agencja Chemikaliów

(Sprawa C-702/21 P) (1)

(Odwołanie - Produkty biobójcze - Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 - Rozporządzenie delegowane (UE) nr 1062/2014 - Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) - Odmowa zatwierdzenia jako istniejącej substancji czynnej do stosowana w produktach biobójczych typów 1, 5 i 6 - Zatwierdzenie jako istniejącej substancji czynnej do stosowana w produktach biobójczych typów 2 i 4 - Działanie teratogenne - Ocena zagrożenia dla zdrowia ludzi)

(2023/C 7/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Laboratoire Pareva (przedstawiciele: S. Englebert, M. Grunchard i M. Ombredane, avocats, P. Sellar, advocaat, i K. Van Maldegem, avocat)

Druga strona postępowania: Biotech3D Ltd & Co. KG, Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lindenthal i K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. Bain i J.-L. Carré, pełnomocnicy), Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: C. Buchanan, M. Heikkilä i T. Zbihlej, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Laboratoire Pareva zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Laboratoire Pareva zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Republika Francuska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Francuska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 64 z 7.2.2022.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/14

---

Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Lecce – Włochy) – postępowanie karne przeciwko AB

(Sprawa C-243/22) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Zakres stosowania - Artykuł 49 - Zasady ustawowej określoności i proporcjonalności czynów zabronionych i kar - Wyłączenie karalności przestępstwa ze względu na jego szczególnie znikomą szkodliwość - Orzecznictwo krajowe zakazujące stosowania przepisów krajowych w postępowaniach przed sędzią pokoju - Brak powiązania z prawem Unii - Oczywisty brak właściwości Trybunału)

(2023/C 7/16)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Giudice di pace di Lecce

Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

AB

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania przedstawione przez Giudice di pace di Lecce (sędziego pokoju w Lecce, Włochy) postanowieniem z dnia 23 marca 2022 r.

---

(1)  Data wpływu wniosku: 6 kwietnia 2022.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 20 września 2022 r. – Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy przeciwko B. sp.j.

(Sprawa C-606/22)

(2023/C 7/17)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Naczelny Sąd Administracyjny

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy

Strona pozwana: B. sp.j.

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 1 ust. 2 i art. 73 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) oraz zasady neutralności, proporcjonalności oraz równego traktowania należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce krajowych organów podatkowych, w zakresie w jakim nie dopuszcza ona – z powołaniem się na brak krajowej podstawy prawnej i bezpodstawne wzbogacenie – korekty wartości podstawy opodatkowania i podatku należnego, jeżeli sprzedaż towarów i usług konsumentom z zawyżoną stawką VAT zarejestrowana została za pomocą kasy rejestrującej i potwierdzona paragonami fiskalnymi, a nie fakturami VAT, przy niezmienionej w wyniku tej korekty cenie (wartości brutto sprzedaży)?

---

(1)  Dz.U. 2006, L 347, s.1 ze zm.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/15 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 29 września 2022 r. – Koninklijke Nederlandse Lawn Tennisbond/Autoriteit Persoonsgegevens

(Sprawa C-621/22)

(2023/C 7/18)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Koninklijke Nederlandse Lawn Tennisbond

Druga strona postępowania: Autoriteit Persoonsgegevens

Pytania prejudycjalne

| 1) | Jak sąd powinien interpretować pojęcie „prawnie uzasadnionego interesu”? |
| --- | --- |

1)

Jak sąd powinien interpretować pojęcie „prawnie uzasadnionego interesu”?

| 2) | Czy pojęcie to należy interpretować w taki sposób, jak czyni to druga strona postępowania? Czy są to wyłącznie interesy usankcjonowane prawnie, będące prawem i ustanowione przepisami prawnymi?
  lub |
| --- | --- |

2)

Czy pojęcie to należy interpretować w taki sposób, jak czyni to druga strona postępowania? Czy są to wyłącznie interesy usankcjonowane prawnie, będące prawem i ustanowione przepisami prawnymi?

lub

| 3) | Czy każdy interes może być interesem prawnie uzasadnionym, o ile interes ten nie jest sprzeczny z prawem? Konkretniej rzecz ujmując: czy czysto komercyjny interes oraz interes taki, jak będący przedmiotem niniejszego postępowania, polegający na odpłatnym udostępnieniu danych osobowych bez zgody osoby, której te dane dotyczą, można uznać za interes prawnie uzasadniony? Jeśli tak, to jakie okoliczności decydują o tym, czy interes czysto komercyjny, jest interesem prawnie uzasadnionym? |
| --- | --- |

3)

Czy każdy interes może być interesem prawnie uzasadnionym, o ile interes ten nie jest sprzeczny z prawem? Konkretniej rzecz ujmując: czy czysto komercyjny interes oraz interes taki, jak będący przedmiotem niniejszego postępowania, polegający na odpłatnym udostępnieniu danych osobowych bez zgody osoby, której te dane dotyczą, można uznać za interes prawnie uzasadniony? Jeśli tak, to jakie okoliczności decydują o tym, czy interes czysto komercyjny, jest interesem prawnie uzasadnionym?

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/15 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tallinna Ringkonnakohus (Estonia) w dniu 14 października 2022 r. – Globex International OÜ/Duclos Legnostrutture Srl i RD

(Sprawa C-647/22)

(2023/C 7/19)

Język postępowania: estoński

Sąd odsyłający

Tallinna Ringkonnakohus

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Globex International OÜ

Strona pozwana: Duclos Legnostrutture Srl, RD

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 1896/2006 (1) należy interpretować w ten sposób, że przepis prawa krajowego, taki jak § 371 ust. 1 pkt 4 estońskiego kodeksu postępowania cywilnego (który stanowi, że sąd nie uznaje powództwa za dopuszczalne m.in. w sytuacji, gdy uprawomocniło się kończące postępowanie postanowienie sądu estońskiego, które zostało wydane w sporze między tymi samymi stronami dotyczącym tego samego przedmiotu i na tej samej podstawie oraz które wyklucza nowe postępowanie sądowe w tej samej sprawie) stoi na przeszkodzie rozpoznaniu powództwa w przedmiocie roszczenia, w odniesieniu do którego sąd państwa członkowskiego wydał europejski nakaz zapłaty i stwierdził jego wykonalność? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 1896/2006 (1) należy interpretować w ten sposób, że przepis prawa krajowego, taki jak § 371 ust. 1 pkt 4 estońskiego kodeksu postępowania cywilnego (który stanowi, że sąd nie uznaje powództwa za dopuszczalne m.in. w sytuacji, gdy uprawomocniło się kończące postępowanie postanowienie sądu estońskiego, które zostało wydane w sporze między tymi samymi stronami dotyczącym tego samego przedmiotu i na tej samej podstawie oraz które wyklucza nowe postępowanie sądowe w tej samej sprawie) stoi na przeszkodzie rozpoznaniu powództwa w przedmiocie roszczenia, w odniesieniu do którego sąd państwa członkowskiego wydał europejski nakaz zapłaty i stwierdził jego wykonalność?

| 2) | Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze co do zasady potwierdzi istnienie takiej przeszkody, to czy odpowiedź ta ulegnie zmianie, jeżeli po stwierdzeniu wykonalności europejskiego nakazu zapłaty okaże się, że doręczenie nakazu zapłaty nie nastąpiło zgodnie z minimalnymi standardami określonymi w art. 13–15 rozporządzenia nr 1896/2006? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze co do zasady potwierdzi istnienie takiej przeszkody, to czy odpowiedź ta ulegnie zmianie, jeżeli po stwierdzeniu wykonalności europejskiego nakazu zapłaty okaże się, że doręczenie nakazu zapłaty nie nastąpiło zgodnie z minimalnymi standardami określonymi w art. 13–15 rozporządzenia nr 1896/2006?

| 3) | Jeżeli odpowiedź na pytanie drugie potwierdzi istnienie takiej przeszkody: Czy sąd, który wydał europejski nakaz zapłaty i stwierdził jego wykonalność, może z urzędu lub na wniosek orzec, iż stwierdzenie wykonalności nakazu zapłaty jest nieważne, jeżeli po stwierdzeniu wykonalności nakazu zapłaty okaże się, że doręczenie nakazu zapłaty nie nastąpiło zgodnie z minimalnymi standardami określonymi w art. 13–15 rozporządzenia nr 1896/2006? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli odpowiedź na pytanie drugie potwierdzi istnienie takiej przeszkody: Czy sąd, który wydał europejski nakaz zapłaty i stwierdził jego wykonalność, może z urzędu lub na wniosek orzec, iż stwierdzenie wykonalności nakazu zapłaty jest nieważne, jeżeli po stwierdzeniu wykonalności nakazu zapłaty okaże się, że doręczenie nakazu zapłaty nie nastąpiło zgodnie z minimalnymi standardami określonymi w art. 13–15 rozporządzenia nr 1896/2006?

| 4) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie: Czy sąd, który wydał europejski nakaz zapłaty i stwierdził jego wykonalność może orzec o nieważności stwierdzenia wykonalności nakazu zapłaty niezależnie od przeprowadzenia, zakończenia lub wyniku postępowania egzekucyjnego przed sądem państwa członkowskiego wykonania? |
| --- | --- |

4)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie: Czy sąd, który wydał europejski nakaz zapłaty i stwierdził jego wykonalność może orzec o nieważności stwierdzenia wykonalności nakazu zapłaty niezależnie od przeprowadzenia, zakończenia lub wyniku postępowania egzekucyjnego przed sądem państwa członkowskiego wykonania?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (Dz.U. 2006 L 399, s. 1).

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 19 października 2022 r. –  I (*1) GmbH & Co. KG/Hauptzollamt  HZA (*1)

(Sprawa C-655/22)

(2023/C 7/20)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: I (*1) GmbH & Co. KG

Druga strona postępowania: Hauptzollamt  HZA (*1)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 2 rozporządzenia nr 1360/2013 (1) należy interpretować w ten sposób, że producent cukru powinien był złożyć wniosek o zwrot nienależnie pobranych opłat do dnia 30 września 2014 r.? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 2 rozporządzenia nr 1360/2013 (1) należy interpretować w ten sposób, że producent cukru powinien był złożyć wniosek o zwrot nienależnie pobranych opłat do dnia 30 września 2014 r.?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy właściwy organ w przypadku takim jak niniejszy (ustalone z naruszeniem prawa Unii, ale w sposób ostateczny opłaty, o których zwrot wystąpiono dopiero po roku od ustalenia, ze skutkiem wstecznym, niższego współczynnika w rozporządzeniu nr 1360/2013) ma prawo odmówić zwrotu nienależnie pobranych opłat produkcyjnych z powołaniem się na przepisy krajowe dotyczące ostatecznego charakteru decyzji oraz na obowiązujący zgodnie z przepisami krajowymi termin ustalenia w decyzji wysokości opłaty, a także na zasadę pewności prawa w prawie Unii? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy właściwy organ w przypadku takim jak niniejszy (ustalone z naruszeniem prawa Unii, ale w sposób ostateczny opłaty, o których zwrot wystąpiono dopiero po roku od ustalenia, ze skutkiem wstecznym, niższego współczynnika w rozporządzeniu nr 1360/2013) ma prawo odmówić zwrotu nienależnie pobranych opłat produkcyjnych z powołaniem się na przepisy krajowe dotyczące ostatecznego charakteru decyzji oraz na obowiązujący zgodnie z przepisami krajowymi termin ustalenia w decyzji wysokości opłaty, a także na zasadę pewności prawa w prawie Unii?

---

(*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

(1)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1360/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. ustalające wysokość opłat produkcyjnych w sektorze cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, współczynnik wymagany do obliczenia dodatkowej opłaty na lata gospodarcze 2001/2002 i 2004/2005 oraz kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z różnicą między maksymalną opłatą a opłatami do pobrania w odniesieniu do lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006 (Dz.U. 2013, L 343, s. 2).

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/17 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 19 października 2022 r. – „Askos Properties” EOOD / Zamestnik-izpyłnitelen direktor na Dyrżawen fond „Zemedelie”

(Sprawa C-656/22)

(2023/C 7/21)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Wyrchowen administratiwen syd

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„Askos Properties” EOOD

Strona przeciwna: Zamestnik-izpyłnitelen direktor na Dyrżawen fond „Zemedelie”

Pytania prejudycjalne

| 1) | Jak należy interpretować art. 2 ust. 2 lit. f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (1) [z dnia] 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008, zgodnie z którym do celów finansowania WPR, zarządzania nią i monitorowania jej „siła wyższa” i „nadzwyczajne okoliczności” mogą zostać uznane w szczególności w następujących przypadkach – wywłaszczenie całego lub dużej części gospodarstwa rolnego, jeśli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu złożenia wniosku, a w szczególności, czy siłę wyższą lub nadzwyczajną okoliczność, odpowiednio, wywłaszczenie całego lub dużej części gospodarstwa rolnego, stanowi rozwiązanie umowy zawartej między administracją gminy a beneficjentem w ramach środka 211 „Płatności na rzecz rolników za ograniczenia naturalne w regionach górskich” z programu rozwoju obszarów wiejskich w okresie 2007 r.–2013 r., dotyczącej prawa korzystania z gminnych nieruchomości rolnych takich jak pastwiska, użytki zielone i łąki, które to rozwiązanie umowy nastąpiło w następstwie zmiany bułgarskiego ustawodawstwa, której to zmiany beneficjent nie mógł przewidzieć w dniu przyjęcia zobowiązania? |
| --- | --- |

1)

Jak należy interpretować art. 2 ust. 2 lit. f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (1) [z dnia] 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008, zgodnie z którym do celów finansowania WPR, zarządzania nią i monitorowania jej „siła wyższa” i „nadzwyczajne okoliczności” mogą zostać uznane w szczególności w następujących przypadkach – wywłaszczenie całego lub dużej części gospodarstwa rolnego, jeśli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu złożenia wniosku, a w szczególności, czy siłę wyższą lub nadzwyczajną okoliczność, odpowiednio, wywłaszczenie całego lub dużej części gospodarstwa rolnego, stanowi rozwiązanie umowy zawartej między administracją gminy a beneficjentem w ramach środka 211 „Płatności na rzecz rolników za ograniczenia naturalne w regionach górskich” z programu rozwoju obszarów wiejskich w okresie 2007 r.–2013 r., dotyczącej prawa korzystania z gminnych nieruchomości rolnych takich jak pastwiska, użytki zielone i łąki, które to rozwiązanie umowy nastąpiło w następstwie zmiany bułgarskiego ustawodawstwa, której to zmiany beneficjent nie mógł przewidzieć w dniu przyjęcia zobowiązania?

| 2) | Czy w wypadku rozwiązania umowy dzierżawy gruntów gminnych wydzierżawionych przez beneficjenta w ramach środka 21[1] „Płatności na rzecz rolników za ograniczenia naturalne w regionach górskich” – które to rozwiązanie umowy nastąpiło w następstwie zmiany krajowego ustawodawstwa, czyli zmian i uzupełnień dokonanych w Zakon za izmenenie i dopyłnenie na Zakon za sobstwenostta i połzwaneto na zemedełskite zemi (ustawie o zmianie i uzupełnieniu ustawy o prawie własności i korzystaniu z gruntów rolnych), wprowadzającej wymóg posiadania hodowli zwierząt i rejestracji przez rolnika określonej liczby zwierząt gospodarskich w Byłgarska agencija za bezopasnost na chranite (bułgarskiej agencji ds. bezpieczeństwa żywności) w związku z art. [37i] ust. 4 Zakon za sobstwenostta i połzwaneto na zemedełskite zemi (ustawy o prawie własności i korzystaniu z gruntów rolnych), aby mógł on wydzierżawić grunty rolne, której to zmiany ustawodawstwa ani beneficjent, ani organ administracji nie mogli przewidzieć w dniu przyjęcia zobowiązania – zrealizowana jest hipoteza określona w art. 47 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (2) z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005? |
| --- | --- |

2)

Czy w wypadku rozwiązania umowy dzierżawy gruntów gminnych wydzierżawionych przez beneficjenta w ramach środka 21[1] „Płatności na rzecz rolników za ograniczenia naturalne w regionach górskich” – które to rozwiązanie umowy nastąpiło w następstwie zmiany krajowego ustawodawstwa, czyli zmian i uzupełnień dokonanych w Zakon za izmenenie i dopyłnenie na Zakon za sobstwenostta i połzwaneto na zemedełskite zemi (ustawie o zmianie i uzupełnieniu ustawy o prawie własności i korzystaniu z gruntów rolnych), wprowadzającej wymóg posiadania hodowli zwierząt i rejestracji przez rolnika określonej liczby zwierząt gospodarskich w Byłgarska agencija za bezopasnost na chranite (bułgarskiej agencji ds. bezpieczeństwa żywności) w związku z art. [37i] ust. 4 Zakon za sobstwenostta i połzwaneto na zemedełskite zemi (ustawy o prawie własności i korzystaniu z gruntów rolnych), aby mógł on wydzierżawić grunty rolne, której to zmiany ustawodawstwa ani beneficjent, ani organ administracji nie mogli przewidzieć w dniu przyjęcia zobowiązania – zrealizowana jest hipoteza określona w art. 47 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (2) z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. 2013, L 347, s. 487).

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/18

---

Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2022 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-675/22)

(2023/C 7/22)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (Przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności całości rozporządzenia Rady (UE) 2022/1369 z dnia 5 sierpnia 2022 r. w sprawie skoordynowanych środków zmniejszających zapotrzebowanie na gaz (1); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności całości rozporządzenia Rady (UE) 2022/1369 z dnia 5 sierpnia 2022 r. w sprawie skoordynowanych środków zmniejszających zapotrzebowanie na gaz (1);

| — | Obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

Obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania;

| — | Tytułem ewentualnym, na wypadek uznania przez Trybunał Sprawiedliwości, że podstawa prawna zaskarżonego rozporządzenia jest prawidłowa, Rzeczpospolita Polska wnosi o stwierdzenie nieważności art. 5 ust. 1 oraz art. 5 ust. 2 zaskarżonego rozporządzenia 2022/1369. |
| --- | --- |

—

Tytułem ewentualnym, na wypadek uznania przez Trybunał Sprawiedliwości, że podstawa prawna zaskarżonego rozporządzenia jest prawidłowa, Rzeczpospolita Polska wnosi o stwierdzenie nieważności art. 5 ust. 1 oraz art. 5 ust. 2 zaskarżonego rozporządzenia 2022/1369.

Zarzuty i główne argumenty

Rzeczpospolita Polska podnosi przeciwko zaskarżonemu rozporządzeniu 2022/1369 następujące zarzuty:

| 1) | zarzut błędnej podstawy prawnej przyjęcia rozporządzenia i w związku z tym naruszenie art. 192 ust. 2 lit. c) TFUE w związku z art. 194 ust. 2 akapit drugi TFUE poprzez nieprzyjęcie spornego rozporządzenia na podstawie art. 192 ust. 2 lit. c) TFUE, wymagającego jednomyślności w Radzie, mimo że rozporządzenie wpływa znacząco na wybór państwa członkowskiego między różnymi źródłami energii i ogólną strukturę jego zaopatrzenia w energię.
  Polska podnosi przeciwko zaskarżonemu rozporządzeniu w pierwszej kolejności zarzut błędnej podstawy prawnej, którą jest art. 122 ust. 1 TFUE. Polska wskazuje, że głównym celem zaskarżonego rozporządzenia jest wywarcie znaczącego wpływu na warunki wykorzystania zasobów energetycznych, wyboru między różnym źródłami energii oraz ogólną strukturę zaopatrzenia w energię. Ponieważ rozporządzenie znacząco wpływa na swobodę kształtowania miksu energetycznego powinno ono zostać przyjęte na podstawie art. 192 ust. 2 lit. c) TFUE, do którego odsyła art. 194 ust. 2 akapit drugi TFUE, czyli zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, w ramach której Rada stanowi jednomyślnie. |
| --- | --- |

1)

zarzut błędnej podstawy prawnej przyjęcia rozporządzenia i w związku z tym naruszenie art. 192 ust. 2 lit. c) TFUE w związku z art. 194 ust. 2 akapit drugi TFUE poprzez nieprzyjęcie spornego rozporządzenia na podstawie art. 192 ust. 2 lit. c) TFUE, wymagającego jednomyślności w Radzie, mimo że rozporządzenie wpływa znacząco na wybór państwa członkowskiego między różnymi źródłami energii i ogólną strukturę jego zaopatrzenia w energię.

Polska podnosi przeciwko zaskarżonemu rozporządzeniu w pierwszej kolejności zarzut błędnej podstawy prawnej, którą jest art. 122 ust. 1 TFUE. Polska wskazuje, że głównym celem zaskarżonego rozporządzenia jest wywarcie znaczącego wpływu na warunki wykorzystania zasobów energetycznych, wyboru między różnym źródłami energii oraz ogólną strukturę zaopatrzenia w energię. Ponieważ rozporządzenie znacząco wpływa na swobodę kształtowania miksu energetycznego powinno ono zostać przyjęte na podstawie art. 192 ust. 2 lit. c) TFUE, do którego odsyła art. 194 ust. 2 akapit drugi TFUE, czyli zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, w ramach której Rada stanowi jednomyślnie.

| 2) | zarzut naruszenia zasady pewności prawa poprzez przyznanie instytucjom Unii dyskrecjonalnego uprawnienia w odniesieniu do uruchomienia unijnego stanu alarmowego oraz brak wyjaśnienia w jaki sposób środki zawarte w rozporządzeniu miałyby realizować jego cele. |
| --- | --- |

2)

zarzut naruszenia zasady pewności prawa poprzez przyznanie instytucjom Unii dyskrecjonalnego uprawnienia w odniesieniu do uruchomienia unijnego stanu alarmowego oraz brak wyjaśnienia w jaki sposób środki zawarte w rozporządzeniu miałyby realizować jego cele.

| 3) | zarzut naruszenia zasady solidarności energetycznej. |
| --- | --- |

3)

zarzut naruszenia zasady solidarności energetycznej.

---

(1)  Dz. U. 2022, L 206, s. 1

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/19 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/19

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-744/19 Methanol Holdings (Trinidad)/Komisja wniesione w dniu 8 listopada 2022 r. przez Methanol Holdings (Trinidad) Ltd

(Sprawa C-688/22 P)

(2023/C 7/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Methanol Holdings (Trinidad) Ltd (przedstawiciele: B. Servais, i V. Crochet, adwokaci)

Pozostali uczestnicy postępowania: Komisja Europejska, Achema AB, Grupa Azoty S.A., Grupa Azoty Zakłady Azotowe Puławy S.A.

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | uwzględnienie skargi wniesionej w pierwszej instancji; oraz |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi wniesionej w pierwszej instancji; oraz

| — | obciążenie Komisji i interwenientów kosztami, w tym kosztami postępowania w pierwszej instancji;
  oraz, tytułem żądania ewentualnego |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji i interwenientów kosztami, w tym kosztami postępowania w pierwszej instancji;

oraz, tytułem żądania ewentualnego

| — | przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania oraz |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania oraz

| — | rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pierwszej instancji i postępowania odwoławczego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pierwszej instancji i postępowania odwoławczego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi dwa zarzuty.

Po pierwsze, Sąd nieprawidłowo zinterpretował art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 9 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”) przy definiowaniu ceny eksportowej do celów obliczenia marginesu podcięcia cenowego i zaniżania cen w ramach wywozu do Unii Europejskiej za pośrednictwem powiązanych podmiotów oraz w konsekwencji błędnie uznał, że Komisja nie naruszyła art. 3 ust. 1, 2, 3, 5–8 oraz art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

Po drugie, Sąd przeinaczył argumenty przedstawione przez Methanol Holdings (Trinidad) Limited w replice dotyczące analizy Komisji odnoszącej się do zaniżania cen i tłumienia cen oraz w konsekwencji błędnie uznał je za niedopuszczalne.

---

(1)  Dz.U. 2016 L 176, s. 21.

---

Sąd

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/20

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – JS/CRU

(Sprawa T-270/20) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Sprawozdanie z oceny - Postępowanie w sprawie oceny w 2018 r. - Oczywisty błąd w ocenie - Zasada bezstronności - Prawo do obrony - Artykuł 26 regulaminu pracowniczego - Obowiązek dbałości - Odpowiedzialność)

(2023/C 7/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: JS (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Champetier)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (przedstawiciele: L. Forestier, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów D. Waelbroecka i A. Duron)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 270 TFUE, złożonej w sekretariacie Sądu w dniu 7 maja 2020 r., skarżący wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności dotyczącego go sprawozdania z oceny za rok 2018 a także decyzji z dnia 22 stycznia 2020 r. oddalającej jego zażalenie oraz, po drugie, o naprawienie szkody, jaką w związku z tym w swej ocenie poniósł.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | JS zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

JS zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/20

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – JS/CRU

(Sprawa T-271/20) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Termin do złożenia zażalenia - Dopuszczalność - Mobbing - Artykuł 12a regulaminu pracowniczego - Wniosek o udzielenie wsparcia - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Oddalenie wniosku - Brak uprawdopodobnienia - Obowiązek dbałości - Odpowiedzialność)

(2023/C 7/25)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: JS (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Champetier)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (przedstawiciele: L. Forestier i H. Ehlers, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów D. Waelbroecka i A. Duron)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 270 TFUE skarżący wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (CRU) z dnia 14 czerwca 2019 r. oddalającej jego wniosek o udzielenie wsparcia, złożony w dniu 2 maja 2019 r., oraz, w razie potrzeby, decyzji CRU z dnia 23 stycznia 2020 r. oddalającej jego zażalenie na decyzję z dnia 14 czerwca 2019 r. a także, po drugie, o naprawienie szkody, jaką w związku z tymi decyzjami w swej ocenie poniósł.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | JS zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

JS zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/21 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/21

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – KD/EUIPO

(Sprawa T-298/20) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Postępowanie w sprawie oceny 2019 - Sprawozdanie z oceny - Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi - Dopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Obowiązek dbałości - Odpowiedzialność - Krzywda)

(2023/C 7/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: KD (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: K. Tóth, pełnomocnik, którego wspomagał adwokat B. Wägenbaur)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 270 TFUE w dniu 22 maja 2020 r. skarżąca wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny 2019, a po drugie, o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność sprawozdania z oceny 2019 KD. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność sprawozdania z oceny 2019 KD.

| 2) | W pozostałej części skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

| 3) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty postępowania oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez KD. |
| --- | --- |

3)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty postępowania oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez KD.

| 4) | KD pokrywa jedną czwartą własnych kosztów. |
| --- | --- |

4)

KD pokrywa jedną czwartą własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2020.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/22

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – LE/Komisja

(Sprawa T-475/20) (1)

(Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) - Noty debetowe wystawione przez Komisję w celu odzyskania dotacji przyznanych na podstawie umowy - Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny - Artykuł 299 TFUE)

(2023/C 7/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: LE (przedstawiciel: adwokat M. Straus)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. André, J. Estrada de Solà i S. Romoli, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 3988 final z dnia 9 czerwca 2020 r. dotyczącej odzyskania na jej rzecz kwoty głównej 275 915,12 EUR.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | LE zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postepowania w sprawie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

LE zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postepowania w sprawie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 414 z 30.11.2020.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/22

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Ighoga Region 10 i in./Komisja

(Sprawa T-582/20) (1)

(Pomoc państwa - Budowa hotelu i centrum kongresowego w Ingolstadt - Decyzja stwierdzająca brak pomocy - Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Brak poważnych trudności)

(2023/C 7/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Interessengemeinschaft der Hoteliers und Gastronomen Region 10 e.V. (Ighoga Region 10) (Ingolstadt, Niemcy), MJ i MK (przedstawiciel: Rechtsanwalt A. Bartosch)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky i K. Blanck, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciel: J. Möller, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarżący w skardze opartej na art. 263 TFUE żądają stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2020) 2623 final z dnia 28 kwietnia 2020 r. stwierdzającej, po zakończeniu wstępnego etapu badania w ramach postępowania w sprawie pomocy państwa SA. 48582 (2017/FC), że środki wskazane w skardze do Komisji złożonej w dniu 4 lipca 2017 r. przez Ighoga Region 10 dotyczącej trwającego procesu budowy centrum kongresowego w Ingolstadt (Niemcy) i sąsiadującego nim hotelu nie stanowiły pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz holdingu Maritim i de KHI Immobilien GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Interessengemeinschaft der Hoteliers und Gastronomen Region 10 e.V., MJ i MK zostają obciążeni własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Interessengemeinschaft der Hoteliers und Gastronomen Region 10 e.V., MJ i MK zostają obciążeni własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 414 z 30.11.2020 R.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/23 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/23

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – MV/Komisja

(Sprawa T-624/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/364/19 (AD 7) - Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu - Warunki dopuszczenia do konkursu - Niewystarczające doświadczenie zawodowe - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - System językowy - Równość traktowania)

(2023/C 7/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: MV (przedstawiciele: adwokaci G. Pandey, D. Rovetta i V. Villante)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Lilamand i M. Brauhoff, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i M. Alver, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 270 TFUE skarżący wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej z dnia 29 października 2019 r. oddalającej wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji z dnia 5 czerwca 2019 r. o niedopuszczeniu do następnego etapu konkursu otwartego EPSO/AD/364/19 – pracownicy ochrony (AD 7), ogłoszenia o konkursie a także projektu listy urzędników wybranych do udziału we wspomnianym konkursie oraz, po drugie, o naprawienie szkody, jaką miał ponieść w związku z tymi aktami.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | MV zostaje obciążony, poza własnymi kosztami postępowania, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

MV zostaje obciążony, poza własnymi kosztami postępowania, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 443 z 21.12.2020.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/24 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/24

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Ovsyannikov/Rada

(Sprawa T-714/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania podważające państwowość Ukrainy lub jej zagrażające - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenia w zakresie wjazdu na terytorium państw członkowskich - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Błąd w ocenie)

(2023/C 7/30)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Dmitry Vladimirovich Ovsyannikov (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci J.L. Iriarte Ángel i E. Delage González)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile, S. Sáez Moreno i A. Antoniadis, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZIB) 2020/1269 z dnia 10 września 2020 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2020, L 298, s. 23) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1267 z dnia 10 września 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.U. 2020, L 298, s. 1), po drugie, decyzji Rady (WPZiB) 2021/448 z dnia 12 marca 2021 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2021, L 87, s. 35) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/446 z dnia 12 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.U. 2021, L 87, s. 19), po trzecie, decyzji Rady (WPZiB) 2021/1470 z dnia 10 września 2021 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2021, L 321, s. 32) i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/1464 z dnia 10 września 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.U. 2021, L 321, s. 1) i po czwarte, decyzji Rady (WPZIB) 2022/411 z dnia 10 marca 2022 r. dotycząca zmiany decyzji 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2022, L 84, s. 28) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/408 z dnia 10 marca 2022 r. dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.U. 2022, L 84, s. 2) w zakresie, w jakim w tych aktach prawnych utrzymano jego nazwisko w wykazach załączonych do tych aktów.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZIB) 2020/1269 z dnia 10 września 2020 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1267 z dnia 10 września 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZiB) 2021/448 z dnia 12 marca 2021 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/446 z dnia 12 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZiB) 2021/1470 z dnia 10 września 2021 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/1464 z dnia 10 września 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZIB) 2022/411 z dnia 10 marca 2022 r. dotycząca zmiany decyzji 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/408 z dnia 10 marca 2022 r. dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających w zakresie, w jakim nazwisko Dmitry’ego Vladimirovicha Ovsyannikova utrzymano w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZIB) 2020/1269 z dnia 10 września 2020 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1267 z dnia 10 września 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZiB) 2021/448 z dnia 12 marca 2021 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/446 z dnia 12 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZiB) 2021/1470 z dnia 10 września 2021 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/1464 z dnia 10 września 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZIB) 2022/411 z dnia 10 marca 2022 r. dotycząca zmiany decyzji 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/408 z dnia 10 marca 2022 r. dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających w zakresie, w jakim nazwisko Dmitry’ego Vladimirovicha Ovsyannikova utrzymano w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające.

| 2) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez D.V. Ovsyannikova, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez D.V. Ovsyannikova, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 8.2.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/25 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/25

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r.– Praesidiad/EUIPO – Zaun (Słupek)

(Sprawa T-231/21) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający słupek - Podstawa unieważnienia - Niedochowanie wymagań dotyczących ochrony - Artykuł 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Cechy postaci produktu wynikające wyłącznie z jego funkcji technicznej - Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002)

(2023/C 7/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Praesidiad Holding (Zwevegem, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci M. Rieger-Jansen i D. Op de Beeck)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Zaun Ltd (Wolverhampton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci O. Petter i J. Saladin)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności i zmianę decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 15 lutego 2021 r. (sprawa R 2068/2019-3).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 15 lutego 2021 r. (sprawa R 2068/2019-3). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 15 lutego 2021 r. (sprawa R 2068/2019-3).

| 2) | Wniosek o unieważnienie prawa do wzoru zarejestrowanego pod numerem 127204-0001 złożony przez Zaun Ltd w dniu 27 marca 2018 r. zostaje oddalony. |
| --- | --- |

2)

Wniosek o unieważnienie prawa do wzoru zarejestrowanego pod numerem 127204-0001 złożony przez Zaun Ltd w dniu 27 marca 2018 r. zostaje oddalony.

| 3) | EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Praesidiad Holding. |
| --- | --- |

3)

EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Praesidiad Holding.

| 4) | Zaun pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Zaun pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/26 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/26

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – The Bazooka Companies/EUIPO – Bilkiewicz (Kształt butelki do karmienia niemowląt)

(Sprawa T-273/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Trójwymiarowy unijny znak towarowy - Kształt butelki do karmienia niemowląt - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Charakter używania znaku towarowego - Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego - Obowiązek uzasadnienia)

(2023/C 7/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Bazooka Companies, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone), dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce The Topps Company, Inc. (przedstawiciele: adwokaci D. Wieddekind i D. Wiemann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: R. Raponi i D. Gája, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem:: Trebor Robert Bilkiewicz (Gdańsk, Polska) (przedstawiciel: adwokat P. Ratnicki-Kiczka)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 marca 2021 r. (sprawa R 1326/2020-2).

Sentencja

| 1) | The Bazooka Companies, Inc., zostaje dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce The Topps Company, Inc., w charakterze strony skarżącej. |
| --- | --- |

1)

The Bazooka Companies, Inc., zostaje dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce The Topps Company, Inc., w charakterze strony skarżącej.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 marca 2021 r. (sprawa R 1326/2020-2). |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 marca 2021 r. (sprawa R 1326/2020-2).

| 3) | EUIPO pokrywa, poza kosztami własnymi, koszty poniesione przez The Bazooka Companies. |
| --- | --- |

3)

EUIPO pokrywa, poza kosztami własnymi, koszty poniesione przez The Bazooka Companies.

| 4) | Trebor Robert Bilkiewicz pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Trebor Robert Bilkiewicz pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/27 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/27

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Louis Vuitton Malletier/EUIPO – Wiśniewski (Przedstawienie wzoru w szachownicę II)

(Sprawa T-275/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy przedstawiający wzór w szachownicę - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 3 i art. 59 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Całościowa ocena dowodów na uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania - Zakres geograficzny dowodów na uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania - Dowody dotyczące używania znaku towarowego w Internecie - Dowody dotyczące postępowań w sprawie naruszenia)

(2023/C 7/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Louis Vuitton Malletier (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci P. Roncaglia, N. Parrotta i P.-Y. Gautier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Norbert Wiśniewski (Warszawa, Polska)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności i zmianę decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 25 lutego 2021 r. (sprawa R 1307/2020-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Louis Vuitton Malletier zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Louis Vuitton Malletier zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.7.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/27 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/27

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Castel Frères/EUIPO – Shanghai Panati (Przedstawienie znaków pisma chińskiego)

(Sprawa T-323/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający znaki pisma chińskiego - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001 - Zmiana charakteru odróżniającego)

(2023/C 7/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Castel Frères (Blanquefort, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Shanghai Panati Co. (Shanghaj, Chiny)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 22 marca 2021 r. (sprawa R 753/2020-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Castel Frères zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Castel Frères zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 310 z 2.8.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/28

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Pharmadom/EUIPO – Wellstat Therapeutics (WELLMONDE)

(Sprawa T-601/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego WELLMONDE - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy WELL AND WELL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 7/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pharmadom (Boulogne Billancourt, Francja) (przedstawiciel: adwokat M.-P. Dauquaire)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: N. Lamsters i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Wellstat Therapeutics Corp. (Rockville, Maryland, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat M. Graf)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 czerwca 2021 r. (sprawa R1776/2020-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Pharmadom zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Pharmadom zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 481 z 29.11.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/29 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/29

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – WP i in./Komisja

(Sprawa T-604/21) (1)

(Służba publiczna - Personel kontraktowy - Emerytury i renty - Uprawnienia emerytalne nabyte przed wstąpieniem do służby Unii - Przeniesienie do systemu Unii - Doliczenie lat służby uprawniających do emerytury - Wniosek o zwrot kwoty odpowiadającej przeniesionym uprawnieniom emerytalnym - Oddalenie wniosku - Zasada „możności zaspokojenia podstawowych potrzeb” - Bezpodstawne wzbogacenie - Równość traktowania)

(2023/C 7/36)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: WP, WQ, WR (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Mongin i M. Brauhoff, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 270 TFUE skarżący, będący spadkobiercami A, wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji Europejskiej z dnia 16 listopada 2020 r. oddalającej wniosek o zwrot krajowych uprawnień emerytalnych nabytych przez tę osobę przed jej śmiercią i przeniesionych do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej oraz o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 15 czerwca 2021 r. oddalającej zażalenie wniesione przez tę osobę na podstawie art. 90 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | WP, WQ, WR zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

WP, WQ, WR zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 452 z 8.11.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/29 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/29

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Lemken/EUIPO (Odcień błękitnego)

(Sprawa T-621/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie unijnego znaku towarowego tworzonego przez odcień błękitnego - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)

(2023/C 7/37)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Lemken GmbH & Co. KG (Alpen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. Kuschel i W. von der Osten-Sacken)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: T. Klee i E. Markakis, pełnomocnicy).

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 15 lipca 2021 r. (sprawa R 2037/2020-1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Lemken GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Lemken GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 462 z 15.11.2021.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/30 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/30

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Siremar/Komisja

(Sprawa T-668/21) (1)

(Pomoc państwa - Transport marski - Pomoc w celu ratowania - Decyzja uznająca pomoc za bezprawnie przyznaną - Decyzja uznająca pomoc za częściowo zgodną i za częściowo niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie - Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym - Obowiązek przedstawienia planu restrukturyzacji lub likwidacji - Termin sześciu miesięcy - Przedłużenie - Zwolnienie podatkowe - Korzyść - Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi - Naruszenie konkurencji - Czas trwania postępowania - Uzasadnione oczekiwania - Pewność prawa - Zasada dobrej administracji)

(2023/C 7/38)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Sicilia Regionale Marittima SpA – Siremar (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci B. Nascimbene, F. Rossi Dal Pozzo i A. Moriconi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braga da Cruz, C.M. Carrega i D. Recchia, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2021) 4268 final z dnia 17 czerwca 2021 r. w sprawie środków SA.32014, SA.32015, SA.32016 (2011/C) (ex 2011/NN) wdrożonych przez Włochy na rzecz przedsiębiorstwa Siremar i jego nabywcy, przedsiębiorstwa Società Navigazione Siciliana (SNS).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sicilia Regionale Marittima SpA – Siremar zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sicilia Regionale Marittima SpA – Siremar zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 2 z 3.1.2022.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/31 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/31

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2022 r. – Gameageventures/EUIPO (GAME TOURNAMENTS)

(Sprawa T-776/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GAME TOURNAMENTS - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Prawo do bycia wysłuchanym - Równość traktowania - Zasada dobrej administracji)

(2023/C 7/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Gameageventures LLP (Folkestone, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat S. Santos Rodríguez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 5 października 2021 r. (sprawa R 211/2021-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Gameageventures LLP zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Gameageventures LLP zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 64 z 7.2.2022.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/31 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/31

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Loutsou/EUIPO (POLIS LOUTRON)

(Sprawa T-13/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego POLIS LOUTRON - Bezwzględne podstawy odmowy - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001)

(2023/C 7/40)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Alexandra Loutsou (Thessalonique, Grecja) (przedstawiciel: adwokat S. Psomakakis)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 20 października 2021 r. (sprawa R 544/2020-1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Alexandra Loutsou zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Alexandra Loutsou zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 28.3.2022.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/32 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/32

---

Skarga wniesiona w dniu 11 października 2022 r. – Canalones Castilla/EUIPO – Canalones Novokanal (Rynny deszczowe; wylewki)

(Sprawa T-329/22)

(2023/C 7/41)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Canalones Castilla, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat F.J. Serrano Irurzun)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Canalones Novokanal, SL (Madryt, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy (Rynny deszczowe; wylewki) – wzór wspólnotowy nr 363 486–0001

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 kwietnia 2022 r. w sprawie R 1122/21–3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | w razie oddalenia w całości żądań tej strony, przy rozstrzyganiu w przedmiocie kosztów w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, orzeczenie, że pozostałe strony pokryją własne koszty. |
| --- | --- |

—

w razie oddalenia w całości żądań tej strony, przy rozstrzyganiu w przedmiocie kosztów w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, orzeczenie, że pozostałe strony pokryją własne koszty.

Podniesione zarzuty

| — | Wcześniejsze ujawnienie wzoru przedstawionego przez wnoszącego o unieważnienie nie zostało wykazane w sposób wystarczający. |
| --- | --- |

—

Wcześniejsze ujawnienie wzoru przedstawionego przez wnoszącego o unieważnienie nie zostało wykazane w sposób wystarczający.

| — | Posiłkowo wzór przedstawiony jako wcześniejszy przez wnoszącego o unieważnienie nie wywiera takiego samego całościowego wrażenia jak wzór wspólnotowy. |
| --- | --- |

—

Posiłkowo wzór przedstawiony jako wcześniejszy przez wnoszącego o unieważnienie nie wywiera takiego samego całościowego wrażenia jak wzór wspólnotowy.

| — | Pomocniczo ujawnienie stanowi nadużycie prawa autorskiego. |
| --- | --- |

—

Pomocniczo ujawnienie stanowi nadużycie prawa autorskiego.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/33 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/33

---

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2022 r. – MBDA France/Komisja

(Sprawa T-614/22)

(2023/C 7/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: MBDA France (Le Plessis-Robinson, Francja) (przedstawiciele: F. de Bure i A. Delors, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji ARES(2022)5278815, którą doręczono skarżącej w dniu 20 lipca 2022 r., odrzucającej wniosek EDF-2021-AIRDEF-D-EATMI-HYDIS (zwany dalej „wnioskiem HYDIS”), na podstawie art. 256 i 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji ARES(2022)5278815, którą doręczono skarżącej w dniu 20 lipca 2022 r., odrzucającej wniosek EDF-2021-AIRDEF-D-EATMI-HYDIS (zwany dalej „wnioskiem HYDIS”), na podstawie art. 256 i 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| — | stwierdzenie na tej samej podstawie nieważności wszelkich powiązanych decyzji w celu umożliwienia ponownej oceny wniosków przedłożonych w odpowiedzi na zaproszenie do składania wniosków EDF-2021-AIRDEF-D „Endoatmosferyczny system przechwytywania – faza koncepcyjna” oraz realokacji finansowania, w tym decyzji Komisji przyjmującej wniosek przedłożony przez konsorcjum koordynowane przez Sener Aeroespacial (zwany dalej „wnioskiem HYDEF”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie na tej samej podstawie nieważności wszelkich powiązanych decyzji w celu umożliwienia ponownej oceny wniosków przedłożonych w odpowiedzi na zaproszenie do składania wniosków EDF-2021-AIRDEF-D „Endoatmosferyczny system przechwytywania – faza koncepcyjna” oraz realokacji finansowania, w tym decyzji Komisji przyjmującej wniosek przedłożony przez konsorcjum koordynowane przez Sener Aeroespacial (zwany dalej „wnioskiem HYDEF”);

| — | nakazanie pozwanej, by przedstawiła wszystkie zażądane przez skarżącą dokumenty dotyczące dokonanej przez Komisję oceny wniosków HYDIS i HYDEF; |
| --- | --- |

—

nakazanie pozwanej, by przedstawiła wszystkie zażądane przez skarżącą dokumenty dotyczące dokonanej przez Komisję oceny wniosków HYDIS i HYDEF;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania i innymi kosztami poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania i innymi kosztami poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy przekroczenia przez Komisję granic przysługującego jej uznania poprzez zastosowanie sztucznej i arbitralnej metody oceny, która jest sprzeczna z kluczowymi celami projektu rozwiązań w zakresie endoatmosferycznego systemu przechwytywania (zwanego dalej „projektem EATMI”).
  Projekt EATMI ma na celu przyznanie dotacji w wysokości 100 mln EUR z Europejskiego Funduszu Obronnego (zwanego dalej „EFO”) na fazę koncepcyjną rozwiązań w zakresie systemu przechwytywania hipersonicznych pocisków i szybowców. Ten nowy rodzaj broni powietrznej, którego do dziś nie można zwalczać przy pomocy istniejących systemów obrony powietrznej, został po raz pierwszy wykorzystany przez Rosję w trakcie jej inwazji na Ukrainę. W kontekście zwiększonej niepewności geopolitycznej stwarza on niespotykane dotąd, zmieniające dotychczasowe zasady i być może egzystencjalne zagrożenie dla integralności i bezpieczeństwa państw członkowskich i obywateli Unii. Wymaga on nowego podejścia do tworzenia obrony powietrznej. Tymczasem przyjęta przez Komisję metoda oceny odbiega od tego celu:






  — | Po pierwsze, Komisja zastosowała identyczną standardową metodę ważenia do wszystkich projektów w ramach EFO z 2021 r., nie uwzględniając kluczowego znaczenia projektu EATMI; |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy przekroczenia przez Komisję granic przysługującego jej uznania poprzez zastosowanie sztucznej i arbitralnej metody oceny, która jest sprzeczna z kluczowymi celami projektu rozwiązań w zakresie endoatmosferycznego systemu przechwytywania (zwanego dalej „projektem EATMI”).

Projekt EATMI ma na celu przyznanie dotacji w wysokości 100 mln EUR z Europejskiego Funduszu Obronnego (zwanego dalej „EFO”) na fazę koncepcyjną rozwiązań w zakresie systemu przechwytywania hipersonicznych pocisków i szybowców. Ten nowy rodzaj broni powietrznej, którego do dziś nie można zwalczać przy pomocy istniejących systemów obrony powietrznej, został po raz pierwszy wykorzystany przez Rosję w trakcie jej inwazji na Ukrainę. W kontekście zwiększonej niepewności geopolitycznej stwarza on niespotykane dotąd, zmieniające dotychczasowe zasady i być może egzystencjalne zagrożenie dla integralności i bezpieczeństwa państw członkowskich i obywateli Unii. Wymaga on nowego podejścia do tworzenia obrony powietrznej. Tymczasem przyjęta przez Komisję metoda oceny odbiega od tego celu:

—

Po pierwsze, Komisja zastosowała identyczną standardową metodę ważenia do wszystkich projektów w ramach EFO z 2021 r., nie uwzględniając kluczowego znaczenia projektu EATMI;

| — | Po drugie, Komisja oceniła przedłożone przez wnioskodawców wnioski niemal wyłącznie na podstawie ogólnych względów wspólnych dla wszystkich projektów w ramach EFO z 2021 r., które to względy są pozbawione znaczenia lub wręcz sprzeczne z celami projektu EATMI; |
| --- | --- |

—

Po drugie, Komisja oceniła przedłożone przez wnioskodawców wnioski niemal wyłącznie na podstawie ogólnych względów wspólnych dla wszystkich projektów w ramach EFO z 2021 r., które to względy są pozbawione znaczenia lub wręcz sprzeczne z celami projektu EATMI;

| — | Poprzez zastosowanie tej sztucznej i arbitralnej metody Komisja przekroczyła granice przysługującego jej uznania, ograniczając w ten sposób zdolność Unii do wspierania przyjęcia autonomicznej odpowiedzi na zagrożenia hipersoniczne. |
| --- | --- |

—

Poprzez zastosowanie tej sztucznej i arbitralnej metody Komisja przekroczyła granice przysługującego jej uznania, ograniczając w ten sposób zdolność Unii do wspierania przyjęcia autonomicznej odpowiedzi na zagrożenia hipersoniczne.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy kilku oczywistych błędów w ocenie:






  — | Komisja dopuściła się kilku oczywistych błędów przy dokonywaniu oceny wniosku HYDIS. W szczególności Komisja: i) źle zrozumiała pojęcie „fazy koncepcyjnej” i odrzuciła wniosek HYDIS w oparciu o elementy, które w tej fazie są ewidentnie pozbawione znaczenia; ii) źle zrozumiała pojęcie współpracy transgranicznej. W konsekwencji negatywnie oceniła ona wkład, jaki grupa MBDA miała w integrację europejskiego przemysłu obronnego, i nie uwzględniła poparcia głównych potęg militarnych Unii dla jej wniosku; oraz iii) oparła się na ogólnych względach, które nie mają znaczenia w kontekście projektu EATMI, pomijając jednocześnie szczególne wymogi tego projektu; |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy kilku oczywistych błędów w ocenie:

—

Komisja dopuściła się kilku oczywistych błędów przy dokonywaniu oceny wniosku HYDIS. W szczególności Komisja: i) źle zrozumiała pojęcie „fazy koncepcyjnej” i odrzuciła wniosek HYDIS w oparciu o elementy, które w tej fazie są ewidentnie pozbawione znaczenia; ii) źle zrozumiała pojęcie współpracy transgranicznej. W konsekwencji negatywnie oceniła ona wkład, jaki grupa MBDA miała w integrację europejskiego przemysłu obronnego, i nie uwzględniła poparcia głównych potęg militarnych Unii dla jej wniosku; oraz iii) oparła się na ogólnych względach, które nie mają znaczenia w kontekście projektu EATMI, pomijając jednocześnie szczególne wymogi tego projektu;

| — | Skutkiem oczywistych błędów w ocenie, jakich dopuściła się Komisja, jest decyzja w dużej mierze sprzeczna z nadrzędnymi celami EFO, która i) nie uwzględnia inicjatyw podjętych przez państwa członkowskie w ramach stałej współpracy strukturalnej; ii) prowadzi do nieoptymalnej alokacji zasobów, która nie odzwierciedla ekspertyzy europejskich podmiotów działających w dziedzinie obronności; oraz iii) prawdopodobnie doprowadzi do powielenia kompetencji w ramach Unii. |
| --- | --- |

—

Skutkiem oczywistych błędów w ocenie, jakich dopuściła się Komisja, jest decyzja w dużej mierze sprzeczna z nadrzędnymi celami EFO, która i) nie uwzględnia inicjatyw podjętych przez państwa członkowskie w ramach stałej współpracy strukturalnej; ii) prowadzi do nieoptymalnej alokacji zasobów, która nie odzwierciedla ekspertyzy europejskich podmiotów działających w dziedzinie obronności; oraz iii) prawdopodobnie doprowadzi do powielenia kompetencji w ramach Unii.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasad dobrej administracji i przejrzystości:






  — | Komisja odrzuciła wniosek HYDIS w dużej mierze ze względu na to, że uznała, iż niektóre aspekty nie były wystarczająco uszczegółowione. Jednakże zgodnie z zasadą dobrej administracji Komisja miała obowiązek ustalić wszystkie istotne okoliczności faktyczne, w tym poprzez zwrócenie się w razie potrzeby do skarżącej o wyjaśnienia, tym bardziej że w grę wchodzi przyszłe bezpieczeństwo państw członkowskich i obywateli Unii. Skarżąca mogła z łatwością przedstawić takie wyjaśnienia. Komisja przyjęła jednak bierną postawę i nie ustaliła istotnych okoliczności faktycznych, co doprowadziło do naruszenia zasady dobrej administracji; |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasad dobrej administracji i przejrzystości:

—

Komisja odrzuciła wniosek HYDIS w dużej mierze ze względu na to, że uznała, iż niektóre aspekty nie były wystarczająco uszczegółowione. Jednakże zgodnie z zasadą dobrej administracji Komisja miała obowiązek ustalić wszystkie istotne okoliczności faktyczne, w tym poprzez zwrócenie się w razie potrzeby do skarżącej o wyjaśnienia, tym bardziej że w grę wchodzi przyszłe bezpieczeństwo państw członkowskich i obywateli Unii. Skarżąca mogła z łatwością przedstawić takie wyjaśnienia. Komisja przyjęła jednak bierną postawę i nie ustaliła istotnych okoliczności faktycznych, co doprowadziło do naruszenia zasady dobrej administracji;

| — | Ponadto owe rzekome braki dotyczą niemal wyłącznie ogólnych względów wspólnych dla wszystkich projektów w ramach EFO z 2021 r., które to względy nie mają związku ze szczególnymi wymogami technicznymi i funkcjonalnymi EATMI. Komisja naruszyła zasadę przejrzystości, przypisując tym względom zbyt dużą wagę bez uprzedniego poinformowania wnioskodawców. |
| --- | --- |

—

Ponadto owe rzekome braki dotyczą niemal wyłącznie ogólnych względów wspólnych dla wszystkich projektów w ramach EFO z 2021 r., które to względy nie mają związku ze szczególnymi wymogami technicznymi i funkcjonalnymi EATMI. Komisja naruszyła zasadę przejrzystości, przypisując tym względom zbyt dużą wagę bez uprzedniego poinformowania wnioskodawców.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy braku wystarczającego uzasadnienia.
  Zaskarżona decyzja zawiera szereg stwierdzeń, które są niejasne lub trudne do zrozumienia w kontekście sprawy, co uniemożliwia skarżącej ocenę jej zasadności. W szczególności na Komisji spoczywał obowiązek wyjaśnienia, w jaki sposób zinterpretowała i zastosowała wspomniane wyżej ogólne względy w szczególnym kontekście projektu EATMI i w jaki sposób wywiodła z nich swoje negatywne uwagi. Komisja tego jednak nie uczyniła. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy braku wystarczającego uzasadnienia.

Zaskarżona decyzja zawiera szereg stwierdzeń, które są niejasne lub trudne do zrozumienia w kontekście sprawy, co uniemożliwia skarżącej ocenę jej zasadności. W szczególności na Komisji spoczywał obowiązek wyjaśnienia, w jaki sposób zinterpretowała i zastosowała wspomniane wyżej ogólne względy w szczególnym kontekście projektu EATMI i w jaki sposób wywiodła z nich swoje negatywne uwagi. Komisja tego jednak nie uczyniła.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/34 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/34

---

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2022 r. – Safran Aircraft Engines/Komisja

(Sprawa T-617/22)

(2023/C 7/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Safran Aircraft Engines (Paryż, Francja) (przedstawiciele: B. Hoorelbeke, F. Donnat i M. Perche, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; oraz

| — | obciążenie Komisji jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w związku z niniejszym postępowaniem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w związku z niniejszym postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi, że decyzja Komisji Europejskiej, DG DEFIS, o numerze referencyjnym Ares (2022)5278390, informująca skarżącą o odrzuceniu jej wniosku EDF-2021-ENERENV-D-PES-ALPES przedłożonego w odpowiedzi na zaproszenie EDF-2021-ENERENV-D-PES, doręczona skarżącej w dniu 20 lipca 2022 r., jest obarczona naruszeniami prawa i błędami w ustaleniach faktycznych, ponieważ w decyzji tej stwierdzono, że wniosek skarżącej EDF-2021-ENERENV-D-PES-ALPES (zwany dalej „wnioskiem”) przedłożony w odpowiedzi na zaproszenie do składania wniosków EDF-2021-ENERENV-D-PES (zwane dalej „odnośnym zaproszeniem”) nie spełniał minimalnego progu jakościowego, by rozważać jego wybranie, i w związku z tym odrzucono wniosek skarżącej.

Strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez Komisję art. 188 i 199 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (1), art. 3 ust. 2 i art. 10 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/697 (2), zasad przejrzystości, równego traktowania i pewności prawa, a także obowiązku staranności i zasady dobrej administracji, ponieważ Komisja:






  — | z naruszeniem art. 3 ust. 2 i art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2021/697 błędnie uznała odnośne zaproszenie za działanie rozwojowe, a nie za działanie badawcze, uchybiając w ten sposób art. 188 rozporządzenia 2018/1046, a także zasadom przejrzystości i równego traktowania, które wymagają, by warunki zaproszenia do składania wniosków były jasne i jednoznaczne, tak aby każdy uczestnik miał jednakową szansę na przedłożenie swojego wniosku i aby wnioski te mogły zostać ocenione na równych zasadach; |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez Komisję art. 188 i 199 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (1), art. 3 ust. 2 i art. 10 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/697 (2), zasad przejrzystości, równego traktowania i pewności prawa, a także obowiązku staranności i zasady dobrej administracji, ponieważ Komisja:

—

z naruszeniem art. 3 ust. 2 i art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2021/697 błędnie uznała odnośne zaproszenie za działanie rozwojowe, a nie za działanie badawcze, uchybiając w ten sposób art. 188 rozporządzenia 2018/1046, a także zasadom przejrzystości i równego traktowania, które wymagają, by warunki zaproszenia do składania wniosków były jasne i jednoznaczne, tak aby każdy uczestnik miał jednakową szansę na przedłożenie swojego wniosku i aby wnioski te mogły zostać ocenione na równych zasadach;

| — | naruszyła art. 199 rozporządzenia 2018/1046 oraz zasady przejrzystości i równego traktowania, uwzględniając kryteria wyboru nietrafne w kontekście zakresu i charakteru zaproszenia do składania wniosków, które w oczywisty sposób stanowi działanie badawcze; oraz |
| --- | --- |

—

naruszyła art. 199 rozporządzenia 2018/1046 oraz zasady przejrzystości i równego traktowania, uwzględniając kryteria wyboru nietrafne w kontekście zakresu i charakteru zaproszenia do składania wniosków, które w oczywisty sposób stanowi działanie badawcze; oraz

| — | naruszyła zasady przejrzystości, równego traktowania i dobrej administracji, nie powiadamiając skarżącej o zmianach warunków regulujących odnośne zaproszenie po ich publikacji. |
| --- | --- |

—

naruszyła zasady przejrzystości, równego traktowania i dobrej administracji, nie powiadamiając skarżącej o zmianach warunków regulujących odnośne zaproszenie po ich publikacji.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez Komisję art. 296 TFUE ze względu na brak klarownego wyjaśnienia, w jaki sposób uwagi zawarte w sprawozdaniu podsumowującym ocenę (zwanym dalej „SPO”) odnosiły się do poszczególnych podkryteriów istotnych dla każdego z kryteriów wyboru, oraz ze względu na brak wyjaśnienia, w jaki sposób uwagi w SPO odnosiły się do wyniku przyznanego za każde z kryteriów wyboru. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez Komisję art. 296 TFUE ze względu na brak klarownego wyjaśnienia, w jaki sposób uwagi zawarte w sprawozdaniu podsumowującym ocenę (zwanym dalej „SPO”) odnosiły się do poszczególnych podkryteriów istotnych dla każdego z kryteriów wyboru, oraz ze względu na brak wyjaśnienia, w jaki sposób uwagi w SPO odnosiły się do wyniku przyznanego za każde z kryteriów wyboru.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy tego, że Komisja popełniła błąd w ustaleniach faktycznych, dopuszczając się kilku oczywistych błędów przy ocenie wniosku skarżącej, a mianowicie:






  — | po pierwsze – błędu w zakresie oceny szóstego kryterium wyboru, dotyczącego „jakości i efektywności przeprowadzenia działania”; |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy tego, że Komisja popełniła błąd w ustaleniach faktycznych, dopuszczając się kilku oczywistych błędów przy ocenie wniosku skarżącej, a mianowicie:

—

po pierwsze – błędu w zakresie oceny szóstego kryterium wyboru, dotyczącego „jakości i efektywności przeprowadzenia działania”;

| — | po drugie – błędu w zakresie dwukrotnego ukarania polegającego na tym, że Komisja sformułowała taką samą negatywną uwagę dotyczącą wniosku skarżącej w ramach dwóch różnych kryteriów wyboru i w związku z tym dwukrotnie odjęła punkty za to samo uchybienie; |
| --- | --- |

—

po drugie – błędu w zakresie dwukrotnego ukarania polegającego na tym, że Komisja sformułowała taką samą negatywną uwagę dotyczącą wniosku skarżącej w ramach dwóch różnych kryteriów wyboru i w związku z tym dwukrotnie odjęła punkty za to samo uchybienie;

| — | po trzecie i posiłkowo, na wypadek gdyby Sąd stwierdził, wbrew temu, co utrzymuje skarżąca w ramach części drugiej zarzutu pierwszego, że Komisja była uprawniona do oceny wniosku skarżącej pod kątem kryterium wyboru nr 7 – błędu w zakresie oceny kryterium wyboru nr 7 dotyczącego oceny „wkładu w zwiększenie wydajności w całym cyklu życia produktów i technologii obronnych, z uwzględnieniem opłacalności i możliwości osiągania synergii w procesach zamawiania, utrzymania i wycofania”; |
| --- | --- |

—

po trzecie i posiłkowo, na wypadek gdyby Sąd stwierdził, wbrew temu, co utrzymuje skarżąca w ramach części drugiej zarzutu pierwszego, że Komisja była uprawniona do oceny wniosku skarżącej pod kątem kryterium wyboru nr 7 – błędu w zakresie oceny kryterium wyboru nr 7 dotyczącego oceny „wkładu w zwiększenie wydajności w całym cyklu życia produktów i technologii obronnych, z uwzględnieniem opłacalności i możliwości osiągania synergii w procesach zamawiania, utrzymania i wycofania”;

| — | po czwarte i posiłkowo, na wypadek gdyby Sąd stwierdził, wbrew temu, co utrzymuje skarżąca w ramach części drugiej zarzutu pierwszego, że Komisja była uprawniona do oceny wniosku skarżącej pod kątem kryterium wyboru nr 8 – błędu w zakresie oceny kryterium wyboru nr 8 dotyczącego oceny „wkładu w dalszą integrację europejskiego przemysłu obronnego w całej Unii poprzez wykazanie przez odbiorców, że państwa członkowskie zobowiązały się do wspólnego wykorzystywania – w sposób skoordynowany – produktu końcowego lub technologii końcowej, bycia właścicielami tego produktu końcowego lub technologii końcowej lub ich utrzymywania”. |
| --- | --- |

—

po czwarte i posiłkowo, na wypadek gdyby Sąd stwierdził, wbrew temu, co utrzymuje skarżąca w ramach części drugiej zarzutu pierwszego, że Komisja była uprawniona do oceny wniosku skarżącej pod kątem kryterium wyboru nr 8 – błędu w zakresie oceny kryterium wyboru nr 8 dotyczącego oceny „wkładu w dalszą integrację europejskiego przemysłu obronnego w całej Unii poprzez wykazanie przez odbiorców, że państwa członkowskie zobowiązały się do wspólnego wykorzystywania – w sposób skoordynowany – produktu końcowego lub technologii końcowej, bycia właścicielami tego produktu końcowego lub technologii końcowej lub ich utrzymywania”.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/697 z dnia 29 kwietnia 2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Obronny i uchylające rozporządzenie (UE) 2018/1092 (Dz.U. L 170 z 12.5.2021, s. 149).

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/36 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/36

---

Skarga wniesiona w dniu 10 października 2022 r. – LD/EUIPO

(Sprawa T-633/22)

(2023/C 7/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: LD (przedstawiciel: adwokat H. Tettenborn)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO z dnia 1 grudnia 2021 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej wnioski skarżącej sformułowane w jej piśmie z dnia 8 sierpnia 2021 r. oraz w piśmie jej adwokata z dnia 12 listopada 2021 r.; a ponadto skarżąca wnosi o:






  — | nakazanie EUIPO skorygowania błędnych środków (korektę i błędne środki omówiono i odniesiono się do nich szczegółowo we [wspomnianym] piśmie [nazwisko adwokata] z dnia 12 listopada 2021 r.) oraz poinformowania hiszpańskiego ministerstwa spraw zagranicznych i współpracy, że skarżąca jest nadal urzędnikiem EUIPO, posiadającym wszystkie prawa i przywileje przewidziane w regulaminie pracowniczym urzędników Unii Europejskiej, protokole w sprawie przywilejów i immunitetów oraz porozumieniu w sprawie siedziby; |
| --- | --- | --- |

—

po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO z dnia 1 grudnia 2021 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej wnioski skarżącej sformułowane w jej piśmie z dnia 8 sierpnia 2021 r. oraz w piśmie jej adwokata z dnia 12 listopada 2021 r.; a ponadto skarżąca wnosi o:

—

nakazanie EUIPO skorygowania błędnych środków (korektę i błędne środki omówiono i odniesiono się do nich szczegółowo we [wspomnianym] piśmie [nazwisko adwokata] z dnia 12 listopada 2021 r.) oraz poinformowania hiszpańskiego ministerstwa spraw zagranicznych i współpracy, że skarżąca jest nadal urzędnikiem EUIPO, posiadającym wszystkie prawa i przywileje przewidziane w regulaminie pracowniczym urzędników Unii Europejskiej, protokole w sprawie przywilejów i immunitetów oraz porozumieniu w sprawie siedziby;

| — | nakazanie EUIPO udzielania hiszpańskiemu ministerstwu spraw zagranicznych i współpracy skorygowanych informacji w celu umożliwienia jak najszybszego sprostowania niezgodnego z prawem podejścia i decyzji ministerstwa; |
| --- | --- |

—

nakazanie EUIPO udzielania hiszpańskiemu ministerstwu spraw zagranicznych i współpracy skorygowanych informacji w celu umożliwienia jak najszybszego sprostowania niezgodnego z prawem podejścia i decyzji ministerstwa;

| — | nakazanie EUIPO upewnienia się, że wykorzystuje wszystkie środki faktyczne i prawne względem hiszpańskiego ministerstwa spraw zagranicznych i współpracy w celu zachowania lub przywrócenia całości przywilejów przysługujących skarżącej na podstawie regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów oraz porozumienia w sprawie siedziby. |
| --- | --- |

—

nakazanie EUIPO upewnienia się, że wykorzystuje wszystkie środki faktyczne i prawne względem hiszpańskiego ministerstwa spraw zagranicznych i współpracy w celu zachowania lub przywrócenia całości przywilejów przysługujących skarżącej na podstawie regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów oraz porozumienia w sprawie siedziby.

| — | poza tym stwierdzenie nieważności jakiejkolwiek dorozumianej decyzji EUIPO [art. 90 ust. 1 zdanie trzecie regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej] w sprawie wspomnianych wniosków skarżącej; |
| --- | --- |

—

poza tym stwierdzenie nieważności jakiejkolwiek dorozumianej decyzji EUIPO [art. 90 ust. 1 zdanie trzecie regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej] w sprawie wspomnianych wniosków skarżącej;

| — | po drugie, stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO z dnia 1 grudnia 2021 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej wniosek skarżącej sformułowany w piśmie z dnia 8 sierpnia 2021 r. o przyznanie odszkodowania ze względu na uchybienia popełnione przez EUIPO w ramach stosowania regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w związku urlopem skarżącej w interesie służby, i zasądzenie od EUIPO na rzecz skarżącej odszkodowania w wysokości 7 500 EUR; |
| --- | --- |

—

po drugie, stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO z dnia 1 grudnia 2021 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej wniosek skarżącej sformułowany w piśmie z dnia 8 sierpnia 2021 r. o przyznanie odszkodowania ze względu na uchybienia popełnione przez EUIPO w ramach stosowania regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w związku urlopem skarżącej w interesie służby, i zasądzenie od EUIPO na rzecz skarżącej odszkodowania w wysokości 7 500 EUR;

| — | po trzecie, zasądzenie od EUIPO na rzecz skarżącej zadośćuczynienia w kwocie pozostawionej do uznania sądu; |
| --- | --- |

—

po trzecie, zasądzenie od EUIPO na rzecz skarżącej zadośćuczynienia w kwocie pozostawionej do uznania sądu;

| — | po czwarte, obciążenie EUIPO jego własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

po czwarte, obciążenie EUIPO jego własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi następujący zarzut dotyczący tego, że EUIPO, odmawiając uwzględnienia wniosków złożonych przez skarżącą, narusza ciążący na nim obowiązek staranności, prawo skarżącej do dobrej administracji (art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej), art. 35 i 42c regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, art. 11–13 Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (1) oraz art. 2–3 porozumienia w sprawie siedziby pomiędzy Królestwem Hiszpanii a Unią Europejską dotyczącego EUIPO (2).

| — | Skarżąca podnosi, że EUIPO dopuszcza się powyższych naruszeń poprzez odmowę uwzględnienia wniosków złożonych przez skarżącą, mających na celu upewnienie się, że EUIPO wykorzystuje wszystkie środki faktyczne i prawne względem hiszpańskiego ministerstwa spraw zagranicznych i współpracy w celu zachowania lub przywrócenia całości przywilejów na podstawie regulaminu pracowniczego, Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz porozumienia w sprawie siedziby pomiędzy Królestwem Hiszpanii a Unią Europejską, w szczególności w odniesieniu do wydania karty akredytacyjnej oraz prawa do otrzymania specjalnych tablic rejestracyjnych; |
| --- | --- |

—

Skarżąca podnosi, że EUIPO dopuszcza się powyższych naruszeń poprzez odmowę uwzględnienia wniosków złożonych przez skarżącą, mających na celu upewnienie się, że EUIPO wykorzystuje wszystkie środki faktyczne i prawne względem hiszpańskiego ministerstwa spraw zagranicznych i współpracy w celu zachowania lub przywrócenia całości przywilejów na podstawie regulaminu pracowniczego, Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz porozumienia w sprawie siedziby pomiędzy Królestwem Hiszpanii a Unią Europejską, w szczególności w odniesieniu do wydania karty akredytacyjnej oraz prawa do otrzymania specjalnych tablic rejestracyjnych;

| — | Skarżąca podnosi, że EUIPO popełniło oczywiste błędy w wykładni między innymi art. 42c regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz naruszyło obowiązek staranności w odniesieniu do przyznania skarżącej urlopu w interesie służby. Skarżąca twierdzi, że przez okres kilku miesięcy EUIPO było błędnie przeświadczone, iż jej zatrudnienie w EUIPO zakończy się wraz z rozpoczęciem urlopu w interesie służby, i na podstawie tego błędnego przeświadczenia podejmowało działania oraz poinformowało hiszpańskie ministerstwo spraw zagranicznych i współpracy; |
| --- | --- |

—

Skarżąca podnosi, że EUIPO popełniło oczywiste błędy w wykładni między innymi art. 42c regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz naruszyło obowiązek staranności w odniesieniu do przyznania skarżącej urlopu w interesie służby. Skarżąca twierdzi, że przez okres kilku miesięcy EUIPO było błędnie przeświadczone, iż jej zatrudnienie w EUIPO zakończy się wraz z rozpoczęciem urlopu w interesie służby, i na podstawie tego błędnego przeświadczenia podejmowało działania oraz poinformowało hiszpańskie ministerstwo spraw zagranicznych i współpracy;

| — | Skarżąca twierdzi dalej, że to niesłuszne podejście i zachowanie EUIPO było przyczyną pozbawienia skarżącej przez hiszpańskie ministerstwo spraw zagranicznych jej praw i przywilejów przewidzianych w regulaminie pracowniczym urzędników Unii Europejskiej, Protokole (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz porozumieniu w sprawie siedziby pomiędzy Królestwem Hiszpanii a Unią Europejską. W związku z tym skarżąca uważa, że EUIPO narusza między innymi obowiązek staranności, nie uwzględniając jej wniosku o podjęcie działań względem hiszpańskiego ministerstwa spraw zagranicznych i współpracy oraz oddalając jej wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie. |
| --- | --- |

—

Skarżąca twierdzi dalej, że to niesłuszne podejście i zachowanie EUIPO było przyczyną pozbawienia skarżącej przez hiszpańskie ministerstwo spraw zagranicznych jej praw i przywilejów przewidzianych w regulaminie pracowniczym urzędników Unii Europejskiej, Protokole (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz porozumieniu w sprawie siedziby pomiędzy Królestwem Hiszpanii a Unią Europejską. W związku z tym skarżąca uważa, że EUIPO narusza między innymi obowiązek staranności, nie uwzględniając jej wniosku o podjęcie działań względem hiszpańskiego ministerstwa spraw zagranicznych i współpracy oraz oddalając jej wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie.

---

(1)  Dz.U. 2016, C 202, s. 266.

(2)  Uwaga redakcyjna nieistotna dla wersji polskiej.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/37 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/37

---

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Claro/EUIPO – Claranet Europe (Claro)

(Sprawa T-661/22)

(2023/C 7/45)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Claro SA (São Paulo, Brazylia) (przedstawiciel: adwokat J. Ferreira Sardinha)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Claranet Europe Ltd (St Helier, Jersey)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy w kolorach czerwonym i białym „Claro” – unijny znak towarowy nr 16 172 934

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 sierpnia 2022 r. w sprawie R 1674/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/38 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/38

---

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Tavitova/EUIPO – Uccoar (AURUS)

(Sprawa T-662/22)

(2023/C 7/46)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Zalina Tavitova (Batoulieh, Liban) (przedstawiciel: adwokat V. Kojevnikov)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Uccoar (Carcassonne, Francja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy „AURUS” – zgłoszenie nr 18 205 163

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 sierpnia 2022 r. w sprawie R 2139/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim dopuszcza ona rejestrację znaku towarowego nr 18 205 163 dla napojów bezalkoholowych z wyłączeniem win bezalkoholowych; |
| --- | --- |

—

utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim dopuszcza ona rejestrację znaku towarowego nr 18 205 163 dla napojów bezalkoholowych z wyłączeniem win bezalkoholowych;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji o odmowie rejestracji znaku towarowego nr 18 205 163 dla towarów i klas „piwo” (klasa 32) i „wódka” (klasa 33); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji o odmowie rejestracji znaku towarowego nr 18 205 163 dla towarów i klas „piwo” (klasa 32) i „wódka” (klasa 33);

| — | uwzględnienie zgłoszenia wspomnianego znaku towarowego nr 18 205 163 dla wskazanych klas i towarów; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie zgłoszenia wspomnianego znaku towarowego nr 18 205 163 dla wskazanych klas i towarów;

| — | oddalenie przeciwnych wniosków i żądań spółki Uccoar; |
| --- | --- |

—

oddalenie przeciwnych wniosków i żądań spółki Uccoar;

| — | obciążenie pozwanego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/39 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/39

---

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (RADIO MOOD In-store Radio, made easy)

(Sprawa T-663/22)

(2023/C 7/47)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Mood Media Netherlands BV (Naarden, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat A.-M. Pecoraro)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Tailoradio Srl (Mediolan, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „RADIO MOOD In-store Radio, made easy” w kolorach szarym, pomarańczowym i białym – zgłoszenie nr 16 150 708

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 sierpnia 2022 r. w sprawie R 1853/2018-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/40 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/40

---

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2022 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (VIDEO MOOD Digital Signage, made easy)

(Sprawa T-664/22)

(2023/C 7/48)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Mood Media Netherlands BV (Naarden, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat A.-M. Pecoraro)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Tailoradio Srl (Mediolan, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „VIDEO MOOD Digital Signage, made easy” w kolorach szarym, niebieskim i białym – zgłoszenie nr 16 150 691

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 sierpnia 2022 r. w sprawie R 1852/2018-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/40 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/40

---

Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2022 r. – Calrose Rice/EUIPO – Ricegrowers (Przedstawienie słońca ze znakami arabskimi)

(Sprawa T-670/22)

(2023/C 7/49)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Calrose Rice EOOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat H. Raychev)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Ricegrowers Ltd (Leeton, Nowa Południowa Walia, Australia)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie słońca ze znakami arabskimi) – unijny znak towarowy nr 18 186 653

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 sierpnia 2022 r. w sprawie R 272/2022-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | nakazanie EUIPO i interwenientowi w niniejszym postępowaniu pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez skarżącego w niniejszym postępowaniu, a także kosztów postępowania odwoławczego przed Piątą Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

nakazanie EUIPO i interwenientowi w niniejszym postępowaniu pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez skarżącego w niniejszym postępowaniu, a także kosztów postępowania odwoławczego przed Piątą Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Izba Odwoławcza błędnie uznała, iż porównywane znaki towarowe są w wysokim stopniu wizualnie podobne; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza błędnie uznała, iż porównywane znaki towarowe są w wysokim stopniu wizualnie podobne;

| — | Izba Odwoławcza błędnie skoncentrowała swoje wnioski dotyczące wizualnego porównania znaków towarowych, jedynie na znakach arabskich i stylizowanych przedstawieniach słońca, tworzących sporny znak towarowy; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza błędnie skoncentrowała swoje wnioski dotyczące wizualnego porównania znaków towarowych, jedynie na znakach arabskich i stylizowanych przedstawieniach słońca, tworzących sporny znak towarowy;

| — | Izba Odwoławcza, w całej decyzji, oceniła poziom uwagi właściwego odbiorcy w sposób wewnętrznie sprzeczny i tym samym naruszyła art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza, w całej decyzji, oceniła poziom uwagi właściwego odbiorcy w sposób wewnętrznie sprzeczny i tym samym naruszyła art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/41 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/41

---

Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – López Ibor Aliño/EUIPO – Dimensión Estratégica Quality Research (LOPEZ IBOR ABOGADOS)

(Sprawa T-672/22)

(2023/C 7/50)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Alfonso López Ibor Aliño (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Vela Ballesteros)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Dimensión Estratégica Quality Research, SL (Madryt)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy LOPEZ IBOR ABOGADOS – zgłoszenie nr 18 190 205

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 września 2022 r. w sprawie R 500/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zawieszenie niniejszego postępowania do czasu wydania ostatecznej decyzji w toczącym się przed EUIPO postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do unijnego znaku towarowego nr 009566291 ESTUDIO JURÍDICO INTERNACIONAL LÓPEZ-IBOR MAYOR & ASOCIADOS; |
| --- | --- |

—

zawieszenie niniejszego postępowania do czasu wydania ostatecznej decyzji w toczącym się przed EUIPO postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do unijnego znaku towarowego nr 009566291 ESTUDIO JURÍDICO INTERNACIONAL LÓPEZ-IBOR MAYOR & ASOCIADOS;

| — | uwzględnienie skargi na zaskarżoną decyzję i dopuszczenie do rejestracji zgłoszonego unijnego znaku towarowego oraz obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi na zaskarżoną decyzję i dopuszczenie do rejestracji zgłoszonego unijnego znaku towarowego oraz obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania;

| — | obciążenie kosztami EUIPO oraz strony przeciwnej, w przypadku jej wstąpienia do niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami EUIPO oraz strony przeciwnej, w przypadku jej wstąpienia do niniejszego postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Nienależne uwzględnienie dowodu używania na podstawie art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 Parlamentu Europejskiego i Rady. |
| --- | --- |

—

Nienależne uwzględnienie dowodu używania na podstawie art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 Parlamentu Europejskiego i Rady.

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/42 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/42

---

Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Dr. Neumann & Kindler/EUIPO – Laboratory Corporation of America Holdings (LABCORP)

(Sprawa T-673/22)

(2023/C 7/51)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dr. Neumann & Kindler GmbH & Co. KG (Bochum, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Pfeifer i N. Gottschalk)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Laboratory Corporation of America Holdings (Burlington, Karolina Północna, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy LABCORP – zgłoszenie nr 15 174 766

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 sierpnia 2022 r. w sprawie R 182/2021-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem oraz obciążenie, w przypadku wstąpienia do sprawy, interwenienta kosztami postępowania odwoławczego przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem oraz obciążenie, w przypadku wstąpienia do sprawy, interwenienta kosztami postępowania odwoławczego przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/43 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/43

---

Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Dr. Neumann & Kindler/EUIPO – Laboratory Corporation of America Holdings (LabCorp)

(Sprawa T-674/22)

(2023/C 7/52)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dr. Neumann & Kindler GmbH & Co. KG (Bochum, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Pfeifer i N. Gottschalk)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Laboratory Corporation of America Holdings (Burlington, Karolina Północna, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy LabCorp – zgłoszenie nr 15 174 774

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 sierpnia 2022 r. w sprawie R 1998/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem Unii Europejskiej oraz ewentualnego interwenienta kosztami postępowania odwoławczego przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem Unii Europejskiej oraz ewentualnego interwenienta kosztami postępowania odwoławczego przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/43 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/43

---

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2022 r. – Giuffrida/Prokuratura Europejska

(Sprawa T-676/22)

(2023/C 7/53)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Carmela Giuffrida (Katania, Włochy) (przedstawiciel: S. Petillo, avvocato)

Strona pozwana: Prokuratura Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 14 września 2022 r. nr 038/2022, a przekazanej drogą elektroniczną w dniu 16 września 2022 r., na mocy której EPPO (European Public Prosecutor’s Office) bezzasadnie odmówiło powołania Carmeli Giuffridy na stanowisko delegowanego prokuratora europejskiego do delegatury w Bari, wskazanej na podstawie art. 17 ust. 2 rozporządzenia EPPO (1) |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 14 września 2022 r. nr 038/2022, a przekazanej drogą elektroniczną w dniu 16 września 2022 r., na mocy której EPPO (European Public Prosecutor’s Office) bezzasadnie odmówiło powołania Carmeli Giuffridy na stanowisko delegowanego prokuratora europejskiego do delegatury w Bari, wskazanej na podstawie art. 17 ust. 2 rozporządzenia EPPO (1)

| — | Zasądzenie odszkodowania na rzecz C. Giuffridy, za szkody wynikające zarówno z opóźnienia w zakończeniu postępowania, jak i z bezprawnej odmowy powołania jej na stanowisko, co spowodowało szkodę wizerunkową, na kwotę w wysokości 445,94 EUR za szkodę majątkową, i na kwotę w wysokości 50 000 EUR za moralną szkodę wizerunkową, na łączną kwotę w wysokości 50 445,94 EUR. |
| --- | --- |

—

Zasądzenie odszkodowania na rzecz C. Giuffridy, za szkody wynikające zarówno z opóźnienia w zakończeniu postępowania, jak i z bezprawnej odmowy powołania jej na stanowisko, co spowodowało szkodę wizerunkową, na kwotę w wysokości 445,94 EUR za szkodę majątkową, i na kwotę w wysokości 50 000 EUR za moralną szkodę wizerunkową, na łączną kwotę w wysokości 50 445,94 EUR.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia. Uzasadnienie wewnętrznie sprzeczne.






  — | Decyzja o odmowie powołania Carmeli Giuffridy na stanowisko delegowanego prokuratora europejskiego EPPO do delegatury w Bari, wydaje się być pozbawiona podstaw, jako że skarżąca pełniła funkcję prokuratora na szczeblu krajowym przez osiem lat od 30 września 1999 r. do 8 stycznia 2008 r. Przez cały ten okres pełniła ona swoją funkcję, zajmując się w szczególności przestępstwami mającymi wpływ na europejskie interesy finansowe. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia. Uzasadnienie wewnętrznie sprzeczne.

—

Decyzja o odmowie powołania Carmeli Giuffridy na stanowisko delegowanego prokuratora europejskiego EPPO do delegatury w Bari, wydaje się być pozbawiona podstaw, jako że skarżąca pełniła funkcję prokuratora na szczeblu krajowym przez osiem lat od 30 września 1999 r. do 8 stycznia 2008 r. Przez cały ten okres pełniła ona swoją funkcję, zajmując się w szczególności przestępstwami mającymi wpływ na europejskie interesy finansowe.

| — | Z listu motywacyjnego przesłanego przez skarżącą w celu uzupełnienia i wyjaśnienia jej życiorysu wynika, że we wskazanym okresie była ona członkiem grupy roboczej utworzonej przy prokuraturze w Katanii, zajmującej się przestępstwami, o których mowa w art. 640 bis, a mianowicie oszustwami wspólnotowymi i w konsekwencji wszystkimi związanymi z nimi przestępstwami. |
| --- | --- |

—

Z listu motywacyjnego przesłanego przez skarżącą w celu uzupełnienia i wyjaśnienia jej życiorysu wynika, że we wskazanym okresie była ona członkiem grupy roboczej utworzonej przy prokuraturze w Katanii, zajmującej się przestępstwami, o których mowa w art. 640 bis, a mianowicie oszustwami wspólnotowymi i w konsekwencji wszystkimi związanymi z nimi przestępstwami.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący nierówności traktowania.






  — | Skarżąca zarzuca nierówne traktowanie w porównaniu z innymi zatrudnionymi włoskimi kolegami. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący nierówności traktowania.

—

Skarżąca zarzuca nierówne traktowanie w porównaniu z innymi zatrudnionymi włoskimi kolegami.

| — | Należy zauważyć, że zaledwie rok wcześniej, w ramach poprzedniego naboru włoskich delegowanych prokuratorów europejskich (DPE), biuro EPPO zatrudniło piętnastu prokuratorów, na podstawie zwykłego powołania przez Consiglio Superiore della Magistratura (CSM) i bez konieczności odbycia przez któregokolwiek z tych prokuratorów jakiejkolwiek rozmowy. |
| --- | --- |

—

Należy zauważyć, że zaledwie rok wcześniej, w ramach poprzedniego naboru włoskich delegowanych prokuratorów europejskich (DPE), biuro EPPO zatrudniło piętnastu prokuratorów, na podstawie zwykłego powołania przez Consiglio Superiore della Magistratura (CSM) i bez konieczności odbycia przez któregokolwiek z tych prokuratorów jakiejkolwiek rozmowy.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy.






  — | Skarżąca zarzuca, że wobec wskazania jej przez CSM, instytucję, która ma wiedzę co do całej kariery C. Giuffridy, ponieważ jest w posiadaniu jej akt osobowych i która na podstawie tej wiedzy dokonała jej wskazania, Kolegium Prokuratorów Europejskich nie uwzględniło tej decyzji nawet nie ubiegając się o uzyskanie jakichkolwiek informacji od instytucji włoskich, co stanowi naruszenie art. 1 ust. 2 decyzji Kolegium 013/2020 w sprawie procedury naboru delegowanych prokuratorów europejskich. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy.

—

Skarżąca zarzuca, że wobec wskazania jej przez CSM, instytucję, która ma wiedzę co do całej kariery C. Giuffridy, ponieważ jest w posiadaniu jej akt osobowych i która na podstawie tej wiedzy dokonała jej wskazania, Kolegium Prokuratorów Europejskich nie uwzględniło tej decyzji nawet nie ubiegając się o uzyskanie jakichkolwiek informacji od instytucji włoskich, co stanowi naruszenie art. 1 ust. 2 decyzji Kolegium 013/2020 w sprawie procedury naboru delegowanych prokuratorów europejskich.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący roszczenia z tytułu szkody majątkowej i wizerunkowej.






  — | Daremne oczekiwanie na zakończenie postępowania EPPO spowodowało powstanie po stronie skarżącej znacznej szkody zawodowej jak i osobistej. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący roszczenia z tytułu szkody majątkowej i wizerunkowej.

—

Daremne oczekiwanie na zakończenie postępowania EPPO spowodowało powstanie po stronie skarżącej znacznej szkody zawodowej jak i osobistej.

| — | C. Giuffrida wskazuje na nieodwracalną szkodę, która powstałyby nawet w przypadku uchylenia przez Sąd decyzji odmownej i zatrudnienia jej w EPPO. Opóźnienie w jej zatrudnieniu wiąże się bowiem z utratą swoistych kompetencji zawodowych na stanowisku DPE w stosunku do kolegów już zatrudnionych i w konsekwencji z opóźnieniem awansu płacowego przewidzianego co trzy lata. |
| --- | --- |

—

C. Giuffrida wskazuje na nieodwracalną szkodę, która powstałyby nawet w przypadku uchylenia przez Sąd decyzji odmownej i zatrudnienia jej w EPPO. Opóźnienie w jej zatrudnieniu wiąże się bowiem z utratą swoistych kompetencji zawodowych na stanowisku DPE w stosunku do kolegów już zatrudnionych i w konsekwencji z opóźnieniem awansu płacowego przewidzianego co trzy lata.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej („EPPO”) (Dz.U. 2017, L 283, s. 1).

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/45 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/45

---

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2022 r. – Meta Platforms Ireland/EROD

(Sprawa T-682/22)

(2023/C 7/54)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Meta Platforms Ireland Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: H.G. Kamann, F. Louis, A. Vallery, adwokaci, P. Nolan, B. Johnston, C. Monaghan, D. Breatnach, Solicitors, D. McGrath, A. Fitzpatrick, I. McGrath, SC, i E. Egan McGrath, Barrister at Law)

Strona pozwana: Europejska Rada Ochrony Danych

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności – całości lub mających znaczenie fragmentów – wiążącej decyzji EROD 2/2022 z dnia 28 lipca 2022 r., w której stwierdzono, że Meta Ireland naruszyła niektóre wymogi określone w rozporządzeniu 2016679 (RODO); oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności – całości lub mających znaczenie fragmentów – wiążącej decyzji EROD 2/2022 z dnia 28 lipca 2022 r., w której stwierdzono, że Meta Ireland naruszyła niektóre wymogi określone w rozporządzeniu 2016679 (RODO); oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący przekroczenia przez EROD kompetencji przyznanych jej na podstawie art. 65 RODO. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący przekroczenia przez EROD kompetencji przyznanych jej na podstawie art. 65 RODO.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez EROD art. 6 ust. 1 lit. f) RODO poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie tego przepisu, polegające na niedokonaniu należytego wyważenia interesów, nieuwzględnieniu prawnie uzasadnionych interesów osób, których dotyczą dane, oraz nieokreśleniu prawnie uzasadnionego interesu. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez EROD art. 6 ust. 1 lit. f) RODO poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie tego przepisu, polegające na niedokonaniu należytego wyważenia interesów, nieuwzględnieniu prawnie uzasadnionych interesów osób, których dotyczą dane, oraz nieokreśleniu prawnie uzasadnionego interesu.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez EROD prawa do dobrej administracji przewidzianego w art. 41 karty poprzez brak uwzględnienia przysługującego Meta Ireland prawa do bycia wysłuchaną oraz ciążących na EROD obowiązków w zakresie przeprowadzenia wyczerpującej, sprawiedliwej i bezstronnej oceny oraz przedstawienia odpowiedniego uzasadnienia. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez EROD prawa do dobrej administracji przewidzianego w art. 41 karty poprzez brak uwzględnienia przysługującego Meta Ireland prawa do bycia wysłuchaną oraz ciążących na EROD obowiązków w zakresie przeprowadzenia wyczerpującej, sprawiedliwej i bezstronnej oceny oraz przedstawienia odpowiedniego uzasadnienia.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez EROD art. 83 RODO oraz szeregu leżących u jego podstaw zasad odnoszących się do wymierzania kar pieniężnych na podstawie RODO. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez EROD art. 83 RODO oraz szeregu leżących u jego podstaw zasad odnoszących się do wymierzania kar pieniężnych na podstawie RODO.

---

| 9.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 7/45 |
| --- | --- | --- | --- |

9.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/45

---

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2022 r. – CMT/EUIPO – Camomilla (CAMOMILLA italia)

(Sprawa T-694/22)

(2023/C 7/55)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) (Neapol, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci P. Marzano, G. Rubino i F. Cordova)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Camomilla Srl (Assago, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy CAMOMILLA italia – unijny znak towarowy nr 9 287 038

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 sierpnia 2022 r. w sprawie R 1738/2021-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | w odniesieniu do towarów z klasy 25: uznanie ograniczenia spornego znaku towarowego i w rezultacie przekazanie sprawy do EUIPO w celu dokonania nowej oceny podobieństwa między towarami z klasy 25 oznaczonymi spornym znakiem towarowym a towarami z klasy 24 wcześniejszego znaku towarowego, poprzez wskazanie zasad prawa, którymi EUIPO będzie musiał się kierować przy takiej ocenie; |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do towarów z klasy 25: uznanie ograniczenia spornego znaku towarowego i w rezultacie przekazanie sprawy do EUIPO w celu dokonania nowej oceny podobieństwa między towarami z klasy 25 oznaczonymi spornym znakiem towarowym a towarami z klasy 24 wcześniejszego znaku towarowego, poprzez wskazanie zasad prawa, którymi EUIPO będzie musiał się kierować przy takiej ocenie;

| — | tytułem żądania ewentualnego, jeżeli zostanie uznane to za stosowne, uwzględnienie niniejszej skargi i zmianę zaskarżonej decyzji oraz, w rezultacie, potwierdzenie ważności spornego znaku towarowego dla „odzieży” z klasy 25, w każdym razie bez uszczerbku dla ważności innych towarów zastrzeżonych w tej klasie, na które nie ma wpływu unieważnienie; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, jeżeli zostanie uznane to za stosowne, uwzględnienie niniejszej skargi i zmianę zaskarżonej decyzji oraz, w rezultacie, potwierdzenie ważności spornego znaku towarowego dla „odzieży” z klasy 25, w każdym razie bez uszczerbku dla ważności innych towarów zastrzeżonych w tej klasie, na które nie ma wpływu unieważnienie;

| — | w odniesieniu do towarów z klasy 18: uwzględnienie niniejszej skargi, zmianę zaskarżonej decyzję i, w rezultacie, potwierdzenie ważności spornego znaku towarowego dla następujących towarów: Klasa 18: Towary z tych materiałów nieujęte w innych klasach [skóra i jej imitacje]; kąpielówki; parasole; torby plażowe; teczki, portfele [ze skóry]; etui na karty [portfele]; torby z dzianiny; torebki z uchwytem; chlebaki; portfele; torebki typu worek; plecaki; plecaki szkolne; tornistry; torby na zakupy; torby sportowe; kufry przeznaczone do przechowywania przyborów toaletowych zwane „kosmetyczkami”; torby na zakupy na kółkach; |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do towarów z klasy 18: uwzględnienie niniejszej skargi, zmianę zaskarżonej decyzję i, w rezultacie, potwierdzenie ważności spornego znaku towarowego dla następujących towarów: Klasa 18: Towary z tych materiałów nieujęte w innych klasach [skóra i jej imitacje]; kąpielówki; parasole; torby plażowe; teczki, portfele [ze skóry]; etui na karty [portfele]; torby z dzianiny; torebki z uchwytem; chlebaki; portfele; torebki typu worek; plecaki; plecaki szkolne; tornistry; torby na zakupy; torby sportowe; kufry przeznaczone do przechowywania przyborów toaletowych zwane „kosmetyczkami”; torby na zakupy na kółkach;

| — | w każdym razie, obciążenie strony wnoszącej o unieważnienie prawa do znaku kosztami niniejszego postępowania i poprzednich instancji. |
| --- | --- |

—

w każdym razie, obciążenie strony wnoszącej o unieważnienie prawa do znaku kosztami niniejszego postępowania i poprzednich instancji.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---