# Dziennik Urzędowy L 52/2012

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2012.052.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 52 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5524 lutego 2012 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.052.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 52

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5524 lutego 2012

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | | 2012/113/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a rządem Republiki Indonezji dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych | 1 |
| | | 2012/114/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie stanowiska, które ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku o przyznanie przez WTO zwolnienia dotyczącego dodatkowych autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Europejską Pakistanowi | 2 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 160/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. ustalające z góry stawkę dopłat do prywatnego przechowywania masła na rok 2012 | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 161/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie środków ochrony zasobów plamiaka w wodach na zachód od Szkocji | 6 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 162/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 8 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 163/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj | 10 |
| | | DECYZJE |
| | | 2012/115/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 10 lutego 2012 r. ustanawiająca przepisy dotyczące przejściowych planów krajowych, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 612)

   (
  1
  ) | 12 |
| | | 2012/116/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 22 lutego 2012 r. przewidująca tymczasowy obrót materiałem siewnym gatunku Triticum durum Desf. należącym do odmiany Marialva i niespełniającym wymogów dyrektywy Rady 66/402/EWG w zakresie maksymalnej zawartości nasion pszenicy (Triticum aestivum L.)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 1114) | 26 |
| | | 2012/117/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie stworzenia wykazu ważnych momentów decyzyjnych do celów oceny realizacji programu Galileo w odniesieniu do centrów i stacji naziemnych, które mają powstać w ramach fazy rozwoju i fazy rozmieszczania programu | 28 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

2012/113/UE

*

Decyzja Rady z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a rządem Republiki Indonezji dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

1

2012/114/UE

*

Decyzja Rady z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie stanowiska, które ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku o przyznanie przez WTO zwolnienia dotyczącego dodatkowych autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Europejską Pakistanowi

2

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 160/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. ustalające z góry stawkę dopłat do prywatnego przechowywania masła na rok 2012

3

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 161/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie środków ochrony zasobów plamiaka w wodach na zachód od Szkocji

6

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 162/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

8

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 163/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj

10

DECYZJE

2012/115/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 10 lutego 2012 r. ustanawiająca przepisy dotyczące przejściowych planów krajowych, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 612)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 612)

1

12

2012/116/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 22 lutego 2012 r. przewidująca tymczasowy obrót materiałem siewnym gatunku Triticum durum Desf. należącym do odmiany Marialva i niespełniającym wymogów dyrektywy Rady 66/402/EWG w zakresie maksymalnej zawartości nasion pszenicy (Triticum aestivum L.)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 1114)

Triticum durum

Triticum aestivum

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 1114)

26

2012/117/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie stworzenia wykazu ważnych momentów decyzyjnych do celów oceny realizacji programu Galileo w odniesieniu do centrów i stacji naziemnych, które mają powstać w ramach fazy rozwoju i fazy rozmieszczania programu

28

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 282 z 28.10.2011) | 32 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 282 z 28.10.2011)

(Dz.U. L 282 z 28.10.2011)

32

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/1

---

DECYZJA RADY

z dnia 14 lutego 2012 r.

w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a rządem Republiki Indonezji dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

(2012/113/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W decyzji z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obowiązujących umów dwustronnych umową na poziomie Unii. |
| --- | --- |

(1)

W decyzji z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obowiązujących umów dwustronnych umową na poziomie Unii.

| (2) | Zgodnie z decyzją Rady 2011/663/UE (1) Umowa między Unią Europejską a rządem Republiki Indonezji dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych (2) („umowa”) została podpisana i jest tymczasowo stosowana, z zastrzeżeniem jej zawarcia. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z decyzją Rady 2011/663/UE (1) Umowa między Unią Europejską a rządem Republiki Indonezji dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych (2) („umowa”) została podpisana i jest tymczasowo stosowana, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

| (3) | Należy zatwierdzić umowę, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatwierdzić umowę,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa między Unią Europejską a rządem Republiki Indonezji dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych (3) („umowa”) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 lutego 2012 r.

W imieniu Rady

M. LIDEGAARD

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 264 z 8.10.2011, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 264 z 8.10.2011, s. 2.

2

(3)  Umowa została opublikowana w Dz.U. L 264 z 8.10.2011, s. 2, wraz z decyzją w sprawie jej podpisania.

3

---

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/2

---

DECYZJA RADY

z dnia 14 lutego 2012 r.

w sprawie stanowiska, które ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku o przyznanie przez WTO zwolnienia dotyczącego dodatkowych autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Europejską Pakistanowi

(2012/114/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unia jest obecnie w trakcie przyjmowania przepisów przyznających dodatkowe autonomiczne preferencje handlowe Pakistanowi. Wobec braku zwolnienia Unii w niezbędnym zakresie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 oraz art. XIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (GATT 1994), traktowanie wynikające z tych dodatkowych autonomicznych preferencji handlowych należałoby rozszerzyć na wszystkie pozostałe państwa członkowskie Światowej Organizacji Handlu (WTO). W związku z powyższym właściwe jest wystąpienie z wnioskiem o zwolnienie w niezbędnym zakresie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 i art. XIII GATT 1994 na podstawie art. IX ust. 3 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu. |
| --- | --- |

(1)

Unia jest obecnie w trakcie przyjmowania przepisów przyznających dodatkowe autonomiczne preferencje handlowe Pakistanowi. Wobec braku zwolnienia Unii w niezbędnym zakresie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 oraz art. XIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (GATT 1994), traktowanie wynikające z tych dodatkowych autonomicznych preferencji handlowych należałoby rozszerzyć na wszystkie pozostałe państwa członkowskie Światowej Organizacji Handlu (WTO). W związku z powyższym właściwe jest wystąpienie z wnioskiem o zwolnienie w niezbędnym zakresie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 i art. XIII GATT 1994 na podstawie art. IX ust. 3 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu.

| (2) | Unia złożyła taki wniosek o zwolnienie w dniu 18 listopada 2010 r., a w dniach 26 października 2011 r. oraz 19 stycznia 2012 r. jego poprawioną wersję, nad którą Rada Generalna WTO będzie debatować. |
| --- | --- |

(2)

Unia złożyła taki wniosek o zwolnienie w dniu 18 listopada 2010 r., a w dniach 26 października 2011 r. oraz 19 stycznia 2012 r. jego poprawioną wersję, nad którą Rada Generalna WTO będzie debatować.

| (3) | W związku z powyższym właściwe jest ustalenie stanowiska, które ma być zajęte przez Unię na forum Rady Generalnej WTO w odniesieniu do tego wniosku, |
| --- | --- |

(3)

W związku z powyższym właściwe jest ustalenie stanowiska, które ma być zajęte przez Unię na forum Rady Generalnej WTO w odniesieniu do tego wniosku,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowiskiem, które ma być zajęte przez Unię Europejską na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu jest zatwierdzenie przyznania przez WTO zwolnienia dotyczącego dodatkowych autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Europejską Pakistanowi.

Stanowisko to jest wyrażone przez Komisję.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 lutego 2012 r.

W imieniu Rady

M. LIDEGAARD

Przewodniczący

---

ROZPORZĄDZENIA

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/3

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 160/2012

z dnia 23 lutego 2012 r.

ustalające z góry stawkę dopłat do prywatnego przechowywania masła na rok 2012

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. a) i d) w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 28 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 ustanawia przyznanie dopłat do prywatnego przechowywania masła. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 28 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 ustanawia przyznanie dopłat do prywatnego przechowywania masła.

| (2) | Zmiany cen i zapasów masła wskazują na zakłócenia równowagi na rynku, których można by uniknąć lub które można by zredukować za pomocą przechowywania sezonowego. W związku z obecną sytuacją rynkową należy przyznać dopłaty do prywatnego przechowywania masła od dnia 1 marca 2012 r. |
| --- | --- |

(2)

Zmiany cen i zapasów masła wskazują na zakłócenia równowagi na rynku, których można by uniknąć lub które można by zredukować za pomocą przechowywania sezonowego. W związku z obecną sytuacją rynkową należy przyznać dopłaty do prywatnego przechowywania masła od dnia 1 marca 2012 r.

| (3) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (2) wprowadzono wspólne zasady realizacji systemu dopłat do prywatnego przechowywania. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (2) wprowadzono wspólne zasady realizacji systemu dopłat do prywatnego przechowywania.

| (4) | Na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 dopłaty ustalone z góry mają być przyznawane zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami określonymi w rozdziale III wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(4)

Na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 dopłaty ustalone z góry mają być przyznawane zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami określonymi w rozdziale III wymienionego rozporządzenia.

| (5) | Artykuł 29 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wysokość dopłat powinna być ustalana na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnych tendencji cenowych na rynku masła świeżego i masła z zapasów. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 29 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wysokość dopłat powinna być ustalana na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnych tendencji cenowych na rynku masła świeżego i masła z zapasów.

| (6) | Należy ustalić dopłaty na pokrycie kosztów przyjęcia i wydania ze składu danych produktów oraz dziennych kosztów przechowywania w chłodni i kosztów finansowych. |
| --- | --- |

(6)

Należy ustalić dopłaty na pokrycie kosztów przyjęcia i wydania ze składu danych produktów oraz dziennych kosztów przechowywania w chłodni i kosztów finansowych.

| (7) | W celu ułatwienia wprowadzenia w życie niniejszego środka i uwzględniając praktyki obowiązujące w państwach członkowskich, dopłaty powinny odnosić się jedynie do produktów, które zostały w całości wprowadzone do składu. W związku z tym należy ustanowić odstępstwo od art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008. |
| --- | --- |

(7)

W celu ułatwienia wprowadzenia w życie niniejszego środka i uwzględniając praktyki obowiązujące w państwach członkowskich, dopłaty powinny odnosić się jedynie do produktów, które zostały w całości wprowadzone do składu. W związku z tym należy ustanowić odstępstwo od art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

| (8) | Ze względu na skuteczność administracyjną i uproszczenia administracyjne, jeśli wymagane szczegółowe informacje dotyczące przechowywania zostały przedstawione we wniosku o dofinansowanie, należy odstąpić od wymogu przekazania po zawarciu umowy tych samych informacji, określonych w art. 20 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008. |
| --- | --- |

(8)

Ze względu na skuteczność administracyjną i uproszczenia administracyjne, jeśli wymagane szczegółowe informacje dotyczące przechowywania zostały przedstawione we wniosku o dofinansowanie, należy odstąpić od wymogu przekazania po zawarciu umowy tych samych informacji, określonych w art. 20 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

| (9) | W celu uproszczenia i ze względu na skuteczność logistyczną należy pozwolić państwom członkowskim na odstąpienie od wymogu oznakowania numerem umowy każdej przechowywanej jednostki, o ile numer umowy jest wprowadzony do rejestru składu. |
| --- | --- |

(9)

W celu uproszczenia i ze względu na skuteczność logistyczną należy pozwolić państwom członkowskim na odstąpienie od wymogu oznakowania numerem umowy każdej przechowywanej jednostki, o ile numer umowy jest wprowadzony do rejestru składu.

| (10) | Mając na uwadze skuteczność administracyjną i uproszczenia administracyjne oraz uwzględniając szczególną sytuację związaną z przechowywaniem masła, kontrole przewidziane w art. 36 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 należy przeprowadzać w odniesieniu do co najmniej połowy liczby umów. W związku z tym należy ustanowić odstępstwo od przepisów tego artykułu. |
| --- | --- |

(10)

Mając na uwadze skuteczność administracyjną i uproszczenia administracyjne oraz uwzględniając szczególną sytuację związaną z przechowywaniem masła, kontrole przewidziane w art. 36 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 należy przeprowadzać w odniesieniu do co najmniej połowy liczby umów. W związku z tym należy ustanowić odstępstwo od przepisów tego artykułu.

| (11) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (3) ustanawia wspólne zasady przekazywania Komisji informacji i dokumentów przez właściwe organy państw członkowskich. Zasady te w szczególności obejmują obowiązek korzystania przez państwa członkowskie z systemów informatycznych udostępnianych przez Komisję oraz zatwierdzanie praw dostępu dla organów lub osób upoważnionych do przesyłania informacji. Ponadto rozporządzeniem tym ustanawia się wspólne zasady dotyczące systemów informatycznych w celu zagwarantowania autentyczności, integralności i trwałej czytelności przesyłanych dokumentów. Przedmiotowe rozporządzenie zapewnia także ochronę danych osobowych. |
| --- | --- |

(11)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (3) ustanawia wspólne zasady przekazywania Komisji informacji i dokumentów przez właściwe organy państw członkowskich. Zasady te w szczególności obejmują obowiązek korzystania przez państwa członkowskie z systemów informatycznych udostępnianych przez Komisję oraz zatwierdzanie praw dostępu dla organów lub osób upoważnionych do przesyłania informacji. Ponadto rozporządzeniem tym ustanawia się wspólne zasady dotyczące systemów informatycznych w celu zagwarantowania autentyczności, integralności i trwałej czytelności przesyłanych dokumentów. Przedmiotowe rozporządzenie zapewnia także ochronę danych osobowych.

| (12) | Na mocy rozporządzenia (WE) nr 792/2009 w rozporządzeniach określających szczególne zobowiązania dotyczące przekazywania informacji należy wprowadzić obowiązek stosowania systemów informatycznych zgodnie z wymienionym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(12)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 792/2009 w rozporządzeniach określających szczególne zobowiązania dotyczące przekazywania informacji należy wprowadzić obowiązek stosowania systemów informatycznych zgodnie z wymienionym rozporządzeniem.

| (13) | Komisja opracowała system informatyczny umożliwiający elektroniczne zarządzanie dokumentami i procedurami w ramach jej własnych wewnętrznych procedur oraz w relacjach z organami zaangażowanymi w realizację wspólnej polityki rolnej. |
| --- | --- |

(13)

Komisja opracowała system informatyczny umożliwiający elektroniczne zarządzanie dokumentami i procedurami w ramach jej własnych wewnętrznych procedur oraz w relacjach z organami zaangażowanymi w realizację wspólnej polityki rolnej.

| (14) | Uznaje się, że obowiązek przekazywania informacji dotyczących prywatnego przechowywania masła można spełnić za pośrednictwem tego systemu zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 792/2009, a w szczególności z przepisami określonymi w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 826/2008. |
| --- | --- |

(14)

Uznaje się, że obowiązek przekazywania informacji dotyczących prywatnego przechowywania masła można spełnić za pośrednictwem tego systemu zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 792/2009, a w szczególności z przepisami określonymi w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

| (15) | W celu zapewnienia jasności niniejsze rozporządzenie powinno wygasnąć z ostatecznym terminem ustalonym dla końca przechowywania objętego umową. |
| --- | --- |

(15)

W celu zapewnienia jasności niniejsze rozporządzenie powinno wygasnąć z ostatecznym terminem ustalonym dla końca przechowywania objętego umową.

| (16) | Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(16)

Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się dopłaty do prywatnego przechowywania masła solonego i niesolonego zgodnie z art. 28 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do umów zawartych od dnia 1 marca 2012 r.

2.   O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 826/2008.

Artykuł 2

Jednostka miary ilości określona w art. 16 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 826/2008 oznacza „przechowywaną partię”, odpowiadającą ilości produktu objętego niniejszym rozporządzeniem, o masie co najmniej jednej tony oraz jednorodnego składu i jednorodnej jakości, pochodzącą z tego samego zakładu, przyjętą do przechowywania w tym samym składzie oraz tego samego dnia.

Artykuł 3

1.   W drodze odstępstwa od przepisów art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 wnioski powinny odnosić się jedynie do produktów, które zostały w całości wprowadzone do składu.

2.   Artykuł 20 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008 nie ma zastosowania.

3.   Państwa członkowskie mogą odstąpić od wymogów określonych w art. 22 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 826/2008, dotyczących umieszczania numeru umowy, pod warunkiem że kierownik składu podejmie się wprowadzenia numeru umowy do rejestru określonego w pkt III załącznika I do tego rozporządzenia.

4.   W drodze odstępstwa od art. 36 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 na koniec okresu przechowywania objętego umową organ odpowiedzialny za kontrole przeprowadza, w trakcie całego okresu wyprowadzania ze składu od sierpnia 2012 r. do lutego 2013 r. i w odniesieniu do co najmniej połowy liczby umów, weryfikację masy i identyfikacji przechowywanego masła poprzez pobranie próbek.

Artykuł 4

1.   Dopłaty do produktów określonych w art. 1 wynoszą:

| — | 14,88 EUR za tonę przechowywanych produktów w odniesieniu do stałych kosztów przechowywania, |
| --- | --- |

—

14,88 EUR za tonę przechowywanych produktów w odniesieniu do stałych kosztów przechowywania,

| — | 0,26 EUR za tonę przechowywanych produktów i na dzień w odniesieniu do przechowywania objętego umową. |
| --- | --- |

—

0,26 EUR za tonę przechowywanych produktów i na dzień w odniesieniu do przechowywania objętego umową.

2.   Rozpoczęcie przechowywania objętego umową odbywa się wyłącznie w terminie od dnia 1 marca do dnia 15 sierpnia 2012 r. Wyprowadzenie ze składu może nastąpić wyłącznie, począwszy od dnia 16 sierpnia 2012 r. Przechowywanie objęte umową kończy się w dniu poprzedzającym wyprowadzenie ze składu lub najpóźniej ostatniego dnia lutego kolejnego roku po wprowadzeniu do składu.

3.   Dopłaty mogą być przyznane wyłącznie, jeśli okres przechowywania objętego umową wynosi od 90 do 210 dni.

Artykuł 5

1.   Państwa członkowskie informują Komisję:

| a) | najpóźniej w każdy wtorek za tydzień poprzedni – o ilościach, w odniesieniu do których podpisano umowy, oraz o ilościach produktów, w odniesieniu do których złożono wnioski o zawarcie umów, zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008; |
| --- | --- |

a)

najpóźniej w każdy wtorek za tydzień poprzedni – o ilościach, w odniesieniu do których podpisano umowy, oraz o ilościach produktów, w odniesieniu do których złożono wnioski o zawarcie umów, zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008;

| b) | najpóźniej na koniec każdego miesiąca za miesiąc poprzedni – o zapasach wymaganych na mocy art. 35 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 826/2008. |
| --- | --- |

b)

najpóźniej na koniec każdego miesiąca za miesiąc poprzedni – o zapasach wymaganych na mocy art. 35 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

2.   Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, przesyłane są zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wygasa dnia 28 lutego 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3.

2

(3)  Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3.

3

---

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/6

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 161/2012

z dnia 23 lutego 2012 r.

w sprawie środków ochrony zasobów plamiaka w wodach na zachód od Szkocji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2371/2002 w ramach wspólnej polityki rybołówstwa należy określić spójne środki dotyczące ochrony i eksploatacji żywych zasobów wodnych oraz zarządzania nimi, obejmujące szczególne środki w celu zmniejszenia wpływu działalności połowowej na ekosystemy morskie i gatunki niedocelowe. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2371/2002 w ramach wspólnej polityki rybołówstwa należy określić spójne środki dotyczące ochrony i eksploatacji żywych zasobów wodnych oraz zarządzania nimi, obejmujące szczególne środki w celu zmniejszenia wpływu działalności połowowej na ekosystemy morskie i gatunki niedocelowe.

| (2) | W celu ochrony gatunków dorsza, plamiaka i witlinka w punkcie 6.1 załącznika III do rozporządzenia Rady (WE) nr 43/2009 (2), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1288/2009 (3) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 579/2011 (4), ustanowiono strefę (dalej zwaną „wodami na zachód od Szkocji”) stanowiącą część obszaru ICES VIa, w której zabrania się prowadzenia działalności połowowej. |
| --- | --- |

(2)

W celu ochrony gatunków dorsza, plamiaka i witlinka w punkcie 6.1 załącznika III do rozporządzenia Rady (WE) nr 43/2009 (2), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1288/2009 (3) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 579/2011 (4), ustanowiono strefę (dalej zwaną „wodami na zachód od Szkocji”) stanowiącą część obszaru ICES VIa, w której zabrania się prowadzenia działalności połowowej.

| (3) | W drodze odstępstwa od tego zakazu w pkt 6.5 i 6.6 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 43/2009 zezwolono odpowiednio na poławianie homarców oraz na prowadzenie połowów włokami, niewodami dennymi lub podobnymi narzędziami, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków, a w szczególności wymogu, żeby połów zatrzymany na pokładzie nie zawierał więcej niż określony procent mieszanki zawierającej następujące gatunki: dorsz, plamiak i witlinek. |
| --- | --- |

(3)

W drodze odstępstwa od tego zakazu w pkt 6.5 i 6.6 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 43/2009 zezwolono odpowiednio na poławianie homarców oraz na prowadzenie połowów włokami, niewodami dennymi lub podobnymi narzędziami, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków, a w szczególności wymogu, żeby połów zatrzymany na pokładzie nie zawierał więcej niż określony procent mieszanki zawierającej następujące gatunki: dorsz, plamiak i witlinek.

| (4) | Celem tego wymogu było ograniczenie śmiertelności połowowej tych trzech stad na obszarze ich występowania przez zapobieganie połowom ukierunkowanym. |
| --- | --- |

(4)

Celem tego wymogu było ograniczenie śmiertelności połowowej tych trzech stad na obszarze ich występowania przez zapobieganie połowom ukierunkowanym.

| (5) | W dowodach i opiniach przekazanych Komisji przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) oraz Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) podkreślano, że w wyniku nałożenia przepisów dotyczących składu połowów w obszarze ICES VIa stosuje się odrzuty. |
| --- | --- |

(5)

W dowodach i opiniach przekazanych Komisji przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) oraz Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) podkreślano, że w wyniku nałożenia przepisów dotyczących składu połowów w obszarze ICES VIa stosuje się odrzuty.

| (6) | ICES stwierdziła, że stado plamiaka w obszarze ICES VIa znalazło się poniżej bezpiecznej granicy biologicznej, odnotowując jednak, że niedawna liczebność uzupełnienia stada przekroczyła średnią, co przyczyni się do zwiększenia biomasy stada tarłowego. |
| --- | --- |

(6)

ICES stwierdziła, że stado plamiaka w obszarze ICES VIa znalazło się poniżej bezpiecznej granicy biologicznej, odnotowując jednak, że niedawna liczebność uzupełnienia stada przekroczyła średnią, co przyczyni się do zwiększenia biomasy stada tarłowego.

| (7) | Trwa wzrost obecnego rocznika, co oznacza, że należące do niego ryby wchodzą na łowisko. Nałożenie przepisów dotyczących składu połowów spowoduje dalszy wzrost odrzutów w ramach tego stada w celu spełnienia wymogów w zakresie wyładunku, zanim przyczyni się ono do przyszłej produkcji. Usuwanie biomasy tarłowej ze stada poniżej bezpiecznej granicy biologicznej stanowi poważne zagrożenie dla długoterminowej odbudowy i zrównoważonego charakteru zasobów. Ciągłe stosowanie przepisów w zakresie składu połowów umożliwia kontrolę wyładunków, a nie połowów. Niezależnie od jakichkolwiek zmian kwot przy obowiązujących przepisach rosnąca liczebność stada plamiaka spowoduje wzrost poziomu odrzutów. |
| --- | --- |

(7)

Trwa wzrost obecnego rocznika, co oznacza, że należące do niego ryby wchodzą na łowisko. Nałożenie przepisów dotyczących składu połowów spowoduje dalszy wzrost odrzutów w ramach tego stada w celu spełnienia wymogów w zakresie wyładunku, zanim przyczyni się ono do przyszłej produkcji. Usuwanie biomasy tarłowej ze stada poniżej bezpiecznej granicy biologicznej stanowi poważne zagrożenie dla długoterminowej odbudowy i zrównoważonego charakteru zasobów. Ciągłe stosowanie przepisów w zakresie składu połowów umożliwia kontrolę wyładunków, a nie połowów. Niezależnie od jakichkolwiek zmian kwot przy obowiązujących przepisach rosnąca liczebność stada plamiaka spowoduje wzrost poziomu odrzutów.

| (8) | Zwiększenie uprawnień do połowów odnośnie do stada plamiaka w obszarze ICES VIa od lutego 2012 r. spowoduje wzrost presji połowowej. Wszelkie próby wykorzystania uprawnień do połowów na 2012 r. spowodują wzrost śmiertelności we wszystkich stadach ryb łowionych wraz z plamiakiem, w szczególności witlinka i dorsza. |
| --- | --- |

(8)

Zwiększenie uprawnień do połowów odnośnie do stada plamiaka w obszarze ICES VIa od lutego 2012 r. spowoduje wzrost presji połowowej. Wszelkie próby wykorzystania uprawnień do połowów na 2012 r. spowodują wzrost śmiertelności we wszystkich stadach ryb łowionych wraz z plamiakiem, w szczególności witlinka i dorsza.

| (9) | Ponieważ połowy plamiaka mają miejsce, począwszy od lutego, należy natychmiast wprowadzić zmiany, aby zapobiec nadmiernym odrzutom. |
| --- | --- |

(9)

Ponieważ połowy plamiaka mają miejsce, począwszy od lutego, należy natychmiast wprowadzić zmiany, aby zapobiec nadmiernym odrzutom.

| (10) | Dalsze stosowanie odrzutów i wzrost ich poziomu w odniesieniu do stada plamiaka będą miały wpływ na przyszłą odbudowę i produkcję. Maksymalizacja uprawnień do połowów stanowi zagrożenie dla trwałości innych stad. Wysoka śmiertelność połowowa stwarza ryzyko doprowadzenia do załamań populacji tych stad. |
| --- | --- |

(10)

Dalsze stosowanie odrzutów i wzrost ich poziomu w odniesieniu do stada plamiaka będą miały wpływ na przyszłą odbudowę i produkcję. Maksymalizacja uprawnień do połowów stanowi zagrożenie dla trwałości innych stad. Wysoka śmiertelność połowowa stwarza ryzyko doprowadzenia do załamań populacji tych stad.

| (11) | W 2012 r. rozdźwięk między wymogami w zakresie wyładunku a nieuniknionymi połowami plamiaka znacząco wzrośnie. Należy zatem natychmiast zawiesić stosowanie przepisów w zakresie składu połowów w odniesieniu do plamiaka, aby zapobiec poważnemu zagrożeniu odbudowy tego gatunku w wodach na zachód od Szkocji oraz zapobiec dodatkowej presji połowowej na inne stada przy jednoczesnym racjonalnym wykorzystywaniu uprawnień do połowów na 2012 r., |
| --- | --- |

(11)

W 2012 r. rozdźwięk między wymogami w zakresie wyładunku a nieuniknionymi połowami plamiaka znacząco wzrośnie. Należy zatem natychmiast zawiesić stosowanie przepisów w zakresie składu połowów w odniesieniu do plamiaka, aby zapobiec poważnemu zagrożeniu odbudowy tego gatunku w wodach na zachód od Szkocji oraz zapobiec dodatkowej presji połowowej na inne stada przy jednoczesnym racjonalnym wykorzystywaniu uprawnień do połowów na 2012 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W okresie stosowania niniejszego rozporządzenia proporcje składu połowów, określone w pkt 6.5 ppkt (iii) oraz pkt 6.6 ppkt (ii) części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 43/2009 nie mają zastosowania w odniesieniu do plamiaka.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 25 sierpnia 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

1

(2)  Dz.U. L 22 z 26.1.2009, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 347 z 24.12.2009, s. 6.

3

(4)  Dz.U. L 165 z 24.6.2011, s. 1.

4

---

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 162/2012

z dnia 23 lutego 2012 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 107,2 |
| JO | 75,8 |
| MA | 79,0 |
| TN | 93,9 |
| TR | 95,1 |
| ZZ | 90,2 |
| 0707 00 05 | JO | 134,1 |
| MA | 94,2 |
| TR | 156,1 |
| ZZ | 128,1 |
| 0709 93 10 | MA | 66,1 |
| TR | 138,4 |
| ZZ | 102,3 |
| 0805 10 20 | EG | 50,2 |
| IL | 74,0 |
| MA | 52,2 |
| TN | 48,6 |
| TR | 72,2 |
| ZZ | 59,4 |
| 0805 20 10 | IL | 128,4 |
| MA | 88,3 |
| ZZ | 108,4 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | EG | 83,5 |
| IL | 111,6 |
| MA | 102,7 |
| TR | 62,7 |
| ZZ | 90,1 |
| 0805 50 10 | EG | 74,4 |
| TR | 57,7 |
| ZZ | 66,1 |
| 0808 10 80 | CA | 136,5 |
| CL | 98,4 |
| CN | 90,6 |
| MK | 29,3 |
| US | 146,9 |
| ZZ | 100,3 |
| 0808 30 90 | AR | 108,4 |
| CL | 96,2 |
| CN | 48,2 |
| US | 127,1 |
| ZA | 87,7 |
| ZZ | 93,5 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

107,2

JO

75,8

MA

79,0

TN

93,9

TR

95,1

ZZ

90,2

0707 00 05

JO

134,1

MA

94,2

TR

156,1

ZZ

128,1

0709 93 10

MA

66,1

TR

138,4

ZZ

102,3

0805 10 20

EG

50,2

IL

74,0

MA

52,2

TN

48,6

TR

72,2

ZZ

59,4

0805 20 10

IL

128,4

MA

88,3

ZZ

108,4

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

EG

83,5

IL

111,6

MA

102,7

TR

62,7

ZZ

90,1

0805 50 10

EG

74,4

TR

57,7

ZZ

66,1

0808 10 80

CA

136,5

CL

98,4

CN

90,6

MK

29,3

US

146,9

ZZ

100,3

0808 30 90

AR

108,4

CL

96,2

CN

48,2

US

127,1

ZA

87,7

ZZ

93,5

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/10

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 163/2012

z dnia 23 lutego 2012 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 143 w związku z jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 614/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (2), w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj.

| (2) | Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów. |
| --- | --- |

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

| (4) | Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania. |
| --- | --- |

(4)

Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 181 z 14.7.2009, s. 8.

2

(3)  Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47.

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

| Kod CN | Opis produktu | Reprezentatywna cena
  (w EUR/100 kg) | Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 ust. 3
  (w EUR/100 kg) | Pochodzenie (1) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 0207 12 10 | Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 70%« lub inaczej prezentowane, mrożone | 124,1 | 0 | AR |
| 0207 12 90 | Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65%« lub inaczej prezentowane, mrożone | 140,1 | 0 | AR |
| 133,6 | 0 | BR |
| 0207 14 10 | Kawałki bez kości z drobiu z gatunku Gallus domesticus, mrożone | 285,6 | 4 | AR |
| 223,3 | 23 | BR |
| 322,7 | 0 | CL |
| 0207 14 50 | Piersi z kurczaka, mrożone | 222,0 | 0 | BR |
| 0207 27 10 | Kawałki bez kości z indyków, mrożone | 315,3 | 0 | BR |
| 415,6 | 0 | CL |
| 0408 11 80 | Żółtka jaj, suszone | 314,4 | 0 | AR |
| 0408 91 80 | Jaja bez skorupek suszone | 337,5 | 0 | AR |
| 1602 32 11 | Przetwory niegotowane z drobiu z gatunku Gallus domesticus | 306,1 | 0 | BR |
| 353,6 | 0 | CL |
| 3502 11 90 | Albumina jaja suszona | 522,3 | 0 | AR |

Kod CN

Opis produktu

Reprezentatywna cena

(w EUR/100 kg)

Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 ust. 3

(w EUR/100 kg)

Pochodzenie (1)

0207 12 10

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 70%« lub inaczej prezentowane, mrożone

124,1

0

AR

0207 12 90

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65%« lub inaczej prezentowane, mrożone

140,1

0

AR

133,6

0

BR

0207 14 10

Kawałki bez kości z drobiu z gatunku Gallus domesticus, mrożone

285,6

4

AR

223,3

23

BR

322,7

0

CL

0207 14 50

Piersi z kurczaka, mrożone

222,0

0

BR

0207 27 10

Kawałki bez kości z indyków, mrożone

315,3

0

BR

415,6

0

CL

0408 11 80

Żółtka jaj, suszone

314,4

0

AR

0408 91 80

Jaja bez skorupek suszone

337,5

0

AR

1602 32 11

Przetwory niegotowane z drobiu z gatunku Gallus domesticus

306,1

0

BR

353,6

0

CL

3502 11 90

Albumina jaja suszona

522,3

0

AR

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod »ZZ« odpowiada »innym pochodzeniom«.”

1

---

DECYZJE

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/12

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 10 lutego 2012 r.

ustanawiająca przepisy dotyczące przejściowych planów krajowych, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 612)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2012/115/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (1), w szczególności jej art. 41 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 32 dyrektywy 2010/75/UE stanowi, że państwa członkowskie w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. mogą opracować i wdrażać przejściowe plany krajowe obejmujące określone obiekty energetycznego spalania oraz, dla tych obiektów, emisje co najmniej jednego z następujących zanieczyszczeń: tlenków azotu, dwutlenku siarki i pyłu. W przypadku turbin gazowych plan obejmuje jedynie emisje tlenków azotu. |
| --- | --- |

(1)

Art. 32 dyrektywy 2010/75/UE stanowi, że państwa członkowskie w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. mogą opracować i wdrażać przejściowe plany krajowe obejmujące określone obiekty energetycznego spalania oraz, dla tych obiektów, emisje co najmniej jednego z następujących zanieczyszczeń: tlenków azotu, dwutlenku siarki i pyłu. W przypadku turbin gazowych plan obejmuje jedynie emisje tlenków azotu.

| (2) | Obiekty energetycznego spalania objęte przejściowym planem krajowym mogą zostać zwolnione z wymogu przestrzegania dopuszczalnych wielkości emisji, o których mowa w art. 30 ust. 2 dyrektywy 2010/75/UE, w odniesieniu do zanieczyszczeń objętych planem lub, w stosownych przypadkach, z wymogu przestrzegania stopni odsiarczania, o których mowa w art. 31 dyrektywy 2010/75/UE. |
| --- | --- |

(2)

Obiekty energetycznego spalania objęte przejściowym planem krajowym mogą zostać zwolnione z wymogu przestrzegania dopuszczalnych wielkości emisji, o których mowa w art. 30 ust. 2 dyrektywy 2010/75/UE, w odniesieniu do zanieczyszczeń objętych planem lub, w stosownych przypadkach, z wymogu przestrzegania stopni odsiarczania, o których mowa w art. 31 dyrektywy 2010/75/UE.

| (3) | Dla zapewnienia jednolitego stosowania art. 32 dyrektywy 2010/75/UE muszą zostać przyjęte przepisy wykonawcze. |
| --- | --- |

(3)

Dla zapewnienia jednolitego stosowania art. 32 dyrektywy 2010/75/UE muszą zostać przyjęte przepisy wykonawcze.

| (4) | Środki wprowadzone niniejszą decyzją są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 75 ust. 1 dyrektywy 2010/75/UE, |
| --- | --- |

(4)

Środki wprowadzone niniejszą decyzją są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 75 ust. 1 dyrektywy 2010/75/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Obiekty energetycznego spalania, które należy ująć w przejściowych planach krajowych

Zgodnie ze szczegółowymi przepisami części 1 załącznika do niniejszej decyzji w przejściowym planie krajowym ujmuje się jedynie całe obiekty energetycznego spalania objęte zakresem rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE, z uwzględnieniem przepisów art. 32 ust. 1 i zasad łączenia przewidzianych w art. 29 dyrektywy 2010/75/UE.

Artykuł 2

Treść przejściowych planów krajowych

1.   Zgodnie z przepisami części 2 załącznika do niniejszej decyzji każdy przejściowy plan krajowy zawiera następujące informacje:

| a) | wykaz wszystkich obiektów energetycznego spalania objętych planem, w tym wszelkie istotne informacje o ich właściwościach eksploatacyjnych; |
| --- | --- |

a)

wykaz wszystkich obiektów energetycznego spalania objętych planem, w tym wszelkie istotne informacje o ich właściwościach eksploatacyjnych;

| b) | wyliczony udział każdego pojedynczego obiektu energetycznego spalania w pułapach emisji na rok 2016 i na rok 2019; |
| --- | --- |

b)

wyliczony udział każdego pojedynczego obiektu energetycznego spalania w pułapach emisji na rok 2016 i na rok 2019;

| c) | tabelę określającą pułapy emisji na lata 2016, 2017, 2018 i 2019 oraz na pierwsze półrocze 2020 r. dla każdego zanieczyszczenia objętego planem; |
| --- | --- |

c)

tabelę określającą pułapy emisji na lata 2016, 2017, 2018 i 2019 oraz na pierwsze półrocze 2020 r. dla każdego zanieczyszczenia objętego planem;

| d) | szczegóły wyliczenia tych pułapów emisji. |
| --- | --- |

d)

szczegóły wyliczenia tych pułapów emisji.

Ponadto przejściowy plan krajowy zawiera następujące informacje:

| a) | opis tego, jak monitoruje się realizację planu i prowadzi sprawozdawczość dla Komisji w tym zakresie; |
| --- | --- |

a)

opis tego, jak monitoruje się realizację planu i prowadzi sprawozdawczość dla Komisji w tym zakresie;

| b) | wykaz środków, które stosuje się dla dopilnowania, aby wszystkie obiekty energetycznego spalania ujęte w planie przestrzegały najpóźniej do dnia 1 lipca 2020 r. dopuszczalnych wielkości emisji określonych w załączniku V do dyrektywy 2010/75/UE. |
| --- | --- |

b)

wykaz środków, które stosuje się dla dopilnowania, aby wszystkie obiekty energetycznego spalania ujęte w planie przestrzegały najpóźniej do dnia 1 lipca 2020 r. dopuszczalnych wielkości emisji określonych w załączniku V do dyrektywy 2010/75/UE.

2.   Dla celów ust. 1 akapit pierwszy lit. a) państwa członkowskie korzystają ze wzoru zawartego w tabeli A.1 w dodatku A do załącznika do niniejszej decyzji.

Dla celów ust. 1 akapit pierwszy lit. c) państwa członkowskie korzystają z szablonu zawartego w tabeli B.3 w dodatku B do załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Określanie pułapów emisji w przejściowych planach krajowych

1.   Na potrzeby art. 32 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE pułapy emisji należy wyliczyć zgodnie z metodami określonymi w części 3 załącznika do niniejszej decyzji.

2.   Dla celów przedstawienia odnośnych dopuszczalnych wielkości emisji oraz minimalnych stopni odsiarczania, wyliczonego udziału każdego obiektu energetycznego spalania w pułapach emisji na 2016 r. i w łącznych pułapach emisji na 2016 r. państwa członkowskie korzystają z szablonu zawartego w tabeli B.1 w dodatku B do załącznika do niniejszej decyzji.

W następujących przypadkach w kolumnie zatytułowanej „Uwagi” zawartej w szablonie tabeli państwa członkowskie przekazują dodatkowe informacje dotyczące dopuszczalnych wielkości emisji stosowanych dla celów wyliczeń:

| a) | gdy zastosowano dopuszczalne wielkości emisji, o których mowa w uwagach do tabel C.1 i C.2 w dodatku C do załącznika do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

a)

gdy zastosowano dopuszczalne wielkości emisji, o których mowa w uwagach do tabel C.1 i C.2 w dodatku C do załącznika do niniejszej decyzji;

| b) | gdy obiekty stosują paliwa różnego rodzaju lub stanowią połączenie obiektów różnego rodzaju. |
| --- | --- |

b)

gdy obiekty stosują paliwa różnego rodzaju lub stanowią połączenie obiektów różnego rodzaju.

3.   Dla celów przedstawienia odnośnych dopuszczalnych wielkości emisji oraz minimalnych stopni odsiarczania, wyliczonego udziału każdego obiektu energetycznego spalania w pułapach emisji na 2019 r. i w łącznych pułapach emisji na 2019 r. państwa członkowskie korzystają z szablonu zawartego w tabeli B.2 w dodatku B do załącznika do niniejszej decyzji.

W następujących przypadkach w kolumnie zatytułowanej „Uwagi” zawartej w szablonie tabeli państwa członkowskie przekazują dodatkowe informacje dotyczące dopuszczalnych wielkości emisji stosowanych dla celów wyliczeń:

| a) | gdy zostały zastosowane dopuszczalne wielkości emisji, o których mowa w uwagach do tabel D.1 i D.2 w dodatku D do załącznika do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

a)

gdy zostały zastosowane dopuszczalne wielkości emisji, o których mowa w uwagach do tabel D.1 i D.2 w dodatku D do załącznika do niniejszej decyzji;

| b) | gdy obiekty stosują paliwa różnego rodzaju lub stanowią połączenie obiektów różnego rodzaju. |
| --- | --- |

b)

gdy obiekty stosują paliwa różnego rodzaju lub stanowią połączenie obiektów różnego rodzaju.

Artykuł 4

Wdrażanie przejściowych planów krajowych

Zgodnie z art. 32 ust. 5 akapit drugi i trzeci dyrektywy 2010/75/UE państwo członkowskie może wdrażać swój przejściowy plan krajowy jedynie po jego zatwierdzeniu przez Komisję.

Artykuł 5

Późniejsze zmiany w przejściowym planie krajowym

1.   Państwa członkowskie ustanawiają mechanizm, który umożliwia identyfikację wszelkich istotnych zmian dotyczących obiektów energetycznego spalania wchodzących w zakres przejściowego planu krajowego, które mogą wpłynąć na obowiązujące pułapy emisji.

2.   Na potrzeby art. 32 ust. 6 dyrektywy 2010/75/UE państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach planu, które wpływają na obowiązujące pułapy emisji, jak określono w części 4 załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 6

Monitorowanie zgodności, działania zaradcze i sprawozdawczość dla Komisji

1.   Dla celów art. 32 ust. 4 dyrektywy 2010/75/UE właściwe organy monitorują emisje tlenków azotu, dwutlenku siarki i pyłu z każdego obiektu energetycznego spalania objętego przejściowym planem krajowym przez sprawdzanie danych z monitorowania lub z wyliczeń operatorów obiektów energetycznego spalania.

2.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby emisje tlenków azotu, dwutlenku siarki i pyłu z obiektów energetycznego spalania objętych przejściowym planem krajowym ograniczone były do takiej wielkości, która umożliwia przestrzeganie pułapów emisji. W przypadku wystąpienia ryzyka, że pułapy emisji nie będą przestrzegane, państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby nie dopuścić do przekroczenia tych pułapów przez emisje.

3.   Państwa członkowskie wdrażające przejściowe plany krajowe przekazują co roku do Komisji w ciągu 12 miesięcy dane dotyczące poszczególnych obiektów, określone w art. 72 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE, dla wszystkich obiektów energetycznego spalania objętych planem.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

1

---

ZAŁĄCZNIK

1.   Obiekty energetycznego spalania, które należy ująć w przejściowym planie krajowym

Części obiektów energetycznego spalania (np. jedna lub więcej indywidualnych jednostek energetycznego spalania posiadających wspólny komin z innymi jednostkami, lub obiekty, których sytuacja jest opisana w art. 29 ust. 2 dyrektywy 2010/75/UE) nie są objęte przejściowym planem krajowym (1).

Na potrzeby art. 32 ust. 1 lit. b) akapit drugi dyrektywy 2010/75/UE obiekty energetycznego spalania objęte tym przepisem uwzględniają również obiekty, które nie są eksploatowane przez operatora rafinerii, ale są zlokalizowane na terenie rafinerii i stosują paliwa, o których mowa w tym punkcie.

Obiekty energetycznego spalania, które w dowolnym momencie podczas okresu stosowania przejściowego planu krajowego będą objęte przepisami rozdziału IV dyrektywy 2010/75/UE dotyczącymi spalarni odpadów i współspalarni odpadów, nie są ujęte w przejściowym planie krajowym.

2.   Dane dotyczące obiektów energetycznego spalania, które należy ująć w przejściowym planie krajowym

Przejściowy plan krajowy zawiera wykaz wszystkich objętych nim obiektów energetycznego spalania oraz wszystkie dane dotyczące tych obiektów użyte do obliczenia pułapów emisji.

Dane dotyczące każdego obiektu, które mają się tam znaleźć, dotyczą całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie, stosowanych paliw oraz charakterystyki działania każdego obiektu energetycznego spalania w okresie wdrażania przejściowego planu krajowego.

Przejściowy plan krajowy dla każdego z ujętych w nim obiektów energetycznego spalania musi obejmować co najmniej następujące dane:

| 1) | nazwa i położenie obiektu energetycznego spalania (2); |
| --- | --- |

1)

nazwa i położenie obiektu energetycznego spalania (2);

| 2) | data wydania pierwszego pozwolenia dla obiektu energetycznego spalania; |
| --- | --- |

2)

data wydania pierwszego pozwolenia dla obiektu energetycznego spalania;

| 3) | data złożenia wniosku o pierwsze pozwolenie dla obiektu energetycznego spalania wraz z datą uruchomienia tego obiektu po raz pierwszy;







  Uwaga: | Informacja ta jest wymagana tylko w przypadku, gdy dla obiektu energetycznego spalania wydano pierwsze pozwolenie po dniu 27 listopada 2002 r., ale jego uruchomienie nastąpiło nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r. |
| --- | --- | --- |

3)

data złożenia wniosku o pierwsze pozwolenie dla obiektu energetycznego spalania wraz z datą uruchomienia tego obiektu po raz pierwszy;

Uwaga:

Informacja ta jest wymagana tylko w przypadku, gdy dla obiektu energetycznego spalania wydano pierwsze pozwolenie po dniu 27 listopada 2002 r., ale jego uruchomienie nastąpiło nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.

| 4) | zwiększenie o co najmniej 50 MW całkowitej nominalnej mocy obiektu energetycznego spalania dostarczonej w paliwie, dokonane między dniem 27 listopada 2002 r. a dniem 31 grudnia 2010 r. (wraz z dodaną wydajnością w MW) (3); |
| --- | --- |

4)

zwiększenie o co najmniej 50 MW całkowitej nominalnej mocy obiektu energetycznego spalania dostarczonej w paliwie, dokonane między dniem 27 listopada 2002 r. a dniem 31 grudnia 2010 r. (wraz z dodaną wydajnością w MW) (3);

| 5) | całkowita nominalna moc każdego obiektu energetycznego spalania dostarczona w paliwie (w MW) na dzień 31 grudnia 2010 r.; |
| --- | --- |

5)

całkowita nominalna moc każdego obiektu energetycznego spalania dostarczona w paliwie (w MW) na dzień 31 grudnia 2010 r.;

| 6) | średni roczny czas funkcjonowania (4) każdego obiektu energetycznego spalania w latach 2001–2010;







  Uwaga: | Informacja ta jest wymagana tylko w przypadku, gdy do obliczenia udziału danego obiektu energetycznego spalania w pułapie (pułapach) emisji używa się dopuszczalnych wielkości emisji charakterystycznych dla obiektów energetycznego spalania eksploatowanych przez mniej niż 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- | --- |

6)

średni roczny czas funkcjonowania (4) każdego obiektu energetycznego spalania w latach 2001–2010;

Uwaga:

Informacja ta jest wymagana tylko w przypadku, gdy do obliczenia udziału danego obiektu energetycznego spalania w pułapie (pułapach) emisji używa się dopuszczalnych wielkości emisji charakterystycznych dla obiektów energetycznego spalania eksploatowanych przez mniej niż 1 500 godzin rocznie.

| 7) | zanieczyszczenia, dla których dany obiekt energetycznego spalania nie jest objęty przejściowym planem krajowym (jeżeli występują) (5); |
| --- | --- |

7)

zanieczyszczenia, dla których dany obiekt energetycznego spalania nie jest objęty przejściowym planem krajowym (jeżeli występują) (5);

| 8) | średnie roczne zużycie paliwa (w TJ/rok) w latach 2001–2010, w podziale na 6 rodzajów paliwa: węgiel kamienny, węgiel brunatny, biomasa, inne paliwa stałe, paliwa ciekłe, paliwa gazowe (6); |
| --- | --- |

8)

średnie roczne zużycie paliwa (w TJ/rok) w latach 2001–2010, w podziale na 6 rodzajów paliwa: węgiel kamienny, węgiel brunatny, biomasa, inne paliwa stałe, paliwa ciekłe, paliwa gazowe (6);

| 9) | średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych (Nm3/rok) w latach 2001–2010 (7);







  Uwaga 1: | W przypadku obiektów energetycznego spalania opalanych różnymi paliwami lub stanowiących połączenie obiektów różnego rodzaju natężenie przepływu gazów odlotowych należy podać oddzielnie dla każdego rodzaju paliwa lub rodzaju obiektu energetycznego spalania (8). |
| --- | --- | --- |

9)

średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych (Nm3/rok) w latach 2001–2010 (7);

Uwaga 1:

W przypadku obiektów energetycznego spalania opalanych różnymi paliwami lub stanowiących połączenie obiektów różnego rodzaju natężenie przepływu gazów odlotowych należy podać oddzielnie dla każdego rodzaju paliwa lub rodzaju obiektu energetycznego spalania (8).

| Uwaga 2: | Jeżeli natężenie przepływu gazów odlotowych oblicza się na podstawie ilości zużytego paliwa (a nie w oparciu o rzeczywisty, monitorowany przepływ gazów odlotowych), należy podać współczynnik (lub współczynniki w przypadku różnych rodzajów paliwa lub obiektów energetycznego spalania) zastosowany do obliczeń (Nm3/GJ). |
| --- | --- |

Uwaga 2:

Jeżeli natężenie przepływu gazów odlotowych oblicza się na podstawie ilości zużytego paliwa (a nie w oparciu o rzeczywisty, monitorowany przepływ gazów odlotowych), należy podać współczynnik (lub współczynniki w przypadku różnych rodzajów paliwa lub obiektów energetycznego spalania) zastosowany do obliczeń (Nm3/GJ).

| 10) | średnia ilość siarki dostarczanej w stosowanych lokalnych paliwach stałych (9) (w tonach S/ rok) w latach 2001–2010;







  Uwaga: | Informacja ta jest wymagana tylko w przypadku, gdy w obiekcie energetycznego spalania używa się lokalnych paliw stałych oraz gdy do obliczenia udziału obiektu energetycznego spalania w pułapie emisji dla dwutlenku siarki (na rok 2016 lub 2019) stosuje się minimalny stopień odsiarczania. |
| --- | --- | --- |

10)

średnia ilość siarki dostarczanej w stosowanych lokalnych paliwach stałych (9) (w tonach S/ rok) w latach 2001–2010;

Uwaga:

Informacja ta jest wymagana tylko w przypadku, gdy w obiekcie energetycznego spalania używa się lokalnych paliw stałych oraz gdy do obliczenia udziału obiektu energetycznego spalania w pułapie emisji dla dwutlenku siarki (na rok 2016 lub 2019) stosuje się minimalny stopień odsiarczania.

Jeżeli obiekty energetycznego spalania objęte przejściowym planem krajowym to turbiny gazowe lub silniki gazowe, obiekty te muszą być wskazane w planie.

3.   Określanie pułapów emisji

3.1.   Metoda obliczania udziału indywidualnych obiektów energetycznego spalania w pułapach emisji na lata 2016 i 2019

3.1.1.   Przypadek ogólny

Aby określić mające zastosowanie pułapy emisji danego zanieczyszczenia dla lat 2016 i 2019, udział każdego obiektu energetycznego spalania wyrażony w tonach na rok (tpa) oblicza się przy użyciu następującego równania:

Udział w pułapie (tpa) = Natężenie przepływu gazów odlotowych (Nm3pa) × ELV (mg/Nm3) × 1,0 × 10–9

gdzie:

| — | „Natężenie przepływu gazów odlotowych” to średnie objętościowe natężenie przepływu gazów odlotowych wyrażane w metrach sześciennych na rok (Nm3pa) w latach 2001–2010. Wartość tę podaje się w temperaturze normalnej (273 K) i pod ciśnieniem normalnym (101,3 kPa), przy odpowiedniej referencyjnej zawartości tlenu (czyli takiej samej, jaka była stosowana dla dopuszczalnej wielkości emisji (ELV)), po odliczeniu zawartości pary wodnej, |
| --- | --- |

—

„Natężenie przepływu gazów odlotowych” to średnie objętościowe natężenie przepływu gazów odlotowych wyrażane w metrach sześciennych na rok (Nm3pa) w latach 2001–2010. Wartość tę podaje się w temperaturze normalnej (273 K) i pod ciśnieniem normalnym (101,3 kPa), przy odpowiedniej referencyjnej zawartości tlenu (czyli takiej samej, jaka była stosowana dla dopuszczalnej wielkości emisji (ELV)), po odliczeniu zawartości pary wodnej,

| — | „ELV” (ang. Emission Limit Value) to odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji danego zanieczyszczenia wyrażona w mg/Nm3, przy założeniu objętościowej zawartości tlenu w gazach odlotowych wynoszącej 6 % dla paliw stałych, 3 % dla paliw ciekłych i gazowych (w przypadku obiektów energetycznego spalania innych niż turbiny gazowe i silniki gazowe) oraz 15 % dla turbin i silników gazowych. |
| --- | --- |

—

„ELV” (ang. Emission Limit Value) to odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji danego zanieczyszczenia wyrażona w mg/Nm3, przy założeniu objętościowej zawartości tlenu w gazach odlotowych wynoszącej 6 % dla paliw stałych, 3 % dla paliw ciekłych i gazowych (w przypadku obiektów energetycznego spalania innych niż turbiny gazowe i silniki gazowe) oraz 15 % dla turbin i silników gazowych.

Szczegółowy sposób określania dopuszczalnych wielkości emisji do obliczania pułapów emisji w latach 2016 i 2019 opisano w pkt 3.2 i 3.3.

3.1.2.   Przypadek szczególny obiektów opalanych różnymi paliwami lub stanowiących połączenie obiektów różnego rodzaju

Równania, o którym mowa w pkt 3.1.1, nie można stosować do obiektów energetycznego spalania opalanych w latach 2001–2010 różnymi rodzajami paliwa (jednocześnie lub w różnym czasie) lub składających się z obiektów różnego rodzaju.

Do obliczania udziału tych obiektów energetycznego spalania w pułapach emisji należy stosować różne dopuszczalne wielkości emisji lub warunki odniesienia. Stosuje się zatem następującą metodę:

Udział w pułapie (tpa) = Σ [Natężenie przepływu gazów odlotowych (Nm3pa) × ELV (mg/Nm3) × 1,0 × 10–9]

Z równania tego wynika, że dla każdego rodzaju paliwa stosowanego w latach 2001–2010 średnią roczną objętość gazów odlotowych (Nm3 rocznie) mnoży się przez odpowiednią dopuszczalną wielkość emisji (odpowiadającą całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie dla całego obiektu energetycznego spalania). Iloczyny te następnie sumuje się dla każdego stosowanego rodzaju paliwa.

Należy dopilnować, aby dla każdego rodzaju paliwa objętość gazów odlotowych i dopuszczalna wielkość emisji były podawane przy tej samej referencyjnej zawartości tlenu.

Takie samo podejście stosuje się w przypadkach, w których pojedynczy obiekt energetycznego spalania stanowił w trakcie okresu 2001–2010, z uwzględnieniem art. 29 ust. 1 i 2 dyrektywy 2010/75/UE, połączenie obiektów różnego rodzaju. Przykłady:

| — | jedna lub więcej turbin gazowych w połączeniu z jednym obiektem energetycznego spalania innego rodzaju lub większą ich liczbą, |
| --- | --- |

—

jedna lub więcej turbin gazowych w połączeniu z jednym obiektem energetycznego spalania innego rodzaju lub większą ich liczbą,

| — | jeden lub więcej silników gazowych w połączeniu z jednym obiektem energetycznego spalania innego rodzaju lub większą ich liczbą. |
| --- | --- |

—

jeden lub więcej silników gazowych w połączeniu z jednym obiektem energetycznego spalania innego rodzaju lub większą ich liczbą.

3.1.3.   Minimalny stopień odsiarczania (MDR)

Równania, o którym mowa w sekcji 3.1.1, nie można stosować do obiektów energetycznego spalania opalanych lokalnym paliwem stałym (10), które z uwagi na właściwości tego paliwa nie mogą przestrzegać dopuszczalnych wielkości emisji dla dwutlenku siarki określonych w dyrektywie 2010/75/UE.

Udział takich obiektów w pułapie emisji dla dwutlenku siarki można obliczyć na podstawie odpowiednich minimalnych stopni odsiarczania (11), zamiast na podstawie dopuszczalnych wielkości emisji dwutlenku siarki.

W takim przypadku udział każdego obiektu energetycznego spalania w planie emisji dwutlenku siarki wyrażony w tonach na rok (tpa) oblicza się przy użyciu następującego równania:

Udział w pułapie dla SO2 (tpa) = Ilość siarki dostarczanej (tpa) × (1 – (MDR/100)) × 2

gdzie:

| — | „Ilość siarki dostarczanej” to średnia ilość siarki (S) w ciągu roku zawarta w lokalnych paliwach stałych stosowanych w obiektach energetycznego spalania, wyrażona w tonach na rok (tpa), w latach 2001–2010, |
| --- | --- |

—

„Ilość siarki dostarczanej” to średnia ilość siarki (S) w ciągu roku zawarta w lokalnych paliwach stałych stosowanych w obiektach energetycznego spalania, wyrażona w tonach na rok (tpa), w latach 2001–2010,

| — | „MDR” (ang. Minimal Desulphurisation Rate) to odpowiedni minimalny stopień odsiarczania, wyrażony w procentach. |
| --- | --- |

—

„MDR” (ang. Minimal Desulphurisation Rate) to odpowiedni minimalny stopień odsiarczania, wyrażony w procentach.

Szczegółowy sposób określania odpowiedniego minimalnego stopnia odsiarczania do obliczania pułapów emisji dla dwutlenku siarki w latach 2016 i 2019 podano w pkt 3.2 i 3.3.

3.2.   Odpowiednie dopuszczalne wielkości emisji i minimalne stopnie odsiarczania do obliczania pułapów emisji na rok 2016

Zgodnie z art. 32 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE pułap (pułapy) emisji na rok 2016 wylicza się na podstawie odpowiednich dopuszczalnych wielkości emisji określonych w załącznikach III–VII do dyrektywy 2001/80/WE lub, w stosownych przypadkach, na podstawie minimalnych stopni odsiarczania (zwanych dalej „MDR”) określonych w załączniku III do dyrektywy 2001/80/WE. A zatem wyliczenie pułapów emisji na rok 2016 opiera się na odpowiednich dopuszczalnych wielkościach emisji i minimalnych stopniach odsiarczania, które obowiązywałyby w dniu 1 stycznia 2016 r. dla danego obiektu energetycznego spalania objętego dyrektywą 2001/80/WE, przy uwzględnieniu następujących przepisów (12):

Dopuszczalne wielkości emisji i minimalne stopnie odsiarczania określa się na podstawie całkowitej nominalnej mocy całego obiektu energetycznego spalania dostarczonej w paliwie na dzień 31 grudnia 2010 r., rodzaju (rodzajów) stosowanego paliwa oraz średniego rocznego czasu funkcjonowania w latach 2001–2010. W przypadku zwiększenia mocy obiektu energetycznego spalania o co najmniej 50 MW w okresie między dniem 27 listopada 2002 r. a dniem 31 grudnia 2010 r. stosuje się przepisy dotyczące obliczania odpowiednich dopuszczalnych wielkości emisji określone w art. 10 dyrektywy 2001/80/WE.

Dla wszystkich turbin gazowych ujętych w przejściowym planie krajowym odpowiednią dopuszczalną wielkością emisji dotyczącą tlenków azotu jest wielkość określona w części B załącznika VI do dyrektywy 2001/80/WE, niezależnie od art. 2 ust. 7 lit. j) dyrektywy 2001/80/WE.

Ponieważ w dyrektywie 2001/80/WE nie określono dopuszczalnych wielkości emisji dla silników gazowych, odpowiednią dopuszczalną wielkością emisji tlenków azotu jest wielkość określona w części 1 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE.

W przypadku obiektów energetycznego spalania, w których w latach 2001–2010 stosowane były różne rodzaje paliwa, odpowiednie dopuszczalne wielkości emisji podane są dla każdego paliwa z osobna. W sekcji 3.1.2 podano szczegółową metodę obliczania udziału każdego z tych obiektów w planach emisji.

Na mocy dyrektywy 2001/80/WE dla niektórych obiektów energetycznego spalania działających przez mniej niż 1 500 godzin rocznie (średnia krocząca z pięciu lat) stosuje się mniej rygorystyczne dopuszczalne wielkości emisji. Wielkości te można stosować do wyliczania udziału indywidualnego obiektu w planie emisji na rok 2016 tylko w przypadku, gdy średni czas funkcjonowania obiektu w latach 2001–2010 wynosił mniej niż 1 500 godzin rocznie.

Zestawienie odpowiednich dopuszczalnych wielkości emisji określonych w załącznikach III–VII do dyrektywy 2001/80/WE oraz odpowiednich minimalnych stopni odsiarczania określonych w załączniku III do dyrektywy 2001/80/WE znajduje się w tabelach C.1, C.2 i C.3 w dodatku C do niniejszego załącznika (13).

3.3.   Odpowiednie dopuszczalne wielkości emisji i minimalne stopnie odsiarczania do obliczania pułapów emisji na rok 2019

Zgodnie z art. 32 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE pułapy emisji na rok 2019 wylicza się na podstawie odpowiednich dopuszczalnych wielkości emisji określonych w części 1 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE lub, w stosownych przypadkach, na podstawie odpowiednich stopni odsiarczania określonych w części 5 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE. A zatem wyliczenie pułapów emisji na rok 2019 opiera się na odpowiednich dopuszczalnych wielkościach emisji i minimalnych stopniach odsiarczania, które będą miały zastosowanie w dniu 1 stycznia 2019 r. na mocy dyrektywy 2010/75/UE dla danego obiektu energetycznego spalania.

Dopuszczalne wielkości emisji i minimalne stopnie odsiarczania określa się na podstawie całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie dla całego obiektu energetycznego spalania na dzień 31 grudnia 2010 r., rodzaju (rodzajów) stosowanego paliwa oraz średniego rocznego czasu funkcjonowania w latach 2001–2010.

Zestawienie odpowiednich dopuszczalnych wielkości emisji określonych w części 1 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE oraz odpowiednich minimalnych stopni odsiarczania określonych w części 5 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE znajduje się w tabelach D.1, D.2 i D.3 w dodatku D do niniejszego załącznika.

W przypadku obiektów energetycznego spalania, w których w latach 2001–2010 stosowane były różne rodzaje paliwa, odpowiednie dopuszczalne wielkości emisji podane są dla każdego paliwa osobno. W pkt 3.1.2 podano szczegółową metodę obliczania udziału każdego z tych obiektów w pułapach emisji.

Na mocy dyrektywy 2010/75/UE dla niektórych obiektów energetycznego spalania działających przez mniej niż 1 500 godzin rocznie (średnia krocząca z pięciu lat) stosuje się mniej rygorystyczne dopuszczalne wielkości emisji. Wielkości te można stosować do wyliczania udziału indywidualnego obiektu w planie emisji na rok 2019 tylko w przypadku, gdy średni czas funkcjonowania obiektu w latach 2001–2010 wynosił mniej niż 1 500 godzin rocznie.

3.4.   Obliczanie pułapów emisji

3.4.1.   Obliczanie pułapów emisji w latach 2016 i 2019

Dla lat 2016 i 2019 całkowite pułapy emisji dla każdego zanieczyszczenia określa się poprzez sumowanie udziałów każdego indywidualnego obiektu w odpowiednich pułapach emisji:

| | pułap2016 (tpa) = Σ [udział indywidualnego obiektu w pułapie na rok 2016] |
| --- | --- |

pułap2016 (tpa) = Σ [udział indywidualnego obiektu w pułapie na rok 2016]

| | pułap2019 (tpa) = Σ [udział indywidualnego obiektu w pułapie na rok 2019] |
| --- | --- |

pułap2019 (tpa) = Σ [udział indywidualnego obiektu w pułapie na rok 2019]

3.4.2.   Obliczanie pułapów emisji w latach 2017, 2018 i 2020

Pułapy na rok 2017 (pułap2017) oblicza się za pomocą następującego wzoru:

Formula

Pułapy na rok 2018 (pułap2018) oblicza się za pomocą następującego wzoru:

Formula

Pułapy na pierwszy semestr roku 2020 (pułap2020) to połowa pułapów na rok 2019:

Formula

4.   Późniejsze zmiany w przejściowych planach krajowych

Państwa członkowskie informują Komisję co najmniej o następujących obiektach:

| a) | obiektach energetycznego spalania, które wybierają ograniczone odstępstwo obowiązujące w całym okresie eksploatacji zgodnie z art. 33 dyrektywy 2010/75/UE;







  Uwaga: | Państwa członkowskie muszą przekazać Komisji swoje przejściowe plany krajowe nie później niż dnia 1 stycznia 2013 r., natomiast operatorzy mają czas do dnia 1 stycznia 2014 r. na powiadomienie właściwego organu, czy chcą wybrać ograniczone odstępstwo obowiązujące w całym okresie eksploatacji. A zatem obiekt energetycznego spalania może być na początku ujęty w przejściowym planie krajowym złożonym do Komisji, zanim dostanie pozwolenie na ograniczone odstępstwo obowiązujące w całym okresie eksploatacji. W takim przypadku obiekt energetycznego spalania należy usunąć z przejściowego planu krajowego w momencie, kiedy operator obiektu powiadomi właściwy organ o decyzji wyboru ograniczonego odstępstwa obowiązującego w całym okresie eksploatacji. Udziały w odpowiednim pułapie (pułapach) emisji każdego obiektu energetycznego spalania podlegającego przepisom art. 33 dyrektywy 2010/75/UE należy następnie odjąć od pułapu (pułapów) emisji obliczonych w ostatniej zatwierdzonej wersji przejściowego planu krajowego (lub, jeżeli nie zatwierdzono takiego planu, obliczonych w ostatniej wersji przejściowego planu krajowego złożonego do Komisji). |
| --- | --- | --- |

a)

obiektach energetycznego spalania, które wybierają ograniczone odstępstwo obowiązujące w całym okresie eksploatacji zgodnie z art. 33 dyrektywy 2010/75/UE;

Uwaga:

Państwa członkowskie muszą przekazać Komisji swoje przejściowe plany krajowe nie później niż dnia 1 stycznia 2013 r., natomiast operatorzy mają czas do dnia 1 stycznia 2014 r. na powiadomienie właściwego organu, czy chcą wybrać ograniczone odstępstwo obowiązujące w całym okresie eksploatacji. A zatem obiekt energetycznego spalania może być na początku ujęty w przejściowym planie krajowym złożonym do Komisji, zanim dostanie pozwolenie na ograniczone odstępstwo obowiązujące w całym okresie eksploatacji. W takim przypadku obiekt energetycznego spalania należy usunąć z przejściowego planu krajowego w momencie, kiedy operator obiektu powiadomi właściwy organ o decyzji wyboru ograniczonego odstępstwa obowiązującego w całym okresie eksploatacji. Udziały w odpowiednim pułapie (pułapach) emisji każdego obiektu energetycznego spalania podlegającego przepisom art. 33 dyrektywy 2010/75/UE należy następnie odjąć od pułapu (pułapów) emisji obliczonych w ostatniej zatwierdzonej wersji przejściowego planu krajowego (lub, jeżeli nie zatwierdzono takiego planu, obliczonych w ostatniej wersji przejściowego planu krajowego złożonego do Komisji).

| b) | obiektach energetycznego spalania, które zostały zamknięte (czyli tych, które definitywnie zakończyły działalność) lub których całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie została zmniejszona poniżej 50 MW; |
| --- | --- |

b)

obiektach energetycznego spalania, które zostały zamknięte (czyli tych, które definitywnie zakończyły działalność) lub których całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie została zmniejszona poniżej 50 MW;

| c) | obiektach energetycznego spalania, w których rozpoczęto współspalanie odpadów po dniu 31 grudnia 2015 r. i które w związku z tym są objęte zapisami rozdziału IV dyrektywy 2010/75/UE.







  Uwaga: | Jak wspomniano w art. 32 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE, zaprzestanie eksploatacji obiektu objętego przejściowym planem krajowym lub wyłączenie tego obiektu z zakresu rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE nie oznacza możliwości zwiększenia całkowitych rocznych emisji z pozostałych obiektów objętych przejściowym planem krajowym. |
| --- | --- | --- |

c)

obiektach energetycznego spalania, w których rozpoczęto współspalanie odpadów po dniu 31 grudnia 2015 r. i które w związku z tym są objęte zapisami rozdziału IV dyrektywy 2010/75/UE.

Uwaga:

Jak wspomniano w art. 32 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE, zaprzestanie eksploatacji obiektu objętego przejściowym planem krajowym lub wyłączenie tego obiektu z zakresu rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE nie oznacza możliwości zwiększenia całkowitych rocznych emisji z pozostałych obiektów objętych przejściowym planem krajowym.

Na potrzeby art. 32 ust. 6 dyrektywy 2010/75/UE państwa członkowskie nie są zobowiązane do przekazywania Komisji następujących informacji, ponieważ zmiany, do których się one odnoszą, nie powinny mieć wpływu na obowiązujące pułapy emisji:

| — | zmniejszenie lub zwiększenie całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie po dniu 31 grudnia 2010 r. (jeżeli nie jest to zmniejszenie poniżej 50 MW), |
| --- | --- |

—

zmniejszenie lub zwiększenie całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie po dniu 31 grudnia 2010 r. (jeżeli nie jest to zmniejszenie poniżej 50 MW),

| — | skrócenie lub przedłużenie rocznego czasu funkcjonowania po roku 2010, |
| --- | --- |

—

skrócenie lub przedłużenie rocznego czasu funkcjonowania po roku 2010,

| — | zmiana dotycząca stosowanego paliwa (rodzaju, ilości) po roku 2010 (inna niż przejście na spalanie odpadów, co zakwalifikowałoby obiekt jako współspalarnię odpadów, powodując jego wykluczenie z przejściowego planu krajowego). |
| --- | --- |

—

zmiana dotycząca stosowanego paliwa (rodzaju, ilości) po roku 2010 (inna niż przejście na spalanie odpadów, co zakwalifikowałoby obiekt jako współspalarnię odpadów, powodując jego wykluczenie z przejściowego planu krajowego).

Zmiany dotyczące nazwy obiektu (np. z powodu zmiany operatora) należy zgłaszać w zestawieniach emisji dostarczanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszej decyzji oraz art. 72 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE.

---

(1)  Ta sama zasada dotyczy obiektów, o których mowa w art. 33, 34 i 35 dyrektywy 2010/75/UE. Co za tym idzie, część obiektu energetycznego spalania nie może być objęta przepisami art. 33, 34 i 35, gdy inna część (lub części) tego obiektu są ujęte w przejściowym planie krajowym.

(2)  Jak podano w zestawieniu emisji sporządzonym zgodnie z dyrektywą 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania (Dz.U. L 309 z 27.11.2001, s. 1).

(3)  Informacja ta jest potrzebna do określenia odpowiednich dopuszczalnych wielkości emisji na dzień 1 stycznia 2016 r., zgodnie z art. 10 dyrektywy 2001/80/WE.

(4)  „Czas funkcjonowania” oznacza czas wyrażony w godzinach, w którym obiekt energetycznego spalania pracuje w całości lub części, odprowadzając emisje do powietrza, z wyłączeniem okresów rozruchu i wyłączenia.

(5)  Przykładowo turbiny gazowe mogą być objęte przejściowym planem krajowym tylko w odniesieniu do ich emisji NOx. Inne obiekty mogą być objęte przejściowym planem krajowym w odniesieniu do niektórych zanieczyszczeń, przy czym mają one obowiązek stosowania się do dopuszczalnych wielkości emisji określonych w załączniku V do dyrektywy 2010/75/UE dla innych zanieczyszczeń.

(6)  W przypadku obiektów energetycznego spalania, które w dowolnym momencie między rokiem 2001 a 2010 współspalały odpady (inne niż odpady będące „biomasą” według definicji z art. 3 ust. 31 lit. b) dyrektywy 2010/75/UE, i były w związku z tym objęte przepisami dyrektywy 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów (Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 91)), ilości odpadów spalonych w tym okresie nie ujmuje się w niniejszym punkcie.

(7)  Zob. sekcja 3.1.1 niniejszego załącznika w odniesieniu do mających zastosowanie warunków referencyjnych.

(8)  Zob. sekcja 3.1.2 niniejszego załącznika.

(9)  „Lokalne paliwo stałe” oznacza naturalnie występujące paliwo stałe spalane w obiekcie energetycznego spalania specjalnie zaprojektowanym dla tego rodzaju paliwa i wydobywane lokalnie.

(10)  Dotyczy to obiektów energetycznego spalania, które w latach 2001–2010 opalane były lokalnym paliwem stałym.

(11)  „Stopień odsiarczania” oznacza stosunek, w określonym czasie, ilości siarki niewyemitowanej przez obiekt energetycznego spalania do powietrza do ilości siarki zawartej w paliwie stałym wprowadzonym do urządzeń obiektów energetycznego spalania i wykorzystanym w obiekcie w tym samym czasie.

(12)  Włączenie obiektu do krajowego planu redukcji emisji zgodnie z art. 4 ust. 6 dyrektywy 2001/80/WE nie ma wpływu na odpowiednie dopuszczalne wielkości emisji, z których wylicza się pułapy emisji.

(13)  Zestawienie to nie jest wyczerpujące. W szczególności nie obejmuje ono sytuacji zwiększenia mocy obiektu energetycznego spalania o co najmniej 50 MW między dniem 27 listopada 2002 r. a dniem 31 grudnia 2010 r., kiedy to mają zastosowanie również dopuszczalne wielkości emisji wymienione w częściach B załączników III–VII do dyrektywy 2001/80/WE (zgodnie z art. 10 dyrektywy 2001/80/WE).

Dodatek A

Tabela A.1

Szablon wykazu obiektów energetycznego spalania, które mają zostać ujęte w przejściowym planie krajowym

| A | B | C | D | E | F | G | H |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Numer | Nazwa obiektu | Położenie obiektu
  (adres) | Data złożenia wniosku o pierwsze pozwolenie dla obiektu energetycznego spalania wraz z datą uruchomienia tego obiektu po raz pierwszy | LUB
  Data wydania pierwszego pozwolenia dla obiektu energetycznego spalania | Jakiekolwiek zwiększenie o co najmniej 50 MW całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie dla obiektu energetycznego spalania, które nastąpiło między dniem 27 listopada 2002 r. a dniem 31 grudnia 2010 r.
  (całkowite zwiększenie w MW) | Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie na dzień 31 grudnia 2010 r.
  (MW) | Roczny czas funkcjonowania w godzinach każdego obiektu energetycznego spalania,
  (średnia dla lat 2001–2010) | Zanieczyszczenia (SO2, NOx, pył), dla których dany obiekt energetycznego spalania NIE jest objęty przejściowym planem krajowym |

A

B

C

D

E

F

G

H

Numer

Nazwa obiektu

Położenie obiektu

(adres)

Data złożenia wniosku o pierwsze pozwolenie dla obiektu energetycznego spalania wraz z datą uruchomienia tego obiektu po raz pierwszy

LUB

Data wydania pierwszego pozwolenia dla obiektu energetycznego spalania

Jakiekolwiek zwiększenie o co najmniej 50 MW całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie dla obiektu energetycznego spalania, które nastąpiło między dniem 27 listopada 2002 r. a dniem 31 grudnia 2010 r.

(całkowite zwiększenie w MW)

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie na dzień 31 grudnia 2010 r.

(MW)

Roczny czas funkcjonowania w godzinach każdego obiektu energetycznego spalania,

(średnia dla lat 2001–2010)

Zanieczyszczenia (SO2, NOx, pył), dla których dany obiekt energetycznego spalania NIE jest objęty przejściowym planem krajowym

| A | I | J | K | L | M |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Liczba | Wskazać, czy obiekt jest turbiną gazową czy silnikiem gazowym | Roczne zużycie paliwa
  (średnia dla lat 2001–2010) | Średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych
  (średnia dla lat 2001–2010) | Roczna ilość siarki (S) dostarczonej do obiektu spalania w stosowanych lokalnych paliwach stałych
  (średnia dla lat 2001–2010) | Współczynnik konwersji stosowany w przypadku, gdy średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych zostało wyliczone ze zużytego paliwa (według rodzaju paliwa) |
| (w TJ na rok) | (Nm3/rok) | (tpa) | (Nm3/GJ) |
| | | węgiel kamienny | węgiel brunatny | biomasa | inne paliwa stałe | paliwa ciekłe | paliwa gazowe | | | |

A

I

J

K

L

M

Liczba

Wskazać, czy obiekt jest turbiną gazową czy silnikiem gazowym

Roczne zużycie paliwa

(średnia dla lat 2001–2010)

Średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych

(średnia dla lat 2001–2010)

Roczna ilość siarki (S) dostarczonej do obiektu spalania w stosowanych lokalnych paliwach stałych

(średnia dla lat 2001–2010)

Współczynnik konwersji stosowany w przypadku, gdy średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych zostało wyliczone ze zużytego paliwa (według rodzaju paliwa)

(w TJ na rok)

(Nm3/rok)

(tpa)

(Nm3/GJ)

węgiel kamienny

węgiel brunatny

biomasa

inne paliwa stałe

paliwa ciekłe

paliwa gazowe

Dodatek B

Tabela B.1

Szablon formularza do wyliczania pułapów emisji na 2016 r.

| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Liczba | Nazwa | Referencyjna zawartość tlenu | Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla SO2 | Odpowiedni stopień odsiarczania | Udział obiektu w pułapie emisji SO2 na 2016 r. | Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla NOx | Udział obiektu w pułapie emisji NOx na 2016 r. | Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla pyłu | Udział obiektu w pułapie emisji pyłu na 2016 r. | Uwagi |
| (%) | (mg/Nm3) | (jeżeli dotyczy) | (tpa) | (mg/Nm3) | (tpa) | (mg/Nm3) | (tpa) |
| (dane dotyczące danego zakładu) |
| ŁĄCZNIE | | | | | ŁĄCZNY PUŁAP DLA SO2 | | ŁĄCZNY PUŁAP DLA NOx | | ŁĄCZNY PUŁAP DLA PYŁU | |

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

Liczba

Nazwa

Referencyjna zawartość tlenu

Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla SO2

Odpowiedni stopień odsiarczania

Udział obiektu w pułapie emisji SO2 na 2016 r.

Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla NOx

Udział obiektu w pułapie emisji NOx na 2016 r.

Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla pyłu

Udział obiektu w pułapie emisji pyłu na 2016 r.

Uwagi

(%)

(mg/Nm3)

(jeżeli dotyczy)

(tpa)

(mg/Nm3)

(tpa)

(mg/Nm3)

(tpa)

(dane dotyczące danego zakładu)

ŁĄCZNIE

ŁĄCZNY PUŁAP DLA SO2

ŁĄCZNY PUŁAP DLA NOx

ŁĄCZNY PUŁAP DLA PYŁU

Tabela B.2

Szablon formularza do obliczania pułapów emisji na 2019 r.

| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Liczba | Nazwa | Referencyjna zawartość tlenu | Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla SO2 | Odpowiedni stopień odsiarczania | Udział obiektu w pułapie emisji SO2 na 2019 r. | Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla NOx | Udział obiektu w pułapie emisji NOx na 2019 r. | Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla pyłu | Udział obiektu w pułapie emisji pyłu na 2019 r. | Uwagi |
| (%) | (mg/Nm3) | (jeżeli dotyczy) | (tpa) | (mg/Nm3) | (tpa) | (mg/Nm3) | (tpa) |
| (dane dotyczące danego zakładu) |
| ŁĄCZNIE | | | | | ŁĄCZNY PUŁAP DLA SO2 | | ŁĄCZNY PUŁAP DLA NOx | | ŁĄCZNY PUŁAP DLA PYŁU | |

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

Liczba

Nazwa

Referencyjna zawartość tlenu

Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla SO2

Odpowiedni stopień odsiarczania

Udział obiektu w pułapie emisji SO2 na 2019 r.

Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla NOx

Udział obiektu w pułapie emisji NOx na 2019 r.

Odpowiednia dopuszczalna wielkość emisji dla pyłu

Udział obiektu w pułapie emisji pyłu na 2019 r.

Uwagi

(%)

(mg/Nm3)

(jeżeli dotyczy)

(tpa)

(mg/Nm3)

(tpa)

(mg/Nm3)

(tpa)

(dane dotyczące danego zakładu)

ŁĄCZNIE

ŁĄCZNY PUŁAP DLA SO2

ŁĄCZNY PUŁAP DLA NOx

ŁĄCZNY PUŁAP DLA PYŁU

Tabela B.3

Zestawienie pułapów emisji

| (w tonach na rok) |
| --- |
| | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020
  (od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca) |
| SO2 | | | | | |
| NOx | | | | | |
| Pył | | | | | |

(w tonach na rok)

2016

2017

2018

2019

2020

(od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca)

SO2

NOx

Pył

Dodatek C

Tabela C.1

Dopuszczalne wielkości emisji (ELV) do zastosowania przy wyliczaniu udziału obiektów energetycznego spalania innych niż turbiny i silniki gazowe w planach emisji na 2016 r.

| Zanieczyszczenie | Rodzaj paliwa | Dopuszczalna wielkość emisji (w mg/Nm3) |
| --- | --- | --- |
| 50–100 MW | > 100–300 MW | > 300–500 MW | > 500 MW |
| SO2 | stałe | 2 000 | liniowy spadek od 2 000 do 400 (uwaga 1) | 400 |
| ciekłe | 1 700 | liniowy spadek od 1 700 do 400 | 400 |
| gazowe | ogólnie 35
  5 w przypadku skroplonego gazu
  800 w przypadku gazu koksowniczego i gazu wielkopiecowego |
| NOx

  (uwaga 6) | stałe
  (uwaga 2) | 600 | 200
  (uwaga 3) |
| ciekłe | 450 | 400 |
| gazowe | 300 | 200 |
| Pył | stałe | 100 | 50 (uwaga 4) |
| ciekłe | 50 (uwaga 5 do tabeli) |
| gazowe | ogólnie 5
  10 w przypadku gazu wielkopiecowego
  50 w przypadku gazów hutniczych nadających się do innych zastosowań |

Zanieczyszczenie

Rodzaj paliwa

Dopuszczalna wielkość emisji (w mg/Nm3)

50–100 MW

> 100–300 MW

> 300–500 MW

> 500 MW

SO2

stałe

2 000

liniowy spadek od 2 000 do 400 (uwaga 1)

400

ciekłe

1 700

liniowy spadek od 1 700 do 400

400

gazowe

ogólnie 35

5 w przypadku skroplonego gazu

800 w przypadku gazu koksowniczego i gazu wielkopiecowego

NOx

(uwaga 6)

stałe

(uwaga 2)

600

200

(uwaga 3)

ciekłe

450

400

gazowe

300

200

Pył

stałe

100

50 (uwaga 4)

ciekłe

50 (uwaga 5 do tabeli)

gazowe

ogólnie 5

10 w przypadku gazu wielkopiecowego

50 w przypadku gazów hutniczych nadających się do innych zastosowań

Referencyjna zawartość tlenu wynosi 6 % w przypadku paliw stałych i 3 % w przypadku paliw ciekłych i gazowych

Uwagi

| 1. | 800 mg/Nm3 w przypadku obiektów o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nie mniejszej niż 400 MW, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

1.

800 mg/Nm3 w przypadku obiektów o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nie mniejszej niż 400 MW, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

| 2. | 1 200 mg/Nm3 w przypadku obiektów, które w okresie dwunastu miesięcy upływającym dnia 1 stycznia 2001 r. opalane były paliwami stałymi o zawartości substancji lotnych wynoszącej < 10 % i nadal opalane są takimi paliwami. |
| --- | --- |

2.

1 200 mg/Nm3 w przypadku obiektów, które w okresie dwunastu miesięcy upływającym dnia 1 stycznia 2001 r. opalane były paliwami stałymi o zawartości substancji lotnych wynoszącej < 10 % i nadal opalane są takimi paliwami.

| 3. | 450 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

3.

450 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

| 4. | 100 mg/Nm3 w przypadku obiektów, którym udzielono pierwszego pozwolenia na budowę lub, w przypadku braku takiej procedury, pierwszego pozwolenia na eksploatację udzielono przed dniem 1 lipca 1987 r. i które opalane są paliwem stałym posiadającym wartość opałową mniejszą niż 5 800 kJ/kg, zawartość wilgoci > 45 % wagowo, łączną zawartość wilgoci i popiołu > 60 % wagowo i zawartość tlenku wapnia > 10 %. |
| --- | --- |

4.

100 mg/Nm3 w przypadku obiektów, którym udzielono pierwszego pozwolenia na budowę lub, w przypadku braku takiej procedury, pierwszego pozwolenia na eksploatację udzielono przed dniem 1 lipca 1987 r. i które opalane są paliwem stałym posiadającym wartość opałową mniejszą niż 5 800 kJ/kg, zawartość wilgoci > 45 % wagowo, łączną zawartość wilgoci i popiołu > 60 % wagowo i zawartość tlenku wapnia > 10 %.

| 5. | 100 mg/Nm3 w przypadku obiektów o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nie większej niż 500 MW opalanych paliwem ciekłym o zawartości popiołu > 0,06 %. |
| --- | --- |

5.

100 mg/Nm3 w przypadku obiektów o całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie nie większej niż 500 MW opalanych paliwem ciekłym o zawartości popiołu > 0,06 %.

| 6. | W przypadku obiektów umiejscowionych we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach, na Maderze lub Wyspach Kanaryjskich mają zastosowanie następujące dopuszczalne wielkości emisji: dla paliw stałych ogółem: 650 mg/Nm3; dla paliw stałych zawierających < 10 % związków lotnych: 1 300 mg/Nm3; dla paliw ciekłych: 450 mg/Nm3; dla paliw gazowych: 350 mg/Nm3. |
| --- | --- |

6.

W przypadku obiektów umiejscowionych we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach, na Maderze lub Wyspach Kanaryjskich mają zastosowanie następujące dopuszczalne wielkości emisji: dla paliw stałych ogółem: 650 mg/Nm3; dla paliw stałych zawierających < 10 % związków lotnych: 1 300 mg/Nm3; dla paliw ciekłych: 450 mg/Nm3; dla paliw gazowych: 350 mg/Nm3.

Tabela C.2

Dopuszczalne wielkości emisji (ELV) właściwe dla wyliczenia udziału turbin i silników gazowych w pułapach emisji NOx na 2016 r.

| | Dopuszczalna wielkość emisji dla NOx

  (mg/Nm3) |
| --- | --- |
| Silniki gazowe (opalane paliwami gazowymi) | 100 |
| Turbiny gazowe (w tym turbiny gazowe o cyklu kombinowanym (CCGT) opalane następującymi paliwami: |
| gaz ziemny (uwaga 1) | 50
  (uwagi 2 i 3) |
| paliwa gazowe inne niż gaz ziemny | 120 |
| lekkie i średnie destylaty | 120 |

Dopuszczalna wielkość emisji dla NOx

(mg/Nm3)

Silniki gazowe (opalane paliwami gazowymi)

100

Turbiny gazowe (w tym turbiny gazowe o cyklu kombinowanym (CCGT) opalane następującymi paliwami:

gaz ziemny (uwaga 1)

50

(uwagi 2 i 3)

paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

120

lekkie i średnie destylaty

120

Referencyjna zawartość tlenu wynosi 15 %.

Uwagi

| 1. | Naturalnie występujący metan o zawartości nie większej niż 20 % (objętościowo) składników obojętnych i innych składników. |
| --- | --- |

1.

Naturalnie występujący metan o zawartości nie większej niż 20 % (objętościowo) składników obojętnych i innych składników.

| 2. | 75 mg/Nm3 w następujących przypadkach – gdy sprawność turbiny gazowej jest ustalona przy obciążeniu podstawowym według normy ISO):






  — | turbiny gazowe wykorzystywane w kombinowanych systemach cieplnych i energii elektrycznej o ogólnej sprawności większej niż 75 %, |
| --- | --- | --- |

2.

75 mg/Nm3 w następujących przypadkach – gdy sprawność turbiny gazowej jest ustalona przy obciążeniu podstawowym według normy ISO):

—

turbiny gazowe wykorzystywane w kombinowanych systemach cieplnych i energii elektrycznej o ogólnej sprawności większej niż 75 %,

| — | turbiny gazowe wykorzystywane w obiektach o kombinowanym cyklu o rocznej średniej ogólnej sprawności elektrycznej większej niż 55 %, |
| --- | --- |

—

turbiny gazowe wykorzystywane w obiektach o kombinowanym cyklu o rocznej średniej ogólnej sprawności elektrycznej większej niż 55 %,

| — | turbiny gazowe dla urządzeń mechanicznych. |
| --- | --- |

—

turbiny gazowe dla urządzeń mechanicznych.

| 3. | Dla turbin gazowych o pojedynczym cyklu niepodlegających żadnej z kategorii wymienionych w uwadze 2, ale o sprawności większej niż 35 % — ustalonej przy obciążeniu podstawowym według normy ISO – dopuszczalna wielkość emisji wynosi 50 × η/35, gdzie η jest sprawnością turbiny gazowej w warunkach obciążenia podstawowego według normy ISO, wyrażoną procentowo. |
| --- | --- |

3.

Dla turbin gazowych o pojedynczym cyklu niepodlegających żadnej z kategorii wymienionych w uwadze 2, ale o sprawności większej niż 35 % — ustalonej przy obciążeniu podstawowym według normy ISO – dopuszczalna wielkość emisji wynosi 50 × η/35, gdzie η jest sprawnością turbiny gazowej w warunkach obciążenia podstawowego według normy ISO, wyrażoną procentowo.

Tabela C.3

Minimalne stopnie odsiarczania do zastosowania przy wyliczaniu udziałów w pułapie emisji SO2 na 2016 r. poszczególnych obiektów energetycznego spalania opalanych lokalnym paliwem stałym, które z uwagi na właściwości tego paliwa nie mogą przestrzegać dopuszczalnych wielkości emisji SO2 ustanowionych w art. 30 ust. 2 i 3 dyrektywy 2010/75/UE

| Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie | Minimalny stopień odsiarczania |
| --- | --- |
| 50–100 MW | 60 % |
| > 100–300 MW | 75 % |
| > 300–500 MW | 90 % |
| > 500 MW | ogólnie 94 %
  92 % w przypadku obiektów, dla których zawarto umowę na montaż sprzętu odsiarczania gazu spalinowego lub nawapniania, a prace związane z jego instalacją rozpoczęto przed dniem 1 stycznia 2001 r. |

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie

Minimalny stopień odsiarczania

50–100 MW

60 %

> 100–300 MW

75 %

> 300–500 MW

90 %

> 500 MW

ogólnie 94 %

92 % w przypadku obiektów, dla których zawarto umowę na montaż sprzętu odsiarczania gazu spalinowego lub nawapniania, a prace związane z jego instalacją rozpoczęto przed dniem 1 stycznia 2001 r.

Dodatek D

Tabela D.1

Dopuszczalne wielkości emisji (ELV) do zastosowania przy wyliczaniu udziału obiektów energetycznego spalania innych niż turbiny i silniki gazowe w pułapach emisji na 2019 r.

| Zanieczyszczenie | Rodzaj paliwa | Dopuszczalna wielkość emisji (mg/Nm3) |
| --- | --- | --- |
| 50–100 MW | > 100–300 MW | > 300–500 MW | > 500 MW |
| SO2 | węgiel kamienny, węgiel brunatny i inne paliwa stałe (uwaga 1) | 400 | 250 | 200 |
| biomasa (uwaga 1) | 200 |
| torf (uwaga 1) | 300 | 200 |
| ciekłe | 350
  (uwaga 2) | 250
  (uwaga 2) | 200
  (uwaga 3) |
| gazowe | ogólnie 35
  5 w przypadku skroplonego gazu
  400 w przypadku gazu niskokalorycznego z pieca koksowniczego
  200 w przypadku niskokalorycznego gazu wielkopiecowego |
| NOx | węgiel kamienny, węgiel brunatny i inne paliwa stałe | 300
  (uwagi 4 i 5) | 200
  (uwaga 5) | 200
  (uwaga 6) |
| biomasa i torf | 300
  (uwaga 5) | 250
  (uwaga 5) | 200
  (uwaga 5) | 200
  (uwaga 6) |
| ciekłe | 450 | 200
  (uwagi 5 i 7) | 150
  (uwagi 5 i 7) | 150
  (uwaga 3) |
| gaz ziemny (uwaga 8) | 100 |
| inne gazy | 300 | 200 |
| Pył | węgiel kamienny, węgiel brunatny i inne paliwa stałe | 30 | 25 | 20 |
| biomasa i torf | 30 | 20 |
| ciekłe | 30 | 25 | 20 |
| gazowe | ogólnie 5
  10 w przypadku gazu wielkopiecowego
  30 w przypadku gazów hutniczych nadających się do innych zastosowań |

Zanieczyszczenie

Rodzaj paliwa

Dopuszczalna wielkość emisji (mg/Nm3)

50–100 MW

> 100–300 MW

> 300–500 MW

> 500 MW

SO2

węgiel kamienny, węgiel brunatny i inne paliwa stałe (uwaga 1)

400

250

200

biomasa (uwaga 1)

200

torf (uwaga 1)

300

200

ciekłe

350

(uwaga 2)

250

(uwaga 2)

200

(uwaga 3)

gazowe

ogólnie 35

5 w przypadku skroplonego gazu

400 w przypadku gazu niskokalorycznego z pieca koksowniczego

200 w przypadku niskokalorycznego gazu wielkopiecowego

NOx

węgiel kamienny, węgiel brunatny i inne paliwa stałe

300

(uwagi 4 i 5)

200

(uwaga 5)

200

(uwaga 6)

biomasa i torf

300

(uwaga 5)

250

(uwaga 5)

200

(uwaga 5)

200

(uwaga 6)

ciekłe

450

200

(uwagi 5 i 7)

150

(uwagi 5 i 7)

150

(uwaga 3)

gaz ziemny (uwaga 8)

100

inne gazy

300

200

Pył

węgiel kamienny, węgiel brunatny i inne paliwa stałe

30

25

20

biomasa i torf

30

20

ciekłe

30

25

20

gazowe

ogólnie 5

10 w przypadku gazu wielkopiecowego

30 w przypadku gazów hutniczych nadających się do innych zastosowań

Referencyjna zawartość tlenu wynosi 6 % w przypadku paliw stałych i 3 % w przypadku paliw ciekłych i gazowych.

Uwagi

| 1. | 800 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

1.

800 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

| 2. | 850 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

2.

850 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

| 3. | 400 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

3.

400 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

| 4. | 450 mg/Nm3 w przypadku spalania sproszkowanego węgla brunatnego. |
| --- | --- |

4.

450 mg/Nm3 w przypadku spalania sproszkowanego węgla brunatnego.

| 5. | 450 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

5.

450 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

| 6. | 450 mg/Nm3 w przypadku obiektów, którym udzielono pozwolenia przed 1 lipca 1987 r. i których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

6.

450 mg/Nm3 w przypadku obiektów, którym udzielono pozwolenia przed 1 lipca 1987 r. i których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

| 7. | 450 mg/Nm3 w przypadku obiektów energetycznego spalania w instalacjach chemicznych wykorzystujących na własne potrzeby płynne pozostałości poprodukcyjne jako paliwo niekomercyjne. |
| --- | --- |

7.

450 mg/Nm3 w przypadku obiektów energetycznego spalania w instalacjach chemicznych wykorzystujących na własne potrzeby płynne pozostałości poprodukcyjne jako paliwo niekomercyjne.

| 8. | Naturalnie występujący metan o zawartości nie większej niż 20 % (objętościowo) składników obojętnych i innych składników. |
| --- | --- |

8.

Naturalnie występujący metan o zawartości nie większej niż 20 % (objętościowo) składników obojętnych i innych składników.

Tabela D.2

Dopuszczalne wielkości emisji (ELV) do zastosowania przy wyliczaniu udziału turbin i silników gazowych w planach emisji NOx na 2019 r.

| | Dopuszczalna wielkość emisji NOx

  (mg/Nm3) |
| --- | --- |
| Silniki gazowe (opalane paliwami gazowymi) | 100 |
| Turbiny gazowe (w tym turbiny gazowe o cyklu kombinowanym (CCGT) opalane następującymi paliwami: |
| gaz ziemny (uwaga 1) | 50
  (uwagi 2, 3 i 4) |
| paliwa gazowe inne niż gaz ziemny | 120
  (uwaga 5) |
| lekkie i średnie destylaty | 90
  (uwaga 5) |

Dopuszczalna wielkość emisji NOx

(mg/Nm3)

Silniki gazowe (opalane paliwami gazowymi)

100

Turbiny gazowe (w tym turbiny gazowe o cyklu kombinowanym (CCGT) opalane następującymi paliwami:

gaz ziemny (uwaga 1)

50

(uwagi 2, 3 i 4)

paliwa gazowe inne niż gaz ziemny

120

(uwaga 5)

lekkie i średnie destylaty

90

(uwaga 5)

Referencyjna zawartość tlenu wynosi 15 %.

Uwagi

| 1. | Naturalnie występujący metan o zawartości nie większej niż 20 % (objętościowo) składników obojętnych i innych składników. |
| --- | --- |

1.

Naturalnie występujący metan o zawartości nie większej niż 20 % (objętościowo) składników obojętnych i innych składników.

| 2. | 75 mg/Nm3 w następujących przypadkach (gdy sprawność turbiny gazowej jest ustalona przy obciążeniu podstawowym według normy ISO):






  — | turbiny gazowe wykorzystywane w kombinowanych systemach cieplnych i energii elektrycznej o ogólnej sprawności większej niż 75 %, |
| --- | --- | --- |

2.

75 mg/Nm3 w następujących przypadkach (gdy sprawność turbiny gazowej jest ustalona przy obciążeniu podstawowym według normy ISO):

—

turbiny gazowe wykorzystywane w kombinowanych systemach cieplnych i energii elektrycznej o ogólnej sprawności większej niż 75 %,

| — | turbiny gazowe wykorzystywane w obiektach o kombinowanym cyklu o rocznej średniej ogólnej sprawności elektrycznej większej niż 55 %, |
| --- | --- |

—

turbiny gazowe wykorzystywane w obiektach o kombinowanym cyklu o rocznej średniej ogólnej sprawności elektrycznej większej niż 55 %,

| — | turbiny gazowe dla urządzeń mechanicznych. |
| --- | --- |

—

turbiny gazowe dla urządzeń mechanicznych.

| 3. | Dla turbin gazowych o pojedynczym cyklu niepodlegających żadnej z kategorii wymienionych w uwadze 2, ale o sprawności większej niż 35 % – ustalonej przy obciążeniu podstawowym według normy ISO – dopuszczalna wielkość emisji wynosi 50 × η/35, gdzie η jest sprawnością turbiny gazowej w warunkach obciążenia podstawowego według normy ISO, wyrażoną procentowo. |
| --- | --- |

3.

Dla turbin gazowych o pojedynczym cyklu niepodlegających żadnej z kategorii wymienionych w uwadze 2, ale o sprawności większej niż 35 % – ustalonej przy obciążeniu podstawowym według normy ISO – dopuszczalna wielkość emisji wynosi 50 × η/35, gdzie η jest sprawnością turbiny gazowej w warunkach obciążenia podstawowego według normy ISO, wyrażoną procentowo.

| 4. | 150 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

4.

150 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

| 5. | 200 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie. |
| --- | --- |

5.

200 mg/Nm3 w przypadku obiektów, których czas funkcjonowania nie przekracza 1 500 godzin rocznie.

Tabela D.3

Minimalne stopnie odsiarczania do zastosowania przy wyliczaniu udziałów w pułapie emisji SO2 na 2019 r. poszczególnych obiektów energetycznego spalania opalanych lokalnym paliwem stałym, które z uwagi na właściwości tego paliwa nie mogą przestrzegać dopuszczalnych wielkości emisji SO2 ustanowionych w art. 30 ust. 2 i 3 dyrektywy 2010/75/UE

| Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie | Minimalny stopień odsiarczania |
| --- | --- |
| 50–100 MW | 80 % |
| > 100–300 MW | 90 % |
| > 300 MW | ogólnie 96 %
  95 % w przypadku obiektów opalanych łupkiem bitumicznym |

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie

Minimalny stopień odsiarczania

50–100 MW

80 %

> 100–300 MW

90 %

> 300 MW

ogólnie 96 %

95 % w przypadku obiektów opalanych łupkiem bitumicznym

---

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/26 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/26

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 22 lutego 2012 r.

przewidująca tymczasowy obrót materiałem siewnym gatunku Triticum durum Desf. należącym do odmiany Marialva i niespełniającym wymogów dyrektywy Rady 66/402/EWG w zakresie maksymalnej zawartości nasion pszenicy (Triticum aestivum L.)

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 1114)

(2012/116/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych (1), w szczególności jej art. 17 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W Portugalii ilość dostępnego materiału siewnego pszenicy durum (Triticum durum Desf.) kategorii „kwalifikowany materiał siewny drugiego pokolenia” odmiany Marialva, który odpowiada warunkom środowiska w tym kraju i spełnia wymogi dyrektywy 66/402/EWG w zakresie maksymalnej zawartości nasion pszenicy (Triticum aestivum L.), jest niewystarczająca i w związku z tym nie odpowiada potrzebom tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(1)

W Portugalii ilość dostępnego materiału siewnego pszenicy durum (Triticum durum Desf.) kategorii „kwalifikowany materiał siewny drugiego pokolenia” odmiany Marialva, który odpowiada warunkom środowiska w tym kraju i spełnia wymogi dyrektywy 66/402/EWG w zakresie maksymalnej zawartości nasion pszenicy (Triticum aestivum L.), jest niewystarczająca i w związku z tym nie odpowiada potrzebom tego państwa członkowskiego.

| (2) | Popyt na takie nasiona nie może być zaspokojony materiałem siewnym z innych państw członkowskich lub państw trzecich spełniającym wszystkie wymogi określone w dyrektywie 66/402/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Popyt na takie nasiona nie może być zaspokojony materiałem siewnym z innych państw członkowskich lub państw trzecich spełniającym wszystkie wymogi określone w dyrektywie 66/402/EWG.

| (3) | W związku z tym należy upoważnić Portugalię do zezwolenia na obrót materiałem siewnym tej odmiany na mniej surowych warunkach niż warunki mające zastosowanie do kwalifikowanego materiału siewnego drugiego pokolenia, na okres upływający w dniu 29 lutego 2012 r. i do maksymalnej ilości 130 ton. |
| --- | --- |

(3)

W związku z tym należy upoważnić Portugalię do zezwolenia na obrót materiałem siewnym tej odmiany na mniej surowych warunkach niż warunki mające zastosowanie do kwalifikowanego materiału siewnego drugiego pokolenia, na okres upływający w dniu 29 lutego 2012 r. i do maksymalnej ilości 130 ton.

| (4) | Ponadto pozostałe państwa członkowskie, które mogą dostarczyć Portugalii materiał siewny tej odmiany, niezależnie od tego, czy został on zebrany w państwie członkowskim czy w państwie trzecim, powinny zostać upoważnione do zezwolenia na obrót takim materiałem siewnym. |
| --- | --- |

(4)

Ponadto pozostałe państwa członkowskie, które mogą dostarczyć Portugalii materiał siewny tej odmiany, niezależnie od tego, czy został on zebrany w państwie członkowskim czy w państwie trzecim, powinny zostać upoważnione do zezwolenia na obrót takim materiałem siewnym.

| (5) | Portugalia powinna pełnić rolę koordynatora w celu dopilnowania, aby całkowita ilość materiału siewnego dopuszczonego na podstawie niniejszej decyzji nie przekroczyła maksymalnej ilości przewidzianej niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(5)

Portugalia powinna pełnić rolę koordynatora w celu dopilnowania, aby całkowita ilość materiału siewnego dopuszczonego na podstawie niniejszej decyzji nie przekroczyła maksymalnej ilości przewidzianej niniejszą decyzją.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Zezwala się na wprowadzenie do obrotu w Unii materiału siewnego pszenicy durum (Triticum durum Desf.) kategorii „kwalifikowany materiał siewny drugiego pokolenia” należącego do odmiany Marialva, który nie spełnia wymogów określonych w pkt 2(A) załącznika II do dyrektywy 66/402/EWG w zakresie maksymalnej zawartości nasion pszenicy (Triticum aestivum L.).

Niemniej jednak maksymalna zawartość nasion pszenicy (Triticum aestivum L.) dozwolona w materiale siewnym pszenicy durum (Triticum durum Desf.), o której mowa w pierwszym akapicie, wynosi 45 nasion w próbce o wadze określonej w kolumnie 4 załącznika III do dyrektywy 66/402/EWG.

Zezwolenia udziela się dla całkowitej ilości do 130 ton oraz na okres upływający w dniu 29 lutego 2012 r.

2.   Oprócz spełnienia wymogów dotyczących etykietowania określonych w dyrektywie 66/402/EWG, urzędowa etykieta musi zawierać stwierdzenie, że materiał siewny nie spełnia wymogów pkt 2(A) załącznika II do tej dyrektywy w zakresie maksymalnej zawartości nasion pszenicy (Triticum aestivum L.).

Artykuł 2

1.   Każdy dostawca chcący wprowadzić do obrotu materiał siewny określony w art. 1 występuje o zezwolenie do państwa członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę, lub do którego dokonuje przywozu. We wniosku należy określić ilość materiału siewnego, jaką dostawca chce wprowadzić do obrotu.

2.   Państwo członkowskie, którego to dotyczy, upoważnia dostawcę do wprowadzania do obrotu nasion określonych w art. 1, chyba że:

| a) | istnieją wystarczające dowody podające w wątpliwość to, czy dostawca jest w stanie wprowadzić do obrotu taką ilość materiału siewnego, o jaką ubiega się we wniosku o zezwolenie; |
| --- | --- |

a)

istnieją wystarczające dowody podające w wątpliwość to, czy dostawca jest w stanie wprowadzić do obrotu taką ilość materiału siewnego, o jaką ubiega się we wniosku o zezwolenie;

| b) | uwzględniając informacje dostarczone przez koordynujące państwo członkowskie, o którym mowa w art. 3 akapit trzeci, przyznanie zezwolenia spowodowałoby przekroczenie całkowitej maksymalnej ilości materiału siewnego określonej w art. 1 ust. 1. |
| --- | --- |

b)

uwzględniając informacje dostarczone przez koordynujące państwo członkowskie, o którym mowa w art. 3 akapit trzeci, przyznanie zezwolenia spowodowałoby przekroczenie całkowitej maksymalnej ilości materiału siewnego określonej w art. 1 ust. 1.

Odnośnie do lit. b) – w przypadku gdy całkowita ilość maksymalna pozwoliłaby jedynie na dopuszczenie do obrotu części ilości określonej przez wnioskodawcę, państwo członkowskie, którego to dotyczy, może wydać dostawcy zezwolenie na wprowadzenie do obrotu mniejszej ilości.

Artykuł 3

Państwa członkowskie udzielają sobie wzajemnie pomocy administracyjnej w zastosowaniu niniejszej decyzji.

Portugalia pełni rolę koordynującego państwa członkowskiego w celu dopilnowania, aby ilość materiału siewnego dopuszczonego do obrotu w Unii przez państwa członkowskie na podstawie niniejszej decyzji nie przekroczyła całkowitej maksymalnej ilości materiału siewnego określonej w art. 1 ust. 1.

Każde państwo członkowskie, które otrzyma wniosek zgodnie z art. 2, niezwłocznie powiadamia koordynujące państwo członkowskie o ilości określonej we wniosku. Koordynujące państwo członkowskie niezwłocznie informuje to państwo członkowskie, czy w wyniku zezwolenia przekroczona zostanie ilość maksymalna.

Artykuł 4

Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i inne państwa członkowskie o ilościach, w odniesieniu do których wydały zezwolenie na wprowadzenie do obrotu zgodnie z niniejszą decyzją.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. 125 z 11.7.1966, s. 2309/66.

1

---

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/28 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/28

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 23 lutego 2012 r.

w sprawie stworzenia wykazu ważnych momentów decyzyjnych do celów oceny realizacji programu Galileo w odniesieniu do centrów i stacji naziemnych, które mają powstać w ramach fazy rozwoju i fazy rozmieszczania programu

(2012/117/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) (1), w szczególności jego art. 12 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 683/2008 utworzono ramy finansowe i prawne programu Galileo. Zgodnie z tym rozporządzeniem Unia Europejska jest właścicielem wszelkich materialnych i niematerialnych składników majątku stworzonych lub rozbudowanych w wyniku programów, a system tworzony na podstawie programu Galileo obejmuje konstelację satelitów i światową sieć stacji naziemnych. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 683/2008 utworzono ramy finansowe i prawne programu Galileo. Zgodnie z tym rozporządzeniem Unia Europejska jest właścicielem wszelkich materialnych i niematerialnych składników majątku stworzonych lub rozbudowanych w wyniku programów, a system tworzony na podstawie programu Galileo obejmuje konstelację satelitów i światową sieć stacji naziemnych.

| (2) | Zintegrowane zarządzanie ryzykiem w odniesieniu do oceny realizacji programu Galileo wymaga, by podmiot zarządzający programem podjął we właściwym czasie ważne decyzje, tj. decyzje mające poważny wpływ na koszty, harmonogram, wykonanie lub ryzyko, oraz by działał w sposób przejrzysty w odniesieniu do ważnych decyzji, które należy podjąć, i ich wykonania. Wśród tych decyzji znajdują się decyzje odnoszące się do stworzenia infrastruktury naziemnej w ramach przewidzianej w programie fazy rozwoju i walidacji oraz fazy rozmieszczania. |
| --- | --- |

(2)

Zintegrowane zarządzanie ryzykiem w odniesieniu do oceny realizacji programu Galileo wymaga, by podmiot zarządzający programem podjął we właściwym czasie ważne decyzje, tj. decyzje mające poważny wpływ na koszty, harmonogram, wykonanie lub ryzyko, oraz by działał w sposób przejrzysty w odniesieniu do ważnych decyzji, które należy podjąć, i ich wykonania. Wśród tych decyzji znajdują się decyzje odnoszące się do stworzenia infrastruktury naziemnej w ramach przewidzianej w programie fazy rozwoju i walidacji oraz fazy rozmieszczania.

| (3) | Światowa sieć stacji naziemnych systemu tworzonego na podstawie programu Galileo obejmuje, z jednej strony, sześć centrów i jedną stację, a z drugiej – cztery serie tzw. stacji „oddalonych”. |
| --- | --- |

(3)

Światowa sieć stacji naziemnych systemu tworzonego na podstawie programu Galileo obejmuje, z jednej strony, sześć centrów i jedną stację, a z drugiej – cztery serie tzw. stacji „oddalonych”.

| (4) | Naziemne sześć centrów i stacja obejmują: dwa centra, mogące działać wymiennie, kontrolujące ogólne działanie systemu (zwane dalej „centrami kontrolnymi” lub „GCC”); centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo wymienione w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, które nadzoruje bezpieczeństwo systemu oraz świadczonych usług i które jest podzielone na dwie części ze względu na ciągłość usługi (zwane dalej „centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo” lub „GSMC”); centrum usługowe, które stanowi element umożliwiający komunikację między, z jednej strony, systemem, a z drugiej – użytkownikami usługi otwartej, usługi komercyjnej i usługi bezpieczeństwa życia (zwane dalej „centrum usług GNSS” lub „GSC”); centrum kontrolujące generowanie informacji niezbędnych do działania usługi poszukiwawczo-ratowniczej, które stanowi element umożliwiający komunikację między systemem a systemem Cospas-Sarsat (zwane dalej „centrum usługowym SaR”); centrum, które w imieniu podmiotu zarządzającego programem i w sposób niezależny od operatora ocenia jakość świadczonych usług i przekazuje grupom użytkowników informacje dotyczące czasu i informacje geodezyjne (zwane dalej „centrum działania systemu Galileo”); stację umożliwiającą weryfikację jakości sygnałów emitowanych przez satelity na orbicie natychmiast po ich wystrzeleniu (zwaną dalej „stacją testów orbitalnych”). |
| --- | --- |

(4)

Naziemne sześć centrów i stacja obejmują: dwa centra, mogące działać wymiennie, kontrolujące ogólne działanie systemu (zwane dalej „centrami kontrolnymi” lub „GCC”); centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo wymienione w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, które nadzoruje bezpieczeństwo systemu oraz świadczonych usług i które jest podzielone na dwie części ze względu na ciągłość usługi (zwane dalej „centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo” lub „GSMC”); centrum usługowe, które stanowi element umożliwiający komunikację między, z jednej strony, systemem, a z drugiej – użytkownikami usługi otwartej, usługi komercyjnej i usługi bezpieczeństwa życia (zwane dalej „centrum usług GNSS” lub „GSC”); centrum kontrolujące generowanie informacji niezbędnych do działania usługi poszukiwawczo-ratowniczej, które stanowi element umożliwiający komunikację między systemem a systemem Cospas-Sarsat (zwane dalej „centrum usługowym SaR”); centrum, które w imieniu podmiotu zarządzającego programem i w sposób niezależny od operatora ocenia jakość świadczonych usług i przekazuje grupom użytkowników informacje dotyczące czasu i informacje geodezyjne (zwane dalej „centrum działania systemu Galileo”); stację umożliwiającą weryfikację jakości sygnałów emitowanych przez satelity na orbicie natychmiast po ich wystrzeleniu (zwaną dalej „stacją testów orbitalnych”).

| (5) | Przy wyborze lokalizacji tych centrów i stacji bierze się pod uwagę ewentualne istnienie wcześniejszych instalacji i urządzeń przystosowanych do realizacji wyznaczonych zadań, przestrzega wymogów bezpieczeństwa właściwych dla każdego centrum i stacji oraz uwzględnia ograniczenia techniczne i budżetowe związane z ich funkcjonowaniem i wymogi bezpieczeństwa narodowego każdego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(5)

Przy wyborze lokalizacji tych centrów i stacji bierze się pod uwagę ewentualne istnienie wcześniejszych instalacji i urządzeń przystosowanych do realizacji wyznaczonych zadań, przestrzega wymogów bezpieczeństwa właściwych dla każdego centrum i stacji oraz uwzględnia ograniczenia techniczne i budżetowe związane z ich funkcjonowaniem i wymogi bezpieczeństwa narodowego każdego państwa członkowskiego.

| (6) | Cztery serie tzw. stacji oddalonych obejmują: stacje zdalnego sterowania i telemetrii, które dzięki dwukierunkowym połączeniom pełnią rolę przekaźników między satelitami a dwoma centrami kontrolnymi (zwane dalej „stacjami TTC”); stacje śledzące systemu Galileo, które celem umożliwienia świadczenia usług dokonują pomiarów pseudoodległości, jak również gromadzą sygnały wysyłane przez satelity w celu monitorowania ich jakości (zwane dalej „stacjami GSS”); stacje przekazywania danych satelitom, przesyłające satelitom dane niezbędne do świadczenia usług (zwane dalej „stacjami ULS”); stacje zapewniające gromadzenie danych niezbędnych do działania usługi poszukiwawczo-ratowniczej (zwane dalej „stacjami SaR”). |
| --- | --- |

(6)

Cztery serie tzw. stacji oddalonych obejmują: stacje zdalnego sterowania i telemetrii, które dzięki dwukierunkowym połączeniom pełnią rolę przekaźników między satelitami a dwoma centrami kontrolnymi (zwane dalej „stacjami TTC”); stacje śledzące systemu Galileo, które celem umożliwienia świadczenia usług dokonują pomiarów pseudoodległości, jak również gromadzą sygnały wysyłane przez satelity w celu monitorowania ich jakości (zwane dalej „stacjami GSS”); stacje przekazywania danych satelitom, przesyłające satelitom dane niezbędne do świadczenia usług (zwane dalej „stacjami ULS”); stacje zapewniające gromadzenie danych niezbędnych do działania usługi poszukiwawczo-ratowniczej (zwane dalej „stacjami SaR”).

| (7) | Przy wyborze liczby i lokalizacji stacji oddalonych bierze się pod uwagę ograniczenia geograficzne i techniczne związane z ich optymalnym rozmieszczeniem na całej Ziemi oraz ewentualne istnienie wcześniejszych instalacji i urządzeń przystosowanych do realizacji wyznaczonych zadań, a także przestrzega wymogów bezpieczeństwa właściwych dla każdej stacji i wymogów bezpieczeństwa narodowego każdego państwa członkowskiego. Ponieważ wybór ten podlega zmianom zależnie od stanu zaawansowania programów, potrzeb wynikających z programów oraz rozwoju wymogów logistycznych lub politycznych, liczbę i lokalizację stacji oddalonych, które dopiero mają powstać, można podać jedynie orientacyjnie. |
| --- | --- |

(7)

Przy wyborze liczby i lokalizacji stacji oddalonych bierze się pod uwagę ograniczenia geograficzne i techniczne związane z ich optymalnym rozmieszczeniem na całej Ziemi oraz ewentualne istnienie wcześniejszych instalacji i urządzeń przystosowanych do realizacji wyznaczonych zadań, a także przestrzega wymogów bezpieczeństwa właściwych dla każdej stacji i wymogów bezpieczeństwa narodowego każdego państwa członkowskiego. Ponieważ wybór ten podlega zmianom zależnie od stanu zaawansowania programów, potrzeb wynikających z programów oraz rozwoju wymogów logistycznych lub politycznych, liczbę i lokalizację stacji oddalonych, które dopiero mają powstać, można podać jedynie orientacyjnie.

| (8) | Należy zatem ustalić ważne momenty decyzyjne do celów oceny realizacji elementów światowej sieci stacji naziemnych należących do systemu tworzonego na podstawie programu Galileo. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem ustalić ważne momenty decyzyjne do celów oceny realizacji elementów światowej sieci stacji naziemnych należących do systemu tworzonego na podstawie programu Galileo.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 683/2008,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do niniejszej decyzji zawiera wykaz ważnych momentów decyzyjnych do celów oceny realizacji programu Galileo w odniesieniu do centrów i stacji naziemnych, które mają powstać w ramach przewidzianych w programie faz rozwoju i rozmieszczania, o których mowa w art. 3 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 683/2008.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

Ważne momenty decyzyjne do celów oceny realizacji programu Galileo w odniesieniu do centrów i stacji naziemnych, które mają powstać w ramach fazy rozwoju i fazy rozmieszczania programu, o których mowa w art. 3 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 683/2008:

| Data | Ważne momenty decyzyjne | Środki |
| --- | --- | --- |
| 2009–2016 | Realizacja centrów naziemnych | |
| 2009–2014 | Realizacja dwóch centrów kontrolnych (GCC) | Centrum kontrolne powstaje stopniowo w Oberpfaffenhoffen (Niemcy). Realizacja rozpoczęła się w 2009 r. i zostanie zakończona w 2014 r. |
| | | Centrum kontrolne powstaje stopniowo w Fucino (Włochy). Realizacja rozpoczęła się w 2009 r. i zostanie zakończona w 2014 r. |
| 2013–2015 | Realizacja centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo (GSMC) | Centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo, podzielone na dwie części, ma powstać stopniowo we Francji i w Zjednoczonym Królestwie. Realizacja ma się zacząć w 2013 r. i zakończyć w 2015 r. Realizacja ta ma być przedmiotem protokołów ustaleń z Francją i Zjednoczonym Królestwem, które mają zostać podpisane w 2012 r. |
| 2011–2016 | Realizacja centrum usług GNSS (GSC) | Centrum usług GNSS powstaje stopniowo w Madrycie (Hiszpania). Realizacja rozpoczęła się w 2011 r. i ma się zakończyć w 2016 r. Realizacja ta była przedmiotem protokołu ustaleń podpisanego z Hiszpanią w dniu 17 marca 2011 r. |
| 2012–2014 | Realizacja centrum usługowego SaR | Centrum usługowe SaR ma powstać stopniowo w Tuluzie (Francja). Realizacja ma się zacząć w 2012 r. i zakończyć w 2014 r. Realizacja ta ma być przedmiotem protokołu ustaleń z Francją. |
| 2013–2014 | Realizacja centrum działania systemu Galileo | Centrum działania systemu Galileo ma powstać stopniowo w państwie członkowskim i w miejscu, które zostaną dopiero ustalone. Realizacja ma się zacząć w 2013 r. i zakończyć w 2014 r. Realizacja ta ma być przedmiotem protokołu ustaleń z zainteresowanym państwem członkowskim. |
| 2010 | Realizacja stacji testów orbitalnych | Stacja testów orbitalnych powstała w 2010 r. w Redu (Belgia). Jej realizacja stanowi integralną część zawartej w dniu 25 października 2010 r. między Komisją a spółką Spaceopal umowy o wykonanie partii prac „Operacje” w ramach przewidzianej w programie Galileo fazy rozmieszczania. |
| 2009–2014 | Realizacja naziemnych stacji oddalonych | |
| 2010–2014 | Realizacja stacji TTC | Stacje TTC powstały w 2010 i 2011 r. w Kirunie (Szwecja) i Kourou (Francja).
  Kolejne stacje TTC mają powstać między 2012 a 2014 r. na Tahiti (Polinezja Francuska), Réunion (Francja) i w Numei (Nowa Kaledonia).
  Realizacja tych stacji TTC jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami. |
| 2009–2014 | Realizacja stacji GSS | Stacje GSS powstały między 2009 a 2011 r. w Fucino (Włochy), na Svalbardzie (Norwegia), w Redu (Belgia), na Réunion (Francja), w Kourou (Francja), Numei (Nowa Kaledonia), Troll (Norwegia) i Papeete (Polinezja Francuska).
  Kolejne stacje GSS mają powstać między 2012 a 2014 r. w Kirunie (Szwecja), na Jan Mayen (Norwegia), Azorach (Portugalia), Wyspach Kanaryjskich (Hiszpania), Maderze (Portugalia), Wyspach Kerguelena, Ziemi Adeli, Saint-Pierre i Miquelon, Wallis, Wyspie Wniebowstąpienia, Diego Garcia i Falklandach.
  Realizacja tych stacji GSS jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami. |
| 2009–2011 | Realizacja stacji ULS | Stacje ULS powstały między 2009 a 2011 r. na Tahiti (Polinezja Francuska), w Kourou (Francja), na Réunion (Francja), Nowej Kaledonii i Svalbardzie (Norwegia).
  Realizacja tych stacji ULS jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami. |
| 2012–2013 | Realizacja stacji SaR | Stacje SaR mają powstać w 2012 i 2013 r. na Svalbardzie (Norwegia), w Tuluzie (Francja), Makarios (Cypr) i Maspalomas (Hiszpania).
  Realizacja tych stacji SaR będzie przedmiotem umów między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami w odniesieniu do stacji na Svalbardzie i w Maspalomas, protokołu ustaleń między Komisją a Cyprem w odniesieniu do stacji w Makarios oraz umowy między Komisją a usługodawcą w odniesieniu do stacji w Tuluzie. |

Data

Ważne momenty decyzyjne

Środki

2009–2016

Realizacja centrów naziemnych

2009–2014

Realizacja dwóch centrów kontrolnych (GCC)

Centrum kontrolne powstaje stopniowo w Oberpfaffenhoffen (Niemcy). Realizacja rozpoczęła się w 2009 r. i zostanie zakończona w 2014 r.

Centrum kontrolne powstaje stopniowo w Fucino (Włochy). Realizacja rozpoczęła się w 2009 r. i zostanie zakończona w 2014 r.

2013–2015

Realizacja centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo (GSMC)

Centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo, podzielone na dwie części, ma powstać stopniowo we Francji i w Zjednoczonym Królestwie. Realizacja ma się zacząć w 2013 r. i zakończyć w 2015 r. Realizacja ta ma być przedmiotem protokołów ustaleń z Francją i Zjednoczonym Królestwem, które mają zostać podpisane w 2012 r.

2011–2016

Realizacja centrum usług GNSS (GSC)

Centrum usług GNSS powstaje stopniowo w Madrycie (Hiszpania). Realizacja rozpoczęła się w 2011 r. i ma się zakończyć w 2016 r. Realizacja ta była przedmiotem protokołu ustaleń podpisanego z Hiszpanią w dniu 17 marca 2011 r.

2012–2014

Realizacja centrum usługowego SaR

Centrum usługowe SaR ma powstać stopniowo w Tuluzie (Francja). Realizacja ma się zacząć w 2012 r. i zakończyć w 2014 r. Realizacja ta ma być przedmiotem protokołu ustaleń z Francją.

2013–2014

Realizacja centrum działania systemu Galileo

Centrum działania systemu Galileo ma powstać stopniowo w państwie członkowskim i w miejscu, które zostaną dopiero ustalone. Realizacja ma się zacząć w 2013 r. i zakończyć w 2014 r. Realizacja ta ma być przedmiotem protokołu ustaleń z zainteresowanym państwem członkowskim.

2010

Realizacja stacji testów orbitalnych

Stacja testów orbitalnych powstała w 2010 r. w Redu (Belgia). Jej realizacja stanowi integralną część zawartej w dniu 25 października 2010 r. między Komisją a spółką Spaceopal umowy o wykonanie partii prac „Operacje” w ramach przewidzianej w programie Galileo fazy rozmieszczania.

2009–2014

Realizacja naziemnych stacji oddalonych

2010–2014

Realizacja stacji TTC

Stacje TTC powstały w 2010 i 2011 r. w Kirunie (Szwecja) i Kourou (Francja).

Kolejne stacje TTC mają powstać między 2012 a 2014 r. na Tahiti (Polinezja Francuska), Réunion (Francja) i w Numei (Nowa Kaledonia).

Realizacja tych stacji TTC jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami.

2009–2014

Realizacja stacji GSS

Stacje GSS powstały między 2009 a 2011 r. w Fucino (Włochy), na Svalbardzie (Norwegia), w Redu (Belgia), na Réunion (Francja), w Kourou (Francja), Numei (Nowa Kaledonia), Troll (Norwegia) i Papeete (Polinezja Francuska).

Kolejne stacje GSS mają powstać między 2012 a 2014 r. w Kirunie (Szwecja), na Jan Mayen (Norwegia), Azorach (Portugalia), Wyspach Kanaryjskich (Hiszpania), Maderze (Portugalia), Wyspach Kerguelena, Ziemi Adeli, Saint-Pierre i Miquelon, Wallis, Wyspie Wniebowstąpienia, Diego Garcia i Falklandach.

Realizacja tych stacji GSS jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami.

2009–2011

Realizacja stacji ULS

Stacje ULS powstały między 2009 a 2011 r. na Tahiti (Polinezja Francuska), w Kourou (Francja), na Réunion (Francja), Nowej Kaledonii i Svalbardzie (Norwegia).

Realizacja tych stacji ULS jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami.

2012–2013

Realizacja stacji SaR

Stacje SaR mają powstać w 2012 i 2013 r. na Svalbardzie (Norwegia), w Tuluzie (Francja), Makarios (Cypr) i Maspalomas (Hiszpania).

Realizacja tych stacji SaR będzie przedmiotem umów między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami w odniesieniu do stacji na Svalbardzie i w Maspalomas, protokołu ustaleń między Komisją a Cyprem w odniesieniu do stacji w Makarios oraz umowy między Komisją a usługodawcą w odniesieniu do stacji w Tuluzie.

---

Sprostowania

| 24.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 52/32 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 52/32

---

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 282 z dnia 28 października 2011 r.
  )

Strona 80, kod CN 0407 21 00, kolumna 2:

Skreślić przypis 2.

Strona 105, kod CN 1001 11 00, kolumna 3:

Skreślić przypis 1.

Strona 105, kod CN 1001 91 90, kolumna 3:

Skreślić przypisy 1 i 2.

Strona 883, załącznik 7, lp. 75, kolumna 2:

Skreślić kody 1001 11 00 i 1001 91 90.

---