# Επίσημη Εφημερίδα C 2/2023

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 2 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 66ό έτος4 Ιανουαρίου 2023 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 2

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

66ό έτος4 Ιανουαρίου 2023

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | II   Ανακοινώσεις |
| | ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Ευρωπαϊκή Επιτροπή |
| 2023/C 2/01 | Ανακοινωση της Επιτροπhς — Οικονομικές κυρώσεις στις διαδικασίες επί παραβάσει | 1 |
| 2023/C 2/02 | Μη διατύπωση αντιρρήσεων σε κοινοποιηθείσα συγκέντρωση (Υπόθεση M.10944 — MITSUBISHI / HERE) (
  1
  ) | 17 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

II   Ανακοινώσεις

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

2023/C 2/01

Ανακοινωση της Επιτροπhς — Οικονομικές κυρώσεις στις διαδικασίες επί παραβάσει

1

2023/C 2/02

Μη διατύπωση αντιρρήσεων σε κοινοποιηθείσα συγκέντρωση (Υπόθεση M.10944 — MITSUBISHI / HERE) (
  1
  )

1

17

---

| | IV   Πληροφορίες |
| --- | --- |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Ευρωπαϊκή Επιτροπή |
| 2023/C 2/03 | Επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης: — 2,50 % την 1 Ιανουαρίου 2023 — Ισοτιμίες του ευρώ | 18 |
| 2023/C 2/04 | Περιληψη αποφασης της Επιτροπης της 10ης Ιανουαρίου 2022 περί απόρριψης της αρμοδιότητάς της κατά την έννοια των άρθρων 1 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου (Υπόθεση C.1886 — Iliad — Άρθρο 265 Πρόσκληση προς ενέργεια)
  (κοινοποιηθείσα με αριθμό εγγράφου C(2022)78) | 19 |

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

2023/C 2/03

Επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης: — 2,50 % την 1 Ιανουαρίου 2023 — Ισοτιμίες του ευρώ

18

2023/C 2/04

Περιληψη αποφασης της Επιτροπης της 10ης Ιανουαρίου 2022 περί απόρριψης της αρμοδιότητάς της κατά την έννοια των άρθρων 1 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου (Υπόθεση C.1886 — Iliad — Άρθρο 265 Πρόσκληση προς ενέργεια)
  (κοινοποιηθείσα με αριθμό εγγράφου C(2022)78)

(κοινοποιηθείσα με αριθμό εγγράφου C(2022)78)

19

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ |

---

(1)   Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

1

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

II Ανακοινώσεις

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

| 4.1.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 2/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.1.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 2/1

---

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠHΣ

Οικονομικές κυρώσεις στις διαδικασίες επί παραβάσει

(2023/C 2/01)

1.   ΕΙΣΑΓΩΓΗ — ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΙΑΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Σύμφωνα με τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ), όταν η Επιτροπή παραπέμπει κράτος μέλος στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Δικαστήριο) λόγω παράβασης υποχρέωσής του εκ των Συνθηκών, μπορεί να προτείνει στο Δικαστήριο την επιβολή οικονομικών κυρώσεων στο εν λόγω κράτος μέλος σε δύο περιπτώσεις:

| — | όταν το κράτος μέλος δεν έλαβε τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση προγενέστερης απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του δικαίου της ΕΕ (άρθρο 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ) (1), |
| --- | --- |

—

όταν το κράτος μέλος δεν έλαβε τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση προγενέστερης απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του δικαίου της ΕΕ (άρθρο 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ) (1),

| — | όταν το κράτος μέλος παρέβη την υποχρέωσή του να ανακοινώσει τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο μιας οδηγίας που εκδόθηκε σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία (άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ). |
| --- | --- |

—

όταν το κράτος μέλος παρέβη την υποχρέωσή του να ανακοινώσει τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο μιας οδηγίας που εκδόθηκε σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία (άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ).

Και στις δύο περιπτώσεις, η κύρωση που επιβάλλει το Δικαστήριο μπορεί να συνίσταται σε κατ’ αποκοπή ποσό, επειδή συνεχίζεται η παράβαση έως την έκδοση της απόφασής του ή έως την πλήρη εκτέλεση της απόφασης, εφόσον αυτή επιτευχθεί νωρίτερα, και σε ημερήσια χρηματική ποινή, προκειμένου να παρακινηθεί το οικείο κράτος μέλος να θέσει τέλος στην παράβαση το ταχύτερο δυνατόν μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. Η Επιτροπή προτείνει στο Δικαστήριο τα ποσά των οικονομικών κυρώσεων, αλλά εναπόκειται στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που διαθέτει (2), να καθορίσει τα ποσά που θεωρεί, αφενός μεν, πρόσφορα για τις περιστάσεις, αφετέρου δε ανάλογα προς την διαπιστωθείσα παράβαση και την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους (3).

Η δυνατότητα του Δικαστηρίου να επιβάλλει οικονομικές κυρώσεις στα κράτη μέλη —και η δυνατότητα της Επιτροπής να ζητεί την επιβολή κυρώσεων αυτού του είδους— χρονολογείται από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ του 1992. Για να διασφαλιστεί η διαφάνεια και η ίση μεταχείριση, η Επιτροπή έχει δημοσιεύσει, από το 1996, σειρά ανακοινώσεων και σημειωμάτων που περιγράφουν την πολιτική της και τη μεθοδολογία που εφαρμόζει για τον υπολογισμό των οικονομικών κυρώσεων (4).

Στην παρούσα ανακοίνωση επανεξετάζονται όλες οι ανακοινώσεις της Επιτροπής σχετικά με τις οικονομικές κυρώσεις που εκδόθηκαν από το 1996 έως το 2021 (βλ. τον σχετικό κατάλογο στο παράρτημα ΙΙ). Το περιεχόμενο των εν λόγω ανακοινώσεων αντικαθίσταται και ενσωματώνεται στην παρούσα ανακοίνωση, ενώ παράλληλα επικαιροποιείται, όπου κρίνεται αναγκαίο, με βάση την πλέον πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου. Αυτό συμβαίνει κυρίως για την απαλοιφή οποιασδήποτε αναφοράς στη θεσμική βαρύτητα του οικείου κράτους μέλους κατά τον υπολογισμό των οικονομικών κυρώσεων που προτείνει η Επιτροπή στο Δικαστήριο (βλ. σημείο 3.4).

Η παρούσα ανακοίνωση εφαρμόζεται επίσης σε σχέση με τη Συνθήκη Ευρατόμ, στον βαθμό που το άρθρο 106α αυτής καθιστά το άρθρο 260 της ΣΛΕΕ εφαρμοστέο σε θέματα που καλύπτονται από την εν λόγω Συνθήκη.

2.   ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Μολονότι η τελική απόφαση για την επιβολή των κυρώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 260 της ΣΛΕΕ εναπόκειται στο Δικαστήριο, η Επιτροπή διαδραματίζει κεντρικό ρόλο, δεδομένου ότι υποβάλλει στο Δικαστήριο πρόταση για το ύψος των οικονομικών κυρώσεων. Για λόγους διαφάνειας και ίσης μεταχείρισης, η Επιτροπή δημοσιεύει συστηματικά τα κριτήρια που εφαρμόζει όταν προτείνει οικονομικές κυρώσεις.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι οικονομικές κυρώσεις που επιβάλλονται θα πρέπει να βασίζονται σε τρία θεμελιώδη κριτήρια (5):

| — | τη σοβαρότητα της παράβασης, |
| --- | --- |

—

τη σοβαρότητα της παράβασης,

| — | τη διάρκεια της παράβασης, |
| --- | --- |

—

τη διάρκεια της παράβασης,

| — | την αναγκαιότητα να διασφαλιστεί η αποτρεπτική λειτουργία της ίδιας της οικονομικής κύρωσης ώστε να αποφευχθούν περαιτέρω παραβάσεις. |
| --- | --- |

—

την αναγκαιότητα να διασφαλιστεί η αποτρεπτική λειτουργία της ίδιας της οικονομικής κύρωσης ώστε να αποφευχθούν περαιτέρω παραβάσεις.

Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των κυρώσεων, είναι σημαντικό να καθοριστούν ποσά επαρκώς υψηλά προκειμένου να έχουν αποτρεπτικό αποτέλεσμα. Η επιβολή αμιγώς συμβολικών κυρώσεων θα στερούσε την πρακτική αποτελεσματικότητα από τον μηχανισμό επιβολής κυρώσεων του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ, ο οποίος λειτουργεί επικουρικά ως προς τη διαδικασία επί παραβάσει, και θα υπονόμευε τον απώτερο στόχο του, δηλαδή τη διασφάλιση της πλήρους συμμόρφωσης με το δίκαιο της Ένωσης.

Οι κυρώσεις που προτείνει η Επιτροπή στο Δικαστήριο θα πρέπει να έχουν συνοχή και να μπορούν να προβλεφθούν από τα κράτη μέλη, αλλά και να καθορίζονται βάσει μεθόδου που είναι σύμφωνη τόσο με την αρχή της αναλογικότητας όσο και με την αρχή της ίσης μεταχείρισης των κρατών μελών. Επίσης, με τη χρήση σαφούς και ομοιόμορφης μεθόδου διασφαλίζεται ότι η Επιτροπή αιτιολογεί δεόντως τον υπολογισμό του ύψους των κυρώσεων που προτείνει στο Δικαστήριο (6).

Η Επιτροπή προτείνει συστηματικά στο Δικαστήριο την επιβολή τόσο κατ’ αποκοπή ποσού όσο και χρηματικής ποινής στο οικείο κράτος μέλος. Αυτό ισχύει για τις προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ (μη εκτέλεση προγενέστερης απόφασης του Δικαστηρίου), καθώς και βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ (μη κοινοποίηση μέτρων για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο νομοθετικής οδηγίας).

Επομένως, όταν ένα κράτος μέλος θέτει τέλος στην παράβαση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, η Επιτροπή δεν παραιτείται από την προσφυγή αλλά εμμένει στο αίτημά της για την επιβολή κατ’ αποκοπή ποσού προκειμένου να καλυφθεί με τον τρόπο αυτόν η διάρκεια της παράβασης μέχρι τη χρονική στιγμή που αυτή θα τερματιστεί. Η Επιτροπή κάνει προσπάθειες να ενημερώνει αμελλητί το Δικαστήριο κάθε φορά που ένα κράτος μέλος θέτει τέλος σε παράβαση, σε οποιοδήποτε στάδιο και αν βρίσκεται η δικαστική διαδικασία. Το ίδιο πράττει όταν, μετά την έκδοση απόφασης βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 ή του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, ένα κράτος μέλος επανορθώνει την κατάσταση, με αποτέλεσμα να παύει και η υποχρέωση καταβολής χρηματικής ποινής.

Οι οικονομικές κυρώσεις που διατάσσει το Δικαστήριο και τις οποίες καταβάλλουν τα κράτη μέλη, είτε πρόκειται για κατ’ αποκοπή ποσό είτε για χρηματική ποινή, συνιστούν «άλλα έσοδα» της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 311 της ΣΛΕΕ και σύμφωνα με την απόφαση 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ (7).

2.1.   Η αρχή της αναλογικότητας

Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως κρίνει (8) ότι οι οικονομικές κυρώσεις θα πρέπει να είναι, αφενός, προσαρμοσμένες στις περιστάσεις και, αφετέρου, ανάλογες τόσο προς τη διαπιστωθείσα παράβαση όσο και προς την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους. Η Επιτροπή εξετάζει προσεκτικά σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να λάβει υπόψη τις εν λόγω αρχές κατά την εφαρμογή των διαφόρων κριτηρίων που χρησιμοποιεί για τον υπολογισμό των κυρώσεων που προτείνει στο Δικαστήριο. Ειδικότερα, για τον υπολογισμό των κυρώσεων θα πρέπει, κατά περίπτωση, να λαμβάνεται εκ των προτέρων υπόψη η πιθανότητα μεταβολής των συνθηκών (9).

Η αρχή της αναλογικότητας ενδέχεται να έχει διάφορες συνέπειες και, ειδικότερα, την αρχή να προτείνονται κυρώσεις προσαρμοσμένες στις περιστάσεις:

Ενδέχεται να υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες είναι σκόπιμο να προτείνονται ποινές βάσει μαθηματικού φθίνοντος τύπου, ώστε να λαμβάνεται υπόψη η πρόοδος ενός κράτους μέλους όσον αφορά τη συμμόρφωση με τις ενωσιακές υποχρεώσεις του. Πιθανό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση στην οποία ένα κράτος μέλος έχει παραβεί το δίκαιο της Ένωσης διότι λειτουργούν σε αυτό παράνομοι χώροι υγειονομικής ταφής, διότι ορισμένες από τις πόλεις του κράτους μέλους δεν συμμορφώνονται με τα πρότυπα ποιότητας όσον αφορά τα αστικά λύματα ή για μη συμμορφούμενες ζώνες ποιότητας του αέρα. Όταν είναι δυνατή η μαθηματική αξιολόγηση της προόδου του κράτους μέλους όσον αφορά τη συμμόρφωση (για παράδειγμα με βάση το ποσοστό του συνόλου των χώρων υγειονομικής ταφής, των πόλεων ή των ζωνών ποιότητας του αέρα που συμμορφώνονται) με χαρακτηριστικό γνώρισμα των εν λόγω παραβάσεων την επιβολή υποχρέωσης αμιγώς «βάσει αποτελέσματος», η Επιτροπή μπορεί να προτείνει στο Δικαστήριο έναν φθίνοντα τύπο για τον καθορισμό των κυρώσεων (10).

Επίσης, ενδέχεται να υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η Επιτροπή προτείνει οι ποινές που προκύπτουν να καταβάλλονται μόνο μετά από τακτά χρονικά διαστήματα, για παράδειγμα έξι μήνες ή ένα έτος μετά την έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ (11). Η περίπτωση αυτή ενδείκνυται όταν η συμμόρφωση μπορεί να αξιολογείται μόνο ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ή όταν η μέθοδος αξιολόγησης εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα των αποτελεσμάτων της παρακολούθησης. Η εν λόγω περίπτωση μπορεί να προβλέπεται από τη σχετική νομοθεσία. Με τον τρόπο αυτόν διασφαλίζεται ότι η ποινή που προτείνει η Επιτροπή αντιστοιχεί πράγματι στον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες συνεχίστηκε η παράβαση, οι οποίες ορισμένες φορές μπορούν να εξακριβωθούν μόνο κατόπιν παρέλευσης ορισμένου χρονικού διαστήματος και όταν καθίστανται διαθέσιμες επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τη συμμόρφωση.

2.2.   Αρχές που σχετίζονται με το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ

Σκοπός του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ (12) είναι η παροχή κινήτρων στα κράτη μέλη να μεταφέρουν στο εθνικό δίκαιο οδηγίες που εκδίδονται σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία (13) εντός των προθεσμιών που ορίζει ο νομοθέτης της Ένωσης και, ως εκ τούτου, να διασφαλιστεί ότι η νομοθεσία της Ένωσης είναι πραγματικά αποτελεσματική. Δεν πρόκειται μόνο για ζήτημα διαφύλαξης των γενικών συμφερόντων που επιδιώκει η νομοθεσία της Ένωσης, αλλά πρόκειται κυρίως για ζήτημα προστασίας των συμφερόντων των Ευρωπαίων πολιτών οι οποίοι απολαμβάνουν τα δικαιώματα και τα οφέλη που απορρέουν από την εν λόγω νομοθεσία. Οι καθυστερήσεις είναι μη αποδεκτές και στις δύο περιπτώσεις. Τελικά, υπονομεύεται η αξιοπιστία του συνόλου των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, όταν ένα κράτος μέλος μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο τη νομοθεσία της Ένωσης αργότερα από ό,τι θα έπρεπε.

Αυτό σημαίνει ότι, για παραβιάσεις που καλύπτονται από το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, δηλαδή για μη ανακοίνωση μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο οδηγίας που εκδόθηκε σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία, οι παραπομπές στο Δικαστήριο συνοδεύονται άμεσα από αίτηση προς το Δικαστήριο να επιβάλει οικονομικές κυρώσεις στο οικείο κράτος μέλος. Σε αντίθεση με τις παραβιάσεις που εμπίπτουν αποκλειστικά στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ, δεν απαιτείται δεύτερη χωριστή διαδικασία για την επιβολή οικονομικών κυρώσεων σε περίπτωση παραβιάσεων αυτού του είδους.

Το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ προβλέπει ρητά ότι το ποσό της οικονομικής κύρωσης που επιβάλλει το Δικαστήριο δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό που προτείνει η Επιτροπή.

Η Επιτροπή σταθερά θεωρεί ότι ο μηχανισμός κυρώσεων που προβλέπεται στο άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ θα πρέπει να χρησιμοποιείται καταρχήν σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες ένα κράτος μέλος δεν εκπληρώνει υποχρέωση που υπάγεται στην εν λόγω διάταξη. Η διασφάλιση της μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο νομοθετικών οδηγιών από τα κράτη μέλη εντός των προθεσμιών που ορίζονται στις εν λόγω οδηγίες, είναι εξίσου σημαντική για όλες τις νομοθετικές οδηγίες. Η Επιτροπή, από την πλευρά της, έχει ορίσει ως στόχο να προσφεύγει στο Δικαστήριο εντός 12 μηνών για διαδικασίες επί παραβάσει, εάν η οδηγία εξακολουθεί να μην έχει μεταφερθεί.

Το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν κοινοποιεί μέτρα για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο οδηγιών οι οποίες δεν εκδίδονται σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία. Όταν το κράτος μέλος παραβαίνει την υποχρέωσή του περί κοινοποίησης μέτρων σχετικά με τις εν λόγω οδηγίες που δεν εκδίδονται σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία, η Επιτροπή παραπέμπει την εν λόγω παράβαση στο Δικαστήριο, πρώτον, μέσω κίνησης διαδικασίας επί παραβάσει που προβλέπεται στο άρθρο 258 της ΣΛΕΕ και, εάν το κράτος μέλος δεν συμμορφωθεί με απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση, με δεύτερη παραπομπή στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. Ομοίως, το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ δεν μπορεί να εφαρμοστεί όταν ένα κράτος μέλος δεν κοινοποιεί μέτρα για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο οδηγιών που έχουν εκδοθεί δυνάμει των άρθρων 31 και 32 της Συνθήκης Ευρατόμ. Στις εν λόγω περιπτώσεις, η Επιτροπή εφαρμόζει την ίδια διττή διαδικασία παραπομπής με αυτήν που χρησιμοποιείται για τις οδηγίες που δεν εκδίδονται σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία δυνάμει των διατάξεων της ΣΛΕΕ.

Το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ καλύπτει τόσο την ολική όσο και τη μερική μη κοινοποίηση μέτρων για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο νομοθετικής οδηγίας. Περίπτωση μερικής μη κοινοποίησης μπορεί να προκύψει είτε όταν τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο που κοινοποιούνται δεν καλύπτουν το σύνολο της επικράτειας του οικείου κράτους μέλους είτε όταν η κοινοποίηση είναι ελλιπής, καθώς δεν περιλαμβάνει όλα τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο τα οποία αντιστοιχούν σε μέρος της οδηγίας.

Στην υποχρέωση του κράτους μέλους να κοινοποιεί μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, περιλαμβάνεται και η υποχρέωση να παρέχει αρκούντως σαφείς και ακριβείς πληροφορίες (14) σχετικά με τις διατάξεις του εθνικού δικαίου που μεταφέρουν τις αντίστοιχες διατάξεις μιας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Η μη παροχή των εν λόγω σαφών και ακριβών πληροφοριών μπορεί να επισύρει κυρώσεις βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κοινοποιήσεις μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο που δεν αναφέρουν σαφώς τις διατάξεις του εθνικού δικαίου που διασφαλίζουν τη μεταφορά κάθε διάταξης της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, δικαιολογούν παραπομπή δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Χωρίς τις πληροφορίες αυτές, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εξακριβώσει αν το κράτος μέλος έχει πράγματι μεταφέρει πλήρως την εν λόγω οδηγία στο εθνικό δίκαιο. Ωστόσο, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, σε περίπτωση που μια κοινοποίηση δεν χρειάζεται εξηγήσεις, η Επιτροπή δεν προσφεύγει σε παραπομπή δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, ακόμη και αν η εν λόγω κοινοποίηση δεν προσδιορίζει για κάθε διάταξη της νομοθετικής οδηγίας τα αντίστοιχα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Επομένως, η Επιτροπή προσφεύγει σε παραπομπές του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ μόνον όταν δεν υπάρχουν σαφείς αναφορές που καθορίζουν ποιες διατάξεις του εθνικού δικαίου μεταφέρουν συγκεκριμένες διατάξεις της οδηγίας. Οι εν λόγω αναφορές θα πρέπει να παρέχονται με τη μορφή επεξηγηματικών εγγράφων στα οποία μπορεί να προστίθεται πίνακας αντιστοιχίας, ώστε οι διατάξεις της οδηγίας να αντιστοιχίζονται με συστηματικό τρόπο με τις διατάξεις του εθνικού δικαίου.

Οι οδηγίες περιέχουν συνήθως ρήτρα σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη υποχρεούνται να αναφέρονται στην οδηγία είτε απευθείας στις διατάξεις του εθνικού δικαίου που θεσπίζονται για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο είτε κατά τη δημοσίευση των εν λόγω διατάξεων (στο εξής: ρήτρα διασύνδεσης). Η εν λόγω υποχρέωση δίνει τη δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν την έκταση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών τους στον συγκεκριμένο τομέα που διέπεται από το δίκαιο της Ένωσης.

Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως κρίνει ότι, όταν προβλέπεται ρήτρα διασύνδεσης, απαιτείται ειδικό μέτρο μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο (15). Κατά την κοινοποίηση στην Επιτροπή των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, η απλή αναφορά από κράτος μέλος σε προϋπάρχουσα εθνική νομοθεσία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ειδικό μέτρο μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Πράξεις του εθνικού δικαίου προγενέστερες της οδηγίας μπορούν να χαρακτηριστούν ως ειδικό μέτρο μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, υπό την προϋπόθεση ότι το κράτος μέλος αναφέρεται στις εν λόγω πράξεις στο πλαίσιο επίσημης δημοσίευσης στην οποία αναφέρονται σαφώς οι προϋπάρχουσες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις με τις οποίες το κράτος μέλος θεωρεί ότι εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που επιβάλλει μια οδηγία. Η εν λόγω επίσημη δημοσίευση θα πρέπει να περιλαμβάνεται στην κοινοποίηση προς την Επιτροπή.

Κάθε διαφορά σχετικά με την επάρκεια των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο που κοινοποιούνται, δηλαδή αν τα μέτρα αυτά συνιστούν ορθή μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των αντίστοιχων διατάξεων μιας οδηγίας, εξετάζεται στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 258 της ΣΛΕΕ.

3.   ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ

Η ποινή που πρέπει να καταβάλουν τα κράτη μέλη είναι ένα ποσό που υπολογίζεται καταρχήν ανά ημέρα καθυστέρησης —με την επιφύλαξη τυχόν διαφορετικής περιόδου αναφοράς σε συγκεκριμένες περιπτώσεις— και δη από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 260 παράγραφος 2 ή το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ έως την ημερομηνία κατά την οποία το κράτος μέλος θέτει τέλος στην παράβαση. Σκοπός της χρηματικής ποινής είναι να ωθήσει το οικείο κράτος μέλος να παύσει την παραβίαση των υποχρεώσεών του το συντομότερο δυνατόν μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου.

Το ποσό της ημερήσιας χρηματικής ποινής υπολογίζεται ως εξής:

| — | με πολλαπλασιασμό ενός βασικού κατ’ αποκοπή ποσού με έναν συντελεστή σοβαρότητας και έναν συντελεστή διάρκειας, |
| --- | --- |

—

με πολλαπλασιασμό ενός βασικού κατ’ αποκοπή ποσού με έναν συντελεστή σοβαρότητας και έναν συντελεστή διάρκειας,

| — | με πολλαπλασιασμό του αποτελέσματος που προκύπτει επί ένα ποσό που καθορίζεται ανά κράτος μέλος (στο εξής: συντελεστής n), το οποίο αντικατοπτρίζει την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους. |
| --- | --- |

—

με πολλαπλασιασμό του αποτελέσματος που προκύπτει επί ένα ποσό που καθορίζεται ανά κράτος μέλος (στο εξής: συντελεστής n), το οποίο αντικατοπτρίζει την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους.

Ο ακόλουθος τύπος συνοψίζει τη μέθοδο υπολογισμού της χρηματικής ποινής:

| Dp = (F-Rap × Cs × Cd) × n

  όπου: Dp = ημερήσια χρηματική ποινή· F-Rap = κατ’ αποκοπή ποσό «χρηματικής ποινής»· Cs = συντελεστής σοβαρότητας· Cd = συντελεστής διάρκειας· n = συντελεστής «n» που αντικατοπτρίζει την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους. |
| --- |

Dp = (F-Rap × Cs × Cd) × n

όπου: Dp = ημερήσια χρηματική ποινή· F-Rap = κατ’ αποκοπή ποσό «χρηματικής ποινής»· Cs = συντελεστής σοβαρότητας· Cd = συντελεστής διάρκειας· n = συντελεστής «n» που αντικατοπτρίζει την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους.

3.1.   Βασικό κατ’ αποκοπή ποσό

Το βασικό κατ’ αποκοπή ποσό ορίζεται ως το πάγιο ποσό επί του οποίου εφαρμόζονται οι συντελεστές πολλαπλασιασμού. Με το εν λόγω ποσό αντιμετωπίζεται η παραβίαση της αρχής της νομιμότητας, η οποία ισχύει για όλες τις περιπτώσεις βάσει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ. Έχει καθοριστεί σε επίπεδο που διασφαλίζει ότι:

| — | η Επιτροπή διατηρεί ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά την εφαρμογή του συντελεστή σοβαρότητας, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή διατηρεί ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά την εφαρμογή του συντελεστή σοβαρότητας,

| — | το ποσό είναι εύλογο για όλα τα κράτη μέλη, |
| --- | --- |

—

το ποσό είναι εύλογο για όλα τα κράτη μέλη,

| — | το ποσό, πολλαπλασιαζόμενο επί τον συντελεστή σοβαρότητας, είναι αρκετά υψηλό ώστε να υφίσταται αρκετή πίεση το οικείο κράτος μέλος. |
| --- | --- |

—

το ποσό, πολλαπλασιαζόμενο επί τον συντελεστή σοβαρότητας, είναι αρκετά υψηλό ώστε να υφίσταται αρκετή πίεση το οικείο κράτος μέλος.

Το βασικό κατ’ αποκοπή ποσό που εφαρμόζεται στις χρηματικές ποινές καθορίζεται στο σημείο 1 του παραρτήματος I.

3.2.   Εφαρμογή του συντελεστή σοβαρότητας (συντελεστής σε κλίμακα μεταξύ 1 και 20)

Παράβαση που αφορά τη μη εκτέλεση δικαστικής απόφασης από κράτος μέλος ή τη μη κοινοποίηση μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο οδηγίας που εκδίδεται σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία, θεωρείται πάντοτε σοβαρή. Για να προσαρμοστεί το ποσό της ποινής στις ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης, η Επιτροπή καθορίζει τον συντελεστή σοβαρότητας βάσει δύο παραμέτρων: αφενός, της σημασίας των ενωσιακών κανόνων που παραβιάστηκαν ή δεν μεταφέρθηκαν στο εθνικό δίκαιο και, αφετέρου, των επιπτώσεων της παράβασης επί των γενικών και των ειδικών συμφερόντων.

Λαμβανομένων υπόψη των εκτιμήσεων που διατυπώνονται κατωτέρω, η σοβαρότητα της παράβασης προσδιορίζεται με συντελεστή που καθορίζει η Επιτροπή βάσει κλίμακας με κατώτατο όριο το 1 και ανώτατο όριο το 20.

3.2.1.   
  Μη εκτέλεση δικαστικής απόφασης (άρθρο 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ)

3.2.1.1.   Σημασία των διατάξεων που παραβιάστηκαν

Για να προσδιοριστεί η σημασία της συνεχιζόμενης παραβίασης του δικαίου της Ένωσης, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τη φύση και την έκταση των οικείων διατάξεων και όχι τη θέση των εν λόγω διατάξεων στην ιεραρχία των κανόνων δικαίου. Για παράδειγμα, η παράβαση της αρχής της απαγόρευσης των διακρίσεων θα πρέπει πάντοτε να θεωρείται πολύ σοβαρή, είτε η παράβαση απορρέει από παραβίαση της αρχής που θεσπίζεται στη Συνθήκη είτε από παραβίαση της αρχής που ορίζεται σε κανονισμό ή σε οδηγία. Οι παραβάσεις που θίγουν θεμελιώδη δικαιώματα ή τις τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες που προστατεύει η Συνθήκη θα πρέπει κατά γενικό κανόνα, αφενός, να θεωρούνται ιδιαίτερα σοβαρές και, αφετέρου, να συνεπάγονται την επιβολή ενδεδειγμένης ποινής.

Όταν η Επιτροπή ασκεί προσφυγή δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, το γεγονός ότι το κράτος μέλος δεν εκτελεί απόφαση που αποτελεί πάγια νομολογία του Δικαστηρίου (για παράδειγμα, όταν η εν λόγω απόφαση εκδίδεται σε συνέχεια παρόμοιων αποφάσεων οι οποίες εκδόθηκαν σε διαδικασίες επί παραβάσει ή κατόπιν αίτησης έκδοσης προδικαστικής απόφασης) θα πρέπει να θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας. Αυτό ισχύει ιδίως στην περίπτωση που το Δικαστήριο έχει ήδη διαπιστώσει ότι το οικείο κράτος μέλος έχει παραβιάσει παρόμοιες διατάξεις του δικαίου της Ένωσης.

Ομοίως, επιβαρυντικό παράγοντα συνιστά η έλλειψη πλήρους συνεργασίας κράτους μέλους με την Επιτροπή κατά τη διαδικασία που έχει ως αποτέλεσμα την παραπομπή στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της ΣΛΕΕ.

Το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος έχει λάβει μέτρα που θεωρεί επαρκή για την αποκατάσταση της φερόμενης παραβίασης από αυτό, αλλά η Επιτροπή θεωρεί τα μέτρα αυτά ανεπαρκή, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά από την περίπτωση στην οποία το κράτος μέλος δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε ενέργεια για την αποκατάσταση της εν λόγω παραβίασης (σε αυτήν την περίπτωση είναι σαφές ότι το κράτος μέλος παραβιάζει το άρθρο 260 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ).

Τέλος, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ελαφρυντικές περιστάσεις, όπως το γεγονός ότι η δικαστική απόφαση που πρέπει να εφαρμοστεί εγείρει πραγματικά ζητήματα ερμηνείας ή ότι υπάρχουν ιδιαίτερες εγγενείς δυσκολίες όσον αφορά την εκτέλεση της απόφασης στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα (για παράδειγμα, απαιτείται σχεδιασμός, έγκριση, χρηματοδότηση και κατασκευή υποδομών για την επίτευξη της εκτέλεσης).

3.2.1.2.   Επιπτώσεις της παράβασης επί των γενικών και των ειδικών συμφερόντων

Οι επιπτώσεις των παραβάσεων επί των γενικών ή των ειδικών συμφερόντων θα πρέπει να αξιολογούνται κατά περίπτωση, αφού συνεκτιμηθούν για παράδειγμα:

| — | η απώλεια ιδίων πόρων της Ένωσης, |
| --- | --- |

—

η απώλεια ιδίων πόρων της Ένωσης,

| — | η σοβαρότητα της ζημίας στα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ, |
| --- | --- |

—

η σοβαρότητα της ζημίας στα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ,

| — | ο αντίκτυπος της παράβασης στον τρόπο λειτουργίας της Ένωσης (για παράδειγμα παραβάσεις που αφορούν τις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης, όπως αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της ΣΛΕΕ, καθώς και παραβάσεις που επηρεάζουν την ικανότητα των εθνικών δικαστικών συστημάτων να συμβάλουν στην αποτελεσματική επιβολή του δικαίου της ΕΕ), |
| --- | --- |

—

ο αντίκτυπος της παράβασης στον τρόπο λειτουργίας της Ένωσης (για παράδειγμα παραβάσεις που αφορούν τις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης, όπως αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της ΣΛΕΕ, καθώς και παραβάσεις που επηρεάζουν την ικανότητα των εθνικών δικαστικών συστημάτων να συμβάλουν στην αποτελεσματική επιβολή του δικαίου της ΕΕ),

| — | η σοβαρή ή ανεπανόρθωτη βλάβη στην ανθρώπινη υγεία ή στο περιβάλλον, |
| --- | --- |

—

η σοβαρή ή ανεπανόρθωτη βλάβη στην ανθρώπινη υγεία ή στο περιβάλλον,

| — | η οικονομική ή άλλη ζημία που υπέστησαν φυσικά πρόσωπα και οικονομικοί φορείς, |
| --- | --- |

—

η οικονομική ή άλλη ζημία που υπέστησαν φυσικά πρόσωπα και οικονομικοί φορείς,

| — | τα χρηματικά ποσά που αφορά η παράβαση, |
| --- | --- |

—

τα χρηματικά ποσά που αφορά η παράβαση,

| — | κάθε πιθανό οικονομικό πλεονέκτημα που αποκομίζει το κράτος μέλος από τη μη εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου, |
| --- | --- |

—

κάθε πιθανό οικονομικό πλεονέκτημα που αποκομίζει το κράτος μέλος από τη μη εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου,

| — | η σχετική σημασία της παράβασης λαμβανομένων υπόψη του κύκλου εργασιών ή της προστιθέμενης αξίας του οικείου οικονομικού κλάδου, |
| --- | --- |

—

η σχετική σημασία της παράβασης λαμβανομένων υπόψη του κύκλου εργασιών ή της προστιθέμενης αξίας του οικείου οικονομικού κλάδου,

| — | το μέγεθος του πληθυσμού που επηρεάζεται από την παράβαση, |
| --- | --- |

—

το μέγεθος του πληθυσμού που επηρεάζεται από την παράβαση,

| — | η ευθύνη της Ένωσης έναντι τρίτων χωρών, |
| --- | --- |

—

η ευθύνη της Ένωσης έναντι τρίτων χωρών,

| — | η φύση της παράβασης, δηλαδή ο συστημικός ή διαρθρωτικός χαρακτήρας της παράβασης ή η συνεχιζόμενη μη ορθή εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ από κράτος μέλος. |
| --- | --- |

—

η φύση της παράβασης, δηλαδή ο συστημικός ή διαρθρωτικός χαρακτήρας της παράβασης ή η συνεχιζόμενη μη ορθή εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ από κράτος μέλος.

Θα μπορούσε επίσης να συνεκτιμηθεί αν η παράβαση είναι μεμονωμένη ή συνιστά επανάληψη προγενέστερης παράβασης.

Όταν η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα φυσικών προσώπων για τον υπολογισμό του ύψους της ποινής, δεν επιδιώκει την επανόρθωση της ζημίας και της απώλειας που τα εν λόγω πρόσωπα υπέστησαν συνεπεία της παράβασης, δεδομένου ότι η επανόρθωση αυτή μπορεί να επιτευχθεί μέσω διαδικασίας ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. Αντιθέτως, σκοπός της Επιτροπής είναι να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις μιας παράβασης από τη σκοπιά των οικείων φυσικών προσώπων ή των οικείων οικονομικών φορέων. Ως εκ τούτου, για παράδειγμα, οι επιπτώσεις δεν είναι ίδιες όταν η παράβαση αφορά συγκεκριμένη περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής (μη αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων) και όταν αφορά μη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο οδηγίας σχετικά με την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων, γεγονός που θα υπονόμευε τα συμφέροντα ενός ολόκληρου επαγγελματικού κλάδου.

3.2.2.   Μη ανακοίνωση μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο (άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ)

Για προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή εφαρμόζει συστηματικά συντελεστή σοβαρότητας «10» σε περίπτωση καμίας ανακοίνωσης μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Σε μια Ένωση που βασίζεται στον σεβασμό του κράτους δικαίου, όλες οι νομοθετικές οδηγίες πρέπει να θεωρούνται ίσης σημασίας και να απαιτείται πλήρης μεταφορά στο εθνικό δίκαιο από τα κράτη μέλη εντός των προθεσμιών που καθορίζονται στις εν λόγω οδηγίες.

Σε περίπτωση μερικής μη ανακοίνωσης μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, η σημασία του κενού στη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό του συντελεστή σοβαρότητας που είναι μικρότερος από «10». Επιπλέον, μπορούν να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις της παράβασης στα γενικά και τα ειδικά συμφέροντα (βλ. τις εκτιμήσεις που παρατίθενται στο σημείο 3.2.1.2 ανωτέρω).

3.3.   Εφαρμογή του συντελεστή διάρκειας

Για τον υπολογισμό του ποσού της χρηματικής ποινής που αντιστοιχεί στη διάρκεια της παράβασης:

| — | για προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, λαμβάνεται υπόψη η χρονική περίοδος από την ημερομηνία έκδοσης της πρώτης απόφασης του Δικαστηρίου έως την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή αποφασίζει να παραπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο, |
| --- | --- |

—

για προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, λαμβάνεται υπόψη η χρονική περίοδος από την ημερομηνία έκδοσης της πρώτης απόφασης του Δικαστηρίου έως την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή αποφασίζει να παραπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο,

| — | για προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, λαμβάνεται υπόψη η χρονική περίοδος από την επομένη της εκπνοής της προθεσμίας για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έως ότου η Επιτροπή αποφασίσει να παραπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο. |
| --- | --- |

—

για προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, λαμβάνεται υπόψη η χρονική περίοδος από την επομένη της εκπνοής της προθεσμίας για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έως ότου η Επιτροπή αποφασίσει να παραπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο.

Ο συντελεστής διάρκειας εκφράζεται ως πολλαπλασιαστής με κατώτατο ύψος το 1 και ανώτατο το 3. Υπολογίζεται σε τιμή 0,10 μηνιαίως από την ημερομηνία έκδοσης της πρώτης δικαστικής απόφασης ή από την επομένη της εκπνοής της προθεσμίας για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εθνικό δίκαιο.

Το Δικαστήριο (16) έχει επιβεβαιώσει ότι η διάρκεια της παράβασης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη τόσο για τη χρηματική ποινή όσο και για το κατ’ αποκοπή ποσό, δεδομένου του ειδικού σκοπού κάθε κύρωσης.

3.4.   Ικανότητα πληρωμής του κράτους μέλους

Το ποσό της χρηματικής ποινής θα πρέπει να διασφαλίζει ότι ο χαρακτήρας της κύρωσης είναι τόσο αναλογικός όσο και αποτρεπτικός. Το αποτρεπτικό αποτέλεσμα της χρηματικής ποινής έχει δύο πτυχές. Το ποσό της κύρωσης πρέπει να είναι αρκετά υψηλό ώστε να διασφαλιστεί ότι:

| — | το κράτος μέλος θα θέσει τέλος στην παράβαση (πρέπει συνεπώς να είναι μεγαλύτερο από το όφελος που αποκομίζει το κράτος μέλος διαπράττοντας την παράβαση), |
| --- | --- |

—

το κράτος μέλος θα θέσει τέλος στην παράβαση (πρέπει συνεπώς να είναι μεγαλύτερο από το όφελος που αποκομίζει το κράτος μέλος διαπράττοντας την παράβαση),

| — | το κράτος μέλος δεν θα επαναλάβει την παράβαση. |
| --- | --- |

—

το κράτος μέλος δεν θα επαναλάβει την παράβαση.

Το επίπεδο των κυρώσεων που απαιτείται για να λειτουργήσουν αποτρεπτικά θα ποικίλλει ανάλογα με την ικανότητα πληρωμής των κρατών μελών. Το εν λόγω αποτρεπτικό αποτέλεσμα αντικατοπτρίζεται στον συντελεστή n. Ο συντελεστής αυτός ορίζεται ως σταθμισμένος γεωμετρικός μέσος όρος, αφενός, του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) (17) του οικείου κράτους μέλους σε σύγκριση με τον μέσο όρο των ΑΕΠ των κρατών μελών, με συντελεστή στάθμισης δύο, και, αφετέρου, του πληθυσμού του οικείου κράτους μέλους, σε σύγκριση με τον μέσο όρο των πληθυσμών των κρατών μελών, με συντελεστή στάθμισης ένα. Ο εν λόγω μέσος όρος αντιστοιχεί στην ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους σε σχέση με την ικανότητα πληρωμής των άλλων κρατών μελών:

Formula

Ο τρόπος με τον οποίο υπολογίζεται ο συντελεστής n στην παρούσα ανακοίνωση συνεπάγεται τροποποίηση του προηγούμενου τρόπου υπολογισμού του συγκεκριμένου συντελεστή. Στις προηγούμενες ανακοινώσεις λαμβανόταν υπόψη τόσο το ΑΕΠ των κρατών μελών όσο και η θεσμική τους βαρύτητα. Η τελευταία εκφραζόταν με τη χρήση ενός αντιπροσωπευτικού στοιχείου, και πιο πρόσφατα εκφραζόταν με τον αριθμό των εδρών που έχουν κατανεμηθεί σε κάθε κράτος μέλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Με την απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2022, στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ελλάδας (18), το Δικαστήριο εξέτασε τα στοιχεία που θεωρούνταν κρίσιμα για την εκτίμηση της ικανότητας πληρωμής ενός κράτους μέλους προκειμένου να επιβληθούν οικονομικές κυρώσεις βάσει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ. Στην εν λόγω απόφαση, το Δικαστήριο έκρινε ότι «(...) με την επιφύλαξη της δυνατότητας της Επιτροπής να προτείνει οικονομικές κυρώσεις στηριζόμενες σε πλείονα κριτήρια, ώστε να καταστεί δυνατή, ιδίως, η διατήρηση εύλογης απόκλισης μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών, πρέπει να ληφθεί ως βάση το ΑΕγχΠ της Ελληνικής Δημοκρατίας, ως κυριότερο στοιχείο για την εκτίμηση της ικανότητας πληρωμής του κράτους αυτού, χωρίς να ληφθεί υπόψη η θεσμική βαρύτητα της Ελληνικής Δημοκρατίας [...]» (19). Σύμφωνα με το Δικαστήριο, «ο σκοπός που συνίσταται στον καθορισμό αρκούντως αποτρεπτικών κυρώσεων δεν απαιτεί κατ’ ανάγκην να λαμβάνεται υπόψη η θεσμική βαρύτητα του οικείου κράτους μέλους εντός της Ένωσης» και «η συνεκτίμηση της θεσμικής βαρύτητας του κράτους μέλους δεν είναι απαραίτητη για να εξασφαλιστεί επαρκές αποτρεπτικό αποτέλεσμα και η μεταβολή της τρέχουσας ή της μελλοντικής συμπεριφοράς του κράτους μέλους όσον αφορά τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων» (20).

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε να αναθεωρήσει την οικεία μέθοδο υπολογισμού του συντελεστή n, ο οποίος βασίζεται πλέον κυρίως στο ΑΕΠ των κρατών μελών και, δευτερευόντως, στον πληθυσμό τους ως δημογραφικό κριτήριο που δίνει τη δυνατότητα να διατηρείται εύλογη απόκλιση μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών. Λαμβάνοντας υπόψη τον πληθυσμό των κρατών μελών για το ένα τρίτο του υπολογισμού του συντελεστή n, μειώνεται σε εύλογο βαθμό η διακύμανση των συντελεστών n των κρατών μελών, σε σύγκριση με τον υπολογισμό που βασίζεται αποκλειστικά στο ΑΕΠ των κρατών μελών. Προστίθεται επίσης ένα στοιχείο σταθερότητας στον υπολογισμό του συντελεστή n, δεδομένου ότι ο πληθυσμός δεν είναι πιθανό να παρουσιάζει σημαντικές διαφορές σε ετήσια βάση. Αντιθέτως, το ΑΕΠ κράτους μέλους ενδέχεται να παρουσιάζει υψηλότερες ετήσιες διακυμάνσεις, ιδίως σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Ταυτόχρονα, δεδομένου ότι το ΑΕΠ του κράτους μέλους αντιστοιχεί ακόμη στα δύο τρίτα του υπολογισμού, εξακολουθεί να αποτελεί τον πρωταρχικό παράγοντα στην εκτίμηση της ικανότητας πληρωμής του εν λόγω κράτους μέλους.

Οι συντελεστές n για κάθε κράτος μέλος καθορίζονται στο σημείο 3 του παραρτήματος I.

4.   ΠΛΗΡΩΜΗ ΚΑΤ’ ΑΠΟΚΟΠΗ ΠΟΣΟΥ

Για να συνεκτιμηθούν πλήρως το αποτρεπτικό αποτέλεσμα του κατ’ αποκοπή ποσού και οι αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης, η πρόταση της Επιτροπής προς το Δικαστήριο περιλαμβάνει:

| — | τον καθορισμό πάγιου κατώτατου κατ’ αποκοπή ποσού, και |
| --- | --- |

—

τον καθορισμό πάγιου κατώτατου κατ’ αποκοπή ποσού, και

| — | μέθοδο υπολογισμού που βασίζεται σε ημερήσιο ποσό πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση· η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται όταν το αποτέλεσμα του υπολογισμού υπερβαίνει το πάγιο κατώτατο κατ’ αποκοπή ποσό. |
| --- | --- |

—

μέθοδο υπολογισμού που βασίζεται σε ημερήσιο ποσό πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση· η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται όταν το αποτέλεσμα του υπολογισμού υπερβαίνει το πάγιο κατώτατο κατ’ αποκοπή ποσό.

4.1.   Κατώτατα κατ’ αποκοπή ποσά

Κάθε φορά που η Επιτροπή παραπέμπει μια υπόθεση στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ, προτείνει τουλάχιστον την επιβολή πάγιου κατώτατου κατ’ αποκοπή ποσού, το οποίο καθορίζεται για κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τον συντελεστή n που το αφορά, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του υπολογισμού που αναφέρεται στο σημείο 4.2.

Η πρόβλεψη του εν λόγω πάγιου κατώτατου κατ’ αποκοπή ποσού αντικατοπτρίζει την αρχή σύμφωνα με την οποία κάθε περίπτωση συνεχιζόμενης μη εκτέλεσης απόφασης του Δικαστηρίου από κράτος μέλος ή μη μεταφοράς νομοθετικής οδηγίας στο εθνικό δίκαιο από κράτος μέλος, ανεξάρτητα από τυχόν επιβαρυντικές περιστάσεις, υπονομεύει την αρχή της νομιμότητας σε μια κοινότητα που διέπεται από το κράτος δικαίου, και, ως εκ τούτου, απαιτείται η επιβολή αποτελεσματικών κυρώσεων. Με την πρόβλεψη κατώτατου κατ’ αποκοπή ποσού αποφεύγεται επίσης το ενδεχόμενο να προτείνονται αμιγώς συμβολικά ποσά τα οποία δεν θα είχαν αποτρεπτικό αποτέλεσμα και θα μπορούσαν να υπονομεύσουν, αντί να ενισχύσουν, το κύρος των αποφάσεων του Δικαστηρίου.

Το κατώτατο κατ’ αποκοπή ποσό για κάθε κράτος μέλος καθορίζεται στο σημείο 5 του παραρτήματος I.

4.2.   Μέθοδος υπολογισμού του κατ’ αποκοπή ποσού

Το κατ’ αποκοπή ποσό υπολογίζεται κατά τρόπο σε μεγάλο βαθμό παρόμοιο με τη μέθοδο υπολογισμού της χρηματικής ποινής, και συγκεκριμένα:

| — | με πολλαπλασιασμό ενός βασικού κατ’ αποκοπή ποσού με έναν συντελεστή σοβαρότητας, |
| --- | --- |

—

με πολλαπλασιασμό ενός βασικού κατ’ αποκοπή ποσού με έναν συντελεστή σοβαρότητας,

| — | με πολλαπλασιασμό του αποτελέσματος με τον συντελεστή n, |
| --- | --- |

—

με πολλαπλασιασμό του αποτελέσματος με τον συντελεστή n,

| — | με πολλαπλασιασμό του αποτελέσματος με τον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση (βλ. σημείο 4.2.1). |
| --- | --- |

—

με πολλαπλασιασμό του αποτελέσματος με τον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση (βλ. σημείο 4.2.1).

Ο ακόλουθος τύπος συνοψίζει τη μέθοδο υπολογισμού του κατ’ αποκοπή ποσού:

| LS = F-Rals × Cs × n × dy

  όπου:


  LS = κατ’ αποκοπή ποσό· F-Rals = βασικό κατ’ αποκοπή ποσό «κατ’ αποκοπή ποσού»· Cs = συντελεστής σοβαρότητας· n = συντελεστής που αντικατοπτρίζει την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους· dy = αριθμός ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση. |
| --- |

LS = F-Rals × Cs × n × dy

όπου:

LS = κατ’ αποκοπή ποσό· F-Rals = βασικό κατ’ αποκοπή ποσό «κατ’ αποκοπή ποσού»· Cs = συντελεστής σοβαρότητας· n = συντελεστής που αντικατοπτρίζει την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους· dy = αριθμός ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση.

Όταν το αποτέλεσμα του εν λόγω υπολογισμού υπερβαίνει το κατώτατο κατ’ αποκοπή ποσό για το οικείο κράτος μέλος, η Επιτροπή προτείνει στο Δικαστήριο ένα κατ’ αποκοπή ποσό το οποίο προσδιορίζεται με τη χρήση αυτού του τύπου.

4.2.1.   
  Αριθμός ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση

Για να υπολογιστεί το κατ’ αποκοπή ποσό, το ημερήσιο ποσό πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση. Ο αριθμός αυτός ορίζεται ως εξής:

| — | σε προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, είναι ο αριθμός των ημερών που μεσολαβούν μεταξύ της ημερομηνίας έκδοσης της πρώτης απόφασης του Δικαστηρίου και της ημερομηνίας κατά την οποία τερματίζεται η παράβαση, ή, σε περίπτωση μη εκτέλεσης της απόφασης, της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης βάσει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ, |
| --- | --- |

—

σε προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, είναι ο αριθμός των ημερών που μεσολαβούν μεταξύ της ημερομηνίας έκδοσης της πρώτης απόφασης του Δικαστηρίου και της ημερομηνίας κατά την οποία τερματίζεται η παράβαση, ή, σε περίπτωση μη εκτέλεσης της απόφασης, της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης βάσει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ,

| — | σε προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, είναι ο αριθμός των ημερών που μεσολαβούν μεταξύ της επομένης της εκπνοής της προθεσμίας που έχει καθοριστεί για τη μεταφορά της επίμαχης οδηγίας στο εθνικό δίκαιο και της ημερομηνίας κατά την οποία τερματίζεται η παράβαση, ή, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης βάσει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

—

σε προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, είναι ο αριθμός των ημερών που μεσολαβούν μεταξύ της επομένης της εκπνοής της προθεσμίας που έχει καθοριστεί για τη μεταφορά της επίμαχης οδηγίας στο εθνικό δίκαιο και της ημερομηνίας κατά την οποία τερματίζεται η παράβαση, ή, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης βάσει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ.

Σε προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, ως ημερομηνία έναρξης του χρονικού διαστήματος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό του κατ’ αποκοπή ποσού ορίζεται η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης με την οποία διαπιστώνεται ότι το οικείο κράτος μέλος παρέβη το δίκαιο της Ένωσης (21).

Σύμφωνα με το Δικαστήριο, ένα κράτος μέλος πρέπει να εκτελέσει την εν λόγω απόφαση «αμέσως» και η εκτέλεση πρέπει να «ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν» (22). Βεβαίως, πριν από την άσκηση προσφυγής του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή πρέπει να δίνει στο κράτος μέλος αρκετό χρονικό διάστημα για να εκτελέσει την εν λόγω απόφαση, το οποίο καθορίζεται σε συνάρτηση με την επίμαχη παράβαση. Ωστόσο, όταν έχει δοθεί στο κράτος μέλος εύλογο χρονικό διάστημα και η απόφαση δεν έχει εκτελεστεί πλήρως, πρέπει να θεωρείται ότι, από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης με την οποία διαπιστώνεται η παράβαση, το κράτος μέλος δεν εκπλήρωσε την υποχρέωσή του να κινήσει άμεσα τη διαδικασία εκτέλεσης και να ολοκληρώσει την εκτέλεση το συντομότερο δυνατόν.

Σε προσφυγές που ασκούνται βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, η ημέρα από την οποία αρχίζει το σχετικό χρονικό διάστημα είναι η επομένη της εκπνοής της προθεσμίας που έχει οριστεί για τη μεταφορά της επίμαχης οδηγίας στο εθνικό δίκαιο.

4.2.2.   
  Άλλα στοιχεία της μεθόδου υπολογισμού του κατ’ αποκοπή ποσού

Για τον υπολογισμό του κατ’ αποκοπή ποσού, η Επιτροπή εφαρμόζει τον ίδιο συντελεστή σοβαρότητας και τον ίδιο σταθερό συντελεστή n, όπως και για τον υπολογισμό της χρηματικής ποινής (βλ. σημεία 3.2 και 3.4.). Κατά τον προσδιορισμό του κατ’ αποκοπή ποσού σύμφωνα με το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τον βαθμό ολοκλήρωσης της μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο όταν προσδιορίζει τη σοβαρότητα της μη μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο.

Το βασικό κατ’ αποκοπή ποσό είναι μικρότερο από το ποσό των χρηματικών ποινών. Είναι δίκαιο το ημερήσιο ποσό της χρηματικής ποινής να είναι υψηλότερο από το κατ’ αποκοπή ποσό, διότι η συμπεριφορά του οικείου κράτους μέλους είναι περισσότερο επιζήμια μετά την έκδοση απόφασης βάσει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι συνεπάγεται συνέχιση της παράβασης μετά την έκδοση της εν λόγω απόφασης.

Το βασικό κατ’ αποκοπή ποσό που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του κατ’ αποκοπή ποσού καθορίζεται στο σημείο 2 του παραρτήματος I.

Σε αντίθεση με τον υπολογισμό της χρηματικής ποινής, δεν εφαρμόζεται συντελεστής διάρκειας για τον υπολογισμό του κατ’ αποκοπή ποσού, δεδομένου ότι η διάρκεια της παράβασης λαμβάνεται υπόψη με τον πολλαπλασιασμό του ημερήσιου ποσού με τον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες συνεχίζεται η παράβαση.

5.   ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Την 31η Ιανουαρίου 2020 το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. §Ωστόσο, το Ηνωμένο Βασίλειο εξακολούθησε να δεσμεύεται για την εφαρμογή και την τήρηση του δικαίου της Ένωσης έως τη λήξη της μεταβατικής περιόδου (η οποία έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2020) δυνάμει της συμφωνίας αποχώρησης, η οποία άρχισε να ισχύει την 1η Φεβρουαρίου 2020.

Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου για τις Ιρλανδία / Βόρεια Ιρλανδία και το άρθρο 12 του πρωτοκόλλου σχετικά με τις Περιοχές των Κυρίαρχων Βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στην Κύπρο, η Επιτροπή και το Δικαστήριο διατηρούν τις εξουσίες που τους ανατίθενται από τις Συνθήκες όσον αφορά την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης που καθίσταται εφαρμοστέο ως προς το Ηνωμένο Βασίλειο και εντός αυτού βάσει των εν λόγω πρωτοκόλλων, όσον αφορά τη Βόρεια Ιρλανδία και τις Περιοχές των Κυρίαρχων Βάσεων. Δυνάμει του άρθρου 160 της συμφωνίας αποχώρησης, το Δικαστήριο παραμένει αρμόδιο δυνάμει των άρθρων 258, 260 και 267 της ΣΛΕΕ όσον αφορά την ερμηνεία και την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων του πέμπτου μέρους της συμφωνίας αποχώρησης.

Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από το Δικαστήριο να επιβάλει οικονομικές κυρώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά την 31η Δεκεμβρίου 2020. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή θα προτείνει οικονομικές κυρώσεις ανάλογες προς τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της επίμαχης παράβασης, καθώς και προς την ικανότητα πληρωμής του Ηνωμένου Βασιλείου. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα βασίζεται στον ίδιο μαθηματικό τύπο με εκείνον που καθορίζεται στην παρούσα ανακοίνωση για τα κράτη μέλη (23).

6.   ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΚΥΡΩΣΗΣ

Όταν το Δικαστήριο επιβάλλει κύρωση σε κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, η ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε ισχύ η υποχρέωση καταβολής της επιβαλλόμενης κύρωσης αντιστοιχεί συνήθως στην ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο εκδίδει την απόφασή του.

Όταν το Δικαστήριο επιβάλλει κύρωση σε κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, η εν λόγω διάταξη διευκρινίζει ότι η υποχρέωση καταβολής «τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία που προσδιορίζει το Δικαστήριο με την απόφασή του». Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Δικαστήριο μπορεί να ορίσει ως ημερομηνία έναρξης ισχύος της υποχρέωσης είτε την ημερομηνία έκδοσης της απόφασής του είτε μεταγενέστερη ημερομηνία. Το Δικαστήριο δεν έχει ακόμη κάνει χρήση της δυνατότητας να ορίσει ημερομηνία μεταγενέστερη της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασής του.

7.   ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Η Επιτροπή θα εφαρμόζει τους κανόνες και τα κριτήρια που καθορίζονται στην παρούσα ανακοίνωση σε όλες τις αποφάσεις που λαμβάνει για παραπομπή υποθέσεων στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 260 της ΣΛΕΕ μετά τη δημοσίευση της παρούσας ανακοίνωσης στην Επίσημη Εφημερίδα.

---

(1)  Ή όταν το κράτος μέλος δεν έλαβε τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση δικαστικής απόφασης με την οποία διαπιστώνεται παράβαση απόφασης σχετικά με κρατική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ.

(2)  Η εν λόγω διακριτική ευχέρεια είναι περιορισμένη στις περιπτώσεις του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, στις οποίες το Δικαστήριο δεν μπορεί να καθορίσει ποσό μεγαλύτερο του ποσού που έχει καθορίσει η Επιτροπή.

(3)  Βλ. αποφάσεις της 12ης Ιουλίου 2005, Επιτροπή κατά Γαλλίας (C-304/02, EU:C:2005:444, σκέψη 103)· της 14ης Μαρτίου 2006, Επιτροπή κατά Γαλλίας (C-177/04, EU:C:2006:173, σκέψη 61)· και της 10ης Ιανουαρίου 2008, Επιτροπή κατά Πορτογαλίας (C-70/06, EU:C:2008:3, σκέψη 38).

(4)  Βλ. παράρτημα ΙΙ «Κατάλογος προηγούμενων ανακοινώσεων σχετικά με οικονομικές κυρώσεις».

(5)  Το Δικαστήριο, κατά πάγια νομολογία, έχει εγκρίνει επί της ουσίας τα εν λόγω κριτήρια. Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 4ης Ιουλίου 2000, Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (C-387/97, EU:C:2000:356, σκέψη 92)· απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 2021, Επιτροπή κατά Ισπανίας (C-658/19, EU:C:2021:138, σκέψη 63)· απόφαση της 16ης Ιουλίου 2020, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (C-550/18, EU:C:2020:564, σκέψη 81), απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 2021, Επιτροπή κατά Ισπανίας (C-658/19, EU:C:2021:138, σκέψη 73).

(6)  Βλ. απόφαση της 16ης Ιουλίου 2020, Επιτροπή κατά Ρουμανίας (C-549/18, EU:C:2020:563, σκέψη 51).

(7)  Απόφαση 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 2007, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 163 της 23.6.2007, σ. 17).

(8)  Υπόθεση C-658/19, Επιτροπή κατά Ισπανίας (EU:C:2021:138, σκέψη 63)· υπόθεση C-550/18, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (EU:C:2020:564, σκέψη 81)· υπόθεση C-658/19, Επιτροπή κατά Ισπανίας (EU:C:2021:138, σκέψη 73).

(9)  Βλ. απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 2003, Επιτροπή κατά Ισπανίας (C-278/01, EU:C:2003:635).

(10)  Βλ. υπόθεση C-278/01, Επιτροπή κατά Ισπανίας, σχετικά με τα πρότυπα ποιότητας των υδάτων κολύμβησης που καθορίζονται με την οδηγία 76/160/ΕΟΚ, στην οποία, όπως επισήμανε το Δικαστήριο, «είναι ιδιαιτέρως δύσκολο για τα κράτη μέλη να επιτύχουν πλήρη εκτέλεση» και «είναι πιθανόν το καθού κράτος μέλος να επιτύχει ουσιώδη αύξηση του βαθμού εκτελέσεως της οδηγίας χωρίς να φθάσει σύντομα στην πλήρη εκτέλεση». Υπό τις συνθήκες αυτές, όπως έκρινε το Δικαστήριο, «κύρωση που δεν λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες προόδους του κράτους μέλους στην εκτέλεση των υποχρεώσεών του δεν είναι ούτε κατάλληλη για την περίσταση ούτε ανάλογη προς τη διαπιστωθείσα παράβαση».

(11)  Βλ. σκέψεις 43 έως 46 της απόφασης στην υπόθεση C-278/01, Επιτροπή κατά Ισπανίας, και σκέψεις 111 και 112 της απόφασης στην υπόθεση C-304/02, Επιτροπή κατά Γαλλίας.

(12)  Βλ. απόφαση της 8ης Ιουλίου 2019, Επιτροπή κατά Βελγίου (C-543/17, EU:C:2019:573), στην οποία το Δικαστήριο εφάρμοσε για πρώτη φορά τον μηχανισμό επιβολής κυρώσεων που προβλέπεται στο άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.

(13)  Πρόκειται για οδηγίες που εκδίδονται σύμφωνα με τις συνήθεις ή τις ειδικές νομοθετικές διαδικασίες που προβλέπονται στις Συνθήκες. Εξαιρούνται ειδικότερα οι κατ’ εξουσιοδότηση οδηγίες και οι εκτελεστικές οδηγίες που εκδίδει η Επιτροπή δυνάμει των άρθρων 290 και 291 της ΣΛΕΕ, καθώς και οι οδηγίες που εκδίδονται δυνάμει της Συνθήκης Ευρατόμ.

(14)  Βλ. υπόθεση C-543/17, Επιτροπή κατά Βελγίου, σκέψεις 51 και 59.

(15)  Αποφάσεις της 29ης Οκτωβρίου 2009, Επιτροπή κατά Πολωνίας (C-551/08, EU:C:2009:683, σκέψη 23)· της 11ης Ιουνίου 2015, Επιτροπή κατά Πολωνίας (C-29/14, EU:C:2015:379, σκέψη 49)· της 4ης Οκτωβρίου 2018, Επιτροπή κατά Ισπανίας (C-599/17, EU:C:2018:813, σκέψη 21)· και της 16ης Ιουλίου 2020, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (C-550/18, EU:C:2020:564, σκέψη 31).

(16)  Βλ. σκέψη 84 της απόφασης του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-304/02, Επιτροπή κατά Γαλλίας.

(17)  Πηγή: Ονομαστικό ΑΕΠ — Eurostat. Η Eurostat δημοσιεύει τακτικά στοιχεία για το ΑΕΠ των κρατών μελών (nama_10_gdp).

(18)  Απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2022, Επιτροπή κατά Ελλάδας (C-51/20, EU:C:2022:36).

(19)  Υπόθεση C-51/20, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, σκέψη 116.

(20)  Υπόθεση C-51/20, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, σκέψεις 113 και 115.

(21)  Βλ. υπόθεση C-304/02, Επιτροπή κατά Γαλλίας.

(22)  Βλ. απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (C-261/18, EU:C:2019:955, σκέψη 123).

(23)  
  Formula

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των οικονομικών κυρώσεων που προτείνονται στο Δικαστήριο

Η Επιτροπή πρέπει να επανεξετάζει και να επικαιροποιεί ετησίως τα στοιχεία του παρόντος παραρτήματος, λαμβάνοντας υπόψη τις διακυμάνσεις του πληθωρισμού, του ΑΕΠ των κρατών μελών και του πληθυσμού τους, με βάση τα επίσημα στοιχεία που δημοσιεύει η Eurostat.

1.   Βασικό κατ’ αποκοπή ποσό για τη χρηματική ποινή

Το βασικό κατ’ αποκοπή ποσό για τη χρηματική ποινή που αναφέρεται στο σημείο 3.1 της παρούσας ανακοίνωσης καθορίζεται σε 3 000 EUR ημερησίως.

2.   Βασικό κατ’ αποκοπή ποσό για το κατ’ αποκοπή ποσό

Το βασικό κατ’ αποκοπή ποσό για το κατ’ αποκοπή ποσό που αναφέρεται στο σημείο 4.2.2. της παρούσας ανακοίνωσης καθορίζεται σε 1 000 EUR ημερησίως, δηλαδή στο ένα τρίτο του βασικού κατ’ αποκοπή ποσού για τις χρηματικές ποινές.

3.   Συντελεστές «n»

Οι συντελεστές «n» που αναφέρονται στα σημεία 3.4 και 4.2.2 της παρούσας ανακοίνωσης είναι οι εξής:

| | Συντελεστής n (1) |
| --- | --- |
| Βέλγιο | 0,84 |
| Βουλγαρία | 0,18 |
| Τσεχία | 0,49 |
| Δανία | 0,52 |
| Γερμανία | 6,16 |
| Εσθονία | 0,06 |
| Ιρλανδία | 0,55 |
| Ελλάδα | 0,41 |
| Ισπανία | 2,44 |
| Γαλλία | 4,45 |
| Κροατία | 0,14 |
| Ιταλία | 3,41 |
| Κύπρος | 0,05 |
| Λετονία | 0,07 |
| Λιθουανία | 0,12 |
| Λουξεμβούργο | 0,09 |
| Ουγγαρία | 0,35 |
| Μάλτα | 0,03 |
| Κάτω Χώρες | 1,39 |
| Αυστρία | 0,68 |
| Πολωνία | 1,37 |
| Πορτογαλία | 0,46 |
| Ρουμανία | 0,61 |
| Σλοβενία | 0,10 |
| Σλοβακία | 0,22 |
| Φινλανδία | 0,42 |
| Σουηδία | 0,83 |

Συντελεστής n (1)

Βέλγιο

0,84

Βουλγαρία

0,18

Τσεχία

0,49

Δανία

0,52

Γερμανία

6,16

Εσθονία

0,06

Ιρλανδία

0,55

Ελλάδα

0,41

Ισπανία

2,44

Γαλλία

4,45

Κροατία

0,14

Ιταλία

3,41

Κύπρος

0,05

Λετονία

0,07

Λιθουανία

0,12

Λουξεμβούργο

0,09

Ουγγαρία

0,35

Μάλτα

0,03

Κάτω Χώρες

1,39

Αυστρία

0,68

Πολωνία

1,37

Πορτογαλία

0,46

Ρουμανία

0,61

Σλοβενία

0,10

Σλοβακία

0,22

Φινλανδία

0,42

Σουηδία

0,83

4.   Κατ’ αποκοπή ποσό αναφοράς

Το κατ’ αποκοπή ποσό αναφοράς που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των κατώτατων κατ’ αποκοπή ποσών ανά κράτος μέλος ορίζεται σε 2 800 000 EUR (2).

5.   Κατώτατα κατ’ αποκοπή ποσά ανά κράτος μέλος

Τα κατώτατα κατ’ αποκοπή ποσά αντιστοιχούν στο κατ’ αποκοπή ποσό αναφοράς το οποίο πολλαπλασιάζεται με τους συντελεστές «n».

Τα κατώτατα κατ’ αποκοπή ποσά (3) που αναφέρονται στο σημείο 4.1 της παρούσας ανακοίνωσης καθορίζονται σε:

| | Κατώτατα κατ’ αποκοπή ποσά (EUR) |
| --- | --- |
| Βέλγιο | 2 352 000 |
| Βουλγαρία | 504 000 |
| Τσεχία | 1 372 000 |
| Δανία | 1 456 000 |
| Γερμανία | 17 248 000 |
| Εσθονία | 168 000 |
| Ιρλανδία | 1 540 000 |
| Ελλάδα | 1 148 000 |
| Ισπανία | 6 832 000 |
| Γαλλία | 12 460 000 |
| Κροατία | 392 000 |
| Ιταλία | 9 548 000 |
| Κύπρος | 140 000 |
| Λετονία | 196 000 |
| Λιθουανία | 336 000 |
| Λουξεμβούργο | 252 000 |
| Ουγγαρία | 980 000 |
| Μάλτα | 84 000 |
| Κάτω Χώρες | 3 892 000 |
| Αυστρία | 1 904 000 |
| Πολωνία | 3 836 000 |
| Πορτογαλία | 1 288 000 |
| Ρουμανία | 1 708 000 |
| Σλοβενία | 280 000 |
| Σλοβακία | 616 000 |
| Φινλανδία | 1 176 000 |
| Σουηδία | 2 324 000 |

Κατώτατα κατ’ αποκοπή ποσά (EUR)

Βέλγιο

2 352 000

Βουλγαρία

504 000

Τσεχία

1 372 000

Δανία

1 456 000

Γερμανία

17 248 000

Εσθονία

168 000

Ιρλανδία

1 540 000

Ελλάδα

1 148 000

Ισπανία

6 832 000

Γαλλία

12 460 000

Κροατία

392 000

Ιταλία

9 548 000

Κύπρος

140 000

Λετονία

196 000

Λιθουανία

336 000

Λουξεμβούργο

252 000

Ουγγαρία

980 000

Μάλτα

84 000

Κάτω Χώρες

3 892 000

Αυστρία

1 904 000

Πολωνία

3 836 000

Πορτογαλία

1 288 000

Ρουμανία

1 708 000

Σλοβενία

280 000

Σλοβακία

616 000

Φινλανδία

1 176 000

Σουηδία

2 324 000

---

(1)  Βάσει στοιχείων του ΑΕΠ και του πληθυσμού του 2020 (έτος ν-2) που εξήχθησαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2022 και στρογγυλοποιήθηκαν σε δύο δεκαδικά ψηφία.

(2)  Το 2005 στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Εφαρμογή του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ», η Επιτροπή χρησιμοποίησε το ποσό των 500 000 EUR ως κατ’ αποκοπή ποσό αναφοράς. Το κατ’ αποκοπή ποσό αναφοράς αυξήθηκε με την πάροδο των ετών κατόπιν διαδοχικών αναθεωρήσεων που επήλθαν λόγω του πληθωρισμού και των διαφόρων αλλαγών των μεθόδων υπολογισμού. Στην τελευταία ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Επικαιροποίηση των στοιχείων που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του κατ’ αποκοπή ποσού και των χρηματικών ποινών που προτείνονται από την Επιτροπή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε διαδικασίες επί παραβάσει» [C(2022) 568], το κατ’ αποκοπή ποσό αναφοράς που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό των κατώτατων κατ’ αποκοπή ποσών ήταν 2 255 000 EUR.. Το εν λόγω ποσό καθορίζεται πλέον σε 2 800 000 EUR ώστε να διασφαλιστεί ότι τα κατώτατα κατ’ αποκοπή ποσά εξακολουθούν να έχουν επαρκώς αποτρεπτικά αποτελέσματα, λαμβανομένων υπόψη των προηγούμενων επιπέδων τους και της αλλαγής μεθόδου που ορίζεται στην παρούσα ανακοίνωση όσον αφορά τον συντελεστή n.

(3)  Βάσει του ΑΕΠ και του πληθυσμού του 2020 (έτος ν-2) που εξήχθησαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2022 και στρογγυλοποιήθηκαν στην πλησιέστερη χιλιάδα.

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Κατάλογος προηγούμενων ανακοινώσεων σχετικά με τις οικονομικές κυρώσεις

Στην παρούσα ανακοίνωση επανεξετάζονται όλες οι ανακοινώσεις της Επιτροπής σχετικά με τις οικονομικές κυρώσεις από το 1996 έως το 2021:

| — | Το 1996 η Επιτροπή εξέδωσε «Ανακοίνωση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 171 της συνθήκης ΕΚ» (1). Η εν λόγω ανακοίνωση αποτέλεσε μια πρώτη προσέγγιση η οποία επρόκειτο να βελτιωθεί περαιτέρω, ωστόσο έθεσε τα θεμέλια της σημερινής πολιτικής σχετικά με τις οικονομικές κυρώσεις, καθώς ορίστηκε ότι το ποσό της ποινής πρέπει να υπολογίζεται βάσει τριών θεμελιωδών κριτηρίων, και συγκεκριμένα των κριτηρίων της σοβαρότητας και της διάρκειας της παράβασης, καθώς και της ανάγκης να διασφαλιστεί ότι η ίδια η κύρωση λειτουργεί αποτρεπτικά για περαιτέρω παραβάσεις. |
| --- | --- |

—

Το 1996 η Επιτροπή εξέδωσε «Ανακοίνωση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 171 της συνθήκης ΕΚ» (1). Η εν λόγω ανακοίνωση αποτέλεσε μια πρώτη προσέγγιση η οποία επρόκειτο να βελτιωθεί περαιτέρω, ωστόσο έθεσε τα θεμέλια της σημερινής πολιτικής σχετικά με τις οικονομικές κυρώσεις, καθώς ορίστηκε ότι το ποσό της ποινής πρέπει να υπολογίζεται βάσει τριών θεμελιωδών κριτηρίων, και συγκεκριμένα των κριτηρίων της σοβαρότητας και της διάρκειας της παράβασης, καθώς και της ανάγκης να διασφαλιστεί ότι η ίδια η κύρωση λειτουργεί αποτρεπτικά για περαιτέρω παραβάσεις.

| — | Το 1997 η Επιτροπή δημοσίευσε για πρώτη φορά «Μέθοδο υπολογισμού της χρηματικής ποινής που προβλέπεται από το άρθρο 171 της συνθήκης ΕΚ» (2). Έως τότε δεν είχε θεσπιστεί μέθοδος υπολογισμού του κατ’ αποκοπή ποσού. Σύμφωνα με τη μέθοδο που καθορίστηκε, η ημερήσια χρηματική ποινή έπρεπε να υπολογίζεται ως ενιαίο βασικό κατ’ αποκοπή ποσό, το οποίο πολλαπλασιάζεται επί έναν συντελεστή σοβαρότητας και έναν συντελεστή διάρκειας, και το αποτέλεσμα του εν λόγω πολλαπλασιασμού έπρεπε να πολλαπλασιάζεται με έναν ειδικό συντελεστή (τον επονομαζόμενο «συντελεστή n») ο οποίος αντικατοπτρίζει την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους και τον αριθμό των ψήφων που το συγκεκριμένο κράτος μέλος διαθέτει στο Συμβούλιο. Ο εν λόγω συντελεστής n, ο οποίος εκείνη τη χρονική περίοδο αντικατόπτριζε τόσο την οικονομική όσο και τη θεσμική βαρύτητα του κράτους μέλους, προβλέφθηκε με στόχο τη διασφάλιση του δίκαιου, αναλογικού αλλά και επαρκώς αποτρεπτικού χαρακτήρα των κυρώσεων, ώστε τα κράτη μέλη να θέτουν τέλος στην παράβαση και να μην την επαναλαμβάνουν. Στο εν λόγω έγγραφο εξηγείτο περαιτέρω ο τρόπος με τον οποίο έπρεπε να καθοριστούν οι συντελεστές σοβαρότητας και διάρκειας, ενώ ορίστηκαν και οι πρώτες τιμές για τον συντελεστή n (3). |
| --- | --- |

—

Το 1997 η Επιτροπή δημοσίευσε για πρώτη φορά «Μέθοδο υπολογισμού της χρηματικής ποινής που προβλέπεται από το άρθρο 171 της συνθήκης ΕΚ» (2). Έως τότε δεν είχε θεσπιστεί μέθοδος υπολογισμού του κατ’ αποκοπή ποσού. Σύμφωνα με τη μέθοδο που καθορίστηκε, η ημερήσια χρηματική ποινή έπρεπε να υπολογίζεται ως ενιαίο βασικό κατ’ αποκοπή ποσό, το οποίο πολλαπλασιάζεται επί έναν συντελεστή σοβαρότητας και έναν συντελεστή διάρκειας, και το αποτέλεσμα του εν λόγω πολλαπλασιασμού έπρεπε να πολλαπλασιάζεται με έναν ειδικό συντελεστή (τον επονομαζόμενο «συντελεστή n») ο οποίος αντικατοπτρίζει την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους και τον αριθμό των ψήφων που το συγκεκριμένο κράτος μέλος διαθέτει στο Συμβούλιο. Ο εν λόγω συντελεστής n, ο οποίος εκείνη τη χρονική περίοδο αντικατόπτριζε τόσο την οικονομική όσο και τη θεσμική βαρύτητα του κράτους μέλους, προβλέφθηκε με στόχο τη διασφάλιση του δίκαιου, αναλογικού αλλά και επαρκώς αποτρεπτικού χαρακτήρα των κυρώσεων, ώστε τα κράτη μέλη να θέτουν τέλος στην παράβαση και να μην την επαναλαμβάνουν. Στο εν λόγω έγγραφο εξηγείτο περαιτέρω ο τρόπος με τον οποίο έπρεπε να καθοριστούν οι συντελεστές σοβαρότητας και διάρκειας, ενώ ορίστηκαν και οι πρώτες τιμές για τον συντελεστή n (3).

| — | Το 2001 η Επιτροπή με εσωτερική απόφασή της (4) όρισε ότι ο συντελεστής διάρκειας θα πρέπει να υπολογίζεται με βάση τιμή 0,1 μηνιαίως (με ανώτατο όριο το 3), από τον 7ο μήνα μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

Το 2001 η Επιτροπή με εσωτερική απόφασή της (4) όρισε ότι ο συντελεστής διάρκειας θα πρέπει να υπολογίζεται με βάση τιμή 0,1 μηνιαίως (με ανώτατο όριο το 3), από τον 7ο μήνα μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου.

| — | Το 2005 η Επιτροπή εξέδωσε «Ανακοίνωση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ» (5), καθώς απαιτείτο επικαιροποίηση ιδίως όσον αφορά τη νέα νομολογία του Δικαστηρίου, τα νέα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην ΕΕ και τις εξελίξεις των ποσοστών ανάπτυξης και πληθωρισμού. Στην εν λόγω ανακοίνωση θεσπίστηκαν γενικές αρχές που πρέπει να τηρούνται όταν ζητείται η επιβολή οικονομικών κυρώσεων, οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι σήμερα. Επίσης, θεσπίστηκε για πρώτη φορά μέθοδος για τον υπολογισμό του κατ’ αποκοπή ποσού, συμπεριλαμβανομένων των κατώτατων κατ’ αποκοπή ποσών για κάθε κράτος μέλος, επικαιροποιήθηκε ο υπολογισμός του συντελεστή n (6) και καθορίστηκαν τα βασικά κατ’ αποκοπή ποσά για τον υπολογισμό των χρηματικών ποινών και των κατ’ αποκοπή ποσών (7). |
| --- | --- |

—

Το 2005 η Επιτροπή εξέδωσε «Ανακοίνωση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ» (5), καθώς απαιτείτο επικαιροποίηση ιδίως όσον αφορά τη νέα νομολογία του Δικαστηρίου, τα νέα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην ΕΕ και τις εξελίξεις των ποσοστών ανάπτυξης και πληθωρισμού. Στην εν λόγω ανακοίνωση θεσπίστηκαν γενικές αρχές που πρέπει να τηρούνται όταν ζητείται η επιβολή οικονομικών κυρώσεων, οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι σήμερα. Επίσης, θεσπίστηκε για πρώτη φορά μέθοδος για τον υπολογισμό του κατ’ αποκοπή ποσού, συμπεριλαμβανομένων των κατώτατων κατ’ αποκοπή ποσών για κάθε κράτος μέλος, επικαιροποιήθηκε ο υπολογισμός του συντελεστή n (6) και καθορίστηκαν τα βασικά κατ’ αποκοπή ποσά για τον υπολογισμό των χρηματικών ποινών και των κατ’ αποκοπή ποσών (7).

| — | Το 2010 μετά τη θέσπιση της δυνατότητας να ζητούνται οικονομικές κυρώσεις σε περιπτώσεις μη κοινοποίησης των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των νομοθετικών οδηγιών στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την «Εφαρμογή του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ» (8). Στην ανακοίνωση αυτή διευκρινίστηκε ο τρόπος εφαρμογής των υφιστάμενων μεθόδων υπολογισμού για το κατ’ αποκοπή ποσό και τις χρηματικές ποινές στις περιπτώσεις που προβλέπονται από το άρθρο 260 παράγραφος 3. |
| --- | --- |

—

Το 2010 μετά τη θέσπιση της δυνατότητας να ζητούνται οικονομικές κυρώσεις σε περιπτώσεις μη κοινοποίησης των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των νομοθετικών οδηγιών στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την «Εφαρμογή του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ» (8). Στην ανακοίνωση αυτή διευκρινίστηκε ο τρόπος εφαρμογής των υφιστάμενων μεθόδων υπολογισμού για το κατ’ αποκοπή ποσό και τις χρηματικές ποινές στις περιπτώσεις που προβλέπονται από το άρθρο 260 παράγραφος 3.

| — | Το 2019 η Επιτροπή εξέδωσε νέα ανακοίνωση με τίτλο «Τροποποίηση της μεθόδου υπολογισμού για τα κατ’ αποκοπήν ποσά και τις ημερήσιες χρηματικές ποινές που προτείνει η Επιτροπή στις διαδικασίες επί παραβάσει ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (9). Η εν λόγω ανακοίνωση εκδόθηκε μετά την απόφαση του Δικαστηρίου (10) στην οποία έκρινε ότι, όσον αφορά την αποτύπωση της θεσμικής βαρύτητας, η Επιτροπή δεν μπορούσε πλέον να βασίζεται στον αριθμό των ψήφων που κάθε κράτος μέλος διαθέτει στο Συμβούλιο, δεδομένου ότι η μέθοδος ψηφοφορίας είχε αλλάξει από την 1η Απριλίου 2017. Επιπλέον, η Επιτροπή αξιοποίησε αυτήν την ευκαιρία για να επικαιροποιήσει την τιμή αναφοράς του ΑΕΠ (το οποίο ήταν το ΑΕΠ του Λουξεμβούργου) και, για τον υπολογισμό του συντελεστή n, την αντικατέστησε με τον μέσο όρο του ΑΕΠ των κρατών μελών (11). Τέλος, για να διασφαλιστεί ότι οι προκύπτουσες οικονομικές κυρώσεις θα παραμείνουν κατά γενικό κανόνα στα ίδια προηγούμενα επίπεδα, η Επιτροπή θέσπισε συντελεστή προσαρμογής 4,5. |
| --- | --- |

—

Το 2019 η Επιτροπή εξέδωσε νέα ανακοίνωση με τίτλο «Τροποποίηση της μεθόδου υπολογισμού για τα κατ’ αποκοπήν ποσά και τις ημερήσιες χρηματικές ποινές που προτείνει η Επιτροπή στις διαδικασίες επί παραβάσει ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (9). Η εν λόγω ανακοίνωση εκδόθηκε μετά την απόφαση του Δικαστηρίου (10) στην οποία έκρινε ότι, όσον αφορά την αποτύπωση της θεσμικής βαρύτητας, η Επιτροπή δεν μπορούσε πλέον να βασίζεται στον αριθμό των ψήφων που κάθε κράτος μέλος διαθέτει στο Συμβούλιο, δεδομένου ότι η μέθοδος ψηφοφορίας είχε αλλάξει από την 1η Απριλίου 2017. Επιπλέον, η Επιτροπή αξιοποίησε αυτήν την ευκαιρία για να επικαιροποιήσει την τιμή αναφοράς του ΑΕΠ (το οποίο ήταν το ΑΕΠ του Λουξεμβούργου) και, για τον υπολογισμό του συντελεστή n, την αντικατέστησε με τον μέσο όρο του ΑΕΠ των κρατών μελών (11). Τέλος, για να διασφαλιστεί ότι οι προκύπτουσες οικονομικές κυρώσεις θα παραμείνουν κατά γενικό κανόνα στα ίδια προηγούμενα επίπεδα, η Επιτροπή θέσπισε συντελεστή προσαρμογής 4,5.

| — | Πιο πρόσφατα, το 2021 η Επιτροπή προσάρμοσε τον υπολογισμό των κατ’ αποκοπή ποσών και των χρηματικών ποινών (12) λόγω της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ. Δεδομένου ότι, για τον υπολογισμό του συντελεστή n λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος του ΑΕΠ όλων των κρατών μελών, η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου επέφερε την αύξηση του συντελεστή n, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα η Επιτροπή να προτείνει υψηλότερες οικονομικές κυρώσεις. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εφάρμοσε συντελεστή προσαρμογής 0,836 για να διασφαλίσει ότι η αύξηση θα περιοριζόταν στα επίπεδα του πληθωρισμού. |
| --- | --- |

—

Πιο πρόσφατα, το 2021 η Επιτροπή προσάρμοσε τον υπολογισμό των κατ’ αποκοπή ποσών και των χρηματικών ποινών (12) λόγω της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ. Δεδομένου ότι, για τον υπολογισμό του συντελεστή n λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος του ΑΕΠ όλων των κρατών μελών, η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου επέφερε την αύξηση του συντελεστή n, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα η Επιτροπή να προτείνει υψηλότερες οικονομικές κυρώσεις. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εφάρμοσε συντελεστή προσαρμογής 0,836 για να διασφαλίσει ότι η αύξηση θα περιοριζόταν στα επίπεδα του πληθωρισμού.

---

(1)  Ανακοίνωση της Επιτροπής «Ανακοίνωση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 171 της συνθήκης ΕΚ» (ΕΕ C 242 της 21.8.1996, σ. 6).

(2)  Ανακοίνωση της Επιτροπής «Μέθοδος υπολογισμού της χρηματικής ποινής που προβλέπεται από το άρθρο 171 της συνθήκης ΕΚ» (ΕΕ C 63 της 28.2.1997, σ. 2).

(3)  
  Formula

(4)  Βλ. PV(2001)1517/2 της 2ας Απριλίου 2001.

(5)  Ανακοίνωση της Επιτροπής — Εφαρμογή του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ [(SEC(2005) 1658].

(6)  
  Formula

(7)  Ορίστηκαν σε 600 EUR ανά ημέρα για τις χρηματικές ποινές και σε 200 EUR για τα κατ’ αποκοπή ποσά.

(8)  Ανακοίνωση της Επιτροπής — Εφαρμογή του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ [SEC(2010) 1371 τελικό].

(9)  Ανακοίνωση της Επιτροπής — Τροποποίηση της μεθόδου υπολογισμού για τα κατ’ αποκοπήν ποσά και τις ημερήσιες χρηματικές ποινές που προτείνει η Επιτροπή στις διαδικασίες επί παραβάσει ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ C 70 της 25.2.2019, σ. 1).

(10)  Απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2018, Επιτροπή κατά Ελλάδας (C-93/17, EU:C:2018:903).

(11)  
  Formula

(12)  Ανακοίνωση της Επιτροπής — Προσαρμογή του υπολογισμού των κατ’ αποκοπή ποσών και των χρηματικών ποινών που προτείνονται από την Επιτροπή σε διαδικασίες επί παραβάσει ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου (EE C 129 της 13.4.2021, σ. 1).

---

| 4.1.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 2/17 |
| --- | --- | --- | --- |

4.1.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 2/17

---

Μη διατύπωση αντιρρήσεων σε κοινοποιηθείσα συγκέντρωση

(Υπόθεση M.10944 — MITSUBISHI / HERE)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2023/C 2/02)

Στις 19 Δεκεμβρίου 2022, η Επιτροπή αποφάσισε να μη διατυπώσει αντιρρήσεις σχετικά με την ανωτέρω κοινοποιηθείσα συγκέντρωση και να τη χαρακτηρίσει συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά. Η απόφαση αυτή βασίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου (1). Το πλήρες κείμενο της απόφασης διατίθεται μόνο στα αγγλικά και θα δημοσιοποιηθεί χωρίς τα επιχειρηματικά απόρρητα στοιχεία τα οποία ενδέχεται να περιέχει. Θα διατίθεται:

| — | από τη σχετική με τις συγκεντρώσεις ενότητα του ιστότοπου της Επιτροπής για τον ανταγωνισμό (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). O ιστότοπος αυτός παρέχει διάφορα μέσα που βοηθούν στον εντοπισμό μεμονωμένων αποφάσεων για συγκεντρώσεις, όπως ευρετήρια επιχειρήσεων, αριθμών υποθέσεων και ημερομηνιών, καθώς και τομεακά ευρετήρια, |
| --- | --- |

—

από τη σχετική με τις συγκεντρώσεις ενότητα του ιστότοπου της Επιτροπής για τον ανταγωνισμό (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). O ιστότοπος αυτός παρέχει διάφορα μέσα που βοηθούν στον εντοπισμό μεμονωμένων αποφάσεων για συγκεντρώσεις, όπως ευρετήρια επιχειρήσεων, αριθμών υποθέσεων και ημερομηνιών, καθώς και τομεακά ευρετήρια,

| — | σε ηλεκτρονική μορφή στον ιστότοπο EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=el) με αριθμό εγγράφου 32022M10944. Ο ιστότοπος EUR-Lex αποτελεί την επιγραμμική πρόσβαση στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. |
| --- | --- |

—

σε ηλεκτρονική μορφή στον ιστότοπο EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=el) με αριθμό εγγράφου 32022M10944. Ο ιστότοπος EUR-Lex αποτελεί την επιγραμμική πρόσβαση στην ευρωπαϊκή νομοθεσία.

---

(1)  ΕΕ L 24 της 29.1.2004, σ. 1.

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

| 4.1.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 2/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.1.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 2/18

---

Επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης (1):

2,50 % την 1 Ιανουαρίου 2023

Ισοτιμίες του ευρώ (2)

3 Ιανουαρίου 2023

(2023/C 2/03)

1 ευρώ =

| | Νομισματική μονάδα | Ισοτιμία |
| --- | --- | --- |
| USD | δολάριο ΗΠΑ | 1,0545 |
| JPY | ιαπωνικό γιεν | 137,93 |
| DKK | δανική κορόνα | 7,4370 |
| GBP | λίρα στερλίνα | 0,88048 |
| SEK | σουηδική κορόνα | 11,1430 |
| CHF | ελβετικό φράγκο | 0,9879 |
| ISK | ισλανδική κορόνα | 151,70 |
| NOK | νορβηγική κορόνα | 10,5280 |
| BGN | βουλγαρικό λεβ | 1,9558 |
| CZK | τσεχική κορόνα | 24,124 |
| HUF | ουγγρικό φιορίνι | 403,33 |
| PLN | πολωνικό ζλότι | 4,6831 |
| RON | ρουμανικό λέου | 4,9310 |
| TRY | τουρκική λίρα | 19,7566 |
| AUD | δολάριο Αυστραλίας | 1,5708 |
| CAD | δολάριο Καναδά | 1,4414 |
| HKD | δολάριο Χονγκ Κονγκ | 8,2392 |
| NZD | δολάριο Νέας Ζηλανδίας | 1,6932 |
| SGD | δολάριο Σιγκαπούρης | 1,4188 |
| KRW | ουόν Νότιας Κορέας | 1 346,51 |
| ZAR | νοτιοαφρικανικό ραντ | 18,0190 |
| CNY | κινεζικό ρενμινμπί γιουάν | 7,2863 |
| IDR | ρουπία Ινδονησίας | 16 471,95 |
| MYR | μαλαισιανό ρινγκίτ | 4,6439 |
| PHP | πέσο Φιλιππινών | 59,020 |
| RUB | ρωσικό ρούβλι | |
| THB | ταϊλανδικό μπατ | 36,254 |
| BRL | ρεάλ Βραζιλίας | 5,6656 |
| MXN | πέσο Μεξικού | 20,5283 |
| INR | ινδική ρουπία | 87,4095 |

Νομισματική μονάδα

Ισοτιμία

USD

δολάριο ΗΠΑ

1,0545

JPY

ιαπωνικό γιεν

137,93

DKK

δανική κορόνα

7,4370

GBP

λίρα στερλίνα

0,88048

SEK

σουηδική κορόνα

11,1430

CHF

ελβετικό φράγκο

0,9879

ISK

ισλανδική κορόνα

151,70

NOK

νορβηγική κορόνα

10,5280

BGN

βουλγαρικό λεβ

1,9558

CZK

τσεχική κορόνα

24,124

HUF

ουγγρικό φιορίνι

403,33

PLN

πολωνικό ζλότι

4,6831

RON

ρουμανικό λέου

4,9310

TRY

τουρκική λίρα

19,7566

AUD

δολάριο Αυστραλίας

1,5708

CAD

δολάριο Καναδά

1,4414

HKD

δολάριο Χονγκ Κονγκ

8,2392

NZD

δολάριο Νέας Ζηλανδίας

1,6932

SGD

δολάριο Σιγκαπούρης

1,4188

KRW

ουόν Νότιας Κορέας

1 346,51

ZAR

νοτιοαφρικανικό ραντ

18,0190

CNY

κινεζικό ρενμινμπί γιουάν

7,2863

IDR

ρουπία Ινδονησίας

16 471,95

MYR

μαλαισιανό ρινγκίτ

4,6439

PHP

πέσο Φιλιππινών

59,020

RUB

ρωσικό ρούβλι

THB

ταϊλανδικό μπατ

36,254

BRL

ρεάλ Βραζιλίας

5,6656

MXN

πέσο Μεξικού

20,5283

INR

ινδική ρουπία

87,4095

---

(1)  Επιτόκιο που εφαρμόστηκε στην πλέον πρόσφατη πράξη πριν την αναφερόμενη ημερομηνία. Σε περίπτωση δημοπρασίας μεταβλητού επιτοκίου, το επιτόκιο είναι το οριακό επιτόκιο.

(2)  Πηγή: Ισοτιμίες αναφοράς που δημοσιεύονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

---

| 4.1.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 2/19 |
| --- | --- | --- | --- |

4.1.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 2/19

---

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 10ης Ιανουαρίου 2022

περί απόρριψης της αρμοδιότητάς της κατά την έννοια των άρθρων 1 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου (1) (Υπόθεση C.1886 — Iliad — Άρθρο 265 Πρόσκληση προς ενέργεια)

(κοινοποιηθείσα με αριθμό εγγράφου C(2022)78)

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(2023/C 2/04)

(1)

Στις 10 Νοεμβρίου 2021 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (στο εξής: Επιτροπή) έλαβε πρόσκληση προς ενέργεια (στο εξής: πρόσκληση προς ενέργεια) από την Iliad SA [(στο εξής: Iliad), Γαλλία], σύμφωνα με το άρθρο 265 της ΣΛΕΕ, στο πλαίσιο της οποίας η εταιρεία ζητούσε από την Επιτροπή να αποφασίσει αν είναι αρμόδια να ελέγξει τη συγχώνευση μεταξύ της Télévision Française 1 SA[(στο εξής: TF1), Γαλλία] και Métropole Télévision SA [(στο εξής: Μ6), Γαλλία] (στο εξής: πράξη).

1.   ΤΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ Η ΠΡΑΞΗ

ΤΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ Η ΠΡΑΞΗ

| (2) | Η TF1 είναι εν μέρει θυγατρική της Bouygues SA (στο εξής: Bouygues), η οποία κατέχει το 43,7 % της TF1. Η Bouygues δραστηριοποιείται στους τομείς των κατασκευών, των τηλεπικοινωνιών και των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Η κύρια δραστηριότητα της TF1, είτε άμεσα είτε μέσω των θυγατρικών της, είναι η μετάδοση τηλεοπτικών καναλιών. Η TF1 ασκεί επίσης και άλλες δραστηριότητες που σχετίζονται με την κύρια δραστηριότητά της ως τηλεοπτικού οργανισμού: οπτικοακουστική και κινηματογραφική παραγωγή, απόκτηση οπτικοακουστικών δικαιωμάτων, εμπορία διαφημιστικού χώρου, έκδοση και διανομή DVD και μουσικών CD, ανάπτυξη προϊόντων ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων και ανάπτυξη ψηφιακών και διαδραστικών υπηρεσιών. |
| --- | --- |

(2)

Η TF1 είναι εν μέρει θυγατρική της Bouygues SA (στο εξής: Bouygues), η οποία κατέχει το 43,7 % της TF1. Η Bouygues δραστηριοποιείται στους τομείς των κατασκευών, των τηλεπικοινωνιών και των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Η κύρια δραστηριότητα της TF1, είτε άμεσα είτε μέσω των θυγατρικών της, είναι η μετάδοση τηλεοπτικών καναλιών. Η TF1 ασκεί επίσης και άλλες δραστηριότητες που σχετίζονται με την κύρια δραστηριότητά της ως τηλεοπτικού οργανισμού: οπτικοακουστική και κινηματογραφική παραγωγή, απόκτηση οπτικοακουστικών δικαιωμάτων, εμπορία διαφημιστικού χώρου, έκδοση και διανομή DVD και μουσικών CD, ανάπτυξη προϊόντων ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων και ανάπτυξη ψηφιακών και διαδραστικών υπηρεσιών.

| (3) | Η M6 είναι εν μέρει θυγατρική της RTL Group SA (στο εξής: RTL), η οποία κατέχει το 48,26 % της M6· το 76,28 % της RTL ανήκει στην Bertelsmann SE & Co. KGaA (στο εξής: Bertelsmann). Η κύρια δραστηριότητα της M6, είτε άμεσα είτε μέσω των θυγατρικών της, είναι η μετάδοση τηλεοπτικών καναλιών. Επιπλέον, η M6 ασκεί και άλλες δραστηριότητες που συνδέονται με την κύρια δραστηριότητά της ως τηλεοπτικού οργανισμού: οπτικοακουστική και κινηματογραφική παραγωγή, απόκτηση οπτικοακουστικών δικαιωμάτων, εμπορία διαφημιστικού χώρου, έκδοση και διανομή DVD και μουσικών CD, ανάπτυξη προϊόντων ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων και ανάπτυξη ψηφιακών υπηρεσιών. Τέλος, η Μ6 ελέγχει τον ραδιοφωνικό όμιλο RTL France, ο οποίος διαθέτει διάφορες άδειες μετάδοσης ραδιοφωνικών προγραμμάτων στη μητροπολιτική Γαλλία και ασκεί διάφορες δραστηριότητες σχετικές με την παροχή των εν λόγω ραδιοφωνικών υπηρεσιών. |
| --- | --- |

(3)

Η M6 είναι εν μέρει θυγατρική της RTL Group SA (στο εξής: RTL), η οποία κατέχει το 48,26 % της M6· το 76,28 % της RTL ανήκει στην Bertelsmann SE & Co. KGaA (στο εξής: Bertelsmann). Η κύρια δραστηριότητα της M6, είτε άμεσα είτε μέσω των θυγατρικών της, είναι η μετάδοση τηλεοπτικών καναλιών. Επιπλέον, η M6 ασκεί και άλλες δραστηριότητες που συνδέονται με την κύρια δραστηριότητά της ως τηλεοπτικού οργανισμού: οπτικοακουστική και κινηματογραφική παραγωγή, απόκτηση οπτικοακουστικών δικαιωμάτων, εμπορία διαφημιστικού χώρου, έκδοση και διανομή DVD και μουσικών CD, ανάπτυξη προϊόντων ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων και ανάπτυξη ψηφιακών υπηρεσιών. Τέλος, η Μ6 ελέγχει τον ραδιοφωνικό όμιλο RTL France, ο οποίος διαθέτει διάφορες άδειες μετάδοσης ραδιοφωνικών προγραμμάτων στη μητροπολιτική Γαλλία και ασκεί διάφορες δραστηριότητες σχετικές με την παροχή των εν λόγω ραδιοφωνικών υπηρεσιών.

| (4) | [Περιγραφή της πράξης]. Μετά την πράξη, η Bouygues θα κατέχει περίπου το 30 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας, ενώ η Bertelsmann, μέσω της RTL, θα κατέχει περίπου το 16 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(4)

[Περιγραφή της πράξης]. Μετά την πράξη, η Bouygues θα κατέχει περίπου το 30 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας, ενώ η Bertelsmann, μέσω της RTL, θα κατέχει περίπου το 16 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας.

2.   ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

| (5) | Στις 17 Μαΐου 2021 οι TF1, M6, Bouygues και RTL ανακοίνωσαν ότι είχαν συνάψει σχέδια συμφωνιών για την έναρξη αποκλειστικών διαπραγματεύσεων για τη συγχώνευση των δραστηριοτήτων των TF1 και M6. Στις 17 Μαΐου 2021 η Bouygues και η RTL υπέγραψαν δύο μνημόνια συμφωνίας. Κατόπιν των εν λόγω μνημονίων συμφωνίας, ακολούθησαν, στις 8 Ιουλίου 2021, η υπογραφή συμφωνίας-πλαισίου μεταξύ της Bouygues και της RTL καθώς και η υπογραφή συμφωνίας συνένωσης επιχειρήσεων μεταξύ της TF1 και της M6 (στο εξής: συμφωνίες). Η Bouygues και η RTL συμφώνησαν επίσης να υπογραφεί σχέδιο συμφωνίας των μετόχων κατά τη σύναψη της πράξης (στο εξής: συμφωνία των μετόχων). |
| --- | --- |

(5)

Στις 17 Μαΐου 2021 οι TF1, M6, Bouygues και RTL ανακοίνωσαν ότι είχαν συνάψει σχέδια συμφωνιών για την έναρξη αποκλειστικών διαπραγματεύσεων για τη συγχώνευση των δραστηριοτήτων των TF1 και M6. Στις 17 Μαΐου 2021 η Bouygues και η RTL υπέγραψαν δύο μνημόνια συμφωνίας. Κατόπιν των εν λόγω μνημονίων συμφωνίας, ακολούθησαν, στις 8 Ιουλίου 2021, η υπογραφή συμφωνίας-πλαισίου μεταξύ της Bouygues και της RTL καθώς και η υπογραφή συμφωνίας συνένωσης επιχειρήσεων μεταξύ της TF1 και της M6 (στο εξής: συμφωνίες). Η Bouygues και η RTL συμφώνησαν επίσης να υπογραφεί σχέδιο συμφωνίας των μετόχων κατά τη σύναψη της πράξης (στο εξής: συμφωνία των μετόχων).

| (6) | Στις 29 Οκτωβρίου 2021 η γαλλική αρχή ανταγωνισμού (Autorité de la concurrence, στο εξής: ADLC) απέστειλε ερωτηματολόγιο σε διάφορους συμμετέχοντες στην αγορά, συμπεριλαμβανομένης της Iliad, προκειμένου να συγκεντρώσει τις απόψεις τους σχετικά με την πράξη (2). Στην εισαγωγή του ερωτηματολογίου, η ADLC αναφέρει ότι «το ερωτηματολόγιο αφορά την προτεινόμενη συγχώνευση των ομίλων TF1 και M6 σε μια νέα οντότητα. Η [νέα οντότητα] θα ελέγχεται αποκλειστικά από την [Bouygues]». Ως εκ τούτου, στην εισαγωγή της έρευνας αγοράς αναφέρεται ότι «η εν λόγω πράξη υπόκειται σε έγκριση από την [ADLC], η οποία είναι η ανεξάρτητη δημόσια αρχή στη Γαλλία που είναι αρμόδια για τη ρύθμιση του ανταγωνισμού στις αγορές». |
| --- | --- |

(6)

Στις 29 Οκτωβρίου 2021 η γαλλική αρχή ανταγωνισμού (Autorité de la concurrence, στο εξής: ADLC) απέστειλε ερωτηματολόγιο σε διάφορους συμμετέχοντες στην αγορά, συμπεριλαμβανομένης της Iliad, προκειμένου να συγκεντρώσει τις απόψεις τους σχετικά με την πράξη (2

| (7) | Στις 10 Νοεμβρίου 2021 η Iliad απέστειλε στην Επιτροπή πρόσκληση προς ενέργεια (3). Ειδικότερα, η Iliad υποστήριξε ότι, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της ADLC, η νέα οντότητα θα ελέγχεται από κοινού από την Bouygues και την Bertelsmann και ότι, ως εκ τούτου, θα έχει ενωσιακή διάσταση. |
| --- | --- |

(7)

Στις 10 Νοεμβρίου 2021 η Iliad απέστειλε στην Επιτροπή πρόσκληση προς ενέργεια (3

3.   ΕΝΩΣΙΑΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

ΕΝΩΣΙΑΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

3.1.   Νομικό πλαίσιο

Νομικό πλαίσιο

| (8) | Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού συγκεντρώσεων, η Επιτροπή έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να αξιολογεί συγκεντρώσεις με ενωσιακή διάσταση. Στο άρθρο 1 του κανονισμού συγκεντρώσεων ορίζονται δύο εναλλακτικές σειρές κατώτατων ορίων προκειμένου να προσδιοριστεί αν μια συγκέντρωση έχει ενωσιακή διάσταση. |
| --- | --- |

(8)

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού συγκεντρώσεων, η Επιτροπή έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να αξιολογεί συγκεντρώσεις με ενωσιακή διάσταση. Στο άρθρο 1 του κανονισμού συγκεντρώσεων ορίζονται δύο εναλλακτικές σειρές κατώτατων ορίων προκειμένου να προσδιοριστεί αν μια συγκέντρωση έχει ενωσιακή διάσταση.

| (9) | Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού συγκεντρώσεων, μια συγκέντρωση έχει ενωσιακή διάσταση όταν i) ο συνολικός κύκλος εργασιών που πραγματοποιούν παγκοσμίως όλες οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις υπερβαίνει το ποσό των 5 000 εκατ. EUR· και ii) δύο τουλάχιστον από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιούν, καθεμία χωριστά, εντός της Ένωσης, συνολικό κύκλο εργασιών άνω των 250 εκατ. EUR, εκτός εάν καθεμία από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της σε ένα και το αυτό κράτος μέλος. |
| --- | --- |

(9)

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού συγκεντρώσεων, μια συγκέντρωση έχει ενωσιακή διάσταση όταν i) ο συνολικός κύκλος εργασιών που πραγματοποιούν παγκοσμίως όλες οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις υπερβαίνει το ποσό των 5 000 εκατ. EUR· και ii) δύο τουλάχιστον από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιούν, καθεμία χωριστά, εντός της Ένωσης, συνολικό κύκλο εργασιών άνω των 250 εκατ. EUR, εκτός εάν καθεμία από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της σε ένα και το αυτό κράτος μέλος.

| (10) | Μια συγκέντρωση που δεν υπερβαίνει τα κατώτατα όρια που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 έχει ενωσιακή διάσταση, εφόσον: i) ο συνολικός κύκλος εργασιών που πραγματοποιούν παγκοσμίως όλες οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις υπερβαίνει το ποσό των 2 500 εκατ. EUR· ii) ο συνολικός κύκλος εργασιών που πραγματοποιούν όλες οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις σε καθένα από τρία τουλάχιστον κράτη μέλη υπερβαίνει τα 100 εκατ. EUR· iii) σε καθένα από τα τρία τουλάχιστον κράτη μέλη που λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς του σημείου ii), δύο τουλάχιστον από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιούν καθεμία χωριστά συνολικό κύκλο εργασιών άνω των 25 εκατ. EUR· και iv) δύο τουλάχιστον από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιούν, καθεμία χωριστά, εντός της Ένωσης συνολικό κύκλο εργασιών άνω των 100 εκατ. EUR, εκτός εάν καθεμία από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της σε ένα και το αυτό κράτος μέλος (άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού συγκεντρώσεων). |
| --- | --- |

(10)

Μια συγκέντρωση που δεν υπερβαίνει τα κατώτατα όρια που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 έχει ενωσιακή διάσταση, εφόσον: i) ο συνολικός κύκλος εργασιών που πραγματοποιούν παγκοσμίως όλες οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις υπερβαίνει το ποσό των 2 500 εκατ. EUR· ii) ο συνολικός κύκλος εργασιών που πραγματοποιούν όλες οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις σε καθένα από τρία τουλάχιστον κράτη μέλη υπερβαίνει τα 100 εκατ. EUR· iii) σε καθένα από τα τρία τουλάχιστον κράτη μέλη που λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς του σημείου ii), δύο τουλάχιστον από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιούν καθεμία χωριστά συνολικό κύκλο εργασιών άνω των 25 εκατ. EUR· και iv) δύο τουλάχιστον από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιούν, καθεμία χωριστά, εντός της Ένωσης συνολικό κύκλο εργασιών άνω των 100 εκατ. EUR, εκτός εάν καθεμία από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της σε ένα και το αυτό κράτος μέλος (άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού συγκεντρώσεων).

| (11) | Για τον καθορισμό της αρμοδιότητας, ως συμμετέχουσες επιχειρήσεις θεωρούνται οι επιχειρήσεις που μετέχουν σε μια συγκέντρωση, δηλαδή σε μια συγχώνευση ή απόκτηση ελέγχου, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του κανονισμού συγκεντρώσεων (4). |
| --- | --- |

(11)

Για τον καθορισμό της αρμοδιότητας, ως συμμετέχουσες επιχειρήσεις θεωρούνται οι επιχειρήσεις που μετέχουν σε μια συγκέντρωση, δηλαδή σε μια συγχώνευση ή απόκτηση ελέγχου, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του κανονισμού συγκεντρώσεων (4

| (12) | Στο πλαίσιο της απόκτησης αποκλειστικού ελέγχου, οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις είναι τόσο η αποκτώσα επιχείρηση όσο και η επιχείρηση-στόχος (5). |
| --- | --- |

(12)

Στο πλαίσιο της απόκτησης αποκλειστικού ελέγχου, οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις είναι τόσο η αποκτώσα επιχείρηση όσο και η επιχείρηση-στόχος (5

| (13) | Στην περίπτωση της απόκτησης κοινού ελέγχου νεοσυσταθείσας κοινής επιχείρησης, όταν μια επιχείρηση συνεισφέρει προϋπάρχουσα θυγατρική ή δραστηριότητα (επί της οποίας ασκούσε προηγουμένως αποκλειστικό έλεγχο) στην κοινή επιχείρηση, καθεμία από τις επιχειρήσεις που ασκούν από κοινού έλεγχο θεωρείται συμμετέχουσα επιχείρηση. Στην περίπτωση αυτή, ο κύκλος εργασιών της κοινής επιχείρησης συνιστά μέρος του κύκλου εργασιών της αρχικής μητρικής εταιρείας (6). |
| --- | --- |

(13)

Στην περίπτωση της απόκτησης κοινού ελέγχου νεοσυσταθείσας κοινής επιχείρησης, όταν μια επιχείρηση συνεισφέρει προϋπάρχουσα θυγατρική ή δραστηριότητα (επί της οποίας ασκούσε προηγουμένως αποκλειστικό έλεγχο) στην κοινή επιχείρηση, καθεμία από τις επιχειρήσεις που ασκούν από κοινού έλεγχο θεωρείται συμμετέχουσα επιχείρηση. Στην περίπτωση αυτή, ο κύκλος εργασιών της κοινής επιχείρησης συνιστά μέρος του κύκλου εργασιών της αρχικής μητρικής εταιρείας (6

3.2.   Κύκλος εργασιών

Κύκλος εργασιών

| (14) | Το 2020 η Bouygues πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους 34,7 δισ. EUR σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ένωση πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR και στη Γαλλία πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR. Επομένως, η Bouygues πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της στη Γαλλία. |
| --- | --- |

(14)

Το 2020 η Bouygues πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους 34,7 δισ. EUR σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ένωση πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR και στη Γαλλία πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR. Επομένως, η Bouygues πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της στη Γαλλία.

| (15) | Το 2020 η Bertelsmann πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους 17,3 δισ. EUR σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ένωση πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR και στη Γαλλία πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR. Επομένως, η Bertelsmann δεν πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της στη Γαλλία. |
| --- | --- |

(15)

Το 2020 η Bertelsmann πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους 17,3 δισ. EUR σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ένωση πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR και στη Γαλλία πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR. Επομένως, η Bertelsmann δεν πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της στη Γαλλία.

| (16) | Το 2020 η M6 πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους 1,27 δισ. EUR σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ένωση πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR και στη Γαλλία πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR. Επομένως, η Μ6 πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της στη Γαλλία. |
| --- | --- |

(16)

Το 2020 η M6 πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους 1,27 δισ. EUR σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ένωση πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR και στη Γαλλία πραγματοποίησε κύκλο εργασιών ύψους [κύκλος εργασιών] δισ. EUR. Επομένως, η Μ6 πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του συνολικού ενωσιακού κύκλου εργασιών της στη Γαλλία.

| (17) | Ανεξαρτήτως του αν λαμβάνονται υπόψη οι κύκλοι εργασιών της Bouygues και της M6 ή της Bouygues και της Bertelsmann, είναι αναμφισβήτητο ότι υπερβαίνουν τα κατώτατα όρια που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β). Ωστόσο, εάν λαμβανόταν υπόψη μόνο ο κύκλος εργασιών της Bouygues και της Μ6, η πράξη δεν θα είχε ενωσιακή διάσταση, δεδομένου ότι η Bouygues και η M6 πραγματοποιούν άνω των δύο τρίτων του ενωσιακού κύκλου εργασιών τους στη Γαλλία. Εάν λαμβανόταν υπόψη ο κύκλος εργασιών τόσο της Bouygues όσο και της Bertelsmann, η πράξη θα είχε ενωσιακή διάσταση, δεδομένου ότι η Bertelsmann δεν πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του ενωσιακού κύκλου εργασιών της στη Γαλλία. |
| --- | --- |

(17)

Ανεξαρτήτως του αν λαμβάνονται υπόψη οι κύκλοι εργασιών της Bouygues και της M6 ή της Bouygues και της Bertelsmann, είναι αναμφισβήτητο ότι υπερβαίνουν τα κατώτατα όρια που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β). Ωστόσο, εάν λαμβανόταν υπόψη μόνο ο κύκλος εργασιών της Bouygues και της Μ6, η πράξη δεν θα είχε ενωσιακή διάσταση, δεδομένου ότι η Bouygues και η M6 πραγματοποιούν άνω των δύο τρίτων του ενωσιακού κύκλου εργασιών τους στη Γαλλία. Εάν λαμβανόταν υπόψη ο κύκλος εργασιών τόσο της Bouygues όσο και της Bertelsmann, η πράξη θα είχε ενωσιακή διάσταση, δεδομένου ότι η Bertelsmann δεν πραγματοποιεί άνω των δύο τρίτων του ενωσιακού κύκλου εργασιών της στη Γαλλία.

| (18) | Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη. |
| --- | --- |

(18)

Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη.

3.3.   Οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη

Οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη

| (19) | Κατά την άποψη της ADLC και της Bouygues, η νέα οντότητα θα ελέγχεται αποκλειστικά από την Bouygues (7). Στην περίπτωση αυτή, οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις θα ήταν η Bouygues και η M6 και η συγκέντρωση δεν θα είχε ενωσιακή διάσταση. |
| --- | --- |

(19)

Κατά την άποψη της ADLC και της Bouygues, η νέα οντότητα θα ελέγχεται αποκλειστικά από την Bouygues (7

| (20) | Αντιθέτως, η Iliad υποστηρίζει ότι η νέα οντότητα θα ελέγχεται από κοινού από την Bouygues και την Bertelsmann (8). Στην περίπτωση αυτή, οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις θα ήταν η Bouygues και η Bertelsmann (9) και η συγκέντρωση θα είχε ενωσιακή διάσταση. |
| --- | --- |

(20)

Αντιθέτως, η Iliad υποστηρίζει ότι η νέα οντότητα θα ελέγχεται από κοινού από την Bouygues και την Bertelsmann (8

9

| (21) | Προκειμένου να προσδιοριστούν οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη, είναι καταρχάς αναγκαίο να προσδιοριστεί η φύση του ελέγχου που θα ασκείται επί της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(21)

Προκειμένου να προσδιοριστούν οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη, είναι καταρχάς αναγκαίο να προσδιοριστεί η φύση του ελέγχου που θα ασκείται επί της νέας οντότητας.

3.3.1.   Η φύση του ελέγχου επί της νέας οντότητας

Η φύση του ελέγχου επί της νέας οντότητας

3.3.1.1.   Εισαγωγή στη διακυβέρνηση της νέας οντότητας

Εισαγωγή στη διακυβέρνηση της νέας οντότητας

| (22) | Μετά την πράξη, η Bouygues θα κατέχει περίπου το 30 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας, ενώ η Bertelsmann, μέσω της RTL, θα κατέχει περίπου το 16 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(22)

Μετά την πράξη, η Bouygues θα κατέχει περίπου το 30 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας, ενώ η Bertelsmann, μέσω της RTL, θα κατέχει περίπου το 16 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας.

| (23) | Όσον αφορά τη συνέλευση των μετόχων της νέας οντότητας (στο εξής: συνέλευση των μετόχων), το άρθρο 2.5 της συμφωνίας των μετόχων ορίζει ότι η Bouygues και η Bertelsmann πρέπει να συμφωνούν σε μια κοινή θέση για το σύνολο των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης πριν από κάθε συνέλευση των μετόχων. Σε περίπτωση διαφωνίας, η Bertelsmann θα πρέπει, καταρχήν, να ψηφίζει σύμφωνα με τη θέση της Bouygues. |
| --- | --- |

(23)

Όσον αφορά τη συνέλευση των μετόχων της νέας οντότητας (στο εξής: συνέλευση των μετόχων), το άρθρο 2.5 της συμφωνίας των μετόχων ορίζει ότι η Bouygues και η Bertelsmann πρέπει να συμφωνούν σε μια κοινή θέση για το σύνολο των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης πριν από κάθε συνέλευση των μετόχων. Σε περίπτωση διαφωνίας, η Bertelsmann θα πρέπει, καταρχήν, να ψηφίζει σύμφωνα με τη θέση της Bouygues.

| (24) | Το διοικητικό συμβούλιο της νέας οντότητας (στο εξής: διοικητικό συμβούλιο) θα απαρτίζεται από 12 μέλη. Η Bouygues θα μπορεί να διορίζει τέσσερα μέλη, συμπεριλαμβανομένου του διευθύνοντος συμβούλου (CEO) και του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου (10) και να προτείνει δύο ανεξάρτητα μέλη. Η Bertelsmann θα μπορεί να διορίζει δύο μέλη του διοικητικού συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένου του αντιπροέδρου του διοικητικού συμβουλίου, καθώς και να προτείνει [αριθμός ανεξάρτητων μελών που προτείνει η Bertelsmann]. Σύμφωνα με το άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων, οι αποφάσεις στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου πρέπει να λαμβάνονται με την πλειοψηφία των ψηφισάντων. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του διευθύνοντος συμβούλου. Το άρθρο 2.1.2 της συμφωνίας των μετόχων υποχρεώνει τις Bouygues και Bertelsmann να συμφωνούν σε μια κοινή θέση για το σύνολο των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης του διοικητικού συμβουλίου. Σε περίπτωση διαφωνίας, η Bertelsmann θα πρέπει, καταρχήν, να ψηφίζει σύμφωνα με τη θέση της Bouygues. |
| --- | --- |

(24)

Το διοικητικό συμβούλιο της νέας οντότητας (στο εξής: διοικητικό συμβούλιο) θα απαρτίζεται από 12 μέλη. Η Bouygues θα μπορεί να διορίζει τέσσερα μέλη, συμπεριλαμβανομένου του διευθύνοντος συμβούλου (CEO) και του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου (10

3.3.1.2.   Τα επιχειρήματα της Iliad

Τα επιχειρήματα της Iliad

| (25) | Η Iliad υποστηρίζει ότι η νέα οντότητα θα ελέγχεται από κοινού από την Bouygues και την Bertelsmann. |
| --- | --- |

(25)

Η Iliad υποστηρίζει ότι η νέα οντότητα θα ελέγχεται από κοινού από την Bouygues και την Bertelsmann.

| (26) | Προς υποστήριξη της θέσης της, η Iliad διατείνεται, καταρχάς, ότι η διάρθρωση της πράξης όπως έχει σχεδιαστεί από την Bouygues και την Bertelsmann ενισχύει το συμπέρασμα ότι η νέα οντότητα θα ελέγχεται από κοινού από την Bouygues και την Bertelsmann. Η Iliad επισημαίνει ότι, μετά τη σύναψη της πράξης, η Bertelsmann (μέσω της RTL) θα κατέχει το 16 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας. Ως εκ τούτου, η Bertelsmann θα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(26)

Προς υποστήριξη της θέσης της, η Iliad διατείνεται, καταρχάς, ότι η διάρθρωση της πράξης όπως έχει σχεδιαστεί από την Bouygues και την Bertelsmann ενισχύει το συμπέρασμα ότι η νέα οντότητα θα ελέγχεται από κοινού από την Bouygues και την Bertelsmann. Η Iliad επισημαίνει ότι, μετά τη σύναψη της πράξης, η Bertelsmann (μέσω της RTL) θα κατέχει το 16 % του κεφαλαίου της νέας οντότητας. Ως εκ τούτου, η Bertelsmann θα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της νέας οντότητας.

| (27) | Κατά την Iliad, η Bertelsmann θα είναι επομένως βασικός μέτοχος της νέας οντότητας, ιδίως λόγω της εμπειρογνωσίας της RTL στον οπτικοακουστικό τομέα. Κατά την άποψη της Iliad, όπως προκύπτει από συνέντευξη που έδωσαν ο Thomas Rabe, διευθύνων σύμβουλος της Bertelsmann, και ο Olivier Roussat, γενικός διευθυντής της Bouygues, οι Bouygues και Bertelsmann θεωρούν η μία την άλλη μακροπρόθεσμο εταίρο και έχουν ίδιες απόψεις όσον αφορά τις αγορές (11). Το στοιχείο αυτό επαναλήφθηκε σε παρουσίαση προς τους επενδυτές στην οποία η TF1 και η M6 δήλωσαν ότι η RTL θα παρέμενε μακροπρόθεσμος στρατηγικός μέτοχος (12). Επιπλέον, η Iliad επισημαίνει ότι, στο μέτρο που ούτε η Bouygues ούτε η RTL διαθέτουν, σε μεμονωμένη βάση, επαρκή δικαιώματα ψήφου για να έχουν την πλειοψηφία στις συνελεύσεις των μετόχων, μόνον η από κοινού άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου τους θα μπορούσε να τους εξασφαλίσει την πλειοψηφία (13). |
| --- | --- |

(27)

Κατά την Iliad, η Bertelsmann θα είναι επομένως βασικός μέτοχος της νέας οντότητας, ιδίως λόγω της εμπειρογνωσίας της RTL στον οπτικοακουστικό τομέα. Κατά την άποψη της Iliad, όπως προκύπτει από συνέντευξη που έδωσαν ο Thomas Rabe, διευθύνων σύμβουλος της Bertelsmann, και ο Olivier Roussat, γενικός διευθυντής της Bouygues, οι Bouygues και Bertelsmann θεωρούν η μία την άλλη μακροπρόθεσμο εταίρο και έχουν ίδιες απόψεις όσον αφορά τις αγορές (11

12

13

| (28) | Δεύτερον, η Iliad φρονεί ότι η Bouygues και η RTL θα ενεργήσουν ως στρατηγικοί εταίροι μέσω εναρμονισμένης δράσης. Ως εναρμονισμένη δράση, κατά την έννοια του άρθρου L.233-10 του γαλλικού εμπορικού κώδικα, νοείται η συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ προσώπων «για την απόκτηση, τη διάθεση ή την άσκηση δικαιωμάτων ψήφου, για την εφαρμογή κοινής πολιτικής έναντι της επιχείρησης ή για την απόκτηση του ελέγχου της επιχείρησης αυτής». Εξάλλου, η ύπαρξη τέτοιου είδους δράσης αποτελεί ένδειξη την οποία χρησιμοποιεί η ADLC για να αξιολογεί τη φύση του ελέγχου που ασκούν μία ή περισσότερες επιχειρήσεις σε άλλη επιχείρηση (14). |
| --- | --- |

(28)

Δεύτερον, η Iliad φρονεί ότι η Bouygues και η RTL θα ενεργήσουν ως στρατηγικοί εταίροι μέσω εναρμονισμένης δράσης. Ως εναρμονισμένη δράση, κατά την έννοια του άρθρου L.233-10 του γαλλικού εμπορικού κώδικα, νοείται η συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ προσώπων «για την απόκτηση, τη διάθεση ή την άσκηση δικαιωμάτων ψήφου, για την εφαρμογή κοινής πολιτικής έναντι της επιχείρησης ή για την απόκτηση του ελέγχου της επιχείρησης αυτής». Εξάλλου, η ύπαρξη τέτοιου είδους δράσης αποτελεί ένδειξη την οποία χρησιμοποιεί η ADLC για να αξιολογεί τη φύση του ελέγχου που ασκούν μία ή περισσότερες επιχειρήσεις σε άλλη επιχείρηση (14

| (29) | Τρίτον, η Iliad είναι της άποψης ότι η Bertelsmann θα έχει ιδιαίτερη εκπροσώπηση στο διοικητικό συμβούλιο (15). Η Iliad επισημαίνει ότι ο πρώτος διευθύνων σύμβουλος της νέας οντότητας θα είναι ο Nicolas de Tavernost, νυν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της M6. Η Iliad επισημαίνει επίσης ότι, λαμβανομένου υπόψη του αριθμού των μελών του διοικητικού συμβουλίου τα οποία διαθέτουν μεμονωμένα η Bouygues (τέσσερα) και η Bertelsmann (τρία), ούτε η Bouygues ούτε η Bertelsmann μπορούν να ενεργήσουν μεμονωμένα (16). |
| --- | --- |

(29)

Τρίτον, η Iliad είναι της άποψης ότι η Bertelsmann θα έχει ιδιαίτερη εκπροσώπηση στο διοικητικό συμβούλιο (15

16

| (30) | Τέλος, η Iliad δηλώνει ότι η Bouygues και η Bertelsmann έχουν χαράξει κοινή στρατηγική, όπως τεκμηριώνεται από τα δελτία Τύπου και τις παρουσιάσεις σε επενδυτές (17). |
| --- | --- |

(30)

Τέλος, η Iliad δηλώνει ότι η Bouygues και η Bertelsmann έχουν χαράξει κοινή στρατηγική, όπως τεκμηριώνεται από τα δελτία Τύπου και τις παρουσιάσεις σε επενδυτές (17

3.3.1.3.   Τα επιχειρήματα της ADLC και της Bouygues

Τα επιχειρήματα της ADLC και της Bouygues

| (31) | Κατά την ADLC και την Bouygues, η πράξη είναι διαρθρωμένη με τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι η Bouygues έχει τον αποκλειστικό έλεγχο της νέας οντότητας (18). |
| --- | --- |

(31)

Κατά την ADLC και την Bouygues, η πράξη είναι διαρθρωμένη με τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι η Bouygues έχει τον αποκλειστικό έλεγχο της νέας οντότητας (18

| (32) | Όσον αφορά τη συνέλευση των μετόχων, η Bouygues τονίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2.5 της συμφωνίας των μετόχων, πριν από κάθε συνέλευση των μετόχων, η Bouygues και η Bertelsmann θα πρέπει να διαβουλεύονται μεταξύ τους προκειμένου να προσπαθήσουν να καθορίσουν κοινή θέση για κάθε προσεχή ψηφοφορία. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann, η θέση την οποία προτείνει η Bouygues θα υπερισχύει και η Bertelsmann θα πρέπει να ψηφίζει σύμφωνα με την απόφαση της Bouygues (19). Η ανάλυση των ποσοστών συμμετοχής της TF1 και της M6 στις συνελεύσεις των μετόχων κατά το παρελθόν υποδηλώνει ότι ο συνδυασμός των δικαιωμάτων ψήφου της Bouygues και της Bertelsmann θα εξασφάλιζε στις εν λόγω επιχειρήσεις εκ των πραγμάτων (de facto) πλειοψηφία στις συνελεύσεις των μετόχων. |
| --- | --- |

(32)

Όσον αφορά τη συνέλευση των μετόχων, η Bouygues τονίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2.5 της συμφωνίας των μετόχων, πριν από κάθε συνέλευση των μετόχων, η Bouygues και η Bertelsmann θα πρέπει να διαβουλεύονται μεταξύ τους προκειμένου να προσπαθήσουν να καθορίσουν κοινή θέση για κάθε προσεχή ψηφοφορία. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann, η θέση την οποία προτείνει η Bouygues θα υπερισχύει και η Bertelsmann θα πρέπει να ψηφίζει σύμφωνα με την απόφαση της Bouygues (19

| (33) | Όσον αφορά το διοικητικό συμβούλιο, η Bouygues επισημαίνει ότι σύμφωνα με το άρθρο 2.1.1 της συμφωνίας των μετόχων, το διοικητικό συμβούλιο της νέας οντότητας θα απαρτίζεται από 12 μέλη, εκ των οποίων τα μισά θα διοριστούν από την Bouygues, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του οποίου η ψήφος θα υπερισχύει (20). |
| --- | --- |

(33)

Όσον αφορά το διοικητικό συμβούλιο, η Bouygues επισημαίνει ότι σύμφωνα με το άρθρο 2.1.1 της συμφωνίας των μετόχων, το διοικητικό συμβούλιο της νέας οντότητας θα απαρτίζεται από 12 μέλη, εκ των οποίων τα μισά θα διοριστούν από την Bouygues, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του οποίου η ψήφος θα υπερισχύει (20

| (34) | Όπως ισχύει και για την προετοιμασία των συνελεύσεων των μετόχων, η Bouygues αναφέρει ότι η συμφωνία των μετόχων απαιτεί περίοδο διαβούλευσης μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann πριν από κάθε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου (21). Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann, η θέση την οποία προτείνει η Bouygues θα υπερισχύει και η Bertelsmann θα πρέπει να ψηφίζει σύμφωνα με την απόφαση της Bouygues (22). Η Bertelsmann μπορεί να ενεργεί ανεξάρτητα από τη θέση της Bouygues μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Ειδικότερα, το άρθρο 2.1.2 της συμφωνίας των μετόχων προβλέπει ότι η Bertelsmann δεν θα υποχρεούται να ακολουθήσει τη θέση της Bouygues εάν η Bertelsmann ή ένας από τους εκπροσώπους της στο διοικητικό συμβούλιο είναι της άποψης ότι η απόφαση είναι παράνομη ή αντίθετη προς το εταιρικό συμφέρον της νέας οντότητας (23). Επιπλέον, το άρθρο 2.1.4 απαριθμεί τα θέματα για τα οποία η Bertelsmann δεν θα υποχρεούται να ψηφίσει σύμφωνα με τη θέση της Bouygues, αλλά αυτό θα πρέπει να αφορά μόνο εξαιρετικές περιπτώσεις αποφάσεων που ενδέχεται να επηρεάσουν την αξία της νέας οντότητας (24). |
| --- | --- |

(34)

Όπως ισχύει και για την προετοιμασία των συνελεύσεων των μετόχων, η Bouygues αναφέρει ότι η συμφωνία των μετόχων απαιτεί περίοδο διαβούλευσης μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann πριν από κάθε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου (21

22

23

24

| (35) | Τέλος, η Bouygues δηλώνει ότι θα ελέγχει αποκλειστικά όλες τις στρατηγικές αποφάσεις της νέας οντότητας, συμπεριλαμβανομένων του επιχειρηματικού σχεδίου και του προϋπολογισμού της, των επενδύσεών της και του διορισμού των διευθυντικών στελεχών της. Εν προκειμένω, η Bouygues επισημαίνει ότι τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται η Iliad για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Bouygues και η Bertelsmann είχαν χαράξει κοινή στρατηγική βασίζονται μόνο σε δελτία Τύπου, τα οποία δεν περιλαμβάνουν το πλήρες περιεχόμενο των συμφωνιών και της συμφωνίας των μετόχων (25). |
| --- | --- |

(35)

Τέλος, η Bouygues δηλώνει ότι θα ελέγχει αποκλειστικά όλες τις στρατηγικές αποφάσεις της νέας οντότητας, συμπεριλαμβανομένων του επιχειρηματικού σχεδίου και του προϋπολογισμού της, των επενδύσεών της και του διορισμού των διευθυντικών στελεχών της. Εν προκειμένω, η Bouygues επισημαίνει ότι τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται η Iliad για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Bouygues και η Bertelsmann είχαν χαράξει κοινή στρατηγική βασίζονται μόνο σε δελτία Τύπου, τα οποία δεν περιλαμβάνουν το πλήρες περιεχόμενο των συμφωνιών και της συμφωνίας των μετόχων (25

3.3.1.4.   Εκτίμηση της Επιτροπής

Εκτίμηση της Επιτροπής

(A)   Νομικό πλαίσιο

| (36) | Σύμφωνα με την κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, κοινός έλεγχος υφίσταται όταν δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις ή πρόσωπα έχουν τη δυνατότητα να ασκούν αποφασιστική επιρροή σε μια άλλη επιχείρηση. Κατά την Επιτροπή, ως αποφασιστική επιρροή με την έννοια αυτή νοείται, κατά κανόνα, η εξουσία αναστολής ενεργειών που καθορίζουν την εμπορική στρατηγική συμπεριφορά μιας επιχείρησης. Οι επιχειρήσεις που αποκτούν κοινό έλεγχο άλλης επιχείρησης πρέπει να καταλήξουν σε μια από κοινού συνεννόηση για τον καθορισμό της εμπορικής πολιτικής της κοινής επιχείρησης, και πρέπει να συνεργαστούν (26). |
| --- | --- |

(36)

Σύμφωνα με την κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, κοινός έλεγχος υφίσταται όταν δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις ή πρόσωπα έχουν τη δυνατότητα να ασκούν αποφασιστική επιρροή σε μια άλλη επιχείρηση. Κατά την Επιτροπή, ως αποφασιστική επιρροή με την έννοια αυτή νοείται, κατά κανόνα, η εξουσία αναστολής ενεργειών που καθορίζουν την εμπορική στρατηγική συμπεριφορά μιας επιχείρησης. Οι επιχειρήσεις που αποκτούν κοινό έλεγχο άλλης επιχείρησης πρέπει να καταλήξουν σε μια από κοινού συνεννόηση για τον καθορισμό της εμπορικής πολιτικής της κοινής επιχείρησης, και πρέπει να συνεργαστούν (26

| (37) | Η Επιτροπή χρησιμοποιεί διάφορα κριτήρια για να εξακριβώσει αν υπάρχει κοινός έλεγχος. |
| --- | --- |

(37)

Η Επιτροπή χρησιμοποιεί διάφορα κριτήρια για να εξακριβώσει αν υπάρχει κοινός έλεγχος.

| (38) | Μολονότι ενδέχεται να υπάρχει κοινός έλεγχος όταν δύο μητρικές επιχειρήσεις διαθέτουν ίσα δικαιώματα ψήφου και ίση εκπροσώπηση στα όργανα λήψης αποφάσεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτό δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση. Ως εκ τούτου, μπορεί επίσης να υπάρχει κοινός έλεγχος και ελλείψει ίσων δικαιωμάτων ψήφου ή ίσης εκπροσώπησης. Αυτό ισχύει ιδίως όταν οι μειοψηφούντες μέτοχοι επωφελούνται από πρόσθετα δικαιώματα, όπως δικαιώματα αρνησικυρίας επί στρατηγικών αποφάσεων για τη νέα οντότητα (27). Τα δικαιώματα αρνησικυρίας τα οποία συνήθως συνεπάγονται κοινό έλεγχο αφορούν αποφάσεις και θέματα όπως ο προϋπολογισμός, το επιχειρηματικό σχέδιο, σημαντικές επενδύσεις ή διορισμός των ανώτερων διοικητικών στελεχών. |
| --- | --- |

(38)

Μολονότι ενδέχεται να υπάρχει κοινός έλεγχος όταν δύο μητρικές επιχειρήσεις διαθέτουν ίσα δικαιώματα ψήφου και ίση εκπροσώπηση στα όργανα λήψης αποφάσεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτό δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση. Ως εκ τούτου, μπορεί επίσης να υπάρχει κοινός έλεγχος και ελλείψει ίσων δικαιωμάτων ψήφου ή ίσης εκπροσώπησης. Αυτό ισχύει ιδίως όταν οι μειοψηφούντες μέτοχοι επωφελούνται από πρόσθετα δικαιώματα, όπως δικαιώματα αρνησικυρίας επί στρατηγικών αποφάσεων για τη νέα οντότητα (27

| (39) | Επιπλέον, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η από κοινού άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου μπορεί να οδηγήσει σε κοινό έλεγχο. Ως εκ τούτου, ακόμη και αν δεν έχουν ειδικά δικαιώματα αρνησικυρίας, δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις που αποκτούν μειοψηφικές συμμετοχές σε άλλη επιχείρηση, μπορούν να αποκτήσουν κοινό έλεγχο (28). Αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον οι μειοψηφικές συμμετοχές εξασφαλίζουν από κοινού τα μέσα για τον έλεγχο της επιχείρησης-στόχου. Αυτό μπορεί να προκύψει από μια νομικά δεσμευτική συμφωνία για τον σκοπό αυτόν, ή μπορεί να θεσπιστεί σε πραγματική βάση (de facto), ιδίως όταν υπάρχουν ισχυρά κοινά συμφέροντα (29). |
| --- | --- |

(39)

Επιπλέον, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η από κοινού άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου μπορεί να οδηγήσει σε κοινό έλεγχο. Ως εκ τούτου, ακόμη και αν δεν έχουν ειδικά δικαιώματα αρνησικυρίας, δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις που αποκτούν μειοψηφικές συμμετοχές σε άλλη επιχείρηση, μπορούν να αποκτήσουν κοινό έλεγχο (28

29

| (40) | Τέλος, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη και άλλους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης αποφασιστικής ψήφου (30). Για την ύπαρξη κοινού ελέγχου, δεν πρέπει να παρέχεται αποφασιστική ψήφος σε μία μόνο από τις μητρικές επιχειρήσεις, δεδομένου ότι αυτό θα οδηγούσε σε αποκλειστικό έλεγχο της επιχείρησης που διαθέτει την αποφασιστική ψήφο (31). Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει κοινός έλεγχος όταν η αποφασιστική αυτή ψήφος έχει στην πράξη περιορισμένη σημασία και αποτελεσματικότητα (32). |
| --- | --- |

(40)

Τέλος, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη και άλλους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης αποφασιστικής ψήφου (30

31

32

(B)   Δικαιώματα αρνησικυρίας της Bertelsmann στη νέα οντότητα

| (41) | Όπως εξηγείται στα σημεία (22)-(24) ανωτέρω, εάν δεν ορίζεται διαφορετικά, η Bertelsmann θα πρέπει να ψηφίζει σύμφωνα με τη θέση της Bouygues τόσο στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου όσο και στις συνελεύσεις των μετόχων. |
| --- | --- |

(41)

Όπως εξηγείται στα σημεία (22)-(24) ανωτέρω, εάν δεν ορίζεται διαφορετικά, η Bertelsmann θα πρέπει να ψηφίζει σύμφωνα με τη θέση της Bouygues τόσο στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου όσο και στις συνελεύσεις των μετόχων.

| (42) | Κατ’ εξαίρεση, στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων [προβλέπεται μηχανισμός που δίνει τη δυνατότητα στην Bertelsmann να καταψηφίζει μια πρόταση για ορισμένο αριθμό θεμάτων σε εξαιρετικές περιπτώσεις] (33). Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο μηχανισμός αυτός που προβλέπεται στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων είναι παρόμοιος με δικαίωμα αρνησικυρίας της Bertelsmann για τα θέματα αυτά. [Λεπτομέρειες σχετικά με τη λειτουργία της συμφωνίας των μετόχων]. Ως εκ τούτου, η Bertelsmann θα έχει δικαίωμα αρνησικυρίας για τα θέματα που αναφέρονται στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων. |
| --- | --- |

(42)

Κατ’ εξαίρεση, στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων [προβλέπεται μηχανισμός που δίνει τη δυνατότητα στην Bertelsmann να καταψηφίζει μια πρόταση για ορισμένο αριθμό θεμάτων σε εξαιρετικές περιπτώσεις] (33

| (43) | Καταρχάς, στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων περιλαμβάνεται κατάλογος των θεμάτων επί των οποίων η Bertelsmann θα έχει κατ’ εξαίρεση δικαίωμα αρνησικυρίας. Τα εν λόγω θέματα αφορούν ειδικότερα την τροποποίηση του καταστατικού, την αντικατάσταση των ελεγκτών, κάθε αλλαγή στην πολιτική διανομής μερισμάτων, κάθε αλλαγή στους κανόνες διακυβέρνησης, κάθε αύξηση κεφαλαίου, σημαντική αύξηση του χρέους και τη δέσμευση της νέας οντότητας για κάθε νέα δραστηριότητα που δεν εμπίπτει στον σκοπό της. Όσον αφορά τα εν λόγω δικαιώματα αρνησικυρίας, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σύμφωνα με το σημείο 66 της κωδικοποιημένης ανακοίνωσης για θέματα δικαιοδοσίας, τα ζητήματα αυτά δεν αφορούν τις στρατηγικές αποφάσεις της νέας οντότητας. Το δικαίωμα αρνησικυρίας της Bertelsmann ισχύει για θέματα που αφορούν την υπόσταση της νέας οντότητας και, ως εκ τούτου, δεν είναι τέτοιας φύσης ώστε να της παρέχουν κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας. Αντιθέτως, τα εν λόγω δικαιώματα αρνησικυρίας αντιστοιχούν στα δικαιώματα που χορηγούνται κατά κανόνα στους μειοψηφούντες μετόχους για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων που έχουν ως επενδυτές κοινής επιχείρησης. |
| --- | --- |

(43)

Καταρχάς, στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων περιλαμβάνεται κατάλογος των θεμάτων επί των οποίων η Bertelsmann θα έχει κατ’ εξαίρεση δικαίωμα αρνησικυρίας. Τα εν λόγω θέματα αφορούν ειδικότερα την τροποποίηση του καταστατικού, την αντικατάσταση των ελεγκτών, κάθε αλλαγή στην πολιτική διανομής μερισμάτων, κάθε αλλαγή στους κανόνες διακυβέρνησης, κάθε αύξηση κεφαλαίου, σημαντική αύξηση του χρέους και τη δέσμευση της νέας οντότητας για κάθε νέα δραστηριότητα που δεν εμπίπτει στον σκοπό της. Όσον αφορά τα εν λόγω δικαιώματα αρνησικυρίας, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σύμφωνα με το σημείο 66 της κωδικοποιημένης ανακοίνωσης για θέματα δικαιοδοσίας, τα ζητήματα αυτά δεν αφορούν τις στρατηγικές αποφάσεις της νέας οντότητας. Το δικαίωμα αρνησικυρίας της Bertelsmann ισχύει για θέματα που αφορούν την υπόσταση της νέας οντότητας και, ως εκ τούτου, δεν είναι τέτοιας φύσης ώστε να της παρέχουν κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας. Αντιθέτως, τα εν λόγω δικαιώματα αρνησικυρίας αντιστοιχούν στα δικαιώματα που χορηγούνται κατά κανόνα στους μειοψηφούντες μετόχους για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων που έχουν ως επενδυτές κοινής επιχείρησης.

| (44) | Το άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων παρέχει επίσης στην Bertelsmann δικαιώματα αρνησικυρίας για ορισμένα είδη επενδύσεων. Ειδικότερα, η Bertelsmann θα διατηρήσει το δικαίωμα να μην ακολουθεί την πρόταση της Bouygues για i) επένδυση, πώληση ή απόκτηση μετοχών, επιχειρήσεων και στοιχείων ενεργητικού η αξία της οποίας υπερβαίνει το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR ανά πράξη· ii) απόκτηση δικαιωμάτων για οπτικοακουστικό περιεχόμενο η αξία των οποίων υπερβαίνει ετησίως το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR ανά πράξη· iii) εμπορική συμφωνία διανομής η αξία της οποίας υπερβαίνει ετησίως το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR ανά πράξη· iv) τη δημιουργία κοινών επιχειρήσεων ή συμπράξεων, ή σύσταση άλλου είδους εγγύησης, όταν η αξία καθεμίας εξ αυτών υπερβαίνει το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR· και για v) κάθε κίνηση δικαστικής διαδικασίας στην οποία η αξία της διαφοράς υπερβαίνει το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι τα κατώτατα όρια που καθορίζονται στη συμφωνία των μετόχων υπερβαίνουν την αξία σχεδόν όλων των επενδύσεων της TF1 κατά την τελευταία δεκαετία (και όλων των επενδύσεων της M6) (34). Ως εκ τούτου, τα δικαιώματα αρνησικυρίας της Bertelsmann δεν είναι τέτοιου είδους ώστε να της παρέχουν δικαίωμα αρνησικυρίας ως προς τη συνήθη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων της νέας οντότητας. Λαμβανομένων υπόψη των ποσών που έχουν καθοριστεί, τα εν λόγω δικαιώματα αρνησικυρίας αντιστοιχούν σε δικαιώματα τα οποία συνήθως προστατεύουν τους μειοψηφούντες μετόχους. |
| --- | --- |

(44)

Το άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων παρέχει επίσης στην Bertelsmann δικαιώματα αρνησικυρίας για ορισμένα είδη επενδύσεων. Ειδικότερα, η Bertelsmann θα διατηρήσει το δικαίωμα να μην ακολουθεί την πρόταση της Bouygues για i) επένδυση, πώληση ή απόκτηση μετοχών, επιχειρήσεων και στοιχείων ενεργητικού η αξία της οποίας υπερβαίνει το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR ανά πράξη· ii) απόκτηση δικαιωμάτων για οπτικοακουστικό περιεχόμενο η αξία των οποίων υπερβαίνει ετησίως το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR ανά πράξη· iii) εμπορική συμφωνία διανομής η αξία της οποίας υπερβαίνει ετησίως το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR ανά πράξη· iv) τη δημιουργία κοινών επιχειρήσεων ή συμπράξεων, ή σύσταση άλλου είδους εγγύησης, όταν η αξία καθεμίας εξ αυτών υπερβαίνει το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR· και για v) κάθε κίνηση δικαστικής διαδικασίας στην οποία η αξία της διαφοράς υπερβαίνει το ποσό των [ποσό του κατώτατου ορίου] EUR. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι τα κατώτατα όρια που καθορίζονται στη συμφωνία των μετόχων υπερβαίνουν την αξία σχεδόν όλων των επενδύσεων της TF1 κατά την τελευταία δεκαετία (και όλων των επενδύσεων της M6) (34

| (45) | Επομένως, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Bertelsmann δεν θα ασκεί κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας λόγω των δικαιωμάτων αρνησικυρίας που ορίζονται στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων. |
| --- | --- |

(45)

Επομένως, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Bertelsmann δεν θα ασκεί κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας λόγω των δικαιωμάτων αρνησικυρίας που ορίζονται στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων.

| (46) | Ο πρώτος διευθύνων σύμβουλος της οντότητας που θα προκύψει από τη συγκέντρωση θα διοριστεί από τις Bouygues και Bertelsmann (35). Θα είναι ένα από τα τέσσερα μέλη του διοικητικού συμβουλίου που θα διορίσει η Bouygues. Κατά τη διάρκεια της περιόδου διακράτησης (36), η Bouygues μπορεί, κατόπιν συζητήσεων με την Bertelsmann, να απολύσει τον διευθύνοντα σύμβουλο της νέας οντότητας, αλλά χωρίς η Bertelsmann να έχει δικαίωμα αρνησικυρίας επί της τελικής απόφασης. Όσον αφορά τον διορισμό μελλοντικών διευθυνόντων συμβούλων, η Bouygues θα πρέπει να προτείνει κατάλογο [...] υποψηφίων [...] και η Bertelsmann θα έχει δικαίωμα αρνησικυρίας για έναν από τους υποψηφίους (37). Ως εκ τούτου, η Bouygues θα έχει τον τελευταίο λόγο σχετικά με την επιλογή [διευθύνοντος συμβούλου] εκτός εάν η Bertelsmann θεωρήσει ότι υπάρχουν σοβαροί προβληματισμοί δεοντολογικής φύσης όσον αφορά τον υποψήφιο (38). [...] (39). Επομένως, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά την περίοδο διακράτησης, η Bouygues θα έχει τον τελευταίο λόγο όσον αφορά τον διορισμό και την απόλυση του διευθύνοντος συμβούλου της νέας οντότητας. Η Bertelsmann θα έχει δικαίωμα αρνησικυρίας μόνον όσον αφορά [...] και όσον αφορά τον διορισμό υποψηφίου για τον οποίο η Bertelsmann έχει σοβαρούς προβληματισμούς δεοντολογικής φύσης. Από την άλλη πλευρά, η Bertelsmann δεν θα έχει δικαίωμα αρνησικυρίας όσον αφορά την απόλυση του διευθύνοντος συμβούλου. Ως εκ τούτου, τα δικαιώματα αρνησικυρίας της Bertelsmann στη διαδικασία διορισμού του διευθύνοντος συμβούλου της νέας οντότητας εξομοιώνονται με δικαίωμα διαβούλευσης, το οποίο είναι αντίστοιχο με τα δικαιώματα που συνήθως προστατεύουν τα συμφέροντα των μειοψηφούντων μετόχων. Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι η Bouygues θα είναι σε θέση να απολύσει αμελλητί τον πρώτο διευθύνοντα σύμβουλο της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(46)

Ο πρώτος διευθύνων σύμβουλος της οντότητας που θα προκύψει από τη συγκέντρωση θα διοριστεί από τις Bouygues και Bertelsmann (35

36

37

38

39

| (47) | Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η Bertelsmann δεν θα ασκεί κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας λόγω της συμμετοχής της στον διορισμό και στην απόλυση του διευθύνοντος συμβούλου της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(47)

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η Bertelsmann δεν θα ασκεί κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας λόγω της συμμετοχής της στον διορισμό και στην απόλυση του διευθύνοντος συμβούλου της νέας οντότητας.

| (48) | Όσον αφορά το επιχειρηματικό σχέδιο και τον προϋπολογισμό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι σύμφωνα με το άρθρο 2.2.1 της συμφωνίας των μετόχων συγκροτείται ελεγκτική επιτροπή η οποία είναι υπεύθυνη για την κατάρτιση του προϋπολογισμού και του επιχειρηματικού σχεδίου, και η οποία θα αποτελείται από ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου που διορίζεται από την Bouygues και ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου που διορίζεται από την Bertelsmann (40). [Οι Bouygues και Bertelsmann θα συμφωνήσουν επί του πρώτου επιχειρηματικού σχεδίου] (41). Επιπλέον, στα μελλοντικά επιχειρηματικά σχέδια, για τα οποία η Bertelsmann μπορεί να προβάλλει αντιρρήσεις μόνο εάν κρίνει ότι τα εν λόγω σχέδια δεν συνάδουν με το εταιρικό συμφέρον της νέας οντότητας (42), θα πρέπει να τηρούνται οι στόχοι ως προς τα έσοδα, τις συνέργειες και τις επενδύσεις, τους οποίους έχουν συμφωνήσει οι Bouygues και Bertelsmann (43). Ως εκ τούτου, [όσον αφορά τα μελλοντικά επιχειρηματικά σχέδια, η Bouygues θα είναι σε θέση να επιβάλλει την απόφασή της στο διοικητικό συμβούλιο λόγω της αποφασιστικής ψήφου που διαθέτει] (44). Τα εν λόγω μελλοντικά επιχειρηματικά σχέδια και οι προϋπολογισμοί αποτελούν στρατηγικές αποφάσεις της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(48)

Όσον αφορά το επιχειρηματικό σχέδιο και τον προϋπολογισμό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι σύμφωνα με το άρθρο 2.2.1 της συμφωνίας των μετόχων συγκροτείται ελεγκτική επιτροπή η οποία είναι υπεύθυνη για την κατάρτιση του προϋπολογισμού και του επιχειρηματικού σχεδίου, και η οποία θα αποτελείται από ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου που διορίζεται από την Bouygues και ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου που διορίζεται από την Bertelsmann (40

41

42

43

44

| (49) | Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η Bertelsmann δεν θα ασκεί κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας λόγω του μηχανισμού συζήτησης και έγκρισης των μελλοντικών επιχειρηματικών σχεδίων και προϋπολογισμών της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(49)

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η Bertelsmann δεν θα ασκεί κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας λόγω του μηχανισμού συζήτησης και έγκρισης των μελλοντικών επιχειρηματικών σχεδίων και προϋπολογισμών της νέας οντότητας.

| (50) | Συνεπώς, η Επιτροπή επισημαίνει ότι δεν υφίσταται δικαίωμα αρνησικυρίας της Bertelsmann επί των στρατηγικών αποφάσεων που αφορούν τη νέα οντότητα. |
| --- | --- |

(50)

Συνεπώς, η Επιτροπή επισημαίνει ότι δεν υφίσταται δικαίωμα αρνησικυρίας της Bertelsmann επί των στρατηγικών αποφάσεων που αφορούν τη νέα οντότητα.

(Γ)   Κοινή άσκηση δικαιωμάτων ψήφου

| (51) | Όσον αφορά τις συνελεύσεις των μετόχων, εκτός των θεμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων (τα οποία εξετάστηκαν στα σημεία (43)-(45) ανωτέρω), η Bertelsmann δεν θα είναι σε θέση να αντιταχθεί στη θέση της Bouygues. |
| --- | --- |

(51)

Όσον αφορά τις συνελεύσεις των μετόχων, εκτός των θεμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων (τα οποία εξετάστηκαν στα σημεία (43)-(45) ανωτέρω), η Bertelsmann δεν θα είναι σε θέση να αντιταχθεί στη θέση της Bouygues.

| (52) | Ωστόσο, στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου, πέραν των θεμάτων που ορίζονται στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων και του διορισμού του διευθύνοντος συμβούλου της νέας οντότητας (τα οποία εξετάστηκαν στα σημεία (43)-(47) ανωτέρω), η Bertelsmann έχει το δικαίωμα να αντιτάσσεται σε κάθε απόφαση την οποία θεωρεί παράνομη ή αντίθετη προς το εταιρικό συμφέρον της νέας οντότητας (άρθρο 2.1.2 της συμφωνίας των μετόχων). |
| --- | --- |

(52)

Ωστόσο, στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου, πέραν των θεμάτων που ορίζονται στο άρθρο 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων και του διορισμού του διευθύνοντος συμβούλου της νέας οντότητας (τα οποία εξετάστηκαν στα σημεία (43)-(47) ανωτέρω), η Bertelsmann έχει το δικαίωμα να αντιτάσσεται σε κάθε απόφαση την οποία θεωρεί παράνομη ή αντίθετη προς το εταιρικό συμφέρον της νέας οντότητας (άρθρο 2.1.2 της συμφωνίας των μετόχων).

| (53) | Η έννοια του εταιρικού συμφέροντος δεν υπόκειται σε ειδικούς όρους. Ωστόσο, όπως επισήμανε η Bouygues, i) η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 2.1.2 της συμφωνίας των μετόχων είναι εθιμικού χαρακτήρα και δεν αφορά ειδικά τον οπτικοακουστικό τομέα, ii) και προβλέπεται να εφαρμόζεται μόνο σε ακραίες καταστάσεις, iii) δεδομένου ότι σκοπός της είναι η αποτροπή τυχόν αστικής και/ή ποινικής ευθύνης των μελών που διορίζει η Bertelsmann (45). Ως εκ τούτου, η Επιτροπή επισημαίνει ότι το πεδίο εφαρμογής της εξαίρεσης είναι περιορισμένο. |
| --- | --- |

(53)

Η έννοια του εταιρικού συμφέροντος δεν υπόκειται σε ειδικούς όρους. Ωστόσο, όπως επισήμανε η Bouygues, i) η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 2.1.2 της συμφωνίας των μετόχων είναι εθιμικού χαρακτήρα και δεν αφορά ειδικά τον οπτικοακουστικό τομέα, ii) και προβλέπεται να εφαρμόζεται μόνο σε ακραίες καταστάσεις, iii) δεδομένου ότι σκοπός της είναι η αποτροπή τυχόν αστικής και/ή ποινικής ευθύνης των μελών που διορίζει η Bertelsmann (45

| (54) | Ως εκ τούτου, η Bertelsmann δεν θα είναι σε θέση εκ του νόμου (de jure) να ασκεί αποφασιστική επιρροή επί της νέας οντότητας σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στη συμφωνία των μετόχων. Ωστόσο, πρέπει να αξιολογηθεί αν η από κοινού άσκηση δικαιωμάτων ψήφου θα μπορούσε επίσης να υφίσταται εκ των πραγμάτων (de facto). |
| --- | --- |

(54)

Ως εκ τούτου, η Bertelsmann δεν θα είναι σε θέση εκ του νόμου (de jure) να ασκεί αποφασιστική επιρροή επί της νέας οντότητας σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στη συμφωνία των μετόχων. Ωστόσο, πρέπει να αξιολογηθεί αν η από κοινού άσκηση δικαιωμάτων ψήφου θα μπορούσε επίσης να υφίσταται εκ των πραγμάτων (de facto).

| (55) | Καταρχάς, η Bertelsmann διαθέτει τεχνογνωσία στον οπτικοακουστικό τομέα η οποία εκτείνεται πέραν των δραστηριοτήτων της νέας οντότητας. Επιπλέον, μολονότι η Bertelsmann δεν θα είναι σε θέση να επιβάλλει την άποψή της, η Bouygues και η Bertelsmann θα πρέπει να διαβουλεύονται μεταξύ τους με στόχο την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με μια κοινή θέση όσον αφορά την ψηφοφορία πριν από κάθε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου ή της συνέλευσης των μετόχων της νέας οντότητας. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Bouygues και η Bertelsmann να ενεργούν ως ενιαία οντότητα στα όργανα λήψης αποφάσεων της νέας οντότητας. Επιπλέον, ο μελλοντικός διευθύνων σύμβουλος της νέας οντότητας θα συνεχίσει να διαδραματίζει διάφορους ρόλους στο πλαίσιο της Bertelsmann (46). |
| --- | --- |

(55)

Καταρχάς, η Bertelsmann διαθέτει τεχνογνωσία στον οπτικοακουστικό τομέα η οποία εκτείνεται πέραν των δραστηριοτήτων της νέας οντότητας. Επιπλέον, μολονότι η Bertelsmann δεν θα είναι σε θέση να επιβάλλει την άποψή της, η Bouygues και η Bertelsmann θα πρέπει να διαβουλεύονται μεταξύ τους με στόχο την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με μια κοινή θέση όσον αφορά την ψηφοφορία πριν από κάθε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου ή της συνέλευσης των μετόχων της νέας οντότητας. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Bouygues και η Bertelsmann να ενεργούν ως ενιαία οντότητα στα όργανα λήψης αποφάσεων της νέας οντότητας. Επιπλέον, ο μελλοντικός διευθύνων σύμβουλος της νέας οντότητας θα συνεχίσει να διαδραματίζει διάφορους ρόλους στο πλαίσιο της Bertelsmann (46

| (56) | Ωστόσο, η Bouygues διαθέτει επίσης τεχνογνωσία στον οπτικοακουστικό τομέα και ουδόλως εξαρτάται από την Bertelsmann εν προκειμένω. Επιπλέον, η Bertelsmann δεν θα έχει σημαντικές επιχειρηματικές συναλλαγές με τη νέα οντότητα (47). Τέλος, η Bouygues διατηρεί το δικαίωμα να απολύσει τον διευθύνοντα σύμβουλο της νέας οντότητας χωρίς η Bertelsmann να μπορεί να αντιταχθεί σε αυτήν την απόφαση. |
| --- | --- |

(56)

Ωστόσο, η Bouygues διαθέτει επίσης τεχνογνωσία στον οπτικοακουστικό τομέα και ουδόλως εξαρτάται από την Bertelsmann εν προκειμένω. Επιπλέον, η Bertelsmann δεν θα έχει σημαντικές επιχειρηματικές συναλλαγές με τη νέα οντότητα (47

| (57) | Επομένως, δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο η ύπαρξη ισχυρού κοινού συμφέροντος μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann. |
| --- | --- |

(57)

Επομένως, δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο η ύπαρξη ισχυρού κοινού συμφέροντος μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann.

| (58) | Ελλείψει τέτοιου συμφέροντος, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η πιθανή εμφάνιση μεταβαλλόμενων συμμαχιών μεταξύ των μειοψηφούντων μετόχων συνήθως αποκλείει την παραδοχή της εκ των πραγμάτων (de facto) άσκησης κοινού ελέγχου. Στην προκειμένη περίπτωση, είναι πιθανό, τόσο στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου όσο και στο πλαίσιο της συνέλευσης των μετόχων, η Bouygues να μπορεί να ευθυγραμμιστεί με άλλους μειοψηφούντες μετόχους σε θέματα επί των οποίων η Bertelsmann θα είχε συμφέρον να ψηφίσει κατά της Bouygues. |
| --- | --- |

(58)

Ελλείψει τέτοιου συμφέροντος, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η πιθανή εμφάνιση μεταβαλλόμενων συμμαχιών μεταξύ των μειοψηφούντων μετόχων συνήθως αποκλείει την παραδοχή της εκ των πραγμάτων (de facto) άσκησης κοινού ελέγχου. Στην προκειμένη περίπτωση, είναι πιθανό, τόσο στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου όσο και στο πλαίσιο της συνέλευσης των μετόχων, η Bouygues να μπορεί να ευθυγραμμιστεί με άλλους μειοψηφούντες μετόχους σε θέματα επί των οποίων η Bertelsmann θα είχε συμφέρον να ψηφίσει κατά της Bouygues.

| (59) | Επιπλέον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann, η Bertelsmann οφείλει να διατηρήσει τις συμμετοχές της μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου διακράτησης [διάρκεια της περιόδου διακράτησης]. Στο τέλος της περιόδου αυτής, η Bertelsmann θα είναι σε θέση να πωλήσει τις μετοχές της, παρέχοντας στην Bouygues δικαίωμα προτίμησης για το [ποσοστό των συμμετοχών] των μετοχών. Οι υπόλοιπες συμμετοχές μπορούν να πωληθούν ελεύθερα, [υπό την προϋπόθεση ότι η επιλογή του αγοραστή δεν δημιουργεί προβλήματα ανταγωνισμού]. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι, σε περίπτωση διαφωνίας, δεν θα επηρεαστεί η επιβίωση της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(59)

Επιπλέον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Bouygues και της Bertelsmann, η Bertelsmann οφείλει να διατηρήσει τις συμμετοχές της μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου διακράτησης [διάρκεια της περιόδου διακράτησης]. Στο τέλος της περιόδου αυτής, η Bertelsmann θα είναι σε θέση να πωλήσει τις μετοχές της, παρέχοντας στην Bouygues δικαίωμα προτίμησης για το [ποσοστό των συμμετοχών] των μετοχών. Οι υπόλοιπες συμμετοχές μπορούν να πωληθούν ελεύθερα, [υπό την προϋπόθεση ότι η επιλογή του αγοραστή δεν δημιουργεί προβλήματα ανταγωνισμού]. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι, σε περίπτωση διαφωνίας, δεν θα επηρεαστεί η επιβίωση της νέας οντότητας.

| (60) | Επομένως, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι συμφωνίες και η συμφωνία των μετόχων δεν συνεπάγονται εκ των πραγμάτων (de facto) από κοινού άσκηση δικαιωμάτων ψήφου. |
| --- | --- |

(60)

Επομένως, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι συμφωνίες και η συμφωνία των μετόχων δεν συνεπάγονται εκ των πραγμάτων (de facto) από κοινού άσκηση δικαιωμάτων ψήφου.

(Δ)   Αποφασιστική ψήφος

| (61) | Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με το σημείο 82 της κωδικοποιημένης ανακοίνωσης για θέματα δικαιοδοσίας, για την ύπαρξη κοινού ελέγχου, δεν πρέπει να παρέχεται αποφασιστική ψήφος σε μία μόνο από τις μητρικές επιχειρήσεις, δεδομένου ότι αυτό θα οδηγούσε σε αποκλειστικό έλεγχο της επιχείρησης που διαθέτει την αποφασιστική ψήφο. |
| --- | --- |

(61)

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με το σημείο 82 της κωδικοποιημένης ανακοίνωσης για θέματα δικαιοδοσίας, για την ύπαρξη κοινού ελέγχου, δεν πρέπει να παρέχεται αποφασιστική ψήφος σε μία μόνο από τις μητρικές επιχειρήσεις, δεδομένου ότι αυτό θα οδηγούσε σε αποκλειστικό έλεγχο της επιχείρησης που διαθέτει την αποφασιστική ψήφο.

| (62) | Στην προκειμένη περίπτωση, η Bouygues θα ελέγχει τα μισά μέλη του διοικητικού συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένου του διευθύνοντος συμβούλου (48), του οποίου η ψήφος θα υπερισχύει. Κατά συνέπεια, η ψήφος της Bertelsmann δεν φαίνεται να είναι αναγκαία για την έγκριση μιας θέσης της Bouygues από το διοικητικό συμβούλιο, εκτός εάν για τα θέματα αυτά έχει διατυπωθεί επιφύλαξη κατά την έννοια του άρθρου 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων (όταν δεν υπάρχει δυνατότητα συγκέντρωσης των ψήφων). Ομοίως, κατά τη συνέλευση των μετόχων, η Bertelsmann θα είναι σε θέση να αντιταχθεί στη θέση της Bouygues μόνο όσον αφορά τα θέματα για τα οποία έχει διατυπωθεί επιφύλαξη κατά την έννοια του άρθρου 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων (όταν δεν υπάρχει δυνατότητα συγκέντρωσης των ψήφων). |
| --- | --- |

(62)

Στην προκειμένη περίπτωση, η Bouygues θα ελέγχει τα μισά μέλη του διοικητικού συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένου του διευθύνοντος συμβούλου (48

| (63) | Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι η ψήφος της Bouygues υπερισχύει, η Bertelsmann δεν θα ασκεί κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(63)

Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι η ψήφος της Bouygues υπερισχύει, η Bertelsmann δεν θα ασκεί κοινό έλεγχο επί της νέας οντότητας.

(Ε)   Αποκλειστικός έλεγχος επί της νέας οντότητας

| (64) | Όπως τεκμηριώνεται ανωτέρω, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Bouygues θα έχει την εξουσία να διορίζει το ήμισυ των μελών του διοικητικού συμβουλίου της νέας οντότητας. Βάσει των διατάξεων του γαλλικού εμπορικού κώδικα (49), σε περίπτωση ισοψηφίας θα υπερισχύει η ψήφος του διευθύνοντος συμβούλου της νέας οντότητας, ο οποίος θα διοριστεί από την Bouygues. Ως εκ τούτου, η Bouygues θα είναι σε θέση να επιβάλλει τις αποφάσεις της στο διοικητικό συμβούλιο της νέας οντότητας. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι τα εν λόγω δικαιώματα παρέχουν στην Bouygues εκ του νόμου (de jure) αποκλειστικό έλεγχο επί της νέας οντότητας. |
| --- | --- |

(64)

Όπως τεκμηριώνεται ανωτέρω, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Bouygues θα έχει την εξουσία να διορίζει το ήμισυ των μελών του διοικητικού συμβουλίου της νέας οντότητας. Βάσει των διατάξεων του γαλλικού εμπορικού κώδικα (49

| (65) | Επιπλέον, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.5 της συμφωνίας των μετόχων, εξαιρουμένων των θεμάτων για τα οποία έχει διατυπωθεί επιφύλαξη κατά την έννοια του άρθρου 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων (τα οποία δεν είναι τέτοιας φύσης ώστε να παρέχουν κοινό έλεγχο), η Bertelsmann, στις συνελεύσεις των μετόχων, πρέπει να ψηφίζει σύμφωνα με τη θέση της Bouygues. Ως εκ τούτου, η Bouygues θα ελέγχει ουσιαστικά περίπου το 46 % των δικαιωμάτων ψήφου στη συνέλευση των μετόχων της νέας οντότητας. Σύμφωνα με τα ενοποιημένα ιστορικά στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε η Bouygues, το ως άνω ποσοστό αντιστοιχεί περισσότερο από το ήμισυ των δικαιωμάτων ψήφου που πράγματι εκπροσωπούνται στις συνελεύσεις των μετόχων (50). Κατά συνέπεια, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Bouygues θα ασκεί και εκ των πραγμάτων (de facto) αποκλειστικό έλεγχο επί της νέας οντότητας. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται τα ενοποιημένα ιστορικά στοιχεία σχετικά με τη συμμετοχή της TF1 και της M6 στις συνελεύσεις των μετόχων από το 2019.

  Πίνακας 1


  Ενοποιημένα ιστορικά στοιχεία συμμετοχής της TF1 και της M6









  Έτος | Ενοποιημένο ποσοστό συμμετοχής | Εκτιμώμενο ποσοστό συμμετοχής της Bouygues | Ποσοστό συμμετοχής της Bouygues σε σχέση με το σύνολο των ενοποιημένων ψήφων |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | [...] % | 46  % | [Περισσότερο από το ήμισυ] % |
| 2020 | [...] % | 46  % | [Περισσότερο από το ήμισυ] % |
| 2019 | [...] % | 46  % | [Περισσότερο από το ήμισυ] % |

(65)

Επιπλέον, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.5 της συμφωνίας των μετόχων, εξαιρουμένων των θεμάτων για τα οποία έχει διατυπωθεί επιφύλαξη κατά την έννοια του άρθρου 2.1.4 της συμφωνίας των μετόχων (τα οποία δεν είναι τέτοιας φύσης ώστε να παρέχουν κοινό έλεγχο), η Bertelsmann, στις συνελεύσεις των μετόχων, πρέπει να ψηφίζει σύμφωνα με τη θέση της Bouygues. Ως εκ τούτου, η Bouygues θα ελέγχει ουσιαστικά περίπου το 46 % των δικαιωμάτων ψήφου στη συνέλευση των μετόχων της νέας οντότητας. Σύμφωνα με τα ενοποιημένα ιστορικά στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε η Bouygues, το ως άνω ποσοστό αντιστοιχεί περισσότερο από το ήμισυ των δικαιωμάτων ψήφου που πράγματι εκπροσωπούνται στις συνελεύσεις των μετόχων (50

Πίνακας 1

Πίνακας 1

Ενοποιημένα ιστορικά στοιχεία συμμετοχής της TF1 και της M6

Ενοποιημένα ιστορικά στοιχεία συμμετοχής της TF1 και της M6

Έτος

Ενοποιημένο ποσοστό συμμετοχής

Εκτιμώμενο ποσοστό συμμετοχής της Bouygues

Ποσοστό συμμετοχής της Bouygues σε σχέση με το σύνολο των ενοποιημένων ψήφων

2021

[...] %

46  %

[Περισσότερο από το ήμισυ] %

2020

[...] %

46  %

[Περισσότερο από το ήμισυ] %

2019

[...] %

46  %

[Περισσότερο από το ήμισυ] %

Πηγή: Απάντηση της Bouygues στην αίτηση παροχής πληροφοριών RFI 2, ερώτηση 3

Πηγή:

| (66) | Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η Bouygues θα έχει αποκλειστικό έλεγχο της νέας οντότητας, τόσο από νομικής άποψης όσο και στην πράξη. |
| --- | --- |

(66)

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η Bouygues θα έχει αποκλειστικό έλεγχο της νέας οντότητας, τόσο από νομικής άποψης όσο και στην πράξη.

(ΣΤ)   Συμπέρασμα όσον αφορά τη φύση του ελέγχου επί της νέας οντότητας

| (67) | Για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η νέα οντότητα θα ελέγχεται αποκλειστικά από την Bouygues. |
| --- | --- |

(67)

Για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η νέα οντότητα θα ελέγχεται αποκλειστικά από την Bouygues.

3.3.2.   Συμπέρασμα όσον αφορά τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη

Συμπέρασμα όσον αφορά τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη

| (68) | Η Επιτροπή είναι της άποψης ότι, δεδομένου ότι η Bouygues θα ασκεί αποκλειστικό έλεγχο επί της νέας οντότητας, οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη είναι η Bouygues (συμπεριλαμβανομένης της TF1) ως αποκτώσα επιχείρηση και η Μ6 ως επιχείρηση-στόχος. |
| --- | --- |

(68)

Η Επιτροπή είναι της άποψης ότι, δεδομένου ότι η Bouygues θα ασκεί αποκλειστικό έλεγχο επί της νέας οντότητας, οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στην υπό κρίση πράξη είναι η Bouygues (συμπεριλαμβανομένης της TF1) ως αποκτώσα επιχείρηση και η Μ6 ως επιχείρηση-στόχος.

3.4.   Συμπέρασμα σχετικά με την ενωσιακή διάσταση της πράξης

Συμπέρασμα σχετικά με την ενωσιακή διάσταση της πράξης

| (69) | Δεδομένου ότι τόσο η Bouygues όσο και η M6 πραγματοποιούν περισσότερα από τα δύο τρίτα του κύκλου εργασιών τους στη Γαλλία, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η πράξη δεν συνιστά συγκέντρωση με ενωσιακή διάσταση. |
| --- | --- |

(69)

Δεδομένου ότι τόσο η Bouygues όσο και η M6 πραγματοποιούν περισσότερα από τα δύο τρίτα του κύκλου εργασιών τους στη Γαλλία, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η πράξη δεν συνιστά συγκέντρωση με ενωσιακή διάσταση.

4.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

| (70) | Η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να αξιολογήσει την πράξη. |
| --- | --- |

(70)

Η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να αξιολογήσει την πράξη.

| (71) | Η παρούσα απόφαση κοινοποιείται στην Iliad και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα, χωρίς εμπιστευτικά στοιχεία ή επιχειρηματικά απόρρητα. |
| --- | --- |

(71)

Η παρούσα απόφαση κοινοποιείται στην Iliad και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα, χωρίς εμπιστευτικά στοιχεία ή επιχειρηματικά απόρρητα.

---

(1)  EE L 24 της 29.1.2004, σ. 1 («κανονισμός περί συγκεντρώσεων»). Από την 1η Δεκεμβρίου 2009 η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ) εισήγαγε ορισμένες αλλαγές, όπως η αντικατάσταση του όρου «Κοινότητα» από τον όρο «Ένωση» καθώς και του όρου «κοινή αγορά» από τον όρο «εσωτερική αγορά». Σε όλο το κείμενο της παρούσας απόφασης χρησιμοποιείται η ορολογία της ΣΛΕΕ.

1

(2)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 1.

2

(3)  Στις 30 Νοεμβρίου 2021, σε απάντηση στην αίτηση της Επιτροπής για υποβολή παρατηρήσεων (στο εξής: παρατηρήσεις της Bouygues), η Bouygues ενημέρωσε την Επιτροπή ότι η πρόσκληση προς ενέργεια «ήταν υπογεγραμμένη από τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της Iliad SA, ο οποίος δεν διέθετε εξουσία εκπροσώπησης και δεν μπορούσε, ως εκ τούτου, να ενεργήσει εξ ονόματος και για λογαριασμό της Iliad SA». Με επιστολή επικύρωσης (κατά την έννοια του άρθρου 1156 τρίτο εδάφιο και του άρθρου 1998 δεύτερο εδάφιο του γαλλικού αστικού κώδικα) και επιβεβαίωση την οποία απέστειλε στην Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 2021, η Iliad επιβεβαίωσε ότι ο διευθύνων σύμβουλός της είχε δώσει προφορική εντολή στον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της Iliad να αποστείλει στην Επιτροπή την πρόσκληση προς ενέργεια (βλέπε, συναφώς, απάντηση της Iliad στην RFI 1). Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η πρόσκληση προς ενέργεια την οποία υπέβαλε η Iliad ήταν έγκυρη.

3

(4)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση της Επιτροπής για θέματα δικαιοδοσίας βάσει του κανονισμού συγκεντρώσεων, όπως διορθώθηκε (ΕΕ C 43 της 21.2.2009, σ. 10), σημείο 129 (στο εξής: κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας).

4

(5)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημείο 134.

5

(6)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημείο 139.

6

(7)  Βλ. ανάλυση της ADLC σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής του κανονισμού συγκεντρώσεων στην πράξη, της 30ής Νοεμβρίου 2021, σ. 7, καθώς και τις παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 10.

7

(8)  Πρόσκληση προς ενέργεια, σ. 1-3.

8

(9)  Συμπεριλαμβανομένης επίσης της M6.

9

(10)  Ο πρώτος διευθύνων σύμβουλος της νέας οντότητας θα είναι ο Nicolas de Tavernost, νυν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Μ6.

10

(11)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 2, σημείο 7.

11

(12)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 2, σημείο 8.

12

(13)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 2, σημεία 10-12.

13

(14)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 2, σημεία 16-20.

14

(15)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 2, σημεία 22-23.

15

(16)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 2, σημεία 24-26.

16

(17)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 2, σημεία 27-33.

17

(18)  Βλ. ανάλυση της ADLC σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής του κανονισμού συγκεντρώσεων στην πράξη, της 30ής Νοεμβρίου 2021, σ. 7, καθώς και τις παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 10.

18

(19)  Παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 5.

19

(20)  Παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 8.

20

(21)  Παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 5-6.

21

(22)  Παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 5.

22

(23)  Παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 6.

23

(24)  Παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 6 και 9.

24

(25)  Παρατηρήσεις της Bouygues, σ. 9.

25

(26)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημείο 62.

26

(27)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημείο 65.

27

(28)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημείο 74.

28

(29)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημεία 74-76.

29

(30)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημείο 82.

30

(31)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημείο 82.

31

(32)  Κωδικοποιημένη ανακοίνωση για θέματα δικαιοδοσίας, σημείο 82.

32

(33)  Η υποχρέωση αυτή δεν επεκτείνεται στα ανεξάρτητα μέλη που προτείνουν η Bouygues ή η Bertelsmann.

33

(34)  Η Bouygues επιβεβαιώνει ότι η TF1 έχει υπερβεί τα εν λόγω κατώτατα όρια μόλις τρεις φορές από το 2011, ενώ η Μ6 δεν τα έχει υπερβεί ποτέ. Επιπλέον, σε απάντηση στην αίτηση παροχής πληροφοριών RFI 2, η Bouygues επιβεβαίωσε ότι, κατά περίπτωση, η ενοποίηση των ιστορικών δεδομένων μεταξύ των ομίλων TF1 και M6 δεν οδήγησε σε περαιτέρω υπέρβαση των κατώτατων ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 2.1.4 (βλ. RFI 2, απάντηση στην ερώτηση 2 και παράρτημα). Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι τα κατώτατα όρια είναι αρκετά υψηλά ώστε να μην παρέχεται στην Bertelsmann δικαίωμα αρνησικυρίας επί των στρατηγικών αποφάσεων της νέας οντότητας.

34

(35)  Συμφωνία των μετόχων, άρθρο 2.3.

35

(36)  Στο άρθρο 3.2 της συμφωνίας των μετόχων προβλέπεται ότι, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις, η Bertelsmann πρέπει να διατηρήσει τις συμμετοχές της στη νέα οντότητα για [καθορισμένη χρονική περίοδο] (στο εξής: περίοδος διακράτησης).

36

(37)  Συμφωνία των μετόχων, άρθρο 2.3.

37

(38)  Συμφωνία των μετόχων, άρθρο 2.1.2.

38

(39)  Συμφωνία των μετόχων, άρθρο 2.3.

39

(40)  Συμφωνία των μετόχων, άρθρο 2.2.1.

40

(41)  Συμφωνία των μετόχων, άρθρο 2.2.1. Επιπλέον, στην απάντησή της στην αίτηση παροχής πληροφοριών RFI 2, η Bouygues επιβεβαίωσε ότι δυνάμει των συμβάσεων έχει τη δυνατότητα να τροποποιήσει βραχυπρόθεσμα το επιχειρηματικό σχέδιο και να ανακαλέσει τον πρώτο προϋπολογισμό [βλ. RFI 2, απάντηση στην ερώτηση 5 στοιχείο β)].

41

(42)  Συμφωνία των μετόχων, άρθρο 2.1.2.

42

(43)  Συμφωνία των μετόχων, άρθρο 2.2.1.

43

(44)  Βλ. κατωτέρω, σημείο (62).

44

(45)  Βλ. RFI 2, απάντηση στην ερώτηση 1.

45

(46)  Πρόσκληση προς ενέργεια, παράρτημα 2, σημείο 23.

46

(47)  Στην απάντησή της στην αίτηση παροχής πληροφοριών RFI 2, η Bouygues επιβεβαίωσε ότι υπάρχει πρόθεση παύσης των ενδοομιλικών συναλλαγών μεταξύ της M6 και της Bertelsmann [βλ. RFI 2, απάντηση στην ερώτηση 4 στοιχείο β)]. Ωστόσο, η Bouygues επισήμανε ότι η νέα οντότητα θα μπορούσε, όπως κάθε άλλος φορέας εκμετάλλευσης, να προμηθεύεται περιεχόμενο ή υπηρεσίες από τις θυγατρικές της Bertelsmann υπό τους όρους της αγοράς.

47

(48)  Το Γενικό Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι, για τους σκοπούς της εφαρμογής του κανονισμού συγκεντρώσεων, οι ανεξάρτητοι εκπρόσωποι που διορίζονται από μέτοχο θα λαμβάνουν υπόψη αναγκαστικά την άποψη του προσώπου που τους διόρισε (βλ., συναφώς, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Φεβρουαρίου 2006 στην υπόθεση Τ-282/02, Cementbouw Handel & Industrie κατά Επιτροπής, σκέψη 74). Εφόσον δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία περί του αντιθέτου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι τα δύο ανεξάρτητα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της νέας οντότητας τα οποία διορίστηκαν από την Bouygues θα ενεργούν σύμφωνα με τη θέση της Bouygues.

48

(49)  Γαλλικός εμπορικός κώδικας, άρθρο L.225-37.

49

(50)  Βλ. RFI 2, απάντηση στην ερώτηση 3.

50

---