# Dziennik Urzędowy L 12/2012

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2012.012.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 12 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5514 stycznia 2012 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.012.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 12

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5514 stycznia 2012

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 28/2012 z dnia 11 stycznia 2012 r. ustanawiające wymogi dotyczące świadectw przy przywozie do Unii oraz przy tranzycie przez jej terytorium niektórych produktów złożonych oraz zmieniające decyzję 2007/275/WE i rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 29/2012 z dnia 13 stycznia 2012 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek | 14 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 30/2012 z dnia 13 stycznia 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 22 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 31/2012 z dnia 13 stycznia 2012 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 stycznia 2012 r. | 24 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 28/2012 z dnia 11 stycznia 2012 r. ustanawiające wymogi dotyczące świadectw przy przywozie do Unii oraz przy tranzycie przez jej terytorium niektórych produktów złożonych oraz zmieniające decyzję 2007/275/WE i rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 29/2012 z dnia 13 stycznia 2012 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek

14

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 30/2012 z dnia 13 stycznia 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

22

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 31/2012 z dnia 13 stycznia 2012 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 stycznia 2012 r.

24

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 14.1.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 12/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 12/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 28/2012

z dnia 11 stycznia 2012 r.

ustanawiające wymogi dotyczące świadectw przy przywozie do Unii oraz przy tranzycie przez jej terytorium niektórych produktów złożonych oraz zmieniające decyzję 2007/275/WE i rozporządzenie (WE) nr 1162/2009

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (1), w szczególności jej art. 3 ust. 5,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2), w szczególności jej art. 8 ust. 5,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (3), w szczególności jego art. 9 akapit pierwszy,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (4), w szczególności jego art. 16 akapit pierwszy,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 (5) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym lub żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, w szczególności jego art. 48 ust. 1 i art. 63 ust. 1 akapit pierwszy;

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 97/78/WE stanowi, że państwa członkowskie prowadzą kontrole weterynaryjne produktów wprowadzanych do Unii z państw trzecich zgodnie ze wspomnianą dyrektywą i z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 97/78/WE stanowi, że państwa członkowskie prowadzą kontrole weterynaryjne produktów wprowadzanych do Unii z państw trzecich zgodnie ze wspomnianą dyrektywą i z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004.

| (2) | W rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 ustanowiono ogólne zasady przeprowadzania kontroli urzędowych służących sprawdzeniu zgodności z przepisami mającymi na celu, w szczególności, zapobieganie zagrożeniom dla ludzi i zwierząt, eliminowanie tych zagrożeń lub ich ograniczanie do dopuszczalnych poziomów, bezpośrednio lub przez środowisko naturalne. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 ustanowiono ogólne zasady przeprowadzania kontroli urzędowych służących sprawdzeniu zgodności z przepisami mającymi na celu, w szczególności, zapobieganie zagrożeniom dla ludzi i zwierząt, eliminowanie tych zagrożeń lub ich ograniczanie do dopuszczalnych poziomów, bezpośrednio lub przez środowisko naturalne.

| (3) | W dyrektywie 2002/99/WE ustanowiono ogólne przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące wszystkie etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji w Unii oraz dotyczące wprowadzania z państw trzecich produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi. |
| --- | --- |

(3)

W dyrektywie 2002/99/WE ustanowiono ogólne przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące wszystkie etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji w Unii oraz dotyczące wprowadzania z państw trzecich produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

| (4) | W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 ustanowiono dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze szczegółowe przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego. Artykuł 6 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego sprowadzające żywność zawierającą zarówno produkty pochodzenia roślinnego, jak i przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego (produkty złożone) zobowiązane są zapewnić, aby przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego wchodzące w skład takiej żywności spełniały określone wymogi w zakresie zdrowia publicznego zawarte we wspomnianym rozporządzeniu. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 853/2004 stanowi, że podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze muszą być w stanie udowodnić spełnienie tego wymogu, np. przez przedstawienie właściwych dokumentów lub świadectw. |
| --- | --- |

(4)

W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 ustanowiono dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze szczegółowe przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego. Artykuł 6 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego sprowadzające żywność zawierającą zarówno produkty pochodzenia roślinnego, jak i przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego (produkty złożone) zobowiązane są zapewnić, aby przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego wchodzące w skład takiej żywności spełniały określone wymogi w zakresie zdrowia publicznego zawarte we wspomnianym rozporządzeniu. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 853/2004 stanowi, że podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze muszą być w stanie udowodnić spełnienie tego wymogu, np. przez przedstawienie właściwych dokumentów lub świadectw.

| (5) | Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r. Stosowanie niektórych z ustanowionych nim środków ze skutkiem natychmiastowym począwszy od wspomnianej daty, spowodowałoby jednak w pewnych przypadkach trudności natury praktycznej. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r. Stosowanie niektórych z ustanowionych nim środków ze skutkiem natychmiastowym począwszy od wspomnianej daty, spowodowałoby jednak w pewnych przypadkach trudności natury praktycznej.

| (6) | W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 2076/2005 (6) stanowi, że w drodze odstępstwa od art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 przedsiębiorstwa sektora spożywczego sprowadzające żywność zawierającą produkty złożone są zwolnione z obowiązku określonego we wspomnianym artykule. |
| --- | --- |

(6)

W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 2076/2005 (6) stanowi, że w drodze odstępstwa od art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 przedsiębiorstwa sektora spożywczego sprowadzające żywność zawierającą produkty złożone są zwolnione z obowiązku określonego we wspomnianym artykule.

| (7) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1162/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającym środki przejściowe do celów wykonania rozporządzeń (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) uchylono i zastąpiono rozporządzenie (WE) nr 2076/2005. Rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 zawiera to samo odstępstwo od art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, które zawarte było w rozporządzeniu (WE) nr 2076/2005. |
| --- | --- |

(7)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1162/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającym środki przejściowe do celów wykonania rozporządzeń (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) uchylono i zastąpiono rozporządzenie (WE) nr 2076/2005. Rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 zawiera to samo odstępstwo od art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, które zawarte było w rozporządzeniu (WE) nr 2076/2005.

| (8) | Ponadto rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 stanowi, że sprowadzane produkty złożone muszą być zgodne ze zharmonizowanymi przepisami unijnymi, w stosownych przypadkach, oraz z przepisami krajowymi stosowanymi przez państwa członkowskie w pozostałych przypadkach. |
| --- | --- |

(8)

Ponadto rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 stanowi, że sprowadzane produkty złożone muszą być zgodne ze zharmonizowanymi przepisami unijnymi, w stosownych przypadkach, oraz z przepisami krajowymi stosowanymi przez państwa członkowskie w pozostałych przypadkach.

| (9) | Rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r. |
| --- | --- |

(9)

Rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r.

| (10) | Decyzja Komisji 2007/275/WE z dnia 17 kwietnia 2007 r. dotycząca wykazu zwierząt i produktów mających podlegać kontroli w punktach kontroli granicznej na mocy dyrektyw Rady 91/496/EWG i 97/78/WE (8) stanowi, że niektóre produkty złożone podlegają kontroli weterynaryjnej przy przywozie do Unii. Zgodnie ze wspomnianą decyzją produkty złożone podlegające kontroli weterynaryjnej to wszystkie produkty, które zawierają przetworzone produkty mięsne, takie, w których przypadku połowę lub więcej składu produktu stanowi jakikolwiek przetworzony produkt pochodzenia zwierzęcego inny niż przetworzony produkt mięsny oraz takie, które nie zawierają przetworzonych produktów mięsnych i w których przypadku mniej niż połowę składu stanowi przetworzony produkt mleczny, o ile produkty końcowe nie spełniają określonych wymogów ustanowionych w decyzji 2007/275/WE. |
| --- | --- |

(10)

Decyzja Komisji 2007/275/WE z dnia 17 kwietnia 2007 r. dotycząca wykazu zwierząt i produktów mających podlegać kontroli w punktach kontroli granicznej na mocy dyrektyw Rady 91/496/EWG i 97/78/WE (8) stanowi, że niektóre produkty złożone podlegają kontroli weterynaryjnej przy przywozie do Unii. Zgodnie ze wspomnianą decyzją produkty złożone podlegające kontroli weterynaryjnej to wszystkie produkty, które zawierają przetworzone produkty mięsne, takie, w których przypadku połowę lub więcej składu produktu stanowi jakikolwiek przetworzony produkt pochodzenia zwierzęcego inny niż przetworzony produkt mięsny oraz takie, które nie zawierają przetworzonych produktów mięsnych i w których przypadku mniej niż połowę składu stanowi przetworzony produkt mleczny, o ile produkty końcowe nie spełniają określonych wymogów ustanowionych w decyzji 2007/275/WE.

| (11) | Ponadto w decyzji 2007/275/WE ustanowiono określone wymogi dotyczące świadectw dołączanych do produktów złożonych podlegających kontroli weterynaryjnej. Zgodnie ze wspomnianą decyzją do wspomnianych powyżej produktów złożonych zawierających przetworzone produkty mięsne dołącza się przy ich wprowadzaniu do Unii odpowiednie świadectwo dotyczące produktów mięsnych, określone w przepisach Unii. Odpowiednie świadectwo, określone w przepisach Unii, towarzyszy przy wprowadzaniu do Unii także produktom złożonym zawierającym przetworzone produkty mleczne, podlegającym kontroli weterynaryjnej. Ponadto do produktów złożonych zawierających wyłącznie przetworzone produkty rybołówstwa lub produkty jajeczne, podlegających kontroli weterynaryjnej, dołącza się przy ich wprowadzaniu do Unii odpowiednie świadectwo określone w przepisach Unii lub, o ile świadectwo takie nie jest wymagane, dokument handlowy. |
| --- | --- |

(11)

Ponadto w decyzji 2007/275/WE ustanowiono określone wymogi dotyczące świadectw dołączanych do produktów złożonych podlegających kontroli weterynaryjnej. Zgodnie ze wspomnianą decyzją do wspomnianych powyżej produktów złożonych zawierających przetworzone produkty mięsne dołącza się przy ich wprowadzaniu do Unii odpowiednie świadectwo dotyczące produktów mięsnych, określone w przepisach Unii. Odpowiednie świadectwo, określone w przepisach Unii, towarzyszy przy wprowadzaniu do Unii także produktom złożonym zawierającym przetworzone produkty mleczne, podlegającym kontroli weterynaryjnej. Ponadto do produktów złożonych zawierających wyłącznie przetworzone produkty rybołówstwa lub produkty jajeczne, podlegających kontroli weterynaryjnej, dołącza się przy ich wprowadzaniu do Unii odpowiednie świadectwo określone w przepisach Unii lub, o ile świadectwo takie nie jest wymagane, dokument handlowy.

| (12) | Produkty złożone podlegające kontroli weterynaryjnej na podstawie decyzji 2007/275/WE to produkty, które ze względu na swój charakter mogą stanowić większe zagrożenie dla zdrowia publicznego. Poziomy potencjalnego zagrożenia dla zdrowia publicznego różnią się zależnie od produktu pochodzenia zwierzęcego wchodzącego w skład produktu złożonego, od zawartości procentowej produktu pochodzenia zwierzęcego w produkcie złożonym, od zastosowanych wobec niego procesów obróbki, a także od stabilności przechowywania produktu złożonego. |
| --- | --- |

(12)

Produkty złożone podlegające kontroli weterynaryjnej na podstawie decyzji 2007/275/WE to produkty, które ze względu na swój charakter mogą stanowić większe zagrożenie dla zdrowia publicznego. Poziomy potencjalnego zagrożenia dla zdrowia publicznego różnią się zależnie od produktu pochodzenia zwierzęcego wchodzącego w skład produktu złożonego, od zawartości procentowej produktu pochodzenia zwierzęcego w produkcie złożonym, od zastosowanych wobec niego procesów obróbki, a także od stabilności przechowywania produktu złożonego.

| (13) | W związku z tym właściwe jest, aby wymogi w zakresie zdrowia publicznego ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 miały zastosowanie do takich produktów złożonych nawet przed wygaśnięciem odstępstwa określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1162/2009. |
| --- | --- |

(13)

W związku z tym właściwe jest, aby wymogi w zakresie zdrowia publicznego ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 miały zastosowanie do takich produktów złożonych nawet przed wygaśnięciem odstępstwa określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1162/2009.

| (14) | W szczególności w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć stosowanie świadectw zgodności z wymogami w zakresie zdrowia publicznego, takich jak te, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004, w związku z przywozem produktów złożonych zawierających przetworzone produkty mięsne, produktów złożonych, w których przypadku produkty mleczne bądź przetworzone produkty rybołówstwa lub produkty jajeczne stanowią połowę lub więcej składu, a także produktów złożonych, które nie zawierają przetworzonych produktów mięsnych i w których przypadku przetworzone produkty mleczne stanowią mniej niż połowę składu, jeśli produkty końcowe nie cechują się stabilnością przechowywania w temperaturze otoczenia lub jeśli w trakcie produkcji ewidentnie nie podlegały pełnemu procesowi gotowania lub obróbki cieplnej w całej swojej substancji, przez co ewentualne produkty surowe nie uległy denaturacji. |
| --- | --- |

(14)

W szczególności w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć stosowanie świadectw zgodności z wymogami w zakresie zdrowia publicznego, takich jak te, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004, w związku z przywozem produktów złożonych zawierających przetworzone produkty mięsne, produktów złożonych, w których przypadku produkty mleczne bądź przetworzone produkty rybołówstwa lub produkty jajeczne stanowią połowę lub więcej składu, a także produktów złożonych, które nie zawierają przetworzonych produktów mięsnych i w których przypadku przetworzone produkty mleczne stanowią mniej niż połowę składu, jeśli produkty końcowe nie cechują się stabilnością przechowywania w temperaturze otoczenia lub jeśli w trakcie produkcji ewidentnie nie podlegały pełnemu procesowi gotowania lub obróbki cieplnej w całej swojej substancji, przez co ewentualne produkty surowe nie uległy denaturacji.

| (15) | W związku z tym w odniesieniu do takich produktów złożonych nie powinno być dłużej stosowane odstępstwo określone w rozporządzeniu (WE) nr 1162/2009. |
| --- | --- |

(15)

W związku z tym w odniesieniu do takich produktów złożonych nie powinno być dłużej stosowane odstępstwo określone w rozporządzeniu (WE) nr 1162/2009.

| (16) | Przepisy Unii określają już wymogi w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące takich produktów złożonych. Zgodnie ze wspomnianymi wymogami takie produkty złożone należy w szczególności przywozić tylko z zatwierdzonych państw trzecich. |
| --- | --- |

(16)

Przepisy Unii określają już wymogi w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące takich produktów złożonych. Zgodnie ze wspomnianymi wymogami takie produkty złożone należy w szczególności przywozić tylko z zatwierdzonych państw trzecich.

| (17) | W niniejszym rozporządzeniu powinien zostać określony odpowiedni wzór świadectwa weterynaryjnego potwierdzającego, że takie produkty złożone przywożone do Unii są zgodne z wymogami w zakresie zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt. W związku z tym w odniesieniu do takich produktów złożonych nie powinny dłużej mieć zastosowania wymogi w zakresie świadectw określone w decyzji 2007/275/WE. |
| --- | --- |

(17)

W niniejszym rozporządzeniu powinien zostać określony odpowiedni wzór świadectwa weterynaryjnego potwierdzającego, że takie produkty złożone przywożone do Unii są zgodne z wymogami w zakresie zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt. W związku z tym w odniesieniu do takich produktów złożonych nie powinny dłużej mieć zastosowania wymogi w zakresie świadectw określone w decyzji 2007/275/WE.

| (18) | W przypadku pozostałych produktów złożonych, których połowę lub więcej składu stanowią produkty pochodzenia zwierzęcego inne niż produkty mleczne bądź produkty rybołówstwa lub produkty jajeczne, nadal powinny być stosowane wymogi w zakresie świadectw określone decyzją 2007/275/WE. W celu uproszczenia i zwiększenia przejrzystości prawodawstwa unijnego właściwe jest jednak uwzględnienie wspomnianych wymogów w zakresie świadectw w niniejszym rozporządzeniu, dzięki czemu główne zasady odnoszące się do świadectw dotyczących produktów złożonych będą zawarte w jednym akcie. |
| --- | --- |

(18)

W przypadku pozostałych produktów złożonych, których połowę lub więcej składu stanowią produkty pochodzenia zwierzęcego inne niż produkty mleczne bądź produkty rybołówstwa lub produkty jajeczne, nadal powinny być stosowane wymogi w zakresie świadectw określone decyzją 2007/275/WE. W celu uproszczenia i zwiększenia przejrzystości prawodawstwa unijnego właściwe jest jednak uwzględnienie wspomnianych wymogów w zakresie świadectw w niniejszym rozporządzeniu, dzięki czemu główne zasady odnoszące się do świadectw dotyczących produktów złożonych będą zawarte w jednym akcie.

| (19) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/275/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1162/2009. |
| --- | --- |

(19)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/275/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1162/2009.

| (20) | Ze względów związanych ze zdrowiem zwierząt należy ustalić zasady odnoszące się do świadectwa i szczególnych warunków tranzytu przez terytorium Unii. Takie warunki powinny mieć jednak zastosowanie tylko do produktów złożonych zawierających przetworzone produkty mięsne lub przetworzone produkty mleczne. |
| --- | --- |

(20)

Ze względów związanych ze zdrowiem zwierząt należy ustalić zasady odnoszące się do świadectwa i szczególnych warunków tranzytu przez terytorium Unii. Takie warunki powinny mieć jednak zastosowanie tylko do produktów złożonych zawierających przetworzone produkty mięsne lub przetworzone produkty mleczne.

| (21) | Ze względu na położenie geograficzne Kaliningradu należy określić szczególne warunki tranzytu przez terytorium Unii przesyłek do Rosji i z Rosji, co dotyczy jedynie Litwy, Łotwy i Polski. |
| --- | --- |

(21)

Ze względu na położenie geograficzne Kaliningradu należy określić szczególne warunki tranzytu przez terytorium Unii przesyłek do Rosji i z Rosji, co dotyczy jedynie Litwy, Łotwy i Polski.

| (22) | W celu uniknięcia zakłóceń w handlu należy dopuścić w okresie przejściowym użycie świadectw wydanych zgodnie z decyzją 2007/275/WE przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(22)

W celu uniknięcia zakłóceń w handlu należy dopuścić w okresie przejściowym użycie świadectw wydanych zgodnie z decyzją 2007/275/WE przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

| (23) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(23)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się zasady odnoszące się do świadectw dotyczących przesyłek niektórych produktów złożonych wprowadzanych do Unii z państw trzecich.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w art. 2 decyzji 2007/275/WE.

Artykuł 3

Przywóz niektórych produktów złożonych

1.   Przesyłki następujących produktów złożonych wprowadzanych do Unii muszą pochodzić z państw trzecich lub ich części, z których jest dozwolone wprowadzanie do Unii przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego zawartych w takich produktach złożonych, a produkty pochodzenia zwierzęcego używane do wytworzenia takich produktów złożonych muszą pochodzić z zakładów zgodnych z art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 853/2004:

| a) | produkty złożone zawierające przetworzone produkty mięsne, o których mowa w art. 4 lit. a) decyzji 2007/275/WE; |
| --- | --- |

a)

produkty złożone zawierające przetworzone produkty mięsne, o których mowa w art. 4 lit. a) decyzji 2007/275/WE;

| b) | produkty złożone zawierające przetworzone produkty mleczne, o których mowa w art. 4 lit. b) i c) decyzji 2007/275/WE; |
| --- | --- |

b)

produkty złożone zawierające przetworzone produkty mleczne, o których mowa w art. 4 lit. b) i c) decyzji 2007/275/WE;

| c) | produkty złożone, w których przypadku połowę lub więcej składu stanowią przetworzone produkty rybołówstwa lub produkty jajeczne, o których mowa w art. 4 lit. b) decyzji 2007/275/WE. |
| --- | --- |

c)

produkty złożone, w których przypadku połowę lub więcej składu stanowią przetworzone produkty rybołówstwa lub produkty jajeczne, o których mowa w art. 4 lit. b) decyzji 2007/275/WE.

2.   Przesyłkom produktów złożonych, o których mowa w ust. 1, musi towarzyszyć świadectwo weterynaryjne zgodne ze wzorem świadectwa weterynaryjnego zawartym w załączniku I, a także muszą być one zgodne z warunkami określonymi w takim świadectwie.

3.   Przesyłki produktów złożonych, których połowę lub więcej składu stanowią produkty pochodzenia zwierzęcego inne niż produkty, o których mowa w ust. 1, muszą pochodzić z państw trzecich lub ich części, z których jest dozwolone wprowadzanie do Unii przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego zawartych w takich produktach złożonych, a przy ich wprowadzaniu do Unii musi być do nich dołączone odpowiednie świadectwo określone w przepisach Unii dla takich produktów pochodzenia zwierzęcego lub, o ile świadectwo takie nie jest wymagane, dokument handlowy.

Artykuł 4

Tranzyt i przechowywanie niektórych produktów złożonych

Wprowadzenie do Unii przesyłek zawierających produkty złożone, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) i b), nieprzeznaczonych do przywozu do Unii, lecz do państwa trzeciego w drodze bezpośredniego tranzytu lub po okresie przechowywania w Unii zgodnie z art. 11, 12 lub 13 dyrektywy Rady 97/78/WE, jest dozwolone tylko wówczas, gdy przesyłki takie spełniają następujące warunki:

| a) | pochodzą z państwa trzeciego lub jego części, z których jest dozwolone wprowadzanie do Unii przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego zawartych w takich produktach złożonych, a także spełniają warunki w zakresie właściwej obróbki takich produktów, określone w decyzji Komisji 2007/777/WE (9) oraz w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 605/2010 (10) w stosunku do odnośnego produktu pochodzenia zwierzęcego; |
| --- | --- |

a)

pochodzą z państwa trzeciego lub jego części, z których jest dozwolone wprowadzanie do Unii przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego zawartych w takich produktach złożonych, a także spełniają warunki w zakresie właściwej obróbki takich produktów, określone w decyzji Komisji 2007/777/WE (9) oraz w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 605/2010 (10) w stosunku do odnośnego produktu pochodzenia zwierzęcego;

| b) | towarzyszy im świadectwo weterynaryjne sporządzone zgodnie ze wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku II; |
| --- | --- |

b)

towarzyszy im świadectwo weterynaryjne sporządzone zgodnie ze wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku II;

| c) | odpowiadają szczególnym wymogom w zakresie zdrowia zwierząt dotyczącym przywozu do Unii produktów pochodzenia zwierzęcego zawartych w odnośnych produktach złożonych, zgodnie z poświadczeniem zdrowia zwierząt znajdującym się w świadectwie weterynaryjnym, o którym mowa w lit. b); |
| --- | --- |

c)

odpowiadają szczególnym wymogom w zakresie zdrowia zwierząt dotyczącym przywozu do Unii produktów pochodzenia zwierzęcego zawartych w odnośnych produktach złożonych, zgodnie z poświadczeniem zdrowia zwierząt znajdującym się w świadectwie weterynaryjnym, o którym mowa w lit. b);

| d) | są zakwalifikowane jako dopuszczone do tranzytu, w tym, w odpowiednich przypadkach, do przechowywania, we wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 136/2004 (11), podpisanym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej wprowadzenia do Unii. |
| --- | --- |

d)

są zakwalifikowane jako dopuszczone do tranzytu, w tym, w odpowiednich przypadkach, do przechowywania, we wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 136/2004 (11), podpisanym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej wprowadzenia do Unii.

Artykuł 5

Odstępstwo dotyczące tranzytu przesyłek pochodzących z Rosji i w drodze do Rosji

1.   W drodze odstępstwa od przepisów art. 4, w Unii, w ruchu drogowym lub kolejowym między wyznaczonymi punktami kontroli granicznej na Łotwie, Litwie i w Polsce wymienionymi w decyzji Komisji 2009/821/WE (12), zezwala się na tranzyt przesyłek produktów złożonych, o których mowa w art. 3, pochodzących z Rosji i w drodze do Rosji, bezpośrednio lub przez terytorium innego państwa trzeciego z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

| a) | w punkcie kontroli granicznej wprowadzenia do Unii służby weterynaryjne właściwego organu plombują przesyłkę plombą oznaczoną numerem seryjnym; |
| --- | --- |

a)

w punkcie kontroli granicznej wprowadzenia do Unii służby weterynaryjne właściwego organu plombują przesyłkę plombą oznaczoną numerem seryjnym;

| b) | na każdej stronie dokumentów towarzyszących przesyłce, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, urzędowy lekarz weterynarii właściwego organu odpowiedzialnego za punkt kontroli granicznej wprowadzenia do Unii umieszcza stempel „WYŁĄCZNIE TRANZYT DO ROSJI PRZEZ TERYTORIUM UE”; |
| --- | --- |

b)

na każdej stronie dokumentów towarzyszących przesyłce, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, urzędowy lekarz weterynarii właściwego organu odpowiedzialnego za punkt kontroli granicznej wprowadzenia do Unii umieszcza stempel „WYŁĄCZNIE TRANZYT DO ROSJI PRZEZ TERYTORIUM UE”;

| c) | spełnione są wymogi proceduralne określone w art. 11 dyrektywy 97/78/WE; |
| --- | --- |

c)

spełnione są wymogi proceduralne określone w art. 11 dyrektywy 97/78/WE;

| d) | przesyłka posiada poświadczenie dopuszczenia do tranzytu znajdujące się we wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej wprowadzenia do Unii. |
| --- | --- |

d)

przesyłka posiada poświadczenie dopuszczenia do tranzytu znajdujące się we wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej wprowadzenia do Unii.

2.   Zgodnie z art. 12 ust. 4 lub art. 13 dyrektywy 97/78/WE, na terytorium Unii nie zezwala się na rozładunek ani przechowywanie takich przesyłek.

3.   Właściwy organ przeprowadza regularne kontrole w celu dopilnowania, aby liczba przesyłek oraz ilość produktów opuszczających terytorium Unii odpowiadały liczbie i ilości, które zostały wprowadzone.

Artykuł 6

Zmiana decyzji 2007/275/WE

Skreśla się art. 5 decyzji 2007/275/WE.

Artykuł 7

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1162/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 1162/2009 art. 3 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, przedsiębiorstwa sektora spożywczego importujące żywność zawierającą zarówno produkty pochodzenia roślinnego, jak i przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego, inne niż te, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 28/2012 (13), są zwolnione z obowiązku ustanowionego we wspomnianym artykule.

Artykuł 8

Przepis przejściowy

W okresie przejściowym trwającym do dnia 30 września 2012 r. przesyłki produktów złożonych, w odniesieniu do których przed dniem 1 marca 2012 r. wydano odpowiednie świadectwa zgodnie z art. 5 decyzji 2007/275/WE, mogą być nadal wprowadzane do Unii.

Artykuł 9

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 marca 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9.

1

(2)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

2

(3)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

3

(4)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

4

(5)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 83.

6

(7)  Dz.U. L 314 z 1.12.2009, s. 10.

7

(8)  Dz.U. L 116 z 4.5.2007, s. 9.

8

(9)  Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49.

9

(10)  Dz.U. L 175 z 10.7.2010, s. 1.

10

(11)  Dz.U. L 21 z 28.1.2004, s. 11.

11

(12)  Dz.U. L 296 z 12.11.2009, s. 1.

12

(13)  Dz.U. L 12 z 14.1.2012, s. 1.”.

13

---

ZAŁĄCZNIK I

Wzór świadectwa weterynaryjnego do celów przywozu do Unii Europejskiej produktów złożonych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

Image

Image

Image

Image

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK II

Wzór świadectwa weterynaryjnego do celów tranzytu przez Unię Europejską lub przechowywania na jej terenie produktów złożonych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

Image

Image

Image

---

| 14.1.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 12/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 12/14

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 29/2012

z dnia 13 stycznia 2012 r.

w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek

(tekst jednolity)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 113 ust. 1 lit. a) i jego art. 121 akapit pierwszy lit. a), w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1019/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1019/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

| (2) | Oliwa z oliwek posiada określone właściwości, zwłaszcza właściwości organoleptyczne oraz odżywcze, które, biorąc pod uwagę jej koszty produkcji, przeznaczają jej miejsce na rynku charakteryzującym się stosunkowo wysokimi cenami, w porównaniu z większością innych tłuszczów roślinnych. W świetle tej sytuacji rynkowej należy ustanowić normy handlowe dotyczące oliwy z oliwek, obejmujące w szczególności szczegółowe przepisy dotyczące etykietowania, uzupełniające te ustanowione w dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (4), w szczególności przepisy ustanowione w jej art. 2. |
| --- | --- |

(2)

Oliwa z oliwek posiada określone właściwości, zwłaszcza właściwości organoleptyczne oraz odżywcze, które, biorąc pod uwagę jej koszty produkcji, przeznaczają jej miejsce na rynku charakteryzującym się stosunkowo wysokimi cenami, w porównaniu z większością innych tłuszczów roślinnych. W świetle tej sytuacji rynkowej należy ustanowić normy handlowe dotyczące oliwy z oliwek, obejmujące w szczególności szczegółowe przepisy dotyczące etykietowania, uzupełniające te ustanowione w dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (4), w szczególności przepisy ustanowione w jej art. 2.

| (3) | W celu zagwarantowania autentyczności sprzedawanej oliwy z oliwek opakowanie do sprzedaży detalicznej powinno być małe i mieć odpowiedni system zamknięcia. Jednakże państwa członkowskie powinny mieć prawo zatwierdzania większych opakowań dla zakładów żywienia zbiorowego. |
| --- | --- |

(3)

W celu zagwarantowania autentyczności sprzedawanej oliwy z oliwek opakowanie do sprzedaży detalicznej powinno być małe i mieć odpowiedni system zamknięcia. Jednakże państwa członkowskie powinny mieć prawo zatwierdzania większych opakowań dla zakładów żywienia zbiorowego.

| (4) | Poza obowiązkowymi opisami różnych kategorii oliwy z oliwek, określonych w art. 118 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, konsumenci powinni być informowani o oferowanych rodzajach oliwy z oliwek. |
| --- | --- |

(4)

Poza obowiązkowymi opisami różnych kategorii oliwy z oliwek, określonych w art. 118 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, konsumenci powinni być informowani o oferowanych rodzajach oliwy z oliwek.

| (5) | Wskutek tradycji rolniczych oraz lokalnych praktyk wyciskania i sporządzania mieszanek nadająca się do bezpośredniego obrotu oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia może mieć zupełnie inny smak i jakość, w zależności od jej geograficznego pochodzenia. Może to spowodować różnice w cenie w ramach tej samej kategorii, które zakłócają sytuację na rynku. Nie ma zasadniczych różnic wynikających z pochodzenia w innych kategoriach jadalnej oliwy z oliwek i w związku z tym oznaczenie pochodzenia na bezpośrednim opakowaniu takiej oliwy może sprawić, że konsument uwierzy, że różnice jakościowe jednak istnieją. Aby nie zakłócać sytuacji na rynku jadalnej oliwy z oliwek, powinien zatem być ustalony na poziomie Unii obowiązkowy system oznaczania pochodzenia, ograniczony do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, który spełnia szczegółowe warunki. Wprowadzone do 2009 r. uzgodnienia fakultatywne okazały się niewystarczające, aby uniknąć wprowadzania konsumentów w błąd co do rzeczywistych cech charakterystycznych oliwy z oliwek w tym względzie. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (5) ustanowiło zasady dotyczące możliwości śledzenia mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2005 r. Doświadczenia zdobyte w tym zakresie przez podmioty gospodarcze i organy administracji umożliwiły wprowadzenie obowiązkowego oznaczania pochodzenia oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia. |
| --- | --- |

(5)

Wskutek tradycji rolniczych oraz lokalnych praktyk wyciskania i sporządzania mieszanek nadająca się do bezpośredniego obrotu oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia może mieć zupełnie inny smak i jakość, w zależności od jej geograficznego pochodzenia. Może to spowodować różnice w cenie w ramach tej samej kategorii, które zakłócają sytuację na rynku. Nie ma zasadniczych różnic wynikających z pochodzenia w innych kategoriach jadalnej oliwy z oliwek i w związku z tym oznaczenie pochodzenia na bezpośrednim opakowaniu takiej oliwy może sprawić, że konsument uwierzy, że różnice jakościowe jednak istnieją. Aby nie zakłócać sytuacji na rynku jadalnej oliwy z oliwek, powinien zatem być ustalony na poziomie Unii obowiązkowy system oznaczania pochodzenia, ograniczony do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, który spełnia szczegółowe warunki. Wprowadzone do 2009 r. uzgodnienia fakultatywne okazały się niewystarczające, aby uniknąć wprowadzania konsumentów w błąd co do rzeczywistych cech charakterystycznych oliwy z oliwek w tym względzie. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (5) ustanowiło zasady dotyczące możliwości śledzenia mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2005 r. Doświadczenia zdobyte w tym zakresie przez podmioty gospodarcze i organy administracji umożliwiły wprowadzenie obowiązkowego oznaczania pochodzenia oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia.

| (6) | Istniejące znaki towarowe obejmujące wskazania geograficzne mogą nadal pozostać w użyciu, pod warunkiem że zostały oficjalnie zarejestrowane w przeszłości zgodnie z pierwszą dyrektywą Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającą na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (6) lub rozporządzeniem Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (7). |
| --- | --- |

(6)

Istniejące znaki towarowe obejmujące wskazania geograficzne mogą nadal pozostać w użyciu, pod warunkiem że zostały oficjalnie zarejestrowane w przeszłości zgodnie z pierwszą dyrektywą Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającą na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (6) lub rozporządzeniem Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (7).

| (7) | Regionalne oznaczenie pochodzenia może stanowić przedmiot chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) lub chronionego oznaczenia geograficznego (ChOG), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (8). Oznaczenia wskazujące pochodzenie regionalne powinny być zarezerwowane dla ChNP lub ChOG, tak aby uniknąć nieporozumienia między konsumentami, potencjalnie prowadzącego do zakłóceń na rynku. W przypadku przywożonej oliwy z oliwek przepisy dotyczące niepreferencyjnego pochodzenia, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny (9), powinny być przestrzegane. |
| --- | --- |

(7)

Regionalne oznaczenie pochodzenia może stanowić przedmiot chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) lub chronionego oznaczenia geograficznego (ChOG), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (8). Oznaczenia wskazujące pochodzenie regionalne powinny być zarezerwowane dla ChNP lub ChOG, tak aby uniknąć nieporozumienia między konsumentami, potencjalnie prowadzącego do zakłóceń na rynku. W przypadku przywożonej oliwy z oliwek przepisy dotyczące niepreferencyjnego pochodzenia, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny (9), powinny być przestrzegane.

| (8) | Jeśli oznaczenie pochodzenia oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia odnosi się do Unii lub państwa członkowskiego, trzeba mieć na uwadze, że nie tylko wykorzystane oliwki, ale także techniki oraz praktyki tłoczenia mają wpływ na jakość i smak oliwy. Oznaczenie pochodzenia musi wobec tego odnosić się do obszaru geograficznego, z którego oliwa z oliwek została uzyskana, który stanowi co do zasady obszar, w którym oliwa została pozyskana z oliwek. Jednakże w niektórych przypadkach oliwa jest pozyskiwana w miejscu, które nie jest tym samym co miejsce zbioru oliwek, i ta informacja powinna znaleźć się na opakowaniu lub etykietach na opakowaniu, aby zagwarantować, że konsumenci nie są wprowadzani w błąd, a rynek oliwy z oliwek nie jest zakłócany. |
| --- | --- |

(8)

Jeśli oznaczenie pochodzenia oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia odnosi się do Unii lub państwa członkowskiego, trzeba mieć na uwadze, że nie tylko wykorzystane oliwki, ale także techniki oraz praktyki tłoczenia mają wpływ na jakość i smak oliwy. Oznaczenie pochodzenia musi wobec tego odnosić się do obszaru geograficznego, z którego oliwa z oliwek została uzyskana, który stanowi co do zasady obszar, w którym oliwa została pozyskana z oliwek. Jednakże w niektórych przypadkach oliwa jest pozyskiwana w miejscu, które nie jest tym samym co miejsce zbioru oliwek, i ta informacja powinna znaleźć się na opakowaniu lub etykietach na opakowaniu, aby zagwarantować, że konsumenci nie są wprowadzani w błąd, a rynek oliwy z oliwek nie jest zakłócany.

| (9) | W Unii znaczne ilości oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia składają się z mieszanek oliwy pochodzącej z różnych państw członkowskich i krajów trzecich. Należy ustanowić proste przepisy dotyczące oznaczania pochodzenia takich mieszanek. |
| --- | --- |

(9)

W Unii znaczne ilości oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia składają się z mieszanek oliwy pochodzącej z różnych państw członkowskich i krajów trzecich. Należy ustanowić proste przepisy dotyczące oznaczania pochodzenia takich mieszanek.

| (10) | Zgodnie z dyrektywą 2000/13/WE oznaczenia wskazane na etykietach nie mogą wprowadzać kupującego w błąd, zwłaszcza pod względem cech charakterystycznych oliwy z oliwek, o którą chodzi, lub poprzez przypisywanie jej właściwości, których nie posiada, albo poprzez sugerowanie, że posiada specjalne cechy, podczas gdy w rzeczywistości większość oliw ma takie cechy. Pewne powszechnie używane oznaczenia opcjonalne, które są typowe dla oliwy z oliwek, także wymagają zharmonizowanych przepisów w celu dokładnego określenia takich oznaczeń oraz zagwarantowania, że ich trafność może podlegać weryfikacji. W związku z tym pojęcia „tłoczenie na zimno” oraz „uzyskiwanie na zimno” powinny odpowiadać określonej pod względem technicznym metodzie tradycyjnej produkcji. Niektóre terminy dotyczące właściwości organoleptycznych odnoszących się do smaku lub zapachu oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia zostały zdefiniowane przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek (IOOC) w jej zweryfikowanej metodzie oceny organoleptycznej oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia. Stosowanie tych terminów na etykietach oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia powinno być zarezerwowane dla oliwy, która została oceniona zgodnie z odpowiednimi metodami analizy. Potrzebna jest procedura przejściowa dla niektórych podmiotów gospodarczych stosujących w chwili obecnej zarezerwowane terminy. Osobne odniesienie do kwasowości niesłusznie sugeruje skalę absolutnej jakości, co jest mylące dla konsumentów, jako że ten wskaźnik reprezentuje jakościową wartość tylko w odniesieniu do innych cech charakterystycznych danej oliwy z oliwek. Wskutek tego, w świetle rozprzestrzeniania niektórych oznaczeń i ich znaczenia gospodarczego, należy ustalić obiektywne kryteria odnośnie do ich używania, w celu wprowadzenia przejrzystości na rynku oliwy z oliwek. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z dyrektywą 2000/13/WE oznaczenia wskazane na etykietach nie mogą wprowadzać kupującego w błąd, zwłaszcza pod względem cech charakterystycznych oliwy z oliwek, o którą chodzi, lub poprzez przypisywanie jej właściwości, których nie posiada, albo poprzez sugerowanie, że posiada specjalne cechy, podczas gdy w rzeczywistości większość oliw ma takie cechy. Pewne powszechnie używane oznaczenia opcjonalne, które są typowe dla oliwy z oliwek, także wymagają zharmonizowanych przepisów w celu dokładnego określenia takich oznaczeń oraz zagwarantowania, że ich trafność może podlegać weryfikacji. W związku z tym pojęcia „tłoczenie na zimno” oraz „uzyskiwanie na zimno” powinny odpowiadać określonej pod względem technicznym metodzie tradycyjnej produkcji. Niektóre terminy dotyczące właściwości organoleptycznych odnoszących się do smaku lub zapachu oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia zostały zdefiniowane przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek (IOOC) w jej zweryfikowanej metodzie oceny organoleptycznej oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia. Stosowanie tych terminów na etykietach oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia powinno być zarezerwowane dla oliwy, która została oceniona zgodnie z odpowiednimi metodami analizy. Potrzebna jest procedura przejściowa dla niektórych podmiotów gospodarczych stosujących w chwili obecnej zarezerwowane terminy. Osobne odniesienie do kwasowości niesłusznie sugeruje skalę absolutnej jakości, co jest mylące dla konsumentów, jako że ten wskaźnik reprezentuje jakościową wartość tylko w odniesieniu do innych cech charakterystycznych danej oliwy z oliwek. Wskutek tego, w świetle rozprzestrzeniania niektórych oznaczeń i ich znaczenia gospodarczego, należy ustalić obiektywne kryteria odnośnie do ich używania, w celu wprowadzenia przejrzystości na rynku oliwy z oliwek.

| (11) | Należy podjąć kroki dla zapewnienia, by w odniesieniu do środków spożywczych zawierających oliwę z oliwek nie nadużywano zaufania konsumentów poprzez podkreślanie reputacji oliwy z oliwek bez jasnego określenia prawdziwego składu produktu. Zawartość procentowa oliwy z oliwek i niektóre oznaczenia typowe dla produktów zawierających wyłącznie mieszankę olejów roślinnych muszą wobec tego być wyraźnie wskazane na etykiecie. Ponadto należy wziąć pod uwagę specjalne przepisy ustanowione w niektórych rozporządzeniach, typowe dla produktów oliwy z oliwek. |
| --- | --- |

(11)

Należy podjąć kroki dla zapewnienia, by w odniesieniu do środków spożywczych zawierających oliwę z oliwek nie nadużywano zaufania konsumentów poprzez podkreślanie reputacji oliwy z oliwek bez jasnego określenia prawdziwego składu produktu. Zawartość procentowa oliwy z oliwek i niektóre oznaczenia typowe dla produktów zawierających wyłącznie mieszankę olejów roślinnych muszą wobec tego być wyraźnie wskazane na etykiecie. Ponadto należy wziąć pod uwagę specjalne przepisy ustanowione w niektórych rozporządzeniach, typowe dla produktów oliwy z oliwek.

| (12) | Nazwy kategorii oliwy z oliwek odpowiadają cechom fizyko-chemicznym i organoleptycznym, które są wymienione w załączniku XVI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (10). Wszystkie pozostałe oznaczenia pojawiające się na etykiecie muszą być potwierdzone obiektywnymi dowodami, w celu zapewnienia, że konsumenci nie są wprowadzani w błąd i że konkurencja na rynkach oliwy, o której mowa, nie jest zakłócana. |
| --- | --- |

(12)

Nazwy kategorii oliwy z oliwek odpowiadają cechom fizyko-chemicznym i organoleptycznym, które są wymienione w załączniku XVI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (10). Wszystkie pozostałe oznaczenia pojawiające się na etykiecie muszą być potwierdzone obiektywnymi dowodami, w celu zapewnienia, że konsumenci nie są wprowadzani w błąd i że konkurencja na rynkach oliwy, o której mowa, nie jest zakłócana.

| (13) | W ramach systemu kontroli, ustanowionego w art. 113 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, państwa członkowskie muszą określić dowód do okazania oraz kary finansowe ponoszone w przypadku innych określeń niż te, jakie mogą być użyte na etykiecie. Bez wyrokowania o jakichkolwiek możliwościach a priori, taki dowód mógłby zawierać ustalony stan faktyczny, rezultaty analiz lub wiarygodne zapisy, oraz informacje administracyjne lub księgowe. |
| --- | --- |

(13)

W ramach systemu kontroli, ustanowionego w art. 113 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, państwa członkowskie muszą określić dowód do okazania oraz kary finansowe ponoszone w przypadku innych określeń niż te, jakie mogą być użyte na etykiecie. Bez wyrokowania o jakichkolwiek możliwościach a priori, taki dowód mógłby zawierać ustalony stan faktyczny, rezultaty analiz lub wiarygodne zapisy, oraz informacje administracyjne lub księgowe.

| (14) | Z uwagi na to, że kontrole przedsiębiorstw odpowiedzialnych za etykietowanie muszą być przeprowadzane w państwie członkowskim, w którym prowadzą one działalność, powinna istnieć procedura współpracy administracyjnej pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi, w których oliwa znajduje się w obrocie handlowym. |
| --- | --- |

(14)

Z uwagi na to, że kontrole przedsiębiorstw odpowiedzialnych za etykietowanie muszą być przeprowadzane w państwie członkowskim, w którym prowadzą one działalność, powinna istnieć procedura współpracy administracyjnej pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi, w których oliwa znajduje się w obrocie handlowym.

| (15) | W celu oceny systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu zainteresowane państwa członkowskie muszą składać sprawozdanie dotyczące okoliczności oraz napotkanych trudności. |
| --- | --- |

(15)

W celu oceny systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu zainteresowane państwa członkowskie muszą składać sprawozdanie dotyczące okoliczności oraz napotkanych trudności.

| (16) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(16)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Nie naruszając przepisów dyrektywy 2000/13/WE i rozporządzenia (WE) nr 510/2006, niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe normy handlowe odnośnie do handlu detalicznego oliwą z oliwek oraz oliwą z wytłoczyn oliwek, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), pkt 3 i 6 załącznika XVI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

2.   Do celów niniejszego rozporządzenia „handel detaliczny” oznacza sprzedaż ostatecznemu konsumentowi oliwy, o której mowa w ust. 1, oferowanej w stanie naturalnym lub zawartej w środkach spożywczych.

Artykuł 2

Oliwa, o której mowa w art. 1 ust. 1, oferowana jest konsumentowi ostatecznemu w opakowaniu o maksymalnej pojemności pięciu litrów. Takie opakowanie zaopatrzone jest w system zamknięcia, który nie może już być zapieczętowany, po tym jak został po raz pierwszy otwarty, i jest zaopatrzone w etykietę zgodnie z art. 3–6.

Jednakże w przypadku oliwy przeznaczonej do spożycia w restauracjach, szpitalach, stołówkach i innych podobnych zakładach żywnienia zbiorowego państwa członkowskie mogą ustalić maksymalną pojemność opakowania powyżej pięciu litrów, w zależności od rodzaju placówki, o której mowa.

Artykuł 3

Opisy dokonane zgodnie z art. 118 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 uznaje się za nazwę, pod jaką produkt jest sprzedawany, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2000/13/WE.

Etykiety oliw, o których mowa w art. 1 ust. 1, zawierają, w postaci zrozumiałego i nieusuwalnego napisu, oprócz opisu, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, ale niekoniecznie w jego pobliżu, następujące informacje dotyczące kategorii oliwy:

| a) | oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia:
  „najwyższa kategoria oliwy z oliwek, uzyskana bezpośrednio z oliwek i wyłącznie za pomocą środków mechanicznych”; |
| --- | --- |

a)

oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia:

„najwyższa kategoria oliwy z oliwek, uzyskana bezpośrednio z oliwek i wyłącznie za pomocą środków mechanicznych”;

| b) | oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia:
  „oliwa z oliwek uzyskana bezpośrednio z oliwek i wyłącznie za pomocą środków mechanicznych”; |
| --- | --- |

b)

oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia:

„oliwa z oliwek uzyskana bezpośrednio z oliwek i wyłącznie za pomocą środków mechanicznych”;

| c) | oliwa z oliwek – składająca się z rafinowanej oliwy z oliwek i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia:
  „oliwa zawierająca wyłącznie oliwę z oliwek, która poddana została rafinacji i oliwę uzyskaną bezpośrednio z oliwek”; |
| --- | --- |

c)

oliwa z oliwek – składająca się z rafinowanej oliwy z oliwek i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia:

„oliwa zawierająca wyłącznie oliwę z oliwek, która poddana została rafinacji i oliwę uzyskaną bezpośrednio z oliwek”;

| d) | oliwa z wytłoczyn z oliwek: | „oliwa zawierająca wyłącznie oliwę uzyskaną za pomocą obróbki wytłoczyn otrzymanych po uzyskaniu oliwy z oliwek oraz oliwę otrzymaną bezpośrednio z oliwek”,

  lub |
| --- | --- | --- |

d)

oliwa z wytłoczyn z oliwek:

„oliwa zawierająca wyłącznie oliwę uzyskaną za pomocą obróbki wytłoczyn otrzymanych po uzyskaniu oliwy z oliwek oraz oliwę otrzymaną bezpośrednio z oliwek”,

lub

| | „oliwa zawierająca wyłącznie oliwę uzyskaną z przetworzenia wytłoczyn z oliwek i oliwę otrzymaną bezpośrednio z oliwek”. |
| --- | --- |

„oliwa zawierająca wyłącznie oliwę uzyskaną z przetworzenia wytłoczyn z oliwek i oliwę otrzymaną bezpośrednio z oliwek”.

Artykuł 4

1.   Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, zdefiniowane w pkt 1 lit. a) i b) załącznika XVI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, posiadają na etykiecie oznaczenie pochodzenia.

Produkty określone w pkt 3 i 6 załącznika XVI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 nie posiadają na etykiecie żadnego oznaczenia pochodzenia.

Do celów niniejszego rozporządzenia „oznaczenie pochodzenia” oznacza odniesienie do obszaru geograficznego na opakowaniu lub etykiecie na opakowaniu.

2.   Oznaczenia pochodzenia, o których mowa w ust. 1, zawierają jedynie:

| a) | w przypadku oliwy z oliwek pochodzącej, zgodnie z przepisami ust. 4 i 5, z jednego państwa członkowskiego lub kraju trzeciego – odniesienie odpowiednio do państwa członkowskiego, Unii lub kraju trzeciego; |
| --- | --- |

a)

w przypadku oliwy z oliwek pochodzącej, zgodnie z przepisami ust. 4 i 5, z jednego państwa członkowskiego lub kraju trzeciego – odniesienie odpowiednio do państwa członkowskiego, Unii lub kraju trzeciego;

| b) | w przypadku mieszanek oliwy z oliwek pochodzącej, zgodnie z przepisami ust. 4 i 5, z więcej niż jednego państwa członkowskiego lub kraju trzeciego – jedną z następujących uwag, w stosownych przypadkach:






  (i) | „mieszanka oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej” lub odniesienie do Unii; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku mieszanek oliwy z oliwek pochodzącej, zgodnie z przepisami ust. 4 i 5, z więcej niż jednego państwa członkowskiego lub kraju trzeciego – jedną z następujących uwag, w stosownych przypadkach:

(i)

„mieszanka oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej” lub odniesienie do Unii;

| (ii) | „mieszanka oliw z oliwek niepochodzących z Unii Europejskiej” lub odniesienie do pochodzenia spoza Unii; |
| --- | --- |

(ii)

„mieszanka oliw z oliwek niepochodzących z Unii Europejskiej” lub odniesienie do pochodzenia spoza Unii;

| (iii) | „mieszanka oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej i oliwek niepochodzących z Unii” lub odniesienie do pochodzenia z i spoza Unii; lub |
| --- | --- |

(iii)

„mieszanka oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej i oliwek niepochodzących z Unii” lub odniesienie do pochodzenia z i spoza Unii; lub

| c) | chronioną nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 510/2006, zgodnie ze specyfikacją danego produktu. |
| --- | --- |

c)

chronioną nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 510/2006, zgodnie ze specyfikacją danego produktu.

3.   Nazwy marki lub firm, wnioski o rejestrację których zostały złożone nie później niż dnia 31 grudnia 1998 r. w ramach dyrektywy 89/104/EWG, lub nie później niż dnia 31 maja 2002 r. w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 (11), nie są uważane za oznaczenia pochodzenia regulowane niniejszym rozporządzeniem.

11

4.   W przypadku przywozu z państwa trzeciego oznaczenie pochodzenia jest ustalane zgodnie z art. 22–26 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

5.   Oznaczenie pochodzenia, wspominające państwo członkowskie lub Unię, odpowiada obszarowi geograficznemu, na którym oliwki, o których mowa, zostały zebrane lub na którym znajduje się tłocznia, w której oliwa została uzyskana z oliwek.

Jeśli oliwki zebrane w państwie członkowskim lub państwie trzecim innym niż to, w którym znajduje się tłocznia, w której oliwa została uzyskana z oliwek, oznaczenie pochodzenia zawiera następujący tekst: „oliwa z oliwek (najwyższej jakości) z pierwszego tłoczenia otrzymana w (oznaczenie Unii lub nazwa państwa członkowskiego, o którym mowa) z oliwek zebranych w (oznaczenie Unii lub nazwa państwa członkowskiego albo państwa trzeciego, o którym mowa)”.

Artykuł 5

Spośród możliwych oznaczeń, które mogą się pojawić na etykiecie oliwy, o której mowa w art. 1 ust. 1, te ustanowione w niniejszym artykule odpowiadają następującym wymaganiom:

| a) | oznaczenie „pierwsze tłoczenie na zimno” może się pojawić tylko odnośnie do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia lub oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, otrzymanych przy temperaturze poniżej 27 °C z pierwszego mechanicznego tłoczenia przecieru z oliwek za pomocą tradycyjnego systemu uzyskiwania z wykorzystaniem tłoków hydraulicznych; |
| --- | --- |

a)

oznaczenie „pierwsze tłoczenie na zimno” może się pojawić tylko odnośnie do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia lub oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, otrzymanych przy temperaturze poniżej 27 °C z pierwszego mechanicznego tłoczenia przecieru z oliwek za pomocą tradycyjnego systemu uzyskiwania z wykorzystaniem tłoków hydraulicznych;

| b) | oznaczenie „uzyskiwanie na zimno” może pojawić się tylko odnośnie do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia lub oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia otrzymywanych przy temperaturze poniżej 27 °C, za pomocą przesączania lub wirowania przecieru z oliwek; |
| --- | --- |

b)

oznaczenie „uzyskiwanie na zimno” może pojawić się tylko odnośnie do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia lub oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia otrzymywanych przy temperaturze poniżej 27 °C, za pomocą przesączania lub wirowania przecieru z oliwek;

| c) | oznaczenia właściwości organoleptycznych odnoszących się do smaku lub zapachu mogą pojawić się tylko w odniesieniu do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia lub oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia; terminy, o których mowa w pkt 3.3 załącznika XII do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, mogą pojawić się na etykiecie, tylko jeśli są one oparte na wynikach oceny przeprowadzonej zgodnie z metodą przewidzianą w tym załączniku; |
| --- | --- |

c)

oznaczenia właściwości organoleptycznych odnoszących się do smaku lub zapachu mogą pojawić się tylko w odniesieniu do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia lub oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia; terminy, o których mowa w pkt 3.3 załącznika XII do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, mogą pojawić się na etykiecie, tylko jeśli są one oparte na wynikach oceny przeprowadzonej zgodnie z metodą przewidzianą w tym załączniku;

| d) | oznaczenie kwasowości lub maksymalnej kwasowości może pojawić się, tylko jeśli towarzyszy mu oznaczenie, za pomocą napisu tego samego rozmiaru i w tym samym polu widzenia, na temat wartości nadtlenku, zawartości wosku i pochłanianiu ultrafioletu, ustalone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2568/91. |
| --- | --- |

d)

oznaczenie kwasowości lub maksymalnej kwasowości może pojawić się, tylko jeśli towarzyszy mu oznaczenie, za pomocą napisu tego samego rozmiaru i w tym samym polu widzenia, na temat wartości nadtlenku, zawartości wosku i pochłanianiu ultrafioletu, ustalone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2568/91.

Produkty sprzedawane ze znakami towarowymi, o których rejestrację wystąpiono nie później niż dnia 1 marca 2008 r. i które zawierają przynajmniej jeden z terminów, o których mowa w pkt 3.3 załącznika XII do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, mogą nie być zgodne z wymogami art. 5 akapit pierwszy lit. c) niniejszego rozporządzenia do dnia 1 listopada 2012 r.

Artykuł 6

1.   W przypadku gdy obecność oliwy, o której mowa w art. 1 ust. 1, w mieszance oliwy z oliwek i innych olejów roślinnych jest zaznaczona na etykiecie w innym miejscu niż na wykazie składników, z użyciem wyrazów, obrazów lub grafiki, mieszanka, o której mowa, musi mieć następujący opis towarowy: „Mieszanka olejów roślinnych (lub określone nazwy olejów roślinnych, o których mowa) i oliwy z oliwek”, z następującą po niej bezpośrednio zawartością procentową oliwy z oliwek w mieszance.

Obecność oliwy z oliwek może być zaznaczona za pomocą obrazów lub grafiki na etykiecie mieszanki, o której mowa w pierwszym akapicie, tylko w przypadku gdy wynosi ona więcej niż 50 % mieszanki, o której mowa.

Państwa członkowskie mogą zakazać produkcji na swoim terytorium mieszanek oliwy z oliwek i innych olejów roślinnych, o których mowa w akapicie pierwszym, do celów wewnętrznej konsumpcji. Nie mogą jednak zakazać wprowadzania do obrotu na swoim terytorium takich mieszanek pochodzących z innych krajów i nie mogą zakazać produkcji na swoim terytorium takich mieszanek przeznaczonych do wprowadzania do obrotu w innym państwie członkowskim lub do wywozu.

2.   Z wyjątkiem tuńczyka w oliwie z oliwek, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1536/92 (12), oraz sardynek w oliwie z oliwek, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2136/89 (13), w przypadku gdy obecność w środkach spożywczych oliwy, o której mowa w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, innej niż oliwa, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jest zaznaczona na etykiecie w innym miejscu niż w wykazie składników, przy użyciu wyrazów, obrazów lub grafiki, bezpośrednio po opisie towarowym środka spożywczego podawana jest zawartość procentowa oliwy z oliwek, o której mowa w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w stosunku do całkowitej wagi netto środka spożywczego.

12

13

Zawartość procentowa dodanej oliwy z oliwek w stosunku do całkowitej wagi netto środków spożywczych może być zastąpiona zawartością procentową dodanej oliwy z oliwek w stosunku do całkowitej zawartości tłuszczów, za pomocą dodania wyrazów „zawartość procentowa w tłuszczach”.

3.   Opisy, o których mowa w art. 3 akapit pierwszy, mogą zostać zastąpione wyrazami „oliwa z oliwek” na etykietach produktów, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim niniejszego artykułu.

W przypadku obecności oliwy z wytłoczyn z oliwek wyrazy „oliwa z oliwek” zastępuje się jednak wyrazami „oliwa z wytłoczyn z oliwek”.

4.   Informacje, o których mowa w art. 3 akapit drugi, nie są wymagane na etykietach produktów, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.

Artykuł 7

Na prośbę państwa członkowskiego, w którym znajduje się adres producenta, osoby pakującej lub sprzedawcy, pojawiający się na etykiecie, dany podmiot dostarcza dokumentację na poparcie oznaczeń określonych w art. 4, 5 i 6, opartą na jednym lub więcej z następujących elementów:

| a) | stan faktyczny lub stan faktyczny ustanowiony naukowo; |
| --- | --- |

a)

stan faktyczny lub stan faktyczny ustanowiony naukowo;

| b) | rezultaty analiz lub zapisów automatycznych wykonane na reprezentatywnych próbkach; |
| --- | --- |

b)

rezultaty analiz lub zapisów automatycznych wykonane na reprezentatywnych próbkach;

| c) | informacja administracyjna lub księgowa, zgodna z przepisami Unii lub przepisami krajowymi. |
| --- | --- |

c)

informacja administracyjna lub księgowa, zgodna z przepisami Unii lub przepisami krajowymi.

Zainteresowane państwo członkowskie uznaje tolerancję pomiędzy oznaczeniami, o których mowa w art. 4, 5 i 6 i pojawiającymi się na etykiecie, oraz wnioskami wyciągniętymi na podstawie przedstawionej załączonej dokumentacji lub porównawczych opinii eksperckich, uwzględniając słuszność oraz powtarzalność metod i dokumentacji, o której mowa, oraz, gdzie stosowne, słuszność i powtarzalność porównawczych opinii eksperckich.

Artykuł 8

1.   Państwo członkowskie przesyła Komisji nazwę i adres organu lub jednostek odpowiedzialnych za monitorowanie zastosowania niniejszego rozporządzenia, ta zaś informuje inne państwa członkowskie i wszystkie zainteresowane strony, które o to proszą.

2.   Państwo członkowskie, w którym znajduje się adres producenta, osoby pakującej lub sprzedawcy, pojawiający się na etykiecie, na podstawie wniosku o weryfikację, pobiera próbki przed końcem miesiąca następującego po miesiącu wniosku i weryfikuje prawdziwość oznaczeń na etykiecie, o których mowa. Wniosek ten może być przesłany przez:

| a) | właściwe służby Komisji; |
| --- | --- |

a)

właściwe służby Komisji;

| b) | organizację podmiotów gospodarczych w danym państwie członkowskim, o której mowa w art. 125 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007; |
| --- | --- |

b)

organizację podmiotów gospodarczych w danym państwie członkowskim, o której mowa w art. 125 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007;

| c) | jednostkę kontrolującą innego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

c)

jednostkę kontrolującą innego państwa członkowskiego.

3.   Wnioskom, o których mowa w ust. 2, towarzyszą wszystkie informacje potrzebne do wnioskowanej weryfikacji, w szczególności:

| a) | data pobrania próbek lub zakupu oliwy, o której mowa; |
| --- | --- |

a)

data pobrania próbek lub zakupu oliwy, o której mowa;

| b) | nazwa i adres przedsiębiorstwa, w którym próbka została pobrana lub w którym oliwa została zakupiona; |
| --- | --- |

b)

nazwa i adres przedsiębiorstwa, w którym próbka została pobrana lub w którym oliwa została zakupiona;

| c) | ilość partii, o których mowa; |
| --- | --- |

c)

ilość partii, o których mowa;

| d) | kopia wszystkich etykiet pojawiających się na opakowaniu oliwy, o którą chodzi; |
| --- | --- |

d)

kopia wszystkich etykiet pojawiających się na opakowaniu oliwy, o którą chodzi;

| e) | rezultaty analiz lub innych porównawczych opinii eksperckich, wskazujące wykorzystane metody i nazwę/nazwisko i adres laboratorium lub eksperta, o których chodzi; |
| --- | --- |

e)

rezultaty analiz lub innych porównawczych opinii eksperckich, wskazujące wykorzystane metody i nazwę/nazwisko i adres laboratorium lub eksperta, o których chodzi;

| f) | gdzie stosowne, nazwa dostawcy oliwy, o którą chodzi, jak zadeklarowane przez sprzedającego. |
| --- | --- |

f)

gdzie stosowne, nazwa dostawcy oliwy, o którą chodzi, jak zadeklarowane przez sprzedającego.

4.   Przed końcem trzeciego miesiąca następującego po miesiącu wystosowania wniosku, o którym mowa w ust. 2, zainteresowane państwo członkowskie poinformuje osobę składającą wniosek o numerze referencyjnym i o podjętym działaniu.

Artykuł 9

1.   Państwa członkowskie podejmą konieczne środki, w tym dotyczące systemu kar, w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

Państwa członkowskie informują Komisję o podjętych w tym celu środkach, nie później niż do dnia 31 grudnia 2002 r., oraz o zmianach do tych środków, przed końcem miesiąca następującego po miesiącu ich przyjęcia.

Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja informują Komisję o środkach, o których mowa w akapicie pierwszym, nie później niż do dnia 31 grudnia 2004 r. oraz o zmianach do tych środków, przed końcem miesiąca następującego po miesiącu ich przyjęcia.

Bułgaria i Rumunia informują Komisję o środkach, o których mowa w akapicie pierwszym, nie później niż do dnia 31 grudnia 2010 r., oraz o zmianach do tych środków, przed końcem miesiąca następującego po miesiącu ich przyjęcia.

2.   Do celów sprawdzania oznaczeń, o których mowa w art. 4, 5 i 6, zainteresowane państwa członkowskie mogą wprowadzić system zatwierdzania przedsiębiorstw, których urządzenia związane z pakowaniem znajdują się na ich terytorium.

Zatwierdzenie jest przyznawane, zaś alfanumeryczna identyfikacja przydzielona wszystkim występującym o to przedsiębiorstwom, które spełniają następujące warunki:

| a) | posiadają urządzenia do pakowania; |
| --- | --- |

a)

posiadają urządzenia do pakowania;

| b) | podejmują się gromadzenia oraz przechowywania dokumentacji dowodowej wymaganej przez państwo członkowskie, na podstawie art. 7; |
| --- | --- |

b)

podejmują się gromadzenia oraz przechowywania dokumentacji dowodowej wymaganej przez państwo członkowskie, na podstawie art. 7;

| c) | mają system gromadzenia, który umożliwia kontrole pochodzenia oliwy mającej oznaczenie pochodzenia w sposób zadowalający zainteresowane państwo członkowskie. |
| --- | --- |

c)

mają system gromadzenia, który umożliwia kontrole pochodzenia oliwy mającej oznaczenie pochodzenia w sposób zadowalający zainteresowane państwo członkowskie.

W stosownych przypadkach etykieta posiada alfanumeryczną identyfikację zatwierdzonego zakładu pakującego.

Artykuł 10

Zainteresowane państwa członkowskie przyłają Komisji, nie później niż dnia 31 marca każdego roku, sprawozdanie zawierające następujące informacje za ubiegły rok:

| a) | wnioski o weryfikację, otrzymane zgodnie z art. 8 ust. 2; |
| --- | --- |

a)

wnioski o weryfikację, otrzymane zgodnie z art. 8 ust. 2;

| b) | podjęte weryfikacje i te rozpoczęte w poprzednich latach gospodarczych, a wciąż będące w toku; |
| --- | --- |

b)

podjęte weryfikacje i te rozpoczęte w poprzednich latach gospodarczych, a wciąż będące w toku;

| c) | uzupełnienie przeprowadzonych weryfikacji i zastosowanych kar. |
| --- | --- |

c)

uzupełnienie przeprowadzonych weryfikacji i zastosowanych kar.

Sprawozdanie przedstawia te informacje według roku, kiedy weryfikacja została podjęta, i według kategorii naruszenia. W stosownych przypadkach określa wszystkie napotkane specyficzne trudności oraz proponowane ulepszenia odnośnie do kontroli.

Artykuł 11

Rozporządzenie (WE) nr 1019/2002 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 12

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2.   Produkty, które zostały legalnie wyprodukowane i oznakowane w Unii lub legalnie przywiezione do Unii i dopuszczone do swobodnego obrotu przed dniem 1 lipca 2012 r., mogą być sprzedawane do chwili wykorzystania wszystkich zapasów.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 stycznia 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 155 z 14.6.2002, s. 27.

2

(3)  Zob. załącznik I.

3

(4)  Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29.

4

(5)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 78 z 24.3.2009, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

8

(9)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

9

(10)  Dz.U. L 248 z 5.9.1991, s. 1.

10

(11)  Dz.U. L 11 z 14.1.1994, s. 1.

11

(12)  Dz.U. L 163 z 17.6.1992, s. 1.

12

(13)  Dz.U. L 212 z 22.7.1989, s. 79.

13

---

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1019/2002
  (Dz.U. L 155 z 14.6.2002, s. 27) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1964/2002
  (Dz.U. L 300 z 5.11.2002, s. 3) | |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1176/2003
  (Dz.U. L 164 z 2.7.2003, s. 12) | |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 406/2004
  (Dz.U. L 67 z 5.3.2004, s. 10) | Wyłącznie art. 3 |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1750/2004
  (Dz.U. L 312 z 9.10.2004, s. 7) | |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1044/2006
  (Dz.U. L 187 z 8.7.2006, s. 20) | |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 632/2008
  (Dz.U. L 173 z 3.7.2008, s. 16) | |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1183/2008
  (Dz.U. L 319 z 29.11.2008, s. 51) | |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 182/2009
  (Dz.U. L 63 z 7.3.2009, s. 6) | |
| Rozporządzenie Komisji (UE) nr 596/2010
  (Dz.U. L 173 z 8.7.2010, s. 27) | |

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1019/2002

(Dz.U. L 155 z 14.6.2002, s. 27)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1964/2002

(Dz.U. L 300 z 5.11.2002, s. 3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1176/2003

(Dz.U. L 164 z 2.7.2003, s. 12)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 406/2004

(Dz.U. L 67 z 5.3.2004, s. 10)

Wyłącznie art. 3

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1750/2004

(Dz.U. L 312 z 9.10.2004, s. 7)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1044/2006

(Dz.U. L 187 z 8.7.2006, s. 20)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 632/2008

(Dz.U. L 173 z 3.7.2008, s. 16)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1183/2008

(Dz.U. L 319 z 29.11.2008, s. 51)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 182/2009

(Dz.U. L 63 z 7.3.2009, s. 6)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 596/2010

(Dz.U. L 173 z 8.7.2010, s. 27)

---

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (WE) nr 1019/2002 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuły 1–8 | Artykuły 1–8 |
| Artykuł 9 ust. 1 | Artykuł 9 ust. 1 |
| Artykuł 9 ust. 2 | Artykuł 9 ust. 2 |
| Artykuł 9 ust. 3 | — |
| Artykuł 10 | Artykuł 10 |
| Artykuł 11 | — |
| — | Artykuł 11 |
| Artykuł 12 ust. 1 | Artykuł 12 ust. 1 |
| Artykuł 12 ust. 2 akapit pierwszy | — |
| Artykuł 12 ust. 2 akapit drugi | — |
| Artykuł 12 ust. 2 akapit trzeci | — |
| Artykuł 12 ust. 2 akapit czwarty | — |
| Artykuł 12 ust. 2 akapit piąty | Artykuł 12 ust. 2 |
| — | Załącznik I |
| — | Załącznik II |

Rozporządzenie (WE) nr 1019/2002

Niniejsze rozporządzenie

Artykuły 1–8

Artykuły 1–8

Artykuł 9 ust. 1

Artykuł 9 ust. 1

Artykuł 9 ust. 2

Artykuł 9 ust. 2

Artykuł 9 ust. 3

—

Artykuł 10

Artykuł 10

Artykuł 11

—

—

Artykuł 11

Artykuł 12 ust. 1

Artykuł 12 ust. 1

Artykuł 12 ust. 2 akapit pierwszy

—

Artykuł 12 ust. 2 akapit drugi

—

Artykuł 12 ust. 2 akapit trzeci

—

Artykuł 12 ust. 2 akapit czwarty

—

Artykuł 12 ust. 2 akapit piąty

Artykuł 12 ust. 2

—

Załącznik I

—

Załącznik II

---

| 14.1.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 12/22 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 12/22

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 30/2012

z dnia 13 stycznia 2012 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (WE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 stycznia 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 68,0 |
| TN | 72,8 |
| TR | 100,1 |
| ZZ | 80,3 |
| 0707 00 05 | EG | 206,0 |
| TR | 156,3 |
| ZZ | 181,2 |
| 0709 91 00 | EG | 252,4 |
| MA | 82,2 |
| ZZ | 167,3 |
| 0709 93 10 | MA | 98,3 |
| TR | 119,3 |
| ZZ | 108,8 |
| 0805 10 20 | EG | 63,8 |
| MA | 63,4 |
| TR | 64,1 |
| ZZ | 63,8 |
| 0805 20 10 | MA | 73,3 |
| ZZ | 73,3 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | IL | 78,4 |
| JM | 134,7 |
| MA | 57,0 |
| TR | 86,1 |
| ZZ | 89,1 |
| 0805 50 10 | TR | 53,7 |
| ZZ | 53,7 |
| 0808 10 80 | CA | 124,6 |
| CN | 113,3 |
| MK | 23,6 |
| US | 143,9 |
| ZA | 93,2 |
| ZZ | 99,7 |
| 0808 30 90 | CN | 74,1 |
| US | 114,4 |
| ZZ | 94,3 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

68,0

TN

72,8

TR

100,1

ZZ

80,3

0707 00 05

EG

206,0

TR

156,3

ZZ

181,2

0709 91 00

EG

252,4

MA

82,2

ZZ

167,3

0709 93 10

MA

98,3

TR

119,3

ZZ

108,8

0805 10 20

EG

63,8

MA

63,4

TR

64,1

ZZ

63,8

0805 20 10

MA

73,3

ZZ

73,3

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

IL

78,4

JM

134,7

MA

57,0

TR

86,1

ZZ

89,1

0805 50 10

TR

53,7

ZZ

53,7

0808 10 80

CA

124,6

CN

113,3

MK

23,6

US

143,9

ZA

93,2

ZZ

99,7

0808 30 90

CN

74,1

US

114,4

ZZ

94,3

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 14.1.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 12/24 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 12/24

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 31/2012

z dnia 13 stycznia 2012 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 stycznia 2012 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 et 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 et 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

| (2) | Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów.

| (3) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

| (4) | Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 stycznia 2012 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń. |
| --- | --- |

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 stycznia 2012 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

| (5) | Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania, |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 16 stycznia 2012 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 stycznia 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 16 stycznia 2012 r.

| Kod CN | Wyszczególnienie | Należność celna przywozowa (1)

  (EUR/t) |
| --- | --- | --- |
| 1001 19 00
  1001 11 00 | PSZENICA durum wysokiej jakości | 0,00 |
| średniej jakości | 0,00 |
| niskiej jakości | 0,00 |
| ex 1001 91 20 | PSZENICA zwyczajna, do siewu | 0,00 |
| ex 1001 99 00 | PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu | 0,00 |
| 1002 10 00
  1002 90 00 | ŻYTO | 0,00 |
| 1005 10 90 | KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy | 0,00 |
| 1005 90 00 | KUKURYDZA, inna niż do siewu (2) | 0,00 |
| 1007 10 90
  1007 90 00 | Ziarno SORGO, inne niż hybrydy do siewu | 0,00 |

Kod CN

Wyszczególnienie

Należność celna przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 19 00

1001 11 00

PSZENICA durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

ex 1001 91 20

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 99 00

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 10 00

1002 90 00

ŻYTO

0,00

1005 10 90

KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

0,00

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

0,00

1007 10 90

1007 90 00

Ziarno SORGO, inne niż hybrydy do siewu

0,00

---

(1)  Importer może skorzystać, w zastosowaniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ze zmniejszenia należności celnej o:

| — | 3 EUR/t, jeżeli port wyładunku jest portem Morza Śródziemnego (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morza Czarnego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki lub Kanał Sueski, |
| --- | --- |

—

3 EUR/t, jeżeli port wyładunku jest portem Morza Śródziemnego (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morza Czarnego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki lub Kanał Sueski,

| — | 2 EUR/t, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki. |
| --- | --- |

—

2 EUR/t, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

---

ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

30.12.2011-12.1.2012

| 1. | Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:










  (EUR/t) |
| --- | --- |
| | Pszenica zwykła (1) | Kukurydza | Pszenica durum, wysokiej jakości | Pszenica durum, średniej jakości (2) | Pszenica durum, niskiej jakości (3) |
| Giełda | Minnéapolis | Chicago | — | — | — |
| Notowanie | 249,35 | 198,30 | — | — | — |
| Cena FOB USA | — | — | 352,97 | 342,97 | 322,97 |
| Premia za Zatokę | 81,26 | 15,87 | — | — | — |
| Premia za Wielkie Jeziora | — | — | — | — | — |

1.

Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

(EUR/t)

Pszenica zwykła (1)

Kukurydza

Pszenica durum, wysokiej jakości

Pszenica durum, średniej jakości (2)

Pszenica durum, niskiej jakości (3)

Giełda

Minnéapolis

Chicago

—

—

—

Notowanie

249,35

198,30

—

—

—

Cena FOB USA

—

—

352,97

342,97

322,97

Premia za Zatokę

81,26

15,87

—

—

—

Premia za Wielkie Jeziora

—

—

—

—

—

| 2. | Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:






  Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam: | 19,85 EUR/t |
| --- | --- | --- |
| Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam: | — EUR/t |

2.

Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

19,85 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

— EUR/t

---

(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

---