# Dziennik Urzędowy C 15/16 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 15 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6616 stycznia 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 15

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6616 stycznia 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2023/C 15/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2023/C 15/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2023/C 15/02 | Sprawa C-147/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg – Niemcy) – Novartis Pharma GmbH/Abacus Medicine A/S [Odesłanie prejudycjalne – Własność intelektualna – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (UE) 2017/1001 – Artykuł 9 ust. 2 – Prawa wynikające ze znaku towarowego – Artykuł 15 – Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy – Przywóz równoległy produktów leczniczych – Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym – Nowe opakowanie zewnętrzne – Sprzeciw właściciela znaku towarowego – Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Artykuł 47a – Zabezpieczenia – Zastąpienie – Zabezpieczenia równoważne – Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 – Artykuł 3 ust. 2 – Element uniemożliwiający naruszenie opakowania – Niepowtarzalny identyfikator] | 2 |
| 2023/C 15/03 | Sprawa C-204/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg – Niemcy) – Bayer Intellectual Property GmbH/kohlpharma GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Własność intelektualna – Znaki towarowe – Dyrektywa (UE) 2015/2436 – Zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych – Artykuł 10 ust. 2 – Prawa wynikające ze znaku towarowego – Artykuł 15 – Wyczerpanie praw wynikających ze znaku towarowego – Przywóz równoległy produktów leczniczych – Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym – Nowe opakowanie zewnętrzne – Sprzeciw właściciela znaku towarowego – Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Artykuł 47a – Zabezpieczenia – Zastąpienie – Zabezpieczenia równoważne – Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 – Artykuł 3 ust. 2 – Element uniemożliwiający naruszenie opakowania – Niepowtarzalny identyfikator] | 3 |
| 2023/C 15/04 | Sprawa C-224/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sø- og Handelsretten – Dania) – Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme Corp., MSD Danmark ApS/Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/ Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/Paranova Danmark A/S, i H. Lundbeck A/S/Paranova Danmark A/S, i MSD Danmark ApS, MSD Sharp & Dohme GmbH, Merck Sharp & Dohme Corp./2CARE4 ApS, i Ferring Lægemidler A/S/Paranova Danmark A/S [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 34 i 36 TFUE – Swobodny przepływ towarów – Własność intelektualna – Znaki towarowe – Rozporządzenie (UE) 2017/1001 – Znak towarowy Unii Europejskiej – Artykuł 9 ust. 2 – Artykuł 15 – Dyrektywa (UE) 2015/2436 – Zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych – Artykuł 10 ust. 2 – Prawa wynikające ze znaku towarowego – Artykuł 15 – Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy – Przywóz równoległy produktów leczniczych – Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym – Nowe opakowanie zewnętrzne – Zastąpienie znaku towarowego widniejącego na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym inną nazwą produktu – Opatrzenie znakiem towarowym właściciela odnoszącym się do tego produktu z wyłączeniem pozostałych znaków towarowych i oznaczeń odróżniających widniejących na tym oryginalnym opakowaniu zewnętrznym – Sprzeciw właściciela znaku towarowego – Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Artykuł 47a – Zabezpieczenia – Zastąpienie – Zabezpieczenia równoważne – Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 – Artykuł 3 ust. 2 – Element uniemożliwiający naruszenie opakowania] | 4 |
| 2023/C 15/05 | Sprawy połączone C-253/20 i C-254/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel – Belgia) – Impexeco N.V./Novartis AG (C-253/20); PI Pharma NV/Novartis AG, Novartis Pharma NV (C-254/20) [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 34 i 36 TFUE – Swobodny przepływ towarów – Własność intelektualna – Znaki towarowe – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuł 9 ust. 2 – Artykuł 13 – Dyrektywa 2008/95 – Artykuł 5 ust. 1 – Artykuł 7 – Prawa wynikające ze znaku towarowego – Wyczerpanie praw wynikających ze znaku towarowego – Przywóz równoległy produktów leczniczych – Referencyjny produkt leczniczy i generyczny produkt leczniczy – Przedsiębiorstwa gospodarczo powiązane – Przepakowanie generycznego produktu leczniczego – Nowe opakowanie zewnętrzne – Umieszczenie znaku towarowego referencyjnego produktu leczniczego – Sprzeciw właściciela znaku towarowego – Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi] | 6 |
| 2023/C 15/06 | Sprawy połączone C-331/20 P i C-343/20 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 listopada 2022 r. – Volotea, SA (C-331/20 P), easyJet Airline Co. Ltd (C-343/20 P)/Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Artykuł 107 ust. 1 TFUE – Decyzja Komisji Europejskiej w sprawie rekompensaty dla portów lotniczych na Sardynii z tytułu obowiązków świadczenia usługi publicznej – Istnienie bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa przyznanej przez Republikę Włoską przedsiębiorstwom lotniczym za pośrednictwem operatorów portów lotniczych – Pojęcie pomocy państwa – Wykazanie istnienia korzyści – Określenie jej kwoty – Zasada podmiotu prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej – Możliwość stosowania i stosowanie – Kryterium prywatnego nabywcy towarów lub usług – Przesłanki – Ciężar dowodu] | 7 |
| 2023/C 15/07 | Sprawa C-562/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – SIA Rodl & Partner/Valsts ieņēmumu dienests [Odesłanie prejudycjalne – Zapobieganie wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu – Dyrektywa (UE) 2015/849 – Artykuł 18 ust. 1 i 3 – Punkt 3 lit. b) załącznika III – Podejście oparte na ocenie ryzyka – Ocena ryzyka dokonywana przez podmioty zobowiązane – Identyfikacja ryzyka przez państwa członkowskie i podmioty zobowiązane – Środki należytej staranności wobec klienta – Wzmocnione środki należytej staranności – Państwo trzecie o wysokim ryzyku korupcji – Artykuł 13 ust. 1 lit. c) i d) – Wymogi dotyczące dowodów i dokumentacji spoczywające na podmiotach zobowiązanych – Artykuł 14 ust. 5 – Bieżące monitorowanie klientów spoczywające na podmiotach zobowiązanych – Publikacja decyzji nakładających karę] | 8 |
| 2023/C 15/08 | Sprawa C-607/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) – Zjednoczone Królestwo] – GE Aircraft Engine Services Ltd/The Commissioners for His Majesty's Revenue & Customs [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 26 ust. 1 lit. b) – Nieodpłatne świadczenie usług – Nieodpłatne przekazanie bonów pracownikom przedsiębiorstwa podatnika w ramach programu uznawania i nagradzania – Transakcje uznane za odpłatne świadczenie usług – Zakres – Zasada neutralności podatkowej] | 9 |
| 2023/C 15/09 | Sprawa C-646/20: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Senatsverwaltung für Inneres und Sport, Standesamtsaufsicht/TB [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej – Rozwód – Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 – Artykuł 2 pkt 4 i art. 21 – Pojęcie orzeczenia – Uznanie w państwie członkowskim rozwiązania małżeństwa uzgodnionego między małżonkami i ogłoszonego przez urzędnika stanu cywilnego w innym państwie członkowskim – Kryterium pozwalające ustalić istnienie orzeczenia] | 10 |
| 2023/C 15/10 | Sprawa C-54/21: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajową Izbę Odwoławczą – Polska) – Antea Polska S.A., Pectore-Eco sp. z o.o., Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy/Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2014/24/UE – Zasady udzielania zamówień – Artykuł 18 – Przejrzystość – Artykuł 21 – Poufność – Ukształtowanie tych zasad w przepisach krajowych – Prawo dostępu do zasadniczej treści przekazanych przez oferentów informacji o ich doświadczeniu i referencjach, o osobach proponowanych do wykonania zamówienia oraz o koncepcji planowanych projektów i sposobie realizacji zamówienia – Artykuł 67 – Kryteria udzielenia zamówienia – Kryteria dotyczące jakości proponowanych prac lub usług – Wymóg uszczegółowienia – Dyrektywa 89/665/EWG – Artykuł 1 ust. 1 i 3 – Prawo do skutecznego środka prawnego – Środek zaradczy w przypadku naruszenia tego prawa z powodu odmowy udzielenia dostępu do informacji niemających poufnego charakteru] | 11 |
| 2023/C 15/11 | Sprawa C-175/21: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – Harman International Industries, Inc./AB SA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 34 i 36 TFUE – Swobodny przepływ towarów – Własność intelektualna – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (UE) 2017/1001 – Artykuł 15 – Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy – Wprowadzanie do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) – Zgoda właściciela znaku towarowego – Miejsce pierwszego wprowadzenia towarów do obrotu przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą – Dowód – Dyrektywa 2004/48/WE – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Skuteczna ochrona sądowa – Sentencja orzeczeń sądowych nieokreślająca odnośnych towarów – Trudności w wykonaniu – Ograniczony środek prawny przed sądem właściwym w sprawach egzekucji – Rzetelny proces – Prawo do obrony – Zasada równości broni] | 12 |
| 2023/C 15/12 | Sprawa C-230/21: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad voor Vreemdelingenbetwistingen – Belgia) – X, działająca w imieniu własnym i jako przedstawiciel ustawowy swoich małoletnich dzieci, Y i Z/Belgische Staat [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Polityka imigracyjna – Dyrektywa 2003/86/WE – Artykuł 2 lit. f) – Artykuł 10 ust. 3 lit. a) – Pojęcie osoby małoletniej pozbawionej opieki – Prawo do łączenia rodzin – Małoletni uchodźca pozostający w związku małżeńskim w chwili wjazdu na terytorium państwa członkowskiego – Małżeństwo dziecka nieuznawane w tym państwie członkowskim – Wspólne zamieszkiwanie z małżonkiem legalnie zamieszkującym w tym państwie członkowskim] | 13 |
| 2023/C 15/13 | Sprawa C-238/21: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark – Austria) – Porr Bau GmbH/Bezirkshauptmannschaft Graz-Umgebung [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Odpady – Dyrektywa 2008/98/WE – Artykuł 3 pkt 1 – Artykuł 5 ust. 1 – Artykuł 6 ust. 1 – Materiał z urobku – Pojęcia odpadu i produktu ubocznego – Utrata statusu odpadu] | 14 |
| 2023/C 15/14 | Sprawa C-243/21: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – Toya sp. z o.o., Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji/Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej [Odesłanie prejudycjalne – Telekomunikacja – Dyrektywa 2002/19/WE (dyrektywa o dostępie) – Artykuł 8 ust. 3 – Dyrektywa 2014/61/UE – Artykuł 1 ust. 3 i 4 oraz art. 3 ust. 5 – Uprawnienie krajowego organu regulacyjnego do narzucenia warunków regulacyjnych ex ante dotyczących dostępu do infrastruktury technicznej operatora sieci nieposiadającego znaczącej pozycji rynkowej – Brak sporu dotyczącego dostępu] | 15 |
| 2023/C 15/15 | Sprawa C-304/21: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – VT/Ministero dell'Interno, Ministero dell'interno – Dipartimento della Pubblica Sicurezza – Direzione centrale per le risorse umane [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Artykuł 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 – Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek – Uregulowanie krajowe ustalające na 30 lat górną granicę wieku dla zatrudnienia komisarzy policji – Uzasadnienie] | 16 |
| 2023/C 15/16 | Sprawa C-350/21: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad – Bułgaria) – postępowanie karne wszczęte przez Spetsializirana prokuratura [Odesłanie prejudycjalne – Przetwarzanie danych osobowych w sektorze łączności elektronicznej – Poufność komunikacji – Dostawcy usług łączności elektronicznej – Uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie danych o ruchu i danych o lokalizacji przez okres sześciu miesięcy – Walka z poważną przestępczością – Dostęp do przechowywanych danych – Informowanie osób, których dane dotyczą – Prawo do wniesienia skargi – Dyrektywa 2002/58/WE – Artykuł 15 ust. 1 i 2 – Dyrektywa (UE) 2016/680 – Artykuły 13 i 54 – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuły 7, 8, 11, 47 i art. 52 ust. 1] | 16 |
| 2023/C 15/17 | Sprawa C-443/21: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – SC Avicarvil Farms SRL/Ministerul Agriculturii şi Dezvoltării Rurale, Agenţia pentru Finanţarea Investiţiilor Rurale, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură – Centrul Judeţean Vâlcea [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka rolna (WPR) – Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 – Artykuł 40 – Krajowy program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007–2013 – Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt – Błędy rachunkowe – Zmniejszenia płatności przez organy krajowe – Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań – Zasada pewności prawa] | 17 |
| 2023/C 15/18 | Sprawa C-578/21 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. – Irish Wind Farmers' Association Clg, Carrons Windfarm Ltd, Foyle Windfarm Ltd, Greenoge Windfarm Ltd/Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Artykuł 107 ust. 1 TFUE – Artykuł 108 ust. 2 i 3 TFUE – Rozporządzenie (UE) nr 2015/1589 – Artykuł 4 – Ustawodawstwo państwa członkowskiego w dziedzinie opodatkowania nieruchomości przedsiębiorstw – Metody wyceny nieruchomości dla celów obliczenia podstawy opodatkowania – Skarga podmiotów prowadzących farmy wiatrowe – Zarzut zaniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości wytwórców energii elektrycznej z paliw kopalnych, a tym samym niższy poziom opodatkowania nieruchomości tych wytwórców energii elektrycznej w porównaniu z innymi wytwórcami energii elektrycznej ze względu na wybór stosowanej metody wyceny – Procedura badania wstępnego – Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Pojęcie poważnych trudności – Zakres obowiązków Komisji Europejskiej w zakresie przeprowadzenia dochodzenia – Zasada dobrej administracji – Obowiązek przeprowadzenia procedury badania w sposób staranny i bezstronny – Zakres kontroli Sądu Unii Europejskiej] | 18 |
| 2023/C 15/19 | Sprawa C-113/21 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2022 r. – Maen Haikal/Rada Unii Europejskiej [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej – Środki skierowane przeciwko wpływowym przedsiębiorcom prowadzącym działalność w Syrii – Wykazy osób, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Dowód zasadności umieszczenia nazwiska skarżącego w tych wykazach – Odwołanie oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne] | 19 |
| 2023/C 15/20 | Sprawa C-569/21: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei ministri/PF [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Polityka społeczna – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Artykuł 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 – Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek – Uregulowanie krajowe ustanawiające górną granicę wieku wynoszącą 30 lat dla zatrudnienia komisarzy-psychologów – Uzasadnienie] | 19 |
| 2023/C 15/21 | Sprawa C-56/22: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 8 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Liège – Belgia) – PL/État belge [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wymóg przedstawienia kontekstu faktycznego i prawnego sporu w postępowaniu głównym oraz względów uzasadniających konieczność udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne – Brak dostatecznych wyjaśnień – Oczywista niedopuszczalność] | 20 |
| 2023/C 15/22 | Sprawa C-302/22: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 3 października 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Eilenburg – Niemcy) – YS, RW/Freebird Airlines Europe Ltd. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Artykuł 5 ust. 3 – Odszkodowanie na rzecz pasażerów w przypadku dużego opóźnienia lotu – Zwolnienie z obowiązku odszkodowania – Nadzwyczajne okoliczności – Zderzenie samolotu z ptakami – Manewr awaryjnego hamowania prowadzący do uszkodzenia opon tego samolotu] | 21 |
| 2023/C 15/23 | Sprawa C-561/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 10 września 2021 r. – GP i BG/Banco Santander, S.A. | 21 |
| 2023/C 15/24 | Sprawa C-337/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 16 marca 2022 r. w sprawie T-281/21, Nowhere/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 23 maja 2022 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej | 22 |
| 2023/C 15/25 | Sprawa C-608/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 22 września 2022 r. – AH | 23 |
| 2023/C 15/26 | Sprawa C-609/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 22 września 2022 r. – FN | 24 |
| 2023/C 15/27 | Sprawa C-624/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 30 września 2022 r. – Société BP France/Ministre de l’Économie, des Finances et de la Souveraineté industrielle et numérique | 25 |
| 2023/C 15/28 | Sprawa C-626/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 3 października 2022 r. – C.Z., M.C., S.P. i inni/Ilva SpA in Amministrazione Straordinaria, Acciaierie d’Italia Holding SpA, Acciaierie d’Italia SpA | 26 |
| 2023/C 15/29 | Sprawa C-627/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln (Niemcy) w dniu 4 października 2022 r. – AB/Finanzamt Köln-Süd | 27 |
| 2023/C 15/30 | Sprawa C-630/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 10 października 2022 r. – JK/Kirchliches Krankenhaus | 28 |
| 2023/C 15/31 | Sprawa C-659/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 20 października 2022 r. – RK/Ministerstvo zdravotnictví | 29 |
| 2023/C 15/32 | Sprawa C-694/22: Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Malty | 29 |
| 2023/C 15/33 | Sprawa C-697/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-603/19, Helsingin Bussiliikenne Oy/Komisja Europejska, wniesione w dniu 11 listopada 2022 r. przez Helsinkin Bussiliikenne Oy | 30 |
| 2023/C 15/34 | Sprawa C-710/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-642/19, JCDecaux Street Fourniture Belgium/Komisja, wniesione w dniu 17 listopada 2022 r. przez JCDecaux Street Furniture Belgium | 31 |
| 2023/C 15/35 | Sprawy połączone od C-148/20 do C-150/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 9 sierpnia 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Amtsgericht Köln – Niemcy) – AC (C-148/20), DF (C-149/20), BD (C-150/20)/Deutsche Lufthansa AG, przy udziale: Bundeskriminalamt (C-150/20), | 32 |
| 2023/C 15/36 | Sprawy połączone C-215/20 i C-222/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 sierpnia 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Verwaltungsgericht Wiesbaden – Niemcy) – JV (C-215/20), OC (C-222/20)/Bundesrepublik Deutschland | 32 |
| 2023/C 15/37 | Sprawa C-486/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Ustavno sodišče Republike Slovenije – Słowenia) – postępowanie wszczęte przez Varuh človekovih pravic Republike Slovenije, przy udziale: Državni zbor Republike Slovenije, Vlada Republike Slovenije | 32 |
| 2023/C 15/38 | Sprawa C-448/21: Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 7 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca do Porto – Juízo Central Cível – Portugalia) – Portugália – Administração de Patrimónios, SGPS, SA/Banco BPI | 32 |
| 2023/C 15/39 | Sprawa C-652/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 sierpnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 2 de León – Hiszpania) – ACNC/Unicaja Banco, SA | 33 |
| 2023/C 15/40 | Sprawa C-789/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 9 września 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Bułgarii | 33 |
| 2023/C 15/41 | Sprawa C-191/22: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – ME/État belge | 33 |
| 2023/C 15/42 | Sprawa C-193/22: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 8 sierpnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – TR, UQ/FTI Touristik GmbH | 33 |
| 2023/C 15/43 | Sprawa C-214/22: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 września 2022 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga | 34 |
| 2023/C 15/44 | Sprawa C-215/22: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Research Consorzio Stabile Scarl, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), C.I.S.A. SpA, występująca we własnym imieniu i jako mocodawca będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), Debar Costruzioni SpA, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw wraz z Consorzio Stabile COM Scarl, C.N. Costruzioni Generali SpA i Edil.Co. Srl, Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa/Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa, Debar Costruzioni SpA, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw wraz z Consorzio Stabile COM Scarl, C.N. Costruzioni Generali SpA i Edil.Co. Srl, Research Consorzio Stabile Scarl, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), C.I.S.A. SpA, występująca we własnym imieniu i jako mocodawca tego samego stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), przy udziale: Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa | 34 |
| | Sąd |
| 2023/C 15/45 | Sprawa T-246/19: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Kambodża i CRF/Komisja [Środki ochronne – Rynek ryżu – Przywóz ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy – Rozporządzenie (UE) nr 978/2012 – Pojęcie producentów unijnych – Pojęcie produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących – Poważne trudności – Prawo do obrony – Istotne fakty i ustalenia – Oczywiste błędy w ocenie] | 35 |
| 2023/C 15/46 | Sprawa T-111/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Ryanair/Komisja (Croatia Airlines; COVID-19) [Pomoc państwa – Chorwacki rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Chorwację przewoźnikowi lotniczemu w ramach pandemii COVID-19 – Dotacja bezpośrednia – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Skarga o stwierdzenie nieważności – Indywidualne oddziaływanie – Dopuszczalność – Poważne trudności – Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniem nadzwyczajnym – Równość traktowania – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ocena szkody – Obowiązek uzasadnienia] | 36 |
| 2023/C 15/47 | Sprawa T-158/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe/Commission [Prawo instytucjonalne – Europejska inicjatywa obywatelska – Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe – Komunikat Komisji przedstawiający powody nieprzedłożenia wniosków dotyczących aktów prawnych zawartych w europejskiej inicjatywie obywatelskiej – Obowiązek uzasadnienia – Równość traktowania – Zasada dobrej administracji – Oczywisty błąd w ocenie] | 36 |
| 2023/C 15/48 | Sprawa T-164/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – QM/Europol [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Nieprzedłużenie na czas nieokreślony umowy zawartej na czas określony – Interes służby – Naruszenie prawa – Oczywisty błąd w ocenie – Prawo do bycia wysłuchanym – Zasada dobrej administracji – Obowiązek dbałości] | 37 |
| 2023/C 15/49 | Sprawa T-596/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Spółka Elmar Wolf/EUIPO – Fuxtec (Przedstawienie głowy zwierzęcia) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający głowę – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający głowę psa – Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający głowę psa – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd] | 38 |
| 2023/C 15/50 | Sprawa T-610/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – L’Oréal/EUIPO – Heinze (K K WATER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego K K WATER – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy K – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 39 |
| 2023/C 15/51 | Sprawa T-639/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – CB/EUIPO – China Construction Bank (CCB) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego CCB – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy CB – Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy CB – Względne podstawy odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Renoma i wysoce odróżniający charakter wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. ust. 5 rozporządzenia 2017/1001] – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001] | 39 |
| 2023/C 15/52 | Sprawa T-779/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Financiere Batteur/EUIPO – Leno Beauty (by L.e.n.o beauty) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego by L.e.n.o beauty – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy LAINO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 40 |
| 2023/C 15/53 | Sprawa T-407/21 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 20 października 2022 r. – PB/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie udzielenia zamówienia – Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Pilny charakter – Fumus boni iuris – Wyważenie interesów] | 41 |
| 2023/C 15/54 | Sprawa T-603/21: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2022 r. – WO/Prokuratura Europejska [Służba publiczna – Powoływanie prokuratorów europejskich oddelegowanych do Prokuratury Europejskiej – Kandydat wyznaczony przez [dane poufne] – Odmowa powołania skarżącego przez Kolegium Prokuratorów – Brak sporu między Unią a jednym z jej pracowników w granicach i na warunkach określonych w regulaminie pracowniczym oraz WZIP – Artykuł 270 TFUE – Oczywisty brak właściwości] | 41 |
| 2023/C 15/55 | Sprawa T-55/22: Postanowienie Sądu z dnia 17 października 2022 r. – Swords/Komisja i ECDC [Skarga o stwierdzenie nieważności – Zdrowie publiczne – Środki wprowadzone w Unii w celu zwalczania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 – Sprawozdania z oceny ryzyka sporządzone przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) – Akty niepodlegające zaskarżeniu – Komunikat Komisji Europejskiej i skoordynowane podejście opublikowane na podstawie sprawozdań z oceny ryzyka ECDC – Zarzut niezgodności z prawem – Niedopuszczalność] | 42 |
| 2023/C 15/56 | Sprawa T-624/22: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2022 r. – RS/EBI | 43 |
| 2023/C 15/57 | Sprawa T-671/22: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Vima World, SA/Komisja | 44 |
| 2023/C 15/58 | Sprawa T-677/22: Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2022 r.– Portal Golf Gestión / EUIPO – Augusta National (imaster.golf) | 45 |
| 2023/C 15/59 | Sprawa T-679/22: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2022 r. – Shaman Spirits/EUIPO – Global Drinks Finland (LAPLANDIA Land of purity i in.) | 45 |
| 2023/C 15/60 | Sprawa T-706/22: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2022 r. – Nicoventures Trading i in./Komisja | 46 |
| 2023/C 15/61 | Sprawa T-719/22: Skarga wniesiona w dniu 8 listopada 2022 r. – Puma/EUIPO – Herno (HERZO) | 47 |
| 2023/C 15/62 | Sprawa T-87/22: Postanowienie Sądu z dnia 8 listopada 2022 r. – Hahn Rechtsanwälte /Komisja | 48 |
| 2023/C 15/63 | Sprawa T-160/22: Postanowienie Sądu z dnia 8 listopada 2022 r. – 1906 Collins/EUIPO – Peace United (bâoli BEACH) | 48 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2023/C 15/02

Sprawa C-147/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg – Niemcy) – Novartis Pharma GmbH/Abacus Medicine A/S [Odesłanie prejudycjalne – Własność intelektualna – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (UE) 2017/1001 – Artykuł 9 ust. 2 – Prawa wynikające ze znaku towarowego – Artykuł 15 – Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy – Przywóz równoległy produktów leczniczych – Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym – Nowe opakowanie zewnętrzne – Sprzeciw właściciela znaku towarowego – Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Artykuł 47a – Zabezpieczenia – Zastąpienie – Zabezpieczenia równoważne – Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 – Artykuł 3 ust. 2 – Element uniemożliwiający naruszenie opakowania – Niepowtarzalny identyfikator]

2

2023/C 15/03

Sprawa C-204/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg – Niemcy) – Bayer Intellectual Property GmbH/kohlpharma GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Własność intelektualna – Znaki towarowe – Dyrektywa (UE) 2015/2436 – Zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych – Artykuł 10 ust. 2 – Prawa wynikające ze znaku towarowego – Artykuł 15 – Wyczerpanie praw wynikających ze znaku towarowego – Przywóz równoległy produktów leczniczych – Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym – Nowe opakowanie zewnętrzne – Sprzeciw właściciela znaku towarowego – Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Artykuł 47a – Zabezpieczenia – Zastąpienie – Zabezpieczenia równoważne – Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 – Artykuł 3 ust. 2 – Element uniemożliwiający naruszenie opakowania – Niepowtarzalny identyfikator]

3

2023/C 15/04

Sprawa C-224/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sø- og Handelsretten – Dania) – Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme Corp., MSD Danmark ApS/Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/ Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/Paranova Danmark A/S, i H. Lundbeck A/S/Paranova Danmark A/S, i MSD Danmark ApS, MSD Sharp & Dohme GmbH, Merck Sharp & Dohme Corp./2CARE4 ApS, i Ferring Lægemidler A/S/Paranova Danmark A/S [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 34 i 36 TFUE – Swobodny przepływ towarów – Własność intelektualna – Znaki towarowe – Rozporządzenie (UE) 2017/1001 – Znak towarowy Unii Europejskiej – Artykuł 9 ust. 2 – Artykuł 15 – Dyrektywa (UE) 2015/2436 – Zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych – Artykuł 10 ust. 2 – Prawa wynikające ze znaku towarowego – Artykuł 15 – Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy – Przywóz równoległy produktów leczniczych – Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym – Nowe opakowanie zewnętrzne – Zastąpienie znaku towarowego widniejącego na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym inną nazwą produktu – Opatrzenie znakiem towarowym właściciela odnoszącym się do tego produktu z wyłączeniem pozostałych znaków towarowych i oznaczeń odróżniających widniejących na tym oryginalnym opakowaniu zewnętrznym – Sprzeciw właściciela znaku towarowego – Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Artykuł 47a – Zabezpieczenia – Zastąpienie – Zabezpieczenia równoważne – Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 – Artykuł 3 ust. 2 – Element uniemożliwiający naruszenie opakowania]

4

2023/C 15/05

Sprawy połączone C-253/20 i C-254/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel – Belgia) – Impexeco N.V./Novartis AG (C-253/20); PI Pharma NV/Novartis AG, Novartis Pharma NV (C-254/20) [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 34 i 36 TFUE – Swobodny przepływ towarów – Własność intelektualna – Znaki towarowe – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuł 9 ust. 2 – Artykuł 13 – Dyrektywa 2008/95 – Artykuł 5 ust. 1 – Artykuł 7 – Prawa wynikające ze znaku towarowego – Wyczerpanie praw wynikających ze znaku towarowego – Przywóz równoległy produktów leczniczych – Referencyjny produkt leczniczy i generyczny produkt leczniczy – Przedsiębiorstwa gospodarczo powiązane – Przepakowanie generycznego produktu leczniczego – Nowe opakowanie zewnętrzne – Umieszczenie znaku towarowego referencyjnego produktu leczniczego – Sprzeciw właściciela znaku towarowego – Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi]

6

2023/C 15/06

Sprawy połączone C-331/20 P i C-343/20 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 listopada 2022 r. – Volotea, SA (C-331/20 P), easyJet Airline Co. Ltd (C-343/20 P)/Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Artykuł 107 ust. 1 TFUE – Decyzja Komisji Europejskiej w sprawie rekompensaty dla portów lotniczych na Sardynii z tytułu obowiązków świadczenia usługi publicznej – Istnienie bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa przyznanej przez Republikę Włoską przedsiębiorstwom lotniczym za pośrednictwem operatorów portów lotniczych – Pojęcie pomocy państwa – Wykazanie istnienia korzyści – Określenie jej kwoty – Zasada podmiotu prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej – Możliwość stosowania i stosowanie – Kryterium prywatnego nabywcy towarów lub usług – Przesłanki – Ciężar dowodu]

7

2023/C 15/07

Sprawa C-562/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – SIA Rodl & Partner/Valsts ieņēmumu dienests [Odesłanie prejudycjalne – Zapobieganie wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu – Dyrektywa (UE) 2015/849 – Artykuł 18 ust. 1 i 3 – Punkt 3 lit. b) załącznika III – Podejście oparte na ocenie ryzyka – Ocena ryzyka dokonywana przez podmioty zobowiązane – Identyfikacja ryzyka przez państwa członkowskie i podmioty zobowiązane – Środki należytej staranności wobec klienta – Wzmocnione środki należytej staranności – Państwo trzecie o wysokim ryzyku korupcji – Artykuł 13 ust. 1 lit. c) i d) – Wymogi dotyczące dowodów i dokumentacji spoczywające na podmiotach zobowiązanych – Artykuł 14 ust. 5 – Bieżące monitorowanie klientów spoczywające na podmiotach zobowiązanych – Publikacja decyzji nakładających karę]

8

2023/C 15/08

Sprawa C-607/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) – Zjednoczone Królestwo] – GE Aircraft Engine Services Ltd/The Commissioners for His Majesty's Revenue & Customs [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 26 ust. 1 lit. b) – Nieodpłatne świadczenie usług – Nieodpłatne przekazanie bonów pracownikom przedsiębiorstwa podatnika w ramach programu uznawania i nagradzania – Transakcje uznane za odpłatne świadczenie usług – Zakres – Zasada neutralności podatkowej]

9

2023/C 15/09

Sprawa C-646/20: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Senatsverwaltung für Inneres und Sport, Standesamtsaufsicht/TB [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej – Rozwód – Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 – Artykuł 2 pkt 4 i art. 21 – Pojęcie orzeczenia – Uznanie w państwie członkowskim rozwiązania małżeństwa uzgodnionego między małżonkami i ogłoszonego przez urzędnika stanu cywilnego w innym państwie członkowskim – Kryterium pozwalające ustalić istnienie orzeczenia]

10

2023/C 15/10

Sprawa C-54/21: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajową Izbę Odwoławczą – Polska) – Antea Polska S.A., Pectore-Eco sp. z o.o., Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy/Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2014/24/UE – Zasady udzielania zamówień – Artykuł 18 – Przejrzystość – Artykuł 21 – Poufność – Ukształtowanie tych zasad w przepisach krajowych – Prawo dostępu do zasadniczej treści przekazanych przez oferentów informacji o ich doświadczeniu i referencjach, o osobach proponowanych do wykonania zamówienia oraz o koncepcji planowanych projektów i sposobie realizacji zamówienia – Artykuł 67 – Kryteria udzielenia zamówienia – Kryteria dotyczące jakości proponowanych prac lub usług – Wymóg uszczegółowienia – Dyrektywa 89/665/EWG – Artykuł 1 ust. 1 i 3 – Prawo do skutecznego środka prawnego – Środek zaradczy w przypadku naruszenia tego prawa z powodu odmowy udzielenia dostępu do informacji niemających poufnego charakteru]

11

2023/C 15/11

Sprawa C-175/21: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – Harman International Industries, Inc./AB SA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 34 i 36 TFUE – Swobodny przepływ towarów – Własność intelektualna – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (UE) 2017/1001 – Artykuł 15 – Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy – Wprowadzanie do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) – Zgoda właściciela znaku towarowego – Miejsce pierwszego wprowadzenia towarów do obrotu przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą – Dowód – Dyrektywa 2004/48/WE – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Skuteczna ochrona sądowa – Sentencja orzeczeń sądowych nieokreślająca odnośnych towarów – Trudności w wykonaniu – Ograniczony środek prawny przed sądem właściwym w sprawach egzekucji – Rzetelny proces – Prawo do obrony – Zasada równości broni]

12

2023/C 15/12

Sprawa C-230/21: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad voor Vreemdelingenbetwistingen – Belgia) – X, działająca w imieniu własnym i jako przedstawiciel ustawowy swoich małoletnich dzieci, Y i Z/Belgische Staat [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Polityka imigracyjna – Dyrektywa 2003/86/WE – Artykuł 2 lit. f) – Artykuł 10 ust. 3 lit. a) – Pojęcie osoby małoletniej pozbawionej opieki – Prawo do łączenia rodzin – Małoletni uchodźca pozostający w związku małżeńskim w chwili wjazdu na terytorium państwa członkowskiego – Małżeństwo dziecka nieuznawane w tym państwie członkowskim – Wspólne zamieszkiwanie z małżonkiem legalnie zamieszkującym w tym państwie członkowskim]

13

2023/C 15/13

Sprawa C-238/21: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark – Austria) – Porr Bau GmbH/Bezirkshauptmannschaft Graz-Umgebung [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Odpady – Dyrektywa 2008/98/WE – Artykuł 3 pkt 1 – Artykuł 5 ust. 1 – Artykuł 6 ust. 1 – Materiał z urobku – Pojęcia odpadu i produktu ubocznego – Utrata statusu odpadu]

14

2023/C 15/14

Sprawa C-243/21: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – Toya sp. z o.o., Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji/Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej [Odesłanie prejudycjalne – Telekomunikacja – Dyrektywa 2002/19/WE (dyrektywa o dostępie) – Artykuł 8 ust. 3 – Dyrektywa 2014/61/UE – Artykuł 1 ust. 3 i 4 oraz art. 3 ust. 5 – Uprawnienie krajowego organu regulacyjnego do narzucenia warunków regulacyjnych ex ante dotyczących dostępu do infrastruktury technicznej operatora sieci nieposiadającego znaczącej pozycji rynkowej – Brak sporu dotyczącego dostępu]

15

2023/C 15/15

Sprawa C-304/21: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – VT/Ministero dell'Interno, Ministero dell'interno – Dipartimento della Pubblica Sicurezza – Direzione centrale per le risorse umane [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Artykuł 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 – Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek – Uregulowanie krajowe ustalające na 30 lat górną granicę wieku dla zatrudnienia komisarzy policji – Uzasadnienie]

16

2023/C 15/16

Sprawa C-350/21: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad – Bułgaria) – postępowanie karne wszczęte przez Spetsializirana prokuratura [Odesłanie prejudycjalne – Przetwarzanie danych osobowych w sektorze łączności elektronicznej – Poufność komunikacji – Dostawcy usług łączności elektronicznej – Uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie danych o ruchu i danych o lokalizacji przez okres sześciu miesięcy – Walka z poważną przestępczością – Dostęp do przechowywanych danych – Informowanie osób, których dane dotyczą – Prawo do wniesienia skargi – Dyrektywa 2002/58/WE – Artykuł 15 ust. 1 i 2 – Dyrektywa (UE) 2016/680 – Artykuły 13 i 54 – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuły 7, 8, 11, 47 i art. 52 ust. 1]

16

2023/C 15/17

Sprawa C-443/21: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – SC Avicarvil Farms SRL/Ministerul Agriculturii şi Dezvoltării Rurale, Agenţia pentru Finanţarea Investiţiilor Rurale, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură – Centrul Judeţean Vâlcea [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka rolna (WPR) – Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 – Artykuł 40 – Krajowy program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007–2013 – Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt – Błędy rachunkowe – Zmniejszenia płatności przez organy krajowe – Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań – Zasada pewności prawa]

17

2023/C 15/18

Sprawa C-578/21 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. – Irish Wind Farmers' Association Clg, Carrons Windfarm Ltd, Foyle Windfarm Ltd, Greenoge Windfarm Ltd/Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Artykuł 107 ust. 1 TFUE – Artykuł 108 ust. 2 i 3 TFUE – Rozporządzenie (UE) nr 2015/1589 – Artykuł 4 – Ustawodawstwo państwa członkowskiego w dziedzinie opodatkowania nieruchomości przedsiębiorstw – Metody wyceny nieruchomości dla celów obliczenia podstawy opodatkowania – Skarga podmiotów prowadzących farmy wiatrowe – Zarzut zaniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości wytwórców energii elektrycznej z paliw kopalnych, a tym samym niższy poziom opodatkowania nieruchomości tych wytwórców energii elektrycznej w porównaniu z innymi wytwórcami energii elektrycznej ze względu na wybór stosowanej metody wyceny – Procedura badania wstępnego – Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Pojęcie poważnych trudności – Zakres obowiązków Komisji Europejskiej w zakresie przeprowadzenia dochodzenia – Zasada dobrej administracji – Obowiązek przeprowadzenia procedury badania w sposób staranny i bezstronny – Zakres kontroli Sądu Unii Europejskiej]

18

2023/C 15/19

Sprawa C-113/21 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2022 r. – Maen Haikal/Rada Unii Europejskiej [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej – Środki skierowane przeciwko wpływowym przedsiębiorcom prowadzącym działalność w Syrii – Wykazy osób, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Dowód zasadności umieszczenia nazwiska skarżącego w tych wykazach – Odwołanie oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne]

19

2023/C 15/20

Sprawa C-569/21: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei ministri/PF [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Polityka społeczna – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Artykuł 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 – Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek – Uregulowanie krajowe ustanawiające górną granicę wieku wynoszącą 30 lat dla zatrudnienia komisarzy-psychologów – Uzasadnienie]

19

2023/C 15/21

Sprawa C-56/22: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 8 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Liège – Belgia) – PL/État belge [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wymóg przedstawienia kontekstu faktycznego i prawnego sporu w postępowaniu głównym oraz względów uzasadniających konieczność udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne – Brak dostatecznych wyjaśnień – Oczywista niedopuszczalność]

20

2023/C 15/22

Sprawa C-302/22: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 3 października 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Eilenburg – Niemcy) – YS, RW/Freebird Airlines Europe Ltd. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Artykuł 5 ust. 3 – Odszkodowanie na rzecz pasażerów w przypadku dużego opóźnienia lotu – Zwolnienie z obowiązku odszkodowania – Nadzwyczajne okoliczności – Zderzenie samolotu z ptakami – Manewr awaryjnego hamowania prowadzący do uszkodzenia opon tego samolotu]

21

2023/C 15/23

Sprawa C-561/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 10 września 2021 r. – GP i BG/Banco Santander, S.A.

21

2023/C 15/24

Sprawa C-337/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 16 marca 2022 r. w sprawie T-281/21, Nowhere/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 23 maja 2022 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

22

2023/C 15/25

Sprawa C-608/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 22 września 2022 r. – AH

23

2023/C 15/26

Sprawa C-609/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 22 września 2022 r. – FN

24

2023/C 15/27

Sprawa C-624/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 30 września 2022 r. – Société BP France/Ministre de l’Économie, des Finances et de la Souveraineté industrielle et numérique

25

2023/C 15/28

Sprawa C-626/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 3 października 2022 r. – C.Z., M.C., S.P. i inni/Ilva SpA in Amministrazione Straordinaria, Acciaierie d’Italia Holding SpA, Acciaierie d’Italia SpA

26

2023/C 15/29

Sprawa C-627/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln (Niemcy) w dniu 4 października 2022 r. – AB/Finanzamt Köln-Süd

27

2023/C 15/30

Sprawa C-630/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 10 października 2022 r. – JK/Kirchliches Krankenhaus

28

2023/C 15/31

Sprawa C-659/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 20 października 2022 r. – RK/Ministerstvo zdravotnictví

29

2023/C 15/32

Sprawa C-694/22: Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Malty

29

2023/C 15/33

Sprawa C-697/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-603/19, Helsingin Bussiliikenne Oy/Komisja Europejska, wniesione w dniu 11 listopada 2022 r. przez Helsinkin Bussiliikenne Oy

30

2023/C 15/34

Sprawa C-710/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-642/19, JCDecaux Street Fourniture Belgium/Komisja, wniesione w dniu 17 listopada 2022 r. przez JCDecaux Street Furniture Belgium

31

2023/C 15/35

Sprawy połączone od C-148/20 do C-150/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 9 sierpnia 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Amtsgericht Köln – Niemcy) – AC (C-148/20), DF (C-149/20), BD (C-150/20)/Deutsche Lufthansa AG, przy udziale: Bundeskriminalamt (C-150/20),

przy udziale

32

2023/C 15/36

Sprawy połączone C-215/20 i C-222/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 sierpnia 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Verwaltungsgericht Wiesbaden – Niemcy) – JV (C-215/20), OC (C-222/20)/Bundesrepublik Deutschland

32

2023/C 15/37

Sprawa C-486/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Ustavno sodišče Republike Slovenije – Słowenia) – postępowanie wszczęte przez Varuh človekovih pravic Republike Slovenije, przy udziale: Državni zbor Republike Slovenije, Vlada Republike Slovenije

przy udziale:

32

2023/C 15/38

Sprawa C-448/21: Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 7 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca do Porto – Juízo Central Cível – Portugalia) – Portugália – Administração de Patrimónios, SGPS, SA/Banco BPI

32

2023/C 15/39

Sprawa C-652/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 sierpnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 2 de León – Hiszpania) – ACNC/Unicaja Banco, SA

o

33

2023/C 15/40

Sprawa C-789/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 9 września 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Bułgarii

33

2023/C 15/41

Sprawa C-191/22: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – ME/État belge

33

2023/C 15/42

Sprawa C-193/22: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 8 sierpnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – TR, UQ/FTI Touristik GmbH

33

2023/C 15/43

Sprawa C-214/22: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 września 2022 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga

34

2023/C 15/44

Sprawa C-215/22: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Research Consorzio Stabile Scarl, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), C.I.S.A. SpA, występująca we własnym imieniu i jako mocodawca będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), Debar Costruzioni SpA, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw wraz z Consorzio Stabile COM Scarl, C.N. Costruzioni Generali SpA i Edil.Co. Srl, Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa/Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa, Debar Costruzioni SpA, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw wraz z Consorzio Stabile COM Scarl, C.N. Costruzioni Generali SpA i Edil.Co. Srl, Research Consorzio Stabile Scarl, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), C.I.S.A. SpA, występująca we własnym imieniu i jako mocodawca tego samego stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), przy udziale: Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa

przy udziale

34

Sąd

2023/C 15/45

Sprawa T-246/19: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Kambodża i CRF/Komisja [Środki ochronne – Rynek ryżu – Przywóz ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy – Rozporządzenie (UE) nr 978/2012 – Pojęcie producentów unijnych – Pojęcie produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących – Poważne trudności – Prawo do obrony – Istotne fakty i ustalenia – Oczywiste błędy w ocenie]

35

2023/C 15/46

Sprawa T-111/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Ryanair/Komisja (Croatia Airlines; COVID-19) [Pomoc państwa – Chorwacki rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Chorwację przewoźnikowi lotniczemu w ramach pandemii COVID-19 – Dotacja bezpośrednia – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Skarga o stwierdzenie nieważności – Indywidualne oddziaływanie – Dopuszczalność – Poważne trudności – Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniem nadzwyczajnym – Równość traktowania – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ocena szkody – Obowiązek uzasadnienia]

36

2023/C 15/47

Sprawa T-158/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe/Commission [Prawo instytucjonalne – Europejska inicjatywa obywatelska – Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe – Komunikat Komisji przedstawiający powody nieprzedłożenia wniosków dotyczących aktów prawnych zawartych w europejskiej inicjatywie obywatelskiej – Obowiązek uzasadnienia – Równość traktowania – Zasada dobrej administracji – Oczywisty błąd w ocenie]

36

2023/C 15/48

Sprawa T-164/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – QM/Europol [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Nieprzedłużenie na czas nieokreślony umowy zawartej na czas określony – Interes służby – Naruszenie prawa – Oczywisty błąd w ocenie – Prawo do bycia wysłuchanym – Zasada dobrej administracji – Obowiązek dbałości]

37

2023/C 15/49

Sprawa T-596/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Spółka Elmar Wolf/EUIPO – Fuxtec (Przedstawienie głowy zwierzęcia) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający głowę – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający głowę psa – Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający głowę psa – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd]

38

2023/C 15/50

Sprawa T-610/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – L’Oréal/EUIPO – Heinze (K K WATER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego K K WATER – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy K – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

39

2023/C 15/51

Sprawa T-639/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – CB/EUIPO – China Construction Bank (CCB) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego CCB – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy CB – Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy CB – Względne podstawy odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Renoma i wysoce odróżniający charakter wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. ust. 5 rozporządzenia 2017/1001] – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

39

2023/C 15/52

Sprawa T-779/21: Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Financiere Batteur/EUIPO – Leno Beauty (by L.e.n.o beauty) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego by L.e.n.o beauty – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy LAINO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

40

2023/C 15/53

Sprawa T-407/21 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 20 października 2022 r. – PB/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie udzielenia zamówienia – Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Pilny charakter – Fumus boni iuris – Wyważenie interesów]

41

2023/C 15/54

Sprawa T-603/21: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2022 r. – WO/Prokuratura Europejska [Służba publiczna – Powoływanie prokuratorów europejskich oddelegowanych do Prokuratury Europejskiej – Kandydat wyznaczony przez [dane poufne] – Odmowa powołania skarżącego przez Kolegium Prokuratorów – Brak sporu między Unią a jednym z jej pracowników w granicach i na warunkach określonych w regulaminie pracowniczym oraz WZIP – Artykuł 270 TFUE – Oczywisty brak właściwości]

41

2023/C 15/55

Sprawa T-55/22: Postanowienie Sądu z dnia 17 października 2022 r. – Swords/Komisja i ECDC [Skarga o stwierdzenie nieważności – Zdrowie publiczne – Środki wprowadzone w Unii w celu zwalczania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 – Sprawozdania z oceny ryzyka sporządzone przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) – Akty niepodlegające zaskarżeniu – Komunikat Komisji Europejskiej i skoordynowane podejście opublikowane na podstawie sprawozdań z oceny ryzyka ECDC – Zarzut niezgodności z prawem – Niedopuszczalność]

42

2023/C 15/56

Sprawa T-624/22: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2022 r. – RS/EBI

43

2023/C 15/57

Sprawa T-671/22: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Vima World, SA/Komisja

44

2023/C 15/58

Sprawa T-677/22: Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2022 r.– Portal Golf Gestión / EUIPO – Augusta National (imaster.golf)

45

2023/C 15/59

Sprawa T-679/22: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2022 r. – Shaman Spirits/EUIPO – Global Drinks Finland (LAPLANDIA Land of purity i in.)

45

2023/C 15/60

Sprawa T-706/22: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2022 r. – Nicoventures Trading i in./Komisja

46

2023/C 15/61

Sprawa T-719/22: Skarga wniesiona w dniu 8 listopada 2022 r. – Puma/EUIPO – Herno (HERZO)

47

2023/C 15/62

Sprawa T-87/22: Postanowienie Sądu z dnia 8 listopada 2022 r. – Hahn Rechtsanwälte /Komisja

48

2023/C 15/63

Sprawa T-160/22: Postanowienie Sądu z dnia 8 listopada 2022 r. – 1906 Collins/EUIPO – Peace United (bâoli BEACH)

48

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2023/C 15/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 7 z 9.1.2023

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 482 z 19.12.2022

Dz.U. C 472 z 12.12.2022

Dz.U. C 463 z 5.12.2022

Dz.U. C 451 z 28.11.2022

Dz.U. C 441 z 21.11.2022

Dz.U. C 432 z 14.11.2022

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/2

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg – Niemcy) – Novartis Pharma GmbH/Abacus Medicine A/S

(Sprawa C-147/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Własność intelektualna - Znak towarowy Unii Europejskiej - Rozporządzenie (UE) 2017/1001 - Artykuł 9 ust. 2 - Prawa wynikające ze znaku towarowego - Artykuł 15 - Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy - Przywóz równoległy produktów leczniczych - Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym - Nowe opakowanie zewnętrzne - Sprzeciw właściciela znaku towarowego - Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Dyrektywa 2001/83/WE - Artykuł 47a - Zabezpieczenia - Zastąpienie - Zabezpieczenia równoważne - Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 - Artykuł 3 ust. 2 - Element uniemożliwiający naruszenie opakowania - Niepowtarzalny identyfikator)

(2023/C 15/02)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Hamburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Novartis Pharma GmbH

Strona pozwana: Abacus Medicine A/S

Sentencja

| 1) | Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
  należy interpretować w ten sposób, że:
  właściciel unijnego znaku towarowego nie ma prawa sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym, w sytuacji gdy zastąpienie elementu uniemożliwiającego naruszenie oryginalnego opakowania zbiorczego tego produktu leczniczego dokonane zgodnie z art. 47a ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/26/UE z dnia 25 października 2012 r., pozostawiłoby widoczne ślady otwarcia na tym oryginalnym opakowaniu, a ślady te powodowałyby na rynku państwa członkowskiego przywozu lub na jego istotnej części tak silny opór znacznej grupy konsumentów wobec przepakowanych w ten sposób produktów leczniczych, że stanowiłby on przeszkodę w skutecznym dostępie do tego rynku, co należy ustalić w każdym przypadku z osobna. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

właściciel unijnego znaku towarowego nie ma prawa sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym, w sytuacji gdy zastąpienie elementu uniemożliwiającego naruszenie oryginalnego opakowania zbiorczego tego produktu leczniczego dokonane zgodnie z art. 47a ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/26/UE z dnia 25 października 2012 r., pozostawiłoby widoczne ślady otwarcia na tym oryginalnym opakowaniu, a ślady te powodowałyby na rynku państwa członkowskiego przywozu lub na jego istotnej części tak silny opór znacznej grupy konsumentów wobec przepakowanych w ten sposób produktów leczniczych, że stanowiłby on przeszkodę w skutecznym dostępie do tego rynku, co należy ustalić w każdym przypadku z osobna.

| 2) | Artykuł 5 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r. uzupełniającego dyrektywę 2001/83
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie stoi on na przeszkodzie temu, by kod kreskowy zawierający niepowtarzalny identyfikator, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia delegowanego, został umieszczony na opakowaniu zewnętrznym produktu leczniczego za pomocą etykiety samoprzylepnej, o ile etykieta ta nie może zostać usunięta bez jej uszkodzenia, a w szczególności kod kresowy pozostaje doskonale czytelny w całym łańcuchu dystrybucji i przez okres, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia delegowanego. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 5 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r. uzupełniającego dyrektywę 2001/83

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi on na przeszkodzie temu, by kod kreskowy zawierający niepowtarzalny identyfikator, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia delegowanego, został umieszczony na opakowaniu zewnętrznym produktu leczniczego za pomocą etykiety samoprzylepnej, o ile etykieta ta nie może zostać usunięta bez jej uszkodzenia, a w szczególności kod kresowy pozostaje doskonale czytelny w całym łańcuchu dystrybucji i przez okres, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia delegowanego.

---

(1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/3

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg – Niemcy) – Bayer Intellectual Property GmbH/kohlpharma GmbH

(Sprawa C-204/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Własność intelektualna - Znaki towarowe - Dyrektywa (UE) 2015/2436 - Zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych - Artykuł 10 ust. 2 - Prawa wynikające ze znaku towarowego - Artykuł 15 - Wyczerpanie praw wynikających ze znaku towarowego - Przywóz równoległy produktów leczniczych - Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym - Nowe opakowanie zewnętrzne - Sprzeciw właściciela znaku towarowego - Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Dyrektywa 2001/83/WE - Artykuł 47a - Zabezpieczenia - Zastąpienie - Zabezpieczenia równoważne - Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 - Artykuł 3 ust. 2 - Element uniemożliwiający naruszenie opakowania - Niepowtarzalny identyfikator)

(2023/C 15/03)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Hamburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Bayer Intellectual Property GmbH

Strona pozwana: kohlpharma GmbH

Sentencja

| 1) | Artykuł 47a dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/26/UE z dnia 25 października 2012 r.,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich wymogów, o których mowa w tym artykule, przepakowanie do nowego opakowania i ponowne etykietowanie przywożonych równolegle produktów leczniczych stanowią równoważne formy przepakowania w odniesieniu do skuteczności zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) tej dyrektywy, zmienionej dyrektywą 2012/26, przy czym żadna z nich nie ma pierwszeństwa przed drugą. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 47a dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/26/UE z dnia 25 października 2012 r.,

należy interpretować w ten sposób, że:

z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich wymogów, o których mowa w tym artykule, przepakowanie do nowego opakowania i ponowne etykietowanie przywożonych równolegle produktów leczniczych stanowią równoważne formy przepakowania w odniesieniu do skuteczności zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) tej dyrektywy, zmienionej dyrektywą 2012/26, przy czym żadna z nich nie ma pierwszeństwa przed drugą.

| 2) | Artykuł 10 ust. 2 i art. 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych
  należy interpretować w ten sposób, że:
  właściciel znaku towarowego ma prawo sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym, jeżeli obiektywnie możliwe jest ponowne etykietowanie danego produktu leczniczego z poszanowaniem wymogów przewidzianych w art. 47a dyrektywy 2001/83, zmienionej dyrektywą 2012/26, a produkt leczniczy ze zmienioną w ten sposób etykietą mógłby skutecznie uzyskać dostęp do rynku państwa członkowskiego przywozu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 10 ust. 2 i art. 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych

należy interpretować w ten sposób, że:

właściciel znaku towarowego ma prawo sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym, jeżeli obiektywnie możliwe jest ponowne etykietowanie danego produktu leczniczego z poszanowaniem wymogów przewidzianych w art. 47a dyrektywy 2001/83, zmienionej dyrektywą 2012/26, a produkt leczniczy ze zmienioną w ten sposób etykietą mógłby skutecznie uzyskać dostęp do rynku państwa członkowskiego przywozu.

| 3) | Artykuł 10 ust. 2 i art. 15 dyrektywy 2015/2436
  należy interpretować w ten sposób, że
  właściciel znaku towarowego ma prawo sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym, jeżeli widoczne ślady otwarcia oryginalnego opakowania zewnętrznego, które w stosownym przypadku mogłyby powstać w wyniku ponownego etykietowania produktu leczniczego, można by w sposób oczywisty przypisać przepakowaniu dokonanemu przez ten podmiot dokonujący przywozu równoległego, chyba że ślady te powodują na rynku państwa członkowskiego przywozu lub na jego istotnej części tak silny opór znacznej grupy konsumentów wobec przepakowanych w ten sposób produktów leczniczych, że stanowiłby on przeszkodę w skutecznym dostępie do tego rynku, co należy ustalić w każdym przypadku z osobna. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 10 ust. 2 i art. 15 dyrektywy 2015/2436

należy interpretować w ten sposób, że

właściciel znaku towarowego ma prawo sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym, jeżeli widoczne ślady otwarcia oryginalnego opakowania zewnętrznego, które w stosownym przypadku mogłyby powstać w wyniku ponownego etykietowania produktu leczniczego, można by w sposób oczywisty przypisać przepakowaniu dokonanemu przez ten podmiot dokonujący przywozu równoległego, chyba że ślady te powodują na rynku państwa członkowskiego przywozu lub na jego istotnej części tak silny opór znacznej grupy konsumentów wobec przepakowanych w ten sposób produktów leczniczych, że stanowiłby on przeszkodę w skutecznym dostępie do tego rynku, co należy ustalić w każdym przypadku z osobna.

---

(1)  Dz.U. C 271 z 17.8.2020.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/4

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sø- og Handelsretten – Dania) – Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme Corp., MSD Danmark ApS/Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/ Abacus Medicine A/S, i Novartis AG/Paranova Danmark A/S, i H. Lundbeck A/S/Paranova Danmark A/S, i MSD Danmark ApS, MSD Sharp & Dohme GmbH, Merck Sharp & Dohme Corp./2CARE4 ApS, i Ferring Lægemidler A/S/Paranova Danmark A/S

(Sprawa C-224/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 34 i 36 TFUE - Swobodny przepływ towarów - Własność intelektualna - Znaki towarowe - Rozporządzenie (UE) 2017/1001 - Znak towarowy Unii Europejskiej - Artykuł 9 ust. 2 - Artykuł 15 - Dyrektywa (UE) 2015/2436 - Zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych - Artykuł 10 ust. 2 - Prawa wynikające ze znaku towarowego - Artykuł 15 - Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy - Przywóz równoległy produktów leczniczych - Przepakowanie produktu opatrzonego znakiem towarowym - Nowe opakowanie zewnętrzne - Zastąpienie znaku towarowego widniejącego na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym inną nazwą produktu - Opatrzenie znakiem towarowym właściciela odnoszącym się do tego produktu z wyłączeniem pozostałych znaków towarowych i oznaczeń odróżniających widniejących na tym oryginalnym opakowaniu zewnętrznym - Sprzeciw właściciela znaku towarowego - Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Dyrektywa 2001/83/WE - Artykuł 47a - Zabezpieczenia - Zastąpienie - Zabezpieczenia równoważne - Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/161 - Artykuł 3 ust. 2 - Element uniemożliwiający naruszenie opakowania)

(2023/C 15/04)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Sø- og Handelsretten

Strony w postępowaniu głównym

Strony powodowe: Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme Corp., MSD Danmark ApS, Novartis AG, H. Lundbeck A/S, Ferring Lægemidler A/S

Strony pozwane: Abacus Medicine A/S, Paranova Danmark A/S, 2CARE4 ApS

Sentencja

| 1) | Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej oraz art. 10 ust. 2 i art. 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych w związku z art. 34 i 36 TFUE
  należy interpretować w ten sposób, że:
  właściciel znaku towarowego ma prawo sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym, w sytuacji gdy zastąpienie elementu uniemożliwiającego naruszenie oryginalnego opakowania dokonane zgodnie z art. 47a ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/26/UE z dnia 25 października 2012 r., pozostawiłoby widoczne – lub wyczuwalne dotykiem – ślady otwarcia na tym oryginalnym opakowaniu, o ile






  — | nie ulega wątpliwości, że te ślady można przypisać przepakowaniu tego produktu leczniczego przez ten podmiot dokonujący przywozu równoległego, oraz |
| --- | --- | --- |

1)

Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej oraz art. 10 ust. 2 i art. 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych w związku z art. 34 i 36 TFUE

należy interpretować w ten sposób, że:

właściciel znaku towarowego ma prawo sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym, w sytuacji gdy zastąpienie elementu uniemożliwiającego naruszenie oryginalnego opakowania dokonane zgodnie z art. 47a ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/26/UE z dnia 25 października 2012 r., pozostawiłoby widoczne – lub wyczuwalne dotykiem – ślady otwarcia na tym oryginalnym opakowaniu, o ile

—

nie ulega wątpliwości, że te ślady można przypisać przepakowaniu tego produktu leczniczego przez ten podmiot dokonujący przywozu równoległego, oraz

| — | ślady te nie powodują na rynku państwa członkowskiego przywozu lub na jego istotnej części tak silnego oporu znacznej grupy konsumentów wobec przepakowanych w ten sposób produktów leczniczych, że stanowiłby on przeszkodę w skutecznym dostępie do tego rynku. |
| --- | --- |

—

ślady te nie powodują na rynku państwa członkowskiego przywozu lub na jego istotnej części tak silnego oporu znacznej grupy konsumentów wobec przepakowanych w ten sposób produktów leczniczych, że stanowiłby on przeszkodę w skutecznym dostępie do tego rynku.

| 2) | Dyrektywę 2001/83, zmienioną dyrektywą 2012/26, i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę 2001/83
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoją one na przeszkodzie temu, by państwo członkowskiego wprowadzało uregulowanie, zgodnie z którym produkty lecznicze przywożone równolegle muszą być co do zasady przepakowywane do nowego opakowania, a stosowanie ponownego etykietowania oraz umieszczania nowych zabezpieczeń na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym tych produktów leczniczych może następować tylko na wniosek i wyjątkowych okolicznościach, takich jak w szczególności ryzyko przerwania zaopatrzenia w dany produkt leczniczy. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywę 2001/83, zmienioną dyrektywą 2012/26, i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę 2001/83

należy interpretować w ten sposób, że:

stoją one na przeszkodzie temu, by państwo członkowskiego wprowadzało uregulowanie, zgodnie z którym produkty lecznicze przywożone równolegle muszą być co do zasady przepakowywane do nowego opakowania, a stosowanie ponownego etykietowania oraz umieszczania nowych zabezpieczeń na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym tych produktów leczniczych może następować tylko na wniosek i wyjątkowych okolicznościach, takich jak w szczególności ryzyko przerwania zaopatrzenia w dany produkt leczniczy.

| 3) | Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 rozporządzenia 2017/1001 oraz art. 10 ust. 2 i art. 15 dyrektywy 2015/2436 w związku z art. 34 i 36 TFUE
  należy interpretować w ten sposób, że:
  uregulowanie państwa członkowskiego, zgodnie z którym produkty lecznicze przywożone równolegle muszą być co do zasady przepakowywane do nowego opakowania, a stosowanie ponownego etykietowania oraz umieszczania nowych zabezpieczeń na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym tych produktów leczniczych może następować tylko na wniosek i wyjątkowych okolicznościach, nie stoi na przeszkodzie skorzystaniu przez właściciela znaku towarowego z jego prawa do sprzeciwienia się wprowadzeniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 rozporządzenia 2017/1001 oraz art. 10 ust. 2 i art. 15 dyrektywy 2015/2436 w związku z art. 34 i 36 TFUE

należy interpretować w ten sposób, że:

uregulowanie państwa członkowskiego, zgodnie z którym produkty lecznicze przywożone równolegle muszą być co do zasady przepakowywane do nowego opakowania, a stosowanie ponownego etykietowania oraz umieszczania nowych zabezpieczeń na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym tych produktów leczniczych może następować tylko na wniosek i wyjątkowych okolicznościach, nie stoi na przeszkodzie skorzystaniu przez właściciela znaku towarowego z jego prawa do sprzeciwienia się wprowadzeniu do obrotu przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przepakowanego do nowego opakowania zewnętrznego, opatrzonego tym znakiem towarowym.

| 4) | Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 oraz art. 10 ust. 2 i art. 15 ust. 2 dyrektywy 2015/2436 w związku z art. 34 i 36 TFUE
  należy interpretować w ten sposób, że:
  pierwszy z pięciu warunków określonych w pkt 79 wyroku z dnia 11 lipca 1996 r., Bristol-Myers Squibb i in. (C-427/93, C-429/93 i C-436/93, EU:C:1996:282) – zgodnie z którym właściciel znaku towarowego może w sposób prawnie uzasadniony sprzeciwić się dalszemu obrotowi w danym państwie członkowskim produktem leczniczym opatrzonym tym znakiem towarowym i przywiezionym z innego państwa członkowskiego, jeśli importer tego produktu leczniczego przepakował go i ponownie opatrzył go wspomnianym znakiem towarowym, a takie przepakowanie wspomnianego produktu leczniczego do nowego opakowania zewnętrznego nie jest obiektywnie konieczne dla celów obrotu nim w państwie członkowskim przywozu – musi zostać spełniony w sytuacji, gdy znak towarowy, który widniał na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym danego produktu leczniczego został zastąpiony inną nazwą produktu na nowym opakowaniu zewnętrznym tego produktu leczniczego, jeśli bezpośrednie opakowanie zbiorcze tego produktu jest opatrzone tym znakiem towarowym lub nowe opakowanie zewnętrzne do niego się odnosi. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 oraz art. 10 ust. 2 i art. 15 ust. 2 dyrektywy 2015/2436 w związku z art. 34 i 36 TFUE

należy interpretować w ten sposób, że:

pierwszy z pięciu warunków określonych w pkt 79 wyroku z dnia 11 lipca 1996 r., Bristol-Myers Squibb i in. (C-427/93, C-429/93 i C-436/93, EU:C:1996:282) – zgodnie z którym właściciel znaku towarowego może w sposób prawnie uzasadniony sprzeciwić się dalszemu obrotowi w danym państwie członkowskim produktem leczniczym opatrzonym tym znakiem towarowym i przywiezionym z innego państwa członkowskiego, jeśli importer tego produktu leczniczego przepakował go i ponownie opatrzył go wspomnianym znakiem towarowym, a takie przepakowanie wspomnianego produktu leczniczego do nowego opakowania zewnętrznego nie jest obiektywnie konieczne dla celów obrotu nim w państwie członkowskim przywozu – musi zostać spełniony w sytuacji, gdy znak towarowy, który widniał na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym danego produktu leczniczego został zastąpiony inną nazwą produktu na nowym opakowaniu zewnętrznym tego produktu leczniczego, jeśli bezpośrednie opakowanie zbiorcze tego produktu jest opatrzone tym znakiem towarowym lub nowe opakowanie zewnętrzne do niego się odnosi.

| 5) | Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 oraz art. 10 ust. 2 i art. 15 ust. 2 dyrektywy 2015/2436
  należy interpretować w ten sposób, że:
  właściciel znaku towarowego może sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu w danym państwie członkowskim przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przywiezionego z innego państwa członkowskiego, przepakowanego przez ten podmiot do nowego opakowania zewnętrznego, które opatrzył on ponownie znakiem towarowym właściciela odnoszącym się do tego produktu, ale nie pozostałymi znakami towarowymi lub innymi oznaczeniami odróżniającymi, które widniały na oryginalnym opakowaniu zbiorczym tego produktu leczniczego, jeśli wygląd tego nowego opakowania zewnętrznego może rzeczywiście szkodzić renomie znaku towarowego lub jeśli wygląd ten właściwie poinformowanemu i dostatecznie uważnemu konsumentowi nie pozwala lub pozwala tylko z trudem stwierdzić, czy wspomniany produkt leczniczy pochodzi od właściciela znaku towarowego lub z przedsiębiorstwa powiązanego z nim gospodarczo, czy też przeciwnie od osoby trzeciej, co ma tym samym negatywny wpływ na pełnioną przez znak towarowy funkcję wskazania pochodzenia. |
| --- | --- |

5)

Artykuł 9 ust. 2 i art. 15 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 oraz art. 10 ust. 2 i art. 15 ust. 2 dyrektywy 2015/2436

należy interpretować w ten sposób, że:

właściciel znaku towarowego może sprzeciwić się wprowadzaniu do obrotu w danym państwie członkowskim przez podmiot dokonujący przywozu równoległego produktu leczniczego przywiezionego z innego państwa członkowskiego, przepakowanego przez ten podmiot do nowego opakowania zewnętrznego, które opatrzył on ponownie znakiem towarowym właściciela odnoszącym się do tego produktu, ale nie pozostałymi znakami towarowymi lub innymi oznaczeniami odróżniającymi, które widniały na oryginalnym opakowaniu zbiorczym tego produktu leczniczego, jeśli wygląd tego nowego opakowania zewnętrznego może rzeczywiście szkodzić renomie znaku towarowego lub jeśli wygląd ten właściwie poinformowanemu i dostatecznie uważnemu konsumentowi nie pozwala lub pozwala tylko z trudem stwierdzić, czy wspomniany produkt leczniczy pochodzi od właściciela znaku towarowego lub z przedsiębiorstwa powiązanego z nim gospodarczo, czy też przeciwnie od osoby trzeciej, co ma tym samym negatywny wpływ na pełnioną przez znak towarowy funkcję wskazania pochodzenia.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/6

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel – Belgia) – Impexeco N.V./Novartis AG (C-253/20); PI Pharma NV/Novartis AG, Novartis Pharma NV (C-254/20)

(Sprawy połączone C-253/20 i C-254/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 34 i 36 TFUE - Swobodny przepływ towarów - Własność intelektualna - Znaki towarowe - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 9 ust. 2 - Artykuł 13 - Dyrektywa 2008/95 - Artykuł 5 ust. 1 - Artykuł 7 - Prawa wynikające ze znaku towarowego - Wyczerpanie praw wynikających ze znaku towarowego - Przywóz równoległy produktów leczniczych - Referencyjny produkt leczniczy i generyczny produkt leczniczy - Przedsiębiorstwa gospodarczo powiązane - Przepakowanie generycznego produktu leczniczego - Nowe opakowanie zewnętrzne - Umieszczenie znaku towarowego referencyjnego produktu leczniczego - Sprzeciw właściciela znaku towarowego - Sztuczny podział rynków pomiędzy państwami członkowskimi)

(2023/C 15/05)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hof van beroep te Brussel

Strony w postępowaniach głównych

Strony wnoszące odwołania: Impexeco N.V. (C-253/20), PI Pharma NV (C-254/20)

Strony przeciwne: Novartis AG (C-253/20), Novartis AG, Novartis Pharma NV (C-254/20)

Sentencja

Artykuł 9 ust. 2 i art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2424 z dnia 16 grudnia 2015 r., a także art. 5 ust. 1 i art. 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, w związku z art. 34 i 36 TFUE,

należy interpretować w ten sposób, że:

właściciel znaku towarowego referencyjnego produktu leczniczego i znaku towarowego generycznego produktu leczniczego może sprzeciwić się wprowadzeniu do obrotu w danym państwie członkowskim, przez podmiot dokonujący przywozu równoległego, tego generycznego produktu leczniczego importowanego z innego państwa członkowskiego, gdy ów generyczny produkt leczniczy przepakowano do nowego opakowania zewnętrznego, na którym umieszczono znak towarowy odpowiadającego mu referencyjnego produktu leczniczego, chyba że, po pierwsze, te dwa produkty lecznicze są pod każdym względem identyczne, oraz po drugie, zastąpienie znaku towarowego spełnia przesłanki określone w pkt 79 wyroku z dnia 11 lipca 1996 r., Bristol Myers Squibb i in. (C-427/93, C-429/93 i C-436/93, EU:C:1996:282), w pkt 32 wyroku z dnia 26 kwietnia 2007 r., Boehringer Ingelheim i in. (C-348/04, EU:C:2007:249), a także w pkt 28 wyroku z dnia 17 maja 2018 r., Junek Europ Vertrieb (C-642/16, EU:C:2018:322).

---

(1)  Dz.U. C 297 z 7.9.2020.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/7 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/7

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 listopada 2022 r. – Volotea, SA (C-331/20 P), easyJet Airline Co. Ltd (C-343/20 P)/Komisja Europejska

(Sprawy połączone C-331/20 P i C-343/20 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 107 ust. 1 TFUE - Decyzja Komisji Europejskiej w sprawie rekompensaty dla portów lotniczych na Sardynii z tytułu obowiązków świadczenia usługi publicznej - Istnienie bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa przyznanej przez Republikę Włoską przedsiębiorstwom lotniczym za pośrednictwem operatorów portów lotniczych - Pojęcie „pomocy państwa” - Wykazanie istnienia korzyści - Określenie jej kwoty - Zasada podmiotu prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej - Możliwość stosowania i stosowanie - Kryterium prywatnego nabywcy towarów lub usług - Przesłanki - Ciężar dowodu)

(2023/C 15/06)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszące odwołanie: Volotea, SA (przedstawiciele: M. Carpagnano, avvocato, M. Nordmann, Rechtsanwalt), easyJet Airline Co. Ltd (przedstawiciele: A. Manzaneque Valverde i J. Rivas Andrés, abogados)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Grespan, S. Noë, L. Armati i D. Recchia, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 13 maja 2020 r., Volotea/Komisja (T-607/17, EU:T:2020:180) zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 13 maja 2020 r., Volotea/Komisja (T-607/17, EU:T:2020:180) zostaje uchylony.

| 2) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 13 maja 2020 r., easyJet Airline/Komisja (T-8/18, EU:T:2020:182) zostaje uchylony w zakresie, w jakim sąd ten oddalił jako bezzasadną skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez spółkę easyJet Airline Co. Ltd. |
| --- | --- |

2)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 13 maja 2020 r., easyJet Airline/Komisja (T-8/18, EU:T:2020:182) zostaje uchylony w zakresie, w jakim sąd ten oddalił jako bezzasadną skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez spółkę easyJet Airline Co. Ltd.

| 3) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej (UE) 2017/1861 z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA. 33983 (2013/C) (ex 2012/NN) (ex 2011/N) – wdrożonej przez Włochy – Rekompensata dla portów lotniczych na Sardynii z tytułu obowiązków świadczenia usługi publicznej (UOIG) w zakresie, w jakim dotyczy ona z jednej strony spółki Volotea SA, a z drugiej strony spółki easyJet Airline Co. Ltd. |
| --- | --- |

3)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej (UE) 2017/1861 z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA. 33983 (2013/C) (ex 2012/NN) (ex 2011/N) – wdrożonej przez Włochy – Rekompensata dla portów lotniczych na Sardynii z tytułu obowiązków świadczenia usługi publicznej (UOIG) w zakresie, w jakim dotyczy ona z jednej strony spółki Volotea SA, a z drugiej strony spółki easyJet Airline Co. Ltd.

| 4) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowań w pierwszej instancji i kosztami postępowań odwoławczych. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowań w pierwszej instancji i kosztami postępowań odwoławczych.

---

(1)  Dz.U. C 297 z 7.9.2020.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/8

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – SIA „Rodl & Partner”/Valsts ieņēmumu dienests

(Sprawa C-562/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Zapobieganie wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu - Dyrektywa (UE) 2015/849 - Artykuł 18 ust. 1 i 3 - Punkt 3 lit. b) załącznika III - Podejście oparte na ocenie ryzyka - Ocena ryzyka dokonywana przez podmioty zobowiązane - Identyfikacja ryzyka przez państwa członkowskie i podmioty zobowiązane - Środki należytej staranności wobec klienta - Wzmocnione środki należytej staranności - Państwo trzecie o wysokim ryzyku korupcji - Artykuł 13 ust. 1 lit. c) i d) - Wymogi dotyczące dowodów i dokumentacji spoczywające na podmiotach zobowiązanych - Artykuł 14 ust. 5 - Bieżące monitorowanie klientów spoczywające na podmiotach zobowiązanych - Publikacja decyzji nakładających karę)

(2023/C 15/07)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Administratīvā rajona tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SIA „Rodl & Partner”

Strona przeciwna: Valsts ieņēmumu dienests

Sentencja

| 1) | Artykuł 18 ust. 1 i 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE w związku z art. 5 i pkt 3 lit. b) załącznika III do tej dyrektywy
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie zobowiązuje on podmiotu zobowiązanego do przypisania klientowi automatycznie wyższego stopnia ryzyka, a w konsekwencji do podjęcia wobec tego klienta wzmocnionych środków należytej staranności na tej tylko podstawie, iż klient ten jest organizacją pozarządową, że jeden z pracowników tego klienta jest obywatelem państwa trzeciego o wysokim ryzyku korupcji lub że partner handlowy tego klienta, ale nie sam klient, jest powiązany z takim państwem trzecim. Państwo członkowskie może jednak określić w prawie krajowym takie okoliczności jako czynniki wskazujące na potencjalnie wyższe ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, które to czynniki podmioty zobowiązane są uwzględnić w ramach oceny ryzyka, jaką mają przeprowadzić wobec swoich klientów, pod warunkiem że czynniki te są zgodne z prawem Unii, a w szczególności z zasadami proporcjonalności i niedyskryminacji. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 18 ust. 1 i 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE w związku z art. 5 i pkt 3 lit. b) załącznika III do tej dyrektywy

należy interpretować w ten sposób, że:

nie zobowiązuje on podmiotu zobowiązanego do przypisania klientowi automatycznie wyższego stopnia ryzyka, a w konsekwencji do podjęcia wobec tego klienta wzmocnionych środków należytej staranności na tej tylko podstawie, iż klient ten jest organizacją pozarządową, że jeden z pracowników tego klienta jest obywatelem państwa trzeciego o wysokim ryzyku korupcji lub że partner handlowy tego klienta, ale nie sam klient, jest powiązany z takim państwem trzecim. Państwo członkowskie może jednak określić w prawie krajowym takie okoliczności jako czynniki wskazujące na potencjalnie wyższe ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, które to czynniki podmioty zobowiązane są uwzględnić w ramach oceny ryzyka, jaką mają przeprowadzić wobec swoich klientów, pod warunkiem że czynniki te są zgodne z prawem Unii, a w szczególności z zasadami proporcjonalności i niedyskryminacji.

| 2) | Artykuł 13 ust. 1 lit. c) i d) dyrektywy 2015/849 w związku z art. 8 ust. 2, art. 13 ust. 4 i art. 40 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) tej dyrektywy
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie nakłada on na podmiot zobowiązany przy przyjmowaniu przez niego środków należytej staranności wobec klientów obowiązku uzyskania od danego klienta kopii umowy zawartej między tym klientem a osobą trzecią, pod warunkiem że podmiot ten może dostarczyć właściwemu organowi krajowemu inne odpowiednie dokumenty wykazujące, z jednej strony, że dokonał on oceny transakcji i stosunków handlowych pomiędzy tym klientem a ową osobą trzecią, a z drugiej strony, że należycie uwzględnił on te transakcje przy podejmowaniu środków należytej staranności ze względu na zidentyfikowane ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 13 ust. 1 lit. c) i d) dyrektywy 2015/849 w związku z art. 8 ust. 2, art. 13 ust. 4 i art. 40 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) tej dyrektywy

należy interpretować w ten sposób, że:

nie nakłada on na podmiot zobowiązany przy przyjmowaniu przez niego środków należytej staranności wobec klientów obowiązku uzyskania od danego klienta kopii umowy zawartej między tym klientem a osobą trzecią, pod warunkiem że podmiot ten może dostarczyć właściwemu organowi krajowemu inne odpowiednie dokumenty wykazujące, z jednej strony, że dokonał on oceny transakcji i stosunków handlowych pomiędzy tym klientem a ową osobą trzecią, a z drugiej strony, że należycie uwzględnił on te transakcje przy podejmowaniu środków należytej staranności ze względu na zidentyfikowane ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.

| 3) | Artykuł 14 ust. 5 dyrektywy 2015/849 w związku z art. 8 ust. 2 tej dyrektywy
  należy interpretować w ten sposób, że:
  podmioty zobowiązane mają obowiązek przyjęcia na podstawie uaktualnionej oceny ryzyka środków należytej staranności, w razie potrzeby wzmocnionych, wobec istniejącego już klienta, jeżeli okazuje się to właściwe, w szczególności w przypadku zmiany istotnych elementów sytuacji tego klienta, i to niezależnie od tego, że nie upłynął jeszcze przewidziany przez prawo krajowe maksymalny termin na dokonanie nowej oceny ryzyka związanego ze wspomnianym klientem. Obowiązek ten dotyczy nie tylko klientów, z którymi wiąże się wysokie ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 14 ust. 5 dyrektywy 2015/849 w związku z art. 8 ust. 2 tej dyrektywy

należy interpretować w ten sposób, że:

podmioty zobowiązane mają obowiązek przyjęcia na podstawie uaktualnionej oceny ryzyka środków należytej staranności, w razie potrzeby wzmocnionych, wobec istniejącego już klienta, jeżeli okazuje się to właściwe, w szczególności w przypadku zmiany istotnych elementów sytuacji tego klienta, i to niezależnie od tego, że nie upłynął jeszcze przewidziany przez prawo krajowe maksymalny termin na dokonanie nowej oceny ryzyka związanego ze wspomnianym klientem. Obowiązek ten dotyczy nie tylko klientów, z którymi wiąże się wysokie ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.

| 4) | Artykuł 60 ust. 1 i 2 dyrektywy 2015/849
  należy interpretować w ten sposób, że:
  właściwy organ krajowy, publikując decyzję o nałożeniu kary za naruszenie przepisów prawa krajowego transponujących tę dyrektywę, jest zobowiązany zapewnić, że opublikowane informacje są ściśle zgodne z informacjami zawartymi w decyzji. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 60 ust. 1 i 2 dyrektywy 2015/849

należy interpretować w ten sposób, że:

właściwy organ krajowy, publikując decyzję o nałożeniu kary za naruszenie przepisów prawa krajowego transponujących tę dyrektywę, jest zobowiązany zapewnić, że opublikowane informacje są ściśle zgodne z informacjami zawartymi w decyzji.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 18.1.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/9

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) – Zjednoczone Królestwo] – GE Aircraft Engine Services Ltd/The Commissioners for His Majesty's Revenue & Customs

(Sprawa C-607/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 26 ust. 1 lit. b) - Nieodpłatne świadczenie usług - Nieodpłatne przekazanie bonów pracownikom przedsiębiorstwa podatnika w ramach programu uznawania i nagradzania - Transakcje uznane za odpłatne świadczenie usług - Zakres - Zasada neutralności podatkowej)

(2023/C 15/08)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Strony w postępowaniu głównym

Wnosząca odwołanie: GE Aircraft Engine Services Ltd

Druga strona postępowania: The Commissioners for His Majesty's Revenue & Customs

Sentencja

Artykuł 26 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że zakresem stosowania tego przepisu nie jest objęte świadczenie usług polegające na oferowaniu przez przedsiębiorstwo pracownikom bonów w ramach ustanowionego przez to przedsiębiorstwo programu, mającego na celu wyróżnienie i nagrodzenie najbardziej zasługujących na uznanie i osiągających najlepsze wyniki pracowników.

---

(1)  Dz.U. C 28 z 25.1.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/10

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Senatsverwaltung für Inneres und Sport, Standesamtsaufsicht/TB

(Sprawa C-646/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej - Rozwód - Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 - Artykuł 2 pkt 4 i art. 21 - Pojęcie „orzeczenia” - Uznanie w państwie członkowskim rozwiązania małżeństwa uzgodnionego między małżonkami i ogłoszonego przez urzędnika stanu cywilnego w innym państwie członkowskim - Kryterium pozwalające ustalić istnienie „orzeczenia”)

(2023/C 15/09)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: Senatsverwaltung für Inneres und Sport, Standesamtsaufsicht

Druga strona postępowania: TB

Przy udziale: Standesamt Mitte von Berlin, RD

Sentencja

Artkuł 2 pkt 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000

należy interpretować – w szczególności dla celów stosowania art. 21 ust. 1 tego rozporządzenia – w ten sposób, że:

dokument rozwodowy sporządzony przez urzędnika stanu cywilnego państwa członkowskiego pochodzenia, zawierający porozumienie w sprawie rozwodu zawarte przez małżonków i potwierdzone przez nich przed tym urzędnikiem zgodnie z wymogami przewidzianymi w uregulowaniu tego państwa członkowskiego, stanowi „orzeczenie” w rozumieniu wspomnianego art. 2 pkt 4.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 8. 2.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/11

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajową Izbę Odwoławczą – Polska) – Antea Polska S.A., Pectore-Eco sp. z o.o., Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy/Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie

(Sprawa C-54/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2014/24/UE - Zasady udzielania zamówień - Artykuł 18 - Przejrzystość - Artykuł 21 - Poufność - Ukształtowanie tych zasad w przepisach krajowych - Prawo dostępu do zasadniczej treści przekazanych przez oferentów informacji o ich doświadczeniu i referencjach, o osobach proponowanych do wykonania zamówienia oraz o koncepcji planowanych projektów i sposobie realizacji zamówienia - Artykuł 67 - Kryteria udzielenia zamówienia - Kryteria dotyczące jakości proponowanych prac lub usług - Wymóg uszczegółowienia - Dyrektywa 89/665/EWG - Artykuł 1 ust. 1 i 3 - Prawo do skutecznego środka prawnego - Środek zaradczy w przypadku naruszenia tego prawa z powodu odmowy udzielenia dostępu do informacji niemających poufnego charakteru)

(2023/C 15/10)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Krajowa Izba Odwoławcza

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Antea Polska S.A., Pectore-Eco sp. z o.o., Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy

Druga strona postępowania: Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie

Przy udziale: Arup Polska sp. z o.o., CDM Smith sp. z o.o., Multiconsult Polska sp. z o.o., Arcadis sp. z o.o., Hydroconsult sp. z o.o. Biuro Studiów i Badań Hydrogeologicznych i Geofizycznych

Sentencja

| 1) | Artykuł 18 ust. 1 i art. 21 ust. 1 w związku z art. 50 ust. 4 i art. 55 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym w dziedzinie udzielania zamówień publicznych, które wymagają, aby – z jedynym wyjątkiem tajemnic przedsiębiorstwa – informacje przekazywane przez oferentów instytucjom zamawiającym były w całości publikowane lub podawane do wiadomości pozostałych oferentów, a także praktyce instytucji zamawiających polegającej na każdorazowym uwzględnianiu wniosków o zachowanie poufności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 18 ust. 1 i art. 21 ust. 1 w związku z art. 50 ust. 4 i art. 55 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE,

należy interpretować w ten sposób, że:

stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym w dziedzinie udzielania zamówień publicznych, które wymagają, aby – z jedynym wyjątkiem tajemnic przedsiębiorstwa – informacje przekazywane przez oferentów instytucjom zamawiającym były w całości publikowane lub podawane do wiadomości pozostałych oferentów, a także praktyce instytucji zamawiających polegającej na każdorazowym uwzględnianiu wniosków o zachowanie poufności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa.

| 2) | Artykuł 18 ust. 1, art. 21 ust. 1 i art. 55 ust. 3 dyrektywy 2014/24
  należy interpretować w ten sposób, że instytucja zamawiająca:






  — | musi – na potrzeby ustalenia, czy odmówi oferentowi, którego dopuszczalna oferta została odrzucona, dostępu do przedstawionych przez pozostałych oferentów informacji odnoszących się do ich stosownego doświadczenia i związanych z nim referencji, do tożsamości i kwalifikacji zawodowych osób proponowanych do wykonania zamówienia lub podwykonawców oraz do koncepcji projektów, które mają zostać zrealizowane w ramach zamówienia, i sposobu jego realizacji – ocenić, czy informacje te mają wartość handlową, która nie ogranicza się do danego zamówienia publicznego, gdyż ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić uzasadnionym interesom handlowym lub uczciwej konkurencji; |
| --- | --- | --- |

2)

Artykuł 18 ust. 1, art. 21 ust. 1 i art. 55 ust. 3 dyrektywy 2014/24

należy interpretować w ten sposób, że instytucja zamawiająca:

—

musi – na potrzeby ustalenia, czy odmówi oferentowi, którego dopuszczalna oferta została odrzucona, dostępu do przedstawionych przez pozostałych oferentów informacji odnoszących się do ich stosownego doświadczenia i związanych z nim referencji, do tożsamości i kwalifikacji zawodowych osób proponowanych do wykonania zamówienia lub podwykonawców oraz do koncepcji projektów, które mają zostać zrealizowane w ramach zamówienia, i sposobu jego realizacji – ocenić, czy informacje te mają wartość handlową, która nie ogranicza się do danego zamówienia publicznego, gdyż ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić uzasadnionym interesom handlowym lub uczciwej konkurencji;

| — | może ponadto odmówić udzielenia dostępu do tych informacji, jeżeli – nawet gdy nie mają one takiej wartości handlowej – ich ujawnienie mogłoby utrudnić egzekwowanie prawa lub byłoby sprzeczne z interesem publicznym; oraz |
| --- | --- |

—

może ponadto odmówić udzielenia dostępu do tych informacji, jeżeli – nawet gdy nie mają one takiej wartości handlowej – ich ujawnienie mogłoby utrudnić egzekwowanie prawa lub byłoby sprzeczne z interesem publicznym; oraz

| — | musi, w przypadku odmowy pełnego dostępu do informacji, udzielić owemu oferentowi dostępu do zasadniczej treści tych informacji, tak aby zapewnić poszanowanie prawa do skutecznego środka prawnego. |
| --- | --- |

—

musi, w przypadku odmowy pełnego dostępu do informacji, udzielić owemu oferentowi dostępu do zasadniczej treści tych informacji, tak aby zapewnić poszanowanie prawa do skutecznego środka prawnego.

| 3) | Artykuł 18 ust. 1 dyrektywy 2014/24 w związku z jej art. 67 ust. 4
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie stoi on na przeszkodzie uwzględnieniu wśród kryteriów udzielenia zamówienia „koncepcji opracowania” projektów, które mają zostać zrealizowane w ramach danego zamówienia publicznego, oraz „opisu sposobu realizacji” tego zamówienia, o ile do kryteriów tych dołączone są specyfikacje, które umożliwiają instytucji zamawiającej dokonanie konkretnej i obiektywnej oceny złożonych ofert. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 18 ust. 1 dyrektywy 2014/24 w związku z jej art. 67 ust. 4

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi on na przeszkodzie uwzględnieniu wśród kryteriów udzielenia zamówienia „koncepcji opracowania” projektów, które mają zostać zrealizowane w ramach danego zamówienia publicznego, oraz „opisu sposobu realizacji” tego zamówienia, o ile do kryteriów tych dołączone są specyfikacje, które umożliwiają instytucji zamawiającej dokonanie konkretnej i obiektywnej oceny złożonych ofert.

| 4) | Artykuł 1 ust. 1 i 3 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r.,
  należy interpretować w ten sposób, iż:
  w przypadku stwierdzenia w toku rozpatrywania odwołania od decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego, że instytucja zamawiająca ma obowiązek ujawnić odwołującemu się informacje, w odniesieniu do których niesłusznie zachowano poufność, oraz że ze względu na nieujawnienie tych informacji naruszono prawo do skutecznego środka prawnego, stwierdzenie to nie musi koniecznie prowadzić do wydania przez tę instytucję zamawiającą ponownej decyzji o udzieleniu zamówienia, o ile krajowe prawo proceduralne pozwala sądowi rozpatrującemu sprawę na zastosowanie w toku postępowania środków przywracających poszanowanie prawa do skutecznego środka prawnego lub na uznanie, że odwołujący się może ponownie wnieść odwołanie od już podjętej decyzji o udzieleniu zamówienia. Bieg terminu na wniesienie takiego odwołania może rozpocząć się dopiero w dniu, w którym ów odwołujący się uzyskał dostęp do wszystkich informacji, w odniesieniu do których niesłusznie zachowano poufność. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 1 ust. 1 i 3 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r.,

należy interpretować w ten sposób, iż:

w przypadku stwierdzenia w toku rozpatrywania odwołania od decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego, że instytucja zamawiająca ma obowiązek ujawnić odwołującemu się informacje, w odniesieniu do których niesłusznie zachowano poufność, oraz że ze względu na nieujawnienie tych informacji naruszono prawo do skutecznego środka prawnego, stwierdzenie to nie musi koniecznie prowadzić do wydania przez tę instytucję zamawiającą ponownej decyzji o udzieleniu zamówienia, o ile krajowe prawo proceduralne pozwala sądowi rozpatrującemu sprawę na zastosowanie w toku postępowania środków przywracających poszanowanie prawa do skutecznego środka prawnego lub na uznanie, że odwołujący się może ponownie wnieść odwołanie od już podjętej decyzji o udzieleniu zamówienia. Bieg terminu na wniesienie takiego odwołania może rozpocząć się dopiero w dniu, w którym ów odwołujący się uzyskał dostęp do wszystkich informacji, w odniesieniu do których niesłusznie zachowano poufność.

---

(1)  Dz.U. C 228 z 14.6.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/12

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – Harman International Industries, Inc./AB SA

(Sprawa C-175/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 34 i 36 TFUE - Swobodny przepływ towarów - Własność intelektualna - Znak towarowy Unii Europejskiej - Rozporządzenie (UE) 2017/1001 - Artykuł 15 - Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy - Wprowadzanie do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) - Zgoda właściciela znaku towarowego - Miejsce pierwszego wprowadzenia towarów do obrotu przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą - Dowód - Dyrektywa 2004/48/WE - Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Skuteczna ochrona sądowa - Sentencja orzeczeń sądowych nieokreślająca odnośnych towarów - Trudności w wykonaniu - Ograniczony środek prawny przed sądem właściwym w sprawach egzekucji - Rzetelny proces - Prawo do obrony - Zasada równości broni)

(2023/C 15/11)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Harman International Industries, Inc.

Strona pozwana: AB SA

Sentencja

Artykuł 15 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej w związku z art. 36 zdanie drugie TFUE, art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz dyrektywą 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi on na przeszkodzi praktyce sądowej, zgodnie z którą sentencja orzeczenia uwzględniającego powództwo o stwierdzenie naruszenia prawa do unijnego znaku towarowego jest sformułowana w sposób, który ze względu na swoją ogólnikowość pozostawia w gestii organu właściwego w przedmiocie egzekucji tego orzeczenia ustalenie, do których towarów wspomniane orzeczenie ma zastosowanie, o ile w ramach postępowania egzekucyjnego strona pozwana może zakwestionować określenie tego, które towary są objęte tym postępowaniem, a sąd może zbadać i orzec, z poszanowaniem przepisów dyrektywy 2004/48, które towary zostały rzeczywiście wprowadzone do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą.

---

(1)  Dz.U. C 242 z 21.6.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/13

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad voor Vreemdelingenbetwistingen – Belgia) – X, działająca w imieniu własnym i jako przedstawiciel ustawowy swoich małoletnich dzieci, Y i Z/Belgische Staat

(Sprawa C-230/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Polityka imigracyjna - Dyrektywa 2003/86/WE - Artykuł 2 lit. f) - Artykuł 10 ust. 3 lit. a) - Pojęcie „osoby małoletniej pozbawionej opieki” - Prawo do łączenia rodzin - Małoletni uchodźca pozostający w związku małżeńskim w chwili wjazdu na terytorium państwa członkowskiego - Małżeństwo dziecka nieuznawane w tym państwie członkowskim - Wspólne zamieszkiwanie z małżonkiem legalnie zamieszkującym w tym państwie członkowskim)

(2023/C 15/12)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad voor Vreemdelingenbetwistingen

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: X, działająca w imieniu własnym i jako przedstawiciel ustawowy swoich małoletnich dzieci, Y i Z

Strona pozwana: Belgische Staat

Sentencja

Artykuł 10 ust. 3 lit. a) dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin w związku z art. 2 lit. f) tej dyrektywy

należy interpretować w ten sposób, że:

przebywająca w państwie członkowskim będąca uchodźcą osoba małoletnia pozbawiona opieki nie musi być osobą niezamężną lub nieżonatą, aby uzyskać status członka rodziny rozdzielonej do celów łączenia rodzin ze wstępnymi pierwszego stopnia w linii prostej.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.7.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/14

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark – Austria) – Porr Bau GmbH/Bezirkshauptmannschaft Graz-Umgebung

(Sprawa C-238/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Odpady - Dyrektywa 2008/98/WE - Artykuł 3 pkt 1 - Artykuł 5 ust. 1 - Artykuł 6 ust. 1 - Materiał z urobku - Pojęcia „odpadu” i „produktu ubocznego” - Utrata statusu odpadu)

(2023/C 15/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landesverwaltungsgericht Steiermark

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Porr Bau GmbH

Strona pozwana: Bezirkshauptmannschaft Graz-Umgebung

Sentencja

Artykuł 3 pkt 1 i art. 6 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy

należy interpretować w ten sposób, że:

sprzeciwiają się one przepisom krajowym, na mocy których niezanieczyszczony materiał z urobku, należący zgodnie z prawem krajowym do najwyższej klasy jakości:

| — | należy uznać za „odpad”, jeżeli jego posiadacz nie ma zamiaru ani obowiązku pozbycia się go, a materiał ten spełnia odpowiada warunkom przewidzianym w art. 5 ust. 1 tej dyrektywy, aby mógł zostać zakwalifikowany jako „produkt uboczny”, oraz |
| --- | --- |

—

należy uznać za „odpad”, jeżeli jego posiadacz nie ma zamiaru ani obowiązku pozbycia się go, a materiał ten spełnia odpowiada warunkom przewidzianym w art. 5 ust. 1 tej dyrektywy, aby mógł zostać zakwalifikowany jako „produkt uboczny”, oraz

| — | traci status odpadu tylko wtedy, gdy jest bezpośrednio wykorzystywany jako substytut, a jego posiadacz spełnił formalne kryteria pozbawione znaczenia dla ochrony środowiska, jeżeli skutkiem tych ostatnich jest zagrożenie realizacji celów wspomnianej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

traci status odpadu tylko wtedy, gdy jest bezpośrednio wykorzystywany jako substytut, a jego posiadacz spełnił formalne kryteria pozbawione znaczenia dla ochrony środowiska, jeżeli skutkiem tych ostatnich jest zagrożenie realizacji celów wspomnianej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 242 z 21.6.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/15

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – Toya sp. z o.o., Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji/Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

(Sprawa C-243/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Telekomunikacja - Dyrektywa 2002/19/WE (dyrektywa o dostępie) - Artykuł 8 ust. 3 - Dyrektywa 2014/61/UE - Artykuł 1 ust. 3 i 4 oraz art. 3 ust. 5 - Uprawnienie krajowego organu regulacyjnego do narzucenia warunków regulacyjnych ex ante dotyczących dostępu do infrastruktury technicznej operatora sieci nieposiadającego znaczącej pozycji rynkowej - Brak sporu dotyczącego dostępu)

(2023/C 15/14)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Toya sp. z o.o., Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji

Strona pozwana: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

Przy udziale Polskiej Izby Komunikacji Elektronicznej

Sentencja

Artykuł 1 ust. 3 i 4 oraz art. 3 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/61/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów realizacji szybkich sieci łączności elektronicznej, w związku z art. 1 ust. 1, art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 3 dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywy o dostępie), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r., a także z art. 8 i 12 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), zmienionej dyrektywą 2009/140,

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoją one na przeszkodzie temu, aby krajowy organ regulacyjny właściwy w dziedzinie komunikacji elektronicznej zobowiązał operatora sieci, który nie został wskazany jako posiadający znaczącą pozycję rynkową, do stosowania warunków, takich jak ustalone ex ante przez ten organ, które regulują zasady dostępu przedsiębiorstw działających w tej dziedzinie do infrastruktury technicznej tego operatora, w tym zakresie zasad i procedur zawierania umów oraz stosowanych opłat za ten dostęp, niezależnie od istnienia sporu o ów dostęp i skutecznej konkurencji.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 19.7.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/16

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – VT/Ministero dell'Interno, Ministero dell'interno – Dipartimento della Pubblica Sicurezza – Direzione centrale per le risorse umane

(Sprawa C-304/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Artykuł 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 - Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek - Uregulowanie krajowe ustalające na 30 lat górną granicę wieku dla zatrudnienia komisarzy policji - Uzasadnienie)

(2023/C 15/15)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący apelację: VT

Druga strona postępowania: Ministero dell'Interno, Ministero dell'interno – Dipartimento della Pubblica Sicurezza – Direzione centrale per le risorse umane

Sentencja

Artykuł 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy w związku z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które ustala na 30 lat górną granicę wieku dla udziału w konkursie mającym na celu zatrudnienie komisarzy policji, o ile obowiązki faktycznie wykonywane przez tych komisarzy policji nie wymagają szczególnych zdolności fizycznych lub, w razie gdy wymaga się takich zdolności fizycznych, takie uregulowanie, realizując zasługujący na ochronę cel, nakłada nieproporcjonalny wymóg, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 297 z 26.7.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/16

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad – Bułgaria) – postępowanie karne wszczęte przez Spetsializirana prokuratura

(Sprawa C-350/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przetwarzanie danych osobowych w sektorze łączności elektronicznej - Poufność komunikacji - Dostawcy usług łączności elektronicznej - Uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie danych o ruchu i danych o lokalizacji przez okres sześciu miesięcy - Walka z poważną przestępczością - Dostęp do przechowywanych danych - Informowanie osób, których dane dotyczą - Prawo do wniesienia skargi - Dyrektywa 2002/58/WE - Artykuł 15 ust. 1 i 2 - Dyrektywa (UE) 2016/680 - Artykuły 13 i 54 - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 7, 8, 11, 47 i art. 52 ust. 1)

(2023/C 15/16)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Sofiyski gradski sad

Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

Spetsializirana prokuratura

Sentencja

| 1) | Artykuł 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r., rozpatrywany w świetle art. 7, 8, 11 i art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,
  należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie:






  — | ustawodawstwu krajowemu przewidującemu, tytułem ochrony prewencyjnej, dla celów walki z poważną przestępczością i zapobiegania poważnym zagrożeniom dla bezpieczeństwa publicznego, uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie danych o ruchu i danych o lokalizacji, nawet jeśli we wspomnianym ustawodawstwie ograniczono to uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie do okresu sześciu miesięcy i przewidziano określoną liczbę gwarancji w dziedzinie zatrzymywania i dostępu do takich danych; |
| --- | --- | --- |

1)

Artykuł 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r., rozpatrywany w świetle art. 7, 8, 11 i art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie:

—

ustawodawstwu krajowemu przewidującemu, tytułem ochrony prewencyjnej, dla celów walki z poważną przestępczością i zapobiegania poważnym zagrożeniom dla bezpieczeństwa publicznego, uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie danych o ruchu i danych o lokalizacji, nawet jeśli we wspomnianym ustawodawstwie ograniczono to uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie do okresu sześciu miesięcy i przewidziano określoną liczbę gwarancji w dziedzinie zatrzymywania i dostępu do takich danych;

| — | ustawodawstwu krajowemu nie przewidującemu, w sposób jasny i precyzyjny, że dostęp do przechowywanych danych jest ograniczony do tego, co jest ściśle niezbędne dla osiągnięcia celu zamierzonego w ramach tego zatrzymywania. |
| --- | --- |

—

ustawodawstwu krajowemu nie przewidującemu, w sposób jasny i precyzyjny, że dostęp do przechowywanych danych jest ograniczony do tego, co jest ściśle niezbędne dla osiągnięcia celu zamierzonego w ramach tego zatrzymywania.

| 2) | Artykuł 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58, zmienionej dyrektywą 2009/136, rozpatrywany w świetle art. 7, 8, 11 i art. 52 ust. 1 karty praw podstawowych oraz art. 13 i 54 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoją one na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu przewidującemu dostęp, przez organy krajowe właściwe w dziedzinie dochodzenia lub śledztwa karnego, do danych o ruchu i danych o lokalizacji zatrzymywanych w sposób zgodny z prawem, bez zagwarantowania, że osoby, do których danych uzyskały dostęp te organy krajowe, zostały o tym powiadomione w zakresie przewidzianym w prawie Unii, i bez przyznania tym osobom środka prawnego dotyczącego niezgodnego z prawem dostępu do tych danych. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58, zmienionej dyrektywą 2009/136, rozpatrywany w świetle art. 7, 8, 11 i art. 52 ust. 1 karty praw podstawowych oraz art. 13 i 54 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW,

należy interpretować w ten sposób, że:

stoją one na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu przewidującemu dostęp, przez organy krajowe właściwe w dziedzinie dochodzenia lub śledztwa karnego, do danych o ruchu i danych o lokalizacji zatrzymywanych w sposób zgodny z prawem, bez zagwarantowania, że osoby, do których danych uzyskały dostęp te organy krajowe, zostały o tym powiadomione w zakresie przewidzianym w prawie Unii, i bez przyznania tym osobom środka prawnego dotyczącego niezgodnego z prawem dostępu do tych danych.

---

(1)  Dz.U. C 338 z 23.8.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/17 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/17

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – SC Avicarvil Farms SRL/Ministerul Agriculturii şi Dezvoltării Rurale, Agenţia pentru Finanţarea Investiţiilor Rurale, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură – Centrul Judeţean Vâlcea

(Sprawa C-443/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Wspólna polityka rolna (WPR) - Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 - Artykuł 40 - Krajowy program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007–2013 - Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt - Błędy rachunkowe - Zmniejszenia płatności przez organy krajowe - Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań - Zasada pewności prawa)

(2023/C 15/17)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Piteşti

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC Avicarvil Farms SRL

Druga strona postępowania: Ministerul Agriculturii şi Dezvoltării Rurale, Agenţia pentru Finanţarea Investiţiilor Rurale, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură – Centrul Judeţean Vâlcea

Sentencja

Artykuł 40 ust. 3 rozporządzenia Rady (UE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 74/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r., i art. 58 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008, w związku z art. 310 ust. 5 TFUE, a także zasadami ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoją one na przeszkodzie temu, by organy krajowe uczestniczące we wdrażaniu środka bezzwrotnego wsparcia finansowego przyjęły, ze względu na stwierdzony przez Europejski Trybunał Obrachunkowy błąd rachunkowy, akty zobowiązujące do zmniejszenia kwoty wsparcia finansowego przyznanego przez program rozwoju obszarów wiejskich w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) dla Rumunii na okres programowania 2007–2013, tak jak został on zatwierdzony przez Komisję Europejską, bez oczekiwania na przyjęcie przez nią decyzji wyłączającej z finansowania przez Unię kwot wynikających z tego błędu rachunkowego.

---

(1)  Dz.U. C 452 z 8.11.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/18

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. – Irish Wind Farmers' Association Clg, Carrons Windfarm Ltd, Foyle Windfarm Ltd, Greenoge Windfarm Ltd/Komisja Europejska

(Sprawa C-578/21 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 107 ust. 1 TFUE - Artykuł 108 ust. 2 i 3 TFUE - Rozporządzenie (UE) nr 2015/1589 - Artykuł 4 - Ustawodawstwo państwa członkowskiego w dziedzinie opodatkowania nieruchomości przedsiębiorstw - Metody wyceny nieruchomości dla celów obliczenia podstawy opodatkowania - Skarga podmiotów prowadzących farmy wiatrowe - Zarzut zaniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości wytwórców energii elektrycznej z paliw kopalnych, a tym samym niższy poziom opodatkowania nieruchomości tych wytwórców energii elektrycznej w porównaniu z innymi wytwórcami energii elektrycznej ze względu na wybór stosowanej metody wyceny - Procedura badania wstępnego - Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Pojęcie „poważnych trudności” - Zakres obowiązków Komisji Europejskiej w zakresie przeprowadzenia dochodzenia - Zasada dobrej administracji - Obowiązek przeprowadzenia procedury badania w sposób staranny i bezstronny - Zakres kontroli Sądu Unii Europejskiej)

(2023/C 15/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Irish Wind Farmers' Association Clg, Carrons Windfarm Ltd, Foyle Windfarm Ltd, Greenoge Windfarm Ltd (przedstawiciele: M. Segura Catalán, abogada i adwokat M. Clayton)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Georgiopoulos, S. Noë i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Irish Wind Farmers’ Association Clg, Carrons Windfarm Ltd, Foyle Windfarm Ltd i Greenoge Windfarm Ltd pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Irish Wind Farmers’ Association Clg, Carrons Windfarm Ltd, Foyle Windfarm Ltd i Greenoge Windfarm Ltd pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 462 z 15.11.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/19

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2022 r. – Maen Haikal/Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-113/21 P) (1)

(Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej - Środki skierowane przeciwko wpływowym przedsiębiorcom prowadzącym działalność w Syrii - Wykazy osób, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Dowód zasadności umieszczenia nazwiska skarżącego w tych wykazach - Odwołanie oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne)

(2023/C 15/19)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Wnoszący odwołanie: Maen Haikal (przedstawiciel: S. Koev, advokat)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Karaleev i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne, a w części oddalone jako oczywiście bezzasadne. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne, a w części oddalone jako oczywiście bezzasadne.

| 2) | Maen Haikal pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Maen Haikal pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/19

---

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei ministri/PF

(Sprawa C-569/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Polityka społeczna - Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Artykuł 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 - Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek - Uregulowanie krajowe ustanawiające górną granicę wieku wynoszącą 30 lat dla zatrudnienia komisarzy-psychologów - Uzasadnienie)

(2023/C 15/20)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei ministri

Strona pozwana: PF

Sentencja

Artykuł 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy w związku z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu ustanawiającemu górną granicę wieku wynoszącą 30 lat dla udziału w konkursie mającym na celu nabór psychologów do pracy w policji.

---

(1)  Data złożenia: 16.9.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/20 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/20

---

Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 8 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Liège – Belgia) – PL/État belge

(Sprawa C-56/22) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wymóg przedstawienia kontekstu faktycznego i prawnego sporu w postępowaniu głównym oraz względów uzasadniających konieczność udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne - Brak dostatecznych wyjaśnień - Oczywista niedopuszczalność)

(2023/C 15/21)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de première instance de Liège

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: PL

Strona pozwana: État belge

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Liège (sąd pierwszej instancji w Liège, Belgia) postanowieniem z dnia 14 stycznia 2022 r jest oczywiście niedopuszczalny.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 4.4.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/21

---

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 3 października 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Eilenburg – Niemcy) – YS, RW/Freebird Airlines Europe Ltd.

(Sprawa C-302/22) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Artykuł 5 ust. 3 - Odszkodowanie na rzecz pasażerów w przypadku dużego opóźnienia lotu - Zwolnienie z obowiązku odszkodowania - Nadzwyczajne okoliczności - Zderzenie samolotu z ptakami - Manewr awaryjnego hamowania prowadzący do uszkodzenia opon tego samolotu)

(2023/C 15/22)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Eilenburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: YS, RW

Strona pozwana: Freebird Airlines Europe Ltd.

Sentencja

Artykuł 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, należy interpretować w ten sposób, że:

przerwanie fazy startu samolotu spowodowane jego zderzeniem z ptakami i skutkujące manewrem awaryjnego hamowania prowadzącym do uszkodzenia opon samolotu jest objęte pojęciem „nadzwyczajnych okoliczności” w rozumieniu tego przepisu.

---

(1)  Data złożenia: 6.5.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 10 września 2021 r. – GP i BG/Banco Santander, S.A.

(Sprawa C-561/21)

(2023/C 15/23)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Supremo

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: GP i BG

Strona pozwana: Banco Santander, S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy dokonywanie wykładni art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) w ten sposób, że bieg terminu przedawnienia roszczenia o zwrot kwot zapłaconych na podstawie nieuczciwego warunku umownego rozpoczyna się dopiero po stwierdzeniu nieważności tego warunku prawomocnym wyrokiem, jest zgodne z zasadą pewności prawa? |
| --- | --- |

1.

Czy dokonywanie wykładni art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) w ten sposób, że bieg terminu przedawnienia roszczenia o zwrot kwot zapłaconych na podstawie nieuczciwego warunku umownego rozpoczyna się dopiero po stwierdzeniu nieważności tego warunku prawomocnym wyrokiem, jest zgodne z zasadą pewności prawa?

| 2. | Jeżeli taka wykładnia nie jest zgodna z zasadą pewności prawa, to czy wykładnia, która uznaje za dzień rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia datę wydania wyroków przez Tribunal Supremo (sąd najwyższy, Hiszpania), w których ustalono orzecznictwo dotyczące skutków w zakresie zwrotu (wyroki z dnia 23 stycznia 2019 r.), jest sprzeczna z wyżej wymienionymi przepisami wspomnianej dyrektywy? |
| --- | --- |

2.

Jeżeli taka wykładnia nie jest zgodna z zasadą pewności prawa, to czy wykładnia, która uznaje za dzień rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia datę wydania wyroków przez Tribunal Supremo (sąd najwyższy, Hiszpania), w których ustalono orzecznictwo dotyczące skutków w zakresie zwrotu (wyroki z dnia 23 stycznia 2019 r.), jest sprzeczna z wyżej wymienionymi przepisami wspomnianej dyrektywy?

| 3. | Gdyby taka wykładnia była sprzeczna z rzeczonymi przepisami, to czy jest z nimi sprzeczna wykładnia, zgodnie z którą dniem rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia jest data wydania przez Trybunał wyroków stwierdzających, że roszczenie o zwrot może podlegać przedawnieniu (zasadniczo wyroki Trybunału: z dnia 9 lipca 2020 r. w sprawach połączonych C-698/10 i 699/18, Raiffeisen Bank SA; lub z dnia 16 lipca 2020 r. w sprawach połączonych C-224/19 i C-259/19, Caixabank SA, potwierdzający poprzedni wyrok)? |
| --- | --- |

3.

Gdyby taka wykładnia była sprzeczna z rzeczonymi przepisami, to czy jest z nimi sprzeczna wykładnia, zgodnie z którą dniem rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia jest data wydania przez Trybunał wyroków stwierdzających, że roszczenie o zwrot może podlegać przedawnieniu (zasadniczo wyroki Trybunału: z dnia 9 lipca 2020 r. w sprawach połączonych C-698/10 i 699/18, Raiffeisen Bank SA; lub z dnia 16 lipca 2020 r. w sprawach połączonych C-224/19 i C-259/19, Caixabank SA, potwierdzający poprzedni wyrok)?

---

(1)  Dz.U. 1993, L 95, s. 29

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/22

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 16 marca 2022 r. w sprawie T-281/21, Nowhere/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 23 maja 2022 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

(Sprawa C-337/22 P)

(2023/C 15/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Hanf, D. Gája, V. Ruzek, E. Markakis, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Nowhere Co. Ltd

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie zwraca się do Trybunału o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku w sprawie T-281/21 w całości; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku w sprawie T-281/21 w całości;

| — | oddalenie w całości skargi wniesionej przez skarżącą w pierwszej instancji na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej w sprawie R 2474/2017-2; |
| --- | --- |

—

oddalenie w całości skargi wniesionej przez skarżącą w pierwszej instancji na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej w sprawie R 2474/2017-2;

| — | obciążenie skarżącej w pierwszej instancji kosztami poniesionymi przez EUIPO w ramach postępowania odwoławczego i postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie skarżącej w pierwszej instancji kosztami poniesionymi przez EUIPO w ramach postępowania odwoławczego i postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania EUIPO podnosi jeden zarzut, a mianowicie naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009 (1) w zakresie, w jakim Sąd orzekł w zaskarżonym wyroku, że Izba Odwoławcza powinna była uwzględnić wcześniejsze brytyjskie niezarejestrowane prawa, na które powołano się w celu uzasadnienia sprzeciwu i to pomimo faktu, że zaskarżona decyzja została wydana w chwili, kiedy Zjednoczone Królestwo nie było już państwem członkowskim Unii Europejskiej, a okres przejściowy przewidziany w umowie o wystąpieniu (2) upłynął. Odwołanie dotyczy zatem kwestii istotnej dla poszanowania jedności, spójności i rozwoju prawa Unii.

Sąd niesłusznie uznał, że jedyną datą istotną dla oceny sprzeciwu jest data spornego zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji, w zakresie w jakim:

| i) | pomylił kwestię ustalenia prawa mającego zastosowanie ratione temporis do niniejszej sprawy z kwestią merytoryczną dotyczącą wymogu, aby wcześniejsze prawo było ważne w chwili, w której EUIPO wydaje ostateczną decyzję w przedmiocie sprzeciwu; |
| --- | --- |

i)

pomylił kwestię ustalenia prawa mającego zastosowanie ratione temporis do niniejszej sprawy z kwestią merytoryczną dotyczącą wymogu, aby wcześniejsze prawo było ważne w chwili, w której EUIPO wydaje ostateczną decyzję w przedmiocie sprzeciwu;

| ii) | oparł się na swoim orzecznictwie, które jest błędne, a w każdym razie nie ma zastosowania do sprawy; |
| --- | --- |

ii)

oparł się na swoim orzecznictwie, które jest błędne, a w każdym razie nie ma zastosowania do sprawy;

| iii) | wyciągnął błędny pod względem prawny wniosek z braku w umowie o wystąpieniu postanowień dotyczących wniesionych przed końcem okresu przejściowego sprzeciwów od zgłoszeń unijnych znaków towarowych do rejestracji; |
| --- | --- |

iii)

wyciągnął błędny pod względem prawny wniosek z braku w umowie o wystąpieniu postanowień dotyczących wniesionych przed końcem okresu przejściowego sprzeciwów od zgłoszeń unijnych znaków towarowych do rejestracji;

| iv) | nie uwzględnił orzecznictwa Trybunału dotyczącego różnicy między postępowaniem o stwierdzenie naruszenia a postępowaniem administracyjnym / rejestracyjnym, a w konsekwencji błędnie orzekł, że:






  a) | istniała kolizja między zgłoszeniem zaskarżonego unijnego znaku towarowego a wcześniejszymi brytyjskimi prawami w okresie od tego zgłoszenia do końca okresu przejściowego; |
| --- | --- | --- |

iv)

nie uwzględnił orzecznictwa Trybunału dotyczącego różnicy między postępowaniem o stwierdzenie naruszenia a postępowaniem administracyjnym / rejestracyjnym, a w konsekwencji błędnie orzekł, że:

a)

istniała kolizja między zgłoszeniem zaskarżonego unijnego znaku towarowego a wcześniejszymi brytyjskimi prawami w okresie od tego zgłoszenia do końca okresu przejściowego;

| b) | skarżąca w pierwszej instancji miała po upływie okresu przejściowego interes prawny w tym, aby jej sprzeciw został uwzględniony, |
| --- | --- |

b)

skarżąca w pierwszej instancji miała po upływie okresu przejściowego interes prawny w tym, aby jej sprzeciw został uwzględniony,

| v) | zlekceważył wolę prawodawcy unijnego i zasadę terytorialności praw własności intelektualnej, gdy orzekł, iż ewentualne przekształcenie zgłoszenia spornego unijnego znaku towarowego w krajowy znak towarowy, którego zakres ochrony byłby identyczny co zakres ochrony tego zgłoszenia w razie rejestracji, był bez znaczenia dla:






  a) | interesu skarżącej w pierwszej instancji w uwzględnieniu sprzeciwu; i |
| --- | --- | --- |

v)

zlekceważył wolę prawodawcy unijnego i zasadę terytorialności praw własności intelektualnej, gdy orzekł, iż ewentualne przekształcenie zgłoszenia spornego unijnego znaku towarowego w krajowy znak towarowy, którego zakres ochrony byłby identyczny co zakres ochrony tego zgłoszenia w razie rejestracji, był bez znaczenia dla:

a)

interesu skarżącej w pierwszej instancji w uwzględnieniu sprzeciwu; i

| b) | istnienia kolizji między wcześniejszymi brytyjskimi prawami a spornym zgłoszeniem unijnego znaku towarowego; |
| --- | --- |

b)

istnienia kolizji między wcześniejszymi brytyjskimi prawami a spornym zgłoszeniem unijnego znaku towarowego;

| vi) | nie oddał pełnej wagi brzmienia, to jest gramatyki i składni, przepisu art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, kontekstu zasad 19 ust. 2 lit. d) i 20 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95 dotyczących faktów, dowodów i uwag przedstawionych na poparcie wcześniejszych praw (3), kontekstu art. 42 rozporządzenia nr 207/2009 dotyczącego ochrony przez używanie oraz, w szczególności, celów art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, a także podstawowego założenia postępowania w sprawie sprzeciwu, jakim jest ochrona interesów właścicieli wcześniejszych praw poprzez ochronę podstawowej funkcji tych praw przed kolizjami z późniejszymi unijnymi znakami towarowymi w razie zarejestrowania tych ostatnich. |
| --- | --- |

vi)

nie oddał pełnej wagi brzmienia, to jest gramatyki i składni, przepisu art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, kontekstu zasad 19 ust. 2 lit. d) i 20 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95 dotyczących faktów, dowodów i uwag przedstawionych na poparcie wcześniejszych praw (3), kontekstu art. 42 rozporządzenia nr 207/2009 dotyczącego ochrony przez używanie oraz, w szczególności, celów art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, a także podstawowego założenia postępowania w sprawie sprzeciwu, jakim jest ochrona interesów właścicieli wcześniejszych praw poprzez ochronę podstawowej funkcji tych praw przed kolizjami z późniejszymi unijnymi znakami towarowymi w razie zarejestrowania tych ostatnich.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).

(2)  Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 2020, L 29, s. 7, zwana dalej „umową o wystąpieniu”).

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1995, L 303, s. 1).

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 22 września 2022 r. – AH

(Sprawa C-608/22)

(2023/C 15/25)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę rewizyjną: AH

Zaskarżony organ: Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (BFA)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy kumulację środków podejmowanych, wspieranych lub tolerowanych w państwie przez podmiot sprawujący de facto władzę rządową i polegających w szczególności na tym, że kobiety






  — | są objęte zakazem udziału w sprawowaniu urzędów politycznych i w politycznych procesach decyzyjnych; |
| --- | --- | --- |

1)

Czy kumulację środków podejmowanych, wspieranych lub tolerowanych w państwie przez podmiot sprawujący de facto władzę rządową i polegających w szczególności na tym, że kobiety

—

są objęte zakazem udziału w sprawowaniu urzędów politycznych i w politycznych procesach decyzyjnych;

| — | nie mają dostępu do środków prawnych, aby móc uzyskać ochronę przed przemocą ze względu na płeć i przemocą domową; |
| --- | --- |

—

nie mają dostępu do środków prawnych, aby móc uzyskać ochronę przed przemocą ze względu na płeć i przemocą domową;

| — | są ogólnie narażone na małżeństwa przymusowe, chociaż zostały one zakazane przez podmiot sprawujący de facto władzę rządową, jednak nie zapewnia się kobietom skutecznej ochrony przed małżeństwami przymusowymi, a takie małżeństwa są niekiedy zawierane przy udziale osób piastujących de facto władzę państwową, które wiedzą, że chodzi o małżeństwo przymusowe; |
| --- | --- |

—

są ogólnie narażone na małżeństwa przymusowe, chociaż zostały one zakazane przez podmiot sprawujący de facto władzę rządową, jednak nie zapewnia się kobietom skutecznej ochrony przed małżeństwami przymusowymi, a takie małżeństwa są niekiedy zawierane przy udziale osób piastujących de facto władzę państwową, które wiedzą, że chodzi o małżeństwo przymusowe;

| — | nie mogą prowadzić działalności zawodowej lub mogą ją prowadzić w ograniczonym rozmiarze głównie w domu; |
| --- | --- |

—

nie mogą prowadzić działalności zawodowej lub mogą ją prowadzić w ograniczonym rozmiarze głównie w domu;

| — | mają utrudniony dostęp do placówek służby zdrowia; |
| --- | --- |

—

mają utrudniony dostęp do placówek służby zdrowia;

| — | są objęte odmową dostępu do edukacji w całości lub w znacznym stopniu (na przykład dziewczętom zezwala się tylko na naukę w szkole podstawowej); |
| --- | --- |

—

są objęte odmową dostępu do edukacji w całości lub w znacznym stopniu (na przykład dziewczętom zezwala się tylko na naukę w szkole podstawowej);

| — | nie mogą przebywać lub poruszać się w miejscach publicznych bez towarzystwa mężczyzny (pozostającego w określonym związku rodzinnym), w każdym razie w przypadku przekroczenia pewnej odległości od miejsca zamieszkania; |
| --- | --- |

—

nie mogą przebywać lub poruszać się w miejscach publicznych bez towarzystwa mężczyzny (pozostającego w określonym związku rodzinnym), w każdym razie w przypadku przekroczenia pewnej odległości od miejsca zamieszkania;

| — | muszą w miejscach publicznych całkowicie zakrywać swoje ciało i zasłaniać twarz; |
| --- | --- |

—

muszą w miejscach publicznych całkowicie zakrywać swoje ciało i zasłaniać twarz;

| — | nie mogą uprawiać sportu; |
| --- | --- |

—

nie mogą uprawiać sportu;

należy zaklasyfikować jako na tyle poważną w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (wersja przekształcona) (1), że oddziałuje ona na kobietę w sposób podobny do określonego w art. 9 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy?

| 2) | Czy dla nadania statusu osoby uprawnionej do azylu wystarczy, że środki te oddziałują na kobietę w państwie pochodzenia jedynie ze względu na jej płeć, czy też dla oceny, czy środki te – rozpatrywane w ich kumulacji – oddziałują na kobietę w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2011/95/UE, konieczne jest zbadanie jej indywidualnej sytuacji? |
| --- | --- |

2)

Czy dla nadania statusu osoby uprawnionej do azylu wystarczy, że środki te oddziałują na kobietę w państwie pochodzenia jedynie ze względu na jej płeć, czy też dla oceny, czy środki te – rozpatrywane w ich kumulacji – oddziałują na kobietę w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2011/95/UE, konieczne jest zbadanie jej indywidualnej sytuacji?

---

(1)  Dz.U. 2011, L 337, s. 9.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 22 września 2022 r. – FN

(Sprawa C-609/22)

(2023/C 15/26)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę rewizyjną: FN

Zaskarżony organ: Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (BFA)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy kumulację środków podejmowanych, wspieranych lub tolerowanych w państwie przez podmiot sprawujący de facto władzę rządową i polegających w szczególności na tym, że kobiety






  — | są objęte zakazem udziału w sprawowaniu urzędów politycznych i w politycznych procesach decyzyjnych; |
| --- | --- | --- |

1)

Czy kumulację środków podejmowanych, wspieranych lub tolerowanych w państwie przez podmiot sprawujący de facto władzę rządową i polegających w szczególności na tym, że kobiety

—

są objęte zakazem udziału w sprawowaniu urzędów politycznych i w politycznych procesach decyzyjnych;

| — | nie mają dostępu do środków prawnych, aby móc uzyskać ochronę przed przemocą ze względu na płeć i przemocą domową; |
| --- | --- |

—

nie mają dostępu do środków prawnych, aby móc uzyskać ochronę przed przemocą ze względu na płeć i przemocą domową;

| — | są ogólnie narażone na małżeństwa przymusowe, chociaż zostały one zakazane przez podmiot sprawujący de facto władzę rządową, jednak nie zapewnia się kobietom skutecznej ochrony przed małżeństwami przymusowymi, a takie małżeństwa są niekiedy zawierane przy udziale osób piastujących de facto władzę państwową, które wiedzą, że chodzi o małżeństwo przymusowe; |
| --- | --- |

—

są ogólnie narażone na małżeństwa przymusowe, chociaż zostały one zakazane przez podmiot sprawujący de facto władzę rządową, jednak nie zapewnia się kobietom skutecznej ochrony przed małżeństwami przymusowymi, a takie małżeństwa są niekiedy zawierane przy udziale osób piastujących de facto władzę państwową, które wiedzą, że chodzi o małżeństwo przymusowe;

| — | nie mogą prowadzić działalności zawodowej lub mogą ją prowadzić w ograniczonym rozmiarze głównie w domu; |
| --- | --- |

—

nie mogą prowadzić działalności zawodowej lub mogą ją prowadzić w ograniczonym rozmiarze głównie w domu;

| — | mają utrudniony dostęp do placówek służby zdrowia; |
| --- | --- |

—

mają utrudniony dostęp do placówek służby zdrowia;

| — | są objęte odmową dostępu do edukacji w całości lub w znacznym stopniu (na przykład dziewczętom zezwala się tylko na naukę w szkole podstawowej); |
| --- | --- |

—

są objęte odmową dostępu do edukacji w całości lub w znacznym stopniu (na przykład dziewczętom zezwala się tylko na naukę w szkole podstawowej);

| — | nie mogą przebywać lub poruszać się w miejscach publicznych bez towarzystwa mężczyzny (pozostającego w określonym związku rodzinnym), w każdym razie w przypadku przekroczenia pewnej odległości od miejsca zamieszkania; |
| --- | --- |

—

nie mogą przebywać lub poruszać się w miejscach publicznych bez towarzystwa mężczyzny (pozostającego w określonym związku rodzinnym), w każdym razie w przypadku przekroczenia pewnej odległości od miejsca zamieszkania;

| — | muszą w miejscach publicznych całkowicie zakrywać swoje ciało i zasłaniać twarz; |
| --- | --- |

—

muszą w miejscach publicznych całkowicie zakrywać swoje ciało i zasłaniać twarz;

| — | nie mogą uprawiać sportu; |
| --- | --- |

—

nie mogą uprawiać sportu;

należy zaklasyfikować jako na tyle poważną w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (wersja przekształcona) (1), że oddziałuje ona na kobietę w sposób podobny do określonego w art. 9 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy?

| 2) | Czy dla nadania statusu osoby uprawnionej do azylu wystarczy, że środki te oddziałują na kobietę w państwie pochodzenia jedynie ze względu na jej płeć, czy też dla oceny, czy środki te – rozpatrywane w ich kumulacji – oddziałują na kobietę w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2011/95/UE, konieczne jest zbadanie jej indywidualnej sytuacji? |
| --- | --- |

2)

Czy dla nadania statusu osoby uprawnionej do azylu wystarczy, że środki te oddziałują na kobietę w państwie pochodzenia jedynie ze względu na jej płeć, czy też dla oceny, czy środki te – rozpatrywane w ich kumulacji – oddziałują na kobietę w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2011/95/UE, konieczne jest zbadanie jej indywidualnej sytuacji?

---

(1)  Dz.U. 2011, L 337, s. 9.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 30 września 2022 r. – Société BP France/Ministre de l’Économie, des Finances et de la Souveraineté industrielle et numérique

(Sprawa C-624/22)

(2023/C 15/27)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d’État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Société BP France

Strona pozwana: Ministre de l’Économie, des Finances et de la Souveraineté industrielle et numérique

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 17 i 18 dyrektywy 2009/28/WE (1) oraz art. 30 dyrektywy 2018/2001 (2) należy interpretować w ten sposób, że mechanizmy monitorowania w drodze bilansu masy oraz przewidziane w tych dyrektywach krajowe lub dobrowolne systemy mają na celu wyłącznie ocenę i uzasadnienie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do surowców i biopaliw oraz ich mieszanek, a tym samym nie mają na celu stworzenia ram dla monitorowania i wykrywalności – w odniesieniu do produktów końcowych powstałych w wyniku współprzetwarzania – udziału energii ze źródeł odnawialnych zawartej w tych produktach, a w konsekwencji zharmonizowania uwzględniania udziału energii zawartej w takich produktach do celów określonych w art. 17 ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2009/28/WE oraz art. 25 i art. 29 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b) i c) dyrektywy 2018/2001? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 17 i 18 dyrektywy 2009/28/WE (1) oraz art. 30 dyrektywy 2018/2001 (2) należy interpretować w ten sposób, że mechanizmy monitorowania w drodze bilansu masy oraz przewidziane w tych dyrektywach krajowe lub dobrowolne systemy mają na celu wyłącznie ocenę i uzasadnienie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do surowców i biopaliw oraz ich mieszanek, a tym samym nie mają na celu stworzenia ram dla monitorowania i wykrywalności – w odniesieniu do produktów końcowych powstałych w wyniku współprzetwarzania – udziału energii ze źródeł odnawialnych zawartej w tych produktach, a w konsekwencji zharmonizowania uwzględniania udziału energii zawartej w takich produktach do celów określonych w art. 17 ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2009/28/WE oraz art. 25 i art. 29 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b) i c) dyrektywy 2018/2001?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie zawarte w poprzednim punkcie, czy te same przepisy stoją na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie, w celu określenia ilości HVO, jaką należy wpisać w ewidencjach materiałów, które podmioty gospodarcze powinny prowadzić w celu ustalenia podatku motywacyjnego związanego z dodawaniem biopaliw, uiszczanego w tym państwie, jeżeli udział energii odnawialnej w paliwach dopuszczonych do konsumpcji w roku kalendarzowym jest niższy od krajowego docelowego udziału procentowego w zakresie wprowadzania energii odnawialnej w transporcie, wymagało – przy odbiorze w pierwszym krajowym składzie podatkowym przywozu paliw zawierających HVO, wyprodukowanych w innym państwie członkowskim w ramach procesu współprzetwarzania – przeprowadzenia fizycznej analizy zawartości HVO w tych paliwach, w tym w przypadku gdy zakład produkcyjny, w którym wyprodukowano te paliwa, stosuje system bilansu masy certyfikowany przez dobrowolny system uznany przez Komisję za system kompleksowy? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie zawarte w poprzednim punkcie, czy te same przepisy stoją na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie, w celu określenia ilości HVO, jaką należy wpisać w ewidencjach materiałów, które podmioty gospodarcze powinny prowadzić w celu ustalenia podatku motywacyjnego związanego z dodawaniem biopaliw, uiszczanego w tym państwie, jeżeli udział energii odnawialnej w paliwach dopuszczonych do konsumpcji w roku kalendarzowym jest niższy od krajowego docelowego udziału procentowego w zakresie wprowadzania energii odnawialnej w transporcie, wymagało – przy odbiorze w pierwszym krajowym składzie podatkowym przywozu paliw zawierających HVO, wyprodukowanych w innym państwie członkowskim w ramach procesu współprzetwarzania – przeprowadzenia fizycznej analizy zawartości HVO w tych paliwach, w tym w przypadku gdy zakład produkcyjny, w którym wyprodukowano te paliwa, stosuje system bilansu masy certyfikowany przez dobrowolny system uznany przez Komisję za system kompleksowy?

| 3) | Czy prawo Unii, a w szczególności postanowienia art. 34 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stoi na przeszkodzie środkowi państwa członkowskiego takiemu jak środek opisany [w pytaniu drugim], podczas gdy, po pierwsze, paliwa zawierające biopaliwa powstałe w wyniku współprzetwarzania w rafinerii znajdującej się na jego terytorium nie podlegają takiej analizie fizycznej, jeżeli są one wprowadzane do konsumpcji w tym państwie członkowskim bezpośrednio z zakładu produkcyjnego, oraz, po drugie, gdy to państwo członkowskie akceptuje – w celu określenia przy wyjściu z zakładu produkcyjnego korzystającego z zawieszenia opodatkowania lub krajowego składu podatkowego zawartości biopaliw, która do celów podatkowych może zostać przypisana do świadectw zawartości wydanych za dany okres – dokonanie oceny zawartości biopaliwa w produktach będących przedmiotem wywozu lub dopuszczenia do konsumpcji w sektorach innych niż transport na podstawie średniego miesięcznego wprowadzania przez skład lub zakład produkcyjny? |
| --- | --- |

3)

Czy prawo Unii, a w szczególności postanowienia art. 34 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stoi na przeszkodzie środkowi państwa członkowskiego takiemu jak środek opisany [w pytaniu drugim], podczas gdy, po pierwsze, paliwa zawierające biopaliwa powstałe w wyniku współprzetwarzania w rafinerii znajdującej się na jego terytorium nie podlegają takiej analizie fizycznej, jeżeli są one wprowadzane do konsumpcji w tym państwie członkowskim bezpośrednio z zakładu produkcyjnego, oraz, po drugie, gdy to państwo członkowskie akceptuje – w celu określenia przy wyjściu z zakładu produkcyjnego korzystającego z zawieszenia opodatkowania lub krajowego składu podatkowego zawartości biopaliw, która do celów podatkowych może zostać przypisana do świadectw zawartości wydanych za dany okres – dokonanie oceny zawartości biopaliwa w produktach będących przedmiotem wywozu lub dopuszczenia do konsumpcji w sektorach innych niż transport na podstawie średniego miesięcznego wprowadzania przez skład lub zakład produkcyjny?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE i 2003/30/WE (Dz.U. 2009, L 140, s. 16).

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (przekształcenie) (Dz.U. 2018, L 328, s. 82).

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/26 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/26

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 3 października 2022 r. – C.Z., M.C., S.P. i inni/Ilva SpA in Amministrazione Straordinaria, Acciaierie d’Italia Holding SpA, Acciaierie d’Italia SpA

(Sprawa C-626/22)

(2023/C 15/28)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale di Milano

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: C.Z., M.C., S.P. i inni

Strona pozwana: Ilva SpA in Amministrazione Straordinaria, Acciaierie d’Italia Holding SpA, Acciaierie d’Italia SpA

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (1) z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola), w szczególności motywy 4, 18, 34, 28 i 29 oraz art. 3 pkt 2, art. 11, 12 i 23 [tej dyrektywy] oraz zasadę ostrożności i ochrony zdrowia człowieka, która jest ustanowiona w art. 191 TFUE i art. 174 traktatu WE, można interpretować w ten sposób, że zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego przyznano temu państwu członkowskiemu możliwość ustanowienia, iż ocena szkód dla zdrowia (OSZ) stanowi akt niezwiązany z postępowaniem w sprawie udzielenia i ponownego rozpatrzenia zintegrowanego pozwolenia środowiskowego (ZPŚ) – w niniejszej sprawie [decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri (rozporządzenia prezesa rady ministrów) (DPCM)] 2017 – a jej sporządzenie może być pozbawione automatycznych skutków pod względem terminowego i skutecznego rozpatrzenia przez właściwy organ w ramach postępowania w sprawie ponownego rozpatrzenia ZPŚ/DPCM, w szczególności, gdy jej wyniki świadczą o niedopuszczalnym ryzyku dla zdrowia znacznej ludności dotkniętej emisją zanieczyszczeń; czy też przeciwnie, dyrektywę tę należy interpretować w ten sposób, że: (i) dopuszczalne ryzyko dla zdrowia człowieka może być oceniane w oparciu o analizę naukową o charakterze epidemiologicznym; (ii) OSZ musi stanowić akt wewnętrzny w ramach postępowania w sprawie udzielenia i ponownego rozpatrzenia ZPŚ/DPCM, a nawet jego niezbędną przesłankę, w szczególności musi być przedmiotem koniecznego, skutecznego i terminowego rozpatrzenia przez organ właściwy do udzielenia i ponownego rozpatrzenia ZPŚ? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (1) z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola), w szczególności motywy 4, 18, 34, 28 i 29 oraz art. 3 pkt 2, art. 11, 12 i 23 [tej dyrektywy] oraz zasadę ostrożności i ochrony zdrowia człowieka, która jest ustanowiona w art. 191 TFUE i art. 174 traktatu WE, można interpretować w ten sposób, że zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego przyznano temu państwu członkowskiemu możliwość ustanowienia, iż ocena szkód dla zdrowia (OSZ) stanowi akt niezwiązany z postępowaniem w sprawie udzielenia i ponownego rozpatrzenia zintegrowanego pozwolenia środowiskowego (ZPŚ) – w niniejszej sprawie [decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri (rozporządzenia prezesa rady ministrów) (DPCM)] 2017 – a jej sporządzenie może być pozbawione automatycznych skutków pod względem terminowego i skutecznego rozpatrzenia przez właściwy organ w ramach postępowania w sprawie ponownego rozpatrzenia ZPŚ/DPCM, w szczególności, gdy jej wyniki świadczą o niedopuszczalnym ryzyku dla zdrowia znacznej ludności dotkniętej emisją zanieczyszczeń; czy też przeciwnie, dyrektywę tę należy interpretować w ten sposób, że: (i) dopuszczalne ryzyko dla zdrowia człowieka może być oceniane w oparciu o analizę naukową o charakterze epidemiologicznym; (ii) OSZ musi stanowić akt wewnętrzny w ramach postępowania w sprawie udzielenia i ponownego rozpatrzenia ZPŚ/DPCM, a nawet jego niezbędną przesłankę, w szczególności musi być przedmiotem koniecznego, skutecznego i terminowego rozpatrzenia przez organ właściwy do udzielenia i ponownego rozpatrzenia ZPŚ?

| 2) | Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola), w szczególności motywy 4, 15, 18, 21, 28, 34 i 29 oraz art. 3 pkt 2, art. 11, 14, 15, 18 i 21 można interpretować w ten sposób, że zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego to państwo członkowskie musi ustanowić, iż w zintegrowanym pozwoleniu środowiskowym (w niniejszej sprawie – ZPŚ 2012, DPCM 2014, DPCM 2017) należy zawsze uwzględniać wszystkie substancje będące przedmiotem emisji, o których wiadomo w świetle nauki, że są szkodliwe, w tym frakcje PM10 i PM2,5, które w każdym razie są powodowane przez instalację będącą przedmiotem oceny; czy też dyrektywę tę można interpretować w ten sposób, że zintegrowane pozwolenie środowiskowe (pozwolenie administracyjne) musi zawierać jedynie substancje zanieczyszczające przewidziane a priori ze względu na charakter i rodzaj wykonywanej działalności przemysłowej? |
| --- | --- |

2)

Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola), w szczególności motywy 4, 15, 18, 21, 28, 34 i 29 oraz art. 3 pkt 2, art. 11, 14, 15, 18 i 21 można interpretować w ten sposób, że zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego to państwo członkowskie musi ustanowić, iż w zintegrowanym pozwoleniu środowiskowym (w niniejszej sprawie – ZPŚ 2012, DPCM 2014, DPCM 2017) należy zawsze uwzględniać wszystkie substancje będące przedmiotem emisji, o których wiadomo w świetle nauki, że są szkodliwe, w tym frakcje PM10 i PM2,5, które w każdym razie są powodowane przez instalację będącą przedmiotem oceny; czy też dyrektywę tę można interpretować w ten sposób, że zintegrowane pozwolenie środowiskowe (pozwolenie administracyjne) musi zawierać jedynie substancje zanieczyszczające przewidziane a priori ze względu na charakter i rodzaj wykonywanej działalności przemysłowej?

| 3) | Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola), w szczególności motywy 4, 18, 21, 22, 28, 29, 34, 43 oraz art. 3 pkt 2 i 25, art. 11, 14, 16 i 21 można interpretować w ten sposób, że zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego to państwo członkowskie, w przypadku działalności przemysłowej stwarzającej poważne i znaczące zagrożenia dla integralności środowiska i zdrowia człowieka, może odroczyć przyznany operatorowi termin na dostosowanie działalności przemysłowej do udzielonego pozwolenia poprzez podjęcie przewidzianych w nim środków i działań w zakresie ochrony środowiska naturalnego i ochrony zdrowia o około 7,5 roku od pierwotnie ustalonego terminu i o łączny okres 11 lat? |
| --- | --- |

3)

Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola), w szczególności motywy 4, 18, 21, 22, 28, 29, 34, 43 oraz art. 3 pkt 2 i 25, art. 11, 14, 16 i 21 można interpretować w ten sposób, że zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego to państwo członkowskie, w przypadku działalności przemysłowej stwarzającej poważne i znaczące zagrożenia dla integralności środowiska i zdrowia człowieka, może odroczyć przyznany operatorowi termin na dostosowanie działalności przemysłowej do udzielonego pozwolenia poprzez podjęcie przewidzianych w nim środków i działań w zakresie ochrony środowiska naturalnego i ochrony zdrowia o około 7,5 roku od pierwotnie ustalonego terminu i o łączny okres 11 lat?

---

(1)  Dz.U. 2010, L 334, s. 17.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/27

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln (Niemcy) w dniu 4 października 2022 r. – AB/Finanzamt Köln-Süd

(Sprawa C-627/22)

(2023/C 15/29)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: AB

Strona przeciwna: Finanzamt Köln-Süd

Pytanie prejudycjalne

Czy postanowienia Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (1), która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r. (zwanej dalej „umową w sprawie swobodnego przepływu osób” bądź „USSPO”), w szczególności jej art. 7 i 15 w związku z art. 9 ust. 2 załącznika I do tejże umowy (prawo do równego traktowania), należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu, zgodnie z którym pracownicy będący obywatelami państwa członkowskiego UE lub EOG (w tym Niemiec) i zamieszkujący w Niemczech lub w państwach UE/EOG (jako kraju ich miejsca zamieszkania lub miejsca ich zwykłego pobytu) mogą wprawdzie dobrowolnie złożyć wniosek o opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych (zwane dalej „rozliczeniem podatku na wniosek”) przychodów z pracy najemnej, które podlegają w Niemczech opodatkowaniu, w szczególności w celu uzyskania zwrotu nadpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych dzięki uwzględnieniu wydatków (kosztów uzyskania przychodu) i odliczeniu niemieckiego podatku od wynagrodzeń, potrąconego w ramach procedury poboru podatku u źródła, ale prawa tego odmawia się obywatelom niemieckim i szwajcarskim zamieszkałym w Szwajcarii?

---

(1)  Dz.U. 2002, L 114 s. 6.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/28

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 10 października 2022 r. – JK/Kirchliches Krankenhaus

(Sprawa C-630/22)

(2023/C 15/30)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesarbeitsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa, druga strona postepowania apelacyjnego i strona wnosząca rewizję: JK

Strona pozwana, strona wnosząca apelację i druga strona postępowania rewizyjnego: Kirchliches Krankenhaus

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy jest to zgodne z prawem Unii, w szczególności z dyrektywą Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (1) w świetle art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), by przepis krajowy przewidywał,
  że prywatna organizacja, której etyka oparta jest na religii,






  a) | może uznać za nieodpowiednie do zatrudnienia w jej służbach osoby, które wystąpiły z określonej wspólnoty religijnej przed nawiązaniem stosunku pracy; lub |
| --- | --- | --- |

1)

Czy jest to zgodne z prawem Unii, w szczególności z dyrektywą Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (1) w świetle art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), by przepis krajowy przewidywał,

że prywatna organizacja, której etyka oparta jest na religii,

a)

może uznać za nieodpowiednie do zatrudnienia w jej służbach osoby, które wystąpiły z określonej wspólnoty religijnej przed nawiązaniem stosunku pracy; lub

| b) | może wymagać od osób świadczących pracę dla niej, aby nie występowały one z określonej wspólnoty religijnej przed nawiązaniem stosunku pracy; lub |
| --- | --- |

b)

może wymagać od osób świadczących pracę dla niej, aby nie występowały one z określonej wspólnoty religijnej przed nawiązaniem stosunku pracy; lub

| c) | może uzależnić kontynuację stosunku pracy od tego, by osoba świadcząca pracę dla niej, która przed nawiązaniem stosunku pracy wystąpiła z określonej wspólnoty religijnej, przystąpiła z powrotem do tej wspólnoty,
  jeśli poza tym organizacja ta nie wymaga od osób świadczących pracę dla niej, aby należały one do danej wspólnoty religijnej? |
| --- | --- |

c)

może uzależnić kontynuację stosunku pracy od tego, by osoba świadcząca pracę dla niej, która przed nawiązaniem stosunku pracy wystąpiła z określonej wspólnoty religijnej, przystąpiła z powrotem do tej wspólnoty,

jeśli poza tym organizacja ta nie wymaga od osób świadczących pracę dla niej, aby należały one do danej wspólnoty religijnej?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Jakie ewentualnie dalsze wymogi obowiązują na podstawie dyrektywy 2000/78 w świetle art. 21 karty dla uzasadnienia takiego odmiennego traktowania ze względu na religię? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Jakie ewentualnie dalsze wymogi obowiązują na podstawie dyrektywy 2000/78 w świetle art. 21 karty dla uzasadnienia takiego odmiennego traktowania ze względu na religię?

---

(1)  Dz.U. 2000 L 303, s. 16.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/29

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 20 października 2022 r. – RK/Ministerstvo zdravotnictví

(Sprawa C-659/22)

(2023/C 15/31)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: RK

Druga strona postępowania: Ministerstvo zdravotnictví

Pytanie prejudycjalne

Czy przy weryfikowaniu ważności interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19, wydawanych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (1) z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19, które Republika Czeska stosuje do celów krajowych, w krajowej aplikacji „čTečka” dochodzi do przetwarzania danych osobowych w sposób zautomatyzowany w rozumieniu art. 4 pkt 2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (2) z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), tak że działanie to jest objęte materialnym zakresem stosowania ogólnego rozporządzenia o ochronie danych zgodnie z art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia?

---

(1)  Dz.U. 2021, L 211, s. 1.

(2)  Dz.U. 2016, L 119, s. 1.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/29

---

Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Malty

(Sprawa C-694/22)

(2023/C 15/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Björkland, K. Mifsud-Bonnici i R. Valletta Mallia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Malty

Skarżąca wnosi do Sądu:

| — | stwierdzenie, że nakładając na pojazdy zarejestrowane w innych państwach członkowskich przed dniem 1 stycznia 2009 r. i przywiezione na Maltę po tym dniu wyższy roczny podatek od środków transportowych niż na podobne pojazdy krajowe, na podstawie załącznika czwartego (Fourth Schedule) Motor Vehicles Registration and Licensing Act as amended by Act VI of 2009, Chapter 368 of the Laws of Malta (ustawy o rejestracji i dopuszczeniu do ruchu, zmienionej ustawą VI z 2009 r., rozdział 368 ustaw Malty), Malta uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 110 TFUE; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nakładając na pojazdy zarejestrowane w innych państwach członkowskich przed dniem 1 stycznia 2009 r. i przywiezione na Maltę po tym dniu wyższy roczny podatek od środków transportowych niż na podobne pojazdy krajowe, na podstawie załącznika czwartego (Fourth Schedule) Motor Vehicles Registration and Licensing Act as amended by Act VI of 2009, Chapter 368 of the Laws of Malta (ustawy o rejestracji i dopuszczeniu do ruchu, zmienionej ustawą VI z 2009 r., rozdział 368 ustaw Malty), Malta uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 110 TFUE; oraz

| — | obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi, że Malta uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 110 TFUE, nakładając na pojazdy zarejestrowane w innych państwach członkowskich przed dniem 1 stycznia 2009 r. i przywiezione na Maltę po tej dacie wyższy roczny podatek od środków transportowych, niż roczny podatek od środków transportowych, który jest nakładany na podobne pojazdy krajowe.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/30 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/30

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-603/19, Helsingin Bussiliikenne Oy/Komisja Europejska, wniesione w dniu 11 listopada 2022 r. przez Helsinkin Bussiliikenne Oy

(Sprawa C-697/22 P)

(2023/C 15/33)

Język postępowania: fiński

Strony

Wnosząca odwołanie: Helsingin Bussiliikenne Oy (przedstawiciele: adwokaci O. Hyvönen i N. Rosenlund)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Republika Finlandii, Nobina Oy

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 września 2022 r. w sprawie T-603/19 (1); |
| --- | --- |

—

Uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 września 2022 r. w sprawie T-603/19 (1);

| — | Uwzględnienie w całości żądań przedstawionych przez wnoszącą odwołanie przed Sądem z powodów przedstawionych w odwołaniu; oraz |
| --- | --- |

—

Uwzględnienie w całości żądań przedstawionych przez wnoszącą odwołanie przed Sądem z powodów przedstawionych w odwołaniu; oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów poniesionych przez Helsingin Bussiliikenne Oy w postępowaniu przed Sądem Unii Europejskiej i Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wraz z odsetkami ustawowymi. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów poniesionych przez Helsingin Bussiliikenne Oy w postępowaniu przed Sądem Unii Europejskiej i Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wraz z odsetkami ustawowymi.

Zarzuty i główne argumenty

Sąd Unii Europejskiej (zwany dalej „Sądem”) rozstrzygnął sprawę T-603/19 niezgodnie z prawem Unii i z naruszeniem prawa oddalił skargę wniesioną przez Helsingin Bussiliikenne Oy.

Sąd błędnie rozpatrzył zarzut pierwszy, dotyczący istotnego błędu proceduralnego, ponieważ zaskarżona decyzja Komisji została wydana z naruszeniem praw proceduralnych skarżącej.

Sąd również błędnie rozpatrzył zarzut czwarty w zakresie, w jakim dotyczy on poszanowania zasady proporcjonalności.

Wyrok Sądu narusza art. 108 ust. 2 TFUE i art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (2), a także podstawowe zasady prawa Unii, a mianowicie prawo każdej osoby do bycia wysłuchanym w sprawie, która jej dotyczy, oraz zasadę proporcjonalności.

Wnosząca odwołanie podnosi w nim, że prawo do bycia wysłuchanym w postępowaniu administracyjnym stanowi prawo podstawowe. Wykluczenie możliwości wysłuchania zainteresowanej strony przed wydaniem decyzji niezgodnej z jej interesami stanowi istotne uchybienie proceduralne.

Wnosząca odwołanie utrzymuje również, że żądanie zwrotu pomocy w nadmiernie wysokiej kwocie stanowi środek sprzeczny z zasadą proporcjonalności i z celem realizowanym przez zwrot. Jeżeli żądanie zwrotu dotyczy nabywcy przedsiębiorstwa, należy zawsze zbadać, w jakim stopniu ewentualnie nadal korzysta on z zakazanej pomocy państwa, to znaczy ustalić kwotę przeniesionej korzyści.

---

(1)  EU:T:2022:555.

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/31

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-642/19, JCDecaux Street Fourniture Belgium/Komisja, wniesione w dniu 17 listopada 2022 r. przez JCDecaux Street Furniture Belgium

(Sprawa C-710/22 P)

(2023/C 15/34)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: JCDecaux Street Furniture Belgium (przedstawiciele: A. Winckler, M. Malanda, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Clear Channel Belgium

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 7 września 2022 r. w sprawie T-642/19, JCDecaux Street Furniture Belgium/Komisja; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 7 września 2022 r. w sprawie T-642/19, JCDecaux Street Furniture Belgium/Komisja;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych przez JCDecaux w pierwszej instancji oraz stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji Europejskiej C(2019) 4466 z dnia 24 czerwca 2019 r. dotyczącej pomocy państwa SA.33078 (2015/C) (ex 2015/NN) wdrożonej przez Belgię na rzecz JCDecaux Belgium Publicité, w zakresie, w jakim w decyzji tej stwierdzono istnienie niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa na rzecz JCDecaux na podstawie umowy z 1984 r., a także art. 2 i 4 wskazanej decyzji, w zakresie, w jakim nakazano w nich odzyskanie tej pomocy od JCDecaux przez państwo belgijskie; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych przez JCDecaux w pierwszej instancji oraz stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji Europejskiej C(2019) 4466 z dnia 24 czerwca 2019 r. dotyczącej pomocy państwa SA.33078 (2015/C) (ex 2015/NN) wdrożonej przez Belgię na rzecz JCDecaux Belgium Publicité, w zakresie, w jakim w decyzji tej stwierdzono istnienie niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa na rzecz JCDecaux na podstawie umowy z 1984 r., a także art. 2 i 4 wskazanej decyzji, w zakresie, w jakim nakazano w nich odzyskanie tej pomocy od JCDecaux przez państwo belgijskie;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania JCDecaux podnosi, że Sąd przedstawił w swym wyroku wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie oraz naruszył prawo, uznając, że eksploatacja przez JCDecaux określonych nośników reklamowych objętych umową z 1984 r. po upływie terminu ich demontażu stanowi korzyść gospodarczą, a także przeinaczył okoliczności faktyczne, uznając, że utrzymane nośniki reklamowe są objęte postanowieniami umowy z 1999 r., w myśl których należało uiszczać „opłaty z tytułu najmu i podatki”.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/32

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 9 sierpnia 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Amtsgericht Köln – Niemcy) – AC (C-148/20), DF (C-149/20), BD (C-150/20)/Deutsche Lufthansa AG, przy udziale: Bundeskriminalamt (C-150/20),

(Sprawy połączone od C-148/20 do C-150/20) (1)

(2023/C 15/35)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie spraw.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/32

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 sierpnia 2022 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Verwaltungsgericht Wiesbaden – Niemcy) – JV (C-215/20), OC (C-222/20)/Bundesrepublik Deutschland

(Sprawy połączone C-215/20 i C-222/20) (1)

(2023/C 15/36)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie spraw.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/32

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Ustavno sodišče Republike Slovenije – Słowenia) – postępowanie wszczęte przez Varuh človekovih pravic Republike Slovenije, przy udziale: Državni zbor Republike Slovenije, Vlada Republike Slovenije

(Sprawa C-486/20) (1)

(2023/C 15/37)

Język postępowania: słoweński

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 414 z 30.11.2020.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/32

---

Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 7 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca do Porto – Juízo Central Cível – Portugalia) – Portugália – Administração de Patrimónios, SGPS, SA/Banco BPI

(Sprawa C-448/21) (1)

(2023/C 15/38)

Język postępowania: portugalski

Prezes piątej izby Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 452 z 8.11.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/33

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 sierpnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 2 de León – Hiszpania) – ACNC/Unicaja Banco, SA

(Sprawa C-652/21) (1)

(2023/C 15/39)

Język postępowania: hiszpański

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 244 z 27.6.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/33

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 9 września 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Bułgarii

(Sprawa C-789/21) (1)

(2023/C 15/40)

Język postępowania: bułgarski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 84 z 21.2.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/33

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – ME/État belge

(Sprawa C-191/22) (1)

(2023/C 15/41)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 213 z 30.5.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/33

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 8 sierpnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – TR, UQ/FTI Touristik GmbH

(Sprawa C-193/22) (1)

(2023/C 15/42)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 237 z 20.6.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/34 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/34

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 września 2022 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga

(Sprawa C-214/22) (1)

(2023/C 15/43)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 191 z 10.5.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/34 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/34

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 września 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Research Consorzio Stabile Scarl, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), C.I.S.A. SpA, występująca we własnym imieniu i jako mocodawca będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), Debar Costruzioni SpA, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw wraz z Consorzio Stabile COM Scarl, C.N. Costruzioni Generali SpA i Edil.Co. Srl, Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa/Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa, Debar Costruzioni SpA, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw wraz z Consorzio Stabile COM Scarl, C.N. Costruzioni Generali SpA i Edil.Co. Srl, Research Consorzio Stabile Scarl, występująca we własnym imieniu i jako pełnomocnik będącego w trakcie tworzenia stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), C.I.S.A. SpA, występująca we własnym imieniu i jako mocodawca tego samego stowarzyszenia przedsiębiorstw (Research-Cisa), przy udziale: Invitalia – Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa

(Sprawa C-215/22) (1)

(2023/C 15/44)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 244 z 27.6.2022.

---

Sąd

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/35 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/35

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Kambodża i CRF/Komisja

(Sprawa T-246/19) (1)

(Środki ochronne - Rynek ryżu - Przywóz ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy - Rozporządzenie (UE) nr 978/2012 - Pojęcie „producentów unijnych” - Pojęcie „produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących” - Poważne trudności - Prawo do obrony - Istotne fakty i ustalenia - Oczywiste błędy w ocenie)

(2023/C 15/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Kambodży, Cambodia Rice Federation (CRF) (Phnom Penh, Kambodża) (przedstawiciele: adwokaci R. Antonini, E. Monard i B. Maniatis)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Biolan, H. Leupold i E. Schmidt, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Ente Nazionale Risi (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Di Gianni i A. Scalini), Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, którą wspierał P. Gentili, avvocato dello Stato)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/67 z dnia 16 stycznia 2019 r. wprowadzającego środki ochronne wobec przywozu ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy (Dz.U. 2019, L 15, s. 5), na mocy którego Komisja Europejska przywróciła stawki celne określone we wspólnej taryfie celnej na przywóz tego ryżu w okresie trzech lat i wprowadziła stopniowe obniżanie mających zastosowanie stawek celnych.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/67 z dnia 16 stycznia 2019 r. wprowadzającego środki ochronne wobec przywozu ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/67 z dnia 16 stycznia 2019 r. wprowadzającego środki ochronne wobec przywozu ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Królestwo Kambodży i Cambodia Rice Federation (CRF). |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Królestwo Kambodży i Cambodia Rice Federation (CRF).

| 3) | Republika Włoska i Ente Nazionale Risi pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Włoska i Ente Nazionale Risi pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/36

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Ryanair/Komisja (Croatia Airlines; COVID-19)

(Sprawa T-111/21) (1)

(Pomoc państwa - Chorwacki rynek transportu lotniczego - Pomoc przyznana przez Chorwację przewoźnikowi lotniczemu w ramach pandemii COVID-19 - Dotacja bezpośrednia - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Skarga o stwierdzenie nieważności - Indywidualne oddziaływanie - Dopuszczalność - Poważne trudności - Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniem nadzwyczajnym - Równość traktowania - Swoboda przedsiębiorczości - Swoboda świadczenia usług - Ocena szkody - Obowiązek uzasadnienia)

(2023/C 15/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci E. Vahida, F-C. Laprévote, V. Blanc, S. Rating i I. Metaxas-Maranghidis)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn i C. Georgieva, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Chorwacji (przedstawiciel: G. Vidović Mesarek, pełnomocnik)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 8608 final z dnia 30 listopada 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.55373 (2020/N) – Chorwacja – COVID-19 – Odszkodowanie na rzecz Croatia Airlines (Dz.U. 2021, C 17, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ryanair DAC pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Ryanair DAC pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Chorwacji pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Chorwacji pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 19.4.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/36

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe/Commission

(Sprawa T-158/21) (1)

(Prawo instytucjonalne - Europejska inicjatywa obywatelska - „Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe” - Komunikat Komisji przedstawiający powody nieprzedłożenia wniosków dotyczących aktów prawnych zawartych w europejskiej inicjatywie obywatelskiej - Obowiązek uzasadnienia - Równość traktowania - Zasada dobrej administracji - Oczywisty błąd w ocenie)

(2023/C 15/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Citizens’ Committee of the European Citizens’ Initiative „Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe” (przedstawiciel: adwokat T. Hieber)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Martínez del Peral, I. Rubene, E. Stamate i D. Drambozova, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Węgry (przedstawiciele: M. Fehér i K. Szíjjártó, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Grecka (przedstawiciel: T. Papadopoulou, pełnomocnik), Republika Słowacka (przedstawiciel: E. Drugda, pełnomocnik)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE skarżący żąda stwierdzenia nieważności komunikatu Komisji C(2021) 171 final z dnia 14 stycznia 2021 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej „Minority SafePack – milion podpisów za różnorodnością w Europie”.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Citizens’ Committee of the European Citizens’ Initiative „Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe” pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Citizens’ Committee of the European Citizens’ Initiative „Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe” pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Grecka, Węgry i Republika Słowacka pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Grecka, Węgry i Republika Słowacka pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/37 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/37

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – QM/Europol

(Sprawa T-164/21) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Nieprzedłużenie na czas nieokreślony umowy zawartej na czas określony - Interes służby - Naruszenie prawa - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do bycia wysłuchanym - Zasada dobrej administracji - Obowiązek dbałości)

(2023/C 15/48)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: QM (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (przedstawiciele: A. Nunzi, O. Sajin i C. Falmagne, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów A. Duron i D. Waelbroecka)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 270 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) z dnia 27 maja 2020 r. o nieprzedłużeniu z nim na czas nieokreślony umowy o pracę, a także w razie potrzeby, o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 grudnia 2020 r. oddalającej jego zażalenie.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | QM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

QM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 189 z 17.5.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/38 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/38

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Spółka Elmar Wolf/EUIPO – Fuxtec (Przedstawienie głowy zwierzęcia)

(Sprawa T-596/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy przedstawiający głowę - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający głowę psa - Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy przedstawiający głowę psa - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd)

(2023/C 15/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Spółka Elmar Wolf (Wissembourg, Francja) (przedstawiciel: N. Boespflug, avocat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Fuxtec GmbH (Herrenberg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Hammer i C. Koller)

Przedmiot

Skarżąca, w skardze opartej na art. 263 TFUE, żąda stwierdzenia nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 5 lipca 2021 r. (sprawa R 2834/2019-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ponieważ spółka Elmar Wolf przegrała sprawę, należy – zgodnie z żądaniem Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) – obciążyć ją kosztami postepowania. |
| --- | --- |

2)

Ponieważ spółka Elmar Wolf przegrała sprawę, należy – zgodnie z żądaniem Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) – obciążyć ją kosztami postepowania.

---

(1)  Dz.U. C 462 z 15.11.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/39 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/39

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – L’Oréal/EUIPO – Heinze (K K WATER)

(Sprawa T-610/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego K K WATER - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy K - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 15/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: L’Oréal (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i D. Gája, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Arne-Patrik Heinze (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat N. Dauskardt)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 21 czerwca 2021 r. (sprawa R 2327/2020-2).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 21 czerwca 2021 r. (sprawa R 2327/2020-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 21 czerwca 2021 r. (sprawa R 2327/2020-2).

| 2) | EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez L’Oréal, w tym koszty poniesione w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

2)

EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez L’Oréal, w tym koszty poniesione w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

| 3) | Arne-Patrik Heinze pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Arne-Patrik Heinze pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 481 z 29.11.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/39 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/39

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – CB/EUIPO – China Construction Bank (CCB)

(Sprawa T-639/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego CCB - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy CB - Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy CB - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Renoma i wysoce odróżniający charakter wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. ust. 5 rozporządzenia 2017/1001] - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)

(2023/C 15/51)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Groupement des cartes bancaires (CB) (przedstawiciel: adwokat C. Herissay Ducamp)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: China Construction Bank Corp. (Pekin, Chiny) (przedstawiciel: adwokat C. Gommers)

Przedmiot

Skargą wniesioną na podstawie art. 263 TFUE skarżący żąda stwierdzenia nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 30 lipca 2021 r. (sprawa R 1305/2020-2).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Groupement des cartes bancaires (CB) zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Groupement des cartes bancaires (CB) zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 481 z 29.11.2021.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/40

---

Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Financiere Batteur/EUIPO – Leno Beauty (by L.e.n.o beauty)

(Sprawa T-779/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego by L.e.n.o beauty - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy LAINO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 15/52)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Financiere Batteur (Hérouville-Saint-Clair, Francja) (przedstawiciele: P. Greffe i F. Donaud, avocats)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: V. Ruzek, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Leno Beauty Sas (Vintimille, Włochy)

Przedmiot

Skarżąca, w skardze opartej na art. 263 TFUE, żąda stwierdzenia nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 13 października 2021 r. (sprawa R 514/2021-2).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Financiere Batteur zostaje obciążona kosztami postepowania. |
| --- | --- |

2)

Financiere Batteur zostaje obciążona kosztami postepowania.

---

(1)  Dz.U. C 73 z 14.2.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/41 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/41

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 20 października 2022 r. – PB/Komisja

(Sprawa T-407/21 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Zamówienia publiczne na usługi - Nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie udzielenia zamówienia - Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot - Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Pilny charakter - Fumus boni iuris - Wyważenie interesów)

(2023/C 15/53)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: PB (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Araujo Arce, J. Estrada de Solà i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżący domaga się, po pierwsze, zawieszenia wykonania decyzji Komisji C(2021) 3338 final z dnia 5 maja 2021 r. w sprawie odzyskania kwoty 5 038 737,86 EUR wraz z odsetkami należnej od członka zarządu spółki [dane poufne utajnione] oraz, po drugie, nakazania Komisji Europejskiej, by do czasu rozpoznania przez Sąd skargi w postępowaniu głównym nie przystępowała w żaden sposób do odzyskania kwoty określonej w tej decyzji, w szczególności poprzez wykonanie noty obciążeniowej.

Sentencja

| 1) | Zawiesza się wykonanie decyzji Komisji C(2021) 3338 final z dnia 5 maja 2021 r. w sprawie odzyskania kwoty 5 038 737,86 EUR wraz z odsetkami należnej od członka zarządu spółki [dane poufne utajnione]. |
| --- | --- |

1)

Zawiesza się wykonanie decyzji Komisji C(2021) 3338 final z dnia 5 maja 2021 r. w sprawie odzyskania kwoty 5 038 737,86 EUR wraz z odsetkami należnej od członka zarządu spółki [dane poufne utajnione].

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/41 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/41

---

Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2022 r. – WO/Prokuratura Europejska

(Sprawa T-603/21) (1)

(Służba publiczna - Powoływanie prokuratorów europejskich oddelegowanych do Prokuratury Europejskiej - Kandydat wyznaczony przez [dane poufne] - Odmowa powołania skarżącego przez Kolegium Prokuratorów - Brak sporu między Unią a jednym z jej pracowników w granicach i na warunkach określonych w regulaminie pracowniczym oraz WZIP - Artykuł 270 TFUE - Oczywisty brak właściwości)

(2023/C 15/54)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: WO (przedstawiciel: adwokat V. Vitkovskis)

Strona pozwana: Prokuratura Europejska (przedstawiciele: L. De Matteis i J. Castillo García, pełnomocnicy)

Przedmiot

W swojej skardze na podstawie art. 270 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium Prokuratorów nr 28/2021 z dnia 21 kwietnia 2021 r. odrzucającej kandydaturę na stanowisko oddelegowanego prokuratora europejskiego Prokuratury Europejskiej w [dane poufne].

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | WO zostaje obciążony kosztami, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

WO zostaje obciążony kosztami, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 513 z 20.12.2021

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/42 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 października 2022 r. – Swords/Komisja i ECDC

(Sprawa T-55/22) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Zdrowie publiczne - Środki wprowadzone w Unii w celu zwalczania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 - Sprawozdania z oceny ryzyka sporządzone przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) - Akty niepodlegające zaskarżeniu - Komunikat Komisji Europejskiej i skoordynowane podejście opublikowane na podstawie sprawozdań z oceny ryzyka ECDC - Zarzut niezgodności z prawem - Niedopuszczalność)

(2023/C 15/55)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Patrick Swords (Dublin, Irlandia) (przedstawiciel: adwokat G. Byrne)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Szmytkowska i F. van Schaik, pełnomocnicy) i Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) (przedstawiciele: R. Malacalza, M.-A. Ekström i E. Sinclair, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skargą wniesioną na podstawie art. 263 TFUE strona skarżąca żąda stwierdzenia nieważności sprawozdań z oceny ryzyka sporządzonych przez Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) w związku z pandemią COVID-19 w dniach 24 i 26 listopada i w dniach 2 i 15 grudnia 2021 r. oraz braku zastosowania, na podstawie art. 277 TFUE, komunikatu Komisji Europejskiej do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 1 grudnia 2021 r. zatytułowanego „Wspólne reagowanie na obecne i nowe wyzwania związane z COVID-19 [COM(2021) 764 final] oraz skoordynowanego podejścia, zaakceptowanego przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia (KBZ), opublikowanego przez Komisję w dniu 8 grudnia 2021 r., które opierały się na zakwestionowanych opiniach naukowych

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Patrick Swords zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Patrick Swords zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 119 z 14.3.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/43 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/43

---

Skarga wniesiona w dniu 6 października 2022 r. – RS/EBI

(Sprawa T-624/22)

(2023/C 15/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: RS (przedstawiciel: adwokat B. Maréchal)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności: (i) decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (zwanego dalej „EBI”) z określonego dnia, której przedmiotem było „Nieprzekształcenie umowy o pracę na czas określony”, odrzucającej przedstawione w imieniu skarżącego argumenty za przekształceniem na czas nieokreślony jego umowy o pracę; (ii) decyzji EBI informującej skarżącego, że jego zatrudnienie w Europejskim Banku Inwestycyjnym zakończy się z określoną datą; oraz (iii) decyzji EBI wydanej z określoną datą, oddalającej wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy przez administrację, który to wniosek: (1o) kwestionuje decyzję o nieprzekształceniu umowy ze skarżącym z umowy o pracę na czas określony na umowę o pracę na czas nieokreślony w EBI, oraz (2o) wskazuje na związane z tym naruszenia praw podstawowych skarżącego przez EBI (zwane dalej „spornymi decyzjami”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności: (i) decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (zwanego dalej „EBI”) z określonego dnia, której przedmiotem było „Nieprzekształcenie umowy o pracę na czas określony”, odrzucającej przedstawione w imieniu skarżącego argumenty za przekształceniem na czas nieokreślony jego umowy o pracę; (ii) decyzji EBI informującej skarżącego, że jego zatrudnienie w Europejskim Banku Inwestycyjnym zakończy się z określoną datą; oraz (iii) decyzji EBI wydanej z określoną datą, oddalającej wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy przez administrację, który to wniosek: (1o) kwestionuje decyzję o nieprzekształceniu umowy ze skarżącym z umowy o pracę na czas określony na umowę o pracę na czas nieokreślony w EBI, oraz (2o) wskazuje na związane z tym naruszenia praw podstawowych skarżącego przez EBI (zwane dalej „spornymi decyzjami”);

| — | ewentualnie, zmianę spornych decyzji; a także |
| --- | --- |

—

ewentualnie, zmianę spornych decyzji; a także

| — | zasądzenie odszkodowania w związku ze szkodą materialną, jaką poniósł lub poniesie skarżący w wyniku wydania spornych decyzji odmownych w sprawie przekształcenia jego umowy o pracę, w wysokości 193 882,98 EUR, obejmującej utratę wynagrodzenia, różnicę w wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz utratę zwrotu kosztów utrzymania rodziny, jak również utratę świadczeń emerytalno-rentowych; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania w związku ze szkodą materialną, jaką poniósł lub poniesie skarżący w wyniku wydania spornych decyzji odmownych w sprawie przekształcenia jego umowy o pracę, w wysokości 193 882,98 EUR, obejmującej utratę wynagrodzenia, różnicę w wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz utratę zwrotu kosztów utrzymania rodziny, jak również utratę świadczeń emerytalno-rentowych;

| — | zasądzenie odszkodowania w związku z naruszeniem prawa do prywatności i ochrony danych osobowych skarżącego, jego prawa do dobrej administracji oraz prawa do skutecznego środka prawnego i rzetelnego procesu w wysokości 20 000 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania w związku z naruszeniem prawa do prywatności i ochrony danych osobowych skarżącego, jego prawa do dobrej administracji oraz prawa do skutecznego środka prawnego i rzetelnego procesu w wysokości 20 000 EUR;

| — | zasądzenie zadośćuczynienia za doznane przez skarżącego krzywdę i poczucie zagrożenia w wysokości 20 000 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie zadośćuczynienia za doznane przez skarżącego krzywdę i poczucie zagrożenia w wysokości 20 000 EUR;

| — | zasądzenie odszkodowania za koszty poniesione w wyniku niezgodnych z prawem zachowań, działań i zaniechań EBI, których skutki dotknęły skarżącego, wstępnie oszacowanego na kwotę 20 000 EUR (z VAT); |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania za koszty poniesione w wyniku niezgodnych z prawem zachowań, działań i zaniechań EBI, których skutki dotknęły skarżącego, wstępnie oszacowanego na kwotę 20 000 EUR (z VAT);

| — | obciążenie pozwanego kosztami w niniejszym postępowaniu, tymczasowo oszacowanymi na 15 000 EUR. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami w niniejszym postępowaniu, tymczasowo oszacowanymi na 15 000 EUR.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi przedstawione poniżej zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że podnoszone powody ewentualnego nieprzekształcenia umowy wynikają z obiektywnie stwierdzonego naruszenia prawa do poufności, prawa do prywatności i prawa do ochrony danych osobowych strony skarżącej. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący konfliktu interesów i stronniczości procedur wykorzystanych do uzasadnienia spornych decyzji o nieprzekształceniu umowy o pracę skarżącego i wynikającego stąd naruszenia prawa skarżącego do obrony. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący braku poważnego uzasadnienia i nieproporcjonalnego charakteru spornych decyzji o nieprzekształceniu umowy o pracę skarżącego z pozwanym i związanych z tym naruszeń praw skarżącego. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący obiektywnie stwierdzonego naruszenia prawa skarżącego do dobrej administracji, w tym: prawa do bycia wysłuchanym [art. 41 ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”)], prawa do dostępu do swoich akt i, w związku z tym do spontanicznego i terminowego otrzymywania informacji o postępach lub wynikach każdej procedury instytucjonalnej, w której skarżący brał udział [art. 41 ust. 2 lit. b) karty], oraz prawa do bezstronnego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie (art. 41 ust. 1 karty). |
| --- | --- |

4.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/44 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/44

---

Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2022 r. – Vima World, SA/Komisja

(Sprawa T-671/22)

(2023/C 15/57)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Vima World, SA (Miasto Panama, Panama) (przedstawiciel: P. Braz, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 i art. 4–6 decyzji Komisji (UE) 2022/1414 z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM) – Schemat III; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 i art. 4–6 decyzji Komisji (UE) 2022/1414 z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM) – Schemat III;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych i prawnych, ponieważ w tym konkretnym przypadku środek nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ dochody uzyskane na terytorium Zona Franca da Madeira (zwanym dalej „ZFM”) podlegały opodatkowaniu w Hiszpanii. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych i prawnych, ponieważ w tym konkretnym przypadku środek nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ dochody uzyskane na terytorium Zona Franca da Madeira (zwanym dalej „ZFM”) podlegały opodatkowaniu w Hiszpanii.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa konkurencji z tego względu, iż w niniejszym przypadku decyzja o odzyskaniu bezprawnie udzielonej pomocy prowadzi do podwójnego opodatkowania zysków osiągniętych w ZFM. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa konkurencji z tego względu, iż w niniejszym przypadku decyzja o odzyskaniu bezprawnie udzielonej pomocy prowadzi do podwójnego opodatkowania zysków osiągniętych w ZFM.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący błędu w ustaleniach prawnych w zaskarżonej decyzji, ponieważ Schemat III ZFM spełnia przesłanki utworzenia lub utrzymania stanowisk pracy w Autonomicznym Regionie Madery przewidziane w decyzjach C(2007) 3037 final i C(2013) 4043 final w art. 107 i 108 TFUE i w wytycznych z 2007 r. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący błędu w ustaleniach prawnych w zaskarżonej decyzji, ponieważ Schemat III ZFM spełnia przesłanki utworzenia lub utrzymania stanowisk pracy w Autonomicznym Regionie Madery przewidziane w decyzjach C(2007) 3037 final i C(2013) 4043 final w art. 107 i 108 TFUE i w wytycznych z 2007 r.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych i prawnych w zaskarżonej decyzji, ponieważ w decyzji tej przewidziane w decyzjach C(2007) 3037 final I C(2013) 4043 final pojęcie „działalność rzeczywiście i materialnie prowadzona na Maderze” zostało zinterpretowane w sposób zawężający. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych i prawnych w zaskarżonej decyzji, ponieważ w decyzji tej przewidziane w decyzjach C(2007) 3037 final I C(2013) 4043 final pojęcie „działalność rzeczywiście i materialnie prowadzona na Maderze” zostało zinterpretowane w sposób zawężający.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasad pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasad pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa poprzez uchybienie obowiązkowi uzasadnienia ustanowionemu w art. 296 TFUE. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa poprzez uchybienie obowiązkowi uzasadnienia ustanowionemu w art. 296 TFUE.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/45 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/45

---

Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2022 r.– Portal Golf Gestión / EUIPO – Augusta National (imaster.golf)

(Sprawa T-677/22)

(2023/C 15/58)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Portal Golf Gestión, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Garrido Pastor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Augusta National, Inc. (Augusta, Georgia, Stany Zjednoczone Ameryki)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „imaster.golf” – zgłoszenie nr 17 995 602

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 sierpnia 2022 r. w sprawie R 2204/2021-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | dopuszczenie rejestracji zgłoszonego znaku towarowego w odniesieniu do wszystkich towarów i usług objętych zgłoszeniem; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie rejestracji zgłoszonego znaku towarowego w odniesieniu do wszystkich towarów i usług objętych zgłoszeniem;

| — | zmianę wydanych przez Wydział Sprzeciwów i Izbę Odwoławczą decyzji zasądzających koszty na rzecz strony przeciwnej; |
| --- | --- |

—

zmianę wydanych przez Wydział Sprzeciwów i Izbę Odwoławczą decyzji zasądzających koszty na rzecz strony przeciwnej;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/45 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/45

---

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2022 r. – Shaman Spirits/EUIPO – Global Drinks Finland (LAPLANDIA Land of purity i in.)

(Sprawa T-679/22)

(2023/C 15/59)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Oy Shaman Spirits Ltd (Tyrnävä, Finlandia) (przedstawiciel: adwokat R. Almaraz Palmero)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Global Drinks Finland Oy (Helsinki, Finlandia)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzne unijne znaki towarowe „LAPLANDIA Land of purity” i in. – unijne znaki towarowe nr 6 491 914, nr 7 087 281 i nr 14 786 883

Postępowanie przed EUIPO: Procedura dokonywania wpisu licencji do rejestru

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 września 2022 r. w sprawie R 909/2021-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania przed Sądem w tym kosztami związanymi z postepowaniem przed Pierwszą Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania przed Sądem w tym kosztami związanymi z postepowaniem przed Pierwszą Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 25, 26 i 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 25, 26 i 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 19 i 20 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 19 i 20 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 103 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 103 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/46 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/46

---

Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2022 r. – Nicoventures Trading i in./Komisja

(Sprawa T-706/22)

(2023/C 15/60)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nicoventures Trading Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) oraz 5 innych skarżących (przedstawiciele: L. Van den Hende, M. Schonberg, J. Penz-Evren i P. Wytinck, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonego środka (1) w całości; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonego środka (1) w całości; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, zgodnie z którym zaskarżony środek wykracza poza uprawnienia delegowane Komisji na podstawie art. 7 ust. 12 i art. 11 ust. 6 dyrektywy 2014/40/UE (2), z następujących powodów:






  — | regulując nowatorskie wyroby towarowe, zaskarżony środek niezgodnie z prawem odnosi się do „istotnego elementu” w rozumieniu art. 290 ust. 1 TFUE; |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym zaskarżony środek wykracza poza uprawnienia delegowane Komisji na podstawie art. 7 ust. 12 i art. 11 ust. 6 dyrektywy 2014/40/UE (2), z następujących powodów:

—

regulując nowatorskie wyroby towarowe, zaskarżony środek niezgodnie z prawem odnosi się do „istotnego elementu” w rozumieniu art. 290 ust. 1 TFUE;

| — | zaskarżony środek niezgodnie z prawem wprowadza nową „konkretną kategorię wyrobów” do celów dyrektyw 2014/40/UE oraz w rezultacie narusza również ogólne zasady prawa Unii pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań; |
| --- | --- |

—

zaskarżony środek niezgodnie z prawem wprowadza nową „konkretną kategorię wyrobów” do celów dyrektyw 2014/40/UE oraz w rezultacie narusza również ogólne zasady prawa Unii pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań;

| — | zaskarżony środek wprowadza nową „konkretną kategorię wyrobów”, która jest niezgodna z systemem dyrektywy 2014/40/UE, i w rezultacie niezgodna z prawem; oraz |
| --- | --- |

—

zaskarżony środek wprowadza nową „konkretną kategorię wyrobów”, która jest niezgodna z systemem dyrektywy 2014/40/UE, i w rezultacie niezgodna z prawem; oraz

| — | podejście Komisji w ramach oceny występowania „istotnej zmiany okoliczności” wykracza poza cel powierzonego jej zadania. |
| --- | --- |

—

podejście Komisji w ramach oceny występowania „istotnej zmiany okoliczności” wykracza poza cel powierzonego jej zadania.

| 2. | Zarzut drugi wskazujący na brak uzasadnienia wymaganego zgodnie z art. 296 TFEU oraz naruszenie zasady dobrej administracji. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi wskazujący na brak uzasadnienia wymaganego zgodnie z art. 296 TFEU oraz naruszenie zasady dobrej administracji.

---

(1)  Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2022/2100 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE w odniesieniu do zniesienia niektórych zwolnień w przypadku podgrzewanych wyrobów tytoniowych (Dz.U. 2022, L 283, s. 4).

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE (Dz.U. 2014, L 127, s. 1).

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/47 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/47

---

Skarga wniesiona w dniu 8 listopada 2022 r. – Puma/EUIPO – Herno (HERZO)

(Sprawa T-719/22)

(2023/C 15/61)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Puma SE (Herzogenaurach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Schunke i P. Trieb)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Herno SpA (Lesa, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy HERZO – zgłoszenie nr 18 194 554

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 lipca 2022 r. w sprawie R 297/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/48 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/48

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 listopada 2022 r. – Hahn Rechtsanwälte /Komisja

(Sprawa T-87/22) (1)

(2023/C 15/62)

Język postępowania: niemiecki

Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 19.4.2022.

---

| 16.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 15/48 |
| --- | --- | --- | --- |

16.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 15/48

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 listopada 2022 r. – 1906 Collins/EUIPO – Peace United (bâoli BEACH)

(Sprawa T-160/22) (1)

(2023/C 15/63)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 207 z 23.5.2022.

---