# Dziennik Urzędowy L 274/2011

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2011.274.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 274 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5419 października 2011 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2011.274.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 274

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5419 października 2011

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | 2011/676/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie domniemanej pomocy na rzecz przedsiębiorstwa Trèves nr C 4/10 (ex NN 64/09) wdrożonej przez Republikę Francuską
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2585)

   (
  1
  ) | 1 |
| | | 2011/677/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie systemu pomocy państwa C 3/09 (ex NN 41 A-B/03) zastosowanego przez Portugalię na rzecz zbierania, przewozu, obróbki i niszczenia odpadów z ubojni
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4888) | 15 |
| | | 2011/678/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2011 r. w sprawie pomocy państwa na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła wdrożonej przez Belgię (pomoc państwa C 44/08 (ex NN 45/04))
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5457) | 36 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

DECYZJE

2011/676/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie domniemanej pomocy na rzecz przedsiębiorstwa Trèves nr C 4/10 (ex NN 64/09) wdrożonej przez Republikę Francuską
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2585)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2585)

1

1

2011/677/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie systemu pomocy państwa C 3/09 (ex NN 41 A-B/03) zastosowanego przez Portugalię na rzecz zbierania, przewozu, obróbki i niszczenia odpadów z ubojni
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4888)

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4888)

15

2011/678/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2011 r. w sprawie pomocy państwa na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła wdrożonej przez Belgię (pomoc państwa C 44/08 (ex NN 45/04))
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5457)

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5457)

36

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

DECYZJE

| 19.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 274/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 274/1

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 20 kwietnia 2011 r.

w sprawie domniemanej pomocy na rzecz przedsiębiorstwa Trèves nr C 4/10 (ex NN 64/09) wdrożonej przez Republikę Francuską

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2585)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/676/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) zgodnie z przywołanymi artykułami i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Z różnych artykułów prasowych opublikowanych wiosną 2009 r. Komisja dowiedziała się, że przedsiębiorstwo Trèves skorzystało z inwestycji w kwocie 55 mln EUR z Fonds de Modernisation des Equipementiers Automobiles (Funduszu na rzecz Modernizacji Dostawców Części Samochodowych, zwanego dalej „FMEA”). Pismami z dnia 5 maja 2009 r., z dnia 11 czerwca 2009 r., z dnia 10 lipca 2009 r. i z dnia 4 listopada 2009 r. Komisja skierowała do władz francuskich wezwania do udzielenia informacji w tym względzie. Władze francuskie odpowiedziały na te wezwania pismami (lub pocztą elektroniczną) z dnia 5 czerwca 2009 r., z dnia 23 czerwca 2009 r., z dnia 18 sierpnia 2009 r., z dnia 18 listopada 2009 r. i z dnia 23 grudnia 2009 r. |
| --- | --- |

(1)

Z różnych artykułów prasowych opublikowanych wiosną 2009 r. Komisja dowiedziała się, że przedsiębiorstwo Trèves skorzystało z inwestycji w kwocie 55 mln EUR z Fonds de Modernisation des Equipementiers Automobiles (Funduszu na rzecz Modernizacji Dostawców Części Samochodowych, zwanego dalej „FMEA”). Pismami z dnia 5 maja 2009 r., z dnia 11 czerwca 2009 r., z dnia 10 lipca 2009 r. i z dnia 4 listopada 2009 r. Komisja skierowała do władz francuskich wezwania do udzielenia informacji w tym względzie. Władze francuskie odpowiedziały na te wezwania pismami (lub pocztą elektroniczną) z dnia 5 czerwca 2009 r., z dnia 23 czerwca 2009 r., z dnia 18 sierpnia 2009 r., z dnia 18 listopada 2009 r. i z dnia 23 grudnia 2009 r.

| (2) | Ponadto dnia 8 stycznia 2010 r. na wniosek władz francuskich w pomieszczeniach Komisji odbyło się spotkanie. W wyniku tego spotkania władze francuskie udzieliły dodatkowych informacji pocztą elektroniczną z dnia 15 stycznia 2010 r. |
| --- | --- |

(2)

Ponadto dnia 8 stycznia 2010 r. na wniosek władz francuskich w pomieszczeniach Komisji odbyło się spotkanie. W wyniku tego spotkania władze francuskie udzieliły dodatkowych informacji pocztą elektroniczną z dnia 15 stycznia 2010 r.

| (3) | Pismem z dnia 29 stycznia 2010 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFUE”) w odniesieniu do inwestycji FMEA, a także w odniesieniu do planu zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne (zwanego również „planem spłaty”) przyznanego przedsiębiorstwu Trèves przez administrację francuską. Francja przekazała swoje uwagi w odniesieniu do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w dniu 25 marca 2010 r. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 29 stycznia 2010 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFUE”) w odniesieniu do inwestycji FMEA, a także w odniesieniu do planu zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne (zwanego również „planem spłaty”) przyznanego przedsiębiorstwu Trèves przez administrację francuską. Francja przekazała swoje uwagi w odniesieniu do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w dniu 25 marca 2010 r.

| (4) | Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowego środka. |
| --- | --- |

(4)

Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowego środka.

| (5) | Komisja otrzymała uwagi w tej sprawie od następujących zainteresowanych stron: Republiki Włoskiej, przedsiębiorstwa Trèves, grupy PSA Peugeot Citroën, grupy Renault, konkurenta Trèves, który zwrócił się o zachowanie jego anonimowości, i FMEA (3). Komisja przekazała te uwagi Francji, umożliwiając jej odniesienie się do nich, a następnie otrzymała jej odpowiedź w piśmie z dnia 5 października 2010 r. W dniu 18 listopada 2010 r. odbyło się również spotkanie z władzami francuskimi. Ponadto Komisji przekazano dodatkowe informacje pocztą elektroniczną z dnia 21 grudnia 2010 r. i z dnia 22 lutego 2011 r. |
| --- | --- |

(5)

Komisja otrzymała uwagi w tej sprawie od następujących zainteresowanych stron: Republiki Włoskiej, przedsiębiorstwa Trèves, grupy PSA Peugeot Citroën, grupy Renault, konkurenta Trèves, który zwrócił się o zachowanie jego anonimowości, i FMEA (3). Komisja przekazała te uwagi Francji, umożliwiając jej odniesienie się do nich, a następnie otrzymała jej odpowiedź w piśmie z dnia 5 października 2010 r. W dniu 18 listopada 2010 r. odbyło się również spotkanie z władzami francuskimi. Ponadto Komisji przekazano dodatkowe informacje pocztą elektroniczną z dnia 21 grudnia 2010 r. i z dnia 22 lutego 2011 r.

II.   OPIS ŚRODKÓW OBJĘTYCH POSTĘPOWANIEM WYJAŚNIAJĄCYM

| (6) | Przed przystąpieniem do opisu środków objętych postępowaniem wyjaśniającym należy przedstawić Fonds Stratégique d’Investissement (Strategiczny Fundusz Inwestycyjny, zwany dalej „FSI”), FMEA, CDC Entreprises, spółkę zarządzającą FMEA (pkt II.1), a także przedsiębiorstwo Trèves oraz środki podjęte w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa (pkt II.2 poniżej). Następnie zostaną przedstawione powody, które doprowadziły do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do inwestycji FMEA i planu zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne (pkt II.3 poniżej). |
| --- | --- |

(6)

Przed przystąpieniem do opisu środków objętych postępowaniem wyjaśniającym należy przedstawić Fonds Stratégique d’Investissement (Strategiczny Fundusz Inwestycyjny, zwany dalej „FSI”), FMEA, CDC Entreprises, spółkę zarządzającą FMEA (pkt II.1), a także przedsiębiorstwo Trèves oraz środki podjęte w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa (pkt II.2 poniżej). Następnie zostaną przedstawione powody, które doprowadziły do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do inwestycji FMEA i planu zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne (pkt II.3 poniżej).

II.1.   FSI, FMEA, CDC Entreprises

| (7) | W związku z kryzysem, który rozpoczął się w 2008 r., Francja utworzyła Fonds Stratégique d’Investissement (zwany dalej „FSI”) służący wspieraniu jej gospodarki. Niewiele później FSI, we współpracy z grupą PSA Peugeot Citroën (zwaną dalej „PSA”) i grupą Renault (zwaną dalej „Renault”), utworzył FMEA. O ile FSI ma na celu interweniowanie w przypadku każdego rodzaju przedsiębiorstwa niezależnie od danego sektora gospodarki, FMEA podejmuje interwencję jedynie na rzecz dostawców wyposażenia z sektora motoryzacyjnego. |
| --- | --- |

(7)

W związku z kryzysem, który rozpoczął się w 2008 r., Francja utworzyła Fonds Stratégique d’Investissement (zwany dalej „FSI”) służący wspieraniu jej gospodarki. Niewiele później FSI, we współpracy z grupą PSA Peugeot Citroën (zwaną dalej „PSA”) i grupą Renault (zwaną dalej „Renault”), utworzył FMEA. O ile FSI ma na celu interweniowanie w przypadku każdego rodzaju przedsiębiorstwa niezależnie od danego sektora gospodarki, FMEA podejmuje interwencję jedynie na rzecz dostawców wyposażenia z sektora motoryzacyjnego.

| (8) | Fonds Stratégique d’Investissement jest funduszem posiadającym środki w wysokości 20 mld EUR, utworzonym przez rząd francuski w grudniu 2008 r. w celu zaspokojenia potrzeb w zakresie pokrycia kapitału własnego przedsiębiorstw uznawanych za wspierające wzrost i konkurencyjność gospodarki francuskiej. Według osób zarządzających wyższego szczebla z FSI fundusz ten inwestuje jedynie w przedsiębiorstwa, które muszą charakteryzować się dobrymi perspektywami wzrostu i konkurencyjności dla gospodarki francuskiej. |
| --- | --- |

(8)

Fonds Stratégique d’Investissement jest funduszem posiadającym środki w wysokości 20 mld EUR, utworzonym przez rząd francuski w grudniu 2008 r. w celu zaspokojenia potrzeb w zakresie pokrycia kapitału własnego przedsiębiorstw uznawanych za wspierające wzrost i konkurencyjność gospodarki francuskiej. Według osób zarządzających wyższego szczebla z FSI fundusz ten inwestuje jedynie w przedsiębiorstwa, które muszą charakteryzować się dobrymi perspektywami wzrostu i konkurencyjności dla gospodarki francuskiej.

| (9) | FSI należy w 49 % do rządu francuskiego i w 51 % do Caisse des Dépôts et Consignation (kasy depozytowej, zwanej dalej „CDC”). CDC i „jej spółki zależne stanowią grupę publiczną działającą w służbie interesu ogólnego i rozwoju gospodarczego” Francji (4), a osoby zarządzające wyższego szczebla w CDC mianuje się w drodze dekretu. |
| --- | --- |

(9)

FSI należy w 49 % do rządu francuskiego i w 51 % do Caisse des Dépôts et Consignation (kasy depozytowej, zwanej dalej „CDC”). CDC i „jej spółki zależne stanowią grupę publiczną działającą w służbie interesu ogólnego i rozwoju gospodarczego” Francji (4), a osoby zarządzające wyższego szczebla w CDC mianuje się w drodze dekretu.

| (10) | Prezesem zarządu FSI jest dyrektor generalny CDC, a oprócz prezesa w skład zarządu wchodzi sześciu dyrektorów wykonawczych, z których jeden reprezentuje CDC, dwóch reprezentuje państwo (dyrektor generalny ds. udziałów państwa i dyrektor generalny ds. przedsiębiorstw), a trzech reprezentuje interesy przedsiębiorstw (osoby zarządzające wyższego szczebla z przedsiębiorstw SCOR, Essilor i Artémis). |
| --- | --- |

(10)

Prezesem zarządu FSI jest dyrektor generalny CDC, a oprócz prezesa w skład zarządu wchodzi sześciu dyrektorów wykonawczych, z których jeden reprezentuje CDC, dwóch reprezentuje państwo (dyrektor generalny ds. udziałów państwa i dyrektor generalny ds. przedsiębiorstw), a trzech reprezentuje interesy przedsiębiorstw (osoby zarządzające wyższego szczebla z przedsiębiorstw SCOR, Essilor i Artémis).

| (11) | FMEA jest funduszem wspólnego inwestowania w kapitał podwyższonego ryzyka, którego zadaniem jest sprzyjanie powstawaniu konkurencyjnych dostawców wyposażenia samochodowego mogących zaoferować swoim klientom zdolności w zakresie badań i rozwoju oraz rozwijania wzmocnionego monitorowania sytuacji międzynarodowej. Fundusz realizuje inwestycje na maksymalną kwotę 60 mln EUR, z wyłączną korzyścią dla uczestników, samodzielnie lub wraz z innymi inwestorami prywatnymi lub z innymi funduszami. |
| --- | --- |

(11)

FMEA jest funduszem wspólnego inwestowania w kapitał podwyższonego ryzyka, którego zadaniem jest sprzyjanie powstawaniu konkurencyjnych dostawców wyposażenia samochodowego mogących zaoferować swoim klientom zdolności w zakresie badań i rozwoju oraz rozwijania wzmocnionego monitorowania sytuacji międzynarodowej. Fundusz realizuje inwestycje na maksymalną kwotę 60 mln EUR, z wyłączną korzyścią dla uczestników, samodzielnie lub wraz z innymi inwestorami prywatnymi lub z innymi funduszami.

| (12) | Utworzenie FMEA (dnia 25 marca 2009 r.) wpisuje się w ramy planu wsparcia przemysłu motoryzacyjnego ogłoszonego przez prezydenta Republiki Francuskiej dnia 4 grudnia 2008 r. FMEA posiada środki w wysokości 600 mln EUR pochodzące z FSI (200 mln EUR) oraz od przedsiębiorstw PSA (200 mln EUR) i Renault (200 mln EUR). |
| --- | --- |

(12)

Utworzenie FMEA (dnia 25 marca 2009 r.) wpisuje się w ramy planu wsparcia przemysłu motoryzacyjnego ogłoszonego przez prezydenta Republiki Francuskiej dnia 4 grudnia 2008 r. FMEA posiada środki w wysokości 600 mln EUR pochodzące z FSI (200 mln EUR) oraz od przedsiębiorstw PSA (200 mln EUR) i Renault (200 mln EUR).

| (13) | Zarządzanie FMEA zapewnia CDC Entreprises, spółka zależna CDC. Decyzje dotyczące inwestycji podejmuje zatem CDC Entreprises. |
| --- | --- |

(13)

Zarządzanie FMEA zapewnia CDC Entreprises, spółka zależna CDC. Decyzje dotyczące inwestycji podejmuje zatem CDC Entreprises.

| (14) | FMEA posiada komitet selekcyjny i komitet inwestycyjny odpowiedzialne za przygotowywanie dokumentacji przed realizacją inwestycji przez spółkę zarządzającą CDC Entreprises. We wspomnianych komitetach reprezentowani są na zasadzie parytetu wszyscy trzej inwestorzy: PSA, Renault i FSI. |
| --- | --- |

(14)

FMEA posiada komitet selekcyjny i komitet inwestycyjny odpowiedzialne za przygotowywanie dokumentacji przed realizacją inwestycji przez spółkę zarządzającą CDC Entreprises. We wspomnianych komitetach reprezentowani są na zasadzie parytetu wszyscy trzej inwestorzy: PSA, Renault i FSI.

| (15) | Zgodnie z rozporządzeniem organicznym FMEA spółka zarządzająca ma obowiązek zasięgnąć opinii komitetu selekcyjnego w sprawie strategicznego charakteru projektów inwestycyjnych. Jego opinie doradcze nie są wiążące dla spółki zarządzającej. Przyjmuje się je większością dwóch trzecich głosów. |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z rozporządzeniem organicznym FMEA spółka zarządzająca ma obowiązek zasięgnąć opinii komitetu selekcyjnego w sprawie strategicznego charakteru projektów inwestycyjnych. Jego opinie doradcze nie są wiążące dla spółki zarządzającej. Przyjmuje się je większością dwóch trzecich głosów.

| (16) | Zasięgnięcie opinii komitetu inwestycyjnego jest obowiązkowe przed każdą dokonaną inwestycją lub dezinwestycją lub w przypadku każdego odstępstwa od kryteriów i zasad polityki inwestycyjnej. W przypadku gdy komitet wypowiada się na temat projektu inwestycji lub dezinwestycji, jego opinie przyjmowane są również większością dwóch trzecich głosów i nie są wiążące dla spółki zarządzającej. W przypadku gdy jeden z trzech inwestorów głosuje przeciw, wydaną opinię uważa się jednak za opinię negatywną. W takim przypadku projekt inwestycji lub dezinwestycji odsyła się do komitetu selekcyjnego. |
| --- | --- |

(16)

Zasięgnięcie opinii komitetu inwestycyjnego jest obowiązkowe przed każdą dokonaną inwestycją lub dezinwestycją lub w przypadku każdego odstępstwa od kryteriów i zasad polityki inwestycyjnej. W przypadku gdy komitet wypowiada się na temat projektu inwestycji lub dezinwestycji, jego opinie przyjmowane są również większością dwóch trzecich głosów i nie są wiążące dla spółki zarządzającej. W przypadku gdy jeden z trzech inwestorów głosuje przeciw, wydaną opinię uważa się jednak za opinię negatywną. W takim przypadku projekt inwestycji lub dezinwestycji odsyła się do komitetu selekcyjnego.

| (17) | CDC Entreprises jest ważnym uczestnikiem rynku kapitału podwyższonego ryzyka we Francji. Ma obowiązek przestrzegać ogółu zasad określonych przez Autorité des Marchés Financiers (urząd ds. rynków finansowych) w zakresie zarządzania w imieniu osób trzecich, w szczególności zasad dotyczących niezależności w odniesieniu do wyboru inwestycji i unikania konfliktów interesów. CDC Entreprises zarządza między innymi inwestycjami FSI w MŚP nienotowane na giełdzie, a także inwestycjami przeprowadzanymi w imieniu CDC i innych inwestorów. |
| --- | --- |

(17)

CDC Entreprises jest ważnym uczestnikiem rynku kapitału podwyższonego ryzyka we Francji. Ma obowiązek przestrzegać ogółu zasad określonych przez Autorité des Marchés Financiers (urząd ds. rynków finansowych) w zakresie zarządzania w imieniu osób trzecich, w szczególności zasad dotyczących niezależności w odniesieniu do wyboru inwestycji i unikania konfliktów interesów. CDC Entreprises zarządza między innymi inwestycjami FSI w MŚP nienotowane na giełdzie, a także inwestycjami przeprowadzanymi w imieniu CDC i innych inwestorów.

| (18) | CDC Entreprises jest spółką zależną CDC, w której ta ostatnia posiada 100 % udziałów. Prezes i dyrektor generalny CDC Entreprises są mianowani przez jej zarząd, który z kolei mianowany jest przez CDC. |
| --- | --- |

(18)

CDC Entreprises jest spółką zależną CDC, w której ta ostatnia posiada 100 % udziałów. Prezes i dyrektor generalny CDC Entreprises są mianowani przez jej zarząd, który z kolei mianowany jest przez CDC.

| (19) | CDC Entreprises zawarła z FSI umowę o pomocy i o doradztwie, zgodnie z którą specjalny zespół z FSI pomaga CDC Entreprises we wstępnej selekcji projektów inwestycyjnych (studia wykonalności i ocena ryzyka, analiza tych interwencji i pomoc w ich realizacji) i w monitorowaniu zrealizowanych inwestycji. |
| --- | --- |

(19)

CDC Entreprises zawarła z FSI umowę o pomocy i o doradztwie, zgodnie z którą specjalny zespół z FSI pomaga CDC Entreprises we wstępnej selekcji projektów inwestycyjnych (studia wykonalności i ocena ryzyka, analiza tych interwencji i pomoc w ich realizacji) i w monitorowaniu zrealizowanych inwestycji.

| (20) | Ze względu na organizację i funkcjonowanie komitetów FMEA CDC Entreprises jest jako jedyna upoważniona do zaciągania zobowiązań z FMEA. Decyzje komitetów nie są wiążące dla spółki zarządzającej (z wyjątkiem odstępstw od kryteriów i zasad polityki inwestycyjnej oraz kryteriów i zasad zarządzania konfliktami interesów, tj. sytuacji, które nie mają znaczenia w niniejszej sprawie). Władze francuskie stwierdziły, że do chwili obecnej CDC Entreprises nigdy nie uznała za wskazane ustosunkować się do inwestycji w sposób przeciwny niż komitety. |
| --- | --- |

(20)

Ze względu na organizację i funkcjonowanie komitetów FMEA CDC Entreprises jest jako jedyna upoważniona do zaciągania zobowiązań z FMEA. Decyzje komitetów nie są wiążące dla spółki zarządzającej (z wyjątkiem odstępstw od kryteriów i zasad polityki inwestycyjnej oraz kryteriów i zasad zarządzania konfliktami interesów, tj. sytuacji, które nie mają znaczenia w niniejszej sprawie). Władze francuskie stwierdziły, że do chwili obecnej CDC Entreprises nigdy nie uznała za wskazane ustosunkować się do inwestycji w sposób przeciwny niż komitety.

| (21) | Wykres nr 1 poniżej przedstawia podsumowanie powiązań między państwem francuskim, CDC, CDC Entreprises, FSI, FMEA, PSA i Renault.

  Wykres nr 1


  Powiązania między państwem francuskim, CDC, CDC Entreprises, FSI, FMEA, PSA i Renault |
| --- | --- |

(21)

Wykres nr 1 poniżej przedstawia podsumowanie powiązań między państwem francuskim, CDC, CDC Entreprises, FSI, FMEA, PSA i Renault.

Wykres nr 1

Powiązania między państwem francuskim, CDC, CDC Entreprises, FSI, FMEA, PSA i Renault

Image

II.2.   Przedsiębiorstwo Trèves i środki podjęte w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa

| (22) | Trèves jest przedsiębiorstwem specjalizującym się w częściach składowych wnętrz pojazdów samochodowych. Przed wdrożeniem planu restrukturyzacji, który jest w trakcie realizacji (plan restrukturyzacji dotyczy 1 300 osób), Trèves zatrudniało około 6 500 osób. Jego działalność koncentruje się wokół trzech grup produktów: produkty akustyczne (5), siedzenia i ich części składowe oraz produkty tekstylne. Przedsiębiorstwo posiadało 9 fabryk (do chwili obecnej 2 zamknięto) i jest zlokalizowane w 14 krajach (w tym w Hiszpanii, Zjednoczonym Królestwie, Portugalii, Słowenii i Republice Czeskiej). Trèves realizuje 40 % swoich obrotów we Francji. Wśród jej głównych klientów znajdują się Renault, Peugeot SA, Volkswagen, Nissan i Toyota. |
| --- | --- |

(22)

Trèves jest przedsiębiorstwem specjalizującym się w częściach składowych wnętrz pojazdów samochodowych. Przed wdrożeniem planu restrukturyzacji, który jest w trakcie realizacji (plan restrukturyzacji dotyczy 1 300 osób), Trèves zatrudniało około 6 500 osób. Jego działalność koncentruje się wokół trzech grup produktów: produkty akustyczne (5), siedzenia i ich części składowe oraz produkty tekstylne. Przedsiębiorstwo posiadało 9 fabryk (do chwili obecnej 2 zamknięto) i jest zlokalizowane w 14 krajach (w tym w Hiszpanii, Zjednoczonym Królestwie, Portugalii, Słowenii i Republice Czeskiej). Trèves realizuje 40 % swoich obrotów we Francji. Wśród jej głównych klientów znajdują się Renault, Peugeot SA, Volkswagen, Nissan i Toyota.

| (23) | Na krótko przed wybuchem kryzysu w 2008 r. przedsiębiorstwo Trèves zaczynało osiągać korzyści z pierwszego planu restrukturyzacji rozpoczętego w 2005 r. i mającego na celu zmniejszenie zatrudnienia i racjonalizację zdolności produkcyjnej. Wraz z nadejściem kryzysu przedsiębiorstwo Trèves postanowiło zmienić i pogłębić swój plan restrukturyzacji i chciało przeprowadzić rozmowy z kredytodawcami w ramach procedury pojednawczej (6). |
| --- | --- |

(23)

Na krótko przed wybuchem kryzysu w 2008 r. przedsiębiorstwo Trèves zaczynało osiągać korzyści z pierwszego planu restrukturyzacji rozpoczętego w 2005 r. i mającego na celu zmniejszenie zatrudnienia i racjonalizację zdolności produkcyjnej. Wraz z nadejściem kryzysu przedsiębiorstwo Trèves postanowiło zmienić i pogłębić swój plan restrukturyzacji i chciało przeprowadzić rozmowy z kredytodawcami w ramach procedury pojednawczej (6).

| (24) | Dnia 25 maja 2009 r. zawarto protokół z postępowania pojednawczego pomiędzy akcjonariuszem Trèves (spółką holdingową „Severt”, jedynym akcjonariuszem), spółkami grupy Trèves, kredytodawcami (tj. bankami) i FMEA. Protokół ten opiera się na wdrożeniu planu restrukturyzacji (plan ten opisano w sekcji V.1.1.). |
| --- | --- |

(24)

Dnia 25 maja 2009 r. zawarto protokół z postępowania pojednawczego pomiędzy akcjonariuszem Trèves (spółką holdingową „Severt”, jedynym akcjonariuszem), spółkami grupy Trèves, kredytodawcami (tj. bankami) i FMEA. Protokół ten opiera się na wdrożeniu planu restrukturyzacji (plan ten opisano w sekcji V.1.1.).

| (25) | Finansowanie planu restrukturyzacji oszacowano na [110–140] (7) mln EUR. Z tego tytułu różne strony przyjęły zobowiązania opisane w protokole z dnia 25 maja 2009 r. |
| --- | --- |

(25)

Finansowanie planu restrukturyzacji oszacowano na [110–140] (7) mln EUR. Z tego tytułu różne strony przyjęły zobowiązania opisane w protokole z dnia 25 maja 2009 r.

| (26) | Producenci Peugeot i Renault zobowiązali się do wniesienia kwoty 33,3 mln EUR w ramach finansowania [...]. |
| --- | --- |

(26)

Producenci Peugeot i Renault zobowiązali się do wniesienia kwoty 33,3 mln EUR w ramach finansowania [...].

| (27) | Grupa Trèves zobowiązała się dołożyć wszelkich starań, aby w roku 2009 wygenerować sumę odpowiadającą [5–20] % potrzeb środków pieniężnych, czyli [5–30] mln EUR. |
| --- | --- |

(27)

Grupa Trèves zobowiązała się dołożyć wszelkich starań, aby w roku 2009 wygenerować sumę odpowiadającą [5–20] % potrzeb środków pieniężnych, czyli [5–30] mln EUR.

| (28) | Banki przyznały nowy kredyt bankowy w kwocie [10–30] mln EUR. Zgodziły się ponadto na udzielenie pożyczki konsolidacyjnej na kwotę [30–60] mln EUR przeznaczonej na zwrot istniejących kredytów i pożyczek krótkoterminowych ([0–20] mln) i średnioterminowych ([30–40] mln). Nowy kredyt i pożyczka konsolidacyjna muszą zostać w całości zwrócone [...] 2014 r. |
| --- | --- |

(28)

Banki przyznały nowy kredyt bankowy w kwocie [10–30] mln EUR. Zgodziły się ponadto na udzielenie pożyczki konsolidacyjnej na kwotę [30–60] mln EUR przeznaczonej na zwrot istniejących kredytów i pożyczek krótkoterminowych ([0–20] mln) i średnioterminowych ([30–40] mln). Nowy kredyt i pożyczka konsolidacyjna muszą zostać w całości zwrócone [...] 2014 r.

| (29) | FMEA wsparł przedsiębiorstwo kwotą 55 mln EUR. Z tej sumy [40–50] mln EUR wniesiono w formie instrumentów dłużnych dających dostęp do kapitału (tj. obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie), papierów wartościowych dających wynagrodzenie o stałym kuponie wynoszące [> 8] %. Równolegle w drodze podwyższenia kapitału (subskrypcja nowych akcji zwykłych) wniesiono [5–15] mln EUR, dając tym samym FMEA udział kapitałowy w Trèves w wysokości [< 50]. |
| --- | --- |

(29)

FMEA wsparł przedsiębiorstwo kwotą 55 mln EUR. Z tej sumy [40–50] mln EUR wniesiono w formie instrumentów dłużnych dających dostęp do kapitału (tj. obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie), papierów wartościowych dających wynagrodzenie o stałym kuponie wynoszące [> 8] %. Równolegle w drodze podwyższenia kapitału (subskrypcja nowych akcji zwykłych) wniesiono [5–15] mln EUR, dając tym samym FMEA udział kapitałowy w Trèves w wysokości [< 50].

| (30) | Wierzyciele publiczni uzgodnili plan spłaty zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln EUR [...]. Wspomniany plan polega na zmianie harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne przedsiębiorstwa Trèves, której towarzyszy zapłata kar i odsetek za zwłokę. |
| --- | --- |

(30)

Wierzyciele publiczni uzgodnili plan spłaty zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln EUR [...]. Wspomniany plan polega na zmianie harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne przedsiębiorstwa Trèves, której towarzyszy zapłata kar i odsetek za zwłokę.

II.3.   Powody wszczęcia postępowania

| (31) | Finansowanie planu restrukturyzacji przedsiębiorstwa Trèves opiera się na wniesieniu nowych funduszy o łącznej wartości [100–120] mln (kwota ta nie obejmuje pożyczki konsolidacyjnej). W tej kwocie wsparcie FMEA wynosi 55 mln Należy do tego dodać plan spłaty zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln. W swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wyraża wątpliwości co do uznania dwóch ostatnich środków za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(31)

Finansowanie planu restrukturyzacji przedsiębiorstwa Trèves opiera się na wniesieniu nowych funduszy o łącznej wartości [100–120] mln (kwota ta nie obejmuje pożyczki konsolidacyjnej). W tej kwocie wsparcie FMEA wynosi 55 mln Należy do tego dodać plan spłaty zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln. W swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wyraża wątpliwości co do uznania dwóch ostatnich środków za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (32) | Jeżeli chodzi o inwestycję z FMEA, Komisja zauważa, że wiele elementów wydaje się wskazywać, że inwestycja ta pochodzi od państwa. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że inwestycji dokonano przy użyciu zasobów państwowych i że należy przypisać ją państwu (8). Wątpliwości Komisji opierają się w szczególności na obserwacji przypomnianego powyżej funkcjonowania FSI, FMEA i CDC Entreprises. |
| --- | --- |

(32)

Jeżeli chodzi o inwestycję z FMEA, Komisja zauważa, że wiele elementów wydaje się wskazywać, że inwestycja ta pochodzi od państwa. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że inwestycji dokonano przy użyciu zasobów państwowych i że należy przypisać ją państwu (8). Wątpliwości Komisji opierają się w szczególności na obserwacji przypomnianego powyżej funkcjonowania FSI, FMEA i CDC Entreprises.

| (33) | Komisja wyraża następnie wątpliwości dotyczące przestrzegania w ramach wspomnianej inwestycji kryterium prywatnego inwestora. Komisja nie mogła w szczególności stwierdzić z pewnością, biorąc pod uwagę sytuację zarówno sektora motoryzacyjnego, jak i przedsiębiorstwa, które doświadczało pewnych problemów finansowych (9), po pierwsze, że założenia planu restrukturyzacji są wiarygodne, realistyczne i ostrożne, po drugie, że wycena przedsiębiorstwa Trèves przed dokonaniem inwestycji była ostrożna, a po trzecie, że perspektywę wewnętrznej stopy zwrotu wynoszącej [> 12 %] (10) należy uznać za wystarczającą względem ryzyka podejmowanego przez FMEA. |
| --- | --- |

(33)

Komisja wyraża następnie wątpliwości dotyczące przestrzegania w ramach wspomnianej inwestycji kryterium prywatnego inwestora. Komisja nie mogła w szczególności stwierdzić z pewnością, biorąc pod uwagę sytuację zarówno sektora motoryzacyjnego, jak i przedsiębiorstwa, które doświadczało pewnych problemów finansowych (9), po pierwsze, że założenia planu restrukturyzacji są wiarygodne, realistyczne i ostrożne, po drugie, że wycena przedsiębiorstwa Trèves przed dokonaniem inwestycji była ostrożna, a po trzecie, że perspektywę wewnętrznej stopy zwrotu wynoszącej [> 12 %] (10) należy uznać za wystarczającą względem ryzyka podejmowanego przez FMEA.

| (34) | Jeżeli chodzi o plan spłaty zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne, Komisja ma wątpliwości, czy zachowanie administracji francuskiej można porównać do zachowania wierzyciela prywatnego w tych samych warunkach, który dąży do odzyskania należnych mu kwot. Komisja nie posiadała wszystkich danych pozwalającymi jej stwierdzić, że publiczni wierzyciele byli, na mocy protokołu z postępowania pojednawczego z dnia 25 maja 2009 r., w co najmniej równie korzystnej sytuacji co wierzyciele prywatni przedsiębiorstwa Trèves (czyli banki), które zezwoliły również na zmianę harmonogramu ich wierzytelności, udzielając pożyczki konsolidacyjnej. Komisja ma zatem wątpliwości co do zgodności planu spłaty zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne z zasadą wierzyciela prywatnego. |
| --- | --- |

(34)

Jeżeli chodzi o plan spłaty zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne, Komisja ma wątpliwości, czy zachowanie administracji francuskiej można porównać do zachowania wierzyciela prywatnego w tych samych warunkach, który dąży do odzyskania należnych mu kwot. Komisja nie posiadała wszystkich danych pozwalającymi jej stwierdzić, że publiczni wierzyciele byli, na mocy protokołu z postępowania pojednawczego z dnia 25 maja 2009 r., w co najmniej równie korzystnej sytuacji co wierzyciele prywatni przedsiębiorstwa Trèves (czyli banki), które zezwoliły również na zmianę harmonogramu ich wierzytelności, udzielając pożyczki konsolidacyjnej. Komisja ma zatem wątpliwości co do zgodności planu spłaty zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne z zasadą wierzyciela prywatnego.

| (35) | Wreszcie gdyby obydwa wyżej wymienione środki miały być uznane za pomoc państwa, Komisja wskazuje w decyzji o wszczęciu postępowania, że ich zgodność z rynkiem wewnętrznym można by zbadać na podstawie wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (11) (zwanych dalej „wytycznymi”). Komisja twierdzi jednak, że na tym etapie nie może stwierdzić z pewnością, że spełnione są wszystkie warunki wymagane na mocy wspomnianych wytycznych. |
| --- | --- |

(35)

Wreszcie gdyby obydwa wyżej wymienione środki miały być uznane za pomoc państwa, Komisja wskazuje w decyzji o wszczęciu postępowania, że ich zgodność z rynkiem wewnętrznym można by zbadać na podstawie wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (11) (zwanych dalej „wytycznymi”). Komisja twierdzi jednak, że na tym etapie nie może stwierdzić z pewnością, że spełnione są wszystkie warunki wymagane na mocy wspomnianych wytycznych.

III.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (36) | Grupa Trèves przekazała swoje uwagi Komisji pismem z dnia 2 lipca 2010 r. W jej opinii zasady i warunki inwestycji FMEA w grupę Trèves i stosowanie planu zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne nie podlega art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(36)

Grupa Trèves przekazała swoje uwagi Komisji pismem z dnia 2 lipca 2010 r. W jej opinii zasady i warunki inwestycji FMEA w grupę Trèves i stosowanie planu zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne nie podlega art. 107 ust. 1 TFUE.

| (37) | Po pierwsze, grupa Trèves poinformowała, że teza o możliwości przypisania pomocy państwu jest bezpodstawna, ponieważ za pośrednictwem FMEA grupa Trèves zdecydowała się na zobowiązanie wobec dwóch producentów samochodów o zasięgu międzynarodowym, którzy reprezentują [> 50] % jej obrotów. Ponadto grupa kwestionuje analizę Komisji, zgodnie z którą spółka była zmuszona wnioskować o środki państwowe, ponieważ, po pierwsze, w jej opinii środki FMEA pochodzą od podmiotów prywatnych, a po drugie, udział innych inwestorów prywatnych w finansowaniu spółki (banki) dowodzi, że posiada ona zdolność do pozyskania finansowania na rynku. |
| --- | --- |

(37)

Po pierwsze, grupa Trèves poinformowała, że teza o możliwości przypisania pomocy państwu jest bezpodstawna, ponieważ za pośrednictwem FMEA grupa Trèves zdecydowała się na zobowiązanie wobec dwóch producentów samochodów o zasięgu międzynarodowym, którzy reprezentują [> 50] % jej obrotów. Ponadto grupa kwestionuje analizę Komisji, zgodnie z którą spółka była zmuszona wnioskować o środki państwowe, ponieważ, po pierwsze, w jej opinii środki FMEA pochodzą od podmiotów prywatnych, a po drugie, udział innych inwestorów prywatnych w finansowaniu spółki (banki) dowodzi, że posiada ona zdolność do pozyskania finansowania na rynku.

| (38) | Po drugie, grupa Trèves kategorycznie odrzuca analizę Komisji dotyczącą sytuacji finansowej przedsiębiorstwa Trèves w latach 2005–2008. W jej opinii Komisja myli ogólny kryzys w sektorze motoryzacyjnym w 2008 r. z indywidualną sytuacją przedsiębiorstwa, które odnotowywało nieprzerwany i znaczny wzrost obrotów między rokiem 1999 ([500–700] mln EUR) a 2004 ([900–1 100] mln EUR). W istocie wspomniany wzrost został zablokowany przez kryzys, który dotknął sektor motoryzacyjny w drugiej połowie 2008 r. Celem planów restrukturyzacji z lat 2005 i 2009 nie było rozwiązanie problemów związanych z płynnością, lecz racjonalizacja zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa, która nie miała zapewnić mu przetrwania, lecz pozwolić na pobudzenie działalności przedsiębiorstwa w trudnej koniunkturze, czego dowodzi wzrost kwoty EBITDA (12) przedsiębiorstwa w latach 2005–2007 i poprawa wyników od 2009 r. |
| --- | --- |

(38)

Po drugie, grupa Trèves kategorycznie odrzuca analizę Komisji dotyczącą sytuacji finansowej przedsiębiorstwa Trèves w latach 2005–2008. W jej opinii Komisja myli ogólny kryzys w sektorze motoryzacyjnym w 2008 r. z indywidualną sytuacją przedsiębiorstwa, które odnotowywało nieprzerwany i znaczny wzrost obrotów między rokiem 1999 ([500–700] mln EUR) a 2004 ([900–1 100] mln EUR). W istocie wspomniany wzrost został zablokowany przez kryzys, który dotknął sektor motoryzacyjny w drugiej połowie 2008 r. Celem planów restrukturyzacji z lat 2005 i 2009 nie było rozwiązanie problemów związanych z płynnością, lecz racjonalizacja zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa, która nie miała zapewnić mu przetrwania, lecz pozwolić na pobudzenie działalności przedsiębiorstwa w trudnej koniunkturze, czego dowodzi wzrost kwoty EBITDA (12) przedsiębiorstwa w latach 2005–2007 i poprawa wyników od 2009 r.

| (39) | Ponadto grupa Trèves kwestionuje znaczenie przypisywane przez Komisję deklaracjom francuskiego ministra przemysłu, że bez interwencji państwa przedsiębiorstwo Trèves zgłosiłoby upadłość. Subiektywna deklaracja polityczna wypowiedziana w napiętej sytuacji społecznej nie jest odpowiednia podstawą oceny rzeczywistej sytuacji ekonomicznej i finansowej przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(39)

Ponadto grupa Trèves kwestionuje znaczenie przypisywane przez Komisję deklaracjom francuskiego ministra przemysłu, że bez interwencji państwa przedsiębiorstwo Trèves zgłosiłoby upadłość. Subiektywna deklaracja polityczna wypowiedziana w napiętej sytuacji społecznej nie jest odpowiednia podstawą oceny rzeczywistej sytuacji ekonomicznej i finansowej przedsiębiorstwa.

| (40) | W związku z tym nie można zakwestionować rozważnego charakteru inwestycji FMEA w przedsiębiorstwo Trèves zarówno z punktu widzenia finansowego, jak i przemysłowego. Przedsiębiorstwo przypomina, że FMEA nie był jedynym inwestorem. Zgłosiło się wielu innych potencjalnych inwestorów, a obok FMEA zaangażowali się też partnerzy prywatni. W przeciwieństwie do tego, co wydaje się twierdzić Komisja, nie ma żadnej sprzeczności między logiką finansową a logiką przemysłową inwestycji FMEA. W opinii grupy Trèves posiadanie przez producenta udziałów w jednym z przedsiębiorstw będących jego dostawcami w celu wzmocnienia relacji przemysłowych i czerpania korzyści finansowych z jego wzrostu jest powszechną praktyką w sektorze motoryzacyjnym. |
| --- | --- |

(40)

W związku z tym nie można zakwestionować rozważnego charakteru inwestycji FMEA w przedsiębiorstwo Trèves zarówno z punktu widzenia finansowego, jak i przemysłowego. Przedsiębiorstwo przypomina, że FMEA nie był jedynym inwestorem. Zgłosiło się wielu innych potencjalnych inwestorów, a obok FMEA zaangażowali się też partnerzy prywatni. W przeciwieństwie do tego, co wydaje się twierdzić Komisja, nie ma żadnej sprzeczności między logiką finansową a logiką przemysłową inwestycji FMEA. W opinii grupy Trèves posiadanie przez producenta udziałów w jednym z przedsiębiorstw będących jego dostawcami w celu wzmocnienia relacji przemysłowych i czerpania korzyści finansowych z jego wzrostu jest powszechną praktyką w sektorze motoryzacyjnym.

| (41) | Po trzecie, grupa Trèves podkreśla przestrzeganie zasady rozważnego inwestora prywatnego. Warunki inwestycji są bowiem nie tylko bardzo rygorystyczne, lecz również korzystne dla FMEA. Ponadto przedsiębiorstwo Trèves posiadało w latach 2008–2009 istotne atuty pozwalające zapewnić szybki powrót rentowności (rozpoczęcie działalności i wzrost w krajach wschodzących, dywersyfikacja portfela klientów wśród producentów samochodów, widoczne ukierunkowanie na badania i rozwój). Mając na uwadze te atuty, opracowano plan restrukturyzacji przemysłowej i finansowej przedsiębiorstwa Trèves na podstawie ostrożnych i racjonalnych prognoz i w następstwie szczegółowego audytu sytuacji przedsiębiorstwa. Ponadto dobre wyniki przedsiębiorstwa Trèves w latach 2009–2010 potwierdzają rozważny charakter inwestycji. |
| --- | --- |

(41)

Po trzecie, grupa Trèves podkreśla przestrzeganie zasady rozważnego inwestora prywatnego. Warunki inwestycji są bowiem nie tylko bardzo rygorystyczne, lecz również korzystne dla FMEA. Ponadto przedsiębiorstwo Trèves posiadało w latach 2008–2009 istotne atuty pozwalające zapewnić szybki powrót rentowności (rozpoczęcie działalności i wzrost w krajach wschodzących, dywersyfikacja portfela klientów wśród producentów samochodów, widoczne ukierunkowanie na badania i rozwój). Mając na uwadze te atuty, opracowano plan restrukturyzacji przemysłowej i finansowej przedsiębiorstwa Trèves na podstawie ostrożnych i racjonalnych prognoz i w następstwie szczegółowego audytu sytuacji przedsiębiorstwa. Ponadto dobre wyniki przedsiębiorstwa Trèves w latach 2009–2010 potwierdzają rozważny charakter inwestycji.

| (42) | Grupa Trèves uważa też, że jeżeli inwestycja FMEA miałaby wchodzić w zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, pomoc ta byłaby zgodna z wytycznymi, ponieważ zapewniono przywrócenie wiarygodności przedsiębiorstwa w perspektywie długoterminowej, restrukturyzacja nie prowadzi do zakłócenia konkurencji i towarzyszą jej środki wyrównawcze częściowo już wdrożone ([...] zmniejszenie zdolności produkcyjnej, zmniejszenie zatrudnienia, a ponadto domniemany udział środków państwowych w finansowaniu restrukturyzacji przedsiębiorstwa Trèves jest ograniczony do ścisłego minimum kosztów restrukturyzacji). |
| --- | --- |

(42)

Grupa Trèves uważa też, że jeżeli inwestycja FMEA miałaby wchodzić w zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, pomoc ta byłaby zgodna z wytycznymi, ponieważ zapewniono przywrócenie wiarygodności przedsiębiorstwa w perspektywie długoterminowej, restrukturyzacja nie prowadzi do zakłócenia konkurencji i towarzyszą jej środki wyrównawcze częściowo już wdrożone ([...] zmniejszenie zdolności produkcyjnej, zmniejszenie zatrudnienia, a ponadto domniemany udział środków państwowych w finansowaniu restrukturyzacji przedsiębiorstwa Trèves jest ograniczony do ścisłego minimum kosztów restrukturyzacji).

| (43) | Jeżeli chodzi o plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne, grupa Trèves uważa przede wszystkim, że przestrzega zasady wierzyciela prywatnego. W opinii grupy Komisja nie może zakładać z góry, że ewentualne uznanie środka za pomoc wyklucza możliwość rozważnej zmiany przez instytucje finansowe harmonogramu spłat zaległości. Otóż plan zmieniony harmonogram spłat zaległości przewiduje kary i odsetki za zwłokę, oprocentowanie wyższe od stopy ustawowej, której mógłby domagać się wierzyciel prywatny, hipoteki z pierwszeństwem zaspokojenia [...], a interwencja organów publicznych miała miejsce jednocześnie z zaangażowaniem wierzycieli prywatnych. |
| --- | --- |

(43)

Jeżeli chodzi o plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne, grupa Trèves uważa przede wszystkim, że przestrzega zasady wierzyciela prywatnego. W opinii grupy Komisja nie może zakładać z góry, że ewentualne uznanie środka za pomoc wyklucza możliwość rozważnej zmiany przez instytucje finansowe harmonogramu spłat zaległości. Otóż plan zmieniony harmonogram spłat zaległości przewiduje kary i odsetki za zwłokę, oprocentowanie wyższe od stopy ustawowej, której mógłby domagać się wierzyciel prywatny, hipoteki z pierwszeństwem zaspokojenia [...], a interwencja organów publicznych miała miejsce jednocześnie z zaangażowaniem wierzycieli prywatnych.

| (44) | FMEA przekazał swoje uwagi Komisji pismem z dnia 22 czerwca 2010 r. FMEA odrzuca uznanie swojej inwestycji w przedsiębiorstwo Trèves za pomoc państwa, po pierwsze, z powodu posiadanej przez siebie autonomii w wyborze inwestycji i w działaniach służących osiągnięciu przyjętych celów. |
| --- | --- |

(44)

FMEA przekazał swoje uwagi Komisji pismem z dnia 22 czerwca 2010 r. FMEA odrzuca uznanie swojej inwestycji w przedsiębiorstwo Trèves za pomoc państwa, po pierwsze, z powodu posiadanej przez siebie autonomii w wyborze inwestycji i w działaniach służących osiągnięciu przyjętych celów.

| (45) | FMEA podkreśla, że podejmuje decyzje o interwencjach całkowicie niezależnie. Autonomia ta wynika nie tylko z jego statutu, lecz również z zasad zarządzania. FMEA, jako fundusz podwyższonego ryzyka, jest zarządzany przez spółkę, która sama podlega zasadom zarządzania w imieniu osób trzecich. Statutowa niezależność spółki zarządzającej w dokonywaniu wyboru inwestycji, ponieważ działa z uwzględnieniem interesu majątkowego uczestników funduszu, przyczynia się do zapewnienia autonomii FMEA na etapie podejmowania decyzji w sprawie inwestycji. Jeżeli chodzi o komitety konsultacyjne FMEA, komitet selekcyjny i komitet inwestycyjny, ich opinie mogą zostać przyjęte tylko za zgodą jednego z dwóch producentów samochodów. Dotychczas spółka zarządzająca, CDC Entreprises, zawsze stosowała się do opinii wydanych przez komitety. W związku z tym wpływ inwestorów prywatnych, tj. przedsiębiorstw Renault i Peugeot, ma dominujące znaczenie przy selekcji i określaniu projektów inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(45)

FMEA podkreśla, że podejmuje decyzje o interwencjach całkowicie niezależnie. Autonomia ta wynika nie tylko z jego statutu, lecz również z zasad zarządzania. FMEA, jako fundusz podwyższonego ryzyka, jest zarządzany przez spółkę, która sama podlega zasadom zarządzania w imieniu osób trzecich. Statutowa niezależność spółki zarządzającej w dokonywaniu wyboru inwestycji, ponieważ działa z uwzględnieniem interesu majątkowego uczestników funduszu, przyczynia się do zapewnienia autonomii FMEA na etapie podejmowania decyzji w sprawie inwestycji. Jeżeli chodzi o komitety konsultacyjne FMEA, komitet selekcyjny i komitet inwestycyjny, ich opinie mogą zostać przyjęte tylko za zgodą jednego z dwóch producentów samochodów. Dotychczas spółka zarządzająca, CDC Entreprises, zawsze stosowała się do opinii wydanych przez komitety. W związku z tym wpływ inwestorów prywatnych, tj. przedsiębiorstw Renault i Peugeot, ma dominujące znaczenie przy selekcji i określaniu projektów inwestycyjnych.

| (46) | Ponadto inwestycja FMEA w przedsiębiorstwo Trèves ilustruje politykę inwestycyjną FMEA, która daje pierwszeństwo przedsiębiorstwom o dużych zdolnościach innowacyjnych oraz wyraźnym potencjale wzrostu i rentowności w sektorze dostawców wyposażenia samochodowego. Przedsiębiorstwo Trèves jest pierwszoplanowym europejskim dostawcą wyposażenia samochodowego, którym interesowały się zresztą [...] inne fundusze prywatne. Wyraźna poprawa wyników przedsiębiorstwa, począwszy od 2010 r. dowodzi realności i trafności planu restrukturyzacji przedstawionego przez Trèves. W związku z przejściowymi trudnościami przedsiębiorstwa spowodowanymi kryzysem gospodarczym i finansowym FMEA mógł wynegocjować warunki pozwalające na szczególną ochronę inwestycji. |
| --- | --- |

(46)

Ponadto inwestycja FMEA w przedsiębiorstwo Trèves ilustruje politykę inwestycyjną FMEA, która daje pierwszeństwo przedsiębiorstwom o dużych zdolnościach innowacyjnych oraz wyraźnym potencjale wzrostu i rentowności w sektorze dostawców wyposażenia samochodowego. Przedsiębiorstwo Trèves jest pierwszoplanowym europejskim dostawcą wyposażenia samochodowego, którym interesowały się zresztą [...] inne fundusze prywatne. Wyraźna poprawa wyników przedsiębiorstwa, począwszy od 2010 r. dowodzi realności i trafności planu restrukturyzacji przedstawionego przez Trèves. W związku z przejściowymi trudnościami przedsiębiorstwa spowodowanymi kryzysem gospodarczym i finansowym FMEA mógł wynegocjować warunki pozwalające na szczególną ochronę inwestycji.

| (47) | FMEA uważa zatem, że jego inwestycji nie można uznać za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(47)

FMEA uważa zatem, że jego inwestycji nie można uznać za pomoc państwa.

| (48) | Grupa Renault przekazała swoje uwagi Komisji pismem z dnia 6 lipca 2010 r. Renault zakwestionował przede wszystkim stwierdzenia Komisji, że jego udział w FMEA jest powiązany z pożyczką, której państwo udzieliło mu w kwietniu 2009 r. Przedsiębiorstwo przypomniało, że w momencie powstania funduszu w dniu 20 stycznia 2009 r. (13), nie posiadało żadnych informacji na temat ewentualnej przyszłej pożyczki udzielanej przez państwo producentom samochodów. Celem pożyczki udzielonej mu w kwietniu 2009 r. było finansowanie ogólnych potrzeb przedsiębiorstwa z powodu skurczenia się rynków finansowych w czwartym kwartale 2008 r. i pierwszym kwartale 2009 r. |
| --- | --- |

(48)

Grupa Renault przekazała swoje uwagi Komisji pismem z dnia 6 lipca 2010 r. Renault zakwestionował przede wszystkim stwierdzenia Komisji, że jego udział w FMEA jest powiązany z pożyczką, której państwo udzieliło mu w kwietniu 2009 r. Przedsiębiorstwo przypomniało, że w momencie powstania funduszu w dniu 20 stycznia 2009 r. (13), nie posiadało żadnych informacji na temat ewentualnej przyszłej pożyczki udzielanej przez państwo producentom samochodów. Celem pożyczki udzielonej mu w kwietniu 2009 r. było finansowanie ogólnych potrzeb przedsiębiorstwa z powodu skurczenia się rynków finansowych w czwartym kwartale 2008 r. i pierwszym kwartale 2009 r.

| (49) | Ponadto udział Renault w FMEA był uzasadniony względami ekonomicznymi, przemysłowymi i finansowymi: trwała konsolidacja dostaw w oparciu o konkurencyjnych dostawców o stabilnej sytuacji jest dla Renault strategicznie i finansowo konieczna, a jednocześnie przedsiębiorstwo spodziewało się zwrotu z inwestycji finansowej. FMEA umożliwia zatem Renault inwestowanie w przedsiębiorstwa niezbędne dla sektora, takie jak przedsiębiorstwo Trèves, które jest ważnym dostawcą europejskiego sektora motoryzacyjnego. W związku z tym inwestycje FMEA opierają się na tym samym podejściu, które stosuje Renault jako rozważny inwestor prywatny. |
| --- | --- |

(49)

Ponadto udział Renault w FMEA był uzasadniony względami ekonomicznymi, przemysłowymi i finansowymi: trwała konsolidacja dostaw w oparciu o konkurencyjnych dostawców o stabilnej sytuacji jest dla Renault strategicznie i finansowo konieczna, a jednocześnie przedsiębiorstwo spodziewało się zwrotu z inwestycji finansowej. FMEA umożliwia zatem Renault inwestowanie w przedsiębiorstwa niezbędne dla sektora, takie jak przedsiębiorstwo Trèves, które jest ważnym dostawcą europejskiego sektora motoryzacyjnego. W związku z tym inwestycje FMEA opierają się na tym samym podejściu, które stosuje Renault jako rozważny inwestor prywatny.

| (50) | Przedsiębiorstwo Renault podziela również bez zastrzeżeń uwagi FMEA przedstawione w odpowiedzi na decyzję Komisji o wszczęciu formalnego postępowania i dotyczące jego roli w zarządzaniu FMEA, sposobu funkcjonowania funduszu, jego autonomii i autonomii spółki zarządzającej wobec organów publicznych. |
| --- | --- |

(50)

Przedsiębiorstwo Renault podziela również bez zastrzeżeń uwagi FMEA przedstawione w odpowiedzi na decyzję Komisji o wszczęciu formalnego postępowania i dotyczące jego roli w zarządzaniu FMEA, sposobu funkcjonowania funduszu, jego autonomii i autonomii spółki zarządzającej wobec organów publicznych.

| (51) | Grupa PSA przekazała swoje uwagi Komisji pismem z dnia 6 lipca 2010 r. Według PSA inwestycja FMEA w przedsiębiorstwo Trèves jest nie tylko rentowna, lecz również zbieżna z jej interesami gospodarczymi i strategicznymi. |
| --- | --- |

(51)

Grupa PSA przekazała swoje uwagi Komisji pismem z dnia 6 lipca 2010 r. Według PSA inwestycja FMEA w przedsiębiorstwo Trèves jest nie tylko rentowna, lecz również zbieżna z jej interesami gospodarczymi i strategicznymi.

| (52) | Udział PSA w FMEA jest wyrazem wspólnej woli producenta i funduszu, jeżeli chodzi o inwestycje w strategiczne przedsiębiorstwa o dużych zdolnościach innowacyjnych, które mogą zapewnić bezpieczeństwo dostaw i optymalnie skonsolidować sektor dostawców wyposażenia samochodowego. Ponadto PSA uważa, że inwestycja FMEA odpowiada wymogom rentowności względem podjętego ryzyka. |
| --- | --- |

(52)

Udział PSA w FMEA jest wyrazem wspólnej woli producenta i funduszu, jeżeli chodzi o inwestycje w strategiczne przedsiębiorstwa o dużych zdolnościach innowacyjnych, które mogą zapewnić bezpieczeństwo dostaw i optymalnie skonsolidować sektor dostawców wyposażenia samochodowego. Ponadto PSA uważa, że inwestycja FMEA odpowiada wymogom rentowności względem podjętego ryzyka.

| (53) | PSA podkreśla także brak współzależności między decyzją o udziale w FMEA a zawarciem umowy o pożyczkę w kwocie 3 mld EUR między państwem francuskim a producentem w marcu 2009 r. |
| --- | --- |

(53)

PSA podkreśla także brak współzależności między decyzją o udziale w FMEA a zawarciem umowy o pożyczkę w kwocie 3 mld EUR między państwem francuskim a producentem w marcu 2009 r.

| (54) | Konkurent przedsiębiorstwa Trèves, który pragnie zachować anonimowość, przedstawił swoje uwagi Komisji pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. Zgadza się on z analizami Komisji przedstawionymi w decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 29 stycznia 2010 r. Jego zdaniem przedsiębiorstwo Trèves istotnie znajdowało się w trudnej sytuacji ekonomicznej przed rozpoczęciem kryzysu gospodarczego, nie może zatem korzystać ze środków przewidzianych w tymczasowych wspólnotowych ramach prawnych. Ponadto bez względu na jego sytuację ekonomiczną, pomocy państwa, którą przedsiębiorstwo mogło otrzymać, muszą towarzyszyć istotne środki wyrównawcze z powodu znacznego negatywnego wpływu na konkurencję. W istocie pomoc, której jedynym celem było sztuczne podtrzymanie przedsiębiorstwa w sektorze, w którym występuje długoterminowa strukturalna nadwyżka zdolności produkcyjnej, nie jest uzasadniona. Konkurent uważa, że przedsiębiorstwo Trèves powinno zostać zmuszone do ograniczenia swojej obecności na rynkach poprzez sprzedaż spółek zależnych i zdecydowane ograniczenie działalności oraz do restrukturyzacji opierającej się w większym stopniu na jego własnych zasobach. |
| --- | --- |

(54)

Konkurent przedsiębiorstwa Trèves, który pragnie zachować anonimowość, przedstawił swoje uwagi Komisji pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. Zgadza się on z analizami Komisji przedstawionymi w decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 29 stycznia 2010 r. Jego zdaniem przedsiębiorstwo Trèves istotnie znajdowało się w trudnej sytuacji ekonomicznej przed rozpoczęciem kryzysu gospodarczego, nie może zatem korzystać ze środków przewidzianych w tymczasowych wspólnotowych ramach prawnych. Ponadto bez względu na jego sytuację ekonomiczną, pomocy państwa, którą przedsiębiorstwo mogło otrzymać, muszą towarzyszyć istotne środki wyrównawcze z powodu znacznego negatywnego wpływu na konkurencję. W istocie pomoc, której jedynym celem było sztuczne podtrzymanie przedsiębiorstwa w sektorze, w którym występuje długoterminowa strukturalna nadwyżka zdolności produkcyjnej, nie jest uzasadniona. Konkurent uważa, że przedsiębiorstwo Trèves powinno zostać zmuszone do ograniczenia swojej obecności na rynkach poprzez sprzedaż spółek zależnych i zdecydowane ograniczenie działalności oraz do restrukturyzacji opierającej się w większym stopniu na jego własnych zasobach.

| (55) | Włoskie Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego przedstawiło swoje uwagi Komisji pismem z dnia 15 czerwca 2010 r. Ministerstwo podziela „argumenty” (14) Komisji w dwóch podstawowych kwestiach: inwestycja FMEA stanowi bez wątpienia pomoc państwa z powodu decydującej obecności funduszy publicznych, a tego rodzaju pomoc jest przeznaczona na wspieranie przedsiębiorstw, które przed trzecim kwartałem 2008 r. znajdowały się w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych. |
| --- | --- |

(55)

Włoskie Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego przedstawiło swoje uwagi Komisji pismem z dnia 15 czerwca 2010 r. Ministerstwo podziela „argumenty” (14) Komisji w dwóch podstawowych kwestiach: inwestycja FMEA stanowi bez wątpienia pomoc państwa z powodu decydującej obecności funduszy publicznych, a tego rodzaju pomoc jest przeznaczona na wspieranie przedsiębiorstw, które przed trzecim kwartałem 2008 r. znajdowały się w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych.

IV.   UWAGI FRANCJI

| (56) | Pismem z dnia 25 marca 2010 r. władze francuskie przedstawiły Komisji swoje uwagi w następstwie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w dniu 29 stycznia 2010 r. |
| --- | --- |

(56)

Pismem z dnia 25 marca 2010 r. władze francuskie przedstawiły Komisji swoje uwagi w następstwie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w dniu 29 stycznia 2010 r.

| (57) | W opinii władz francuskich zasady i warunki inwestycji FMEA w przedsiębiorstwo Trèves nie podlegają zakresowi art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ inwestycja nie była finansowana z zasobów państwowych, lecz w głównej mierze ze środków prywatnych, których nie można przypisać państwu. Nawet gdyby zasoby FMEA uznano za zasoby państwowe lub można było decyzję o inwestycji przypisać państwu, władze francuskie uważają, że taka inwestycja ma wszelkie cechy rozważnej inwestycji zgodnej z testem inwestora prywatnego. Ponadto władze francuskie uważają również, że zmiana harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne zatwierdzona przez wierzycieli publicznych odpowiada kryteriom stosowanym przez wierzyciela prywatnego, który dąży do odzyskania należnych mu kwot. |
| --- | --- |

(57)

W opinii władz francuskich zasady i warunki inwestycji FMEA w przedsiębiorstwo Trèves nie podlegają zakresowi art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ inwestycja nie była finansowana z zasobów państwowych, lecz w głównej mierze ze środków prywatnych, których nie można przypisać państwu. Nawet gdyby zasoby FMEA uznano za zasoby państwowe lub można było decyzję o inwestycji przypisać państwu, władze francuskie uważają, że taka inwestycja ma wszelkie cechy rozważnej inwestycji zgodnej z testem inwestora prywatnego. Ponadto władze francuskie uważają również, że zmiana harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne zatwierdzona przez wierzycieli publicznych odpowiada kryteriom stosowanym przez wierzyciela prywatnego, który dąży do odzyskania należnych mu kwot.

| (58) | Władze francuskie podnoszą, że inwestycja FMEA w żadnym wypadku nie zakładała przekazania zasobów państwowych w rozumienia orzeczenia w sprawie Stardust Marine (15). Jeżeli chodzi o wkład producentów PSA i Renault (2/3), fundusze FMEA mają charakter czysto prywatny, a jeżeli chodzi o wkład FSI (1/3), chociaż są to środki publiczne, państwo nie sprawuje nad nimi stałej kontroli. FSI, utworzony na wzór prywatnych funduszy inwestycyjnych, posiada formę spółki akcyjnej i konkuruje z pozostałymi prywatnymi funduszami inwestycyjnymi. Fundusz realizuje inwestycje długoterminowe, których celem jest rentowność. |
| --- | --- |

(58)

Władze francuskie podnoszą, że inwestycja FMEA w żadnym wypadku nie zakładała przekazania zasobów państwowych w rozumienia orzeczenia w sprawie Stardust Marine (15). Jeżeli chodzi o wkład producentów PSA i Renault (2/3), fundusze FMEA mają charakter czysto prywatny, a jeżeli chodzi o wkład FSI (1/3), chociaż są to środki publiczne, państwo nie sprawuje nad nimi stałej kontroli. FSI, utworzony na wzór prywatnych funduszy inwestycyjnych, posiada formę spółki akcyjnej i konkuruje z pozostałymi prywatnymi funduszami inwestycyjnymi. Fundusz realizuje inwestycje długoterminowe, których celem jest rentowność.

| (59) | Ponadto spółka zarządzająca FMEA, CDC Entreprises, ze względu na swój statut i zasady funkcjonowania, nie jest nadzorowana przez organy publiczne. Ze względu na swój statut, z prawnego punktu widzenia spółka jest również niezależna od CDC i inwestując, działa wyłącznie na korzyść uczestników funduszu, konkurując z inwestorami prywatnymi lub działając wspólnie z nimi. CDC Entreprises zarządza zatem funduszami FMEA całkowicie niezależnie. Jeżeli chodzi o inwestycję w przedsiębiorstwo Trèves, CDC Entreprises kierowała się zaleceniami komitetu selekcyjnego i komitetu inwestycyjnego FMEA bez żadnej interwencji państwa. W związku z tym władze francuskie stwierdzają po pierwsze, że zainwestowane środki nie są zasobami państwowymi, ponieważ nie podlegają stałej kontroli publicznej, a więc nie pozostają do dyspozycji organów państwowych, a po drugie, że decyzji o inwestycji nie można przypisać państwu, ponieważ CDC Entreprises działa całkowicie niezależnie i wyłącznie w interesie uczestników FMEA. |
| --- | --- |

(59)

Ponadto spółka zarządzająca FMEA, CDC Entreprises, ze względu na swój statut i zasady funkcjonowania, nie jest nadzorowana przez organy publiczne. Ze względu na swój statut, z prawnego punktu widzenia spółka jest również niezależna od CDC i inwestując, działa wyłącznie na korzyść uczestników funduszu, konkurując z inwestorami prywatnymi lub działając wspólnie z nimi. CDC Entreprises zarządza zatem funduszami FMEA całkowicie niezależnie. Jeżeli chodzi o inwestycję w przedsiębiorstwo Trèves, CDC Entreprises kierowała się zaleceniami komitetu selekcyjnego i komitetu inwestycyjnego FMEA bez żadnej interwencji państwa. W związku z tym władze francuskie stwierdzają po pierwsze, że zainwestowane środki nie są zasobami państwowymi, ponieważ nie podlegają stałej kontroli publicznej, a więc nie pozostają do dyspozycji organów państwowych, a po drugie, że decyzji o inwestycji nie można przypisać państwu, ponieważ CDC Entreprises działa całkowicie niezależnie i wyłącznie w interesie uczestników FMEA.

| (60) | Jeżeli chodzi o zgodność inwestycji FMEA z testem rozważnego inwestora prywatnego, władze francuskie przypominają, że polityka inwestycyjna FMEA daje pierwszeństwo projektom rentownym i strategicznym dla sektora motoryzacyjnego, o silnym wzroście i dużych zdolnościach innowacyjnych. W przypadku przedsiębiorstwa Trèves inwestycja została przeprowadzona na podstawie realistycznego i rygorystycznego planu operacyjnego zatwierdzonego przez kilku analityków prywatnych. Wykupienie udziałów FMEA w kapitale przedsiębiorstwa Trèves i subskrypcja obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie nastąpiły w tym samym czasie, w którym zrobili to inni inwestorzy prywatni, i na takich samych warunkach (inwestycje zgodnie z zasadą pari passu). Według władz francuskich elementy te wystarczają do stwierdzenia zgodności inwestycji z praktykami rynkowymi. |
| --- | --- |

(60)

Jeżeli chodzi o zgodność inwestycji FMEA z testem rozważnego inwestora prywatnego, władze francuskie przypominają, że polityka inwestycyjna FMEA daje pierwszeństwo projektom rentownym i strategicznym dla sektora motoryzacyjnego, o silnym wzroście i dużych zdolnościach innowacyjnych. W przypadku przedsiębiorstwa Trèves inwestycja została przeprowadzona na podstawie realistycznego i rygorystycznego planu operacyjnego zatwierdzonego przez kilku analityków prywatnych. Wykupienie udziałów FMEA w kapitale przedsiębiorstwa Trèves i subskrypcja obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie nastąpiły w tym samym czasie, w którym zrobili to inni inwestorzy prywatni, i na takich samych warunkach (inwestycje zgodnie z zasadą pari passu). Według władz francuskich elementy te wystarczają do stwierdzenia zgodności inwestycji z praktykami rynkowymi.

| (61) | Jeżeli chodzi o stosowanie zasady wierzyciela prywatnego, władze francuskie uważają, że plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne, na który wyrażono zgodę w przypadku przedsiębiorstwa Trèves, jest podporządkowany koncepcji zakładającej stosowanie tego kryterium, tj. że wierzyciel publiczny, podobnie jak wierzyciel prywatny, musi dążyć do odzyskania należnych mu kwot od dłużnika znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej. Władze francuskie stwierdzają najpierw, że grupie Trèves nie umorzono żadnych należności z tytułu podatków lub składek na ubezpieczenie społeczne. Ich zdaniem w niniejszym przypadku przestrzegano dwóch podstawowych elementów, na podstawie których można ocenić kryterium wierzyciela prywatnego, tj. występowanie kar i odsetek za zwłokę oraz stosowaną stopę oprocentowania. Plan zmiany harmonogramu spłaty zaległości przewiduje bowiem odsetki i kary za zwłokę określone przed porozumieniem w sprawie planu zmiany harmonogramu spłaty zaległości i uwzględnione w kalkulacji rat płatnych przez przedsiębiorstwo Trèves. Ponadto zgodnie z art. 1153 kodeksu cywilnego, który przewiduje, że wobec braku klauzuli umownej, zwłoka w płatności kwoty należnej wierzycielowi prywatnemu skutkuje obciążeniem płatności ustawowymi odsetkami za zwłokę. W 2009 r., kiedy zatwierdzono plan zmiany harmonogramu, stopa odsetek ustawowych wynosiła 3,79 %. Tymczasem roczna stopa odsetek za cały okres trwania planu zmiany harmonogramu spłat wynosi około [5–10] %. Dodatkowo władze francuskie przypominają, że jednocześnie z planem zmiany harmonogramu spłat zobowiązań podatkowych i składkowych, banki, które udzieliły grupie Trèves pożyczek, wyraziły zgodę na zmianę harmonogramu spłat własnych wierzytelności w drodze pożyczki konsolidacyjnej. Wierzyciele prywatni przedsiębiorstwa Trèves również wyrazili zatem zgodę na ułatwienie spłaty, aby zagwarantować zwrot swoich wierzytelności. |
| --- | --- |

(61)

Jeżeli chodzi o stosowanie zasady wierzyciela prywatnego, władze francuskie uważają, że plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne, na który wyrażono zgodę w przypadku przedsiębiorstwa Trèves, jest podporządkowany koncepcji zakładającej stosowanie tego kryterium, tj. że wierzyciel publiczny, podobnie jak wierzyciel prywatny, musi dążyć do odzyskania należnych mu kwot od dłużnika znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej. Władze francuskie stwierdzają najpierw, że grupie Trèves nie umorzono żadnych należności z tytułu podatków lub składek na ubezpieczenie społeczne. Ich zdaniem w niniejszym przypadku przestrzegano dwóch podstawowych elementów, na podstawie których można ocenić kryterium wierzyciela prywatnego, tj. występowanie kar i odsetek za zwłokę oraz stosowaną stopę oprocentowania. Plan zmiany harmonogramu spłaty zaległości przewiduje bowiem odsetki i kary za zwłokę określone przed porozumieniem w sprawie planu zmiany harmonogramu spłaty zaległości i uwzględnione w kalkulacji rat płatnych przez przedsiębiorstwo Trèves. Ponadto zgodnie z art. 1153 kodeksu cywilnego, który przewiduje, że wobec braku klauzuli umownej, zwłoka w płatności kwoty należnej wierzycielowi prywatnemu skutkuje obciążeniem płatności ustawowymi odsetkami za zwłokę. W 2009 r., kiedy zatwierdzono plan zmiany harmonogramu, stopa odsetek ustawowych wynosiła 3,79 %. Tymczasem roczna stopa odsetek za cały okres trwania planu zmiany harmonogramu spłat wynosi około [5–10] %. Dodatkowo władze francuskie przypominają, że jednocześnie z planem zmiany harmonogramu spłat zobowiązań podatkowych i składkowych, banki, które udzieliły grupie Trèves pożyczek, wyraziły zgodę na zmianę harmonogramu spłat własnych wierzytelności w drodze pożyczki konsolidacyjnej. Wierzyciele prywatni przedsiębiorstwa Trèves również wyrazili zatem zgodę na ułatwienie spłaty, aby zagwarantować zwrot swoich wierzytelności.

| (62) | Władze francuskie stwierdzają po pierwsze, że większość otrzymanych uwag potwierdza, iż inwestycja FMEA w przedsiębiorstwo Trèves nie może zostać uznana za pomoc państwa. W związku z tym władze francuskie nie odniosą się dodatkowo do tych uwag. |
| --- | --- |

(62)

Władze francuskie stwierdzają po pierwsze, że większość otrzymanych uwag potwierdza, iż inwestycja FMEA w przedsiębiorstwo Trèves nie może zostać uznana za pomoc państwa. W związku z tym władze francuskie nie odniosą się dodatkowo do tych uwag.

| (63) | Jeżeli chodzi natomiast o uwagi przedstawione przez władze włoskie i anonimowe przedsiębiorstwo przedstawiające się jako konkurent przedsiębiorstwa Trèves, władze francuskie zamierzają przedstawić Komisji następujące uwagi. |
| --- | --- |

(63)

Jeżeli chodzi natomiast o uwagi przedstawione przez władze włoskie i anonimowe przedsiębiorstwo przedstawiające się jako konkurent przedsiębiorstwa Trèves, władze francuskie zamierzają przedstawić Komisji następujące uwagi.

| (64) | Władze francuskie stwierdzają, że władze włoskie ograniczają się do uwagi, że inwestycję FMEA w przedsiębiorstwo Trèves należy uznać za pomoc państwa z powodu „decydującej roli” środków publicznych. Uwaga ta nie jest poparta żadnym dowodem ani uzasadnieniem. |
| --- | --- |

(64)

Władze francuskie stwierdzają, że władze włoskie ograniczają się do uwagi, że inwestycję FMEA w przedsiębiorstwo Trèves należy uznać za pomoc państwa z powodu „decydującej roli” środków publicznych. Uwaga ta nie jest poparta żadnym dowodem ani uzasadnieniem.

| (65) | W opinii władz francuskich przedsiębiorstwo będące konkurentem przedsiębiorstwa Trèves również zakłada, lecz tego nie dowodzi, występowanie pomocy państwa, która miałaby być niezgodna z wytycznymi i tymczasowymi ramami przyjętymi przez Komisję w grudniu 2008 r. w związku z kryzysem gospodarczym i finansowym. Argumenty, na których opiera się to przedsiębiorstwo są albo niedokładne, albo wyrwane z kontekstu, a zatem interpretowane w sposób błędny i stronniczy. |
| --- | --- |

(65)

W opinii władz francuskich przedsiębiorstwo będące konkurentem przedsiębiorstwa Trèves również zakłada, lecz tego nie dowodzi, występowanie pomocy państwa, która miałaby być niezgodna z wytycznymi i tymczasowymi ramami przyjętymi przez Komisję w grudniu 2008 r. w związku z kryzysem gospodarczym i finansowym. Argumenty, na których opiera się to przedsiębiorstwo są albo niedokładne, albo wyrwane z kontekstu, a zatem interpretowane w sposób błędny i stronniczy.

V.   OCENA ŚRODKÓW OBJĘTYCH POSTĘPOWANIEM WYJAŚNIAJĄCYM

| (66) | Analizując środek krajowy, Komisja bada najpierw, czy przedmiotowy środek można uznać za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Po zakwalifikowaniu środka krajowego Komisja może ocenić, w jakim zakresie można go uznać za zgodny ze wspólnym rynkiem na podstawie dozwolonych przez TFUE odstępstw od zasady zakazu pomocy państwa. Jeżeli środek objęty postępowaniem wyjaśniającym nie stanowi pomocy państwa, badanie zgodności pomocy jest bezprzedmiotowe. |
| --- | --- |

(66)

Analizując środek krajowy, Komisja bada najpierw, czy przedmiotowy środek można uznać za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Po zakwalifikowaniu środka krajowego Komisja może ocenić, w jakim zakresie można go uznać za zgodny ze wspólnym rynkiem na podstawie dozwolonych przez TFUE odstępstw od zasady zakazu pomocy państwa. Jeżeli środek objęty postępowaniem wyjaśniającym nie stanowi pomocy państwa, badanie zgodności pomocy jest bezprzedmiotowe.

V.1.   Ocena występowania pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

| (67) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że „wszelka pomoc przyznawana przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(67)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że „wszelka pomoc przyznawana przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (68) | W postanowieniu tym wymieniono kryteria, na podstawie których środek krajowy można uznać za pomoc państwa. Jak przypomina Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 15 czerwca 2006 r., kryteria te są następujące: „finansowanie tego środka przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych, [...] korzyści dla przedsiębiorstwa, [...] selektywność tego działania oraz [...] jego wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i wynikające z tego zakłócenia konkurencji” (16). |
| --- | --- |

(68)

W postanowieniu tym wymieniono kryteria, na podstawie których środek krajowy można uznać za pomoc państwa. Jak przypomina Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 15 czerwca 2006 r., kryteria te są następujące: „finansowanie tego środka przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych, [...] korzyści dla przedsiębiorstwa, [...] selektywność tego działania oraz [...] jego wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i wynikające z tego zakłócenia konkurencji” (16).

| (69) | Kryteria są łączne, co oznacza, że wszystkie z nich muszą być spełnione, aby można było uznać dany środek za pomoc państwa. W związku z tym od momentu, w którym Komisja dowiedzie, że jedno z kryteriów nie zostało spełnione, może stwierdzić z pewnością, że środek objęty postępowaniem wyjaśniającym nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(69)

Kryteria są łączne, co oznacza, że wszystkie z nich muszą być spełnione, aby można było uznać dany środek za pomoc państwa. W związku z tym od momentu, w którym Komisja dowiedzie, że jedno z kryteriów nie zostało spełnione, może stwierdzić z pewnością, że środek objęty postępowaniem wyjaśniającym nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

V.1.1.   Inwestycja FMEA w kwocie 55 mln EUR

| (70) | Jeżeli chodzi o inwestycję FMEA w przedsiębiorstwo Trèves w kwocie 55 mln EUR, należy najpierw sprawdzić, czy spełnione zostało kryterium korzyści. |
| --- | --- |

(70)

Jeżeli chodzi o inwestycję FMEA w przedsiębiorstwo Trèves w kwocie 55 mln EUR, należy najpierw sprawdzić, czy spełnione zostało kryterium korzyści.

| (71) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (17), wkład kapitałowy w przedsiębiorstwo nie stanowi pomocy państwa, jeżeli jest dokonywany w okolicznościach dopuszczalnych dla inwestora prywatnego prowadzącego działalność w normalnych warunkach gospodarki rynkowej („test inwestora prywatnego”). |
| --- | --- |

(71)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (17), wkład kapitałowy w przedsiębiorstwo nie stanowi pomocy państwa, jeżeli jest dokonywany w okolicznościach dopuszczalnych dla inwestora prywatnego prowadzącego działalność w normalnych warunkach gospodarki rynkowej („test inwestora prywatnego”).

| (72) | W tym względzie, jeżeli przyjmiemy hipotezę, że FMEA odsprzeda swoje udziały w przedsiębiorstwie Trèves w roku 2012, wewnętrzna stopa zwrotu obliczona przez FMEA wynosi [> 12 %] rocznie. Stopa ta odpowiada rentowności przed opodatkowaniem wszystkich inwestycji FMEA obejmujących zarówno bezpośredni wkład kapitałowy w kwocie [5–15] mln EUR, jak i wkład w formie instrumentów dłużnych dających dostęp do kapitału (obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie) w kwocie [40–50] mln EUR. |
| --- | --- |

(72)

W tym względzie, jeżeli przyjmiemy hipotezę, że FMEA odsprzeda swoje udziały w przedsiębiorstwie Trèves w roku 2012, wewnętrzna stopa zwrotu obliczona przez FMEA wynosi [> 12 %] rocznie. Stopa ta odpowiada rentowności przed opodatkowaniem wszystkich inwestycji FMEA obejmujących zarówno bezpośredni wkład kapitałowy w kwocie [5–15] mln EUR, jak i wkład w formie instrumentów dłużnych dających dostęp do kapitału (obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie) w kwocie [40–50] mln EUR.

| (73) | Zatem, aby ocenić zgodność z testem inwestora prywatnego, Komisja musi wypowiedzieć się w następujących kwestiach:






  a) | czy plan restrukturyzacji przedsiębiorstwa Trèves, na podstawie którego FMEA się zaangażował, jest wiarygodny i realistyczny? |
| --- | --- | --- |

(73)

Zatem, aby ocenić zgodność z testem inwestora prywatnego, Komisja musi wypowiedzieć się w następujących kwestiach:

a)

czy plan restrukturyzacji przedsiębiorstwa Trèves, na podstawie którego FMEA się zaangażował, jest wiarygodny i realistyczny?

| b) | czy grupa Trèves została odpowiednio wyceniona przed wniesieniem wkładu kapitałowego przez FMEA w kwocie [5–15] mln EUR? |
| --- | --- |

b)

czy grupa Trèves została odpowiednio wyceniona przed wniesieniem wkładu kapitałowego przez FMEA w kwocie [5–15] mln EUR?

| c) | czy hipotezy dotyczące wewnętrznej stopy zwrotu w planie restrukturyzacji były racjonalne i realistyczne w momencie dokonania przez FMEA inwestycji? |
| --- | --- |

c)

czy hipotezy dotyczące wewnętrznej stopy zwrotu w planie restrukturyzacji były racjonalne i realistyczne w momencie dokonania przez FMEA inwestycji?

| d) | czy oczekiwana wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie [> 12 %] jest wystarczająca? |
| --- | --- |

d)

czy oczekiwana wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie [> 12 %] jest wystarczająca?

| (74) | Komisja załączy do odpowiedzi na pytania b) i d) uwagi dotyczące odpowiednio struktury inwestycji FMEA i podziału zysku. |
| --- | --- |

(74)

Komisja załączy do odpowiedzi na pytania b) i d) uwagi dotyczące odpowiednio struktury inwestycji FMEA i podziału zysku.

| (75) | Odpowiedzi udzielone na powyższe pytania pozwolą Komisji ustalić, czy FMEA działał w warunkach podobnych do tych, których wymagałby inwestor prywatny, jeżeli jego inwestycja byłaby obciążona ryzykiem wynikającym zarówno z sytuacji sektora motoryzacyjnego w momencie inwestycji, jak i z sytuacji przedsiębiorstwa doświadczającego pewnych trudności finansowych. |
| --- | --- |

(75)

Odpowiedzi udzielone na powyższe pytania pozwolą Komisji ustalić, czy FMEA działał w warunkach podobnych do tych, których wymagałby inwestor prywatny, jeżeli jego inwestycja byłaby obciążona ryzykiem wynikającym zarówno z sytuacji sektora motoryzacyjnego w momencie inwestycji, jak i z sytuacji przedsiębiorstwa doświadczającego pewnych trudności finansowych.

| (76) | Jak stwierdzono w motywie 23, na krótko przed wybuchem kryzysu finansowego i gospodarczego z 2008 r. przedsiębiorstwo Trèves zaczęło osiągać korzyści z pierwszego planu restrukturyzacji rozpoczętego w 2005 r. i mającego na celu zmniejszenie zatrudnienia i racjonalizację zdolności produkcyjnej (18). Wraz z nadejściem kryzysu przedsiębiorstwo Trèves postanowiło zmienić i pogłębić swój plan restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(76)

Jak stwierdzono w motywie 23, na krótko przed wybuchem kryzysu finansowego i gospodarczego z 2008 r. przedsiębiorstwo Trèves zaczęło osiągać korzyści z pierwszego planu restrukturyzacji rozpoczętego w 2005 r. i mającego na celu zmniejszenie zatrudnienia i racjonalizację zdolności produkcyjnej (18). Wraz z nadejściem kryzysu przedsiębiorstwo Trèves postanowiło zmienić i pogłębić swój plan restrukturyzacji.

| (77) | W ten sposób z końcem lata 2008 r. przedsiębiorstwo nadało nowy impuls swojemu planowi restrukturyzacji, a pod koniec grudnia 2008 r., tj. kilka miesięcy przed protokołem pojednawczym z dnia 25 maja 2009 r. można było zaobserwować następujące wyniki:






  — | wyraźny spadek kosztów ogólnych: środki podjęte w tym zakresie pozwoliły zmniejszyć o [20–30] % całkowitą kwotę rzeczywistych kosztów ogólnych przedsiębiorstwa Trèves w ostatnich czterech miesiącach 2008 r. w stosunku do prognozy budżetowej na 2008 r., |
| --- | --- | --- |

(77)

W ten sposób z końcem lata 2008 r. przedsiębiorstwo nadało nowy impuls swojemu planowi restrukturyzacji, a pod koniec grudnia 2008 r., tj. kilka miesięcy przed protokołem pojednawczym z dnia 25 maja 2009 r. można było zaobserwować następujące wyniki:

—

wyraźny spadek kosztów ogólnych: środki podjęte w tym zakresie pozwoliły zmniejszyć o [20–30] % całkowitą kwotę rzeczywistych kosztów ogólnych przedsiębiorstwa Trèves w ostatnich czterech miesiącach 2008 r. w stosunku do prognozy budżetowej na 2008 r.,

| — | wyraźne zmniejszenie stanów magazynowych: koszty stanów magazynowych zmniejszyły się o [30–40] % w trakcie drugiego półrocza 2008 r. z kwoty [20–80] mln EUR w czerwcu do [0–60] mln EUR w grudniu, |
| --- | --- |

—

wyraźne zmniejszenie stanów magazynowych: koszty stanów magazynowych zmniejszyły się o [30–40] % w trakcie drugiego półrocza 2008 r. z kwoty [20–80] mln EUR w czerwcu do [0–60] mln EUR w grudniu,

| — | kontrola nad inwestycjami materialnymi: tego rodzaju inwestycje ograniczono o [40–50] % w 2008 r. w stosunku do prognozy budżetowej na 2008 r., |
| --- | --- |

—

kontrola nad inwestycjami materialnymi: tego rodzaju inwestycje ograniczono o [40–50] % w 2008 r. w stosunku do prognozy budżetowej na 2008 r.,

| — | zmniejszenie zatrudnienia: liczbę pracowników grupy we Francji zmniejszono o [10–20] % tylko w 2008 r. ([...] pracowników we Francji w grudniu 2008 r. w stosunku do [...] pracowników w styczniu 2008 r.). |
| --- | --- |

—

zmniejszenie zatrudnienia: liczbę pracowników grupy we Francji zmniejszono o [10–20] % tylko w 2008 r. ([...] pracowników we Francji w grudniu 2008 r. w stosunku do [...] pracowników w styczniu 2008 r.).

| (78) | Na początku 2009 r. przedsiębiorstwo Trèves, wspomagane przez niezależną firmę konsultingową, przygotowało zatem w sposób bardziej formalny nową wersję planu restrukturyzacji. Firma zatwierdziła w szczególności kwotę zapotrzebowania na środki pieniężne, którą uznano za niezbędną do sfinansowania planu ([110–140] mln EUR, zob. motyw 25 i kolejne). |
| --- | --- |

(78)

Na początku 2009 r. przedsiębiorstwo Trèves, wspomagane przez niezależną firmę konsultingową, przygotowało zatem w sposób bardziej formalny nową wersję planu restrukturyzacji. Firma zatwierdziła w szczególności kwotę zapotrzebowania na środki pieniężne, którą uznano za niezbędną do sfinansowania planu ([110–140] mln EUR, zob. motyw 25 i kolejne).

| (79) | Po pierwsze, należy podkreślić, że prognozy dotyczące przyszłych obrotów w planie restrukturyzacji wydają się wiarygodne i realistyczne. Opierają się one bowiem na skorygowanym znacznie w dół przewidywanym poziomie zamówień od producentów samochodów. Na przykład oczekiwane ilości na 2009 r. są niższe o [15–25] % od poziomu z 2008 r. Ponadto prognozy są spójne z założeniami przyjętymi w tym samym czasie przez analityków sektora motoryzacyjnego (na przykład firmę JD Power) w odniesieniu do oczekiwanego ożywienia w sektorze oraz jego konfiguracji w perspektywie 2011 r. Zatem przedsiębiorstwo Trèves oszacowało swój przyszły obrót na podstawie ostrożnych i poważnych szacunków wielkości zamówień. Plan jest też ostrożny, jeżeli chodzi o ewolucję sektora, i zakłada poziom działalności w 2011 r. [...] względem sprzedaży zrealizowanej w 2008 r. |
| --- | --- |

(79)

Po pierwsze, należy podkreślić, że prognozy dotyczące przyszłych obrotów w planie restrukturyzacji wydają się wiarygodne i realistyczne. Opierają się one bowiem na skorygowanym znacznie w dół przewidywanym poziomie zamówień od producentów samochodów. Na przykład oczekiwane ilości na 2009 r. są niższe o [15–25] % od poziomu z 2008 r. Ponadto prognozy są spójne z założeniami przyjętymi w tym samym czasie przez analityków sektora motoryzacyjnego (na przykład firmę JD Power) w odniesieniu do oczekiwanego ożywienia w sektorze oraz jego konfiguracji w perspektywie 2011 r. Zatem przedsiębiorstwo Trèves oszacowało swój przyszły obrót na podstawie ostrożnych i poważnych szacunków wielkości zamówień. Plan jest też ostrożny, jeżeli chodzi o ewolucję sektora, i zakłada poziom działalności w 2011 r. [...] względem sprzedaży zrealizowanej w 2008 r.

| (80) | Następnie w planie uwzględniono istotną redukcję kosztów. Redukcja została przeprowadzona między innymi poprzez poprawę wydajności siły roboczej i oszczędności na kosztach eksploatacyjnych [...] (19) [...]. Redukcja kosztów opiera się na istotnym zmniejszeniu zatrudnienia (restrukturyzacja obejmuje łącznie 1 300 osób). |
| --- | --- |

(80)

Następnie w planie uwzględniono istotną redukcję kosztów. Redukcja została przeprowadzona między innymi poprzez poprawę wydajności siły roboczej i oszczędności na kosztach eksploatacyjnych [...] (19) [...]. Redukcja kosztów opiera się na istotnym zmniejszeniu zatrudnienia (restrukturyzacja obejmuje łącznie 1 300 osób).

| (81) | Na podstawie tych środków plan restrukturyzacji przewiduje:






  — | przywrócenie równowagi od 2010 r. z wynikiem netto na poziomie [0–10] mln EUR, dodatnim przepływem pieniężnym w wysokości [0–10] mln EUR i kwotą EBITDA na poziomie [40–70] mln EUR, |
| --- | --- | --- |

(81)

Na podstawie tych środków plan restrukturyzacji przewiduje:

—

przywrócenie równowagi od 2010 r. z wynikiem netto na poziomie [0–10] mln EUR, dodatnim przepływem pieniężnym w wysokości [0–10] mln EUR i kwotą EBITDA na poziomie [40–70] mln EUR,

| — | wynik netto na poziomie [10–30] mln EUR od 2011 r. z przepływem pieniężnym w kwocie 10–30 mln EUR i kwotą EBITDA na poziomie [50–80] mln EUR. |
| --- | --- |

—

wynik netto na poziomie [10–30] mln EUR od 2011 r. z przepływem pieniężnym w kwocie 10–30 mln EUR i kwotą EBITDA na poziomie [50–80] mln EUR.

| (82) | Należy zauważyć, że przed podjęciem zaangażowania FMEA również upoważnił firmę [...] do przeprowadzenia kompletnego audytu sytuacji przedsiębiorstwa Trèves (okresy obrotowe „due diligence”), który trwał od połowy marca do końca kwietnia 2009 r. Zespoły FMEA same również przeprowadziły analizę planu restrukturyzacji i zatwierdziły go. |
| --- | --- |

(82)

Należy zauważyć, że przed podjęciem zaangażowania FMEA również upoważnił firmę [...] do przeprowadzenia kompletnego audytu sytuacji przedsiębiorstwa Trèves (okresy obrotowe „due diligence”), który trwał od połowy marca do końca kwietnia 2009 r. Zespoły FMEA same również przeprowadziły analizę planu restrukturyzacji i zatwierdziły go.

| (83) | Ponadto w ramach restrukturyzacji, przedsiębiorstwo Trèves zobowiązało się do zbycia swojej działalności „[...]”, uwzględniając równowagę przemysłową i socjalną związaną z tą operacją, w trosce o wkład w konkurencyjność narzędzi przemysłowych nowej grupy Trèves. |
| --- | --- |

(83)

Ponadto w ramach restrukturyzacji, przedsiębiorstwo Trèves zobowiązało się do zbycia swojej działalności „[...]”, uwzględniając równowagę przemysłową i socjalną związaną z tą operacją, w trosce o wkład w konkurencyjność narzędzi przemysłowych nowej grupy Trèves.

| (84) | W świetle powyższych elementów Komisja stwierdza, że plan restrukturyzacji, na podstawie którego FMEA dokonał inwestycji w przedsiębiorstwo Trèves, można uznać za wiarygodny i realistyczny. |
| --- | --- |

(84)

W świetle powyższych elementów Komisja stwierdza, że plan restrukturyzacji, na podstawie którego FMEA dokonał inwestycji w przedsiębiorstwo Trèves, można uznać za wiarygodny i realistyczny.

| (85) | Wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa Trèves przed inwestycją FMEA została ustalona na [15–40] mln EUR. Na tej podstawie FMEA uzyskał [< 50] % kapitału przedsiębiorstwa Trèves, zwiększając go o [5–15] mln EUR. Komisja musi sprawdzić, czy wycena ta jest odpowiednia i ostrożna w świetle ówczesnej sytuacji przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(85)

Wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa Trèves przed inwestycją FMEA została ustalona na [15–40] mln EUR. Na tej podstawie FMEA uzyskał [< 50] % kapitału przedsiębiorstwa Trèves, zwiększając go o [5–15] mln EUR. Komisja musi sprawdzić, czy wycena ta jest odpowiednia i ostrożna w świetle ówczesnej sytuacji przedsiębiorstwa.

| (86) | Istnieje wiele metod oszacowania wartości funduszy własnych przedsiębiorstwa (20). Często stosowaną metodą jest metoda mnożnika EBITDA. Pozwala ona ocenić wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa za rok X poprzez pomnożenie kwoty EBITDA z tego roku X przez liczbę (mnożnik) uznawaną za właściwą dla danego sektora, przy czym dług netto odejmuje się od wyniku. |
| --- | --- |

(86)

Istnieje wiele metod oszacowania wartości funduszy własnych przedsiębiorstwa (20). Często stosowaną metodą jest metoda mnożnika EBITDA. Pozwala ona ocenić wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa za rok X poprzez pomnożenie kwoty EBITDA z tego roku X przez liczbę (mnożnik) uznawaną za właściwą dla danego sektora, przy czym dług netto odejmuje się od wyniku.

| (87) | Inną metodą jest analiza zdyskontowanych środków pieniężnych (ang. Discounted Cash Flow Analysis). Nominalna wartość dostępnych przepływów pieniężnych (wolne przepływy pieniężne) przedsiębiorstwa w roku przyszłym jest aktualizowana według średniego ważonego kosztu nominalnej wartości kapitału (ang. Weighted Average Cost of Capital lub WACC), a dług netto jest odejmowany od otrzymanej wartości. |
| --- | --- |

(87)

Inną metodą jest analiza zdyskontowanych środków pieniężnych (ang. Discounted Cash Flow Analysis). Nominalna wartość dostępnych przepływów pieniężnych (wolne przepływy pieniężne) przedsiębiorstwa w roku przyszłym jest aktualizowana według średniego ważonego kosztu nominalnej wartości kapitału (ang. Weighted Average Cost of Capital lub WACC), a dług netto jest odejmowany od otrzymanej wartości.

| (88) | Trzecią metodą jest metoda mnożnika obrotu. Pozwala ona ocenić wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa za rok X poprzez pomnożenie obrotu z tego roku X przez liczbę (mnożnik) uznawaną za właściwą dla danego sektora, przy czym dług netto odejmuje się od wyniku. |
| --- | --- |

(88)

Trzecią metodą jest metoda mnożnika obrotu. Pozwala ona ocenić wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa za rok X poprzez pomnożenie obrotu z tego roku X przez liczbę (mnożnik) uznawaną za właściwą dla danego sektora, przy czym dług netto odejmuje się od wyniku.

| (89) | Aby wycenić przedsiębiorstwo Trèves przed dokonaniem inwestycji, FMEA zastosował metody zdyskontowanych środków pieniężnych i mnożnika obrotu. Ponieważ przedsiębiorstwo Trèves nie odnotowało dodatniej kwoty EBITDA na koniec roku 2008, metoda mnożnika EBITDA nie byłaby możliwa do zastosowania. |
| --- | --- |

(89)

Aby wycenić przedsiębiorstwo Trèves przed dokonaniem inwestycji, FMEA zastosował metody zdyskontowanych środków pieniężnych i mnożnika obrotu. Ponieważ przedsiębiorstwo Trèves nie odnotowało dodatniej kwoty EBITDA na koniec roku 2008, metoda mnożnika EBITDA nie byłaby możliwa do zastosowania.

| (90) | Natomiast metoda zdyskontowanych środków pieniężnych była możliwa do zastosowania i pozwalała uwzględnić perspektywy przywrócenia rentowności, co prowadzi do uwzględnienia w wycenie oczekiwanych korzystnych skutków poprawy wyników przedsiębiorstwa. Metoda mnożnika obrotu również została zastosowała na zasadzie ostrożności i w celu potwierdzenia wyników. |
| --- | --- |

(90)

Natomiast metoda zdyskontowanych środków pieniężnych była możliwa do zastosowania i pozwalała uwzględnić perspektywy przywrócenia rentowności, co prowadzi do uwzględnienia w wycenie oczekiwanych korzystnych skutków poprawy wyników przedsiębiorstwa. Metoda mnożnika obrotu również została zastosowała na zasadzie ostrożności i w celu potwierdzenia wyników.

| (91) | Jeżeli chodzi o metodę zdyskontowanych środków pieniężnych przedsiębiorstwa, koszt kapitału lub sektorowy WACC, obejmujący ryzyko właściwe dla sektora, został oszacowany na 12 %. FMEA obliczyła następnie bardziej ostrożny WACC [> 12] % uwzględniając specjalne dodatkowe premie z tytułu ryzyka powiązane z wielkością przedsiębiorstwa i niepłynnym charakterem inwestycji. FMEA przyjął ostatecznie WACC na poziomie [> 12] %, aby uwzględnić dodatkowe ryzyko związane z kontekstem poprawy sytuacji przedsiębiorstwa (tj. restrukturyzacji). Wartość przedsiębiorstwa w perspektywie długoterminowej (zwana wartością końcową) jest obliczana na podstawie wyników za 2011 r. FMEA ustalił zatem wartość swoich funduszy własnych grupy Trèves na [15–40] mln EUR. |
| --- | --- |

(91)

Jeżeli chodzi o metodę zdyskontowanych środków pieniężnych przedsiębiorstwa, koszt kapitału lub sektorowy WACC, obejmujący ryzyko właściwe dla sektora, został oszacowany na 12 %. FMEA obliczyła następnie bardziej ostrożny WACC [> 12] % uwzględniając specjalne dodatkowe premie z tytułu ryzyka powiązane z wielkością przedsiębiorstwa i niepłynnym charakterem inwestycji. FMEA przyjął ostatecznie WACC na poziomie [> 12] %, aby uwzględnić dodatkowe ryzyko związane z kontekstem poprawy sytuacji przedsiębiorstwa (tj. restrukturyzacji). Wartość przedsiębiorstwa w perspektywie długoterminowej (zwana wartością końcową) jest obliczana na podstawie wyników za 2011 r. FMEA ustalił zatem wartość swoich funduszy własnych grupy Trèves na [15–40] mln EUR.

| (92) | Jeżeli chodzi o metodę mnożnika obrotu, mnożnik przyjęty i zastosowany do obrotu z końca 2008 r. wynosił [0–1]. Mnożnik ten odpowiada mnożnikom obserwowanym na rynku w odniesieniu do porównywalnych przedsiębiorstw w momencie transakcji. Należy podkreślić, że wspomniane mnożniki osiągnęły pod koniec 2008 r. i na początku roku 2009 r. historycznie niskie poziomy z powodu kryzysu finansowego i gospodarczego, który miał poważny wpływ na sektor produkcji samochodów i wyposażenia samochodowego (w perspektywie długoterminowej średnia mnożnika obrotu w sektorze dostawców wyposażenia wynosi 0,51). Na podstawie mnożnika [0–1] wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa Trèves wynosi [15–40] mln EUR. |
| --- | --- |

(92)

Jeżeli chodzi o metodę mnożnika obrotu, mnożnik przyjęty i zastosowany do obrotu z końca 2008 r. wynosił [0–1]. Mnożnik ten odpowiada mnożnikom obserwowanym na rynku w odniesieniu do porównywalnych przedsiębiorstw w momencie transakcji. Należy podkreślić, że wspomniane mnożniki osiągnęły pod koniec 2008 r. i na początku roku 2009 r. historycznie niskie poziomy z powodu kryzysu finansowego i gospodarczego, który miał poważny wpływ na sektor produkcji samochodów i wyposażenia samochodowego (w perspektywie długoterminowej średnia mnożnika obrotu w sektorze dostawców wyposażenia wynosi 0,51). Na podstawie mnożnika [0–1] wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa Trèves wynosi [15–40] mln EUR.

| (93) | Zatem, chociaż mnożnik [0–1] jest mnożnikiem, który należy uznać za słaby z historycznego punktu widzenia, FMEA przyjął wartość uzyskaną po zastosowaniu tego mnożnika, a nie wartość wynikającą z zastosowania średniego mnożnika w perspektywie długoterminowej lub rozłożonego na kilka lat. Podobnie FMEA nie przyjął wyceny wynikającej z metody zdyskontowanych przepływów pieniężnych. Z powyższych uwag wynika, że wycena funduszy własnych przedsiębiorstwa Trèves przed przystąpieniem do inwestycji przez FMEA jest odpowiednia i ostrożna. Mieści się ona w dolnej części przedziału określonego według metody zdyskontowanych przepływów pieniężnych i mnożników rynkowych. Wycena przeprowadzona w tym kontekście stanowi element korzystny dla inwestora prywatnego, gdyż zwiększa perspektywy zysku w świetle ponownego osiągnięcia średnich historycznych poziomów przez mnożniki stosowane w wycenie. |
| --- | --- |

(93)

Zatem, chociaż mnożnik [0–1] jest mnożnikiem, który należy uznać za słaby z historycznego punktu widzenia, FMEA przyjął wartość uzyskaną po zastosowaniu tego mnożnika, a nie wartość wynikającą z zastosowania średniego mnożnika w perspektywie długoterminowej lub rozłożonego na kilka lat. Podobnie FMEA nie przyjął wyceny wynikającej z metody zdyskontowanych przepływów pieniężnych. Z powyższych uwag wynika, że wycena funduszy własnych przedsiębiorstwa Trèves przed przystąpieniem do inwestycji przez FMEA jest odpowiednia i ostrożna. Mieści się ona w dolnej części przedziału określonego według metody zdyskontowanych przepływów pieniężnych i mnożników rynkowych. Wycena przeprowadzona w tym kontekście stanowi element korzystny dla inwestora prywatnego, gdyż zwiększa perspektywy zysku w świetle ponownego osiągnięcia średnich historycznych poziomów przez mnożniki stosowane w wycenie.

| (94) | Ponadto należy przypomnieć, że inwestycja FMEA nie ogranicza się do wniesienia kapitału w kwocie [5–15] mln EUR dającego mu [< 50] % udziałów w grupie Trèves. FMEA wniósł również [40–50] mln EUR w formie instrumentów dłużnych dających dostęp do kapitału (obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie) przy oprocentowaniu na poziomie [> 8] % rocznie. Taka struktura jest strukturą ponadprzeciętną, której wymagałby inwestor prywatny w sektorze podwykonawców dla producentów samochodów. Występowanie znacznej liczby obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie, przy zmianie parytetu w zależności od wyników przedsiębiorstwa, stanowi bowiem jeden z najbardziej zachęcających mechanizmów kontroli. |
| --- | --- |

(94)

Ponadto należy przypomnieć, że inwestycja FMEA nie ogranicza się do wniesienia kapitału w kwocie [5–15] mln EUR dającego mu [< 50] % udziałów w grupie Trèves. FMEA wniósł również [40–50] mln EUR w formie instrumentów dłużnych dających dostęp do kapitału (obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie) przy oprocentowaniu na poziomie [> 8] % rocznie. Taka struktura jest strukturą ponadprzeciętną, której wymagałby inwestor prywatny w sektorze podwykonawców dla producentów samochodów. Występowanie znacznej liczby obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie, przy zmianie parytetu w zależności od wyników przedsiębiorstwa, stanowi bowiem jeden z najbardziej zachęcających mechanizmów kontroli.

| (95) | Mechanizm wprowadzony przez FMEA jest następujący. Obligacje zamienne na akcje o dostosowywanym parytecie można wykupić poprzez emisję nowych akcji przedsiębiorstwa Trèves. Parytet jest ustalany w 2011 r. poprzez osiągnięcie nadwyżki operacyjnej brutto na poziomie [...] %. Jeżeli próg ten zostanie osiągnięty FMEA uzyska [...] % funduszy własnych poprzez wykup obligacji. Jeżeli próg ten nie zostanie osiągnięty, wykup obligacji zapewni FMEA [...] % funduszy własnych. W interesie osób zarządzających wyższego szczebla w przedsiębiorstwie Trèves leży doprowadzenie do osiągnięcia tej nadwyżki operacyjnej brutto [...]. Interesy inwestora finansowego i osób zarządzających-akcjonariuszy są zatem ściśle powiązane, aby zapewnić maksymalną wartość przedsiębiorstwa na etapie wyjściowym. |
| --- | --- |

(95)

Mechanizm wprowadzony przez FMEA jest następujący. Obligacje zamienne na akcje o dostosowywanym parytecie można wykupić poprzez emisję nowych akcji przedsiębiorstwa Trèves. Parytet jest ustalany w 2011 r. poprzez osiągnięcie nadwyżki operacyjnej brutto na poziomie [...] %. Jeżeli próg ten zostanie osiągnięty FMEA uzyska [...] % funduszy własnych poprzez wykup obligacji. Jeżeli próg ten nie zostanie osiągnięty, wykup obligacji zapewni FMEA [...] % funduszy własnych. W interesie osób zarządzających wyższego szczebla w przedsiębiorstwie Trèves leży doprowadzenie do osiągnięcia tej nadwyżki operacyjnej brutto [...]. Interesy inwestora finansowego i osób zarządzających-akcjonariuszy są zatem ściśle powiązane, aby zapewnić maksymalną wartość przedsiębiorstwa na etapie wyjściowym.

| (96) | Zazwyczaj podejście stosowane przez inwestora prywatnego obejmuje ocenę rocznej wewnętrznej stopy zwrotu wygenerowanej przez zakładany projekt inwestycyjny. Aby obliczyć roczną wewnętrzną stopę zwrotu z inwestycji w przedsiębiorstwo, należy ustalić wartość funduszy własnych tego przedsiębiorstwa w momencie, gdy zwrot jest zdyskontowany. |
| --- | --- |

(96)

Zazwyczaj podejście stosowane przez inwestora prywatnego obejmuje ocenę rocznej wewnętrznej stopy zwrotu wygenerowanej przez zakładany projekt inwestycyjny. Aby obliczyć roczną wewnętrzną stopę zwrotu z inwestycji w przedsiębiorstwo, należy ustalić wartość funduszy własnych tego przedsiębiorstwa w momencie, gdy zwrot jest zdyskontowany.

| (97) | Jak stwierdzono w motywach 85–87, istnieje wiele metod ustalenia wartości przedsiębiorstwa. Aby ocenić wartość przedsiębiorstwa w 2012 r., kiedy FMEA będzie mógł zbyć swoje udziały (21), FMEA zastosował metodę mnożnika EBITDA. Metoda ta jest często stosowana w sektorze przemysłowym, aby przewidzieć warunki wyjścia inwestora kapitałowego lub quasi kapitałowego. Ponadto obliczając zdyskontowany zwrot na podstawie EBITDA, FMEA opiera się na właściwym środku naprawy przedsiębiorstwa, który ma zostać wdrożony między datą inwestycji (25 maja 2009 r.) a końcem 2011 r. Ponadto przyjmując przewidywaną kwotę EBITDA w 2011 r., a nie wyższą kwotę EBITDA przewidywaną na 2012 r., FMEA przyjął ostrożne podejście polegające na sprawdzeniu, czy naprawa przedsiębiorstwa zostanie przeprowadzona w sposób zadowalający w dość krótkim terminie (nieco więcej niż dwa i pół roku). |
| --- | --- |

(97)

Jak stwierdzono w motywach 85–87, istnieje wiele metod ustalenia wartości przedsiębiorstwa. Aby ocenić wartość przedsiębiorstwa w 2012 r., kiedy FMEA będzie mógł zbyć swoje udziały (21), FMEA zastosował metodę mnożnika EBITDA. Metoda ta jest często stosowana w sektorze przemysłowym, aby przewidzieć warunki wyjścia inwestora kapitałowego lub quasi kapitałowego. Ponadto obliczając zdyskontowany zwrot na podstawie EBITDA, FMEA opiera się na właściwym środku naprawy przedsiębiorstwa, który ma zostać wdrożony między datą inwestycji (25 maja 2009 r.) a końcem 2011 r. Ponadto przyjmując przewidywaną kwotę EBITDA w 2011 r., a nie wyższą kwotę EBITDA przewidywaną na 2012 r., FMEA przyjął ostrożne podejście polegające na sprawdzeniu, czy naprawa przedsiębiorstwa zostanie przeprowadzona w sposób zadowalający w dość krótkim terminie (nieco więcej niż dwa i pół roku).

| (98) | W związku z tym w niniejszym przypadku wewnętrzna stopa zwrotu obliczona przez FMEA opiera się na trzech hipotezach wymienionych w planie restrukturyzacji. Po pierwsze, EBITDA grupy Trèves na koniec 2011 r. powinien osiągnąć poziom 50–80 mln EUR. Po drugie, wartość przedsiębiorstwa Trèves na koniec 2011 r. została ustalona na podstawie mnożnika EBITDA na poziomie [1-6]. Po trzecie, dług netto szacuje się na [50–150] mln EUR na koniec 2011 r. Komisja musi zatem ustalić, czy wspomniane trzy hipotezy można uznać za wiarygodne i realistyczne w momencie dokonania inwestycji przez FMEA. |
| --- | --- |

(98)

W związku z tym w niniejszym przypadku wewnętrzna stopa zwrotu obliczona przez FMEA opiera się na trzech hipotezach wymienionych w planie restrukturyzacji. Po pierwsze, EBITDA grupy Trèves na koniec 2011 r. powinien osiągnąć poziom 50–80 mln EUR. Po drugie, wartość przedsiębiorstwa Trèves na koniec 2011 r. została ustalona na podstawie mnożnika EBITDA na poziomie [1-6]. Po trzecie, dług netto szacuje się na [50–150] mln EUR na koniec 2011 r. Komisja musi zatem ustalić, czy wspomniane trzy hipotezy można uznać za wiarygodne i realistyczne w momencie dokonania inwestycji przez FMEA.

| (99) | Po pierwsze, jeżeli chodzi o wartość EBITDA w 2011 r., należy podkreślić, że prognoza ta opiera się na wdrożeniu planu restrukturyzacji. Jak wyjaśniono w motywie 76 i kolejnych, plan ten można uznać za wiarygodny i realistyczny. Należy zatem przypomnieć, że redukcja kosztów ma zostać osiągnięta przede wszystkim poprzez poprawę wydajności siły roboczej i oszczędności kosztów eksploatacyjnych, w szczególności dzięki [...]. Redukcja kosztów opiera się na istotnym zmniejszeniu zatrudnienia (restrukturyzacja obejmuje łącznie 1 300 osób). |
| --- | --- |

(99)

Po pierwsze, jeżeli chodzi o wartość EBITDA w 2011 r., należy podkreślić, że prognoza ta opiera się na wdrożeniu planu restrukturyzacji. Jak wyjaśniono w motywie 76 i kolejnych, plan ten można uznać za wiarygodny i realistyczny. Należy zatem przypomnieć, że redukcja kosztów ma zostać osiągnięta przede wszystkim poprzez poprawę wydajności siły roboczej i oszczędności kosztów eksploatacyjnych, w szczególności dzięki [...]. Redukcja kosztów opiera się na istotnym zmniejszeniu zatrudnienia (restrukturyzacja obejmuje łącznie 1 300 osób).

| (100) | Po drugie, mnożnik EBITDA ([1-6]) stosowany do ustalenia wartości przedsiębiorstwa odpowiada średniemu mnożnikowi EBITDA w sektorze obliczonemu za okres 2000–2009 ([1-6]) pomniejszonemu o typowe odchylenie zastosowane przez ostrożność w związku z kontekstem poprawy sytuacji przedsiębiorstwa. Mnożnik ten jest nieco wyższy od mnożnika stosowanego w sektorze w momencie dokonania inwestycji (około 4,2). Zastosowanie liczby [1-6] jest jednak wyrazem dostatecznej ostrożności przy wycenie na koniec 2011 r., mając na uwadze przewidywaną poprawę mnożnika, która zaczynała być już widoczna w momencie inwestycji ([1-6] w grudniu 2008 r. w stosunku do [1-6] w maju 2009 r.). Mnożnik ten wydaje się też szczególnie ostrożny w świetle prognoz długoterminowych dla sektora, w których mnożniki mieściły się w przedziale od [1-6] do [1-6]. |
| --- | --- |

(100)

Po drugie, mnożnik EBITDA ([1-6]) stosowany do ustalenia wartości przedsiębiorstwa odpowiada średniemu mnożnikowi EBITDA w sektorze obliczonemu za okres 2000–2009 ([1-6]) pomniejszonemu o typowe odchylenie zastosowane przez ostrożność w związku z kontekstem poprawy sytuacji przedsiębiorstwa. Mnożnik ten jest nieco wyższy od mnożnika stosowanego w sektorze w momencie dokonania inwestycji (około 4,2). Zastosowanie liczby [1-6] jest jednak wyrazem dostatecznej ostrożności przy wycenie na koniec 2011 r., mając na uwadze przewidywaną poprawę mnożnika, która zaczynała być już widoczna w momencie inwestycji ([1-6] w grudniu 2008 r. w stosunku do [1-6] w maju 2009 r.). Mnożnik ten wydaje się też szczególnie ostrożny w świetle prognoz długoterminowych dla sektora, w których mnożniki mieściły się w przedziale od [1-6] do [1-6].

| (101) | Po trzecie, prognozy sporządzone w kwietniu 2009 r. wskazywały poprawę długu netto, który powinien spaść z poziomu [100–200] mln EUR na koniec 2008 r. do poziomu [100–200] mln EUR na koniec 2010 r. (wcześniej sytuacja uległa pogorszeniu – kwota długu wzrosła z [100–200] mln EUR na koniec 2005 r. do [100–200] mln EUR na koniec 2008 r.). Mając na uwadze przewidywany łączny poziom EBITDA za okres 2009–2011, brak istotnych dodatkowych kosztów związanych z inwestycjami materialnymi i niematerialnymi i brak dodatkowych rezerw uwzględniających koszty restrukturyzacji, prognoza o zmniejszeniu o [0–30] mln EUR wydaje się ostrożna. |
| --- | --- |

(101)

Po trzecie, prognozy sporządzone w kwietniu 2009 r. wskazywały poprawę długu netto, który powinien spaść z poziomu [100–200] mln EUR na koniec 2008 r. do poziomu [100–200] mln EUR na koniec 2010 r. (wcześniej sytuacja uległa pogorszeniu – kwota długu wzrosła z [100–200] mln EUR na koniec 2005 r. do [100–200] mln EUR na koniec 2008 r.). Mając na uwadze przewidywany łączny poziom EBITDA za okres 2009–2011, brak istotnych dodatkowych kosztów związanych z inwestycjami materialnymi i niematerialnymi i brak dodatkowych rezerw uwzględniających koszty restrukturyzacji, prognoza o zmniejszeniu o [0–30] mln EUR wydaje się ostrożna.

| (102) | W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że obliczenie wewnętrznej stopy zwrotu w momencie inwestycji opiera się na racjonalnych hipotezach. |
| --- | --- |

(102)

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że obliczenie wewnętrznej stopy zwrotu w momencie inwestycji opiera się na racjonalnych hipotezach.

| (103) | Jeżeli chodzi o fakt, czy zakładana wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie [> 12 %] jest dopuszczalna w stosunku do ryzyka związanego z inwestycją, Komisja przedstawiła następujące uwagi. |
| --- | --- |

(103)

Jeżeli chodzi o fakt, czy zakładana wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie [> 12 %] jest dopuszczalna w stosunku do ryzyka związanego z inwestycją, Komisja przedstawiła następujące uwagi.

| (104) | Po pierwsze, należy przypomnieć, że z obliczenia dokonanego na podstawie elementów przedstawionych w motywach 97–100 wynika, że rzeczywista wewnętrzna stopa zwrotu wynosi [> 15 %]. Kierując się względami bezpieczeństwa i ostrożności, FMEA zastosował jednak obniżkę o [...] % w stosunku do EBITDA oczekiwanego w 2011 r. W konsekwencji wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie [> 12 %] przyjęta na potrzeby niniejszej analizy jest stopą wynikającą z pesymistycznego scenariusza dotyczącego rozwoju sytuacji przedsiębiorstwa. Jak już stwierdzono wyżej, w scenariuszu podstawowym wewnętrzna stopa zwrotu wynosi [> 15 %], natomiast w scenariuszu optymistycznym (kwota EBITDA przekroczona o [...] %) wewnętrzna stopa zwrotu wynosi około [> 20 %]. |
| --- | --- |

(104)

Po pierwsze, należy przypomnieć, że z obliczenia dokonanego na podstawie elementów przedstawionych w motywach 97–100 wynika, że rzeczywista wewnętrzna stopa zwrotu wynosi [> 15 %]. Kierując się względami bezpieczeństwa i ostrożności, FMEA zastosował jednak obniżkę o [...] % w stosunku do EBITDA oczekiwanego w 2011 r. W konsekwencji wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie [> 12 %] przyjęta na potrzeby niniejszej analizy jest stopą wynikającą z pesymistycznego scenariusza dotyczącego rozwoju sytuacji przedsiębiorstwa. Jak już stwierdzono wyżej, w scenariuszu podstawowym wewnętrzna stopa zwrotu wynosi [> 15 %], natomiast w scenariuszu optymistycznym (kwota EBITDA przekroczona o [...] %) wewnętrzna stopa zwrotu wynosi około [> 20 %].

| (105) | Należy zatem przypomnieć, że mając na względzie niepłynny charakter operacji, nie można odnieść się do porównywalnych notowanych cen (na przykład pożyczek podporządkowanych) w momencie inwestycji FMEA, aby ocenić, czy prognozowany poziom wewnętrznej stopy zwrotu jest odpowiedni. Natomiast kilka przedstawionych powyżej elementów pozwala ocenić pułap wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie [> 12 %] przyjętym przez FMEA w maju 2009 r. |
| --- | --- |

(105)

Należy zatem przypomnieć, że mając na względzie niepłynny charakter operacji, nie można odnieść się do porównywalnych notowanych cen (na przykład pożyczek podporządkowanych) w momencie inwestycji FMEA, aby ocenić, czy prognozowany poziom wewnętrznej stopy zwrotu jest odpowiedni. Natomiast kilka przedstawionych powyżej elementów pozwala ocenić pułap wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie [> 12 %] przyjętym przez FMEA w maju 2009 r.

| (106) | Należy najpierw zauważyć, że zwroty inwestycji odnotowane w sektorze podwykonawców producentów samochodów są często niskie. W ciągu pięciu lat poprzedzających kryzys z drugiej połowy 2008 r. średnia wewnętrzna stopa zwrotu wynosiła 8,5 % (22). Jednakże profesjonalni inwestorzy często inwestowali w ten sektor, mając świadomość potencjalnych zysków związanych z niskim poziomem wyceny przedsiębiorstw z tego sektora [w stosunku do pozostałych sektorów]. Zatem w 2006 r. można było zaobserwować wyjątkowe wewnętrzne stopy zwrotu (przekraczające 20 % rocznie w okresie 3 lat) osiągane przez inwestorów, którzy zainwestowali w 2003 r., kiedy dominowały tendencje spadkowe. |
| --- | --- |

(106)

Należy najpierw zauważyć, że zwroty inwestycji odnotowane w sektorze podwykonawców producentów samochodów są często niskie. W ciągu pięciu lat poprzedzających kryzys z drugiej połowy 2008 r. średnia wewnętrzna stopa zwrotu wynosiła 8,5 % (22). Jednakże profesjonalni inwestorzy często inwestowali w ten sektor, mając świadomość potencjalnych zysków związanych z niskim poziomem wyceny przedsiębiorstw z tego sektora [w stosunku do pozostałych sektorów]. Zatem w 2006 r. można było zaobserwować wyjątkowe wewnętrzne stopy zwrotu (przekraczające 20 % rocznie w okresie 3 lat) osiągane przez inwestorów, którzy zainwestowali w 2003 r., kiedy dominowały tendencje spadkowe.

| (107) | W związku z tym, aby przekroczyć średnie obserwowane zwroty, profesjonalny inwestor musi opierać się na szczegółowej znajomości rynku, a tak jest w przypadku FMEA, i przewidzieć taką strukturę udziałów, która pozwoli zoptymalizować dochód, co również ma miejsce w przypadku inwestycji FMEA (zob. uwagi dotyczące struktury inwestycji w motywach 94 i 95, a także podziału zysku w motywach 110 i 111). |
| --- | --- |

(107)

W związku z tym, aby przekroczyć średnie obserwowane zwroty, profesjonalny inwestor musi opierać się na szczegółowej znajomości rynku, a tak jest w przypadku FMEA, i przewidzieć taką strukturę udziałów, która pozwoli zoptymalizować dochód, co również ma miejsce w przypadku inwestycji FMEA (zob. uwagi dotyczące struktury inwestycji w motywach 94 i 95, a także podziału zysku w motywach 110 i 111).

| (108) | Następnie władze francuskie przedstawiają badanie AFIC (fr. Association Française des Investisseurs en Capital – Francuskie Stowarzyszenie Inwestorów Kapitałowych), w którym przeanalizowano zmiany wyników w sektorze inwestycji kapitałowych we Francji. Badanie opiera się na danych przekazanych przez ponad 120 struktur zarządzających ponad 500 funduszami inwestycyjnymi. Prace AFIC wskazują na wynik netto w przedziale od 14,1 % na koniec 2007 r. do 10,8 % na koniec 2008 r. (data najbardziej zbliżona do daty inwestycji FMEA) w przypadku „kapitału na rozwój”. Kapitał na rozwój jest częścią sektora inwestycji kapitałowych istotną z punktu widzenia polityki inwestycyjnej FMEA (udziały większościowe i zastrzyk gotówki). Po uwzględnieniu kosztów wynagrodzenia dla spółki zarządzającej, szacowanych maksymalnie na [...], docelowa wewnętrzna stopa zwrotu, którą należy osiągnąć, aby uzyskać rynkowe wyniki, wynosi 12–15 %. |
| --- | --- |

(108)

Następnie władze francuskie przedstawiają badanie AFIC (fr. Association Française des Investisseurs en Capital – Francuskie Stowarzyszenie Inwestorów Kapitałowych), w którym przeanalizowano zmiany wyników w sektorze inwestycji kapitałowych we Francji. Badanie opiera się na danych przekazanych przez ponad 120 struktur zarządzających ponad 500 funduszami inwestycyjnymi. Prace AFIC wskazują na wynik netto w przedziale od 14,1 % na koniec 2007 r. do 10,8 % na koniec 2008 r. (data najbardziej zbliżona do daty inwestycji FMEA) w przypadku „kapitału na rozwój”. Kapitał na rozwój jest częścią sektora inwestycji kapitałowych istotną z punktu widzenia polityki inwestycyjnej FMEA (udziały większościowe i zastrzyk gotówki). Po uwzględnieniu kosztów wynagrodzenia dla spółki zarządzającej, szacowanych maksymalnie na [...], docelowa wewnętrzna stopa zwrotu, którą należy osiągnąć, aby uzyskać rynkowe wyniki, wynosi 12–15 %.

| (109) | Ponadto parametry dostępne w momencie inwestycji pozwalają ustalić średni ważony koszt kapitału (WACC) określony na podstawie CAPM (23) i dostosowany do sektora motoryzacyjnego we Francji, obejmujący specjalne dodatkowe premie z tytułu ryzyka powiązane z wielkością przedsiębiorstwa Trèves i niepłynnym charakterem inwestycji. Mając na względzie te dodatkowe elementy związane z premią z tytułu ryzyka, odpowiedni WACC w momencie inwestycji szacuje się na [> 12] %, przy czym został on zwiększony przez FMEA do [> 12] % (zob. motyw 91). Należy przypomnieć, że WACC jest minimalnym wskaźnikiem zwrotu wymaganym przez podmioty zapewniające fundusze przedsiębiorstwu (akcjonariuszy i wierzycieli) do finansowania projektów inwestycyjnych. Obliczony dla przedsiębiorstwa Trèves WACC stanowi zatem istotną informację odnośnie do dopuszczalności pułapu wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie [> 12 %] (24). |
| --- | --- |

(109)

Ponadto parametry dostępne w momencie inwestycji pozwalają ustalić średni ważony koszt kapitału (WACC) określony na podstawie CAPM (23) i dostosowany do sektora motoryzacyjnego we Francji, obejmujący specjalne dodatkowe premie z tytułu ryzyka powiązane z wielkością przedsiębiorstwa Trèves i niepłynnym charakterem inwestycji. Mając na względzie te dodatkowe elementy związane z premią z tytułu ryzyka, odpowiedni WACC w momencie inwestycji szacuje się na [> 12] %, przy czym został on zwiększony przez FMEA do [> 12] % (zob. motyw 91). Należy przypomnieć, że WACC jest minimalnym wskaźnikiem zwrotu wymaganym przez podmioty zapewniające fundusze przedsiębiorstwu (akcjonariuszy i wierzycieli) do finansowania projektów inwestycyjnych. Obliczony dla przedsiębiorstwa Trèves WACC stanowi zatem istotną informację odnośnie do dopuszczalności pułapu wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie [> 12 %] (24).

| (110) | Ponadto należy podkreślić, że zysk przedsiębiorstwa Trèves nie zostanie podzielony między FMEA i dotychczasowego akcjonariusza według ich odpowiednich udziałów w kapitale przedsiębiorstwa. Otóż przy założeniu wycofania w [...] umowa między akcjonariuszami przewiduje, że pierwsze [...] mln EUR wartości przedsiębiorstwa zostanie przyznanych w całości FMEA (pierwsza transza). Następnie kwota uzyskana w wyniku zbycia mieszcząca się w przedziale od [...] mln EUR do kwoty odpowiadającej kwocie inwestycji FMEA skapitalizowanej według stopy [...] % rocznie zostanie podzielona między FMEA ([...] %) a dotychczasowych akcjonariuszy ([...] %) (druga transza). Na koniec FMEA otrzyma [...] % kwotę uzyskaną w wyniku zbycia powyżej tego progu, a dotychczasowi akcjonariusze – [...] %. |
| --- | --- |

(110)

Ponadto należy podkreślić, że zysk przedsiębiorstwa Trèves nie zostanie podzielony między FMEA i dotychczasowego akcjonariusza według ich odpowiednich udziałów w kapitale przedsiębiorstwa. Otóż przy założeniu wycofania w [...] umowa między akcjonariuszami przewiduje, że pierwsze [...] mln EUR wartości przedsiębiorstwa zostanie przyznanych w całości FMEA (pierwsza transza). Następnie kwota uzyskana w wyniku zbycia mieszcząca się w przedziale od [...] mln EUR do kwoty odpowiadającej kwocie inwestycji FMEA skapitalizowanej według stopy [...] % rocznie zostanie podzielona między FMEA ([...] %) a dotychczasowych akcjonariuszy ([...] %) (druga transza). Na koniec FMEA otrzyma [...] % kwotę uzyskaną w wyniku zbycia powyżej tego progu, a dotychczasowi akcjonariusze – [...] %.

| (111) | Takie porozumienie o podziale zysku chroni FMEA. FMEA otrzymuje bowiem ważną gwarancję, że wewnętrzna stopa zwrotu z jego inwestycji na poziomie [> 12 %] zostanie szybko osiągnięta (wskaźnik ten odpowiada kwocie WACC przedsiębiorstwa Trèves przedstawionej powyżej). Następnie umowa wyraźnie zachęca dotychczasowych akcjonariuszy i osoby zarządzające przedsiębiorstwem do osiągnięcia, a nawet przekroczenia celów planu restrukturyzacji, na podstawie którego wewnętrzna stopa zwrotu FMEA ma wynosić [> 12 %], [> 15 %] lub [> 20 %] w zależności od przyjętego scenariusza. |
| --- | --- |

(111)

Takie porozumienie o podziale zysku chroni FMEA. FMEA otrzymuje bowiem ważną gwarancję, że wewnętrzna stopa zwrotu z jego inwestycji na poziomie [> 12 %] zostanie szybko osiągnięta (wskaźnik ten odpowiada kwocie WACC przedsiębiorstwa Trèves przedstawionej powyżej). Następnie umowa wyraźnie zachęca dotychczasowych akcjonariuszy i osoby zarządzające przedsiębiorstwem do osiągnięcia, a nawet przekroczenia celów planu restrukturyzacji, na podstawie którego wewnętrzna stopa zwrotu FMEA ma wynosić [> 12 %], [> 15 %] lub [> 20 %] w zależności od przyjętego scenariusza.

| (112) | W związku z tym z powyższych uwag wynika, że prognozowana wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie [> 12 %] była racjonalna w momencie inwestycji i dopuszczalna z punktu widzenia ryzyka wiążącego się z inwestycją. |
| --- | --- |

(112)

W związku z tym z powyższych uwag wynika, że prognozowana wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie [> 12 %] była racjonalna w momencie inwestycji i dopuszczalna z punktu widzenia ryzyka wiążącego się z inwestycją.

| (113) | Po przeanalizowaniu planu restrukturyzacji przedsiębiorstwa Trèves, jego wyceny przed inwestycją FMEA, struktury inwestycji, założeń dotyczących wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie [> 12 %], właściwego charakteru poziomu tego zwrotu, zwłaszcza w świetle przewidzianej umowy między akcjonariuszami w sprawie podziału zysku, należy stwierdzić, że FMEA działał w warunkach podobnych do warunków, których wymagałby inwestor prywatny, którego inwestycja wiąże się z ryzykiem dotyczącym zarówno sytuacji sektora motoryzacyjnego w momencie inwestycji, jak i sytuacji przedsiębiorstwa doświadczającego pewnych trudności finansowych. Innymi słowy inwestycja FMEA w kwocie 55 mln EUR jest zgodna z testem inwestora prywatnego. Nie stanowi ona zatem korzyści dla przedsiębiorstwa Trèves. |
| --- | --- |

(113)

Po przeanalizowaniu planu restrukturyzacji przedsiębiorstwa Trèves, jego wyceny przed inwestycją FMEA, struktury inwestycji, założeń dotyczących wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie [> 12 %], właściwego charakteru poziomu tego zwrotu, zwłaszcza w świetle przewidzianej umowy między akcjonariuszami w sprawie podziału zysku, należy stwierdzić, że FMEA działał w warunkach podobnych do warunków, których wymagałby inwestor prywatny, którego inwestycja wiąże się z ryzykiem dotyczącym zarówno sytuacji sektora motoryzacyjnego w momencie inwestycji, jak i sytuacji przedsiębiorstwa doświadczającego pewnych trudności finansowych. Innymi słowy inwestycja FMEA w kwocie 55 mln EUR jest zgodna z testem inwestora prywatnego. Nie stanowi ona zatem korzyści dla przedsiębiorstwa Trèves.

V.1.2.   Plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne

| (114) | Administracja francuska wyraziła zgodę na plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln EUR. Jeżeli chodzi o ten środek, Komisja zamierza najpierw zbadać kryterium korzyści. |
| --- | --- |

(114)

Administracja francuska wyraziła zgodę na plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln EUR. Jeżeli chodzi o ten środek, Komisja zamierza najpierw zbadać kryterium korzyści.

| (115) | Zgodnie z orzecznictwem i praktyką podejmowania decyzji przez Komisję zgoda na zmianę harmonogramu spłaty długu przez wierzyciela publicznego nie stanowi pomocy państwa, jeżeli jego zachowanie można porównać do zachowania wierzyciela prywatnego, który „dąży do odzyskania należnych mu kwot i zawiera w tym celu umowy z dłużnikiem, na podstawie których łączna kwota długu zostaje rozłożona na raty lub podzielona w celu ułatwienia spłaty” (25). |
| --- | --- |

(115)

Zgodnie z orzecznictwem i praktyką podejmowania decyzji przez Komisję zgoda na zmianę harmonogramu spłaty długu przez wierzyciela publicznego nie stanowi pomocy państwa, jeżeli jego zachowanie można porównać do zachowania wierzyciela prywatnego, który „dąży do odzyskania należnych mu kwot i zawiera w tym celu umowy z dłużnikiem, na podstawie których łączna kwota długu zostaje rozłożona na raty lub podzielona w celu ułatwienia spłaty” (25).

| (116) | Plan zmiany harmonogramu spłaty zaległości stanowi dla wierzycieli publicznych przedsiębiorstwa Trèves lepsze rozwiązanie niż postępowanie egzekucyjne. W przypadku postępowania egzekucyjnego wierzyciele publiczni odzyskaliby jedynie część wierzytelności nieuprzywilejowanych, mając na uwadze ogólne zadłużenie przedsiębiorstwa. Natomiast w związku z wyrażeniem zgody na zmianę harmonogramu spłat zaległości ustanowiono hipoteki z pierwszeństwem zaspokojenia [...] (art. [...] protokołu pojednawczego z dnia 25 maja 2009 r.) w celu zabezpieczenia zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne. Aktywa te zostały ujęte w załączniku 7 do protokołu. Na dzień 31 grudnia 2008 r. ich wartość księgowa netto wynosiła [25–35] mln EUR. Kwota zabezpieczeń ustanowionych na rzecz wierzycieli publicznych obejmuje ponad 140 % kwoty wierzytelności, na którą składają się kwota główna (18,4 mln EUR), kary za zwłokę i odsetki za zwłokę (zob. motyw 117). |
| --- | --- |

(116)

Plan zmiany harmonogramu spłaty zaległości stanowi dla wierzycieli publicznych przedsiębiorstwa Trèves lepsze rozwiązanie niż postępowanie egzekucyjne. W przypadku postępowania egzekucyjnego wierzyciele publiczni odzyskaliby jedynie część wierzytelności nieuprzywilejowanych, mając na uwadze ogólne zadłużenie przedsiębiorstwa. Natomiast w związku z wyrażeniem zgody na zmianę harmonogramu spłat zaległości ustanowiono hipoteki z pierwszeństwem zaspokojenia [...] (art. [...] protokołu pojednawczego z dnia 25 maja 2009 r.) w celu zabezpieczenia zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne. Aktywa te zostały ujęte w załączniku 7 do protokołu. Na dzień 31 grudnia 2008 r. ich wartość księgowa netto wynosiła [25–35] mln EUR. Kwota zabezpieczeń ustanowionych na rzecz wierzycieli publicznych obejmuje ponad 140 % kwoty wierzytelności, na którą składają się kwota główna (18,4 mln EUR), kary za zwłokę i odsetki za zwłokę (zob. motyw 117).

| (117) | Ponadto wierzyciele publiczni przedsiębiorstwa Trèves otrzymają odsetki. Kwota 18,4 mln EUR została powiększona o kary za zwłokę w wysokości [1–2] mln EUR i odsetki za zwłokę w wysokości [1–2] mln EUR, a całość ma być zwrócona w okresie od [...] do [...] w ratach wynoszących [...] EUR. Dodatkowa kwota kar i odsetek za zwłokę wynosi [2–4] mln EUR, tj. [10–20] % kwoty głównej, co daje stopę odsetek w skali roku na poziomie [0–10] % przez średni ważony czas trwania zmienionego harmonogramu spłaty. Stopa ta od początku była większa niż stopy oprocentowania pożyczek dla przedsiębiorstwa Trèves uzgodnione przez instytucje finansowe w ramach protokołu pojednawczego z dnia 25 maja 2009 r. zarówno w przypadku nowego kredytu, jak i pożyczki konsolidacyjnej (26). |
| --- | --- |

(117)

Ponadto wierzyciele publiczni przedsiębiorstwa Trèves otrzymają odsetki. Kwota 18,4 mln EUR została powiększona o kary za zwłokę w wysokości [1–2] mln EUR i odsetki za zwłokę w wysokości [1–2] mln EUR, a całość ma być zwrócona w okresie od [...] do [...] w ratach wynoszących [...] EUR. Dodatkowa kwota kar i odsetek za zwłokę wynosi [2–4] mln EUR, tj. [10–20] % kwoty głównej, co daje stopę odsetek w skali roku na poziomie [0–10] % przez średni ważony czas trwania zmienionego harmonogramu spłaty. Stopa ta od początku była większa niż stopy oprocentowania pożyczek dla przedsiębiorstwa Trèves uzgodnione przez instytucje finansowe w ramach protokołu pojednawczego z dnia 25 maja 2009 r. zarówno w przypadku nowego kredytu, jak i pożyczki konsolidacyjnej (26).

| (118) | W tym względzie należy podkreślić również, że zaangażowanie wierzycieli publicznych nastąpiło równocześnie z istotnym zaangażowaniem banków (pożyczka konsolidacyjna w kwocie [30–60] mln EUR i nowy kredyt na kwotę [10–30] mln). Ponadto protokół pojednawczy wyraźnie stanowi, że gwarancje udzielone bankom są zaspokajane w drugiej kolejności [...], co oznacza, że ci wierzyciele nie mogą uruchomić żadnej gwarancji, dopóki wszyscy wierzyciele publiczni zaspokajani w pierwszej kolejności nie otrzymają pełnej kwoty wierzytelności. |
| --- | --- |

(118)

W tym względzie należy podkreślić również, że zaangażowanie wierzycieli publicznych nastąpiło równocześnie z istotnym zaangażowaniem banków (pożyczka konsolidacyjna w kwocie [30–60] mln EUR i nowy kredyt na kwotę [10–30] mln). Ponadto protokół pojednawczy wyraźnie stanowi, że gwarancje udzielone bankom są zaspokajane w drugiej kolejności [...], co oznacza, że ci wierzyciele nie mogą uruchomić żadnej gwarancji, dopóki wszyscy wierzyciele publiczni zaspokajani w pierwszej kolejności nie otrzymają pełnej kwoty wierzytelności.

| (119) | Dodatkowo grupie Trèves nie przyznano żadnego umorzenia długu z tytułu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne. |
| --- | --- |

(119)

Dodatkowo grupie Trèves nie przyznano żadnego umorzenia długu z tytułu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne.

| (120) | Ponadto władze francuskie potwierdziły, że obecny plan zmiany harmonogramu spłaty nie stanowi przedłużenia ani zmiany poprzedniego planu. |
| --- | --- |

(120)

Ponadto władze francuskie potwierdziły, że obecny plan zmiany harmonogramu spłaty nie stanowi przedłużenia ani zmiany poprzedniego planu.

| (121) | W związku z tym z powyższych uwag wynika, że władze francuskie udzieliły zgody na plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne na podstawie uznanych za wiarygodne założeń, na których opiera się plan restrukturyzacji (zob. sekcja V), a zgodę te obwarowały warunkami dopuszczalnymi dla wierzyciela prywatnego działającego w takich samych warunkach. |
| --- | --- |

(121)

W związku z tym z powyższych uwag wynika, że władze francuskie udzieliły zgody na plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne na podstawie uznanych za wiarygodne założeń, na których opiera się plan restrukturyzacji (zob. sekcja V), a zgodę te obwarowały warunkami dopuszczalnymi dla wierzyciela prywatnego działającego w takich samych warunkach.

V.2.   Wniosek dotyczący oceny występowania pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

| (122) | Z uwag przedstawionych w sekcji V.1 wynika, że grupa Trèves nie czerpie korzyści ani z inwestycji FMEA w kwocie 55 mln EUR, ani z planu zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln EUR. W związku z tym wspomniane środki nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(122)

Z uwag przedstawionych w sekcji V.1 wynika, że grupa Trèves nie czerpie korzyści ani z inwestycji FMEA w kwocie 55 mln EUR, ani z planu zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln EUR. W związku z tym wspomniane środki nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

VI.   WNIOSEK OGÓLNY

| (123) | Po przeprowadzeniu szczegółowej analizy przedmiotowych środków Komisja stwierdza, że nie stanowią one pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, |
| --- | --- |

(123)

Po przeprowadzeniu szczegółowej analizy przedmiotowych środków Komisja stwierdza, że nie stanowią one pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dwa środki podjęte przez Republikę Francuską wobec przedsiębiorstwa Trèves, obejmujące inwestycję Fonds de Modernisation des Equipementiers Automobiles (FMEA; Fundusz na rzecz Modernizacji Dostawców Części Samochodowych) w wysokości 55 mln EUR oraz plan zmiany harmonogramu spłat zaległości w opłacaniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 18,4 mln EUR, nie stanowią pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 133 z 22.5.2010, s. 12.

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  Uwagi zainteresowanych stron streszczono w sekcji III.

3

(4)  Artykuł L518-2 francuskiego kodeksu monetarnego i finansowego.

4

(5)  Kabina i akustyka, pokrycia podłóg i wygłuszenie (HAPP).

5

(6)  Procedura pojednawcza ma na celu zawarcie porozumienia zadowalającego obie strony pomiędzy kierownikiem przedsiębiorstwa a jego wierzycielami (publicznymi i prywatnymi) w celu ustalenia terminów płatności lub umorzenia długów (art. 611-7 francuskiego kodeksu handlowego).

6

(7)  Objęte tajemnicą handlową.

7

(8)  Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (zob. w szczególności wyrok Trybunału z dnia 21 marca 1991 r. w sprawie C-305/89 Włochy przeciwko Komisji, Rec., s. I-1603, pkt 13), nie ma potrzeby rozróżniać między przypadkami, w których pomoc przyznaje bezpośrednio państwo a przypadkami, w których przyznają ją instytucje publiczne lub prywatne, które państwo ustanawia lub wyznacza w celu zarządzania pomocą. Prawo europejskie nie może bowiem dopuszczać sytuacji, w której sam fakt utworzenia niezależnych instytucji odpowiedzialnych za rozdzielanie pomocy pozwala obejść przepisy dotyczące kontroli pomocy państwa. Jednak, jak stwierdził Trybunał w wyroku z dnia 16 maja 2002 r. (Francja przeciwko Komisji zwanym „Stardust Marine”, C-482/99, Rec., s. I-4397), aby środki można było uznać za pomoc w rozumieniu ar. 107 ust. 1 TFUE, z jednej strony muszą zostać przyznane pośrednio lub bezpośrednio przy użyciu zasobów państwowych, a z drugiej strony musi istnieć możliwość przypisania ich państwu.

8

(9)  Trudności finansowe przedsiębiorstwa Trèves na koniec 2008 r. polegały głównie na spadku obrotów ([650–700] mln EUR, czyli [20–25] % w stosunku do 2007 r.) i na stracie [40–50] mln EUR na koniec roku obrotowego.

9

(10)  W decyzji o wszczęciu postępowania wspomniana wewnętrzna stopa zwrotu wynosi [> 15 %]. Można to wyjaśnić w następujący sposób: wewnętrzna stopa zwrotu oczekiwana z inwestycji FMEA wynosi [> 15 %]. FMEA stosuje jednak jako środek bezpieczeństwa obniżenie wartości należności wierzycieli o [...] % do EBITDA (zob. przypis 11) za rok obrotowego 2011. Po obniżeniu wartości należności wierzycieli wewnętrzna stopa zwrotu wynosi [> 12 %] i tą stopę przyjęto jako referencyjną stopę rentowności w niniejszej decyzji. Wewnętrzna stopa zwrotu wynosząca [> 15 %], wspomniana w decyzji o wszczęciu postępowania była średnią stopą pomiędzy stopą [> 15 %] bez obniżenia wartości należności wierzycieli i stopą [> 12 %] z obniżeniem wartości należności wierzycieli.

10

(11)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

11

(12)  Skrót od „Earnings before interest, taxes, depreciation, and amortization”: zysk przed potrąceniem odsetek, podatków, deprecjacji i amortyzacji.

12

(13)  Należy tu przypomnieć, że z prawnego punktu widzenia FMEA został utworzony dopiero 25 marca 2009 r., kiedy regulamin Funduszu został podpisany przez subskrybentów, a inwestorzy przystąpili do subskrypcji pierwszej transzy. Jednak faktycznie tworzony Fundusz rozpoczął działalność pod koniec stycznia.

13

(14)  Należy tu przypomnieć, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja ogranicza się do wyrażenia swoich wątpliwości.

14

(15)  Wyrok Trybunału z dnia 16 maja 2002 r. w sprawie C-482-99, Republika Francuska przeciwko Komisji, Rec., s. I-4397.

15

(16)  Wyrok Trybunału z dnia 15 czerwca 2006 r. w sprawach połączonych C-393/04 i C-41/05, Air Liquide Industries Belgium, Zb.Orz., s. I-5293, pkt 28.

16

(17)  Według Sądu „należy rozważyć [...], czy w podobnych okolicznościach inwestor prywatny, którego wielkość jest porównywalna z wielkością instytucji zarządzających sektorem publicznym, byłby skłonny wnieść wkłady finansowe w takiej samej wysokości, mając na uwadze w szczególności dostępne informacje i rozwój sytuacji dający się przewidzieć w chwili wniesienia tych wkładów. Ponadto nawet jeśli zachowanie inwestora prywatnego, z jakim należy porównać interwencję inwestora publicznego realizującego cele polityki gospodarczej, nie musi być koniecznie zachowaniem zwykłego inwestora wkładającego kapitał w celu uzyskania zysku w mniej lub bardziej krótkim terminie, musi być ono przynajmniej zachowaniem prywatnego holdingu lub prywatnej grupy przedsiębiorstw, które realizują globalną lub sektorową politykę strukturalną, oraz musi mu przyświecać perspektywa osiągnięcia zysku w dłuższym terminie”, wyrok Sądu z dnia 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04, Francja i in. przeciwko Komisji, pkt 216. Zob. również następujące komunikaty Komisji: Application des articles 87 et 88 du traité CE aux prises de participation publiques, Bull. CE, no 9-1984; Komunikat Komisji do państw członkowskich. Stosowanie art. 87 i 88 Traktatu WE i art. 5 dyrektywy Komisji 80/723/EWG w odniesieniu do przedsiębiorstw publicznych z sektora wytwórczego (Dz.U. C 307 z 13.11.1993, p. 3).

17

Bull. CE

o

(18)  Po spadku o [6-8] % między 2005 rokiem ([900-950] mln EUR) a 2006 rokiem ([800–850] mln EUR) obrót przedsiębiorstwa Trèves wzrastał o [4–7] % od 2007 r. ([850–900] mln EUR). Jego rentowność również uległa znacznej poprawie, ponieważ kwota EBITDA wzrosła do [50–60] mln EUR w 2007 r., tj. o [...] % w stosunku do 2006 r. ([30–40] mln EUR) i o [...] % w stosunku do kwoty EBITDA z 2005 r. ([40–50] mln).

18

(19)  [...].

19

(20)  Zgodnie z definicją wartość funduszy własnych przedsiębiorstwa odpowiada wartości przedsiębiorstwa pomniejszonej o długi netto.

20

(21)  Ewentualne zbycie udziałów przez FMEA w 2012 r. jest hipotezą roboczą w celu oszacowania zwrotu z inwestycji w 2012 r. na podstawie wyników z 2011 r. Zgodnie z umową akcjonariuszy FMEA posiada swobodę zachowania lub zbycia swoich udziałów w [...] pierwszych latach inwestycji. [...] Ponadto bez względu na sytuację, podział zysku z ewentualnego zbycia przedsiębiorstwa jest korzystny dla FMEA (zob. pkt 110 i 111 decyzji).

21

(22)  Wycena ta zastała przeprowadzona na podstawie znaczącego wskaźnika kursów giełdowych najważniejszych producentów wyposażenia samochodowego. Jeżeli uwzględni się kryzys, średnia wewnętrzna stopa zwrotu w pięciu latach poprzedzających dzień 1 grudnia 2009 r. spadła do 4,7 %.

22

(23)  Model wyceny aktywów finansowych (ang. capital asset pricing model).

23

capital asset pricing model

(24)  WACC obliczony na podstawie kosztu długu na poziomie [0–10] % i kosztu funduszy własnych na poziomie [10–20] %. Mając na uwadze strukturę inwestycji FMEA (wkład kapitałowy i obligacje zamienne), preferowanie kosztu długu i kosztu funduszy własnych przy ocenie tej inwestycji byłoby niewłaściwe. Zauważa się na przykład, że preferowana jest wierzytelność FMEA z tytułu obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie (przywilej „new money”). Ponadto jeżeli chodzi o nowy kredyt w kwocie [10–30] mln EUR udzielony przez banki, FMEA wynegocjował w odniesieniu do obligacji zamiennych na akcje o dostosowywanym parytecie pozycję „pari passu” dla znacznej kwoty tego kredytu pokrywającej transzę [10–20] mln EUR. Poziom WACC wydaje się zatem najlepszym wskaźnikiem. Niemniej jednak należy zauważyć, że koszt funduszy własnych na poziomie [10–20] %, którego i tak nie można przyjąć jako takiego ze względów podanych wyżej, jest niższy od wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie [> 15 %] oczekiwanej w scenariusz podstawowym, co daje zwrot wymagany przez FMEA.

24

(25)  Wyrok Trybunału z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie C-342/96, Hiszpania przeciwko Komisji, Rec., s. I-2459.

25

(26)  Stopy te uwzględniają jednak marżę wyznaczoną na podstawie stóp EURIBOR, które są stopami zmiennymi. Porównanie ze stopą stałą na poziomie [0–10] % nie jest więc całkowicie uzasadnione, nawet jeżeli od dnia 25 marca 2009 r. stopy przyznane przez banki nigdy nie przekroczyły [0–10] %.

26

---

| 19.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 274/15 |
| --- | --- | --- | --- |

19.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 274/15

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 lipca 2011 r.

w sprawie systemu pomocy państwa C 3/09 (ex NN 41 A-B/03) zastosowanego przez Portugalię na rzecz zbierania, przewozu, obróbki i niszczenia odpadów z ubojni

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4888)

Jedynie tekst w języku portugalskim jest autentyczny

(2011/677/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | W związku ze skargą Komisja w dniu 15 listopada 2002 r. skierowała do władz portugalskich wniosek o udzielenie informacji w sprawie wprowadzenia opłaty parafiskalnej mającej na celu finansowanie zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych otrzymanych przy uboju przeżuwaczy i drobiu zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 197/2002 z dnia 25 września 2002 r. (1) (zwanym dalej „dekretem z mocą ustawy z 2002 r.”). Władze portugalskie udzieliły odpowiedzi pismem z dnia 20 stycznia 2003 r. |
| --- | --- |

(1)

W związku ze skargą Komisja w dniu 15 listopada 2002 r. skierowała do władz portugalskich wniosek o udzielenie informacji w sprawie wprowadzenia opłaty parafiskalnej mającej na celu finansowanie zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych otrzymanych przy uboju przeżuwaczy i drobiu zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 197/2002 z dnia 25 września 2002 r. (1) (zwanym dalej „dekretem z mocą ustawy z 2002 r.”). Władze portugalskie udzieliły odpowiedzi pismem z dnia 20 stycznia 2003 r.

| (2) | Ponieważ z dostarczonych informacji wynika, że przedmiotowy mechanizm wprowadzono w życie bez uprzedniego zezwolenia Komisji, wpisano go do rejestru pomocy niezgłoszonych pod numerami NN 41 A-B/03. |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ z dostarczonych informacji wynika, że przedmiotowy mechanizm wprowadzono w życie bez uprzedniego zezwolenia Komisji, wpisano go do rejestru pomocy niezgłoszonych pod numerami NN 41 A-B/03.

| (3) | Pismami z dnia 16 i 30 kwietnia 2003 r. służby Komisji wezwały władze portugalskie do udzielenia nowych informacji na temat przedmiotowego systemu. Władze portugalskie miały cztery tygodnie na udzielenie odpowiedzi. |
| --- | --- |

(3)

Pismami z dnia 16 i 30 kwietnia 2003 r. służby Komisji wezwały władze portugalskie do udzielenia nowych informacji na temat przedmiotowego systemu. Władze portugalskie miały cztery tygodnie na udzielenie odpowiedzi.

| (4) | Pismami z dnia 5 maja i 6 czerwca 2003 r., zarejestrowanymi odpowiednio dnia 5 maja i 10 czerwca 2003 r., Stałe Przedstawicielstwo Portugalii przy Unii Europejskiej wystąpiło, w imieniu władz portugalskich, z wnioskiem o dodatkowy termin na przekazanie wszystkich wymaganych informacji, uwzględniając czas niezbędny na ich zebranie. |
| --- | --- |

(4)

Pismami z dnia 5 maja i 6 czerwca 2003 r., zarejestrowanymi odpowiednio dnia 5 maja i 10 czerwca 2003 r., Stałe Przedstawicielstwo Portugalii przy Unii Europejskiej wystąpiło, w imieniu władz portugalskich, z wnioskiem o dodatkowy termin na przekazanie wszystkich wymaganych informacji, uwzględniając czas niezbędny na ich zebranie.

| (5) | Pismem z dnia 25 lipca 2003 r. służby Komisji przedłużyły termin o cztery tygodnie. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia 25 lipca 2003 r. służby Komisji przedłużyły termin o cztery tygodnie.

| (6) | Wobec braku odpowiedzi w ustalonym w ostatnim wspomnianym piśmie terminie czterech tygodni służby Komisji, pismem z dnia 19 grudnia 2003 r., skierowały do władz portugalskich formalny monit, wskazując, że w przypadku braku reakcji wspomnianych władz zastrzegają sobie prawo zaproponowania Komisji, aby wystąpiła z nakazem udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (2) (obecnie art. 108 TFUE). |
| --- | --- |

(6)

Wobec braku odpowiedzi w ustalonym w ostatnim wspomnianym piśmie terminie czterech tygodni służby Komisji, pismem z dnia 19 grudnia 2003 r., skierowały do władz portugalskich formalny monit, wskazując, że w przypadku braku reakcji wspomnianych władz zastrzegają sobie prawo zaproponowania Komisji, aby wystąpiła z nakazem udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (2) (obecnie art. 108 TFUE).

| (7) | Pismem z dnia 5 lutego 2004 r., zarejestrowanym tego samego dnia, Stałe Przedstawicielstwo Portugalii przy Unii Europejskiej przekazało Komisji odpowiedź władz portugalskich na pisma służb Komisji z dnia 16 i 30 kwietnia 2003 r. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 5 lutego 2004 r., zarejestrowanym tego samego dnia, Stałe Przedstawicielstwo Portugalii przy Unii Europejskiej przekazało Komisji odpowiedź władz portugalskich na pisma służb Komisji z dnia 16 i 30 kwietnia 2003 r.

| (8) | Pismem z dnia 11 listopada 2004 r. służby Komisji wezwały władze portugalskie do udzielenia nowych informacji na temat przedmiotowego systemu. Władze portugalskie miały cztery tygodnie na udzielenie odpowiedzi. |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia 11 listopada 2004 r. służby Komisji wezwały władze portugalskie do udzielenia nowych informacji na temat przedmiotowego systemu. Władze portugalskie miały cztery tygodnie na udzielenie odpowiedzi.

| (9) | Pismem z dnia 30 grudnia 2004 r., zarejestrowanym dnia 5 stycznia 2005 r., Stałe Przedstawicielstwo Portugalii przy Unii Europejskiej wystąpiło, w imieniu władz portugalskich, z wnioskiem o dodatkowy miesięczny termin na przekazanie wszystkich wymaganych informacji, uwzględniając czas niezbędny na ich zebranie. |
| --- | --- |

(9)

Pismem z dnia 30 grudnia 2004 r., zarejestrowanym dnia 5 stycznia 2005 r., Stałe Przedstawicielstwo Portugalii przy Unii Europejskiej wystąpiło, w imieniu władz portugalskich, z wnioskiem o dodatkowy miesięczny termin na przekazanie wszystkich wymaganych informacji, uwzględniając czas niezbędny na ich zebranie.

| (10) | Pismem z dnia 17 stycznia 2005 r. służby Komisji po raz drugi przedłużyły termin. |
| --- | --- |

(10)

Pismem z dnia 17 stycznia 2005 r. służby Komisji po raz drugi przedłużyły termin.

| (11) | Wobec braku odpowiedzi na swoje pytania w nowym wyznaczonym terminie służby Komisji wysłały do władz portugalskich nowy monit pismem z dnia 12 kwietnia 2005 r., zwracając ponownie ich uwagę na fakt, że w przypadku niezastosowania się do wyznaczonego terminu czterech tygodni na wysłanie odpowiedzi zastrzegają sobie prawo zaproponowania Komisji, aby wystąpiła z nakazem udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. |
| --- | --- |

(11)

Wobec braku odpowiedzi na swoje pytania w nowym wyznaczonym terminie służby Komisji wysłały do władz portugalskich nowy monit pismem z dnia 12 kwietnia 2005 r., zwracając ponownie ich uwagę na fakt, że w przypadku niezastosowania się do wyznaczonego terminu czterech tygodni na wysłanie odpowiedzi zastrzegają sobie prawo zaproponowania Komisji, aby wystąpiła z nakazem udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

| (12) | Wspomniany termin na udzielenie odpowiedzi upłynął w maju 2005 r. Wobec braku odpowiedzi przed upływem wspomnianego terminu decyzją z dnia 21 lutego 2006 r. (3) Komisja nakazała Portugalii przekazanie wszystkich informacji, do udzielenia których ją wzywano, zaznaczając, że – wobec braku odpowiedzi ze strony władz portugalskich – Komisja zastrzega sobie prawo do wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 TFUE (zob. pkt 80 nakazu udzielenia informacji). |
| --- | --- |

(12)

Wspomniany termin na udzielenie odpowiedzi upłynął w maju 2005 r. Wobec braku odpowiedzi przed upływem wspomnianego terminu decyzją z dnia 21 lutego 2006 r. (3) Komisja nakazała Portugalii przekazanie wszystkich informacji, do udzielenia których ją wzywano, zaznaczając, że – wobec braku odpowiedzi ze strony władz portugalskich – Komisja zastrzega sobie prawo do wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 TFUE (zob. pkt 80 nakazu udzielenia informacji).

| (13) | Wobec nieprzekazania żadnej z wymaganych informacji dnia 28 stycznia 2009 r. Komisja podjęła decyzję o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE. Decyzję opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). Komisja wezwała pozostałe państwa członkowskie i zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag w sprawie przedmiotowej pomocy. |
| --- | --- |

(13)

Wobec nieprzekazania żadnej z wymaganych informacji dnia 28 stycznia 2009 r. Komisja podjęła decyzję o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE. Decyzję opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). Komisja wezwała pozostałe państwa członkowskie i zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag w sprawie przedmiotowej pomocy.

| (14) | Wobec braku uwag ze strony Portugalii w wyznaczonym terminie Komisja skierowała do Portugalii monit pismem z dnia 18 marca 2009 r. Dnia 14 kwietnia 2009 r. Portugalia przedstawiła Komisji swoje uwagi, dostarczając równocześnie kopię dekretów z mocą ustawy nr 393-B/98 i nr 244/2003. Inne uwagi otrzymano dnia 15 czerwca 2009 r. od ETSA – Empresa de Transformação de Subprodutos Animais SA. |
| --- | --- |

(14)

Wobec braku uwag ze strony Portugalii w wyznaczonym terminie Komisja skierowała do Portugalii monit pismem z dnia 18 marca 2009 r. Dnia 14 kwietnia 2009 r. Portugalia przedstawiła Komisji swoje uwagi, dostarczając równocześnie kopię dekretów z mocą ustawy nr 393-B/98 i nr 244/2003. Inne uwagi otrzymano dnia 15 czerwca 2009 r. od ETSA – Empresa de Transformação de Subprodutos Animais SA.

| (15) | Dnia 1 lipca 2009 r. Komisja przekazała Portugalii uwagi ETSA. Portugalia nie przekazała Komisji uwag na ten temat. |
| --- | --- |

(15)

Dnia 1 lipca 2009 r. Komisja przekazała Portugalii uwagi ETSA. Portugalia nie przekazała Komisji uwag na ten temat.

| (16) | W związku z uwagami otrzymanymi od ETSA służby Komisji zwróciły się do władz portugalskich, pismem z dnia 19 lutego 2010 r., o udzielenie dodatkowych wyjaśnień. Władze portugalskie odpowiedziały pismem z dnia 27 kwietnia 2010 r. |
| --- | --- |

(16)

W związku z uwagami otrzymanymi od ETSA służby Komisji zwróciły się do władz portugalskich, pismem z dnia 19 lutego 2010 r., o udzielenie dodatkowych wyjaśnień. Władze portugalskie odpowiedziały pismem z dnia 27 kwietnia 2010 r.

| (17) | Pismem z dnia 1 lutego 2011 r. służby Komisji zwróciły się do władz portugalskich z wnioskiem o udzielenie wyjaśnień i odpowiedź na pytania postawione wcześniej przez służby Komisji, na które władze portugalskie nie odpowiedziały w sposób wyczerpujący. |
| --- | --- |

(17)

Pismem z dnia 1 lutego 2011 r. służby Komisji zwróciły się do władz portugalskich z wnioskiem o udzielenie wyjaśnień i odpowiedź na pytania postawione wcześniej przez służby Komisji, na które władze portugalskie nie odpowiedziały w sposób wyczerpujący.

| (18) | Pismem z dnia 24 lutego 2011 r. władze portugalskie wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi o 30 dni. |
| --- | --- |

(18)

Pismem z dnia 24 lutego 2011 r. władze portugalskie wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi o 30 dni.

| (19) | Pismem z dnia 28 lutego 2011 r. służby Komisji przedłużyły o 30 dni termin na udzielenie odpowiedzi. Władze portugalskie odpowiedziały na pytania postawione przez służby Komisji pismem z dnia 1 kwietnia 2011 r. |
| --- | --- |

(19)

Pismem z dnia 28 lutego 2011 r. służby Komisji przedłużyły o 30 dni termin na udzielenie odpowiedzi. Władze portugalskie odpowiedziały na pytania postawione przez służby Komisji pismem z dnia 1 kwietnia 2011 r.

| (20) | Pismem z dnia 20 czerwca 2011 r. służby Komisji poinformowały władze portugalskie o zamiarze zaproponowania Komisji, aby podjęła warunkową decyzję zatwierdzającą pomoc, przedstawiając zastosowane warunki. |
| --- | --- |

(20)

Pismem z dnia 20 czerwca 2011 r. służby Komisji poinformowały władze portugalskie o zamiarze zaproponowania Komisji, aby podjęła warunkową decyzję zatwierdzającą pomoc, przedstawiając zastosowane warunki.

II.   OPIS ŚRODKA

| (21) | Według informacji otrzymanych od władz portugalskich w dniach od 1 stycznia do 14 października 1998 r. w Portugalii wykryto 66 przypadków gąbczastej encefalopatii bydła (zwanej dalej „BSE”). Wobec tej sytuacji zagrożenia dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt Komisja przyjęła decyzję nr 98/653/WE z dnia 18 listopada 1998 r. dotyczącą środków nadzwyczajnych wymaganych przy wystąpieniu gąbczastej encefalopatii bydła w Portugalii (5) i nałożyła niezbędne środki nadzwyczajne związane z przypadkami BSE, które pojawiły się w Portugalii, zakazując w szczególności wysyłki niektórych zwierząt i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z terytorium Portugalii do innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

(21)

Według informacji otrzymanych od władz portugalskich w dniach od 1 stycznia do 14 października 1998 r. w Portugalii wykryto 66 przypadków gąbczastej encefalopatii bydła (zwanej dalej „BSE”). Wobec tej sytuacji zagrożenia dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt Komisja przyjęła decyzję nr 98/653/WE z dnia 18 listopada 1998 r. dotyczącą środków nadzwyczajnych wymaganych przy wystąpieniu gąbczastej encefalopatii bydła w Portugalii (5) i nałożyła niezbędne środki nadzwyczajne związane z przypadkami BSE, które pojawiły się w Portugalii, zakazując w szczególności wysyłki niektórych zwierząt i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z terytorium Portugalii do innych państw członkowskich.

| (22) | W celu złagodzenia skutków środków przyjętych w ramach zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) państwo portugalskie od 1999 r. ponosi wszystkie koszty związane z czynnościami zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu. Na mocy dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 z dnia 4 grudnia 1998 r. (6) (zwanego dalej „dekretem z mocą ustawy z 1998 r.”) państwo portugalskie faktycznie ponosi odpowiedzialność i koszty czynności zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych. |
| --- | --- |

(22)

W celu złagodzenia skutków środków przyjętych w ramach zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) państwo portugalskie od 1999 r. ponosi wszystkie koszty związane z czynnościami zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu. Na mocy dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 z dnia 4 grudnia 1998 r. (6) (zwanego dalej „dekretem z mocą ustawy z 1998 r.”) państwo portugalskie faktycznie ponosi odpowiedzialność i koszty czynności zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych.

| (23) | Artykuł 4 ust. 3 dekretu z mocą ustawy z 1998 r. przewiduje możliwość nałożenia na rzeźnie opłaty mającej na celu finansowanie niszczenia niektórych surowców. Według informacji otrzymanych od władz portugalskich na rzeźnie nie nałożono wspomnianej opłaty. |
| --- | --- |

(23)

Artykuł 4 ust. 3 dekretu z mocą ustawy z 1998 r. przewiduje możliwość nałożenia na rzeźnie opłaty mającej na celu finansowanie niszczenia niektórych surowców. Według informacji otrzymanych od władz portugalskich na rzeźnie nie nałożono wspomnianej opłaty.

| (24) | Władze portugalskie wyjaśniły, że nie dysponowały wystarczającą liczbą specjalnych urządzeń umożliwiających zapewnienie odpowiedniego przetwarzania pozostałości i z tego względu były zmuszone zwrócić się do usługodawców prywatnych o świadczenie tych usług, za które ze względu na ich charakter odpowiada państwo. |
| --- | --- |

(24)

Władze portugalskie wyjaśniły, że nie dysponowały wystarczającą liczbą specjalnych urządzeń umożliwiających zapewnienie odpowiedniego przetwarzania pozostałości i z tego względu były zmuszone zwrócić się do usługodawców prywatnych o świadczenie tych usług, za które ze względu na ich charakter odpowiada państwo.

| (25) | Władze portugalskie stwierdziły, że wspomniane zadania w zakresie usług użyteczności publicznej powierzono sektorowi prywatnemu zgodnie z przepisami ustanowionymi w dekrecie z mocą ustawy nr 197/99 z dnia 8 czerwca 1999 r. (7), którym transponowano do prawa krajowego dyrektywę 97/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1997 r. zmieniającą dyrektywy 92/50/EWG, 93/36/EWG i 93/37/EWG dotyczące koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych, odpowiednio: na usługi, dostawy i roboty budowlane (8). Przedsiębiorstwa prywatne odpowiedzialne za świadczenie przedmiotowych usług wybrano z uwzględnieniem ich przydatności i zdolności technicznych w celu zapewnienia właściwego wykonania powierzonego im zadania realizowanego w interesie ogólnym oraz pilnego trybu, w jakim należało zareagować, aby przetworzyć wspomniane produkty w sposób pewny, szybki i skuteczny. Władze portugalskie przedstawiły przykład umowy o świadczenie usług obowiązującej w okresie od dnia 1 września 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. |
| --- | --- |

(25)

Władze portugalskie stwierdziły, że wspomniane zadania w zakresie usług użyteczności publicznej powierzono sektorowi prywatnemu zgodnie z przepisami ustanowionymi w dekrecie z mocą ustawy nr 197/99 z dnia 8 czerwca 1999 r. (7), którym transponowano do prawa krajowego dyrektywę 97/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1997 r. zmieniającą dyrektywy 92/50/EWG, 93/36/EWG i 93/37/EWG dotyczące koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych, odpowiednio: na usługi, dostawy i roboty budowlane (8). Przedsiębiorstwa prywatne odpowiedzialne za świadczenie przedmiotowych usług wybrano z uwzględnieniem ich przydatności i zdolności technicznych w celu zapewnienia właściwego wykonania powierzonego im zadania realizowanego w interesie ogólnym oraz pilnego trybu, w jakim należało zareagować, aby przetworzyć wspomniane produkty w sposób pewny, szybki i skuteczny. Władze portugalskie przedstawiły przykład umowy o świadczenie usług obowiązującej w okresie od dnia 1 września 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.

| (26) | Według informacji otrzymanych od władz portugalskich parametry, które posłużyły za podstawę obliczenia rekompensaty za świadczenie usług, ustalono wcześniej w drodze wspólnego rozporządzenia nr 96/99 z dnia 25 stycznia 1999 r. (9). Rozporządzenie to poddawano okresowym przeglądom i zmieniono wspólnym rozporządzeniem nr 324/2001 z dnia 6 kwietnia 2001 r. (10) i wspólnym rozporządzeniem nr 124/2002 z dnia 19 lutego 2002 r. (11). |
| --- | --- |

(26)

Według informacji otrzymanych od władz portugalskich parametry, które posłużyły za podstawę obliczenia rekompensaty za świadczenie usług, ustalono wcześniej w drodze wspólnego rozporządzenia nr 96/99 z dnia 25 stycznia 1999 r. (9). Rozporządzenie to poddawano okresowym przeglądom i zmieniono wspólnym rozporządzeniem nr 324/2001 z dnia 6 kwietnia 2001 r. (10) i wspólnym rozporządzeniem nr 124/2002 z dnia 19 lutego 2002 r. (11).

| (27) | Na mocy decyzji 2000/766/WE (12) Rada zabroniła stosowania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego prawie wszystkich gatunków w żywieniu zwierząt i nakazała ich zniszczenie we wszystkich państwach członkowskich, w tym w Portugalii. |
| --- | --- |

(27)

Na mocy decyzji 2000/766/WE (12) Rada zabroniła stosowania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego prawie wszystkich gatunków w żywieniu zwierząt i nakazała ich zniszczenie we wszystkich państwach członkowskich, w tym w Portugalii.

| (28) | Władze portugalskie wyjaśniły, że w następstwie tej decyzji ilość pozostałości podlegających temu procesowi wzrosła, a w rezultacie wzrosły koszty związane z tymi czynnościami. |
| --- | --- |

(28)

Władze portugalskie wyjaśniły, że w następstwie tej decyzji ilość pozostałości podlegających temu procesowi wzrosła, a w rezultacie wzrosły koszty związane z tymi czynnościami.

| (29) | Decyzją 2001/376/WE (13) Komisja postanowiła utrzymać decyzję 98/653/WE przyjętą w odniesieniu do Portugalii. |
| --- | --- |

(29)

Decyzją 2001/376/WE (13) Komisja postanowiła utrzymać decyzję 98/653/WE przyjętą w odniesieniu do Portugalii.

| (30) | Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (14) przewiduje szczegółowe przepisy dotyczące zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, które mają zastosowanie do różnych kategorii produktów ubocznych. |
| --- | --- |

(30)

Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (14) przewiduje szczegółowe przepisy dotyczące zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, które mają zastosowanie do różnych kategorii produktów ubocznych.

| (31) | Władze portugalskie stwierdziły, że aby wypełnić swoje zobowiązania w tym kontekście podjęły decyzję o przeniesieniu kosztów przedmiotowych czynności na działające w sektorze podmioty gospodarcze, przestrzegając ściśle zasady „zanieczyszczający płaci” i mając na uwadze troskę o ochronę zdrowia publicznego, której zagwarantowanie ma zasadnicze znaczenie i należy do zakresu ich odpowiedzialności. Przyjęły zatem system przewidziany w dekrecie z mocą ustawy nr 197/2002 z dnia 25 września 2002 r. |
| --- | --- |

(31)

Władze portugalskie stwierdziły, że aby wypełnić swoje zobowiązania w tym kontekście podjęły decyzję o przeniesieniu kosztów przedmiotowych czynności na działające w sektorze podmioty gospodarcze, przestrzegając ściśle zasady „zanieczyszczający płaci” i mając na uwadze troskę o ochronę zdrowia publicznego, której zagwarantowanie ma zasadnicze znaczenie i należy do zakresu ich odpowiedzialności. Przyjęły zatem system przewidziany w dekrecie z mocą ustawy nr 197/2002 z dnia 25 września 2002 r.

| (32) | Od października 2002 r., tj. daty wejścia w życie dekretu z mocą ustawy z 2002 r., koszty związane z czynnościami zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu finansowane są z dochodów z opłaty parafiskalnej nakładanej na ośrodki dokonujące uboju, importerów mięsa wołowego i wieprzowego z kością i podmioty wewnątrzwspólnotowe, tj. podmioty/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością. |
| --- | --- |

(32)

Od października 2002 r., tj. daty wejścia w życie dekretu z mocą ustawy z 2002 r., koszty związane z czynnościami zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu finansowane są z dochodów z opłaty parafiskalnej nakładanej na ośrodki dokonujące uboju, importerów mięsa wołowego i wieprzowego z kością i podmioty wewnątrzwspólnotowe, tj. podmioty/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością.

| (33) | Pismem z dnia 20 stycznia 2003 r. władze portugalskie wskazały, że z uiszczania opłaty zwalnia się następujące podmioty:






  — | ośrodki dokonujące uboju zapewniające zbieranie, przetwarzanie i niszczenie wszystkich przedmiotowych produktów ubocznych z wyjątkiem materiałów szczególnego ryzyka (zwanych dalej „SRM”), we własnych lokalach czy też w zakładach rozbioru, w których stworzono warunki zapewniające autonomię w zakresie przetwarzania własnych produktów ubocznych (zob. pkt 2 załącznika 2 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r.), |
| --- | --- | --- |

(33)

Pismem z dnia 20 stycznia 2003 r. władze portugalskie wskazały, że z uiszczania opłaty zwalnia się następujące podmioty:

—

ośrodki dokonujące uboju zapewniające zbieranie, przetwarzanie i niszczenie wszystkich przedmiotowych produktów ubocznych z wyjątkiem materiałów szczególnego ryzyka (zwanych dalej „SRM”), we własnych lokalach czy też w zakładach rozbioru, w których stworzono warunki zapewniające autonomię w zakresie przetwarzania własnych produktów ubocznych (zob. pkt 2 załącznika 2 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r.),

| — | importerów i podmioty wewnątrzwspólnotowe zajmujące się mięsem bez kości, które nie uzyskują produktów ubocznych podlegających obowiązkowej obróbce na mocy prawodawstwa wspólnotowego i krajowego. |
| --- | --- |

—

importerów i podmioty wewnątrzwspólnotowe zajmujące się mięsem bez kości, które nie uzyskują produktów ubocznych podlegających obowiązkowej obróbce na mocy prawodawstwa wspólnotowego i krajowego.

| (34) | Jeżeli chodzi o dokładne przeznaczenie dochodów z pobranych opłat, władze portugalskie oświadczyły, że przeznaczano je wyłącznie na finansowanie czynności związanych z usługami zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu, w tym SRM. |
| --- | --- |

(34)

Jeżeli chodzi o dokładne przeznaczenie dochodów z pobranych opłat, władze portugalskie oświadczyły, że przeznaczano je wyłącznie na finansowanie czynności związanych z usługami zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu, w tym SRM.

| (35) | W załączniku 1 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r. wysokość opłaty, przedstawioną poniżej, ustalono proporcjonalnie do masy i w zależności od danego gatunku:










  (w EUR) |
| --- | --- |
| Gatunek/Rodzaj | Bydło | Świnie | Owce/Kozy | Drób | Inne |
| Opłata/kg tuszy | 0,05 | 0,04 | 0,03 | 0,06 | 0,06 |

(35)

W załączniku 1 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r. wysokość opłaty, przedstawioną poniżej, ustalono proporcjonalnie do masy i w zależności od danego gatunku:

(w EUR)

Gatunek/Rodzaj

Bydło

Świnie

Owce/Kozy

Drób

Inne

Opłata/kg tuszy

0,05

0,04

0,03

0,06

0,06

| (36) | Jeżeli chodzi o finansowanie usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia SRM, art. 2 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 przewiduje stosowanie opłaty o stałej wysokości 0,30 EUR/kg/SRM konkretnie i jedynie w odniesieniu do ośrodków dokonujących uboju. |
| --- | --- |

(36)

Jeżeli chodzi o finansowanie usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia SRM, art. 2 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 przewiduje stosowanie opłaty o stałej wysokości 0,30 EUR/kg/SRM konkretnie i jedynie w odniesieniu do ośrodków dokonujących uboju.

| (37) | Wszystkie opłaty są uiszczane w ramach procedury samodzielnego naliczania na rzecz instytucji publicznej: Krajowego Instytutu Interwencji i Gwarancji Rolnej (INGA). Opłaty pobierane od podmiotów gospodarczych stanowiły dochody INGA i wpłacano je bezpośrednio na jego rzecz. |
| --- | --- |

(37)

Wszystkie opłaty są uiszczane w ramach procedury samodzielnego naliczania na rzecz instytucji publicznej: Krajowego Instytutu Interwencji i Gwarancji Rolnej (INGA). Opłaty pobierane od podmiotów gospodarczych stanowiły dochody INGA i wpłacano je bezpośrednio na jego rzecz.

| (38) | Jak wskazano w motywach 32 i 33 niniejszej decyzji art. 4 dekretu z mocą ustawy z 2002 r. stanowi, że ośrodki dokonujące uboju mają także możliwość organizowania się, korzystając bezpośrednio z usług stron trzecich w celu wykonania czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych lub wykonując je samodzielnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, z wyjątkiem SRM. W przypadku gdy ośrodki dokonujące uboju zbierają, przetwarzają i niszczą produkty uboczne uzyskane w ich własnym ośrodku, z wyjątkiem SRM, opłatę ustalono w załączniku 2 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r. w następujący sposób:










  (w EUR) |
| --- | --- |
| Gatunek/Rodzaj | Bydło | Świnie | Owce/Kozy | Drób | Inne |
| Opłata/kg tuszy | 0,03 | 0,02 | 0,00 | 0,00 | 0,00 |

(38)

Jak wskazano w motywach 32 i 33 niniejszej decyzji art. 4 dekretu z mocą ustawy z 2002 r. stanowi, że ośrodki dokonujące uboju mają także możliwość organizowania się, korzystając bezpośrednio z usług stron trzecich w celu wykonania czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych lub wykonując je samodzielnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, z wyjątkiem SRM. W przypadku gdy ośrodki dokonujące uboju zbierają, przetwarzają i niszczą produkty uboczne uzyskane w ich własnym ośrodku, z wyjątkiem SRM, opłatę ustalono w załączniku 2 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r. w następujący sposób:

(w EUR)

Gatunek/Rodzaj

Bydło

Świnie

Owce/Kozy

Drób

Inne

Opłata/kg tuszy

0,03

0,02

0,00

0,00

0,00

| (39) | W przypadku gdy ośrodki dokonujące uboju zbierają, przetwarzają i niszczą wszystkie produkty uboczne uzyskane zarówno w ich zakładzie, jak i w zakładach rozbioru, z wyjątkiem SRM, zwalnia się je całkowicie z uiszczania tej opłaty. |
| --- | --- |

(39)

W przypadku gdy ośrodki dokonujące uboju zbierają, przetwarzają i niszczą wszystkie produkty uboczne uzyskane zarówno w ich zakładzie, jak i w zakładach rozbioru, z wyjątkiem SRM, zwalnia się je całkowicie z uiszczania tej opłaty.

| (40) | Zgodnie z art. 5 dekretu z mocą ustawy z 2002 r. INGA jest instytucją odpowiedzialną za kontrolę uiszczania opłat przez ośrodki dokonujące uboju; w tym celu prowadzą one aktualne rejestry ilości tusz i ich wagi. Do zadań INGA należy również kontrola uiszczania opłat należnych z tytułu przywozu i odbioru produktów pochodzących z Unii Europejskiej, podczas gdy na podmiotach gospodarczych i odbiorcach spoczywa prowadzenie aktualnych rejestrów przeprowadzanych czynności. |
| --- | --- |

(40)

Zgodnie z art. 5 dekretu z mocą ustawy z 2002 r. INGA jest instytucją odpowiedzialną za kontrolę uiszczania opłat przez ośrodki dokonujące uboju; w tym celu prowadzą one aktualne rejestry ilości tusz i ich wagi. Do zadań INGA należy również kontrola uiszczania opłat należnych z tytułu przywozu i odbioru produktów pochodzących z Unii Europejskiej, podczas gdy na podmiotach gospodarczych i odbiorcach spoczywa prowadzenie aktualnych rejestrów przeprowadzanych czynności.

| (41) | Jeżeli ośrodki dokonujące uboju wybierają tę ostatnią możliwość, muszą wcześniej przedstawić INGA do oceny odpowiednie projekty i poddać się każdej ewentualnej kontroli, o której zdecyduje właściwy organ. |
| --- | --- |

(41)

Jeżeli ośrodki dokonujące uboju wybierają tę ostatnią możliwość, muszą wcześniej przedstawić INGA do oceny odpowiednie projekty i poddać się każdej ewentualnej kontroli, o której zdecyduje właściwy organ.

| (42) | Władze portugalskie zapewniły, że wysokość opłaty ogranicza się do pokrycia kosztów wspomnianych czynności poniesionych przez dane ośrodki i że usługa będzie świadczona jedynie ośrodkom wytwarzającym produkty uboczne, których obowiązkowo należy się pozbyć. |
| --- | --- |

(42)

Władze portugalskie zapewniły, że wysokość opłaty ogranicza się do pokrycia kosztów wspomnianych czynności poniesionych przez dane ośrodki i że usługa będzie świadczona jedynie ośrodkom wytwarzającym produkty uboczne, których obowiązkowo należy się pozbyć.

| (43) | Jeżeli chodzi o zależność pomiędzy dochodami z opłaty i kosztami usług, które są finansowane z tych dochodów, władze portugalskie oświadczyły, że opłaty przewidziane w załącznikach I i II do dekretu z mocą ustawy z 2002 r., jak również opłatę przewidzianą w art. 2 ust. 2 w przypadku SRM, obliczono na podstawie rzeczywistych kosztów usług, które muszą być świadczone, uwzględniając charakter produktów ubocznych uzyskanych z każdego gatunku zwierząt i fakt, czy ich to dotyczy, czy nie dotyczy. |
| --- | --- |

(43)

Jeżeli chodzi o zależność pomiędzy dochodami z opłaty i kosztami usług, które są finansowane z tych dochodów, władze portugalskie oświadczyły, że opłaty przewidziane w załącznikach I i II do dekretu z mocą ustawy z 2002 r., jak również opłatę przewidzianą w art. 2 ust. 2 w przypadku SRM, obliczono na podstawie rzeczywistych kosztów usług, które muszą być świadczone, uwzględniając charakter produktów ubocznych uzyskanych z każdego gatunku zwierząt i fakt, czy ich to dotyczy, czy nie dotyczy.

| (44) | Według władz portugalskich wspomniane finansowanie przypomina pod każdym względem rekompensatę z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej dokonaną przez użytkowników. Kwoty płacone przez podmioty gospodarcze zobowiązane do ich zapłaty są wprost proporcjonalne do ilości odpadów faktycznie przekazanych podmiotowi świadczącemu usługi publiczne i do rzeczywistego kosztu unieszkodliwienia przedmiotowych odpadów. W celu uzasadnienia tych stwierdzeń władze portugalskie przedstawiły dane liczbowe za lata 1999–2005 pokazujące koszty usług i w odniesieniu do roku 2003 dane liczbowe dotyczące dochodów z opłaty za różne rodzaje produktów ubocznych bez rozróżnienia na produkty przywożone i produkty krajowe. |
| --- | --- |

(44)

Według władz portugalskich wspomniane finansowanie przypomina pod każdym względem rekompensatę z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej dokonaną przez użytkowników. Kwoty płacone przez podmioty gospodarcze zobowiązane do ich zapłaty są wprost proporcjonalne do ilości odpadów faktycznie przekazanych podmiotowi świadczącemu usługi publiczne i do rzeczywistego kosztu unieszkodliwienia przedmiotowych odpadów. W celu uzasadnienia tych stwierdzeń władze portugalskie przedstawiły dane liczbowe za lata 1999–2005 pokazujące koszty usług i w odniesieniu do roku 2003 dane liczbowe dotyczące dochodów z opłaty za różne rodzaje produktów ubocznych bez rozróżnienia na produkty przywożone i produkty krajowe.

| (45) | Jeżeli chodzi o kwestię, czy w przypadku produktów przywożonych można rzeczywiście korzystać z systemu w taki sam sposób jak w przypadku produktów krajowych, władze portugalskie twierdzą, że zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” opłaty mające zastosowanie do ośrodków dokonujących uboju, przywozu i wymiany wewnątrzwspólnotowej mięsa z kością odzwierciedlają koszty związane z obróbką wszystkich produktów ubocznych uzyskiwanych w całym łańcuchu aż do stadium konsumenta końcowego. |
| --- | --- |

(45)

Jeżeli chodzi o kwestię, czy w przypadku produktów przywożonych można rzeczywiście korzystać z systemu w taki sam sposób jak w przypadku produktów krajowych, władze portugalskie twierdzą, że zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” opłaty mające zastosowanie do ośrodków dokonujących uboju, przywozu i wymiany wewnątrzwspólnotowej mięsa z kością odzwierciedlają koszty związane z obróbką wszystkich produktów ubocznych uzyskiwanych w całym łańcuchu aż do stadium konsumenta końcowego.

| (46) | Według władz portugalskich przywóz mięsa z kością wiąże się z istnieniem produktów ubocznych i w związku z tym z korzystaniem z usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia, co uzasadnia zastosowanie przedmiotowych opłat. |
| --- | --- |

(46)

Według władz portugalskich przywóz mięsa z kością wiąże się z istnieniem produktów ubocznych i w związku z tym z korzystaniem z usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia, co uzasadnia zastosowanie przedmiotowych opłat.

| (47) | Władze portugalskie uważają, że finansowane działania leżą w interesie publicznym, ponieważ po kryzysie BSE stwierdzono, że unieszkodliwianie odpadów sanitarnych z rzeźni powinno należeć do zadań państwa w zakresie usług użyteczności publicznej ze względu na jego znaczenie dla ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochrony środowiska. |
| --- | --- |

(47)

Władze portugalskie uważają, że finansowane działania leżą w interesie publicznym, ponieważ po kryzysie BSE stwierdzono, że unieszkodliwianie odpadów sanitarnych z rzeźni powinno należeć do zadań państwa w zakresie usług użyteczności publicznej ze względu na jego znaczenie dla ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochrony środowiska.

| (48) | System ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy z 2002 r. zniesiono dekretem z mocą ustawy nr 244/2003 z dnia 7 października 2003 r. (15) (zwanym dalej „dekretem z mocą ustawy z 2003 r.”), który wszedł w życie dnia 22 października 2003 r. Ustanawia on system ogólny i system przejściowy w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi. |
| --- | --- |

(48)

System ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy z 2002 r. zniesiono dekretem z mocą ustawy nr 244/2003 z dnia 7 października 2003 r. (15) (zwanym dalej „dekretem z mocą ustawy z 2003 r.”), który wszedł w życie dnia 22 października 2003 r. Ustanawia on system ogólny i system przejściowy w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

| (49) | System ogólny przewiduje, że ośrodki dokonujące uboju, zakłady rozbioru, ośrodki inkubacyjne, gałęzie przemysłu zajmujące się produktami jajecznymi muszą, z własnej inicjatywy lub z udziałem stron trzecich, promować zbieranie, przewóz, przechowywanie, przeładunek, przetwarzanie i niszczenie materiałów kategorii 1, 2 i 3 wyprodukowanych w konkretnej jednostce, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002, poprzez wdrożenie planu wymagającego wcześniejszej zgody DG ds. weterynarii (DG V). |
| --- | --- |

(49)

System ogólny przewiduje, że ośrodki dokonujące uboju, zakłady rozbioru, ośrodki inkubacyjne, gałęzie przemysłu zajmujące się produktami jajecznymi muszą, z własnej inicjatywy lub z udziałem stron trzecich, promować zbieranie, przewóz, przechowywanie, przeładunek, przetwarzanie i niszczenie materiałów kategorii 1, 2 i 3 wyprodukowanych w konkretnej jednostce, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002, poprzez wdrożenie planu wymagającego wcześniejszej zgody DG ds. weterynarii (DG V).

| (50) | Ośrodki dokonujące uboju, zakłady rozbioru, ośrodki inkubacyjne, gałęzie przemysłu zajmujące się produktami jajecznymi muszą przygotować plan niszczenia lub utylizacji materiałów kategorii 3, który wymaga zatwierdzenia przez DG V w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie dekretu z mocą ustawy z 2003 r. lub od początku działalności. Jeżeli chodzi o kategorię 3, aż do zatwierdzenia planów przez DG V, INGA świadczy usługi zbierania, przewozu, przetwarzania, tymczasowego przechowywania i niszczenia produktów ubocznych, zgodnie z dekretem z mocą ustawy z 2002 r. Przed zatwierdzeniem planu dotyczącego materiałów kategorii 3 właściciele ośrodków dokonujących uboju, zakładów rozbioru, ośrodków inkubacyjnych i zakładów przemysłowych zajmujących się produktami jajecznymi mają obowiązek uiszczać opłaty określone w załączniku 1 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r., z wyjątkiem organizacji korzystających z alternatywnego systemu przewidzianego we wspomnianym dekrecie, którzy muszą uiszczać opłaty przewidziane w załączniku 2 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r. |
| --- | --- |

(50)

Ośrodki dokonujące uboju, zakłady rozbioru, ośrodki inkubacyjne, gałęzie przemysłu zajmujące się produktami jajecznymi muszą przygotować plan niszczenia lub utylizacji materiałów kategorii 3, który wymaga zatwierdzenia przez DG V w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie dekretu z mocą ustawy z 2003 r. lub od początku działalności. Jeżeli chodzi o kategorię 3, aż do zatwierdzenia planów przez DG V, INGA świadczy usługi zbierania, przewozu, przetwarzania, tymczasowego przechowywania i niszczenia produktów ubocznych, zgodnie z dekretem z mocą ustawy z 2002 r. Przed zatwierdzeniem planu dotyczącego materiałów kategorii 3 właściciele ośrodków dokonujących uboju, zakładów rozbioru, ośrodków inkubacyjnych i zakładów przemysłowych zajmujących się produktami jajecznymi mają obowiązek uiszczać opłaty określone w załączniku 1 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r., z wyjątkiem organizacji korzystających z alternatywnego systemu przewidzianego we wspomnianym dekrecie, którzy muszą uiszczać opłaty przewidziane w załączniku 2 do dekretu z mocą ustawy z 2002 r.

| (51) | Na mocy systemu przejściowego INGA kontynuuje również świadczenie tych usług w odniesieniu do materiałów kategorii 1 i 2. |
| --- | --- |

(51)

Na mocy systemu przejściowego INGA kontynuuje również świadczenie tych usług w odniesieniu do materiałów kategorii 1 i 2.

| (52) | W przypadku materiałów kategorii 1 i 2 ośrodki dokonujące uboju i zakłady rozbioru muszą przedstawić plan niszczenia lub utylizacji w terminie 30 dni od upływu terminu obowiązywania systemu przejściowego, co nastąpiło w listopadzie 2005 r. Przed zatwierdzeniem planu mają obowiązek zapłacić 0,35 EUR/kg materiału kategorii 1 lub 2. Zwalnia się je natomiast z uiszczania opłaty w momencie zatwierdzenia planu niszczenia lub utylizacji. |
| --- | --- |

(52)

W przypadku materiałów kategorii 1 i 2 ośrodki dokonujące uboju i zakłady rozbioru muszą przedstawić plan niszczenia lub utylizacji w terminie 30 dni od upływu terminu obowiązywania systemu przejściowego, co nastąpiło w listopadzie 2005 r. Przed zatwierdzeniem planu mają obowiązek zapłacić 0,35 EUR/kg materiału kategorii 1 lub 2. Zwalnia się je natomiast z uiszczania opłaty w momencie zatwierdzenia planu niszczenia lub utylizacji.

| (53) | Ośrodki dokonujące uboju i zakłady rozbioru w chwili przekazania do DG V planu określającego czynności niezbędne do unieszkodliwienia materiałów kategorii 1 i 2 przyjmują odpowiedzialność za koszty wynikające z tych czynności i podlegają kontrolom prowadzonym przez ten organ. Na mocy art. 3 ust. 4 dekretu z mocą ustawy z 2003 r. stosowanie systemu kończy się dwa lata po wejściu w życie wspomnianego dekretu z mocą ustawy. |
| --- | --- |

(53)

Ośrodki dokonujące uboju i zakłady rozbioru w chwili przekazania do DG V planu określającego czynności niezbędne do unieszkodliwienia materiałów kategorii 1 i 2 przyjmują odpowiedzialność za koszty wynikające z tych czynności i podlegają kontrolom prowadzonym przez ten organ. Na mocy art. 3 ust. 4 dekretu z mocą ustawy z 2003 r. stosowanie systemu kończy się dwa lata po wejściu w życie wspomnianego dekretu z mocą ustawy.

| (54) | System przejściowy określony w dekrecie z mocą ustawy z 2003 r. wygasł w listopadzie 2005 r. W piśmie z dnia 1 kwietnia 2011 r. władze portugalskie oświadczyły, że po upływie terminu obowiązywania systemu przejściowego określonego w dekrecie z mocą ustawy z 2003 r. koszty czynności niszczenia produktów ubocznych z rzeźni i zakładów rozbioru ponoszą podmioty gospodarcze poprzez waloryzację pozostałości przetworzonych na biopaliwo i wywóz mączek. |
| --- | --- |

(54)

System przejściowy określony w dekrecie z mocą ustawy z 2003 r. wygasł w listopadzie 2005 r. W piśmie z dnia 1 kwietnia 2011 r. władze portugalskie oświadczyły, że po upływie terminu obowiązywania systemu przejściowego określonego w dekrecie z mocą ustawy z 2003 r. koszty czynności niszczenia produktów ubocznych z rzeźni i zakładów rozbioru ponoszą podmioty gospodarcze poprzez waloryzację pozostałości przetworzonych na biopaliwo i wywóz mączek.

| (55) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zgłosiła następujące wątpliwości dotyczące istnienia pomocy na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia przedmiotowego materiału, ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością oraz podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym oraz hodowców, a także jej ewentualnej zgodności ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(55)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zgłosiła następujące wątpliwości dotyczące istnienia pomocy na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia przedmiotowego materiału, ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością oraz podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym oraz hodowców, a także jej ewentualnej zgodności ze wspólnym rynkiem.

| (56) | W szczególności Komisja powtórzyła pytania postawione w pierwszym nakazie udzielenia informacji. Jeżeli chodzi o pomoc na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia przedmiotowego materiału, Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące charakteru usług użyteczności publicznej, który władze portugalskie chciały nadać omawianym czynnościom, w szczególności w świetle wyroku w sprawie Altmark (16). Jeżeli chodzi o pomoc na rzecz ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością oraz podmiotów sektora działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące faktu, że wkład sektora za pośrednictwem opłaty odpowiada rzeczywistemu kosztowi ekonomicznemu usług świadczonych przez podmiot zajmujący się zbieraniem i poprosiła o odnośne dane liczbowe. Ponadto jeżeli chodzi o pomoc dla hodowców, Komisja wyraziła wątpliwości co do korzyści, które mógłby dać im wprowadzony system, zakładając że nie podlegają oni przedmiotowej opłacie. |
| --- | --- |

(56)

W szczególności Komisja powtórzyła pytania postawione w pierwszym nakazie udzielenia informacji. Jeżeli chodzi o pomoc na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia przedmiotowego materiału, Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące charakteru usług użyteczności publicznej, który władze portugalskie chciały nadać omawianym czynnościom, w szczególności w świetle wyroku w sprawie Altmark (16). Jeżeli chodzi o pomoc na rzecz ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością oraz podmiotów sektora działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące faktu, że wkład sektora za pośrednictwem opłaty odpowiada rzeczywistemu kosztowi ekonomicznemu usług świadczonych przez podmiot zajmujący się zbieraniem i poprosiła o odnośne dane liczbowe. Ponadto jeżeli chodzi o pomoc dla hodowców, Komisja wyraziła wątpliwości co do korzyści, które mógłby dać im wprowadzony system, zakładając że nie podlegają oni przedmiotowej opłacie.

| (57) | Następnie Komisja zbadała wstępnie zgodność przedmiotowych środków z wytycznymi mającymi zastosowanie od 1998 r. i stwierdziła na etapie decyzji o wszczęciu postępowania, że nie dysponuje wystarczającymi informacjami, aby stwierdzić zgodność przedmiotowych środków ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(57)

Następnie Komisja zbadała wstępnie zgodność przedmiotowych środków z wytycznymi mającymi zastosowanie od 1998 r. i stwierdziła na etapie decyzji o wszczęciu postępowania, że nie dysponuje wystarczającymi informacjami, aby stwierdzić zgodność przedmiotowych środków ze wspólnym rynkiem.

III.   UWAGI PRZEKAZANE PRZEZ PORTUGALIĘ

| (58) | W swoich uwagach Portugalia rozpoczęła od przypomnienia specyfiki sytuacji państwa portugalskiego w roku 1998 związanej z BSE. Wspomina w szczególności o decyzji 98/653/WE zakazującej wysyłania niektórych produktów, w tym mączek mięsno-kostnych w postaci nieprzetworzonej lub zawartych w innych produktach, z terytorium Portugalii do innych państw członkowskich lub do państw trzecich. W tym kontekście Portugalia wprowadziła plan nadzoru, kontroli i zwalczania BSE, który został zatwierdzony przez Stały Komitet Weterynaryjny Komisji. Dnia 18 kwietnia 2001 r. Komisja podjęła decyzję o utrzymaniu embargo dla Portugalii. Embargo zniesiono dopiero w 2004 r. rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1993/2004 (17). |
| --- | --- |

(58)

W swoich uwagach Portugalia rozpoczęła od przypomnienia specyfiki sytuacji państwa portugalskiego w roku 1998 związanej z BSE. Wspomina w szczególności o decyzji 98/653/WE zakazującej wysyłania niektórych produktów, w tym mączek mięsno-kostnych w postaci nieprzetworzonej lub zawartych w innych produktach, z terytorium Portugalii do innych państw członkowskich lub do państw trzecich. W tym kontekście Portugalia wprowadziła plan nadzoru, kontroli i zwalczania BSE, który został zatwierdzony przez Stały Komitet Weterynaryjny Komisji. Dnia 18 kwietnia 2001 r. Komisja podjęła decyzję o utrzymaniu embargo dla Portugalii. Embargo zniesiono dopiero w 2004 r. rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1993/2004 (17).

| (59) | W związku z tym Portugalia podkreśla fakt, że w latach 1998–2004 wszystkie podjęte środki miały na celu sprostanie sytuacji nadzwyczajnej stanowiącej zagrożenie dla zdrowia publicznego. Celem administracji portugalskiej było więc umożliwienie natychmiastowego wdrożenia środków do czasu, gdy podmioty zorganizują się, aby samodzielnie wykonywać te zadania, pozostając pod kontrolą państwa. Portugalia uważa, że ochrona zdrowia publicznego jest najwyższym dobrem prawnym, które uzasadnia odstępstwo od przepisów dotyczących pomocy państwa. |
| --- | --- |

(59)

W związku z tym Portugalia podkreśla fakt, że w latach 1998–2004 wszystkie podjęte środki miały na celu sprostanie sytuacji nadzwyczajnej stanowiącej zagrożenie dla zdrowia publicznego. Celem administracji portugalskiej było więc umożliwienie natychmiastowego wdrożenia środków do czasu, gdy podmioty zorganizują się, aby samodzielnie wykonywać te zadania, pozostając pod kontrolą państwa. Portugalia uważa, że ochrona zdrowia publicznego jest najwyższym dobrem prawnym, które uzasadnia odstępstwo od przepisów dotyczących pomocy państwa.

| (60) | Zdaniem Portugalii przyjęcie decyzji 98/653/WE i jej kolejne przedłużenia uniemożliwiły zakłócanie rynku przez środki przyjęte przez państwo portugalskie w celu rozwiązania kryzysu BSE, a tym samym stworzenie przez nie przeszkody w wymianie handlowej między państwami członkowskimi. Portugalia wskazuje, że w związku z embargiem na wysyłanie wspomnianych powyżej produktów, nie było wymiany handlowej, co oznacza, że nie mogło mieć miejsca zakłócenie konkurencji. |
| --- | --- |

(60)

Zdaniem Portugalii przyjęcie decyzji 98/653/WE i jej kolejne przedłużenia uniemożliwiły zakłócanie rynku przez środki przyjęte przez państwo portugalskie w celu rozwiązania kryzysu BSE, a tym samym stworzenie przez nie przeszkody w wymianie handlowej między państwami członkowskimi. Portugalia wskazuje, że w związku z embargiem na wysyłanie wspomnianych powyżej produktów, nie było wymiany handlowej, co oznacza, że nie mogło mieć miejsca zakłócenie konkurencji.

| (61) | Po pierwsze, Portugalia wskazuje, że w 1998 r. nie przyznano żadnej pomocy i dowodzi tego, podając datę wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 z dnia 4 grudnia 1998 r. Dopiero wówczas państwo portugalskie przyjęło, w sposób wyjątkowy i przejściowy, odpowiedzialność za czynności zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych. |
| --- | --- |

(61)

Po pierwsze, Portugalia wskazuje, że w 1998 r. nie przyznano żadnej pomocy i dowodzi tego, podając datę wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 z dnia 4 grudnia 1998 r. Dopiero wówczas państwo portugalskie przyjęło, w sposób wyjątkowy i przejściowy, odpowiedzialność za czynności zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych.

| (62) | Od chwili wejścia w życie dekretu z mocą ustawy z 1998 r. do czasu wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 państwo portugalskie przyjęło na siebie koszty wynikające z czynności zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych. Portugalia wskazuje w tym względzie, że przyjęcie tych środków przez państwo portugalskie miało krótkoterminowy charakter, ponieważ system został później zmieniony, a opłatę wprowadzono jako środek przeniesienia na sektor kosztów finansowania czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu, w tym materiałów szczególnego ryzyka (SRM). |
| --- | --- |

(62)

Od chwili wejścia w życie dekretu z mocą ustawy z 1998 r. do czasu wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 państwo portugalskie przyjęło na siebie koszty wynikające z czynności zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych. Portugalia wskazuje w tym względzie, że przyjęcie tych środków przez państwo portugalskie miało krótkoterminowy charakter, ponieważ system został później zmieniony, a opłatę wprowadzono jako środek przeniesienia na sektor kosztów finansowania czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu, w tym materiałów szczególnego ryzyka (SRM).

| (63) | Jeżeli chodzi o koszt wspomnianych środków, Portugalia wskazuje, że parametry, które posłużyły za podstawę obliczenia rekompensaty, ustalono wcześniej na mocy dekretu opublikowanego w dzienniku urzędowym. Władze portugalskie wymieniły trzy rozporządzenia (18). W rozporządzeniach tych określono ceny usług (zbieranie, przewóz, przetwarzanie i pakowanie produktu w worki „big-bag” na kg). Uwzględniono koszty wynikające z tych czynności, które przypadają na jednostki przetwarzające produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, niepołączone z rzeźniami. Uwzględniono również bieżące wydatki, takie jak koszty energii, paliwa, wynagrodzenia, ubezpieczenia itd. Parametry te są takie same w przypadku wszystkich usługodawców. Władze portugalskie wskazały, że stopa zysku wynosi 30–39,5 %, co ich zdaniem stanowi zrównoważoną lub nawet niższą marżę od średniej z wykonywania działalności gospodarczej. Władze portugalskie dołączyły przypadki zastosowania parametrów, które doprowadziły do ustalenia cen w rozporządzeniach. |
| --- | --- |

(63)

Jeżeli chodzi o koszt wspomnianych środków, Portugalia wskazuje, że parametry, które posłużyły za podstawę obliczenia rekompensaty, ustalono wcześniej na mocy dekretu opublikowanego w dzienniku urzędowym. Władze portugalskie wymieniły trzy rozporządzenia (18). W rozporządzeniach tych określono ceny usług (zbieranie, przewóz, przetwarzanie i pakowanie produktu w worki „big-bag” na kg). Uwzględniono koszty wynikające z tych czynności, które przypadają na jednostki przetwarzające produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, niepołączone z rzeźniami. Uwzględniono również bieżące wydatki, takie jak koszty energii, paliwa, wynagrodzenia, ubezpieczenia itd. Parametry te są takie same w przypadku wszystkich usługodawców. Władze portugalskie wskazały, że stopa zysku wynosi 30–39,5 %, co ich zdaniem stanowi zrównoważoną lub nawet niższą marżę od średniej z wykonywania działalności gospodarczej. Władze portugalskie dołączyły przypadki zastosowania parametrów, które doprowadziły do ustalenia cen w rozporządzeniach.

| (64) | Podsumowując, państwo portugalskie uważa, że przyznaną pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem poprzez zastosowanie odstępstwa od zasady „zanieczyszczający płaci” i przy założeniu, że odpowiada ona kosztom świadczonych usług i że stosowane wówczas wytyczne (Wytyczne w zakresie pomocy państwa dotyczącej testów na obecność TSE, padłych zwierząt oraz odpadów z ubojni (19)) zezwalały na pomoc dochodzącą do 100 % rzeczywistych kosztów, z uwagi na jej krótkoterminowy charakter. |
| --- | --- |

(64)

Podsumowując, państwo portugalskie uważa, że przyznaną pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem poprzez zastosowanie odstępstwa od zasady „zanieczyszczający płaci” i przy założeniu, że odpowiada ona kosztom świadczonych usług i że stosowane wówczas wytyczne (Wytyczne w zakresie pomocy państwa dotyczącej testów na obecność TSE, padłych zwierząt oraz odpadów z ubojni (19)) zezwalały na pomoc dochodzącą do 100 % rzeczywistych kosztów, z uwagi na jej krótkoterminowy charakter.

| (65) | Od października 2002 r. podstawę prawną płatności z tytułu kosztów stanowi dekret z mocą ustawy z 2002 r. Władze portugalskie uważają, że przy opłatach uwzględniono wartość wynagrodzenia za czynności wykonywane przez jednostki przetwarzające produkty uboczne. Jednakże uwzględniając fakt, że kryzys nadal trwał, władze portugalskie uznały, że interwencja państwa w charakterze pośrednika była uzasadniona. |
| --- | --- |

(65)

Od października 2002 r. podstawę prawną płatności z tytułu kosztów stanowi dekret z mocą ustawy z 2002 r. Władze portugalskie uważają, że przy opłatach uwzględniono wartość wynagrodzenia za czynności wykonywane przez jednostki przetwarzające produkty uboczne. Jednakże uwzględniając fakt, że kryzys nadal trwał, władze portugalskie uznały, że interwencja państwa w charakterze pośrednika była uzasadniona.

| (66) | W przeprowadzonych wówczas symulacjach uwzględniono koszty ogólne ponoszone przez przedsiębiorstwa, jak również rozsądny zysk. Władze portugalskie przedstawiły obliczenia wykonane na podstawie kosztów za rok 2003, które ich zdaniem pokazują równowagę pomiędzy dochodami i kosztami wynikającymi z funkcjonowania nowego wprowadzonego systemu prawnego, na podstawie których ustala się opłaty przeznaczone na finansowanie usług. |
| --- | --- |

(66)

W przeprowadzonych wówczas symulacjach uwzględniono koszty ogólne ponoszone przez przedsiębiorstwa, jak również rozsądny zysk. Władze portugalskie przedstawiły obliczenia wykonane na podstawie kosztów za rok 2003, które ich zdaniem pokazują równowagę pomiędzy dochodami i kosztami wynikającymi z funkcjonowania nowego wprowadzonego systemu prawnego, na podstawie których ustala się opłaty przeznaczone na finansowanie usług.

| (67) | Władze portugalskie oświadczyły również, że usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa drobiu nie finansowano z opłat pobranych od ośrodków dokonujących uboju i importerów tusz, półtusz i innych elementów wołowych i wieprzowych z kością. Stwierdziły, że z uwagi na konieczność dokonania interpretacji przepisów art. 2 pkt 1 dekretu z mocą ustawy z 2002 r. w związku z przywołanymi w nim przepisami załącznika 1 ustalono, że usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa finansowano w podziale na trzy kategorie podmiotów: ośrodki dokonujące uboju bydła, świń, owiec/kóz, drobiu i innych, importerzy tusz, półtusz i innych elementów wołowych i wieprzowych z kością oraz podmioty zajmujące się tymi samymi produktami w wymiarze wewnątrzwspólnotowym. W załączniku 1 znajdowała się kolumna, w której wymieniono kwoty nakładane na ośrodki dokonujące uboju drobiu, które nie zachęcały do zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych uzyskiwanych podczas uboju drobiu, uwzględniając fakt, że większość przywożonych tusz drobiowych nie daje produktów ubocznych. |
| --- | --- |

(67)

Władze portugalskie oświadczyły również, że usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa drobiu nie finansowano z opłat pobranych od ośrodków dokonujących uboju i importerów tusz, półtusz i innych elementów wołowych i wieprzowych z kością. Stwierdziły, że z uwagi na konieczność dokonania interpretacji przepisów art. 2 pkt 1 dekretu z mocą ustawy z 2002 r. w związku z przywołanymi w nim przepisami załącznika 1 ustalono, że usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa finansowano w podziale na trzy kategorie podmiotów: ośrodki dokonujące uboju bydła, świń, owiec/kóz, drobiu i innych, importerzy tusz, półtusz i innych elementów wołowych i wieprzowych z kością oraz podmioty zajmujące się tymi samymi produktami w wymiarze wewnątrzwspólnotowym. W załączniku 1 znajdowała się kolumna, w której wymieniono kwoty nakładane na ośrodki dokonujące uboju drobiu, które nie zachęcały do zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych uzyskiwanych podczas uboju drobiu, uwzględniając fakt, że większość przywożonych tusz drobiowych nie daje produktów ubocznych.

| (68) | Władze portugalskie stwierdziły również, że różnica pomiędzy obydwiema opłatami ustalonymi w załączniku 2 dekretu z mocą ustawy z 2002 r. jest uzasadniona z uwagi na koszty związane z produktami ubocznymi uzyskiwanymi w zakładach rozbioru. |
| --- | --- |

(68)

Władze portugalskie stwierdziły również, że różnica pomiędzy obydwiema opłatami ustalonymi w załączniku 2 dekretu z mocą ustawy z 2002 r. jest uzasadniona z uwagi na koszty związane z produktami ubocznymi uzyskiwanymi w zakładach rozbioru.

| (69) | Władze portugalskie oświadczyły, że zgodnie z dekretami z mocą ustawy z 2002 r. i 2003 nie przewidziano przeniesienia żadnych opłat na hodowców, chociaż koszty czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia w rzeczywistości przeniesiono na cały sektor mięsa. Władze portugalskie przedstawiły dwie faktury za usługi z dnia 22 października 2002 r. i 28 października 2003 r., które ich zdaniem wykazują, że rzeźnie przeniosły na hodowców koszty czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia. |
| --- | --- |

(69)

Władze portugalskie oświadczyły, że zgodnie z dekretami z mocą ustawy z 2002 r. i 2003 nie przewidziano przeniesienia żadnych opłat na hodowców, chociaż koszty czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia w rzeczywistości przeniesiono na cały sektor mięsa. Władze portugalskie przedstawiły dwie faktury za usługi z dnia 22 października 2002 r. i 28 października 2003 r., które ich zdaniem wykazują, że rzeźnie przeniosły na hodowców koszty czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia.

| (70) | Władze portugalskie zapewniają wreszcie, że przedsiębiorstwa świadczące usługi nie wykorzystały żadnych środków na ewentualne działania konkurencyjne, ponieważ wykonywały one wyłącznie czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. |
| --- | --- |

(70)

Władze portugalskie zapewniają wreszcie, że przedsiębiorstwa świadczące usługi nie wykorzystały żadnych środków na ewentualne działania konkurencyjne, ponieważ wykonywały one wyłącznie czynności zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

| (71) | Portugalia wspomniała również, że termin obowiązywania systemu przejściowego ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy z 2003 r. upłynął w listopadzie 2005 r. i że od tego czasu ośrodki, w których powstają produkty uboczne przejęły na siebie w całości odpowiedzialność, którą wcześniej tymczasowo przejęło za nie państwo. Od listopada 2005 r. podmioty ponoszą wszystkie koszty poprzez wykorzystanie pozostałości przetworzonych na biopaliwo i wywóz mączek. |
| --- | --- |

(71)

Portugalia wspomniała również, że termin obowiązywania systemu przejściowego ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy z 2003 r. upłynął w listopadzie 2005 r. i że od tego czasu ośrodki, w których powstają produkty uboczne przejęły na siebie w całości odpowiedzialność, którą wcześniej tymczasowo przejęło za nie państwo. Od listopada 2005 r. podmioty ponoszą wszystkie koszty poprzez wykorzystanie pozostałości przetworzonych na biopaliwo i wywóz mączek.

| (72) | Podsumowując, władze portugalskie uważają, że spełniono warunki zawarte w mających zastosowanie wytycznych, ponieważ podmioty, w których powstają produkty uboczne zaczęły stopniowo płacić za czynności wynikające z niszczenia produktów ubocznych, za pośrednictwem opłaty. |
| --- | --- |

(72)

Podsumowując, władze portugalskie uważają, że spełniono warunki zawarte w mających zastosowanie wytycznych, ponieważ podmioty, w których powstają produkty uboczne zaczęły stopniowo płacić za czynności wynikające z niszczenia produktów ubocznych, za pośrednictwem opłaty.

IV.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON TRZECICH

| (73) | ETSA przedstawiła swoje uwagi w piśmie z dnia 15 czerwca 2009 r. Grupa ETSA składa się za spółek ITS – Indústria Transformadora de Subprodutos Animais SA i SEBOL – Comércio e Indústria de Sebo SA. Świadczą one w Portugalii usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego należących do kategorii 1, 2 i 3 i wchodzą w skład przedsiębiorstw zatrudnionych przez państwo w celu świadczenia wspomnianych usług w omawianym okresie. W związku z tym ETSA uważana jest za odbiorcę płatności państwa i może być zainteresowana postępowaniem C 3/09. |
| --- | --- |

(73)

ETSA przedstawiła swoje uwagi w piśmie z dnia 15 czerwca 2009 r. Grupa ETSA składa się za spółek ITS – Indústria Transformadora de Subprodutos Animais SA i SEBOL – Comércio e Indústria de Sebo SA. Świadczą one w Portugalii usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego należących do kategorii 1, 2 i 3 i wchodzą w skład przedsiębiorstw zatrudnionych przez państwo w celu świadczenia wspomnianych usług w omawianym okresie. W związku z tym ETSA uważana jest za odbiorcę płatności państwa i może być zainteresowana postępowaniem C 3/09.

| (74) | Na wstępie ETSA przypomina kontekst kryzysu BSE, który zmusił państwo portugalskie do podjęcia środków zapobiegawczych (w tym usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego należących do kategorii 1, 2 i 3) zmierzających do zwalczenia choroby i zmniejszenia ryzyka zakażenia w celu ochrony zdrowia publicznego i środowiska. Przyjęcie tych środków wynika w znacznym stopniu z prawodawstwa wspólnotowego. |
| --- | --- |

(74)

Na wstępie ETSA przypomina kontekst kryzysu BSE, który zmusił państwo portugalskie do podjęcia środków zapobiegawczych (w tym usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego należących do kategorii 1, 2 i 3) zmierzających do zwalczenia choroby i zmniejszenia ryzyka zakażenia w celu ochrony zdrowia publicznego i środowiska. Przyjęcie tych środków wynika w znacznym stopniu z prawodawstwa wspólnotowego.

| (75) | W latach 1998–2005 INGA powierzył usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia odpadów bezpośrednio spółkom ITS i SEBOL. ETSA sygnalizuje, że wszystkie przedsiębiorstwa, które spełniały warunki umożliwiające świadczenie wymaganych usług otrzymały takie same warunki. Do dnia 10 października 2002 r. INGA miał obowiązek korzystania z zatwierdzonych przedsiębiorstw świadczących tego rodzaju usługi i ponosił związane z tym koszty, zgodnie z art. 6 dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98. Parametry obliczania wynagrodzenia ustalono w drodze wspólnego rozporządzenia nr 96/99, a cenę ustalano w zależności od masy surowca. Korekty można było dokonywać w przypadku zmiany warunków świadczenia usług. Cena płacona SEBOL i ITS uwzględniała szacowane koszty świadczenia usługi, w szczególności masę i ilość odpadów zbieranych i poddawanych obróbce, a także wdrożenia i zarządzania systemem zbierania tusz w gospodarstwie, który przewidywał między innymi szybkie zbieranie po komunikacie o śmierci zwierzęcia. |
| --- | --- |

(75)

W latach 1998–2005 INGA powierzył usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia odpadów bezpośrednio spółkom ITS i SEBOL. ETSA sygnalizuje, że wszystkie przedsiębiorstwa, które spełniały warunki umożliwiające świadczenie wymaganych usług otrzymały takie same warunki. Do dnia 10 października 2002 r. INGA miał obowiązek korzystania z zatwierdzonych przedsiębiorstw świadczących tego rodzaju usługi i ponosił związane z tym koszty, zgodnie z art. 6 dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98. Parametry obliczania wynagrodzenia ustalono w drodze wspólnego rozporządzenia nr 96/99, a cenę ustalano w zależności od masy surowca. Korekty można było dokonywać w przypadku zmiany warunków świadczenia usług. Cena płacona SEBOL i ITS uwzględniała szacowane koszty świadczenia usługi, w szczególności masę i ilość odpadów zbieranych i poddawanych obróbce, a także wdrożenia i zarządzania systemem zbierania tusz w gospodarstwie, który przewidywał między innymi szybkie zbieranie po komunikacie o śmierci zwierzęcia.

| (76) | ETSA podkreśla, że chociaż usług nie przydzielano w drodze procedury zamówień publicznych, kwota wynagrodzenia pokrywała odpowiednie koszty, uwzględniając połączone dochody, i pozwalała im zaledwie uzyskiwać rozsądną i słuszną marżę. ETSA wskazuje, że jednak poziom wynagrodzenia zawsze wydawał jej się zgodny z zasadą efektywności, ponieważ cena płacona przez INGA mieściła się w średniej europejskiej cen za równoważne usługi, a ceny płacone do 2005 r. były w rzeczywistości, według ETSA, niższe od cen stosowanych później w identycznych umowach o świadczenie usług zawartych w drodze procedury zamówień publicznych mających na celu ułatwianie ustalania wynagrodzenia w zależności od kryteriów rynkowych. |
| --- | --- |

(76)

ETSA podkreśla, że chociaż usług nie przydzielano w drodze procedury zamówień publicznych, kwota wynagrodzenia pokrywała odpowiednie koszty, uwzględniając połączone dochody, i pozwalała im zaledwie uzyskiwać rozsądną i słuszną marżę. ETSA wskazuje, że jednak poziom wynagrodzenia zawsze wydawał jej się zgodny z zasadą efektywności, ponieważ cena płacona przez INGA mieściła się w średniej europejskiej cen za równoważne usługi, a ceny płacone do 2005 r. były w rzeczywistości, według ETSA, niższe od cen stosowanych później w identycznych umowach o świadczenie usług zawartych w drodze procedury zamówień publicznych mających na celu ułatwianie ustalania wynagrodzenia w zależności od kryteriów rynkowych.

| (77) | Od 2005 r. umowy o świadczenie usług przyznawano w ramach międzynarodowych procedur zamówień publicznych. Ogłoszono trzy zaproszenia do składania ofert: bydło/konie na poziomie krajowym, owce/kozy (południe) i owce/kozy (północ). ITS złożyło ofertę za pośrednictwem zwycięskiego konsorcjum, któremu przyznano zamówienie. Dla trzech wspomnianych elementów zawarto trzy umowy o świadczenie usług. Wśród warunków ETSA przytacza w szczególności zbieranie, przewóz, przetwarzanie i niszczenie odpadów, prowadzenie rejestru oraz stałych i aktualizowanych archiwów dotyczących tych czynności. Kontrole przestrzegania warunków prowadzi IFAP (Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas). |
| --- | --- |

(77)

Od 2005 r. umowy o świadczenie usług przyznawano w ramach międzynarodowych procedur zamówień publicznych. Ogłoszono trzy zaproszenia do składania ofert: bydło/konie na poziomie krajowym, owce/kozy (południe) i owce/kozy (północ). ITS złożyło ofertę za pośrednictwem zwycięskiego konsorcjum, któremu przyznano zamówienie. Dla trzech wspomnianych elementów zawarto trzy umowy o świadczenie usług. Wśród warunków ETSA przytacza w szczególności zbieranie, przewóz, przetwarzanie i niszczenie odpadów, prowadzenie rejestru oraz stałych i aktualizowanych archiwów dotyczących tych czynności. Kontrole przestrzegania warunków prowadzi IFAP (Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas).

| (78) | ETSA podkreśla, że w zawartych umowach ceny zostały określone wcześniej w obiektywny i przejrzysty sposób, z uwzględnieniem tonażu i gatunku zwierząt, których dotyczą. Według ETSA ceny określono na warunkach rynkowych i dają one gwarancję odpowiedniego pokrycia kosztów poniesionych w związku z przestrzeganiem obowiązków świadczenia usługi publicznej, które przewidziano w umowach o świadczenie usług i w związanym z nimi prawodawstwie. |
| --- | --- |

(78)

ETSA podkreśla, że w zawartych umowach ceny zostały określone wcześniej w obiektywny i przejrzysty sposób, z uwzględnieniem tonażu i gatunku zwierząt, których dotyczą. Według ETSA ceny określono na warunkach rynkowych i dają one gwarancję odpowiedniego pokrycia kosztów poniesionych w związku z przestrzeganiem obowiązków świadczenia usługi publicznej, które przewidziano w umowach o świadczenie usług i w związanym z nimi prawodawstwie.

| (79) | Na podstawie tych elementów ETSA stwierdza, że nie korzystała z żadnej pomocy niezgodnej z prawem, a wszystkie środki stanowiły jedynie zgodne z prawem wynagrodzenie za świadczenie usług publicznych. |
| --- | --- |

(79)

Na podstawie tych elementów ETSA stwierdza, że nie korzystała z żadnej pomocy niezgodnej z prawem, a wszystkie środki stanowiły jedynie zgodne z prawem wynagrodzenie za świadczenie usług publicznych.

V.   OCENA ŚRODKA

1.   ISTNIENIE POMOCY ZGODNIE Z ART. 107 UST. 1 TFUE

| (80) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(80)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (81) | Artykuły 107–109 TFUE mają zastosowanie w sektorze wieprzowiny na mocy art. 21 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny (20), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1913/2005 (21). W sektorze wołowiny i cielęciny mają one zastosowanie na mocy art. 40 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (22), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1152/2007 (23). Przed przyjęciem wyżej wymienionego rozporządzenia artykuły miały zastosowanie w tym samym sektorze na mocy art. 24 rozporządzenia Rady (EWG) nr 805/68 (24). W sektorze mięsa baraniego i koziego mają one zastosowanie na mocy art. 22 rozporządzenia Rady (WE) nr 2467/98 z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego (25), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005. W sektorze mięsa drobiowego mają one zastosowanie na mocy art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego (26), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 679/2006 (27). Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (zwane „rozporządzeniem o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (28) uchyliło wymienione rozporządzenia i w art. 180 przewiduje, że przepisy w zakresie pomocy państwa mają zastosowanie do wspomnianych powyżej produktów. |
| --- | --- |

(81)

Artykuły 107–109 TFUE mają zastosowanie w sektorze wieprzowiny na mocy art. 21 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny (20), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1913/2005 (21). W sektorze wołowiny i cielęciny mają one zastosowanie na mocy art. 40 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (22), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1152/2007 (23). Przed przyjęciem wyżej wymienionego rozporządzenia artykuły miały zastosowanie w tym samym sektorze na mocy art. 24 rozporządzenia Rady (EWG) nr 805/68 (24). W sektorze mięsa baraniego i koziego mają one zastosowanie na mocy art. 22 rozporządzenia Rady (WE) nr 2467/98 z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego (25), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005. W sektorze mięsa drobiowego mają one zastosowanie na mocy art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego (26), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 679/2006 (27). Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (zwane „rozporządzeniem o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (28) uchyliło wymienione rozporządzenia i w art. 180 przewiduje, że przepisy w zakresie pomocy państwa mają zastosowanie do wspomnianych powyżej produktów.

| (82) | Jeżeli chodzi o charakter pomocy, to należy go określić na poziomie wszystkich beneficjentów usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia odpadów z ubojni i ich finansowania. Komisja zidentyfikowała następujące kategorie potencjalnych beneficjentów systemu wprowadzonego w Portugalii:






  — | przedsiębiorstwa świadczące usługi zbierania, przewozu i niszczenia przedmiotowego materiału, |
| --- | --- | --- |

(82)

Jeżeli chodzi o charakter pomocy, to należy go określić na poziomie wszystkich beneficjentów usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia odpadów z ubojni i ich finansowania. Komisja zidentyfikowała następujące kategorie potencjalnych beneficjentów systemu wprowadzonego w Portugalii:

—

przedsiębiorstwa świadczące usługi zbierania, przewozu i niszczenia przedmiotowego materiału,

| — | ośrodki dokonujące uboju i zakłady rozbioru, importerzy mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością oraz podmioty wewnątrzwspólnotowe, tj. podmioty/odbiorcy mięsa wołowego i wieprzowego z kością, |
| --- | --- |

—

ośrodki dokonujące uboju i zakłady rozbioru, importerzy mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością oraz podmioty wewnątrzwspólnotowe, tj. podmioty/odbiorcy mięsa wołowego i wieprzowego z kością,

| — | hodowcy. |
| --- | --- |

—

hodowcy.

| (83) | Jeżeli chodzi o ocenę ewentualnej pomocy w czasie, w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja rozróżniła cztery okresy, uwzględniając zastosowanie różnych przepisów wspólnotowych właściwych do analizy ewentualnych środków pomocy. Komisja uwzględniła okresy od 1998 r. do 31 grudnia 1999 r., tj. daty poprzedzającej wejście w życie wytycznych dotyczących pomocy państwa w rolnictwie, od 1 stycznia 2000 r. do 31 grudnia 2002 r., tj. daty poprzedzającej wejście w życie wytycznych w zakresie pomocy państwa związanej z unieszkodliwianiem odpadów z ubojni, z padłymi zwierzętami i z kosztami testów na obecność pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (TSE), od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2006 r., tj. daty poprzedzającej wejście w życie nowych wytycznych dotyczących rolnictwa na lata 2007–2013 (29) i od 1 stycznia 2007 r. do chwili obecnej. |
| --- | --- |

(83)

Jeżeli chodzi o ocenę ewentualnej pomocy w czasie, w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja rozróżniła cztery okresy, uwzględniając zastosowanie różnych przepisów wspólnotowych właściwych do analizy ewentualnych środków pomocy. Komisja uwzględniła okresy od 1998 r. do 31 grudnia 1999 r., tj. daty poprzedzającej wejście w życie wytycznych dotyczących pomocy państwa w rolnictwie, od 1 stycznia 2000 r. do 31 grudnia 2002 r., tj. daty poprzedzającej wejście w życie wytycznych w zakresie pomocy państwa związanej z unieszkodliwianiem odpadów z ubojni, z padłymi zwierzętami i z kosztami testów na obecność pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (TSE), od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2006 r., tj. daty poprzedzającej wejście w życie nowych wytycznych dotyczących rolnictwa na lata 2007–2013 (29) i od 1 stycznia 2007 r. do chwili obecnej.

| (84) | Uwzględniając nowe informacje uzyskane od władz portugalskich, w szczególności dotyczące opisanego powyżej stosowania dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 i różnych sposobów finansowania ewentualnej pomocy, Komisja zmieni nieco rozróżnienie okresów i uwzględni przy ocenie dotyczącej każdej grupy ewentualnych beneficjentów następujące okresy:






  — | od 9 grudnia 1998 r. do 9 października 2002 r., w którym obowiązywał dekret z mocą ustawy nr 393-B/98, |
| --- | --- | --- |

(84)

Uwzględniając nowe informacje uzyskane od władz portugalskich, w szczególności dotyczące opisanego powyżej stosowania dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 i różnych sposobów finansowania ewentualnej pomocy, Komisja zmieni nieco rozróżnienie okresów i uwzględni przy ocenie dotyczącej każdej grupy ewentualnych beneficjentów następujące okresy:

—

od 9 grudnia 1998 r. do 9 października 2002 r., w którym obowiązywał dekret z mocą ustawy nr 393-B/98,

| — | od 10 października 2002 r. do 21 października 2003 r., daty obowiązywania dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 z wyjątkiem załącznika 2, którego stosowanie przedłużono w kontekście systemu przejściowego przewidzianego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, |
| --- | --- |

—

od 10 października 2002 r. do 21 października 2003 r., daty obowiązywania dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 z wyjątkiem załącznika 2, którego stosowanie przedłużono w kontekście systemu przejściowego przewidzianego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003,

| — | od 22 października 2003 r. do listopada 2005 r., daty obowiązywania systemu przejściowego przewidzianego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003. |
| --- | --- |

—

od 22 października 2003 r. do listopada 2005 r., daty obowiązywania systemu przejściowego przewidzianego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003.

1.1.   ISTNIENIE SELEKTYWNEJ KORZYŚCI

| (85) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału, za pomoc uznaje się interwencje, które niezależnie od ich formy mogą uprzywilejowywać przedsiębiorstwa w bezpośredni lub pośredni sposób i które mogą zostać uznane za korzyść, jakiej przedsiębiorstwo będące beneficjentem nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych (30). Ponadto za pomoc uznaje się interwencje, które niezależnie od ich formy, zmniejszają zwykłe obciążenia budżetu przedsiębiorstwa i które przez to, mimo że nie są dotacjami w ścisłym znaczeniu tego słowa, mają taki sam charakter i identyczne skutki (31). |
| --- | --- |

(85)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału, za pomoc uznaje się interwencje, które niezależnie od ich formy mogą uprzywilejowywać przedsiębiorstwa w bezpośredni lub pośredni sposób i które mogą zostać uznane za korzyść, jakiej przedsiębiorstwo będące beneficjentem nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych (30). Ponadto za pomoc uznaje się interwencje, które niezależnie od ich formy, zmniejszają zwykłe obciążenia budżetu przedsiębiorstwa i które przez to, mimo że nie są dotacjami w ścisłym znaczeniu tego słowa, mają taki sam charakter i identyczne skutki (31).

1.1.1.   
  Selektywna korzyść dla przedsiębiorstw świadczących usługi

| (86) | Komisja stwierdza, że działalność polegająca na zbieraniu, przewozie, przetwarzaniu i niszczeniu przedmiotowego materiału jest działalnością gospodarczą, ponieważ polega na świadczeniu usług w zamian za wynagrodzenie i na rynku wspólnotowym może ją wykonywać wiele podmiotów gospodarczych. Stwierdzenia te znajdują oparcie w szczególności w informacjach przekazanych przez ETSA i przytoczonych w motywie 73 i kolejnych niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(86)

Komisja stwierdza, że działalność polegająca na zbieraniu, przewozie, przetwarzaniu i niszczeniu przedmiotowego materiału jest działalnością gospodarczą, ponieważ polega na świadczeniu usług w zamian za wynagrodzenie i na rynku wspólnotowym może ją wykonywać wiele podmiotów gospodarczych. Stwierdzenia te znajdują oparcie w szczególności w informacjach przekazanych przez ETSA i przytoczonych w motywie 73 i kolejnych niniejszej decyzji.

| (87) | Jeżeli chodzi o wspomnianą działalność gospodarczą, władze portugalskie twierdzą, że przedsiębiorstwa świadczące przedmiotowe usługi wykonywały działania w zakresie usług użyteczności publicznej uzasadnione względami zdrowia publicznego i ochrony środowiska. Portugalia podkreśliła w tym kontekście swoją szczególną sytuację związaną z kryzysem BSE. W związku z tym Portugalia kładzie nacisk na fakt, że wszystkie środki podjęto w celu sprostania sytuacji nadzwyczajnej zagrażającej zdrowiu publicznemu. Administracja portugalska dążyła zatem do umożliwienia natychmiastowego wdrożenia środków do czasu zorganizowania się podmiotów w celu samodzielnego wykonywania tych zadań, pozostając pod kontrolą państwa (zob. motywy 21 i 59 niniejszej decyzji). |
| --- | --- |

(87)

Jeżeli chodzi o wspomnianą działalność gospodarczą, władze portugalskie twierdzą, że przedsiębiorstwa świadczące przedmiotowe usługi wykonywały działania w zakresie usług użyteczności publicznej uzasadnione względami zdrowia publicznego i ochrony środowiska. Portugalia podkreśliła w tym kontekście swoją szczególną sytuację związaną z kryzysem BSE. W związku z tym Portugalia kładzie nacisk na fakt, że wszystkie środki podjęto w celu sprostania sytuacji nadzwyczajnej zagrażającej zdrowiu publicznemu. Administracja portugalska dążyła zatem do umożliwienia natychmiastowego wdrożenia środków do czasu zorganizowania się podmiotów w celu samodzielnego wykonywania tych zadań, pozostając pod kontrolą państwa (zob. motywy 21 i 59 niniejszej decyzji).

| (88) | ETSA zauważa w swoich uwagach, że nie korzystała z żadnej pomocy niezgodnej z prawem, a wszystkie fundusze stanowiły jedynie zgodne z prawem wynagrodzenie za świadczenie usług publicznych (zob. motyw 79 niniejszej decyzji). |
| --- | --- |

(88)

ETSA zauważa w swoich uwagach, że nie korzystała z żadnej pomocy niezgodnej z prawem, a wszystkie fundusze stanowiły jedynie zgodne z prawem wynagrodzenie za świadczenie usług publicznych (zob. motyw 79 niniejszej decyzji).

| (89) | Z wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Altmark (32) wynika, że subwencje publiczne mające na celu umożliwienie działalności w zakresie usług publicznych nie wchodzą w zakres stosowania art. 107 TFUE w zakresie, w jakim takie subwencje należy uważać za rekompensatę za usługi świadczone przez przedsiębiorstwa będące beneficjentami w celu wykonania zobowiązań do świadczenia usług publicznych. Trybunał przewiduje jednak spełnienie następujących przesłanek:






  — | po pierwsze, przedsiębiorstwu będącemu beneficjentem musiało zostać powierzone wykonanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych i zobowiązania te zostały jasno określone, |
| --- | --- | --- |

(89)

Z wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Altmark (32) wynika, że subwencje publiczne mające na celu umożliwienie działalności w zakresie usług publicznych nie wchodzą w zakres stosowania art. 107 TFUE w zakresie, w jakim takie subwencje należy uważać za rekompensatę za usługi świadczone przez przedsiębiorstwa będące beneficjentami w celu wykonania zobowiązań do świadczenia usług publicznych. Trybunał przewiduje jednak spełnienie następujących przesłanek:

—

po pierwsze, przedsiębiorstwu będącemu beneficjentem musiało zostać powierzone wykonanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych i zobowiązania te zostały jasno określone,

| — | po drugie, parametry, na podstawie których obliczona jest rekompensata, zostały wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób, |
| --- | --- |

—

po drugie, parametry, na podstawie których obliczona jest rekompensata, zostały wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób,

| — | po trzecie, rekompensata nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań do świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi dochodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań, |
| --- | --- |

—

po trzecie, rekompensata nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań do świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi dochodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań,

| — | po czwarte, jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych, nie został w danym przypadku dokonany w ramach procedury zamówień publicznych, wysokość koniecznej rekompensaty została ustalona na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i odpowiednio do tego wyposażone, by móc uczynić zadość wymogom stawianym usługom publicznym, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi dochodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań. |
| --- | --- |

—

po czwarte, jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych, nie został w danym przypadku dokonany w ramach procedury zamówień publicznych, wysokość koniecznej rekompensaty została ustalona na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i odpowiednio do tego wyposażone, by móc uczynić zadość wymogom stawianym usługom publicznym, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi dochodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań.

| (90) | Zastosowanie orzecznictwa w sprawie Altmark w niniejszym przypadku prowadzi Komisję do następujących wniosków: |
| --- | --- |

(90)

Zastosowanie orzecznictwa w sprawie Altmark w niniejszym przypadku prowadzi Komisję do następujących wniosków:

a)   Rzeczywista usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 106 ust. 2 TFUE

| (91) | Przede wszystkim należy zbadać, czy w niniejszym przypadku występuje rzeczywista usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 106 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

(91)

Przede wszystkim należy zbadać, czy w niniejszym przypadku występuje rzeczywista usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 106 ust. 2 TFUE.

| (92) | Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wynika, że z wyjątkiem sektorów, w których daną kwestię regulują przepisy wspólnotowe, państwa członkowskie dysponują szerokim marginesem uznania w kwestii charakteru usług, które można uznać za świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Zadaniem Komisji jest wówczas czuwanie, aby margines uznania stosowano bez popełniania oczywistych błędów, jeżeli chodzi o określanie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

(92)

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wynika, że z wyjątkiem sektorów, w których daną kwestię regulują przepisy wspólnotowe, państwa członkowskie dysponują szerokim marginesem uznania w kwestii charakteru usług, które można uznać za świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Zadaniem Komisji jest wówczas czuwanie, aby margines uznania stosowano bez popełniania oczywistych błędów, jeżeli chodzi o określanie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.

| (93) | Od lat 90. XX w. u ludzi i u zwierząt stwierdzano pojawianie się kilku pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE). Od 1996 r. gromadzono dowody świadczące o podobieństwie czynnika BSE (gąbczastej encefalopatii bydła) i nowej odmiany choroby Creutzfeldta-Jakoba. Od 1990 r. Komisja przyjęła szereg środków mających chronić zdrowie ludzi i zwierząt przed ryzykiem BSE. Wspomniane środki opierają się na środkach bezpieczeństwa zawartych w dyrektywach dotyczących środków sanitarnych i środowiskowych. Na mocy decyzji 2000/766/WE państwa członkowskie zostały zobowiązane do dopilnowania, aby odpady zwierzęce w rozumieniu dyrektywy 90/667/EWG (33) zbierano, przewożono, przetwarzano, przechowywano i unieszkodliwiano zgodnie ze wspomnianą dyrektywą, decyzją Komisji 97/735/WE (34) i decyzją Rady 1999/534/WE (35). W tym kontekście w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002 ustanowiono przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi i przewidziano spoczywający na państwach członkowskich obowiązek podjęcia odpowiednich przygotowań oraz zapewnienia infrastruktury wystarczającej do zbierania, przewozu i unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. |
| --- | --- |

(93)

Od lat 90. XX w. u ludzi i u zwierząt stwierdzano pojawianie się kilku pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE). Od 1996 r. gromadzono dowody świadczące o podobieństwie czynnika BSE (gąbczastej encefalopatii bydła) i nowej odmiany choroby Creutzfeldta-Jakoba. Od 1990 r. Komisja przyjęła szereg środków mających chronić zdrowie ludzi i zwierząt przed ryzykiem BSE. Wspomniane środki opierają się na środkach bezpieczeństwa zawartych w dyrektywach dotyczących środków sanitarnych i środowiskowych. Na mocy decyzji 2000/766/WE państwa członkowskie zostały zobowiązane do dopilnowania, aby odpady zwierzęce w rozumieniu dyrektywy 90/667/EWG (33) zbierano, przewożono, przetwarzano, przechowywano i unieszkodliwiano zgodnie ze wspomnianą dyrektywą, decyzją Komisji 97/735/WE (34) i decyzją Rady 1999/534/WE (35). W tym kontekście w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002 ustanowiono przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi i przewidziano spoczywający na państwach członkowskich obowiązek podjęcia odpowiednich przygotowań oraz zapewnienia infrastruktury wystarczającej do zbierania, przewozu i unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

| (94) | Ponieważ Trybunał uznał, że zagospodarowanie niektórych odpadów może być przedmiotem usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym (36) i uwzględniając wspomnianą powyżej szczególną sytuację kryzysu BSE, Komisja nie wnosi sprzeciwu wobec charakteru usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym, jaki władze portugalskie chciały nadać działalności w zakresie zbierania i późniejszego niszczenia tusz i innych odpadów zwierzęcych niezdatnych do spożycia w latach 1999–2005, w których państwo portugalskie było całkowicie (1999–2003) lub częściowo (2003–2005) odpowiedzialne za wspomniane czynności. Chodzi o decyzję uzasadnioną względami zdrowia publicznego i ochrony środowiska i z tego względu wchodzi ona w zakres pojęcia ogólny interes gospodarczy w rozumieniu art. 106 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

(94)

Ponieważ Trybunał uznał, że zagospodarowanie niektórych odpadów może być przedmiotem usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym (36) i uwzględniając wspomnianą powyżej szczególną sytuację kryzysu BSE, Komisja nie wnosi sprzeciwu wobec charakteru usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym, jaki władze portugalskie chciały nadać działalności w zakresie zbierania i późniejszego niszczenia tusz i innych odpadów zwierzęcych niezdatnych do spożycia w latach 1999–2005, w których państwo portugalskie było całkowicie (1999–2003) lub częściowo (2003–2005) odpowiedzialne za wspomniane czynności. Chodzi o decyzję uzasadnioną względami zdrowia publicznego i ochrony środowiska i z tego względu wchodzi ona w zakres pojęcia ogólny interes gospodarczy w rozumieniu art. 106 ust. 2 TFUE.

b)   Wykonywanie obowiązku świadczenia usługi publicznej

| (95) | Wyrok w sprawie Altmark wymaga mandatu w formie jednego aktu urzędowego lub kilku aktów urzędowych prawnie wiążących w prawie krajowym. Jeżeli chodzi o pierwszy warunek postawiony w wyroku w sprawie Altmark stwierdza się, że zbieranie, przewóz, przetwarzanie i niszczenie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego niezdatnych do spożycia przez ludzi ustanowiono w Portugalii jako obowiązkowe na mocy dekretu z mocą ustawy nr 393 B/98 i dekretu z mocą ustawy nr 244/93. Artykuł 6 dekretu z mocą ustawy nr 393 B/98 przewiduje, że INGA, który odpowiada za zbieranie, przetwarzanie i niszczenie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego niezdatnych do spożycia, wybiera przedsiębiorstwa odpowiedzialne za świadczenie tych usług. We wspólnym rozporządzeniu nr 95/99 ustalono wcześniej parametry, zgodnie z którymi obliczano wynagrodzenie za świadczenie usług publicznych, jak również inne obowiązki związane ze świadczeniem usług, takie jak spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek zbierania wszystkich produktów ubocznych na całym terytorium kraju zgodnie z przewidzianymi w prawodawstwie normami sanitarnymi i technicznymi. |
| --- | --- |

(95)

Wyrok w sprawie Altmark wymaga mandatu w formie jednego aktu urzędowego lub kilku aktów urzędowych prawnie wiążących w prawie krajowym. Jeżeli chodzi o pierwszy warunek postawiony w wyroku w sprawie Altmark stwierdza się, że zbieranie, przewóz, przetwarzanie i niszczenie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego niezdatnych do spożycia przez ludzi ustanowiono w Portugalii jako obowiązkowe na mocy dekretu z mocą ustawy nr 393 B/98 i dekretu z mocą ustawy nr 244/93. Artykuł 6 dekretu z mocą ustawy nr 393 B/98 przewiduje, że INGA, który odpowiada za zbieranie, przetwarzanie i niszczenie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego niezdatnych do spożycia, wybiera przedsiębiorstwa odpowiedzialne za świadczenie tych usług. We wspólnym rozporządzeniu nr 95/99 ustalono wcześniej parametry, zgodnie z którymi obliczano wynagrodzenie za świadczenie usług publicznych, jak również inne obowiązki związane ze świadczeniem usług, takie jak spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek zbierania wszystkich produktów ubocznych na całym terytorium kraju zgodnie z przewidzianymi w prawodawstwie normami sanitarnymi i technicznymi.

| (96) | Władze portugalskie utrzymują, że obowiązki przedsiębiorstw świadczących usługi określono wyraźnie w umowach o świadczenie usług. Jako przykład przedstawiły Komisji umowę o świadczenie usług z 2003 r. zawartą zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 393 B/98. |
| --- | --- |

(96)

Władze portugalskie utrzymują, że obowiązki przedsiębiorstw świadczących usługi określono wyraźnie w umowach o świadczenie usług. Jako przykład przedstawiły Komisji umowę o świadczenie usług z 2003 r. zawartą zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 393 B/98.

| (97) | Komisja stwierdza, że obowiązki przedsiębiorstwa świadczącego usługi określono wyraźnie w umowie o świadczenie usług, którą władze portugalskie przekazały Komisji. Uwzględniając przepisy dekretu z mocą ustawy nr 393 B/98 i wspólnego rozporządzenia, a także przekazanej w charakterze przykładu umowy o świadczenie usług, Komisja stwierdza, że spełniono pierwszy warunek z orzecznictwa w sprawie Altmark. |
| --- | --- |

(97)

Komisja stwierdza, że obowiązki przedsiębiorstwa świadczącego usługi określono wyraźnie w umowie o świadczenie usług, którą władze portugalskie przekazały Komisji. Uwzględniając przepisy dekretu z mocą ustawy nr 393 B/98 i wspólnego rozporządzenia, a także przekazanej w charakterze przykładu umowy o świadczenie usług, Komisja stwierdza, że spełniono pierwszy warunek z orzecznictwa w sprawie Altmark.

c)   Parametry określone wcześniej w obiektywny i przejrzysty sposób

| (98) | Jeżeli chodzi o drugi warunek, Komisja stwierdza na podstawie informacji, którymi dysponuje, że parametry, na podstawie których oblicza się rekompensatę, zostały wcześniej określone w obiektywny i przejrzysty sposób. Przedstawione przez władze portugalskie wspólne rozporządzenia przewidują metodę obliczania i koszty kwalifikowalne (zob. motyw 26 niniejszej decyzji). Dane te weryfikowano regularnie w odniesieniu do lat poprzednich. Od 2005 r. przeprowadzano procedury zamówień publicznych. Biorąc pod uwagę posiadane informacje, Komisja stwierdza, że spełniono drugi warunek z orzecznictwa w sprawie Altmark. |
| --- | --- |

(98)

Jeżeli chodzi o drugi warunek, Komisja stwierdza na podstawie informacji, którymi dysponuje, że parametry, na podstawie których oblicza się rekompensatę, zostały wcześniej określone w obiektywny i przejrzysty sposób. Przedstawione przez władze portugalskie wspólne rozporządzenia przewidują metodę obliczania i koszty kwalifikowalne (zob. motyw 26 niniejszej decyzji). Dane te weryfikowano regularnie w odniesieniu do lat poprzednich. Od 2005 r. przeprowadzano procedury zamówień publicznych. Biorąc pod uwagę posiadane informacje, Komisja stwierdza, że spełniono drugi warunek z orzecznictwa w sprawie Altmark.

d)   Rekompensata niezbędna do pokrycia kosztów usług

| (99) | Jeżeli chodzi o warunek trzeci, władze portugalskie i strona trzecia stwierdziły, że rekompensata nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań do świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi dochodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań. |
| --- | --- |

(99)

Jeżeli chodzi o warunek trzeci, władze portugalskie i strona trzecia stwierdziły, że rekompensata nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań do świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi dochodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań.

| (100) | Kilkakrotnie, w szczególności podczas wszczęcia postępowania wyjaśniającego, Komisja zwracała się do władz portugalskich o dostarczenie szczegółów dotyczących metody dokonywania obliczeń rzeczywistego kosztu ekonomicznego usług. Władze portugalskie dostarczyły dokumenty przedstawiające koszty poniesione w każdym roku przez usługodawców w latach 1999–2005 i porównały je z kwotami wypłaconymi usługodawcom przez INGA z tytułu wykonania usług. Dokumenty te pokazują, że rekompensata wypłacona przez INGA przedsiębiorstwom świadczącym usługi nie przekraczała kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w związku z wykonaniem usługi. Przekazane dokumenty pokazują, że w rekompensacie uwzględniono również zysk wynoszący 30–39,5 % w zależności od roku (zob. motyw 62 niniejszej decyzji). |
| --- | --- |

(100)

Kilkakrotnie, w szczególności podczas wszczęcia postępowania wyjaśniającego, Komisja zwracała się do władz portugalskich o dostarczenie szczegółów dotyczących metody dokonywania obliczeń rzeczywistego kosztu ekonomicznego usług. Władze portugalskie dostarczyły dokumenty przedstawiające koszty poniesione w każdym roku przez usługodawców w latach 1999–2005 i porównały je z kwotami wypłaconymi usługodawcom przez INGA z tytułu wykonania usług. Dokumenty te pokazują, że rekompensata wypłacona przez INGA przedsiębiorstwom świadczącym usługi nie przekraczała kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w związku z wykonaniem usługi. Przekazane dokumenty pokazują, że w rekompensacie uwzględniono również zysk wynoszący 30–39,5 % w zależności od roku (zob. motyw 62 niniejszej decyzji).

| (101) | Władze portugalskie zapewniły, że środki nie mogły zostać wykorzystane do ewentualnej konkurencyjnej działalności, którą przedsiębiorstwa mogłyby prowadzić (subsydiowanie skrośne), ponieważ wybrani usługodawcy nie prowadzili innej działalności. |
| --- | --- |

(101)

Władze portugalskie zapewniły, że środki nie mogły zostać wykorzystane do ewentualnej konkurencyjnej działalności, którą przedsiębiorstwa mogłyby prowadzić (subsydiowanie skrośne), ponieważ wybrani usługodawcy nie prowadzili innej działalności.

| (102) | Jednak mając na uwadze informacje przedstawione przez władze portugalskie, Komisja stwierdza, że nie może z nich wywnioskować, że uwzględniony zysk jest „rozsądny” w rozumieniu orzecznictwa w sprawie Altmark. |
| --- | --- |

(102)

Jednak mając na uwadze informacje przedstawione przez władze portugalskie, Komisja stwierdza, że nie może z nich wywnioskować, że uwzględniony zysk jest „rozsądny” w rozumieniu orzecznictwa w sprawie Altmark.

| (103) | ETSA stwierdziła w swoich uwagach, że wynagrodzenie za świadczone usługi w odpowiedni sposób odzwierciedla poniesione koszty, dając marżę, która nie wiązała się z żadną szczególną korzyścią i że w okresie poprzedzającym rok 2005 poziom wynagrodzenia za świadczenie usług publicznych odpowiadał średniej europejskiej i był niższy od poziomu wynagrodzenia określonego w umowie o świadczenie usług publicznych przyznawanej w wyniku przeprowadzenia procedury zamówień publicznych. |
| --- | --- |

(103)

ETSA stwierdziła w swoich uwagach, że wynagrodzenie za świadczone usługi w odpowiedni sposób odzwierciedla poniesione koszty, dając marżę, która nie wiązała się z żadną szczególną korzyścią i że w okresie poprzedzającym rok 2005 poziom wynagrodzenia za świadczenie usług publicznych odpowiadał średniej europejskiej i był niższy od poziomu wynagrodzenia określonego w umowie o świadczenie usług publicznych przyznawanej w wyniku przeprowadzenia procedury zamówień publicznych.

| (104) | W tej kwestii Komisja stwierdza, że ani władze portugalskie, ani strona trzecia nie dostarczyły dokumentów na poparcie tych twierdzeń. |
| --- | --- |

(104)

W tej kwestii Komisja stwierdza, że ani władze portugalskie, ani strona trzecia nie dostarczyły dokumentów na poparcie tych twierdzeń.

| (105) | Komisja nie może zatem stwierdzić, że w niniejszym przypadku spełniono trzecie kryterium wyroku w sprawie Altmark. |
| --- | --- |

(105)

Komisja nie może zatem stwierdzić, że w niniejszym przypadku spełniono trzecie kryterium wyroku w sprawie Altmark.

e)   Ocena kosztów przeciętnego przedsiębiorstwa

| (106) | Zważywszy że przed 2005 r. przedsiębiorstwa świadczące usługi nie były wybierane w ramach procedury zamówień publicznych, wyrok w sprawie Altmark wymaga oceny porównawczej z kosztami przeciętnego przedsiębiorstwa. Władze portugalskie nie dostarczyły elementów dowodzących, że oceny kosztów dokonano na podstawie oceny kosztów przeciętnego przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(106)

Zważywszy że przed 2005 r. przedsiębiorstwa świadczące usługi nie były wybierane w ramach procedury zamówień publicznych, wyrok w sprawie Altmark wymaga oceny porównawczej z kosztami przeciętnego przedsiębiorstwa. Władze portugalskie nie dostarczyły elementów dowodzących, że oceny kosztów dokonano na podstawie oceny kosztów przeciętnego przedsiębiorstwa.

| (107) | Komisja stwierdza zatem, że w niniejszym przypadku nie spełniono czterech kryteriów z orzecznictwa w sprawie Altmark i nie można wykluczyć możliwości istnienia korzyści dla przedsiębiorstw świadczących usługi w okresie od wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 do roku 2005, kiedy skończono stosować system przejściowy ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003. |
| --- | --- |

(107)

Komisja stwierdza zatem, że w niniejszym przypadku nie spełniono czterech kryteriów z orzecznictwa w sprawie Altmark i nie można wykluczyć możliwości istnienia korzyści dla przedsiębiorstw świadczących usługi w okresie od wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 do roku 2005, kiedy skończono stosować system przejściowy ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003.

| (108) | Płatności ze środków publicznych dokonuje się na rzecz określonych przedsiębiorstw, a mianowicie przedsiębiorstw odpowiedzialnych za usługi. Przedmiotowy środek można zatem uważać za szczególny. |
| --- | --- |

(108)

Płatności ze środków publicznych dokonuje się na rzecz określonych przedsiębiorstw, a mianowicie przedsiębiorstw odpowiedzialnych za usługi. Przedmiotowy środek można zatem uważać za szczególny.

| (109) | W związku z tym Komisja stwierdza, że nie można wykluczyć selektywnej korzyści dla usługodawców w latach 1998–2005, kiedy skończono stosować system przejściowy ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003. |
| --- | --- |

(109)

W związku z tym Komisja stwierdza, że nie można wykluczyć selektywnej korzyści dla usługodawców w latach 1998–2005, kiedy skończono stosować system przejściowy ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003.

1.1.2.   
  Selektywna korzyść dla ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością

| (110) | W sprawie GEMO (37) Trybunał Sprawiedliwości uznał, że fakt, iż działalność związana ze zbieraniem i unieszkodliwianiem zwłok zwierzęcych i odpadów poubojowych, której beneficjentami są rzeźnie i hodowcy, wykonywana była przez przedsiębiorstwa prywatne, nie może podważyć ewentualnego zakwalifikowania jej jako pomocy państwa, ponieważ przepisy regulujące wspomnianą działalność zostały ustanowione przez władze publiczne. |
| --- | --- |

(110)

W sprawie GEMO (37) Trybunał Sprawiedliwości uznał, że fakt, iż działalność związana ze zbieraniem i unieszkodliwianiem zwłok zwierzęcych i odpadów poubojowych, której beneficjentami są rzeźnie i hodowcy, wykonywana była przez przedsiębiorstwa prywatne, nie może podważyć ewentualnego zakwalifikowania jej jako pomocy państwa, ponieważ przepisy regulujące wspomnianą działalność zostały ustanowione przez władze publiczne.

| (111) | W niniejszym przypadku władze portugalskie ustanowiły również przepisy regulujące działalność i jej finansowanie, ustanowione na mocy dekretów z mocą ustawy nr 393 B/98, 197/2002 i 244/2003. Na tym etapie Komisja stwierdza, że taką działalność można przypisać państwu. |
| --- | --- |

(111)

W niniejszym przypadku władze portugalskie ustanowiły również przepisy regulujące działalność i jej finansowanie, ustanowione na mocy dekretów z mocą ustawy nr 393 B/98, 197/2002 i 244/2003. Na tym etapie Komisja stwierdza, że taką działalność można przypisać państwu.

| (112) | W sprawie GEMO Trybunał sprecyzował, że obciążenie finansowe wynikające z unieszkodliwiania zwłok zwierzęcych i odpadów poubojowych należy uważać za koszt wynikający z działalności gospodarczej hodowców i rzeźni (38). Trybunał stwierdził zatem, że art. 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że system zapewniający hodowcom i rzeźniom bezpłatne zbieranie i unieszkodliwianie zwłok zwierzęcych i odpadów poubojowych należy uznać za pomoc państwa na rzecz rolników i rzeźni. |
| --- | --- |

(112)

W sprawie GEMO Trybunał sprecyzował, że obciążenie finansowe wynikające z unieszkodliwiania zwłok zwierzęcych i odpadów poubojowych należy uważać za koszt wynikający z działalności gospodarczej hodowców i rzeźni (38). Trybunał stwierdził zatem, że art. 107 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że system zapewniający hodowcom i rzeźniom bezpłatne zbieranie i unieszkodliwianie zwłok zwierzęcych i odpadów poubojowych należy uznać za pomoc państwa na rzecz rolników i rzeźni.

| (113) | W niniejszym przypadku można uznać, że unieszkodliwianie zwłok zwierzęcych i odpadów z ubojni wiąże się z kosztami wynikającymi z działalności nie tylko w przypadku ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, ale także w przypadku importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością. Komisja uważa, że opisane finansowanie kosztów zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu z dotacji budżetowych państwa przed wejściem w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 doprowadziło do zwolnienia korzystających z tej usługi z opłaty wynikającej z ich działalności. |
| --- | --- |

(113)

W niniejszym przypadku można uznać, że unieszkodliwianie zwłok zwierzęcych i odpadów z ubojni wiąże się z kosztami wynikającymi z działalności nie tylko w przypadku ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, ale także w przypadku importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością. Komisja uważa, że opisane finansowanie kosztów zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu z dotacji budżetowych państwa przed wejściem w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 doprowadziło do zwolnienia korzystających z tej usługi z opłaty wynikającej z ich działalności.

| (114) | Komisja stwierdza, że w okresie poprzedzającym nałożenie opłaty parafiskalnej występuje korzyść. |
| --- | --- |

(114)

Komisja stwierdza, że w okresie poprzedzającym nałożenie opłaty parafiskalnej występuje korzyść.

| (115) | Jeżeli chodzi o okres po wejściu w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, opisane powyżej działania finansowane były z opłaty parafiskalnej wprowadzonej na mocy dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i zmienionej na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 Zgodnie z systemem określonym w dekrecie z mocą ustawy nr 197/2002 z uiszczania opłaty zwolniono ośrodki dokonujące uboju zapewniające zbieranie, przewóz, przetwarzanie i niszczenie wszystkich omawianych produktów ubocznych z wyjątkiem SRM, we własnych pomieszczeniach lub w zakładach rozbioru, które stworzyły warunki zapewniające autonomię w zakresie przetwarzania własnych produktów ubocznych (zob. pkt 2 załącznika 2 do dekretu z mocą ustawy nr 197/2002), jak również importerów i podmioty wewnątrzwspólnotowe zajmujące się mięsem bez kości, które nie uzyskują produktów ubocznych podlegających obowiązkowej obróbce na mocy prawodawstwa wspólnotowego i krajowego. W dekrecie z mocą ustawy nr 244/2003 przewidziano zwolnienie wyżej wymienionych podmiotów pod warunkiem zatwierdzenia planu niszczenia lub utylizacji zgodnie ze szczególnymi warunkami wymaganymi dla poszczególnych kategorii materiałów. |
| --- | --- |

(115)

Jeżeli chodzi o okres po wejściu w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, opisane powyżej działania finansowane były z opłaty parafiskalnej wprowadzonej na mocy dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i zmienionej na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 Zgodnie z systemem określonym w dekrecie z mocą ustawy nr 197/2002 z uiszczania opłaty zwolniono ośrodki dokonujące uboju zapewniające zbieranie, przewóz, przetwarzanie i niszczenie wszystkich omawianych produktów ubocznych z wyjątkiem SRM, we własnych pomieszczeniach lub w zakładach rozbioru, które stworzyły warunki zapewniające autonomię w zakresie przetwarzania własnych produktów ubocznych (zob. pkt 2 załącznika 2 do dekretu z mocą ustawy nr 197/2002), jak również importerów i podmioty wewnątrzwspólnotowe zajmujące się mięsem bez kości, które nie uzyskują produktów ubocznych podlegających obowiązkowej obróbce na mocy prawodawstwa wspólnotowego i krajowego. W dekrecie z mocą ustawy nr 244/2003 przewidziano zwolnienie wyżej wymienionych podmiotów pod warunkiem zatwierdzenia planu niszczenia lub utylizacji zgodnie ze szczególnymi warunkami wymaganymi dla poszczególnych kategorii materiałów.

| (116) | Aby móc ocenić, czy istnieje korzyść dla ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością, należy sprawdzić, w jakim stopniu wkład pochodzący z opłaty odpowiada rzeczywistemu kosztowi ekonomicznemu usług świadczonych przez podmioty świadczące usługi zbierania. |
| --- | --- |

(116)

Aby móc ocenić, czy istnieje korzyść dla ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością, należy sprawdzić, w jakim stopniu wkład pochodzący z opłaty odpowiada rzeczywistemu kosztowi ekonomicznemu usług świadczonych przez podmioty świadczące usługi zbierania.

| (117) | Komisja zauważa, że w piśmie z dnia 20 stycznia 2003 r. władze portugalskie oświadczyły, iż opłaty przewidziane w załącznikach 1 i 2 do dekretu z mocą ustawy nr 197/2002, jak również opłatę przewidzianą w art. 2 ust. 2 w przypadku SRM obliczono na podstawie rzeczywistych kosztów usług, które miały zostać wykonane, uwzględniając charakter produktów ubocznych uzyskiwanych z każdego gatunku zwierząt i fakt, czy ich to dotyczy. |
| --- | --- |

(117)

Komisja zauważa, że w piśmie z dnia 20 stycznia 2003 r. władze portugalskie oświadczyły, iż opłaty przewidziane w załącznikach 1 i 2 do dekretu z mocą ustawy nr 197/2002, jak również opłatę przewidzianą w art. 2 ust. 2 w przypadku SRM obliczono na podstawie rzeczywistych kosztów usług, które miały zostać wykonane, uwzględniając charakter produktów ubocznych uzyskiwanych z każdego gatunku zwierząt i fakt, czy ich to dotyczy.

| (118) | Zdaniem władz portugalskich finansowanie to przypomina pod każdym względem rekompensatę z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej dokonaną przez użytkowników. Kwoty płacone przez podmioty objęte opłatą nie byłyby w żadnym stopniu ryczałtowe, a wprost proporcjonalne do ilości odpadów faktycznie przekazanych podmiotowi świadczącemu usługi publiczne i do rzeczywistego kosztu unieszkodliwienia tych odpadów. |
| --- | --- |

(118)

Zdaniem władz portugalskich finansowanie to przypomina pod każdym względem rekompensatę z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej dokonaną przez użytkowników. Kwoty płacone przez podmioty objęte opłatą nie byłyby w żadnym stopniu ryczałtowe, a wprost proporcjonalne do ilości odpadów faktycznie przekazanych podmiotowi świadczącemu usługi publiczne i do rzeczywistego kosztu unieszkodliwienia tych odpadów.

| (119) | Na poparcie tych twierdzeń władze portugalskie przedstawiły dane liczbowe za rok 2003, porównując rzeczywiste koszty ekonomiczne świadczonych usług i wkład pochodzący z odpowiedniej opłaty. Dla pozostałej części roku 2002, po wejściu w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 w październiku 2002 r., władze portugalskie nie dostarczyły danych liczbowych dotyczących dochodów wynikających z pobrania opłaty. |
| --- | --- |

(119)

Na poparcie tych twierdzeń władze portugalskie przedstawiły dane liczbowe za rok 2003, porównując rzeczywiste koszty ekonomiczne świadczonych usług i wkład pochodzący z odpowiedniej opłaty. Dla pozostałej części roku 2002, po wejściu w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 w październiku 2002 r., władze portugalskie nie dostarczyły danych liczbowych dotyczących dochodów wynikających z pobrania opłaty.

| (120) | W odniesieniu do lat 2004 i 2005 władze portugalskie przekazały dane liczbowe dotyczące kosztów wykonanych czynności, ale nie dochodu z opłaty nałożonej na podmioty gospodarcze, których plany niszczenia i utylizacji nie zostały jeszcze zatwierdzone i które, z tego względu, były zobowiązane do uiszczenia opłaty ustanowionej na mocy systemu przejściowego określonego w dekrecie z mocą ustawy nr 244/2003. |
| --- | --- |

(120)

W odniesieniu do lat 2004 i 2005 władze portugalskie przekazały dane liczbowe dotyczące kosztów wykonanych czynności, ale nie dochodu z opłaty nałożonej na podmioty gospodarcze, których plany niszczenia i utylizacji nie zostały jeszcze zatwierdzone i które, z tego względu, były zobowiązane do uiszczenia opłaty ustanowionej na mocy systemu przejściowego określonego w dekrecie z mocą ustawy nr 244/2003.

| (121) | W odniesieniu do lat 2002, 2004 i 2005 Komisja nie może, na podstawie dokumentów dostarczonych przez władze portugalskie, stwierdzić, że wkład podmiotów objętych opłatą jest wprost proporcjonalny do ilości odpadów faktycznie przekazanych podmiotom świadczącym usługi zbierania i do rzeczywistego kosztu zniszczenia tych odpadów. |
| --- | --- |

(121)

W odniesieniu do lat 2002, 2004 i 2005 Komisja nie może, na podstawie dokumentów dostarczonych przez władze portugalskie, stwierdzić, że wkład podmiotów objętych opłatą jest wprost proporcjonalny do ilości odpadów faktycznie przekazanych podmiotom świadczącym usługi zbierania i do rzeczywistego kosztu zniszczenia tych odpadów.

| (122) | Komisja stwierdza, że w odniesieniu do roku 2003 nie występuje korzyść, ponieważ wkład osób zobowiązanych do uiszczenia opłaty był wprost proporcjonalny do kosztów związanych z odebranymi usługami. |
| --- | --- |

(122)

Komisja stwierdza, że w odniesieniu do roku 2003 nie występuje korzyść, ponieważ wkład osób zobowiązanych do uiszczenia opłaty był wprost proporcjonalny do kosztów związanych z odebranymi usługami.

| (123) | Komisja nie może natomiast wykluczyć istnienia korzyści dla ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością zobowiązanych do uiszczenia opłaty od października 2002 r. do 1 stycznia 2003 r. oraz w latach 2004 i 2005. |
| --- | --- |

(123)

Komisja nie może natomiast wykluczyć istnienia korzyści dla ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością zobowiązanych do uiszczenia opłaty od października 2002 r. do 1 stycznia 2003 r. oraz w latach 2004 i 2005.

1.1.3.   
  Selektywna korzyść dla hodowców

| (124) | W przedmiotowym przypadku można uznać, że unieszkodliwianie zwłok zwierzęcych i odpadów poubojowych stanowi koszt wynikający z działalności nie tylko w przypadku ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, ale także w przypadku hodowców, którzy z uwagi na prawa rynkowe, ponosiliby co najmniej część obciążeń za wspomniane usługi. Zgodnie z wyżej wymienionym orzecznictwem w sprawie GEMO Komisja uważa, że opisane finansowanie kosztów zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu z dotacji budżetowych państwa przed wejściem w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 doprowadziło do zwolnienia korzystających z tej usługi z opłaty wynikającej z ich działalności. |
| --- | --- |

(124)

W przedmiotowym przypadku można uznać, że unieszkodliwianie zwłok zwierzęcych i odpadów poubojowych stanowi koszt wynikający z działalności nie tylko w przypadku ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, ale także w przypadku hodowców, którzy z uwagi na prawa rynkowe, ponosiliby co najmniej część obciążeń za wspomniane usługi. Zgodnie z wyżej wymienionym orzecznictwem w sprawie GEMO Komisja uważa, że opisane finansowanie kosztów zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu z dotacji budżetowych państwa przed wejściem w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 doprowadziło do zwolnienia korzystających z tej usługi z opłaty wynikającej z ich działalności.

| (125) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że istnieje korzyść w przypadku okresu poprzedzającego nałożenie opłaty parafiskalnej. |
| --- | --- |

(125)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że istnieje korzyść w przypadku okresu poprzedzającego nałożenie opłaty parafiskalnej.

| (126) | Jak wskazano powyżej środki wdrożone przez władze portugalskie w celu zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu mogłyby zwolnić hodowców z opłat, które w normalnych okolicznościach ponosiliby częściowo sami. Z dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i z systemu przejściowego przewidzianego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 wynika, że hodowcy nie podlegają przedmiotowej opłacie. Władze portugalskie oświadczyły, że koszty zbierania przed końcem 2005 r. przeniesiono na cały sektor. Komisja stwierdza, że obydwie faktury przedstawione przez władze portugalskie faktycznie przewidują przeniesienie opłaty na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 przez jedną z rzeźni w październiku 2002 r. i w październiku 2003 r. Przedstawione dokumenty uzasadniają stwierdzenie władz portugalskich, według którego, zgodnie z siłami rynkowymi, koszty przeniesiono na cały sektor, w tym hodowców. W związku z powyższym Komisja stwierdza, że hodowcy ponosili koszty związane z ich działalnością i z tego względu nie uzyskiwali szczególnej korzyści. |
| --- | --- |

(126)

Jak wskazano powyżej środki wdrożone przez władze portugalskie w celu zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu mogłyby zwolnić hodowców z opłat, które w normalnych okolicznościach ponosiliby częściowo sami. Z dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i z systemu przejściowego przewidzianego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 wynika, że hodowcy nie podlegają przedmiotowej opłacie. Władze portugalskie oświadczyły, że koszty zbierania przed końcem 2005 r. przeniesiono na cały sektor. Komisja stwierdza, że obydwie faktury przedstawione przez władze portugalskie faktycznie przewidują przeniesienie opłaty na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 przez jedną z rzeźni w październiku 2002 r. i w październiku 2003 r. Przedstawione dokumenty uzasadniają stwierdzenie władz portugalskich, według którego, zgodnie z siłami rynkowymi, koszty przeniesiono na cały sektor, w tym hodowców. W związku z powyższym Komisja stwierdza, że hodowcy ponosili koszty związane z ich działalnością i z tego względu nie uzyskiwali szczególnej korzyści.

| (127) | Komisja stwierdza, że hodowcy uzyskali korzyść tylko w okresie poprzedzającym stosowanie opłaty. |
| --- | --- |

(127)

Komisja stwierdza, że hodowcy uzyskali korzyść tylko w okresie poprzedzającym stosowanie opłaty.

| (128) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że istnieje korzyść w zakresie zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na rzecz rzeźni, ośrodków dokonujących uboju i importerów we wszystkich okresach, z wyjątkiem roku 2003, i na rzecz hodowców jedynie w okresie poprzedzającym zastosowanie opłaty. |
| --- | --- |

(128)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że istnieje korzyść w zakresie zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na rzecz rzeźni, ośrodków dokonujących uboju i importerów we wszystkich okresach, z wyjątkiem roku 2003, i na rzecz hodowców jedynie w okresie poprzedzającym zastosowanie opłaty.

1.2.   KORZYŚCI FINANSOWANE PRZY UŻYCIU ZASOBÓW PAŃSTWOWYCH

| (129) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE odnosi się do pomocy przyznawanej przez państwa członkowskie lub z wykorzystaniem zasobów państwowych. Innymi słowy przedmiotowy środek należy przypisać państwu i przyznać z wykorzystaniem zasobów państwowych. |
| --- | --- |

(129)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE odnosi się do pomocy przyznawanej przez państwa członkowskie lub z wykorzystaniem zasobów państwowych. Innymi słowy przedmiotowy środek należy przypisać państwu i przyznać z wykorzystaniem zasobów państwowych.

| (130) | W przedmiotowym przypadku finansowanie kosztów związanych z czynnościami zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu zapewniano od 1999 r. do października 2002 r. z dochodów bezpośrednich państwa, a od października 2002 r. z dochodów z opłaty parafiskalnej mającej zastosowanie w przypadku ośrodków dokonujących uboju, importerów mięsa wołowego i wieprzowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością. |
| --- | --- |

(130)

W przedmiotowym przypadku finansowanie kosztów związanych z czynnościami zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu zapewniano od 1999 r. do października 2002 r. z dochodów bezpośrednich państwa, a od października 2002 r. z dochodów z opłaty parafiskalnej mającej zastosowanie w przypadku ośrodków dokonujących uboju, importerów mięsa wołowego i wieprzowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością.

| (131) | Płatności na rzecz usługodawców zapewniane z dochodów bezpośrednich państwa są korzyściami finansowanymi z wykorzystaniem zasobów państwowych. Fakt, że przedmiotową usługę publiczną finansowano z budżetu państwa, od 1999 r. i przed zastosowaniem opłaty w 2002 r., oznacza, że przedsiębiorstwa realizujące tę usługę korzystają z zasobów państwowych w celu pokrycia wydatków związanych ze wspomnianą usługą. |
| --- | --- |

(131)

Płatności na rzecz usługodawców zapewniane z dochodów bezpośrednich państwa są korzyściami finansowanymi z wykorzystaniem zasobów państwowych. Fakt, że przedmiotową usługę publiczną finansowano z budżetu państwa, od 1999 r. i przed zastosowaniem opłaty w 2002 r., oznacza, że przedsiębiorstwa realizujące tę usługę korzystają z zasobów państwowych w celu pokrycia wydatków związanych ze wspomnianą usługą.

| (132) | Opłat stosowanych od września 2002 r. do listopada 2005 r. nie obejmuje zakres postanowień TFUE dotyczących pomocy państwa, chyba że stanowią one sposób finansowania środka pomocy i są zatem integralną częścią tego środka (39). |
| --- | --- |

(132)

Opłat stosowanych od września 2002 r. do listopada 2005 r. nie obejmuje zakres postanowień TFUE dotyczących pomocy państwa, chyba że stanowią one sposób finansowania środka pomocy i są zatem integralną częścią tego środka (39).

| (133) | Wszystkie opłaty są uiszczane w ramach procedury samodzielnego naliczania na rzecz INGA. Opłaty otrzymywane od podmiotów gospodarczych stanowiły dochody INGA i były bezpośrednio wpłacane na jego rzecz. |
| --- | --- |

(133)

Wszystkie opłaty są uiszczane w ramach procedury samodzielnego naliczania na rzecz INGA. Opłaty otrzymywane od podmiotów gospodarczych stanowiły dochody INGA i były bezpośrednio wpłacane na jego rzecz.

| (134) | Aby opłatę uznać za integralną część środka pomocy, musi istnieć nierozerwalny związek pomiędzy opłatą i środkiem pomocy na mocy odpowiednich przepisów krajowych, w tym sensie. że dochody z podatku są obowiązkowo przeznaczane na finansowanie pomocy (40). |
| --- | --- |

(134)

Aby opłatę uznać za integralną część środka pomocy, musi istnieć nierozerwalny związek pomiędzy opłatą i środkiem pomocy na mocy odpowiednich przepisów krajowych, w tym sensie. że dochody z podatku są obowiązkowo przeznaczane na finansowanie pomocy (40).

| (135) | Z uwagi na fakt, że opłaty stanowiły dochody INGA i były bezpośrednio wpłacane na jego rzecz, Komisja uważa, że opłata stanowi integralną część środka pomocy. |
| --- | --- |

(135)

Z uwagi na fakt, że opłaty stanowiły dochody INGA i były bezpośrednio wpłacane na jego rzecz, Komisja uważa, że opłata stanowi integralną część środka pomocy.

| (136) | Jeżeli chodzi o kwestię, czy dochody z opłat parafiskalnych w przedmiotowym przypadku można uważać za zasoby państwowe, należy zauważyć, że w przypadku zasobów państwowych, nie należy dokonywać rozróżnienia pomiędzy przypadkami, w których pomoc przyznaje bezpośrednio państwo czy podmioty publiczne lub prywatne wyznaczone lub stworzone przez państwo. Dnia 15 lipca 2004 r. Trybunał Sprawiedliwości, w wyroku w sprawie Pearl i inni (41), wskazał, że obowiązkowych składek pobieranych przez instytucję pośredniczącą od wszystkich przedsiębiorstw z danego sektora zawodowego nie uważa się za zasoby państwowe tylko wtedy gdy spełnione są cztery następujące warunki:






  a) | przedmiotowy środek ustanowiła organizacja zawodowa, która reprezentuje przedsiębiorstwa i pracowników z sektora zawodowego i nie służy za instrument wdrażania polityki ustalonej przez państwo; |
| --- | --- | --- |

(136)

Jeżeli chodzi o kwestię, czy dochody z opłat parafiskalnych w przedmiotowym przypadku można uważać za zasoby państwowe, należy zauważyć, że w przypadku zasobów państwowych, nie należy dokonywać rozróżnienia pomiędzy przypadkami, w których pomoc przyznaje bezpośrednio państwo czy podmioty publiczne lub prywatne wyznaczone lub stworzone przez państwo. Dnia 15 lipca 2004 r. Trybunał Sprawiedliwości, w wyroku w sprawie Pearl i inni (41), wskazał, że obowiązkowych składek pobieranych przez instytucję pośredniczącą od wszystkich przedsiębiorstw z danego sektora zawodowego nie uważa się za zasoby państwowe tylko wtedy gdy spełnione są cztery następujące warunki:

a)

przedmiotowy środek ustanowiła organizacja zawodowa, która reprezentuje przedsiębiorstwa i pracowników z sektora zawodowego i nie służy za instrument wdrażania polityki ustalonej przez państwo;

| b) | cele przedmiotowego środka finansowane są w całości ze składek przedsiębiorstw z sektora; |
| --- | --- |

b)

cele przedmiotowego środka finansowane są w całości ze składek przedsiębiorstw z sektora;

| c) | sposób finansowania i procent/wysokość składek ustalają wewnątrz organizacji zawodowej sektora przedstawiciele pracodawców i pracowników, bez żadnej interwencji państwa; |
| --- | --- |

c)

sposób finansowania i procent/wysokość składek ustalają wewnątrz organizacji zawodowej sektora przedstawiciele pracodawców i pracowników, bez żadnej interwencji państwa;

| d) | składki są obowiązkowo wykorzystywane do finansowania środka, bez możliwości interwencji państwa. |
| --- | --- |

d)

składki są obowiązkowo wykorzystywane do finansowania środka, bez możliwości interwencji państwa.

| (137) | Na podstawie dostępnych informacji wynika, że pierwszy warunek z wyroku w sprawie Pearle i inni nie został spełniony w tym sensie, że środek ustanowiono na mocy dekretu z mocą ustawy, w celu wdrożenia polityki ustalonej przez państwo zmierzającej do zwalczania BSE. |
| --- | --- |

(137)

Na podstawie dostępnych informacji wynika, że pierwszy warunek z wyroku w sprawie Pearle i inni nie został spełniony w tym sensie, że środek ustanowiono na mocy dekretu z mocą ustawy, w celu wdrożenia polityki ustalonej przez państwo zmierzającej do zwalczania BSE.

| (138) | Ponadto nie spełniono trzeciego i czwartego warunku, ponieważ sposób finansowania regulują wspomniane dekrety z mocą ustawy. W związku z tym władze portugalskie mają możliwość interwencji przy określaniu sposobów finansowania środka. |
| --- | --- |

(138)

Ponadto nie spełniono trzeciego i czwartego warunku, ponieważ sposób finansowania regulują wspomniane dekrety z mocą ustawy. W związku z tym władze portugalskie mają możliwość interwencji przy określaniu sposobów finansowania środka.

| (139) | Ponieważ nie spełniono wszystkich warunków z wyroku w sprawie Pearle i inni, a państwo wydaje się sprawować decydującą kontrolę nad sposobami finansowania środka pomocy, Komisja uważa, że dochody z opłat parafiskalnych stanowią w rzeczywistości zasoby państwowe, które można przypisać państwu. |
| --- | --- |

(139)

Ponieważ nie spełniono wszystkich warunków z wyroku w sprawie Pearle i inni, a państwo wydaje się sprawować decydującą kontrolę nad sposobami finansowania środka pomocy, Komisja uważa, że dochody z opłat parafiskalnych stanowią w rzeczywistości zasoby państwowe, które można przypisać państwu.

1.3.   ZAKŁÓCENIE KONKURENCJI/WPŁYW NA WYMIANĘ HANDLOWĄ

| (140) | Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wzmocnienie konkurencyjnej pozycji przedsiębiorstwa w następstwie przyznania pomocy państwa oznacza na ogół zakłócenie konkurencji w stosunku do przedsiębiorstw konkurencyjnych, które nie otrzymują takiego wsparcia (42). |
| --- | --- |

(140)

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wzmocnienie konkurencyjnej pozycji przedsiębiorstwa w następstwie przyznania pomocy państwa oznacza na ogół zakłócenie konkurencji w stosunku do przedsiębiorstw konkurencyjnych, które nie otrzymują takiego wsparcia (42).

| (141) | Środek może mieć wpływ na pozycję Portugalii w sektorze mięsnym (43). W związku z aktywnością przedsiębiorstw portugalskich na bardzo konkurencyjnym rynku międzynarodowym środek zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji. Środek może również wpływać na wymianę między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(141)

Środek może mieć wpływ na pozycję Portugalii w sektorze mięsnym (43). W związku z aktywnością przedsiębiorstw portugalskich na bardzo konkurencyjnym rynku międzynarodowym środek zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji. Środek może również wpływać na wymianę między państwami członkowskimi.

| (142) | Władze portugalskie argumentowały, że z uwagi na embargo na wysyłkę w szczególności żywego bydła, mączek mięsno-kostnych, jako takich lub zawartych w innych produktach, nie istniała wymiana handlowa, co oznacza, że nie mogło wystąpić zakłócenie konkurencji. |
| --- | --- |

(142)

Władze portugalskie argumentowały, że z uwagi na embargo na wysyłkę w szczególności żywego bydła, mączek mięsno-kostnych, jako takich lub zawartych w innych produktach, nie istniała wymiana handlowa, co oznacza, że nie mogło wystąpić zakłócenie konkurencji.

| (143) | W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z orzecznictwem (44) pomoc może wpływać na wymianę między państwami członkowskimi i zakłócać konkurencję, nawet jeżeli przedsiębiorstwo będące beneficjentem, konkurujące z producentami z innych państw członkowskich, samo nie uczestniczy w wywozie. W istocie jeżeli państwo członkowskie udziela pomocy przedsiębiorstwu podaż wewnętrzna może być utrzymana lub zwiększona, skutkiem czego możliwości przedsiębiorstw mających siedzibę w innych państwach członkowskich w zakresie oferowania usług na rynku tego państwa będą ograniczone. |
| --- | --- |

(143)

W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z orzecznictwem (44) pomoc może wpływać na wymianę między państwami członkowskimi i zakłócać konkurencję, nawet jeżeli przedsiębiorstwo będące beneficjentem, konkurujące z producentami z innych państw członkowskich, samo nie uczestniczy w wywozie. W istocie jeżeli państwo członkowskie udziela pomocy przedsiębiorstwu podaż wewnętrzna może być utrzymana lub zwiększona, skutkiem czego możliwości przedsiębiorstw mających siedzibę w innych państwach członkowskich w zakresie oferowania usług na rynku tego państwa będą ograniczone.

| (144) | W tych warunkach Komisja uważa, że zakaz wysyłki wspomnianych wcześniej produktów z Portugalii do innych państw członkowskich nie wpływa na fakt, że pomoc może zakłócać konkurencję lub wpływać na wymianę handlową. |
| --- | --- |

(144)

W tych warunkach Komisja uważa, że zakaz wysyłki wspomnianych wcześniej produktów z Portugalii do innych państw członkowskich nie wpływa na fakt, że pomoc może zakłócać konkurencję lub wpływać na wymianę handlową.

1.4.   WNIOSKI

| (145) | Komisja uważa, że środek wprowadzony na mocy dekretów z mocą ustawy nr 393 B/98, 197/2002 i 244/2003 dotyczący zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego stanowi pomoc państwa na rzecz rzeźni, ośrodków dokonujących uboju i importerów w okresie stosowania dekretu z mocą ustawy nr 393 B/98 aż do końca stosowania systemu przejściowego wprowadzonego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, z wyjątkiem roku 2003, w odniesieniu do którego władze portugalskie wykazały brak występowania korzyści. |
| --- | --- |

(145)

Komisja uważa, że środek wprowadzony na mocy dekretów z mocą ustawy nr 393 B/98, 197/2002 i 244/2003 dotyczący zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego stanowi pomoc państwa na rzecz rzeźni, ośrodków dokonujących uboju i importerów w okresie stosowania dekretu z mocą ustawy nr 393 B/98 aż do końca stosowania systemu przejściowego wprowadzonego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, z wyjątkiem roku 2003, w odniesieniu do którego władze portugalskie wykazały brak występowania korzyści.

| (146) | Jeżeli chodzi o hodowców, Komisja uważa, że środek stanowi pomoc państwa wchodzącą w zakres art. 107 ust. 1 w okresie poprzedzającym stosowanie opłaty. |
| --- | --- |

(146)

Jeżeli chodzi o hodowców, Komisja uważa, że środek stanowi pomoc państwa wchodzącą w zakres art. 107 ust. 1 w okresie poprzedzającym stosowanie opłaty.

| (147) | Jeżeli chodzi o przedsiębiorstwa świadczące usługi Komisja stwierdza, że w okresie od wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 do roku 2005, kiedy skończono stosować system przejściowy ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, nie można wykluczyć możliwości występowania pomocy państwa. |
| --- | --- |

(147)

Jeżeli chodzi o przedsiębiorstwa świadczące usługi Komisja stwierdza, że w okresie od wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 do roku 2005, kiedy skończono stosować system przejściowy ustanowiony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, nie można wykluczyć możliwości występowania pomocy państwa.

2.   NIEZGODNOŚĆ POMOCY Z PRAWEM

| (148) | Komisja stwierdza, że Portugalia nie zgłosiła, w rozumieniu art. 108 ust. 3 TFUE, środków pomocy przyznanych od 1999 r. ani systemów przewidzianych na mocy dekretów z mocą ustawy nr 197/2002 i 244/2003. Artykuł 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 definiuje „pomoc przyznaną bezprawnie” jako nową pomoc, wprowadzoną w życie z naruszeniem art. 93 ust. 3 Traktatu. |
| --- | --- |

(148)

Komisja stwierdza, że Portugalia nie zgłosiła, w rozumieniu art. 108 ust. 3 TFUE, środków pomocy przyznanych od 1999 r. ani systemów przewidzianych na mocy dekretów z mocą ustawy nr 197/2002 i 244/2003. Artykuł 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 definiuje „pomoc przyznaną bezprawnie” jako nową pomoc, wprowadzoną w życie z naruszeniem art. 93 ust. 3 Traktatu.

| (149) | Z faktu, że środki wdrożone przez Portugalię zawierają elementy pomocy państwa, wynika, że chodzi o nowe środki pomocy niezgłoszone Komisji, które są, z tego względu, niezgodne z prawem w rozumieniu TFUE. |
| --- | --- |

(149)

Z faktu, że środki wdrożone przez Portugalię zawierają elementy pomocy państwa, wynika, że chodzi o nowe środki pomocy niezgłoszone Komisji, które są, z tego względu, niezgodne z prawem w rozumieniu TFUE.

| (150) | Badanie zgodności ewentualnej pomocy będzie składało się z dwóch części: w pierwszej części Komisja zbada zgodność pomocy przyznanej przedsiębiorstwom świadczącym usługi, w drugiej części zbada zgodność ewentualnej pomocy przyznanej ośrodkom dokonującym uboju i zakładom rozbioru oraz działającym w sektorze importerom podmiotom wewnątrzwspólnotowym, a także hodowcom. |
| --- | --- |

(150)

Badanie zgodności ewentualnej pomocy będzie składało się z dwóch części: w pierwszej części Komisja zbada zgodność pomocy przyznanej przedsiębiorstwom świadczącym usługi, w drugiej części zbada zgodność ewentualnej pomocy przyznanej ośrodkom dokonującym uboju i zakładom rozbioru oraz działającym w sektorze importerom podmiotom wewnątrzwspólnotowym, a także hodowcom.

| (151) | Jeżeli chodzi o pomoc finansowaną z opłaty parafiskalnej od 2002 r., Komisja musi zbadać zarówno finansowane czynności, tzn. pomoc, jak i jej finansowanie, jeżeli stanowi ono integralną część pomocy. Zdaniem Trybunału jeśli sposób finansowania pomocy, zwłaszcza z obowiązkowych składek, stanowi integralną część środka pomocy, to Komisja przy badaniu pomocy musi wziąć pod uwagę ten sposób finansowania (45). Jak wykazano w motywie 135 niniejszej decyzji, sposób finansowania pomocy należy uznać za integralną część środka pomocy. |
| --- | --- |

(151)

Jeżeli chodzi o pomoc finansowaną z opłaty parafiskalnej od 2002 r., Komisja musi zbadać zarówno finansowane czynności, tzn. pomoc, jak i jej finansowanie, jeżeli stanowi ono integralną część pomocy. Zdaniem Trybunału jeśli sposób finansowania pomocy, zwłaszcza z obowiązkowych składek, stanowi integralną część środka pomocy, to Komisja przy badaniu pomocy musi wziąć pod uwagę ten sposób finansowania (45). Jak wykazano w motywie 135 niniejszej decyzji, sposób finansowania pomocy należy uznać za integralną część środka pomocy.

3.   ANALIZA ZGODNOŚCI POMOCY

3.1.   ANALIZA W ŚWIETLE PRZEPISÓW MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE W PRZYPADKU NIEZGŁOSZONEJ POMOCY

3.1.1.   
  Pomoc na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi

a)   Zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem na podstawie art. 106 ust. 2 TFUE

| (152) | Od zakazu przewidzianego w art. 107 ust. 1 TFUE istnieją wyjątki. |
| --- | --- |

(152)

Od zakazu przewidzianego w art. 107 ust. 1 TFUE istnieją wyjątki.

| (153) | Z orzecznictwa Trybunału wynika, że rekompensaty za świadczenie usług publicznych nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jeżeli spełniają pewne warunki (por. motyw 89 niniejszej decyzji). Jeżeli jednak rekompensaty za świadczenie usług publicznych nie spełniają tych warunków i jeżeli spełniono ogólne kryteria stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, rekompensaty te stanowią pomoc państwa, którą można jednak uznać za zgodną z TFUE zgodnie z art. 106 ust. 2 TFUE, jeżeli jest ona niezbędna do funkcjonowania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym i nie wpływa na rozwój wymiany handlowej w sposób sprzeczny z interesem Unii. Komisja sprecyzowała warunki, które należy spełnić w celu osiągnięcia takiej równowagi. Już w komunikacie Usługi użyteczności publicznej w Europie z 2001 r.
   (46) Komisja sprecyzowała, że należy zapewnić, by wszelkie ograniczenia przepisów Traktatu WE, a zwłaszcza ograniczenia konkurencji i swobód rynku wewnętrznego nie wykraczały poza to, co konieczne dla zagwarantowania efektywnego wypełniania misji świadczenia usług publicznych. Oznacza to w szczególności, że rekompensata nie przekracza dodatkowych kosztów netto poszczególnego zadania powierzonego przedsiębiorstwu. Komisja określiła później również te warunki we wspólnotowych ramach dotyczących pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych
   (47) i w decyzji z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie stosowania art. 86 ust. 2 (48). Jeżeli chodzi o obliczanie rekompensaty, Komisja stwierdziła, że wysokość rekompensaty nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów poniesionych w celu wykonania obowiązków świadczenia usługi publicznej, przy uwzględnieniu związanych z nimi dochodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań. Rozsądny zysk może w szczególności obejmować całość lub część zysków wynikających z wzrostu wydajności osiągniętego przez przedmiotowe przedsiębiorstwa w uzgodnionym i ograniczonym okresie, nie zmniejszając poziomu jakości usług powierzonych przedsiębiorstwu przez państwo. |
| --- | --- |

(153)

Z orzecznictwa Trybunału wynika, że rekompensaty za świadczenie usług publicznych nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jeżeli spełniają pewne warunki (por. motyw 89 niniejszej decyzji). Jeżeli jednak rekompensaty za świadczenie usług publicznych nie spełniają tych warunków i jeżeli spełniono ogólne kryteria stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, rekompensaty te stanowią pomoc państwa, którą można jednak uznać za zgodną z TFUE zgodnie z art. 106 ust. 2 TFUE, jeżeli jest ona niezbędna do funkcjonowania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym i nie wpływa na rozwój wymiany handlowej w sposób sprzeczny z interesem Unii. Komisja sprecyzowała warunki, które należy spełnić w celu osiągnięcia takiej równowagi. Już w komunikacie Usługi użyteczności publicznej w Europie z 2001 r.
   (46) Komisja sprecyzowała, że należy zapewnić, by wszelkie ograniczenia przepisów Traktatu WE, a zwłaszcza ograniczenia konkurencji i swobód rynku wewnętrznego nie wykraczały poza to, co konieczne dla zagwarantowania efektywnego wypełniania misji świadczenia usług publicznych. Oznacza to w szczególności, że rekompensata nie przekracza dodatkowych kosztów netto poszczególnego zadania powierzonego przedsiębiorstwu. Komisja określiła później również te warunki we wspólnotowych ramach dotyczących pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych
   (47) i w decyzji z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie stosowania art. 86 ust. 2 (48). Jeżeli chodzi o obliczanie rekompensaty, Komisja stwierdziła, że wysokość rekompensaty nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów poniesionych w celu wykonania obowiązków świadczenia usługi publicznej, przy uwzględnieniu związanych z nimi dochodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań. Rozsądny zysk może w szczególności obejmować całość lub część zysków wynikających z wzrostu wydajności osiągniętego przez przedmiotowe przedsiębiorstwa w uzgodnionym i ograniczonym okresie, nie zmniejszając poziomu jakości usług powierzonych przedsiębiorstwu przez państwo.

| (154) | Punkt 18 wspólnotowych ram dotyczących pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych stanowi, że „rozsądny zysk” należy rozumieć jako stopę zwrotu własnego kapitału, która uwzględnia ryzyko lub brak ryzyka, wynikające dla przedsiębiorstwa z interwencji państwa członkowskiego, szczególnie jeśli przyznało ono wyłączne lub szczególne prawa. Stopa ta nie powinna zwykle przewyższać średniej stopy dla danego sektora w ostatnich latach. W sektorach, gdzie nie ma innego przedsiębiorstwa odpowiadającego przedsiębiorstwu, któremu zostało powierzone świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, porównanie może zostać dokonane na podstawie przedsiębiorstwa działającego w innym państwie członkowskim, lub, jeśli zajdzie taka potrzeba, w innych sektorach, zakładając, że zostały wzięte pod uwagę szczególne cechy charakterystyczne poszczególnych sektorów. Przy określaniu wysokości rozsądnego zysku, państwa członkowskie mogą wprowadzić kryteria motywacyjne, w szczególności w zakresie jakości świadczonej usługi i wzrostu wydajności. |
| --- | --- |

(154)

Punkt 18 wspólnotowych ram dotyczących pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych stanowi, że „rozsądny zysk” należy rozumieć jako stopę zwrotu własnego kapitału, która uwzględnia ryzyko lub brak ryzyka, wynikające dla przedsiębiorstwa z interwencji państwa członkowskiego, szczególnie jeśli przyznało ono wyłączne lub szczególne prawa. Stopa ta nie powinna zwykle przewyższać średniej stopy dla danego sektora w ostatnich latach. W sektorach, gdzie nie ma innego przedsiębiorstwa odpowiadającego przedsiębiorstwu, któremu zostało powierzone świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, porównanie może zostać dokonane na podstawie przedsiębiorstwa działającego w innym państwie członkowskim, lub, jeśli zajdzie taka potrzeba, w innych sektorach, zakładając, że zostały wzięte pod uwagę szczególne cechy charakterystyczne poszczególnych sektorów. Przy określaniu wysokości rozsądnego zysku, państwa członkowskie mogą wprowadzić kryteria motywacyjne, w szczególności w zakresie jakości świadczonej usługi i wzrostu wydajności.

| (155) | Jak przedstawiono w motywie 99 i kolejnych niniejszej decyzji Komisja nie może wykluczyć, na podstawie informacji przedstawionych przez władze portugalskie, że rekompensatę obliczono uwzględniając rozsądny zysk, który nie przekracza średniej stopy dla danego sektora. Służby Komisji występowały kilkakrotnie do władz portugalskich o przekazanie wszystkich informacji koniecznych do określenia, czy w przedmiotowym przypadku spełniono warunki odstępstwa od pomocy państwa przyznanej w postaci usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. W rzeczywistości informacje przedstawione przez władze portugalskie w żadnym wypadku nie wskazują, że w celu ustalenia średniej stopy dla danego sektora przeprowadzono porównanie z innymi przedsiębiorstwami. |
| --- | --- |

(155)

Jak przedstawiono w motywie 99 i kolejnych niniejszej decyzji Komisja nie może wykluczyć, na podstawie informacji przedstawionych przez władze portugalskie, że rekompensatę obliczono uwzględniając rozsądny zysk, który nie przekracza średniej stopy dla danego sektora. Służby Komisji występowały kilkakrotnie do władz portugalskich o przekazanie wszystkich informacji koniecznych do określenia, czy w przedmiotowym przypadku spełniono warunki odstępstwa od pomocy państwa przyznanej w postaci usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. W rzeczywistości informacje przedstawione przez władze portugalskie w żadnym wypadku nie wskazują, że w celu ustalenia średniej stopy dla danego sektora przeprowadzono porównanie z innymi przedsiębiorstwami.

| (156) | Komisja nie może zatem stwierdzić zgodności pomocy na rzecz usługodawców w rozumieniu art. 106 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

(156)

Komisja nie może zatem stwierdzić zgodności pomocy na rzecz usługodawców w rozumieniu art. 106 ust. 2 TFUE.

b)   Zgodność pomocy na podstawie art.107 ust. 3 lit. c) TFUE

| (157) | Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE przewiduje, że za zgodną z rynkiem wewnętrznym może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Aby móc skorzystać z odstępstwa, o którym mowa we wspomnianej literze, środki pomocy muszą przyczyniać się do rozwoju przedmiotowego sektora. |
| --- | --- |

(157)

Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE przewiduje, że za zgodną z rynkiem wewnętrznym może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Aby móc skorzystać z odstępstwa, o którym mowa we wspomnianej literze, środki pomocy muszą przyczyniać się do rozwoju przedmiotowego sektora.

| (158) | W przedmiotowym przypadku władze portugalskie twierdzą, że ponosiły wszystkie koszty związane z czynnościami zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu od 1999 r. Od października 2002 r. koszty związane z tymi samymi czynnościami zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu finansuje się z dochodów z opłaty mającej zastosowanie w przypadku ośrodków dokonujących uboju, importerów mięsa wołowego i wieprzowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością, jeżeli sami nie wykonują tych czynności. |
| --- | --- |

(158)

W przedmiotowym przypadku władze portugalskie twierdzą, że ponosiły wszystkie koszty związane z czynnościami zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu od 1999 r. Od października 2002 r. koszty związane z tymi samymi czynnościami zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu finansuje się z dochodów z opłaty mającej zastosowanie w przypadku ośrodków dokonujących uboju, importerów mięsa wołowego i wieprzowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością, jeżeli sami nie wykonują tych czynności.

| (159) | Zgodnie z pkt 23.3 wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa dla sektora rolnego w latach 2000–2006
   (49) (zwanych dalej „wytycznymi”) i komunikatem Komisji w sprawie określania zasad dotyczących uznania pomocy państwa za przyznaną bezprawnie
   (50) każdą pomoc przyznaną bezprawnie w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 659/1999 należy ocenić zgodnie z przepisami i wytycznymi obowiązującymi w chwili przyznania pomocy. W 2002 r. Komisja przyjęła wytyczne Wspólnoty dotyczące testów na obecność TSE, padłych zwierząt gospodarskich i odpadów rzeźniczych. Wytyczne te miały zastosowanie w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. (51). Punkt 44 wytycznych TSE przewiduje wyjątek od zasady, że pomoc niezgodną z prawem należy ocenić zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili przyznania pomocy w przypadkach dotyczących w szczególności odpadów z ubojni. Zgodnie z pkt 47 wytycznych TSE Komisja zastosuje zasady oparte na pkt 11.4 wytycznych w sprawie pomocy niezgodnej z prawem dotyczącej odpadów z ubojni przyznanej przed końcem 2002 r. W związku z tym pkt 47 wytycznych TSE jest właściwą podstawą prawną dla oceny pomocy przyznanej od 1999 r. |
| --- | --- |

(159)

Zgodnie z pkt 23.3 wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa dla sektora rolnego w latach 2000–2006
   (49) (zwanych dalej „wytycznymi”) i komunikatem Komisji w sprawie określania zasad dotyczących uznania pomocy państwa za przyznaną bezprawnie
   (50) każdą pomoc przyznaną bezprawnie w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 659/1999 należy ocenić zgodnie z przepisami i wytycznymi obowiązującymi w chwili przyznania pomocy. W 2002 r. Komisja przyjęła wytyczne Wspólnoty dotyczące testów na obecność TSE, padłych zwierząt gospodarskich i odpadów rzeźniczych. Wytyczne te miały zastosowanie w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. (51). Punkt 44 wytycznych TSE przewiduje wyjątek od zasady, że pomoc niezgodną z prawem należy ocenić zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili przyznania pomocy w przypadkach dotyczących w szczególności odpadów z ubojni. Zgodnie z pkt 47 wytycznych TSE Komisja zastosuje zasady oparte na pkt 11.4 wytycznych w sprawie pomocy niezgodnej z prawem dotyczącej odpadów z ubojni przyznanej przed końcem 2002 r. W związku z tym pkt 47 wytycznych TSE jest właściwą podstawą prawną dla oceny pomocy przyznanej od 1999 r.

| (160) | Zgodnie z pkt 194 lit. c) wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 od wejścia w życie tych wytycznych dnia 1 stycznia 2007 r., Komisja nie stosuje już wytycznych TSE, z wyjątkiem przyznanej przed 1 stycznia 2007 r. pomocy niezgodnej z prawem, o której mowa w pkt 43 i kolejnych punktach tych wytycznych. W związku z tym pkt 47 wytycznych TSE pozostaje przepisem mającym zastosowanie w przypadku pomocy niezgodnej z prawem dotyczącej odpadów z ubojni od dnia 1 stycznia 2003 r. |
| --- | --- |

(160)

Zgodnie z pkt 194 lit. c) wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 od wejścia w życie tych wytycznych dnia 1 stycznia 2007 r., Komisja nie stosuje już wytycznych TSE, z wyjątkiem przyznanej przed 1 stycznia 2007 r. pomocy niezgodnej z prawem, o której mowa w pkt 43 i kolejnych punktach tych wytycznych. W związku z tym pkt 47 wytycznych TSE pozostaje przepisem mającym zastosowanie w przypadku pomocy niezgodnej z prawem dotyczącej odpadów z ubojni od dnia 1 stycznia 2003 r.

| (161) | Punkt 47 wytycznych TSE przewiduje szereg przepisów dotyczących odpadów z ubojni. |
| --- | --- |

(161)

Punkt 47 wytycznych TSE przewiduje szereg przepisów dotyczących odpadów z ubojni.

| (162) | Zgodnie z pkt 47 wytycznych TSE, jeśli chodzi o pomoc państwa w odniesieniu do odpadów z ubojni, od stycznia 2001 r. Komisja podjęła szereg indywidualnych decyzji, dopuszczających pomoc państwa pokrywającą do 100 % kosztów poniesionych w związku z unieszkodliwianiem materiałów szczególnego ryzyka (SRM), mączek mięsnych i kostnych i pasz dla zwierząt zawierających takie produkty, które muszą być unieszkodliwiane zgodnie z nowym prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE). Decyzje te opierały się w szczególności na pkt 11.4 wytycznych rolnych, który uwzględnia krótkoterminowy charakter pomocy i konieczność długoterminowego przestrzegania zasady „zanieczyszczający płaci”. W drodze wyjątku Komisja zezwoliła, aby taka pomoc państwa przyznawana była również innym podmiotom gospodarczym niż uczestniczącym w produkcji żywych zwierząt, na przykład rzeźniom. Komisja zastosuje takie same zasady w odniesieniu do bezprawnej pomocy państwa przyznanej przed końcem 2002 r. na pokrycie porównywalnych kosztów związanych z nowym prawodawstwem Wspólnoty w zakresie TSE, bez uszczerbku dla przestrzegania innych przepisów prawa wspólnotowego. |
| --- | --- |

(162)

Zgodnie z pkt 47 wytycznych TSE, jeśli chodzi o pomoc państwa w odniesieniu do odpadów z ubojni, od stycznia 2001 r. Komisja podjęła szereg indywidualnych decyzji, dopuszczających pomoc państwa pokrywającą do 100 % kosztów poniesionych w związku z unieszkodliwianiem materiałów szczególnego ryzyka (SRM), mączek mięsnych i kostnych i pasz dla zwierząt zawierających takie produkty, które muszą być unieszkodliwiane zgodnie z nowym prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE). Decyzje te opierały się w szczególności na pkt 11.4 wytycznych rolnych, który uwzględnia krótkoterminowy charakter pomocy i konieczność długoterminowego przestrzegania zasady „zanieczyszczający płaci”. W drodze wyjątku Komisja zezwoliła, aby taka pomoc państwa przyznawana była również innym podmiotom gospodarczym niż uczestniczącym w produkcji żywych zwierząt, na przykład rzeźniom. Komisja zastosuje takie same zasady w odniesieniu do bezprawnej pomocy państwa przyznanej przed końcem 2002 r. na pokrycie porównywalnych kosztów związanych z nowym prawodawstwem Wspólnoty w zakresie TSE, bez uszczerbku dla przestrzegania innych przepisów prawa wspólnotowego.

| (163) | W pkt 47 wytycznych TSE przypomniano, że w drodze wyjątku Komisja zezwoliła, aby taka pomoc państwa przyznawana była również innym podmiotom gospodarczym niż uczestniczącym w produkcji żywych zwierząt, na przykład rzeźniom. W przeszłości Komisja podejmowała decyzje, że wyjątek ten powinien również obejmować inne przedsiębiorstwa wykonujące zadania ściśle związane z produkcją żywych zwierząt, takie jak przedsiębiorstwa utylizacyjne. |
| --- | --- |

(163)

W pkt 47 wytycznych TSE przypomniano, że w drodze wyjątku Komisja zezwoliła, aby taka pomoc państwa przyznawana była również innym podmiotom gospodarczym niż uczestniczącym w produkcji żywych zwierząt, na przykład rzeźniom. W przeszłości Komisja podejmowała decyzje, że wyjątek ten powinien również obejmować inne przedsiębiorstwa wykonujące zadania ściśle związane z produkcją żywych zwierząt, takie jak przedsiębiorstwa utylizacyjne.

| (164) | Na podstawie pkt 11.4 wytycznych dotyczących rolnictwa Komisja dopuściła pomoc do wysokości 100 % rzeczywistych poniesionych kosztów w przypadku środków takich, jak kontrole sanitarne, testy i inne sposoby wykrywania, zakup i podawanie produktów leczniczych i fitosanitarnych i niszczenie zbiorów, pod warunkiem że:






  — | istnieje odpowiedni program ustanowiony na poziomie wspólnotowym, krajowym lub regionalnym ukierunkowany na zapobieganie, kontrolę bądź zwalczanie danej choroby, |
| --- | --- | --- |

(164)

Na podstawie pkt 11.4 wytycznych dotyczących rolnictwa Komisja dopuściła pomoc do wysokości 100 % rzeczywistych poniesionych kosztów w przypadku środków takich, jak kontrole sanitarne, testy i inne sposoby wykrywania, zakup i podawanie produktów leczniczych i fitosanitarnych i niszczenie zbiorów, pod warunkiem że:

—

istnieje odpowiedni program ustanowiony na poziomie wspólnotowym, krajowym lub regionalnym ukierunkowany na zapobieganie, kontrolę bądź zwalczanie danej choroby,

| — | choroby pozostają w sferze zainteresowania władz publicznych, |
| --- | --- |

—

choroby pozostają w sferze zainteresowania władz publicznych,

| — | środki pomocy mają na celu zapobieganie lub rekompensatę, |
| --- | --- |

—

środki pomocy mają na celu zapobieganie lub rekompensatę,

| — | pomoc jest zgodna ze wspólnotowym prawem weterynaryjnym i fitosanitarnym. |
| --- | --- |

—

pomoc jest zgodna ze wspólnotowym prawem weterynaryjnym i fitosanitarnym.

| (165) | Zgodnie z pkt 47 wytycznych TSE zasady te mają również zastosowanie. |
| --- | --- |

(165)

Zgodnie z pkt 47 wytycznych TSE zasady te mają również zastosowanie.

| (166) | BSE jest chorobą zakaźną, która stanowi zagrożenie dla zdrowia człowieka. Chodzi o chorobę zwierząt, której ognisko pierwotne należy zgłaszać bezpośrednio Komisji i innym państwom członkowskim (52). Celem środka pomocy było zapewnienie wdrożenia niezbędnych środków profilaktycznych dotyczących zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia zgodnie z prawem weterynaryjnym obowiązującym w latach 1999–2005 w sektorze mięsa. |
| --- | --- |

(166)

BSE jest chorobą zakaźną, która stanowi zagrożenie dla zdrowia człowieka. Chodzi o chorobę zwierząt, której ognisko pierwotne należy zgłaszać bezpośrednio Komisji i innym państwom członkowskim (52). Celem środka pomocy było zapewnienie wdrożenia niezbędnych środków profilaktycznych dotyczących zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia zgodnie z prawem weterynaryjnym obowiązującym w latach 1999–2005 w sektorze mięsa.

| (167) | Komisja zauważa w tym względzie, że Portugalia wskazała, że w okresie od 1999 r. do końca 2002 r. poniosła całość kosztów związanych z czynnościami zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu, w kontekście środków nadzwyczajnych zatwierdzonych przez Komisję w ramach decyzji 98/653/WE, która zabrania wywozu mączek mięsnych, mączek kostnych i mączek mięsno-kostnych pozyskiwanych ze ssaków. Zauważa również, że embargo na mięso wołowe w stosunku do Portugalii cofnięto dopiero wraz z przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 1993/2004. |
| --- | --- |

(167)

Komisja zauważa w tym względzie, że Portugalia wskazała, że w okresie od 1999 r. do końca 2002 r. poniosła całość kosztów związanych z czynnościami zbierania, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu, w kontekście środków nadzwyczajnych zatwierdzonych przez Komisję w ramach decyzji 98/653/WE, która zabrania wywozu mączek mięsnych, mączek kostnych i mączek mięsno-kostnych pozyskiwanych ze ssaków. Zauważa również, że embargo na mięso wołowe w stosunku do Portugalii cofnięto dopiero wraz z przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 1993/2004.

| (168) | Komisja podkreśla również, że zgodnie z pkt 33 i 34 wytycznych TSE przedsiębiorstwa zostały wybrane i były wynagradzane zgodnie z zasadami rynku w niedyskryminacyjny sposób (zob. motyw 21 i kolejne niniejszej decyzji). Komisja może w przedmiotowym przypadku zaakceptować, zważywszy na pilny charakter podejmowanych środków, dokonanie przez władze portugalskie wyboru usługodawców zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 197/99 z dnia 8 czerwca 1999 r., który jest, według informacji udzielonych przez władze portugalskie, krajowym instrumentem transpozycji dyrektywy 97/52/WE, nie korzystając z procedury zamówień publicznych (zob. motyw 24 niniejszej decyzji). |
| --- | --- |

(168)

Komisja podkreśla również, że zgodnie z pkt 33 i 34 wytycznych TSE przedsiębiorstwa zostały wybrane i były wynagradzane zgodnie z zasadami rynku w niedyskryminacyjny sposób (zob. motyw 21 i kolejne niniejszej decyzji). Komisja może w przedmiotowym przypadku zaakceptować, zważywszy na pilny charakter podejmowanych środków, dokonanie przez władze portugalskie wyboru usługodawców zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 197/99 z dnia 8 czerwca 1999 r., który jest, według informacji udzielonych przez władze portugalskie, krajowym instrumentem transpozycji dyrektywy 97/52/WE, nie korzystając z procedury zamówień publicznych (zob. motyw 24 niniejszej decyzji).

| (169) | Władze portugalskie wskazały, że dekret z mocą ustawy nr 197/2002 został wprowadzony w celu przestrzegania ich zobowiązań w kontekście decyzji Rady 2000/766/WE, przy jednoczesnym przestrzeganiu zasady „zanieczyszczający płaci” (zob. motywy 65 i 66 niniejszej decyzji). Potwierdziły one, że środki nie mogły być przeznaczone na ewentualną działalność konkurencyjną, jaką przedsiębiorstwa korzystające z pomocy mogłyby się zajmować, ponieważ jedyną działalnością tych przedsiębiorstw było w rzeczywistości zbieranie, przetwarzanie, przewóz i niszczenie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. |
| --- | --- |

(169)

Władze portugalskie wskazały, że dekret z mocą ustawy nr 197/2002 został wprowadzony w celu przestrzegania ich zobowiązań w kontekście decyzji Rady 2000/766/WE, przy jednoczesnym przestrzeganiu zasady „zanieczyszczający płaci” (zob. motywy 65 i 66 niniejszej decyzji). Potwierdziły one, że środki nie mogły być przeznaczone na ewentualną działalność konkurencyjną, jaką przedsiębiorstwa korzystające z pomocy mogłyby się zajmować, ponieważ jedyną działalnością tych przedsiębiorstw było w rzeczywistości zbieranie, przetwarzanie, przewóz i niszczenie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

| (170) | Komisja stwierdza również, że odpowiedzialność za usługi i ich finansowanie przeniesiono na podmioty gospodarcze, zachowując okres przejściowy, na podstawie systemu wprowadzonego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003. |
| --- | --- |

(170)

Komisja stwierdza również, że odpowiedzialność za usługi i ich finansowanie przeniesiono na podmioty gospodarcze, zachowując okres przejściowy, na podstawie systemu wprowadzonego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003.

| (171) | Uwzględniając szczególne okoliczności i nadzwyczajną sytuację wywołaną przez ryzyko rozprzestrzenienia się BSE w latach 1999–2004 oraz fakt, że system wprowadzony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 przewidywał stopniowe przeniesienie odpowiedzialności i finansowania usług na działające w sektorze podmioty gospodarcze, Komisja uważa, że pomoc można uznać za krótkotrwałą i zgodną z zasadą „zanieczyszczający płaci” w perspektywie długoterminowej. |
| --- | --- |

(171)

Uwzględniając szczególne okoliczności i nadzwyczajną sytuację wywołaną przez ryzyko rozprzestrzenienia się BSE w latach 1999–2004 oraz fakt, że system wprowadzony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 przewidywał stopniowe przeniesienie odpowiedzialności i finansowania usług na działające w sektorze podmioty gospodarcze, Komisja uważa, że pomoc można uznać za krótkotrwałą i zgodną z zasadą „zanieczyszczający płaci” w perspektywie długoterminowej.

| (172) | Komisja może zatem stwierdzić na podstawie informacji, którymi dysponuje, że w przypadku pomocy przyznawanej od 1999 r. do końca 2002 r. można skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. |
| --- | --- |

(172)

Komisja może zatem stwierdzić na podstawie informacji, którymi dysponuje, że w przypadku pomocy przyznawanej od 1999 r. do końca 2002 r. można skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

| (173) | W przypadku pomocy przyznawanej od 2003 r. do listopada 2005 r., uwzględniając nadzwyczajną sytuację, która panowała do końca 2004 r., i fakt, że system określony w dekrecie z mocą ustawy przewidywał stopniowe przeniesienie odpowiedzialności i finansowania usług, jak pokazano wcześniej, Komisja stwierdza, że pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem i z pkt 47 wytycznych TSE, jeżeli jest zgodna z rzeczywistymi kosztami otrzymanych świadczeń. |
| --- | --- |

(173)

W przypadku pomocy przyznawanej od 2003 r. do listopada 2005 r., uwzględniając nadzwyczajną sytuację, która panowała do końca 2004 r., i fakt, że system określony w dekrecie z mocą ustawy przewidywał stopniowe przeniesienie odpowiedzialności i finansowania usług, jak pokazano wcześniej, Komisja stwierdza, że pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem i z pkt 47 wytycznych TSE, jeżeli jest zgodna z rzeczywistymi kosztami otrzymanych świadczeń.

| (174) | Jak wskazano w motywie 100 niniejszej decyzji, władze portugalskie wykazały, że pomoc odpowiada rzeczywistym kosztom usług przedsiębiorstw świadczących usługi w latach 1999–2005. |
| --- | --- |

(174)

Jak wskazano w motywie 100 niniejszej decyzji, władze portugalskie wykazały, że pomoc odpowiada rzeczywistym kosztom usług przedsiębiorstw świadczących usługi w latach 1999–2005.

| (175) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, na podstawie informacji, którymi dysponuje, że w przypadku pomocy przyznawanej usługodawcom od 2003 r. do listopada 2005 r. można skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. |
| --- | --- |

(175)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, na podstawie informacji, którymi dysponuje, że w przypadku pomocy przyznawanej usługodawcom od 2003 r. do listopada 2005 r. można skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

3.1.2.   
  Pomoc dla ośrodków dokonujących uboju i zakładów rozbioru, importerów i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym z sektora oraz hodowców

| (176) | Jak stwierdziła Komisja w motywie 166 niniejszej decyzji, w latach 1999–2004 ryzyko rozprzestrzenienia się BSE w Portugalii doprowadziło do szczególnych okoliczności i nadzwyczajnej sytuacji. Uwzględniając tą wyjątkową sytuację i zważywszy, że system wprowadzony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 przewidywał stopniowe przeniesienie odpowiedzialności i finansowania usług na działające w sektorze podmioty gospodarcze, Komisja uważa, że pomoc można uznać za krótkotrwałą i zgodną z zasadą „zanieczyszczający płaci” w perspektywie długoterminowej. Zgodnie z wcześniejszą praktyką Komisja stwierdza w przedmiotowym przypadku, że pomoc z tytułu pkt 47 wytycznych TSE mogła zostać w drodze wyjątku udzielona innym działającym w sektorze podmiotom gospodarczym, w szczególności ośrodkom dokonującym uboju i zakładom rozbioru, działającym w sektorzerze importerom i podmiotom wewnątrzwspólnotowym. |
| --- | --- |

(176)

Jak stwierdziła Komisja w motywie 166 niniejszej decyzji, w latach 1999–2004 ryzyko rozprzestrzenienia się BSE w Portugalii doprowadziło do szczególnych okoliczności i nadzwyczajnej sytuacji. Uwzględniając tą wyjątkową sytuację i zważywszy, że system wprowadzony na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 przewidywał stopniowe przeniesienie odpowiedzialności i finansowania usług na działające w sektorze podmioty gospodarcze, Komisja uważa, że pomoc można uznać za krótkotrwałą i zgodną z zasadą „zanieczyszczający płaci” w perspektywie długoterminowej. Zgodnie z wcześniejszą praktyką Komisja stwierdza w przedmiotowym przypadku, że pomoc z tytułu pkt 47 wytycznych TSE mogła zostać w drodze wyjątku udzielona innym działającym w sektorze podmiotom gospodarczym, w szczególności ośrodkom dokonującym uboju i zakładom rozbioru, działającym w sektorzerze importerom i podmiotom wewnątrzwspólnotowym.

| (177) | Jak stwierdziła Komisja w odniesieniu do przedsiębiorstw świadczących usługi, pomoc przyznano zgodnie z zasadami wymienionymi w pkt 47 wytycznych TSE. |
| --- | --- |

(177)

Jak stwierdziła Komisja w odniesieniu do przedsiębiorstw świadczących usługi, pomoc przyznano zgodnie z zasadami wymienionymi w pkt 47 wytycznych TSE.

| (178) | Jeżeli chodzi o ośrodki dokonujące uboju i zakłady rozbioru,działającym w sektorze importerów i podmioty wewnątrzwspólnotowe, Komisja może zatem stwierdzić, że w przypadku przyznanej pomocy można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. |
| --- | --- |

(178)

Jeżeli chodzi o ośrodki dokonujące uboju i zakłady rozbioru,działającym w sektorze importerów i podmioty wewnątrzwspólnotowe, Komisja może zatem stwierdzić, że w przypadku przyznanej pomocy można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

| (179) | Jeżeli chodzi o hodowców, uwzględniając rozważania przytoczone w motywie 160 i kolejnych niniejszej decyzji Komisja stwierdza również, że pomoc przyznano zgodnie z zasadami wymienionymi w pkt 47 wytycznych TSE i można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. |
| --- | --- |

(179)

Jeżeli chodzi o hodowców, uwzględniając rozważania przytoczone w motywie 160 i kolejnych niniejszej decyzji Komisja stwierdza również, że pomoc przyznano zgodnie z zasadami wymienionymi w pkt 47 wytycznych TSE i można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

3.2.   FINANSOWANIE POMOCY

| (180) | Od października 2002 r., daty wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002, koszty związane z czynnościami zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu są finansowane z dochodów z opłaty parafiskalnej mającej zastosowanie do ośrodków dokonujących uboju, importerów mięsa wołowego i wieprzowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością. |
| --- | --- |

(180)

Od października 2002 r., daty wejścia w życie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002, koszty związane z czynnościami zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu są finansowane z dochodów z opłaty parafiskalnej mającej zastosowanie do ośrodków dokonujących uboju, importerów mięsa wołowego i wieprzowego z kością i podmiotów działających w wymiarze wewnątrzwspólnotowym, tj. podmiotów/odbiorców mięsa wołowego i wieprzowego z kością.

| (181) | Komisja zwykle uznaje, zgodnie z orzecznictwem Trybunału (53), że finansowanie pomocy z obowiązkowych opłat może wpływać na taką pomoc poprzez efekt ochronny, wykraczający poza pomoc w ścisłym rozumieniu. Przedmiotowe składki są faktycznie opłatą obowiązkową. Na podstawie tego samego orzecznictwa Komisja uznaje, że pomoc nie może być finansowana z opłat parafiskalnych, które obejmują również przywóz tego samego produktu z innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

(181)

Komisja zwykle uznaje, zgodnie z orzecznictwem Trybunału (53), że finansowanie pomocy z obowiązkowych opłat może wpływać na taką pomoc poprzez efekt ochronny, wykraczający poza pomoc w ścisłym rozumieniu. Przedmiotowe składki są faktycznie opłatą obowiązkową. Na podstawie tego samego orzecznictwa Komisja uznaje, że pomoc nie może być finansowana z opłat parafiskalnych, które obejmują również przywóz tego samego produktu z innych państw członkowskich.

| (182) | Uwzględniając to orzecznictwo, a także fakt, że środek przyznano z wykorzystaniemu zasobów państwowych i zatem stanowi on pomoc państwa w rozumieniu art. 107 TFUE, należy sprawdzić, czy ma on charakter dyskryminacyjny, co jest sprzeczne z art. 110 TFUE, w zakresie, w jakim istnieje obowiązek uiszczania opłaty także w odniesieniu do produktów przywożonych z innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

(182)

Uwzględniając to orzecznictwo, a także fakt, że środek przyznano z wykorzystaniemu zasobów państwowych i zatem stanowi on pomoc państwa w rozumieniu art. 107 TFUE, należy sprawdzić, czy ma on charakter dyskryminacyjny, co jest sprzeczne z art. 110 TFUE, w zakresie, w jakim istnieje obowiązek uiszczania opłaty także w odniesieniu do produktów przywożonych z innych państw członkowskich.

| (183) | Władze portugalskie uzasadniły nałożenie opłaty na przywożone mięso z kością tym, że przywożone produkty mogły korzystać z systemu w ten sam sposób co produkty krajowe, przy czym obecność mięsa z kością oznacza obecność produktów ubocznych, które korzystają z usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia. |
| --- | --- |

(183)

Władze portugalskie uzasadniły nałożenie opłaty na przywożone mięso z kością tym, że przywożone produkty mogły korzystać z systemu w ten sam sposób co produkty krajowe, przy czym obecność mięsa z kością oznacza obecność produktów ubocznych, które korzystają z usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia.

| (184) | W świetle informacji, którymi dysponowała Komisja, na ośrodki dokonujące uboju, importerów tusz, półtusz i innych elementów wołowych i wieprzowych z kością nałożono opłaty (zob. art. 2 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 197/2002), które służą zapewnieniu usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu (art. 1 ust. 1 dekretu z mocą ustawy nr 197/2002). |
| --- | --- |

(184)

W świetle informacji, którymi dysponowała Komisja, na ośrodki dokonujące uboju, importerów tusz, półtusz i innych elementów wołowych i wieprzowych z kością nałożono opłaty (zob. art. 2 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 197/2002), które służą zapewnieniu usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa ssaków i drobiu (art. 1 ust. 1 dekretu z mocą ustawy nr 197/2002).

| (185) | Informacje te wzbudziły wątpliwości Komisji czy opłaty pobierane od osób zobowiązanych do uiszczenia opłaty są odpowiednie dla usług, z których korzystają. Komisja stwierdziła, że nie może wykluczyć istnienia potencjalnie dyskryminującego systemu wobec produktów przywożonych z innych państw członkowskich, w przypadku których należy uiszczać opłatę. |
| --- | --- |

(185)

Informacje te wzbudziły wątpliwości Komisji czy opłaty pobierane od osób zobowiązanych do uiszczenia opłaty są odpowiednie dla usług, z których korzystają. Komisja stwierdziła, że nie może wykluczyć istnienia potencjalnie dyskryminującego systemu wobec produktów przywożonych z innych państw członkowskich, w przypadku których należy uiszczać opłatę.

| (186) | Władze portugalskie zapewniły następnie, że usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa drobiu nie są finansowane z opłat pobieranych od ośrodków dokonujących uboju, importerów tusz, półtusz i innych elementów wołowych i wieprzowych z kością, ale zgodnie z załącznikiem 1 do dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 od ośrodków dokonujących uboju drobiu, które nie zachęcały do zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych uzyskanych podczas uboju drobiu. Importerów i podmioty zajmujące się tuszami drobiowymi zwolniono z opłaty, uwzględniając fakt, że z większości przywożonych tusz drobiowych nie powstają produkty uboczne. |
| --- | --- |

(186)

Władze portugalskie zapewniły następnie, że usługi zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa drobiu nie są finansowane z opłat pobieranych od ośrodków dokonujących uboju, importerów tusz, półtusz i innych elementów wołowych i wieprzowych z kością, ale zgodnie z załącznikiem 1 do dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 od ośrodków dokonujących uboju drobiu, które nie zachęcały do zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych uzyskanych podczas uboju drobiu. Importerów i podmioty zajmujące się tuszami drobiowymi zwolniono z opłaty, uwzględniając fakt, że z większości przywożonych tusz drobiowych nie powstają produkty uboczne.

| (187) | Natomiast jeżeli chodzi o importerów i podmioty zajmujące się tuszami, półtuszami i innymi elementami wołowymi i wieprzowymi z kością, władze portugalskie uzasadniły, że ze wspomnianych przywożonych elementów z kością powstają produkty uboczne. |
| --- | --- |

(187)

Natomiast jeżeli chodzi o importerów i podmioty zajmujące się tuszami, półtuszami i innymi elementami wołowymi i wieprzowymi z kością, władze portugalskie uzasadniły, że ze wspomnianych przywożonych elementów z kością powstają produkty uboczne.

| (188) | Już na etapie nakazu udzielenia informacji, a następnie podczas wszczęcia postępowania Komisja zwróciła się do władze portugalskich z prośbą o zagwarantowanie, aby produkty przywożone mogły korzystać z mechanizmu w ten sam sposób co produkty krajowe, a tym samym o udowodnienie przy pomocy danych liczbowych, że w danym okresie odniesienia istniała równoważność finansowa pomiędzy kwotami pobranymi od produktów z mięsa wołowego i wieprzowego z kością pochodzących z innych państw członkowskich i kosztami usług wyłącznie dla tych produktów (zob. pkt 37 lit. h) decyzji o wszczęciu postępowania). |
| --- | --- |

(188)

Już na etapie nakazu udzielenia informacji, a następnie podczas wszczęcia postępowania Komisja zwróciła się do władze portugalskich z prośbą o zagwarantowanie, aby produkty przywożone mogły korzystać z mechanizmu w ten sam sposób co produkty krajowe, a tym samym o udowodnienie przy pomocy danych liczbowych, że w danym okresie odniesienia istniała równoważność finansowa pomiędzy kwotami pobranymi od produktów z mięsa wołowego i wieprzowego z kością pochodzących z innych państw członkowskich i kosztami usług wyłącznie dla tych produktów (zob. pkt 37 lit. h) decyzji o wszczęciu postępowania).

| (189) | Władze portugalskie zapewniły, że przywożone elementy z kością korzystają w taki sam sposób z usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa co produkty krajowe, ale nie przedstawiły dokładnych i zgodnych danych liczbowych na ten temat. |
| --- | --- |

(189)

Władze portugalskie zapewniły, że przywożone elementy z kością korzystają w taki sam sposób z usług zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia produktów ubocznych z mięsa co produkty krajowe, ale nie przedstawiły dokładnych i zgodnych danych liczbowych na ten temat.

| (190) | Informacje przedstawione Komisji nie pozwalają zatem stwierdzić, że opłata wprowadzona na mocy dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i pobierana od produktów przywożonych jest odpowiednia dla kwoty odpowiadającej usługom, z których korzystają produkty uboczne uzyskane ze wspomnianych produktów przywożonych i że w związku z tym produkty przywożone mogły korzystać z usług finansowanych ze środka pomocy w takim samym stopniu co produkty krajowe. |
| --- | --- |

(190)

Informacje przedstawione Komisji nie pozwalają zatem stwierdzić, że opłata wprowadzona na mocy dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i pobierana od produktów przywożonych jest odpowiednia dla kwoty odpowiadającej usługom, z których korzystają produkty uboczne uzyskane ze wspomnianych produktów przywożonych i że w związku z tym produkty przywożone mogły korzystać z usług finansowanych ze środka pomocy w takim samym stopniu co produkty krajowe.

| (191) | Na mocy art. 3 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 ośrodki dokonujące uboju, zakłady rozbioru, ośrodki inkubacyjne, gałęzie przemysłu zajmujące się produktami jajecznymi były zobowiązane do uiszczania opłaty ustalonej w załączniku 1 do dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 z wyjątkiem podmiotów korzystających z systemu alternatywnego przewidzianego w tym dekrecie i podlegających opłatom określonym w załączniku 2, aż do zatwierdzenia planu niszczenia materiałów kategorii 3. W odniesieniu do materiałów kategorii 1 i 2 miały one obowiązek, przed zatwierdzeniem planu, płacić 0,35 EUR/kg materiału (art. 5 ust. 1 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003). |
| --- | --- |

(191)

Na mocy art. 3 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 ośrodki dokonujące uboju, zakłady rozbioru, ośrodki inkubacyjne, gałęzie przemysłu zajmujące się produktami jajecznymi były zobowiązane do uiszczania opłaty ustalonej w załączniku 1 do dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 z wyjątkiem podmiotów korzystających z systemu alternatywnego przewidzianego w tym dekrecie i podlegających opłatom określonym w załączniku 2, aż do zatwierdzenia planu niszczenia materiałów kategorii 3. W odniesieniu do materiałów kategorii 1 i 2 miały one obowiązek, przed zatwierdzeniem planu, płacić 0,35 EUR/kg materiału (art. 5 ust. 1 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003).

| (192) | Jeżeli chodzi o zmiany wprowadzone do systemu opodatkowania na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, Komisja wystąpiła do władz portugalskich o potwierdzenie, że produkty przywożone mogły korzystać ze wspomnianych usług w równym stopniu co produkty krajowe. |
| --- | --- |

(192)

Jeżeli chodzi o zmiany wprowadzone do systemu opodatkowania na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003, Komisja wystąpiła do władz portugalskich o potwierdzenie, że produkty przywożone mogły korzystać ze wspomnianych usług w równym stopniu co produkty krajowe.

| (193) | Władze portugalskie potwierdziły, że opłata wprowadzona na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 opierała się na faktycznie uzyskanych produktach ubocznych i że produkty przywożone mogły korzystać w równym stopniu ze wspomnianych usług. Komisja stwierdza natomiast, że władze portugalskie nie przedstawiły danych liczbowych uzasadniających te stwierdzenia. |
| --- | --- |

(193)

Władze portugalskie potwierdziły, że opłata wprowadzona na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 opierała się na faktycznie uzyskanych produktach ubocznych i że produkty przywożone mogły korzystać w równym stopniu ze wspomnianych usług. Komisja stwierdza natomiast, że władze portugalskie nie przedstawiły danych liczbowych uzasadniających te stwierdzenia.

| (194) | Wobec braku dokumentów dotyczących weryfikacji, Komisja nie może stwierdzić, że opłata wprowadzona na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 była odpowiednia dla kwoty odpowiadającej usługom, z których korzystają produkty uboczne uzyskane z produktów przywożonych i że w związku z tym produkty przywożone mogły korzystać z usług finansowanych ze środka pomocy w takim samym stopniu co produkty krajowe. |
| --- | --- |

(194)

Wobec braku dokumentów dotyczących weryfikacji, Komisja nie może stwierdzić, że opłata wprowadzona na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 była odpowiednia dla kwoty odpowiadającej usługom, z których korzystają produkty uboczne uzyskane z produktów przywożonych i że w związku z tym produkty przywożone mogły korzystać z usług finansowanych ze środka pomocy w takim samym stopniu co produkty krajowe.

| (195) | Komisja stwierdza, że system opodatkowania wprowadzony na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i systemu przejściowego ustanowionego na mocy art. 3 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 nie jest zgodny z art. 110 TFUE z uwagi na istnienie potencjalnie dyskryminującego systemu wobec produktów przywożonych z innych państw członkowskich, w przypadku których istnieje także obowiązek uiszczania opłaty. |
| --- | --- |

(195)

Komisja stwierdza, że system opodatkowania wprowadzony na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i systemu przejściowego ustanowionego na mocy art. 3 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 nie jest zgodny z art. 110 TFUE z uwagi na istnienie potencjalnie dyskryminującego systemu wobec produktów przywożonych z innych państw członkowskich, w przypadku których istnieje także obowiązek uiszczania opłaty.

VI.   WNIOSKI

| (196) | Komisja ubolewa, że Portugalia przyznała pomoc na rzecz zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia odpadów z ubojni niezgodnie z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

(196)

Komisja ubolewa, że Portugalia przyznała pomoc na rzecz zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia odpadów z ubojni niezgodnie z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE.

| (197) | Pomoc na rzecz zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia odpadów z ubojni była zgodna z przepisami wspólnotowymi mającymi zastosowanie na poziomie beneficjentów. Natomiast finansowanie pomocy z systemu opodatkowania wprowadzonego na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i systemu przejściowego ustanowionego na mocy art. 3 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 jest niezgodne z rynkiem wewnętrznym z uwagi na potencjalnie dyskryminujący skutek wobec produktów przywożonych z innych państw członkowskich, w przypadku których także istnieje obowiązek uiszczania opłaty. |
| --- | --- |

(197)

Pomoc na rzecz zbierania, przewozu, przetwarzania i niszczenia odpadów z ubojni była zgodna z przepisami wspólnotowymi mającymi zastosowanie na poziomie beneficjentów. Natomiast finansowanie pomocy z systemu opodatkowania wprowadzonego na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i systemu przejściowego ustanowionego na mocy art. 3 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 jest niezgodne z rynkiem wewnętrznym z uwagi na potencjalnie dyskryminujący skutek wobec produktów przywożonych z innych państw członkowskich, w przypadku których także istnieje obowiązek uiszczania opłaty.

| (198) | W niniejszym przypadku Komisja uznaje za właściwe przyjęcie decyzji warunkowej, korzystając z możliwości przewidzianej w art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Zgodnie z wyżej wymienionym ustępem Komisja może dołączyć do swej pozytywnej decyzji warunki, na jakich pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, oraz określać obowiązki umożliwiające monitowanie przestrzegania decyzji. |
| --- | --- |

(198)

W niniejszym przypadku Komisja uznaje za właściwe przyjęcie decyzji warunkowej, korzystając z możliwości przewidzianej w art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Zgodnie z wyżej wymienionym ustępem Komisja może dołączyć do swej pozytywnej decyzji warunki, na jakich pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, oraz określać obowiązki umożliwiające monitowanie przestrzegania decyzji.

| (199) | W celu naprawienia skutków naruszenia art. 110 i tym samym wstecznego zniesienia dyskryminacji Portugalia musi dokonać zwrotu części opłaty pobranej od produktów przywiezionych z innych państw członkowskich w terminie i na warunkach określonych przez Komisję. Naprawa tego naruszenia spowoduje zgodność przedmiotowej pomocy z Traktatem. |
| --- | --- |

(199)

W celu naprawienia skutków naruszenia art. 110 i tym samym wstecznego zniesienia dyskryminacji Portugalia musi dokonać zwrotu części opłaty pobranej od produktów przywiezionych z innych państw członkowskich w terminie i na warunkach określonych przez Komisję. Naprawa tego naruszenia spowoduje zgodność przedmiotowej pomocy z Traktatem.

| (200) | Komisja określa warunki, które mają być spełnione w związku ze wspomnianym zwrotem. Portugalia musi więc zwrócić osobom, które uiściły opłatę, tę część opłaty, którą nałożono na produkty przywiezione z innych państw członkowskich w okresie od dnia wprowadzenia opłaty przewidzianej na mocy dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 do dnia ostatniego zastosowania tej opłaty przed upływem terminu obowiązywania systemu przejściowego wprowadzonego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003. W tym celu Portugalia zapewni przestrzeganie następujących warunków:






  — | jeżeli osoby zobowiązane do uiszczenia opłaty mogą przedstawić dowód, że opłata została nałożona na produkty przywożone z innych państw członkowskich, mogą one dochodzić zwrotu części dochodów z opłaty przeznaczonej na sfinansowanie części pomocy, z której korzystają wyłącznie produkty krajowe. Wnioski o zwrot składa się w terminie określonym zgodnie z prawem krajowym, lecz w żadnym razie nie krótszym niż sześć miesięcy od publikacji niniejszej decyzji, |
| --- | --- | --- |

(200)

Komisja określa warunki, które mają być spełnione w związku ze wspomnianym zwrotem. Portugalia musi więc zwrócić osobom, które uiściły opłatę, tę część opłaty, którą nałożono na produkty przywiezione z innych państw członkowskich w okresie od dnia wprowadzenia opłaty przewidzianej na mocy dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 do dnia ostatniego zastosowania tej opłaty przed upływem terminu obowiązywania systemu przejściowego wprowadzonego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003. W tym celu Portugalia zapewni przestrzeganie następujących warunków:

—

jeżeli osoby zobowiązane do uiszczenia opłaty mogą przedstawić dowód, że opłata została nałożona na produkty przywożone z innych państw członkowskich, mogą one dochodzić zwrotu części dochodów z opłaty przeznaczonej na sfinansowanie części pomocy, z której korzystają wyłącznie produkty krajowe. Wnioski o zwrot składa się w terminie określonym zgodnie z prawem krajowym, lecz w żadnym razie nie krótszym niż sześć miesięcy od publikacji niniejszej decyzji,

| — | Portugalia określi zakres wszelkiej dyskryminacji mającej wpływ na przywożone produkty. W tym celu Portugalia sprawdzi, w okresie odniesienia, równoważność finansową między kwotami pobranymi ogółem od produktów krajowych w ramach przedmiotowej opłaty oraz wynikającymi z niej korzyściami wyłącznie dla tych produktów, |
| --- | --- |

—

Portugalia określi zakres wszelkiej dyskryminacji mającej wpływ na przywożone produkty. W tym celu Portugalia sprawdzi, w okresie odniesienia, równoważność finansową między kwotami pobranymi ogółem od produktów krajowych w ramach przedmiotowej opłaty oraz wynikającymi z niej korzyściami wyłącznie dla tych produktów,

| — | zwrot musi nastąpić w maksymalnym terminie sześciu miesięcy od dnia złożenia wniosku, |
| --- | --- |

—

zwrot musi nastąpić w maksymalnym terminie sześciu miesięcy od dnia złożenia wniosku,

| — | zwrócone kwoty muszą zawierać odsetki naliczone od dnia pobrania opłaty do dnia faktycznego zwrotu. Odsetki te nalicza się na podstawie stopy referencyjnej Komisji, przewidzianej w metodzie określania stóp referencyjnych i dyskontowych (54), |
| --- | --- |

—

zwrócone kwoty muszą zawierać odsetki naliczone od dnia pobrania opłaty do dnia faktycznego zwrotu. Odsetki te nalicza się na podstawie stopy referencyjnej Komisji, przewidzianej w metodzie określania stóp referencyjnych i dyskontowych (54),

| — | władze portugalskie dopuszczają wszelkie racjonalne dowody przedstawione przez osoby, które uiściły opłatę od produktów przywiezionych z innych państw członkowskich, |
| --- | --- |

—

władze portugalskie dopuszczają wszelkie racjonalne dowody przedstawione przez osoby, które uiściły opłatę od produktów przywiezionych z innych państw członkowskich,

| — | prawo do zwrotu nie może podlegać innym warunkom, w szczególności warunkowi dotyczącemu nieprzenoszenia opłaty, |
| --- | --- |

—

prawo do zwrotu nie może podlegać innym warunkom, w szczególności warunkowi dotyczącemu nieprzenoszenia opłaty,

| — | jeżeli opłata nie została jeszcze uiszczona, władze portugalskie formalnie rezygnują z egzekwowania proporcjonalnej części opłaty nałożonej na produkty przywożone z innych państw członkowskich, w odniesieniu do której wykazano, że jest ona przeznaczona na finansowanie części pomocy, z której korzystają wyłącznie produkty krajowe. Rezygnują one również z ewentualnych odsetek za zwłokę, |
| --- | --- |

—

jeżeli opłata nie została jeszcze uiszczona, władze portugalskie formalnie rezygnują z egzekwowania proporcjonalnej części opłaty nałożonej na produkty przywożone z innych państw członkowskich, w odniesieniu do której wykazano, że jest ona przeznaczona na finansowanie części pomocy, z której korzystają wyłącznie produkty krajowe. Rezygnują one również z ewentualnych odsetek za zwłokę,

| — | w przypadku gdy zażąda tego Komisja, Portugalia zobowiązuje się do przedstawienia pełnego sprawozdania potwierdzającego właściwe wykonanie zwrotu, |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy zażąda tego Komisja, Portugalia zobowiązuje się do przedstawienia pełnego sprawozdania potwierdzającego właściwe wykonanie zwrotu,

| — | jeżeli w innym państwie członkowskim na te same produkty, które były objęte opłatą w Portugalii, nałożono opłatę mającą podobne cele, władze portugalskie zobowiązują się do zwrotu uiszczonej opłaty w takiej części, w jakiej dotyczyła ona produktów z tego innego państwa członkowskiego, |
| --- | --- |

—

jeżeli w innym państwie członkowskim na te same produkty, które były objęte opłatą w Portugalii, nałożono opłatę mającą podobne cele, władze portugalskie zobowiązują się do zwrotu uiszczonej opłaty w takiej części, w jakiej dotyczyła ona produktów z tego innego państwa członkowskiego,

| — | Portugalia zobowiązuje się powiadomić o niniejszej decyzji wszystkich potencjalnych płatników przedmiotowej opłaty, |
| --- | --- |

—

Portugalia zobowiązuje się powiadomić o niniejszej decyzji wszystkich potencjalnych płatników przedmiotowej opłaty,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa przyznawana przez Portugalię na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 393-B/98 z dnia 4 grudnia 1998 r. jest zgodna z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 2

1.   Pomoc państwa przyznawana przez Portugalię na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 z dnia 25 września 2002 r. i systemu przejściowego ustanowionego na mocy art. 3 ust. 2 dekretu z mocą ustawy nr 244/2003 z dnia 7 października 2003 r. jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, pod warunkiem że Portugalia zwróci płatnikom część opłaty pobieranej od produktów przywożonych z innych państw członkowskich pomiędzy datą rozpoczęcia stosowania opłaty na mocy dekretu z mocą ustawy nr 197/2002 i datą ostatniego zastosowania tej opłaty przed upływem terminu obowiązywania systemu przejściowego wprowadzonego na mocy dekretu z mocą ustawy nr 244/2003.

2.   W tym celu Portugalia będzie przestrzegała następujących warunków:

| — | jeżeli osoby zobowiązane do uiszczenia opłaty mogą przedstawić dowody, że opłata została nałożona na produkty przywożone z innych państw członkowskich, mogą one dochodzić zwrotu części dochodów z opłaty przeznaczonej na sfinansowanie części pomocy, z której korzystają wyłącznie produkty krajowe. Wnioski o zwrot składa się w terminie określonym zgodnie z prawem krajowym, lecz w żadnym razie nie krótszym niż sześć miesięcy od publikacji niniejszej decyzji, |
| --- | --- |

—

jeżeli osoby zobowiązane do uiszczenia opłaty mogą przedstawić dowody, że opłata została nałożona na produkty przywożone z innych państw członkowskich, mogą one dochodzić zwrotu części dochodów z opłaty przeznaczonej na sfinansowanie części pomocy, z której korzystają wyłącznie produkty krajowe. Wnioski o zwrot składa się w terminie określonym zgodnie z prawem krajowym, lecz w żadnym razie nie krótszym niż sześć miesięcy od publikacji niniejszej decyzji,

| — | Portugalia określi zakres wszelkiej dyskryminacji mającej wpływ na przywożone produkty. W tym celu Portugalia sprawdzi, w okresie odniesienia, równoważność finansową między kwotami pobranymi ogółem od produktów krajowych w ramach przedmiotowej opłaty oraz wynikającymi z niej korzyściami wyłącznie dla tych produktów, |
| --- | --- |

—

Portugalia określi zakres wszelkiej dyskryminacji mającej wpływ na przywożone produkty. W tym celu Portugalia sprawdzi, w okresie odniesienia, równoważność finansową między kwotami pobranymi ogółem od produktów krajowych w ramach przedmiotowej opłaty oraz wynikającymi z niej korzyściami wyłącznie dla tych produktów,

| — | zwrot musi nastąpić w maksymalnym terminie sześciu miesięcy od dnia złożenia wniosku, |
| --- | --- |

—

zwrot musi nastąpić w maksymalnym terminie sześciu miesięcy od dnia złożenia wniosku,

| — | zwrócone kwoty muszą zawierać odsetki naliczone od dnia pobrania opłaty do dnia faktycznego zwrotu. Odsetki te nalicza się na podstawie stopy referencyjnej Komisji, przewidzianej w metodzie określania stóp referencyjnych i dyskontowych (55), |
| --- | --- |

—

zwrócone kwoty muszą zawierać odsetki naliczone od dnia pobrania opłaty do dnia faktycznego zwrotu. Odsetki te nalicza się na podstawie stopy referencyjnej Komisji, przewidzianej w metodzie określania stóp referencyjnych i dyskontowych (55),

| — | władze portugalskie dopuszczają wszelkie racjonalne dowody przedstawione przez osoby, które uiściły opłatę od produktów przywiezionych z innych państw członkowskich, |
| --- | --- |

—

władze portugalskie dopuszczają wszelkie racjonalne dowody przedstawione przez osoby, które uiściły opłatę od produktów przywiezionych z innych państw członkowskich,

| — | prawo do zwrotu nie może podlegać innym warunkom, w szczególności warunkowi dotyczącemu nieprzenoszenia opłaty, |
| --- | --- |

—

prawo do zwrotu nie może podlegać innym warunkom, w szczególności warunkowi dotyczącemu nieprzenoszenia opłaty,

| — | jeżeli opłata nie została jeszcze uiszczona, władze portugalskie formalnie rezygnują z egzekwowania proporcjonalnej części opłaty nałożonej na produkty przywożone z innych państw członkowskich, w odniesieniu do której wykazano, że jest ona przeznaczona na finansowanie części pomocy, z której korzystają wyłącznie produkty krajowe. Rezygnują one również z ewentualnych odsetek za zwłokę, |
| --- | --- |

—

jeżeli opłata nie została jeszcze uiszczona, władze portugalskie formalnie rezygnują z egzekwowania proporcjonalnej części opłaty nałożonej na produkty przywożone z innych państw członkowskich, w odniesieniu do której wykazano, że jest ona przeznaczona na finansowanie części pomocy, z której korzystają wyłącznie produkty krajowe. Rezygnują one również z ewentualnych odsetek za zwłokę,

| — | w przypadku gdy zażąda tego Komisja, Portugalia zobowiązuje się do przedstawienia pełnego sprawozdania potwierdzającego właściwe wykonanie zwrotu, |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy zażąda tego Komisja, Portugalia zobowiązuje się do przedstawienia pełnego sprawozdania potwierdzającego właściwe wykonanie zwrotu,

| — | jeżeli w innym państwie członkowskim na te same produkty, które były objęte opłatą w Portugalii, nałożono opłatę mającą podobne cele, władze portugalskie zobowiązują się do zwrotu uiszczonej opłaty w takiej części, w jakiej dotyczyła ona produktów z tego innego państwa członkowskiego, |
| --- | --- |

—

jeżeli w innym państwie członkowskim na te same produkty, które były objęte opłatą w Portugalii, nałożono opłatę mającą podobne cele, władze portugalskie zobowiązują się do zwrotu uiszczonej opłaty w takiej części, w jakiej dotyczyła ona produktów z tego innego państwa członkowskiego,

| — | Portugalia zobowiązuje się powiadomić o niniejszej decyzji wszystkich potencjalnych płatników przedmiotowej opłaty. |
| --- | --- |

—

Portugalia zobowiązuje się powiadomić o niniejszej decyzji wszystkich potencjalnych płatników przedmiotowej opłaty.

Artykuł 3

W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Portugalia jest zobowiązana przekazać Komisji informacje o środkach podjętych w celu jej wykonania.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2011 r.

W imieniu Komisji

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

---

(1)  Diário da República I Seria A, nr 222 z 25.9.2002, s. 6535.

1

Diário da República

(2)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

2

(3)  Decyzja C(2006) 576, o której Portugalia została powiadomiona pismem SG(2006) D/200772 z dnia 21 lutego 2006 r.

3

(4)  Dz.U. C 109 z 13.5.2009, s. 9.

4

(5)  Dz.U. L 311 z 20.11.1998, s. 23.

5

(6)  Diário da República I Seria A nr 280 z 4.12.1998, s. 6708.

6

Diário da República

(7)  Diário da República I seria A, nr 132 z 8.6.1999, s. 3171.

7

Diário da República

(8)  Dz.U. L 328 z 28.11.1997, s. 1.

8

(9)  Diário da República II seria, nr 20 z 25.1.1999, s. 935.

9

Diário da República

(10)  Diário da República II seria, nr 82 z 6.4.2001, s. 6270.

10

Diário da República

(11)  Diário da República II seria, nr 42 z 19.2.2002, s. 3158.

11

Diário da República

(12)  Dz.U. L 303 z 7.12.2000, s. 32.

12

(13)  Dz.U. L 132 z 15.5.2001, s. 17.

13

(14)  Dz.U. L 273 z 10.10.2002, s. 1.

14

(15)  Diário da República I Seria A, nr 232 z 7.10.2003, s. 6603.

15

Diário da República

(16)  Wyrok Trybunału z dnia 24 lipca 2003 r. w sprawie C-280/00 Altmark Trans i Regierungspräsidium Magdeburg, Rec. [2003] s. I-7747.

16

(17)  Dz.U. L 344 z 20.11.2004, s. 12.

17

(18)  Wspólne rozporządzenie nr 96/99 z dnia 25 stycznia 1999 r., wspólne rozporządzenie nr 324/2001 z dnia 6 kwietnia 2001 r. i wspólne rozporządzenie nr 124/2002 z dnia 19 lutego 2002 r.

18

(19)  Dz.U. C 324 z 24.12.2002, s. 2.

19

(20)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, s. 1; EE 03 F9 s. 86.

20

(21)  Dz.U. L 307 z 25.11.2005, s. 2.

21

(22)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, s. 21.

22

(23)  Dz.U. L 258 z 4.10.2007, s. 3.

23

(24)  Dz.U. L 148 z 28.6.1968, s. 24; EE 03 F2 s. 157.

24

(25)  Dz.U. L 312 z 20.11.1998, s. 1.

25

(26)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, s. 77; EE 03 F9 s. 151.

26

(27)  Dz.U. L 119 z 4.5.2006, s. 1.

27

(28)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

28

(29)  Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1.

29

(30)  Ww. wyrok w sprawie Altmark, pkt 84.

30

(31)  Wyrok z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie C-355/00, Freskot, Rec. [2003] s. I-5263, pkt 83.

31

(32)  Ww., pkt 88 i kolejne.

32

(33)  Dz.U. L 363 z 27.12.1990, s. 51.

33

(34)  Dz.U. L 294 z 28.10.1997, s. 7.

34

(35)  Dz.U. L 204 z 4.8.1999, s. 37.

35

(36)  Wyrok Trybunału z dnia 23 maja 2000 r. w sprawie C-209/98 FFAD, Rec. [2000] s. I-3743, pkt 75; zob. również wyrok Trybunału z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie C-126/01 GEMO, Rec. [2003] s. I-13769, pkt 21.

36

(37)  Ww., pkt 26.

37

(38)  Ww., pkt 31.

38

(39)  Wyrok Trybunału z dnia 21 października 2003 r. w sprawach połączonych C-261/01 i C-262/01 Van Calster i inni., Rec. [2003] s. I-12272, pkt 51.

39

(40)  Wyrok Trybunału z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie C-174/02 Streekgewest, Zb.Orz. s. I-85, pkt 26.

40

(41)  Wyrok Trybunału z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-345/02 Pearle i inni, Zb.Orz. s. I-7139, pkt 41; zob. również wyrok Sądu z dnia 20 września 2007 r. w sprawie T-136/05 EARL Salvat père et fils i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [2007] s. II-4063, pkt 161 i kolejne.

41

(42)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie C-730/79 Philip Morris Holland przeciwko Komisji, Rec. [1980] s. 2671, pkt 11 i 12.

42

(43)  Produkcja mięsa wołowego w UE (15) wyniosła w 1999 r. 7 691 101 ton, w 2002 r. 7 466 476 ton, z czego w 1999 r. 95 765 ton a w 2002 r. 105 019 ton wyprodukowano w Portugalii. Produkcja mięsa wieprzowego wyniosła w 1999 r. w UE (15) 17 983 476 ton a w 2002 r. 17 729 855 ton, z czego Portugalia wyprodukowała w 1999 r. 344 209 ton, a w 2002 r. 328 038 ton (źródło EUROSTAT).

43

(44)  Wyrok Sądu z dnia 29 września 2000 r. w sprawie T-55/99 CETM przeciwko Komisji, Rec. [2000] s. II-3213, pkt 86; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 marca 1991 r. w sprawie C-303/88 Włochy przeciwko Komisji, Rec. [1991] s. I-1433, pkt 27.

44

(45)  Ww. wyrok w sprawie Van Calster i inni, pkt 51.

45

(46)  Komunikat Komisji — Usługi użyteczności publicznej w Europie (Dz.U. C 17 z 19.1.2001, s. 4).

46

(47)  Dz.U. C 297 z 29.11.2005, s. 4.

47

(48)  Dz.U. L 312 z 29.11.2005, s. 67.

48

(49)  Dz.U. C 28 z 1.2.2000, s. 2.

49

(50)  Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22.

50

(51)  Zob. pkt 194 lit. c) wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1).

51

(52)  Dyrektywa Rady 82/894/EWG z dnia 21.12.1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspólnocie (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 58).

52

(53)  Wyrok z dnia 25 czerwca 1970 r. w sprawie 47/69, Francja przeciwko Komisji, Rec. [1970] s. 487, pkt 20.

53

(54)  Obwieszczenie Komisji w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 273 z 9.9.1997, s. 3).

54

(55)  Zob. przypis 54.

55

---

| 19.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 274/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 274/36

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 lipca 2011 r.

w sprawie pomocy państwa na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła wdrożonej przez Belgię (pomoc państwa C 44/08 (ex NN 45/04))

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5457)

(Jedynie teksty w języku francuskim i niderlandzkim są autentyczne)

(2011/678/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanym artykułem (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W związku ze skargami otrzymanymi w styczniu i w lutym 2004 r. Komisja Europejska przeprowadziła wstępne postępowanie wyjaśniające w sprawie pomocy udzielonej przez Belgię z przeznaczeniem na pokrycie kosztów testów na obecność pasażowalnych encefalopatii gąbczastych u bydła (zwanych dalej „testami na obecność BSE”). |
| --- | --- |

(1)

W związku ze skargami otrzymanymi w styczniu i w lutym 2004 r. Komisja Europejska przeprowadziła wstępne postępowanie wyjaśniające w sprawie pomocy udzielonej przez Belgię z przeznaczeniem na pokrycie kosztów testów na obecność pasażowalnych encefalopatii gąbczastych u bydła (zwanych dalej „testami na obecność BSE”).

| (2) | W następstwie wspomnianych wyżej skarg dnia 27 stycznia 2004 r. Komisja skierowała pismo do władz belgijskich, zwracając się z wnioskiem o udzielenie informacji na temat przedmiotowego środka. Jednocześnie pismem z dnia 23 stycznia 2004 r., zarejestrowanym dnia 28 stycznia 2004 r., środek pomocy na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u zwierząt został zgłoszony przez władze belgijskie zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFUE”) i zarejestrowany pod numerem N 54/04. |
| --- | --- |

(2)

W następstwie wspomnianych wyżej skarg dnia 27 stycznia 2004 r. Komisja skierowała pismo do władz belgijskich, zwracając się z wnioskiem o udzielenie informacji na temat przedmiotowego środka. Jednocześnie pismem z dnia 23 stycznia 2004 r., zarejestrowanym dnia 28 stycznia 2004 r., środek pomocy na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u zwierząt został zgłoszony przez władze belgijskie zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFUE”) i zarejestrowany pod numerem N 54/04.

| (3) | Władze belgijskie przekazały Komisji pisemne informacje w pismach z dnia 6 lutego 2004 r. i z dnia 14 maja 2004 r., zarejestrowanych odpowiednio dnia 11 lutego 2004 r. i dnia 19 maja 2004 r. |
| --- | --- |

(3)

Władze belgijskie przekazały Komisji pisemne informacje w pismach z dnia 6 lutego 2004 r. i z dnia 14 maja 2004 r., zarejestrowanych odpowiednio dnia 11 lutego 2004 r. i dnia 19 maja 2004 r.

| (4) | Pismem z dnia 19 lipca 2004 r. Komisja poinformowała Belgię, że środek został przeniesiony do rejestru niezgłoszonych środków pomocy pod numerem NN 45/04, ponieważ okazało się, iż środki finansowe zostały już częściowo wypłacone. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 19 lipca 2004 r. Komisja poinformowała Belgię, że środek został przeniesiony do rejestru niezgłoszonych środków pomocy pod numerem NN 45/04, ponieważ okazało się, iż środki finansowe zostały już częściowo wypłacone.

| (5) | Dnia 1 września 2004 r. odbyło się nieformalne spotkanie władz belgijskich ze służbami Komisji. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 1 września 2004 r. odbyło się nieformalne spotkanie władz belgijskich ze służbami Komisji.

| (6) | Władze belgijskie przedstawiły dodatkowe informacje w pismach z dnia 16 września 2004 r. i z dnia 22 lutego 2007 r., zarejestrowanych odpowiednio dnia 20 września 2004 r. i dnia 22 lutego 2007 r. |
| --- | --- |

(6)

Władze belgijskie przedstawiły dodatkowe informacje w pismach z dnia 16 września 2004 r. i z dnia 22 lutego 2007 r., zarejestrowanych odpowiednio dnia 20 września 2004 r. i dnia 22 lutego 2007 r.

| (7) | Pismem z dnia 26 listopada 2008 r. Komisja powiadomiła Belgię o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 TFUE wobec tego środka. Decyzję opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w sprawie przedmiotowego środka. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 26 listopada 2008 r. Komisja powiadomiła Belgię o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 TFUE wobec tego środka. Decyzję opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w sprawie przedmiotowego środka.

| (8) | Pismem z dnia 19 grudnia 2008 r., zarejestrowanym dnia 26 grudnia 2008 r., Belgia wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi. Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. wyrażono zgodę na przedłużenie tego terminu. Belgia przekazała uwagi w piśmie z dnia 25 lutego 2009 r. zarejestrowanym dnia 6 marca 2009 r. |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia 19 grudnia 2008 r., zarejestrowanym dnia 26 grudnia 2008 r., Belgia wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi. Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. wyrażono zgodę na przedłużenie tego terminu. Belgia przekazała uwagi w piśmie z dnia 25 lutego 2009 r. zarejestrowanym dnia 6 marca 2009 r.

| (9) | Komisja nie otrzymała uwag od zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(9)

Komisja nie otrzymała uwag od zainteresowanych stron.

| (10) | Pismem z dnia 17 lipca 2009 r. Komisja zwróciła się do Belgii z dodatkowymi pytaniami związanymi z uwagami przekazanymi przez Belgię. Pismem z dnia 4 września 2009 r., zarejestrowanym dnia 8 września 2009 r., Belgia wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi. Komisja otrzymała odpowiedź Belgii w piśmie z dnia 16 października 2009 r. zarejestrowanym dnia 20 października 2009 r. |
| --- | --- |

(10)

Pismem z dnia 17 lipca 2009 r. Komisja zwróciła się do Belgii z dodatkowymi pytaniami związanymi z uwagami przekazanymi przez Belgię. Pismem z dnia 4 września 2009 r., zarejestrowanym dnia 8 września 2009 r., Belgia wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi. Komisja otrzymała odpowiedź Belgii w piśmie z dnia 16 października 2009 r. zarejestrowanym dnia 20 października 2009 r.

| (11) | W dniach 2 października 2009 r. i 30 października 2009 r. odbyły się dwa spotkania władz belgijskich ze służbami Komisji. |
| --- | --- |

(11)

W dniach 2 października 2009 r. i 30 października 2009 r. odbyły się dwa spotkania władz belgijskich ze służbami Komisji.

| (12) | Po spotkaniach pismem z dnia 14 grudnia 2009 r., zarejestrowanym dnia 16 grudnia 2009 r., Belgia przekazała dodatkowe informacje. W następstwie prowadzonego w tym samym czasie dochodzenia belgijskich organów ds. konkurencji dotyczącego ewentualnych porozumień w sprawie cen pomiędzy laboratoriami Belgia wystąpiła z wnioskami o przedłużenie terminu dnia 21 stycznia 2010 r., dnia 29 września 2010 r. i dnia 17 stycznia 2011 r. Komisja wyraziła zgodę na te przedłużenia terminów. |
| --- | --- |

(12)

Po spotkaniach pismem z dnia 14 grudnia 2009 r., zarejestrowanym dnia 16 grudnia 2009 r., Belgia przekazała dodatkowe informacje. W następstwie prowadzonego w tym samym czasie dochodzenia belgijskich organów ds. konkurencji dotyczącego ewentualnych porozumień w sprawie cen pomiędzy laboratoriami Belgia wystąpiła z wnioskami o przedłużenie terminu dnia 21 stycznia 2010 r., dnia 29 września 2010 r. i dnia 17 stycznia 2011 r. Komisja wyraziła zgodę na te przedłużenia terminów.

| (13) | Dnia 22 lutego 2011 r. Komisja wysłała ostatni wniosek o udzielenie informacji, na który władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 6 kwietnia 2011 r. Komisja wyraziła zgodę na dodatkowe przedłużenie terminu, aby umożliwić Belgii udzielanie odpowiedzi na pytania w oczekiwaniu na wyniki dochodzenia belgijskich organów ds. konkurencji. |
| --- | --- |

(13)

Dnia 22 lutego 2011 r. Komisja wysłała ostatni wniosek o udzielenie informacji, na który władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 6 kwietnia 2011 r. Komisja wyraziła zgodę na dodatkowe przedłużenie terminu, aby umożliwić Belgii udzielanie odpowiedzi na pytania w oczekiwaniu na wyniki dochodzenia belgijskich organów ds. konkurencji.

| (14) | Władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 19 maja 2011 r. zarejestrowanym dnia 25 maja 2011 r. |
| --- | --- |

(14)

Władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 19 maja 2011 r. zarejestrowanym dnia 25 maja 2011 r.

2.   OPIS

2.1.   Zarys historyczny
   (4)

| (15) | W styczniu 2004 r. Komisja otrzymała skargę dotyczącą projektu dekretu królewskiego, który miał na celu wprowadzenie opłaty parafiskalnej służącej finansowaniu testów na obecność BSE. |
| --- | --- |

(15)

W styczniu 2004 r. Komisja otrzymała skargę dotyczącą projektu dekretu królewskiego, który miał na celu wprowadzenie opłaty parafiskalnej służącej finansowaniu testów na obecność BSE.

| (16) | W następstwie tej skargi służby Komisji zwróciły się do władz belgijskich o wyjaśnienia. W odpowiedzi na wspomniane wezwanie do udzielenia informacji władze belgijskie wskazały, że od dnia 1 stycznia 2001 r. testy na obecność BSE były obowiązkowe w odniesieniu do bydła w wieku ponad 30 miesięcy i bydła w wieku ponad 24 miesięcy poddanego ubojowi z konieczności (5). Zgłosiły również projekt dekretu królewskiego w sprawie finansowania badań przesiewowych dotyczących TSE u zwierząt (zwanego dalej „dekretem królewskim w sprawie TSE”). Wspomniany projekt dekretu królewskiego zarejestrowano pod numerem N 54/04. Władze belgijskie wskazały, że nowy projekt dekretu królewskiego stanowi zmianę projektu dekretu królewskiego zgłoszonego w 2001 r. przez Belgię i zatwierdzonego przez Komisję decyzją N 21/02 z dnia 13 lutego 2002 r. (6), a także innego projektu omówionego nieformalnie z Komisją w 2003 r. Żadnego ze wspomnianych dwóch projektów jednak nie wdrożono, a dekret zgłoszony w 2004 r. stanowił ich przekształcenie. |
| --- | --- |

(16)

W następstwie tej skargi służby Komisji zwróciły się do władz belgijskich o wyjaśnienia. W odpowiedzi na wspomniane wezwanie do udzielenia informacji władze belgijskie wskazały, że od dnia 1 stycznia 2001 r. testy na obecność BSE były obowiązkowe w odniesieniu do bydła w wieku ponad 30 miesięcy i bydła w wieku ponad 24 miesięcy poddanego ubojowi z konieczności (5). Zgłosiły również projekt dekretu królewskiego w sprawie finansowania badań przesiewowych dotyczących TSE u zwierząt (zwanego dalej „dekretem królewskim w sprawie TSE”). Wspomniany projekt dekretu królewskiego zarejestrowano pod numerem N 54/04. Władze belgijskie wskazały, że nowy projekt dekretu królewskiego stanowi zmianę projektu dekretu królewskiego zgłoszonego w 2001 r. przez Belgię i zatwierdzonego przez Komisję decyzją N 21/02 z dnia 13 lutego 2002 r. (6), a także innego projektu omówionego nieformalnie z Komisją w 2003 r. Żadnego ze wspomnianych dwóch projektów jednak nie wdrożono, a dekret zgłoszony w 2004 r. stanowił ich przekształcenie.

| (17) | Z informacji przedstawionych przez Belgię wynika, że od dnia 1 stycznia 2001 r. (7) Skarb Państwa pokrywa koszty testów na obecność BSE (mianowicie koszty pobierania próbek i analizy). Od dnia 1 stycznia 2002 r. koszty tych testów pokryte były płatnościami zaliczkowymi ze strony belgijskiego urzędu ds. interwencji i refundacji (zwanego dalej „BIRB” – Bureau d’Intervention et de Restitution belge), do czasu podjęcia decyzji politycznej w sprawie wyboru systemu finansowania. |
| --- | --- |

(17)

Z informacji przedstawionych przez Belgię wynika, że od dnia 1 stycznia 2001 r. (7) Skarb Państwa pokrywa koszty testów na obecność BSE (mianowicie koszty pobierania próbek i analizy). Od dnia 1 stycznia 2002 r. koszty tych testów pokryte były płatnościami zaliczkowymi ze strony belgijskiego urzędu ds. interwencji i refundacji (zwanego dalej „BIRB” – Bureau d’Intervention et de Restitution belge), do czasu podjęcia decyzji politycznej w sprawie wyboru systemu finansowania.

| (18) | W odpowiedzi na niektóre uwagi służb Komisji na temat zgłoszonego projektu dekretu królewskiego (N 54/04) władze belgijskie przedstawiły w maju 2004 r. nowy projekt dekretu królewskiego, który miał stanowić odpowiedź na uwagi sformułowane przez Komisję i który przewidywał system rekompensat w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła skierowaną do uboju od dnia 1 stycznia 2003 r., która musi być poddana szybkiemu testowi na obecność BSE. Władze belgijskie wspomniały, że testy przeprowadzone i zaliczkowane w roku 2002 sfinansowano w całości środkami pochodzącymi z pośredniej pomocy państwa, mianowicie z opłat parafiskalnych. Władze belgijskie wskazały ponadto, że od dnia 1 stycznia 2003 r. minimalną kwotę 40 EUR na test finansowano z opłat parafiskalnych. Władze belgijskie przekazały szczegółowe tabele przedstawiające koszt testów na obecność BSE od 2003 r. i prognozy dotyczące finansowania wspomnianych testów poprzez opłaty parafiskalne i rekompensaty. Władze belgijskie wskazały, że wdrożenie systemu finansowania przewidziano na dzień 1 lipca 2004 r. w przypadku rekompensat i na dzień 1 stycznia 2005 r. w przypadku opłat parafiskalnych. |
| --- | --- |

(18)

W odpowiedzi na niektóre uwagi służb Komisji na temat zgłoszonego projektu dekretu królewskiego (N 54/04) władze belgijskie przedstawiły w maju 2004 r. nowy projekt dekretu królewskiego, który miał stanowić odpowiedź na uwagi sformułowane przez Komisję i który przewidywał system rekompensat w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła skierowaną do uboju od dnia 1 stycznia 2003 r., która musi być poddana szybkiemu testowi na obecność BSE. Władze belgijskie wspomniały, że testy przeprowadzone i zaliczkowane w roku 2002 sfinansowano w całości środkami pochodzącymi z pośredniej pomocy państwa, mianowicie z opłat parafiskalnych. Władze belgijskie wskazały ponadto, że od dnia 1 stycznia 2003 r. minimalną kwotę 40 EUR na test finansowano z opłat parafiskalnych. Władze belgijskie przekazały szczegółowe tabele przedstawiające koszt testów na obecność BSE od 2003 r. i prognozy dotyczące finansowania wspomnianych testów poprzez opłaty parafiskalne i rekompensaty. Władze belgijskie wskazały, że wdrożenie systemu finansowania przewidziano na dzień 1 lipca 2004 r. w przypadku rekompensat i na dzień 1 stycznia 2005 r. w przypadku opłat parafiskalnych.

| (19) | W związku z faktem, że zgłoszony projekt dekretu królewskiego wskazywał, że pomoc została już przyznana, a opłaty pobierano od dnia 1 stycznia 2002 r., dnia 19 lipca 2004 r. środek zarejestrowano jako niezgłoszony pod numerem NN 45/04. Belgia wycofała natomiast zgłoszenie zarejestrowane pod numerem N 54/04. |
| --- | --- |

(19)

W związku z faktem, że zgłoszony projekt dekretu królewskiego wskazywał, że pomoc została już przyznana, a opłaty pobierano od dnia 1 stycznia 2002 r., dnia 19 lipca 2004 r. środek zarejestrowano jako niezgłoszony pod numerem NN 45/04. Belgia wycofała natomiast zgłoszenie zarejestrowane pod numerem N 54/04.

| (20) | Z informacji przedstawionych przez Belgię w 2004 r. wynika, że testy zamierzano sfinansować w drodze płatności zaliczkowych, które miały być zwrócone w późniejszym terminie, z zamiarem przeznaczenia części składek na zwrot kosztów testów pokrytych płatnościami zaliczkowymi. |
| --- | --- |

(20)

Z informacji przedstawionych przez Belgię w 2004 r. wynika, że testy zamierzano sfinansować w drodze płatności zaliczkowych, które miały być zwrócone w późniejszym terminie, z zamiarem przeznaczenia części składek na zwrot kosztów testów pokrytych płatnościami zaliczkowymi.

| (21) | W piśmie z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie poinformowały o nowym projekcie dekretu królewskiego, w którym utrzymano na przyszłość rekompensatę w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi. Całość kwoty wskazanej w nowym projekcie dekretu królewskiego miała służyć finansowaniu testów na obecność BSE u bydła poddawanego ubojowi od wejścia w życie tego projektu. Zwrot kwot przekraczających 40 EUR dozwolonych w wytycznych Wspólnoty dotyczących testów na obecność TSE, padłych zwierząt gospodarskich i odpadów rzeźniczych (8) z dnia 24 grudnia 2002 r. (zwanych dalej „wytycznymi TSE”), które pokryto płatnościami zaliczkowymi po dniu 1 stycznia 2003 r., będzie przedmiotem innego projektu, który zostanie przedstawiony Komisji i który będzie dotyczył zwrotu wspomnianych płatności zaliczkowych. Wspomniany dekret królewski został przyjęty dnia 15 października 2004 r. (9) i wszedł w życie dnia 1 grudnia 2004 r. |
| --- | --- |

(21)

W piśmie z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie poinformowały o nowym projekcie dekretu królewskiego, w którym utrzymano na przyszłość rekompensatę w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi. Całość kwoty wskazanej w nowym projekcie dekretu królewskiego miała służyć finansowaniu testów na obecność BSE u bydła poddawanego ubojowi od wejścia w życie tego projektu. Zwrot kwot przekraczających 40 EUR dozwolonych w wytycznych Wspólnoty dotyczących testów na obecność TSE, padłych zwierząt gospodarskich i odpadów rzeźniczych (8) z dnia 24 grudnia 2002 r. (zwanych dalej „wytycznymi TSE”), które pokryto płatnościami zaliczkowymi po dniu 1 stycznia 2003 r., będzie przedmiotem innego projektu, który zostanie przedstawiony Komisji i który będzie dotyczył zwrotu wspomnianych płatności zaliczkowych. Wspomniany dekret królewski został przyjęty dnia 15 października 2004 r. (9) i wszedł w życie dnia 1 grudnia 2004 r.

| (22) | Według informacji przekazanych przez władze belgijskie całkowite koszty pokryte płatnościami zaliczkowymi, przekraczające kwotę maksymalną wynoszącą 40 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. (10) do dnia 30 czerwca 2004 r. wynoszą 15 237 646 EUR. Według władz belgijskich od dnia 30 czerwca 2004 r. przestrzegano maksymalnej kwoty 40 EUR (11). |
| --- | --- |

(22)

Według informacji przekazanych przez władze belgijskie całkowite koszty pokryte płatnościami zaliczkowymi, przekraczające kwotę maksymalną wynoszącą 40 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. (10) do dnia 30 czerwca 2004 r. wynoszą 15 237 646 EUR. Według władz belgijskich od dnia 30 czerwca 2004 r. przestrzegano maksymalnej kwoty 40 EUR (11).

| (23) | W tym samym piśmie z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie przekazały dwa arkusze informacyjne zgodnie z art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1/2004 z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwórstwem i obrotem produktami rolnymi (12). |
| --- | --- |

(23)

W tym samym piśmie z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie przekazały dwa arkusze informacyjne zgodnie z art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1/2004 z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwórstwem i obrotem produktami rolnymi (12).

| (24) | Wspomniane dwa środki były przedmiotem dwóch wyłączeń, pod numerami XA 53/04 i XA 54/04. Jak wskazano w pkt 19 i następnych decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, środek wyłączony pod numerem XA 53/04, wdrożony dnia 1 stycznia 2003 r., obejmuje pokrywanie kosztów testów na obecność BSE płatnościami zaliczkowymi (13) przy maksymalnej intensywności pomocy w wysokości 40 EUR na test. Podstawę prawną tego środka stanowi ustawa z dnia 27 grudnia 2002 r. dotycząca ogólnego budżetu wydatków na 2003 r. Środek wyłączony pod numerem XA 54/04, wdrożony dnia 15 października 2004 r., przewiduje maksymalną intensywność pomocy w wysokości 33,38 EUR na test. Wspomniany środek pomocy przewidziano na czas nieokreślony. Jego podstawą prawną jest ustawa z dnia 27 grudnia 2003 r. dotycząca ogólnego budżetu wydatków na 2004 r. |
| --- | --- |

(24)

Wspomniane dwa środki były przedmiotem dwóch wyłączeń, pod numerami XA 53/04 i XA 54/04. Jak wskazano w pkt 19 i następnych decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, środek wyłączony pod numerem XA 53/04, wdrożony dnia 1 stycznia 2003 r., obejmuje pokrywanie kosztów testów na obecność BSE płatnościami zaliczkowymi (13) przy maksymalnej intensywności pomocy w wysokości 40 EUR na test. Podstawę prawną tego środka stanowi ustawa z dnia 27 grudnia 2002 r. dotycząca ogólnego budżetu wydatków na 2003 r. Środek wyłączony pod numerem XA 54/04, wdrożony dnia 15 października 2004 r., przewiduje maksymalną intensywność pomocy w wysokości 33,38 EUR na test. Wspomniany środek pomocy przewidziano na czas nieokreślony. Jego podstawą prawną jest ustawa z dnia 27 grudnia 2003 r. dotycząca ogólnego budżetu wydatków na 2004 r.

| (25) | W tym samym piśmie z dnia 16 września 2004 r., w odpowiedzi na pytania postawione przez służby Komisji, władze belgijskie wskazały, że laboratoria wybrane w celu wykonania testów musiały spełnić bardzo szczegółowe warunki, aby wykonywać przedmiotowe analizy. |
| --- | --- |

(25)

W tym samym piśmie z dnia 16 września 2004 r., w odpowiedzi na pytania postawione przez służby Komisji, władze belgijskie wskazały, że laboratoria wybrane w celu wykonania testów musiały spełnić bardzo szczegółowe warunki, aby wykonywać przedmiotowe analizy.

| (26) | Wkrótce po pismach z dnia 14 maja 2004 r. i z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie zgłosiły dwa projekty dekretów królewskich dotyczących finansowania działań Federalnej Agencji ds. Bezpieczeństwa Łańcucha Żywnościowego (zwanej dalej „AFSCA”). Środki te miały na celu wprowadzenie składki i rekompensaty w celu pokrycia kosztów działań AFSCA. Były one przedmiotem decyzji C(2005)4203 z dnia 9 listopada 2005 r. dotyczącej pomocy państwa N 9/05 i N 10/05 (zwanej dalej „decyzją N 9/05 i N 10/05”) wspomnianej w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Środki te przyjęto dekretem królewskim z dnia 10 listopada 2005 r. ustalającego składki, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 9 grudnia 2004 r. dotyczącej finansowania AFSCA (14), a także dekretem królewskim z dnia 10 listopada 2005 r. dotyczącym rekompensat, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 9 grudnia 2004 r. dotyczącej finansowania AFSCA (15). Wspomniane dwa dekrety królewskie weszły w życie dnia 1 stycznia 2006 r. W dekrecie królewskim dotyczącym składek przewidziano uchylenie dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. wspomnianego w motywie 21. |
| --- | --- |

(26)

Wkrótce po pismach z dnia 14 maja 2004 r. i z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie zgłosiły dwa projekty dekretów królewskich dotyczących finansowania działań Federalnej Agencji ds. Bezpieczeństwa Łańcucha Żywnościowego (zwanej dalej „AFSCA”). Środki te miały na celu wprowadzenie składki i rekompensaty w celu pokrycia kosztów działań AFSCA. Były one przedmiotem decyzji C(2005)4203 z dnia 9 listopada 2005 r. dotyczącej pomocy państwa N 9/05 i N 10/05 (zwanej dalej „decyzją N 9/05 i N 10/05”) wspomnianej w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Środki te przyjęto dekretem królewskim z dnia 10 listopada 2005 r. ustalającego składki, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 9 grudnia 2004 r. dotyczącej finansowania AFSCA (14), a także dekretem królewskim z dnia 10 listopada 2005 r. dotyczącym rekompensat, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 9 grudnia 2004 r. dotyczącej finansowania AFSCA (15). Wspomniane dwa dekrety królewskie weszły w życie dnia 1 stycznia 2006 r. W dekrecie królewskim dotyczącym składek przewidziano uchylenie dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. wspomnianego w motywie 21.

| (27) | Konkretniej rzecz ujmując, w dekrecie królewskim dotyczącym rekompensat przewidziano spoczywający na rzeźni obowiązek zapłaty rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła lub zwierzę nieparzystokopytne poddane testowi. W dekrecie królewskim dotyczącym składek przewidziano z kolei finansowanie części testów na obecność BSE i pokrywanie ich przez poszczególne sektory. Całkowity koszt testu na obecność BSE wynosi 44,08 EUR, z czego 12 EUR przeznacza się na pobieranie próbek (10,70 EUR finansuje rzeźnia na mocy dekretu królewskiego dotyczącego rekompensat, a 1,30 EUR pokrywa się ze składki), a 32,08 EUR pokrywa się ze składki; AFSCA wypłaca go bezpośrednio laboratoriom. W decyzji N 9/05 i N 10/05 Komisja stwierdziła, że finansowanie AFSCA z rekompensat nie stanowi pomocy państwa, że finansowanie ogólnych kontroli wyrywkowych ze zryczałtowanych składek nie stanowi pomocy państwa, że finansowanie części kosztów testów na obecność BSE ze składek jest pomocą państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym i że finansowanie kosztów innych testów/kontroli związanych z produkcją/wprowadzaniem do obrotu jest pomocą państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(27)

Konkretniej rzecz ujmując, w dekrecie królewskim dotyczącym rekompensat przewidziano spoczywający na rzeźni obowiązek zapłaty rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła lub zwierzę nieparzystokopytne poddane testowi. W dekrecie królewskim dotyczącym składek przewidziano z kolei finansowanie części testów na obecność BSE i pokrywanie ich przez poszczególne sektory. Całkowity koszt testu na obecność BSE wynosi 44,08 EUR, z czego 12 EUR przeznacza się na pobieranie próbek (10,70 EUR finansuje rzeźnia na mocy dekretu królewskiego dotyczącego rekompensat, a 1,30 EUR pokrywa się ze składki), a 32,08 EUR pokrywa się ze składki; AFSCA wypłaca go bezpośrednio laboratoriom. W decyzji N 9/05 i N 10/05 Komisja stwierdziła, że finansowanie AFSCA z rekompensat nie stanowi pomocy państwa, że finansowanie ogólnych kontroli wyrywkowych ze zryczałtowanych składek nie stanowi pomocy państwa, że finansowanie części kosztów testów na obecność BSE ze składek jest pomocą państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym i że finansowanie kosztów innych testów/kontroli związanych z produkcją/wprowadzaniem do obrotu jest pomocą państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (28) | W grudniu 2006 r. Komisja skierowała do Belgii nowe pytania dotyczące sprawy NN 45/04. Pytania te dotyczyły w szczególności zwrotu kwot wypłaconych z tytułu płatności zaliczkowych od dnia 1 stycznia 2003 r. |
| --- | --- |

(28)

W grudniu 2006 r. Komisja skierowała do Belgii nowe pytania dotyczące sprawy NN 45/04. Pytania te dotyczyły w szczególności zwrotu kwot wypłaconych z tytułu płatności zaliczkowych od dnia 1 stycznia 2003 r.

| (29) | Władze belgijskie wskazały w swojej odpowiedzi z dnia 22 lutego 2007 r., że zamierzają dokonać całkowitego zwrotu wszystkich wydatków związanych z testami na obecność BSE w ciągu 15 lat. W praktyce system solidarnego zwrotu opracowano za pośrednictwem nowego systemu finansowania AFSCA. Od dnia 1 stycznia 2006 r. każdy podmiot gospodarczy płaci do AFSCA składkę, a jej część przeznacza się na odzyskanie przeszłych kosztów związanych z płatnościami zaliczkowymi z tytułu testów na obecność BSE. Wszystkie prowadzące działalność podmioty gospodarcze, które posiadały bydło w rozpatrywanym okresie, również wnoszą składki w ramach tego systemu. |
| --- | --- |

(29)

Władze belgijskie wskazały w swojej odpowiedzi z dnia 22 lutego 2007 r., że zamierzają dokonać całkowitego zwrotu wszystkich wydatków związanych z testami na obecność BSE w ciągu 15 lat. W praktyce system solidarnego zwrotu opracowano za pośrednictwem nowego systemu finansowania AFSCA. Od dnia 1 stycznia 2006 r. każdy podmiot gospodarczy płaci do AFSCA składkę, a jej część przeznacza się na odzyskanie przeszłych kosztów związanych z płatnościami zaliczkowymi z tytułu testów na obecność BSE. Wszystkie prowadzące działalność podmioty gospodarcze, które posiadały bydło w rozpatrywanym okresie, również wnoszą składki w ramach tego systemu.

2.2.   Treść skarg złożonych przeciw projektowi dekretu królewskiego w sprawie TSE

| (30) | Zgodnie ze skargami dotyczącymi projektu dekretu królewskiego w sprawie TSE składka ma zastosowanie w przypadku wszystkich rodzajów zwierząt poddanych ubojowi w belgijskich rzeźniach i jest nakładana również na produkty przywożone. Jeden skarżący stwierdził, że znaczny odsetek zwierząt poddanych ubojowi w belgijskich rzeźniach pochodzi z innych państw członkowskich. Według skarżących składka dyskryminuje zwierzęta przywożone, ponieważ dochody z niej uzyskiwane stosuje się do odzyskiwania kosztów testów na obecność BSE przeprowadzanych na bydle belgijskim. |
| --- | --- |

(30)

Zgodnie ze skargami dotyczącymi projektu dekretu królewskiego w sprawie TSE składka ma zastosowanie w przypadku wszystkich rodzajów zwierząt poddanych ubojowi w belgijskich rzeźniach i jest nakładana również na produkty przywożone. Jeden skarżący stwierdził, że znaczny odsetek zwierząt poddanych ubojowi w belgijskich rzeźniach pochodzi z innych państw członkowskich. Według skarżących składka dyskryminuje zwierzęta przywożone, ponieważ dochody z niej uzyskiwane stosuje się do odzyskiwania kosztów testów na obecność BSE przeprowadzanych na bydle belgijskim.

2.3.   Wątpliwości podniesione przez Komisję w ramach wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego

| (31) | Na wstępie należy uściślić, że wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczy pomocy na finansowanie badań dotyczących TSE u zwierząt w Belgii od dnia 1 stycznia 2001 r., a także mechanizmów finansowania wspomnianej pomocy, z wyjątkiem pomocy zatwierdzonej decyzją Komisji z powodu jej zgodności z rynkiem wewnętrznym. Oznacza to konkretnie, że pomoc zatwierdzona decyzją N 9/05 i N 10/05 (która dotyczy składek i rekompensat przeznaczonych na finansowanie AFSCA) nie zostanie oceniona pod względem zgodności z przepisami dotyczącymi pomocy państwa mającymi zastosowanie w momencie przyznania pomocy. W związku z tym niniejsza decyzja dotyczy jedynie pomocy na finansowanie testów na obecność BSE w latach 2001–2006, a także jej systemu finansowania, ponieważ pomoc na testy na obecność BSE we wspomnianym okresie finansowano poprzez płatności zaliczkowe, a zwrot płatności zaliczkowych rozłożono na kilka lat. |
| --- | --- |

(31)

Na wstępie należy uściślić, że wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczy pomocy na finansowanie badań dotyczących TSE u zwierząt w Belgii od dnia 1 stycznia 2001 r., a także mechanizmów finansowania wspomnianej pomocy, z wyjątkiem pomocy zatwierdzonej decyzją Komisji z powodu jej zgodności z rynkiem wewnętrznym. Oznacza to konkretnie, że pomoc zatwierdzona decyzją N 9/05 i N 10/05 (która dotyczy składek i rekompensat przeznaczonych na finansowanie AFSCA) nie zostanie oceniona pod względem zgodności z przepisami dotyczącymi pomocy państwa mającymi zastosowanie w momencie przyznania pomocy. W związku z tym niniejsza decyzja dotyczy jedynie pomocy na finansowanie testów na obecność BSE w latach 2001–2006, a także jej systemu finansowania, ponieważ pomoc na testy na obecność BSE we wspomnianym okresie finansowano poprzez płatności zaliczkowe, a zwrot płatności zaliczkowych rozłożono na kilka lat.

| (32) | Dla jasności należy przypomnieć różnicę terminologiczną pomiędzy rekompensatą a składką. Z jednej strony występują opłaty lub rekompensaty, które pokrywają koszty świadczonej usługi. W niniejszym przypadku wynoszą one 10,70 EUR i pobiera się je od dnia 1 grudnia 2004 r. na podstawie dekretu królewskiego w sprawie TSE, a następnie na podstawie dekretu królewskiego w sprawie rekompensat przeznaczonych na finansowanie AFSCA. Z drugiej strony istnieją opłaty lub składki pobierane na podstawie dekretu królewskiego z dnia 10 listopada 2005 r. przez AFSCA, należne od gospodarstw mieszczących się na terytorium belgijskim i podzielonych na 7 sektorów (zob. motyw 29 decyzji N 9/05 i N 10/05). |
| --- | --- |

(32)

Dla jasności należy przypomnieć różnicę terminologiczną pomiędzy rekompensatą a składką. Z jednej strony występują opłaty lub rekompensaty, które pokrywają koszty świadczonej usługi. W niniejszym przypadku wynoszą one 10,70 EUR i pobiera się je od dnia 1 grudnia 2004 r. na podstawie dekretu królewskiego w sprawie TSE, a następnie na podstawie dekretu królewskiego w sprawie rekompensat przeznaczonych na finansowanie AFSCA. Z drugiej strony istnieją opłaty lub składki pobierane na podstawie dekretu królewskiego z dnia 10 listopada 2005 r. przez AFSCA, należne od gospodarstw mieszczących się na terytorium belgijskim i podzielonych na 7 sektorów (zob. motyw 29 decyzji N 9/05 i N 10/05).

| (33) | W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja stwierdziła, że środki pomocy na finansowanie testów na obecność BSE są i były finansowane w Belgii z dotacji w ramach systemu opłat parafiskalnych składającego się jednocześnie z rekompensat i ze składek. Część dochodów z rekompensat i składek miała zostać przeznaczona na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów. |
| --- | --- |

(33)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja stwierdziła, że środki pomocy na finansowanie testów na obecność BSE są i były finansowane w Belgii z dotacji w ramach systemu opłat parafiskalnych składającego się jednocześnie z rekompensat i ze składek. Część dochodów z rekompensat i składek miała zostać przeznaczona na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów.

| (34) | Komisja podniosła kilka problemów i wskazała, że brakuje jej informacji umożliwiających dokonanie końcowej oceny przedmiotowych środków: po pierwsze, powstały pytania dotyczące istnienia korzyści dla beneficjentów usług. Brakowało jasności w kwestii, czy rekompensaty za testy na obecność BSE pokrywają część kosztu testów, której nie pokrywała pomoc państwa zgodna z rynkiem wewnętrznym. Nie był znany dokładny koszt omawianych testów, ani dodatkowe źródło finansowania w przypadku, gdyby rekompensaty nie wystarczyły na pokrycie całkowitych kosztów testów na obecność BSE. Nie ustalono również, czy warunki, na jakich AFSCA świadczyła usługi odpowiadają cenom rynkowym, w szczególności z uwagi na fakt, że władze belgijskie nie wskazały jasno, że wyboru laboratoriów dokonano w drodze otwartej i przejrzystej procedury. |
| --- | --- |

(34)

Komisja podniosła kilka problemów i wskazała, że brakuje jej informacji umożliwiających dokonanie końcowej oceny przedmiotowych środków: po pierwsze, powstały pytania dotyczące istnienia korzyści dla beneficjentów usług. Brakowało jasności w kwestii, czy rekompensaty za testy na obecność BSE pokrywają część kosztu testów, której nie pokrywała pomoc państwa zgodna z rynkiem wewnętrznym. Nie był znany dokładny koszt omawianych testów, ani dodatkowe źródło finansowania w przypadku, gdyby rekompensaty nie wystarczyły na pokrycie całkowitych kosztów testów na obecność BSE. Nie ustalono również, czy warunki, na jakich AFSCA świadczyła usługi odpowiadają cenom rynkowym, w szczególności z uwagi na fakt, że władze belgijskie nie wskazały jasno, że wyboru laboratoriów dokonano w drodze otwartej i przejrzystej procedury.

| (35) | Po drugie, brakowało jasności w kwestii mechanizmu opłat – w szczególności nie ustalono jasno beneficjentów i podmiotów wnoszących opłaty – i nie określono wyraźnie mechanizmu zwrotu płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE. Powstały dodatkowe pytania dotyczące warunków, które miały spełniać opłaty parafiskalne, aby można było je uznać za zgodne z przepisami dotyczącymi pomocy państwa, w szczególności jeżeli chodzi o wykluczenie produktów przywożonych z opłat parafiskalnych, o kwestię, czy produkty wywożone korzystają ze środka pomocy finansowanego z opłat i czy opłaty wpływają na cenę produktów końcowych, zważywszy że decydują o niej zmiany podaży i popytu na wolnym rynku. |
| --- | --- |

(35)

Po drugie, brakowało jasności w kwestii mechanizmu opłat – w szczególności nie ustalono jasno beneficjentów i podmiotów wnoszących opłaty – i nie określono wyraźnie mechanizmu zwrotu płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE. Powstały dodatkowe pytania dotyczące warunków, które miały spełniać opłaty parafiskalne, aby można było je uznać za zgodne z przepisami dotyczącymi pomocy państwa, w szczególności jeżeli chodzi o wykluczenie produktów przywożonych z opłat parafiskalnych, o kwestię, czy produkty wywożone korzystają ze środka pomocy finansowanego z opłat i czy opłaty wpływają na cenę produktów końcowych, zważywszy że decydują o niej zmiany podaży i popytu na wolnym rynku.

3.   UWAGI PRZEDSTAWIONE PRZEZ BELGIĘ

| (36) | Komisja otrzymała uwagi Belgii stanowiące odpowiedź na wątpliwości podniesione przez Komisję w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego dnia 27 lutego 2009 r. Można je podsumować w następujący sposób: |
| --- | --- |

(36)

Komisja otrzymała uwagi Belgii stanowiące odpowiedź na wątpliwości podniesione przez Komisję w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego dnia 27 lutego 2009 r. Można je podsumować w następujący sposób:

3.1.   Uznanie finansowania testów na obecność BSE za pomoc państwa

| (37) | Belgia od początku kwestionuje uznanie przez Komisję finansowania testów na obecność BSE za pomoc państwa z uwagi na obowiązkowy charakter wspomnianych testów. Belgia utrzymuje, że obowiązek wykonywania testów na obecność BSE nałożono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (16) w celu ochrony zdrowia publicznego. Na poparcie swojej tezy przytacza dwa orzeczenia (17), w których Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że kosztów kontroli przeprowadzonych w celu ochrony zdrowia publicznego nie można uznać za rekompensatę z tytułu świadczenia usług i że dany organ sam ponosi przedmiotowe koszty. Belgia uznaje, że orzeczenia te dotyczą swobodnego przepływu towarów, a nie pomocy państwa, ale uważa, że rozumowanie można przenieść do dziedziny pomocy państwa. |
| --- | --- |

(37)

Belgia od początku kwestionuje uznanie przez Komisję finansowania testów na obecność BSE za pomoc państwa z uwagi na obowiązkowy charakter wspomnianych testów. Belgia utrzymuje, że obowiązek wykonywania testów na obecność BSE nałożono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (16) w celu ochrony zdrowia publicznego. Na poparcie swojej tezy przytacza dwa orzeczenia (17), w których Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że kosztów kontroli przeprowadzonych w celu ochrony zdrowia publicznego nie można uznać za rekompensatę z tytułu świadczenia usług i że dany organ sam ponosi przedmiotowe koszty. Belgia uznaje, że orzeczenia te dotyczą swobodnego przepływu towarów, a nie pomocy państwa, ale uważa, że rozumowanie można przenieść do dziedziny pomocy państwa.

| (38) | Belgia wskazuje ponadto, że skoro rozporządzenie (WE) nr 999/2001 nie nakłada na przedsiębiorstwa obowiązku ponoszenia kosztów kontroli, państwo członkowskie może podjąć decyzję w sprawie „normalnego” systemu finansowania testów na obecność BSE. Według Belgii kryterium selektywności właściwe dla pomocy państwa należy zatem oceniać w stosunku do wspomnianego normalnego systemu (18). O pomocy państwa można mówić jedynie w zakresie, w jakim niektóre sektory lub przedsiębiorstwa korzystałyby ze specjalnego traktowania w stosunku do normalnego systemu wybranego przez Belgię. Belgia wskazuje, że Komisja wydaje się być zdania, że normą powinno być ponoszenie kosztów przez rolników, co nie ma jednak odzwierciedlenia w mających zastosowanie przepisach prawa. Jeżeli różne systemy finansowania testów na obecność BSE mogą doprowadzić do zakłóceń konkurencji, według Belgii kwestię tę należy rozstrzygnąć poprzez harmonizację ustawodawstw (19), nie stanowi ona jednak w żadnym wypadku problemu z dziedziny pomocy państwa. Belgia przytacza również wyrok w sprawie GEMO (20), ale uważa, że nie zmienia to jej stanowiska w niniejszym przypadku. W piśmie z dnia 16 października 2009 r. Belgia powtarza, że nie zgadza się z uznaniem środka za pomoc państwa, co uczyniła Komisja w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. W duchu współpracy Belgia przyjmuje jednak rozumowanie Komisji w celu wyjaśnienia punktów podniesionych w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(38)

Belgia wskazuje ponadto, że skoro rozporządzenie (WE) nr 999/2001 nie nakłada na przedsiębiorstwa obowiązku ponoszenia kosztów kontroli, państwo członkowskie może podjąć decyzję w sprawie „normalnego” systemu finansowania testów na obecność BSE. Według Belgii kryterium selektywności właściwe dla pomocy państwa należy zatem oceniać w stosunku do wspomnianego normalnego systemu (18). O pomocy państwa można mówić jedynie w zakresie, w jakim niektóre sektory lub przedsiębiorstwa korzystałyby ze specjalnego traktowania w stosunku do normalnego systemu wybranego przez Belgię. Belgia wskazuje, że Komisja wydaje się być zdania, że normą powinno być ponoszenie kosztów przez rolników, co nie ma jednak odzwierciedlenia w mających zastosowanie przepisach prawa. Jeżeli różne systemy finansowania testów na obecność BSE mogą doprowadzić do zakłóceń konkurencji, według Belgii kwestię tę należy rozstrzygnąć poprzez harmonizację ustawodawstw (19), nie stanowi ona jednak w żadnym wypadku problemu z dziedziny pomocy państwa. Belgia przytacza również wyrok w sprawie GEMO (20), ale uważa, że nie zmienia to jej stanowiska w niniejszym przypadku. W piśmie z dnia 16 października 2009 r. Belgia powtarza, że nie zgadza się z uznaniem środka za pomoc państwa, co uczyniła Komisja w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. W duchu współpracy Belgia przyjmuje jednak rozumowanie Komisji w celu wyjaśnienia punktów podniesionych w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

3.2.   Kwalifikacja rekompensaty

| (39) | Belgia uważa, że rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi nie należy uznawać za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(39)

Belgia uważa, że rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi nie należy uznawać za pomoc państwa.

| (40) | Według Belgii o pomocy państwa może być mowa jedynie w zakresie, w jakim korzyść przyznano jednemu lub wielu przedsiębiorstwom. W ramach rekompensaty o korzyści może być zatem mowa jedynie w zakresie, w jakim otrzymana korzyść przekracza zapłaconą kwotę. Jeżeli część testów na obecność BSE finansują organy publiczne, końcowa korzyść uzyskana przez rolnika odpowiada kosztowi testu po odjęciu zapłaconej rekompensaty. |
| --- | --- |

(40)

Według Belgii o pomocy państwa może być mowa jedynie w zakresie, w jakim korzyść przyznano jednemu lub wielu przedsiębiorstwom. W ramach rekompensaty o korzyści może być zatem mowa jedynie w zakresie, w jakim otrzymana korzyść przekracza zapłaconą kwotę. Jeżeli część testów na obecność BSE finansują organy publiczne, końcowa korzyść uzyskana przez rolnika odpowiada kosztowi testu po odjęciu zapłaconej rekompensaty.

| (41) | Belgia idzie dalej tym tokiem rozumowania, argumentując, że w przypadku zwrotu prowadziłoby to do wymagania od rolnika wyższej całkowitej płatności. W przypadku konieczności zwrotu całego kosztu testu oznaczałoby to, że ostatecznie koszt ten dodaje się do kwoty już zapłaconej rekompensaty. |
| --- | --- |

(41)

Belgia idzie dalej tym tokiem rozumowania, argumentując, że w przypadku zwrotu prowadziłoby to do wymagania od rolnika wyższej całkowitej płatności. W przypadku konieczności zwrotu całego kosztu testu oznaczałoby to, że ostatecznie koszt ten dodaje się do kwoty już zapłaconej rekompensaty.

| (42) | Belgia podkreśla, że w orzecznictwie Trybunału o pomocy państwa mówi się jedynie w zakresie, w jakim dochody z opłat wykorzystuje się na korzyść konkretnej grupy i nie przynoszą one równych korzyści wszystkim, którzy wnieśli opłatę (21). W niniejszym przypadku rekompensatę w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi nałożono na podmioty gospodarcze, które zajmują się produkcją wołowiny. Kwota 10,70 EUR przeznaczana na test nie stanowi dla nich żadnej korzyści gospodarczej i nie można jej w związku z tym uznać za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 TFUE. |
| --- | --- |

(42)

Belgia podkreśla, że w orzecznictwie Trybunału o pomocy państwa mówi się jedynie w zakresie, w jakim dochody z opłat wykorzystuje się na korzyść konkretnej grupy i nie przynoszą one równych korzyści wszystkim, którzy wnieśli opłatę (21). W niniejszym przypadku rekompensatę w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi nałożono na podmioty gospodarcze, które zajmują się produkcją wołowiny. Kwota 10,70 EUR przeznaczana na test nie stanowi dla nich żadnej korzyści gospodarczej i nie można jej w związku z tym uznać za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 TFUE.

| (43) | Według Belgii Komisja zastosowała podobne rozumowanie w decyzji N 9/05 i N 10/05. Belgia wskazuje, że we wspomnianej decyzji rekompensaty w wysokości 10,70 EUR nie uznano za pomoc państwa (zob. motyw 98 decyzji). Podobne rozumowanie zastosowano w decyzji N 21/02, w której części kosztów testów na obecność BSE finansowanych częściowo z opłat sektorowych nie uznano za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(43)

Według Belgii Komisja zastosowała podobne rozumowanie w decyzji N 9/05 i N 10/05. Belgia wskazuje, że we wspomnianej decyzji rekompensaty w wysokości 10,70 EUR nie uznano za pomoc państwa (zob. motyw 98 decyzji). Podobne rozumowanie zastosowano w decyzji N 21/02, w której części kosztów testów na obecność BSE finansowanych częściowo z opłat sektorowych nie uznano za pomoc państwa.

| (44) | W piśmie z dnia 16 października 2009 r. władze belgijskie wskazały, że rekompensatę pokrywa rolnik i że dotyczy ona części kosztów gospodarczych testów na obecność BSE. W odpowiedzi na postawione przez Komisję pytanie, czy kwota rekompensaty odpowiada rzeczywistemu kosztowi gospodarczemu świadczeń laboratoryjnych Belgia odpowiedziała, że rekompensata dotyczy jedynie części kosztów testów na obecność BSE, jak wskazano w decyzji N 9/05 i N 10/05. Rozumowanie Komisji w motywach 61–66 tej samej decyzji, zgodnie z którym stwierdzono równoważność kosztów realizowanych świadczeń i kwoty rekompensat, dotyczyło innych świadczeń niż testy na obecność BSE. Belgia powtarza, że jeżeli chodzi o testy na obecność BSE, w decyzji N 9/05 i N 10/05 stwierdzono, że świadczenie w postaci testów na obecność BSE stanowi pomoc państwa, ale wysokość rekompensaty (czyli 10,70 EUR) nie stanowi pomocy i należy ją odjąć od kosztu testów. |
| --- | --- |

(44)

W piśmie z dnia 16 października 2009 r. władze belgijskie wskazały, że rekompensatę pokrywa rolnik i że dotyczy ona części kosztów gospodarczych testów na obecność BSE. W odpowiedzi na postawione przez Komisję pytanie, czy kwota rekompensaty odpowiada rzeczywistemu kosztowi gospodarczemu świadczeń laboratoryjnych Belgia odpowiedziała, że rekompensata dotyczy jedynie części kosztów testów na obecność BSE, jak wskazano w decyzji N 9/05 i N 10/05. Rozumowanie Komisji w motywach 61–66 tej samej decyzji, zgodnie z którym stwierdzono równoważność kosztów realizowanych świadczeń i kwoty rekompensat, dotyczyło innych świadczeń niż testy na obecność BSE. Belgia powtarza, że jeżeli chodzi o testy na obecność BSE, w decyzji N 9/05 i N 10/05 stwierdzono, że świadczenie w postaci testów na obecność BSE stanowi pomoc państwa, ale wysokość rekompensaty (czyli 10,70 EUR) nie stanowi pomocy i należy ją odjąć od kosztu testów.

3.3.   Brak nadwyżki rekompensaty i zgodność cen testów z cenami rynkowymi

| (45) | Belgia odnosi się do pkt 132 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (22) (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013”), w którym wskazano, że 40 EUR na test stanowi „obecnie najlepszą dostępną cenę we Wspólnocie”. Od lipca 2005 r. ceny proponowane przez AFSCA sytuują się poniżej 40 EUR. Według władz belgijskich wskazuje to, że ceny stosowane w Belgii są zgodne z cenami rynkowymi. W decyzji N 9/05 i 10/05 Komisja uznała, że laboratoria wybierano w drodze otwartych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur i że nie można uznać, że usługodawcy (czyli laboratoria) otrzymują pomoc państwa. Od tamtej pory sytuacja nie zmieniła się. Ponadto belgijskie organy ds. konkurencji prowadzą obecnie dochodzenie dotyczące porozumień w sprawie cen pomiędzy laboratoriami w odniesieniu do testów na obecność BSE. Według władz belgijskich wskazuje to jasno, że nie chcą w żadnym wypadku płacić laboratoriom wyższej ceny. W piśmie z dnia 16 października 2009 r. władze belgijskie wskazały, że badanie ewentualnego porozumienia w sprawie cen pomiędzy laboratoriami będzie kontynuowane i że wspomniane dochodzenie powinno zasadniczo zakończyć się w pierwszym kwartale 2010 r. |
| --- | --- |

(45)

Belgia odnosi się do pkt 132 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (22) (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013”), w którym wskazano, że 40 EUR na test stanowi „obecnie najlepszą dostępną cenę we Wspólnocie”. Od lipca 2005 r. ceny proponowane przez AFSCA sytuują się poniżej 40 EUR. Według władz belgijskich wskazuje to, że ceny stosowane w Belgii są zgodne z cenami rynkowymi. W decyzji N 9/05 i 10/05 Komisja uznała, że laboratoria wybierano w drodze otwartych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur i że nie można uznać, że usługodawcy (czyli laboratoria) otrzymują pomoc państwa. Od tamtej pory sytuacja nie zmieniła się. Ponadto belgijskie organy ds. konkurencji prowadzą obecnie dochodzenie dotyczące porozumień w sprawie cen pomiędzy laboratoriami w odniesieniu do testów na obecność BSE. Według władz belgijskich wskazuje to jasno, że nie chcą w żadnym wypadku płacić laboratoriom wyższej ceny. W piśmie z dnia 16 października 2009 r. władze belgijskie wskazały, że badanie ewentualnego porozumienia w sprawie cen pomiędzy laboratoriami będzie kontynuowane i że wspomniane dochodzenie powinno zasadniczo zakończyć się w pierwszym kwartale 2010 r.

3.4.   Opłata przy wywozie i przywozie

| (46) | Władze belgijskie wskazują, że nigdy nie stosowano składek i rekompensat z tytułu przywozu i wywozu. Składkę muszą płacić jedynie przedsiębiorstwa mające siedzibę w Belgii, a obowiązkowi zapłaty rekompensaty w wysokości 10,70 EUR podlega jedynie bydło w wieku ponad 30 miesięcy poddane ubojowi w Belgii. |
| --- | --- |

(46)

Władze belgijskie wskazują, że nigdy nie stosowano składek i rekompensat z tytułu przywozu i wywozu. Składkę muszą płacić jedynie przedsiębiorstwa mające siedzibę w Belgii, a obowiązkowi zapłaty rekompensaty w wysokości 10,70 EUR podlega jedynie bydło w wieku ponad 30 miesięcy poddane ubojowi w Belgii.

| (47) | Belgia podkreśla, że Komisja zbadała już wspomniane środki w ramach decyzji N 9/05 i N 10/05 i stwierdziła, że składki nie są dyskryminacyjne w stosunku do produktów przywożonych lub wywożonych, a także nie są sprzeczne z postanowieniami Traktatu. |
| --- | --- |

(47)

Belgia podkreśla, że Komisja zbadała już wspomniane środki w ramach decyzji N 9/05 i N 10/05 i stwierdziła, że składki nie są dyskryminacyjne w stosunku do produktów przywożonych lub wywożonych, a także nie są sprzeczne z postanowieniami Traktatu.

3.5.   Brak mechanizmu, za pomocą którego rzeźnie przenoszą rekompensaty na producentów lub na innych uczestników rynku

| (48) | Władze belgijskie wskazują, że rzeźnie przenoszą koszt rekompensat na swoich klientów, tak jak każde normalne przedsiębiorstwo przenosi poniesione koszty na swoich klientów. W związku z tym przeniesienie to odbywa się dzięki zwykłym mechanizmom rynkowym. Ponadto ujmowanie kosztu rekompensaty jako oddzielnej pozycji na fakturach wystawianych producentom stanowi zwykłą praktykę. W tym względzie Belgia przytacza motywy 93 i 95 decyzji N 9/05 i N 10/05, w których kryteria przewidziane w pkt 25 wytycznych TSE uważa się za spełnione. |
| --- | --- |

(48)

Władze belgijskie wskazują, że rzeźnie przenoszą koszt rekompensat na swoich klientów, tak jak każde normalne przedsiębiorstwo przenosi poniesione koszty na swoich klientów. W związku z tym przeniesienie to odbywa się dzięki zwykłym mechanizmom rynkowym. Ponadto ujmowanie kosztu rekompensaty jako oddzielnej pozycji na fakturach wystawianych producentom stanowi zwykłą praktykę. W tym względzie Belgia przytacza motywy 93 i 95 decyzji N 9/05 i N 10/05, w których kryteria przewidziane w pkt 25 wytycznych TSE uważa się za spełnione.

3.6.   Uznanie beneficjentów za małe i średnie przedsiębiorstwa (zwane dalej „MŚP”)

| (49) | Belgia wskazuje, że wszyscy rolnicy w Belgii są MŚP na podstawie następujących warunków: zatrudniają mniej niż 250 osób, ich roczne obroty nie przekraczają 40 mln EUR lub suma bilansowa w rocznym sprawozdaniu finansowym nie przekracza 27 mln EUR, a przedsiębiorstwo nie należy w co najmniej 25 % do innego przedsiębiorstwa lub do innych przedsiębiorstw, które nie są MŚP. |
| --- | --- |

(49)

Belgia wskazuje, że wszyscy rolnicy w Belgii są MŚP na podstawie następujących warunków: zatrudniają mniej niż 250 osób, ich roczne obroty nie przekraczają 40 mln EUR lub suma bilansowa w rocznym sprawozdaniu finansowym nie przekracza 27 mln EUR, a przedsiębiorstwo nie należy w co najmniej 25 % do innego przedsiębiorstwa lub do innych przedsiębiorstw, które nie są MŚP.

3.7.   Uwagi na temat zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym w trakcie trzech okresów zidentyfikowanych w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (lata 2001–2003; 2003–2007; okres po 2007 r.)

| (50) | Okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 1 stycznia 2003 r. nie wzbudza szczególnych komentarzy ze strony Belgii, ponieważ Komisja sama stwierdza prawdopodobną zgodność z motywem 80 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Belgia wskazuje jednak, że pomoc nie przekroczyła 100 % poniesionych kosztów i, w razie konieczności, może przekazać więcej informacji na ten temat. |
| --- | --- |

(50)

Okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 1 stycznia 2003 r. nie wzbudza szczególnych komentarzy ze strony Belgii, ponieważ Komisja sama stwierdza prawdopodobną zgodność z motywem 80 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Belgia wskazuje jednak, że pomoc nie przekroczyła 100 % poniesionych kosztów i, w razie konieczności, może przekazać więcej informacji na ten temat.

| (51) | Belgia podkreśla jednak, że wspomniane informacje przekazano jedynie pomocniczo, zważywszy na jej pierwotny punkt widzenia, zgodnie z którym w niniejszym przypadku nie może być mowy o pomocy państwa, ponieważ do Belgii należy wybór sposobu finansowania testów na obecność BSE. |
| --- | --- |

(51)

Belgia podkreśla jednak, że wspomniane informacje przekazano jedynie pomocniczo, zważywszy na jej pierwotny punkt widzenia, zgodnie z którym w niniejszym przypadku nie może być mowy o pomocy państwa, ponieważ do Belgii należy wybór sposobu finansowania testów na obecność BSE.

| (52) | W okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 stycznia 2007 r. Belgia wskazuje, że nie wypłaciła żadnej pomocy przekraczającej 100 % kosztu testu. Belgia odnosi się do decyzji N 9/05 i N 10/05, w której zbadano już tę kwestię. |
| --- | --- |

(52)

W okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 stycznia 2007 r. Belgia wskazuje, że nie wypłaciła żadnej pomocy przekraczającej 100 % kosztu testu. Belgia odnosi się do decyzji N 9/05 i N 10/05, w której zbadano już tę kwestię.

| (53) | Jeżeli chodzi o okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2007 r., Belgia nigdy nie przyznała pomocy przekraczającej 40 EUR, ponieważ koszt testów wynosił poniżej 40 EUR. |
| --- | --- |

(53)

Jeżeli chodzi o okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2007 r., Belgia nigdy nie przyznała pomocy przekraczającej 40 EUR, ponieważ koszt testów wynosił poniżej 40 EUR.

| (54) | W załączeniu do swoich uwag Belgia przekazuje szczegółową chronologię środków podjętych w ramach finansowania testów na obecność BSE. Ponieważ informacje te przedstawiono w dużej mierze w części opisowej niniejszej decyzji, w tej sekcji nie przedstawiono pełnej chronologii. Niektóre elementy przedstawiono jednak także poniżej. |
| --- | --- |

(54)

W załączeniu do swoich uwag Belgia przekazuje szczegółową chronologię środków podjętych w ramach finansowania testów na obecność BSE. Ponieważ informacje te przedstawiono w dużej mierze w części opisowej niniejszej decyzji, w tej sekcji nie przedstawiono pełnej chronologii. Niektóre elementy przedstawiono jednak także poniżej.

| (55) | Chronologia finansowania testów na obecność BSE przedstawia się następująco:






  — | od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.: całkowite finansowanie testów przez Skarb Państwa, |
| --- | --- | --- |

(55)

Chronologia finansowania testów na obecność BSE przedstawia się następująco:

—

od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.: całkowite finansowanie testów przez Skarb Państwa,

| — | od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.: pokrywanie kosztów testów płatnościami zaliczkowymi przez BIRB. Całkowita kwota zaliczkowania przez BIRB wynosi 67 156 527,65 EUR, |
| --- | --- |

—

od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.: pokrywanie kosztów testów płatnościami zaliczkowymi przez BIRB. Całkowita kwota zaliczkowania przez BIRB wynosi 67 156 527,65 EUR,

| — | od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 listopada 2004 r.: pokrywanie kosztów testów płatnościami zaliczkowymi przez AFSCA, |
| --- | --- |

—

od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 listopada 2004 r.: pokrywanie kosztów testów płatnościami zaliczkowymi przez AFSCA,

| — | od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.: rekompensata w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi na mocy dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. zwiększona o finansowanie przez AFSCA z rezerw i z zaliczki zwrotnej udostępnionej przez Skarb Państwa, |
| --- | --- |

—

od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.: rekompensata w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi na mocy dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. zwiększona o finansowanie przez AFSCA z rezerw i z zaliczki zwrotnej udostępnionej przez Skarb Państwa,

| — | od dnia 1 stycznia 2006 r.: finansowanie rekompensatą w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi i składkami nałożonymi na 7 różnych sektorów (23). Składki te służą również zwrotowi kosztów testów na obecność BSE, które pokryto płatnościami zaliczkowymi od dnia 1 stycznia 2002 r. Rekompensatę zindeksowano od dnia 1 stycznia 2008 r. do wysokości 11,07 EUR. |
| --- | --- |

—

od dnia 1 stycznia 2006 r.: finansowanie rekompensatą w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi i składkami nałożonymi na 7 różnych sektorów (23). Składki te służą również zwrotowi kosztów testów na obecność BSE, które pokryto płatnościami zaliczkowymi od dnia 1 stycznia 2002 r. Rekompensatę zindeksowano od dnia 1 stycznia 2008 r. do wysokości 11,07 EUR.

| (56) | Ceny testów na obecność BSE są następujące:







  (w EUR) |
| --- | --- |
| Okres | Całkowity koszt testów (24) | Kwota rekompensaty |
| 1.1.2001–31.1.2001 | 111,81 | / |
| 1.2.2001–31.3.2001 | 89,50 | / |
| 1.4.2001–31.12.2001 | 64,71 | / |
| 1.1.2002–15.3.2002 | 64,74 | / |
| 16.3.2002–31.12.2003 | 63,45 | / |
| 1.1.2004–15.1.2004 | 63,42 | / |
| 16.1.2004–30.6.2004 | 53,88 | / |
| 1.7.2004–30.11.2004 | 43,44 | / |
| 1.12.2004–31.12.2004 | 43,44 | 10,70 |
| 1.1.2005–30.6.2005 | 43,47 | 10,70 |
| 1.7.2005–31.12.2005 | 38,62 | 10,70 |
| 1.1.2006–30.9.2006 | 40,35 | 10,70 |
| 1.10.2006–31.12.2006 | 39,32 | 10,70 |
| 1.1.2007–31.12.2007 | 39,35 | 10,70 |
| 1.1.2008–31.12.2008 | 39,38 | 11,07 |

(56)

Ceny testów na obecność BSE są następujące:

(w EUR)

Okres

Całkowity koszt testów (24)

Kwota rekompensaty

1.1.2001–31.1.2001

111,81

/

1.2.2001–31.3.2001

89,50

/

1.4.2001–31.12.2001

64,71

/

1.1.2002–15.3.2002

64,74

/

16.3.2002–31.12.2003

63,45

/

1.1.2004–15.1.2004

63,42

/

16.1.2004–30.6.2004

53,88

/

1.7.2004–30.11.2004

43,44

/

1.12.2004–31.12.2004

43,44

10,70

1.1.2005–30.6.2005

43,47

10,70

1.7.2005–31.12.2005

38,62

10,70

1.1.2006–30.9.2006

40,35

10,70

1.10.2006–31.12.2006

39,32

10,70

1.1.2007–31.12.2007

39,35

10,70

1.1.2008–31.12.2008

39,38

11,07

3.8.   Odpowiedzi udzielone na dodatkowe pytania postawione przez Komisję

| (57) | W piśmie z dnia 16 października 2009 r. Belgia uściśliła wiele informacji w odpowiedzi na pytania postawione przez Komisję dnia 24 lipca 2009 r. po przedstawieniu uwag przez Belgię. Po pierwsze, Belgia podtrzymała swoje stanowisko, zgodnie z którym państwo członkowskie nie ma obowiązku obciążania podmiotów gospodarczych kosztem testów na obecność BSE. Jeżeli chodzi o koszty ochrony zdrowia publicznego, kosztów kontroli narzuconych przez władze publiczne nie można uznać za wynagrodzenie za usługę i nałożyć na podmioty gospodarcze. Chcąc jednak współpracować, Belgia postanawia odpowiedzieć na pytania Komisji, przyjmując rozumowanie wyrażone w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(57)

W piśmie z dnia 16 października 2009 r. Belgia uściśliła wiele informacji w odpowiedzi na pytania postawione przez Komisję dnia 24 lipca 2009 r. po przedstawieniu uwag przez Belgię. Po pierwsze, Belgia podtrzymała swoje stanowisko, zgodnie z którym państwo członkowskie nie ma obowiązku obciążania podmiotów gospodarczych kosztem testów na obecność BSE. Jeżeli chodzi o koszty ochrony zdrowia publicznego, kosztów kontroli narzuconych przez władze publiczne nie można uznać za wynagrodzenie za usługę i nałożyć na podmioty gospodarcze. Chcąc jednak współpracować, Belgia postanawia odpowiedzieć na pytania Komisji, przyjmując rozumowanie wyrażone w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

| (58) | Jeżeli chodzi o część finansowania wspólnotowego, Belgia potwierdziła, że włączyła je do danych liczbowych przekazanych wcześniej. |
| --- | --- |

(58)

Jeżeli chodzi o część finansowania wspólnotowego, Belgia potwierdziła, że włączyła je do danych liczbowych przekazanych wcześniej.

| (59) | Wskazała następnie, że jeżeli chodzi o finansowanie w okresie od dnia 30 czerwca 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., dokonywała go AFSCA ze źródeł finansowania, którymi dysponowała i które przejęła od dawnych podmiotów, z których się wywodzi. W omawianym okresie nie było opłat parafiskalnych. |
| --- | --- |

(59)

Wskazała następnie, że jeżeli chodzi o finansowanie w okresie od dnia 30 czerwca 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., dokonywała go AFSCA ze źródeł finansowania, którymi dysponowała i które przejęła od dawnych podmiotów, z których się wywodzi. W omawianym okresie nie było opłat parafiskalnych.

| (60) | Komisja postawiła pytania dotyczące powiązania kwoty 15 237 646 EUR z kwotą 67 156 527,65 EUR wspomnianą w uwagach Belgii (zob. motyw 55). Belgia odpowiedziała, że kwota 15 237 646 EUR zawiera się w całości w kwocie 67 156 527,65 EUR. Władze belgijskie wskazały ponadto, że chcą przeprowadzić obliczenia w celu sprawdzenia dokładności wspomnianej kwoty. |
| --- | --- |

(60)

Komisja postawiła pytania dotyczące powiązania kwoty 15 237 646 EUR z kwotą 67 156 527,65 EUR wspomnianą w uwagach Belgii (zob. motyw 55). Belgia odpowiedziała, że kwota 15 237 646 EUR zawiera się w całości w kwocie 67 156 527,65 EUR. Władze belgijskie wskazały ponadto, że chcą przeprowadzić obliczenia w celu sprawdzenia dokładności wspomnianej kwoty.

| (61) | Jeżeli chodzi o rekompensaty, Belgia wskazała, że pokrywają je rolnicy i nie mogą one stanowić pomocy państwa. Belgia odnosi się w tym względzie do decyzji N 9/05 i N 10/05, w której wskazano, że jedynie kwota 33,38 EUR z całkowitej ceny wynoszącej 44,08 EUR stanowi pomoc państwa. Kwota 10,70 EUR nie stanowi pomocy i w rezultacie nie odjęto jej od ceny testu podczas oceny zgodności z maksymalną intensywnością wynoszącą 40 EUR na test. |
| --- | --- |

(61)

Jeżeli chodzi o rekompensaty, Belgia wskazała, że pokrywają je rolnicy i nie mogą one stanowić pomocy państwa. Belgia odnosi się w tym względzie do decyzji N 9/05 i N 10/05, w której wskazano, że jedynie kwota 33,38 EUR z całkowitej ceny wynoszącej 44,08 EUR stanowi pomoc państwa. Kwota 10,70 EUR nie stanowi pomocy i w rezultacie nie odjęto jej od ceny testu podczas oceny zgodności z maksymalną intensywnością wynoszącą 40 EUR na test.

| (62) | Na wszelki wypadek Belgia wskazała, że jedyną różnicę w stosunku do systemu zatwierdzonego przez Komisję w decyzji N 9/05 i N 10/05 stanowi indeksacja kwoty rekompensaty, która wzrosła z 10,70 EUR do 11,07 EUR. |
| --- | --- |

(62)

Na wszelki wypadek Belgia wskazała, że jedyną różnicę w stosunku do systemu zatwierdzonego przez Komisję w decyzji N 9/05 i N 10/05 stanowi indeksacja kwoty rekompensaty, która wzrosła z 10,70 EUR do 11,07 EUR.

| (63) | W piśmie z dnia 1 grudnia 2009 r. Belgia wniosła poprawki do przedstawionych wcześniej danych liczbowych dotyczących liczby wykonanych testów. Wskazała, że dane liczbowe zastępują dane przekazane wcześniej w pismach poprzedzających decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego i następujących po niej. |
| --- | --- |

(63)

W piśmie z dnia 1 grudnia 2009 r. Belgia wniosła poprawki do przedstawionych wcześniej danych liczbowych dotyczących liczby wykonanych testów. Wskazała, że dane liczbowe zastępują dane przekazane wcześniej w pismach poprzedzających decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego i następujących po niej.

| (64) | Zmiany te oparto na fakcie, że wcześniej uwzględniono błędną liczbę próbek. Pierwsze obliczenia oparto bowiem na teoretycznej liczbie 3 próbek na godzinę, podczas gdy w rzeczywistości w terenie pobierano 12 próbek na godzinę. Zwiększenie liczby testów na godzinę poskutkowało niższym kosztem w przypadku każdego pobrania próbki, co ma również skutki na poziomie całkowitego kosztu przypadającego na test, z uwagi na fakt, że koszt testów składa się częściowo z kosztu godzinowego, który zmniejszył się ze względu na większą liczbę próbek pobieranych w ciągu godziny. Ponadto obniżono całkowitą liczbę zwierząt poddanych ubojowi w latach 2003–2004 w stosunku do danych liczbowych podanych wcześniej. Dane liczbowe wspomniane w piśmie Belgii z dnia 1 grudnia 2009 r. są danymi odnoszącymi się do bydła poddanego ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi, zgłoszonymi Komisji za lata 2003 i 2004.











  (w EUR) |
| --- | --- |
| 2003 | Koszty laboratoriów | Stawka godzinowa lekarzy weterynarii | Koszt pobrania próbki | Koszt zestawu testowego | Całkowity koszt | Interwencja
  > 40 EUR/test |
| styczeń | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| luty | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| marzec | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| kwiecień | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| maj | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| czerwiec | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| lipiec | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| sierpień | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| wrzesień | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| październik | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| listopad | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| grudzień | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |

(64)

Zmiany te oparto na fakcie, że wcześniej uwzględniono błędną liczbę próbek. Pierwsze obliczenia oparto bowiem na teoretycznej liczbie 3 próbek na godzinę, podczas gdy w rzeczywistości w terenie pobierano 12 próbek na godzinę. Zwiększenie liczby testów na godzinę poskutkowało niższym kosztem w przypadku każdego pobrania próbki, co ma również skutki na poziomie całkowitego kosztu przypadającego na test, z uwagi na fakt, że koszt testów składa się częściowo z kosztu godzinowego, który zmniejszył się ze względu na większą liczbę próbek pobieranych w ciągu godziny. Ponadto obniżono całkowitą liczbę zwierząt poddanych ubojowi w latach 2003–2004 w stosunku do danych liczbowych podanych wcześniej. Dane liczbowe wspomniane w piśmie Belgii z dnia 1 grudnia 2009 r. są danymi odnoszącymi się do bydła poddanego ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi, zgłoszonymi Komisji za lata 2003 i 2004.

(w EUR)

2003

Koszty laboratoriów

Stawka godzinowa lekarzy weterynarii

Koszt pobrania próbki

Koszt zestawu testowego

Całkowity koszt

Interwencja

> 40 EUR/test

styczeń

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

luty

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

marzec

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

kwiecień

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

maj

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

czerwiec

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

lipiec

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

sierpień

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

wrzesień

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

październik

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

listopad

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

grudzień

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

| (w EUR) |
| --- |
| 2004 | Koszty laboratoriów | Stawka godzinowa lekarzy weterynarii | Koszt pobrania próbki | Koszt zestawu testowego | Całkowity koszt | Interwencja
  > 40 EUR/test |
| 1–15 stycznia | 52,06 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 55,42 | 15,42 |
| 16–31 stycznia | 42 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 45,36 | 5,36 |
| luty | 42 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 45,36 | 5,36 |
| marzec | 42 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 45,36 | 5,36 |
| kwiecień | 42 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 45,36 | 5,36 |
| maj | 42 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 45,36 | 5,36 |
| czerwiec | 42 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 45,36 | 5,36 |
| lipiec | 31,90 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 35,26 | –4,74 |
| sierpień | 31,90 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 35,26 | –4,74 |
| wrzesień | 31,90 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 35,26 | –4,74 |
| październik | 31,90 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 35,26 | –4,74 |
| listopad | 31,90 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 35,26 | –4,74 |
| grudzień | 31,90 | 32,02 | 2,67 | 0,69 | 35,26 | –4,74 |

(w EUR)

2004

Koszty laboratoriów

Stawka godzinowa lekarzy weterynarii

Koszt pobrania próbki

Koszt zestawu testowego

Całkowity koszt

Interwencja

> 40 EUR/test

1–15 stycznia

52,06

32,02

2,67

0,69

55,42

15,42

16–31 stycznia

42

32,02

2,67

0,69

45,36

5,36

luty

42

32,02

2,67

0,69

45,36

5,36

marzec

42

32,02

2,67

0,69

45,36

5,36

kwiecień

42

32,02

2,67

0,69

45,36

5,36

maj

42

32,02

2,67

0,69

45,36

5,36

czerwiec

42

32,02

2,67

0,69

45,36

5,36

lipiec

31,90

32,02

2,67

0,69

35,26

–4,74

sierpień

31,90

32,02

2,67

0,69

35,26

–4,74

wrzesień

31,90

32,02

2,67

0,69

35,26

–4,74

październik

31,90

32,02

2,67

0,69

35,26

–4,74

listopad

31,90

32,02

2,67

0,69

35,26

–4,74

grudzień

31,90

32,02

2,67

0,69

35,26

–4,74

| (65) | Na podstawie tabeli zawartej w motywie 64 Belgia stwierdza, że od dnia 1 lipca 2004 r. całkowity koszt w przypadku testów na obecność BSE wynosi poniżej 40 EUR. |
| --- | --- |

(65)

Na podstawie tabeli zawartej w motywie 64 Belgia stwierdza, że od dnia 1 lipca 2004 r. całkowity koszt w przypadku testów na obecność BSE wynosi poniżej 40 EUR.

| (66) | Na tej podstawie władze belgijskie przekazały również korektę tabeli przekazanej przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego i uwzględnionej w motywie 25 decyzji o wszczęciu postępowania. Ostatnie dane liczbowe przedstawiają rzeczywiste dane, a nie jak poprzednio dane szacunkowe. Z omawianych informacji wynika, że całkowita zaliczkowana kwota wynosiła nie 15 237 789,90 EUR, jak oszacowano wcześniej, lecz 661 981 074 EUR.









  Okres | | Cena testu (EUR) | Liczba testów | Łącznie (EUR) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.1.2003
  15.1.2004 | Pośrednia pomoc państwa | 40,00 | 373 550 | 14 942 015,90 |
| Koszt testu > 40 EUR | 31,08 | 373 550 | 5 759 524,54 |
| Łącznie | 71,08 | 373 550 | 20 701 540,44 |
| 16.1.2004
  30.6.2004 | Pośrednia pomoc państwa | 40,00 | 160 551 | 6 422 043,10 |
| Opłata | 22,02 | 160 551 | 860 286,19 |
| Łącznie | 62,02 | 160 551 | 7 282 329,29 |
| 1.1.2003


  30.6.2004 | Łączny zaliczkowany budżet przekraczający maksymalną kwotę 40 EUR | 6 619 810,74 |

(66)

Na tej podstawie władze belgijskie przekazały również korektę tabeli przekazanej przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego i uwzględnionej w motywie 25 decyzji o wszczęciu postępowania. Ostatnie dane liczbowe przedstawiają rzeczywiste dane, a nie jak poprzednio dane szacunkowe. Z omawianych informacji wynika, że całkowita zaliczkowana kwota wynosiła nie 15 237 789,90 EUR, jak oszacowano wcześniej, lecz 661 981 074 EUR.

Okres

Cena testu (EUR)

Liczba testów

Łącznie (EUR)

1.1.2003

15.1.2004

Pośrednia pomoc państwa

40,00

373 550

14 942 015,90

Koszt testu > 40 EUR

31,08

373 550

5 759 524,54

Łącznie

71,08

373 550

20 701 540,44

16.1.2004

30.6.2004

Pośrednia pomoc państwa

40,00

160 551

6 422 043,10

Opłata

22,02

160 551

860 286,19

Łącznie

62,02

160 551

7 282 329,29

1.1.2003

30.6.2004

Łączny zaliczkowany budżet przekraczający maksymalną kwotę 40 EUR

6 619 810,74

| (67) | Belgia wskazuje również, że jeżeli dochodzenie belgijskich organów ds. konkurencji wykaże, że ceny przeprowadzonych przez laboratoria testów na obecność BSE zwiększono z powodu ewentualnego niezgodnego z prawem porozumienia pomiędzy laboratoriami, zobowiązuje się do odzyskania nadwyżki zapłaconej ceny, w razie konieczności przez wszczęcie postępowania sądowego przed właściwymi sądami. |
| --- | --- |

(67)

Belgia wskazuje również, że jeżeli dochodzenie belgijskich organów ds. konkurencji wykaże, że ceny przeprowadzonych przez laboratoria testów na obecność BSE zwiększono z powodu ewentualnego niezgodnego z prawem porozumienia pomiędzy laboratoriami, zobowiązuje się do odzyskania nadwyżki zapłaconej ceny, w razie konieczności przez wszczęcie postępowania sądowego przed właściwymi sądami.

| (68) | W piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie potwierdziły ponownie, że rekompensata w wysokości 10,70 EUR dotyczyła jedynie płatności za testy na obecność BSE dokonanych przez beneficjenta, który korzysta z nich rzeczywiście w danym momencie i nie służy zwrotowi płatności zaliczkowych z tytułu wcześniejszych testów na obecność BSE. |
| --- | --- |

(68)

W piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie potwierdziły ponownie, że rekompensata w wysokości 10,70 EUR dotyczyła jedynie płatności za testy na obecność BSE dokonanych przez beneficjenta, który korzysta z nich rzeczywiście w danym momencie i nie służy zwrotowi płatności zaliczkowych z tytułu wcześniejszych testów na obecność BSE.

| (69) | W tym samym piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie wskazały, że całkowita kwota zaliczkowana przez BIRB wynosi 67 156 527,65 EUR. AFSCA zwróciła częściowo wspomnianą sumę w następujący sposób:






  Zwrócone przez AFSCA: | |
| --- | --- | --- |
| 2005 | 4 477 102 EUR |
| 2006 | 4 477 102 EUR |
| 2007 | Brak zwrotu (wnioskowano o przedłużenie terminu, które otrzymano po uiszczeniu odsetek) |
| 2008 | 194 901 EUR (odsetki od odroczonego zwrotu) |
| Od 2008 r. | Brak zwrotu BIRB – ustawa programowa z dnia 22.12.2008 r. |
| Do zwrotu pozostało | 58 202 323 EUR |

(69)

W tym samym piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie wskazały, że całkowita kwota zaliczkowana przez BIRB wynosi 67 156 527,65 EUR. AFSCA zwróciła częściowo wspomnianą sumę w następujący sposób:

Zwrócone przez AFSCA:

2005

4 477 102 EUR

2006

4 477 102 EUR

2007

Brak zwrotu (wnioskowano o przedłużenie terminu, które otrzymano po uiszczeniu odsetek)

2008

194 901 EUR (odsetki od odroczonego zwrotu)

Od 2008 r.

Brak zwrotu BIRB – ustawa programowa z dnia 22.12.2008 r.

Do zwrotu pozostało

58 202 323 EUR

| (70) | Belgia wskazała, że rząd postanowił zawiesić zwrot płatności zaliczkowych dla BIRB i że w związku z tym odzyskane kwoty zostaną uwzględnione w dodatnim wyniku AFSCA. Wynik ten należy uznać za zwrot kosztu testów na obecność BSE. |
| --- | --- |

(70)

Belgia wskazała, że rząd postanowił zawiesić zwrot płatności zaliczkowych dla BIRB i że w związku z tym odzyskane kwoty zostaną uwzględnione w dodatnim wyniku AFSCA. Wynik ten należy uznać za zwrot kosztu testów na obecność BSE.

| (71) | Jeżeli chodzi o pokrycie kosztu testów na obecność BSE przez producenta, Belgia potwierdziła ponownie, że nie istnieje specjalny system zobowiązujący rzeźnie do fakturowania producentowi kwoty rekompensaty za test na obecność BSE, ale że odbywa się to w sposób samorzutny. Belgia przedstawiła kilka przykładów faktur, z których jasno wynika, że kwotę rekompensaty umieszcza się na fakturach jako oddzielną pozycję. Chodzi o dowód zakupu przez producenta z rzeźni, gdy kwotę rekompensaty odejmuje się od całkowitej kwoty, którą rzeźnia płaci producentowi za zakup zwierzęcia. Belgia wskazuje, że chodzi o dowód na to, że producent jest ostatnią osobą zobowiązana do zapłaty AFSCA za test na obecność BSE. |
| --- | --- |

(71)

Jeżeli chodzi o pokrycie kosztu testów na obecność BSE przez producenta, Belgia potwierdziła ponownie, że nie istnieje specjalny system zobowiązujący rzeźnie do fakturowania producentowi kwoty rekompensaty za test na obecność BSE, ale że odbywa się to w sposób samorzutny. Belgia przedstawiła kilka przykładów faktur, z których jasno wynika, że kwotę rekompensaty umieszcza się na fakturach jako oddzielną pozycję. Chodzi o dowód zakupu przez producenta z rzeźni, gdy kwotę rekompensaty odejmuje się od całkowitej kwoty, którą rzeźnia płaci producentowi za zakup zwierzęcia. Belgia wskazuje, że chodzi o dowód na to, że producent jest ostatnią osobą zobowiązana do zapłaty AFSCA za test na obecność BSE.

| (72) | W ostatnim piśmie z dnia 25 maja 2011 r. władze belgijskie wskazały, że kwoty pomocy mogłyby być przedmiotem łącznego stosowania pomocy w ramach zasady de minimis zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1860/2004 z dnia 6 października 2004 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rolnego i sektora rybołówstwa (25) i 40 EUR pomocy zgodnej z rynkiem wewnętrznym na test w okresie, w którym miało zastosowanie rozporządzenie. |
| --- | --- |

(72)

W ostatnim piśmie z dnia 25 maja 2011 r. władze belgijskie wskazały, że kwoty pomocy mogłyby być przedmiotem łącznego stosowania pomocy w ramach zasady de minimis zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1860/2004 z dnia 6 października 2004 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rolnego i sektora rybołówstwa (25) i 40 EUR pomocy zgodnej z rynkiem wewnętrznym na test w okresie, w którym miało zastosowanie rozporządzenie.

4.   UWAGI OSÓB TRZECICH

| (73) | W ramach niniejszego postępowania Komisja nie otrzymała żadnych uwag ze strony zainteresowanych osób trzecich. |
| --- | --- |

(73)

W ramach niniejszego postępowania Komisja nie otrzymała żadnych uwag ze strony zainteresowanych osób trzecich.

5.   OCENA

5.1.   Ocena istnienia pomocy

| (74) | Na wstępie Belgia wskazała w swoich uwagach dotyczących decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, iż uważa, że państwa członkowskie finansują koszt testów na obecność BSE z uwagi na ich obowiązkowy charakter i że ustawodawstwo wspólnotowe nie wymaga ponoszenia kosztu kontroli przez przedsiębiorstwa. Wytyczne w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013 i praktyka Komisji wskazują jednak wyraźnie, że różne poziomy kosztów testów mogą powodować zakłócenia konkurencji i że większość państw przyznaje pomoc w celu pokrycia ceny omawianych testów, skąd konieczność uregulowania jej intensywności, aby ograniczyć zakłócenia konkurencji spowodowane przez taką pomoc. W szczególności w wytycznych TSE wspomniano wyraźnie, że pomoc przyznawana przez państwa wiąże się z ryzykiem zakłócenia konkurencji. Na przykład w pkt 24 wytycznych TSE wspomniano, że „od dnia 1 stycznia 2003 r. w przypadku obowiązkowych badań w kierunku BSE bydła rzeźnego z przeznaczeniem na konsumpcję, całkowite wsparcie bezpośrednie i pośrednie, obejmujące płatności Wspólnoty, nie może przekraczać 40 EUR za badanie. Obowiązek przeprowadzenia badania może opierać się na prawodawstwie wspólnotowym lub krajowym”. Wytyczne przedstawiono państwom członkowskim, które poproszono o przyjęcie właściwych środków i o dostosowanie ich systemów do tych wytycznych. Podobnie, jeżeli chodzi o wytyczne w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013, uznanie środka za pomoc państwa w odniesieniu do testów na obecność BSE przedstawiono w pkt 132 lit. f) i następnych. Ponadto należy podkreślić, że władze belgijskie nie odwoływały się od decyzji N 9/05 i N 10/05, w której część finansowania testów na obecność BSE uznano za pomoc, co oznacza w dorozumiany sposób, że władze belgijskie przyjęły uznanie pomocy na finansowanie testów na obecność BSE za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(74)

Na wstępie Belgia wskazała w swoich uwagach dotyczących decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, iż uważa, że państwa członkowskie finansują koszt testów na obecność BSE z uwagi na ich obowiązkowy charakter i że ustawodawstwo wspólnotowe nie wymaga ponoszenia kosztu kontroli przez przedsiębiorstwa. Wytyczne w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013 i praktyka Komisji wskazują jednak wyraźnie, że różne poziomy kosztów testów mogą powodować zakłócenia konkurencji i że większość państw przyznaje pomoc w celu pokrycia ceny omawianych testów, skąd konieczność uregulowania jej intensywności, aby ograniczyć zakłócenia konkurencji spowodowane przez taką pomoc. W szczególności w wytycznych TSE wspomniano wyraźnie, że pomoc przyznawana przez państwa wiąże się z ryzykiem zakłócenia konkurencji. Na przykład w pkt 24 wytycznych TSE wspomniano, że „od dnia 1 stycznia 2003 r. w przypadku obowiązkowych badań w kierunku BSE bydła rzeźnego z przeznaczeniem na konsumpcję, całkowite wsparcie bezpośrednie i pośrednie, obejmujące płatności Wspólnoty, nie może przekraczać 40 EUR za badanie. Obowiązek przeprowadzenia badania może opierać się na prawodawstwie wspólnotowym lub krajowym”. Wytyczne przedstawiono państwom członkowskim, które poproszono o przyjęcie właściwych środków i o dostosowanie ich systemów do tych wytycznych. Podobnie, jeżeli chodzi o wytyczne w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013, uznanie środka za pomoc państwa w odniesieniu do testów na obecność BSE przedstawiono w pkt 132 lit. f) i następnych. Ponadto należy podkreślić, że władze belgijskie nie odwoływały się od decyzji N 9/05 i N 10/05, w której część finansowania testów na obecność BSE uznano za pomoc, co oznacza w dorozumiany sposób, że władze belgijskie przyjęły uznanie pomocy na finansowanie testów na obecność BSE za pomoc państwa.

| (75) | Ze wspomnianych elementów można wywnioskować, że zakwestionowanie przez Belgię uznania pomocy na finansowanie testów na obecność BSE za pomoc państwa z uwagi na obowiązkowy charakter wspomnianych testów nie znajduje żadnych podstaw w mających zastosowanie i stosowanych od wielu lat przepisach. |
| --- | --- |

(75)

Ze wspomnianych elementów można wywnioskować, że zakwestionowanie przez Belgię uznania pomocy na finansowanie testów na obecność BSE za pomoc państwa z uwagi na obowiązkowy charakter wspomnianych testów nie znajduje żadnych podstaw w mających zastosowanie i stosowanych od wielu lat przepisach.

| (76) | W rezultacie Komisja bada przedmiotowe środki pod kątem art. 107 TFUE. Artykuł 107 ust. 1 TFUE przewiduje, że z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(76)

W rezultacie Komisja bada przedmiotowe środki pod kątem art. 107 TFUE. Artykuł 107 ust. 1 TFUE przewiduje, że z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (77) | Aby środek mieścił się w zakresie stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, muszą być spełnione łącznie cztery następujące warunki: 1) działanie musi być finansowane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych; 2) musi dotyczyć w sposób selektywny niektórych przedsiębiorstw lub sektorów produkcji; 3) musi powodować korzyść ekonomiczną dla przedsiębiorstw będących beneficjentami tego działania; 4) musi wpływać na wymianę handlową wewnątrz Unii i zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji. |
| --- | --- |

(77)

Aby środek mieścił się w zakresie stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, muszą być spełnione łącznie cztery następujące warunki: 1) działanie musi być finansowane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych; 2) musi dotyczyć w sposób selektywny niektórych przedsiębiorstw lub sektorów produkcji; 3) musi powodować korzyść ekonomiczną dla przedsiębiorstw będących beneficjentami tego działania; 4) musi wpływać na wymianę handlową wewnątrz Unii i zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji.

| (78) | W kolejnych motywach wspomniane cztery kryteria zastosowano do środków, które uznano za mogące stanowić pomoc państwa. |
| --- | --- |

(78)

W kolejnych motywach wspomniane cztery kryteria zastosowano do środków, które uznano za mogące stanowić pomoc państwa.

| (79) | Jak wskazano w motywie 55, w celu sfinansowania kosztów testów na obecność BSE zastosowano kilka systemów finansowania. W ramach badania kryterium występowania zasobów państwowych, w niniejszej decyzji rozróżniono różne sposoby finansowania testów na obecność BSE. |
| --- | --- |

(79)

Jak wskazano w motywie 55, w celu sfinansowania kosztów testów na obecność BSE zastosowano kilka systemów finansowania. W ramach badania kryterium występowania zasobów państwowych, w niniejszej decyzji rozróżniono różne sposoby finansowania testów na obecność BSE.

5.1.1.   Występowanie zasobów państwowych

5.1.1.1.   Od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.

| (80) | W okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. koszt testów na obecność BSE w całości pokrywał Skarb Państwa. Nie ulega wątpliwości, że w tym przypadku chodzi o finansowanie przy użyciu zasobów państwowych. |
| --- | --- |

(80)

W okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. koszt testów na obecność BSE w całości pokrywał Skarb Państwa. Nie ulega wątpliwości, że w tym przypadku chodzi o finansowanie przy użyciu zasobów państwowych.

5.1.1.2.   Od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.

| (81) | W następnym okresie, tj. od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. koszty testów pokrywano płatnościami zaliczkowymi ze środków BIRB w oczekiwaniu na opracowanie rozwiązania strukturalnego w zakresie finansowania testów. BIRB jest publiczną instytucją federalną powstałą w wyniku przekształcenia dawnego belgijskiego urzędu ds. gospodarki i rolnictwa (Office Belge de l’Économie et de l’Agriculture, OBEA) i działu ds. rolnictwa dawnego centralnego urzędu ds. kontyngentów i licencji (Office Central des Contingents et Licences, OCCL). Jest to jednostka parapaństwowa kategorii B, działająca pod nadzorem ministra rolnictwa i klas średnich. BIRB jest akredytowaną agencją płatniczą w ramach wspólnej polityki rolnej, finansowaną ze środków EFOGR (26). Ponadto BIRB może odpowiadać za realizację zadań wynikających z polityki rolnej rządu federalnego lub rządów regionalnych. Aby BIRB miał możliwość zrównoważenia swojego budżetu administracyjnego, otrzymuje dotację rządową przewidzianą w budżecie organu nadzorującego na poziomie federalnym (Service public fédéral Économie; federalnego urzędu ds. gospodarki) oraz posiada pewne zasoby własne (dochody z pewnych ograniczonych rekompensat i lokat). Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, finansowanie ze środków BIRB jest równoznaczne z finansowaniem przy użyciu zasobów państwowych. |
| --- | --- |

(81)

W następnym okresie, tj. od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. koszty testów pokrywano płatnościami zaliczkowymi ze środków BIRB w oczekiwaniu na opracowanie rozwiązania strukturalnego w zakresie finansowania testów. BIRB jest publiczną instytucją federalną powstałą w wyniku przekształcenia dawnego belgijskiego urzędu ds. gospodarki i rolnictwa (Office Belge de l’Économie et de l’Agriculture, OBEA) i działu ds. rolnictwa dawnego centralnego urzędu ds. kontyngentów i licencji (Office Central des Contingents et Licences, OCCL). Jest to jednostka parapaństwowa kategorii B, działająca pod nadzorem ministra rolnictwa i klas średnich. BIRB jest akredytowaną agencją płatniczą w ramach wspólnej polityki rolnej, finansowaną ze środków EFOGR (26). Ponadto BIRB może odpowiadać za realizację zadań wynikających z polityki rolnej rządu federalnego lub rządów regionalnych. Aby BIRB miał możliwość zrównoważenia swojego budżetu administracyjnego, otrzymuje dotację rządową przewidzianą w budżecie organu nadzorującego na poziomie federalnym (Service public fédéral Économie; federalnego urzędu ds. gospodarki) oraz posiada pewne zasoby własne (dochody z pewnych ograniczonych rekompensat i lokat). Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, finansowanie ze środków BIRB jest równoznaczne z finansowaniem przy użyciu zasobów państwowych.

5.1.1.3.   Od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 listopada 2004 r.

| (82) | Od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 listopada 2004 r. koszty testów pokrywano płatnościami zaliczkowymi ze środków AFSCA. Z obowiązujących w tym czasie przepisów (tj. głównie ustawy z dnia 4 lutego 2000 r. dotyczącej utworzenia AFSCA (27)) wynika, że działalność AFSCA była finansowana w szczególności z dochodów różnych, takich jak dochody z podatków, opłaty i rekompensaty, administracyjne kary pieniężne, dochody okazjonalne, darowizny, spadki itp. (28). AFSCA jest instytucją publiczną posiadającą osobowość prawną i należącą do kategorii A, określoną w ustawie z dnia 16 marca 1954 r. w sprawie kontroli niektórych instytucji użyteczności publicznej (29). W związku z tym z powyższych ustaleń wynika, że środki finansowe przyznawane przez AFSCA są zasobami państwowymi oraz że o ich przyznaniu decyduje organ publiczny, ponieważ organem zwierzchnim AFSCA jest minister właściwy ds. zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

(82)

Od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 listopada 2004 r. koszty testów pokrywano płatnościami zaliczkowymi ze środków AFSCA. Z obowiązujących w tym czasie przepisów (tj. głównie ustawy z dnia 4 lutego 2000 r. dotyczącej utworzenia AFSCA (27)) wynika, że działalność AFSCA była finansowana w szczególności z dochodów różnych, takich jak dochody z podatków, opłaty i rekompensaty, administracyjne kary pieniężne, dochody okazjonalne, darowizny, spadki itp. (28). AFSCA jest instytucją publiczną posiadającą osobowość prawną i należącą do kategorii A, określoną w ustawie z dnia 16 marca 1954 r. w sprawie kontroli niektórych instytucji użyteczności publicznej (29). W związku z tym z powyższych ustaleń wynika, że środki finansowe przyznawane przez AFSCA są zasobami państwowymi oraz że o ich przyznaniu decyduje organ publiczny, ponieważ organem zwierzchnim AFSCA jest minister właściwy ds. zdrowia publicznego.

5.1.1.4.   Od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

| (83) | Jeżeli chodzi o okres od dnia 1 grudnia 2004 r. (daty wejścia w życie dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r.) do dnia 31 grudnia 2005 r. (daty wejścia w życie dekretów królewskich z dnia 10 listopada 2005 r.), testy na obecność BSE finansowano z rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi oraz ze środków przyznanych przez AFSCA, pochodzących z rezerw tej instytucji i z zaliczki zwrotnej udostępnianej jej przez Skarb Państwa. |
| --- | --- |

(83)

Jeżeli chodzi o okres od dnia 1 grudnia 2004 r. (daty wejścia w życie dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r.) do dnia 31 grudnia 2005 r. (daty wejścia w życie dekretów królewskich z dnia 10 listopada 2005 r.), testy na obecność BSE finansowano z rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi oraz ze środków przyznanych przez AFSCA, pochodzących z rezerw tej instytucji i z zaliczki zwrotnej udostępnianej jej przez Skarb Państwa.

| (84) | Fundusze własne AFSCA, z których częściowo finansuje się testy na obecność BSE, stanowią zasoby państwowe (zob. motyw 82). |
| --- | --- |

(84)

Fundusze własne AFSCA, z których częściowo finansuje się testy na obecność BSE, stanowią zasoby państwowe (zob. motyw 82).

| (85) | Jeżeli chodzi o kwestię, czy rekompensaty stanowią zasoby państwowe, może tak być w przypadkach, w których okazuje się, że rekompensaty nie pokrywają wszystkich faktycznych kosztów świadczonych usług, za które mają stanowić zapłatę. Jeżeli nie zachodzi równoważność między kosztem świadczonej usługi a wysokością rekompensaty, nadwyżka jest zasobem państwowym, którym może dysponować instytucja państwowa otrzymująca rekompensatę. W związku z tym ważne jest, aby sprawdzić, czy rekompensaty płacone na rzecz AFSCA za przeprowadzenie testów na obecność BSE są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw oraz czy ich wysokość ustalono na podstawie cen rynkowych (zob. motyw 54 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego). Kwestię tę omówiono poniżej, analizując pojęcie korzyści. |
| --- | --- |

(85)

Jeżeli chodzi o kwestię, czy rekompensaty stanowią zasoby państwowe, może tak być w przypadkach, w których okazuje się, że rekompensaty nie pokrywają wszystkich faktycznych kosztów świadczonych usług, za które mają stanowić zapłatę. Jeżeli nie zachodzi równoważność między kosztem świadczonej usługi a wysokością rekompensaty, nadwyżka jest zasobem państwowym, którym może dysponować instytucja państwowa otrzymująca rekompensatę. W związku z tym ważne jest, aby sprawdzić, czy rekompensaty płacone na rzecz AFSCA za przeprowadzenie testów na obecność BSE są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw oraz czy ich wysokość ustalono na podstawie cen rynkowych (zob. motyw 54 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego). Kwestię tę omówiono poniżej, analizując pojęcie korzyści.

5.1.1.5.   Od dnia 1 stycznia 2006 r.

| (86) | Jeżeli chodzi o okres po wejściu w życie dekretów królewskich z dnia 10 listopada 2005 r., tj. okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2006 r., należy zbadać, czy rekompensaty i składki ustalone na mocy tych dekretów królewskich stanowią zasoby państwowe. Kwestię tę zbadano już w decyzji N 9/05 i N 10/05. W motywie 44 tej decyzji w sposób ogólny wskazano, że składki są zasobami państwowymi oraz że rekompensaty mogą być zasobami państwowymi w przypadkach, w których okazuje się, że rekompensaty te nie pokrywają wszystkich faktycznych kosztów usług, za które mają stanowić zapłatę. Jeżeli chodzi o testy na obecność BSE, były one sfinansowane częściowo z rekompensat i częściowo ze składek. W decyzji N 9/05 i N 10/05 stwierdzono, że finansowanie części kosztów testów na obecność BSE poprzez rekompensaty nie stanowi pomocy państwa oraz że finansowanie poprzez składki stanowi pomoc państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym. Jak wskazano w motywie 34 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, pomoc zatwierdzona decyzją Komisji nie jest przedmiotem niniejszej decyzji i nie będzie ponownie badana. |
| --- | --- |

(86)

Jeżeli chodzi o okres po wejściu w życie dekretów królewskich z dnia 10 listopada 2005 r., tj. okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2006 r., należy zbadać, czy rekompensaty i składki ustalone na mocy tych dekretów królewskich stanowią zasoby państwowe. Kwestię tę zbadano już w decyzji N 9/05 i N 10/05. W motywie 44 tej decyzji w sposób ogólny wskazano, że składki są zasobami państwowymi oraz że rekompensaty mogą być zasobami państwowymi w przypadkach, w których okazuje się, że rekompensaty te nie pokrywają wszystkich faktycznych kosztów usług, za które mają stanowić zapłatę. Jeżeli chodzi o testy na obecność BSE, były one sfinansowane częściowo z rekompensat i częściowo ze składek. W decyzji N 9/05 i N 10/05 stwierdzono, że finansowanie części kosztów testów na obecność BSE poprzez rekompensaty nie stanowi pomocy państwa oraz że finansowanie poprzez składki stanowi pomoc państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym. Jak wskazano w motywie 34 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, pomoc zatwierdzona decyzją Komisji nie jest przedmiotem niniejszej decyzji i nie będzie ponownie badana.

| (87) | W świetle informacji przedstawionych przez Belgię po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego okazało się jednak, że dochody ze składek częściowo wykorzystano w latach 2005 i 2006 na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE o wartości przekraczającej 40 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 grudnia 2004 r. Nie wspomniano o tym jednak w decyzji N 9/05 i N 10/05. W związku z tym część składek wykorzystano na sfinansowanie testów na obecność BSE wykonanych w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 grudnia 2004 r. w celu odzyskania od rolników w sposób nieindywidualny płatności zaliczkowych z tytułu kosztów obowiązkowych testów na obecność BSE o wartości powyżej 40 EUR. |
| --- | --- |

(87)

W świetle informacji przedstawionych przez Belgię po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego okazało się jednak, że dochody ze składek częściowo wykorzystano w latach 2005 i 2006 na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE o wartości przekraczającej 40 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 grudnia 2004 r. Nie wspomniano o tym jednak w decyzji N 9/05 i N 10/05. W związku z tym część składek wykorzystano na sfinansowanie testów na obecność BSE wykonanych w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 grudnia 2004 r. w celu odzyskania od rolników w sposób nieindywidualny płatności zaliczkowych z tytułu kosztów obowiązkowych testów na obecność BSE o wartości powyżej 40 EUR.

| (88) | Przeznaczenie części dochodów ze składek na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów w żaden sposób nie zmienia ich kwalifikacji jako zasobów państwowych, której dokonano w decyzji N 9/05 i N 10/05. |
| --- | --- |

(88)

Przeznaczenie części dochodów ze składek na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów w żaden sposób nie zmienia ich kwalifikacji jako zasobów państwowych, której dokonano w decyzji N 9/05 i N 10/05.

5.1.2.   Selektywna korzyść dla przedsiębiorstwa

| (89) | Analizując fakt przyznania korzyści, należy dokonać rozróżnienia między środkami finansowanymi przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, a środkami finansowanymi przy użyciu rekompensat. |
| --- | --- |

(89)

Analizując fakt przyznania korzyści, należy dokonać rozróżnienia między środkami finansowanymi przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, a środkami finansowanymi przy użyciu rekompensat.

| (90) | Jeżeli chodzi o środki finansowane przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, Komisja w sposób stały wyrażała opinię (30), że jeżeli państwo pokrywa koszty obowiązkowych kontroli w zakresie produkcji i wprowadzania produktów do obrotu, należy to uznać za selektywną korzyść na rzecz przedsiębiorstw (31). Państwo zmniejszyło bowiem obciążenie, które w normalnych warunkach jest uwzględnione w budżecie przedsiębiorstwa. Z powyższego można wywnioskować, że rolnicy, rzeźnie i inne podmioty zajmujące się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła podlegających obowiązkowym testom na obecność BSE zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w przedmiotowym okresie prowadzą działalność gospodarczą i otrzymały pomoc państwa polegającą na finansowaniu przez państwo testów na obecność BSE od dnia 1 stycznia 2001 r. |
| --- | --- |

(90)

Jeżeli chodzi o środki finansowane przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, Komisja w sposób stały wyrażała opinię (30), że jeżeli państwo pokrywa koszty obowiązkowych kontroli w zakresie produkcji i wprowadzania produktów do obrotu, należy to uznać za selektywną korzyść na rzecz przedsiębiorstw (31). Państwo zmniejszyło bowiem obciążenie, które w normalnych warunkach jest uwzględnione w budżecie przedsiębiorstwa. Z powyższego można wywnioskować, że rolnicy, rzeźnie i inne podmioty zajmujące się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła podlegających obowiązkowym testom na obecność BSE zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w przedmiotowym okresie prowadzą działalność gospodarczą i otrzymały pomoc państwa polegającą na finansowaniu przez państwo testów na obecność BSE od dnia 1 stycznia 2001 r.

| (91) | Argumentów podniesionych przez Belgię (zob. motyw 37 i następne), zgodnie z którymi finansowanie testów na obecność BSE jest obowiązkowe w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego i zgodnie z którymi do państwa członkowskiego należy decyzja w sprawie normalnego systemu finansowania testów na obecność BSE, nie można przyjąć z powodów przedstawionych w motywie 74. W szczególności w kontekście oceny selektywności Belgia stwierdziła, że o selektywności można mówić wyłącznie o tyle, o ile niektóre sektory lub przedsiębiorstwa traktuje się w sposób uprzywilejowany w porównaniu z traktowaniem wynikającym z normalnego systemu. Według Belgii fakt, że między poszczególnymi państwami członkowskimi występują różnice, jeżeli chodzi o finansowanie testów na obecność BSE, oraz że może to doprowadzić do zakłócenia konkurencji, nie jest związany z pomocą państwa, lecz z harmonizacją ustawodawstw. |
| --- | --- |

(91)

Argumentów podniesionych przez Belgię (zob. motyw 37 i następne), zgodnie z którymi finansowanie testów na obecność BSE jest obowiązkowe w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego i zgodnie z którymi do państwa członkowskiego należy decyzja w sprawie normalnego systemu finansowania testów na obecność BSE, nie można przyjąć z powodów przedstawionych w motywie 74. W szczególności w kontekście oceny selektywności Belgia stwierdziła, że o selektywności można mówić wyłącznie o tyle, o ile niektóre sektory lub przedsiębiorstwa traktuje się w sposób uprzywilejowany w porównaniu z traktowaniem wynikającym z normalnego systemu. Według Belgii fakt, że między poszczególnymi państwami członkowskimi występują różnice, jeżeli chodzi o finansowanie testów na obecność BSE, oraz że może to doprowadzić do zakłócenia konkurencji, nie jest związany z pomocą państwa, lecz z harmonizacją ustawodawstw.

| (92) | Takiego argumentu nie można jednak przyjąć. Jak wskazano w decyzji N 9/05 i N 10/05, kryterium selektywności jest spełnione, jeżeli korzyść przyznaje się niektórym przedsiębiorstwom lub danemu sektorowi gospodarczemu. W przedmiotowym przypadku na poziomie krajowym finansowanie przez państwo testów na obecność BSE stanowi korzyść dla jednego, konkretnego sektora, tj. sektora hodowli zwierząt podlegających testom na obecność BSE. Na poziomie wspólnotowym przyznanie przedsiębiorstwom belgijskim środków na sfinansowanie testów na obecność BSE przez państwo lub przyznanie im środków pochodzących z zasobów państwowych oznacza przyznanie tym przedsiębiorstwom korzyści w stosunku do ich konkurentów zagranicznych, w przypadku których koszty obowiązkowych testów na obecność BSE nie są pokrywane przez państwo ani przy użyciu zasobów państwowych. We wstępie do wytycznych w sprawie TSE (pkt 8 i 9) wyraźnie wskazano, że trwająca harmonizacja, w ramach której kosztami obciąża się przedsiębiorstwa działające w tym sektorze, jest procesem powolnym oraz że Komisja podjęła w związku z tym decyzję o wyjaśnieniu i zmianie swojej polityki w zakresie pomocy państwa, jeżeli chodzi o koszty związane z testami na obecność BSE. W pkt 24 wytycznych w sprawie TSE wskazano natomiast, że obowiązek przeprowadzenia badań może wynikać z prawodawstwa wspólnotowego lub krajowego. W punkcie tym wyraźnie wskazano, że nie jest prowadzona harmonizacja na poziomie wspólnotowym, jeżeli chodzi o obowiązek wykonywania testów; w związku z tym selektywna pomoc przynosząca korzyść przedsiębiorstwom danego państwa członkowskiego mogłaby wynikać również z tego faktu. Podsumowując, środki finansowane przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, przynoszą selektywną korzyść rolnikom, rzeźniom i innym podmiotom zajmującym się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowym badaniom na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, ponieważ wiążą się z obniżeniem kosztów ponoszonych przez tych beneficjentów. Korzyści tych nie przyznaje się w formie płatności bezpośrednich, ale poprzez pokrycie kosztów testów na obecność BSE przez organy publiczne, które dokonują bezpośrednich płatności z tytułu testów na rzecz laboratoriów wykonujących testy na zlecenie rzeźni i uwzględniających koszty testów w fakturach wystawianych dla AFSCA. |
| --- | --- |

(92)

Takiego argumentu nie można jednak przyjąć. Jak wskazano w decyzji N 9/05 i N 10/05, kryterium selektywności jest spełnione, jeżeli korzyść przyznaje się niektórym przedsiębiorstwom lub danemu sektorowi gospodarczemu. W przedmiotowym przypadku na poziomie krajowym finansowanie przez państwo testów na obecność BSE stanowi korzyść dla jednego, konkretnego sektora, tj. sektora hodowli zwierząt podlegających testom na obecność BSE. Na poziomie wspólnotowym przyznanie przedsiębiorstwom belgijskim środków na sfinansowanie testów na obecność BSE przez państwo lub przyznanie im środków pochodzących z zasobów państwowych oznacza przyznanie tym przedsiębiorstwom korzyści w stosunku do ich konkurentów zagranicznych, w przypadku których koszty obowiązkowych testów na obecność BSE nie są pokrywane przez państwo ani przy użyciu zasobów państwowych. We wstępie do wytycznych w sprawie TSE (pkt 8 i 9) wyraźnie wskazano, że trwająca harmonizacja, w ramach której kosztami obciąża się przedsiębiorstwa działające w tym sektorze, jest procesem powolnym oraz że Komisja podjęła w związku z tym decyzję o wyjaśnieniu i zmianie swojej polityki w zakresie pomocy państwa, jeżeli chodzi o koszty związane z testami na obecność BSE. W pkt 24 wytycznych w sprawie TSE wskazano natomiast, że obowiązek przeprowadzenia badań może wynikać z prawodawstwa wspólnotowego lub krajowego. W punkcie tym wyraźnie wskazano, że nie jest prowadzona harmonizacja na poziomie wspólnotowym, jeżeli chodzi o obowiązek wykonywania testów; w związku z tym selektywna pomoc przynosząca korzyść przedsiębiorstwom danego państwa członkowskiego mogłaby wynikać również z tego faktu. Podsumowując, środki finansowane przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, przynoszą selektywną korzyść rolnikom, rzeźniom i innym podmiotom zajmującym się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowym badaniom na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, ponieważ wiążą się z obniżeniem kosztów ponoszonych przez tych beneficjentów. Korzyści tych nie przyznaje się w formie płatności bezpośrednich, ale poprzez pokrycie kosztów testów na obecność BSE przez organy publiczne, które dokonują bezpośrednich płatności z tytułu testów na rzecz laboratoriów wykonujących testy na zlecenie rzeźni i uwzględniających koszty testów w fakturach wystawianych dla AFSCA.

| (93) | Jeżeli chodzi o środki pomocy finansowane przy użyciu rekompensat, należy sprawdzić, czy poprzez te rekompensaty przyznaje się korzyść. Jak wskazano w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (w motywach 61 i 62), o przyznaniu korzyści można mówić wyłącznie w przypadkach, w których wartość tych rekompensat jest niższa niż faktyczne koszty usług wykonanych przez AFSCA na rzecz podmiotów gospodarczych. Ważne jest również, aby sprawdzić, czy opłaty są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw. Konkretniej rzecz ujmując, kwestia dotyczy tego, czy korzyść przyznano rzeźniom i producentom, którzy uiścili rekompensatę w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi w okresie od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., oraz czy podmioty te faktycznie skorzystały z usług świadczonych przez AFSCA. |
| --- | --- |

(93)

Jeżeli chodzi o środki pomocy finansowane przy użyciu rekompensat, należy sprawdzić, czy poprzez te rekompensaty przyznaje się korzyść. Jak wskazano w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (w motywach 61 i 62), o przyznaniu korzyści można mówić wyłącznie w przypadkach, w których wartość tych rekompensat jest niższa niż faktyczne koszty usług wykonanych przez AFSCA na rzecz podmiotów gospodarczych. Ważne jest również, aby sprawdzić, czy opłaty są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw. Konkretniej rzecz ujmując, kwestia dotyczy tego, czy korzyść przyznano rzeźniom i producentom, którzy uiścili rekompensatę w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi w okresie od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., oraz czy podmioty te faktycznie skorzystały z usług świadczonych przez AFSCA.

| (94) | W odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze belgijskie wskazały, że rekompensata w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi stanowiła wyłączne źródło finansowania AFSCA, jeżeli chodzi o pokrycie kosztów testów na obecność BSE, z wyjątkiem rezerw własnych AFSCA i zaliczek zwrotnych ze strony Skarbu Państwa. Płatności rekompensaty dokonują rzeźnie. Władze belgijskie wspomniały, że na rzeźniach nie spoczywał żaden prawny obowiązek dotyczący uwzględniania kwoty rekompensat w fakturach wystawianych klientom, ale zgodnie ze stosowaną praktyką rzeźnie fakturowały je producentom jako oddzielną pozycję. Zostało to udowodnione przez Belgię za pomocą przykładowych faktur, z których w jasny sposób wynika, że rzeźnie fakturują kwoty rekompensat producentom jako oddzielną pozycję. Belgia uważa, że nie ma potrzeby ustanawiania formalnych regulacji dotyczących sposobu przenoszenia rekompensaty przez rzeźnie na producentów lub innych potencjalnych usługobiorców, biorąc pod uwagę, że koszt ten uwzględnia się w fakturach dla producentów w podobny sposób, w jaki uwzględnia się inne koszty związane z ubojem i fakturowane producentom. |
| --- | --- |

(94)

W odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze belgijskie wskazały, że rekompensata w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi stanowiła wyłączne źródło finansowania AFSCA, jeżeli chodzi o pokrycie kosztów testów na obecność BSE, z wyjątkiem rezerw własnych AFSCA i zaliczek zwrotnych ze strony Skarbu Państwa. Płatności rekompensaty dokonują rzeźnie. Władze belgijskie wspomniały, że na rzeźniach nie spoczywał żaden prawny obowiązek dotyczący uwzględniania kwoty rekompensat w fakturach wystawianych klientom, ale zgodnie ze stosowaną praktyką rzeźnie fakturowały je producentom jako oddzielną pozycję. Zostało to udowodnione przez Belgię za pomocą przykładowych faktur, z których w jasny sposób wynika, że rzeźnie fakturują kwoty rekompensat producentom jako oddzielną pozycję. Belgia uważa, że nie ma potrzeby ustanawiania formalnych regulacji dotyczących sposobu przenoszenia rekompensaty przez rzeźnie na producentów lub innych potencjalnych usługobiorców, biorąc pod uwagę, że koszt ten uwzględnia się w fakturach dla producentów w podobny sposób, w jaki uwzględnia się inne koszty związane z ubojem i fakturowane producentom.

| (95) | W związku z tym z powyższych ustaleń można wywnioskować, że wątpliwość wyrażona w motywie 44 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, w którym wskazano, że opłata w przypadku rzeźni była znacznie wyższa niż opłata w przypadku innych usługobiorców, została wyjaśniona w informacjach przedstawionych przez Belgię, dotyczących uwzględniania kwot tej rekompensaty w fakturach wystawianych producentom. |
| --- | --- |

(95)

W związku z tym z powyższych ustaleń można wywnioskować, że wątpliwość wyrażona w motywie 44 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, w którym wskazano, że opłata w przypadku rzeźni była znacznie wyższa niż opłata w przypadku innych usługobiorców, została wyjaśniona w informacjach przedstawionych przez Belgię, dotyczących uwzględniania kwot tej rekompensaty w fakturach wystawianych producentom.

| (96) | Jeżeli chodzi o kwestię, czy ceny testów na obecność BSE są cenami rynkowymi, Belgia wskazała Komisji po pierwsze, że od lipca 2005 r. ceny proponowane przez AFSCA wynoszą poniżej 40 EUR, podczas gdy w wytycznych w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013 wskazuje się kwotę 40 EUR jako najniższą cenę dostępną wówczas we Wspólnocie. Fakt ten wskazuje, że ceny są zgodne z cenami stosowanymi gdzie indziej w Europie w omawianym okresie. Po drugie, w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Belgia stwierdziła, że przedmiotowa sytuacja jest identyczna jak sytuacja zbadana w decyzji N 9/05 i N 10/05, w której stwierdzono, że usługodawców wyznaczano w drodze niedyskryminacyjnych procedur otwartych (zob. motyw 82 decyzji N 9/05 i N 10/05). Po trzecie, Komisja odnotowuje zobowiązanie Belgii do podjęcia wszelkich dostępnych środków prawnych w celu odzyskania środków wypłaconych jako nadwyżka w stosunku do cen testów w przypadkach, w których dochodzenie belgijskiego organu ds. konkurencji wykazałoby, że doszło do niezgodnego z prawem porozumienia między laboratoriami, skutkującego podniesieniem cen testów. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Komisja stwierdza, że rekompensat nie można uznać za zasoby państwowe, ponieważ rekompensaty płacone na rzecz AFSCA z tytułu testów na obecność BSE są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw i zostały ustalone na podstawie cen rynkowych. |
| --- | --- |

(96)

Jeżeli chodzi o kwestię, czy ceny testów na obecność BSE są cenami rynkowymi, Belgia wskazała Komisji po pierwsze, że od lipca 2005 r. ceny proponowane przez AFSCA wynoszą poniżej 40 EUR, podczas gdy w wytycznych w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013 wskazuje się kwotę 40 EUR jako najniższą cenę dostępną wówczas we Wspólnocie. Fakt ten wskazuje, że ceny są zgodne z cenami stosowanymi gdzie indziej w Europie w omawianym okresie. Po drugie, w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Belgia stwierdziła, że przedmiotowa sytuacja jest identyczna jak sytuacja zbadana w decyzji N 9/05 i N 10/05, w której stwierdzono, że usługodawców wyznaczano w drodze niedyskryminacyjnych procedur otwartych (zob. motyw 82 decyzji N 9/05 i N 10/05). Po trzecie, Komisja odnotowuje zobowiązanie Belgii do podjęcia wszelkich dostępnych środków prawnych w celu odzyskania środków wypłaconych jako nadwyżka w stosunku do cen testów w przypadkach, w których dochodzenie belgijskiego organu ds. konkurencji wykazałoby, że doszło do niezgodnego z prawem porozumienia między laboratoriami, skutkującego podniesieniem cen testów. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Komisja stwierdza, że rekompensat nie można uznać za zasoby państwowe, ponieważ rekompensaty płacone na rzecz AFSCA z tytułu testów na obecność BSE są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw i zostały ustalone na podstawie cen rynkowych.

| (97) | Można stwierdzić, zgodnie z decyzją N 9/05 i N 10/05, że rzeźnie ani producenci nie otrzymali dzięki rekompensacie żadnej korzyści, biorąc pod uwagę, że rekompensata ta pokrywa płatność za usługę, z której skorzystała osoba zobowiązana do uiszczenia rekompensaty, oraz że cenę testu ustalono na podstawie ceny rynkowej. W związku z tym można również uznać, że nie miało miejsca finansowanie przy użyciu zasobów państwowych, ponieważ cena testu jest zgodna z ceną rynkową. |
| --- | --- |

(97)

Można stwierdzić, zgodnie z decyzją N 9/05 i N 10/05, że rzeźnie ani producenci nie otrzymali dzięki rekompensacie żadnej korzyści, biorąc pod uwagę, że rekompensata ta pokrywa płatność za usługę, z której skorzystała osoba zobowiązana do uiszczenia rekompensaty, oraz że cenę testu ustalono na podstawie ceny rynkowej. W związku z tym można również uznać, że nie miało miejsca finansowanie przy użyciu zasobów państwowych, ponieważ cena testu jest zgodna z ceną rynkową.

5.1.3.   Zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową w Unii

| (98) | Jeżeli chodzi o inne warunki związane ze stosowaniem art. 107 ust. 1 TFUE, środek może wpływać na pozycję Belgii w przedmiotowym sektorze (32). Ponieważ przedsiębiorstwa belgijskie prowadzą działalność na wysoce konkurencyjnym rynku międzynarodowym, środek zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji (33) oraz wypływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(98)

Jeżeli chodzi o inne warunki związane ze stosowaniem art. 107 ust. 1 TFUE, środek może wpływać na pozycję Belgii w przedmiotowym sektorze (32). Ponieważ przedsiębiorstwa belgijskie prowadzą działalność na wysoce konkurencyjnym rynku międzynarodowym, środek zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji (33) oraz wypływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.1.4.   Wnioski dotyczące charakteru pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

| (99) | Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Komisja uważa, że finansowanie testów na obecność BSE poprzez składki oraz inne zasoby państwowe, jak wskazano powyżej, stanowi korzyść, która jest finansowana przy użyciu zasobów państwowych. Korzyść ta zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, w związku z czym może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Korzyść przyznano rolnikom, rzeźniom i innym podmiotom prowadzącym działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami. W związku z tym Komisja stwierdza, że przedmiotowe środki wchodzą w zakres art. 107 ust. 1 TFUE. Część testów na obecność BSE finansowanych z rekompensat nie stanowi natomiast pomocy, biorąc pod uwagę, że osoby zobowiązane do uiszczenia rekompensaty korzystają z usług świadczonych po cenie rynkowej. |
| --- | --- |

(99)

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Komisja uważa, że finansowanie testów na obecność BSE poprzez składki oraz inne zasoby państwowe, jak wskazano powyżej, stanowi korzyść, która jest finansowana przy użyciu zasobów państwowych. Korzyść ta zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, w związku z czym może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Korzyść przyznano rolnikom, rzeźniom i innym podmiotom prowadzącym działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami. W związku z tym Komisja stwierdza, że przedmiotowe środki wchodzą w zakres art. 107 ust. 1 TFUE. Część testów na obecność BSE finansowanych z rekompensat nie stanowi natomiast pomocy, biorąc pod uwagę, że osoby zobowiązane do uiszczenia rekompensaty korzystają z usług świadczonych po cenie rynkowej.

5.2.   Niezgodność pomocy z prawem

| (100) | Od dnia 1 stycznia 2001 r. władze belgijskie nie zgłosiły Komisji, w rozumieniu art. 108 ust. 3 TFUE, środków pomocy polegającej na finansowaniu testów na obecność BSE. Pomoc wchodząca w zakres rozporządzenia (WE) nr 1/2004 jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia, pod warunkiem że spełnia ona warunki przewidziane w tym rozporządzeniu. W związku z tym w przypadku niespełnienia tych warunków jest to pomoc przyznana niezgodnie z prawem. |
| --- | --- |

(100)

Od dnia 1 stycznia 2001 r. władze belgijskie nie zgłosiły Komisji, w rozumieniu art. 108 ust. 3 TFUE, środków pomocy polegającej na finansowaniu testów na obecność BSE. Pomoc wchodząca w zakres rozporządzenia (WE) nr 1/2004 jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia, pod warunkiem że spełnia ona warunki przewidziane w tym rozporządzeniu. W związku z tym w przypadku niespełnienia tych warunków jest to pomoc przyznana niezgodnie z prawem.

5.3.   Finansowanie pomocy

| (101) | Jeżeli chodzi o pomoc państwa częściowo finansowaną poprzez opłatę parafiskalną, tj. składkę, Komisja musi zbadać działania finansowane w ramach pomocy oraz samo finansowanie pomocy. Ewentualna niezgodność finansowania pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym powoduje bowiem niezgodność samej pomocy, nawet w przypadkach, w których pomoc przyznano zgodnie z mającymi zastosowanie regułami konkurencji. |
| --- | --- |

(101)

Jeżeli chodzi o pomoc państwa częściowo finansowaną poprzez opłatę parafiskalną, tj. składkę, Komisja musi zbadać działania finansowane w ramach pomocy oraz samo finansowanie pomocy. Ewentualna niezgodność finansowania pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym powoduje bowiem niezgodność samej pomocy, nawet w przypadkach, w których pomoc przyznano zgodnie z mającymi zastosowanie regułami konkurencji.

| (102) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem postanowienia TFUE dotyczące pomocy państwa nie mają zastosowania do opłat parafiskalnych, chyba że dochody z tych opłat są źródłem finansowania środka pomocy, stanowiąc tym samym integralny składnik tego środka (34). Aby opłatę parafiskalną lub część opłaty parafiskalnej można było uznać za stanowiące integralny składnik środka pomocy, musi zachodzić nierozerwalny związek między opłatą a pomocą zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi w tym rozumieniu, że dochód z opłaty przeznacza się z konieczności na finansowanie pomocy (35). Jeżeli taki związek zachodzi, dochód z opłaty bezpośrednio wpływa na wielkość pomocy (36) i tym samym na ocenę jej zgodności z rynkiem wewnętrznym (37). |
| --- | --- |

(102)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem postanowienia TFUE dotyczące pomocy państwa nie mają zastosowania do opłat parafiskalnych, chyba że dochody z tych opłat są źródłem finansowania środka pomocy, stanowiąc tym samym integralny składnik tego środka (34). Aby opłatę parafiskalną lub część opłaty parafiskalnej można było uznać za stanowiące integralny składnik środka pomocy, musi zachodzić nierozerwalny związek między opłatą a pomocą zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi w tym rozumieniu, że dochód z opłaty przeznacza się z konieczności na finansowanie pomocy (35). Jeżeli taki związek zachodzi, dochód z opłaty bezpośrednio wpływa na wielkość pomocy (36) i tym samym na ocenę jej zgodności z rynkiem wewnętrznym (37).

| (103) | Należy więc zbadać, czy składka pobierana od dnia 1 lipca 2004 r. spełnia kryteria określone w motywie 102, oraz dokonać rozróżnienia w zależności od instrumentów prawnych mających zastosowanie w poszczególnych okresach. Finansowana pomoc jest przedmiotem wyłączenia, ale wyłączenie to nie dotyczy systemu finansowania pomocy, w związku z czym należy sprawdzić zgodność systemu finansowania z prawem w całym przedmiotowym okresie. |
| --- | --- |

(103)

Należy więc zbadać, czy składka pobierana od dnia 1 lipca 2004 r. spełnia kryteria określone w motywie 102, oraz dokonać rozróżnienia w zależności od instrumentów prawnych mających zastosowanie w poszczególnych okresach. Finansowana pomoc jest przedmiotem wyłączenia, ale wyłączenie to nie dotyczy systemu finansowania pomocy, w związku z czym należy sprawdzić zgodność systemu finansowania z prawem w całym przedmiotowym okresie.

5.3.1.   Od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

| (104) | W tym okresie pomoc jest finansowana poprzez płatności zaliczkowe z AFSCA oraz poprzez rekompensaty na mocy dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. (rekompensaty nie są jednak przedmiotem niniejszej sekcji, biorąc pod uwagę, że nie stanowią one pomocy – zob. motyw 97). Należy sprawdzić, czy system finansowania jest integralnym składnikiem środka pomocy. Z obowiązujących przepisów nie wynika, że zachodzi nierozerwalny związek między sposobem finansowania AFSCA a sposobem finansowania testów na obecność BSE ani że dochód z opłaty przeznacza się na finansowanie pomocy. Ustawa z dnia 4 lutego 2000 r. dotycząca utworzenia AFSCA przewiduje różne źródła finansowania AFSCA (zob. motyw 82). Ponadto nie można uznać, że dochód z opłaty parafiskalnej bezpośrednio wpływa na wielkość pomocy, biorąc pod uwagę, że testy są finansowane zarówno z rekompensat, jak i ze środków AFSCA w przypadku nadwyżek. W związku z tym kwoty pomocy przyznanej przez AFSCA różnią się w zależności od ceny testów, a nie od wysokości składek wniesionych na rzecz AFSCA. Podsumowując, nie zachodzi nierozerwalny związek między dochodami ze składek a zwrotem płatności zaliczkowych. |
| --- | --- |

(104)

W tym okresie pomoc jest finansowana poprzez płatności zaliczkowe z AFSCA oraz poprzez rekompensaty na mocy dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. (rekompensaty nie są jednak przedmiotem niniejszej sekcji, biorąc pod uwagę, że nie stanowią one pomocy – zob. motyw 97). Należy sprawdzić, czy system finansowania jest integralnym składnikiem środka pomocy. Z obowiązujących przepisów nie wynika, że zachodzi nierozerwalny związek między sposobem finansowania AFSCA a sposobem finansowania testów na obecność BSE ani że dochód z opłaty przeznacza się na finansowanie pomocy. Ustawa z dnia 4 lutego 2000 r. dotycząca utworzenia AFSCA przewiduje różne źródła finansowania AFSCA (zob. motyw 82). Ponadto nie można uznać, że dochód z opłaty parafiskalnej bezpośrednio wpływa na wielkość pomocy, biorąc pod uwagę, że testy są finansowane zarówno z rekompensat, jak i ze środków AFSCA w przypadku nadwyżek. W związku z tym kwoty pomocy przyznanej przez AFSCA różnią się w zależności od ceny testów, a nie od wysokości składek wniesionych na rzecz AFSCA. Podsumowując, nie zachodzi nierozerwalny związek między dochodami ze składek a zwrotem płatności zaliczkowych.

5.3.2.   Od dnia 1 stycznia 2006 r.

| (105) | Od tej daty kwestię składek regulują przepisy dekretu królewskiego w sprawie składek na finansowanie AFSCA. W decyzji N 9/05 i N 10/05 zbadano system finansowania przy użyciu dochodów ze składek i stwierdzono, że zastosowana metoda pokrycia części kosztów związanych z testami na obecność BSE nie prowadzi do dyskryminacji produktów przywożonych lub wywożonych i nie narusza postanowień Traktatu (38). Jak wskazano w motywie 31, niniejsza decyzja nie dotyczy środków wcześniej zatwierdzonych. Biorąc jednak pod uwagę przekazaną przez Belgię informację, że część dochodów ze składek wykorzystywano począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r. na zwrot wcześniejszych płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE, Komisja ma podstawy do zbadania systemu finansowania w celu ustalenia, czy zwroty płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE były finansowane ze składek. |
| --- | --- |

(105)

Od tej daty kwestię składek regulują przepisy dekretu królewskiego w sprawie składek na finansowanie AFSCA. W decyzji N 9/05 i N 10/05 zbadano system finansowania przy użyciu dochodów ze składek i stwierdzono, że zastosowana metoda pokrycia części kosztów związanych z testami na obecność BSE nie prowadzi do dyskryminacji produktów przywożonych lub wywożonych i nie narusza postanowień Traktatu (38). Jak wskazano w motywie 31, niniejsza decyzja nie dotyczy środków wcześniej zatwierdzonych. Biorąc jednak pod uwagę przekazaną przez Belgię informację, że część dochodów ze składek wykorzystywano począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r. na zwrot wcześniejszych płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE, Komisja ma podstawy do zbadania systemu finansowania w celu ustalenia, czy zwroty płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE były finansowane ze składek.

| (106) | Belgia wskazała, że system finansowania pozostał niezmieniony, nie licząc wprowadzenia systemu indeksacji rekompensaty. Jedynym zmienionym elementem jest wykorzystanie dochodów ze składek w celu dokonania zwrotu płatności zaliczkowych z tytułu kosztów testów na obecność BSE w 2006 r. |
| --- | --- |

(106)

Belgia wskazała, że system finansowania pozostał niezmieniony, nie licząc wprowadzenia systemu indeksacji rekompensaty. Jedynym zmienionym elementem jest wykorzystanie dochodów ze składek w celu dokonania zwrotu płatności zaliczkowych z tytułu kosztów testów na obecność BSE w 2006 r.

| (107) | Na pytanie, czy finansowanie to stanowi integralny składnik środka pomocy, należy udzielić odpowiedzi przeczącej. Fakt przeznaczenia składek po 2006 r. na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów nie wpłynął na wartość przyznanej pomocy. Ponadto władze belgijskie wskazały, że system odzyskiwania jest systemem solidarnym, w ramach którego każdy podmiot gospodarczy opłaca składkę na rzecz AFSCA, a część tej składki przeznacza się na odzyskanie poniesionych w przeszłości kosztów związanych z płatnościami zaliczkowymi z tytułu testów na obecność BSE. Wszystkie prowadzące działalność podmioty gospodarcze, które posiadały bydło w rozpatrywanym okresie, również wnoszą składki w ramach tego systemu, ale nie są jedynymi płatnikami. W związku z tym Komisja stwierdza, że finansowanie pomocy nie stanowi integralnego składnika przedmiotowego środka pomocy. |
| --- | --- |

(107)

Na pytanie, czy finansowanie to stanowi integralny składnik środka pomocy, należy udzielić odpowiedzi przeczącej. Fakt przeznaczenia składek po 2006 r. na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów nie wpłynął na wartość przyznanej pomocy. Ponadto władze belgijskie wskazały, że system odzyskiwania jest systemem solidarnym, w ramach którego każdy podmiot gospodarczy opłaca składkę na rzecz AFSCA, a część tej składki przeznacza się na odzyskanie poniesionych w przeszłości kosztów związanych z płatnościami zaliczkowymi z tytułu testów na obecność BSE. Wszystkie prowadzące działalność podmioty gospodarcze, które posiadały bydło w rozpatrywanym okresie, również wnoszą składki w ramach tego systemu, ale nie są jedynymi płatnikami. W związku z tym Komisja stwierdza, że finansowanie pomocy nie stanowi integralnego składnika przedmiotowego środka pomocy.

5.4.   Ocena zgodności środków pomocy

| (108) | Jeżeli pomoc stanowi pomoc państwa wchodzącą w zakres art. 107 ust. 1 TFUE, należy zbadać, czy można ją uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 2 i 3 TFUE. |
| --- | --- |

(108)

Jeżeli pomoc stanowi pomoc państwa wchodzącą w zakres art. 107 ust. 1 TFUE, należy zbadać, czy można ją uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 2 i 3 TFUE.

| (109) | W świetle przedmiotowego środka zastosowanie może mieć jedynie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, zgodnie z którym pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(109)

W świetle przedmiotowego środka zastosowanie może mieć jedynie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, zgodnie z którym pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (110) | Zgodnie z pkt 23.3 wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa w sektorze rolnym (39) na lata 2000–2006 (zwanych dalej wytycznymi dotyczącymi sektora rolnego na lata 2000–2006) oraz z komunikatem Komisji w sprawie określania zasad dotyczących uznania pomocy państwa za przyznaną niezgodnie z prawem (40) każdą pomoc przyznaną niezgodnie z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (41) należy oceniać zgodnie z przepisami i wytycznymi obowiązującymi w chwili przyznania pomocy. W 2002 r. Komisja przyjęła wytyczne w sprawie TSE. Wytyczne te miały zastosowanie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. (42). W pkt 44 wytycznych w sprawie TSE przewidziano, że oprócz przypadków dotyczących w szczególności testów na obecność BSE pomoc przyznana niezgodnie z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 659/1999 będzie przedmiotem analizy zgodnie z przepisami i wytycznymi mającymi zastosowanie w chwili przyznania pomocy. Biorąc pod uwagę, że pomoc przyznano w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., wytyczne w sprawie TSE nie są wytycznymi mającymi zastosowanie do badania przedmiotowej pomocy. |
| --- | --- |

(110)

Zgodnie z pkt 23.3 wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa w sektorze rolnym (39) na lata 2000–2006 (zwanych dalej wytycznymi dotyczącymi sektora rolnego na lata 2000–2006) oraz z komunikatem Komisji w sprawie określania zasad dotyczących uznania pomocy państwa za przyznaną niezgodnie z prawem (40) każdą pomoc przyznaną niezgodnie z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (41) należy oceniać zgodnie z przepisami i wytycznymi obowiązującymi w chwili przyznania pomocy. W 2002 r. Komisja przyjęła wytyczne w sprawie TSE. Wytyczne te miały zastosowanie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. (42). W pkt 44 wytycznych w sprawie TSE przewidziano, że oprócz przypadków dotyczących w szczególności testów na obecność BSE pomoc przyznana niezgodnie z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 659/1999 będzie przedmiotem analizy zgodnie z przepisami i wytycznymi mającymi zastosowanie w chwili przyznania pomocy. Biorąc pod uwagę, że pomoc przyznano w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., wytyczne w sprawie TSE nie są wytycznymi mającymi zastosowanie do badania przedmiotowej pomocy.

| (111) | Zgodnie z pkt 194 lit. c) wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2007–2013 od dnia 1 stycznia 2007 r. Komisja stosuje wytyczne w sprawie TSE wyłącznie w odniesieniu do pomocy przyznanej niezgodnie z prawem, określonej w pkt 43 i następnych wytycznych w sprawie TSE. |
| --- | --- |

(111)

Zgodnie z pkt 194 lit. c) wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2007–2013 od dnia 1 stycznia 2007 r. Komisja stosuje wytyczne w sprawie TSE wyłącznie w odniesieniu do pomocy przyznanej niezgodnie z prawem, określonej w pkt 43 i następnych wytycznych w sprawie TSE.

| (112) | Pod względem stosowania różnych przepisów prawnych można wyróżnić dwa okresy. |
| --- | --- |

(112)

Pod względem stosowania różnych przepisów prawnych można wyróżnić dwa okresy.

5.4.1.   Okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r.: stosowanie pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006, do których odnosi się pkt 45 wytycznych w sprawie TSE

| (113) | Zgodnie z pkt 45 wytycznych w sprawie TSE w przypadku pomocy państwa przyznanej niezgodnie z prawem przed datą rozpoczęcia stosowania wytycznych w sprawie TSE (tj. dniem 1 stycznia 2003 r.) w celu pokrycia kosztów związanych z testami na obecność BSE Komisja ocenia zgodność takiej pomocy zgodnie z pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolniczego na lata 2000–2006 i z praktyką stosowaną od 2001 r., polegającą na zatwierdzaniu takiej pomocy mogącej osiągnąć poziom do 100 %. |
| --- | --- |

(113)

Zgodnie z pkt 45 wytycznych w sprawie TSE w przypadku pomocy państwa przyznanej niezgodnie z prawem przed datą rozpoczęcia stosowania wytycznych w sprawie TSE (tj. dniem 1 stycznia 2003 r.) w celu pokrycia kosztów związanych z testami na obecność BSE Komisja ocenia zgodność takiej pomocy zgodnie z pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolniczego na lata 2000–2006 i z praktyką stosowaną od 2001 r., polegającą na zatwierdzaniu takiej pomocy mogącej osiągnąć poziom do 100 %.

| (114) | Zgodnie z pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006, aby dany środek mógł zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym:






  — | środek musi być objęty odpowiednim programem w zakresie profilaktyki, kontroli lub zwalczania przedmiotowej choroby ustanowionym na poziomie wspólnotowym, krajowym lub regionalnym (pkt 11.4.2), |
| --- | --- | --- |

(114)

Zgodnie z pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006, aby dany środek mógł zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym:

—

środek musi być objęty odpowiednim programem w zakresie profilaktyki, kontroli lub zwalczania przedmiotowej choroby ustanowionym na poziomie wspólnotowym, krajowym lub regionalnym (pkt 11.4.2),

| — | środek musi realizować cele związane z profilaktyką lub z wypłacaniem odszkodowań, lub z obydwoma aspektami łącznie (pkt 11.4.3), |
| --- | --- |

—

środek musi realizować cele związane z profilaktyką lub z wypłacaniem odszkodowań, lub z obydwoma aspektami łącznie (pkt 11.4.3),

| — | środek musi być zgodny z celami oraz ze szczegółowymi przepisami wspólnotowego prawa weterynaryjnego i fitosanitarnego (pkt 11.4.4), |
| --- | --- |

—

środek musi być zgodny z celami oraz ze szczegółowymi przepisami wspólnotowego prawa weterynaryjnego i fitosanitarnego (pkt 11.4.4),

| — | wartość pomocy nie może przekraczać 100 % dopuszczalnych kosztów (pkt 11.4.5). |
| --- | --- |

—

wartość pomocy nie może przekraczać 100 % dopuszczalnych kosztów (pkt 11.4.5).

Jeżeli pomoc przyznaje się w ramach wspólnotowych, krajowych lub regionalnych systemów pomocy, Komisja wymaga przedstawienia dowodu, że nie występuje ryzyko nadmiernej rekompensaty z uwagi na ewentualne łączenie środków przewidzianych w ramach kilku systemów. Jeżeli pomoc wspólnotową zatwierdzono, należy wskazać datę przyjęcia i numer odpowiedniej decyzji Komisji.

| (115) | Jeżeli chodzi o trzy pierwsze warunki, już w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego stwierdzono, że zostały one spełnione (zob. motyw 80 wspomnianej decyzji o wszczęciu postępowania). Ponadto władze belgijskie potwierdziły to podejście w swoich uwagach dotyczących decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. BSE jest chorobą zaraźliwą stanowiącą zagrożenie dla zdrowia ludzi. Jest to choroba zwierząt, która podlega obowiązkowi zgłoszenia jej ogniska pierwotnego bezpośrednio Komisji oraz innym państwom członkowskim (43). Celem środka pomocy jest zwalczanie BSE poprzez badanie zwierząt poddanych ubojowi oraz padłych zwierząt. Rekompensata kosztów poniesionych przez rolników powinna zagwarantować skuteczną realizację środków. Wszystkie środki podejmuje się zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego lub zgodnie z zaleceniami zawartymi w tych przepisach (44). |
| --- | --- |

(115)

Jeżeli chodzi o trzy pierwsze warunki, już w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego stwierdzono, że zostały one spełnione (zob. motyw 80 wspomnianej decyzji o wszczęciu postępowania). Ponadto władze belgijskie potwierdziły to podejście w swoich uwagach dotyczących decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. BSE jest chorobą zaraźliwą stanowiącą zagrożenie dla zdrowia ludzi. Jest to choroba zwierząt, która podlega obowiązkowi zgłoszenia jej ogniska pierwotnego bezpośrednio Komisji oraz innym państwom członkowskim (43). Celem środka pomocy jest zwalczanie BSE poprzez badanie zwierząt poddanych ubojowi oraz padłych zwierząt. Rekompensata kosztów poniesionych przez rolników powinna zagwarantować skuteczną realizację środków. Wszystkie środki podejmuje się zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego lub zgodnie z zaleceniami zawartymi w tych przepisach (44).

| (116) | Jeżeli chodzi o czwarty warunek, zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Belgię w ramach finansowania testów na obecność BSE pokryto w tym okresie koszty w wysokości od 111,81 do 63,45 EUR (zob. motyw 56). Koszty te były związane z wykonaniem analizy laboratoryjnej, z pobraniem próbek przez lekarza weterynarii oraz kosztem zestawu testowego. Komisja szacuje, że koszty te odpowiadają kosztom określonym w pkt 11.4.5 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006, wśród których wymieniono między innymi faktyczne koszty kontroli sanitarnych, testów i innych środków związanych z badaniami. |
| --- | --- |

(116)

Jeżeli chodzi o czwarty warunek, zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Belgię w ramach finansowania testów na obecność BSE pokryto w tym okresie koszty w wysokości od 111,81 do 63,45 EUR (zob. motyw 56). Koszty te były związane z wykonaniem analizy laboratoryjnej, z pobraniem próbek przez lekarza weterynarii oraz kosztem zestawu testowego. Komisja szacuje, że koszty te odpowiadają kosztom określonym w pkt 11.4.5 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006, wśród których wymieniono między innymi faktyczne koszty kontroli sanitarnych, testów i innych środków związanych z badaniami.

| (117) | Podsumowując, pomoc przyznana w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. jest zgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(117)

Podsumowując, pomoc przyznana w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. jest zgodna z rynkiem wewnętrznym.

5.4.2.   Okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.: zastosowanie pkt 21 i następnych wytycznych w sprawie TSE

| (118) | Zgodnie z pkt 23 wytycznych w sprawie TSE Komisja podjęła decyzję o utrzymaniu zezwolenia na pomoc pokrywającą do 100 % kosztów związanych z testami na obecność BSE spełniającą warunki określone w pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006 (zob. motyw 114). |
| --- | --- |

(118)

Zgodnie z pkt 23 wytycznych w sprawie TSE Komisja podjęła decyzję o utrzymaniu zezwolenia na pomoc pokrywającą do 100 % kosztów związanych z testami na obecność BSE spełniającą warunki określone w pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006 (zob. motyw 114).

| (119) | Ponadto zgodnie z wytycznymi w sprawie TSE konieczne jest również spełnienie następujących warunków:






  — | jeżeli chodzi o obowiązkowe badanie na obecność BSE u bydła poddanego ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi, od dnia 1 stycznia 2003 r. wartość pomocy, w tym płatności wspólnotowych, nie może przekraczać 40 EUR na jeden test (zob. pkt 24 wytycznych w sprawie TSE), |
| --- | --- | --- |

(119)

Ponadto zgodnie z wytycznymi w sprawie TSE konieczne jest również spełnienie następujących warunków:

—

jeżeli chodzi o obowiązkowe badanie na obecność BSE u bydła poddanego ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi, od dnia 1 stycznia 2003 r. wartość pomocy, w tym płatności wspólnotowych, nie może przekraczać 40 EUR na jeden test (zob. pkt 24 wytycznych w sprawie TSE),

| — | środki przyznane w ramach pomocy państwa na pokrycie kosztów związanych z testami na obecność BSE wypłaca się podmiotowi gospodarczemu w miejscu, w którym należy pobrać próbki w celu wykonania testu. Jeżeli pomoc wypłaca się laboratoriom, należy wykazać, że całą kwotę pomocy przekazano podmiotowi gospodarczemu (pkt 25 wytycznych w sprawie TSE). |
| --- | --- |

—

środki przyznane w ramach pomocy państwa na pokrycie kosztów związanych z testami na obecność BSE wypłaca się podmiotowi gospodarczemu w miejscu, w którym należy pobrać próbki w celu wykonania testu. Jeżeli pomoc wypłaca się laboratoriom, należy wykazać, że całą kwotę pomocy przekazano podmiotowi gospodarczemu (pkt 25 wytycznych w sprawie TSE).

| (120) | Jak wskazano w motywach 115 i 116, wszystkie cztery warunki zawarte w wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006 są spełnione. |
| --- | --- |

(120)

Jak wskazano w motywach 115 i 116, wszystkie cztery warunki zawarte w wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006 są spełnione.

| (121) | Jeżeli chodzi o warunek związany z kwotą maksymalną wynoszącą 40 EUR na jeden test, Komisja zwraca uwagę, że w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. kwotę tę przekroczono. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Belgię, całkowita wartość kwoty stanowiącej przekroczenie wyniosła w tym okresie 6 619 810,74 EUR. Od dnia 1 lipca 2004 r. całkowity koszt testu wynosił poniżej 40 EUR (zob. motyw 64). Władze belgijskie wskazały, że kwoty te obejmowały płatności krajowe i wspólnotowe (zob. motyw 58). |
| --- | --- |

(121)

Jeżeli chodzi o warunek związany z kwotą maksymalną wynoszącą 40 EUR na jeden test, Komisja zwraca uwagę, że w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. kwotę tę przekroczono. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Belgię, całkowita wartość kwoty stanowiącej przekroczenie wyniosła w tym okresie 6 619 810,74 EUR. Od dnia 1 lipca 2004 r. całkowity koszt testu wynosił poniżej 40 EUR (zob. motyw 64). Władze belgijskie wskazały, że kwoty te obejmowały płatności krajowe i wspólnotowe (zob. motyw 58).

| (122) | Jeżeli chodzi o warunek stanowiący, że pomoc należy wypłacić podmiotowi gospodarczemu w miejscu, w którym pobiera się próbki w celu wykonania testu, i że w przypadku wypłacania pomocy laboratoriom, należy wykazać, że całą kwotę pomocy państwa przekazano pomiotowi gospodarczemu (pkt 25 wytycznych w sprawie TSE), Komisja stwierdza, że jest on spełniony. |
| --- | --- |

(122)

Jeżeli chodzi o warunek stanowiący, że pomoc należy wypłacić podmiotowi gospodarczemu w miejscu, w którym pobiera się próbki w celu wykonania testu, i że w przypadku wypłacania pomocy laboratoriom, należy wykazać, że całą kwotę pomocy państwa przekazano pomiotowi gospodarczemu (pkt 25 wytycznych w sprawie TSE), Komisja stwierdza, że jest on spełniony.

| (123) | Jak wskazano w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, władze belgijskie wskazały, że koszty poniesione z tytułu testów na obecność BSE pokryto poprzez wypłaty bezpośrednio na rzecz laboratoriów. Podmioty gospodarcze nie są zobowiązane do pokrycia żadnych kosztów laboratoryjnych związanych z testami na obecność BSE, którym poddano bydło. Ocena ta jest zgodna z postanowieniami dotyczącymi podobnego systemu zawartymi w motywie 95 decyzji N 9/05 i N 10/05. Jak wskazano wcześniej, jedynym kosztem przenoszonym na producentów jest koszt związany z rekompensatą (zob. motyw 93 i następne), ale ten element finansowania testu na obecność BSE nie stanowi pomocy. W związku z tym całą kwotę pomocy przekazuje się podmiotowi gospodarczemu. |
| --- | --- |

(123)

Jak wskazano w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, władze belgijskie wskazały, że koszty poniesione z tytułu testów na obecność BSE pokryto poprzez wypłaty bezpośrednio na rzecz laboratoriów. Podmioty gospodarcze nie są zobowiązane do pokrycia żadnych kosztów laboratoryjnych związanych z testami na obecność BSE, którym poddano bydło. Ocena ta jest zgodna z postanowieniami dotyczącymi podobnego systemu zawartymi w motywie 95 decyzji N 9/05 i N 10/05. Jak wskazano wcześniej, jedynym kosztem przenoszonym na producentów jest koszt związany z rekompensatą (zob. motyw 93 i następne), ale ten element finansowania testu na obecność BSE nie stanowi pomocy. W związku z tym całą kwotę pomocy przekazuje się podmiotowi gospodarczemu.

5.4.3.   Od dnia 1 stycznia 2006 r.

| (124) | Jeżeli chodzi o okres następujący po dniu 1 stycznia 2006 r., Komisja odwołuje się do decyzji N 9/05 i N 10/05, biorąc pod uwagę, że pomoc zatwierdzona we wspomnianej decyzji nie jest przedmiotem niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(124)

Jeżeli chodzi o okres następujący po dniu 1 stycznia 2006 r., Komisja odwołuje się do decyzji N 9/05 i N 10/05, biorąc pod uwagę, że pomoc zatwierdzona we wspomnianej decyzji nie jest przedmiotem niniejszej decyzji.

5.4.4.   Wniosek

| (125) | Podsumowując, pomoc przyznana na finansowanie testów na obecność BSE o wartości przekraczającej kwotę 40 EUR na jeden test w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r., którego całkowita wartość wynosi 6 619 810,74 EUR, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(125)

Podsumowując, pomoc przyznana na finansowanie testów na obecność BSE o wartości przekraczającej kwotę 40 EUR na jeden test w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r., którego całkowita wartość wynosi 6 619 810,74 EUR, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

5.5.   Zwrot zaliczkowanych środków

| (126) | Jak wspomniano powyżej, testy finansowano przy użyciu zasobów państwowych powyżej maksymalnej kwoty 40 EUR na jeden test w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. |
| --- | --- |

(126)

Jak wspomniano powyżej, testy finansowano przy użyciu zasobów państwowych powyżej maksymalnej kwoty 40 EUR na jeden test w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.

| (127) | Belgia podjęła decyzję o zwrocie tej nadwyżki przy użyciu środków ze składek pobranych na finansowanie AFSCA od dnia 1 stycznia 2006 r., którą to spłatę rozłożono pierwotnie na okres 15 lat i której następnie zaniechano. Według władz belgijskich powodem zastosowania tego ogólnego podejścia jest fakt, że w praktyce trudno było uzyskać zwroty indywidualne w związku ze śmiercią lub zaprzestaniem działalności przez część przedsiębiorców. |
| --- | --- |

(127)

Belgia podjęła decyzję o zwrocie tej nadwyżki przy użyciu środków ze składek pobranych na finansowanie AFSCA od dnia 1 stycznia 2006 r., którą to spłatę rozłożono pierwotnie na okres 15 lat i której następnie zaniechano. Według władz belgijskich powodem zastosowania tego ogólnego podejścia jest fakt, że w praktyce trudno było uzyskać zwroty indywidualne w związku ze śmiercią lub zaprzestaniem działalności przez część przedsiębiorców.

| (128) | W późniejszym piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie wskazały, że w latach 2005–2006 AFSCA dokonała zwrotu przy użyciu swoich środków. |
| --- | --- |

(128)

W późniejszym piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie wskazały, że w latach 2005–2006 AFSCA dokonała zwrotu przy użyciu swoich środków.

| (129) | Zaproponowany system odzyskiwania nie jest jednak zgodny z wymogami w zakresie odzyskiwania w przypadku pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie z orzecznictwem odzyskiwanie ma na celu przywrócenie sytuacji, która panowała na rynku przed przyznaniem danej pomocy. Cel związany z przywróceniem sytuacji wcześniejszej jest osiągnięty, gdy beneficjent zwraca środki otrzymane w ramach pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym oraz w której beneficjent przestaje czerpać korzyść w porównaniu z jego konkurentami na rynku, w związku z czym zostaje przywrócona sytuacja sprzed przyznania pomocy (45). Odzyskiwana pomoc obejmuje odsetki naliczane zgodnie z odpowiednią stopą procentową określoną przez Komisję, należne od dnia przekazania beneficjentowi pomocy przyznanej niezgodnie z prawem do dnia faktycznego zwrotu pomocy (46). Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (47) odsetki należy naliczać narastająco, czego nie dokonano w przedmiotowym przypadku. Ponadto zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 państwo członkowskie musi podjąć wszelkie kroki w celu bezzwłocznego i skutecznego wykonania decyzji Komisji. Odzyskanie zaproponowane i częściowo przeprowadzone przez Belgię nie odpowiada wymogom wspomnianym powyżej i nie może zostać uznane za odzyskanie przewidziane w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. |
| --- | --- |

(129)

Zaproponowany system odzyskiwania nie jest jednak zgodny z wymogami w zakresie odzyskiwania w przypadku pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie z orzecznictwem odzyskiwanie ma na celu przywrócenie sytuacji, która panowała na rynku przed przyznaniem danej pomocy. Cel związany z przywróceniem sytuacji wcześniejszej jest osiągnięty, gdy beneficjent zwraca środki otrzymane w ramach pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym oraz w której beneficjent przestaje czerpać korzyść w porównaniu z jego konkurentami na rynku, w związku z czym zostaje przywrócona sytuacja sprzed przyznania pomocy (45). Odzyskiwana pomoc obejmuje odsetki naliczane zgodnie z odpowiednią stopą procentową określoną przez Komisję, należne od dnia przekazania beneficjentowi pomocy przyznanej niezgodnie z prawem do dnia faktycznego zwrotu pomocy (46). Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (47) odsetki należy naliczać narastająco, czego nie dokonano w przedmiotowym przypadku. Ponadto zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 państwo członkowskie musi podjąć wszelkie kroki w celu bezzwłocznego i skutecznego wykonania decyzji Komisji. Odzyskanie zaproponowane i częściowo przeprowadzone przez Belgię nie odpowiada wymogom wspomnianym powyżej i nie może zostać uznane za odzyskanie przewidziane w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

6.   WNIOSKI

| (130) | Komisja stwierdza, że finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu rekompensat nie stanowi pomocy. |
| --- | --- |

(130)

Komisja stwierdza, że finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu rekompensat nie stanowi pomocy.

| (131) | Komisja stwierdza, że finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych stanowi pomoc na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami. Pomoc ta jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w okresach od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. i od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Jest ona niezgodna z rynkiem wewnętrznym w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. Niezgodność pomocy ma związek z nadwyżką w stosunku do kwoty 40 EUR za jeden test, którą Belgia oszacowała na łączną kwotę 6 619 810,74 EUR. |
| --- | --- |

(131)

Komisja stwierdza, że finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych stanowi pomoc na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami. Pomoc ta jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w okresach od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. i od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Jest ona niezgodna z rynkiem wewnętrznym w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. Niezgodność pomocy ma związek z nadwyżką w stosunku do kwoty 40 EUR za jeden test, którą Belgia oszacowała na łączną kwotę 6 619 810,74 EUR.

| (132) | Komisja stwierdza, że Belgia niezgodnie z prawem zastosowała pomoc na finansowanie testów na obecność BSE z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. Od dnia 1 stycznia 2003 r. pomoc była objęta rozporządzeniem w sprawie wyłączenia, jednak z uwagi na fakt, że nie spełniono warunków tego rozporządzenia, pomoc jest niezgodna z prawem. |
| --- | --- |

(132)

Komisja stwierdza, że Belgia niezgodnie z prawem zastosowała pomoc na finansowanie testów na obecność BSE z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. Od dnia 1 stycznia 2003 r. pomoc była objęta rozporządzeniem w sprawie wyłączenia, jednak z uwagi na fakt, że nie spełniono warunków tego rozporządzenia, pomoc jest niezgodna z prawem.

| (133) | Kwota pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym stanowiąca przekroczenie kwoty 40 EUR na jeden test musi zostać zwrócona, z wyjątkiem pomocy przyznanej na konkretne projekty, które w chwili przyznania pomocy spełniały wszystkie warunki określone w mającym zastosowanie rozporządzeniu w sprawie pomocy de minimis, |
| --- | --- |

(133)

Kwota pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym stanowiąca przekroczenie kwoty 40 EUR na jeden test musi zostać zwrócona, z wyjątkiem pomocy przyznanej na konkretne projekty, które w chwili przyznania pomocy spełniały wszystkie warunki określone w mającym zastosowanie rozporządzeniu w sprawie pomocy de minimis,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Środki finansowane poprzez rekompensaty nie stanowią pomocy.

2.   Finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych stanowi pomoc zgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz w okresie od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

3.   Finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. stanowi pomoc zgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE w odniesieniu do kwot nieprzekraczających 40 EUR za jeden test. Kwoty stanowiące przekroczenie kwoty 40 EUR za jeden test stanowią pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym i muszą zostać zwrócone, z wyjątkiem pomocy przyznanej na konkretne projekty, które w chwili przyznania pomocy spełniały wszystkie warunki określone w mającym zastosowanie rozporządzeniu w sprawie pomocy de minimis.

4.   Belgia zastosowała pomoc na finansowanie testów na obecność BSE niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.

Artykuł 2

1.   Belgia podejmuje niezbędne środki w celu odzyskania od beneficjentów pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej ze wspólnym rynkiem, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4.

2.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej faktycznego odzyskania.

3.   Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia (WE) nr 794/2004.

4.   Odzyskanie pomocy odbywa się w sposób bezzwłoczny zgodnie z procedurami określonymi w prawie krajowym, o ile pozwalają one na bezzwłoczne i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Odzyskanie pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.

Belgia zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 4

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Belgia przekazuje Komisji następujące informacje:

| a) | listę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, oraz łączną kwotę pomocy otrzymaną przez każdego z nich; |
| --- | --- |

a)

listę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, oraz łączną kwotę pomocy otrzymaną przez każdego z nich;

| b) | łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjentów; |
| --- | --- |

b)

łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjentów;

| c) | szczegółowy opis środków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

c)

szczegółowy opis środków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| d) | dokumenty potwierdzające, że beneficjentom nakazano zwrot pomocy. |
| --- | --- |

d)

dokumenty potwierdzające, że beneficjentom nakazano zwrot pomocy.

2.   Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, Belgia informuje Komisję o postępach poczynionych w wyniku zastosowania środków krajowych podjętych w celu wykonania niniejszej decyzji.

3.   Po upływie okresu dwóch miesięcy, o którym mowa w ust. 1, na wniosek Komisji Belgia przedstawia sprawozdanie dotyczące środków już podjętych i planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Sprawozdanie to zawiera również szczegółowe informacje o kwocie pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjentów.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Belgii.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2011 r.

W imieniu Komisji

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

---

(1)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). W obu przypadkach treść postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć, tam gdzie to stosowne, jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE.

1

(2)  Dz.U. C 11 z 16.1.2009, s. 8.

2

(3)  Zob. przypis 2.

3

(4)  Przedstawione zostaną jedynie elementy istotne dla decyzji końcowej; pozostałe elementy zostaną przedstawione w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

4

(5)  W sprawie obowiązkowych testów władze belgijskie odnoszą się do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

5

(6)  Pomoc państwa N 21/02 – Belgia – Pokrywanie kosztów obowiązkowych testów na obecność BSE.

6

(7)  Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 999/2001 Belgia przeprowadza szybkie testy w kierunku BSE dla każdej sztuki bydła w wieku ponad 30 miesięcy skierowanej do uboju, a także każdej sztuki bydła w wieku ponad 24 miesięcy poddanej ubojowi z konieczności. Od dnia 1 lipca 2001 r. każde zwłoki bydła w wieku ponad 24 miesięcy są również poddawane testowi na obecność BSE.

7

(8)  Dz.U. C 324 z 24.12.2002, s. 2.

8

(9)  Moniteur belge (zwany dalej „MB”) z 8.11.2004, s. 75290.

9

(10)  Zgodnie z wytycznymi TSE od dnia 1 stycznia 2003 r. całkowite wsparcie publiczne nie może przekraczać 40 EUR.

10

(11)  Zob. tabela w motywie 25 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

11

(12)  Dz.U. L 1 z 3.1.2004, s. 1.

12

(13)  Dz.U. C 105 z 30.4.2005, s. 3.

13

(14)  MB z 21.11.2005, s. 49941.

14

(15)  MB z 21.11.2005, s. 49918.

15

(16)  Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1.

16

(17)  Wyroki Trybunału z dnia 5 lutego 1976 r. w sprawie Bresciani przeciwko Amministrazione Italiana delle Finanze (87/75, Rec. 1976, s. 129) pkt 10 i z dnia 15 grudnia 1993 r. w sprawie Ligur Carni Srl e.a. przeciwko Unità Sanitaria Locale n. XV di Genova e.a. (sprawy połączone C-277-91, C-318/91 i C-319/91, Rec. 1993, s. I-06621) pkt 29–31.

17

Bresciani

Amministrazione Italiana delle Finanze

Ligur Carni Srl e.a

Unità Sanitaria Locale n. XV di Genova e.a

(18)  Wyrok Sądu z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie Government of Gibraltar i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Komisji (T-211/04 i T-215/04, Zb.Orz. 2008, s. II-3745) pkt 143–146.

18

Government of Gibraltar i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Komisji

(19)  Jako przykład Belgia przytacza rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, którego art. 27 i załączniki IV i V zobowiązują państwa członkowskie do zorganizowania pobierania opłat w celu finansowania niektórych kontroli.

19

(20)  Wyrok Trybunału z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie Ministère de l’Économie, des Finances et de l’Industrie przeciwko GEMO SA (C-126/01, Rec. 2003, s. I-13769).

20

Ministère de l’Économie, des Finances et de l’Industrie

GEMO SA

(21)  Wyroki Trybunału z dnia 11 marca 1992 r. w sprawie Compagnie commerciale de l’Ouest e.a. przeciwko Receveur principal des douanes de La Pallice Port (sprawy połączone C-78/90, C-79/90, C-80/90, C-81/90, C-82/90 i C-83/90, Rec. 1992, s. I-1847) pkt 35; z dnia 2 sierpnia 1993 r. w sprawie Celulose Beira Industrial SA przeciwko Fazenda Pública (C-266/91, Rec. 1993, s I-4337), pkt 21; z dnia 11 czerwca 1992 r. w sprawie Sanders Adour e;a. przeciwko Directeur des services fiscaux des Pyrenées-Atlantiques (sprawy połączone C-149/91 i C-150/91, Rec. 1992 s.I-3899), pkt 27 i z dnia 16 grudnia 1992 r. w sprawie Lornoy przeciwko État belge (C-17/91, Rec. 1992, s. I-6523), pkt 32.

21

Compagnie commerciale de l’Ouest e.a

Receveur principal des douanes de La Pallice Port

Celulose Beira Industrial SA

Fazenda Pública

Sanders Adour e;a

Directeur des services fiscaux des Pyrenées-Atlantiques

Lornoy

État belge

(22)  Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1.

22

(23)  Wspomniane składki i rekompensaty zatwierdzono decyzją N 9/05 i N 10/05.

23

(24)  Wspomniane koszty obejmują koszty laboratoriów, koszty lekarzy weterynarii, którzy wykonują analizy na rzecz organu publicznego i koszty zestawów do pobierania próbek.

24

(25)  Dz.U. L 325 z 28.10.2004, s. 4.

25

(26)  Źródło: www.birb.be.

26

(27)  MB z 18.2.2000, s. 5053.

27

(28)  Zob. art. 10 ustawy z dnia 4 lutego 2000 r.

28

(29)  MB z 24.3.1954, s. 2210.

29

(30)  Zob. w szczególności motyw 73 decyzji N 9/05 i N 10/2005, w której wskazano, że „Komisja zawsze uważała, iż fakt pokrycia przez państwo kosztów obowiązkowych kontroli mających bezpośredni związek z produkcją lub z wprowadzaniem produktu do obrotu stanowi selektywną korzyść dla tych przedsiębiorstw”.

30

(31)  Zob. wytyczne w sprawie TSE, np. pkt 7 i 12.

31

(32)  Udział Belgii w produkcji rolnej Unii w 2004 r. wynosił 2,1 % (źródło: L’agriculture dans l’UE-Informations statistiques et économiques 2005).

32

L’agriculture dans l’UE-Informations statistiques et économiques 2005

(33)  Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wzmocnienie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa w wyniku przyznania pomocy państwa zasadniczo wskazuje na zakłócenie konkurencji w stosunku do innych konkurujących z nim przedsiębiorstw, które nie korzystały z takiej pomocy (wyrok Trybunału z dnia 17 września 1980 r. w sprawie Philip Morris Holland BV/Komisja (C-730/79, Rec. 1980, s. 2671), pkt 11 i 12.

33

Philip Morris Holland BV/Komisja

(34)  Wyrok Trybunału z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie Streekgewest Westelijk Noord-Brabant/Staatssecretaris van Financiën (C 174/02, Zb.Orz. 2005, s. I 85), pkt 25.

34

Streekgewest Westelijk Noord-Brabant/Staatssecretaris van Financiën

(35)  Wyrok w sprawie Streekgewest, przywołany w przypisie 36, pkt 26; wyrok Trybunału z dnia 27 października 2005 r. w sprawie Nazairdis SAS e.a./Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des travailleurs non salariés des professions industrielles et commerciales (Organic) (sprawy połączone C-266/04–C-270/04, C-276/04 i C-321/04–C-325/04, Zb.Orz. 2005, s. I-9481), pkt 46–49.

35

Streekgewest

Nazairdis SAS e.a./Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des travailleurs non salariés des professions industrielles et commerciales (Organic)

(36)  Wyroki Trybunału z dnia 15 czerwca 2006 r. w sprawie Air Liquide/Ville de Seraing et Province de Liège (sprawy połączone C-393/04 i C 41/05, Zb.Orz. 2006, s. I-5293), pkt 46, i w sprawie Streekgewest, przywołany w przypisie 36, pkt 28.

36

Air Liquide/Ville de Seraing et Province de Liège

Streekgewest

(37)  Wyrok Trybunału z dnia 25 czerwca 1970 r. w sprawie Francja/Komisja, (47/69, Rec. 1970, s. 487), pkt 17, 20 i 21.

37

Francja/Komisja

(38)  Zob. motyw 100 i następne decyzji N 9/05 i N 10/05.

38

(39)  Dz.U. C 28 z 1.2.2000, s. 2.

39

(40)  Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22.

40

(41)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

41

(42)  Zob. pkt 194 lit. c) wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2007–2013.

42

(43)  Dyrektywa Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspólnocie (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 58).

43

(44)  Zob. rozporządzenie (WE) nr 999/2001.

44

(45)  Wyrok Trybunału z dnia 4 kwietnia 1995 r. w sprawie Komisja/Włochy (C-348/93, Rec. 1995, s. I-673), pkt 27.

45

Komisja/Włochy

(46)  Artykuł 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

46

(47)  Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.

47

---