# Dziennik Urzędowy L 326/2011

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2011.326.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 326 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 548 grudnia 2011 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2011.326.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 326

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 548 grudnia 2011

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1228/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie uchylenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 429/73 ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące przywozu do Wspólnoty niektórych towarów podlegających rozporządzeniu (EWG) nr 1059/69 i pochodzących z Turcji | 17 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1229/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie uchylenia niektórych nieaktualnych aktów prawnych Rady w dziedzinie wspólnej polityki rolnej | 18 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1230/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie uchylenia niektórych nieaktualnych aktów prawnych Rady | 21 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 378/2007 w odniesieniu do zasad stosowania dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej | 24 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1232/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania | 26 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE | 45 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/89/UE z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE w odniesieniu do dodatkowego nadzoru nad podmiotami finansowymi konglomeratu finansowego (
  1
  ) | 113 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1228/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie uchylenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 429/73 ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące przywozu do Wspólnoty niektórych towarów podlegających rozporządzeniu (EWG) nr 1059/69 i pochodzących z Turcji

17

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1229/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie uchylenia niektórych nieaktualnych aktów prawnych Rady w dziedzinie wspólnej polityki rolnej

18

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1230/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie uchylenia niektórych nieaktualnych aktów prawnych Rady

21

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 378/2007 w odniesieniu do zasad stosowania dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej

24

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1232/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania

26

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE

45

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/89/UE z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE w odniesieniu do dodatkowego nadzoru nad podmiotami finansowymi konglomeratu finansowego (
  1
  )

1

113

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 8.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 326/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1227/2011

z dnia 25 października 2011 r.

w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 194 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Należy zapewnić, aby konsumenci i inni uczestnicy rynku mogli mieć zaufanie do integralności rynków energii elektrycznej i gazu, a ceny ustalane na hurtowych rynkach energii odzwierciedlały uczciwą i konkurencyjną grę rynkową popytu i podaży, oraz aby z nadużyć na rynku nie można było czerpać korzyści. |
| --- | --- |

(1)

Należy zapewnić, aby konsumenci i inni uczestnicy rynku mogli mieć zaufanie do integralności rynków energii elektrycznej i gazu, a ceny ustalane na hurtowych rynkach energii odzwierciedlały uczciwą i konkurencyjną grę rynkową popytu i podaży, oraz aby z nadużyć na rynku nie można było czerpać korzyści.

| (2) | Celem większej integralności i przejrzystości hurtowych rynków energii powinno być pobudzenie otwartej i uczciwej konkurencji na hurtowych rynkach energii w interesie klientów końcowych energii. |
| --- | --- |

(2)

Celem większej integralności i przejrzystości hurtowych rynków energii powinno być pobudzenie otwartej i uczciwej konkurencji na hurtowych rynkach energii w interesie klientów końcowych energii.

| (3) | W opinii Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Energii Elektrycznej i Gazu potwierdzono, że zakres stosowania istniejących przepisów może uniemożliwiać właściwie rozstrzyganie kwestii związanych z integralnością rynku w odniesieniu do rynków energii elektrycznej i gazu i zalecono rozpatrzenie przyjęcia dostosowanych do sektora energii stosownych ram legislacyjnych zapobiegających nadużyciom na rynku i uwzględniających charakterystyczne dla tego sektora warunki, które nie są objęte zakresem stosowania innych dyrektyw i rozporządzeń. |
| --- | --- |

(3)

W opinii Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Energii Elektrycznej i Gazu potwierdzono, że zakres stosowania istniejących przepisów może uniemożliwiać właściwie rozstrzyganie kwestii związanych z integralnością rynku w odniesieniu do rynków energii elektrycznej i gazu i zalecono rozpatrzenie przyjęcia dostosowanych do sektora energii stosownych ram legislacyjnych zapobiegających nadużyciom na rynku i uwzględniających charakterystyczne dla tego sektora warunki, które nie są objęte zakresem stosowania innych dyrektyw i rozporządzeń.

| (4) | Hurtowe rynki energii w całej Unii są ze sobą coraz ściślej powiązane. Nadużycia na rynku w jednym państwie członkowskim często mają wpływ nie tylko na kształtowanie się cen hurtowych energii elektrycznej i gazu ziemnego poza granicami tego państwa, ale również na ceny detaliczne dla konsumentów i mikroprzedsiębiorstw. Dlatego też troski o zapewnienie integralności rynków nie można pozostawić wyłącznie poszczególnym państwom członkowskim. Ścisłe transgraniczne monitorowanie rynku ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia w pełni funkcjonującego, wzajemnie połączonego i zintegrowanego wewnętrznego rynku energii. |
| --- | --- |

(4)

Hurtowe rynki energii w całej Unii są ze sobą coraz ściślej powiązane. Nadużycia na rynku w jednym państwie członkowskim często mają wpływ nie tylko na kształtowanie się cen hurtowych energii elektrycznej i gazu ziemnego poza granicami tego państwa, ale również na ceny detaliczne dla konsumentów i mikroprzedsiębiorstw. Dlatego też troski o zapewnienie integralności rynków nie można pozostawić wyłącznie poszczególnym państwom członkowskim. Ścisłe transgraniczne monitorowanie rynku ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia w pełni funkcjonującego, wzajemnie połączonego i zintegrowanego wewnętrznego rynku energii.

| (5) | Hurtowe rynki energii elektrycznej obejmują zarówno rynki towarowe, jak i rynki instrumentów pochodnych o istotnym znaczeniu dla rynku energii oraz dla rynku finansowego, przy czym mechanizmy ustalania cen w obu sektorach są ze sobą wzajemnie powiązane. Obejmują one między innymi rynki regulowane, wielostronne platformy obrotu i transakcje zawierane na rynku pozagiełdowym oraz umowy dwustronne zawierane w sposób bezpośredni lub za pośrednictwem brokerów. |
| --- | --- |

(5)

Hurtowe rynki energii elektrycznej obejmują zarówno rynki towarowe, jak i rynki instrumentów pochodnych o istotnym znaczeniu dla rynku energii oraz dla rynku finansowego, przy czym mechanizmy ustalania cen w obu sektorach są ze sobą wzajemnie powiązane. Obejmują one między innymi rynki regulowane, wielostronne platformy obrotu i transakcje zawierane na rynku pozagiełdowym oraz umowy dwustronne zawierane w sposób bezpośredni lub za pośrednictwem brokerów.

| (6) | Dotychczasowe działania w zakresie monitorowania rynków energii są prowadzone na szczeblu poszczególnych państw członkowskich i ukierunkowane na poszczególne branże. W rezultacie, w zależności od ogólnych ram rynkowych oraz sytuacji regulacyjnej, działalność handlowa może podlegać wielu jurysdykcjom, a monitorowaniem może zajmować się kilka różnych organów, które mogą znajdować się w różnych państwach członkowskich. Może to utrudniać jednoznaczne określenie organów, na których ostatecznie spoczywa odpowiedzialność za monitorowanie, a nawet prowadzić do sytuacji, w której takie monitorowanie nie jest w ogóle prowadzone. |
| --- | --- |

(6)

Dotychczasowe działania w zakresie monitorowania rynków energii są prowadzone na szczeblu poszczególnych państw członkowskich i ukierunkowane na poszczególne branże. W rezultacie, w zależności od ogólnych ram rynkowych oraz sytuacji regulacyjnej, działalność handlowa może podlegać wielu jurysdykcjom, a monitorowaniem może zajmować się kilka różnych organów, które mogą znajdować się w różnych państwach członkowskich. Może to utrudniać jednoznaczne określenie organów, na których ostatecznie spoczywa odpowiedzialność za monitorowanie, a nawet prowadzić do sytuacji, w której takie monitorowanie nie jest w ogóle prowadzone.

| (7) | Na niektórych z najważniejszych rynków energii nie istnieje obecnie wyraźny zakaz postępowania naruszającego integralność tych rynków. W celu ochrony konsumentów końcowych oraz zagwarantowania obywatelom Unii energii po przystępnej cenie należy wprowadzić zakaz takiego postępowania. |
| --- | --- |

(7)

Na niektórych z najważniejszych rynków energii nie istnieje obecnie wyraźny zakaz postępowania naruszającego integralność tych rynków. W celu ochrony konsumentów końcowych oraz zagwarantowania obywatelom Unii energii po przystępnej cenie należy wprowadzić zakaz takiego postępowania.

| (8) | Na hurtowych rynkach energii prowadzony jest równolegle obrót instrumentami pochodnymi, które można rozliczać materialnie albo finansowo, oraz obrót towarowy. Dlatego też ważne jest zapewnienie na rynku instrumentów pochodnych oraz na rynku towarowym zgodnych definicji wykorzystywania informacji wewnętrznych oraz manipulacji na rynku, które stanowią nadużycia na rynku. Niniejsze rozporządzenie powinno co do zasady mieć zastosowanie do wszystkich zawartych transakcji, ale jednocześnie powinno uwzględniać specyfikę hurtowych rynków energii. |
| --- | --- |

(8)

Na hurtowych rynkach energii prowadzony jest równolegle obrót instrumentami pochodnymi, które można rozliczać materialnie albo finansowo, oraz obrót towarowy. Dlatego też ważne jest zapewnienie na rynku instrumentów pochodnych oraz na rynku towarowym zgodnych definicji wykorzystywania informacji wewnętrznych oraz manipulacji na rynku, które stanowią nadużycia na rynku. Niniejsze rozporządzenie powinno co do zasady mieć zastosowanie do wszystkich zawartych transakcji, ale jednocześnie powinno uwzględniać specyfikę hurtowych rynków energii.

| (9) | Umowy detaliczne obejmujące dostawę energii elektrycznej lub gazu ziemnego do klientów końcowych nie są podatne na manipulacje na rynku w taki sam sposób jak umowy w obrocie hurtowym, które są łatwo nabywane i zbywane. Niemniej jednak decyzje największych użytkowników energii dotyczące zużycia mogą również wpływać na hurtowe rynki energii i wywierać skutki poza granicami danego państwa. Z tego względu, w kontekście zapewnienia integralności hurtowych rynków energii, należy uwzględnić też umowy na dostawy do takich dużych użytkowników. |
| --- | --- |

(9)

Umowy detaliczne obejmujące dostawę energii elektrycznej lub gazu ziemnego do klientów końcowych nie są podatne na manipulacje na rynku w taki sam sposób jak umowy w obrocie hurtowym, które są łatwo nabywane i zbywane. Niemniej jednak decyzje największych użytkowników energii dotyczące zużycia mogą również wpływać na hurtowe rynki energii i wywierać skutki poza granicami danego państwa. Z tego względu, w kontekście zapewnienia integralności hurtowych rynków energii, należy uwzględnić też umowy na dostawy do takich dużych użytkowników.

| (10) | Uwzględniając wyniki badania przedstawione w komunikacie Komisji z dnia 21 grudnia 2010 r. zatytułowanym „Lepsze ramy prawne regulujące nadzór rynku w zakresie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji”, Komisja powinna rozważyć przedłożenie wniosku ustawodawczego mającego na celu wyeliminowanie w stosownych ramach czasowych stwierdzonych niedociągnięć w zakresie przejrzystości i integralności europejskiego rynku dwutlenku węgla oraz nadzoru nad nim. |
| --- | --- |

(10)

Uwzględniając wyniki badania przedstawione w komunikacie Komisji z dnia 21 grudnia 2010 r. zatytułowanym „Lepsze ramy prawne regulujące nadzór rynku w zakresie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji”, Komisja powinna rozważyć przedłożenie wniosku ustawodawczego mającego na celu wyeliminowanie w stosownych ramach czasowych stwierdzonych niedociągnięć w zakresie przejrzystości i integralności europejskiego rynku dwutlenku węgla oraz nadzoru nad nim.

| (11) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej (3) oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (4) uznano, że aby umożliwić wszystkim uczestnikom rynku ocenę ogólnej sytuacji popytowo-podażowej oraz określenie przyczyn wahań ceny hurtowej, niezbędny jest równy dostęp do informacji na temat fizycznego stanu i skuteczności systemu. |
| --- | --- |

(11)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej (3) oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (4) uznano, że aby umożliwić wszystkim uczestnikom rynku ocenę ogólnej sytuacji popytowo-podażowej oraz określenie przyczyn wahań ceny hurtowej, niezbędny jest równy dostęp do informacji na temat fizycznego stanu i skuteczności systemu.

| (12) | Należy wyraźnie zakazać wykorzystywania informacji wewnętrznych lub usiłowania wykorzystania takich informacji w celu prowadzenia obrotu na swój własny rachunek lub na rachunek strony trzeciej. Wykorzystywanie informacji wewnętrznych może również polegać na handlu produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym przez osoby, które wiedzą lub powinny wiedzieć, że posiadane przez nie informacje stanowią informacje wewnętrzne. Informacje dotyczące własnych planów i strategii handlowych uczestnika rynku nie powinny być uznawane za informacje wewnętrzne. Informacje, co do których istnieje obowiązek podawania ich do publicznej wiadomości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 lub rozporządzeniem (WE) nr 715/2009, w tym wytycznymi i kodeksami sieci przyjętymi na podstawie tych rozporządzeń, w przypadku informacji mających wpływ na ceny, mogą stanowić podstawę do podejmowania przez uczestników rynku decyzji o zawieraniu transakcji dotyczących produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, w związku z czym do momentu podania ich do wiadomości publicznej mogą stanowić informacje wewnętrzne. |
| --- | --- |

(12)

Należy wyraźnie zakazać wykorzystywania informacji wewnętrznych lub usiłowania wykorzystania takich informacji w celu prowadzenia obrotu na swój własny rachunek lub na rachunek strony trzeciej. Wykorzystywanie informacji wewnętrznych może również polegać na handlu produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym przez osoby, które wiedzą lub powinny wiedzieć, że posiadane przez nie informacje stanowią informacje wewnętrzne. Informacje dotyczące własnych planów i strategii handlowych uczestnika rynku nie powinny być uznawane za informacje wewnętrzne. Informacje, co do których istnieje obowiązek podawania ich do publicznej wiadomości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 lub rozporządzeniem (WE) nr 715/2009, w tym wytycznymi i kodeksami sieci przyjętymi na podstawie tych rozporządzeń, w przypadku informacji mających wpływ na ceny, mogą stanowić podstawę do podejmowania przez uczestników rynku decyzji o zawieraniu transakcji dotyczących produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, w związku z czym do momentu podania ich do wiadomości publicznej mogą stanowić informacje wewnętrzne.

| (13) | Manipulacja na hurtowych rynkach energii polega na działaniach podejmowanych przez osoby sztucznie kształtujące ceny na poziomie, którego nie uzasadniają siły rynkowe podaży i popytu, w tym faktyczna dostępność zdolności produkcyjnych, magazynowych lub transportowych, ani popyt. Manipulacje na rynku przybierają między innymi następujące formy: składanie i wycofywanie fałszywych zamówień; rozpowszechnianie fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji lub plotek za pośrednictwem mediów, w tym Internetu, lub innymi metodami; celowe dostarczanie fałszywych informacji przedsiębiorstwom, które dokonują ocen ceny lub sporządzają raporty rynkowe, co prowadzi do wprowadzenia w błąd uczestników rynku działających na podstawie takich ocen ceny lub raportów rynkowych; oraz celowe stwarzanie pozorów, jakoby dostępność mocy wytwórczych energii elektrycznej lub dostępność gazu ziemnego czy też dostępna zdolność przesyłowa były inne niż są faktycznie technicznie dostępne, w przypadku gdy takie informacje mają wpływ lub mogą mieć wpływ na ceny produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym. Manipulacja i jej skutki mogą wykraczać poza granice danego państwa, mogą występować między rynkiem energii elektrycznej i gazu oraz na rynkach finansowych i towarowych, w tym na rynkach uprawnień do emisji. |
| --- | --- |

(13)

Manipulacja na hurtowych rynkach energii polega na działaniach podejmowanych przez osoby sztucznie kształtujące ceny na poziomie, którego nie uzasadniają siły rynkowe podaży i popytu, w tym faktyczna dostępność zdolności produkcyjnych, magazynowych lub transportowych, ani popyt. Manipulacje na rynku przybierają między innymi następujące formy: składanie i wycofywanie fałszywych zamówień; rozpowszechnianie fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji lub plotek za pośrednictwem mediów, w tym Internetu, lub innymi metodami; celowe dostarczanie fałszywych informacji przedsiębiorstwom, które dokonują ocen ceny lub sporządzają raporty rynkowe, co prowadzi do wprowadzenia w błąd uczestników rynku działających na podstawie takich ocen ceny lub raportów rynkowych; oraz celowe stwarzanie pozorów, jakoby dostępność mocy wytwórczych energii elektrycznej lub dostępność gazu ziemnego czy też dostępna zdolność przesyłowa były inne niż są faktycznie technicznie dostępne, w przypadku gdy takie informacje mają wpływ lub mogą mieć wpływ na ceny produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym. Manipulacja i jej skutki mogą wykraczać poza granice danego państwa, mogą występować między rynkiem energii elektrycznej i gazu oraz na rynkach finansowych i towarowych, w tym na rynkach uprawnień do emisji.

| (14) | Przykłady manipulacji na rynku i prób manipulacji na rynku obejmują zachowanie osoby lub osób działających w porozumieniu, mające na celu zapewnienie decydującej pozycji w odniesieniu do podaży lub popytu na produkt energetyczny sprzedawany w obrocie hurtowym, które powoduje lub może powodować ustalenie, bezpośrednio lub pośrednio, cen lub stwarza inne nieuczciwe warunki transakcji; oraz oferowanie, nabywanie lub zbywanie produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w celu, z zamiarem lub ze skutkiem wprowadzenia w błąd uczestników rynku kierujących się cenami referencyjnymi. Przyjęte praktyki rynkowe, takie jak praktyki mające zastosowanie w dziedzinie usług finansowych, które są określone obecnie w art. 1 ust. 5 dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (5) i które mogą zostać dostosowane w przypadku zmiany tej dyrektywy, mogłyby jednak stanowić dla uczestników rynku legalny sposób zapewnienia korzystnej ceny produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym. |
| --- | --- |

(14)

Przykłady manipulacji na rynku i prób manipulacji na rynku obejmują zachowanie osoby lub osób działających w porozumieniu, mające na celu zapewnienie decydującej pozycji w odniesieniu do podaży lub popytu na produkt energetyczny sprzedawany w obrocie hurtowym, które powoduje lub może powodować ustalenie, bezpośrednio lub pośrednio, cen lub stwarza inne nieuczciwe warunki transakcji; oraz oferowanie, nabywanie lub zbywanie produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w celu, z zamiarem lub ze skutkiem wprowadzenia w błąd uczestników rynku kierujących się cenami referencyjnymi. Przyjęte praktyki rynkowe, takie jak praktyki mające zastosowanie w dziedzinie usług finansowych, które są określone obecnie w art. 1 ust. 5 dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (5) i które mogą zostać dostosowane w przypadku zmiany tej dyrektywy, mogłyby jednak stanowić dla uczestników rynku legalny sposób zapewnienia korzystnej ceny produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym.

| (15) | Ujawnianie informacji wewnętrznych dotyczących produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym przez dziennikarzy działających w ramach swoich obowiązków zawodowych powinno być ocenianie z uwzględnieniem zasad regulujących wykonywanie tego zawodu oraz zasad regulujących wolność prasy, chyba że osoby te osiągają bezpośrednio lub pośrednio korzyści lub zyski z rozpowszechniania danych informacji lub gdy ujawnienie informacji następuje z zamiarem wprowadzenia w błąd rynku w odniesieniu do podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny. |
| --- | --- |

(15)

Ujawnianie informacji wewnętrznych dotyczących produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym przez dziennikarzy działających w ramach swoich obowiązków zawodowych powinno być ocenianie z uwzględnieniem zasad regulujących wykonywanie tego zawodu oraz zasad regulujących wolność prasy, chyba że osoby te osiągają bezpośrednio lub pośrednio korzyści lub zyski z rozpowszechniania danych informacji lub gdy ujawnienie informacji następuje z zamiarem wprowadzenia w błąd rynku w odniesieniu do podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny.

| (16) | Wraz z rozwojem rynków finansowych koncepcje nadużyć na rynku mające zastosowanie do tych rynków będą dostosowywane. Aby zapewnić elastyczność niezbędną do szybkiego reagowania na te zmiany, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do technicznej aktualizacji definicji informacji wewnętrznych oraz manipulacji na rynku, aby zapewnić spójność z innymi stosownymi przepisami Unii w dziedzinie usług finansowych i energii. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(16)

Wraz z rozwojem rynków finansowych koncepcje nadużyć na rynku mające zastosowanie do tych rynków będą dostosowywane. Aby zapewnić elastyczność niezbędną do szybkiego reagowania na te zmiany, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do technicznej aktualizacji definicji informacji wewnętrznych oraz manipulacji na rynku, aby zapewnić spójność z innymi stosownymi przepisami Unii w dziedzinie usług finansowych i energii. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (17) | Skuteczne monitorowanie rynku na szczeblu Unii ma zasadnicze znaczenie dla wykrywania nadużyć na hurtowych rynkach energii i zapobiegania im. Do takiego monitorowania najlepiej przygotowana jest Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 (6) (zwana dalej „Agencją”), która dysponuje obejmującym całą Unię oglądem sytuacji na rynkach energii elektrycznej i gazu oraz posiada niezbędną fachową wiedzę na temat funkcjonowania rynków i systemów energii elektrycznej i gazu w Unii. Istotną rolę w zapewnieniu skutecznego monitorowania rynków na szczeblu krajowym powinny odgrywać krajowe organy regulacyjne, które dysponują wszechstronną wiedzą na temat zmian występujących na rynkach energii w swoich państwach członkowskich. Ścisła współpraca i koordynacja między Agencją i organami krajowymi jest zatem niezbędna dla zapewnienia właściwego monitorowania i przejrzystości rynków energii. Gromadzenie danych przez Agencję odbywa się bez uszczerbku dla prawa organów krajowych do gromadzenia dodatkowych danych dla celów krajowych. |
| --- | --- |

(17)

Skuteczne monitorowanie rynku na szczeblu Unii ma zasadnicze znaczenie dla wykrywania nadużyć na hurtowych rynkach energii i zapobiegania im. Do takiego monitorowania najlepiej przygotowana jest Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 (6) (zwana dalej „Agencją”), która dysponuje obejmującym całą Unię oglądem sytuacji na rynkach energii elektrycznej i gazu oraz posiada niezbędną fachową wiedzę na temat funkcjonowania rynków i systemów energii elektrycznej i gazu w Unii. Istotną rolę w zapewnieniu skutecznego monitorowania rynków na szczeblu krajowym powinny odgrywać krajowe organy regulacyjne, które dysponują wszechstronną wiedzą na temat zmian występujących na rynkach energii w swoich państwach członkowskich. Ścisła współpraca i koordynacja między Agencją i organami krajowymi jest zatem niezbędna dla zapewnienia właściwego monitorowania i przejrzystości rynków energii. Gromadzenie danych przez Agencję odbywa się bez uszczerbku dla prawa organów krajowych do gromadzenia dodatkowych danych dla celów krajowych.

| (18) | Skuteczne monitorowanie rynku wymaga regularnego i terminowego dostępu do danych na temat transakcji, a także dostępu do strukturalnych danych dotyczących zdolności i wykorzystania instalacji służących produkcji, magazynowaniu lub przesyłowi energii elektrycznej lub gazu ziemnego lub zużywających energię elektryczną lub gaz ziemny. Z tego względu należy zobowiązać uczestników rynku, w tym operatorów systemów przesyłowych, dostawców, przedsiębiorstwa handlowe, producentów, brokerów i dużych użytkowników, prowadzących obrót produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym, do przekazywania takich informacji Agencji. Agencja może ze swojej strony ustanowić silne powiązania z głównymi zorganizowanymi giełdami. |
| --- | --- |

(18)

Skuteczne monitorowanie rynku wymaga regularnego i terminowego dostępu do danych na temat transakcji, a także dostępu do strukturalnych danych dotyczących zdolności i wykorzystania instalacji służących produkcji, magazynowaniu lub przesyłowi energii elektrycznej lub gazu ziemnego lub zużywających energię elektryczną lub gaz ziemny. Z tego względu należy zobowiązać uczestników rynku, w tym operatorów systemów przesyłowych, dostawców, przedsiębiorstwa handlowe, producentów, brokerów i dużych użytkowników, prowadzących obrót produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym, do przekazywania takich informacji Agencji. Agencja może ze swojej strony ustanowić silne powiązania z głównymi zorganizowanymi giełdami.

| (19) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania przepisów dotyczących gromadzenia danych należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (7). Obowiązki sprawozdawcze powinny być minimalne i nie powinny generować niepotrzebnych kosztów lub obciążeń administracyjnych dla uczestników rynku. Jednolite zasady sprawozdawczości powinny zatem zostać poddane analizie kosztów i korzyści ex ante, powinny prowadzić do unikania podwójnej sprawozdawczości oraz powinny uwzględniać zasady sprawozdawczości opracowane na podstawie innych stosownych przepisów. Ponadto niezbędne informacje lub ich części powinny być uzyskiwane od innych osób oraz z istniejących źródeł, tam, gdzie jest to możliwe. W przypadku gdy uczestnik rynku lub osoba trzecia działająca w jego imieniu, system zgłaszania transakcji, rynek zorganizowany, system kojarzenia zleceń lub inna osoba zajmująca się zawodowo pośredniczeniem w zawieraniu transakcji wypełnili swoje obowiązki sprawozdawcze wobec właściwego organu zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (8) lub zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami unijnymi dotyczącymi obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji, należy uznać, że wypełnili oni również obowiązki sprawozdawcze na podstawie niniejszego rozporządzenia, ale tylko w zakresie, w jakim przedstawione zostały wszystkie informacje wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(19)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania przepisów dotyczących gromadzenia danych należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (7). Obowiązki sprawozdawcze powinny być minimalne i nie powinny generować niepotrzebnych kosztów lub obciążeń administracyjnych dla uczestników rynku. Jednolite zasady sprawozdawczości powinny zatem zostać poddane analizie kosztów i korzyści ex ante, powinny prowadzić do unikania podwójnej sprawozdawczości oraz powinny uwzględniać zasady sprawozdawczości opracowane na podstawie innych stosownych przepisów. Ponadto niezbędne informacje lub ich części powinny być uzyskiwane od innych osób oraz z istniejących źródeł, tam, gdzie jest to możliwe. W przypadku gdy uczestnik rynku lub osoba trzecia działająca w jego imieniu, system zgłaszania transakcji, rynek zorganizowany, system kojarzenia zleceń lub inna osoba zajmująca się zawodowo pośredniczeniem w zawieraniu transakcji wypełnili swoje obowiązki sprawozdawcze wobec właściwego organu zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (8) lub zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami unijnymi dotyczącymi obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji, należy uznać, że wypełnili oni również obowiązki sprawozdawcze na podstawie niniejszego rozporządzenia, ale tylko w zakresie, w jakim przedstawione zostały wszystkie informacje wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia.

| (20) | Ważne jest, aby Komisja i Agencja ściśle współpracowały we wprowadzaniu w życie niniejszego rozporządzenia oraz odpowiednio konsultowały się z europejskimi sieciami operatorów systemów przesyłowych energii elektrycznej i gazu oraz Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (9), krajowymi organami regulacyjnymi, właściwymi organami finansowymi i innymi organami państw członkowskich, takimi jak krajowe organy ds. konkurencji, oraz z zainteresowanymi podmiotami, takimi jak zorganizowane giełdy (na przykład giełdy energii) i uczestnicy rynku. |
| --- | --- |

(20)

Ważne jest, aby Komisja i Agencja ściśle współpracowały we wprowadzaniu w życie niniejszego rozporządzenia oraz odpowiednio konsultowały się z europejskimi sieciami operatorów systemów przesyłowych energii elektrycznej i gazu oraz Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (9), krajowymi organami regulacyjnymi, właściwymi organami finansowymi i innymi organami państw członkowskich, takimi jak krajowe organy ds. konkurencji, oraz z zainteresowanymi podmiotami, takimi jak zorganizowane giełdy (na przykład giełdy energii) i uczestnicy rynku.

| (21) | W celu zwiększenia ogólnej przejrzystości i integralności hurtowych rynków energii należy stworzyć europejski rejestr uczestników rynku, oparty na rejestrach krajowych. Rok po utworzeniu tego rejestru Komisja we współpracy z Agencją – zgodnie ze sprawozdaniami Agencji przedstawianymi Komisji – oraz we współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi powinna ocenić funkcjonowanie i przydatność europejskiego rejestru uczestników rynku. Jeżeli w oparciu o tę ocenę uznane zostanie to za właściwe, Komisja powinna rozważyć przedstawienie kolejnych instrumentów służących zwiększeniu ogólnej przejrzystości i integralności hurtowych rynków energii i zapewniających uczestnikom ryku równe szanse na szczeblu całej Unii. |
| --- | --- |

(21)

W celu zwiększenia ogólnej przejrzystości i integralności hurtowych rynków energii należy stworzyć europejski rejestr uczestników rynku, oparty na rejestrach krajowych. Rok po utworzeniu tego rejestru Komisja we współpracy z Agencją – zgodnie ze sprawozdaniami Agencji przedstawianymi Komisji – oraz we współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi powinna ocenić funkcjonowanie i przydatność europejskiego rejestru uczestników rynku. Jeżeli w oparciu o tę ocenę uznane zostanie to za właściwe, Komisja powinna rozważyć przedstawienie kolejnych instrumentów służących zwiększeniu ogólnej przejrzystości i integralności hurtowych rynków energii i zapewniających uczestnikom ryku równe szanse na szczeblu całej Unii.

| (22) | W celu usprawnienia skutecznego monitorowania wszystkich aspektów obrotu produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym Agencja powinna stworzyć mechanizmy umożliwiające udzielanie innym stosownym organom, a w szczególności EUNGiPW, krajowym organom regulacyjnym, właściwym organom finansowym państw członkowskich, krajowym organom ds. konkurencji oraz innym stosownym organom, dostępu do informacji na temat transakcji na hurtowym rynku energii, które otrzymuje Agencja. |
| --- | --- |

(22)

W celu usprawnienia skutecznego monitorowania wszystkich aspektów obrotu produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym Agencja powinna stworzyć mechanizmy umożliwiające udzielanie innym stosownym organom, a w szczególności EUNGiPW, krajowym organom regulacyjnym, właściwym organom finansowym państw członkowskich, krajowym organom ds. konkurencji oraz innym stosownym organom, dostępu do informacji na temat transakcji na hurtowym rynku energii, które otrzymuje Agencja.

| (23) | Agencja powinna zapewnić bezpieczeństwo operacyjne i ochronę danych, które otrzymuje, zapobiegać nieupoważnionemu dostępowi do informacji będących w jej posiadaniu oraz stworzyć procedury mające na celu zapewnienie, aby gromadzone przez nią dane nie były niewłaściwie wykorzystywane przez osoby posiadające uprawniony dostęp do tych danych. Agencja powinna również upewnić się, że organy mające dostęp do danych znajdujących się w posiadaniu Agencji będą w stanie utrzymać równie wysoki poziom bezpieczeństwa oraz że są one związane odpowiednimi umowami o zachowaniu poufności. Należy w związku z tym zapewnić również bezpieczeństwo operacyjne systemów informatycznych wykorzystywanych do przetwarzania i przesyłania danych. Agencję należy zachęcić do ścisłej współpracy z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) przy tworzeniu systemu informatycznego, który zapewni najwyższy możliwy poziom poufności danych. Zasady te powinny mieć również zastosowanie do innych organów, które są uprawnione do dostępu do tych danych na użytek niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(23)

Agencja powinna zapewnić bezpieczeństwo operacyjne i ochronę danych, które otrzymuje, zapobiegać nieupoważnionemu dostępowi do informacji będących w jej posiadaniu oraz stworzyć procedury mające na celu zapewnienie, aby gromadzone przez nią dane nie były niewłaściwie wykorzystywane przez osoby posiadające uprawniony dostęp do tych danych. Agencja powinna również upewnić się, że organy mające dostęp do danych znajdujących się w posiadaniu Agencji będą w stanie utrzymać równie wysoki poziom bezpieczeństwa oraz że są one związane odpowiednimi umowami o zachowaniu poufności. Należy w związku z tym zapewnić również bezpieczeństwo operacyjne systemów informatycznych wykorzystywanych do przetwarzania i przesyłania danych. Agencję należy zachęcić do ścisłej współpracy z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) przy tworzeniu systemu informatycznego, który zapewni najwyższy możliwy poziom poufności danych. Zasady te powinny mieć również zastosowanie do innych organów, które są uprawnione do dostępu do tych danych na użytek niniejszego rozporządzenia.

| (24) | Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, o czym mowa w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, oraz tradycjami konstytucyjnymi państw członkowskich, i powinno być stosowane zgodnie z prawem wolności wypowiedzi i informacji uznanym w art. 11 Karty. |
| --- | --- |

(24)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, o czym mowa w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, oraz tradycjami konstytucyjnymi państw członkowskich, i powinno być stosowane zgodnie z prawem wolności wypowiedzi i informacji uznanym w art. 11 Karty.

| (25) | W przypadku gdy informacje nie stanowią lub przestały stanowić informacje wrażliwe z punktu widzenia handlu lub bezpieczeństwa, Agencja powinna mieć możliwość udostępniania tych informacji uczestnikom rynku oraz szerszej opinii publicznej, aby przyczynić się do zwiększenia wiedzy o rynku. Taka przejrzystość pomoże budować zaufanie do rynku oraz przyspieszy rozwój wiedzy na temat funkcjonowania hurtowych rynków energii. Agencja powinna określić i podać do publicznej wiadomości zasady, na jakich będzie udostępniać te informacje w sposób sprawiedliwy i przejrzysty. |
| --- | --- |

(25)

W przypadku gdy informacje nie stanowią lub przestały stanowić informacje wrażliwe z punktu widzenia handlu lub bezpieczeństwa, Agencja powinna mieć możliwość udostępniania tych informacji uczestnikom rynku oraz szerszej opinii publicznej, aby przyczynić się do zwiększenia wiedzy o rynku. Taka przejrzystość pomoże budować zaufanie do rynku oraz przyspieszy rozwój wiedzy na temat funkcjonowania hurtowych rynków energii. Agencja powinna określić i podać do publicznej wiadomości zasady, na jakich będzie udostępniać te informacje w sposób sprawiedliwy i przejrzysty.

| (26) | Krajowe organy regulacyjne powinny być odpowiedzialne za zapewnienie egzekwowania niniejszego rozporządzenia w państwach członkowskich. W tym celu powinny one posiadać niezbędne uprawnienia dochodzeniowe umożliwiające im skuteczną realizację tego zadania. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z prawem krajowym i mogą podlegać odpowiedniemu nadzorowi. |
| --- | --- |

(26)

Krajowe organy regulacyjne powinny być odpowiedzialne za zapewnienie egzekwowania niniejszego rozporządzenia w państwach członkowskich. W tym celu powinny one posiadać niezbędne uprawnienia dochodzeniowe umożliwiające im skuteczną realizację tego zadania. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z prawem krajowym i mogą podlegać odpowiedniemu nadzorowi.

| (27) | Agencja powinna zapewnić, aby niniejsze rozporządzenie było stosowane w sposób skoordynowany w całej Unii, spójny ze stosowaniem dyrektywy 2003/6/WE. W tym celu Agencja powinna, w stosownych przypadkach, opublikować niewiążące wytyczne dotyczące stosowania definicji określonych w niniejszym rozporządzeniu. Wytyczne te powinny między innymi poruszać zagadnienie dopuszczalnych praktyk rynkowych. Ponadto, ponieważ nadużycia na hurtowym rynku energii mają często wpływ na więcej niż jedno państwo członkowskie, Agencja powinna odgrywać ważną rolę w zapewnianiu, aby dochodzenia prowadzono w skuteczny i spójny sposób. W tym celu Agencja powinna mieć możliwość żądania współpracy i koordynowania działalności grup dochodzeniowych składających się z przedstawicieli zainteresowanych krajowych organów regulacyjnych oraz, w stosownych przypadkach, innych organów, w tym krajowych organów ds. konkurencji. |
| --- | --- |

(27)

Agencja powinna zapewnić, aby niniejsze rozporządzenie było stosowane w sposób skoordynowany w całej Unii, spójny ze stosowaniem dyrektywy 2003/6/WE. W tym celu Agencja powinna, w stosownych przypadkach, opublikować niewiążące wytyczne dotyczące stosowania definicji określonych w niniejszym rozporządzeniu. Wytyczne te powinny między innymi poruszać zagadnienie dopuszczalnych praktyk rynkowych. Ponadto, ponieważ nadużycia na hurtowym rynku energii mają często wpływ na więcej niż jedno państwo członkowskie, Agencja powinna odgrywać ważną rolę w zapewnianiu, aby dochodzenia prowadzono w skuteczny i spójny sposób. W tym celu Agencja powinna mieć możliwość żądania współpracy i koordynowania działalności grup dochodzeniowych składających się z przedstawicieli zainteresowanych krajowych organów regulacyjnych oraz, w stosownych przypadkach, innych organów, w tym krajowych organów ds. konkurencji.

| (28) | Agencja powinna posiadać odpowiednie zasoby finansowe i ludzkie, aby właściwie wykonywać dodatkowe zadania powierzone jej na mocy niniejszego rozporządzenia. W tym celu zadania te powinny zostać należycie uwzględnione w procedurze ustalania, realizacji i kontroli jej budżetu, określonej w art. 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 713/2009. Władza budżetowa powinna zapewnić przestrzeganie najwyższych standardów skuteczności. |
| --- | --- |

(28)

Agencja powinna posiadać odpowiednie zasoby finansowe i ludzkie, aby właściwie wykonywać dodatkowe zadania powierzone jej na mocy niniejszego rozporządzenia. W tym celu zadania te powinny zostać należycie uwzględnione w procedurze ustalania, realizacji i kontroli jej budżetu, określonej w art. 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 713/2009. Władza budżetowa powinna zapewnić przestrzeganie najwyższych standardów skuteczności.

| (29) | Krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, krajowe organy ds. konkurencji, powinny ze sobą współpracować w celu zapewnienia skoordynowanego podejścia do zwalczania nadużyć na hurtowych rynkach energii obejmujących zarówno rynki towarowe, jak i rynki instrumentów pochodnych. Współpraca ta powinna obejmować wymianę informacji dotyczących podejrzeń, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które mogą stanowić naruszenie niniejszego rozporządzenia, dyrektywy 2003/6/WE lub prawa konkurencji. Ponadto współpraca ta powinna przyczyniać się do spójnego i konsekwentnego podejścia do dochodzeń i postępowań sądowych. |
| --- | --- |

(29)

Krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, krajowe organy ds. konkurencji, powinny ze sobą współpracować w celu zapewnienia skoordynowanego podejścia do zwalczania nadużyć na hurtowych rynkach energii obejmujących zarówno rynki towarowe, jak i rynki instrumentów pochodnych. Współpraca ta powinna obejmować wymianę informacji dotyczących podejrzeń, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które mogą stanowić naruszenie niniejszego rozporządzenia, dyrektywy 2003/6/WE lub prawa konkurencji. Ponadto współpraca ta powinna przyczyniać się do spójnego i konsekwentnego podejścia do dochodzeń i postępowań sądowych.

| (30) | Ważne jest, aby osoby otrzymujące informacje poufne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem podlegały obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej. Agencja, krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich oraz krajowe organy ds. konkurencji powinny zapewniać poufność, integralność i ochronę informacji, które otrzymują. |
| --- | --- |

(30)

Ważne jest, aby osoby otrzymujące informacje poufne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem podlegały obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej. Agencja, krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich oraz krajowe organy ds. konkurencji powinny zapewniać poufność, integralność i ochronę informacji, które otrzymują.

| (31) | Ważne jest, aby sankcje za naruszenie niniejszego rozporządzenia były proporcjonalne, skuteczne i odstraszające oraz aby odzwierciedlały wagę naruszeń, szkodę wyrządzoną konsumentom oraz potencjalne korzyści osiągnięte w wyniku obrotu prowadzonego w oparciu o informacje wewnętrzne i manipulację na rynku. Sankcje te powinny być stosowane zgodnie z prawem krajowym. Uznając wzajemne oddziaływanie obrotu instrumentami pochodnymi związanymi z energią elektryczną i gazem ziemnym oraz obrotu samą energią elektryczną i gazem ziemnym, sankcje za naruszenie niniejszego rozporządzenia powinny być zbieżne z sankcjami przyjętymi przez państwa członkowskie w ramach wdrażania dyrektywy 2003/6/WE. Uwzględniając konsultacje dotyczące komunikatu Komisji z dnia 12 grudnia 2010 r. zatytułowanego „Wzmocnienie systemów sankcji w branży usług finansowych”, Komisja powinna rozważyć przedłożenie wniosków mających na celu harmonizację minimalnych standardów w zakresie systemów sankcji w państwach członkowskich w odpowiednich ramach czasowych. Niniejsze rozporządzenie nie wpływa ani na krajowe przepisy dotyczące środków dowodowych, ani na obowiązki krajowych organów regulacyjnych i sądów państw członkowskich odnoszące się do ustalenia stosownych okoliczności sprawy, pod warunkiem że przepisy te i obowiązki są zgodne z zasadami ogólnymi prawa Unii. |
| --- | --- |

(31)

Ważne jest, aby sankcje za naruszenie niniejszego rozporządzenia były proporcjonalne, skuteczne i odstraszające oraz aby odzwierciedlały wagę naruszeń, szkodę wyrządzoną konsumentom oraz potencjalne korzyści osiągnięte w wyniku obrotu prowadzonego w oparciu o informacje wewnętrzne i manipulację na rynku. Sankcje te powinny być stosowane zgodnie z prawem krajowym. Uznając wzajemne oddziaływanie obrotu instrumentami pochodnymi związanymi z energią elektryczną i gazem ziemnym oraz obrotu samą energią elektryczną i gazem ziemnym, sankcje za naruszenie niniejszego rozporządzenia powinny być zbieżne z sankcjami przyjętymi przez państwa członkowskie w ramach wdrażania dyrektywy 2003/6/WE. Uwzględniając konsultacje dotyczące komunikatu Komisji z dnia 12 grudnia 2010 r. zatytułowanego „Wzmocnienie systemów sankcji w branży usług finansowych”, Komisja powinna rozważyć przedłożenie wniosków mających na celu harmonizację minimalnych standardów w zakresie systemów sankcji w państwach członkowskich w odpowiednich ramach czasowych. Niniejsze rozporządzenie nie wpływa ani na krajowe przepisy dotyczące środków dowodowych, ani na obowiązki krajowych organów regulacyjnych i sądów państw członkowskich odnoszące się do ustalenia stosownych okoliczności sprawy, pod warunkiem że przepisy te i obowiązki są zgodne z zasadami ogólnymi prawa Unii.

| (32) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie zharmonizowanych ram w celu zapewnienia przejrzystości i integralności hurtowych rynków energii, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzanie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, |
| --- | --- |

(32)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie zharmonizowanych ram w celu zapewnienia przejrzystości i integralności hurtowych rynków energii, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzanie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot, zakres stosowania i związek z innymi przepisami Unii

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy zakazujące stanowiących nadużycia praktyk wpływających na hurtowe rynki energii, które są spójne z przepisami mającymi zastosowanie do rynków finansowych oraz z właściwym funkcjonowaniem tych hurtowych rynków energii, przy jednoczesnym uwzględnieniu ich specyfiki. Niniejsze rozporządzenie przewiduje monitorowanie hurtowych rynków energii przez Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki („Agencję”) w ścisłej współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi i z uwzględnieniem wzajemnych oddziaływań między systemem handlu uprawnieniami do emisji a hurtowymi rynkami energii.

2.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do obrotu produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym. Art. 3 i 5 niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, które są instrumentami finansowymi i do których stosuje się art. 9 dyrektywy 2003/6/WE. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla dyrektyw 2003/6/WE i 2004/39/WE, a także dla stosowania europejskiego prawa konkurencji w odniesieniu do praktyk objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.

3.   Agencja, krajowe organy regulacyjne, EUNGiPW, właściwe organy finansowe państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, krajowe organy ds. konkurencji współpracują ze sobą w celu zapewnienia stosowania skoordynowanego podejścia do egzekwowania stosownych przepisów, w przypadku gdy działania dotyczą jednego lub większej liczby instrumentów finansowych, do których stosuje się art. 9 dyrektywy 2003/6/WE, a także jednego lub większej liczby produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, do których stosuje się art. 3, 4 i 5 niniejszego rozporządzenia.

4.   Rada administracyjna Agencji zapewnia, aby Agencja wykonywała zadania powierzone jej na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i z rozporządzeniem (WE) nr 713/2009.

5.   Dyrektor Agencji konsultuje się z radą organów regulacyjnych Agencji w sprawie wszystkich aspektów wdrażania niniejszego rozporządzenia oraz należycie uwzględnia jej porady i opinie.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „informacja wewnętrzna” oznacza informację o szczegółowym charakterze, która nie została podana do publicznej wiadomości, która dotyczy – bezpośrednio lub pośrednio – jednego lub większej liczby produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym i która, jeżeli zostałaby podana do wiadomości publicznej, mogłaby znacząco wpłynąć na ceny tych produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym.
  Na użytek niniejszej definicji „informacja” oznacza:






  a) | informację, co do której istnieje wymóg podania do publicznej wiadomości zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009, w tym również z wytycznymi i kodeksami sieci przyjętymi na podstawie tych rozporządzeń; |
| --- | --- | --- |

1)

„informacja wewnętrzna” oznacza informację o szczegółowym charakterze, która nie została podana do publicznej wiadomości, która dotyczy – bezpośrednio lub pośrednio – jednego lub większej liczby produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym i która, jeżeli zostałaby podana do wiadomości publicznej, mogłaby znacząco wpłynąć na ceny tych produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym.

Na użytek niniejszej definicji „informacja” oznacza:

a)

informację, co do której istnieje wymóg podania do publicznej wiadomości zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009, w tym również z wytycznymi i kodeksami sieci przyjętymi na podstawie tych rozporządzeń;

| b) | informację dotyczącą zdolności i wykorzystania instalacji służących produkcji, magazynowaniu lub przesyłowi energii elektrycznej lub gazu ziemnego lub zużywających energię elektryczną lub gaz ziemny, lub informację dotyczącą zdolności i wykorzystania instalacji skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym również planowanej i nieplanowanej niedostępności tych instalacji; |
| --- | --- |

b)

informację dotyczącą zdolności i wykorzystania instalacji służących produkcji, magazynowaniu lub przesyłowi energii elektrycznej lub gazu ziemnego lub zużywających energię elektryczną lub gaz ziemny, lub informację dotyczącą zdolności i wykorzystania instalacji skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym również planowanej i nieplanowanej niedostępności tych instalacji;

| c) | informację, co do której istnieje wymóg ujawnienia zgodnie z przepisami ustawowymi lub regulacyjnymi na szczeblu unijnym lub krajowym, z zasadami rynkowymi oraz umowami lub zwyczajami obowiązującymi na danym hurtowym rynku energii, w zakresie, w jakim taka informacja mogłaby znacząco wpłynąć na ceny produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym; oraz |
| --- | --- |

c)

informację, co do której istnieje wymóg ujawnienia zgodnie z przepisami ustawowymi lub regulacyjnymi na szczeblu unijnym lub krajowym, z zasadami rynkowymi oraz umowami lub zwyczajami obowiązującymi na danym hurtowym rynku energii, w zakresie, w jakim taka informacja mogłaby znacząco wpłynąć na ceny produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym; oraz

| d) | inną informację, na której rozsądny uczestnik rynku mógłby częściowo oprzeć swoją decyzję o zawarciu transakcji lub złożeniu zlecenia dotyczących takiego produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym. |
| --- | --- |

d)

inną informację, na której rozsądny uczestnik rynku mógłby częściowo oprzeć swoją decyzję o zawarciu transakcji lub złożeniu zlecenia dotyczących takiego produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym.

Uznaje się, że informacja ma szczegółowy charakter, jeśli wskazuje na zbiór istniejących okoliczności lub okoliczności, których zaistnienia w uzasadniony sposób można się spodziewać, lub na wydarzenie, które wystąpiło lub którego wystąpienia można w uzasadniony sposób się spodziewać, a także jeśli jest ona wystarczająco konkretna, aby umożliwić wyciągnięcie wniosku dotyczącego możliwego wpływu tego zbioru okoliczności lub wydarzenia na ceny produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym;

| 2) | „manipulacja na rynku” oznacza:






  a) | zawieranie jakiejkolwiek transakcji lub składanie jakiegokolwiek zlecenia dotyczących produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym:






  (i) | które generują lub mogłyby generować fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

„manipulacja na rynku” oznacza:

a)

zawieranie jakiejkolwiek transakcji lub składanie jakiegokolwiek zlecenia dotyczących produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym:

(i)

które generują lub mogłyby generować fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny;

| (ii) | poprzez którą to transakcję lub zlecenie osoba lub osoby działające w porozumieniu kształtują lub próbują kształtować cenę jednego lub kilku produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym na sztucznym poziomie, chyba że osoba zawierająca taką transakcję lub składająca takie zlecenie wykaże, że przyczyny jej działania są zgodne z prawem, a taka transakcja lub takie zlecenie są zgodne z praktykami rynkowymi przyjętymi na danym hurtowym rynku energii; lub |
| --- | --- |

(ii)

poprzez którą to transakcję lub zlecenie osoba lub osoby działające w porozumieniu kształtują lub próbują kształtować cenę jednego lub kilku produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym na sztucznym poziomie, chyba że osoba zawierająca taką transakcję lub składająca takie zlecenie wykaże, że przyczyny jej działania są zgodne z prawem, a taka transakcja lub takie zlecenie są zgodne z praktykami rynkowymi przyjętymi na danym hurtowym rynku energii; lub

| (iii) | które stosują lub próbują stosować fikcyjne mechanizmy lub wszelkie inne formy oszustwa lub podstępu, które generują lub mogłyby generować fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny; |
| --- | --- |

(iii)

które stosują lub próbują stosować fikcyjne mechanizmy lub wszelkie inne formy oszustwa lub podstępu, które generują lub mogłyby generować fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny;

lub

| b) | rozpowszechnianie poprzez media, w tym Internet, lub wszelkimi innymi sposobami informacji, która generuje lub mogłaby generować fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny, w tym rozpowszechnianie plotek oraz fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji, jeżeli osoba je rozpowszechniająca wiedziała lub powinna była wiedzieć, że informacja ta jest fałszywa lub wprowadza w błąd.
  Gdy informacja jest rozpowszechniana w ramach działalności dziennikarskiej lub ekspresji artystycznej, takie rozpowszechnianie informacji ocenia się, uwzględniając przepisy regulujące wolność prasy i wolność słowa w innych mediach, chyba że:






  (i) | osoby te osiągają – bezpośrednio lub pośrednio – korzyści lub zyski z rozpowszechniania danej informacji; lub |
| --- | --- | --- |

b)

rozpowszechnianie poprzez media, w tym Internet, lub wszelkimi innymi sposobami informacji, która generuje lub mogłaby generować fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny, w tym rozpowszechnianie plotek oraz fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji, jeżeli osoba je rozpowszechniająca wiedziała lub powinna była wiedzieć, że informacja ta jest fałszywa lub wprowadza w błąd.

Gdy informacja jest rozpowszechniana w ramach działalności dziennikarskiej lub ekspresji artystycznej, takie rozpowszechnianie informacji ocenia się, uwzględniając przepisy regulujące wolność prasy i wolność słowa w innych mediach, chyba że:

(i)

osoby te osiągają – bezpośrednio lub pośrednio – korzyści lub zyski z rozpowszechniania danej informacji; lub

| (ii) | ujawnienie lub rozpowszechnianie następuje z zamiarem wprowadzenia w błąd rynku w odniesieniu do podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny; |
| --- | --- |

(ii)

ujawnienie lub rozpowszechnianie następuje z zamiarem wprowadzenia w błąd rynku w odniesieniu do podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny;

| 3) | „próba manipulacji na rynku” oznacza:






  a) | zawieranie jakiejkolwiek transakcji, składanie jakiegokolwiek zamówienia lub podejmowanie wszelkich innych działań dotyczących produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym z zamiarem:






  (i) | wygenerowania fałszywych lub wprowadzających w błąd sygnałów dotyczących podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

„próba manipulacji na rynku” oznacza:

a)

zawieranie jakiejkolwiek transakcji, składanie jakiegokolwiek zamówienia lub podejmowanie wszelkich innych działań dotyczących produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym z zamiarem:

(i)

wygenerowania fałszywych lub wprowadzających w błąd sygnałów dotyczących podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny;

| (ii) | kształtowania ceny jednego lub kilku produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym na sztucznym poziomie, chyba że osoba zawierająca transakcje lub składająca zlecenia wykaże, że przyczyny jej działania są zgodne z prawem, a taka transakcja lub takie zlecenie są zgodne z praktykami rynkowymi przyjętymi na danym hurtowym rynku energii; lub |
| --- | --- |

(ii)

kształtowania ceny jednego lub kilku produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym na sztucznym poziomie, chyba że osoba zawierająca transakcje lub składająca zlecenia wykaże, że przyczyny jej działania są zgodne z prawem, a taka transakcja lub takie zlecenie są zgodne z praktykami rynkowymi przyjętymi na danym hurtowym rynku energii; lub

| (iii) | stosowania fikcyjnego mechanizmu lub innych form oszustwa lub podstępu, które generują lub mogłyby generować fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny; |
| --- | --- |

(iii)

stosowania fikcyjnego mechanizmu lub innych form oszustwa lub podstępu, które generują lub mogłyby generować fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny;

lub

| b) | rozpowszechnianie informacji za pośrednictwem mediów, w tym Internetu, lub innych środków z zamiarem wygenerowania fałszywych lub wprowadzających w błąd sygnałów dotyczących podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny; |
| --- | --- |

b)

rozpowszechnianie informacji za pośrednictwem mediów, w tym Internetu, lub innych środków z zamiarem wygenerowania fałszywych lub wprowadzających w błąd sygnałów dotyczących podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny;

| 4) | „produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym” oznaczają następujące umowy i instrumenty pochodne bez względu na miejsce i sposób prowadzonego nimi obrotu:






  a) | kontrakty na dostawę energii elektrycznej lub gazu ziemnego w przypadku gdy dostawa ma miejsce w Unii; |
| --- | --- | --- |

4)

„produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym” oznaczają następujące umowy i instrumenty pochodne bez względu na miejsce i sposób prowadzonego nimi obrotu:

a)

kontrakty na dostawę energii elektrycznej lub gazu ziemnego w przypadku gdy dostawa ma miejsce w Unii;

| b) | instrumenty pochodne dotyczące energii elektrycznej lub gazu ziemnego wytwarzanych, sprzedawanych lub dostarczanych w Unii; |
| --- | --- |

b)

instrumenty pochodne dotyczące energii elektrycznej lub gazu ziemnego wytwarzanych, sprzedawanych lub dostarczanych w Unii;

| c) | kontrakty dotyczące przesyłu energii elektrycznej lub gazu ziemnego w Unii; |
| --- | --- |

c)

kontrakty dotyczące przesyłu energii elektrycznej lub gazu ziemnego w Unii;

| d) | instrumenty pochodne dotyczące przesyłu energii elektrycznej lub gazu ziemnego w Unii. |
| --- | --- |

d)

instrumenty pochodne dotyczące przesyłu energii elektrycznej lub gazu ziemnego w Unii.

Kontrakty na dostawę i dystrybucję energii elektrycznej lub gazu ziemnego na potrzeby klientów końcowych nie stanowią produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym. Jednakże kontrakty dotyczące dostawy i dystrybucji energii elektrycznej lub gazu ziemnego do klientów końcowych o zdolności konsumpcji większej niż próg określony w pkt 5 akapit drugi są traktowane jako produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym;

| 5) | „zdolność konsumpcji” oznacza zużycie przez klienta końcowego energii elektrycznej albo gazu ziemnego przy wykorzystaniu przez niego swojej pełnej zdolności produkcyjnej. Obejmuje ono całe zużycie przez tego klienta jako pojedynczego podmiotu gospodarczego, w zakresie, w jakim zużycie ma miejsce na rynkach, na których ceny hurtowe są ze sobą wzajemnie powiązane.
  Na użytek niniejszej definicji nie jest uwzględniana zdolność konsumpcji w pojedynczych zakładach o zdolności konsumpcji mniejszej niż 600 GWh rocznie, kontrolowanych przez jeden podmiot gospodarczy, w zakresie, w jakim zakłady te nie wywierają wspólnego wpływu na ceny na hurtowym rynku energii, ponieważ są zlokalizowane na różnych właściwych rynkach geograficznych; |
| --- | --- |

5)

„zdolność konsumpcji” oznacza zużycie przez klienta końcowego energii elektrycznej albo gazu ziemnego przy wykorzystaniu przez niego swojej pełnej zdolności produkcyjnej. Obejmuje ono całe zużycie przez tego klienta jako pojedynczego podmiotu gospodarczego, w zakresie, w jakim zużycie ma miejsce na rynkach, na których ceny hurtowe są ze sobą wzajemnie powiązane.

Na użytek niniejszej definicji nie jest uwzględniana zdolność konsumpcji w pojedynczych zakładach o zdolności konsumpcji mniejszej niż 600 GWh rocznie, kontrolowanych przez jeden podmiot gospodarczy, w zakresie, w jakim zakłady te nie wywierają wspólnego wpływu na ceny na hurtowym rynku energii, ponieważ są zlokalizowane na różnych właściwych rynkach geograficznych;

| 6) | „hurtowy rynek energii elektrycznej” oznacza każdy rynek w obrębie Unii, na którym prowadzony jest obrót produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym; |
| --- | --- |

6)

„hurtowy rynek energii elektrycznej” oznacza każdy rynek w obrębie Unii, na którym prowadzony jest obrót produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym;

| 7) | „uczestnik rynku” oznacza każdą osobę, w tym operatorów systemów przesyłowych, która przeprowadza transakcje, obejmujące składanie zleceń, na co najmniej jednym hurtowym rynku energii; |
| --- | --- |

7)

„uczestnik rynku” oznacza każdą osobę, w tym operatorów systemów przesyłowych, która przeprowadza transakcje, obejmujące składanie zleceń, na co najmniej jednym hurtowym rynku energii;

| 8) | „osoba” oznacza osobę fizyczną lub prawną; |
| --- | --- |

8)

„osoba” oznacza osobę fizyczną lub prawną;

| 9) | „właściwy organ finansowy” oznacza właściwy organ wyznaczony zgodnie z procedurą określoną w art. 11 dyrektywy 2003/6/WE; |
| --- | --- |

9)

„właściwy organ finansowy” oznacza właściwy organ wyznaczony zgodnie z procedurą określoną w art. 11 dyrektywy 2003/6/WE;

| 10) | „krajowy organ regulacyjny” oznacza krajowy organ regulacyjny wyznaczony zgodnie z art. 35 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (10) lub art. 39 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (11); |
| --- | --- |

10)

„krajowy organ regulacyjny” oznacza krajowy organ regulacyjny wyznaczony zgodnie z art. 35 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (10) lub art. 39 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (11);

| 11) | „operator systemu przesyłowego” ma znaczenie określone w art. 2 pkt 4 dyrektywy 2009/72/WE i w art. 2 pkt 4 dyrektywy 2009/73/WE; |
| --- | --- |

11)

„operator systemu przesyłowego” ma znaczenie określone w art. 2 pkt 4 dyrektywy 2009/72/WE i w art. 2 pkt 4 dyrektywy 2009/73/WE;

| 12) | „jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu art. 1 i 2 siódmej dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. przyjętej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (12); |
| --- | --- |

12)

„jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu art. 1 i 2 siódmej dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. przyjętej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (12);

| 13) | „jednostka powiązana” oznacza przedsiębiorstwo zależne albo inną jednostkę, w której posiadane są udziały kapitałowe, albo jednostkę pozostającą z inną jednostką w związku w rozumieniu w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG; |
| --- | --- |

13)

„jednostka powiązana” oznacza przedsiębiorstwo zależne albo inną jednostkę, w której posiadane są udziały kapitałowe, albo jednostkę pozostającą z inną jednostką w związku w rozumieniu w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG;

| 14) | „dystrybucja gazu ziemnego” ma znaczenie określone w art. 2 pkt 5 dyrektywy 2009/73/WE; |
| --- | --- |

14)

„dystrybucja gazu ziemnego” ma znaczenie określone w art. 2 pkt 5 dyrektywy 2009/73/WE;

| 15) | „dystrybucja energii elektrycznej” ma znaczenie określone w art. 2 pkt 5 dyrektywy 2009/72/WE. |
| --- | --- |

15)

„dystrybucja energii elektrycznej” ma znaczenie określone w art. 2 pkt 5 dyrektywy 2009/72/WE.

Artykuł 3

Zakaz wykorzystywania informacji wewnętrznych

1.   Osobom posiadającym informację wewnętrzną dotyczącą produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym zakazuje się:

| a) | wykorzystywania takiej informacji poprzez nabywanie lub zbywanie lub próbę nabycia lub zbycia, na rachunek własny lub na rachunek osoby trzeciej, bezpośrednio lub pośrednio, produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, których informacja ta dotyczy; |
| --- | --- |

a)

wykorzystywania takiej informacji poprzez nabywanie lub zbywanie lub próbę nabycia lub zbycia, na rachunek własny lub na rachunek osoby trzeciej, bezpośrednio lub pośrednio, produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, których informacja ta dotyczy;

| b) | ujawniania takiej informacji jakiejkolwiek innej osobie, chyba że takie ujawnianie odbywa się w ramach standardowych czynności wykonywanych przez te osoby w ramach zatrudnienia, wykonywania swojego zawodu lub obowiązków; |
| --- | --- |

b)

ujawniania takiej informacji jakiejkolwiek innej osobie, chyba że takie ujawnianie odbywa się w ramach standardowych czynności wykonywanych przez te osoby w ramach zatrudnienia, wykonywania swojego zawodu lub obowiązków;

| c) | zalecania innej osobie, w oparciu o informację wewnętrzną, nabycia lub zbycia produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, do których odnosi się ta informacja, lub nakłaniania innej osoby, w oparciu o informację wewnętrzną, do nabycia lub zbycia takich produktów. |
| --- | --- |

c)

zalecania innej osobie, w oparciu o informację wewnętrzną, nabycia lub zbycia produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, do których odnosi się ta informacja, lub nakłaniania innej osoby, w oparciu o informację wewnętrzną, do nabycia lub zbycia takich produktów.

2.   Zakaz ustanowiony w ust. 1 ma zastosowanie do następujących osób będących w posiadaniu informacji wewnętrznej dotyczącej produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym:

| a) | członków organów administrujących, zarządczych lub nadzorczych przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

a)

członków organów administrujących, zarządczych lub nadzorczych przedsiębiorstwa;

| b) | osób posiadających udziały w kapitale przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

b)

osób posiadających udziały w kapitale przedsiębiorstwa;

| c) | osób posiadających dostęp do informacji z tytułu zatrudnienia, wykonywania swojego zawodu lub obowiązków; |
| --- | --- |

c)

osób posiadających dostęp do informacji z tytułu zatrudnienia, wykonywania swojego zawodu lub obowiązków;

| d) | osób, które uzyskały takie informacje w wyniku działania przestępczego; |
| --- | --- |

d)

osób, które uzyskały takie informacje w wyniku działania przestępczego;

| e) | osób, które wiedzą lub powinny wiedzieć, że dana informacja stanowi informację wewnętrzną. |
| --- | --- |

e)

osób, które wiedzą lub powinny wiedzieć, że dana informacja stanowi informację wewnętrzną.

3.   Ust. 1 lit. a) i c) niniejszego artykułu nie ma zastosowania do operatorów systemów przesyłowych nabywających energię elektryczną lub gaz ziemny w celu zapewnienia bezpiecznego i pewnego funkcjonowania systemu zgodnie ze swoimi obowiązkami na podstawie art. 12 lit. d) i e) dyrektywy 2009/72/WE lub art. 13 ust. 1 lit. a) i c) dyrektywy 2009/73/WE.

4.   Niniejszego artykułu nie stosuje się do:

| a) | transakcji przeprowadzanych w ramach wykonania zobowiązania, które stało się wymagalne, dotyczącego nabycia lub zbycia produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, w przypadku gdy zobowiązanie to wynika z umowy zawartej lub zamówienia złożonego zanim dana osoba weszła w posiadanie informacji wewnętrznej; |
| --- | --- |

a)

transakcji przeprowadzanych w ramach wykonania zobowiązania, które stało się wymagalne, dotyczącego nabycia lub zbycia produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, w przypadku gdy zobowiązanie to wynika z umowy zawartej lub zamówienia złożonego zanim dana osoba weszła w posiadanie informacji wewnętrznej;

| b) | transakcji przeprowadzanych przez producentów energii elektrycznej i gazu ziemnego, operatorów instalacji magazynowych gazu ziemnego lub operatorów instalacji do importu LNG wyłącznie w celu pokrycia bezpośrednich strat fizycznych wynikających z nieplanowych przestojów, w przypadku gdy niezawarcie takich transakcji spowodowałoby, że uczestnik rynku nie byłby w stanie wypełnić istniejących zobowiązań umownych lub gdy działanie takie podejmowane jest w porozumieniu z operatorem lub operatorami systemów przesyłowych, których to dotyczy, w celu zapewnienia bezpiecznego i pewnego funkcjonowania systemu. W takiej sytuacji stosowne informacje dotyczące transakcji przekazywane są Agencji i krajowemu organowi regulacyjnemu. Ten obowiązek sprawozdawczy pozostaje bez uszczerbku dla obowiązku określonego w art. 4 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

transakcji przeprowadzanych przez producentów energii elektrycznej i gazu ziemnego, operatorów instalacji magazynowych gazu ziemnego lub operatorów instalacji do importu LNG wyłącznie w celu pokrycia bezpośrednich strat fizycznych wynikających z nieplanowych przestojów, w przypadku gdy niezawarcie takich transakcji spowodowałoby, że uczestnik rynku nie byłby w stanie wypełnić istniejących zobowiązań umownych lub gdy działanie takie podejmowane jest w porozumieniu z operatorem lub operatorami systemów przesyłowych, których to dotyczy, w celu zapewnienia bezpiecznego i pewnego funkcjonowania systemu. W takiej sytuacji stosowne informacje dotyczące transakcji przekazywane są Agencji i krajowemu organowi regulacyjnemu. Ten obowiązek sprawozdawczy pozostaje bez uszczerbku dla obowiązku określonego w art. 4 ust. 1;

| c) | uczestników rynku działających według krajowych przepisów obowiązujących w sytuacji wyjątkowej, w przypadku interwencji organów krajowych mającej na celu zapewnienie dostaw energii elektrycznej lub gazu ziemnego i zawieszenia mechanizmów rynkowych w danym państwie członkowskim lub jego części. W takim przypadku organ właściwy do sporządzania planów awaryjnych zapewnia podanie informacji do wiadomości publicznej zgodnie z art. 4. |
| --- | --- |

c)

uczestników rynku działających według krajowych przepisów obowiązujących w sytuacji wyjątkowej, w przypadku interwencji organów krajowych mającej na celu zapewnienie dostaw energii elektrycznej lub gazu ziemnego i zawieszenia mechanizmów rynkowych w danym państwie członkowskim lub jego części. W takim przypadku organ właściwy do sporządzania planów awaryjnych zapewnia podanie informacji do wiadomości publicznej zgodnie z art. 4.

5.   W przypadku gdy osoba będąca w posiadaniu informacji wewnętrznej dotyczącej produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym jest osobą prawną, zakazy ustanowione w ust. 1 stosuje się również do osób fizycznych, które biorą udział w podejmowaniu decyzji o przeprowadzeniu transakcji na rachunek danej osoby prawnej.

6.   Gdy informacje są rozpowszechnianie w ramach działalności dziennikarskiej lub ekspresji artystycznej, takie rozpowszechnianie informacji ocenia się, uwzględniając przepisy dotyczące wolności prasy i wolności słowa w innych mediach, chyba że:

| a) | osoby te osiągają – bezpośrednio lub pośrednio – korzyści lub zyski z rozpowszechniania danych informacji; lub |
| --- | --- |

a)

osoby te osiągają – bezpośrednio lub pośrednio – korzyści lub zyski z rozpowszechniania danych informacji; lub

| b) | ujawnienie lub rozpowszechnianie informacji następuje z zamiarem wprowadzenia w błąd rynku w odniesieniu do podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny. |
| --- | --- |

b)

ujawnienie lub rozpowszechnianie informacji następuje z zamiarem wprowadzenia w błąd rynku w odniesieniu do podaży produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, popytu na takie produkty lub ich ceny.

Artykuł 4

Obowiązek podawania informacji wewnętrznej do wiadomości publicznej

1.   Uczestnicy rynku skutecznie i w odpowiednim czasie podają do publicznej wiadomości posiadane przez nich informacje wewnętrzne dotyczące przedsiębiorstwa lub instalacji, których dany uczestnik rynku lub jego jednostka dominująca, lub jednostka powiązana jest właścicielem lub które kontroluje lub w stosunku do których dany uczestnik rynku lub taka jednostka odpowiada za kwestie operacyjne w całości lub w części. Takie ujawnienie obejmuje informacje dotyczące zdolności i wykorzystania instalacji służących produkcji, magazynowaniu przesyłowi energii elektrycznej lub gazu ziemnego lub zużywających energię elektryczną lub gaz ziemny bądź informacje dotyczące zdolności i wykorzystania instalacji skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym dotyczące planowanej i nieplanowanej niedostępności tych instalacji.

2.   Uczestnik rynku może, na własną odpowiedzialność, w drodze wyjątku opóźnić podanie informacji wewnętrznej do wiadomości publicznej, aby nie naruszyć swych uzasadnionych interesów, pod warunkiem że takie opóźnienie prawdopodobnie nie wprowadzi w błąd opinii publicznej i pod warunkiem że jest on w stanie zapewnić poufność tej informacji oraz nie podejmuje w oparciu o tę informację decyzji dotyczących obrotu produktami energetycznymi sprzedawanymi w obrocie hurtowym. W takim przypadku uczestnik rynku niezwłocznie przekazuje tę informację wraz z uzasadnieniem opóźnienia podania jej do wiadomości publicznej Agencji oraz odpowiedniemu krajowemu organowi regulacyjnemu, z uwzględnieniem art. 8 ust. 5.

3.   W każdym przypadku, gdy uczestnik rynku lub osoba przez niego zatrudniona bądź działająca w jego imieniu ujawnia informację wewnętrzną dotyczącą produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym w ramach normalnych czynności wykonywanych przez tę osobę w ramach zatrudnienia, wykonywania swojego zawodu lub obowiązków, jak określono w art. 3 ust. 1 lit. b), ten uczestnik rynku lub ta osoba zapewnia równoczesne, kompletne i skuteczne podanie tej informacji do wiadomości publicznej. W przypadku niezamierzonego ujawnienia uczestnik rynku zapewnia całkowite i skuteczne podanie informacji do wiadomości publicznej możliwie najszybciej po jej niezamierzonym ujawnieniu. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania, w przypadku gdy osoba otrzymująca informację jest zobowiązana do zachowania jej poufności, bez względu na to, czy taki obowiązek wynika z przepisów ustawowych, wykonawczych, postanowień umowy lub statutu spółki, lub ze zobowiązań umownych.

4.   Publikacja informacji wewnętrznej, w tym informacji w formie zagregowanej, polega na jej jednoczesnym, kompletnym i skutecznym podaniu do wiadomości publicznej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 lub rozporządzeniem (WE) nr 715/2009, lub wytycznymi i kodeksami sieci przyjętymi na podstawie tych rozporządzeń.

5.   Jeżeli operator systemu przesyłowego został zwolniony z obowiązku podawania niektórych danych do wiadomości publicznej na podstawie rozporządzeń (WE) nr 714/2009 lub rozporządzenia (WE) nr 715/2009, operator ten jest tym samym zwolniony z obowiązku określonego w ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do tych danych.

6.   Ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla obowiązków uczestników rynku wynikających z dyrektyw 2009/72/WE i 2009/73/WE, rozporządzeń (WE) nr 714/2009 oraz (WE) nr 715/2009, w tym wytycznych i kodeksów sieci przyjętych na podstawie tych dyrektyw i rozporządzeń, w szczególności w odniesieniu do terminu i sposobu podania informacji do wiadomości publicznej.

7.   Ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla prawa uczestników rynku do opóźnienia ujawnienia szczególnie chronionych informacji dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej określonych w art. 2 lit. d) dyrektywy Rady 2008/114/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie rozpoznawania i wyznaczania europejskiej infrastruktury krytycznej oraz oceny potrzeb w zakresie poprawy jej ochrony (13), jeżeli informacje te zostały opatrzone klauzulą tajności w ich państwie.

Artykuł 5

Zakaz manipulacji na rynku

Zabrania się dokonywania lub usiłowania manipulacji na hurtowych rynkach energii.

Artykuł 6

Techniczna aktualizacja definicji informacji wewnętrznej i manipulacji na rynku

1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 20 w celu:

| a) | harmonizacji definicji określonych w art. 2 pkt 1, 2, 3 i 5, w celu zapewnienia spójności z innymi odpowiednimi przepisami Unii w obszarze usług finansowych i energii; oraz |
| --- | --- |

a)

harmonizacji definicji określonych w art. 2 pkt 1, 2, 3 i 5, w celu zapewnienia spójności z innymi odpowiednimi przepisami Unii w obszarze usług finansowych i energii; oraz

| b) | aktualizacji tych definicji w wyłącznym celu uwzględnienia przyszłej sytuacji na hurtowych rynkach energii. |
| --- | --- |

b)

aktualizacji tych definicji w wyłącznym celu uwzględnienia przyszłej sytuacji na hurtowych rynkach energii.

2.   Akty delegowane, o których mowa w ust. 1, uwzględniają co najmniej:

| a) | specyfikę funkcjonowania hurtowych rynków energii, w tym szczególne cechy rynku energii elektrycznej i gazu, oraz wzajemne oddziaływanie rynków towarowych i rynków instrumentów pochodnych; |
| --- | --- |

a)

specyfikę funkcjonowania hurtowych rynków energii, w tym szczególne cechy rynku energii elektrycznej i gazu, oraz wzajemne oddziaływanie rynków towarowych i rynków instrumentów pochodnych;

| b) | możliwość manipulacji obejmującej kilka państw, między rynkiem energii elektrycznej i rynkiem gazu oraz na rynkach towarowych i rynkach instrumentów pochodnych; |
| --- | --- |

b)

możliwość manipulacji obejmującej kilka państw, między rynkiem energii elektrycznej i rynkiem gazu oraz na rynkach towarowych i rynkach instrumentów pochodnych;

| c) | potencjalny wpływ faktycznej lub planowanej wielkości produkcji, zużycia, wykorzystania zdolności przesyłowych lub wykorzystania pojemności magazynowej na ceny obowiązujące na hurtowych rynkach energii; oraz |
| --- | --- |

c)

potencjalny wpływ faktycznej lub planowanej wielkości produkcji, zużycia, wykorzystania zdolności przesyłowych lub wykorzystania pojemności magazynowej na ceny obowiązujące na hurtowych rynkach energii; oraz

| d) | kodeksy sieci i wytyczne ramowe przyjęte zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 i rozporządzeniem (WE) nr 715/2009. |
| --- | --- |

d)

kodeksy sieci i wytyczne ramowe przyjęte zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 i rozporządzeniem (WE) nr 715/2009.

Artykuł 7

Monitorowanie rynku

1.   Agencja monitoruje działalność handlową, której przedmiotem są produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, w celu wykrywania transakcji zawieranych w oparciu o informacje wewnętrzne oraz manipulacje na rynku i w celu zapobiegania takim transakcjom. Agencja gromadzi dane na potrzeby oceny i monitorowania hurtowych rynków energii zgodnie z art. 8.

2.   Krajowe organy regulacyjne współpracują na szczeblu regionalnym oraz z Agencją przy monitorowaniu hurtowych rynków energii, o którym mowa w ust. 1. W tym celu krajowym organom regulacyjnym zapewnia się dostęp do stosownych informacji będących w posiadaniu Agencji, zgromadzonych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 2. Krajowe organy regulacyjne mogą również monitorować działalność handlową, której przedmiotem są produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, na szczeblu krajowym.

Państwa członkowskie mogą umożliwić krajowemu organowi ds. konkurencji lub jednostce ds. monitorowania rynku, ustanowionej w tym organie, prowadzenie monitorowania rynku z krajowym organem regulacyjnym. Podczas prowadzenia takiego monitorowania rynku krajowy organ ds. konkurencji lub jednostka ds. monitorowania rynku muszą posiadać takie same prawa i obowiązki jak krajowy organ regulacyjny na podstawie akapitu pierwszego niniejszego ustępu, ust. 3 akapitu drugiego zdanie drugie niniejszego artykułu, art.4 ust. 2 zdanie drugie, art. 8 ust. 5 zdanie pierwsze oraz art. 16.

3.   Agencja przynajmniej raz do roku składa Komisji sprawozdanie ze swojej działalności prowadzonej na podstawie niniejszego rozporządzenia i podaje to sprawozdanie do publicznej wiadomości. W sprawozdaniach tych Agencja ocenia działanie i przejrzystość różnych kategorii rynków i sposobów prowadzenia obrotu oraz może wydawać Komisji zalecenia dotyczące zasad rynkowych, norm i procedur mogących poprawić integralność i funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Może również ocenić, czy określenie minimalnych wymogów w odniesieniu do zorganizowanych rynków może przyczynić się do zwiększenia przejrzystości rynku. Sprawozdania te można łączyć ze sprawozdaniem, o którym mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 713/2009.

Agencja może wydawać Komisji zalecenia dotyczące danych na temat transakcji, w tym zleceń, które uważa za konieczne do skutecznego i wydajnego monitorowania hurtowych rynków energii. Przed wydaniem takich zaleceń Agencja konsultuje się z zainteresowanymi stronami, w szczególności z krajowymi organami regulacyjnymi, właściwymi organami finansowymi w państwach członkowskich, krajowymi organami ds. konkurencji oraz z EUNGiPW.

Wszystkie zalecenia powinny być udostępniane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji oraz podawane do publicznej wiadomości.

Artykuł 8

Gromadzenie danych

1.   Uczestnicy rynku lub w ich imieniu osoba lub organ wymienione w ust. 4 lit. b)–f) przekazują Agencji dane na temat transakcji zawieranych na hurtowych rynkach energii, w tym składanych zleceń. Zgłaszane informacje zawierają precyzyjne określenie produktów energetycznych nabywanych i sprzedawanych w obrocie hurtowym, uzgodnione ceny i ilości, daty i godziny wykonania transakcji, ich strony i beneficjentów, a także wszelkie inne istotne informacje. Podczas gdy ogólna odpowiedzialność spoczywa na uczestnikach rynku, w momencie otrzymania informacji od osoby lub organu wymienionych w ust. 4 lit. b)–f) powyższy obowiązek sprawozdawczy uczestnika rynku uznaje się za wypełniony.

2.   Komisja w drodze aktów wykonawczych:

| a) | sporządza wykaz kontraktów i instrumentów pochodnych, w tym zleceń, które objęte są wymogiem zgłoszenia zgodnie z ust. 1, oraz w stosownych przypadkach odpowiednich progów minimalnych stosowanych przy zgłaszaniu transakcji; |
| --- | --- |

a)

sporządza wykaz kontraktów i instrumentów pochodnych, w tym zleceń, które objęte są wymogiem zgłoszenia zgodnie z ust. 1, oraz w stosownych przypadkach odpowiednich progów minimalnych stosowanych przy zgłaszaniu transakcji;

| b) | przyjmuje jednolite zasady przekazywania informacji, które mają być zgłaszane zgodnie z ust.1; |
| --- | --- |

b)

przyjmuje jednolite zasady przekazywania informacji, które mają być zgłaszane zgodnie z ust.1;

| c) | określa termin i formę przekazywania takich informacji. |
| --- | --- |

c)

określa termin i formę przekazywania takich informacji.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 2. Uwzględniają one istniejące systemy sprawozdawcze.

3.   Osoby, o których mowa w ust. 4 lit. a)–d), które dokonały zgłoszenia transakcji zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE lub z mającymi zastosowanie przepisami Unii dotyczącymi obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji, nie podlegają podwójnym obowiązkom sprawozdawczym w odniesieniu do tych transakcji.

Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego niniejszego ustępu akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2, mogą umożliwiać rynkom regulowanym oraz systemom kojarzenia zleceń lub systemom zgłaszania transakcji przekazywanie Agencji danych na temat transakcji na hurtowych rynkach energii.

4.   Na użytek ust. 1 informacje przekazują:

| a) | uczestnik rynku; |
| --- | --- |

a)

uczestnik rynku;

| b) | osoba trzecia działająca w imieniu uczestnika rynku; |
| --- | --- |

b)

osoba trzecia działająca w imieniu uczestnika rynku;

| c) | system zgłaszania transakcji; |
| --- | --- |

c)

system zgłaszania transakcji;

| d) | rynek regulowany, system kojarzenia zleceń lub inna osoba zajmująca się zawodowo pośredniczeniem w zawieraniu transakcji; |
| --- | --- |

d)

rynek regulowany, system kojarzenia zleceń lub inna osoba zajmująca się zawodowo pośredniczeniem w zawieraniu transakcji;

| e) | repozytoria transakcji zarejestrowane lub uznane na podstawie mających zastosowanie przepisów Unii dotyczących obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji; lub |
| --- | --- |

e)

repozytoria transakcji zarejestrowane lub uznane na podstawie mających zastosowanie przepisów Unii dotyczących obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji; lub

| f) | właściwy organ, który otrzymał informacje zgodnie z art. 25 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE lub EUNGiPW, jeśli otrzymał informacje zgodnie z z mającymi zastosowanie przepisami Unii dotyczącymi obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji. |
| --- | --- |

f)

właściwy organ, który otrzymał informacje zgodnie z art. 25 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE lub EUNGiPW, jeśli otrzymał informacje zgodnie z z mającymi zastosowanie przepisami Unii dotyczącymi obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji.

5.   Na potrzeby monitorowania obrotu na hurtowych rynkach energii uczestnicy rynku przekazują Agencji oraz krajowym organom regulacyjnym informacje na temat zdolności i wykorzystania instalacji służących do produkcji, magazynowania, przesyłu energii elektrycznej lub gazu ziemnego lub zużywających energię elektryczną lub gaz ziemny bądź informacje dotyczące zdolności i wykorzystania instalacji skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym dotyczące planowanej i nieplanowanej niedostępności tych instalacji. Obowiązek sprawozdawczy spoczywający na uczestnikach rynku jest minimalizowany poprzez gromadzenie niezbędnych informacji lub ich części z istniejących źródeł w przypadkach, gdy jest to możliwe.

6.   Komisja w drodze aktów wykonawczych:

| a) | przyjmuje jednolite zasady dotyczące zgłaszania informacji, przekazywanych zgodnie z ust. 5, oraz w stosownych przypadkach odpowiednich progów stosowanych przy zgłaszaniu informacji; |
| --- | --- |

a)

przyjmuje jednolite zasady dotyczące zgłaszania informacji, przekazywanych zgodnie z ust. 5, oraz w stosownych przypadkach odpowiednich progów stosowanych przy zgłaszaniu informacji;

| b) | określa termin i formę przekazywania takich informacji. |
| --- | --- |

b)

określa termin i formę przekazywania takich informacji.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 2. Uwzględniają one istniejące obowiązki sprawozdawcze na mocy rozporządzeń (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009.

Artykuł 9

Rejestracja uczestników rynku

1.   Uczestnicy rynku zawierający transakcje, które mają być zgłaszane Agencji na podstawie art. 8 ust. 1, rejestrują się w krajowym organie regulacyjnym w państwie członkowskim, w którym mają siedzibę lub w którym stale zamieszkują, lub jeżeli nie posiadają siedziby w Unii lub nie zamieszkują w Unii, w państwie członkowskim, w którym prowadzą działalność.

Uczestnik rynku rejestruje się tylko w jednym krajowym organie regulacyjnym. Państwa członkowskie nie wymagają od uczestnika rynku zarejestrowanego w innym państwie członkowskim ponownej rejestracji.

Rejestracja uczestników rynku nie wpływa na obowiązek przestrzegania mających zastosowanie przepisów dotyczących obrotu i bilansowania.

2.   Nie później niż trzy miesiące od daty przyjęcia przez Komisję aktów wykonawczych określonych w art. 8 ust. 2 krajowe organy regulacyjne tworzą krajowe rejestry uczestników rynku, które na bieżąco aktualizują. W rejestrze każdy uczestnik rynku otrzymuje niepowtarzalny identyfikator; rejestr zawiera informacje wystarczające do identyfikacji uczestnika rynku, w tym stosowne informacje dotyczące jego numeru VAT, adresu siedziby, osób odpowiedzialnych za decyzje operacyjne i handlowe oraz najwyższej jednostki kontroli lub beneficjenta działalności handlowej prowadzonej przez uczestnika rynku.

3.   Krajowe organy regulacyjne przekazują Agencji informacje zawarte w ich rejestrach krajowych w formacie ustalonym przez Agencję. Agencja określa ten format we współpracy z tymi organami i publikuje go do dnia 29 czerwca 2012 r. W oparciu o informacje przekazane przez krajowe organy regulacyjne Agencja tworzy europejski rejestr uczestników rynku. Krajowe organy regulacyjne i inne właściwe organy posiadają dostęp do rejestru europejskiego. Z zastrzeżeniem art. 17 Agencja może zadecydować o publicznym udostępnieniu rejestru europejskiego lub jego fragmentów, pod warunkiem że nie zostaną ujawnione szczególnie chronione informacje handlowe dotyczące poszczególnych uczestników rynku.

4.   Uczestnicy rynku, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, składają w krajowym organie regulacyjnym formularz rejestracyjny przed zawarciem transakcji, która musi zostać zgłoszona Agencji na podstawie art. 8 ust. 1.

5.   Uczestnicy rynku, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie powiadamiają krajowy organ regulacyjny o zmianach danych przekazanych w formularzu rejestracyjnym.

Artykuł 10

Wymiana informacji między Agencją a innymi organami

1.   Agencja tworzy mechanizmy umożliwiające udostępnienie informacji, które otrzymuje zgodnie z art. 7 ust. 1 i art. 8, krajowym organom regulacyjnym, właściwym organom finansowym państw członkowskich, krajowym organom ds. konkurencji, EUNGiPW oraz innym odpowiednim organom. Przed stworzeniem takich mechanizmów Agencja konsultuje się z tymi organami.

2.   Agencja zapewnia dostęp do mechanizmów, o których mowa w ust. 1, wyłącznie organom, które stworzyły systemy umożliwiające Agencji spełnienie wymogów art. 12 ust. 1.

3.   Repozytoria transakcji zarejestrowane lub uznane na podstawie mających zastosowanie przepisów Unii dotyczących obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji udostępniają Agencji odpowiednie informacje dotyczące produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym i instrumentów pochodnych bazujących na uprawnieniach do emisji, które gromadzą.

EUNGiPW przekazuje Agencji sprawozdania dotyczące transakcji, których przedmiotem są produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, otrzymane na podstawie art. 25 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE oraz podstawie mających zastosowanie przepisów Unii dotyczących obrotu instrumentami pochodnymi, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji. Właściwe organy otrzymujące sprawozdania dotyczące transakcji, których przedmiotem są produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym na podstawie art. 25 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE, przekazują te sprawozdania Agencji.

Agencja i organy odpowiedzialne za nadzór nad obrotem uprawnieniami do emisji lub instrumentami pochodnymi bazującymi na uprawnieniach do emisji współpracują ze sobą i ustanawiają odpowiednie mechanizmy umożliwiające Agencji dostęp do zapisu transakcji takimi uprawnieniami i instrumentami pochodnymi, w przypadku gdy organy te gromadzą informacje dotyczące takich transakcji.

Artykuł 11

Ochrona danych

Niniejsze rozporządzenie nie narusza zobowiązań państw członkowskich w odniesieniu do przetwarzania przez nie danych osobowych na podstawie dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (14) ani zobowiązań Agencji w trakcie wykonywania jej zadań w odniesieniu do przetwarzania przez nią danych osobowych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (15).

Artykuł 12

Niezawodność operacyjna

1.   Agencja zapewnia poufność, integralność i ochronę informacji otrzymanych na podstawie art. 4 ust. 2 oraz art. 8 i 10. Agencja podejmuje wszelkie niezbędne kroki w celu zapobiegania przypadkom niewłaściwego wykorzystania i nieuprawnionego dostępu do informacji przechowywanych w swoich systemach.

Krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich, krajowe organy ds. konkurencji, EUNGiPW i inne właściwe organy zapewniają poufność, integralność i ochronę informacji otrzymanych na podstawie art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 5 lub art. 10 oraz podejmują działania w celu zapobiegania wszelkim przypadkom niewłaściwego wykorzystania takich informacji.

Agencja określa źródła ryzyka operacyjnego i ogranicza je poprzez opracowanie odpowiednich systemów, mechanizmów kontroli i procedur.

2.   Z zastrzeżeniem art. 17 Agencja może zdecydować o podaniu do publicznej wiadomości elementów informacji będących w jej posiadaniu, pod warunkiem że nie zostaną ujawnione ani nie mogą zostać z nich wywnioskowane szczególnie chronione informacje handlowe dotyczące poszczególnych uczestników rynku lub poszczególnych transakcji, lub też poszczególnych rynków.

Z zachowaniem wymogów poufności Agencja udostępnia do celów naukowych swoją bazę danych zawierającą informacje handlowe niebędące informacjami szczególnie chronionymi.

Informacje są podawane do wiadomości publicznej lub udostępniane w celu zwiększenia przejrzystości hurtowych rynków energii, pod warunkiem że nie zachodzi prawdopodobieństwo, iż wywoła to jakiekolwiek zakłócenia konkurencji na tych rynkach energii.

Agencja rozpowszechnia informacje w sprawiedliwy sposób zgodnie z zasadami przejrzystości, które określi i poda do wiadomości publicznej.

Artykuł 13

Wdrożenie zakazów nadużyć na rynku

1.   Krajowe organy regulacyjne zapewniają stosowanie zakazów określonych w art. 3 i 5 oraz przestrzeganie obowiązku określonego w art. 4.

Każde państwo członkowskie zapewni do dnia 29 czerwca 2013 r., by krajowe organy regulacyjne posiadały uprawnienia w zakresie prowadzenia dochodzeń i egzekwowania przepisów niezbędne w celu wykonywania tej funkcji. Uprawnienia te wykonuje się w proporcjonalny sposób.

Uprawnienia te mogą być wykonywane:

| a) | bezpośrednio; |
| --- | --- |

a)

bezpośrednio;

| b) | we współpracy z innymi organami; lub |
| --- | --- |

b)

we współpracy z innymi organami; lub

| c) | poprzez składanie wniosków do właściwych organów sądowych. |
| --- | --- |

c)

poprzez składanie wniosków do właściwych organów sądowych.

W stosownych przypadkach krajowe organy regulacyjne mogą wykonywać uprawnienia dochodzeniowe we współpracy z rynkami regulowanymi, systemami kojarzenia zleceń lub innymi osobami zajmującymi się zawodowo pośredniczeniem w zawieraniu transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 4 lit. d).

2.   Uprawnienia w zakresie prowadzenia dochodzeń i egzekwowania przepisów, o których mowa w ust. 1, ograniczone są do celu dochodzenia. Wykonywane są zgodnie z prawem krajowym i obejmują prawo do:

| a) | uzyskania dostępu do wszelkich odpowiednich dokumentów, w dowolnej formie, oraz prawo do otrzymania ich kopii; |
| --- | --- |

a)

uzyskania dostępu do wszelkich odpowiednich dokumentów, w dowolnej formie, oraz prawo do otrzymania ich kopii;

| b) | żądania informacji od każdej odpowiedniej osoby, w tym od osób, które biorą udział w przekazywaniu zleceń lub prowadzeniu przedmiotowych operacji, a także ich zwierzchników, oraz, jeśli jest to konieczne, prawo do wzywania i przesłuchiwania takiej osoby lub takiego zwierzchnika; |
| --- | --- |

b)

żądania informacji od każdej odpowiedniej osoby, w tym od osób, które biorą udział w przekazywaniu zleceń lub prowadzeniu przedmiotowych operacji, a także ich zwierzchników, oraz, jeśli jest to konieczne, prawo do wzywania i przesłuchiwania takiej osoby lub takiego zwierzchnika;

| c) | przeprowadzania kontroli na miejscu; |
| --- | --- |

c)

przeprowadzania kontroli na miejscu;

| d) | żądania udostępnienia istniejących rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych; |
| --- | --- |

d)

żądania udostępnienia istniejących rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych;

| e) | żądania zaprzestania działań sprzecznych z niniejszym rozporządzeniem lub aktami delegowanymi bądź aktami wykonawczymi przyjętymi na jego podstawie; |
| --- | --- |

e)

żądania zaprzestania działań sprzecznych z niniejszym rozporządzeniem lub aktami delegowanymi bądź aktami wykonawczymi przyjętymi na jego podstawie;

| f) | wnioskowania do sądu o zamrożenie lub zajęcie majątku; |
| --- | --- |

f)

wnioskowania do sądu o zamrożenie lub zajęcie majątku;

| g) | żądania nałożenia przez sąd lub właściwy organ czasowego zakazu wykonywania zawodu. |
| --- | --- |

g)

żądania nałożenia przez sąd lub właściwy organ czasowego zakazu wykonywania zawodu.

Artykuł 14

Prawo do wniesienia odwołania

Państwa członkowskie zapewniają istnienie na poziomie krajowym odpowiednich mechanizmów umożliwiających stronie, której dotyczy decyzja krajowego organu regulacyjnego, odwołanie się do organu niezależnego od zaangażowanych stron oraz od rządów.

Artykuł 15

Obowiązki osób zajmujących się zawodowo pośredniczeniem w zawieraniu transakcji

Każda osoba zawodowo organizująca transakcje, których przedmiotem są produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, która ma uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że transakcja może stanowić naruszenie art. 3 lub 5, zobowiązana jest powiadomić o tym niezwłocznie krajowy organ regulacyjny.

Osoby zawodowo organizujące transakcje, których przedmiotem są produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, tworzą i utrzymują skuteczne mechanizmy i procedury mające na celu identyfikację przypadków naruszenia art. 3 lub 5.

Artykuł 16

Współpraca na szczeblu unijnym i na szczeblu krajowym

1.   Agencja dąży do zapewnienia skoordynowanej i spójnej realizacji przez krajowe organy regulacyjne ich zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

Agencja w razie potrzeby publikuje niewiążące wytyczne dotyczące stosowania definicji zawartych w art. 2.

Krajowe organy regulacyjne współpracują z Agencją oraz ze sobą nawzajem, w tym na szczeblu regionalnym, w celu wykonywania swoich obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe i krajowy organ ds. konkurencji w danym państwie członkowskim mogą ustanowić odpowiednie formy współpracy, aby zapewnić skuteczne i sprawne prowadzenie dochodzeń i egzekwowanie przepisów oraz przyczyniać się do spójnego i konsekwentnego podejścia do dochodzeń, postępowań sądowych i egzekwowania niniejszego rozporządzenia oraz właściwych przepisów finansowych i prawa konkurencji.

2.   Krajowe organy regulacyjne niezwłocznie informują Agencję, w możliwie jak najbardziej szczegółowy sposób, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że w danym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim dochodzi lub doszło do naruszenia niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy krajowy organ regulacyjny lub inny wyznaczony organ podejrzewa, że w innym państwie członkowskim dochodzi do popełnienia czynów mających wpływ na hurtowe rynki energii lub cenę produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w tym państwie członkowskim, może wystąpić do Agencji o podjęcie działań zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu oraz jeżeli czyny te wpływają na instrumenty finansowe, do których zastosowanie ma art. 9 dyrektywy 2003/6/WE, o podjęcie działań zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

3.   W celu zapewnienia skoordynowanego i spójnego podejścia do nadużyć na hurtowych rynkach energii:

| a) | krajowe organy regulacyjne informują właściwy organ finansowy w swoim państwie członkowskim oraz Agencję, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które stanowią przypadki nadużycia na rynku w rozumieniu dyrektywy 2003/6/WE i które mają wpływ na instrumenty finansowe, do których stosuje się art. 9 wspomnianej dyrektywy; w tym celu krajowe organy regulacyjne mogą podjąć odpowiednie formy współpracy z właściwymi organami finansowymi w swoim państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

krajowe organy regulacyjne informują właściwy organ finansowy w swoim państwie członkowskim oraz Agencję, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które stanowią przypadki nadużycia na rynku w rozumieniu dyrektywy 2003/6/WE i które mają wpływ na instrumenty finansowe, do których stosuje się art. 9 wspomnianej dyrektywy; w tym celu krajowe organy regulacyjne mogą podjąć odpowiednie formy współpracy z właściwymi organami finansowymi w swoim państwie członkowskim;

| b) | Agencja informuje EUNGiPW oraz właściwy organ finansowy, w przypadku gdy ma uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które stanowią przypadki nadużycia na rynku w rozumieniu dyrektywy 2003/6/WE i które mają wpływ na instrumenty finansowe, do których stosuje się art. 9 wspomnianej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

Agencja informuje EUNGiPW oraz właściwy organ finansowy, w przypadku gdy ma uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które stanowią przypadki nadużycia na rynku w rozumieniu dyrektywy 2003/6/WE i które mają wpływ na instrumenty finansowe, do których stosuje się art. 9 wspomnianej dyrektywy;

| c) | właściwy organ finansowy państwa członkowskiego informuje EUNGiPW i Agencję, w przypadku gdy ma uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii w innym państwie członkowskim dochodzi lub doszło do popełnienia czynów naruszających art. 3 i 5; |
| --- | --- |

c)

właściwy organ finansowy państwa członkowskiego informuje EUNGiPW i Agencję, w przypadku gdy ma uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii w innym państwie członkowskim dochodzi lub doszło do popełnienia czynów naruszających art. 3 i 5;

| d) | krajowe organy regulacyjne informują krajowy organ ds. konkurencji w swoim państwie członkowskim, Komisję oraz Agencję, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które mogą stanowić naruszenie prawa konkurencji. |
| --- | --- |

d)

krajowe organy regulacyjne informują krajowy organ ds. konkurencji w swoim państwie członkowskim, Komisję oraz Agencję, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które mogą stanowić naruszenie prawa konkurencji.

4.   W celu wykonania swoich zadań na podstawie ust. 1, w przypadku gdy w oparciu o ocenę wstępną lub analizę Agencja podejrzewa naruszenie niniejszego rozporządzenia, jest ona uprawniona do:

| a) | żądania od krajowego organu regulacyjnego lub większej liczby takich organów przekazania informacji dotyczących podejrzewanego naruszenia przepisów; |
| --- | --- |

a)

żądania od krajowego organu regulacyjnego lub większej liczby takich organów przekazania informacji dotyczących podejrzewanego naruszenia przepisów;

| b) | żądania od krajowego organu regulacyjnego lub większej liczby takich organów wszczęcia dochodzenia w sprawie podejrzewanego naruszenia przepisów oraz podjęcia stosownych działań w celu usunięcia każdego stwierdzonego naruszenia. Decyzja w sprawie podjęcia stosownych działań w celu usunięcia stwierdzonego naruszenia pozostaje w gestii krajowego organu regulacyjnego, którego to dotyczy; |
| --- | --- |

b)

żądania od krajowego organu regulacyjnego lub większej liczby takich organów wszczęcia dochodzenia w sprawie podejrzewanego naruszenia przepisów oraz podjęcia stosownych działań w celu usunięcia każdego stwierdzonego naruszenia. Decyzja w sprawie podjęcia stosownych działań w celu usunięcia stwierdzonego naruszenia pozostaje w gestii krajowego organu regulacyjnego, którego to dotyczy;

| c) | w przypadku gdy uzna, że ewentualne naruszenie ma lub miało skutki transgraniczne, ustanowienia i koordynowania grupy dochodzeniowej składającej się z przedstawicieli zainteresowanych krajowych organów regulacyjnych w celu zbadania, czy i w którym państwie członkowskim doszło do naruszenia niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach Agencja może również zażądać udziału w pracach grupy dochodzeniowej przedstawicieli właściwego organu finansowego lub innego właściwego organu z jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby. |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy uzna, że ewentualne naruszenie ma lub miało skutki transgraniczne, ustanowienia i koordynowania grupy dochodzeniowej składającej się z przedstawicieli zainteresowanych krajowych organów regulacyjnych w celu zbadania, czy i w którym państwie członkowskim doszło do naruszenia niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach Agencja może również zażądać udziału w pracach grupy dochodzeniowej przedstawicieli właściwego organu finansowego lub innego właściwego organu z jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby.

5.   Krajowy organ regulacyjny, który otrzymuje żądanie przekazania informacji zgodnie z ust. 4 lit. a) lub otrzymuje żądanie wszczęcia dochodzenia w sprawie podejrzenia naruszenia przepisów zgodnie z ust. 4 lit. b), niezwłocznie podejmuje konieczne działania w celu zastosowania się do takiego żądania. Jeżeli ten krajowy organ regulacyjny nie jest w stanie natychmiast przekazać wymaganych informacji, powiadamia niezwłocznie Agencję o powodach nieprzekazania informacji.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego krajowy organ regulacyjny może odmówić zastosowania się do żądania, jeżeli:

| a) | mogłoby to mieć niekorzystny wpływ na suwerenność lub bezpieczeństwo państwa członkowskiego, do którego skierowane jest żądanie udzielenia informacji; |
| --- | --- |

a)

mogłoby to mieć niekorzystny wpływ na suwerenność lub bezpieczeństwo państwa członkowskiego, do którego skierowane jest żądanie udzielenia informacji;

| b) | zostało już wszczęte postępowanie sądowe w sprawie tych samych działań i przeciwko tym samym osobom przed organami państwa członkowskiego, do którego skierowano żądanie; lub |
| --- | --- |

b)

zostało już wszczęte postępowanie sądowe w sprawie tych samych działań i przeciwko tym samym osobom przed organami państwa członkowskiego, do którego skierowano żądanie; lub

| c) | w państwie członkowskim, do którego skierowane jest żądanie, został już wydany prawomocny wyrok w stosunku do tych osób w związku z tymi samymi działaniami. |
| --- | --- |

c)

w państwie członkowskim, do którego skierowane jest żądanie, został już wydany prawomocny wyrok w stosunku do tych osób w związku z tymi samymi działaniami.

W każdym takim przypadku krajowy organ regulacyjny powiadamia Agencję, dostarczając możliwie najbardziej szczegółowych informacji na temat postępowania sądowego lub wyroku.

Krajowe organy regulacyjne uczestniczą w pracach grupy dochodzeniowej powołanej zgodnie z ust. 4 lit. c), udzielając wszelkiej niezbędnej pomocy. Prace grupy dochodzeniowej koordynuje Agencja.

6.   Art. 15 ust. 1 ostatnie zdanie rozporządzenia (WE) nr 713/2009 nie ma zastosowania do Agencji w przypadku wykonywania przez nią swoich zadań na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 17

Tajemnica służbowa

1.   Wszelkie poufne informacje otrzymywane, wymieniane lub przekazywane na mocy niniejszego rozporządzenia podlegają wymogom dotyczącym tajemnicy służbowej określonym w ust. 2, 3 i 4.

2.   Obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej podlegają:

| a) | osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla Agencji; |
| --- | --- |

a)

osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla Agencji;

| b) | audytorzy i eksperci wykonujący prace na zlecenie Agencji; |
| --- | --- |

b)

audytorzy i eksperci wykonujący prace na zlecenie Agencji;

| c) | osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla krajowych organów regulacyjnych lub innych właściwych organów; |
| --- | --- |

c)

osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla krajowych organów regulacyjnych lub innych właściwych organów;

| d) | audytorzy i eksperci wykonujący prace na zlecenie krajowych organów regulacyjnych lub innych właściwych organów, którzy otrzymują informacje poufne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

d)

audytorzy i eksperci wykonujący prace na zlecenie krajowych organów regulacyjnych lub innych właściwych organów, którzy otrzymują informacje poufne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3.   Bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom karnym, innych przepisów niniejszego rozporządzenia lub innych właściwych przepisów unijnych, informacji poufnych, które otrzymują w ramach pełnienia swoich obowiązków osoby, o których mowa w ust. 2, nie wolno ujawniać żadnej innej osobie lub organowi, z wyjątkiem informacji w postaci skróconej lub zbiorczej uniemożliwiających identyfikację poszczególnych uczestników rynku lub poszczególnych rynków.

4.   Bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom karnym Agencja, krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich, EUNGiPW, instytucje lub osoby, które otrzymują informacje poufne na podstawie niniejszego rozporządzenia, mogą je wykorzystywać wyłącznie w ramach pełnienia swoich obowiązków oraz wykonywania swoich funkcji. Inne organy, instytucje lub osoby mogą wykorzystywać takie informacje do celów, w jakich zostały im przekazane, lub w ramach postępowania administracyjnego lub sądowego bezpośrednio dotyczącego wykonania tych funkcji. Organ otrzymujący informacje może wykorzystać je do innych celów, jeżeli Agencja, krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich, EUNGiPW, instytucje lub osoby przekazujące takie informacje wyrażą na to zgodę.

5.   Niniejszy artykuł nie stanowi dla właściwego organu w państwie członkowskim przeszkody w wymianie lub przekazywaniu zgodnie z prawem krajowym informacji poufnych, o ile nie zostały uzyskane od organów innego państwa członkowskiego lub Agencji na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 18

Sankcje

Państwa członkowskie przyjmują przepisy dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, odstraszające i proporcjonalne oraz muszą odzwierciedlać charakter, czas trwania i wagę naruszeń, szkody wyrządzone klientom oraz potencjalne korzyści osiągnięte w wyniku obrotu prowadzonego w oparciu o informacje wewnętrzne i manipulację na rynku.

Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję najpóźniej do dnia 29 czerwca 2013 r. oraz niezwłocznie powiadamiają ją o wszystkich późniejszych ich zmianach.

Państwa członkowskie umożliwiają krajowemu organowi regulacyjnemu podanie do publicznej wiadomości środków lub sankcji nakładanych za naruszenie niniejszego rozporządzenia, chyba że takie ujawnienie wyrządziłoby nieproporcjonalną szkodę zaangażowanym stronom.

Artykuł 19

Stosunki międzynarodowe

W zakresie, w jakim jest to konieczne dla osiągnięcia celów określonych w niniejszym rozporządzeniu i bez uszczerbku dla odpowiednich kompetencji państw członkowskich i instytucji unijnych, w tym Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, Agencja może rozwijać kontakty i zawierać porozumienia administracyjne z organami nadzoru, organizacjami międzynarodowymi oraz z administracjami państw trzecich, w szczególności tymi, które wywierają wpływ na hurtowy rynek energii Unii, w celu promowania harmonizacji ram regulacyjnych. Ustalenia te nie mogą nakładać zobowiązań prawnych na Unię i jej państwa członkowskie ani uniemożliwiać państwom członkowskim i ich właściwym organom zawierania dwustronnych lub wielostronnych porozumień z tymi organami nadzoru, organizacjami międzynarodowymi i administracjami państw trzecich.

Artykuł 20

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych powierza się Komisji na warunkach określonych w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 6, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 28 grudnia 2011 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed zakończeniem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 6, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu uprawnień staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność obowiązujących już aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 wchodzi w życie wyłącznie w przypadku braku sprzeciwu ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 21

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 22

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 8 ust. 1, art. 8 ust. 3 akapit pierwszy oraz art. 8 ust. 4 i 5 stosuje się, począwszy od dnia przypadającego sześć miesięcy po dacie przyjęcia przez Komisję odpowiednich aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 2 i 6 tego artykułu.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 25 października 2011 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

M. DOWGIELEWICZ

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 132 z 3.5.2011, s. 108.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 września 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 10 października 2011 r.

2

(3)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 15.

3

(4)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 36.

4

(5)  Dz.U. L 96 z 12.4.2003, s. 16.

5

(6)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

7

(8)  Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1.

8

(9)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

9

(10)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 55.

10

(11)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 94.

11

(12)  Dz.U. L 193 z 18.7.1983, s. 1.

12

(13)  Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 75.

13

(14)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

14

(15)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

15

---

OŚWIADCZENIE KOMISJI

Komisja jest zdania, że progi dotyczące zgłaszania transakcji w rozumieniu art. 8 ust. 2 lit. a) oraz informacji w rozumieniu art. 8 ust. 6 lit. a) nie mogą być ustalane w drodze aktów wykonawczych.

W stosownych przypadkach Komisja złoży wniosek ustawodawczy w celu ustalenia takich progów.

---

OŚWIADCZENIE RADY

Ustawodawca UE powierzył Komisji uprawnienia wykonawcze zgodnie z art. 291 TFUE w odniesieniu do środków przewidzianych w art. 8. Postanowienie to jest dla Komisji prawnie wiążące mimo oświadczenia złożonego przez nią w sprawie art. 8 ust. 2 lit. a) i art. 8 ust. 6 lit. a).

---

| 8.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 326/17 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/17

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1228/2011

z dnia 16 listopada 2011 r.

w sprawie uchylenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 429/73 ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące przywozu do Wspólnoty niektórych towarów podlegających rozporządzeniu (EWG) nr 1059/69 i pochodzących z Turcji

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zwiększenie przejrzystości prawa unijnego jest zasadniczym elementem strategii lepszego stanowienia prawa wdrażanego przez instytucje Unii. W tym kontekście należy usunąć z pozostającego w mocy prawodawstwa te akty prawne, które nie wywołują już rzeczywistych skutków. |
| --- | --- |

(1)

Zwiększenie przejrzystości prawa unijnego jest zasadniczym elementem strategii lepszego stanowienia prawa wdrażanego przez instytucje Unii. W tym kontekście należy usunąć z pozostającego w mocy prawodawstwa te akty prawne, które nie wywołują już rzeczywistych skutków.

| (2) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 429/73 (2) zostało przyjęte w celu określenia obniżonego stałego składnika należności celnych przywozowych dla przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Turcji i przywożonych w ramach protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisanego dnia 23 listopada 1970 r. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 429/73 (2) zostało przyjęte w celu określenia obniżonego stałego składnika należności celnych przywozowych dla przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Turcji i przywożonych w ramach protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisanego dnia 23 listopada 1970 r.

| (3) | W decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wprowadzenia w życie ostatniego etapu unii celnej (3) określono zasady ustalania ceł na pochodzące z Turcji przetworzone produkty rolne importowane do Unii Europejskiej. W związku z tym przepisy rozporządzenia (EWG) nr 429/73 przestały obowiązywać. |
| --- | --- |

(3)

W decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wprowadzenia w życie ostatniego etapu unii celnej (3) określono zasady ustalania ceł na pochodzące z Turcji przetworzone produkty rolne importowane do Unii Europejskiej. W związku z tym przepisy rozporządzenia (EWG) nr 429/73 przestały obowiązywać.

| (4) | W celu zapewnienia pewności i jasności prawa rozporządzenie (EWG) nr 429/73 powinno zatem zostać uchylone, |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia pewności i jasności prawa rozporządzenie (EWG) nr 429/73 powinno zatem zostać uchylone,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Rozporządzenie (EWG) nr 429/73 traci moc.

2.   Uchylenie aktu, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla:

| a) | obowiązywania aktów unijnych przyjętych na podstawie aktu, o którym mowa w ust. 1; oraz |
| --- | --- |

a)

obowiązywania aktów unijnych przyjętych na podstawie aktu, o którym mowa w ust. 1; oraz

| b) | dalszego obowiązywania zmian wprowadzonych na mocy aktu, o którym mowa w ust. 1, do innych aktów unijnych, które nie zostały uchylone niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

b)

dalszego obowiązywania zmian wprowadzonych na mocy aktu, o którym mowa w ust. 1, do innych aktów unijnych, które nie zostały uchylone niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 16 listopada 2011 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

W. SZCZUKA

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 20 października 2011 r.

1

(2)  Dz.U. L 59 z 5.3.1973, s. 85.

2

(3)  Dz.U. L 35 z 13.2.1996, s. 1.

3

---

| 8.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 326/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/18

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1229/2011

z dnia 16 listopada 2011 r.

w sprawie uchylenia niektórych nieaktualnych aktów prawnych Rady w dziedzinie wspólnej polityki rolnej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 akapit pierwszy i art. 43 ust. 2,

uwzględniając Akt przystąpienia z 1979 r., w szczególności jego art. 60, art. 61 ust. 5 oraz art. 72 ust. 1,

uwzględniając Akt przystąpienia z 1985 r., w szczególności jego art. 234 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i z wymogiem jednomyślności w Radzie przewidzianym w art. 234 ust. 3 Aktu przystąpienia z 1985 r. (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zwiększenie przejrzystości prawa unijnego jest zasadniczym elementem strategii lepszego stanowienia prawa wdrażanego przez instytucje Unii. W tym kontekście należy usunąć z pozostającego w mocy prawodawstwa akty prawne, które nie wywołują już rzeczywistych skutków. |
| --- | --- |

(1)

Zwiększenie przejrzystości prawa unijnego jest zasadniczym elementem strategii lepszego stanowienia prawa wdrażanego przez instytucje Unii. W tym kontekście należy usunąć z pozostającego w mocy prawodawstwa akty prawne, które nie wywołują już rzeczywistych skutków.

| (2) | Szereg rozporządzeń dotyczących wspólnej polityki rolnej nie jest już aktualnych, mimo iż nadal pozostają w mocy. |
| --- | --- |

(2)

Szereg rozporządzeń dotyczących wspólnej polityki rolnej nie jest już aktualnych, mimo iż nadal pozostają w mocy.

| (3) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2052/69 z dnia 17 października 1969 r. w sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków wynikających z wprowadzenia w życie Konwencji o pomocy żywnościowej (3) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść została włączona do kolejnych aktów prawnych. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2052/69 z dnia 17 października 1969 r. w sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków wynikających z wprowadzenia w życie Konwencji o pomocy żywnościowej (3) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść została włączona do kolejnych aktów prawnych.

| (4) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1467/70 z dnia 20 lipca 1970 r. ustalające niektóre ogólne zasady interwencji na rynku surowca tytoniowego (4) nie wywołuje już skutków prawnych, dzięki następującym po sobie reformom, jakie przeprowadzono w sektorze tytoniowym od 1992 r. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1467/70 z dnia 20 lipca 1970 r. ustalające niektóre ogólne zasady interwencji na rynku surowca tytoniowego (4) nie wywołuje już skutków prawnych, dzięki następującym po sobie reformom, jakie przeprowadzono w sektorze tytoniowym od 1992 r.

| (5) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3279/75 z dnia 16 grudnia 1975 r. w sprawie ujednolicenia trybu postępowania poszczególnych państw członkowskich w odniesieniu do przywozu z państw trzecich żywych drzew i innych roślin, bulw, korzeni i podobnych, ciętych kwiatów i ozdobnych liści (5) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść została włączona do kolejnych aktów prawnych. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3279/75 z dnia 16 grudnia 1975 r. w sprawie ujednolicenia trybu postępowania poszczególnych państw członkowskich w odniesieniu do przywozu z państw trzecich żywych drzew i innych roślin, bulw, korzeni i podobnych, ciętych kwiatów i ozdobnych liści (5) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść została włączona do kolejnych aktów prawnych.

| (6) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1078/77 z dnia 17 maja 1977 r. wprowadzające system premii za niewprowadzanie do obrotu mleka i przetworów mlecznych oraz za przestawienie się z produkcji mlecznej na mięsną (6) ustanowiło środki obowiązujące do 1981 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1078/77 z dnia 17 maja 1977 r. wprowadzające system premii za niewprowadzanie do obrotu mleka i przetworów mlecznych oraz za przestawienie się z produkcji mlecznej na mięsną (6) ustanowiło środki obowiązujące do 1981 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (7) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1853/78 z dnia 25 lipca 1978 r. przyjmujące ogólne zasady w związku ze środkami szczególnymi dotyczącymi nasion rącznika (7) ustanowiło środki wykonawcze dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 2874/77 z dnia 19 grudnia 1977 r. ustanawiającego szczególne środki w odniesieniu do nasion rącznika (8), które przestało obowiązywać z dniem 30 września 1984 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(7)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1853/78 z dnia 25 lipca 1978 r. przyjmujące ogólne zasady w związku ze środkami szczególnymi dotyczącymi nasion rącznika (7) ustanowiło środki wykonawcze dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 2874/77 z dnia 19 grudnia 1977 r. ustanawiającego szczególne środki w odniesieniu do nasion rącznika (8), które przestało obowiązywać z dniem 30 września 1984 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (8) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2580/78 z dnia 31 października 1978 r. przedłużające rok gospodarczy 1977/78 w przypadku oliwy z oliwek, zapewniające środki specjalne dla tego sektora oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 878/77 w odniesieniu do kursów walutowych stosowanych w rolnictwie (9) dotyczyło jedynie lat gospodarczych 1977/1978 i 1978/1979, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(8)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2580/78 z dnia 31 października 1978 r. przedłużające rok gospodarczy 1977/78 w przypadku oliwy z oliwek, zapewniające środki specjalne dla tego sektora oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 878/77 w odniesieniu do kursów walutowych stosowanych w rolnictwie (9) dotyczyło jedynie lat gospodarczych 1977/1978 i 1978/1979, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (9) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1/81 z dnia 1 stycznia 1981 r. ustanawiające ogólne zasady systemu kwot wyrównawczych z tytułu przystąpienia w sektorze zbóż (10) miało być stosowane w okresie przejściowym po przystąpieniu Grecji do Wspólnot Europejskich, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(9)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1/81 z dnia 1 stycznia 1981 r. ustanawiające ogólne zasady systemu kwot wyrównawczych z tytułu przystąpienia w sektorze zbóż (10) miało być stosowane w okresie przejściowym po przystąpieniu Grecji do Wspólnot Europejskich, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (10) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1946/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. ograniczające pomoce inwestycyjne do produkcji mleka (11) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść została włączona do kolejnych aktów prawnych. |
| --- | --- |

(10)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1946/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. ograniczające pomoce inwestycyjne do produkcji mleka (11) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść została włączona do kolejnych aktów prawnych.

| (11) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2989/82 z dnia 9 listopada 1982 r. w sprawie przyznania pomocy z tytułu wykorzystania masła w Danii, Grecji, Włoszech i Luksemburgu (12) ustanowiło jedynie tymczasowe środki, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(11)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2989/82 z dnia 9 listopada 1982 r. w sprawie przyznania pomocy z tytułu wykorzystania masła w Danii, Grecji, Włoszech i Luksemburgu (12) ustanowiło jedynie tymczasowe środki, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (12) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3033/83 z dnia 26 października 1983 r. znoszące kwotę wyrównawczą z tytułu przystąpienia w odniesieniu do win likierowych (13) miało być stosowane w okresie przejściowym po przystąpieniu Grecji do Wspólnot, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(12)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3033/83 z dnia 26 października 1983 r. znoszące kwotę wyrównawczą z tytułu przystąpienia w odniesieniu do win likierowych (13) miało być stosowane w okresie przejściowym po przystąpieniu Grecji do Wspólnot, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (13) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 564/84 z dnia 1 marca 1984 r. o zawieszeniu pomocy z tytułu inwestycji w dziedzinie produkcji mleka (14) dotyczyło jedynie 1984 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(13)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 564/84 z dnia 1 marca 1984 r. o zawieszeniu pomocy z tytułu inwestycji w dziedzinie produkcji mleka (14) dotyczyło jedynie 1984 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (14) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2997/87 z dnia 22 września 1987 r. ustanawiające, w odniesieniu do chmielu, kwotę pomocy na rzecz producentów z tytułu zbiorów w 1986 r. i przewidujące środki specjalne dla niektórych regionów produkcji (15) ustanowiło środek specjalny obowiązujący do 1995 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(14)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2997/87 z dnia 22 września 1987 r. ustanawiające, w odniesieniu do chmielu, kwotę pomocy na rzecz producentów z tytułu zbiorów w 1986 r. i przewidujące środki specjalne dla niektórych regionów produkcji (15) ustanowiło środek specjalny obowiązujący do 1995 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (15) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1441/88 z dnia 24 maja 1988 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 822/87 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (16) przyznało Radzie uprawnienia do dostosowania niektórych przepisów przejściowych związanych z przystąpieniem Portugalii do Wspólnot Europejskich, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(15)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1441/88 z dnia 24 maja 1988 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 822/87 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (16) przyznało Radzie uprawnienia do dostosowania niektórych przepisów przejściowych związanych z przystąpieniem Portugalii do Wspólnot Europejskich, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (16) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1720/91 z dnia 13 czerwca 1991 r. zmieniające rozporządzenie nr 136/66/EWG w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów (17) ustanowiło szereg środków nadzwyczajnych w ramach wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów, które obowiązywały najdalej do dnia 30 czerwca 1992 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(16)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1720/91 z dnia 13 czerwca 1991 r. zmieniające rozporządzenie nr 136/66/EWG w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów (17) ustanowiło szereg środków nadzwyczajnych w ramach wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów, które obowiązywały najdalej do dnia 30 czerwca 1992 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (17) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 740/93 z dnia 17 marca 1993 r. ustanawiające wspólnotową rekompensatę z tytułu całkowitego zaprzestania produkcji mleka w Portugalii (18) ustanowiło środek specjalny obowiązujący do 1996 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(17)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 740/93 z dnia 17 marca 1993 r. ustanawiające wspólnotową rekompensatę z tytułu całkowitego zaprzestania produkcji mleka w Portugalii (18) ustanowiło środek specjalny obowiązujący do 1996 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (18) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 741/93 z dnia 17 marca 1993 r. w sprawie stosowania wspólnej ceny interwencyjnej oliwy z oliwek w Portugalii (19) miało być stosowane w okresie przejściowym po przystąpieniu Portugalii do Wspólnot, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(18)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 741/93 z dnia 17 marca 1993 r. w sprawie stosowania wspólnej ceny interwencyjnej oliwy z oliwek w Portugalii (19) miało być stosowane w okresie przejściowym po przystąpieniu Portugalii do Wspólnot, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (19) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 744/93 z dnia 17 marca 1993 r. ustanawiające ogólne zasady stosowania uzupełniającego mechanizmu handlowego w odniesieniu do przywozu do Portugalii produktów innych niż owoce i warzywa (20) dotyczyło obowiązywania w Portugalii rozporządzenia Rady (EWG) nr 3817/92 z dnia 28 grudnia 1992 r. ustanawiającego ogólne zasady stosowania uzupełniającego mechanizmu handlowego w odniesieniu do przywozu do Hiszpanii produktów innych niż owoce i warzywa (21), które zostało następnie uchylone, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(19)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 744/93 z dnia 17 marca 1993 r. ustanawiające ogólne zasady stosowania uzupełniającego mechanizmu handlowego w odniesieniu do przywozu do Portugalii produktów innych niż owoce i warzywa (20) dotyczyło obowiązywania w Portugalii rozporządzenia Rady (EWG) nr 3817/92 z dnia 28 grudnia 1992 r. ustanawiającego ogólne zasady stosowania uzupełniającego mechanizmu handlowego w odniesieniu do przywozu do Hiszpanii produktów innych niż owoce i warzywa (21), które zostało następnie uchylone, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (20) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2443/96 z dnia 17 grudnia 1996 r. przewidujące dodatkowe środki przeznaczone na bezpośrednie wspieranie dochodów producentów lub na sektor wołowiny i cielęciny (22) dotyczyło jedynie 1997 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(20)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2443/96 z dnia 17 grudnia 1996 r. przewidujące dodatkowe środki przeznaczone na bezpośrednie wspieranie dochodów producentów lub na sektor wołowiny i cielęciny (22) dotyczyło jedynie 1997 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (21) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/97 z dnia 30 października 1997 r. w sprawie ulepszenia produkcji jabłek, gruszek, brzoskwiń oraz nektaryn we Wspólnocie (23) miało na celu wprowadzenie specjalnej premii za rok gospodarczy 1997/1998, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(21)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/97 z dnia 30 października 1997 r. w sprawie ulepszenia produkcji jabłek, gruszek, brzoskwiń oraz nektaryn we Wspólnocie (23) miało na celu wprowadzenie specjalnej premii za rok gospodarczy 1997/1998, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (22) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2330/98 z dnia 22 października 1998 r. przewidujące ofertę rekompensat dla niektórych producentów mleka i przetworów mlecznych, tymczasowo objętych ograniczeniem prowadzenia przez nich handlu (24) dotyczyło jedynie specjalnego środka tymczasowego, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(22)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2330/98 z dnia 22 października 1998 r. przewidujące ofertę rekompensat dla niektórych producentów mleka i przetworów mlecznych, tymczasowo objętych ograniczeniem prowadzenia przez nich handlu (24) dotyczyło jedynie specjalnego środka tymczasowego, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (23) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2800/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie środków przejściowych, które należy zastosować w ramach wspólnej polityki rolnej w celu wprowadzenia euro (25) miało na celu jedynie ustanowienie środków przejściowych, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(23)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2800/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie środków przejściowych, które należy zastosować w ramach wspólnej polityki rolnej w celu wprowadzenia euro (25) miało na celu jedynie ustanowienie środków przejściowych, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (24) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2802/98 z dnia 17 grudnia 1998 r. w sprawie programu dostaw produktów rolnych do Federacji Rosyjskiej (26) miało na celu ustanowienie pojedynczego, jednorazowego środka, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(24)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2802/98 z dnia 17 grudnia 1998 r. w sprawie programu dostaw produktów rolnych do Federacji Rosyjskiej (26) miało na celu ustanowienie pojedynczego, jednorazowego środka, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (25) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 660/1999 z dnia 22 marca 1999 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2075/92 i ustalające premie oraz progi gwarantowane dla tytoniu w liściach z podziałem na grupy odmian i państwa członkowskie dla zbiorów z lat 1999, 2000 i 2001 (27) dotyczyło jedynie zbiorów w latach 1999, 2000 i 2001, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(25)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 660/1999 z dnia 22 marca 1999 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2075/92 i ustalające premie oraz progi gwarantowane dla tytoniu w liściach z podziałem na grupy odmian i państwa członkowskie dla zbiorów z lat 1999, 2000 i 2001 (27) dotyczyło jedynie zbiorów w latach 1999, 2000 i 2001, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (26) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 546/2002 z dnia 25 marca 2002 r. ustalające wysokość premii i progi gwarantowane dla surowca tytoniowego według grup odmian tytoniu oraz państw członkowskich dla zbiorów z roku 2002, 2003 i 2004 oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2075/92 (28) dotyczyło jedynie zbiorów w latach 2002, 2003, 2004 i 2005, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(26)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 546/2002 z dnia 25 marca 2002 r. ustalające wysokość premii i progi gwarantowane dla surowca tytoniowego według grup odmian tytoniu oraz państw członkowskich dla zbiorów z roku 2002, 2003 i 2004 oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2075/92 (28) dotyczyło jedynie zbiorów w latach 2002, 2003, 2004 i 2005, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (27) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 527/2003 z dnia 17 marca 2003 r. zezwalające na oferowanie i dostarczanie do bezpośredniego spożycia przez ludzi niektórych win przywożonych z Argentyny, które mogły być poddane procesom enologicznym nieprzewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999 (29) miało na celu ustanowienie odstępstwa obowiązującego jedynie do dnia 31 grudnia 2008 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(27)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 527/2003 z dnia 17 marca 2003 r. zezwalające na oferowanie i dostarczanie do bezpośredniego spożycia przez ludzi niektórych win przywożonych z Argentyny, które mogły być poddane procesom enologicznym nieprzewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999 (29) miało na celu ustanowienie odstępstwa obowiązującego jedynie do dnia 31 grudnia 2008 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (28) | Ze względu na pewność i przejrzystość prawa powyższe nieaktualne rozporządzenia należy uchylić, |
| --- | --- |

(28)

Ze względu na pewność i przejrzystość prawa powyższe nieaktualne rozporządzenia należy uchylić,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Uchyla się rozporządzenia (EWG) nr 2052/69, (EWG) nr 1467/70, (EWG) nr 3279/75, (EWG) nr 1078/77, (EWG) nr 1853/78, (EWG) nr 2580/78, (EWG) nr 1/81, (EWG) nr 1946/81, (EWG) nr 2989/82, (EWG) nr 3033/83, (EWG) nr 564/84, (EWG) nr 2997/87, (EWG) nr 1441/88, (EWG) nr 1720/91, (EWG) nr 740/93, (EWG) nr 741/93, (EWG) nr 744/93, (WE) nr 2443/96, (WE) nr 2200/97, (WE) nr 2330/98, (WE) nr 2800/98, (WE) nr 2802/98, (WE) nr 660/1999, (WE) nr 546/2002, (WE) nr 527/2003.

2.   Uchylenie aktów, o których mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla:

| a) | utrzymania w mocy aktów prawnych Unii przyjętych na podstawie aktów wymienionych w ust. 1; oraz |
| --- | --- |

a)

utrzymania w mocy aktów prawnych Unii przyjętych na podstawie aktów wymienionych w ust. 1; oraz

| b) | dalszego obowiązywania zmian wprowadzonych na mocy aktów, o których mowa w ust. 1, do innych aktów unijnych, które nie zostały uchylone niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

b)

dalszego obowiązywania zmian wprowadzonych na mocy aktów, o których mowa w ust. 1, do innych aktów unijnych, które nie zostały uchylone niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 16 listopada 2011 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

W. SZCZUKA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 107 z 6.4.2011, s. 72.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 20 października 2011 r.

2

(3)  Dz.U. L 263 z 21.10.1969, s. 6.

3

(4)  Dz.U. L 164 z 27.7.1970, s. 32.

4

(5)  Dz.U. L 326 z 18.12.1975, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 131 z 26.5.1977, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 212 z 2.8.1978, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 332 z 24.12.1977, s. 1.

8

(9)  Dz.U. L 309 z 1.11.1978, s. 13.

9

(10)  Dz.U. L 1 z 1.1.1981, s. 1.

10

(11)  Dz.U. L 197 z 20.7.1981, s. 32.

11

(12)  Dz.U. L 314 z 10.11.1982, s. 25.

12

(13)  Dz.U. L 297 z 29.10.1983, s. 1.

13

(14)  Dz.U. L 61 z 2.3.1984, s. 34.

14

(15)  Dz.U. L 284 z 7.10.1987, s. 19.

15

(16)  Dz.U. L 132 z 28.5.1988, s. 1.

16

(17)  Dz.U. L 162 z 26.6.1991, s. 27.

17

(18)  Dz.U. L 77 z 31.3.1993, s. 5.

18

(19)  Dz.U. L 77 z 31.3.1993, s. 7.

19

(20)  Dz.U. L 77 z 31.3.1993, s. 11.

20

(21)  Dz.U. L 387 z 31.12.1992, s. 12.

21

(22)  Dz.U. L 333 z 21.12.1996, s. 2.

22

(23)  Dz.U. L 303 z 6.11.1997, s. 3.

23

(24)  Dz.U. L 291 z 30.10.1998, s. 4.

24

(25)  Dz.U. L 349 z 24.12.1998, s. 8.

25

(26)  Dz.U. L 349 z 24.12.1998, s. 12.

26

(27)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 10.

27

(28)  Dz.U. L 84 z 28.3.2002, s. 4.

28

(29)  Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 1.

29

---

| 8.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 326/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/21

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1230/2011

z dnia 16 listopada 2011 r.

w sprawie uchylenia niektórych nieaktualnych aktów prawnych Rady

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zwiększenie przejrzystości prawa unijnego jest zasadniczym elementem strategii lepszego stanowienia prawa wdrażanego przez instytucje Unii. W tym kontekście należy usunąć z pozostającego w mocy prawodawstwa akty prawne, które nie wywołują już rzeczywistych skutków. |
| --- | --- |

(1)

Zwiększenie przejrzystości prawa unijnego jest zasadniczym elementem strategii lepszego stanowienia prawa wdrażanego przez instytucje Unii. W tym kontekście należy usunąć z pozostającego w mocy prawodawstwa akty prawne, które nie wywołują już rzeczywistych skutków.

| (2) | Liczne akty prawne dotyczące wspólnej polityki handlowej nie są już aktualne, mimo iż nadal pozostają w mocy. |
| --- | --- |

(2)

Liczne akty prawne dotyczące wspólnej polityki handlowej nie są już aktualne, mimo iż nadal pozostają w mocy.

| (3) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1471/88 z dnia 16 maja 1988 r. w sprawie mechanizmów obowiązujących w odniesieniu do przywozu skrobi ze słodkich ziemniaków i manioku przeznaczonej do określonych zastosowań (2) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść przeniesiono do późniejszych aktów prawnych. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1471/88 z dnia 16 maja 1988 r. w sprawie mechanizmów obowiązujących w odniesieniu do przywozu skrobi ze słodkich ziemniaków i manioku przeznaczonej do określonych zastosowań (2) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jego treść przeniesiono do późniejszych aktów prawnych.

| (4) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 478/92 z dnia 25 lutego 1992 r. otwierające roczny wspólnotowy kontyngent taryfowy na karmę dla psów lub kotów wystawioną do sprzedaży detalicznej i objętą kodem CN 2309 10 11 oraz roczny wspólnotowy kontyngent taryfowy na pokarm dla ryb objęty kodem CN ex 2309 90 41, pochodzący i sprowadzany z Wysp Owczych (3), miało za cel otworzenie kontyngentu taryfowego na rok 1992, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 478/92 z dnia 25 lutego 1992 r. otwierające roczny wspólnotowy kontyngent taryfowy na karmę dla psów lub kotów wystawioną do sprzedaży detalicznej i objętą kodem CN 2309 10 11 oraz roczny wspólnotowy kontyngent taryfowy na pokarm dla ryb objęty kodem CN ex 2309 90 41, pochodzący i sprowadzany z Wysp Owczych (3), miało za cel otworzenie kontyngentu taryfowego na rok 1992, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (5) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3125/92 z dnia 26 października 1992 r. w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do przywozu do Wspólnoty produktów mięsa baraniego i koziego, pochodzących z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Słowenii, Czarnogóry, Serbii oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (4) dotyczyło sytuacji tymczasowej, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3125/92 z dnia 26 października 1992 r. w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do przywozu do Wspólnoty produktów mięsa baraniego i koziego, pochodzących z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Słowenii, Czarnogóry, Serbii oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (4) dotyczyło sytuacji tymczasowej, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (6) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2184/96 z dnia 28 października 1996 r. dotyczące przywozu do Wspólnoty ryżu pochodzącego i sprowadzanego z Egiptu (5) służyło przyznaniu obniżonych stawek celnych na mocy umowy międzynarodowej, którą następnie zastąpiono inną umową zawartą z Egiptem w dniu 28 października 2009 r., która weszła w życie w dniu 1 lipca 2010 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2184/96 z dnia 28 października 1996 r. dotyczące przywozu do Wspólnoty ryżu pochodzącego i sprowadzanego z Egiptu (5) służyło przyznaniu obniżonych stawek celnych na mocy umowy międzynarodowej, którą następnie zastąpiono inną umową zawartą z Egiptem w dniu 28 października 2009 r., która weszła w życie w dniu 1 lipca 2010 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (7) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2398/96 z dnia 12 grudnia 1996 r. otwierające kontyngent taryfowy na mięso indycze pochodzące i przywożone z Izraela, przewidziany w Układzie o Stowarzyszeniu oraz Umowie przejściowej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael (6) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ opierało się ono na podpisanym w 1995 r. układzie o stowarzyszeniu, zastąpionym następnie przez układ o stowarzyszeniu zawarty z Izraelem w dniu 4 listopada 2009 r., który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. i w którym przewidziano nowe kontyngenty taryfowe. |
| --- | --- |

(7)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2398/96 z dnia 12 grudnia 1996 r. otwierające kontyngent taryfowy na mięso indycze pochodzące i przywożone z Izraela, przewidziany w Układzie o Stowarzyszeniu oraz Umowie przejściowej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael (6) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ opierało się ono na podpisanym w 1995 r. układzie o stowarzyszeniu, zastąpionym następnie przez układ o stowarzyszeniu zawarty z Izraelem w dniu 4 listopada 2009 r., który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. i w którym przewidziano nowe kontyngenty taryfowe.

| (8) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1722/1999 z dnia 29 lipca 1999 r. w sprawie przywozu otrębów, śruty i innych pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki niektórych zbóż pochodzących z Algierii, Maroka i Egiptu oraz przywozu pszenicy durum pochodzącej z Maroka (7) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ miało ono stanowić instrument przejściowy na okres poprzedzający wejście w życie układu o stowarzyszeniu zawartego z Algierią w dniu 22 kwietnia 2002 r., który wszedł w życie w dniu 1 września 2005 r., układu o stowarzyszeniu zawartego z Marokiem w dniu 26 lutego 1996 r., który wszedł w życie w dniu 1 marca 2000 r. i do którego załączniki w sprawie rolnictwa zostały zmienione na mocy umów obowiązujących od 2003 i 2005 r., oraz układu o stowarzyszeniu zawartego z Egiptem w dniu 28 października 2009 r., który wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2010 r. |
| --- | --- |

(8)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1722/1999 z dnia 29 lipca 1999 r. w sprawie przywozu otrębów, śruty i innych pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki niektórych zbóż pochodzących z Algierii, Maroka i Egiptu oraz przywozu pszenicy durum pochodzącej z Maroka (7) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ miało ono stanowić instrument przejściowy na okres poprzedzający wejście w życie układu o stowarzyszeniu zawartego z Algierią w dniu 22 kwietnia 2002 r., który wszedł w życie w dniu 1 września 2005 r., układu o stowarzyszeniu zawartego z Marokiem w dniu 26 lutego 1996 r., który wszedł w życie w dniu 1 marca 2000 r. i do którego załączniki w sprawie rolnictwa zostały zmienione na mocy umów obowiązujących od 2003 i 2005 r., oraz układu o stowarzyszeniu zawartego z Egiptem w dniu 28 października 2009 r., który wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2010 r.

| (9) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2798/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiające ogólne zasady przywozu oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. i uchylające rozporządzenie (WE) nr 906/98 (8) wprowadzało środek mający zastosowanie jedynie w 2000 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(9)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2798/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiające ogólne zasady przywozu oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. i uchylające rozporządzenie (WE) nr 906/98 (8) wprowadzało środek mający zastosowanie jedynie w 2000 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (10) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 215/2000 z 24 stycznia 2000 r. wznawiające na 2000 r. środki określone w rozporządzeniu (WE) nr 1416/95 ustanawiającym niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych w 1995 r. na niektóre przetworzone produkty rolne (9) dotyczyło jedynie 2000 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(10)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 215/2000 z 24 stycznia 2000 r. wznawiające na 2000 r. środki określone w rozporządzeniu (WE) nr 1416/95 ustanawiającym niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych w 1995 r. na niektóre przetworzone produkty rolne (9) dotyczyło jedynie 2000 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (11) | Decyzja Rady 2004/910/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumień w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a, z jednej strony, Barbadosem, Belize, Republiką Konga, Fidżi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Jamajką, Republiką Kenii, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusa, Republiką Surinamu, Saint Christopher i Nevis, Królestwem Suazi, Zjednoczoną Republiką Tanzanii, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Zambii i Republiką Zimbabwe oraz, z drugiej strony, Republiką Indii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego na okresy dostawy 2003/2004 i 2004/2005 (10) miała charakter tymczasowy, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(11)

Decyzja Rady 2004/910/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumień w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a, z jednej strony, Barbadosem, Belize, Republiką Konga, Fidżi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Jamajką, Republiką Kenii, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusa, Republiką Surinamu, Saint Christopher i Nevis, Królestwem Suazi, Zjednoczoną Republiką Tanzanii, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Zambii i Republiką Zimbabwe oraz, z drugiej strony, Republiką Indii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego na okresy dostawy 2003/2004 i 2004/2005 (10) miała charakter tymczasowy, a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (12) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1923/2004 z dnia 25 października 2004 r. ustalające dla Konfederacji Szwajcarskiej pewne koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre przetworzone produkty rolne (11) dotyczyło środka obowiązującego od dnia 1 maja do dnia 31 grudnia 2004 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych. |
| --- | --- |

(12)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1923/2004 z dnia 25 października 2004 r. ustalające dla Konfederacji Szwajcarskiej pewne koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre przetworzone produkty rolne (11) dotyczyło środka obowiązującego od dnia 1 maja do dnia 31 grudnia 2004 r., a zatem nie wywołuje już skutków prawnych.

| (13) | Decyzja Rady 2007/317/WE z dnia 16 kwietnia 2007 r. ustanawiająca stanowisko, które w imieniu Wspólnoty ma być przyjęte w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Konwencji o handlu zbożem z 1995 r. (12) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jej treść przeniesiono do późniejszego aktu prawnego. |
| --- | --- |

(13)

Decyzja Rady 2007/317/WE z dnia 16 kwietnia 2007 r. ustanawiająca stanowisko, które w imieniu Wspólnoty ma być przyjęte w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Konwencji o handlu zbożem z 1995 r. (12) nie wywołuje już skutków prawnych, ponieważ jej treść przeniesiono do późniejszego aktu prawnego.

| (14) | Liczne akty prawne dotyczące określonych państw zdezaktualizowały się w następstwie przystąpienia tych państw do Unii. |
| --- | --- |

(14)

Liczne akty prawne dotyczące określonych państw zdezaktualizowały się w następstwie przystąpienia tych państw do Unii.

| (15) | Decyzja Rady 98/658/WE z dnia 24 września 1998 w sprawie zawarcia dodatkowego protokołu do umowy przejściowej w sprawie handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Słowenii, z drugiej strony, oraz do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Słowenii, z drugiej strony (13), zdezaktualizowała się w następstwie przystąpienia Słowenii do Unii. |
| --- | --- |

(15)

Decyzja Rady 98/658/WE z dnia 24 września 1998 w sprawie zawarcia dodatkowego protokołu do umowy przejściowej w sprawie handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Słowenii, z drugiej strony, oraz do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Słowenii, z drugiej strony (13), zdezaktualizowała się w następstwie przystąpienia Słowenii do Unii.

| (16) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 278/2003 z dnia 6 lutego 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Polski (14) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Polski do Unii. |
| --- | --- |

(16)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 278/2003 z dnia 6 lutego 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Polski (14) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Polski do Unii.

| (17) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 999/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Węgier oraz wywozu na Węgry niektórych produktów rolnych (15) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Węgier do Unii. |
| --- | --- |

(17)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 999/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Węgier oraz wywozu na Węgry niektórych produktów rolnych (15) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Węgier do Unii.

| (18) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1039/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Estonii oraz wywozu do Estonii niektórych produktów rolnych (16) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Estonii do Unii. |
| --- | --- |

(18)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1039/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Estonii oraz wywozu do Estonii niektórych produktów rolnych (16) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Estonii do Unii.

| (19) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1086/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących ze Słowenii oraz wywozu do Słowenii niektórych przetworzonych produktów rolnych (17) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Słowenii do Unii. |
| --- | --- |

(19)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1086/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących ze Słowenii oraz wywozu do Słowenii niektórych przetworzonych produktów rolnych (17) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Słowenii do Unii.

| (20) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1087/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Łotwy oraz wywozu do Łotwy niektórych przetworzonych produktów rolnych (18) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Łotwy do Unii. |
| --- | --- |

(20)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1087/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Łotwy oraz wywozu do Łotwy niektórych przetworzonych produktów rolnych (18) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Łotwy do Unii.

| (21) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1088/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Litwy oraz wywozu do Litwy niektórych przetworzonych produktów rolnych (19) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Litwy do Unii. |
| --- | --- |

(21)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1088/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Litwy oraz wywozu do Litwy niektórych przetworzonych produktów rolnych (19) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Litwy do Unii.

| (22) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1089/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących ze Słowacji oraz wywozu do Słowacji niektórych przetworzonych produktów rolnych (20) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Słowacji do Unii. |
| --- | --- |

(22)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1089/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących ze Słowacji oraz wywozu do Słowacji niektórych przetworzonych produktów rolnych (20) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Słowacji do Unii.

| (23) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1090/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Republiki Czeskiej oraz wywozu do Republiki Czeskiej niektórych przetworzonych produktów rolnych (21) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej do Unii. |
| --- | --- |

(23)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1090/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. przyjmujące środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Republiki Czeskiej oraz wywozu do Republiki Czeskiej niektórych przetworzonych produktów rolnych (21) zdezaktualizowało się w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej do Unii.

| (24) | Ze względu na pewność i przejrzystość prawa powyższe nieaktualne akty prawne należy uchylić, |
| --- | --- |

(24)

Ze względu na pewność i przejrzystość prawa powyższe nieaktualne akty prawne należy uchylić,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Uchyla się rozporządzenia (EWG) nr 1471/88, (EWG) nr 478/92, (EWG) nr 3125/92, (WE) nr 2184/96, (WE) nr 2398/96, (WE) nr 1722/1999, (WE) nr 2798/1999, (WE) nr 215/2000, (WE) nr 278/2003, (WE) nr 999/2003, (WE) nr 1039/2003, (WE) nr 1086/2003, (WE) nr 1087/2003, (WE) nr 1088/2003, (WE) nr 1089/2003, (WE) nr 1090/2003, (WE) nr 1923/2004 i decyzje 98/658/WE, 2004/910/WE, 2007/317/WE.

2.   Uchylenie aktów, o których mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla:

| a) | obowiązywania aktów unijnych przyjętych na podstawie aktów, o których mowa w ust. 1; oraz |
| --- | --- |

a)

obowiązywania aktów unijnych przyjętych na podstawie aktów, o których mowa w ust. 1; oraz

| b) | dalszego obowiązywania zmian wprowadzonych na mocy aktów, o których mowa w ust. 1, do innych aktów unijnych, które nie zostały uchylone niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

b)

dalszego obowiązywania zmian wprowadzonych na mocy aktów, o których mowa w ust. 1, do innych aktów unijnych, które nie zostały uchylone niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 16 listopada 2011 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

W. SZCZUKA

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 20 października 2011 r.

1

(2)  Dz.U. L 134 z 31.5.1988, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 55 z 29.2.1992, s. 2.

3

(4)  Dz.U. L 313 z 30.10.1992, s. 3.

4

(5)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 327 z 18.12.1996, s. 7.

6

(7)  Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 16.

7

(8)  Dz.U. L 340 z 31.12.1999, s. 1.

8

(9)  Dz.U. L 24 z 29.1.2000, s. 9.

9

(10)  Dz.U. L 391 z 31.12.2004, s. 1

10

(11)  Dz.U. L 331 z 5.11.2004, s. 9.

11

(12)  Dz.U. L 119 z 9.5.2007, s. 30.

12

(13)  Dz.U. L 314 z 24.11.1998, s. 6.

13

(14)  Dz.U. L 42 z 15.2.2003, s. 1.

14

(15)  Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 10.

15

(16)  Dz.U. L 151 z 19.6.2003, s. 1.

16

(17)  Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 1.

17

(18)  Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 19.

18

(19)  Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 38.

19

(20)  Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 56.

20

(21)  Dz.U. L 163 z 1.7.2003, s. 73.

21

---

| 8.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 326/24 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/24

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1231/2011

z dnia 16 listopada 2011 r.

w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 378/2007 w odniesieniu do zasad stosowania dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 378/2007 z dnia 27 marca 2007 r. ustanawiające zasady dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (3) powierza Komisji uprawnienia do wykonywania niektórych przepisów tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 378/2007 z dnia 27 marca 2007 r. ustanawiające zasady dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (3) powierza Komisji uprawnienia do wykonywania niektórych przepisów tego rozporządzenia.

| (2) | W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony uprawnienia powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 378/2007 należy dostosować do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(2)

W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony uprawnienia powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 378/2007 należy dostosować do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| (3) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 378/2007 w zainteresowanych państwach członkowskich należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 378/2007 w zainteresowanych państwach członkowskich należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze.

| (4) | Uprawnienia wykonawcze w zakresie przyjęcia przepisów szczególnych w celu zapewnienia włączenia dobrowolnej modulacji do programowania rozwoju obszarów wiejskich oraz zarządzania finansami uzyskanymi z dobrowolnej modulacji powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (4). |
| --- | --- |

(4)

Uprawnienia wykonawcze w zakresie przyjęcia przepisów szczególnych w celu zapewnienia włączenia dobrowolnej modulacji do programowania rozwoju obszarów wiejskich oraz zarządzania finansami uzyskanymi z dobrowolnej modulacji powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (4).

| (5) | Komisja powinna, w drodze aktów wykonawczych oraz, z uwagi na ich specyficzny charakter, działając bez stosowania rozporządzenia (UE) nr 182/2011, ustalić kwoty netto uzyskane ze stosowania dobrowolnej modulacji. |
| --- | --- |

(5)

Komisja powinna, w drodze aktów wykonawczych oraz, z uwagi na ich specyficzny charakter, działając bez stosowania rozporządzenia (UE) nr 182/2011, ustalić kwoty netto uzyskane ze stosowania dobrowolnej modulacji.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 378/2007, |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 378/2007,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 378/2007 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 4 ust. 1 wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
  „1.   Komisja określa – w drodze aktów wykonawczych, bez stosowania art. 6a – kwoty netto uzyskane z zastosowania dobrowolnej modulacji:”; |
| --- | --- |

1)

w art. 4 ust. 1 wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja określa – w drodze aktów wykonawczych, bez stosowania art. 6a – kwoty netto uzyskane z zastosowania dobrowolnej modulacji:”;

| 2) | art. 6 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 6
  1.   Komisja – w drodze aktów wykonawczych – przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące włączenia dobrowolnej modulacji do programowania rozwoju obszarów wiejskich. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6a ust. 1.
  2.   Komisja – w drodze aktów wykonawczych – przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące finansowego zarządzania dobrowolną modulacją. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6a ust. 2.”; |
| --- | --- |

2)

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

1.   Komisja – w drodze aktów wykonawczych – przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące włączenia dobrowolnej modulacji do programowania rozwoju obszarów wiejskich. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6a ust. 1.

2.   Komisja – w drodze aktów wykonawczych – przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące finansowego zarządzania dobrowolną modulacją. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6a ust. 2.”;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 6a
  1.   Komisję wspiera Komitet ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011 (5).
  W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  2.   Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Funduszy Rolniczych ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 6a

1.   Komisję wspiera Komitet ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011 (5).

W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Funduszy Rolniczych ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu 16 listopada 2011 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

W. SZCZUKA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 132 z 3.5.2011, s. 87.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 20 października 2011 r.

2

(3)  Dz.U. L 95 z 5.4.2007, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”.

5

---

| 8.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 326/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/26

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1232/2011

z dnia 16 listopada 2011 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (2) wymaga, aby produkty podwójnego zastosowania (włącznie z oprogramowaniem i technologią) podlegały skutecznej kontroli podczas wywozu z Unii lub tranzytu przez Unię, lub dostawy do państwa trzeciego w wyniku usług pośrednictwa świadczonych przez pośrednika mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (2) wymaga, aby produkty podwójnego zastosowania (włącznie z oprogramowaniem i technologią) podlegały skutecznej kontroli podczas wywozu z Unii lub tranzytu przez Unię, lub dostawy do państwa trzeciego w wyniku usług pośrednictwa świadczonych przez pośrednika mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii.

| (2) | Pożądane jest doprowadzenie do jednolitego i konsekwentnego stosowania kontroli w całej Unii, aby uniknąć nieuczciwej konkurencji pomiędzy eksporterami unijnymi, zharmonizować zakres generalnych unijnych zezwoleń na wywóz i warunki korzystania z nich wśród eksporterów unijnych oraz zapewnić skuteczność i efektywność kontroli bezpieczeństwa w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Pożądane jest doprowadzenie do jednolitego i konsekwentnego stosowania kontroli w całej Unii, aby uniknąć nieuczciwej konkurencji pomiędzy eksporterami unijnymi, zharmonizować zakres generalnych unijnych zezwoleń na wywóz i warunki korzystania z nich wśród eksporterów unijnych oraz zapewnić skuteczność i efektywność kontroli bezpieczeństwa w Unii.

| (3) | W komunikacie z dnia 18 grudnia 2006 r. Komisja przedstawiła pomysł stworzenia nowych generalnych unijnych zezwoleń na wywóz w celu wzmocnienia konkurencyjności przemysłu oraz zapewnienia równych szans wszystkim eksporterom unijnym, gdy wywożą oni niektóre szczególne produkty podwójnego zastosowania do niektórych szczególnych miejsc przeznaczenia, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa i pełnej zgodności z zobowiązaniami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

(3)

W komunikacie z dnia 18 grudnia 2006 r. Komisja przedstawiła pomysł stworzenia nowych generalnych unijnych zezwoleń na wywóz w celu wzmocnienia konkurencyjności przemysłu oraz zapewnienia równych szans wszystkim eksporterom unijnym, gdy wywożą oni niektóre szczególne produkty podwójnego zastosowania do niektórych szczególnych miejsc przeznaczenia, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa i pełnej zgodności z zobowiązaniami międzynarodowymi.

| (4) | Rozporządzenie (WE) nr 428/2009 uchyliło rozporządzenie Rady (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania (3) ze skutkiem od dnia 27 sierpnia 2009 r. Jednakże odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 1334/2000 nadal mają zastosowanie do zezwoleń na wywóz przyznanych przed tą datą. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie (WE) nr 428/2009 uchyliło rozporządzenie Rady (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania (3) ze skutkiem od dnia 27 sierpnia 2009 r. Jednakże odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 1334/2000 nadal mają zastosowanie do zezwoleń na wywóz przyznanych przed tą datą.

| (5) | W celu stworzenia nowych generalnych unijnych zezwoleń na wywóz w odniesieniu do wywozu niektórych szczególnych produktów podwójnego zastosowania do niektórych szczególnych miejsc przeznaczenia, należy zmienić odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 428/2009 poprzez dodanie do niego nowych załączników. |
| --- | --- |

(5)

W celu stworzenia nowych generalnych unijnych zezwoleń na wywóz w odniesieniu do wywozu niektórych szczególnych produktów podwójnego zastosowania do niektórych szczególnych miejsc przeznaczenia, należy zmienić odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 428/2009 poprzez dodanie do niego nowych załączników.

| (6) | Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, powinny mieć możliwość wprowadzenia zakazu stosowania generalnych unijnych zezwoleń na wywóz na warunkach przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 zmienionym niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(6)

Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, powinny mieć możliwość wprowadzenia zakazu stosowania generalnych unijnych zezwoleń na wywóz na warunkach przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 zmienionym niniejszym rozporządzeniem.

| (7) | Od czasu wejścia w życie Traktatu z Lizbony embarga na broń w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii są przyjmowane w drodze decyzji Rady. Zgodnie z art. 9 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych skutki prawne wspólnych stanowisk przyjętych przez Radę na podstawie tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony mają zostać utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w wykonaniu postanowień Traktatów. |
| --- | --- |

(7)

Od czasu wejścia w życie Traktatu z Lizbony embarga na broń w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii są przyjmowane w drodze decyzji Rady. Zgodnie z art. 9 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych skutki prawne wspólnych stanowisk przyjętych przez Radę na podstawie tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony mają zostać utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w wykonaniu postanowień Traktatów.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 428/2009, |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 428/2009,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie:






  „9) | »generalne unijne zezwolenie na wywóz« oznacza zezwolenie na wywóz w odniesieniu do wywozu do niektórych krajów przeznaczenia, dostępne dla wszystkich eksporterów spełniających warunki i wymogi dotyczące jego stosowania, wymienione w załącznikach IIa–IIf;”; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9)

»generalne unijne zezwolenie na wywóz« oznacza zezwolenie na wywóz w odniesieniu do wywozu do niektórych krajów przeznaczenia, dostępne dla wszystkich eksporterów spełniających warunki i wymogi dotyczące jego stosowania, wymienione w załącznikach IIa–IIf;”;

| 2) | w art. 4 ust. 2 słowa „ustanowionemu przez wspólne stanowisko lub wspólne działanie” zastępuje się słowami „nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska”; |
| --- | --- |

2)

w art. 4 ust. 2 słowa „ustanowionemu przez wspólne stanowisko lub wspólne działanie” zastępuje się słowami „nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska”;

| 3) | w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia generalne unijne zezwolenia na wywóz w odniesieniu do niektórych rodzajów eksportu, określone w załącznikach IIa–IIf.
  Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę eksporter, mogą zakazać eksporterowi stosowania tych zezwoleń, jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do jego zdolności spełnienia warunków i wymogów takiego zezwolenia lub przestrzegania przepisów ustawodawstwa w zakresie kontroli wywozu.
  Właściwe organy państwa członkowskiego wymieniają informacje na temat eksporterów pozbawionych prawa stosowania generalnego unijnego zezwolenia na wywóz, chyba że ustalą one, że eksporter nie będzie usiłował wywieźć produktów podwójnego zastosowania przez terytorium innego państwa członkowskiego. Do tego celu stosowany jest system, o którym mowa w art. 19 ust. 4.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia generalne unijne zezwolenia na wywóz w odniesieniu do niektórych rodzajów eksportu, określone w załącznikach IIa–IIf.

Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę eksporter, mogą zakazać eksporterowi stosowania tych zezwoleń, jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do jego zdolności spełnienia warunków i wymogów takiego zezwolenia lub przestrzegania przepisów ustawodawstwa w zakresie kontroli wywozu.

Właściwe organy państwa członkowskiego wymieniają informacje na temat eksporterów pozbawionych prawa stosowania generalnego unijnego zezwolenia na wywóz, chyba że ustalą one, że eksporter nie będzie usiłował wywieźć produktów podwójnego zastosowania przez terytorium innego państwa członkowskiego. Do tego celu stosowany jest system, o którym mowa w art. 19 ust. 4.”;

| b) | ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | nie obejmują swoim zakresem produktów wymienionych w załączniku IIg”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

nie obejmują swoim zakresem produktów wymienionych w załączniku IIg”;

| c) | w ust. 4 lit. c) słowa „ustanowionym na mocy wspólnego stanowiska” zastępuje się słowami „nałożonym na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska”; |
| --- | --- |

c)

w ust. 4 lit. c) słowa „ustanowionym na mocy wspólnego stanowiska” zastępuje się słowami „nałożonym na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska”;

| 4) | w art. 11 ust. 1 zdanie pierwsze odniesienie do załącznika II zastępuje się odniesieniem do załącznika IIa; |
| --- | --- |

4)

w art. 11 ust. 1 zdanie pierwsze odniesienie do załącznika II zastępuje się odniesieniem do załącznika IIa;

| 5) | w art. 12 ust. 1 lit. b) słowa „nałożonych przez wspólne stanowisko lub wspólne działanie” zastępuje się słowami „nałożone na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska”; |
| --- | --- |

5)

w art. 12 ust. 1 lit. b) słowa „nałożonych przez wspólne stanowisko lub wspólne działanie” zastępuje się słowami „nałożone na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska”;

| 6) | art. 13 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   Wszystkie powiadomienia wymagane na mocy niniejszego artykułu muszą być składane za pomocą bezpiecznych środków elektronicznych, w tym za pośrednictwem bezpiecznego systemu, o którym mowa w art. 19 ust. 4.”; |
| --- | --- |

6)

art. 13 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Wszystkie powiadomienia wymagane na mocy niniejszego artykułu muszą być składane za pomocą bezpiecznych środków elektronicznych, w tym za pośrednictwem bezpiecznego systemu, o którym mowa w art. 19 ust. 4.”;

| 7) | w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 lit. a) słowa „wspólnotowych generalnych zezwoleń na wywóz” zastępuje się słowami „generalnych unijnych zezwoleń na wywóz”; |
| --- | --- | --- |

7)

w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 lit. a) słowa „wspólnotowych generalnych zezwoleń na wywóz” zastępuje się słowami „generalnych unijnych zezwoleń na wywóz”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Na potrzeby wymiany informacji między państwami członkowskimi, a także w stosownych przypadkach między państwami członkowskimi a Komisją, Komisja stworzy bezpieczny, szyfrowany system w porozumieniu z Grupą Koordynacyjną ds. Produktów Podwójnego Zastosowania, ustanowioną na mocy art. 23. Parlament Europejski otrzymuje informacje dotyczące budżetu tego systemu, jego rozwoju, tymczasowej i ostatecznej konfiguracji i funkcjonowania oraz kosztów sieci.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Na potrzeby wymiany informacji między państwami członkowskimi, a także w stosownych przypadkach między państwami członkowskimi a Komisją, Komisja stworzy bezpieczny, szyfrowany system w porozumieniu z Grupą Koordynacyjną ds. Produktów Podwójnego Zastosowania, ustanowioną na mocy art. 23. Parlament Europejski otrzymuje informacje dotyczące budżetu tego systemu, jego rozwoju, tymczasowej i ostatecznej konfiguracji i funkcjonowania oraz kosztów sieci.”;

| 8) | w art. 23 dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu roczne sprawozdanie z działalności, badań i konsultacji Grupy Koordynacyjnej ds. Produktów Podwójnego Zastosowania, do którego ma zastosowanie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (4). |
| --- | --- |

8)

w art. 23 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu roczne sprawozdanie z działalności, badań i konsultacji Grupy Koordynacyjnej ds. Produktów Podwójnego Zastosowania, do którego ma zastosowanie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (4).

| 9) | art. 25 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 25
  1.   Każde z państw członkowskich informuje Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych w celu wykonania niniejszego rozporządzenia, włącznie ze środkami, o których mowa w art. 24. Komisja przesyła informacje do pozostałych państw członkowskich.
  2.   Co trzy lata Komisja dokonuje przeglądu wykonania niniejszego rozporządzenia i składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyczerpujące sprawozdanie z jego wykonania oraz oceny skutków, które może zawierać propozycje jego zmian. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszystkich stosownych informacji dla przygotowania tego sprawozdania.
  3.   Szczególne części sprawozdania dotyczą:






  a) | Grupy Koordynacyjnej ds. Produktów Podwójnego Zastosowania i jej działalności. Informacje, jakie Komisja przedstawia w sprawie prowadzonych przez Grupę Koordynacyjną ds. Produktów Podwójnego Zastosowania badań i konsultacji, są poufne zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Informacje są uważane za poufne w każdym przypadku, gdy ich ujawnienie może mieć znaczące niekorzystne skutki dla osoby dostarczającej informacje lub dla źródła tych informacji; |
| --- | --- | --- |

9)

art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

1.   Każde z państw członkowskich informuje Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych w celu wykonania niniejszego rozporządzenia, włącznie ze środkami, o których mowa w art. 24. Komisja przesyła informacje do pozostałych państw członkowskich.

2.   Co trzy lata Komisja dokonuje przeglądu wykonania niniejszego rozporządzenia i składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyczerpujące sprawozdanie z jego wykonania oraz oceny skutków, które może zawierać propozycje jego zmian. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszystkich stosownych informacji dla przygotowania tego sprawozdania.

3.   Szczególne części sprawozdania dotyczą:

a)

Grupy Koordynacyjnej ds. Produktów Podwójnego Zastosowania i jej działalności. Informacje, jakie Komisja przedstawia w sprawie prowadzonych przez Grupę Koordynacyjną ds. Produktów Podwójnego Zastosowania badań i konsultacji, są poufne zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Informacje są uważane za poufne w każdym przypadku, gdy ich ujawnienie może mieć znaczące niekorzystne skutki dla osoby dostarczającej informacje lub dla źródła tych informacji;

| b) | wykonania art. 19 ust. 4; muszą zawierać sprawozdanie na temat etapu tworzenia bezpiecznego, szyfrowanego systemu wymiany informacji między państwami członkowskimi i Komisją; |
| --- | --- |

b)

wykonania art. 19 ust. 4; muszą zawierać sprawozdanie na temat etapu tworzenia bezpiecznego, szyfrowanego systemu wymiany informacji między państwami członkowskimi i Komisją;

| c) | wykonania art. 15 ust. 1; |
| --- | --- |

c)

wykonania art. 15 ust. 1;

| d) | wykonania art. 15 ust. 2; |
| --- | --- |

d)

wykonania art. 15 ust. 2;

| e) | wyczerpujących informacji w sprawie środków podejmowanych przez państwa członkowskie na mocy art. 24, o których Komisja jest powiadamiana na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu. |
| --- | --- |

e)

wyczerpujących informacji w sprawie środków podejmowanych przez państwa członkowskie na mocy art. 24, o których Komisja jest powiadamiana na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.

4.   Nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające wykonanie niniejszego rozporządzenia, w którym szczególna uwaga zostanie poświęcona wykonaniu załącznika IIb – generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr EU002 – w stosownych przypadkach wraz z wnioskiem ustawodawczym dotyczącym zmiany niniejszego rozporządzenia, w szczególności w odniesieniu do przesyłek o niskiej wartości.”;

| 10) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 25a
  Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących porozumień lub protokołów w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w kwestiach celnych, zawartych między Unią i krajami trzecimi, Rada może upoważnić Komisję do wynegocjowania z krajami trzecimi porozumień mających na celu wzajemne uznawanie kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania objętych niniejszym rozporządzeniem, w szczególności w celu zlikwidowania wymogów posiadania zezwolenia na ponowny wywóz na terytorium Unii. Negocjacje te prowadzone są zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 207 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz, w stosownych przypadkach, Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.”; |
| --- | --- |

10)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 25a

Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących porozumień lub protokołów w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w kwestiach celnych, zawartych między Unią i krajami trzecimi, Rada może upoważnić Komisję do wynegocjowania z krajami trzecimi porozumień mających na celu wzajemne uznawanie kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania objętych niniejszym rozporządzeniem, w szczególności w celu zlikwidowania wymogów posiadania zezwolenia na ponowny wywóz na terytorium Unii. Negocjacje te prowadzone są zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 207 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz, w stosownych przypadkach, Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.”;

| 11) | załącznik II zostaje oznaczony jako załącznik IIa i wprowadza się w nim następujące zmiany:






  a) | tytuł otrzymuje brzmienie:
  „GENERALNE UNIJNE ZEZWOLENIE NA WYWÓZ NR EU001

  (o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)
  Wywóz do Australii, Japonii, Kanady, Norwegii, Nowej Zelandii, Szwajcarii, wraz z Liechtensteinem, i Stanów Zjednoczonych
  Podmiot wydający: Unia Europejska”; |
| --- | --- | --- |

11)

załącznik II zostaje oznaczony jako załącznik IIa i wprowadza się w nim następujące zmiany:

a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„GENERALNE UNIJNE ZEZWOLENIE NA WYWÓZ NR EU001

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Wywóz do Australii, Japonii, Kanady, Norwegii, Nowej Zelandii, Szwajcarii, wraz z Liechtensteinem, i Stanów Zjednoczonych

Podmiot wydający: Unia Europejska”;

| b) | część 1 otrzymuje brzmienie:
  „Część 1

  Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje wszystkie produkty podwójnego zastosowania określone w którejkolwiek pozycji załącznika I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem produktów wymienionych w załączniku IIg.”; |
| --- | --- |

b)

część 1 otrzymuje brzmienie:

„Część 1

Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje wszystkie produkty podwójnego zastosowania określone w którejkolwiek pozycji załącznika I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem produktów wymienionych w załączniku IIg.”;

| c) | skreśla się część 2; |
| --- | --- |

c)

skreśla się część 2;

| d) | część 3 zostaje oznaczona jako część 2 i wprowadza się w niej następujące zmiany:






  (i) | w pkt 1 słowo „Wspólnocie” zastępuje się słowem „Unii”; |
| --- | --- | --- |

d)

część 3 zostaje oznaczona jako część 2 i wprowadza się w niej następujące zmiany:

(i)

w pkt 1 słowo „Wspólnocie” zastępuje się słowem „Unii”;

| (ii) | słowo „Szwajcaria” zastępuje się słowami „Szwajcaria, wraz z Liechtensteinem”; |
| --- | --- |

(ii)

słowo „Szwajcaria” zastępuje się słowami „Szwajcaria, wraz z Liechtensteinem”;

| (iii) | słowa „generalne wspólnotowe zezwolenie na wywóz” oraz „niniejsze generalne wspólnotowe zezwolenie na wywóz” zastępuje się słowami „niniejsze zezwolenie”; |
| --- | --- |

(iii)

słowa „generalne wspólnotowe zezwolenie na wywóz” oraz „niniejsze generalne wspólnotowe zezwolenie na wywóz” zastępuje się słowami „niniejsze zezwolenie”;

| (iv) | słowa „ustanowionym na mocy wspólnego stanowiska” zastępuje się słowami „nałożonym na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska”; |
| --- | --- |

(iv)

słowa „ustanowionym na mocy wspólnego stanowiska” zastępuje się słowami „nałożonym na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska”;

| 12) | dodaje się załączniki IIb–IIg, zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

12)

dodaje się załączniki IIb–IIg, zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzydziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 16 listopada 2011 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

W. SZCZUKA

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 27 października 2011 r.

1

(2)  Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 159 z 30.6.2000, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.”;

4

---

ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK IIb

GENERALNE UNIJNE ZEZWOLENIE NA WYWÓZ NR EU002

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Wywóz niektórych produktów podwójnego zastosowania do niektórych miejsc przeznaczenia

Podmiot wystawiający: Unia Europejska

Część 1 –   Produkty

Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje następujące produkty podwójnego zastosowania wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:

| — | 1A001 |
| --- | --- |

—

1A001

| — | 1A003 |
| --- | --- |

—

1A003

| — | 1A004 |
| --- | --- |

—

1A004

| — | 1C003b–c |
| --- | --- |

—

1C003b–c

| — | 1C004 |
| --- | --- |

—

1C004

| — | 1C005 |
| --- | --- |

—

1C005

| — | 1C006 |
| --- | --- |

—

1C006

| — | 1C008 |
| --- | --- |

—

1C008

| — | 1C009 |
| --- | --- |

—

1C009

| — | 2B008 |
| --- | --- |

—

2B008

| — | 3A001a3 |
| --- | --- |

—

3A001a3

| — | 3A001a6–12 |
| --- | --- |

—

3A001a6–12

| — | 3A002c–f |
| --- | --- |

—

3A002c–f

| — | 3C001 |
| --- | --- |

—

3C001

| — | 3C002 |
| --- | --- |

—

3C002

| — | 3C003 |
| --- | --- |

—

3C003

| — | 3C004 |
| --- | --- |

—

3C004

| — | 3C005 |
| --- | --- |

—

3C005

| — | 3C006 |
| --- | --- |

—

3C006

Część 2 –   Miejsca przeznaczenia

Niniejsze zezwolenie na wywóz jest ważne w całej Unii j w przypadku wywozu do następujących miejsc przeznaczenia:

| — | Argentyna |
| --- | --- |

—

Argentyna

| — | Chorwacja |
| --- | --- |

—

Chorwacja

| — | Islandia |
| --- | --- |

—

Islandia

| — | Republika Południowej Afryki |
| --- | --- |

—

Republika Południowej Afryki

| — | Korea Południowa |
| --- | --- |

—

Korea Południowa

| — | Turcja |
| --- | --- |

—

Turcja

Część 3 –   Warunki i wymogi dotyczące stosowania

| 1. | Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów, w przypadku gdy:






  1) | eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że dane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w częścic






  a) | do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów, w przypadku gdy:

1)

eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że dane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w częścic

a)

do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni;

| b) | do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w kraju, który podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub |
| --- | --- |

b)

do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w kraju, który podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub

| c) | do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowych listach uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowych listach uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego;

| 2) | eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1; |
| --- | --- |

2)

eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1;

| 3) | dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia. |
| --- | --- |

3)

dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia.

| 2. | Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE002. |
| --- | --- |

2.

Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE002.

| 3. | Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
  Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.
  Państwo członkowskie może wymagać od eksporterów mających siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrowali się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia. |
| --- | --- |

3.

Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.

Państwo członkowskie może wymagać od eksporterów mających siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrowali się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia.

ZAŁĄCZNIK IIc

GENERALNE UNIJNE ZEZWOLENIE NA WYWÓZ NR EU003

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Wywóz po naprawie/wymianie

Podmiot wystawiający: Unia Europejska

Część 1 —   Produkty

| 1. | Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje: wszystkie produkty podwójnego zastosowania wymienione w którejkolwiek pozycji załącznika I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem produktów wymienionych w pkt 2 w przypadku gdy:






  a) | produkty zostały ponownie przywiezione na terytorium celne Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany i zostają wywiezione lub ponownie wywiezione do kraju wysyłki bez jakichkolwiek zmian w ich cechach charakterystycznych w ciągu pięciu lat od dnia udzielenia pierwotnego zezwolenia na wywóz; lub |
| --- | --- | --- |

1.

Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje: wszystkie produkty podwójnego zastosowania wymienione w którejkolwiek pozycji załącznika I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem produktów wymienionych w pkt 2 w przypadku gdy:

a)

produkty zostały ponownie przywiezione na terytorium celne Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany i zostają wywiezione lub ponownie wywiezione do kraju wysyłki bez jakichkolwiek zmian w ich cechach charakterystycznych w ciągu pięciu lat od dnia udzielenia pierwotnego zezwolenia na wywóz; lub

| b) | produkty są wywożone do kraju wysyłki w zamian za produkty tej samej jakości i w tej samej ilości, które były ponownie przywiezione na terytorium celne Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany w ciągu pięciu lat od dnia udzielenia pierwotnego zezwolenia na wywóz. |
| --- | --- |

b)

produkty są wywożone do kraju wysyłki w zamian za produkty tej samej jakości i w tej samej ilości, które były ponownie przywiezione na terytorium celne Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany w ciągu pięciu lat od dnia udzielenia pierwotnego zezwolenia na wywóz.

| 2. | Produkty wyłączone:






  a) | wszystkie produkty określone w załączniku IIg; |
| --- | --- | --- |

2.

Produkty wyłączone:

a)

wszystkie produkty określone w załączniku IIg;

| b) | wszystkie produkty należące do grup D i E określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

wszystkie produkty należące do grup D i E określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

| c) | następujące produkty określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:






  — | 1A002a |
| --- | --- | --- |

c)

następujące produkty określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:

—

1A002a

| — | 1C012a |
| --- | --- |

—

1C012a

| — | 1C227 |
| --- | --- |

—

1C227

| — | 1C228 |
| --- | --- |

—

1C228

| — | 1C229 |
| --- | --- |

—

1C229

| — | 1C230 |
| --- | --- |

—

1C230

| — | 1C231 |
| --- | --- |

—

1C231

| — | 1C236 |
| --- | --- |

—

1C236

| — | 1C237 |
| --- | --- |

—

1C237

| — | 1C240 |
| --- | --- |

—

1C240

| — | 1C350 |
| --- | --- |

—

1C350

| — | 1C450 |
| --- | --- |

—

1C450

| — | 5A001b5 |
| --- | --- |

—

5A001b5

| — | 5A002a2 do 5A002a9 |
| --- | --- |

—

5A002a2 do 5A002a9

| — | 5B002 następujący sprzęt:






  a. | sprzęt przeznaczony do »rozwoju« lub »produkcji« sprzętu określonego w pozycjach od 5A002a2 do 5A002a9 |
| --- | --- | --- |

—

5B002 następujący sprzęt:

a.

sprzęt przeznaczony do »rozwoju« lub »produkcji« sprzętu określonego w pozycjach od 5A002a2 do 5A002a9

| b. | urządzenia pomiarowe zaprojektowane specjalnie do oceny i walidacji funkcji »ochrony informacji« sprzętu określonego w pozycjach od 5A002a2 do 5A002a9 |
| --- | --- |

b.

urządzenia pomiarowe zaprojektowane specjalnie do oceny i walidacji funkcji »ochrony informacji« sprzętu określonego w pozycjach od 5A002a2 do 5A002a9

| — | 6A001a2a1 |
| --- | --- |

—

6A001a2a1

| — | 6A001a2a5 |
| --- | --- |

—

6A001a2a5

| — | 6A002a1c |
| --- | --- |

—

6A002a1c

| — | 6A008l3 |
| --- | --- |

—

6A008l3

| — | 8A001b |
| --- | --- |

—

8A001b

| — | 8A001d |
| --- | --- |

—

8A001d

| — | 9A011 |
| --- | --- |

—

9A011

Część 2 —   Miejsca przeznaczenia

Niniejsze zezwolenie jest ważne w całej Unii w przypadku wywozu do następujących miejsc przeznaczenia:

| | Albania |
| --- | --- |

Albania

| | Argentyna |
| --- | --- |

Argentyna

| | Bośnia i Hercegowina |
| --- | --- |

Bośnia i Hercegowina

| | Brazylia |
| --- | --- |

Brazylia

| | Chile |
| --- | --- |

Chile

| | Chiny (wraz z Hongkongiem i Makao) |
| --- | --- |

Chiny (wraz z Hongkongiem i Makao)

| | Chorwacja |
| --- | --- |

Chorwacja

| | Była jugosłowiańska Republika Macedonii |
| --- | --- |

Była jugosłowiańska Republika Macedonii

| | Francuskie terytoria zamorskie |
| --- | --- |

Francuskie terytoria zamorskie

| | Islandia |
| --- | --- |

Islandia

| | Indie |
| --- | --- |

Indie

| | Kazachstan |
| --- | --- |

Kazachstan

| | Meksyk |
| --- | --- |

Meksyk

| | Czarnogóra |
| --- | --- |

Czarnogóra

| | Maroko |
| --- | --- |

Maroko

| | Rosja |
| --- | --- |

Rosja

| | Serbia |
| --- | --- |

Serbia

| | Singapur |
| --- | --- |

Singapur

| | Republika Południowej Afryki |
| --- | --- |

Republika Południowej Afryki

| | Korea Południowa |
| --- | --- |

Korea Południowa

| | Tunezja |
| --- | --- |

Tunezja

| | Turcja |
| --- | --- |

Turcja

| | Ukraina |
| --- | --- |

Ukraina

| | Zjednoczone Emiraty Arabskie |
| --- | --- |

Zjednoczone Emiraty Arabskie

Część 3 —   Warunki i wymogi dotyczące stosowania

| 1. | Niniejsze zezwolenie może być stosowane jedynie w przypadku, gdy pierwotny wywóz miał miejsce na podstawie generalnego unijnego zezwolenia na wywóz lub gdy pierwotne zezwolenie na wywóz zostało udzielone przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym pierwotny eksporter miał siedzibę, w celu wywozu produktów, które następnie zostały ponownie przywiezione na obszar celny Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany. Niniejsze zezwolenie jest ważne jedynie w odniesieniu do wywozu do pierwotnego użytkownika końcowego. |
| --- | --- |

1.

Niniejsze zezwolenie może być stosowane jedynie w przypadku, gdy pierwotny wywóz miał miejsce na podstawie generalnego unijnego zezwolenia na wywóz lub gdy pierwotne zezwolenie na wywóz zostało udzielone przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym pierwotny eksporter miał siedzibę, w celu wywozu produktów, które następnie zostały ponownie przywiezione na obszar celny Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany. Niniejsze zezwolenie jest ważne jedynie w odniesieniu do wywozu do pierwotnego użytkownika końcowego.

| 2. | Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów w przypadku gdy:






  1) | eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że dane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części,






  a) | do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej, lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni; |
| --- | --- | --- | --- |

2.

Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów w przypadku gdy:

1)

eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że dane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części,

a)

do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej, lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni;

| b) | do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub |
| --- | --- |

b)

do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub

| c) | do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego;

| 2) | eksporter jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1; |
| --- | --- |

2)

eksporter jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1;

| 3) | dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia; |
| --- | --- |

3)

dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia;

| 4) | pierwotne zezwolenie zostało unieważnione, zawieszone, zmienione lub cofnięte; |
| --- | --- |

4)

pierwotne zezwolenie zostało unieważnione, zawieszone, zmienione lub cofnięte;

| 5) | eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że zastosowanie końcowe danych produktów jest inne od zastosowania określonego w pierwotnym zezwoleniu na wywóz. |
| --- | --- |

5)

eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że zastosowanie końcowe danych produktów jest inne od zastosowania określonego w pierwotnym zezwoleniu na wywóz.

| 3. | Przy wywozie jakiegokolwiek produktu na podstawie niniejszego zezwolenia eksporter ma obowiązek:






  1) | podać w zgłoszeniu wywozowym do urzędu celnego numer referencyjny pierwotnego zezwolenia na wywóz oraz nazwę państwa członkowskiego, które udzieliło zezwolenia, numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE003; |
| --- | --- | --- |

3.

Przy wywozie jakiegokolwiek produktu na podstawie niniejszego zezwolenia eksporter ma obowiązek:

1)

podać w zgłoszeniu wywozowym do urzędu celnego numer referencyjny pierwotnego zezwolenia na wywóz oraz nazwę państwa członkowskiego, które udzieliło zezwolenia, numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE003;

| 2) | przekazać celnikom, jeśli tego zażądają, dokumentację zawierającą dowód daty przywozu produktów do Unii, każdej konserwacji, naprawy lub wymiany towarów przeprowadzonych w Unii oraz faktu, że produkty są zwracane użytkownikowi końcowemu i do kraju, z którego zostały przywiezione do Unii. |
| --- | --- |

2)

przekazać celnikom, jeśli tego zażądają, dokumentację zawierającą dowód daty przywozu produktów do Unii, każdej konserwacji, naprawy lub wymiany towarów przeprowadzonych w Unii oraz faktu, że produkty są zwracane użytkownikowi końcowemu i do kraju, z którego zostały przywiezione do Unii.

| 4. | Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
  Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.
  Państwo członkowskie może wymagać od eksportera mającego siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrował się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia. |
| --- | --- |

4.

Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.

Państwo członkowskie może wymagać od eksportera mającego siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrował się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia.

| 5. | Niniejsze zezwolenie obejmuje produkty podlegające »naprawie«, »wymianie« i »konserwacji«. Może się to łączyć z przypadkowym ulepszeniem oryginalnych towarów, wynikającym na przykład z użycia nowoczesnych części zamiennych lub z zastosowania nowszych standardów wykonawczych związanych z niezawodnością lub bezpieczeństwem, pod warunkiem że jego wynikiem nie jest poprawa funkcjonalnych możliwości produktów lub nadanie im nowych lub dodatkowych funkcji. |
| --- | --- |

5.

Niniejsze zezwolenie obejmuje produkty podlegające »naprawie«, »wymianie« i »konserwacji«. Może się to łączyć z przypadkowym ulepszeniem oryginalnych towarów, wynikającym na przykład z użycia nowoczesnych części zamiennych lub z zastosowania nowszych standardów wykonawczych związanych z niezawodnością lub bezpieczeństwem, pod warunkiem że jego wynikiem nie jest poprawa funkcjonalnych możliwości produktów lub nadanie im nowych lub dodatkowych funkcji.

ZAŁĄCZNIK IId

GENERALNE UNIJNE ZEZWOLENIE NA WYWÓZ NR EU004

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Czasowy wywóz na wystawy lub targi

Podmiot wystawiający: Unia Europejska

Część 1 –   Produkty

Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje wszystkie produkty podwójnego zastosowania określone w którejkolwiek pozycji załącznika I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem:

| a) | wszystkich produktów wymienionych w załączniku IIg; |
| --- | --- |

a)

wszystkich produktów wymienionych w załączniku IIg;

| b) | wszystkich produktów należących do grupy D określonej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia (nie obejmuje oprogramowania niezbędnego do właściwego funkcjonowania sprzętu do celów demonstracji); |
| --- | --- |

b)

wszystkich produktów należących do grupy D określonej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia (nie obejmuje oprogramowania niezbędnego do właściwego funkcjonowania sprzętu do celów demonstracji);

| c) | wszystkich produktów należących do grupy E określonej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

wszystkich produktów należących do grupy E określonej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

| d) | następujących produktów określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:






  — | 1A002a |
| --- | --- | --- |

d)

następujących produktów określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:

—

1A002a

| — | 1C002.b.4 |
| --- | --- |

—

1C002.b.4

| — | 1C010 |
| --- | --- |

—

1C010

| — | 1C012.a |
| --- | --- |

—

1C012.a

| — | 1C227 |
| --- | --- |

—

1C227

| — | 1C228 |
| --- | --- |

—

1C228

| — | 1C229 |
| --- | --- |

—

1C229

| — | 1C230 |
| --- | --- |

—

1C230

| — | 1C231 |
| --- | --- |

—

1C231

| — | 1C236 |
| --- | --- |

—

1C236

| — | 1C237 |
| --- | --- |

—

1C237

| — | 1C240 |
| --- | --- |

—

1C240

| — | 1C350 |
| --- | --- |

—

1C350

| — | 1C450 |
| --- | --- |

—

1C450

| — | 5A001b5 |
| --- | --- |

—

5A001b5

| — | 5A002a2 do 5A002a9 |
| --- | --- |

—

5A002a2 do 5A002a9

| — | 5B002 następujący sprzęt:






  a. | sprzęt przeznaczony do »rozwoju« lub »produkcji« sprzętu określonego w pozycjach 5A002a2 do 5A002a9 |
| --- | --- | --- |

—

5B002 następujący sprzęt:

a.

sprzęt przeznaczony do »rozwoju« lub »produkcji« sprzętu określonego w pozycjach 5A002a2 do 5A002a9

| b. | urządzenia pomiarowe specjalnie przeznaczone do oceny i walidacji funkcji »ochrony informacji« sprzętu określonego w pozycjach 5A002a2 do 5A002a9 |
| --- | --- |

b.

urządzenia pomiarowe specjalnie przeznaczone do oceny i walidacji funkcji »ochrony informacji« sprzętu określonego w pozycjach 5A002a2 do 5A002a9

| — | 6A001 |
| --- | --- |

—

6A001

| — | 6A002a |
| --- | --- |

—

6A002a

| — | 6A008l3 |
| --- | --- |

—

6A008l3

| — | 8A001b |
| --- | --- |

—

8A001b

| — | 8A001d |
| --- | --- |

—

8A001d

| — | 9A011 |
| --- | --- |

—

9A011

Część 2 –   Miejsca przeznaczenia

Niniejsze zezwolenie jest ważne w całej Unii w przypadku wywozu do następujących miejsc przeznaczenia:

Argentyna, Albania, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Brazylia, Chile, Chiny (wraz z Hongkongiem i Makao), była jugosłowiańska Republika Macedonii, francuskie terytoria zamorskie, Republika Korei, Islandia, Indie, Kazachstan, Meksyk, Czarnogóra, Maroko, Rosja, Serbia, Singapur, Republika Południowej Afryki, Tunezja, Turcja, Ukraina, Zjednoczone Emiraty Arabskie

Część 3 –   Warunki i wymogi dotyczące stosowania

| 1. | Niniejsze zezwolenie pozwala na wywóz produktów wymienionych w części 1, pod warunkiem że jest to wywóz czasowy na wystawy lub targi określone w pkt 6 oraz że produkty te zostaną ponownie przywiezione na obszar celny Unii Europejskiej w całości i w niezmienionej postaci w ciągu 120 dni po ich pierwotnym wywiezieniu. |
| --- | --- |

1.

Niniejsze zezwolenie pozwala na wywóz produktów wymienionych w części 1, pod warunkiem że jest to wywóz czasowy na wystawy lub targi określone w pkt 6 oraz że produkty te zostaną ponownie przywiezione na obszar celny Unii Europejskiej w całości i w niezmienionej postaci w ciągu 120 dni po ich pierwotnym wywiezieniu.

| 2. | Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, mogą na wniosek eksportera zwolnić go z wymogu, aby produkty zostały ponownie przywiezione, zgodnie z pkt 1. W celu zwolnienia z wymogu odpowiednio stosuje się procedurę indywidualnych zezwoleń ustanowioną w art. 9 ust. 2 i w art. 14 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2.

Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, mogą na wniosek eksportera zwolnić go z wymogu, aby produkty zostały ponownie przywiezione, zgodnie z pkt 1. W celu zwolnienia z wymogu odpowiednio stosuje się procedurę indywidualnych zezwoleń ustanowioną w art. 9 ust. 2 i w art. 14 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

| 3. | Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów, w przypadku gdy:






  1) | eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, że dane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części:






  a) | do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni; |
| --- | --- | --- | --- |

3.

Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów, w przypadku gdy:

1)

eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, że dane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części:

a)

do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni;

| b) | do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub |
| --- | --- |

b)

do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub

| c) | do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego;

| 2) | eksporter jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1; |
| --- | --- |

2)

eksporter jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1;

| 3) | dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia; |
| --- | --- |

3)

dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia;

| 4) | eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, lub w inny sposób (na przykład przez wytwórcę), że dane produkty zostały zaklasyfikowane przez właściwe organy jako odpowiednie do oznakowania krajową klauzulą tajności, równoważną klauzuli »CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL« lub wyższą; |
| --- | --- |

4)

eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, lub w inny sposób (na przykład przez wytwórcę), że dane produkty zostały zaklasyfikowane przez właściwe organy jako odpowiednie do oznakowania krajową klauzulą tajności, równoważną klauzuli »CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL« lub wyższą;

| 5) | ich zwrot państwu pochodzenia bez usunięcia, powielenia lub upowszechnienia jakiegokolwiek podzespołu lub oprogramowania nie może zostać zagwarantowany przez eksportera, lub w przypadku gdy transfer technologii jest połączony z prezentacją; |
| --- | --- |

5)

ich zwrot państwu pochodzenia bez usunięcia, powielenia lub upowszechnienia jakiegokolwiek podzespołu lub oprogramowania nie może zostać zagwarantowany przez eksportera, lub w przypadku gdy transfer technologii jest połączony z prezentacją;

| 6) | dane produkty mają być wywiezione w celu prywatnej prezentacji lub demonstracji (na przykład w prywatnych salach wystawowych); |
| --- | --- |

6)

dane produkty mają być wywiezione w celu prywatnej prezentacji lub demonstracji (na przykład w prywatnych salach wystawowych);

| 7) | dane produkty mają zostać włączone w jakikolwiek proces produkcji; |
| --- | --- |

7)

dane produkty mają zostać włączone w jakikolwiek proces produkcji;

| 8) | dane produkty mają zostać użyte zgodnie z ich przeznaczeniem, poza minimalnym wykorzystaniem wymaganym do celów skutecznej demonstracji, jednak bez udostępniania szczegółowych wyników testu stronom trzecim; |
| --- | --- |

8)

dane produkty mają zostać użyte zgodnie z ich przeznaczeniem, poza minimalnym wykorzystaniem wymaganym do celów skutecznej demonstracji, jednak bez udostępniania szczegółowych wyników testu stronom trzecim;

| 9) | wywóz odbędzie się w wyniku transakcji handlowej, w szczególności sprzedaży, wypożyczenia lub najmu danych produktów; |
| --- | --- |

9)

wywóz odbędzie się w wyniku transakcji handlowej, w szczególności sprzedaży, wypożyczenia lub najmu danych produktów;

| 10) | dane produkty mają być zgromadzone na wystawie lub targach jedynie w celu sprzedaży, wypożyczenia lub najmu i nie dokonuje się ich prezentacji ani demonstracji; |
| --- | --- |

10)

dane produkty mają być zgromadzone na wystawie lub targach jedynie w celu sprzedaży, wypożyczenia lub najmu i nie dokonuje się ich prezentacji ani demonstracji;

| 11) | eksporter dokonuje jakichkolwiek ustaleń uniemożliwiających mu sprawowanie kontroli nad przetrzymywaniem danych produktów, w całym okresie czasowego wywozu. |
| --- | --- |

11)

eksporter dokonuje jakichkolwiek ustaleń uniemożliwiających mu sprawowanie kontroli nad przetrzymywaniem danych produktów, w całym okresie czasowego wywozu.

| 4. | Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na podstawie generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE004. |
| --- | --- |

4.

Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na podstawie generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE004.

| 5. | Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
  Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.
  Państwo członkowskie może wymagać od eksporterów mających siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrowali się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia. |
| --- | --- |

5.

Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.

Państwo członkowskie może wymagać od eksporterów mających siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrowali się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia.

| 6. | Na użytek niniejszego zezwolenia »wystawa lub targi« oznaczają trwające przez określony czas wydarzenia komercyjne, podczas których wielu wystawców organizuje demonstracje swoich produktów dla klientów handlowych lub dla ogółu odbiorców. |
| --- | --- |

6.

Na użytek niniejszego zezwolenia »wystawa lub targi« oznaczają trwające przez określony czas wydarzenia komercyjne, podczas których wielu wystawców organizuje demonstracje swoich produktów dla klientów handlowych lub dla ogółu odbiorców.

ZAŁĄCZNIK IIe

GENERALNE UNIJNE ZEZWOLENIE NA WYWÓZ NR EU005

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Telekomunikacja

Podmiot wystawiający: Unia Europejska

Część 1 –   Produkty

Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje następujące produkty podwójnego zastosowania określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | następujące produkty należące do kategorii 5 część 1:






  (i) | produkty określone w pozycjach 5A001b2 oraz 5A001c i d, włącznie ze specjalnie przeznaczonymi lub wyprodukowanymi do nich podzespołami lub akcesoriami; |
| --- | --- | --- |

a)

następujące produkty należące do kategorii 5 część 1:

(i)

produkty określone w pozycjach 5A001b2 oraz 5A001c i d, włącznie ze specjalnie przeznaczonymi lub wyprodukowanymi do nich podzespołami lub akcesoriami;

| (ii) | produkty określone w pozycjach 5B001 i 5D001 w odniesieniu do urządzeń testujących, kontrolnych i produkcyjnych oraz oprogramowanie dla produktów wymienionych w ppkt (i); |
| --- | --- |

(ii)

produkty określone w pozycjach 5B001 i 5D001 w odniesieniu do urządzeń testujących, kontrolnych i produkcyjnych oraz oprogramowanie dla produktów wymienionych w ppkt (i);

| b) | technologia kontrolowana przez 5E001a, w przypadku gdy jest wymagana dla instalacji, eksploatacji, konserwacji i naprawy produktów określonych w lit. a), oraz przeznaczona dla tego samego ostatecznego użytkownika. |
| --- | --- |

b)

technologia kontrolowana przez 5E001a, w przypadku gdy jest wymagana dla instalacji, eksploatacji, konserwacji i naprawy produktów określonych w lit. a), oraz przeznaczona dla tego samego ostatecznego użytkownika.

Część 2 –   Miejsca przeznaczenia

Niniejsze zezwolenie jest ważne w całej Unii w przypadku wywozu do następujących miejsc przeznaczenia:

Argentyna, Chiny (wraz z Hongkongiem i Makao), Chorwacja, Indie, Republika Korei, Rosja, Republika Południowej Afryki, Turcja, Ukraina.

Część 3 –   Warunki i wymogi dotyczące stosowania

| 1. | Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów, w przypadku gdy:






  1) | eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że są lub mogą one być przeznaczone, w całości lub w części:






  a) | do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów, w przypadku gdy:

1)

eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że są lub mogą one być przeznaczone, w całości lub w części:

a)

do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni;

| b) | do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, |
| --- | --- |

b)

do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych,

| c) | do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego; lub |
| --- | --- |

c)

do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego; lub

| d) | do wykorzystania w związku z łamaniem praw człowieka, zasad demokracji lub wolności słowa określonych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, przy użyciu technologii przechwytywania i urządzeń do transferu danych cyfrowych do monitorowania telefonów komórkowych i wiadomości tekstowych oraz ukierunkowanego nadzoru korzystania z Internetu (na przykład przez centra monitoringu i bramy sieciowe do legalnego przechwytywania danych); |
| --- | --- |

d)

do wykorzystania w związku z łamaniem praw człowieka, zasad demokracji lub wolności słowa określonych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, przy użyciu technologii przechwytywania i urządzeń do transferu danych cyfrowych do monitorowania telefonów komórkowych i wiadomości tekstowych oraz ukierunkowanego nadzoru korzystania z Internetu (na przykład przez centra monitoringu i bramy sieciowe do legalnego przechwytywania danych);

| 2) | eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1; |
| --- | --- |

2)

eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1;

| 3) | eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty zostaną ponownie wywiezione do jakiegokolwiek miejsca przeznaczenia innego niż miejsca wymienione w części 2 niniejszego załącznika lub w części 2 załącznika IIa lub innego niż państwa członkowskie; |
| --- | --- |

3)

eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty zostaną ponownie wywiezione do jakiegokolwiek miejsca przeznaczenia innego niż miejsca wymienione w części 2 niniejszego załącznika lub w części 2 załącznika IIa lub innego niż państwa członkowskie;

| 4) | dane produkty są wywożone do stref wolnocłowych lub składów wolnocłowych, które znajdują się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia. |
| --- | --- |

4)

dane produkty są wywożone do stref wolnocłowych lub składów wolnocłowych, które znajdują się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia.

| 2. | Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE005. |
| --- | --- |

2.

Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE005.

| 3. | Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
  Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.
  Państwo członkowskie może wymagać od eksportera mającego siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrował się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy wysyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia. |
| --- | --- |

3.

Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.

Państwo członkowskie może wymagać od eksportera mającego siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrował się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy wysyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia.

ZAŁĄCZNIK IIf

GENERALNE UNIJNE ZEZWOLENIE NA WYWÓZ NR EU006

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Związki chemiczne

Część 1 –   Produkty

Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje następujące produkty podwójnego zastosowania określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:

| | 1C350:






  1. | Tiodiglikol (111–48–8); |
| --- | --- | --- |

1C350:

1.

Tiodiglikol (111–48–8);

| 2. | Tlenochlorek fosforu (10025–87–3); |
| --- | --- |

2.

Tlenochlorek fosforu (10025–87–3);

| 3. | Metylofosfonian dimetylu (756–79–6); |
| --- | --- |

3.

Metylofosfonian dimetylu (756–79–6);

| 5. | Dichlorek metylotiofosfonowy (676-97-1). |
| --- | --- |

5.

Dichlorek metylotiofosfonowy (676-97-1).

| 6. | Fosforyn dimetylu (DMP)(868–85–9); |
| --- | --- |

6.

Fosforyn dimetylu (DMP)(868–85–9);

| 7. | Trichlorek fosforu (7719–12–2); |
| --- | --- |

7.

Trichlorek fosforu (7719–12–2);

| 8. | Fosforyn trimetylu (TMP)(121–45–9); |
| --- | --- |

8.

Fosforyn trimetylu (TMP)(121–45–9);

| 9. | Chlorek tionylu (7719–09–7); |
| --- | --- |

9.

Chlorek tionylu (7719–09–7);

| 10. | 3-Hydroksy-1-metylopiperydyna (3554–74–3); |
| --- | --- |

10.

3-Hydroksy-1-metylopiperydyna (3554–74–3);

| 11. | N,N-diizopropylo-(beta)-chloroetyloamina (96–79–7); |
| --- | --- |

11.

N,N-diizopropylo-(beta)-chloroetyloamina (96–79–7);

| 12. | N,N–diizopropylo–(beta)–tioloetanoamina (5842–07–9); |
| --- | --- |

12.

N,N–diizopropylo–(beta)–tioloetanoamina (5842–07–9);

| 13. | Chinuklidyn-3-ol (1619-34-7); |
| --- | --- |

13.

Chinuklidyn-3-ol (1619-34-7);

| 14. | Fluorek potasu (7789–23–3); |
| --- | --- |

14.

Fluorek potasu (7789–23–3);

| 15. | 2-Chloroetanol (107–07–3); |
| --- | --- |

15.

2-Chloroetanol (107–07–3);

| 16. | Dimetyloamina (124–40–3); |
| --- | --- |

16.

Dimetyloamina (124–40–3);

| 17. | Etylofosfonian dietylu (78–38–6); |
| --- | --- |

17.

Etylofosfonian dietylu (78–38–6);

| 18. | N,N-dimetylofosforoamidan dietylu (2404–03–7); |
| --- | --- |

18.

N,N-dimetylofosforoamidan dietylu (2404–03–7);

| 19. | Fosfonian dietylu (762–04–9); |
| --- | --- |

19.

Fosfonian dietylu (762–04–9);

| 20. | Chlorowodorek dimetyloaminy (506–59–2); |
| --- | --- |

20.

Chlorowodorek dimetyloaminy (506–59–2);

| 21. | Dichloro(etylo)fosfina (1498–40–4); |
| --- | --- |

21.

Dichloro(etylo)fosfina (1498–40–4);

| 22. | Dichlorek etylofosfonowy (1066–50–8); |
| --- | --- |

22.

Dichlorek etylofosfonowy (1066–50–8);

| 24. | Fluorowodór (7664–39–3); |
| --- | --- |

24.

Fluorowodór (7664–39–3);

| 25. | Benzilan metylu (76–89–1); |
| --- | --- |

25.

Benzilan metylu (76–89–1);

| 26. | Dichloro(metylo)fosfina (676–83–5); |
| --- | --- |

26.

Dichloro(metylo)fosfina (676–83–5);

| 27. | N,N-diizopropylo-(beta)-amino etanol (96–80–0); |
| --- | --- |

27.

N,N-diizopropylo-(beta)-amino etanol (96–80–0);

| 28. | Alkohol pinakolinowy (464–07–3); |
| --- | --- |

28.

Alkohol pinakolinowy (464–07–3);

| 30. | Fosforyn trietylu (122–52–1); |
| --- | --- |

30.

Fosforyn trietylu (122–52–1);

| 31. | Trichlorek arsenu (7784–34–1); |
| --- | --- |

31.

Trichlorek arsenu (7784–34–1);

| 32. | Kwas benzilowy (76–93–7); |
| --- | --- |

32.

Kwas benzilowy (76–93–7);

| 33. | Metylofosfonin dietylu (15715–41–0); |
| --- | --- |

33.

Metylofosfonin dietylu (15715–41–0);

| 34. | Etylofosfonian dimetylu (6163–75–3); |
| --- | --- |

34.

Etylofosfonian dimetylu (6163–75–3);

| 35. | Etylodifluorofosfina (430–78–4); |
| --- | --- |

35.

Etylodifluorofosfina (430–78–4);

| 36. | Metylodifluorofosfina (753–59–3); |
| --- | --- |

36.

Metylodifluorofosfina (753–59–3);

| 37. | 3-chinuklidynon (3731–38–2); |
| --- | --- |

37.

3-chinuklidynon (3731–38–2);

| 38. | Pentachlorek fosforu (10026–13–8); |
| --- | --- |

38.

Pentachlorek fosforu (10026–13–8);

| 39. | Pinakolon (75–97–8); |
| --- | --- |

39.

Pinakolon (75–97–8);

| 40. | Cyjanek potasu (151–50–8); |
| --- | --- |

40.

Cyjanek potasu (151–50–8);

| 41. | Wodorofluorek potasu (7789–29–9); |
| --- | --- |

41.

Wodorofluorek potasu (7789–29–9);

| 42. | Wodorofluorek amonu lub bifluorek amonu (1341–49–7); |
| --- | --- |

42.

Wodorofluorek amonu lub bifluorek amonu (1341–49–7);

| 43. | Fluorek sodu (7681–49–4); |
| --- | --- |

43.

Fluorek sodu (7681–49–4);

| 44. | Wodorofluorek sodu (1333–83–1); |
| --- | --- |

44.

Wodorofluorek sodu (1333–83–1);

| 45. | Cyjanek sodu (143–33–9); |
| --- | --- |

45.

Cyjanek sodu (143–33–9);

| 46. | Trietanoloamina (102–71–6); |
| --- | --- |

46.

Trietanoloamina (102–71–6);

| 47. | Pentasiarczek fosforawy (1314–80–3); |
| --- | --- |

47.

Pentasiarczek fosforawy (1314–80–3);

| 48. | Di-izopropyloamina (108–18–9); |
| --- | --- |

48.

Di-izopropyloamina (108–18–9);

| 49. | Dietyloaminoetanol (100–37–8); |
| --- | --- |

49.

Dietyloaminoetanol (100–37–8);

| 50. | Siarczek sodu (1313–82–2); |
| --- | --- |

50.

Siarczek sodu (1313–82–2);

| 51. | Monochlorek siarki (10025–67–9); |
| --- | --- |

51.

Monochlorek siarki (10025–67–9);

| 52. | Dichlorek siarki (10545–99–0); |
| --- | --- |

52.

Dichlorek siarki (10545–99–0);

| 53. | Chlorowodorek trietanoloaminy (637–39–8); |
| --- | --- |

53.

Chlorowodorek trietanoloaminy (637–39–8);

| 54. | N,N-diizopropylo-(beta)-chloroetyloamino chlorowodorek (4261–68–1); |
| --- | --- |

54.

N,N-diizopropylo-(beta)-chloroetyloamino chlorowodorek (4261–68–1);

| 55. | Kwas metylofosfonowy (993–13–5); |
| --- | --- |

55.

Kwas metylofosfonowy (993–13–5);

| 56. | Metylofosfonian dietylu (683–08–9); |
| --- | --- |

56.

Metylofosfonian dietylu (683–08–9);

| 57. | Dichlorek N,N-dimetylofosforoamidowy (677–43–0); |
| --- | --- |

57.

Dichlorek N,N-dimetylofosforoamidowy (677–43–0);

| 58. | Fosforyn triisopropylu (116–17–6); |
| --- | --- |

58.

Fosforyn triisopropylu (116–17–6);

| 59. | Etylodietanoloamina (139–87–7); |
| --- | --- |

59.

Etylodietanoloamina (139–87–7);

| 60. | O,O,O-dietylo fosforotionian (2465–65–8); |
| --- | --- |

60.

O,O,O-dietylo fosforotionian (2465–65–8);

| 61. | O,O,O-dietylo fosforoditionian (298–06–6); |
| --- | --- |

61.

O,O,O-dietylo fosforoditionian (298–06–6);

| 62. | Heksafluorokrzemian sodu (16893–85–9); |
| --- | --- |

62.

Heksafluorokrzemian sodu (16893–85–9);

| 63. | Dichlorek metylotiofosfonowy (676–98–2). |
| --- | --- |

63.

Dichlorek metylotiofosfonowy (676–98–2).

| | 1C450 a:






  4. | Fosgen: dichlorek karbonylu (75–44–5) |
| --- | --- | --- |

1C450 a:

4.

Fosgen: dichlorek karbonylu (75–44–5)

| 5. | Chlorocyjan (506–77–4) |
| --- | --- |

5.

Chlorocyjan (506–77–4)

| 6. | Cyjanowodór (74–90–8) |
| --- | --- |

6.

Cyjanowodór (74–90–8)

| 7. | Chloropikryna: trichloronitrometan (76–06–2) |
| --- | --- |

7.

Chloropikryna: trichloronitrometan (76–06–2)

| | 1C450 b:






  1. | Związki chemiczne inne niż określone w Wykazie uzbrojenia lub w pozycji 1C350, zawierające atom fosforu, z którym związana jest jedna grupa metylowa, etylowa, propylowa lub izopropylowa, lecz nie dalsze atomy węgla; |
| --- | --- | --- |

1C450 b:

1.

Związki chemiczne inne niż określone w Wykazie uzbrojenia lub w pozycji 1C350, zawierające atom fosforu, z którym związana jest jedna grupa metylowa, etylowa, propylowa lub izopropylowa, lecz nie dalsze atomy węgla;

| 2. | Dihalogenki N,N-dialkilo (metylo, etylo, propylo lub izopropylo) fosforoamidowe, inne niż dichlorek N,N-dimetylofosforoamidowy, który został określony w pozycji 1C350.57; |
| --- | --- |

2.

Dihalogenki N,N-dialkilo (metylo, etylo, propylo lub izopropylo) fosforoamidowe, inne niż dichlorek N,N-dimetylofosforoamidowy, który został określony w pozycji 1C350.57;

| 3. | N,N-dialkilo [metylo, etylo lub propylo (normalny lub izopropylo)] fosforoamidany dialkilu (metylu, etylu lub propylu (normalny lub izopropylu), inny niż N,N-dimetylofosforoamidanu dietylu, który został określony w pozycji 1C350; |
| --- | --- |

3.

N,N-dialkilo [metylo, etylo lub propylo (normalny lub izopropylo)] fosforoamidany dialkilu (metylu, etylu lub propylu (normalny lub izopropylu), inny niż N,N-dimetylofosforoamidanu dietylu, który został określony w pozycji 1C350;

| 4. | Chlorki 2-N,N-dialkilo (metylo, etylo, propylo lub izopropylo) aminoetylu i odpowiednie protonowane sole, inne niż chlorek N,N-diizopropylo-(beta)-aminoetylu lub chlorowodorek N,N-diizopropylo-(beta)-aminoetylo chlorku, które zostały określone w pozycji 1C350; |
| --- | --- |

4.

Chlorki 2-N,N-dialkilo (metylo, etylo, propylo lub izopropylo) aminoetylu i odpowiednie protonowane sole, inne niż chlorek N,N-diizopropylo-(beta)-aminoetylu lub chlorowodorek N,N-diizopropylo-(beta)-aminoetylo chlorku, które zostały określone w pozycji 1C350;

| 5. | N,N-dialkilo (metylo, etylo, propylo lub izopropylo) aminoetan-2-ole i odpowiednie protonowane sole, różne od N,N-diizopropylo-(beta)-aminoetanolu (96-80-0) i N,N-dietyloaminoetanolu (100-37-8), które zostały określone w pozycji 1C350; |
| --- | --- |

5.

N,N-dialkilo (metylo, etylo, propylo lub izopropylo) aminoetan-2-ole i odpowiednie protonowane sole, różne od N,N-diizopropylo-(beta)-aminoetanolu (96-80-0) i N,N-dietyloaminoetanolu (100-37-8), które zostały określone w pozycji 1C350;

| 6. | N,N-dialkilo (metylo, etylo, propylo lub izopropylo) aminoetano-2-tiole i odpowiednie protonowane sole, inne niż N,N-diizopropylo-(beta)-aminoetanootiol, które zostały określone y w pozycji 1C350; |
| --- | --- |

6.

N,N-dialkilo (metylo, etylo, propylo lub izopropylo) aminoetano-2-tiole i odpowiednie protonowane sole, inne niż N,N-diizopropylo-(beta)-aminoetanootiol, które zostały określone y w pozycji 1C350;

| 8. | Metylodietanoloamina (105–59–9); |
| --- | --- |

8.

Metylodietanoloamina (105–59–9);

Część 2 –   Miejsca przeznaczenia

Niniejsze zezwolenie jest ważne w całej Unii w przypadku wywozu do następujących miejsc przeznaczenia:

Argentyna, Chorwacja, Islandia, Republika Korei, Turcja, Ukraina.

Część 3 –   Warunki i wymogi dotyczące stosowania

| 1. | Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów, w przypadku gdy:






  1) | eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że są lub mogą one być przeznaczone, w całości lub w części:






  a) | do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów, w przypadku gdy:

1)

eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że są lub mogą one być przeznaczone, w całości lub w części:

a)

do stosowania w związku z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych urządzeń do przeprowadzania wybuchów jądrowych, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni;

| b) | do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub |
| --- | --- |

b)

do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub

| c) | do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego;

| 2) | eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1; |
| --- | --- |

2)

eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1;

| 3) | eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy, że dane produkty zostaną ponownie wywiezione do miejsca przeznaczenia innego niż miejsca wymienione w części 2 niniejszego załącznika lub w części 2 załącznika IIa lub innego niż państwa członkowskie; lub |
| --- | --- |

3)

eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy, że dane produkty zostaną ponownie wywiezione do miejsca przeznaczenia innego niż miejsca wymienione w części 2 niniejszego załącznika lub w części 2 załącznika IIa lub innego niż państwa członkowskie; lub

| 4) | dane produkty są wywożone do stref wolnocłowych lub składów wolnocłowych, które znajdują się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia. |
| --- | --- |

4)

dane produkty są wywożone do stref wolnocłowych lub składów wolnocłowych, które znajdują się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia.

| 2. | Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE006. |
| --- | --- |

2.

Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr UE006.

| 3. | Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
  Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.
  Państwo członkowskie może wymagać od eksporterów mających siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrowali się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia. |
| --- | --- |

3.

Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.

Państwo członkowskie może wymagać od eksporterów mających siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrowali się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych przy stosowaniu krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia.

ZAŁĄCZNIK IIg

(Wykaz, o którym mowa w art. 9 ust. 4 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz w załącznikach IIa, IIc i IId do niniejszego rozporządzenia)

Poszczególne pozycje nie zawsze zawierają pełny opis produktów i związanych z nimi uwag z załącznika I. Jedynie załącznik I zawiera pełny opis produktów.

Wymienienie towaru w niniejszym załączniku nie wpływa na stosowanie Uwagi ogólnej do oprogramowania (UOdO) w załączniku I.

| — | Wszystkie towary określone w załączniku IV. |
| --- | --- |

—

Wszystkie towary określone w załączniku IV.

| — | 0C001 »Uran naturalny« lub »uran zubożony« lub tor w formie metalu, stopu, związku chemicznego lub koncentratu i każdego innego materiału zawierającego jeden lub więcej z powyższych materiałów. |
| --- | --- |

—

0C001 »Uran naturalny« lub »uran zubożony« lub tor w formie metalu, stopu, związku chemicznego lub koncentratu i każdego innego materiału zawierającego jeden lub więcej z powyższych materiałów.

| — | 0C002 »Specjalne materiały rozszczepialne«, inne niż określone w załączniku IV. |
| --- | --- |

—

0C002 »Specjalne materiały rozszczepialne«, inne niż określone w załączniku IV.

| — | 0D001 »Oprogramowanie« specjalnie opracowane lub zmienione z przeznaczeniem do »rozwoju«, »produkcji« lub »użytkowania« towarów określonych w kategorii 0 w zakresie, w jakim odnosi się do produktów z pozycji 0C001 lub do produktów określonych w pozycji 0C002, które są wyłączone z załącznika IV. |
| --- | --- |

—

0D001 »Oprogramowanie« specjalnie opracowane lub zmienione z przeznaczeniem do »rozwoju«, »produkcji« lub »użytkowania« towarów określonych w kategorii 0 w zakresie, w jakim odnosi się do produktów z pozycji 0C001 lub do produktów określonych w pozycji 0C002, które są wyłączone z załącznika IV.

| — | 0E001 »Technologia«, według uwagi do technologii jądrowej, do »rozwoju«, »produkcji« lub »użytkowania« towarów wyszczególnionych w kategorii 0 w zakresie, w jakim odnosi się do produktów z pozycji 0C001 lub do produktów określonych w pozycji 0C002, które są wyłączone z załącznika IV. |
| --- | --- |

—

0E001 »Technologia«, według uwagi do technologii jądrowej, do »rozwoju«, »produkcji« lub »użytkowania« towarów wyszczególnionych w kategorii 0 w zakresie, w jakim odnosi się do produktów z pozycji 0C001 lub do produktów określonych w pozycji 0C002, które są wyłączone z załącznika IV.

| — | 1A102 Elementy z przesyconego pirolizowanego materiału typu węgiel-węgiel przeznaczone do kosmicznych pojazdów nośnych określonych w pozycji 9A004 lub do rakiet meteorologicznych określonych w pozycji 9A104. |
| --- | --- |

—

1A102 Elementy z przesyconego pirolizowanego materiału typu węgiel-węgiel przeznaczone do kosmicznych pojazdów nośnych określonych w pozycji 9A004 lub do rakiet meteorologicznych określonych w pozycji 9A104.

| — | 1C351 Ludzkie czynniki chorobotwórcze, choroby przenoszone przez zwierzęta oraz »toksyny«. |
| --- | --- |

—

1C351 Ludzkie czynniki chorobotwórcze, choroby przenoszone przez zwierzęta oraz »toksyny«.

| — | 1C352 Zwierzęce czynniki chorobotwórcze. |
| --- | --- |

—

1C352 Zwierzęce czynniki chorobotwórcze.

| — | 1C353 Elementy genetyczne i organizmy zmodyfikowane genetycznie. |
| --- | --- |

—

1C353 Elementy genetyczne i organizmy zmodyfikowane genetycznie.

| — | 1C354 Szczepy chorobotwórcze. |
| --- | --- |

—

1C354 Szczepy chorobotwórcze.

| — | 1C450a.1. amiton: O,O-dietylo-S-[2-(dietyloamino) etylo] fosforotiolan (78-53-5) oraz odpowiednie alkilowane lub protonowane sole. |
| --- | --- |

—

1C450a.1. amiton: O,O-dietylo-S-[2-(dietyloamino) etylo] fosforotiolan (78-53-5) oraz odpowiednie alkilowane lub protonowane sole.

| — | 1C450a.2. PFIB: 1,1,3,3,3–pentafluoro–2–(trifluorometylo)–1–propen (382–21–8). |
| --- | --- |

—

1C450a.2. PFIB: 1,1,3,3,3–pentafluoro–2–(trifluorometylo)–1–propen (382–21–8).

| — | 7E104 »Technologia« scalania danych z systemów sterowania lotem, naprowadzania i napędu w system zarządzania lotem w celu optymalizacji toru lotu rakiet. |
| --- | --- |

—

7E104 »Technologia« scalania danych z systemów sterowania lotem, naprowadzania i napędu w system zarządzania lotem w celu optymalizacji toru lotu rakiet.

| — | 9A009.a. Hybrydowe systemy napędowe rakiet o impulsie całkowitym powyżej 1,1 MNs. |
| --- | --- |

—

9A009.a. Hybrydowe systemy napędowe rakiet o impulsie całkowitym powyżej 1,1 MNs.

| — | 9A117 Mechanizmy do łączenia stopni, mechanizmy do rozłączania stopni oraz mechanizmy międzystopniowe, nadające się do wykorzystania w »pociskach rakietowych«. |
| --- | --- |

—

9A117 Mechanizmy do łączenia stopni, mechanizmy do rozłączania stopni oraz mechanizmy międzystopniowe, nadające się do wykorzystania w »pociskach rakietowych«.

---

OŚWIADCZENIE KOMISJI

Do dnia 31 grudnia 2013 r. Komisja zamierza dokonać przeglądu niniejszego rozporządzenia, w szczególności w zakresie warunków oceny ewentualnego wprowadzenia generalnego zezwolenia na eksport w odniesieniu do wysyłek o niewielkiej wartości.

---

OŚWIADCZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI W SPRAWIE WYSYŁEK O NIEWIELKIEJ WARTOŚCI

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na generalne krajowe zezwolenia na eksport w odniesieniu do wysyłek o niewielkiej wartości, wydawane przez państwa członkowskie na podstawie art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 428/2009.

---

| 8.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 326/45 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/45

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1233/2011

z dnia 16 listopada 2011 r.

w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Agencje kredytów eksportowych (AKE) przyczyniają się do rozwoju handlu światowego, wspierając eksport i inwestowanie przez przedsiębiorstwa w uzupełnieniu do finansowania i ubezpieczenia przez sektor prywatny. Unia jest stroną Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zawartego w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), zwanego dalej „Porozumieniem”. Porozumienie to, w postaci, w jakiej zawarli je jego uczestnicy, reguluje warunki finansowe, jakie AKE mogą oferować w celu zapewnienia równych warunków konkurencji w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. |
| --- | --- |

(1)

Agencje kredytów eksportowych (AKE) przyczyniają się do rozwoju handlu światowego, wspierając eksport i inwestowanie przez przedsiębiorstwa w uzupełnieniu do finansowania i ubezpieczenia przez sektor prywatny. Unia jest stroną Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zawartego w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), zwanego dalej „Porozumieniem”. Porozumienie to, w postaci, w jakiej zawarli je jego uczestnicy, reguluje warunki finansowe, jakie AKE mogą oferować w celu zapewnienia równych warunków konkurencji w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.

| (2) | Na mocy decyzji Rady 2001/76/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. zastępującej decyzję z dnia 4 kwietnia 1978 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie kredytów eksportowych wspieranych przez państwo (2) i decyzji Rady 2001/77/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie stosowania zasad Umowy ramowej dotyczącej transakcji typu „project finance” w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych (3), wytyczne zawarte w Porozumieniu i szczególne zasady dotyczące transakcji typu „project finance” mają zastosowanie w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Na mocy decyzji Rady 2001/76/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. zastępującej decyzję z dnia 4 kwietnia 1978 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie kredytów eksportowych wspieranych przez państwo (2) i decyzji Rady 2001/77/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie stosowania zasad Umowy ramowej dotyczącej transakcji typu „project finance” w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych (3), wytyczne zawarte w Porozumieniu i szczególne zasady dotyczące transakcji typu „project finance” mają zastosowanie w Unii.

| (3) | Poprzez działalność AKE Porozumienie pośrednio przyczynia się do swobodnego i uczciwego handlu oraz inwestycji przedsiębiorstw, które w przeciwnym razie miałyby ograniczony dostęp do instrumentów kredytowych oferowanych przez sektor prywatny. |
| --- | --- |

(3)

Poprzez działalność AKE Porozumienie pośrednio przyczynia się do swobodnego i uczciwego handlu oraz inwestycji przedsiębiorstw, które w przeciwnym razie miałyby ograniczony dostęp do instrumentów kredytowych oferowanych przez sektor prywatny.

| (4) | Ustanawiając, rozwijając i wdrażając ich krajowe systemy kredytów eksportowych oraz pełniąc nadzór nad działalnością w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, państwa członkowskie powinny przestrzegać ogólnych zasad Unii dotyczących działań zewnętrznych, takich jak umacnianie demokracji, przestrzeganie praw człowieka, spójność polityki na rzecz rozwoju oraz zapobieganie zmianom klimatu. |
| --- | --- |

(4)

Ustanawiając, rozwijając i wdrażając ich krajowe systemy kredytów eksportowych oraz pełniąc nadzór nad działalnością w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, państwa członkowskie powinny przestrzegać ogólnych zasad Unii dotyczących działań zewnętrznych, takich jak umacnianie demokracji, przestrzeganie praw człowieka, spójność polityki na rzecz rozwoju oraz zapobieganie zmianom klimatu.

| (5) | Uczestnicy Porozumienia biorą udział w ciągłym procesie mającym na celu zminimalizowanie zakłóceń rynku oraz stworzenie równych warunków, w których składki naliczane przez AKE są uzależnione od ryzyka i powinny wystarczyć do pokrycia długoterminowych kosztów operacyjnych i strat, a także powinny być zgodne ze zobowiązaniami w ramach Światowej Organizacji Handlu. Aby osiągnąć ten cel, systemy kredytów eksportowych działają w przejrzysty sposób, a agencje składają OECD odpowiednie sprawozdania. |
| --- | --- |

(5)

Uczestnicy Porozumienia biorą udział w ciągłym procesie mającym na celu zminimalizowanie zakłóceń rynku oraz stworzenie równych warunków, w których składki naliczane przez AKE są uzależnione od ryzyka i powinny wystarczyć do pokrycia długoterminowych kosztów operacyjnych i strat, a także powinny być zgodne ze zobowiązaniami w ramach Światowej Organizacji Handlu. Aby osiągnąć ten cel, systemy kredytów eksportowych działają w przejrzysty sposób, a agencje składają OECD odpowiednie sprawozdania.

| (6) | Dobrze ukierunkowane kredyty eksportowe oferowane przez AKE mogą przyczynić się do stworzenia możliwości dostępu do rynku dla przedsiębiorstw unijnych, w tym również dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). |
| --- | --- |

(6)

Dobrze ukierunkowane kredyty eksportowe oferowane przez AKE mogą przyczynić się do stworzenia możliwości dostępu do rynku dla przedsiębiorstw unijnych, w tym również dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).

| (7) | Uczestnicy Porozumienia i państwa członkowskie Unii Europejskiej postanowili ujawnić niektóre informacje dotyczące kredytów eksportowych zgodnie z zasadami przejrzystości OECD i Unii, tak aby zapewnić równe warunki dla uczestników Porozumienia i państw członkowskich. |
| --- | --- |

(7)

Uczestnicy Porozumienia i państwa członkowskie Unii Europejskiej postanowili ujawnić niektóre informacje dotyczące kredytów eksportowych zgodnie z zasadami przejrzystości OECD i Unii, tak aby zapewnić równe warunki dla uczestników Porozumienia i państw członkowskich.

| (8) | Unia stosuje środki dotyczące przejrzystości i sprawozdawczości określone w załączniku I. |
| --- | --- |

(8)

Unia stosuje środki dotyczące przejrzystości i sprawozdawczości określone w załączniku I.

| (9) | Ze względu na większą konkurencję na rynkach światowych oraz w celu uniknięcia niekorzystnych warunków konkurencji dla przedsiębiorstw unijnych, Komisja – stosownie do mandatu negocjacyjnego, jakiego udzieliły jej państwa członkowskie – powinna wspierać wysiłki OECD na rzecz zaangażowania krajów, które nie uczestniczą w Porozumieniu. Komisja powinna wykorzystywać dwustronne i wielostronne negocjacje do ustanowienia światowych norm w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. Światowe standardy w tej dziedzinie są warunkiem koniecznym istnienia równych szans w handlu na szczeblu światowym. |
| --- | --- |

(9)

Ze względu na większą konkurencję na rynkach światowych oraz w celu uniknięcia niekorzystnych warunków konkurencji dla przedsiębiorstw unijnych, Komisja – stosownie do mandatu negocjacyjnego, jakiego udzieliły jej państwa członkowskie – powinna wspierać wysiłki OECD na rzecz zaangażowania krajów, które nie uczestniczą w Porozumieniu. Komisja powinna wykorzystywać dwustronne i wielostronne negocjacje do ustanowienia światowych norm w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. Światowe standardy w tej dziedzinie są warunkiem koniecznym istnienia równych szans w handlu na szczeblu światowym.

| (10) | Pomimo iż kraje OECD stosują wytyczne zawarte w Porozumieniu, kraje spoza OECD nie są uczestnikami Porozumienia, co może prowadzić do przewagi konkurencyjnej eksporterów pochodzących z tych krajów. Dlatego też zachęca się te kraje do stosowania przepisów Porozumienia w celu zapewnienia równych warunków konkurencji również na szczeblu światowym. |
| --- | --- |

(10)

Pomimo iż kraje OECD stosują wytyczne zawarte w Porozumieniu, kraje spoza OECD nie są uczestnikami Porozumienia, co może prowadzić do przewagi konkurencyjnej eksporterów pochodzących z tych krajów. Dlatego też zachęca się te kraje do stosowania przepisów Porozumienia w celu zapewnienia równych warunków konkurencji również na szczeblu światowym.

| (11) | W związku z unijną polityką lepszych uregulowań prawnych, mającą na celu uproszczenie i poprawę istniejących przepisów, w przyszłych przeglądach Porozumienia Komisja i państwa członkowskie skupią się, w razie potrzeby, na zmniejszaniu obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw i administracji krajowych, w tym AKE. |
| --- | --- |

(11)

W związku z unijną polityką lepszych uregulowań prawnych, mającą na celu uproszczenie i poprawę istniejących przepisów, w przyszłych przeglądach Porozumienia Komisja i państwa członkowskie skupią się, w razie potrzeby, na zmniejszaniu obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw i administracji krajowych, w tym AKE.

| (12) | Uczestnicy Porozumienia postanowili poprawić i zracjonalizować tekst Porozumienia. Uzgodnione przez nich zmiany polegają na zwiększeniu przystępności tekstu dla użytkownika, poprawie spójności między odpowiednimi zobowiązaniami międzynarodowymi i osiągnięciu większej przejrzystości, zwłaszcza w stosunku do państw niebędących uczestnikami Porozumienia. Ponadto uczestnicy Porozumienia postanowili także włączyć do tekstu Porozumienia zasady dotyczące transakcji typu „project finance” wprowadzone decyzją 2001/77/WE i zasady dotyczące kredytów eksportowych na statki, wprowadzone decyzją Rady 2002/634/WE (4) zmieniającą decyzję 2001/76/WE. |
| --- | --- |

(12)

Uczestnicy Porozumienia postanowili poprawić i zracjonalizować tekst Porozumienia. Uzgodnione przez nich zmiany polegają na zwiększeniu przystępności tekstu dla użytkownika, poprawie spójności między odpowiednimi zobowiązaniami międzynarodowymi i osiągnięciu większej przejrzystości, zwłaszcza w stosunku do państw niebędących uczestnikami Porozumienia. Ponadto uczestnicy Porozumienia postanowili także włączyć do tekstu Porozumienia zasady dotyczące transakcji typu „project finance” wprowadzone decyzją 2001/77/WE i zasady dotyczące kredytów eksportowych na statki, wprowadzone decyzją Rady 2002/634/WE (4) zmieniającą decyzję 2001/76/WE.

| (13) | Niniejsze rozporządzenie oraz skonsolidowany i poprawiony tekst Porozumienia załączony do niniejszego rozporządzenia powinny zastąpić i uchylić zmienioną decyzję 2001/76/WE, a decyzja 2001/77/WE powinna zostać uchylona. |
| --- | --- |

(13)

Niniejsze rozporządzenie oraz skonsolidowany i poprawiony tekst Porozumienia załączony do niniejszego rozporządzenia powinny zastąpić i uchylić zmienioną decyzję 2001/76/WE, a decyzja 2001/77/WE powinna zostać uchylona.

| (14) | Aby szybko i sprawnie włączyć do prawodawstwa Unii poprawki do wytycznych określonych w Porozumieniu, uzgodnione przez uczestników Porozumienia, Komisja powinna, w razie konieczności, przyjąć akty delegowane w celu zmiany załącznika II. Dlatego też należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, |
| --- | --- |

(14)

Aby szybko i sprawnie włączyć do prawodawstwa Unii poprawki do wytycznych określonych w Porozumieniu, uzgodnione przez uczestników Porozumienia, Komisja powinna, w razie konieczności, przyjąć akty delegowane w celu zmiany załącznika II. Dlatego też należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zastosowanie Porozumienia

Wytyczne zawarte w Porozumieniu w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („Porozumienie”) mają zastosowanie w Unii. Tekst Porozumienia stanowi załącznik do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przekazanie uprawnień

Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 3 w celu zmiany załącznika II w wyniku poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia.

W przypadku gdy w odniesieniu do zmiany załącznika II w wyniku poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 4.

Artykuł 3

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 9 grudnia 2011 r.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 2 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski lub Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiąca z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 4

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.

Artykuł 5

Przejrzystość i sprawozdawczość

Środki dotyczące przejrzystości i sprawozdawczości, które należy stosować w Unii, określono w załączniku I.

Artykuł 6

Uchylenie

Niniejszym uchyla się decyzje 2001/76/WE oraz 2001/77/WE.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 16 listopada 2011 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

W. SZCZUKA

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 8 listopada 2011 r.

1

(2)  Dz.U. L 32 z 2.2.2001, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 32 z 2.2.2001, s. 55.

3

(4)  Dz.U. L 206 z 3.8.2002, s. 16.

4

---

ZAŁĄCZNIK I

| 1. | Bez uszczerbku dla prerogatyw instytucji państw członkowskich sprawujących nadzór nad krajowymi programami kredytów eksportowych, każde państwo członkowskie udostępnia Komisji roczne sprawozdanie z działalności z myślą o poprawie przejrzystości na szczeblu Unii. Zgodnie ze swoim prawodawstwem krajowym państwa członkowskie przekazują informacje na temat aktywów i pasywów, zapłaconych roszczeń i odzyskanych kwot, nowych zobowiązań, zaangażowania i składek. W przypadku gdy działalność w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych może prowadzić do powstania zobowiązań warunkowych, działalność taką zgłasza się w ramach rocznego sprawozdania z działalności. |
| --- | --- |

1.

Bez uszczerbku dla prerogatyw instytucji państw członkowskich sprawujących nadzór nad krajowymi programami kredytów eksportowych, każde państwo członkowskie udostępnia Komisji roczne sprawozdanie z działalności z myślą o poprawie przejrzystości na szczeblu Unii. Zgodnie ze swoim prawodawstwem krajowym państwa członkowskie przekazują informacje na temat aktywów i pasywów, zapłaconych roszczeń i odzyskanych kwot, nowych zobowiązań, zaangażowania i składek. W przypadku gdy działalność w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych może prowadzić do powstania zobowiązań warunkowych, działalność taką zgłasza się w ramach rocznego sprawozdania z działalności.

| 2. | W rocznym sprawozdaniu z działalności państwa członkowskie opisują, w jaki sposób ryzyka środowiskowe, które mogą powodować inne istotne zagrożenia, są uwzględniane w działalności AKE w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. |
| --- | --- |

2.

W rocznym sprawozdaniu z działalności państwa członkowskie opisują, w jaki sposób ryzyka środowiskowe, które mogą powodować inne istotne zagrożenia, są uwzględniane w działalności AKE w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.

| 3. | Na podstawie tych informacji Komisja opracowuje roczny przegląd dla Parlamentu Europejskiego, zawierający ocenę zgodności AKE z celami i zobowiązaniami Unii. |
| --- | --- |

3.

Na podstawie tych informacji Komisja opracowuje roczny przegląd dla Parlamentu Europejskiego, zawierający ocenę zgodności AKE z celami i zobowiązaniami Unii.

| 4. | W ramach swoich kompetencji Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu roczne sprawozdanie z podjętych negocjacji w sprawie ustanowienia światowych norm w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, w których Komisja dysponuje mandatem negocjacyjnym na różnych płaszczyznach współpracy międzynarodowej.
  W odniesieniu do zakresu niniejszego rozporządzenia pierwszy okres sprawozdawczy obejmuje rok 2011. |
| --- | --- |

4.

W ramach swoich kompetencji Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu roczne sprawozdanie z podjętych negocjacji w sprawie ustanowienia światowych norm w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, w których Komisja dysponuje mandatem negocjacyjnym na różnych płaszczyznach współpracy międzynarodowej.

W odniesieniu do zakresu niniejszego rozporządzenia pierwszy okres sprawozdawczy obejmuje rok 2011.

---

ZAŁĄCZNIK II

POROZUMIENIE W SPRAWIE OFICJALNIE WSPIERANYCH KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

SPIS TREŚCI

| ROZDZIAŁ I: | POSTANOWIENIA OGÓLNE |
| --- | --- |

ROZDZIAŁ I:

| 1. | CEL |
| --- | --- |

1.

| 2. | STATUS |
| --- | --- |

2.

| 3. | UCZESTNICTWO |
| --- | --- |

3.

| 4. | INFORMACJE UDOSTĘPNIANE PAŃSTWOM NIEBĘDĄCYM UCZESTNIKAMI |
| --- | --- |

4.

| 5. | ZAKRES ZASTOSOWANIA |
| --- | --- |

5.

| 6. | UZGODNIENIA SEKTOROWE |
| --- | --- |

6.

| 7. | TRANSAKCJE PROJECT FINANCE |
| --- | --- |

7.

| 8. | WYCOFANIE SIĘ |
| --- | --- |

8.

| 9. | MONITOROWANIE |
| --- | --- |

9.

| ROZDZIAŁ II: | WARUNKI FINANSOWE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH |
| --- | --- |

ROZDZIAŁ II:

| 10. | ZALICZKA, MAKSYMALNE OFICJALNE WSPARCIE I KOSZTY LOKALNE |
| --- | --- |

10.

| 11. | KLASYFIKACJA KRAJÓW WEDŁUG MAKSYMALNYCH OKRESÓW SPŁATY |
| --- | --- |

11.

| 12. | MAKSYMALNE OKRESY SPŁATY |
| --- | --- |

12.

| 13. | OKRESY SPŁATY DLA ELEKTROWNI NIEJĄDROWYCH |
| --- | --- |

13.

| 14. | SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK |
| --- | --- |

14.

| 15. | STOPY PROCENTOWE, STAWKI UBEZPIECZENIA I INNE OPŁATY |
| --- | --- |

15.

| 16. | OKRES WAŻNOŚCI KREDYTÓW EKSPORTOWYCH |
| --- | --- |

16.

| 17. | DZIAŁANIA W CELU UNIKNIĘCIA LUB ZMINIMALIZOWANIA SZKÓD |
| --- | --- |

17.

| 18. | DOPASOWANIE |
| --- | --- |

18.

| 19. | MINIMALNE STAŁE STOPY OPROCENTOWANIA W RAMACH OFICJALNEGO WSPARCIA FINANSOWEGO |
| --- | --- |

19.

| 20. | KONSTRUKCJA STÓP CIRR |
| --- | --- |

20.

| 21. | WAŻNOŚĆ STÓP CIRR |
| --- | --- |

21.

| 22. | ZASTOSOWANIE STÓP CIRR |
| --- | --- |

22.

| 23. | SKŁADKA ZA RYZYKO KREDYTOWE |
| --- | --- |

23.

| 24. | MINIMALNE STAWKI UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO KRAJU I RYZYKA KREDYTOWEGO PAŃSTWA |
| --- | --- |

24.

| 25. | KLASYFIKACJA RYZYKA KRAJU |
| --- | --- |

25.

| 26. | KLASYFIKACJA INSTYTUCJI WIELOSTRONNYCH I REGIONALNYCH |
| --- | --- |

26.

| 27. | PROCENT I JAKOŚĆ OFICJALNEGO ZABEZPIECZENIA KREDYTU EKSPORTOWEGO |
| --- | --- |

27.

| 28. | WYŁĄCZENIE WYBRANYCH ELEMENTÓW RYZYKA KRAJU ORAZ TECHNIKI MINIMALIZACJI RYZYKA KRAJU |
| --- | --- |

28.

| 29. | PRZEGLĄD WAŻNOŚCI MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO KRAJU I RYZYKA KREDYTOWEGO PAŃSTWA |
| --- | --- |

29.

| ROZDZIAŁ III: | POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ |
| --- | --- |

ROZDZIAŁ III:

| 30. | ZASADY OGÓLNE |
| --- | --- |

30.

| 31. | FORMY POMOCY WIĄZANEJ |
| --- | --- |

31.

| 32. | FINANSOWANIE TOWARZYSZĄCE |
| --- | --- |

32.

| 33. | KWALIFIKOWANIE KRAJU DO POMOCY WIĄZANEJ |
| --- | --- |

33.

| 34. | KWALIFIKOWANIE PROJEKTU |
| --- | --- |

34.

| 35. | MINIMALNY POZIOM KONCESJONOWANIA |
| --- | --- |

35.

| 36. | WYŁĄCZENIE Z KWALIFIKOWANIA KRAJU LUB PROJEKTU DO POMOCY WIĄZANEJ |
| --- | --- |

36.

| 37. | OBLICZANIE POZIOMU KONCESJONOWANIA POMOCY WIĄZANEJ |
| --- | --- |

37.

| 38. | OKRES WAŻNOŚCI POMOCY WIĄZANEJ |
| --- | --- |

38.

| 39. | DOPASOWANIE |
| --- | --- |

39.

| ROZDZIAŁ IV: | PROCEDURY |
| --- | --- |

ROZDZIAŁ IV:

| CZĘŚĆ 1: | WSPÓLNE PROCEDURY DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM |
| --- | --- |

CZĘŚĆ 1:

| 40. | POWIADOMIENIA |
| --- | --- |

40.

| 41. | INFORMACJE O OFICJALNYM WSPARCIU |
| --- | --- |

41.

| 42. | PROCEDURY DOPASOWANIA |
| --- | --- |

42.

| 43. | KONSULTACJE SPECJALNE |
| --- | --- |

43.

| CZĘŚĆ 2: | PROCEDURY DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH |
| --- | --- |

CZĘŚĆ 2:

| 44. | POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM Z MOŻLIWOŚCIĄ DYSKUSJI |
| --- | --- |

44.

| 45. | POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM BEZ MOŻLIWOŚCI DYSKUSJI |
| --- | --- |

45.

| CZĘŚĆ 3: | PROCEDURY DOTYCZĄCE POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM |
| --- | --- |

CZĘŚĆ 3:

| 46. | POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM |
| --- | --- |

46.

| 47. | POWIADOMIENIE NATYCHMIASTOWE |
| --- | --- |

47.

| CZĘŚĆ 4: | PROCEDURY KONSULTACYJNE DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ |
| --- | --- |

CZĘŚĆ 4:

| 48. | CEL KONSULTACJI |
| --- | --- |

48.

| 49. | ZAKRES I HARMONOGRAM KONSULTACJI |
| --- | --- |

49.

| 50. | WYNIK KONSULTACJI |
| --- | --- |

50.

| CZĘŚĆ 5: | WYMIANA INFORMACJI DOTYCZĄCYCH KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM |
| --- | --- |

CZĘŚĆ 5:

| 51. | PUNKTY KONTAKTOWE |
| --- | --- |

51.

| 52. | ZAKRES KIEROWANYCH ZAPYTAŃ |
| --- | --- |

52.

| 53. | ZAKRES ODPOWIEDZI |
| --- | --- |

53.

| 54. | KONSULTACJE BEZPOŚREDNIE |
| --- | --- |

54.

| 55. | PROCEDURY I FORMAT UZGODNIONYCH WARUNKÓW |
| --- | --- |

55.

| 56. | ODPOWIEDZI NA PROPOZYCJE DOTYCZĄCE UZGODNIONYCH WARUNKÓW |
| --- | --- |

56.

| 57. | PRZYJĘCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW |
| --- | --- |

57.

| 58. | BRAK POROZUMIENIA W SPRAWIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW |
| --- | --- |

58.

| 59. | DATA WEJŚCIA W ŻYCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW |
| --- | --- |

59.

| 60. | OBOWIĄZYWANIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW |
| --- | --- |

60.

| CZĘŚĆ 6: | POSTANOWIENIA OPERACYJNE DOTYCZĄCE PRZEKAZYWANIA INFORMACJI O MINIMALNYCH STOPACH PROCENTOWYCH (CIRR) |
| --- | --- |

CZĘŚĆ 6:

| 61. | PRZEKAZYWANIE INFORMACJI O MINIMALNYCH STOPACH PROCENTOWYCH |
| --- | --- |

61.

| 62. | DATA WEJŚCIA W ŻYCIE STÓP PROCENTOWYCH |
| --- | --- |

62.

| 63. | NATYCHMIASTOWE ZMIANY STÓP PROCENTOWYCH |
| --- | --- |

63.

| CZĘŚĆ 7: | PRZEGLĄDY |
| --- | --- |

CZĘŚĆ 7:

| 64. | REGULARNE PRZEGLĄDY POROZUMIENIA |
| --- | --- |

64.

| 65. | PRZEGLĄD MINIMALNYCH STÓP PROCENTOWYCH |
| --- | --- |

65.

| 66. | PRZEGLĄD MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA I ZAGADNIENIA POKREWNE |
| --- | --- |

66.

| ZAŁĄCZNIK I: | UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH NA STATKI |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK I:

| ZAŁĄCZNIK II: | UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH ELEKTROWNI JĄDROWYCH |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK II:

| ZAŁĄCZNIK III: | UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH CYWILNYCH STATKÓW POWIETRZNYCH |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK III:

| ZAŁĄCZNIK IV: | UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH, ENERGII ODNAWIALNEJ I INŻYNIERII WODNEJ, OBOWIĄZUJĄCE W RAMACH OKRESU PRÓBNEGO DO DNIA 30 CZERWCA 2007 R. |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK IV:

| ZAŁĄCZNIK V: | INFORMACJE ZAWARTE W POWIADOMIENIACH |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK V:

| ZAŁĄCZNIK VI: | OBLICZANIE MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK VI:

| ZAŁĄCZNIK VII: | KRYTERIA I WARUNKI REGULUJĄCE ZASTOSOWANIE KLASYFIKACJI RYZYKA KRAJU W PRZYPADKU GWARANTA BĘDĄCEGO KRAJEM TRZECIM BĄDŹ INSTYTUCJI WIELOSTRONNEJ LUB REGIONALNEJ |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK VII:

| ZAŁĄCZNIK VIII: | KRYTERIA I WARUNKI REGULUJĄCE ZASTOSOWANIE MINIMALIZACJI/WYŁĄCZENIA RYZYKA KRAJU PRZY OBLICZANIU MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK VIII:

| ZAŁĄCZNIK IX: | KRYTERIA JAKOŚCI POD KĄTEM REALIZACJI CELÓW POLITYKI ROZWOJU ODNOSZĄCE SIĘ DO PROJEKTÓW FINANSOWANYCH ZE ŚRODKÓW POMOCOWYCH |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK IX:

| ZAŁĄCZNIK X: | WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO TRANSAKCJI PROJECT FINANCE |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK X:

| ZAŁĄCZNIK XI: | LISTA DEFINICJI |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK XI:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

1.   Cel

| a) | Głównym celem Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zwanego dalej Porozumieniem, jest stworzenie ram dla prawidłowego korzystania z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. |
| --- | --- |

a)

Głównym celem Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zwanego dalej Porozumieniem, jest stworzenie ram dla prawidłowego korzystania z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.

| b) | Porozumienie ma na celu zapewnienie uczciwych zasad w zakresie oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a), co ma promować konkurencję między eksporterami opartą na jakości i cenie wywożonych towarów i usług, a nie na najkorzystniejszych oficjalnie wspieranych warunkach finansowych. |
| --- | --- |

b)

Porozumienie ma na celu zapewnienie uczciwych zasad w zakresie oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a), co ma promować konkurencję między eksporterami opartą na jakości i cenie wywożonych towarów i usług, a nie na najkorzystniejszych oficjalnie wspieranych warunkach finansowych.

2.   Status

Porozumienie, opracowane w ramach OECD, pierwotnie weszło w życie w kwietniu 1978 r., a zawarto je na czas nieokreślony. Porozumienie stanowi „dżentelmeńską umowę” między jego uczestnikami i nie jest aktem prawnym OECD (1), chociaż otrzymuje wsparcie administracyjne Sekretariatu OECD („Sekretariat”).

3.   Uczestnictwo

Uczestnikami Porozumienia są obecnie: Australia, Kanada, Unia Europejska, Japonia, Korea, Nowa Zelandia, Norwegia, Szwajcaria i Stany Zjednoczone. Obecni uczestnicy mogą zapraszać do uczestnictwa w Porozumieniu pozostałych członków OECD oraz państwa niebędące członkami.

4.   Informacje udostępniane państwom niebędącym uczestnikami

| a) | Uczestnicy zobowiązują się do wymiany informacji z państwami niebędącymi uczestnikami poprzez powiadomienia dotyczące oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a). |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy zobowiązują się do wymiany informacji z państwami niebędącymi uczestnikami poprzez powiadomienia dotyczące oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a).

| b) | Zgodnie z zasadą wzajemności uczestnik będący w sytuacji konkurencyjnej z państwem niebędącym uczestnikiem zobowiązany jest udzielić odpowiedzi na jego wniosek dotyczący oferowanych przez tego uczestnika warunków finansowych oficjalnego wsparcia, w taki sposób, w jaki zareagowałby na wniosek innego uczestnika. |
| --- | --- |

b)

Zgodnie z zasadą wzajemności uczestnik będący w sytuacji konkurencyjnej z państwem niebędącym uczestnikiem zobowiązany jest udzielić odpowiedzi na jego wniosek dotyczący oferowanych przez tego uczestnika warunków finansowych oficjalnego wsparcia, w taki sposób, w jaki zareagowałby na wniosek innego uczestnika.

5.   Zakres zastosowania

Porozumienie stosuje się do wszelkiego oficjalnego wsparcia udzielanego przez rząd lub w imieniu rządu dla wywozu towarów i/lub usług, w tym leasingu finansowego, o okresie spłaty wynoszącym dwa lata lub więcej.

| a) | Oficjalne wsparcie może być udzielane w różnych formach:






  1) | gwarancji kredytu eksportowego lub jego ubezpieczenia (czysta ochrona ubezpieczeniowa); |
| --- | --- | --- |

a)

Oficjalne wsparcie może być udzielane w różnych formach:

1)

gwarancji kredytu eksportowego lub jego ubezpieczenia (czysta ochrona ubezpieczeniowa);

| 2) | oficjalnego wsparcia finansowego:






  — | bezpośredniego kredytu/finansowania oraz refinansowania, lub |
| --- | --- | --- |

2)

oficjalnego wsparcia finansowego:

—

bezpośredniego kredytu/finansowania oraz refinansowania, lub

| — | subsydiowania stopy procentowej; |
| --- | --- |

—

subsydiowania stopy procentowej;

| 3) | dowolnej kombinacji powyższych form wsparcia. |
| --- | --- |

3)

dowolnej kombinacji powyższych form wsparcia.

| b) | Porozumienie stosuje się do pomocy wiązanej, procedury określone w rozdziale IV stosują się również do pomocy niewiązanej mającej związek z handlem. |
| --- | --- |

b)

Porozumienie stosuje się do pomocy wiązanej, procedury określone w rozdziale IV stosują się również do pomocy niewiązanej mającej związek z handlem.

| c) | Porozumienia nie stosuje się do wywozu sprzętu wojskowego i artykułów rolnych. |
| --- | --- |

c)

Porozumienia nie stosuje się do wywozu sprzętu wojskowego i artykułów rolnych.

| d) | Oficjalnego wsparcia nie udziela się, jeżeli istnieje wyraźny dowód na to, że zamówienie zostało przygotowane we współpracy z nabywcą w państwie niebędącym ostatecznym miejscem przeznaczenia towarów, przede wszystkim w celu uzyskania bardziej korzystnych okresów spłaty. |
| --- | --- |

d)

Oficjalnego wsparcia nie udziela się, jeżeli istnieje wyraźny dowód na to, że zamówienie zostało przygotowane we współpracy z nabywcą w państwie niebędącym ostatecznym miejscem przeznaczenia towarów, przede wszystkim w celu uzyskania bardziej korzystnych okresów spłaty.

6.   Uzgodnienia sektorowe

| a) | Następujące uzgodnienia sektorowe stanowią część Porozumienia:






  — | Statki (załącznik I) |
| --- | --- | --- |

a)

Następujące uzgodnienia sektorowe stanowią część Porozumienia:

—

Statki (załącznik I)

| — | Elektrownie jądrowe (załącznik II) |
| --- | --- |

—

Elektrownie jądrowe (załącznik II)

| — | Cywilne statki powietrzne (załącznik III) |
| --- | --- |

—

Cywilne statki powietrzne (załącznik III)

| — | Energia odnawialna i inżynieria wodna (załącznik IV) |
| --- | --- |

—

Energia odnawialna i inżynieria wodna (załącznik IV)

| b) | Uczestnik uzgodnienia sektorowego może stosować jego postanowienia w odniesieniu do oficjalnego wsparcia dla towarów i/lub usług objętych danym uzgodnieniem sektorowym. Jeżeli uzgodnienie sektorowe nie obejmuje postanowienia odpowiadającego postanowieniu Porozumienia, uczestnik uzgodnienia sektorowego stosuje postanowienie Porozumienia. |
| --- | --- |

b)

Uczestnik uzgodnienia sektorowego może stosować jego postanowienia w odniesieniu do oficjalnego wsparcia dla towarów i/lub usług objętych danym uzgodnieniem sektorowym. Jeżeli uzgodnienie sektorowe nie obejmuje postanowienia odpowiadającego postanowieniu Porozumienia, uczestnik uzgodnienia sektorowego stosuje postanowienie Porozumienia.

7.   Transakcje project finance

| a) | Uczestnicy mogą stosować warunki określone w załączniku X w stosunku do wywozu towarów i/lub usług w przypadku transakcji spełniających kryteria określone w dodatku 1 do załącznika X. |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy mogą stosować warunki określone w załączniku X w stosunku do wywozu towarów i/lub usług w przypadku transakcji spełniających kryteria określone w dodatku 1 do załącznika X.

| b) | Litera a) nie ma zastosowania do towarów i usług objętych uzgodnieniem sektorowym dotyczącym cywilnych statków powietrznych. |
| --- | --- |

b)

Litera a) nie ma zastosowania do towarów i usług objętych uzgodnieniem sektorowym dotyczącym cywilnych statków powietrznych.

8.   Wycofanie się

Uczestnik może wycofać się z Porozumienia w drodze pisemnego powiadomienia Sekretariatu przy użyciu środków natychmiastowej łączności, np. korzystając z Systemu Informacji Online OECD (OLIS). Wycofanie się z Porozumienia zaczyna obowiązywać 180 dni kalendarzowych od dnia otrzymania powiadomienia przez Sekretariat.

9.   Monitorowanie

Sekretariat monitoruje wprowadzanie w życie postanowień Porozumienia.

ROZDZIAŁ II

WARUNKI FINANSOWE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

Warunki finansowe kredytów eksportowych obejmują wszystkie postanowienia niniejszego rozdziału, z których każde powinno być odczytywane zgodnie z pozostałymi.

Porozumienie ustanawia ograniczenia warunków mogących być przedmiotem oficjalnego wsparcia. Uczestnicy są świadomi, że w niektórych sektorach handlu i przemysłu tradycyjnie zastosowanie mają warunki finansowe bardziej restrykcyjne od tych przewidzianych w Porozumieniu. Uczestnicy nadal będą przestrzegać takich zwyczajowych warunków finansowych, w szczególności zasadę, zgodnie z którą okresy spłaty nie mogą być dłuższe od okresu użytkowania towarów.

10.   Zaliczka, maksymalne oficjalne wsparcie i koszty lokalne

| a) | Uczestnicy wymagają od nabywców towarów i usług będących przedmiotem oficjalnego wsparcia wpłacania zaliczek na kwotę wynoszącą minimum 15 % wartości umowy eksportowej w dniu lub przed terminem uruchomienia kredytu, zgodnie z załącznikiem XI. Dla oszacowania zaliczki wartość umowy eksportowej może zostać proporcjonalnie obniżona, jeżeli transakcja obejmuje towary i usługi pochodzące z kraju trzeciego, których nie objęto oficjalnym wsparciem. Dopuszczalne jest finansowanie/ubezpieczenie 100 % składki ubezpieczeniowej. Wartość umowy eksportowej może, ale nie musi, obejmować składkę ubezpieczeniową. Płatności zabezpieczające należyte wykonanie umowy, dokonane po terminie uruchomienia kredytu, nie są traktowane w tym kontekście jako zaliczki. |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy wymagają od nabywców towarów i usług będących przedmiotem oficjalnego wsparcia wpłacania zaliczek na kwotę wynoszącą minimum 15 % wartości umowy eksportowej w dniu lub przed terminem uruchomienia kredytu, zgodnie z załącznikiem XI. Dla oszacowania zaliczki wartość umowy eksportowej może zostać proporcjonalnie obniżona, jeżeli transakcja obejmuje towary i usługi pochodzące z kraju trzeciego, których nie objęto oficjalnym wsparciem. Dopuszczalne jest finansowanie/ubezpieczenie 100 % składki ubezpieczeniowej. Wartość umowy eksportowej może, ale nie musi, obejmować składkę ubezpieczeniową. Płatności zabezpieczające należyte wykonanie umowy, dokonane po terminie uruchomienia kredytu, nie są traktowane w tym kontekście jako zaliczki.

| b) | Oficjalne wsparcie dla takich zaliczek może mieć jedynie formę ubezpieczenia lub gwarancji związanych ze zwyczajowym ryzykiem produkcji. |
| --- | --- |

b)

Oficjalne wsparcie dla takich zaliczek może mieć jedynie formę ubezpieczenia lub gwarancji związanych ze zwyczajowym ryzykiem produkcji.

| c) | Z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w lit. b) i d), uczestnicy nie mogą udzielać oficjalnego wsparcia przekraczającego 85 % wartości umowy eksportowej, z uwzględnieniem dostawy do kraju trzeciego, lecz z wyłączeniem kosztów lokalnych. |
| --- | --- |

c)

Z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w lit. b) i d), uczestnicy nie mogą udzielać oficjalnego wsparcia przekraczającego 85 % wartości umowy eksportowej, z uwzględnieniem dostawy do kraju trzeciego, lecz z wyłączeniem kosztów lokalnych.

| d) | Uczestnicy mogą udzielać oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych, pod warunkiem że:






  1) | całość oficjalnego wsparcia udzielonego zgodnie z lit. c) i d) nie przekracza 100 % wartości umowy eksportowej. W konsekwencji kwota kosztów lokalnych objętych wsparciem nie może przekraczać kwoty zaliczki; |
| --- | --- | --- |

d)

Uczestnicy mogą udzielać oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych, pod warunkiem że:

1)

całość oficjalnego wsparcia udzielonego zgodnie z lit. c) i d) nie przekracza 100 % wartości umowy eksportowej. W konsekwencji kwota kosztów lokalnych objętych wsparciem nie może przekraczać kwoty zaliczki;

| 2) | wsparcie takie nie może być udzielane na warunkach bardziej korzystnych/mniej restrykcyjnych niż warunki uzgodnione dla wywozu pokrewnego; |
| --- | --- |

2)

wsparcie takie nie może być udzielane na warunkach bardziej korzystnych/mniej restrykcyjnych niż warunki uzgodnione dla wywozu pokrewnego;

| 3) | w przypadku krajów kategorii I, wskazanych w art. 11 lit. a), wsparcie takie ograniczone jest do czystej ochrony ubezpieczeniowej. |
| --- | --- |

3)

w przypadku krajów kategorii I, wskazanych w art. 11 lit. a), wsparcie takie ograniczone jest do czystej ochrony ubezpieczeniowej.

11.   Klasyfikacja krajów według maksymalnych okresów spłaty

| a) | Krajami kategorii I są te znajdujące się na liście krajów, którym Bank Światowy nie udziela pożyczek (2). Wszystkie pozostałe kraje należą do kategorii II. Progi, od których Bank Światowy nie udziela pożyczek, są obliczane corocznie. Kraj zostaje zaliczony do innej kategorii tylko jeżeli jego kategoryzacja w Banku Światowym pozostaje bez zmian przez dwa kolejne lata. |
| --- | --- |

a)

Krajami kategorii I są te znajdujące się na liście krajów, którym Bank Światowy nie udziela pożyczek (2). Wszystkie pozostałe kraje należą do kategorii II. Progi, od których Bank Światowy nie udziela pożyczek, są obliczane corocznie. Kraj zostaje zaliczony do innej kategorii tylko jeżeli jego kategoryzacja w Banku Światowym pozostaje bez zmian przez dwa kolejne lata.

| b) | Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne:






  1) | klasyfikacja na potrzeby niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik PNB na 1 mieszkańca obliczony przez Bank Światowy w ramach klasyfikacji państw kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy; |
| --- | --- | --- |

b)

Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne:

1)

klasyfikacja na potrzeby niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik PNB na 1 mieszkańca obliczony przez Bank Światowy w ramach klasyfikacji państw kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy;

| 2) | w przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących PNB na 1 mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada PNB na 1 mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostaje sklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, o ile uczestnicy nie zadecydują inaczej; |
| --- | --- |

2)

w przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących PNB na 1 mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada PNB na 1 mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostaje sklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, o ile uczestnicy nie zadecydują inaczej;

| 3) | Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona zgodnie z art. 11 lit. a), wówczas zmiana klasyfikacji zaczyna obowiązywać dwa tygodnie po tym, jak Sekretariat poinformuje wszystkich uczestników o wnioskach wyciągniętych na podstawie wyżej wspomnianych danych Banku Światowego; |
| --- | --- |

3)

Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona zgodnie z art. 11 lit. a), wówczas zmiana klasyfikacji zaczyna obowiązywać dwa tygodnie po tym, jak Sekretariat poinformuje wszystkich uczestników o wnioskach wyciągniętych na podstawie wyżej wspomnianych danych Banku Światowego;

| 4) | w przypadkach, w których Bank Światowy dokonuje zmian danych liczbowych, zmiany takie nie są brane pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat. |
| --- | --- |

4)

w przypadkach, w których Bank Światowy dokonuje zmian danych liczbowych, zmiany takie nie są brane pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat.

12.   Maksymalne okresy spłaty

Nie naruszając postanowień art. 13, maksymalny okres spłaty jest zróżnicowany w zależności od klasyfikacji kraju przeznaczenia, ustalonej według kryteriów określonych w art. 11.

| a) | Dla krajów kategorii I maksymalny okres spłaty wynosi pięć lat, z możliwością uzgodnienia okresu wynoszącego do ośmiu i pół roku, jeżeli przestrzegane są procedury powiadamiania z wyprzedzeniem określone w art. 45. |
| --- | --- |

a)

Dla krajów kategorii I maksymalny okres spłaty wynosi pięć lat, z możliwością uzgodnienia okresu wynoszącego do ośmiu i pół roku, jeżeli przestrzegane są procedury powiadamiania z wyprzedzeniem określone w art. 45.

| b) | Dla krajów kategorii II maksymalny okres spłaty wynosi 10 lat. |
| --- | --- |

b)

Dla krajów kategorii II maksymalny okres spłaty wynosi 10 lat.

| c) | W przypadku gdy umowa dotyczy więcej niż jednego kraju przeznaczenia, uczestnicy powinni dążyć do ustanowienia uzgodnionych warunków zgodnie z procedurami określonymi w art. 55–60 w celu osiągnięcia porozumienia dotyczącego odpowiednich warunków. |
| --- | --- |

c)

W przypadku gdy umowa dotyczy więcej niż jednego kraju przeznaczenia, uczestnicy powinni dążyć do ustanowienia uzgodnionych warunków zgodnie z procedurami określonymi w art. 55–60 w celu osiągnięcia porozumienia dotyczącego odpowiednich warunków.

13.   Okresy spłaty dla elektrowni niejądrowych

| a) | Dla elektrowni niejądrowych maksymalny okres spłaty wynosi 12 lat. Jeżeli uczestnik zamierza udzielić wsparcia dla spłaty w okresie dłuższym niż okres przewidziany w art. 12, to uczestnik taki wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z procedurą w art. 45. |
| --- | --- |

a)

Dla elektrowni niejądrowych maksymalny okres spłaty wynosi 12 lat. Jeżeli uczestnik zamierza udzielić wsparcia dla spłaty w okresie dłuższym niż okres przewidziany w art. 12, to uczestnik taki wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z procedurą w art. 45.

| b) | Elektrownie niejądrowe to kompletne elektrownie lub ich części, niezasilane paliwem jądrowym; zawierają one wszelkie części składowe, wyposażenie, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio potrzebne do zbudowania i oddania do eksploatacji takiej elektrowni niejądrowej. Nie dotyczy to pozycji, za które zazwyczaj odpowiedzialny jest kupujący, np. kosztów związanych z przygotowaniem terenu, dróg, pomieszczeń dla pracowników budowlanych, linii energetycznych, stacji przesyłowych i zaopatrzenia w wodę, jak również kosztów wynikających z urzędowych procedur uzyskiwania zezwoleń (np. zezwolenia na lokalizację, zezwolenia na załadunek paliwa) w kraju kupującego, z następującymi wyjątkami:






  1) | w przypadkach, kiedy kupujący stację przesyłową jest tożsamy z kupującym elektrownię, maksymalny okres spłaty w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej jest taki sam, jak w odniesieniu do elektrowni niejądrowej (tzn. 12 lat); oraz |
| --- | --- | --- |

b)

Elektrownie niejądrowe to kompletne elektrownie lub ich części, niezasilane paliwem jądrowym; zawierają one wszelkie części składowe, wyposażenie, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio potrzebne do zbudowania i oddania do eksploatacji takiej elektrowni niejądrowej. Nie dotyczy to pozycji, za które zazwyczaj odpowiedzialny jest kupujący, np. kosztów związanych z przygotowaniem terenu, dróg, pomieszczeń dla pracowników budowlanych, linii energetycznych, stacji przesyłowych i zaopatrzenia w wodę, jak również kosztów wynikających z urzędowych procedur uzyskiwania zezwoleń (np. zezwolenia na lokalizację, zezwolenia na załadunek paliwa) w kraju kupującego, z następującymi wyjątkami:

1)

w przypadkach, kiedy kupujący stację przesyłową jest tożsamy z kupującym elektrownię, maksymalny okres spłaty w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej jest taki sam, jak w odniesieniu do elektrowni niejądrowej (tzn. 12 lat); oraz

| 2) | maksymalny okres spłaty w odniesieniu do podstacji, transformatorów i linii przesyłowych o dolnym progu napięciowym wynoszącym 100 kV jest taki sam, jak w odniesieniu do elektrowni niejądrowej. |
| --- | --- |

2)

maksymalny okres spłaty w odniesieniu do podstacji, transformatorów i linii przesyłowych o dolnym progu napięciowym wynoszącym 100 kV jest taki sam, jak w odniesieniu do elektrowni niejądrowej.

14.   Spłata kapitału i odsetek

| a) | Kapitał kredytu eksportowego spłacany jest w równych ratach. |
| --- | --- |

a)

Kapitał kredytu eksportowego spłacany jest w równych ratach.

| b) | Kapitał i odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. |
| --- | --- |

b)

Kapitał i odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

| c) | W odniesieniu do kredytów eksportowych udzielonych w celu wsparcia transakcji leasingowych zamiast spłaty kapitału w równych ratach, określonej w lit. a), zastosować można spłatę łączoną kapitału i odsetek w równych ratach. |
| --- | --- |

c)

W odniesieniu do kredytów eksportowych udzielonych w celu wsparcia transakcji leasingowych zamiast spłaty kapitału w równych ratach, określonej w lit. a), zastosować można spłatę łączoną kapitału i odsetek w równych ratach.

| d) | W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach kredytów eksportowych można udzielać na warunkach innych niż warunki określone w lit. a)–c) powyżej. Udzielenie takiego wsparcia może być uzasadnione brakiem czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych zobowiązanemu i profilem obsługi zadłużenia dostępnym w ramach harmonogramu równych, półrocznych spłat, i jest zgodne z następującymi kryteriami:






  1) | żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie 6 miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału kredytu; |
| --- | --- | --- |

d)

W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach kredytów eksportowych można udzielać na warunkach innych niż warunki określone w lit. a)–c) powyżej. Udzielenie takiego wsparcia może być uzasadnione brakiem czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych zobowiązanemu i profilem obsługi zadłużenia dostępnym w ramach harmonogramu równych, półrocznych spłat, i jest zgodne z następującymi kryteriami:

1)

żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie 6 miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału kredytu;

| 2) | kapitał spłacany jest nie rzadziej niż co 12 miesięcy. Pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż 12 miesięcy po terminie uruchomienia kredytu, przy czym przed upływem tego samego terminu spłacone powinno zostać nie mniej niż 2 % kapitału kredytu; |
| --- | --- |

2)

kapitał spłacany jest nie rzadziej niż co 12 miesięcy. Pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż 12 miesięcy po terminie uruchomienia kredytu, przy czym przed upływem tego samego terminu spłacone powinno zostać nie mniej niż 2 % kapitału kredytu;

| 3) | odsetki spłacane są nie rzadziej niż co 12 miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu; |
| --- | --- |

3)

odsetki spłacane są nie rzadziej niż co 12 miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu;

| 4) | maksymalny średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza:






  — | w odniesieniu do transakcji z kupującymi będącymi państwami (lub z państwową gwarancją spłaty), czterech i pół roku dla transakcji w krajach kategorii I oraz pięciu i jednej czwartej roku dla krajów kategorii II, |
| --- | --- | --- |

4)

maksymalny średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza:

—

w odniesieniu do transakcji z kupującymi będącymi państwami (lub z państwową gwarancją spłaty), czterech i pół roku dla transakcji w krajach kategorii I oraz pięciu i jednej czwartej roku dla krajów kategorii II,

| — | w odniesieniu do transakcji z kupującymi niebędącymi państwami (i bez państwowej gwarancji spłaty), pięciu lat dla krajów kategorii I oraz sześciu lat dla krajów kategorii II, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do transakcji z kupującymi niebędącymi państwami (i bez państwowej gwarancji spłaty), pięciu lat dla krajów kategorii I oraz sześciu lat dla krajów kategorii II,

| — | bez względu na postanowienia dwóch powyższych tiret, dla transakcji związanych ze wsparciem elektrowni niejądrowych zgodnie z art. 13, sześciu i jednej czwartej roku; |
| --- | --- |

—

bez względu na postanowienia dwóch powyższych tiret, dla transakcji związanych ze wsparciem elektrowni niejądrowych zgodnie z art. 13, sześciu i jednej czwartej roku;

| 5) | uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 45, wyjaśniające powód nieudzielenia wsparcia zgodnie z lit. a)–c). |
| --- | --- |

5)

uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 45, wyjaśniające powód nieudzielenia wsparcia zgodnie z lit. a)–c).

| e) | Odsetki przypadające do spłaty po terminie uruchomienia kredytu nie są kapitalizowane. |
| --- | --- |

e)

Odsetki przypadające do spłaty po terminie uruchomienia kredytu nie są kapitalizowane.

15.   Stopy procentowe, stawki ubezpieczenia i inne opłaty

| a) | Odsetki nie obejmują:






  1) | żadnych płatności w postaci składki lub innych opłat z tytułu ubezpieczenia lub gwarancji kredytów dostawcy lub kredytów finansowych; |
| --- | --- | --- |

a)

Odsetki nie obejmują:

1)

żadnych płatności w postaci składki lub innych opłat z tytułu ubezpieczenia lub gwarancji kredytów dostawcy lub kredytów finansowych;

| 2) | żadnych płatności w formie opłat bankowych lub prowizji związanych z kredytem eksportowym innych niż roczne lub półroczne opłaty bankowe płatne w okresie spłaty; oraz |
| --- | --- |

2)

żadnych płatności w formie opłat bankowych lub prowizji związanych z kredytem eksportowym innych niż roczne lub półroczne opłaty bankowe płatne w okresie spłaty; oraz

| 3) | potrąceń na poczet zobowiązań podatkowych nałożonych przez kraj importujący. |
| --- | --- |

3)

potrąceń na poczet zobowiązań podatkowych nałożonych przez kraj importujący.

| b) | W przypadku gdy oficjalne wsparcie oferowane jest w formie bezpośrednich kredytów/finansowania lub refinansowania, składka ubezpieczeniowa może zostać dodana do wartości nominalnej stopy procentowej lub może stanowić odrębną opłatę; oba składniki powinny być wyszczególnione każdemu z uczestników. |
| --- | --- |

b)

W przypadku gdy oficjalne wsparcie oferowane jest w formie bezpośrednich kredytów/finansowania lub refinansowania, składka ubezpieczeniowa może zostać dodana do wartości nominalnej stopy procentowej lub może stanowić odrębną opłatę; oba składniki powinny być wyszczególnione każdemu z uczestników.

16.   Okres ważności kredytów eksportowych

Warunki finansowe dla danego kredytu eksportowego lub linii kredytowej, inne niż okres ważności stóp referencyjnych oprocentowania rynkowego (stóp CIRR), określony w art. 21, nie są ustalane na okres przekraczający sześć miesięcy do zaistnienia ostatecznego zobowiązania.

17.   Działania w celu uniknięcia lub zminimalizowania szkód

Porozumienie nie zabrania agencjom kredytów eksportowych lub instytucjom finansowym uzgadniania mniej restrykcyjnych warunków finansowych niż warunki przewidziane niniejszym Porozumieniem, jeżeli działania takie są podjęte po udzieleniu zamówienia (kiedy umowa kredytu eksportowego i dokumenty pomocnicze weszły już w życie) oraz są podejmowanie wyłącznie w celu uniknięcia lub zminimalizowania szkód spowodowanych przez wydarzenia, które mogłyby doprowadzić do zaprzestania płatności lub powstania roszczeń.

18.   Dopasowanie

Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe uczestnika oraz w zgodzie z celem niniejszego Porozumienia, uczestnik może, zgodnie z procedurami określonymi w art. 42, dopasować warunki finansowe oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem. Warunki finansowe określone zgodnie z niniejszym artykułem uważane są za zgodne z rozdziałem I, II oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, z załącznikami I, II, III, IV i X.

19.   Minimalne stałe stopy oprocentowania w ramach oficjalnego wsparcia finansowego

| a) | Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego dla pożyczek o stałym oprocentowaniu stosują odnośne stopy referencyjne oprocentowania rynkowego (stopy CIRR) jako minimalne stopy procentowe. Stopy CIRR to stopy procentowe ustalane według następujących zasad:






  1) | stopy CIRR powinny odpowiadać ostatecznym stopom procentowym kredytów komercyjnych na krajowym rynku danej waluty; |
| --- | --- | --- |

a)

Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego dla pożyczek o stałym oprocentowaniu stosują odnośne stopy referencyjne oprocentowania rynkowego (stopy CIRR) jako minimalne stopy procentowe. Stopy CIRR to stopy procentowe ustalane według następujących zasad:

1)

stopy CIRR powinny odpowiadać ostatecznym stopom procentowym kredytów komercyjnych na krajowym rynku danej waluty;

| 2) | stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dla pierwszorzędnych kredytobiorców krajowych; |
| --- | --- |

2)

stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dla pierwszorzędnych kredytobiorców krajowych;

| 3) | stopy CIRR powinny opierać się na koszcie finansowania o oprocentowaniu stałym; |
| --- | --- |

3)

stopy CIRR powinny opierać się na koszcie finansowania o oprocentowaniu stałym;

| 4) | stopy CIRR nie powinny zakłócać krajowych warunków konkurencji; oraz |
| --- | --- |

4)

stopy CIRR nie powinny zakłócać krajowych warunków konkurencji; oraz

| 5) | stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dostępnym dla pierwszorzędnych kredytobiorców zagranicznych. |
| --- | --- |

5)

stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dostępnym dla pierwszorzędnych kredytobiorców zagranicznych.

| b) | Udzielenie oficjalnego wsparcia finansowego nie może równoważyć ani kompensować, w części lub w całości, odpowiedniej składki za ryzyko kredytowe naliczanej z tytułu ryzyka braku spłaty zgodnie z postanowieniami art. 23. |
| --- | --- |

b)

Udzielenie oficjalnego wsparcia finansowego nie może równoważyć ani kompensować, w części lub w całości, odpowiedniej składki za ryzyko kredytowe naliczanej z tytułu ryzyka braku spłaty zgodnie z postanowieniami art. 23.

20.   Konstrukcja stóp CIRR

| a) | Na początku każdy uczestnik pragnący ustalić stopę CIRR wybiera jeden z następujących dwóch systemów stóp bazowych dla swojej waluty krajowej:






  1) | rentowność trzyletnich obligacji rządowych dla okresu spłaty do pięciu lat włącznie; rentowność pięcioletnich obligacji rządowych dla okresu spłaty powyżej pięciu lat i do ośmiu i pół roku włącznie; i rentowność siedmioletnich obligacji rządowych dla okresów spłaty powyżej ośmiu i pół roku; lub |
| --- | --- | --- |

a)

Na początku każdy uczestnik pragnący ustalić stopę CIRR wybiera jeden z następujących dwóch systemów stóp bazowych dla swojej waluty krajowej:

1)

rentowność trzyletnich obligacji rządowych dla okresu spłaty do pięciu lat włącznie; rentowność pięcioletnich obligacji rządowych dla okresu spłaty powyżej pięciu lat i do ośmiu i pół roku włącznie; i rentowność siedmioletnich obligacji rządowych dla okresów spłaty powyżej ośmiu i pół roku; lub

| 2) | rentowność pięcioletnich obligacji rządowych dla wszystkich okresów spłaty. |
| --- | --- |

2)

rentowność pięcioletnich obligacji rządowych dla wszystkich okresów spłaty.

Wyjątki od systemu stóp bazowych są uzgadniane pomiędzy uczestnikami.

| b) | Stopy CIRR są ustalane ze stałą marżą 100 punktów bazowych powyżej stopy bazowej każdego z uczestników, o ile uczestnicy nie postanowili inaczej. |
| --- | --- |

b)

Stopy CIRR są ustalane ze stałą marżą 100 punktów bazowych powyżej stopy bazowej każdego z uczestników, o ile uczestnicy nie postanowili inaczej.

| c) | Jeśli pozostali uczestnicy podjęli decyzję o finansowaniu w danej walucie, to stosują oni stopę CIRR ustaloną dla takiej waluty. |
| --- | --- |

c)

Jeśli pozostali uczestnicy podjęli decyzję o finansowaniu w danej walucie, to stosują oni stopę CIRR ustaloną dla takiej waluty.

| d) | Uczestnik może zmienić wybrany system stóp bazowych po przekazaniu powiadomienia z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem i po zasięgnięciu rady ze strony innych uczestników. |
| --- | --- |

d)

Uczestnik może zmienić wybrany system stóp bazowych po przekazaniu powiadomienia z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem i po zasięgnięciu rady ze strony innych uczestników.

| e) | Uczestnik lub kraj niebędący uczestnikiem może zażądać ustalenia stopy CIRR dla waluty kraju niebędącego uczestnikiem. Uczestnik lub Sekretariat w porozumieniu z zainteresowanym krajem niebędącym uczestnikiem może w imieniu takiego kraju zgłosić wniosek o ustanowienie stopy CIRR w danej walucie przy wykorzystaniu procedur dotyczących uzgodnionych warunków zgodnie z art. 55–60. |
| --- | --- |

e)

Uczestnik lub kraj niebędący uczestnikiem może zażądać ustalenia stopy CIRR dla waluty kraju niebędącego uczestnikiem. Uczestnik lub Sekretariat w porozumieniu z zainteresowanym krajem niebędącym uczestnikiem może w imieniu takiego kraju zgłosić wniosek o ustanowienie stopy CIRR w danej walucie przy wykorzystaniu procedur dotyczących uzgodnionych warunków zgodnie z art. 55–60.

21.   Ważność stóp CIRR

Stopa procentowa mająca zastosowanie do danej transakcji nie jest ustalana dla okresu dłuższego niż 120 dni. Jeżeli warunki oficjalnego wsparcia finansowego są ustalone przed datą zawarcia umowy, do stopy CIRR zostaje dodana marża w wysokości 20 punktów bazowych.

22.   Zastosowanie stóp CIRR

| a) | W przypadku oficjalnego wsparcia finansowego udzielanego w odniesieniu do pożyczek o zmiennej stopie procentowej, banki i inne instytucje finansowe nie mogą oferować opcji wyboru niższej spośród stóp procentowych: stopy CIRR (w czasie pierwotnej umowy) lub krótkoterminowej rynkowej stopy procentowej przez cały okres pożyczki. |
| --- | --- |

a)

W przypadku oficjalnego wsparcia finansowego udzielanego w odniesieniu do pożyczek o zmiennej stopie procentowej, banki i inne instytucje finansowe nie mogą oferować opcji wyboru niższej spośród stóp procentowych: stopy CIRR (w czasie pierwotnej umowy) lub krótkoterminowej rynkowej stopy procentowej przez cały okres pożyczki.

| b) | W przypadku dobrowolnej przedterminowej spłaty pożyczki lub dowolnej jej części kredytobiorca kompensuje instytucji rządowej udzielającej oficjalnego wsparcia finansowego wszelkie koszty i straty poniesione w rezultacie takiej przedterminowej spłaty, w tym poniesiony przez taką instytucję rządową koszt zastąpienia części wpływów gotówkowych o stałym oprocentowaniu, zaburzonych na skutek takiej przedterminowej spłaty. |
| --- | --- |

b)

W przypadku dobrowolnej przedterminowej spłaty pożyczki lub dowolnej jej części kredytobiorca kompensuje instytucji rządowej udzielającej oficjalnego wsparcia finansowego wszelkie koszty i straty poniesione w rezultacie takiej przedterminowej spłaty, w tym poniesiony przez taką instytucję rządową koszt zastąpienia części wpływów gotówkowych o stałym oprocentowaniu, zaburzonych na skutek takiej przedterminowej spłaty.

23.   Składka za ryzyko kredytowe

Oprócz odsetek uczestnicy naliczają także składkę zabezpieczającą przed ryzykiem niespłacenia kredytów eksportowych. Stawki ubezpieczenia naliczane przez uczestników zależą od poziomu ryzyka, są zbieżne i nie mogą być nieadekwatne do celów zabezpieczenia długoterminowych kosztów i strat operacyjnych.

24.   Minimalne stawki ubezpieczenia dla ryzyka kredytowego kraju i ryzyka kredytowego państwa

Uczestnicy naliczają premie nie niższe niż odnośna minimalna stawka ubezpieczenia (MPR) dla ryzyka kredytowego kraju i ryzyka kredytowego państwa, bez względu na to, czy kupujący/kredytobiorca jest podmiotem prywatnym czy państwowym.

| a) | Odnośna stawka MPR ustalana jest w oparciu o następujące czynniki:






  — | właściwą klasyfikację ryzyka kraju, określoną w art. 25, |
| --- | --- | --- |

a)

Odnośna stawka MPR ustalana jest w oparciu o następujące czynniki:

—

właściwą klasyfikację ryzyka kraju, określoną w art. 25,

| — | czy oficjalne zabezpieczenie kredytu eksportowego jest ograniczone ściśle do ryzyka kraju, określonego w art. 25 lit. a), |
| --- | --- |

—

czy oficjalne zabezpieczenie kredytu eksportowego jest ograniczone ściśle do ryzyka kraju, określonego w art. 25 lit. a),

| — | czas ryzyka (tzn. horyzont ryzyka lub HOR), |
| --- | --- |

—

czas ryzyka (tzn. horyzont ryzyka lub HOR),

| — | procent zabezpieczenia oraz jakość produktu oficjalnego kredytu eksportowego udzielonego zgodnie z art. 27, oraz |
| --- | --- |

—

procent zabezpieczenia oraz jakość produktu oficjalnego kredytu eksportowego udzielonego zgodnie z art. 27, oraz

| — | wszelkie zastosowane techniki minimalizacji/uniknięcia ryzyka kraju, zgodnie z art. 28. |
| --- | --- |

—

wszelkie zastosowane techniki minimalizacji/uniknięcia ryzyka kraju, zgodnie z art. 28.

| b) | Stawki MPR wyrażane są jako procent wartości kapitału kredytu, tak jakby pełną składkę pobierano w dniu pierwszego ciągnienia kredytu. Wyjaśnienie wzoru matematycznego używanego do obliczenia stawek MPR przedstawiono w załączniku VI. |
| --- | --- |

b)

Stawki MPR wyrażane są jako procent wartości kapitału kredytu, tak jakby pełną składkę pobierano w dniu pierwszego ciągnienia kredytu. Wyjaśnienie wzoru matematycznego używanego do obliczenia stawek MPR przedstawiono w załączniku VI.

| c) | W odniesieniu do krajów sklasyfikowanych jako należące do kategorii 0, określonej w art. 25, nie ustalono stawek MPR, jednak uczestnicy nie mogą naliczać składek ubezpieczeniowych według stawek zaniżających ceny rynku prywatnego. |
| --- | --- |

c)

W odniesieniu do krajów sklasyfikowanych jako należące do kategorii 0, określonej w art. 25, nie ustalono stawek MPR, jednak uczestnicy nie mogą naliczać składek ubezpieczeniowych według stawek zaniżających ceny rynku prywatnego.

| d) | Z zasady krajom „największego ryzyka” z kategorii 7 nalicza się składki według stawek wyższych od stawek MPR ustalonych dla danej kategorii; takie stawki ubezpieczenia ustalane są przez uczestnika udzielającego oficjalnego wsparcia. |
| --- | --- |

d)

Z zasady krajom „największego ryzyka” z kategorii 7 nalicza się składki według stawek wyższych od stawek MPR ustalonych dla danej kategorii; takie stawki ubezpieczenia ustalane są przez uczestnika udzielającego oficjalnego wsparcia.

| e) | Przy obliczaniu stawki MPR dla danej transakcji należy zastosować klasyfikację ryzyka kraju właściwą dla kraju kupującego, chyba że:






  — | zabezpieczenie w postaci nieodwołalnej, bezwarunkowej, płatnej na pierwsze żądanie, prawnie wiążącej i wykonalnej gwarancji zobowiązania spłaty całości kredytu na cały okres kredytu udzielone zostanie przez podmiot posiadający zdolność kredytową odpowiednią do wielkości zadłużenia objętego gwarancją, z siedzibą w kraju trzecim – w takim przypadku za właściwą klasyfikację ryzyka kraju uznać można klasyfikację kraju, w którym mieści się siedziba gwaranta, lub |
| --- | --- | --- |

e)

Przy obliczaniu stawki MPR dla danej transakcji należy zastosować klasyfikację ryzyka kraju właściwą dla kraju kupującego, chyba że:

—

zabezpieczenie w postaci nieodwołalnej, bezwarunkowej, płatnej na pierwsze żądanie, prawnie wiążącej i wykonalnej gwarancji zobowiązania spłaty całości kredytu na cały okres kredytu udzielone zostanie przez podmiot posiadający zdolność kredytową odpowiednią do wielkości zadłużenia objętego gwarancją, z siedzibą w kraju trzecim – w takim przypadku za właściwą klasyfikację ryzyka kraju uznać można klasyfikację kraju, w którym mieści się siedziba gwaranta, lub

| — | instytucja wielostronna lub regionalna, określona w art. 26, występuje jako kredytobiorca lub gwarant transakcji – w takim przypadku za właściwą klasyfikację ryzyka kraju uznać można klasyfikację danej instytucji wielostronnej lub regionalnej. |
| --- | --- |

—

instytucja wielostronna lub regionalna, określona w art. 26, występuje jako kredytobiorca lub gwarant transakcji – w takim przypadku za właściwą klasyfikację ryzyka kraju uznać można klasyfikację danej instytucji wielostronnej lub regionalnej.

| f) | Kryteria i warunki zastosowania klasyfikacji ryzyka kraju odpowiednio do sytuacji opisanych w art. 24 lit. e) tiret pierwsze i drugie określone są w załączniku VII. |
| --- | --- |

f)

Kryteria i warunki zastosowania klasyfikacji ryzyka kraju odpowiednio do sytuacji opisanych w art. 24 lit. e) tiret pierwsze i drugie określone są w załączniku VII.

| g) | Jeżeli oficjalne wsparcie jest ograniczone ściśle do ryzyka kraju określonego w art. 25 lit. a), tzn. zabezpieczenie ryzyka kupującego/kredytobiorcy jest całkowicie wyłączone, stawkę MPR obniża się o 10 %, co odzwierciedla wzór matematyczny używany do obliczania stawek MPR, przedstawiony w załączniku VI. |
| --- | --- |

g)

Jeżeli oficjalne wsparcie jest ograniczone ściśle do ryzyka kraju określonego w art. 25 lit. a), tzn. zabezpieczenie ryzyka kupującego/kredytobiorcy jest całkowicie wyłączone, stawkę MPR obniża się o 10 %, co odzwierciedla wzór matematyczny używany do obliczania stawek MPR, przedstawiony w załączniku VI.

| h) | Konwencjonalny horyzont ryzyka stosowany w obliczaniu stawek MPR jest równy połowie okresu wypłacania kredytu razem z całym okresem spłaty i przyjmuje standardowy profil spłaty kredytu eksportowego, tzn. spłaty kapitału plus narosłych odsetek w równych półrocznych ratach, zaczynając na sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W odniesieniu do kredytów eksportowych o niestandardowych profilach spłaty równoważny okres spłaty (wyrażony w równych półrocznych ratach) oblicza się przy użyciu następującego wzoru: równoważny okres spłaty = (średni ważony czas trwania okresu spłaty -0,25) / 0,5. |
| --- | --- |

h)

Konwencjonalny horyzont ryzyka stosowany w obliczaniu stawek MPR jest równy połowie okresu wypłacania kredytu razem z całym okresem spłaty i przyjmuje standardowy profil spłaty kredytu eksportowego, tzn. spłaty kapitału plus narosłych odsetek w równych półrocznych ratach, zaczynając na sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W odniesieniu do kredytów eksportowych o niestandardowych profilach spłaty równoważny okres spłaty (wyrażony w równych półrocznych ratach) oblicza się przy użyciu następującego wzoru: równoważny okres spłaty = (średni ważony czas trwania okresu spłaty -0,25) / 0,5.

| i) | Uczestnik stosujący stawkę MPR w przypadku, o którym mowa w lit. e) tiret pierwsze powyżej, skutkującą stawką ubezpieczenia niższą od stawki MPR właściwej dla kraju kupującego, wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 44 lit. a). Uczestnik stosujący stawkę MPR w przypadku, o którym mowa w art. 24 lit. e) tiret drugie lub art. 24 lit. g) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 45 lit. a). |
| --- | --- |

i)

Uczestnik stosujący stawkę MPR w przypadku, o którym mowa w lit. e) tiret pierwsze powyżej, skutkującą stawką ubezpieczenia niższą od stawki MPR właściwej dla kraju kupującego, wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 44 lit. a). Uczestnik stosujący stawkę MPR w przypadku, o którym mowa w art. 24 lit. e) tiret drugie lub art. 24 lit. g) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 45 lit. a).

25.   Klasyfikacja ryzyka kraju

Kraje klasyfikuje się według prawdopodobieństwa obsłużenia przez nie ich zadłużenia zewnętrznego (tzn. ryzyka kredytowego kraju).

| a) | Na ryzyko kredytowe kraju składa się pięć elementów:






  — | wydanie dekretu o generalnym moratorium płatniczym przez rząd kupującego/kredytobiorcy/gwaranta lub przez agencję państwową, poprzez którą dokonywana jest spłata, |
| --- | --- | --- |

a)

Na ryzyko kredytowe kraju składa się pięć elementów:

—

wydanie dekretu o generalnym moratorium płatniczym przez rząd kupującego/kredytobiorcy/gwaranta lub przez agencję państwową, poprzez którą dokonywana jest spłata,

| — | wydarzenia polityczne i/lub trudności gospodarcze, powstałe poza krajem powiadamiającego uczestnika lub środki prawne/administracyjne podjęte poza krajem powiadamiającego uczestnika uniemożliwiające lub opóźniające przekazanie środków płatnych zgodnie z warunkami kredytu, |
| --- | --- |

—

wydarzenia polityczne i/lub trudności gospodarcze, powstałe poza krajem powiadamiającego uczestnika lub środki prawne/administracyjne podjęte poza krajem powiadamiającego uczestnika uniemożliwiające lub opóźniające przekazanie środków płatnych zgodnie z warunkami kredytu,

| — | przepisy prawne przyjęte w kraju kupującego/kredytobiorcy uznające płatności dokonane w walucie lokalnej za prawomocną spłatę kredytu, niezależnie od tego, że w wyniku wahań kursów wymiany spłaty takie, po przeliczeniu na walutę kredytu, nie pokrywają kwoty zadłużenia na dzień transferu środków, |
| --- | --- |

—

przepisy prawne przyjęte w kraju kupującego/kredytobiorcy uznające płatności dokonane w walucie lokalnej za prawomocną spłatę kredytu, niezależnie od tego, że w wyniku wahań kursów wymiany spłaty takie, po przeliczeniu na walutę kredytu, nie pokrywają kwoty zadłużenia na dzień transferu środków,

| — | jakiekolwiek inne środki lub decyzje rządu obcego państwa uniemożliwiające dokonywanie płatności zgodnie z warunkami kredytu, oraz |
| --- | --- |

—

jakiekolwiek inne środki lub decyzje rządu obcego państwa uniemożliwiające dokonywanie płatności zgodnie z warunkami kredytu, oraz

| — | przypadki siły wyższej mające miejsce poza granicami kraju powiadamiającego uczestnika, np. wojna (w tym wojna domowa), wywłaszczenie, rewolucja, zamieszki, niepokoje społeczne, cyklony, powodzie, trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, fale pływowe oraz wypadki jądrowe. |
| --- | --- |

—

przypadki siły wyższej mające miejsce poza granicami kraju powiadamiającego uczestnika, np. wojna (w tym wojna domowa), wywłaszczenie, rewolucja, zamieszki, niepokoje społeczne, cyklony, powodzie, trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, fale pływowe oraz wypadki jądrowe.

| b) | Kraje klasyfikuje się jako należące do jednej z ośmiu kategorii ryzyka kraju (0–7). Stawki MPR ustala się dla kategorii 1–7, ale nie dla kategorii 0, ponieważ poziom ryzyka krajów należących do tej kategorii uważa się za nieistotny. |
| --- | --- |

b)

Kraje klasyfikuje się jako należące do jednej z ośmiu kategorii ryzyka kraju (0–7). Stawki MPR ustala się dla kategorii 1–7, ale nie dla kategorii 0, ponieważ poziom ryzyka krajów należących do tej kategorii uważa się za nieistotny.

| c) | Kraje OECD o wysokim dochodzie, określane co roku przez Bank Światowy według wskaźnika PNB na 1 mieszkańca, klasyfikowane są jako należące do kategorii 0.






  — | Na potrzeby stawek MPR każdy kraj OECD sklasyfikowany jako należący do kategorii 0 ze względu na swój status kraju o wysokim dochodzie pozostaje sklasyfikowany jako należący do kategorii 0 dopóki nie znajdzie się poniżej progu PNB wysokiego dochodu przez dwa kolejne lata, po upływie których klasyfikację takiego kraju poddaje się przeglądowi zgodnie z art. 25 lit. d)–f). |
| --- | --- | --- |

c)

Kraje OECD o wysokim dochodzie, określane co roku przez Bank Światowy według wskaźnika PNB na 1 mieszkańca, klasyfikowane są jako należące do kategorii 0.

—

Na potrzeby stawek MPR każdy kraj OECD sklasyfikowany jako należący do kategorii 0 ze względu na swój status kraju o wysokim dochodzie pozostaje sklasyfikowany jako należący do kategorii 0 dopóki nie znajdzie się poniżej progu PNB wysokiego dochodu przez dwa kolejne lata, po upływie których klasyfikację takiego kraju poddaje się przeglądowi zgodnie z art. 25 lit. d)–f).

| — | Każdy kraj OECD znajdujący się powyżej progu wysokiego dochodu przez dwa kolejne lata jest z definicji sklasyfikowany jako należący do kategorii 0. Taka klasyfikacja wchodzi w życie bezpośrednio po ogłoszeniu przez Sekretariat statusu kraju ustalonego przez Bank Światowy. |
| --- | --- |

—

Każdy kraj OECD znajdujący się powyżej progu wysokiego dochodu przez dwa kolejne lata jest z definicji sklasyfikowany jako należący do kategorii 0. Taka klasyfikacja wchodzi w życie bezpośrednio po ogłoszeniu przez Sekretariat statusu kraju ustalonego przez Bank Światowy.

| — | Pozostałe kraje uważane za cechujące się podobnym poziomem ryzyka mogą również zostać sklasyfikowane jako należące do kategorii 0. |
| --- | --- |

—

Pozostałe kraje uważane za cechujące się podobnym poziomem ryzyka mogą również zostać sklasyfikowane jako należące do kategorii 0.

| d) | Wszystkie kraje inne niż kraje OECD o wysokim dochodzie (3) klasyfikowane są za pomocą metodologii klasyfikacji ryzyka kraju, obejmującej:






  — | model oceny ryzyka kraju (model), pozwalający na ilościową ocenę ryzyka kredytowego kraju, dla każdego kraju opartą na trzech grupach wskaźników ryzyka: doświadczeniach płatniczych uczestników, sytuacji finansowej i sytuacji ekonomicznej. Metodologia modelu obejmuje różne kroki, w tym ocenę trzech grup wskaźników ryzyka oraz łączenie i elastyczne ważenie grup wskaźników ryzyka, |
| --- | --- | --- |

d)

Wszystkie kraje inne niż kraje OECD o wysokim dochodzie (3) klasyfikowane są za pomocą metodologii klasyfikacji ryzyka kraju, obejmującej:

—

model oceny ryzyka kraju (model), pozwalający na ilościową ocenę ryzyka kredytowego kraju, dla każdego kraju opartą na trzech grupach wskaźników ryzyka: doświadczeniach płatniczych uczestników, sytuacji finansowej i sytuacji ekonomicznej. Metodologia modelu obejmuje różne kroki, w tym ocenę trzech grup wskaźników ryzyka oraz łączenie i elastyczne ważenie grup wskaźników ryzyka,

| — | ocenę jakościową wyników zastosowania modelu, dokonywaną osobno dla każdego kraju, w sposób uwzględniający ryzyko polityczne i/lub inne czynniki ryzyka nieuwzględnione w całości lub w części przy zastosowaniu modelu. W razie potrzeby może to prowadzić do korekty oceny ilościowej modelu, odzwierciedlającej ostateczną ocenę ryzyka kredytowego kraju. |
| --- | --- |

—

ocenę jakościową wyników zastosowania modelu, dokonywaną osobno dla każdego kraju, w sposób uwzględniający ryzyko polityczne i/lub inne czynniki ryzyka nieuwzględnione w całości lub w części przy zastosowaniu modelu. W razie potrzeby może to prowadzić do korekty oceny ilościowej modelu, odzwierciedlającej ostateczną ocenę ryzyka kredytowego kraju.

| e) | Klasyfikacja ryzyka kraju jest stale monitorowana i co najmniej raz w roku poddawana przeglądowi, a zmiany wynikające z zastosowania metodologii klasyfikacji ryzyka kraju są natychmiast ogłaszane przez Sekretariat. Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona w sposób sytuujący go w niższej lub wyższej kategorii ryzyka kraju, uczestnicy naliczają składki ubezpieczeniowe według stawek równych lub wyższych od stawki MPR powiązanej z nową kategorią ryzyka kraju, zaczynając nie później niż pięć dni roboczych po ogłoszeniu przez Sekretariat takiej zmiany klasyfikacji. |
| --- | --- |

e)

Klasyfikacja ryzyka kraju jest stale monitorowana i co najmniej raz w roku poddawana przeglądowi, a zmiany wynikające z zastosowania metodologii klasyfikacji ryzyka kraju są natychmiast ogłaszane przez Sekretariat. Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona w sposób sytuujący go w niższej lub wyższej kategorii ryzyka kraju, uczestnicy naliczają składki ubezpieczeniowe według stawek równych lub wyższych od stawki MPR powiązanej z nową kategorią ryzyka kraju, zaczynając nie później niż pięć dni roboczych po ogłoszeniu przez Sekretariat takiej zmiany klasyfikacji.

| f) | Obowiązujące klasyfikacje ryzyka kraju są ogłaszane publicznie przez Sekretariat. |
| --- | --- |

f)

Obowiązujące klasyfikacje ryzyka kraju są ogłaszane publicznie przez Sekretariat.

26.   Klasyfikacja instytucji wielostronnych i regionalnych

Instytucje wielostronne i regionalne są klasyfikowane i poddawane przeglądowi według uznania; takie obowiązujące klasyfikacje ogłaszane są publicznie przez Sekretariat.

27.   Procent i jakość oficjalnego zabezpieczenia kredytu eksportowego

Stawki MPR są zróżnicowane w sposób uwzględniający różną jakość produktów kredytów eksportowych i procent zabezpieczenia zapewniany przez uczestników zgodnie z załącznikiem VI. Zróżnicowanie to opiera się na perspektywie eksportera (tzn. ma na celu neutralizowanie skutków konkurencji, wynikających ze zróżnicowanej jakości produktów dostarczonych eksporterowi/instytucji finansowej).

| a) | Jakość produktu kredytu eksportowego jest funkcją tego, czy produkt jest ubezpieczeniem, gwarancją lub bezpośrednim kredytem/finansowaniem, a w przypadku produktów ubezpieczeniowych tego, czy pokrycie odsetek w okresie powstania szkody (tzn. w okresie między terminem wymagalności płatności kupującego/kredytobiorcy a terminem, w którym ubezpieczyciel jest zobowiązany do wypłaty ubezpieczenia na rzecz eksportera/instytucji finansowej) zapewniane jest bez dopłaty. |
| --- | --- |

a)

Jakość produktu kredytu eksportowego jest funkcją tego, czy produkt jest ubezpieczeniem, gwarancją lub bezpośrednim kredytem/finansowaniem, a w przypadku produktów ubezpieczeniowych tego, czy pokrycie odsetek w okresie powstania szkody (tzn. w okresie między terminem wymagalności płatności kupującego/kredytobiorcy a terminem, w którym ubezpieczyciel jest zobowiązany do wypłaty ubezpieczenia na rzecz eksportera/instytucji finansowej) zapewniane jest bez dopłaty.

| b) | Wszystkie istniejące produkty kredytu eksportowego oferowane przez uczestników są sklasyfikowane jako należące do jednej z trzech następujących kategorii produktów:






  — | produkt poniżej standardu, tzn. ubezpieczenie bez pokrycia odsetek w okresie powstania szkody oraz ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie powstania szkody z odpowiednią dopłatą do składki ubezpieczeniowej, |
| --- | --- | --- |

b)

Wszystkie istniejące produkty kredytu eksportowego oferowane przez uczestników są sklasyfikowane jako należące do jednej z trzech następujących kategorii produktów:

—

produkt poniżej standardu, tzn. ubezpieczenie bez pokrycia odsetek w okresie powstania szkody oraz ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie powstania szkody z odpowiednią dopłatą do składki ubezpieczeniowej,

| — | produkt standardowy tzn. ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie powstania szkody bez odpowiedniej dopłaty do składki ubezpieczeniowej i bezpośredni kredyt/bezpośrednie finansowanie, oraz |
| --- | --- |

—

produkt standardowy tzn. ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie powstania szkody bez odpowiedniej dopłaty do składki ubezpieczeniowej i bezpośredni kredyt/bezpośrednie finansowanie, oraz

| — | produkt powyżej standardu tzn. gwarancje. |
| --- | --- |

—

produkt powyżej standardu tzn. gwarancje.

28.   Wyłączenie wybranych elementów ryzyka kraju oraz techniki minimalizacji ryzyka kraju

Uczestnicy mogą, zgodnie z właściwymi kryteriami i warunkami określonymi w załączniku VIII, wyłączać niektóre elementy ryzyka kraju lub stosować określone techniki minimalizacji ryzyka kraju wymienione w art. 28 lit. b), co skutkuje zmniejszeniem właściwych stawek MPR poprzez zastosowanie we wzorze stawki MPR czynnika minimalizacji/wyłączenia ryzyka kraju (MEF). Czynnik MEF ustala się w następujący sposób:

| a) | W odniesieniu do wyłączenia wybranych elementów ryzyka kredytowego kraju z oficjalnego zabezpieczenia kredytu eksportowego:






  — | w sytuacjach, kiedy z zakresu zabezpieczenia wyłącza się całkowicie tylko trzy pierwsze elementy ryzyka kredytowego kraju, określone w art. 25 lit. a), można zastosować czynnik MEF wynoszący 0,5, |
| --- | --- | --- |

a)

W odniesieniu do wyłączenia wybranych elementów ryzyka kredytowego kraju z oficjalnego zabezpieczenia kredytu eksportowego:

—

w sytuacjach, kiedy z zakresu zabezpieczenia wyłącza się całkowicie tylko trzy pierwsze elementy ryzyka kredytowego kraju, określone w art. 25 lit. a), można zastosować czynnik MEF wynoszący 0,5,

| — | w sytuacjach, kiedy z zakresu zabezpieczenia wyłącza się całkowicie tylko czwarty i piąty element ryzyka kredytowego kraju, określone w art. 25 lit. a), można zastosować czynnik MEF wynoszący 0,2. |
| --- | --- |

—

w sytuacjach, kiedy z zakresu zabezpieczenia wyłącza się całkowicie tylko czwarty i piąty element ryzyka kredytowego kraju, określone w art. 25 lit. a), można zastosować czynnik MEF wynoszący 0,2.

| b) | W odniesieniu do poniższych technik minimalizacji ryzyka kraju właściwe stawki MPR oraz kryteria i warunki zastosowania czynnika MEF określone są w załączniku VIII:






  — | struktura przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem depozytowym, |
| --- | --- | --- |

b)

W odniesieniu do poniższych technik minimalizacji ryzyka kraju właściwe stawki MPR oraz kryteria i warunki zastosowania czynnika MEF określone są w załączniku VIII:

—

struktura przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem depozytowym,

| — | zagraniczne „twarde” zabezpieczenie, |
| --- | --- |

—

zagraniczne „twarde” zabezpieczenie,

| — | zagraniczne zabezpieczenie majątkowe, |
| --- | --- |

—

zagraniczne zabezpieczenie majątkowe,

| — | finansowanie zabezpieczone i oparte na majątku zagranicznym, |
| --- | --- |

—

finansowanie zabezpieczone i oparte na majątku zagranicznym,

| — | współfinansowanie z międzynarodowymi instytucjami finansowymi (MIF), |
| --- | --- |

—

współfinansowanie z międzynarodowymi instytucjami finansowymi (MIF),

| — | finansowanie walutą lokalną, |
| --- | --- |

—

finansowanie walutą lokalną,

| — | ubezpieczenie przez kraj trzeci lub gwarancja warunkowa, |
| --- | --- |

—

ubezpieczenie przez kraj trzeci lub gwarancja warunkowa,

| — | dłużnik stanowiący mniejsze ryzyko niż państwo. |
| --- | --- |

—

dłużnik stanowiący mniejsze ryzyko niż państwo.

| c) | Zastosowanie więcej niż jednej techniki minimalizacji ryzyka kraju opisanej w art. 28 lit. b) nie ma bezpośredniego wpływu kumulacyjnego na właściwy czynnik MEF. Przy wyborze właściwego czynnika MEF odzwierciedlającego kombinację technik minimalizacji ryzyka kraju należy uwzględnić ewentualność pokrywania się wpływu dwóch lub większej liczby technik na to samo ryzyko kredytowe kraju. W przypadku pokrywania się przy ustalaniu właściwego, obowiązującego czynnika MEF pod uwagę bierze się jedynie zabezpieczenie o najlepszej jakości. |
| --- | --- |

c)

Zastosowanie więcej niż jednej techniki minimalizacji ryzyka kraju opisanej w art. 28 lit. b) nie ma bezpośredniego wpływu kumulacyjnego na właściwy czynnik MEF. Przy wyborze właściwego czynnika MEF odzwierciedlającego kombinację technik minimalizacji ryzyka kraju należy uwzględnić ewentualność pokrywania się wpływu dwóch lub większej liczby technik na to samo ryzyko kredytowe kraju. W przypadku pokrywania się przy ustalaniu właściwego, obowiązującego czynnika MEF pod uwagę bierze się jedynie zabezpieczenie o najlepszej jakości.

| d) | Uczestnik stosujący stawkę MPR w przypadkach, o których mowa w art. 24 lit. e)–g) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 44 lit. a). |
| --- | --- |

d)

Uczestnik stosujący stawkę MPR w przypadkach, o których mowa w art. 24 lit. e)–g) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 44 lit. a).

| e) | Lista technik minimalizacji ryzyka kraju w art. 28 lit. b) nie jest wyczerpująca; zgodnie z art. 66 uczestnicy monitorują i poddają przeglądowi nagromadzone doświadczenia stosując te techniki, w tym obowiązujące kryteria, warunki, okoliczności i czynniki MEF określone w załączniku VIII. |
| --- | --- |

e)

Lista technik minimalizacji ryzyka kraju w art. 28 lit. b) nie jest wyczerpująca; zgodnie z art. 66 uczestnicy monitorują i poddają przeglądowi nagromadzone doświadczenia stosując te techniki, w tym obowiązujące kryteria, warunki, okoliczności i czynniki MEF określone w załączniku VIII.

29.   Przegląd ważności minimalnych stawek ubezpieczenia dla ryzyka kredytowego kraju i ryzyka kredytowego państwa

| a) | W celu oceny adekwatności stawek MPR i, w razie potrzeby, umożliwienia korekt w górę lub w dół, równolegle do monitorowania i przeglądów stawek MPR wykorzystuje się trzy narzędzia oceny stawek (PFT). |
| --- | --- |

a)

W celu oceny adekwatności stawek MPR i, w razie potrzeby, umożliwienia korekt w górę lub w dół, równolegle do monitorowania i przeglądów stawek MPR wykorzystuje się trzy narzędzia oceny stawek (PFT).

| b) | Narzędzia PFT dotyczące przepływów pieniężnych i rozliczeń międzyokresowych to podejścia rachunkowe związane z oceną ważności stawek MPR na zagregowanym poziomie kategorii ryzyka kraju i horyzontu ryzyka według rzeczywistych wyników uczestników w odniesieniu do ryzyka kredytowego kraju i ryzyka kredytowego państwa, których dotyczą stawki MPR. |
| --- | --- |

b)

Narzędzia PFT dotyczące przepływów pieniężnych i rozliczeń międzyokresowych to podejścia rachunkowe związane z oceną ważności stawek MPR na zagregowanym poziomie kategorii ryzyka kraju i horyzontu ryzyka według rzeczywistych wyników uczestników w odniesieniu do ryzyka kredytowego kraju i ryzyka kredytowego państwa, których dotyczą stawki MPR.

| c) | Trzecie narzędzie PFT obejmuje cztery zestawy wskaźników rynku prywatnego (4), zapewniające informacje o cenach rynkowych ryzyka kredytowego kraju oraz ryzyka kredytowego państwa. |
| --- | --- |

c)

Trzecie narzędzie PFT obejmuje cztery zestawy wskaźników rynku prywatnego (4), zapewniające informacje o cenach rynkowych ryzyka kredytowego kraju oraz ryzyka kredytowego państwa.

ROZDZIAŁ III

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ

30.   Zasady ogólne

| a) | Uczestnicy uzgodnili, że polityki w zakresie kredytów eksportowych oraz pomocy wiązanej powinny się uzupełniać. Polityka w zakresie kredytów eksportowych powinna opierać się na otwartej konkurencji oraz swobodnej grze sił rynkowych. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna zapewniać potrzebne zasoby zewnętrzne dla krajów, sektorów lub projektów o niewielkim lub nieistniejącym dostępie do finansowania rynkowego. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna także gwarantować najlepsze wykorzystanie środków pieniężnych, minimalizowanie zakłóceń w handlu oraz przyczyniać się do efektywnego i prorozwojowego wykorzystania tych zasobów. |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy uzgodnili, że polityki w zakresie kredytów eksportowych oraz pomocy wiązanej powinny się uzupełniać. Polityka w zakresie kredytów eksportowych powinna opierać się na otwartej konkurencji oraz swobodnej grze sił rynkowych. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna zapewniać potrzebne zasoby zewnętrzne dla krajów, sektorów lub projektów o niewielkim lub nieistniejącym dostępie do finansowania rynkowego. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna także gwarantować najlepsze wykorzystanie środków pieniężnych, minimalizowanie zakłóceń w handlu oraz przyczyniać się do efektywnego i prorozwojowego wykorzystania tych zasobów.

| b) | Postanowienia niniejszego Porozumienia dotyczące pomocy wiązanej nie stosują się do programów pomocy instytucji wielostronnych lub regionalnych. |
| --- | --- |

b)

Postanowienia niniejszego Porozumienia dotyczące pomocy wiązanej nie stosują się do programów pomocy instytucji wielostronnych lub regionalnych.

| c) | Niniejsze zasady nie przesądzają o opinii Komitetu Pomocy Rozwojowej (DAC) w sprawie jakości pomocy wiązanej i niewiązanej. |
| --- | --- |

c)

Niniejsze zasady nie przesądzają o opinii Komitetu Pomocy Rozwojowej (DAC) w sprawie jakości pomocy wiązanej i niewiązanej.

| d) | Uczestnik może wystąpić o udzielenie dodatkowych informacji dotyczących statusu wiązania każdej formy pomocy. W razie niepewności co do tego, czy określona praktyka finansowania mieści się w zakresie pomocy wiązanej określonej w załączniku XI, kraj ofiarodawca dostarczy wszelkich dowodów na poparcie stwierdzenia, że pomoc jest w rzeczywistości „niewiązana” zgodnie z definicją w załączniku XI. |
| --- | --- |

d)

Uczestnik może wystąpić o udzielenie dodatkowych informacji dotyczących statusu wiązania każdej formy pomocy. W razie niepewności co do tego, czy określona praktyka finansowania mieści się w zakresie pomocy wiązanej określonej w załączniku XI, kraj ofiarodawca dostarczy wszelkich dowodów na poparcie stwierdzenia, że pomoc jest w rzeczywistości „niewiązana” zgodnie z definicją w załączniku XI.

31.   Formy pomocy wiązanej

Pomoc wiązana może przybierać następujące formy:

| a) | pożyczek w ramach pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA), jak określono w „Zasadach przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej pomocy publicznej na rzecz rozwoju DAC (1987)”; |
| --- | --- |

a)

pożyczek w ramach pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA), jak określono w „Zasadach przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej pomocy publicznej na rzecz rozwoju DAC (1987)”;

| b) | dotacji w ramach pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA), jak określono w „Zasadach przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej pomocy publicznej na rzecz rozwoju DAC (1987)”; oraz |
| --- | --- |

b)

dotacji w ramach pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA), jak określono w „Zasadach przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej pomocy publicznej na rzecz rozwoju DAC (1987)”; oraz

| c) | innych oficjalnych przepływów (OOF), obejmujących dotacje i pożyczki, lecz z wyłączeniem oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych zgodnych z niniejszym Porozumieniem; lub |
| --- | --- |

c)

innych oficjalnych przepływów (OOF), obejmujących dotacje i pożyczki, lecz z wyłączeniem oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych zgodnych z niniejszym Porozumieniem; lub

| d) | jakichkolwiek kojarzeń, np. połączenia, według prawa lub w praktyce, pod kontrolą ofiarodawcy, kredytodawcy lub kredytobiorcy, co najmniej dwóch wyżej wymienionych form i/lub następujących składników finansowania:






  1) | kredytu eksportowego, oficjalnie wspieranego w formie bezpośredniego kredytowania/finansowania, refinansowania, subsydiowania stopy procentowej, gwarancji lub ubezpieczenia, do którego stosuje się niniejsze Porozumienie; oraz |
| --- | --- | --- |

d)

jakichkolwiek kojarzeń, np. połączenia, według prawa lub w praktyce, pod kontrolą ofiarodawcy, kredytodawcy lub kredytobiorcy, co najmniej dwóch wyżej wymienionych form i/lub następujących składników finansowania:

1)

kredytu eksportowego, oficjalnie wspieranego w formie bezpośredniego kredytowania/finansowania, refinansowania, subsydiowania stopy procentowej, gwarancji lub ubezpieczenia, do którego stosuje się niniejsze Porozumienie; oraz

| 2) | innych środków udzielanych na warunkach rynkowych lub bliskich warunkom rynkowym bądź zaliczek wpłacanych przez nabywcę. |
| --- | --- |

2)

innych środków udzielanych na warunkach rynkowych lub bliskich warunkom rynkowym bądź zaliczek wpłacanych przez nabywcę.

32.   Finansowanie towarzyszące

| a) | Finansowanie towarzyszące może przybierać różne formy, w tym kredytów mieszanych, finansowania mieszanego, wspólnego finansowania, finansowania równoległego lub pojedynczych transakcji kompleksowych. Głównymi cechami finansowania towarzyszącego są:






  — | element koncesjonowania według prawa lub w praktyce powiązany z elementem niezawierającym koncesjonowania, |
| --- | --- | --- |

a)

Finansowanie towarzyszące może przybierać różne formy, w tym kredytów mieszanych, finansowania mieszanego, wspólnego finansowania, finansowania równoległego lub pojedynczych transakcji kompleksowych. Głównymi cechami finansowania towarzyszącego są:

—

element koncesjonowania według prawa lub w praktyce powiązany z elementem niezawierającym koncesjonowania,

| — | element lub cały pakiet finansowania, stanowiący w rzeczywistości pomoc wiązaną, oraz |
| --- | --- |

—

element lub cały pakiet finansowania, stanowiący w rzeczywistości pomoc wiązaną, oraz

| — | koncesjonowane środki udostępniane wyłącznie wówczas, gdy odbiorca zaakceptuje powiązany element niezawierający koncesjonowania. |
| --- | --- |

—

koncesjonowane środki udostępniane wyłącznie wówczas, gdy odbiorca zaakceptuje powiązany element niezawierający koncesjonowania.

| b) | O „faktycznym” skojarzeniu lub powiązaniu decydują takie czynniki jak:






  — | istnienie nieformalnych uzgodnień między odbiorcą a władzami ofiarodawcy, |
| --- | --- | --- |

b)

O „faktycznym” skojarzeniu lub powiązaniu decydują takie czynniki jak:

—

istnienie nieformalnych uzgodnień między odbiorcą a władzami ofiarodawcy,

| — | zamiar ofiarodawcy, by ułatwić przyjęcie pakietu finansowania przez wykorzystanie pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA), |
| --- | --- |

—

zamiar ofiarodawcy, by ułatwić przyjęcie pakietu finansowania przez wykorzystanie pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA),

| — | efektywne powiązanie całego pakietu finansowania z zamówieniami w kraju ofiarodawcy, |
| --- | --- |

—

efektywne powiązanie całego pakietu finansowania z zamówieniami w kraju ofiarodawcy,

| — | status wiązania ODA i środków z przetargów bądź zawierania każdej transakcji finansowania, lub |
| --- | --- |

—

status wiązania ODA i środków z przetargów bądź zawierania każdej transakcji finansowania, lub

| — | jakakolwiek inna praktyka określona przez DAC lub uczestników, w której istnieje związek faktyczny między co najmniej dwoma składnikami finansowania. |
| --- | --- |

—

jakakolwiek inna praktyka określona przez DAC lub uczestników, w której istnieje związek faktyczny między co najmniej dwoma składnikami finansowania.

| c) | Następujące praktyki nie stanowią przeszkody dla stwierdzenia „faktycznego” stowarzyszania lub powiązania:






  — | podział zamówienia poprzez odrębne powiadomienie o częściach składowych jednego zamówienia, |
| --- | --- | --- |

c)

Następujące praktyki nie stanowią przeszkody dla stwierdzenia „faktycznego” stowarzyszania lub powiązania:

—

podział zamówienia poprzez odrębne powiadomienie o częściach składowych jednego zamówienia,

| — | podział zamówień finansowanych w kilku etapach, |
| --- | --- |

—

podział zamówień finansowanych w kilku etapach,

| — | niepowiadamianie o wzajemnie zależnych częściach zamówienia, i/lub |
| --- | --- |

—

niepowiadamianie o wzajemnie zależnych częściach zamówienia, i/lub

| — | niepowiadamianie spowodowane tym, że część pakietu finansowania jest niewiązana. |
| --- | --- |

—

niepowiadamianie spowodowane tym, że część pakietu finansowania jest niewiązana.

33.   Kwalifikowanie kraju do pomocy wiązanej

| a) | Pomoc wiązana nie jest udzielana państwom o PNB na 1 mieszkańca uniemożliwiającym im zakwalifikowanie się do otrzymania 17-letnich pożyczek Banku Światowego. Bank Światowy corocznie dokonuje przeliczenia progu dla tej kategorii krajów (5). Zmiana klasyfikacji danego kraju następuje jedynie wówczas, gdy przez dwa kolejne lata pozostaje on w kategorii Banku Światowego, do której został zakwalifikowany. |
| --- | --- |

a)

Pomoc wiązana nie jest udzielana państwom o PNB na 1 mieszkańca uniemożliwiającym im zakwalifikowanie się do otrzymania 17-letnich pożyczek Banku Światowego. Bank Światowy corocznie dokonuje przeliczenia progu dla tej kategorii krajów (5). Zmiana klasyfikacji danego kraju następuje jedynie wówczas, gdy przez dwa kolejne lata pozostaje on w kategorii Banku Światowego, do której został zakwalifikowany.

| b) | Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne:






  1) | Klasyfikacja do celów niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik PNB na 1 mieszkańca obliczony przez Bank Światowy na potrzeby klasyfikacji państw kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy; klasyfikacja ta zostaje ogłoszona publicznie przez Sekretariat. |
| --- | --- | --- |

b)

Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne:

1)

Klasyfikacja do celów niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik PNB na 1 mieszkańca obliczony przez Bank Światowy na potrzeby klasyfikacji państw kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy; klasyfikacja ta zostaje ogłoszona publicznie przez Sekretariat.

| 2) | W przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących PNB na 1 mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada PNB na 1 mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostaje sklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, o ile uczestnicy nie zadecydują inaczej. |
| --- | --- |

2)

W przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących PNB na 1 mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada PNB na 1 mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostaje sklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, o ile uczestnicy nie zadecydują inaczej.

| 3) | Jeżeli kwalifikacja danego kraju do uzyskania pomocy wiązanej ulegnie zmianie zgodnie z art. 33 lit. a), zmiana klasyfikacji wchodzi w życie dwa tygodnie po powiadomieniu wszystkich uczestników przez Sekretariat o wnioskach wyciągniętych ze wspomnianych danych Banku Światowego. Przed datą wejścia w życie zmiany klasyfikacji nie można wystosować powiadomienia o żadnym finansowaniu w ramach pomocy wiązanej w odniesieniu do nowo kwalifikującego się kraju; po tym terminie nie można wystosować powiadomienia o żadnym finansowaniu w ramach pomocy wiązanej w odniesieniu do nowo awansowanego kraju, z wyjątkiem indywidualnych transakcji objętych uprzednio zaciągniętą linią kredytową, które mogą być przedmiotem powiadomienia aż do wygaśnięcia linii kredytowej (okres ten nie trwa dłużej niż jeden rok od daty wejścia w życie zmiany klasyfikacji). |
| --- | --- |

3)

Jeżeli kwalifikacja danego kraju do uzyskania pomocy wiązanej ulegnie zmianie zgodnie z art. 33 lit. a), zmiana klasyfikacji wchodzi w życie dwa tygodnie po powiadomieniu wszystkich uczestników przez Sekretariat o wnioskach wyciągniętych ze wspomnianych danych Banku Światowego. Przed datą wejścia w życie zmiany klasyfikacji nie można wystosować powiadomienia o żadnym finansowaniu w ramach pomocy wiązanej w odniesieniu do nowo kwalifikującego się kraju; po tym terminie nie można wystosować powiadomienia o żadnym finansowaniu w ramach pomocy wiązanej w odniesieniu do nowo awansowanego kraju, z wyjątkiem indywidualnych transakcji objętych uprzednio zaciągniętą linią kredytową, które mogą być przedmiotem powiadomienia aż do wygaśnięcia linii kredytowej (okres ten nie trwa dłużej niż jeden rok od daty wejścia w życie zmiany klasyfikacji).

| 4) | W przypadkach, w których Bank Światowy dokona przeglądu danych liczbowych, powyższy przegląd nie będzie brany pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, zgodnie z odpowiednimi procedurami określonymi w art. 55–60, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat. |
| --- | --- |

4)

W przypadkach, w których Bank Światowy dokona przeglądu danych liczbowych, powyższy przegląd nie będzie brany pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, zgodnie z odpowiednimi procedurami określonymi w art. 55–60, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat.

| 5) | Bez względu na klasyfikację krajów, które kwalifikują się lub nie kwalifikują się do otrzymania pomocy wiązanej, uczestnicy powinni unikać udzielania Białorusi, Bułgarii, Rumunii, Federacji Rosyjskiej i Ukrainie jakichkolwiek kredytów w ramach pomocy wiązanej innych niż pomoc gotówkowa, żywnościowa i humanitarna, a także pomoc mająca na celu minimalizację skutków wypadków jądrowych lub poważnych wypadków przemysłowych bądź zapobieganie ich wystąpieniu. Jeżeli PNB na 1 mieszkańca któregokolwiek z tych krajów przez trzy kolejne lata przekracza próg uniemożliwiający kwalifikowanie się do pożyczek 17-letnich Banku Światowego, kwalifikowanie danego kraju do takich kredytów podlega postanowieniom art. 33 lit. a) i b) pkt 1–4 powyżej, a także wszelkim innym postanowieniom niniejszego Porozumienia dotyczącym pomocy wiązanej (6). |
| --- | --- |

5)

Bez względu na klasyfikację krajów, które kwalifikują się lub nie kwalifikują się do otrzymania pomocy wiązanej, uczestnicy powinni unikać udzielania Białorusi, Bułgarii, Rumunii, Federacji Rosyjskiej i Ukrainie jakichkolwiek kredytów w ramach pomocy wiązanej innych niż pomoc gotówkowa, żywnościowa i humanitarna, a także pomoc mająca na celu minimalizację skutków wypadków jądrowych lub poważnych wypadków przemysłowych bądź zapobieganie ich wystąpieniu. Jeżeli PNB na 1 mieszkańca któregokolwiek z tych krajów przez trzy kolejne lata przekracza próg uniemożliwiający kwalifikowanie się do pożyczek 17-letnich Banku Światowego, kwalifikowanie danego kraju do takich kredytów podlega postanowieniom art. 33 lit. a) i b) pkt 1–4 powyżej, a także wszelkim innym postanowieniom niniejszego Porozumienia dotyczącym pomocy wiązanej (6).

34.   Kwalifikowanie projektu

| a) | Pomoc wiązana nie jest udzielana na projekty publiczne lub prywatne, które w normalnych okolicznościach powinny być ekonomicznie opłacalne przy finansowaniu na warunkach rynkowych lub na warunkach zgodnych z Porozumieniem. |
| --- | --- |

a)

Pomoc wiązana nie jest udzielana na projekty publiczne lub prywatne, które w normalnych okolicznościach powinny być ekonomicznie opłacalne przy finansowaniu na warunkach rynkowych lub na warunkach zgodnych z Porozumieniem.

| b) | Kluczowe dla zakwalifikowania do tego rodzaju pomocy jest zbadanie:






  — | czy dany projekt nie jest opłacalny pod względem finansowym, tzn. czy dany projekt nie jest zdolny, przy odpowiednim ustaleniu cen według zasad rynkowych, do tworzenia dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów eksploatacyjnych i kosztów obsługi zaangażowanego kapitału, tzn. pierwszego kluczowego kryterium, lub |
| --- | --- | --- |

b)

Kluczowe dla zakwalifikowania do tego rodzaju pomocy jest zbadanie:

—

czy dany projekt nie jest opłacalny pod względem finansowym, tzn. czy dany projekt nie jest zdolny, przy odpowiednim ustaleniu cen według zasad rynkowych, do tworzenia dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów eksploatacyjnych i kosztów obsługi zaangażowanego kapitału, tzn. pierwszego kluczowego kryterium, lub

| — | czy na podstawie komunikacji z innymi uczestnikami można wyciągnąć uzasadniony wniosek, że jest mało prawdopodobne, aby projekt mógł być finansowany na warunkach rynkowych lub na warunkach określonych w Porozumieniu, tzn. drugiego kluczowego kryterium. W odniesieniu do projektów o wartości większej niż 50 mln SDR rozważając odpowiedniość takiej pomocy specjalny nacisk należy położyć na oczekiwaną dostępność finansowania na warunkach rynkowych lub warunkach określonych w Porozumieniu. |
| --- | --- |

—

czy na podstawie komunikacji z innymi uczestnikami można wyciągnąć uzasadniony wniosek, że jest mało prawdopodobne, aby projekt mógł być finansowany na warunkach rynkowych lub na warunkach określonych w Porozumieniu, tzn. drugiego kluczowego kryterium. W odniesieniu do projektów o wartości większej niż 50 mln SDR rozważając odpowiedniość takiej pomocy specjalny nacisk należy położyć na oczekiwaną dostępność finansowania na warunkach rynkowych lub warunkach określonych w Porozumieniu.

| c) | Kluczowe kryteria zgodnie z lit. b) powyżej mają na celu określenie, w jaki sposób projekt powinien być oceniony, aby ustalić, czy powinien on być finansowany przy użyciu tego rodzaju pomocy, czy też w ramach kredytów eksportowych udzielanych na warunkach rynkowych lub warunkach wynikających z Porozumienia. Oczekuje się, że w drodze procesu konsultacji opisanego w art. 48–50 nagromadzone zostanie doświadczenie, które określi w sposób bardziej precyzyjny, zarówno w odniesieniu do kredytów eksportowych, jak i agencji udzielających pomocy, wytyczną ex ante dotyczącą linii podziału między dwoma kategoriami projektów. |
| --- | --- |

c)

Kluczowe kryteria zgodnie z lit. b) powyżej mają na celu określenie, w jaki sposób projekt powinien być oceniony, aby ustalić, czy powinien on być finansowany przy użyciu tego rodzaju pomocy, czy też w ramach kredytów eksportowych udzielanych na warunkach rynkowych lub warunkach wynikających z Porozumienia. Oczekuje się, że w drodze procesu konsultacji opisanego w art. 48–50 nagromadzone zostanie doświadczenie, które określi w sposób bardziej precyzyjny, zarówno w odniesieniu do kredytów eksportowych, jak i agencji udzielających pomocy, wytyczną ex ante dotyczącą linii podziału między dwoma kategoriami projektów.

35.   Minimalny poziom koncesjonowania

Uczestnicy nie udzielają pomocy wiązanej o poziomie koncesjonowania niższym niż 35 %, lub 50 % jeżeli kraj będący beneficjentem należy do krajów najmniej rozwiniętych (LDC), z wyjątkiem przypadków określonych poniżej, które są również zwolnione z procedur powiadamiania określonych w art. 47 lit. a):

| a) | pomoc techniczna: pomoc wiązana, której element pomocy publicznej na rzecz rozwoju składa się wyłącznie ze współpracy technicznej stanowiącej mniej niż 3 % ogólnej wartości transakcji lub jeden milion specjalnych praw ciągnienia (SDR), w zależności od tego, która z powyższych kwot jest niższa; oraz |
| --- | --- |

a)

pomoc techniczna: pomoc wiązana, której element pomocy publicznej na rzecz rozwoju składa się wyłącznie ze współpracy technicznej stanowiącej mniej niż 3 % ogólnej wartości transakcji lub jeden milion specjalnych praw ciągnienia (SDR), w zależności od tego, która z powyższych kwot jest niższa; oraz

| b) | małe projekty: projekty inwestycyjne o wartości niższej niż jeden milion SDR, całkowicie finansowane z dotacji na pomoc na rzecz rozwoju. |
| --- | --- |

b)

małe projekty: projekty inwestycyjne o wartości niższej niż jeden milion SDR, całkowicie finansowane z dotacji na pomoc na rzecz rozwoju.

36.   Wyłączenie z kwalifikowania kraju lub projektu do pomocy wiązanej

| a) | Postanowienia art. 33 i 34 nie stosują się do pomocy wiązanej w przypadku gdy poziom koncesjonowania wynosi 80 % lub więcej, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 32. |
| --- | --- |

a)

Postanowienia art. 33 i 34 nie stosują się do pomocy wiązanej w przypadku gdy poziom koncesjonowania wynosi 80 % lub więcej, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 32.

| b) | Postanowienia art. 34 nie mają zastosowania do pomocy wiązanej o wartości niższej niż dwa miliony SDR, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 32. |
| --- | --- |

b)

Postanowienia art. 34 nie mają zastosowania do pomocy wiązanej o wartości niższej niż dwa miliony SDR, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 32.

| c) | Pomoc wiązana dla krajów najmniej rozwiniętych, zdefiniowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych, nie podlega postanowieniom art. 33 i 34. |
| --- | --- |

c)

Pomoc wiązana dla krajów najmniej rozwiniętych, zdefiniowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych, nie podlega postanowieniom art. 33 i 34.

| d) | Bez względu na postanowienia art. 33 i 34 uczestnik może w drodze wyjątku udzielić pomocy:






  — | stosując procedurę uzgodnionych warunków, określoną w załączniku XI i opisaną w art. 55–60, lub |
| --- | --- | --- |

d)

Bez względu na postanowienia art. 33 i 34 uczestnik może w drodze wyjątku udzielić pomocy:

—

stosując procedurę uzgodnionych warunków, określoną w załączniku XI i opisaną w art. 55–60, lub

| — | przedstawiając uzasadnienie oferty na gruncie pomocy poprzez uzyskanie wsparcia ze strony znacznej grupy uczestników, jak opisano w art. 48 oraz 49, lub |
| --- | --- |

—

przedstawiając uzasadnienie oferty na gruncie pomocy poprzez uzyskanie wsparcia ze strony znacznej grupy uczestników, jak opisano w art. 48 oraz 49, lub

| — | wystosowując pismo do Sekretarza Generalnego OECD, zgodnie z procedurami określonymi w art. 50, co według oczekiwań uczestników nie powinno być działaniem stosowanym zwyczajowo i często. |
| --- | --- |

—

wystosowując pismo do Sekretarza Generalnego OECD, zgodnie z procedurami określonymi w art. 50, co według oczekiwań uczestników nie powinno być działaniem stosowanym zwyczajowo i często.

37.   Obliczanie poziomu koncesjonowania pomocy wiązanej

Poziom koncesjonowania w przypadku pomocy wiązanej jest obliczany przy wykorzystaniu tej samej metody, jaką stosuje DAC dla elementu dotacji, z tym że:

| a) | stopa dyskontowa stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania pożyczki w danej walucie, tzn. zróżnicowana stopa dyskonta (DDR), podlega zmianie w okresach rocznych w dniu 15 stycznia i jest obliczana w następujący sposób:






  — | Średnia stopa CIRR + marża
  Marża (M) uzależniona jest od okresu spłaty (R), zgodnie z poniższą tabelką:






  R | m |
| --- | --- | --- | --- |
| poniżej 15 lat | 0,75 |
| od 15 do 20 lat (ale nie włącznie) | 1,00 |
| od 20 do 30 lat (ale nie włącznie) | 1,15 |
| od 30 lat wzwyż | 1,25 |

a)

stopa dyskontowa stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania pożyczki w danej walucie, tzn. zróżnicowana stopa dyskonta (DDR), podlega zmianie w okresach rocznych w dniu 15 stycznia i jest obliczana w następujący sposób:

—

Średnia stopa CIRR + marża

Marża (M) uzależniona jest od okresu spłaty (R), zgodnie z poniższą tabelką:

R

m

poniżej 15 lat

0,75

od 15 do 20 lat (ale nie włącznie)

1,00

od 20 do 30 lat (ale nie włącznie)

1,15

od 30 lat wzwyż

1,25

| — | Dla wszystkich walut średnia stopa CIRR jest obliczana z uwzględnieniem średniej miesięcznej stopy CIRR w sześciomiesięcznym okresie obowiązywania między dniem 15 sierpnia poprzedniego roku a dniem 14 lutego bieżącego roku. Obliczona stopa, włączając marżę, zostaje zaokrąglona do najbliższych 10 punktów bazowych. Jeżeli istnieje więcej niż jedna stopa CIRR dla danej waluty, do przedmiotowych obliczeń stosuje się stopę CIRR dla najdłuższego okresu zapadalności, określoną w art. 20 lit. a). |
| --- | --- |

—

Dla wszystkich walut średnia stopa CIRR jest obliczana z uwzględnieniem średniej miesięcznej stopy CIRR w sześciomiesięcznym okresie obowiązywania między dniem 15 sierpnia poprzedniego roku a dniem 14 lutego bieżącego roku. Obliczona stopa, włączając marżę, zostaje zaokrąglona do najbliższych 10 punktów bazowych. Jeżeli istnieje więcej niż jedna stopa CIRR dla danej waluty, do przedmiotowych obliczeń stosuje się stopę CIRR dla najdłuższego okresu zapadalności, określoną w art. 20 lit. a).

| b) | Datą bazową dla obliczenia poziomu koncesjonowania jest data uruchomienia kredytu, jak określono w załączniku XI. |
| --- | --- |

b)

Datą bazową dla obliczenia poziomu koncesjonowania jest data uruchomienia kredytu, jak określono w załączniku XI.

| c) | Do celów obliczenia ogólnego poziomu koncesjonowania dla pakietu finansowania towarzyszącego, poziomy koncesjonowania dla następujących kredytów, środków i płatności są uważane za równe zeru:






  — | kredyty eksportowe zgodne z Porozumieniem, |
| --- | --- | --- |

c)

Do celów obliczenia ogólnego poziomu koncesjonowania dla pakietu finansowania towarzyszącego, poziomy koncesjonowania dla następujących kredytów, środków i płatności są uważane za równe zeru:

—

kredyty eksportowe zgodne z Porozumieniem,

| — | inne środki udzielane na warunkach rynkowych lub zbliżonych do warunków rynkowych, |
| --- | --- |

—

inne środki udzielane na warunkach rynkowych lub zbliżonych do warunków rynkowych,

| — | inne oficjalne środki o poziomie koncesjonowania niższym niż minimalny dopuszczony zgodnie z art. 35, z wyjątkiem przypadków dopasowania, oraz |
| --- | --- |

—

inne oficjalne środki o poziomie koncesjonowania niższym niż minimalny dopuszczony zgodnie z art. 35, z wyjątkiem przypadków dopasowania, oraz

| — | wpłata zaliczki przez nabywcę. |
| --- | --- |

—

wpłata zaliczki przez nabywcę.

Płatności dokonane w dniu uruchomienia kredytu lub przed tym terminem, nieuważane za zaliczki, są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania;

| d) | Stopa dyskonta przy dopasowaniu: przy dopasowaniu pomocy identyczne dopasowanie oznacza dopasowanie z identycznym poziomem koncesjonowania przeliczonym według stopy dyskonta obowiązującej w czasie dopasowania; |
| --- | --- |

d)

Stopa dyskonta przy dopasowaniu: przy dopasowaniu pomocy identyczne dopasowanie oznacza dopasowanie z identycznym poziomem koncesjonowania przeliczonym według stopy dyskonta obowiązującej w czasie dopasowania;

| e) | koszty lokalne i zamówienia z państw trzecich są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania jedynie jeżeli są finansowane przez kraj ofiarodawcę; |
| --- | --- |

e)

koszty lokalne i zamówienia z państw trzecich są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania jedynie jeżeli są finansowane przez kraj ofiarodawcę;

| f) | ogólny poziom koncesjonowania dla pakietu jest określany przez pomnożenie nominalnej wartości każdego składnika pakietu przez odpowiedni poziom koncesjonowania każdego składnika, zsumowanie wyników i podzielenie sumy przez łączną nominalną wartość składników pakietu; |
| --- | --- |

f)

ogólny poziom koncesjonowania dla pakietu jest określany przez pomnożenie nominalnej wartości każdego składnika pakietu przez odpowiedni poziom koncesjonowania każdego składnika, zsumowanie wyników i podzielenie sumy przez łączną nominalną wartość składników pakietu;

| g) | stopa dyskonta dla danej pożyczki pomocowej jest stopą obowiązującą w momencie powiadomienia. Jednakże w przypadkach powiadomienia natychmiastowego stopą dyskonta jest stopa obowiązująca w czasie ustalania warunków pożyczki pomocowej. Zmiana stopy dyskonta w okresie ważności pożyczki nie powoduje zmiany poziomu koncesjonowania; |
| --- | --- |

g)

stopa dyskonta dla danej pożyczki pomocowej jest stopą obowiązującą w momencie powiadomienia. Jednakże w przypadkach powiadomienia natychmiastowego stopą dyskonta jest stopa obowiązująca w czasie ustalania warunków pożyczki pomocowej. Zmiana stopy dyskonta w okresie ważności pożyczki nie powoduje zmiany poziomu koncesjonowania;

| h) | jeżeli zmiana waluty została dokonana przed zawarciem umowy, powiadomienie podlega przeglądowi. Stopa dyskonta wykorzystana do obliczenia poziomu koncesjonowania jest stopą stosowaną w dniu przeglądu. Przegląd powiadomienia nie jest konieczny, jeżeli alternatywna waluta oraz wszystkie informacje niezbędne dla obliczenia poziomu koncesjonowania zostały wskazane w pierwotnym powiadomieniu; |
| --- | --- |

h)

jeżeli zmiana waluty została dokonana przed zawarciem umowy, powiadomienie podlega przeglądowi. Stopa dyskonta wykorzystana do obliczenia poziomu koncesjonowania jest stopą stosowaną w dniu przeglądu. Przegląd powiadomienia nie jest konieczny, jeżeli alternatywna waluta oraz wszystkie informacje niezbędne dla obliczenia poziomu koncesjonowania zostały wskazane w pierwotnym powiadomieniu;

| i) | Bez względu na postanowienia lit. g), stopa dyskonta stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania dla indywidualnych transakcji wykonanych w ramach pomocowej linii kredytowej jest stopą określoną w pierwotnym powiadomieniu dotyczącym linii kredytowej. |
| --- | --- |

i)

Bez względu na postanowienia lit. g), stopa dyskonta stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania dla indywidualnych transakcji wykonanych w ramach pomocowej linii kredytowej jest stopą określoną w pierwotnym powiadomieniu dotyczącym linii kredytowej.

38.   Okres ważności pomocy wiązanej

| a) | Uczestnicy nie ustalają warunków pomocy wiązanej bez względu na to, czy wspomniana pomoc dotyczy finansowania indywidualnych transakcji czy protokołu pomocowego, pomocowych linii kredytowych lub podobnych umów na okres dłuższy niż dwa lata. W przypadku protokołu pomocowego, pomocowej linii kredytowej lub podobnych umów okres ważności rozpoczyna się z datą ich podpisania i podlega obowiązkowi powiadomienia zgodnie z art. 47; przedłużenie linii kredytowej podlega obowiązkowi powiadomienia tak, jakby była to nowa transakcja wraz z adnotacją wyjaśniającą, że jest to odnowienie i że zostaje ona odnowiona na warunkach przyjętych w momencie powiadomienia o przedłużeniu. W przypadku indywidualnych transakcji, w tym transakcji podlegających powiadomieniu zgodnie z protokołem pomocowym, pomocową linią kredytową lub podobną umową, okres ważności rozpoczyna się z datą powiadomienia o podjęciu zobowiązania zgodnie z art. 46 lub 47, zależnie od okoliczności. |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy nie ustalają warunków pomocy wiązanej bez względu na to, czy wspomniana pomoc dotyczy finansowania indywidualnych transakcji czy protokołu pomocowego, pomocowych linii kredytowych lub podobnych umów na okres dłuższy niż dwa lata. W przypadku protokołu pomocowego, pomocowej linii kredytowej lub podobnych umów okres ważności rozpoczyna się z datą ich podpisania i podlega obowiązkowi powiadomienia zgodnie z art. 47; przedłużenie linii kredytowej podlega obowiązkowi powiadomienia tak, jakby była to nowa transakcja wraz z adnotacją wyjaśniającą, że jest to odnowienie i że zostaje ona odnowiona na warunkach przyjętych w momencie powiadomienia o przedłużeniu. W przypadku indywidualnych transakcji, w tym transakcji podlegających powiadomieniu zgodnie z protokołem pomocowym, pomocową linią kredytową lub podobną umową, okres ważności rozpoczyna się z datą powiadomienia o podjęciu zobowiązania zgodnie z art. 46 lub 47, zależnie od okoliczności.

| b) | Jeżeli dany kraj po raz pierwszy przestał kwalifikować się do uzyskania 17-letnich pożyczek Banku Światowego, okres ważności dotychczas obowiązujących oraz nowych protokołów pomocy wiązanej oraz linii kredytowych podlegających obowiązkowi powiadomienia zostaje ograniczony do jednego roku po terminie prawdopodobnej zmiany klasyfikacji zgodnie z procedurami określonymi w art. 33 lit. b). |
| --- | --- |

b)

Jeżeli dany kraj po raz pierwszy przestał kwalifikować się do uzyskania 17-letnich pożyczek Banku Światowego, okres ważności dotychczas obowiązujących oraz nowych protokołów pomocy wiązanej oraz linii kredytowych podlegających obowiązkowi powiadomienia zostaje ograniczony do jednego roku po terminie prawdopodobnej zmiany klasyfikacji zgodnie z procedurami określonymi w art. 33 lit. b).

| c) | Odnowienie takich protokołów oraz linii kredytowych jest możliwe jedynie na warunkach zgodnych z postanowieniami art. 33 i 34 Porozumienia po:






  — | zmianie klasyfikacji krajów, oraz |
| --- | --- | --- |

c)

Odnowienie takich protokołów oraz linii kredytowych jest możliwe jedynie na warunkach zgodnych z postanowieniami art. 33 i 34 Porozumienia po:

—

zmianie klasyfikacji krajów, oraz

| — | zmianie postanowień Porozumienia. |
| --- | --- |

—

zmianie postanowień Porozumienia.

W takich okolicznościach obowiązujące warunki mogą zostać utrzymane bez względu na zmianę stopy dyskonta określoną w art. 37.

39.   Dopasowanie

Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe uczestnika oraz zachowując spójność z celem niniejszego Porozumienia uczestnik może, zgodnie z procedurami określonymi w art. 42, dopasować warunki finansowe oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem.

ROZDZIAŁ IV

PROCEDURY

Część 1:   Wspólne procedury dotyczące kredytów eksportowych i pomocy mającej związek z handlem

40.   Powiadomienia

Powiadomienia określone procedurami Porozumienia są sporządzane zgodnie z załącznikiem V i zawierają określone w nim informacje, a ich kopie są przesyłane do Sekretariatu.

41.   Informacje o oficjalnym wsparciu

| a) | Natychmiast po podjęciu przez uczestnika zobowiązania dotyczącego oficjalnego wsparcia określonego w powiadomieniu zgodnie z procedurami określonymi w art. 44–47, informuje on odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników umieszczając numer referencyjny powiadomienia na odpowiednim formularzu 1C systemu sprawozdawczości kredytowej (CRS). |
| --- | --- |

a)

Natychmiast po podjęciu przez uczestnika zobowiązania dotyczącego oficjalnego wsparcia określonego w powiadomieniu zgodnie z procedurami określonymi w art. 44–47, informuje on odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników umieszczając numer referencyjny powiadomienia na odpowiednim formularzu 1C systemu sprawozdawczości kredytowej (CRS).

| b) | W ramach wymiany informacji zgodnie z art. 52–54 uczestnik informuje pozostałych uczestników o warunkach kredytowych, których wsparcie przewiduje dla określonej transakcji oraz może zwracać się o przekazanie podobnych informacji do pozostałych uczestników. |
| --- | --- |

b)

W ramach wymiany informacji zgodnie z art. 52–54 uczestnik informuje pozostałych uczestników o warunkach kredytowych, których wsparcie przewiduje dla określonej transakcji oraz może zwracać się o przekazanie podobnych informacji do pozostałych uczestników.

42.   Procedury dopasowania

| a) | Przed dopasowaniem warunków finansowych uważanych za oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem zgodnie z art.18 i 39, uczestnik dokłada wszelkich starań, w tym w razie potrzeby przeprowadzając konsultacje bezpośrednie opisane w art. 54, w celu potwierdzenia, że warunki objęte są oficjalnym wsparciem, a także:






  1) | uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o warunkach, w odniesieniu do których zamierza udzielić wsparcia, stosując te same procedury powiadamiania, które wymagane są w przypadku dopasowanych warunków. W przypadku dopasowania się do warunków kraju niebędącego uczestnikiem dany uczestnik stosuje te same procedury powiadamiania, które byłyby wymagane, gdyby warunki, do których się dopasowuje były oferowane przez innego uczestnika; |
| --- | --- | --- |

a)

Przed dopasowaniem warunków finansowych uważanych za oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem zgodnie z art.18 i 39, uczestnik dokłada wszelkich starań, w tym w razie potrzeby przeprowadzając konsultacje bezpośrednie opisane w art. 54, w celu potwierdzenia, że warunki objęte są oficjalnym wsparciem, a także:

1)

uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o warunkach, w odniesieniu do których zamierza udzielić wsparcia, stosując te same procedury powiadamiania, które wymagane są w przypadku dopasowanych warunków. W przypadku dopasowania się do warunków kraju niebędącego uczestnikiem dany uczestnik stosuje te same procedury powiadamiania, które byłyby wymagane, gdyby warunki, do których się dopasowuje były oferowane przez innego uczestnika;

| 2) | bez względu na postanowienia powyższego pkt 1, jeżeli procedura powiadamiania wymaga, aby uczestnik dopasowujący wstrzymał swoje zobowiązanie po ostatecznym terminie zamknięcia oferty, taki uczestnik dopasowujący dokonuje w najwcześniejszym możliwym terminie powiadomienia o swoim zamiarze; |
| --- | --- |

2)

bez względu na postanowienia powyższego pkt 1, jeżeli procedura powiadamiania wymaga, aby uczestnik dopasowujący wstrzymał swoje zobowiązanie po ostatecznym terminie zamknięcia oferty, taki uczestnik dopasowujący dokonuje w najwcześniejszym możliwym terminie powiadomienia o swoim zamiarze;

| 3) | jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników; |
| --- | --- |

3)

jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników;

| b) | Uczestnik zamierzający zaoferować warunki finansowe identyczne z warunkami określonymi w powiadomieniu wystosowanym zgodnie z art. 44 i 45 może je zaoferować po upływie okresu oczekiwania ustanowionego niniejszym Porozumieniem. Uczestnik wystosowuje powiadomienie o swoim zamiarze w najwcześniejszym możliwym terminie. |
| --- | --- |

b)

Uczestnik zamierzający zaoferować warunki finansowe identyczne z warunkami określonymi w powiadomieniu wystosowanym zgodnie z art. 44 i 45 może je zaoferować po upływie okresu oczekiwania ustanowionego niniejszym Porozumieniem. Uczestnik wystosowuje powiadomienie o swoim zamiarze w najwcześniejszym możliwym terminie.

43.   Konsultacje specjalne

| a) | Uczestnik mający uzasadnione podstawy, by uważać, że warunki finansowe oferowane przez innego uczestnika (uczestnik inicjujący) są bardziej atrakcyjne niż warunki przewidziane w niniejszym Porozumieniu, informuje o tym Sekretariat, a Sekretariat natychmiast udostępnia taką informację. |
| --- | --- |

a)

Uczestnik mający uzasadnione podstawy, by uważać, że warunki finansowe oferowane przez innego uczestnika (uczestnik inicjujący) są bardziej atrakcyjne niż warunki przewidziane w niniejszym Porozumieniu, informuje o tym Sekretariat, a Sekretariat natychmiast udostępnia taką informację.

| b) | Uczestnik inicjujący wyjaśnia warunki finansowe swojej oferty w terminie dwóch dni roboczych od udostępnienia informacji przez Sekretariat. |
| --- | --- |

b)

Uczestnik inicjujący wyjaśnia warunki finansowe swojej oferty w terminie dwóch dni roboczych od udostępnienia informacji przez Sekretariat.

| c) | Po wyjaśnieniu przez uczestnika inicjującego każdy uczestnik może domagać się zorganizowania przez Sekretariat w terminie pięciu dni roboczych specjalnego spotkania konsultacyjnego w celu omówienia sprawy. |
| --- | --- |

c)

Po wyjaśnieniu przez uczestnika inicjującego każdy uczestnik może domagać się zorganizowania przez Sekretariat w terminie pięciu dni roboczych specjalnego spotkania konsultacyjnego w celu omówienia sprawy.

| d) | Warunki finansowe objęte oficjalnym wsparciem nie wchodzą w życie zanim nie staną się znane wyniki specjalnego spotkania konsultacyjnego uczestników. |
| --- | --- |

d)

Warunki finansowe objęte oficjalnym wsparciem nie wchodzą w życie zanim nie staną się znane wyniki specjalnego spotkania konsultacyjnego uczestników.

Część 2:   Procedury dotyczące kredytów eksportowych

44.   Powiadomienie z wyprzedzeniem z możliwością dyskusji

| a) | Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania, jeżeli zastosowano minimalną stawkę ubezpieczenia ustaloną zgodnie z art. 24 lit. e) tiret pierwsze lub art. 28 zgodną z załącznikiem V niniejszego Porozumienia. Jeżeli inny uczestnik zwróci się z wnioskiem o przeprowadzanie dyskusji w tym okresie, uczestnik inicjujący odczekuje dodatkowe 10 dni kalendarzowych. Jeżeli zastosowana stawka MPR po minimalizacji/wyłączeniu ryzyka jest niższa lub równa 75 % stawki MPR, jaka wynikałaby z zastosowania klasyfikacji ryzyka kraju kupującego bez żadnej minimalizacji ani wyłączenia ryzyka, uczestnik powiadamiający powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 20 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania. |
| --- | --- |

a)

Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania, jeżeli zastosowano minimalną stawkę ubezpieczenia ustaloną zgodnie z art. 24 lit. e) tiret pierwsze lub art. 28 zgodną z załącznikiem V niniejszego Porozumienia. Jeżeli inny uczestnik zwróci się z wnioskiem o przeprowadzanie dyskusji w tym okresie, uczestnik inicjujący odczekuje dodatkowe 10 dni kalendarzowych. Jeżeli zastosowana stawka MPR po minimalizacji/wyłączeniu ryzyka jest niższa lub równa 75 % stawki MPR, jaka wynikałaby z zastosowania klasyfikacji ryzyka kraju kupującego bez żadnej minimalizacji ani wyłączenia ryzyka, uczestnik powiadamiający powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 20 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania.

| b) | Aby ułatwić dokonywanie przeglądu nagromadzonego doświadczenia zgodnie z art. 66 po dyskusji uczestnik informuje wszystkich pozostałych uczestników o swojej ostatecznej decyzji. Uczestnicy prowadzą ewidencję swoich doświadczeń w odniesieniu do stawek ubezpieczenia określonych w powiadomieniach zgodnie z lit. a) powyżej. |
| --- | --- |

b)

Aby ułatwić dokonywanie przeglądu nagromadzonego doświadczenia zgodnie z art. 66 po dyskusji uczestnik informuje wszystkich pozostałych uczestników o swojej ostatecznej decyzji. Uczestnicy prowadzą ewidencję swoich doświadczeń w odniesieniu do stawek ubezpieczenia określonych w powiadomieniach zgodnie z lit. a) powyżej.

45.   Powiadomienie z wyprzedzeniem bez możliwości dyskusji

| a) | Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania zgodnie z załącznikiem V niniejszego Porozumienia, jeżeli zamierza:






  1) | udzielić wsparcia dla okresu spłaty wynoszącego co najmniej pięć lat, lecz nie więcej niż osiem i pół roku dla kraju kategorii I; |
| --- | --- | --- |

a)

Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania zgodnie z załącznikiem V niniejszego Porozumienia, jeżeli zamierza:

1)

udzielić wsparcia dla okresu spłaty wynoszącego co najmniej pięć lat, lecz nie więcej niż osiem i pół roku dla kraju kategorii I;

| 2) | udzielić wsparcia w odniesieniu do elektrowni niejądrowej, przy okresie spłaty dłuższym niż odnośne maksimum określone w art. 12, lecz nieprzekraczającym 12 lat, zgodnie z postanowieniami art. 13 lit. a); |
| --- | --- |

2)

udzielić wsparcia w odniesieniu do elektrowni niejądrowej, przy okresie spłaty dłuższym niż odnośne maksimum określone w art. 12, lecz nieprzekraczającym 12 lat, zgodnie z postanowieniami art. 13 lit. a);

| 3) | udzielić wsparcia zgodnie z art. 14 lit. d); |
| --- | --- |

3)

udzielić wsparcia zgodnie z art. 14 lit. d);

| 4) | zastosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 24 lit. e) tiret drugie; |
| --- | --- |

4)

zastosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 24 lit. e) tiret drugie;

| 5) | zastosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 24 lit. g). |
| --- | --- |

5)

zastosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 24 lit. g).

| b) | Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia dla takich transakcji, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników. |
| --- | --- |

b)

Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia dla takich transakcji, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników.

Część 3:   Procedury dotyczące pomocy mającej związek z handlem

46.   Powiadomienie z wyprzedzeniem

| a) | Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, jeżeli zamierza udzielić oficjalnego wsparcia dla:






  — | mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości co najmniej dwóch milionów SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %, |
| --- | --- | --- |

a)

Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, jeżeli zamierza udzielić oficjalnego wsparcia dla:

—

mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości co najmniej dwóch milionów SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %,

| — | mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości niższej niż dwa miliony SDR, zawierającej element dotacji (zgodnie z definicją DAC) niższy niż 50 %, |
| --- | --- |

—

mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości niższej niż dwa miliony SDR, zawierającej element dotacji (zgodnie z definicją DAC) niższy niż 50 %,

| — | mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości co najmniej dwóch milionów SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %, lub |
| --- | --- |

—

mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości co najmniej dwóch milionów SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %, lub

| — | mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości niższej niż dwa miliony SDR oraz o poziomie koncesjonowania mniejszym niż 50 %, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 35 lit. a) i b). |
| --- | --- |

—

mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości niższej niż dwa miliony SDR oraz o poziomie koncesjonowania mniejszym niż 50 %, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 35 lit. a) i b).

| b) | Powiadomienie z wyprzedzeniem zostaje wystosowane najpóźniej 30 dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub datą podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, który z tych terminów jest wcześniejszy. |
| --- | --- |

b)

Powiadomienie z wyprzedzeniem zostaje wystosowane najpóźniej 30 dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub datą podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, który z tych terminów jest wcześniejszy.

| c) | Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników. |
| --- | --- |

c)

Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników.

| d) | Postanowienia niniejszego artykułu stosują się do pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 32. |
| --- | --- |

d)

Postanowienia niniejszego artykułu stosują się do pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 32.

47.   Powiadomienie natychmiastowe

| a) | Uczestnik natychmiast, tzn. w ciągu dwóch dni roboczych od podjęcia zobowiązania, powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o udzieleniu oficjalnego wsparcia dla pomocy wiązanej o wartości:






  — | co najmniej dwóch milionów SDR i o poziomie koncesjonowania wynoszącym 80 % bądź więcej, lub |
| --- | --- | --- |

a)

Uczestnik natychmiast, tzn. w ciągu dwóch dni roboczych od podjęcia zobowiązania, powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o udzieleniu oficjalnego wsparcia dla pomocy wiązanej o wartości:

—

co najmniej dwóch milionów SDR i o poziomie koncesjonowania wynoszącym 80 % bądź więcej, lub

| — | niższej niż dwa miliony SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym 50 % lub więcej, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 35 lit. a) i b). |
| --- | --- |

—

niższej niż dwa miliony SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym 50 % lub więcej, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 35 lit. a) i b).

| b) | Ponadto uczestnik natychmiast powiadamia wszystkich pozostałych Uczestników o podpisaniu protokołu pomocowego, linii kredytowej lub podobnej umowy. |
| --- | --- |

b)

Ponadto uczestnik natychmiast powiadamia wszystkich pozostałych Uczestników o podpisaniu protokołu pomocowego, linii kredytowej lub podobnej umowy.

| c) | Powiadomienie z wyprzedzeniem nie musi być wystosowane, jeżeli uczestnik zamierza dopasować warunki finansowe, które były przedmiotem powiadomienia natychmiastowego. |
| --- | --- |

c)

Powiadomienie z wyprzedzeniem nie musi być wystosowane, jeżeli uczestnik zamierza dopasować warunki finansowe, które były przedmiotem powiadomienia natychmiastowego.

Część 4:   Procedury konsultacyjne dotyczące pomocy wiązanej

48.   Cel konsultacji

| a) | Uczestnik ubiegający się o wyjaśnienie dotyczące prawdopodobnego handlowego uzasadnienia pomocy wiązanej może zażądać dostarczenia pełnej oceny jakości pomocy (szczegóły w załączniku IX). |
| --- | --- |

a)

Uczestnik ubiegający się o wyjaśnienie dotyczące prawdopodobnego handlowego uzasadnienia pomocy wiązanej może zażądać dostarczenia pełnej oceny jakości pomocy (szczegóły w załączniku IX).

| b) | Ponadto uczestnik może złożyć wniosek o konsultacje z udziałem innych uczestników, zgodnie z postanowieniami art. 49. Konsultacje takie obejmują konsultacje bezpośrednie opisane w art. 54 w celu przedyskutowania:






  — | po pierwsze, czy oferowana pomoc odpowiada wymaganiom określonym w art. 33 i 34, oraz |
| --- | --- | --- |

b)

Ponadto uczestnik może złożyć wniosek o konsultacje z udziałem innych uczestników, zgodnie z postanowieniami art. 49. Konsultacje takie obejmują konsultacje bezpośrednie opisane w art. 54 w celu przedyskutowania:

—

po pierwsze, czy oferowana pomoc odpowiada wymaganiom określonym w art. 33 i 34, oraz

| — | w razie potrzeby, czy oferowana pomoc jest uzasadniona nawet jeśli wymagania art. 33 i 34 nie są spełnione. |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, czy oferowana pomoc jest uzasadniona nawet jeśli wymagania art. 33 i 34 nie są spełnione.

49.   Zakres i harmonogram konsultacji

| a) | W trakcie konsultacji uczestnik może zażądać, między innymi, udzielenia następujących informacji:






  — | oceny szczegółowej analizy wykonalności projektu/wyceny projektu, |
| --- | --- | --- |

a)

W trakcie konsultacji uczestnik może zażądać, między innymi, udzielenia następujących informacji:

—

oceny szczegółowej analizy wykonalności projektu/wyceny projektu,

| — | czy istnieje konkurencyjna oferta finansowania niezawierająca elementu koncesjonowania lub pomocy, |
| --- | --- |

—

czy istnieje konkurencyjna oferta finansowania niezawierająca elementu koncesjonowania lub pomocy,

| — | czy należy oczekiwać, że projekt przyczyni się do wypracowania lub zaoszczędzenia środków w walucie obcej, |
| --- | --- |

—

czy należy oczekiwać, że projekt przyczyni się do wypracowania lub zaoszczędzenia środków w walucie obcej,

| — | czy ma miejsce współpraca z wielostronnymi organizacjami, takimi jak Bank Światowy, |
| --- | --- |

—

czy ma miejsce współpraca z wielostronnymi organizacjami, takimi jak Bank Światowy,

| — | czy są stosowane zasady międzynarodowego przetargu konkurencyjnego (ICB), w szczególności czy oferta dostawcy z kraju ofiarodawcy jest najkorzystniejsza, |
| --- | --- |

—

czy są stosowane zasady międzynarodowego przetargu konkurencyjnego (ICB), w szczególności czy oferta dostawcy z kraju ofiarodawcy jest najkorzystniejsza,

| — | jaki jest wpływ na środowisko, |
| --- | --- |

—

jaki jest wpływ na środowisko,

| — | czy uczestniczy sektor prywatny, oraz |
| --- | --- |

—

czy uczestniczy sektor prywatny, oraz

| — | harmonogram powiadomień (np. sześć miesięcy przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania) dotyczących kredytów z elementem koncesjonowania lub kredytów pomocowych. |
| --- | --- |

—

harmonogram powiadomień (np. sześć miesięcy przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania) dotyczących kredytów z elementem koncesjonowania lub kredytów pomocowych.

| b) | Konsultacje są zakończone, a wyniki ustaleń dotyczące obydwu pytań zawartych w art. 48 przekazane przez Sekretariat wszystkim uczestnikom w drodze powiadomienia co najmniej 10 dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, która z nich przypada wcześniej. Jeśli brak jest porozumienia między konsultującymi się stronami, Sekretariat zaprasza pozostałych uczestników do wyrażenia opinii w ciągu pięciu dni roboczych. Następnie Sekretariat przedstawia takie opinie powiadamiającemu, uczestnikowi, który powtórnie rozważa kontynuowanie działań, jeżeli okaże się, że nie ma znaczącego wsparcia dla oferty pomocy. |
| --- | --- |

b)

Konsultacje są zakończone, a wyniki ustaleń dotyczące obydwu pytań zawartych w art. 48 przekazane przez Sekretariat wszystkim uczestnikom w drodze powiadomienia co najmniej 10 dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, która z nich przypada wcześniej. Jeśli brak jest porozumienia między konsultującymi się stronami, Sekretariat zaprasza pozostałych uczestników do wyrażenia opinii w ciągu pięciu dni roboczych. Następnie Sekretariat przedstawia takie opinie powiadamiającemu, uczestnikowi, który powtórnie rozważa kontynuowanie działań, jeżeli okaże się, że nie ma znaczącego wsparcia dla oferty pomocy.

50.   Wynik konsultacji

| a) | Ofiarodawca, który zamierza kontynuować projekt mimo braku znaczącego wsparcia, powiadamia z wyprzedzeniem o swoich zamiarach wszystkich pozostałych uczestników w terminie nie późniejszym niż 60 dni kalendarzowych po zakończeniu konsultacji, tzn. przyjęciu wniosków Przewodniczącego. Ofiarodawca wystosowuje także pismo do Sekretarza Generalnego OECD, w którym przedstawia wyniki konsultacji i wyjaśnia pierwszoplanowe, niezwiązane z handlem narodowe interesy, które zmuszają go do takiego działania. Uczestnicy oczekują, że tego rodzaju sytuacje nie będą częste i nie staną się normalną praktyką. |
| --- | --- |

a)

Ofiarodawca, który zamierza kontynuować projekt mimo braku znaczącego wsparcia, powiadamia z wyprzedzeniem o swoich zamiarach wszystkich pozostałych uczestników w terminie nie późniejszym niż 60 dni kalendarzowych po zakończeniu konsultacji, tzn. przyjęciu wniosków Przewodniczącego. Ofiarodawca wystosowuje także pismo do Sekretarza Generalnego OECD, w którym przedstawia wyniki konsultacji i wyjaśnia pierwszoplanowe, niezwiązane z handlem narodowe interesy, które zmuszają go do takiego działania. Uczestnicy oczekują, że tego rodzaju sytuacje nie będą częste i nie staną się normalną praktyką.

| b) | Ofiarodawca niezwłocznie powiadamia uczestników o wystosowaniu pisma do Sekretarza Generalnego OECD, którego kopia zostaje załączona do powiadomienia. Ofiarodawca, ani żaden inny uczestnik, nie podejmują żadnego zobowiązania dotyczącego pomocy wiązanej przed upływu 10 dni roboczych od przekazania takiego powiadomienia uczestnikom. Dla projektów, w których przypadku w procesie konsultacji stwierdzono istnienie konkurencyjnych ofert handlowych, wyżej wspomniany okres 10 dni roboczych zostaje przedłużony do 15 dni. |
| --- | --- |

b)

Ofiarodawca niezwłocznie powiadamia uczestników o wystosowaniu pisma do Sekretarza Generalnego OECD, którego kopia zostaje załączona do powiadomienia. Ofiarodawca, ani żaden inny uczestnik, nie podejmują żadnego zobowiązania dotyczącego pomocy wiązanej przed upływu 10 dni roboczych od przekazania takiego powiadomienia uczestnikom. Dla projektów, w których przypadku w procesie konsultacji stwierdzono istnienie konkurencyjnych ofert handlowych, wyżej wspomniany okres 10 dni roboczych zostaje przedłużony do 15 dni.

| c) | Sekretariat monitoruje postępy i wyniki konsultacji. |
| --- | --- |

c)

Sekretariat monitoruje postępy i wyniki konsultacji.

Część 5:   Wymiana informacji dotyczących kredytów eksportowych i pomocy mającej związek z handlem

51.   Punkty kontaktowe

Cała wymiana informacji jest prowadzona między wyznaczonymi punktami kontaktowymi w każdym kraju przy pomocy środków natychmiastowej łączności, np. OLIS, i ma charakter poufny.

52.   Zakres kierowanych zapytań

| a) | Uczestnik może skierować do innego uczestnika zapytanie dotyczące jego stanowiska w odniesieniu do danego państwa trzeciego, instytucji w państwie trzecim lub określonego sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

a)

Uczestnik może skierować do innego uczestnika zapytanie dotyczące jego stanowiska w odniesieniu do danego państwa trzeciego, instytucji w państwie trzecim lub określonego sposobu prowadzenia działalności gospodarczej.

| b) | Uczestnik, który otrzymał wniosek o udzielenie oficjalnego wsparcia, może skierować zapytanie do innego uczestnika, informując jednocześnie o najbardziej korzystnych warunkach kredytowych, na wsparcie których wyraża gotowość. |
| --- | --- |

b)

Uczestnik, który otrzymał wniosek o udzielenie oficjalnego wsparcia, może skierować zapytanie do innego uczestnika, informując jednocześnie o najbardziej korzystnych warunkach kredytowych, na wsparcie których wyraża gotowość.

| c) | Zapytanie kierowane do więcej niż jednego uczestnika zawiera listę adresatów. |
| --- | --- |

c)

Zapytanie kierowane do więcej niż jednego uczestnika zawiera listę adresatów.

| d) | Kopie wszystkich zapytań zostają przesłane do Sekretariatu. |
| --- | --- |

d)

Kopie wszystkich zapytań zostają przesłane do Sekretariatu.

53.   Zakres odpowiedzi

| a) | Uczestnik, do którego skierowane jest zapytanie, odpowiada na nie w ciągu siedmiu dni kalendarzowych w możliwie najbardziej wyczerpujący sposób. Odpowiedź powinna zawierać możliwie najpełniejsze wskazówki, jakich uczestnik może udzielić na temat decyzji, którą prawdopodobnie podejmie. W razie potrzeby pełna odpowiedź zostaje przesłana w najwcześniejszym możliwym terminie. Kopie zostają przesłane pod inne adresy wyszczególnione w zapytaniu i do Sekretariatu. |
| --- | --- |

a)

Uczestnik, do którego skierowane jest zapytanie, odpowiada na nie w ciągu siedmiu dni kalendarzowych w możliwie najbardziej wyczerpujący sposób. Odpowiedź powinna zawierać możliwie najpełniejsze wskazówki, jakich uczestnik może udzielić na temat decyzji, którą prawdopodobnie podejmie. W razie potrzeby pełna odpowiedź zostaje przesłana w najwcześniejszym możliwym terminie. Kopie zostają przesłane pod inne adresy wyszczególnione w zapytaniu i do Sekretariatu.

| b) | Jeżeli odpowiedź na zapytanie stanie się następnie z jakiegoś powodu nieważna, ponieważ np.:






  — | wniosek został złożony, zmieniony lub wycofany, lub |
| --- | --- | --- |

b)

Jeżeli odpowiedź na zapytanie stanie się następnie z jakiegoś powodu nieważna, ponieważ np.:

—

wniosek został złożony, zmieniony lub wycofany, lub

| — | rozważane są inne warunki, |
| --- | --- |

—

rozważane są inne warunki,

odpowiedź powinna zostać przekazana niezwłocznie, a jej kopie przesłane pod wszystkie adresy wyszczególnione w zapytaniu oraz do Sekretariatu.

54.   Konsultacje bezpośrednie

| a) | Uczestnik wyraża zgodę na wniosek o konsultacje bezpośrednie przed upływem 10 dni roboczych. |
| --- | --- |

a)

Uczestnik wyraża zgodę na wniosek o konsultacje bezpośrednie przed upływem 10 dni roboczych.

| b) | Możliwość złożenia wniosku o konsultacje bezpośrednie jest udostępniona uczestnikom oraz krajom niebędącym uczestnikami. Konsultacje odbywają się w najwcześniejszym możliwym terminie po upływie 10 dni roboczych. |
| --- | --- |

b)

Możliwość złożenia wniosku o konsultacje bezpośrednie jest udostępniona uczestnikom oraz krajom niebędącym uczestnikami. Konsultacje odbywają się w najwcześniejszym możliwym terminie po upływie 10 dni roboczych.

| c) | Przewodniczący wraz z Sekretariatem koordynuje wszelkie działania podejmowane w rezultacie przeprowadzonego spotkania, np. uzgodnione warunki. Sekretariat natychmiast udostępnia informacje o wynikach konsultacji. |
| --- | --- |

c)

Przewodniczący wraz z Sekretariatem koordynuje wszelkie działania podejmowane w rezultacie przeprowadzonego spotkania, np. uzgodnione warunki. Sekretariat natychmiast udostępnia informacje o wynikach konsultacji.

55.   Procedury i format uzgodnionych warunków

| a) | Propozycje dotyczące uzgodnionych warunków są kierowane jedynie do Sekretariatu. Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków zostaje przesłana przez Sekretariat wszystkim uczestnikom, a w przypadku gdy dotyczy ona pomocy wiązanej, do wszystkich punktów kontaktowych DAC. Tożsamość inicjatora nie zostaje ujawniona w rejestrze uzgodnionych warunków w biuletynie informacyjnym OLIS. Jednakże Sekretariat może na żądanie ujawnić ustnie tożsamość inicjatora uczestnikowi lub członkowi DAC. Sekretariat odnotowuje takie wnioski. |
| --- | --- |

a)

Propozycje dotyczące uzgodnionych warunków są kierowane jedynie do Sekretariatu. Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków zostaje przesłana przez Sekretariat wszystkim uczestnikom, a w przypadku gdy dotyczy ona pomocy wiązanej, do wszystkich punktów kontaktowych DAC. Tożsamość inicjatora nie zostaje ujawniona w rejestrze uzgodnionych warunków w biuletynie informacyjnym OLIS. Jednakże Sekretariat może na żądanie ujawnić ustnie tożsamość inicjatora uczestnikowi lub członkowi DAC. Sekretariat odnotowuje takie wnioski.

| b) | Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków jest datowana i ma następujący format:






  — | numer referencyjny, po którym następują słowa „Uzgodnione warunki”, |
| --- | --- | --- |

b)

Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków jest datowana i ma następujący format:

—

numer referencyjny, po którym następują słowa „Uzgodnione warunki”,

| — | nazwa kraju importującego i kupującego, |
| --- | --- |

—

nazwa kraju importującego i kupującego,

| — | nazwa lub opis projektu, możliwie najdokładniejszy w celu jego wyraźnej identyfikacji, |
| --- | --- |

—

nazwa lub opis projektu, możliwie najdokładniejszy w celu jego wyraźnej identyfikacji,

| — | warunki przewidziane przez kraj inicjujący, |
| --- | --- |

—

warunki przewidziane przez kraj inicjujący,

| — | propozycja dotycząca uzgodnionych warunków, |
| --- | --- |

—

propozycja dotycząca uzgodnionych warunków,

| — | przynależność państwowa i nazwy znanych konkurujących oferentów, |
| --- | --- |

—

przynależność państwowa i nazwy znanych konkurujących oferentów,

| — | data zamknięcia komercyjnej i finansowej części oferty oraz numer przetargu, jeżeli jest znany, |
| --- | --- |

—

data zamknięcia komercyjnej i finansowej części oferty oraz numer przetargu, jeżeli jest znany,

| — | pozostałe istotne informacje, w tym powody zaproponowania uzgodnionych warunków, informacje na temat dostępności analiz dotyczących projektu i/lub szczególnych okoliczności. |
| --- | --- |

—

pozostałe istotne informacje, w tym powody zaproponowania uzgodnionych warunków, informacje na temat dostępności analiz dotyczących projektu i/lub szczególnych okoliczności.

| c) | Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków przedstawiona zgodnie z art. 33 lit. b) pkt 4 zostaje skierowana do Sekretariatu, a jej kopie przekazane innym uczestnikom. Uczestnik składający propozycję dotycząca uzgodnionych warunków przedstawia wyczerpujące powody, dla których uważa, że klasyfikacja danego kraju powinna różnić się od procedury określonej w art. 33 lit. b). |
| --- | --- |

c)

Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków przedstawiona zgodnie z art. 33 lit. b) pkt 4 zostaje skierowana do Sekretariatu, a jej kopie przekazane innym uczestnikom. Uczestnik składający propozycję dotycząca uzgodnionych warunków przedstawia wyczerpujące powody, dla których uważa, że klasyfikacja danego kraju powinna różnić się od procedury określonej w art. 33 lit. b).

| d) | Sekretariat udostępnia publicznie ustalone uzgodnione warunki. |
| --- | --- |

d)

Sekretariat udostępnia publicznie ustalone uzgodnione warunki.

56.   Odpowiedzi na propozycje dotyczące uzgodnionych warunków

| a) | Odpowiedzi udziela się w terminie 20 dni kalendarzowych, aczkolwiek zachęca się uczestników, aby odpowiadali na propozycje dotyczące uzgodnionych warunków możliwie najszybciej. |
| --- | --- |

a)

Odpowiedzi udziela się w terminie 20 dni kalendarzowych, aczkolwiek zachęca się uczestników, aby odpowiadali na propozycje dotyczące uzgodnionych warunków możliwie najszybciej.

| b) | Odpowiedź może mieć formę żądania udzielenia dodatkowych informacji, przyjęcia, odrzucenia, propozycji zmiany uzgodnionych warunków lub alternatywnej propozycji. |
| --- | --- |

b)

Odpowiedź może mieć formę żądania udzielenia dodatkowych informacji, przyjęcia, odrzucenia, propozycji zmiany uzgodnionych warunków lub alternatywnej propozycji.

| c) | Przyjmuje się, że uczestnik informujący, iż nie zajmuje stanowiska ponieważ nie zwrócił się do niego eksporter lub władze kraju odbiorcy w przypadku pomocy dla określonego projektu, akceptuje propozycję dotyczącą uzgodnionych warunków. |
| --- | --- |

c)

Przyjmuje się, że uczestnik informujący, iż nie zajmuje stanowiska ponieważ nie zwrócił się do niego eksporter lub władze kraju odbiorcy w przypadku pomocy dla określonego projektu, akceptuje propozycję dotyczącą uzgodnionych warunków.

57.   Przyjęcie uzgodnionych warunków

| a) | Po upływie 20 dni kalendarzowych Sekretariat informuje wszystkich uczestników o statusie propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków. Jeżeli nie wszyscy uczestnicy przyjęli uzgodnione warunki, ale też żaden uczestnik ich nie odrzucił, propozycja pozostaje otwarta przez dalszy okres ośmiu dni kalendarzowych. |
| --- | --- |

a)

Po upływie 20 dni kalendarzowych Sekretariat informuje wszystkich uczestników o statusie propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków. Jeżeli nie wszyscy uczestnicy przyjęli uzgodnione warunki, ale też żaden uczestnik ich nie odrzucił, propozycja pozostaje otwarta przez dalszy okres ośmiu dni kalendarzowych.

| b) | Po upływie wspomnianego kolejnego okresu uważa się, że uczestnik, który w wyraźny sposób nie odrzucił propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków, zaakceptował ją. Jednakże uczestnik, w tym uczestnik inicjujący, może uzależnić przyjęcie uzgodnionych warunków od wyraźnego ich przyjęcia przez jednego lub więcej uczestników. |
| --- | --- |

b)

Po upływie wspomnianego kolejnego okresu uważa się, że uczestnik, który w wyraźny sposób nie odrzucił propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków, zaakceptował ją. Jednakże uczestnik, w tym uczestnik inicjujący, może uzależnić przyjęcie uzgodnionych warunków od wyraźnego ich przyjęcia przez jednego lub więcej uczestników.

| c) | Jeżeli uczestnik nie akceptuje co najmniej jednego z elementów uzgodnionych warunków, uczestnik ten domyślnie akceptuje wszystkie pozostałe elementy. Przyjmuje się, że takie częściowe przyjęcie może prowadzić do zmiany przez innych uczestników ich stanowiska wobec proponowanych uzgodnionych warunków. Wszyscy mogą oferować lub dopasować warunki nieobjęte uzgodnionymi warunkami. |
| --- | --- |

c)

Jeżeli uczestnik nie akceptuje co najmniej jednego z elementów uzgodnionych warunków, uczestnik ten domyślnie akceptuje wszystkie pozostałe elementy. Przyjmuje się, że takie częściowe przyjęcie może prowadzić do zmiany przez innych uczestników ich stanowiska wobec proponowanych uzgodnionych warunków. Wszyscy mogą oferować lub dopasować warunki nieobjęte uzgodnionymi warunkami.

| d) | Uzgodnione warunki, które nie zostały przyjęte, mogą zostać ponownie rozpatrzone z wykorzystaniem procedur określonych w art. 55 i 56. W takich okolicznościach uczestnicy nie są związani swoją pierwotną decyzją. |
| --- | --- |

d)

Uzgodnione warunki, które nie zostały przyjęte, mogą zostać ponownie rozpatrzone z wykorzystaniem procedur określonych w art. 55 i 56. W takich okolicznościach uczestnicy nie są związani swoją pierwotną decyzją.

58.   Brak porozumienia w sprawie uzgodnionych warunków

Jeżeli uczestnik inicjujący oraz uczestnik, który zaproponował zmianę lub alternatywę, nie są w stanie osiągnąć porozumienia w sprawie uzgodnionych warunków w terminie dodatkowych ośmiu dni kalendarzowych, powyższy okres może zostać przedłużony za obopólną zgodą. Sekretariat informuje wszystkich uczestników o każdym takim przedłużeniu.

59.   Data wejścia w życie uzgodnionych warunków

Sekretariat informuje wszystkich uczestników o wejściu w życie uzgodnionych warunków lub o ich odrzuceniu; uzgodnione warunki wchodzą w życie trzy dni kalendarzowe po ogłoszeniu powyższych informacji. Sekretariat udostępnia w systemie OLIS stale uaktualniane dane dotyczące wszystkich uzgodnionych warunków, które zostały ustalone lub w stosunku do których decyzja nie została podjęta.

60.   Obowiązywanie uzgodnionych warunków

| a) | Przyjęte uzgodnione warunki obowiązują przez okres dwóch lat od daty ich wejścia w życie, o ile Sekretariat nie zostanie poinformowany, że uzgodnione warunki nie są już przedmiotem zainteresowania uczestników, co zostało przyjęte przez wszystkich uczestników. Uzgodnione warunki obowiązują przez dalszy okres dwóch lat, jeżeli uczestnik wystąpi o przedłużenie ich ważności w ciągu 14 dni kalendarzowych od daty upływu pierwotnego terminu ważności. Kolejne przedłużenia mogą zostać uzgodnione w drodze takiej samej procedury. Uzgodnione warunki przyjęte zgodnie z postanowieniami art. 33 lit. b) pkt 4) są ważne do czasu udostępnienia danych Banku Światowego dotyczących następnego roku. |
| --- | --- |

a)

Przyjęte uzgodnione warunki obowiązują przez okres dwóch lat od daty ich wejścia w życie, o ile Sekretariat nie zostanie poinformowany, że uzgodnione warunki nie są już przedmiotem zainteresowania uczestników, co zostało przyjęte przez wszystkich uczestników. Uzgodnione warunki obowiązują przez dalszy okres dwóch lat, jeżeli uczestnik wystąpi o przedłużenie ich ważności w ciągu 14 dni kalendarzowych od daty upływu pierwotnego terminu ważności. Kolejne przedłużenia mogą zostać uzgodnione w drodze takiej samej procedury. Uzgodnione warunki przyjęte zgodnie z postanowieniami art. 33 lit. b) pkt 4) są ważne do czasu udostępnienia danych Banku Światowego dotyczących następnego roku.

| b) | Sekretariat monitoruje status uzgodnionych warunków i na bieżąco odpowiednio informuje uczestników, poprzez prowadzenie wykazu „Status obowiązujących uzgodnionych warunków” w systemie OLIS. Zgodnie z powyższym Sekretariat podejmuje, między innymi, następujące czynności:






  — | dodaje nowe uzgodnione warunki po ich przyjęciu przez uczestników, |
| --- | --- | --- |

b)

Sekretariat monitoruje status uzgodnionych warunków i na bieżąco odpowiednio informuje uczestników, poprzez prowadzenie wykazu „Status obowiązujących uzgodnionych warunków” w systemie OLIS. Zgodnie z powyższym Sekretariat podejmuje, między innymi, następujące czynności:

—

dodaje nowe uzgodnione warunki po ich przyjęciu przez uczestników,

| — | uaktualnia datę wygaśnięcia, gdy uczestnik wnosi o przedłużenie, |
| --- | --- |

—

uaktualnia datę wygaśnięcia, gdy uczestnik wnosi o przedłużenie,

| — | usuwa z wykazu uzgodnione warunki, które wygasły, oraz |
| --- | --- |

—

usuwa z wykazu uzgodnione warunki, które wygasły, oraz

| — | publikuje kwartalny wykaz uzgodnionych warunków, które wygasną w następnym kwartale. |
| --- | --- |

—

publikuje kwartalny wykaz uzgodnionych warunków, które wygasną w następnym kwartale.

Część 6:   Postanowienia operacyjne dotyczące przekazywania informacji o minimalnych stopach procentowych (CIRR)

61.   Przekazywanie informacji o minimalnych stopach procentowych

| a) | Stopy CIRR dla walut ustalane zgodnie z postanowieniami art. 20 przesyła się nie rzadziej niż co miesiąc, za pomocą środków natychmiastowej łączności, do Sekretariatu w celu przekazania ich wszystkim uczestnikom. |
| --- | --- |

a)

Stopy CIRR dla walut ustalane zgodnie z postanowieniami art. 20 przesyła się nie rzadziej niż co miesiąc, za pomocą środków natychmiastowej łączności, do Sekretariatu w celu przekazania ich wszystkim uczestnikom.

| b) | Tego rodzaju powiadomienie powinno dotrzeć do Sekretariatu nie później niż pięć dni po upływie miesiąca, którego dotyczy powyższa informacja. Następnie Sekretariat niezwłocznie informuje wszystkich uczestników o właściwych stopach i udostępnia je publicznie. |
| --- | --- |

b)

Tego rodzaju powiadomienie powinno dotrzeć do Sekretariatu nie później niż pięć dni po upływie miesiąca, którego dotyczy powyższa informacja. Następnie Sekretariat niezwłocznie informuje wszystkich uczestników o właściwych stopach i udostępnia je publicznie.

62.   Data wejścia w życie stóp procentowych

Wszelkie zmiany stóp CIRR wchodzą w życie piętnastego dnia po upływie każdego miesiąca.

63.   Natychmiastowe zmiany stóp procentowych

Jeżeli rozwój sytuacji rynkowej wymaga powiadomienia o zmianie stopy CIRR w trakcie danego miesiąca, zmieniona stopa zaczyna obowiązywać 10 dni po terminie otrzymania przez Sekretariat powiadomienia o takiej zmianie.

Część 7:   Przeglądy

64.   Regularne przeglądy porozumienia

| a) | Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu funkcjonowania Porozumienia. W ramach przeglądu uczestnicy badają, między innymi, procedury powiadamiania, wdrażanie i funkcjonowanie systemu DDR, zasady i procedury dotyczące pomocy wiązanej, zagadnienia dopasowania, wcześniejsze zobowiązania i możliwości uczestnictwa w Porozumieniu większej liczby krajów. |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu funkcjonowania Porozumienia. W ramach przeglądu uczestnicy badają, między innymi, procedury powiadamiania, wdrażanie i funkcjonowanie systemu DDR, zasady i procedury dotyczące pomocy wiązanej, zagadnienia dopasowania, wcześniejsze zobowiązania i możliwości uczestnictwa w Porozumieniu większej liczby krajów.

| b) | Przegląd taki opiera się na informacjach wynikających z doświadczenia uczestników i ich sugestiach dotyczących poprawy działania i skuteczności Porozumienia. Uczestnicy biorą również pod uwagę cele Porozumienia oraz istniejącą sytuację gospodarczą i walutową. Informacje i sugestie, jakie uczestnicy chcą przedłożyć do celów takiego przeglądu, powinny dotrzeć do Sekretariatu nie później niż 45 dni kalendarzowych przed datą przeglądu. |
| --- | --- |

b)

Przegląd taki opiera się na informacjach wynikających z doświadczenia uczestników i ich sugestiach dotyczących poprawy działania i skuteczności Porozumienia. Uczestnicy biorą również pod uwagę cele Porozumienia oraz istniejącą sytuację gospodarczą i walutową. Informacje i sugestie, jakie uczestnicy chcą przedłożyć do celów takiego przeglądu, powinny dotrzeć do Sekretariatu nie później niż 45 dni kalendarzowych przed datą przeglądu.

65.   Przegląd minimalnych stóp procentowych

| a) | Uczestnicy dokonują okresowego przeglądu systemu ustalania stóp CIRR, aby upewnić się, że zgłaszane stopy odzwierciedlają aktualne warunki rynkowe i służą osiągnięciu celów będących podstawą ustanowienia tych stóp. Przeglądy takie dotyczą również marży dodawanej przy ich stosowaniu. |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy dokonują okresowego przeglądu systemu ustalania stóp CIRR, aby upewnić się, że zgłaszane stopy odzwierciedlają aktualne warunki rynkowe i służą osiągnięciu celów będących podstawą ustanowienia tych stóp. Przeglądy takie dotyczą również marży dodawanej przy ich stosowaniu.

| b) | Uczestnik może przedłożyć Przewodniczącemu uzasadniony wniosek o przeprowadzenie nadzwyczajnego przeglądu w przypadku gdy jego zdaniem stopa CIRR dla jednej lub większej liczby walut przestaje odzwierciedlać aktualne warunki rynkowe. |
| --- | --- |

b)

Uczestnik może przedłożyć Przewodniczącemu uzasadniony wniosek o przeprowadzenie nadzwyczajnego przeglądu w przypadku gdy jego zdaniem stopa CIRR dla jednej lub większej liczby walut przestaje odzwierciedlać aktualne warunki rynkowe.

66.   Przegląd minimalnych stawek ubezpieczenia i zagadnienia pokrewne

Uczestnicy regularnie monitorują i dokonują przeglądu wszystkich aspektów zasad i procedur dotyczących stawek ubezpieczenia. Obejmują one:

| a) | metodologię modelu oceny ryzyka kraju w celu dokonania przeglądu jego ważności w świetle doświadczeń; |
| --- | --- |

a)

metodologię modelu oceny ryzyka kraju w celu dokonania przeglądu jego ważności w świetle doświadczeń;

| b) | minimalne stawki ubezpieczenia dla ryzyka kredytowego kraju i państwa w celu dostosowania ich w czasie, co ma zapewnić, że pozostają dokładnym miernikiem ryzyka, przy uwzględnieniu trzech narzędzi PFT: dotyczących przepływów pieniężnych i rozliczeń międzyokresowych oraz, w razie potrzeby, wskaźników rynku prywatnego; |
| --- | --- |

b)

minimalne stawki ubezpieczenia dla ryzyka kredytowego kraju i państwa w celu dostosowania ich w czasie, co ma zapewnić, że pozostają dokładnym miernikiem ryzyka, przy uwzględnieniu trzech narzędzi PFT: dotyczących przepływów pieniężnych i rozliczeń międzyokresowych oraz, w razie potrzeby, wskaźników rynku prywatnego;

| c) | zróżnicowanie stawek MPR z uwzględnieniem różnej jakości produktów kredytów eksportowych i procentu udzielonego zabezpieczenia; oraz |
| --- | --- |

c)

zróżnicowanie stawek MPR z uwzględnieniem różnej jakości produktów kredytów eksportowych i procentu udzielonego zabezpieczenia; oraz

| d) | nagromadzone doświadczenie związane z zastosowaniem minimalizacji i/lub wyłączenia ryzyka, określone w art. 28, oraz dalszej ważności i odpowiedniości poszczególnych dopuszczalnych czynników minimalizacji/wyłączenia ryzyka. W celu wspierania dokonywanych przeglądów Sekretariat przedstawia sprawozdanie dotyczące wszystkich powiadomień. |
| --- | --- |

d)

nagromadzone doświadczenie związane z zastosowaniem minimalizacji i/lub wyłączenia ryzyka, określone w art. 28, oraz dalszej ważności i odpowiedniości poszczególnych dopuszczalnych czynników minimalizacji/wyłączenia ryzyka. W celu wspierania dokonywanych przeglądów Sekretariat przedstawia sprawozdanie dotyczące wszystkich powiadomień.

---

(1)  Jak określono w art. 5 Konwencji OECD.

(2)  W oparciu o coroczny przegląd klasyfikacji krajów przeprowadzany przez Bank Światowy, do celów klasyfikacji kategorii kraju wykorzystuje się progowy wskaźnik PNB na 1 mieszkańca; taki wskaźnik progowy dostępny jest na stronie internetowej OECD (www.oecd.org/ech/xcred).

(3)  Do celów administracyjnych niektóre kraje zasadniczo nieotrzymujące oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych mogą nie być klasyfikowane.

(4)  Wskaźniki rynku prywatnego to: obligacje państwowe, metoda przekrojowa, rynek weksli i kredyt konsorcjalny.

(5)  W oparciu o coroczny przegląd klasyfikacji krajów przeprowadzany przez Bank Światowy, do celów klasyfikacji do uzyskania pomocy wiązanej wykorzystuje się progowy wskaźnik PNB na 1 mieszkańca; taki wskaźnik progowy dostępny jest na stronie internetowej OECD (www.oecd.org/ech/xcred).

(6)  Do celów art. 33 lit. b) pkt 5) likwidację elektrowni jądrowej można traktować jako pomoc humanitarną. W przypadku wypadku jądrowego lub poważnego wypadku przemysłowego powodującego poważne skażenie transgraniczne, każdy dotknięty nim uczestnik może udzielić pomocy wiązanej w celu eliminacji lub minimalizacji jego skutków. W przypadku znacznego ryzyka wystąpienia takiego wypadku, każdy potencjalnie dotknięty uczestnik zamierzający udzielić pomocy wiązanej w celu zapobieżenia jego wystąpieniu wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 46. Pozostali uczestnicy pozytywnie rozważają przyspieszenie procedur pomocy wiązanej odpowiednio do szczególnych okoliczności.

ZAŁĄCZNIK I

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH NA STATKI

ROZDZIAŁ I

ZAKRES UZGODNIENIA SEKTOROWEGO

1.   Uczestnictwo

Uczestnikami uzgodnienia sektorowego są obecnie: Australia, Unia Europejska, Japonia, Korea i Norwegia.

2.   Zakres zastosowania

Niniejsze uzgodnienie sektorowe, stanowiące uzupełnienie Porozumienia, określa szczególne wytyczne dla kredytów eksportowych, objętych oficjalnym wsparciem i mających związek z umowami eksportowymi:

| a) | nowych statków morskich o tonażu 100 gt lub większym wykorzystywanych w przewozie towarów lub osób bądź do świadczenia usług specjalistycznych (np. statki rybackie, statki przetwórnie ryb, lodołamacze oraz pogłębiarki, które w sposób trwały, poprzez rodzaj napędu i kierowania (sterowania) wykazują wszystkie cechy charakterystyczne dla samodzielnej pływalności na pełnym morzu), holowników o mocy 365 Kw lub większej oraz niewykończonych, posiadających zdolność pływania kadłubów statków. Niniejsze uzgodnienie sektorowe nie obejmuje okrętów wojskowych. Doki pływające i inne ruchome jednostki morskie nie zostały objęte niniejszym uzgodnieniem sektorowym, jednak w razie wystąpienia problemów z kredytami eksportowymi dla takich jednostek, uczestnicy uzgodnienia sektorowego (zwani dalej „uczestnikami”), po rozpatrzeniu uzasadnionych wniosków wniesionych przez któregokolwiek z uczestników, mogą podjąć decyzję o objęciu ich uzgodnieniem; |
| --- | --- |

a)

nowych statków morskich o tonażu 100 gt lub większym wykorzystywanych w przewozie towarów lub osób bądź do świadczenia usług specjalistycznych (np. statki rybackie, statki przetwórnie ryb, lodołamacze oraz pogłębiarki, które w sposób trwały, poprzez rodzaj napędu i kierowania (sterowania) wykazują wszystkie cechy charakterystyczne dla samodzielnej pływalności na pełnym morzu), holowników o mocy 365 Kw lub większej oraz niewykończonych, posiadających zdolność pływania kadłubów statków. Niniejsze uzgodnienie sektorowe nie obejmuje okrętów wojskowych. Doki pływające i inne ruchome jednostki morskie nie zostały objęte niniejszym uzgodnieniem sektorowym, jednak w razie wystąpienia problemów z kredytami eksportowymi dla takich jednostek, uczestnicy uzgodnienia sektorowego (zwani dalej „uczestnikami”), po rozpatrzeniu uzasadnionych wniosków wniesionych przez któregokolwiek z uczestników, mogą podjąć decyzję o objęciu ich uzgodnieniem;

| b) | modyfikacji statku. Modyfikacja statku oznacza każdą modyfikację statku morskiego o tonażu powyżej 1 000 GT pod warunkiem że czynności modyfikacji obejmują gruntowną zmianę systemu ładunku, kadłuba lub systemu napędu; |
| --- | --- |

b)

modyfikacji statku. Modyfikacja statku oznacza każdą modyfikację statku morskiego o tonażu powyżej 1 000 GT pod warunkiem że czynności modyfikacji obejmują gruntowną zmianę systemu ładunku, kadłuba lub systemu napędu;

| c) | 1) | mimo że poduszkowce nie są objęte uzgodnieniem sektorowym, uczestnicy mają prawo do udzielania kredytów eksportowych na poduszkowce na warunkach równoważnych warunkom ustanowionym uzgodnieniem sektorowym. Uczestnicy zobowiązują się do wykorzystywania tej możliwości w sposób umiarkowany i do nieudzielania takich kredytów na poduszkowce w przypadku gdy ustalone zostanie, że brakuje konkurencji oferowanej na warunkach uzgodnienia sektorowego; |
| --- | --- | --- |

c)

1)

mimo że poduszkowce nie są objęte uzgodnieniem sektorowym, uczestnicy mają prawo do udzielania kredytów eksportowych na poduszkowce na warunkach równoważnych warunkom ustanowionym uzgodnieniem sektorowym. Uczestnicy zobowiązują się do wykorzystywania tej możliwości w sposób umiarkowany i do nieudzielania takich kredytów na poduszkowce w przypadku gdy ustalone zostanie, że brakuje konkurencji oferowanej na warunkach uzgodnienia sektorowego;

| 2) | w niniejszym uzgodnieniu sektorowym termin „poduszkowiec” oznacza: pojazd amfibijny o masie co najmniej 100 ton, zaprojektowany w taki sposób, aby unosić się w całości na powietrzu wyrzucanym z pojazdu, które tworzy sprężoną warstwę ograniczoną elastyczną osłoną boczną pojazdu oraz powierzchnią ziemi lub powierzchnią wody pod pojazdem, przy czym pojazd może być napędzany i kierowany za pomocą śmigieł lub powietrza wydmuchiwanego kanałami powietrznymi przez dmuchawy lub urządzenia o podobnym działaniu; |
| --- | --- |

2)

w niniejszym uzgodnieniu sektorowym termin „poduszkowiec” oznacza: pojazd amfibijny o masie co najmniej 100 ton, zaprojektowany w taki sposób, aby unosić się w całości na powietrzu wyrzucanym z pojazdu, które tworzy sprężoną warstwę ograniczoną elastyczną osłoną boczną pojazdu oraz powierzchnią ziemi lub powierzchnią wody pod pojazdem, przy czym pojazd może być napędzany i kierowany za pomocą śmigieł lub powietrza wydmuchiwanego kanałami powietrznymi przez dmuchawy lub urządzenia o podobnym działaniu;

| 3) | przyjmuje się, że udzielanie kredytów eksportowych na warunkach równoważnych warunkom ustanowionym w tym uzgodnieniu sektorowym powinno być ograniczone do poduszkowców wykorzystywanych na szlakach morskich i trasach innych niż lądowe, z wyjątkiem dostępu do przystani przeznaczonych dla nich, a znajdujących się w maksymalnej odległości 1 km od wody. |
| --- | --- |

3)

przyjmuje się, że udzielanie kredytów eksportowych na warunkach równoważnych warunkom ustanowionym w tym uzgodnieniu sektorowym powinno być ograniczone do poduszkowców wykorzystywanych na szlakach morskich i trasach innych niż lądowe, z wyjątkiem dostępu do przystani przeznaczonych dla nich, a znajdujących się w maksymalnej odległości 1 km od wody.

ROZDZIAŁ II

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY WIĄZANEJ

3.   Maksymalny okres spłaty

Maksymalny okres spłaty, bez względu na klasyfikację kraju, wynosi 12 lat od czasu dostawy.

4.   Płatności gotówkowe

Uczestnicy wymagają minimalnej wpłaty gotówkowej w wysokości 20 % ceny umownej przed dostawą.

5.   Spłata kapitału

Spłata kwoty głównej kredytu eksportowego jest dokonywana w równych ratach, w regularnych odstępach czasu w trybie normalnym wynoszących 6 miesięcy, a maksymalnie 12 miesięcy.

6.   Minimalna składka ubezpieczeniowa

Postanowienia Porozumienia w odniesieniu do minimalnych progów stawek ubezpieczenia nie są stosowane do czasu poddania ich dalszemu przeglądowi przez uczestników niniejszego uzgodnienia sektorowego.

7.   Pomoc

Każdy uczestnik pragnący udzielić pomocy poza spełnieniem warunków Porozumienia potwierdza, że w okresie spłaty kredytu statek nie będzie eksploatowany w ramach otwartego rejestru oraz że uzyskał odpowiednie zapewnienie, iż ostateczny właściciel ma siedzibę w kraju odbiorcy, nie jest nieprowadzącą działalności jednostką zależną z kapitałem zagranicznym oraz że zobowiązał się do niesprzedawania statku bez zgody swojego rządu.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURY

8.   Powiadomienia

W celu zachowania przejrzystości każdy uczestnik poza spełnieniem warunków Porozumienia oraz systemu sprawozdawczości kredytowej (CRS) IBRD/Unii Berneńskiej/OECD corocznie przedstawia informację o swoim systemie udzielania oficjalnego wsparcia oraz o środkach wdrażania niniejszego uzgodnienia sektorowego, w tym o realizowanych programach.

9.   Przegląd

| a) | Niniejsze uzgodnienie sektorowe jest poddawane, corocznie lub na wniosek dowolnego uczestnika, przeglądowi w kontekście Grupy Roboczej OECD ds. Przemysłu Stoczniowego, a uczestnikom Porozumienia przekazywane jest sprawozdanie. |
| --- | --- |

a)

Niniejsze uzgodnienie sektorowe jest poddawane, corocznie lub na wniosek dowolnego uczestnika, przeglądowi w kontekście Grupy Roboczej OECD ds. Przemysłu Stoczniowego, a uczestnikom Porozumienia przekazywane jest sprawozdanie.

| b) | W celu ułatwienia zapewnienia spójności i zgodności między Porozumieniem a niniejszym uzgodnieniem sektorowym, a także mając na uwadze charakter przemysłu stoczniowego, uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego oraz Porozumienia konsultują się ze sobą i koordynują swoje działania odpowiednio do potrzeb. |
| --- | --- |

b)

W celu ułatwienia zapewnienia spójności i zgodności między Porozumieniem a niniejszym uzgodnieniem sektorowym, a także mając na uwadze charakter przemysłu stoczniowego, uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego oraz Porozumienia konsultują się ze sobą i koordynują swoje działania odpowiednio do potrzeb.

| c) | W przypadku podjęcia przez uczestników Porozumienia decyzji o zmianie Porozumienia, uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego („uczestnicy”) dokonują analizy takiej decyzji i oceniają jej znaczenie dla niniejszego uzgodnienia sektorowego. W czasie oczekiwania na takie ustalenie zmiany w Porozumieniu nie mają zastosowania do niniejszego uzgodnienia sektorowego. Jeżeli uczestnicy mogą przyjąć zmiany w Porozumieniu, przedstawiają oni na piśmie swoje stanowisko uczestnikom Porozumienia. Jeżeli uczestnicy nie mogą przyjąć zmian w Porozumieniu w zakresie, w jakim odnoszą się one do przemysłu stoczniowego, informują oni uczestników Porozumienia o swoich zastrzeżeniach i przeprowadzają z nimi konsultacje w celu znalezienia rozwiązania zaistniałych problemów. W przypadku nieosiągnięcia porozumienia między takimi dwiema stronami, rozstrzygające jest stanowisko uczestników dotyczące zastosowania zmian w odniesieniu do przemysłu stoczniowego. |
| --- | --- |

c)

W przypadku podjęcia przez uczestników Porozumienia decyzji o zmianie Porozumienia, uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego („uczestnicy”) dokonują analizy takiej decyzji i oceniają jej znaczenie dla niniejszego uzgodnienia sektorowego. W czasie oczekiwania na takie ustalenie zmiany w Porozumieniu nie mają zastosowania do niniejszego uzgodnienia sektorowego. Jeżeli uczestnicy mogą przyjąć zmiany w Porozumieniu, przedstawiają oni na piśmie swoje stanowisko uczestnikom Porozumienia. Jeżeli uczestnicy nie mogą przyjąć zmian w Porozumieniu w zakresie, w jakim odnoszą się one do przemysłu stoczniowego, informują oni uczestników Porozumienia o swoich zastrzeżeniach i przeprowadzają z nimi konsultacje w celu znalezienia rozwiązania zaistniałych problemów. W przypadku nieosiągnięcia porozumienia między takimi dwiema stronami, rozstrzygające jest stanowisko uczestników dotyczące zastosowania zmian w odniesieniu do przemysłu stoczniowego.

| d) | Po wejściu w życie „Porozumienie o przestrzeganiu normalnych warunków konkurencji w komercyjnym przemyśle budowy i remontu statków”, niniejsze uzgodnienie sektorowe przestaje obowiązywać uczestników, którzy zgodnie z prawem są zobowiązani do stosowania uzgodnienia w sprawie kredytów eksportowych na statki z 1994 r. [C/WP6(94)6]. Uczestnicy ci dążą do natychmiastowego przeglądu w celu dostosowania uzgodnienia z 1994 r. do niniejszego uzgodnienia sektorowego. |
| --- | --- |

d)

Po wejściu w życie „Porozumienie o przestrzeganiu normalnych warunków konkurencji w komercyjnym przemyśle budowy i remontu statków”, niniejsze uzgodnienie sektorowe przestaje obowiązywać uczestników, którzy zgodnie z prawem są zobowiązani do stosowania uzgodnienia w sprawie kredytów eksportowych na statki z 1994 r. [C/WP6(94)6]. Uczestnicy ci dążą do natychmiastowego przeglądu w celu dostosowania uzgodnienia z 1994 r. do niniejszego uzgodnienia sektorowego.

Uzupełnienie

ZOBOWIĄZANIA DOTYCZĄCE PRZYSZŁYCH ZADAŃ

Oprócz przyszłych prac odnoszących się do Porozumienia, uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego zgadzają się:

| a) | opracować ilustrujący wykaz rodzajów statków, które są zasadniczo uznawane za niekomercyjne, z uwzględnieniem ograniczeń pomocy wiązanej ustanowionych w niniejszym Porozumieniu; |
| --- | --- |

a)

opracować ilustrujący wykaz rodzajów statków, które są zasadniczo uznawane za niekomercyjne, z uwzględnieniem ograniczeń pomocy wiązanej ustanowionych w niniejszym Porozumieniu;

| b) | poddać przeglądowi postanowienia Porozumienia w odniesieniu do minimalnych progów stawek ubezpieczenia w celu włączenia ich do niniejszego uzgodnienia sektorowego; |
| --- | --- |

b)

poddać przeglądowi postanowienia Porozumienia w odniesieniu do minimalnych progów stawek ubezpieczenia w celu włączenia ich do niniejszego uzgodnienia sektorowego;

| c) | przedyskutować, z zastrzeżeniem wyników odnośnych negocjacji międzynarodowych, włączenie innych ograniczeń dotyczących minimalnych stóp procentowych, w tym specjalne stopy CIRR oraz stopy zmienne; |
| --- | --- |

c)

przedyskutować, z zastrzeżeniem wyników odnośnych negocjacji międzynarodowych, włączenie innych ograniczeń dotyczących minimalnych stóp procentowych, w tym specjalne stopy CIRR oraz stopy zmienne;

| d) | przedyskutować zastosowanie rocznych rat spłaty kapitału. |
| --- | --- |

d)

przedyskutować zastosowanie rocznych rat spłaty kapitału.

ZAŁĄCZNIK II

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH ELEKTROWNI JĄDROWYCH

ROZDZIAŁ I

ZAKRES UZGODNIENIA SEKTOROWEGO

1.   Zakres zastosowania

| a) | Niniejsze uzgodnienie sektorowe, stanowiące uzupełnienie Porozumienia:






  — | określa specjalne wytyczne mające zastosowanie do objętych oficjalnym wsparciem kredytów eksportowych odnoszących się do umów dotyczących wywozu kompletnych elektrowni jądrowych lub ich części, obejmujących wszystkie części składowe, wyposażenie, materiały i usługi, w tym szkolenie personelu, bezpośrednio wymagane dla budowy i oddania do eksploatacji elektrowni jądrowych; określa także warunki stosujące się do wsparcia dotyczącego paliwa jądrowego, |
| --- | --- | --- |

a)

Niniejsze uzgodnienie sektorowe, stanowiące uzupełnienie Porozumienia:

—

określa specjalne wytyczne mające zastosowanie do objętych oficjalnym wsparciem kredytów eksportowych odnoszących się do umów dotyczących wywozu kompletnych elektrowni jądrowych lub ich części, obejmujących wszystkie części składowe, wyposażenie, materiały i usługi, w tym szkolenie personelu, bezpośrednio wymagane dla budowy i oddania do eksploatacji elektrowni jądrowych; określa także warunki stosujące się do wsparcia dotyczącego paliwa jądrowego,

| — | nie ma zastosowania do pozycji, za które zazwyczaj odpowiedzialny jest kupujący, w szczególności kosztów związanych z przygotowaniem terenu, dróg, pomieszczeń dla pracowników budowlanych, linii energetycznych, stacji przesyłowej i zaopatrzenia w wodę, jak również kosztów powstałych w kraju kupującego, wynikających z procedur uzyskiwania oficjalnych zezwoleń (np. zezwoleń na lokalizację, zezwoleń budowlanych, zezwoleń na załadunek paliwa), z tym, że:






  — | w przypadkach, kiedy kupujący stację przesyłową jest tożsamy z kupującym elektrownię, a umowa zawarta jest w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej dla danej elektrowni, maksymalny okres spłaty i minimalne stopy procentowe w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej są takie same, jak w odniesieniu do elektrowni jądrowej (tzn. 15 lat i stopy SCIRR), |
| --- | --- | --- |

—

nie ma zastosowania do pozycji, za które zazwyczaj odpowiedzialny jest kupujący, w szczególności kosztów związanych z przygotowaniem terenu, dróg, pomieszczeń dla pracowników budowlanych, linii energetycznych, stacji przesyłowej i zaopatrzenia w wodę, jak również kosztów powstałych w kraju kupującego, wynikających z procedur uzyskiwania oficjalnych zezwoleń (np. zezwoleń na lokalizację, zezwoleń budowlanych, zezwoleń na załadunek paliwa), z tym, że:

—

w przypadkach, kiedy kupujący stację przesyłową jest tożsamy z kupującym elektrownię, a umowa zawarta jest w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej dla danej elektrowni, maksymalny okres spłaty i minimalne stopy procentowe w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej są takie same, jak w odniesieniu do elektrowni jądrowej (tzn. 15 lat i stopy SCIRR),

| — | nie ma zastosowania do podstacji, transformatorów i linii przesyłowych. |
| --- | --- |

—

nie ma zastosowania do podstacji, transformatorów i linii przesyłowych.

| b) | Niniejsze uzgodnienie sektorowe ma zastosowanie także do modernizacji istniejących elektrowni jądrowych w przypadkach, kiedy ogólna wartość modernizacji wynosi 80 mln SDR lub więcej (kategoria X), a okres gospodarczego wykorzystania elektrowni zostanie prawdopodobnie przedłużony o co najmniej 15 lat. Jeżeli którekolwiek z tych dwóch kryteriów nie zostanie spełnione, Porozumienie nie ma zastosowania. |
| --- | --- |

b)

Niniejsze uzgodnienie sektorowe ma zastosowanie także do modernizacji istniejących elektrowni jądrowych w przypadkach, kiedy ogólna wartość modernizacji wynosi 80 mln SDR lub więcej (kategoria X), a okres gospodarczego wykorzystania elektrowni zostanie prawdopodobnie przedłużony o co najmniej 15 lat. Jeżeli którekolwiek z tych dwóch kryteriów nie zostanie spełnione, Porozumienie nie ma zastosowania.

| c) | Do oficjalnego wsparcia udzielonego w stosunku do likwidacji elektrowni jądrowej zastosowanie mają postanowienia Porozumienia, a nie uzgodnienia sektorowego. Likwidację określa się jako zamknięcie lub demontaż elektrowni jądrowej. Procedury uzgodnionych warunków określone w art. 55–60 Porozumienia przewidują możliwość skrócenia lub wydłużenia terminów spłaty. |
| --- | --- |

c)

Do oficjalnego wsparcia udzielonego w stosunku do likwidacji elektrowni jądrowej zastosowanie mają postanowienia Porozumienia, a nie uzgodnienia sektorowego. Likwidację określa się jako zamknięcie lub demontaż elektrowni jądrowej. Procedury uzgodnionych warunków określone w art. 55–60 Porozumienia przewidują możliwość skrócenia lub wydłużenia terminów spłaty.

2.   Przegląd

Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu postanowień uzgodnienia sektorowego.

ROZDZIAŁ II

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY WIĄZANEJ

3.   Maksymalny okres spłaty

Maksymalny okres spłaty, bez względu na klasyfikację kraju, wynosi 15 lat.

4.   Spłata kapitału i odsetek

| a) | Kapitał kredytu eksportowego spłacany jest w równych ratach. |
| --- | --- |

a)

Kapitał kredytu eksportowego spłacany jest w równych ratach.

| b) | Kapitał i odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, a pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. |
| --- | --- |

b)

Kapitał i odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, a pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

| c) | W odniesieniu do kredytów eksportowych udzielonych w celu wsparcia transakcji leasingowych zamiast spłaty kapitału w równych ratach, określonej w lit. a), zastosować można spłatę łączoną kapitału i odsetek w równych ratach. |
| --- | --- |

c)

W odniesieniu do kredytów eksportowych udzielonych w celu wsparcia transakcji leasingowych zamiast spłaty kapitału w równych ratach, określonej w lit. a), zastosować można spłatę łączoną kapitału i odsetek w równych ratach.

5.   Minimalne stopy procentowe

| a) | Uczestnik udzielający oficjalnego wsparcia finansowego w formie bezpośredniego finansowania, refinansowania lub subsydiowania stopy procentowej stosuje minimalne stopy procentowe; uczestnik taki stosuje odnośne specjalne stopy referencyjne oprocentowania rynkowego (SCIRR). Jeżeli ustalone zobowiązanie do stosowania stóp SCIRR jest początkowo ograniczone do maksymalnego okresu nieprzekraczającego 15 lat, począwszy od daty udzielenia zamówienia, jakiekolwiek oficjalne wsparcie dla pozostałego okresu pożyczki powinno być także ograniczone do gwarancji lub subsydiowania stopy procentowej przy zastosowaniu odnośnej stopy SCIRR obowiązującej w czasie prolongaty. |
| --- | --- |

a)

Uczestnik udzielający oficjalnego wsparcia finansowego w formie bezpośredniego finansowania, refinansowania lub subsydiowania stopy procentowej stosuje minimalne stopy procentowe; uczestnik taki stosuje odnośne specjalne stopy referencyjne oprocentowania rynkowego (SCIRR). Jeżeli ustalone zobowiązanie do stosowania stóp SCIRR jest początkowo ograniczone do maksymalnego okresu nieprzekraczającego 15 lat, począwszy od daty udzielenia zamówienia, jakiekolwiek oficjalne wsparcie dla pozostałego okresu pożyczki powinno być także ograniczone do gwarancji lub subsydiowania stopy procentowej przy zastosowaniu odnośnej stopy SCIRR obowiązującej w czasie prolongaty.

| b) | W przypadkach, gdy oficjalne wsparcie finansowe dotyczy dostawy wyposażenia jako części elektrowni jądrowej, w których dostawca nie jest odpowiedzialny za oddanie do użytku, minimalną stopą procentową powinna być stopa SCIRR, zgodnie z art. 6 niniejszego uzgodnienia sektorowego. Ewentualnie uczestnik może zaoferować odnośną stopę CIRR zgodnie z art. 20 Porozumienia, pod warunkiem że maksymalny okres od daty udzielenia zamówienia do daty ostatecznej spłaty nie przekroczy 10 lat. |
| --- | --- |

b)

W przypadkach, gdy oficjalne wsparcie finansowe dotyczy dostawy wyposażenia jako części elektrowni jądrowej, w których dostawca nie jest odpowiedzialny za oddanie do użytku, minimalną stopą procentową powinna być stopa SCIRR, zgodnie z art. 6 niniejszego uzgodnienia sektorowego. Ewentualnie uczestnik może zaoferować odnośną stopę CIRR zgodnie z art. 20 Porozumienia, pod warunkiem że maksymalny okres od daty udzielenia zamówienia do daty ostatecznej spłaty nie przekroczy 10 lat.

6.   Konstrukcja stóp SCIRR

Stopy SCIRR ustala się na poziomie stałej marży wynoszącej 75 punktów bazowych powyżej stopy CIRR dla danej waluty, z wyjątkiem japońskiego jena, w którego przypadku marża wynosi 40 punktów bazowych. Dla walut o więcej niż jednej stopie CIRR, zgodnie z art. 20 lit. a) tiret pierwsze Porozumienia, do ustalenia stopy SCIRR stosowana jest stopa CIRR dla najdłuższego okresu.

7.   Koszty lokalne i kapitalizacja odsetek

Postanowienia art. 10 lit. d) Porozumienia nie mają zastosowania w przypadku gdy oficjalne wsparcie finansowe jest udzielane na podstawie stopy SCIRR. Oficjalne wsparcie finansowe przy zastosowaniu stóp innych niż stopy SCIRR, zarówno dla kosztów lokalnych, jak i kapitalizacji odsetek narosłych przed datą uruchomienia, łącznie nie powinno stanowić kwoty przekraczającej 15 % wartości wywozu.

8.   Oficjalne wsparcie w odniesieniu do paliwa jądrowego

| a) | Maksymalny okres spłaty dla początkowego ładunku paliwa nie przekracza czterech lat od daty dostawy. Uczestnik udzielający oficjalne wsparcie finansowe dla początkowego ładunku paliwa stosuje minimalne stopy procentowe; uczestnik taki stosuje odpowiednią stopę CIRR. Początkowy ładunek paliwa nie zawiera niczego ponad pierwotnie zainstalowany rdzeń jądrowy plus dwa kolejne załadunki stanowiące razem do dwóch trzecich rdzenia jądrowego. |
| --- | --- |

a)

Maksymalny okres spłaty dla początkowego ładunku paliwa nie przekracza czterech lat od daty dostawy. Uczestnik udzielający oficjalne wsparcie finansowe dla początkowego ładunku paliwa stosuje minimalne stopy procentowe; uczestnik taki stosuje odpowiednią stopę CIRR. Początkowy ładunek paliwa nie zawiera niczego ponad pierwotnie zainstalowany rdzeń jądrowy plus dwa kolejne załadunki stanowiące razem do dwóch trzecich rdzenia jądrowego.

| b) | Maksymalny okres spłaty dla kolejnych załadunków paliwa jądrowego wynosi sześć miesięcy. Jeżeli w wyjątkowych okolicznościach jako odpowiednie rozważane są dłuższe okresy spłaty, w żadnym przypadku nieprzekraczające jednak dwóch lat, stosuje się procedury określone w art. 44 Porozumienia. Uczestnik udzielający oficjalnego wsparcia finansowego dla kolejnego załadunku paliwa stosuje minimalne stopy procentowe; uczestnik taki stosuje odpowiednią stopę CIRR. |
| --- | --- |

b)

Maksymalny okres spłaty dla kolejnych załadunków paliwa jądrowego wynosi sześć miesięcy. Jeżeli w wyjątkowych okolicznościach jako odpowiednie rozważane są dłuższe okresy spłaty, w żadnym przypadku nieprzekraczające jednak dwóch lat, stosuje się procedury określone w art. 44 Porozumienia. Uczestnik udzielający oficjalnego wsparcia finansowego dla kolejnego załadunku paliwa stosuje minimalne stopy procentowe; uczestnik taki stosuje odpowiednią stopę CIRR.

| c) | Oficjalne wsparcie w odniesieniu do odrębnego świadczenia usług w dziedzinie wzbogacania uranu nie jest udzielane na warunkach korzystniejszych niż warunki stosowane w odniesieniu do paliwa jądrowego. |
| --- | --- |

c)

Oficjalne wsparcie w odniesieniu do odrębnego świadczenia usług w dziedzinie wzbogacania uranu nie jest udzielane na warunkach korzystniejszych niż warunki stosowane w odniesieniu do paliwa jądrowego.

| d) | Ponowne przetwarzanie i zagospodarowanie wypalonego paliwa (w tym usuwanie odpadów) powinno być opłacane gotówką. |
| --- | --- |

d)

Ponowne przetwarzanie i zagospodarowanie wypalonego paliwa (w tym usuwanie odpadów) powinno być opłacane gotówką.

| e) | Uczestnicy nie dostarczają paliwa jądrowego ani usług nieodpłatnie. |
| --- | --- |

e)

Uczestnicy nie dostarczają paliwa jądrowego ani usług nieodpłatnie.

9.   Pomoc

Uczestnicy nie udzielają wsparcia pomocowego, o ile nie jest to pomoc w formie niewiązanej dotacji.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURY

10.   Wcześniejsze konsultacje

Uznając korzyści, jakie mogą odnieść elektrownie jądrowe z zastosowania wspólnego podejścia do uzgodnionych warunków, uczestnicy zgadzają się zaangażować się we wcześniejsze konsultacje w każdym przypadku, w którym zachodzi zamiar udzielenia oficjalnego wsparcia.

11.   Powiadomienie z wyprzedzeniem

| a) | Uczestnik rozpoczynający wcześniejsze konsultacje powiadamia wszystkich pozostałych uczestników nie później niż 10 dni roboczych przed podjęciem ostatecznej decyzji w odniesieniu do warunków, na których zamierza udzielić wsparcia zgodnie z załącznikiem V do Porozumienia. |
| --- | --- |

a)

Uczestnik rozpoczynający wcześniejsze konsultacje powiadamia wszystkich pozostałych uczestników nie później niż 10 dni roboczych przed podjęciem ostatecznej decyzji w odniesieniu do warunków, na których zamierza udzielić wsparcia zgodnie z załącznikiem V do Porozumienia.

| b) | Pozostali uczestnicy w okresie 10 dni roboczych ustalonym w lit. a) powyżej nie podejmują ostatecznej decyzji co do warunków, na których uczestnik zamierza udzielić wsparcia, lecz przed upływem pięciu dni wymieniają informacje ze wszystkimi pozostałymi uczestnikami w ramach konsultacji dotyczących właściwych warunków kredytowych transakcji w celu zajęcia wspólnego stanowiska w tej sprawie. |
| --- | --- |

b)

Pozostali uczestnicy w okresie 10 dni roboczych ustalonym w lit. a) powyżej nie podejmują ostatecznej decyzji co do warunków, na których uczestnik zamierza udzielić wsparcia, lecz przed upływem pięciu dni wymieniają informacje ze wszystkimi pozostałymi uczestnikami w ramach konsultacji dotyczących właściwych warunków kredytowych transakcji w celu zajęcia wspólnego stanowiska w tej sprawie.

| c) | Jeżeli wspólne stanowisko nie zostanie osiągnięte poprzez zastosowanie powyższych środków w terminie 10 dni po otrzymaniu wstępnego powiadomienia, ostateczna decyzja każdego z uczestników konsultacji zostanie odłożona o dodatkowe 10 dni roboczych, w ciągu których zostaną podjęte dalsze wysiłki zmierzające do osiągnięcia wspólnego stanowiska w drodze bezpośrednich konsultacji. |
| --- | --- |

c)

Jeżeli wspólne stanowisko nie zostanie osiągnięte poprzez zastosowanie powyższych środków w terminie 10 dni po otrzymaniu wstępnego powiadomienia, ostateczna decyzja każdego z uczestników konsultacji zostanie odłożona o dodatkowe 10 dni roboczych, w ciągu których zostaną podjęte dalsze wysiłki zmierzające do osiągnięcia wspólnego stanowiska w drodze bezpośrednich konsultacji.

ZAŁĄCZNIK III

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH CYWILNYCH STATKÓW POWIETRZNYCH

CZĘŚĆ 1

NOWE DUŻE STATKI POWIETRZNE I SILNIKI DLA TAKICH STATKÓW POWIETRZNYCH

ROZDZIAŁ I

ZAKRES

1.   Forma i zakres zastosowania

| a) | Część 1 uzgodnienia sektorowego, stanowiącego uzupełnienie Porozumienia, określa specjalne wytyczne mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych w odniesieniu do sprzedaży lub leasingu nowych dużych cywilnych statków powietrznych wymienionych w dodatku I oraz silników instalowanych w takich statkach powietrznych. Nowy statek powietrzny to statek powietrzny stanowiący własność producenta, tzn. statek powietrzny, który nie został dostarczony ani nie był poprzednio używany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, jakim jest przewóz pasażerów i/lub towarów za uiszczeniem opłaty. Nie wyłącza to udzielenia przez uczestnika wsparcia w odniesieniu do warunków właściwych dla nowych statków powietrznych w transakcjach, w których, za uprzednią wiedzą takiego uczestnika, wykorzystano tymczasowe porozumienia dotyczące finansowania, ponieważ udzielenie oficjalnego wsparcia uległo opóźnieniu. W takich przypadkach okres spłaty, w tym „data uruchomienia kredytu” oraz „data ostatecznej spłaty”, byłyby takie same jak w przypadku sprzedaży lub leasingu statków powietrznych przy oficjalnym wsparciu udzielonym już od dnia pierwotnej dostawy takich statków powietrznych. |
| --- | --- |

a)

Część 1 uzgodnienia sektorowego, stanowiącego uzupełnienie Porozumienia, określa specjalne wytyczne mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych w odniesieniu do sprzedaży lub leasingu nowych dużych cywilnych statków powietrznych wymienionych w dodatku I oraz silników instalowanych w takich statkach powietrznych. Nowy statek powietrzny to statek powietrzny stanowiący własność producenta, tzn. statek powietrzny, który nie został dostarczony ani nie był poprzednio używany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, jakim jest przewóz pasażerów i/lub towarów za uiszczeniem opłaty. Nie wyłącza to udzielenia przez uczestnika wsparcia w odniesieniu do warunków właściwych dla nowych statków powietrznych w transakcjach, w których, za uprzednią wiedzą takiego uczestnika, wykorzystano tymczasowe porozumienia dotyczące finansowania, ponieważ udzielenie oficjalnego wsparcia uległo opóźnieniu. W takich przypadkach okres spłaty, w tym „data uruchomienia kredytu” oraz „data ostatecznej spłaty”, byłyby takie same jak w przypadku sprzedaży lub leasingu statków powietrznych przy oficjalnym wsparciu udzielonym już od dnia pierwotnej dostawy takich statków powietrznych.

| b) | Warunki rozdziału 1 mają również zastosowanie do silników i części zamiennych traktowanych jako część pierwotnego zamówienia statku powietrznego, z zastrzeżeniem postanowień art. 33 części 3 niniejszego uzgodnienia sektorowego. Nie ma to zastosowania do symulatorów lotów objętych warunkami Porozumienia. |
| --- | --- |

b)

Warunki rozdziału 1 mają również zastosowanie do silników i części zamiennych traktowanych jako część pierwotnego zamówienia statku powietrznego, z zastrzeżeniem postanowień art. 33 części 3 niniejszego uzgodnienia sektorowego. Nie ma to zastosowania do symulatorów lotów objętych warunkami Porozumienia.

2.   Cel

Celem niniejszej części uzgodnienia sektorowego jest ustanowienie równowagi, która na wszystkich rynkach:

| — | wyrównuje finansowe warunki konkurencji między uczestnikami, |
| --- | --- |

—

wyrównuje finansowe warunki konkurencji między uczestnikami,

| — | neutralizuje wśród uczestników działanie czynnika finansowego jako czynnika decydującego o wyborze spośród konkurujących statków powietrznych, oraz |
| --- | --- |

—

neutralizuje wśród uczestników działanie czynnika finansowego jako czynnika decydującego o wyborze spośród konkurujących statków powietrznych, oraz

| — | zapobiega zakłóceniom konkurencji. |
| --- | --- |

—

zapobiega zakłóceniom konkurencji.

ROZDZIAŁ II

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY

3.   Zaliczka

| a) | Uczestnicy wymagają minimalnej zaliczki w wysokości 15 % całkowitej ceny statku powietrznego obejmującej cenę kadłuba, wszelkich zainstalowanych silników, silników zapasowych oraz części zamiennych w zakresie określonym w art. 33 części 3 niniejszego uzgodnienia sektorowego. |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy wymagają minimalnej zaliczki w wysokości 15 % całkowitej ceny statku powietrznego obejmującej cenę kadłuba, wszelkich zainstalowanych silników, silników zapasowych oraz części zamiennych w zakresie określonym w art. 33 części 3 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

| b) | Oficjalne wsparcie w odniesieniu do takiej zaliczki może mieć jedynie formę ubezpieczenia i gwarancji, tzn. czystej ochrony ubezpieczeniowej od ryzyka produkcji. |
| --- | --- |

b)

Oficjalne wsparcie w odniesieniu do takiej zaliczki może mieć jedynie formę ubezpieczenia i gwarancji, tzn. czystej ochrony ubezpieczeniowej od ryzyka produkcji.

4.   Maksymalny okres spłaty

Maksymalny okres spłaty wynosi 12 lat.

5.   Kwalifikujące się waluty

Walutami kwalifikującymi się do oficjalnego wsparcia finansowego są: dolar amerykański, euro i funt brytyjski.

6.   Spłata kapitału

| a) | Kwota kapitału kredytu eksportowego jest w normalnym trybie spłacana w równych i regularnych ratach, nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W przypadku leasingu taki profil spłaty może być zastosowany tylko do kwoty kapitału lub do łącznej kwoty kapitału i odsetek. |
| --- | --- |

a)

Kwota kapitału kredytu eksportowego jest w normalnym trybie spłacana w równych i regularnych ratach, nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W przypadku leasingu taki profil spłaty może być zastosowany tylko do kwoty kapitału lub do łącznej kwoty kapitału i odsetek.

| b) | Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty kwoty głównej na warunkach innych niż określone w lit. a) przestrzega następujących warunków:






  1) | żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie 6 miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału podlegającej spłacie w okresie spłaty; |
| --- | --- | --- |

b)

Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty kwoty głównej na warunkach innych niż określone w lit. a) przestrzega następujących warunków:

1)

żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie 6 miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału podlegającej spłacie w okresie spłaty;

| 2) | Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem. |
| --- | --- |

2)

Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem.

7.   Spłata odsetek

| a) | W normalnym trybie w okresie spłaty odsetki nie są kapitalizowane. |
| --- | --- |

a)

W normalnym trybie w okresie spłaty odsetki nie są kapitalizowane.

| b) | Odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. |
| --- | --- |

b)

Odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

| c) | Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty odsetek na warunkach innych niż określone w lit. a) i b) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem. |
| --- | --- |

c)

Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty odsetek na warunkach innych niż określone w lit. a) i b) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem.

8.   Minimalne stopy procentowe

| a) | Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego nieprzekraczającego 85 % łącznej ceny statku powietrznego określonego w art. 3 lit. a) niniejszego uzgodnienia sektorowego stosują minimalne stopy procentowe do maksymalnej wysokości 62,5 % łącznej ceny statku powietrznego, jak następuje:






  — | dla terminów spłaty wynoszących do 10 lat włącznie – TB10 + 120 punktów bazowych, |
| --- | --- | --- |

a)

Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego nieprzekraczającego 85 % łącznej ceny statku powietrznego określonego w art. 3 lit. a) niniejszego uzgodnienia sektorowego stosują minimalne stopy procentowe do maksymalnej wysokości 62,5 % łącznej ceny statku powietrznego, jak następuje:

—

dla terminów spłaty wynoszących do 10 lat włącznie – TB10 + 120 punktów bazowych,

| — | dla terminów spłaty wynoszących od 10 do 12 lat – TB10 + 175 punktów bazowych, |
| --- | --- |

—

dla terminów spłaty wynoszących od 10 do 12 lat – TB10 + 175 punktów bazowych,

| — | gdzie TB10 oznacza rentowność z dziesięcioletnich obligacji rządowych dla odnośnej waluty (z wyjątkiem euro) przy stałym terminie zapadalności uśrednionym dla okresu dwóch poprzednich tygodni kalendarzowych. W przypadku euro TB10 oznacza rentowność przy dziesięcioletniej zapadalności krzywej rentowności euro obliczonej przez Eurostat do celów ustalenia stopy CIRR dla euro, uśrednionej dla okresu dwóch poprzednich tygodni kalendarzowych. Dla wszystkich walut stosuje się marżę, jak określono powyżej. |
| --- | --- |

—

gdzie TB10 oznacza rentowność z dziesięcioletnich obligacji rządowych dla odnośnej waluty (z wyjątkiem euro) przy stałym terminie zapadalności uśrednionym dla okresu dwóch poprzednich tygodni kalendarzowych. W przypadku euro TB10 oznacza rentowność przy dziesięcioletniej zapadalności krzywej rentowności euro obliczonej przez Eurostat do celów ustalenia stopy CIRR dla euro, uśrednionej dla okresu dwóch poprzednich tygodni kalendarzowych. Dla wszystkich walut stosuje się marżę, jak określono powyżej.

| b) | Maksymalny procent łącznej ceny statku powietrznego, który może być finansowany przy stałych minimalnych stopach procentowych określonych w lit. a) powyżej, jest ograniczony do 62,5 %, gdy spłata pożyczki jest rozłożona na cały okres trwania finansowania i do 42,5 %, gdy spłata pożyczki jest rozłożona na późniejsze terminy zapadalności. Uczestnicy mogą skorzystać z powyższych systemów spłaty, do których stosują się pułapy określone dla danego systemu. Uczestnik oferujący taką transzę powiadamia pozostałych uczestników o kwocie, stopie procentowej, dacie ustalenia stopy procentowej, okresie ważności stopy procentowej oraz systemie spłaty. Uczestnicy dokonują przeglądu dwóch pułapów w czasie każdego przeglądu prowadzonego zgodnie z art. 17 niniejszego uzgodnienia sektorowego w celu zbadania, czy jeden z powyższych pułapów nie zapewnia więcej korzyści niż drugi oraz skorygowania bardziej korzystnego pułapu w taki sposób, aby saldo zostało bardziej równomiernie rozłożone. |
| --- | --- |

b)

Maksymalny procent łącznej ceny statku powietrznego, który może być finansowany przy stałych minimalnych stopach procentowych określonych w lit. a) powyżej, jest ograniczony do 62,5 %, gdy spłata pożyczki jest rozłożona na cały okres trwania finansowania i do 42,5 %, gdy spłata pożyczki jest rozłożona na późniejsze terminy zapadalności. Uczestnicy mogą skorzystać z powyższych systemów spłaty, do których stosują się pułapy określone dla danego systemu. Uczestnik oferujący taką transzę powiadamia pozostałych uczestników o kwocie, stopie procentowej, dacie ustalenia stopy procentowej, okresie ważności stopy procentowej oraz systemie spłaty. Uczestnicy dokonują przeglądu dwóch pułapów w czasie każdego przeglądu prowadzonego zgodnie z art. 17 niniejszego uzgodnienia sektorowego w celu zbadania, czy jeden z powyższych pułapów nie zapewnia więcej korzyści niż drugi oraz skorygowania bardziej korzystnego pułapu w taki sposób, aby saldo zostało bardziej równomiernie rozłożone.

| c) | Z zastrzeżeniem progu 85 %, określonego w lit. a) powyżej:






  1) | Uczestnicy mogą dodatkowo udzielić oficjalnego wsparcia finansowego w sposób porównywalny do działania Prywatnej Korporacji Finansowania Wywozu (PEFCO). Regularnie co dwa tygodnie przekazywana jest uczestnikom informacja o kosztach kredytu PEFCO i stosowanych stopach procentowych dla kredytów, z wyłączeniem oficjalnych opłat gwarancyjnych, finansowania o stałych stopach procentowych dla natychmiastowych wypłat, rozłożonych w różnych terminach, ofert zamówień i ofert przetargowych. Uczestnik oferujący taką transzę powiadamia pozostałych uczestników o kwocie, stopie procentowej, dacie ustalenia stopy procentowej, okresie ważności stopy procentowej oraz systemie spłaty. Każdy uczestnik dopasowujący takie finansowanie oferowane przez innego uczestnika dopasowuje je w odniesieniu do wszystkich warunków innych niż okres ważności ofert zobowiązania określonych w art. 8 niniejszego uzgodnienia sektorowego. |
| --- | --- | --- |

c)

Z zastrzeżeniem progu 85 %, określonego w lit. a) powyżej:

1)

Uczestnicy mogą dodatkowo udzielić oficjalnego wsparcia finansowego w sposób porównywalny do działania Prywatnej Korporacji Finansowania Wywozu (PEFCO). Regularnie co dwa tygodnie przekazywana jest uczestnikom informacja o kosztach kredytu PEFCO i stosowanych stopach procentowych dla kredytów, z wyłączeniem oficjalnych opłat gwarancyjnych, finansowania o stałych stopach procentowych dla natychmiastowych wypłat, rozłożonych w różnych terminach, ofert zamówień i ofert przetargowych. Uczestnik oferujący taką transzę powiadamia pozostałych uczestników o kwocie, stopie procentowej, dacie ustalenia stopy procentowej, okresie ważności stopy procentowej oraz systemie spłaty. Każdy uczestnik dopasowujący takie finansowanie oferowane przez innego uczestnika dopasowuje je w odniesieniu do wszystkich warunków innych niż okres ważności ofert zobowiązania określonych w art. 8 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

| 2) | Takie stopy, określone w powiadomieniu, stosowane są przez wszystkich uczestników dopóki 24-miesięczna stopa procentowa wypłaty nie przekroczy poziomu 225 punktów bazowych powyżej TB10. W przypadku przekroczenia przez stopę 24-miesięczną poziomu 225 punktów bazowych uczestnicy mogą stosować stopę wynoszącą 225 punktów bazowych jako 24-miesięczną stopę procentową wypłaty oraz wszystkie odnośne stopy i natychmiast przeprowadzają konsultacje w celu znalezienia trwałego rozwiązania. |
| --- | --- |

2)

Takie stopy, określone w powiadomieniu, stosowane są przez wszystkich uczestników dopóki 24-miesięczna stopa procentowa wypłaty nie przekroczy poziomu 225 punktów bazowych powyżej TB10. W przypadku przekroczenia przez stopę 24-miesięczną poziomu 225 punktów bazowych uczestnicy mogą stosować stopę wynoszącą 225 punktów bazowych jako 24-miesięczną stopę procentową wypłaty oraz wszystkie odnośne stopy i natychmiast przeprowadzają konsultacje w celu znalezienia trwałego rozwiązania.

| d) | Minimalne stopy procentowe zawierają składkę ubezpieczeniową kredytu i opłaty gwarancyjne. Jednakże opłaty za zaangażowanie środków i zarządzanie nie są włączone do stopy procentowej. |
| --- | --- |

d)

Minimalne stopy procentowe zawierają składkę ubezpieczeniową kredytu i opłaty gwarancyjne. Jednakże opłaty za zaangażowanie środków i zarządzanie nie są włączone do stopy procentowej.

9.   Korekta stopy procentowej

Minimalne stopy procentowe określone w art. 8 niniejszego uzgodnienia sektorowego podlegają przeglądowi co dwa tygodnie. Jeżeli pod koniec dwutygodniowego okresu średnia rentowność obligacji rządowej w odnośnej walucie przy stałym terminie zapadalności różni się o 10 punktów bazowych lub więcej, takie minimalne stopy procentowe są korygowane o taką sama różnicę punktów bazowych jak powyżej, a przeliczone w ten sposób stopy procentowe są zaokrąglane do najbliższych pięciu punktów bazowych.

10.   Okres ważności kredytów eksportowych/ofert stóp procentowych

Okres ważności ofert minimalnych stóp procentowych określony zgodnie z art. 8 niniejszego uzgodnienia sektorowego nie przekracza trzech miesięcy.

11.   Określenie ofert stóp procentowych i wybór stóp procentowych

| a) | Uczestnicy mogą udzielać oficjalnego wsparcia finansowego zgodnie z art. 8 i 9 niniejszego uzgodnienia sektorowego na poziomie stopy procentowej mającej zastosowanie w dniu złożenia oferty stopy procentowej dla określonego statku powietrznego pod warunkiem że oferta zostaje przyjęta w okresie jej ważności zgodnie z art. 10 niniejszego uzgodnienia sektorowego. Jeżeli oferta stopy procentowej nie zostanie przyjęta, dalsze oferty stóp procentowych mogą być składane najpóźniej do daty dostawy danego statku powietrznego. |
| --- | --- |

a)

Uczestnicy mogą udzielać oficjalnego wsparcia finansowego zgodnie z art. 8 i 9 niniejszego uzgodnienia sektorowego na poziomie stopy procentowej mającej zastosowanie w dniu złożenia oferty stopy procentowej dla określonego statku powietrznego pod warunkiem że oferta zostaje przyjęta w okresie jej ważności zgodnie z art. 10 niniejszego uzgodnienia sektorowego. Jeżeli oferta stopy procentowej nie zostanie przyjęta, dalsze oferty stóp procentowych mogą być składane najpóźniej do daty dostawy danego statku powietrznego.

| b) | Oferta stopy procentowej może zostać przyjęta, a stopa procentowa może zostać wybrana w dowolnym czasie między podpisaniem umowy a datą dostawy danego statku powietrznego. Wybór stopy dokonany przez kredytobiorcę jest nieodwołalny. |
| --- | --- |

b)

Oferta stopy procentowej może zostać przyjęta, a stopa procentowa może zostać wybrana w dowolnym czasie między podpisaniem umowy a datą dostawy danego statku powietrznego. Wybór stopy dokonany przez kredytobiorcę jest nieodwołalny.

12.   Wsparcie w formie czystej ochrony ubezpieczeniowej

Uczestnicy mogą udzielać oficjalnego wsparcia jedynie w drodze gwarancji lub ubezpieczenia, tzn. czystej ochrony ubezpieczeniowej z zastrzeżeniem progu 85 % określonego w art. 8 lit. a) niniejszego uzgodnienia sektorowego. Każdy uczestnik udzielający takiego wsparcia powiadamia pozostałych uczestników o kwocie, terminie, walucie i systemie spłaty oraz stopach procentowych.

13.   Punkt odniesienia dla konkurencji

W przypadku korzystania przez konkurencję z oficjalnego wsparcia, statek powietrzny, który znajduje się w wykazie dużych cywilnych statków powietrznych w dodatku I do niniejszego uzgodnienia sektorowego i który konkuruje z innym statkiem powietrznym, może korzystać z tych samych warunków kredytowania.

14.   Zabezpieczenie ryzyka spłaty

Uczestnicy mogą decydować o takim zabezpieczeniu ryzyka spłaty, które uznają za możliwe do przyjęcia, bez odniesienia się do pozostałych uczestników. Jednakże uczestnicy wyrażają zgodę na przekazanie szczegółów dotyczących takiego zabezpieczenia na wniosek innych uczestników lub gdy zostanie to uznane za właściwe.

15.   Zmiany modelu

Uczestnicy zgadzają się, że w przypadku złożenia oferty stałej stopy procentowej lub zawarcia umowy dotyczącej jednego typu statku powietrznego warunki w nich zawarte nie mogą być przeniesione na inny typ statku powietrznego o innym oznaczeniu modelu.

16.   Leasing

Uczestnicy mogą, z zastrzeżeniem pozostałych warunków części 1 niniejszego uzgodnienia sektorowego, udzielać wsparcia dla transakcji leasingu finansowego na takiej samej zasadzie, jak dla umowy sprzedaży.

17.   Pomoc

Uczestnicy nie udzielają wsparcia pomocowego, o ile nie jest to pomoc w formie niewiązanej dotacji. Jednakże uczestnicy przychylnie rozpatrują wszelkie wnioski dotyczące uzgodnionych warunków w odniesieniu do pomocy wiązanej do celów humanitarnych.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURY

18.   Powiadomienie z wyprzedzeniem, dopasowanie i wymiana informacji

Do niniejszej części uzgodnienia sektorowego stosują się procedury powiadamiania z wyprzedzeniem, dopasowania i wymiany informacji określone w Porozumieniu. Ponadto uczestnicy mogą wnioskować o konsultacje, jeżeli istnieje jakikolwiek powód, aby uważać, że inny uczestnik oferuje oficjalnie wspierany kredyt na warunkach niezgodnych z postanowieniami uzgodnienia sektorowego. Konsultacje powinny zostać przeprowadzone w terminie 10 dni, w przeciwnym razie należy postępować zgodnie z procedurami określonymi w art. 54 Porozumienia.

19.   Przegląd

Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu procedur i postanowień niniejszego uzgodnienia sektorowego w celu ich zbliżenia do warunków rynkowych. Jednakże jeżeli warunki rynkowe lub zwyczajowe praktyki finansowania ulegają znacznej zmianie, można złożyć wniosek o przeprowadzenie przeglądu w dowolnym czasie.

CZĘŚĆ 2

WSZYSTKIE NOWE STATKI POWIETRZNE Z WYJĄTKIEM DUŻYCH

ROZDZIAŁ IV

ZAKRES

20.   Forma i zakres zastosowania

Część 2 niniejszego uzgodnienia sektorowego, stanowiącego uzupełnienie Porozumienia, określa specjalne wytyczne mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych w odniesieniu do transakcji sprzedaży lub leasingu nowych statków powietrznych nieobjętych częścią 1 niniejszego uzgodnienia sektorowego. Nie ma to zastosowania do poduszkowców ani do symulatorów lotu, objętych warunkami Porozumienia.

21.   Wszelkie starania

Postanowienia niniejszego rozdziału określają najbardziej atrakcyjne warunki, jakie uczestnicy mogą zaoferować udzielając oficjalnego wsparcia. Uczestnicy jednakże przestrzegają zwyczajowych warunków rynkowych dla różnych typów statków powietrznych i czynią wszystko, co w ich mocy, aby zapobiec pogorszeniu tych warunków.

22.   Kategorie statków powietrznych

Uczestnicy uzgodnili następującą kategoryzację statków powietrznych:

—   kategoria A: statki powietrzne z silnikiem turbinowym, w tym helikoptery, (np. turboodrzutowe, turbośmigłowe i dwuprzepływowe) posiadające zwykle od 30 do 70 miejsc,

—   kategoria B: pozostałe statki powietrzne z silnikiem turbinowym, w tym helikoptery,

—   kategoria C: pozostałe statki powietrzne, w tym helikoptery.

Przykładowy wykaz statków powietrznych kategorii A i B zamieszczono w dodatku I.

ROZDZIAŁ V

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY

23.   Maksymalny okres spłaty

Maksymalny okres spłaty różni się w zależności od kategoryzacji statku powietrznego, która jest ustalona w oparciu o kryteria określone w art. 22 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

| a) | Dla statku powietrznego kategorii A maksymalny okres spłaty wynosi 10 lat. |
| --- | --- |

a)

Dla statku powietrznego kategorii A maksymalny okres spłaty wynosi 10 lat.

| b) | Dla statku powietrznego kategorii B maksymalny okres spłaty wynosi siedem lat. |
| --- | --- |

b)

Dla statku powietrznego kategorii B maksymalny okres spłaty wynosi siedem lat.

| c) | Dla statku powietrznego kategorii C maksymalny okres spłaty wynosi pięć lat. |
| --- | --- |

c)

Dla statku powietrznego kategorii C maksymalny okres spłaty wynosi pięć lat.

24.   Spłata kapitału

| a) | Kwota kapitału kredytu eksportowego jest w normalnym trybie spłacana w równych i regularnych ratach, nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W przypadku leasingu taki profil spłaty może być zastosowany tylko do kwoty kapitału lub do łącznej kwoty kapitału i odsetek. |
| --- | --- |

a)

Kwota kapitału kredytu eksportowego jest w normalnym trybie spłacana w równych i regularnych ratach, nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W przypadku leasingu taki profil spłaty może być zastosowany tylko do kwoty kapitału lub do łącznej kwoty kapitału i odsetek.

| b) | Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty kwoty głównej na warunkach innych niż określone w lit. a) zachowuje zgodność z następującymi warunkami:






  1) | żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie 6 miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału podlegającej spłacie w okresie spłaty; |
| --- | --- | --- |

b)

Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty kwoty głównej na warunkach innych niż określone w lit. a) zachowuje zgodność z następującymi warunkami:

1)

żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie 6 miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału podlegającej spłacie w okresie spłaty;

| 2) | uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem. |
| --- | --- |

2)

uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem.

25.   Spłata odsetek

| a) | W normalnym trybie w okresie spłaty odsetki nie są kapitalizowane. |
| --- | --- |

a)

W normalnym trybie w okresie spłaty odsetki nie są kapitalizowane.

| b) | Odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. |
| --- | --- |

b)

Odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

| c) | Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty odsetek na warunkach innych niż określone w lit. a) i b) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem. |
| --- | --- |

c)

Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty odsetek na warunkach innych niż określone w lit. a) i b) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem.

| d) | Odsetki nie obejmują:






  1) | żadnych płatności w formie składki lub innych opłat z tytułu ubezpieczenia lub gwarancji dla kredytów dostawcy bądź kredytów finansowych. W przypadku gdy oficjalne wsparcie oferowane jest w formie bezpośrednich kredytów/finansowania lub refinansowania, składka ubezpieczeniowa może zostać dodana do wartości nominalnej stopy procentowej lub może stanowić odrębną opłatę; oba składniki powinny być odrębnie wyszczególnione przez uczestników; |
| --- | --- | --- |

d)

Odsetki nie obejmują:

1)

żadnych płatności w formie składki lub innych opłat z tytułu ubezpieczenia lub gwarancji dla kredytów dostawcy bądź kredytów finansowych. W przypadku gdy oficjalne wsparcie oferowane jest w formie bezpośrednich kredytów/finansowania lub refinansowania, składka ubezpieczeniowa może zostać dodana do wartości nominalnej stopy procentowej lub może stanowić odrębną opłatę; oba składniki powinny być odrębnie wyszczególnione przez uczestników;

| 2) | żadnych płatności w formie opłat bankowych lub prowizji związanych z kredytem eksportowym innych niż roczne lub półroczne opłaty bankowe spłacane w okresie spłaty; oraz |
| --- | --- |

2)

żadnych płatności w formie opłat bankowych lub prowizji związanych z kredytem eksportowym innych niż roczne lub półroczne opłaty bankowe spłacane w okresie spłaty; oraz

| 3) | potrąceń na poczet zobowiązań podatkowych nałożonych przez kraj importujący. |
| --- | --- |

3)

potrąceń na poczet zobowiązań podatkowych nałożonych przez kraj importujący.

26.   Minimalne stopy procentowe

Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego stosują minimalne stopy procentowe; uczestnicy stosują odpowiednie stopy CIRR określone w art. 20 Porozumienia.

27.   Składka ubezpieczeniowa i opłaty gwarancyjne

Uczestnicy nie mogą zrzec się, w całości ani w części, składki ubezpieczeniowej ani opłat gwarancyjnych.

28.   Pomoc

Uczestnicy nie udzielają wsparcia pomocowego, o ile nie jest to pomoc w formie niewiązanej dotacji. Jednakże uczestnicy przychylnie rozpatrują wszelkie wnioski dotyczące uzgodnionych warunków w odniesieniu do pomocy wiązanej do celów humanitarnych.

ROZDZIAŁ VI

PROCEDURY

29.   Powiadomienie z wyprzedzeniem, dopasowanie i wymiana informacji

W przypadku korzystania przez konkurencję z oficjalnego wsparcia transakcji sprzedaży lub leasingu, statek powietrzny konkurencyjny w stosunku do statków powietrznych innej kategorii lub takich, których dotyczą postanowienia innych części uzgodnienia sektorowego, może korzystać w odniesieniu do tej konkretnej transakcji sprzedaży lub leasingu z takich samych warunków, jak w przypadku pozostałych statków powietrznych. Do niniejszej części uzgodnienia sektorowego zastosowanie mają procedury powiadamiania z wyprzedzeniem, dopasowania i wymiany informacji określone w Porozumieniu. Ponadto uczestnicy mogą składać wnioski o konsultacje, jeżeli istnieje jakikolwiek powód, aby uważać, że inny uczestnik oferuje oficjalnie wspierany kredyt eksportowy na warunkach niezgodnych z uzgodnieniem sektorowym. Konsultacje powinny zostać przeprowadzone w terminie 10 dni, w przeciwnym razie należy postępować zgodnie z procedurami określonymi w art. 54 Porozumienia.

30.   Przegląd

Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu procedur i postanowień niniejszego uzgodnienia sektorowego w celu zbliżenia ich do warunków rynkowych. Jednakże jeżeli warunki rynkowe lub zwyczajowe praktyki finansowania ulegają znacznej zmianie, można składać wniosek o przeprowadzenie przeglądu w dowolnym czasie.

CZĘŚĆ 3

UŻYWANE STATKI POWIETRZNE, SILNIKI ZAPASOWE, CZĘŚCI ZAMIENNE ORAZ UMOWY DOTYCZĄCE KONSERWACJI I OBSŁUGI

ROZDZIAŁ VII

ZAKRES

31.   Forma i zakres zastosowania

Część 3 uzgodnienia sektorowego, uzupełniającego niniejsze Porozumienie, określa specjalne wytyczne dotyczące oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych związanych ze sprzedażą lub leasingiem używanych statków powietrznych, silników zapasowych i części zamiennych, umów dotyczących konserwacji i obsługi w odniesieniu do nowych i używanych statków powietrznych. Nie ma to zastosowania do poduszkowców ani do symulatorów lotu, objętych warunkami Porozumienia. Odnośne postanowienia części 1 i 2 niniejszego uzgodnienia sektorowego mają zastosowanie z wyjątkami określonymi poniżej.

32.   Używane statki powietrzne

Uczestnicy nie udzielają wsparcia w odniesieniu do warunków kredytowych korzystniejszych niż warunki wymienione w uzgodnieniu sektorowym w odniesieniu do nowych statków powietrznych. Następujące zasady mają zastosowanie w szczególności do używanych statków powietrznych.

| a) | Wiek statku powietrznego (w latach) | Normalne maksymalne okresy spłaty |
| --- | --- | --- |
| | Duże statki powietrzne | Kategoria A | Kategoria B | Kategoria C |
| 1 | 10 | 8 | 6 | 5 |
| 2 | 9 | 7 | 6 | 5 |
| 3 | 8 | 6 | 5 | 4 |
| 4 | 7 | 6 | 5 | 4 |
| 5–10 | 6 | 6 | 5 | 4 |
| Ponad 10 | 5 | 5 | 4 | 3 |

a)

Wiek statku powietrznego (w latach)

Normalne maksymalne okresy spłaty

Duże statki powietrzne

Kategoria A

Kategoria B

Kategoria C

1

10

8

6

5

2

9

7

6

5

3

8

6

5

4

4

7

6

5

4

5–10

6

6

5

4

Ponad 10

5

5

4

3

Powyższe terminy podlegają przeglądowi, jeżeli maksymalne terminy spłaty dla nowych statków powietrznych ulegają zmianie.

| b) | Uczestnicy stosują postanowienia art. 24 i 25 niniejszego uzgodnienia sektorowego. |
| --- | --- |

b)

Uczestnicy stosują postanowienia art. 24 i 25 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

| c) | Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego stosują minimalne stopy procentowe; uczestnicy stosują odpowiednie stopy CIRR określone w art. 20 Porozumienia. |
| --- | --- |

c)

Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego stosują minimalne stopy procentowe; uczestnicy stosują odpowiednie stopy CIRR określone w art. 20 Porozumienia.

33.   Silniki zapasowe i części zamienne

| a) | Finansowanie tych pozycji, gdy jest ono uważane za część pierwotnego zamówienia na statek powietrzny, może odbywać się na tych samych warunkach, jak w odniesieniu do statku powietrznego. Jednakże w takich przypadkach uczestnicy biorą również pod uwagę rozmiar floty każdego typu statku powietrznego, łącznie ze statkami powietrznymi aktualnie nabywanymi, statkami powietrznymi będącymi przedmiotem wiążącego zamówienia lub stanowiącymi już własność nabywcy, zgodnie z następującymi zasadami:






  — | dla pierwszych pięciu statków powietrznych określonego typu we flocie: 15 % ceny statku powietrznego, tzn. ceny kadłuba i zamontowanych silników, oraz |
| --- | --- | --- |

a)

Finansowanie tych pozycji, gdy jest ono uważane za część pierwotnego zamówienia na statek powietrzny, może odbywać się na tych samych warunkach, jak w odniesieniu do statku powietrznego. Jednakże w takich przypadkach uczestnicy biorą również pod uwagę rozmiar floty każdego typu statku powietrznego, łącznie ze statkami powietrznymi aktualnie nabywanymi, statkami powietrznymi będącymi przedmiotem wiążącego zamówienia lub stanowiącymi już własność nabywcy, zgodnie z następującymi zasadami:

—

dla pierwszych pięciu statków powietrznych określonego typu we flocie: 15 % ceny statku powietrznego, tzn. ceny kadłuba i zamontowanych silników, oraz

| — | dla szóstego i kolejnych statków powietrznych danego typu we flocie: 10 % ceny statku powietrznego, tzn. ceny kadłuba i zamontowanych silników. |
| --- | --- |

—

dla szóstego i kolejnych statków powietrznych danego typu we flocie: 10 % ceny statku powietrznego, tzn. ceny kadłuba i zamontowanych silników.

| b) | Jeżeli powyższe pozycje nie są zamówione wraz ze statkiem powietrznym, maksymalny okres spłaty wynosi pięć lat dla nowych silników zapasowych i dwa lata dla innych części zamiennych. |
| --- | --- |

b)

Jeżeli powyższe pozycje nie są zamówione wraz ze statkiem powietrznym, maksymalny okres spłaty wynosi pięć lat dla nowych silników zapasowych i dwa lata dla innych części zamiennych.

| c) | Bez względu na postanowienia lit. b) powyżej, w przypadku nowych silników zapasowych dla dużych statków powietrznych uczestnicy mogą przedłużyć maksymalny pięcioletni okres spłaty najwyżej o trzy lata:






  — | w przypadku gdy transakcja dotyczy umowy o minimalnej wartości ponad 20 mln USD, lub |
| --- | --- | --- |

c)

Bez względu na postanowienia lit. b) powyżej, w przypadku nowych silników zapasowych dla dużych statków powietrznych uczestnicy mogą przedłużyć maksymalny pięcioletni okres spłaty najwyżej o trzy lata:

—

w przypadku gdy transakcja dotyczy umowy o minimalnej wartości ponad 20 mln USD, lub

| — | obejmuje co najmniej cztery nowe silniki zapasowe. |
| --- | --- |

—

obejmuje co najmniej cztery nowe silniki zapasowe.

Wartość umowy podlega przeglądowi co dwa lata i jest odpowiednio korygowana zgodnie ze wzrostem cen.

| d) | Uczestnicy mogą zastrzec sobie prawo do zmiany stosowanej praktyki i do dopasowania do praktyk konkurujących uczestników w zakresie harmonogramu pierwszej spłaty kapitału odnoszącej się do silników zapasowych i części zamiennych. |
| --- | --- |

d)

Uczestnicy mogą zastrzec sobie prawo do zmiany stosowanej praktyki i do dopasowania do praktyk konkurujących uczestników w zakresie harmonogramu pierwszej spłaty kapitału odnoszącej się do silników zapasowych i części zamiennych.

34.   Umowy dotyczące konserwacji i obsługi

Uczestnicy mogą oferować oficjalne wsparcie finansowe z terminem spłaty do dwóch lat dla umów dotyczących konserwacji i obsługi.

ROZDZIAŁ VIII

PROCEDURY

35.   Powiadomienie z wyprzedzeniem, dopasowanie i wymiana informacji

Do niniejszej części uzgodnienia sektorowego stosują się procedury powiadamiania z wyprzedzeniem, dopasowania i wymiany informacji określone w Porozumieniu. Ponadto uczestnicy mogą składać wnioski o konsultacje, jeżeli istnieje jakikolwiek powód, aby uważać, że inny uczestnik oferuje oficjalnie wspierany kredyt eksportowy na warunkach niezgodnych z uzgodnieniem sektorowym. Konsultacje są przeprowadzane w terminie 10 dni, w przeciwnym razie należy zachować procedury określone w art. 54 Porozumienia.

36.   Przegląd

Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu procedur i postanowień niniejszego uzgodnienia sektorowego w celu zbliżenia ich do warunków rynkowych. Jednakże jeżeli warunki rynkowe lub zwyczajowe praktyki finansowania ulegają znacznej zmianie, można składać wnioski o przeprowadzenie przeglądu w dowolnym czasie.

Dodatek I

PRZYKŁADOWY WYKAZ

Wszystkie pozostałe podobne statki powietrzne, które mogą być wprowadzone w przyszłości, są ujmowane w niniejszym uzgodnieniu sektorowym i dodawane do odpowiedniego wykazu we właściwym czasie. Wykazy takie nie są wyczerpujące i służą jedynie jako wskazówka w sytuacji, gdy mogą pojawić się wątpliwości, do której kategorii zaliczyć dany typ statku powietrznego.

DUŻE CYWILNE STATKI POWIETRZNE

| Producent | Oznaczenie |
| --- | --- |
| Airbus | A 300 |
| Airbus | A 310 |
| Airbus | A 318 |
| Airbus | A 319 |
| Airbus | A 320 |
| Airbus | A 321 |
| Airbus | A 330 |
| Airbus | A 340 |
| Boeing | B 737 |
| Boeing | B 747 |
| Boeing | B 757 |
| Boeing | B 767 |
| Boeing | B 777 |
| Boeing | B 707, 727 |
| British Aerospace | RJ70 |
| British Aerospace | RJ85 |
| British Aerospace | RJ100 |
| British Aerospace | RJ115 |
| British Aerospace | BAe146 |
| Fairchild Dornier | 728 Jet |
| Fairchild Dornier | 928 Jet |
| Fokker | F 70 |
| Fokker | F 100 |
| Lockheed | L-100 |
| McDonnell Douglas | Seria MD-80 |
| McDonnell Douglas | Seria MD-90 |
| McDonnell Douglas | MD-11 |
| McDonnell Douglas | DC-10 |
| McDonnell Douglas | DC-9 |
| Lockheed | L-1011 |
| Ramaero | 1.11-495 |

Producent

Oznaczenie

Airbus

A 300

Airbus

A 310

Airbus

A 318

Airbus

A 319

Airbus

A 320

Airbus

A 321

Airbus

A 330

Airbus

A 340

Boeing

B 737

Boeing

B 747

Boeing

B 757

Boeing

B 767

Boeing

B 777

Boeing

B 707, 727

British Aerospace

RJ70

British Aerospace

RJ85

British Aerospace

RJ100

British Aerospace

RJ115

British Aerospace

BAe146

Fairchild Dornier

728 Jet

Fairchild Dornier

928 Jet

Fokker

F 70

Fokker

F 100

Lockheed

L-100

McDonnell Douglas

Seria MD-80

McDonnell Douglas

Seria MD-90

McDonnell Douglas

MD-11

McDonnell Douglas

DC-10

McDonnell Douglas

DC-9

Lockheed

L-1011

Ramaero

1.11-495

STATKI POWIETRZNE KATEGORII A

Statki powietrzne z silnikiem turbinowym, w tym helikoptery (np. z silnikiem turboodrzutowym, turbośmigłowym i turbowentylatorowym) posiadające zwykle od 30 do 70 miejsc. W przypadku stworzenia nowego dużego cywilnego statku powietrznego z silnikiem turbinowym, posiadającego ponad 70 miejsc, przeprowadzane są natychmiastowe konsultacje na żądanie w celu zaklasyfikowania takiego statku powietrznego do niniejszej kategorii lub do części 1 niniejszego uzgodnienia ze względu na warunki konkurencji.

| Producent | Oznaczenie |
| --- | --- |
| Aeritalia | G 222 |
| Aeritalia/Aerospatiale | ATR 42 |
| Aeritalia/Aerospatiale | ATR 72 |
| Aerospatiale/MBB | C160 Transall |
| De Havilland | Dash 8 |
| De Havilland | Dash 8 – 100 |
| De Havilland | Dash 8 – 200 |
| De Havilland | Dash 8 – 300 |
| Boeing Vertol | 234 Chinook |
| Broman (U.S.) | BR 2000 |
| British Aerospace | BAe ATP |
| British Aerospace | BAe 748 |
| British Aerospace | BAe Jetstream 41 |
| British Aerospace | BAe Jetstream 61 |
| Canadair | CL 215T |
| Canadair | CL 415 |
| Canadair | RJ |
| Casa | CN235 |
| Dornier | DO 328 |
| EH Industries | EH-101 |
| Embraer | EMB 120 Brasilia |
| Embraer | EMB 145 |
| Fairchild Dornier | 528 Jet |
| Fairchild Dornier | 328 Jet |
| Fokker | F 50 |
| Fokker | F 27 |
| Fokker | F 28 |
| Gulfstream America | Gulfstream I-4 |
| LET | 610 |
| Saab | SF 340 |
| Saab | 2000 |
| Short | SD 3-30 |
| Short | SD 3-60 |
| Short | Sherpa |

Producent

Oznaczenie

Aeritalia

G 222

Aeritalia/Aerospatiale

ATR 42

Aeritalia/Aerospatiale

ATR 72

Aerospatiale/MBB

C160 Transall

De Havilland

Dash 8

De Havilland

Dash 8 – 100

De Havilland

Dash 8 – 200

De Havilland

Dash 8 – 300

Boeing Vertol

234 Chinook

Broman (U.S.)

BR 2000

British Aerospace

BAe ATP

British Aerospace

BAe 748

British Aerospace

BAe Jetstream 41

British Aerospace

BAe Jetstream 61

Canadair

CL 215T

Canadair

CL 415

Canadair

RJ

Casa

CN235

Dornier

DO 328

EH Industries

EH-101

Embraer

EMB 120 Brasilia

Embraer

EMB 145

Fairchild Dornier

528 Jet

Fairchild Dornier

328 Jet

Fokker

F 50

Fokker

F 27

Fokker

F 28

Gulfstream America

Gulfstream I-4

LET

610

Saab

SF 340

Saab

2000

Short

SD 3-30

Short

SD 3-60

Short

Sherpa

STATKI POWIETRZNE KATEGORII B

Pozostałe statki powietrzne z silnikiem turbinowym, w tym helikoptery.

| Producent | Oznaczenie |
| --- | --- |
| Aerospatiale | AS 332 |
| Agusta | A 109, A 119 |
| Beech | 1900 |
| Beech | Super King Air 300 |
| Beech | Starship 1 |
| Bell Helicopter | 206B |
| Bell Helicopter | 206L |
| Bell Helicopter | 212 |
| Bell Helicopter | 230 |
| Bell Helicopter | 412 |
| Bell Helicopter | 430 |
| Bell Helicopter | 214 |
| Bombardier/Canadair | Global Express |
| British Aerospace | BAe Jetstream 31 |
| British Aerospace | BAe 125 |
| British Aerospace | BAe 1000 |
| British Aerospace | BAe Jetstream Super 31 |
| Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.) | Hawker 1000 |
| Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.) | Hawker 800 |
| Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.) | King Air 350 |
| Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.) | Seria Beechjet 400 |
| Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.) | Starship 2000 A |
| Bell | B 407 |
| Canadair | Challenger 601-3 A |
| Canadair | Challenger 601-3R |
| Canadair | Challenger 604 |
| Casa | C 212-200 |
| Casa | C 212-300 |
| Cessna | Citation |
| Cessna | Serie 441 Conquest III i Caravan 208 |
| Claudius Dornier | CD2 |
| Dassault Breguet | Falcon |
| Dornier | DO 228-200 |
| Embraer | EMB 110 P2 |
| Embraer/FAMA | CBA 123 |
| Eurocopter | AS 350, AS 355, EC 120, AS 365, EC 135 |
| Eurocopter | B0105LS |
| Fairchild | Merlin/300 |
| Fairchild | Metro 25 |
| Fairchild | Metro III V |
| Fairchild | Metro III |
| Fairchild | Metro III A |
| Fairchild | Merlin IVC-41 |
| Gulfstream America | Gulfstream II, III, IV i V |
| IAI | Astra SP i SPX |
| IAI | Arava 101 B |
| Learjet | Serie 31 A, 35 A, 45 i 60 |
| MBB | BK 117 C |
| MBB | BO 105 CBS |
| McDonnell Helicopter System | MD 902, MD 520, MD 600 |
| Mitsubishi | Mu2 Marquise |
| Piaggio | P 180 |
| Pilatus Britten-Norman | BN2T Islander |
| Piper | 400 LS |
| Piper | T 1040 |
| Piper | PA-42-100 (Cheyenne 400) |
| Piper | PA-42-720 (Cheyenne III A) |
| Piper | Cheyenne II |
| Reims | Cessna-Caravan II |
| SIAI-Marchetti | SF 600 Canguro |
| Short | Tucano |
| Westland | W30 |

Producent

Oznaczenie

Aerospatiale

AS 332

Agusta

A 109, A 119

Beech

1900

Beech

Super King Air 300

Beech

Starship 1

Bell Helicopter

206B

Bell Helicopter

206L

Bell Helicopter

212

Bell Helicopter

230

Bell Helicopter

412

Bell Helicopter

430

Bell Helicopter

214

Bombardier/Canadair

Global Express

British Aerospace

BAe Jetstream 31

British Aerospace

BAe 125

British Aerospace

BAe 1000

British Aerospace

BAe Jetstream Super 31

Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.)

Hawker 1000

Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.)

Hawker 800

Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.)

King Air 350

Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.)

Seria Beechjet 400

Beech Aircraft Corpn (prowadzi działalność pod nazwą handlową Raytheon Aircraft Co.)

Starship 2000 A

Bell

B 407

Canadair

Challenger 601-3 A

Canadair

Challenger 601-3R

Canadair

Challenger 604

Casa

C 212-200

Casa

C 212-300

Cessna

Citation

Cessna

Serie 441 Conquest III i Caravan 208

Claudius Dornier

CD2

Dassault Breguet

Falcon

Dornier

DO 228-200

Embraer

EMB 110 P2

Embraer/FAMA

CBA 123

Eurocopter

AS 350, AS 355, EC 120, AS 365, EC 135

Eurocopter

B0105LS

Fairchild

Merlin/300

Fairchild

Metro 25

Fairchild

Metro III V

Fairchild

Metro III

Fairchild

Metro III A

Fairchild

Merlin IVC-41

Gulfstream America

Gulfstream II, III, IV i V

IAI

Astra SP i SPX

IAI

Arava 101 B

Learjet

Serie 31 A, 35 A, 45 i 60

MBB

BK 117 C

MBB

BO 105 CBS

McDonnell Helicopter System

MD 902, MD 520, MD 600

Mitsubishi

Mu2 Marquise

Piaggio

P 180

Pilatus Britten-Norman

BN2T Islander

Piper

400 LS

Piper

T 1040

Piper

PA-42-100 (Cheyenne 400)

Piper

PA-42-720 (Cheyenne III A)

Piper

Cheyenne II

Reims

Cessna-Caravan II

SIAI-Marchetti

SF 600 Canguro

Short

Tucano

Westland

W30

ZAŁĄCZNIK IV

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH, ENERGII ODNAWIALNEJ I INŻYNIERII WODNEJ, OBOWIĄZUJĄCE W RAMACH OKRESU PRÓBNEGO DO DNIA 30 CZERWCA 2007 R.

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

1.   Zakres zastosowania

Niniejsze uzgodnienie sektorowe, stanowiące uzupełnienie Porozumienia, określa warunki finansowe, jakie mogą mieć zastosowanie do objętych oficjalnym wsparciem kredytów eksportowych mających związek z umowami dotyczącymi energii odnawialnej i inżynierii wodnej; zakres kwalifikujących się sektorów określono w dodatku 1.

ROZDZIAŁ II

WARUNKI FINANSOWE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

2.   Maksymalne okresy spłaty

Maksymalny okres spłaty, bez względu na klasyfikację kraju określoną w art. 11 Porozumienia, wynosi 15 lat.

3.   Spłata kapitału i odsetek

| a) | Kapitał kredytu eksportowego spłacany jest w równych ratach. |
| --- | --- |

a)

Kapitał kredytu eksportowego spłacany jest w równych ratach.

| b) | Kapitał i odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. |
| --- | --- |

b)

Kapitał i odsetki spłacane są nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

| c) | W odniesieniu do kredytów eksportowych udzielonych w celu wsparcia transakcji leasingowych zamiast spłaty kapitału w równych ratach, określonej w lit. a), zastosować można spłatę łączoną kapitału i odsetek w równych ratach. |
| --- | --- |

c)

W odniesieniu do kredytów eksportowych udzielonych w celu wsparcia transakcji leasingowych zamiast spłaty kapitału w równych ratach, określonej w lit. a), zastosować można spłatę łączoną kapitału i odsetek w równych ratach.

4.   Minimalne stałe stopy oprocentowania w ramach oficjalnego wsparcia finansowego

Uczestnik udzielający oficjalnego wsparcia finansowego w drodze bezpośredniego finansowania, refinansowania lub subsydiowania stopy procentowej stosuje następujące minimalne stopy procentowe:

| a) | w przypadku okresu spłaty do 12 lat włącznie, uczestnik stosuje odnośną stopę referencyjną oprocentowania rynkowego (CIRR), zgodnie z art. 20 Porozumienia; |
| --- | --- |

a)

w przypadku okresu spłaty do 12 lat włącznie, uczestnik stosuje odnośną stopę referencyjną oprocentowania rynkowego (CIRR), zgodnie z art. 20 Porozumienia;

| b) | w przypadku okresu spłaty powyżej 12 lat i poniżej 14 lat włącznie, dla wszystkich walut zastosowanie ma dopłata w wysokości 20 punktów bazowych powyżej stopy CIRR; |
| --- | --- |

b)

w przypadku okresu spłaty powyżej 12 lat i poniżej 14 lat włącznie, dla wszystkich walut zastosowanie ma dopłata w wysokości 20 punktów bazowych powyżej stopy CIRR;

| c) | w przypadku okresu spłaty powyżej 14 lat, dla wszystkich walut ma zastosowanie specjalna stopa referencyjna oprocentowania rynkowego (SCIRR), zgodnie z art. 5 niniejszego uzgodnienia sektorowego. |
| --- | --- |

c)

w przypadku okresu spłaty powyżej 14 lat, dla wszystkich walut ma zastosowanie specjalna stopa referencyjna oprocentowania rynkowego (SCIRR), zgodnie z art. 5 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

5.   Konstrukcja stóp SCIRR

Stopy SCIRR ustala się na poziomie stałej marży wynoszącej 75 punktów bazowych powyżej stopy CIRR dla danej waluty, z wyjątkiem japońskiego jena, w którego przypadku marża wynosi 40 punktów bazowych. Dla walut o więcej niż jednej stopie CIRR, zgodnie z art. 20 lit. a) tiret pierwsze Porozumienia, do ustalenia stopy SCIRR stosuje się stopę CIRR dla najdłuższego okresu.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURY

6.   Powiadomienie z wyprzedzeniem bez możliwości dyskusji

Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania wchodzącego w zakres niniejszego uzgodnienia sektorowego zgodnie z załącznikiem V do Porozumienia.

ROZDZIAŁ IV

PRZEGLĄD

7.   Okres próbny i monitorowanie

| a) | Warunki finansowe określone w niniejszym uzgodnieniu sektorowym mają zastosowanie przez okres próbny trwający dwa lata, tzn. od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2007 r. W tym dwuletnim okresie próbnym uczestnicy dokonują przeglądu funkcjonowania niniejszego uzgodnienia sektorowego i analizują zgromadzone doświadczenie. |
| --- | --- |

a)

Warunki finansowe określone w niniejszym uzgodnieniu sektorowym mają zastosowanie przez okres próbny trwający dwa lata, tzn. od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2007 r. W tym dwuletnim okresie próbnym uczestnicy dokonują przeglądu funkcjonowania niniejszego uzgodnienia sektorowego i analizują zgromadzone doświadczenie.

| b) | Wspomniane warunki finansowe przestają obowiązywać z końcem okresu próbnego, o ile uczestnicy nie uzgodnią:






  — | przedłużenia okresu próbnego z wszystkimi niezbędnymi usprawnieniami/modyfikacjami, lub |
| --- | --- | --- |

b)

Wspomniane warunki finansowe przestają obowiązywać z końcem okresu próbnego, o ile uczestnicy nie uzgodnią:

—

przedłużenia okresu próbnego z wszystkimi niezbędnymi usprawnieniami/modyfikacjami, lub

| — | włączenia wspomnianych warunków finansowych do Porozumienia, z wszystkimi niezbędnymi usprawnieniami/modyfikacjami. |
| --- | --- |

—

włączenia wspomnianych warunków finansowych do Porozumienia, z wszystkimi niezbędnymi usprawnieniami/modyfikacjami.

| c) | Sekretariat przygotowuje sprawozdanie z wdrożenia takich warunków finansowych. |
| --- | --- |

c)

Sekretariat przygotowuje sprawozdanie z wdrożenia takich warunków finansowych.

Dodatek 1

KWALIFIKUJĄCE SIĘ SEKTORY

Następujące sektory energii odnawialnej i inżynierii wodnej kwalifikują się do zastosowania warunków finansowych określonych w niniejszym uzgodnieniu sektorowym, z zastrzeżeniem, że w odniesieniu do wywieranego przez nie wpływu zastosowanie mają zasady określone w zaleceniu OECD z 2003 r. dotyczącym wspólnego podejścia do zagadnień środowiska i oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych (1) (zmienionego następnie przez Grupę Roboczą Członków OECD ds. Kredytów Eksportowych i Gwarancji Kredytów (ECG) i zatwierdzonego przez Radę OECD) z dnia 1 lipca 2005 r.:

| a) | Energia wiatru |
| --- | --- |

a)

Energia wiatru

| b) | Energia geotermalna |
| --- | --- |

b)

Energia geotermalna

| c) | Energia pływów i prądów pływowych |
| --- | --- |

c)

Energia pływów i prądów pływowych

| d) | Energia fal |
| --- | --- |

d)

Energia fal

| e) | Energia słoneczna fotowoltaiczna |
| --- | --- |

e)

Energia słoneczna fotowoltaiczna

| f) | Energia słoneczna termalna |
| --- | --- |

f)

Energia słoneczna termalna

| g) | Energia termalna oceanu |
| --- | --- |

g)

Energia termalna oceanu

| h) | Bioenergia: wszelka odnawialna biomasa, gaz wysypiskowy, gaz z oczyszczalni ścieków oraz instalacje energetyczne biogazu. „Biomasa” oznacza ulegającą biodegradacji część produktów, odpadów lub pozostałości z rolnictwa (w tym substancje roślinne i zwierzęce), leśnictwa i branż pokrewnych, a także ulegającą biodegradacji część odpadów przemysłowych i miejskich |
| --- | --- |

h)

Bioenergia: wszelka odnawialna biomasa, gaz wysypiskowy, gaz z oczyszczalni ścieków oraz instalacje energetyczne biogazu. „Biomasa” oznacza ulegającą biodegradacji część produktów, odpadów lub pozostałości z rolnictwa (w tym substancje roślinne i zwierzęce), leśnictwa i branż pokrewnych, a także ulegającą biodegradacji część odpadów przemysłowych i miejskich

| i) | Projekty związane z zaopatrzeniem w wodę do wykorzystania przez ludzi oraz z instalacjami oczyszczania ścieków:






  — | infrastruktura do dostarczania wody pitnej do gospodarstw domowych, tzn. oczyszczanie wody w celu uzyskania wody pitnej oraz sieć dystrybucyjna (w tym kontrola wycieków), |
| --- | --- | --- |

i)

Projekty związane z zaopatrzeniem w wodę do wykorzystania przez ludzi oraz z instalacjami oczyszczania ścieków:

—

infrastruktura do dostarczania wody pitnej do gospodarstw domowych, tzn. oczyszczanie wody w celu uzyskania wody pitnej oraz sieć dystrybucyjna (w tym kontrola wycieków),

| — | instalacje odprowadzania i oczyszczania ścieków, tzn. odprowadzania i oczyszczania wody odpływowej i ścieków z gospodarstw domowych i przemysłu, w tym procesy powtórnego wykorzystania lub ponownego przetwarzania wody oraz oczyszczania osadów ściekowych |
| --- | --- |

—

instalacje odprowadzania i oczyszczania ścieków, tzn. odprowadzania i oczyszczania wody odpływowej i ścieków z gospodarstw domowych i przemysłu, w tym procesy powtórnego wykorzystania lub ponownego przetwarzania wody oraz oczyszczania osadów ściekowych

| j) | Energia wodna |
| --- | --- |

j)

Energia wodna

---

(1)  Przyjmuje się, że zalecenie OECD ma również zastosowanie do projektów niekwalifikujących się do objęcia takimi warunkami finansowymi.

ZAŁĄCZNIK V

INFORMACJE ZAWARTE W POWIADOMIENIACH

Informacje określone w części I poniżej zamieszcza się we wszystkich powiadomieniach przekazywanych na mocy Porozumienia (włącznie z jego załącznikami). Ponadto w przypadku poszczególnych typów powiadomień zamieszcza się odpowiednie informacje określone w części II.

I.   INFORMACJE ZAWARTE WE WSZYSTKICH POWIADOMIENIACH

a)   Informacje podstawowe

| 1. | Kraj powiadamiający |
| --- | --- |

1.

Kraj powiadamiający

| 2. | Data powiadomienia |
| --- | --- |

2.

Data powiadomienia

| 3. | Nazwa powiadamiającego urzędu/agencji |
| --- | --- |

3.

Nazwa powiadamiającego urzędu/agencji

| 4. | Numer referencyjny |
| --- | --- |

4.

Numer referencyjny

| 5. | Powiadomienie pierwotne lub zmiana poprzedniego powiadomienia (w razie potrzeby numer zmiany) |
| --- | --- |

5.

Powiadomienie pierwotne lub zmiana poprzedniego powiadomienia (w razie potrzeby numer zmiany)

| 6. | Numer transzy (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

6.

Numer transzy (w razie potrzeby)

| 7. | Numer referencyjny linii kredytowej (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

7.

Numer referencyjny linii kredytowej (w razie potrzeby)

| 8. | Artykuł(-y) Porozumienia, na mocy których wystosowuje się powiadomienie |
| --- | --- |

8.

Artykuł(-y) Porozumienia, na mocy których wystosowuje się powiadomienie

| 9. | Numer referencyjny dopasowanego powiadomienia (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

9.

Numer referencyjny dopasowanego powiadomienia (w razie potrzeby)

| 10. | Opis dopasowanego wsparcia (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

10.

Opis dopasowanego wsparcia (w razie potrzeby)

b)   Informacja o kupującym/kredytobiorcy/gwarancie

| 11. | Kraj kupującego/kredytobiorcy |
| --- | --- |

11.

Kraj kupującego/kredytobiorcy

| 12. | Nazwa kupującego/kredytobiorcy |
| --- | --- |

12.

Nazwa kupującego/kredytobiorcy

| 13. | Lokalizacja kupującego/kredytobiorcy |
| --- | --- |

13.

Lokalizacja kupującego/kredytobiorcy

| 14. | Status kupującego/kredytobiorcy |
| --- | --- |

14.

Status kupującego/kredytobiorcy

| 15. | Kraj gwaranta (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

15.

Kraj gwaranta (w razie potrzeby)

| 16. | Nazwa gwaranta (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

16.

Nazwa gwaranta (w razie potrzeby)

| 17. | Lokalizacja gwaranta (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

17.

Lokalizacja gwaranta (w razie potrzeby)

| 18. | Status gwaranta (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

18.

Status gwaranta (w razie potrzeby)

c)   Informacja o wywożonych towarach i/lub usługach oraz o projekcie

| 19. | Opis wywożonych towarów i/lub usług |
| --- | --- |

19.

Opis wywożonych towarów i/lub usług

| 20. | Opis projektu (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

20.

Opis projektu (w razie potrzeby)

| 21. | Lokalizacja projektu (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

21.

Lokalizacja projektu (w razie potrzeby)

| 22. | Data zamknięcia przetargu (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

22.

Data zamknięcia przetargu (w razie potrzeby)

| 23. | Data wygaśnięcia linii kredytowej (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

23.

Data wygaśnięcia linii kredytowej (w razie potrzeby)

| 24. | Wartość umowy objętej wsparciem, wartość rzeczywista (dla wszystkich linii kredytowych oraz transakcji project finance lub dla poszczególnych transakcji, na zasadzie dobrowolności) lub według następującej skali w milionach SDR:







  Kategoria | Od | Do |
| --- | --- | --- | --- |
| I: | 0 | 1 |
| II: | 1 | 2 |
| III: | 2 | 3 |
| IV: | 3 | 5 |
| V: | 5 | 7 |
| VI: | 7 | 10 |
| VII: | 10 | 20 |
| VIII: | 20 | 40 |
| IX: | 40 | 80 |
| X: | 80 | 120 |
| XI: | 120 | 160 |
| XII: | 160 | 200 |
| XIII: | 200 | 240 |
| XIV: | 240 | 280 |
| XV: | 280 | (1) |

24.

Wartość umowy objętej wsparciem, wartość rzeczywista (dla wszystkich linii kredytowych oraz transakcji project finance lub dla poszczególnych transakcji, na zasadzie dobrowolności) lub według następującej skali w milionach SDR:

Kategoria

Od

Do

I:

0

1

II:

1

2

III:

2

3

IV:

3

5

V:

5

7

VI:

7

10

VII:

10

20

VIII:

20

40

IX:

40

80

X:

80

120

XI:

120

160

XII:

160

200

XIII:

200

240

XIV:

240

280

XV:

280

(1)

| 25. | Waluta umowy(-ów) |
| --- | --- |

25.

Waluta umowy(-ów)

d)   Warunki finansowe oficjalnego wsparcia kredytów eksportowych

| 26. | Wartość kredytu, wartość rzeczywista dla wszystkich powiadomień dotyczących linii kredytowych oraz transakcji project finance lub dla poszczególnych transakcji, na zasadzie dobrowolności, bądź według skali w SDR |
| --- | --- |

26.

Wartość kredytu, wartość rzeczywista dla wszystkich powiadomień dotyczących linii kredytowych oraz transakcji project finance lub dla poszczególnych transakcji, na zasadzie dobrowolności, bądź według skali w SDR

| 27. | Waluta kredytu |
| --- | --- |

27.

Waluta kredytu

| 28. | Zaliczka (procent całkowitej wartości umowy objętej wsparciem) |
| --- | --- |

28.

Zaliczka (procent całkowitej wartości umowy objętej wsparciem)

| 29. | Koszty lokalne (procent całkowitej wartości umowy objętej wsparciem) |
| --- | --- |

29.

Koszty lokalne (procent całkowitej wartości umowy objętej wsparciem)

| 30. | Data uruchomienia kredytu i odniesienie do właściwego ustępu art. 10 |
| --- | --- |

30.

Data uruchomienia kredytu i odniesienie do właściwego ustępu art. 10

| 31. | Długość okresu spłaty |
| --- | --- |

31.

Długość okresu spłaty

| 32. | Baza stopy procentowej |
| --- | --- |

32.

Baza stopy procentowej

| 33. | Stopa procentowa lub marża |
| --- | --- |

33.

Stopa procentowa lub marża

II.   ODPOWIEDNIE INORMACJE DODATKOWE ZAMIESZCZANE W POWIADOMIENIACH WYSTOSOWYWANYCH NA MOCY POSZCZEGÓLNYCH POSTANOWIEŃ

a)   Porozumienie, art. 14 lit. d) pkt 5

| 1. | Profil spłaty |
| --- | --- |

1.

Profil spłaty

| 2. | Częstotliwość spłaty |
| --- | --- |

2.

Częstotliwość spłaty

| 3. | Odstęp czasowy między datą uruchomienia kredytu a pierwszą ratą spłaty kapitału |
| --- | --- |

3.

Odstęp czasowy między datą uruchomienia kredytu a pierwszą ratą spłaty kapitału

| 4. | Kwota odsetek skapitalizowana przed datą uruchomienia kredytu |
| --- | --- |

4.

Kwota odsetek skapitalizowana przed datą uruchomienia kredytu

| 5. | Średni ważony czas trwania okresu spłaty |
| --- | --- |

5.

Średni ważony czas trwania okresu spłaty

| 6. | Wyjaśnienie, dlaczego nie udzielono wsparcia zgodnie z art. 14 lit. a)–c) |
| --- | --- |

6.

Wyjaśnienie, dlaczego nie udzielono wsparcia zgodnie z art. 14 lit. a)–c)

b)   Porozumienie, art. 24 i 28

| 1. | Klasyfikacja ryzyka kraju kupującego/kredytobiorcy lub instytucji wielostronnej/regionalnej |
| --- | --- |

1.

Klasyfikacja ryzyka kraju kupującego/kredytobiorcy lub instytucji wielostronnej/regionalnej

| 2. | Długość okresu wypłacania kredytu |
| --- | --- |

2.

Długość okresu wypłacania kredytu

| 3. | Procent pokrycia ryzyka kraju |
| --- | --- |

3.

Procent pokrycia ryzyka kraju

| 4. | Jakość pokrycia (tzn. poniżej standardu, standardowa, powyżej standardu) |
| --- | --- |

4.

Jakość pokrycia (tzn. poniżej standardu, standardowa, powyżej standardu)

| 5. | Stawka MPR oparta o klasyfikację ryzyka kraju kupującego/kredytobiorcy przy braku jakiejkolwiek gwarancji kraju trzeciego, zaangażowania instytucji wielostronnej/regionalnej i/lub minimalizacji/wyłączenia ryzyka |
| --- | --- |

5.

Stawka MPR oparta o klasyfikację ryzyka kraju kupującego/kredytobiorcy przy braku jakiejkolwiek gwarancji kraju trzeciego, zaangażowania instytucji wielostronnej/regionalnej i/lub minimalizacji/wyłączenia ryzyka

| 6. | Obowiązująca stawka MPR |
| --- | --- |

6.

Obowiązująca stawka MPR

| 7. | Rzeczywista naliczona składka ubezpieczeniowa (wyrażona w formacie MPR jako procent kapitału) |
| --- | --- |

7.

Rzeczywista naliczona składka ubezpieczeniowa (wyrażona w formacie MPR jako procent kapitału)

c)   Porozumienie, art. 24 lit. e) tiret pierwsze

| 1. | Klasyfikacja ryzyka kraju gwaranta |
| --- | --- |

1.

Klasyfikacja ryzyka kraju gwaranta

| 2. | Potwierdzenie, że gwarancja obejmuje wszystkie pięć czynników ryzyka kraju wymienionych w art. 25 lit. a) przez cały okres kredytu |
| --- | --- |

2.

Potwierdzenie, że gwarancja obejmuje wszystkie pięć czynników ryzyka kraju wymienionych w art. 25 lit. a) przez cały okres kredytu

| 3. | Wskazanie, czy cała kwota podlegająca ryzyku (tzn. kapitał i odsetki) objęta jest gwarancją |
| --- | --- |

3.

Wskazanie, czy cała kwota podlegająca ryzyku (tzn. kapitał i odsetki) objęta jest gwarancją

| 4. | Potwierdzenie, że gwarant posiada zdolność kredytową odpowiednią do rozmiaru gwarantowanego zadłużenia |
| --- | --- |

4.

Potwierdzenie, że gwarant posiada zdolność kredytową odpowiednią do rozmiaru gwarantowanego zadłużenia

| 5. | Potwierdzenie, że gwarancja jest prawnie wiążąca i wykonalna w jurysdykcji kraju trzeciego |
| --- | --- |

5.

Potwierdzenie, że gwarancja jest prawnie wiążąca i wykonalna w jurysdykcji kraju trzeciego

| 6. | Wskazanie, czy istnieje powiązanie finansowe między gwarantem a kupującym/kredytobiorcą |
| --- | --- |

6.

Wskazanie, czy istnieje powiązanie finansowe między gwarantem a kupującym/kredytobiorcą

| 7. | Jeżeli istnieje powiązanie między gwarantem a kupującym/kredytobiorcą:






  — | typ powiązania (np. spółka matka – podmiot zależny, podmiot zależny – spółka matka, wspólny właściciel), |
| --- | --- | --- |

7.

Jeżeli istnieje powiązanie między gwarantem a kupującym/kredytobiorcą:

—

typ powiązania (np. spółka matka – podmiot zależny, podmiot zależny – spółka matka, wspólny właściciel),

| — | potwierdzenie, że gwarant jest prawnie i finansowo niezależny oraz że jest w stanie wywiązać się ze zobowiązania płatniczego kupującego/kredytobiorcy, |
| --- | --- |

—

potwierdzenie, że gwarant jest prawnie i finansowo niezależny oraz że jest w stanie wywiązać się ze zobowiązania płatniczego kupującego/kredytobiorcy,

| — | potwierdzenie, że na gwaranta nie będą mieć wpływu wydarzenia, przepisy ani interwencja państwa w kraju kupującego/kredytobiorcy |
| --- | --- |

—

potwierdzenie, że na gwaranta nie będą mieć wpływu wydarzenia, przepisy ani interwencja państwa w kraju kupującego/kredytobiorcy

d)   Porozumienie, art. 28

| 1. | Zastosowana technika minimalizacji/wyłączenia ryzyka |
| --- | --- |

1.

Zastosowana technika minimalizacji/wyłączenia ryzyka

| 2. | Zastosowany czynnik MEF |
| --- | --- |

2.

Zastosowany czynnik MEF

| 3. | Pełne wyjaśnienie jakie czynniki ryzyka kredytowego kraju zostały albo wyeliminowane/usunięte lub ograniczone/wyłączone w danej transakcji, a także wyjaśnienie, w jaki sposób powyższa eliminacja/usunięcie lub ograniczenie/wyłączenie ryzyka kredytowego kraju uzasadnia zastosowanie danego czynnika MEF. |
| --- | --- |

3.

Pełne wyjaśnienie jakie czynniki ryzyka kredytowego kraju zostały albo wyeliminowane/usunięte lub ograniczone/wyłączone w danej transakcji, a także wyjaśnienie, w jaki sposób powyższa eliminacja/usunięcie lub ograniczenie/wyłączenie ryzyka kredytowego kraju uzasadnia zastosowanie danego czynnika MEF.

e)   Porozumienie, art. 46 i 47

| 1. | Forma pomocy wiązanej (tzn. pomoc rozwojowa, kredyt mieszany lub finansowanie towarzyszące) |
| --- | --- |

1.

Forma pomocy wiązanej (tzn. pomoc rozwojowa, kredyt mieszany lub finansowanie towarzyszące)

| 2. | Ogólny poziom koncesjonowania finansowania pomocy wiązanej i częściowo niewiązanej obliczony zgodnie z art. 37 |
| --- | --- |

2.

Ogólny poziom koncesjonowania finansowania pomocy wiązanej i częściowo niewiązanej obliczony zgodnie z art. 37

| 3. | Stopa DDR zastosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania |
| --- | --- |

3.

Stopa DDR zastosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania

| 4. | Sposób traktowania płatności gotówkowych przy obliczaniu poziomu koncesjonowania |
| --- | --- |

4.

Sposób traktowania płatności gotówkowych przy obliczaniu poziomu koncesjonowania

| 5. | Ograniczenia dotyczące wykorzystania linii kredytowych |
| --- | --- |

5.

Ograniczenia dotyczące wykorzystania linii kredytowych

f)   Załącznik II, art. 10

| 1. | Profil spłaty |
| --- | --- |

1.

Profil spłaty

| 2. | Częstotliwość spłaty |
| --- | --- |

2.

Częstotliwość spłaty

| 3. | Odstęp czasowy między datą uruchomienia kredytu a pierwszą ratą spłaty kapitału |
| --- | --- |

3.

Odstęp czasowy między datą uruchomienia kredytu a pierwszą ratą spłaty kapitału

| 4. | Wsparcie w zakresie kosztów lokalnych: termin płatności i charakter wsparcia |
| --- | --- |

4.

Wsparcie w zakresie kosztów lokalnych: termin płatności i charakter wsparcia

| 5. | Część projektu, która ma być finansowana (oraz, w razie potrzeby, odrębna informacja o ładunkach paliwa) |
| --- | --- |

5.

Część projektu, która ma być finansowana (oraz, w razie potrzeby, odrębna informacja o ładunkach paliwa)

| 6. | Wszelkie inne istotne informacje (w tym odniesienia do przypadków pokrewnych) |
| --- | --- |

6.

Wszelkie inne istotne informacje (w tym odniesienia do przypadków pokrewnych)

g)   Załącznik IV, art. 6

| 1. | Poszerzony opis projektu, w tym właściwy sektor wymieniony w dodatku 1 uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych, energii odnawialnej i inżynierii wodnej (załącznik IV) |
| --- | --- |

1.

Poszerzony opis projektu, w tym właściwy sektor wymieniony w dodatku 1 uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych, energii odnawialnej i inżynierii wodnej (załącznik IV)

| 2. | Pełne wyjaśnienie, dlaczego wymagane są szczególne warunki finansowe. |
| --- | --- |

2.

Pełne wyjaśnienie, dlaczego wymagane są szczególne warunki finansowe.

| 3. | W odniesieniu do stopy procentowej, informacja o poziomie dopłaty do stopy CIRR w przypadkach, do których zastosowanie ma art. 4 lit. b) lub c) uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych, energii odnawialnej i inżynierii wodnej (załącznik IV) |
| --- | --- |

3.

W odniesieniu do stopy procentowej, informacja o poziomie dopłaty do stopy CIRR w przypadkach, do których zastosowanie ma art. 4 lit. b) lub c) uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych, energii odnawialnej i inżynierii wodnej (załącznik IV)

h)   Załącznik X, art. 5

| 1. | Wyjaśnienie, dlaczego stosowane są warunki dotyczące project finance |
| --- | --- |

1.

Wyjaśnienie, dlaczego stosowane są warunki dotyczące project finance

| 2. | Wartość umowy w odniesieniu do umowy „pod klucz”, części umów podwykonawczych itd. |
| --- | --- |

2.

Wartość umowy w odniesieniu do umowy „pod klucz”, części umów podwykonawczych itd.

| 3. | Poszerzony opis projektu |
| --- | --- |

3.

Poszerzony opis projektu

| 4. | Typ pokrycia udzielonego przed datą uruchomienia kredytu |
| --- | --- |

4.

Typ pokrycia udzielonego przed datą uruchomienia kredytu

| 5. | Procent pokrycia ryzyka politycznego przed datą uruchomienia kredytu |
| --- | --- |

5.

Procent pokrycia ryzyka politycznego przed datą uruchomienia kredytu

| 6. | Procent pokrycia ryzyka handlowego przed datą uruchomienia kredytu |
| --- | --- |

6.

Procent pokrycia ryzyka handlowego przed datą uruchomienia kredytu

| 7. | Typ pokrycia zapewnionego po terminie uruchomienia kredytu |
| --- | --- |

7.

Typ pokrycia zapewnionego po terminie uruchomienia kredytu

| 8. | Procent pokrycia ryzyka politycznego po terminie uruchomienia kredytu |
| --- | --- |

8.

Procent pokrycia ryzyka politycznego po terminie uruchomienia kredytu

| 9. | Procent pokrycia ryzyka handlowego po terminie uruchomienia kredytu |
| --- | --- |

9.

Procent pokrycia ryzyka handlowego po terminie uruchomienia kredytu

| 10. | Długość okresu budowy (w razie potrzeby) |
| --- | --- |

10.

Długość okresu budowy (w razie potrzeby)

| 11. | Długość okresu wypłacania kredytu |
| --- | --- |

11.

Długość okresu wypłacania kredytu

| 12. | Średni ważony czas trwania okresu spłaty |
| --- | --- |

12.

Średni ważony czas trwania okresu spłaty

| 13. | Profil spłaty |
| --- | --- |

13.

Profil spłaty

| 14. | Częstotliwość spłaty |
| --- | --- |

14.

Częstotliwość spłaty

| 15. | Odstęp czasowy między datą uruchomienia kredytu a pierwszą ratą spłaty kapitału |
| --- | --- |

15.

Odstęp czasowy między datą uruchomienia kredytu a pierwszą ratą spłaty kapitału

| 16. | Procent kapitału spłaconego do połowy okresu obowiązywania umowy kredytowej |
| --- | --- |

16.

Procent kapitału spłaconego do połowy okresu obowiązywania umowy kredytowej

| 17. | Kwota odsetek skapitalizowanych przed datą uruchomienia kredytu |
| --- | --- |

17.

Kwota odsetek skapitalizowanych przed datą uruchomienia kredytu

| 18. | Pozostałe opłaty pozyskane przez agencję kredytów eksportowych, np. opłaty za zaangażowanie środków (opcjonalne, z wyjątkiem transakcji, w których kupującymi są kraje OECD o wysokim dochodzie) |
| --- | --- |

18.

Pozostałe opłaty pozyskane przez agencję kredytów eksportowych, np. opłaty za zaangażowanie środków (opcjonalne, z wyjątkiem transakcji, w których kupującymi są kraje OECD o wysokim dochodzie)

| 19. | Stawka ubezpieczenia (opcjonalna, z wyjątkiem projektów w krajach OECD o wysokim dochodzie) |
| --- | --- |

19.

Stawka ubezpieczenia (opcjonalna, z wyjątkiem projektów w krajach OECD o wysokim dochodzie)

| 20. | Potwierdzenie (i, w razie potrzeby, wyjaśnienie), że transakcja wiąże się z/charakteryzuje się:






  — | finansowaniem określonej jednostki gospodarczej, przy czym kredytodawca postanawia uznać przepływy pieniężne i zyski takiej jednostki gospodarczej za źródło funduszy, z których spłacona zostanie pożyczka, a majątek takiej jednostki gospodarczej za zabezpieczenie pożyczki, |
| --- | --- | --- |

20.

Potwierdzenie (i, w razie potrzeby, wyjaśnienie), że transakcja wiąże się z/charakteryzuje się:

—

finansowaniem określonej jednostki gospodarczej, przy czym kredytodawca postanawia uznać przepływy pieniężne i zyski takiej jednostki gospodarczej za źródło funduszy, z których spłacona zostanie pożyczka, a majątek takiej jednostki gospodarczej za zabezpieczenie pożyczki,

| — | finansowaniem transakcji eksportowych przez niezależną (prawnie i ekonomicznie) spółkę celową, np. spółkę specjalnego przeznaczenia, w odniesieniu do projektów inwestycyjnych generujących własne dochody, |
| --- | --- |

—

finansowaniem transakcji eksportowych przez niezależną (prawnie i ekonomicznie) spółkę celową, np. spółkę specjalnego przeznaczenia, w odniesieniu do projektów inwestycyjnych generujących własne dochody,

| — | właściwym podziałem ryzyka między partnerów zaangażowanych w projekt, np. prywatnych lub posiadających zdolność kredytową publicznych udziałowców, eksporterów, kredytodawców, odbiorców, włącznie z odpowiednim kapitałem, |
| --- | --- |

—

właściwym podziałem ryzyka między partnerów zaangażowanych w projekt, np. prywatnych lub posiadających zdolność kredytową publicznych udziałowców, eksporterów, kredytodawców, odbiorców, włącznie z odpowiednim kapitałem,

| — | tworzonymi przez projekt przepływami pieniężnymi wystarczającymi do pokrycia kosztów operacyjnych i obsługi zadłużenia dla funduszy zewnętrznych w całym okresie spłaty, |
| --- | --- |

—

tworzonymi przez projekt przepływami pieniężnymi wystarczającymi do pokrycia kosztów operacyjnych i obsługi zadłużenia dla funduszy zewnętrznych w całym okresie spłaty,

| — | priorytetowym trybem odpisania kosztów operacyjnych od dochodów projektu oraz obsługi zadłużenia, |
| --- | --- |

—

priorytetowym trybem odpisania kosztów operacyjnych od dochodów projektu oraz obsługi zadłużenia,

| — | kupującym/kredytobiorcą niebędącym państwem i bez państwowej gwarancji spłaty, |
| --- | --- |

—

kupującym/kredytobiorcą niebędącym państwem i bez państwowej gwarancji spłaty,

| — | majątkowymi zabezpieczeniami wpływów/majątku projektu, np. przywłaszczeniami, zastawami, rachunkami wpływów, |
| --- | --- |

—

majątkowymi zabezpieczeniami wpływów/majątku projektu, np. przywłaszczeniami, zastawami, rachunkami wpływów,

| — | ograniczonym regresem lub brakiem regresu do sponsorów spośród udziałowców sektora prywatnego/sponsorów projektu po realizacji projektu. |
| --- | --- |

—

ograniczonym regresem lub brakiem regresu do sponsorów spośród udziałowców sektora prywatnego/sponsorów projektu po realizacji projektu.

i)   Załącznik X, art. 5, dla projektów w krajach OECD o wysokim dochodzie

| 1. | Całkowite zadłużenie projektu wobec konsorcjum, w tym wobec kredytodawców oficjalnych i prywatnych |
| --- | --- |

1.

Całkowite zadłużenie projektu wobec konsorcjum, w tym wobec kredytodawców oficjalnych i prywatnych

| 2. | Całkowite zadłużenie projektu wobec konsorcjum kredytodawców prywatnych |
| --- | --- |

2.

Całkowite zadłużenie projektu wobec konsorcjum kredytodawców prywatnych

| 3. | Procent zadłużenia wobec konsorcjum, utworzonego przez uczestników |
| --- | --- |

3.

Procent zadłużenia wobec konsorcjum, utworzonego przez uczestników

| 4. | Potwierdzenie, że






  — | w przypadku udziału w konsorcjum kredytowym z prywatnymi instytucjami finansowymi niekorzystającymi z oficjalnego wsparcia dla kredytów eksportowych, uczestnik jest partnerem mniejszościowym o statusie równorzędnym przez cały okres pożyczki, |
| --- | --- | --- |

4.

Potwierdzenie, że

—

w przypadku udziału w konsorcjum kredytowym z prywatnymi instytucjami finansowymi niekorzystającymi z oficjalnego wsparcia dla kredytów eksportowych, uczestnik jest partnerem mniejszościowym o statusie równorzędnym przez cały okres pożyczki,

| — | stawka ubezpieczenia zgłoszona zgodnie z pozycją 19 powyżej nie zaniża dostępnych stawek rynku prywatnego i jest współmierna do odnośnych stawek naliczanych przez inne prywatne instytucje finansowe uczestniczące w konsorcjum |
| --- | --- |

—

stawka ubezpieczenia zgłoszona zgodnie z pozycją 19 powyżej nie zaniża dostępnych stawek rynku prywatnego i jest współmierna do odnośnych stawek naliczanych przez inne prywatne instytucje finansowe uczestniczące w konsorcjum

---

(1)  Określa wielokrotność kwoty 40 mln SDR przekraczającą sumę 280 mln SDR, np. 410 mln SDR zgłasza się jako kategorię XV + 4.

ZAŁĄCZNIK VI

OBLICZANIE MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA

Oto wzór do obliczania właściwej stawki MPR dla kredytu eksportowego:

MPR = ((a * HOR) + b) * (PC/0,95) * QPF * PCF * (1-MEF) * BRF

gdzie:

| — | a i b to współczynniki związane z właściwą kategorią ryzyka kraju |
| --- | --- |

—

a i b to współczynniki związane z właściwą kategorią ryzyka kraju

| — | HOR to horyzont ryzyka |
| --- | --- |

—

HOR to horyzont ryzyka

| — | PC to procent pokrycia |
| --- | --- |

—

PC to procent pokrycia

| — | QPF to czynnik jakości produktu |
| --- | --- |

—

QPF to czynnik jakości produktu

| — | PC to czynnik procentu pokrycia |
| --- | --- |

—

PC to czynnik procentu pokrycia

| — | MEF to czynnik minimalizacji/wyłączenia ryzyka kraju |
| --- | --- |

—

MEF to czynnik minimalizacji/wyłączenia ryzyka kraju

| — | BRF to czynnik pokrycia ryzyka kupującego |
| --- | --- |

—

BRF to czynnik pokrycia ryzyka kupującego

Wartości współczynników a i b uzyskuje się z poniższej tabeli:

| | Kategoria ryzyka kraju |
| --- | --- |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| a | n/a | 0,100 | 0,225 | 0,392 | 0,585 | 0,780 | 0,950 | 1,120 |
| b | n/a | 0,350 | 0,350 | 0,400 | 0,500 | 0,800 | 1,200 | 1,800 |

Kategoria ryzyka kraju

0

1

2

3

4

5

6

7

a

n/a

0,100

0,225

0,392

0,585

0,780

0,950

1,120

b

n/a

0,350

0,350

0,400

0,500

0,800

1,200

1,800

Horyzont ryzyka (HOR) oblicza się w następujący sposób:

| | Przy standardowym profilu spłaty (tzn. spłaty kapitału w równych ratach półrocznych):
  HOR = (długość okresu wypłacania kredytu * 0,5) + długość okresu spłaty |
| --- | --- |

Przy standardowym profilu spłaty (tzn. spłaty kapitału w równych ratach półrocznych):

HOR = (długość okresu wypłacania kredytu * 0,5) + długość okresu spłaty

| | Przy niestandardowym profilu spłaty równoważny okres spłaty (wyrażony w równych ratach półrocznych) oblicza się przy użyciu następującego wzoru:
  HOR = (średni ważony czas trwania okresu spłaty - 0,25)/0,5 |
| --- | --- |

Przy niestandardowym profilu spłaty równoważny okres spłaty (wyrażony w równych ratach półrocznych) oblicza się przy użyciu następującego wzoru:

HOR = (średni ważony czas trwania okresu spłaty - 0,25)/0,5

Zastosowanie we wzorze lat lub miesięcy nie ma wpływu na obliczenia dopóki dla okresu wypłacania kredytu i okresu spłaty stosowana jest ta sama jednostka.

Procent pokrycia (PC) wyrażony jako wartość dziesiętna (tzn. 95 % wyraża się jako 0,95)

Czynnik jakości produktu (QPF) uzyskuje się z poniższej tabeli:

| | Kategoria ryzyka kraju |
| --- | --- |
| Jakość produktu | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| poniżej standardu | nd. | 0,9965 | 0,9935 | 0,9850 | 0,9825 | 0,9825 | 0,9800 | 0,9800 |
| standardowa | nd. | 1,0000 | 1,0000 | 1,0000 | 1,0000 | 1,0000 | 1,0000 | 1,0000 |
| powyżej standardu | nd. | 1,0035 | 1,0065 | 1,0150 | 1,0175 | 1,0175 | 1,0200 | 1,0200 |

Kategoria ryzyka kraju

Jakość produktu

0

1

2

3

4

5

6

7

poniżej standardu

nd.

0,9965

0,9935

0,9850

0,9825

0,9825

0,9800

0,9800

standardowa

nd.

1,0000

1,0000

1,0000

1,0000

1,0000

1,0000

1,0000

powyżej standardu

nd.

1,0035

1,0065

1,0150

1,0175

1,0175

1,0200

1,0200

Czynnik procentu pokrycia (PCF) ustala się w następujący sposób:

| | Przy PC <= 0,95, PCF = 1 |
| --- | --- |

Przy PC <= 0,95, PCF = 1

| | Przy PC > 0,95, PCF = 1 + ((PC - 0,95)/0,05) * współczynnik procentu pokrycia |
| --- | --- |

Przy PC > 0,95, PCF = 1 + ((PC - 0,95)/0,05) * współczynnik procentu pokrycia

| | Kategoria ryzyka kraju |
| --- | --- |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| współczynnik procentu pokrycia | nd. | 0,00000 | 0,00337 | 0,00489 | 0,01639 | 0,03657 | 0,05878 | 0,08598 |

Kategoria ryzyka kraju

0

1

2

3

4

5

6

7

współczynnik procentu pokrycia

nd.

0,00000

0,00337

0,00489

0,01639

0,03657

0,05878

0,08598

Czynnik minimalizacji/wyłączenia ryzyka kraju (MEF) ustala się w następujący sposób:

| | W przypadku kredytów eksportowych bez minimalizacji ryzyka kraju, MEF = 0 |
| --- | --- |

W przypadku kredytów eksportowych bez minimalizacji ryzyka kraju, MEF = 0

| | W przypadku kredytów eksportowych z minimalizacją ryzyka raju, czynnik MEF ustala się zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku VIII. |
| --- | --- |

W przypadku kredytów eksportowych z minimalizacją ryzyka raju, czynnik MEF ustala się zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku VIII.

Czynnik pokrycia ryzyka kupującego (BRF) ustala się w następujący sposób:

| | Przy całkowitym wyłączeniu pokrycia ryzyka kupującego, BRF = 0,90 |
| --- | --- |

Przy całkowitym wyłączeniu pokrycia ryzyka kupującego, BRF = 0,90

| | Jeżeli pokrycie ryzyka kupującego nie jest wyłączone, BRF = 1 |
| --- | --- |

Jeżeli pokrycie ryzyka kupującego nie jest wyłączone, BRF = 1

ZAŁĄCZNIK VII

KRYTERIA I WARUNKI REGULUJĄCE ZASTOSOWANIE KLASYFIKACJI RYZYKA KRAJU W PRZYPADKU GWARANTA BĘDĄCEGO KRAJEM TRZECIM BĄDŹ INSTYTUCJI WIELOSTRONNEJ LUB REGIONALNEJ

CEL

Niniejszy załącznik przedstawia kryteria i warunki regulujące zastosowanie klasyfikacji ryzyka kraju w przypadku gwaranta będącego krajem trzecim bądź instytucji wielostronnej lub regionalnej odpowiednio do sytuacji opisanych w art. 24 lit. e) tiret pierwsze i drugie Porozumienia.

ZASTOSOWANIE

Klasyfikacja ryzyka kraju w przypadku gwaranta będącego krajem trzecim

Przypadek 1:   Gwarancja na całą kwotę ryzyka

Jeżeli podmiot z siedzibą poza krajem kupującego/kredytobiorcy udziela zabezpieczenia w postaci gwarancji na pełną kwotę ryzyka (tzn. kapitał i odsetki), właściwą klasyfikacją ryzyka kraju może być klasyfikacja kraju, w którym siedzibę ma gwarant, jeżeli spełnione zostaną następujące kryteria:

| — | gwarancja obejmuje całość okresu kredytu, |
| --- | --- |

—

gwarancja obejmuje całość okresu kredytu,

| — | gwarancja jest nieodwołalna, bezwarunkowa i płatna na pierwsze żądanie, |
| --- | --- |

—

gwarancja jest nieodwołalna, bezwarunkowa i płatna na pierwsze żądanie,

| — | gwarancja jest prawnie wiążąca i wykonalna w jurysdykcji kraju gwaranta, |
| --- | --- |

—

gwarancja jest prawnie wiążąca i wykonalna w jurysdykcji kraju gwaranta,

| — | gwarancja obejmuje pięć czynników ryzyka kraju w odniesieniu do kraju kupującego/kredytobiorcy, |
| --- | --- |

—

gwarancja obejmuje pięć czynników ryzyka kraju w odniesieniu do kraju kupującego/kredytobiorcy,

| — | gwarant posiada zdolność kredytową odpowiednią do rozmiaru gwarantowanego zadłużenia, |
| --- | --- |

—

gwarant posiada zdolność kredytową odpowiednią do rozmiaru gwarantowanego zadłużenia,

| — | gwarant podlega przepisom o kontroli monetarnej i przepływach pieniężnych obowiązującym w kraju, w którym mieści się jego siedziba, |
| --- | --- |

—

gwarant podlega przepisom o kontroli monetarnej i przepływach pieniężnych obowiązującym w kraju, w którym mieści się jego siedziba,

| — | jeżeli gwarant jest podmiotem zależnym/spółką matką podmiotu otrzymującego gwarancję, uczestnik ustala indywidualnie dla każdego przypadku: 1) czy uwzględniając stosunek pomiędzy podmiotem zależnym/spółką matką oraz zakres zobowiązań prawnych spółki matki, podmiot zależny/spółka matka jest niezależny finansowo i prawnie oraz w czy jest w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań płatniczych; 2) czy na podmiot zależny/spółkę matkę mogą wpływać lokalne wydarzenia/przepisy lub interwencja państwa; oraz 3) czy w razie niedotrzymania zobowiązań centrala uzna się za odpowiedzialną. |
| --- | --- |

—

jeżeli gwarant jest podmiotem zależnym/spółką matką podmiotu otrzymującego gwarancję, uczestnik ustala indywidualnie dla każdego przypadku: 1) czy uwzględniając stosunek pomiędzy podmiotem zależnym/spółką matką oraz zakres zobowiązań prawnych spółki matki, podmiot zależny/spółka matka jest niezależny finansowo i prawnie oraz w czy jest w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań płatniczych; 2) czy na podmiot zależny/spółkę matkę mogą wpływać lokalne wydarzenia/przepisy lub interwencja państwa; oraz 3) czy w razie niedotrzymania zobowiązań centrala uzna się za odpowiedzialną.

Przypadek 2:   Gwarancja na ograniczoną kwotę

Jeżeli podmiot z siedzibą poza krajem kupującego/kredytobiorcy udziela zabezpieczenia w postaci gwarancji na ograniczoną kwotę ryzyka (tzn. kapitał i odsetki), właściwą klasyfikacją ryzyka kraju w odniesieniu do części kredytu objętej gwarancją może być klasyfikacja kraju, w którym siedzibę ma gwarant. Ponadto oprócz spełnienia kryteriów wymienionych w przypadku 1 klasyfikacja kraju gwaranta może zostać zastosowana jedynie jeżeli kwota objęta gwarancją (kwota kapitału plus odnośne odsetki) wynosi: 1) 10 % kapitału wraz z odnośnymi odsetkami bądź więcej; lub 2) pięć milionów SDR kapitału wraz z odnośnymi odsetkami, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR.

W odniesieniu do części nieobjętej gwarancją właściwą klasyfikacją ryzyka kraju jest klasyfikacja kraju kupującego.

Klasyfikacja ryzyka kraju w przypadku instytucji wielostronnej lub regionalnej

Przypadek 1:   Gwarancja na całą kwotę ryzyka

Jeżeli sklasyfikowana instytucja wielostronna lub regionalna udziela zabezpieczenia w postaci gwarancji na pełną kwotę ryzyka (tzn. kapitał i odsetki), właściwą klasyfikacją ryzyka kraju może być klasyfikacja takiej instytucji wielostronnej lub regionalnej, jeżeli spełnione zostaną następujące kryteria:

| — | gwarancja obejmuje całość okresu kredytu, |
| --- | --- |

—

gwarancja obejmuje całość okresu kredytu,

| — | gwarancja jest nieodwołalna, bezwarunkowa i płatna na pierwsze żądanie, |
| --- | --- |

—

gwarancja jest nieodwołalna, bezwarunkowa i płatna na pierwsze żądanie,

| — | gwarancja obejmuje pięć czynników ryzyka kraju w odniesieniu do kraju kupującego/kredytobiorcy, |
| --- | --- |

—

gwarancja obejmuje pięć czynników ryzyka kraju w odniesieniu do kraju kupującego/kredytobiorcy,

| — | gwarant jest prawnie zobowiązany w odniesieniu do całej kwoty kredytu, |
| --- | --- |

—

gwarant jest prawnie zobowiązany w odniesieniu do całej kwoty kredytu,

| — | spłaty dokonywane są bezpośrednio na rzecz wierzyciela. |
| --- | --- |

—

spłaty dokonywane są bezpośrednio na rzecz wierzyciela.

Przypadek 2:   Gwarancja na ograniczoną kwotę

Jeżeli sklasyfikowana instytucja wielostronna lub regionalna udziela zabezpieczenia w postaci gwarancji na ograniczoną kwotę ryzyka (tzn. kapitał i odsetki), właściwą klasyfikacją ryzyka kraju w odniesieniu do części kredytu objętej gwarancją może być klasyfikacja takiej instytucji wielostronnej lub regionalnej. Ponadto oprócz spełnienia kryteriów wymienionych w przypadku 1 klasyfikacja instytucji wielostronnej lub regionalnej może zostać zastosowana jedynie jeżeli kwota objęta gwarancją (kwota kapitału plus odnośne odsetki) wynosi: 1) 10 % kapitału wraz z odnośnymi odsetkami bądź więcej; lub 2) pięć milionów SDR kapitału wraz z odnośnymi odsetkami, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR.

W odniesieniu do części nieobjętej gwarancją właściwą klasyfikacją ryzyka kraju jest klasyfikacja kraju kupującego.

Przypadek 3:   Instytucja wielostronna lub regionalna jako kredytobiorca

Jeżeli kredytobiorcą jest sklasyfikowana instytucja wielostronna lub regionalna, właściwą klasyfikacją ryzyka kraju może być klasyfikacja takiej instytucji wielostronnej lub regionalnej.

Klasyfikacja instytucji wielostronnych lub regionalnych

Instytucja wielostronna lub regionalna kwalifikuje się do klasyfikacji, jeżeli jest zasadniczo zwolniona z wymogów przepisów o kontroli monetarnej i przepływach pieniężnych obowiązujących w kraju, w którym mieści się jej siedziba. Instytucje takie klasyfikowane są, indywidualnie dla każdego przypadku, jako należące do kategorii ryzyka kraju 0–7, odpowiednio do oceny ryzyka każdej z nich opartej o jej szczególną charakterystykę oraz z uwzględnieniem tego, czy:

| — | instytucja jest ustawowo i finansowo niezależna, |
| --- | --- |

—

instytucja jest ustawowo i finansowo niezależna,

| — | całość majątku instytucji bezpieczna jest od nacjonalizacji lub konfiskaty, |
| --- | --- |

—

całość majątku instytucji bezpieczna jest od nacjonalizacji lub konfiskaty,

| — | instytucja dysponuje pełną swobodą dokonywania przelewów i przeliczania środków pieniężnych, |
| --- | --- |

—

instytucja dysponuje pełną swobodą dokonywania przelewów i przeliczania środków pieniężnych,

| — | instytucja nie podlega interwencji państwa w kraju, w którym znajduje się jej siedziba, |
| --- | --- |

—

instytucja nie podlega interwencji państwa w kraju, w którym znajduje się jej siedziba,

| — | instytucja posiada immunitet podatkowy, oraz |
| --- | --- |

—

instytucja posiada immunitet podatkowy, oraz

| — | wszystkie kraje członkowskie takiej instytucji zobowiązane są do przekazania dodatkowego kapitału w celu zaspokojenia zobowiązań instytucji. |
| --- | --- |

—

wszystkie kraje członkowskie takiej instytucji zobowiązane są do przekazania dodatkowego kapitału w celu zaspokojenia zobowiązań instytucji.

Ocena powinna również uwzględniać historię płatności w sytuacjach niedotrzymania zobowiązań związanych z ryzykiem kredytowym kraju, w którym mieści się siedziba danej instytucji lub w kraju kupującego/kredytobiorcy oraz wszelkie inne czynniki, jakie można uznać za istotne w procesie oceny.

Wykaz sklasyfikowanych instytucji wielostronnych i regionalnych nie jest zamknięty, uczestnik może zgłosić instytucję do przeglądu biorąc pod uwagę wymienione powyżej względy. Klasyfikacje instytucji wielostronnych i regionalnych są ogłaszane publicznie przez uczestników.

ZAŁĄCZNIK VIII

KRYTERIA I WARUNKI REGULUJĄCE ZASTOSOWANIE MINIMALIZACJI/WYŁĄCZENIA RYZYKA KRAJU PRZY OBLICZANIU MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA

CEL

Niniejszy załącznik przedstawia szczegółowe informacje odnoszące się do wykorzystania technik minimalizacji/wyłączania ryzyka kredytowego kraju wymienionych w art. 28 lit. b) Porozumienia; informacje te dotyczą kryteriów, warunków i szczególnych okoliczności mających zastosowanie do ich wykorzystania, a także właściwych czynników MEF.

OGÓLNE ZASTOSOWANIE

W odniesieniu do wszystkich technik minimalizacji/wyłączania ryzyka kredytowego kraju wymienionych w art. 28 lit. b) Porozumienia:

| — | wymienione czynniki MEF mają wartości maksymalne, jakie przewidziane byłyby w najkorzystniejszych okolicznościach, i powinny być uzasadniane indywidualnie dla każdego przypadku, |
| --- | --- |

—

wymienione czynniki MEF mają wartości maksymalne, jakie przewidziane byłyby w najkorzystniejszych okolicznościach, i powinny być uzasadniane indywidualnie dla każdego przypadku,

| — | uczestnicy sprawdzają, czy ustalenia dotyczące zabezpieczenia mogą być zgodnie z prawem wyegzekwowane w ich środowisku prawnym/sądowniczym, |
| --- | --- |

—

uczestnicy sprawdzają, czy ustalenia dotyczące zabezpieczenia mogą być zgodnie z prawem wyegzekwowane w ich środowisku prawnym/sądowniczym,

| — | stawki MPR wynikające z wykorzystania technik minimalizacji/wyłączania ryzyka kredytowego kraju nie zaniżają cen rynku prywatnego w podobnych okolicznościach, |
| --- | --- |

—

stawki MPR wynikające z wykorzystania technik minimalizacji/wyłączania ryzyka kredytowego kraju nie zaniżają cen rynku prywatnego w podobnych okolicznościach,

| — | w przypadku gdy transakcja jest finansowana równolegle przez inne źródła, każde zabezpieczenie zachowane w odniesieniu do oficjalnego kredytu eksportowego traktuje się jako co najmniej równorzędne takiemu samemu zabezpieczeniu, którym dysponują inne źródła. |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy transakcja jest finansowana równolegle przez inne źródła, każde zabezpieczenie zachowane w odniesieniu do oficjalnego kredytu eksportowego traktuje się jako co najmniej równorzędne takiemu samemu zabezpieczeniu, którym dysponują inne źródła.

SZCZEGÓLNE ZASTOSOWANIE

1.   Struktura przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem depozytowym

Definicja:

Sporządzony na piśmie dokument, taki jak umowa, rozwiązanie lub porozumienie powiernicze, który zostaje zapieczętowany i przekazany stronie trzeciej, tzn. osobie niebędącej stroną danego instrumentu, przechowywany przez taką stronę trzecią do czasu spełnienia określonych warunków, a następnie przekazywany przez nią drugiej stronie, aby stać się skutecznym. Jeżeli po uwzględnieniu dodatkowych wymienionych czynników spełnione zostaną poniższe kryteria, technika ta może ograniczyć lub wyeliminować ryzyko przepływów pieniężnych, zwłaszcza w kategoriach krajów wyższego ryzyka.

Kryteria:

| — | rachunek depozytowy ma związek z projektem przynoszącym zyski z wymiany walutowej, a wpływy na rachunek depozytowy tworzone są przez sam projekt i/lub przez inne zagraniczne należności wywozowe, |
| --- | --- |

—

rachunek depozytowy ma związek z projektem przynoszącym zyski z wymiany walutowej, a wpływy na rachunek depozytowy tworzone są przez sam projekt i/lub przez inne zagraniczne należności wywozowe,

| — | rachunek depozytowy prowadzony jest zagranicą, tzn. poza krajem kupującego/kredytobiorcy, gdzie czynniki ryzyka związanego z przepływami pieniężnymi oraz inne czynniki ryzyka kraju są znacznie ograniczone (tzn. w kraju sklasyfikowanym jako należący do kategorii 0), |
| --- | --- |

—

rachunek depozytowy prowadzony jest zagranicą, tzn. poza krajem kupującego/kredytobiorcy, gdzie czynniki ryzyka związanego z przepływami pieniężnymi oraz inne czynniki ryzyka kraju są znacznie ograniczone (tzn. w kraju sklasyfikowanym jako należący do kategorii 0),

| — | rachunek depozytowy prowadzony jest w banku pierwszej klasy, niebędącym pod bezpośrednią ani pośrednią kontrolą kupującego/kredytobiorcy ani kraju kupującego/kredytobiorcy jako posiadacza udziałów, |
| --- | --- |

—

rachunek depozytowy prowadzony jest w banku pierwszej klasy, niebędącym pod bezpośrednią ani pośrednią kontrolą kupującego/kredytobiorcy ani kraju kupującego/kredytobiorcy jako posiadacza udziałów,

| — | wpływy na rachunek zabezpieczane są długoterminowymi lub innymi właściwymi umowami, |
| --- | --- |

—

wpływy na rachunek zabezpieczane są długoterminowymi lub innymi właściwymi umowami,

| — | środki z połączonych źródeł dochodów (tzn. wytworzonych przez sam projekt i/lub z innych źródeł) kupującego/kredytobiorcy, przepływające przez rachunek są w walucie twardej i można zasadnie oczekiwać, że łącznie będą wystarczające do obsługi zadłużenia przez cały okres kredytu, a ponadto pochodzą od jednego lub więcej klientów posiadających zdolność kredytową i mających siedzibę w krajach mniejszego ryzyka niż kraj kupującego/kredytobiorcy (tzn. krajów klasyfikowanych w trybie normalnym jako należące do kategorii 0), |
| --- | --- |

—

środki z połączonych źródeł dochodów (tzn. wytworzonych przez sam projekt i/lub z innych źródeł) kupującego/kredytobiorcy, przepływające przez rachunek są w walucie twardej i można zasadnie oczekiwać, że łącznie będą wystarczające do obsługi zadłużenia przez cały okres kredytu, a ponadto pochodzą od jednego lub więcej klientów posiadających zdolność kredytową i mających siedzibę w krajach mniejszego ryzyka niż kraj kupującego/kredytobiorcy (tzn. krajów klasyfikowanych w trybie normalnym jako należące do kategorii 0),

| — | kupujący/kredytobiorca nieodwołalnie poleca klientom zagranicznym dokonywać płatności bezpośrednio na rachunek (tzn. płatności nie są przekazywane za pośrednictwem rachunku kontrolowanego przez kupującego/kredytobiorcę lub przez jego kraj), |
| --- | --- |

—

kupujący/kredytobiorca nieodwołalnie poleca klientom zagranicznym dokonywać płatności bezpośrednio na rachunek (tzn. płatności nie są przekazywane za pośrednictwem rachunku kontrolowanego przez kupującego/kredytobiorcę lub przez jego kraj),

| — | środki pieniężne na rachunku wystarczają do obsługi zadłużenia przez co najmniej sześć miesięcy; w przypadku stosowania elastycznych terminów spłaty w ramach struktury finansowania projektów, na rachunku znajduje się kwota wystarczająca do obsługi zadłużenia przez rzeczywiste sześć miesięcy przy takich elastycznych terminach; kwota ta może ulegać zmianom w czasie, zależnie od profilu obsługi zadłużenia, |
| --- | --- |

—

środki pieniężne na rachunku wystarczają do obsługi zadłużenia przez co najmniej sześć miesięcy; w przypadku stosowania elastycznych terminów spłaty w ramach struktury finansowania projektów, na rachunku znajduje się kwota wystarczająca do obsługi zadłużenia przez rzeczywiste sześć miesięcy przy takich elastycznych terminach; kwota ta może ulegać zmianom w czasie, zależnie od profilu obsługi zadłużenia,

| — | kupujący/kredytobiorca ma ograniczony dostęp do rachunku (tzn. tylko po dokonaniu obsługi zadłużenia wynikającego z kredytu), |
| --- | --- |

—

kupujący/kredytobiorca ma ograniczony dostęp do rachunku (tzn. tylko po dokonaniu obsługi zadłużenia wynikającego z kredytu),

| — | dochody zdeponowane na rachunku przenoszone są na cały okres kredytu na rzecz kredytodawcy jako bezpośredniego beneficjenta, |
| --- | --- |

—

dochody zdeponowane na rachunku przenoszone są na cały okres kredytu na rzecz kredytodawcy jako bezpośredniego beneficjenta,

| — | przy otwarciu rachunku uzyskano wszystkie niezbędne upoważnienia prawne od władz lokalnych i wszelkich innych właściwych władz, |
| --- | --- |

—

przy otwarciu rachunku uzyskano wszystkie niezbędne upoważnienia prawne od władz lokalnych i wszelkich innych właściwych władz,

| — | rachunek depozytowy i ustalenia umowne nie mogą być warunkowe i/lub odwołalne i/lub ograniczone czasowo. |
| --- | --- |

—

rachunek depozytowy i ustalenia umowne nie mogą być warunkowe i/lub odwołalne i/lub ograniczone czasowo.

Czynniki dodatkowe, które należy uwzględnić:

Technika ta ma zastosowanie z zastrzeżeniem indywidualnego rozpatrzenia powyższych kryteriów oraz, m.in., w odniesieniu do:

| — | kraju, kupującego/kredytobiorcy (tzn. publicznego lub prywatnego), sektora, podatności na niekorzystny wpływ odnoszącej się do objętych umową towarów lub usług, w tym ich dostępności przez cały okres kredytu, klientów, |
| --- | --- |

—

kraju, kupującego/kredytobiorcy (tzn. publicznego lub prywatnego), sektora, podatności na niekorzystny wpływ odnoszącej się do objętych umową towarów lub usług, w tym ich dostępności przez cały okres kredytu, klientów,

| — | struktur prawnych, np. czy mechanizm jest wystarczająco zabezpieczony przed wpływem kupującego/kredytobiorcy lub jego kraju, |
| --- | --- |

—

struktur prawnych, np. czy mechanizm jest wystarczająco zabezpieczony przed wpływem kupującego/kredytobiorcy lub jego kraju,

| — | stopnia, w jakim technika podlega interwencji rządowej, odnowieniu lub wycofaniu, |
| --- | --- |

—

stopnia, w jakim technika podlega interwencji rządowej, odnowieniu lub wycofaniu,

| — | tego, czy rachunek będzie wystarczająco chroniony przed czynnikami ryzyka związanymi z projektem, |
| --- | --- |

—

tego, czy rachunek będzie wystarczająco chroniony przed czynnikami ryzyka związanymi z projektem,

| — | kwoty, która będzie wpływać na rachunek oraz mechanizmu zapewnienia stałych właściwych wpływów, |
| --- | --- |

—

kwoty, która będzie wpływać na rachunek oraz mechanizmu zapewnienia stałych właściwych wpływów,

| — | sytuacji w stosunku do Klubu Paryskiego (np. ewentualnego zwolnienia), |
| --- | --- |

—

sytuacji w stosunku do Klubu Paryskiego (np. ewentualnego zwolnienia),

| — | ewentualnego wpływu ryzyka kraju innego niż ryzyko przepływów pieniężnych, |
| --- | --- |

—

ewentualnego wpływu ryzyka kraju innego niż ryzyko przepływów pieniężnych,

| — | ochrony przed ryzykiem kraju, w którym prowadzony jest rachunek, |
| --- | --- |

—

ochrony przed ryzykiem kraju, w którym prowadzony jest rachunek,

| — | umów z klientami, w tym ich charakteru i okresu obowiązywania, oraz |
| --- | --- |

—

umów z klientami, w tym ich charakteru i okresu obowiązywania, oraz

| — | globalnej kwoty oczekiwanych zysków zagranicznych w odniesieniu do całkowitej kwoty kredytu. |
| --- | --- |

—

globalnej kwoty oczekiwanych zysków zagranicznych w odniesieniu do całkowitej kwoty kredytu.

Właściwy czynnik MEF

Maksymalny właściwy czynnik MEF wynosi 0,20, chyba że:

| | Szczególny przypadek 1: Maksymalny właściwy czynnik MEF wynosi 0,40, jeżeli spełnione zostaną następujące dodatkowe kryteria:






  — | wierzyciel ma pierwszeństwo zaspokojenia się z rachunku depozytowego i umów długoterminowych, |
| --- | --- | --- |

Szczególny przypadek 1: Maksymalny właściwy czynnik MEF wynosi 0,40, jeżeli spełnione zostaną następujące dodatkowe kryteria:

—

wierzyciel ma pierwszeństwo zaspokojenia się z rachunku depozytowego i umów długoterminowych,

| — | kupujący/kredytobiorca jest podmiotem prywatnym w ponad 80 % znajdującym się w posiadaniu prywatnym, |
| --- | --- |

—

kupujący/kredytobiorca jest podmiotem prywatnym w ponad 80 % znajdującym się w posiadaniu prywatnym,

| — | przewidywany wskaźnik płynności w okresie objętym pożyczką (LLCR – Loan Life Coverage Ratio) wynosi średnio 2,5:1 lub też przewidywany wskaźnik LLCR wynosi średnio co najmniej 2,0:1, a przewidywany wskaźnik rocznego pokrycia odsetek (ADSCR – Annual Debt Service Coverage Ratio) wynosi nie mniej niż 1,0 zawsze po terminie uruchomienia kredytu (1), |
| --- | --- |

—

przewidywany wskaźnik płynności w okresie objętym pożyczką (LLCR – Loan Life Coverage Ratio) wynosi średnio 2,5:1 lub też przewidywany wskaźnik LLCR wynosi średnio co najmniej 2,0:1, a przewidywany wskaźnik rocznego pokrycia odsetek (ADSCR – Annual Debt Service Coverage Ratio) wynosi nie mniej niż 1,0 zawsze po terminie uruchomienia kredytu (1),

| — | na rachunku depozytowym znajdują się prefinansowane środki pieniężne pozwalające na obsługę zadłużenia przez co najmniej 12 miesięcy, uzupełniane po każdej wypłacie takiej prefinansowanej kwoty. |
| --- | --- |

—

na rachunku depozytowym znajdują się prefinansowane środki pieniężne pozwalające na obsługę zadłużenia przez co najmniej 12 miesięcy, uzupełniane po każdej wypłacie takiej prefinansowanej kwoty.

| | Szczególny przypadek 2: Maksymalny właściwy czynnik MEF wynosi 0,30, jeżeli spełnione zostaną następujące kryteria dodatkowe:






  — | wskaźnik LLCR wynosi średnio co najmniej 1,75:1 lub na rachunku depozytowym znajdują się prefinansowane środki pieniężne pozwalające na obsługę zadłużenia przez co najmniej dziewięć miesięcy, uzupełniane po każdej wypłacie takiej prefinansowanej kwoty. |
| --- | --- | --- |

Szczególny przypadek 2: Maksymalny właściwy czynnik MEF wynosi 0,30, jeżeli spełnione zostaną następujące kryteria dodatkowe:

—

wskaźnik LLCR wynosi średnio co najmniej 1,75:1 lub na rachunku depozytowym znajdują się prefinansowane środki pieniężne pozwalające na obsługę zadłużenia przez co najmniej dziewięć miesięcy, uzupełniane po każdej wypłacie takiej prefinansowanej kwoty.

2.   Zagraniczne „twarde” zabezpieczenie

Definicja:

Zabezpieczenie w formie zagranicznych zastawów pierwszej lub drugiej kolejności zaspokajania lub przewłaszczeń papierów wartościowych posiadanych za granicą przez udziałowca kupującego/kredytobiorcy lub przez samego kupującego/kredytobiorcę, bądź środków pieniężnych zdeponowanych na zagranicznym rachunku.

Kryteria:

| — | papiery wartościowe określone są jako notowane publicznie akcje i obligacje wyemitowane przez podmioty z siedzibą w krajach mniejszego ryzyka, poza krajem kupującego/kredytobiorcy, znajdujące się w obrocie na giełdach krajów sklasyfikowanych jako należące do kategorii 0, |
| --- | --- |

—

papiery wartościowe określone są jako notowane publicznie akcje i obligacje wyemitowane przez podmioty z siedzibą w krajach mniejszego ryzyka, poza krajem kupującego/kredytobiorcy, znajdujące się w obrocie na giełdach krajów sklasyfikowanych jako należące do kategorii 0,

| — | środki pieniężne to depozyty w twardej walucie krajów sklasyfikowanych jako należące do kategorii 0 lub instrumenty skarbowe wyemitowane przez kraje sklasyfikowane jako należące do kategorii 0, |
| --- | --- |

—

środki pieniężne to depozyty w twardej walucie krajów sklasyfikowanych jako należące do kategorii 0 lub instrumenty skarbowe wyemitowane przez kraje sklasyfikowane jako należące do kategorii 0,

| — | zabezpieczenie jest bezwarunkowe i nieodwołalne przez cały okres kredytu, |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie jest bezwarunkowe i nieodwołalne przez cały okres kredytu,

| — | kraj, w którym ustanowiono zabezpieczenie, charakteryzuje ryzyko niższe niż kraj kupującego/kredytobiorcy i w trybie normalnym zostałby sklasyfikowany jako należący do kategorii 0, |
| --- | --- |

—

kraj, w którym ustanowiono zabezpieczenie, charakteryzuje ryzyko niższe niż kraj kupującego/kredytobiorcy i w trybie normalnym zostałby sklasyfikowany jako należący do kategorii 0,

| — | zabezpieczenie ustanowione jest poza zasięgiem i jurysdykcją właściwą kupującemu/kredytobiorcy, |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie ustanowione jest poza zasięgiem i jurysdykcją właściwą kupującemu/kredytobiorcy,

| — | ostrożnie oszacowana przewidywana wartość rynkowa papierów wartościowych przez cały okres spłaty odpowiada wartości objętego zabezpieczeniem zadłużenia pozostającego do spłaty, |
| --- | --- |

—

ostrożnie oszacowana przewidywana wartość rynkowa papierów wartościowych przez cały okres spłaty odpowiada wartości objętego zabezpieczeniem zadłużenia pozostającego do spłaty,

| — | w każdym przypadku depozyt pieniężny lub ostrożnie oszacowana wartość papierów wartościowych (które powinny pokrywać zarówno kapitał, jak i odsetki) wynosi 1) nie mniej niż 10 % kapitału wraz z odnośnymi odsetkami; lub 2) pięć milionów SDR kapitału wraz z odnośnymi odsetkami, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR, |
| --- | --- |

—

w każdym przypadku depozyt pieniężny lub ostrożnie oszacowana wartość papierów wartościowych (które powinny pokrywać zarówno kapitał, jak i odsetki) wynosi 1) nie mniej niż 10 % kapitału wraz z odnośnymi odsetkami; lub 2) pięć milionów SDR kapitału wraz z odnośnymi odsetkami, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR,

| — | zabezpieczenie może być zgodnie z prawem i bezwarunkowo zrealizowane w każdym przypadku niewywiązania się ze zobowiązań (tzn. ryzyka kredytowego kraju kupującego/kredytobiorcy), |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie może być zgodnie z prawem i bezwarunkowo zrealizowane w każdym przypadku niewywiązania się ze zobowiązań (tzn. ryzyka kredytowego kraju kupującego/kredytobiorcy),

| — | wpływy z papierów wartościowych lub z depozytu pieniężnego mogą być swobodnie przeliczane na walutę kredytu lub na inną twardą walutę, |
| --- | --- |

—

wpływy z papierów wartościowych lub z depozytu pieniężnego mogą być swobodnie przeliczane na walutę kredytu lub na inną twardą walutę,

| — | w przypadku niewywiązania się ze zobowiązań, papiery wartościowe przekazywane są bezpośrednio wierzycielowi lub depozyt pieniężny we właściwej kwocie wpłacany jest bezpośrednio na rzecz wierzyciela. |
| --- | --- |

—

w przypadku niewywiązania się ze zobowiązań, papiery wartościowe przekazywane są bezpośrednio wierzycielowi lub depozyt pieniężny we właściwej kwocie wpłacany jest bezpośrednio na rzecz wierzyciela.

Czynniki dodatkowe, które należy uwzględnić:

Technika ta ma w trybie normalnym zastosowanie do wszystkich krajów, kupujących/kredytobiorców i sektorów, z zastrzeżeniem indywidualnego rozpatrzenia powyższych kryteriów oraz, m.in., w odniesieniu do:

| — | skutków posiadania (przez podmiot publiczny lub prywatny) papierów wartościowych lub depozytu pieniężnego, np. w odniesieniu do prawdopodobieństwa realizacji takiego zabezpieczenia w przypadku dłużników będących podmiotami publicznymi, |
| --- | --- |

—

skutków posiadania (przez podmiot publiczny lub prywatny) papierów wartościowych lub depozytu pieniężnego, np. w odniesieniu do prawdopodobieństwa realizacji takiego zabezpieczenia w przypadku dłużników będących podmiotami publicznymi,

| — | przyszłej wartości papierów wartościowych i prawdopodobieństwa realizacji w odniesieniu do podmiotu, sektora i kraju, z którego pochodzą, |
| --- | --- |

—

przyszłej wartości papierów wartościowych i prawdopodobieństwa realizacji w odniesieniu do podmiotu, sektora i kraju, z którego pochodzą,

| — | środowiska prawnego. |
| --- | --- |

—

środowiska prawnego.

Właściwy czynnik MEF

Zastosowany czynnik MEF:

| — | odzwierciedla stopień potencjalnej eksternalizacji, z zastrzeżeniem, m.in. trwałej wartości majątku, a także ewentualną niepewność w odniesieniu do realizacji zabezpieczenia, |
| --- | --- |

—

odzwierciedla stopień potencjalnej eksternalizacji, z zastrzeżeniem, m.in. trwałej wartości majątku, a także ewentualną niepewność w odniesieniu do realizacji zabezpieczenia,

| — | ustalany jest indywidualnie dla poszczególnych przypadków w sposób odzwierciedlający m.in. wartość zabezpieczenia udzielonego w odniesieniu do kapitału kredytu oraz właściwej klasyfikacji ryzyka kraju, w którym ustanowiono zabezpieczenie. |
| --- | --- |

—

ustalany jest indywidualnie dla poszczególnych przypadków w sposób odzwierciedlający m.in. wartość zabezpieczenia udzielonego w odniesieniu do kapitału kredytu oraz właściwej klasyfikacji ryzyka kraju, w którym ustanowiono zabezpieczenie.

Wartość zabezpieczenia pieniężnego przyjmuje się na poziomie nie wyższym niż 80 %, a wartość akcji i obligacji na poziomie nie wyższym niż 35 % jego ostrożnej wyceny.

3.   Zagraniczne zabezpieczenie majątkowe

Definicja:

Zabezpieczenie w formie hipoteki z pierwszeństwem ustanowionej na majątku nieruchomym (tzn. nieruchomościach) znajdującym się za granicą.

Kryteria:

| — | zabezpieczenie jest bezwarunkowe i nieodwołalne przez cały okres kredytu, |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie jest bezwarunkowe i nieodwołalne przez cały okres kredytu,

| — | majątek nieruchomy ma ostrożnie oszacowaną przewidywaną wartość rynkową i stanowi dla właściciela znaczny udział w kapitale; taka przewidywana wartość odpowiada w całym okresie spłaty kwocie pozostającego do spłaty zadłużenia kupującego/kredytobiorcy, |
| --- | --- |

—

majątek nieruchomy ma ostrożnie oszacowaną przewidywaną wartość rynkową i stanowi dla właściciela znaczny udział w kapitale; taka przewidywana wartość odpowiada w całym okresie spłaty kwocie pozostającego do spłaty zadłużenia kupującego/kredytobiorcy,

| — | zabezpieczenie może być zgodnie z prawem i bezwarunkowo zrealizowane w każdym przypadku niewywiązania się ze zobowiązań (np. ryzyka kredytowego kraju kupującego/kredytobiorcy), |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie może być zgodnie z prawem i bezwarunkowo zrealizowane w każdym przypadku niewywiązania się ze zobowiązań (np. ryzyka kredytowego kraju kupującego/kredytobiorcy),

| — | wpływy mogą być przeliczane na walutę kredytu lub inną twardą walutę, |
| --- | --- |

—

wpływy mogą być przeliczane na walutę kredytu lub inną twardą walutę,

| — | w przypadku niewywiązania się ze zobowiązań odpowiednie wpływy są wpłacane lub przekazywane bezpośrednio na rzecz wierzyciela, |
| --- | --- |

—

w przypadku niewywiązania się ze zobowiązań odpowiednie wpływy są wpłacane lub przekazywane bezpośrednio na rzecz wierzyciela,

| — | kraj, w którym zabezpieczenie może zostać zrealizowane, charakteryzuje ryzyko niższe niż kraj kupującego/kredytobiorcy, tzn. w trybie normalnym zostałby sklasyfikowany jako jeden z krajów najmniejszego ryzyka. |
| --- | --- |

—

kraj, w którym zabezpieczenie może zostać zrealizowane, charakteryzuje ryzyko niższe niż kraj kupującego/kredytobiorcy, tzn. w trybie normalnym zostałby sklasyfikowany jako jeden z krajów najmniejszego ryzyka.

Czynniki dodatkowe, które należy uwzględnić:

Technika ta ma w trybie normalnym zastosowanie do wszystkich krajów, kupujących/kredytobiorców i sektorów, z zastrzeżeniem indywidualnego rozpatrzenia powyższych kryteriów oraz, m.in., w odniesieniu do:

| — | skutków posiadania majątku nieruchomego (przez podmiot publiczny lub prywatny), np. w odniesieniu do prawdopodobieństwa realizacji takiego zabezpieczenia w przypadku właścicieli będących podmiotami publicznymi, |
| --- | --- |

—

skutków posiadania majątku nieruchomego (przez podmiot publiczny lub prywatny), np. w odniesieniu do prawdopodobieństwa realizacji takiego zabezpieczenia w przypadku właścicieli będących podmiotami publicznymi,

| — | charakteru majątku nieruchomego (np. sektora) mogącego wpływać na trwałość ich wartości oraz prawdopodobieństwo realizacji, |
| --- | --- |

—

charakteru majątku nieruchomego (np. sektora) mogącego wpływać na trwałość ich wartości oraz prawdopodobieństwo realizacji,

| — | środowiska prawnego. |
| --- | --- |

—

środowiska prawnego.

Właściwy czynnik MEF

Zastosowany czynnik MEF:

| — | odzwierciedla stopień potencjalnej eksternalizacji, z zastrzeżeniem, m.in. trwałej wartości majątku, a także ewentualną niepewność w odniesieniu do realizacji zabezpieczenia, oraz |
| --- | --- |

—

odzwierciedla stopień potencjalnej eksternalizacji, z zastrzeżeniem, m.in. trwałej wartości majątku, a także ewentualną niepewność w odniesieniu do realizacji zabezpieczenia, oraz

| — | ustalany jest indywidualnie dla poszczególnych przypadków w sposób odzwierciedlający m.in. wartość zabezpieczenia udzielonego w odniesieniu do kapitału kredytu oraz właściwej klasyfikacji ryzyka kraju, w którym ustanowiono zabezpieczenie. |
| --- | --- |

—

ustalany jest indywidualnie dla poszczególnych przypadków w sposób odzwierciedlający m.in. wartość zabezpieczenia udzielonego w odniesieniu do kapitału kredytu oraz właściwej klasyfikacji ryzyka kraju, w którym ustanowiono zabezpieczenie.

Różnica między stawką MPR wynikającą z zastosowania tej techniki a stawką MPR, która miałaby zastosowanie przy braku minimalizacji nie może być większa niż 15 % różnicy między stawką MPR, która miałaby zastosowanie przy braku minimalizacji ryzyka a stawką MPR wynikającą z zastosowania klasyfikacji ryzyka kraju, w którym znajduje się majątek.

W następujących okolicznościach zastosowanie mają skutki wyceny określone poniżej:

| — | zabezpieczenie (które powinno obejmować zarówno kapitał, jak i odsetki) ograniczone jest pod względem kwoty w sposób stały przez cały okres kredytu i obejmuje 1) nie mniej niż 10 % kapitału plus odnośne odsetki; lub 2) pięć milionów SDR kapitału plus odnośne odsetki, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR; w takim przypadku skutki wyceny mają zastosowanie proporcjonalnie do gwarantowanego kapitału/kwoty kapitału kredytu, |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie (które powinno obejmować zarówno kapitał, jak i odsetki) ograniczone jest pod względem kwoty w sposób stały przez cały okres kredytu i obejmuje 1) nie mniej niż 10 % kapitału plus odnośne odsetki; lub 2) pięć milionów SDR kapitału plus odnośne odsetki, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR; w takim przypadku skutki wyceny mają zastosowanie proporcjonalnie do gwarantowanego kapitału/kwoty kapitału kredytu,

| — | zabezpieczenie (które powinno obejmować zarówno kapitał, jak i odsetki) ograniczone jest pod względem kwoty w sposób niestały przez cały okres kredytu i obejmuje 1) nie mniej niż 10 % kapitału plus odnośne odsetki; lub 2) pięć milionów SDR kapitału plus odnośne odsetki, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR; w takim przypadku skutki wyceny mają zastosowanie proporcjonalne określone na podstawie koncepcji średniego ważonego czasu trwania. |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie (które powinno obejmować zarówno kapitał, jak i odsetki) ograniczone jest pod względem kwoty w sposób niestały przez cały okres kredytu i obejmuje 1) nie mniej niż 10 % kapitału plus odnośne odsetki; lub 2) pięć milionów SDR kapitału plus odnośne odsetki, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR; w takim przypadku skutki wyceny mają zastosowanie proporcjonalne określone na podstawie koncepcji średniego ważonego czasu trwania.

4.   Finansowanie zabezpieczone i oparte na majątku zagranicznym

Definicja:

Zabezpieczenie w formie leasingu zagranicznego lub hipoteki z pierwszeństwem ustanowionej na majątku ruchomym, które nie jest:

| 1) | wykorzystywane w celu lepszej akceptacji ryzyka kredytowego kraju (np. w przypadku krajów wysokiego ryzyka); lub |
| --- | --- |

1)

wykorzystywane w celu lepszej akceptacji ryzyka kredytowego kraju (np. w przypadku krajów wysokiego ryzyka); lub

| 2) | związane głównie z ryzykiem kupującego/kredytobiorcy lub leasingodawcy. |
| --- | --- |

2)

związane głównie z ryzykiem kupującego/kredytobiorcy lub leasingodawcy.

Kryteria:

| — | majątek ma zazwyczaj bezpośredni związek z transakcją, |
| --- | --- |

—

majątek ma zazwyczaj bezpośredni związek z transakcją,

| — | majątek jest możliwy do zidentyfikowania, ruchomy lub przenośny i może być zgodnie z prawem odzyskany/przejęty przez wierzyciela, jego przedstawiciela lub podmiot wyznaczony poza krajem kupującego/kredytobiorcy lub leasingobiorcy, |
| --- | --- |

—

majątek jest możliwy do zidentyfikowania, ruchomy lub przenośny i może być zgodnie z prawem odzyskany/przejęty przez wierzyciela, jego przedstawiciela lub podmiot wyznaczony poza krajem kupującego/kredytobiorcy lub leasingobiorcy,

| — | zabezpieczenie jest nieodwołalne i bezwarunkowe przez cały okres kredytu, |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie jest nieodwołalne i bezwarunkowe przez cały okres kredytu,

| — | ostrożnie oszacowana przewidywana wartość rynkowa majątku przez cały okres spłaty odpowiada wartości zadłużenia pozostającego do spłaty, |
| --- | --- |

—

ostrożnie oszacowana przewidywana wartość rynkowa majątku przez cały okres spłaty odpowiada wartości zadłużenia pozostającego do spłaty,

| — | zabezpieczenie zarejestrowane jest za granicą, w możliwej do przyjęcia jurysdykcji, |
| --- | --- |

—

zabezpieczenie zarejestrowane jest za granicą, w możliwej do przyjęcia jurysdykcji,

| — | majątek może być swobodnie sprzedawany, a możliwości jego wykorzystania oferowane poza krajem kupującego/kredytobiorcy lub leasingobiorcy, |
| --- | --- |

—

majątek może być swobodnie sprzedawany, a możliwości jego wykorzystania oferowane poza krajem kupującego/kredytobiorcy lub leasingobiorcy,

| — | wpływy mogą być przeliczane na walutę kredytu lub dowolną inną twardą walutę, |
| --- | --- |

—

wpływy mogą być przeliczane na walutę kredytu lub dowolną inną twardą walutę,

| — | w przypadku realizacji zabezpieczenia wpływy są wpłacane bezpośrednio na rzecz wierzyciela. |
| --- | --- |

—

w przypadku realizacji zabezpieczenia wpływy są wpłacane bezpośrednio na rzecz wierzyciela.

Czynniki dodatkowe, które należy uwzględnić:

Technika ta w pierwszej kolejności ma zastosowanie do np. statków powietrznych, statków i platform wiertniczych przeznaczonych do użycia poza krajem kupującego/kredytobiorcy lub leasingodawcy, może jednak być stosowana do wszystkich krajów, kupujących/kredytobiorców i sektorów, z zastrzeżeniem indywidualnego rozpatrzenia powyższych kryteriów oraz, m.in., w odniesieniu do:

| — | charakteru majątku mogącego wpływać na jego kompletną ruchomość, możliwość odzyskania go poza krajem kupującego/kredytobiorcy lub leasingobiorcy oraz jego przewidywaną komercyjną wartość rynkową, |
| --- | --- |

—

charakteru majątku mogącego wpływać na jego kompletną ruchomość, możliwość odzyskania go poza krajem kupującego/kredytobiorcy lub leasingobiorcy oraz jego przewidywaną komercyjną wartość rynkową,

| — | kosztów przejęcia, transportu, odnowienia i odsprzedaży majątku, a także kosztów odsetkowych narosłych przed odsprzedażą, |
| --- | --- |

—

kosztów przejęcia, transportu, odnowienia i odsprzedaży majątku, a także kosztów odsetkowych narosłych przed odsprzedażą,

| — | możliwości przejęcia majątku w krajach o najmniejszym ryzyku, oferujących odpowiednie środowisko prawne. |
| --- | --- |

—

możliwości przejęcia majątku w krajach o najmniejszym ryzyku, oferujących odpowiednie środowisko prawne.

Właściwy czynnik MEF

Zastosowany czynnik MEF:

| — | odzwierciedla stopień potencjalnej minimalizacji ryzyka kredytowego kraju zależnie od, m.in. trwałej wartości majątku, a także ewentualnej niepewności w odniesieniu do możliwości odzyskania go za granicą, |
| --- | --- |

—

odzwierciedla stopień potencjalnej minimalizacji ryzyka kredytowego kraju zależnie od, m.in. trwałej wartości majątku, a także ewentualnej niepewności w odniesieniu do możliwości odzyskania go za granicą,

| — | ustalany jest indywidualnie dla każdego przypadku, oraz |
| --- | --- |

—

ustalany jest indywidualnie dla każdego przypadku, oraz

| — | jest nie większy niż 0,10 lub 0,20 w przypadku statku powietrznego. |
| --- | --- |

—

jest nie większy niż 0,10 lub 0,20 w przypadku statku powietrznego.

W przypadku gdy zabezpieczenie (które powinno obejmować zarówno kapitał, jak i odsetki) ograniczone jest pod względem kwoty w sposób stały przez cały okres kredytu i obejmuje: 1) nie mniej niż 10 % kwoty kapitału plus odnośne odsetki; lub 2) pięć milionów SDR kapitału plus odnośne odsetki, jeżeli wartość transakcji przekracza 50 mln SDR, czynnik MEF oblicza się w sposób odzwierciedlający kwotę zabezpieczenia w porównaniu z gwarantowanym kapitałem/kwotą kapitału kredytu.

5.   Współfinansowanie z międzynarodowymi instytucjami finansowymi (MIF)

Definicja:

Kredyt eksportowy (tzn. ubezpieczenie/gwarancja/pożyczka) jest współfinansowany z MIF sklasyfikowaną przez uczestników do celów obliczania stawek ubezpieczenia.

Kryteria:

| — | MIF ma status wierzyciela uprzywilejowanego, |
| --- | --- |

—

MIF ma status wierzyciela uprzywilejowanego,

| — | MIF dokonała oceny projektu, jego aspektów technicznych, ekonomicznych i finansowych oraz środowiska ryzyka kraju, |
| --- | --- |

—

MIF dokonała oceny projektu, jego aspektów technicznych, ekonomicznych i finansowych oraz środowiska ryzyka kraju,

| — | MIF będzie śledzić wykonanie projektu i spłatę zadłużenia. |
| --- | --- |

—

MIF będzie śledzić wykonanie projektu i spłatę zadłużenia.

Czynniki dodatkowe, które należy uwzględnić:

Technika ta ma zastosowanie do wszystkich krajów/kupujących/kredytobiorców i sektorów, w których MIF może interweniować zgodnie ze swoim statusem i polityką, z zastrzeżeniem indywidualnego rozpatrzenia powyższych kryteriów oraz, m.in., następujących względów w odniesieniu do projektu:

| — | podczas oceny i przygotowania projektu i jego finansowania uczestnik i MIF stworzyli struktury efektywnej wymiany informacji, |
| --- | --- |

—

podczas oceny i przygotowania projektu i jego finansowania uczestnik i MIF stworzyli struktury efektywnej wymiany informacji,

| — | uczestnik uzyskał od MIF przywilej klauzul o równorzędności i wzajemnym naruszeniu w odniesieniu do całej kwoty i okresu kredytu, |
| --- | --- |

—

uczestnik uzyskał od MIF przywilej klauzul o równorzędności i wzajemnym naruszeniu w odniesieniu do całej kwoty i okresu kredytu,

| — | klauzule takie i współpraca między uczestnikiem a MIF mają także zastosowanie, jeżeli harmonogramy zapadalności dwóch kredytów nie są równoległe, oraz |
| --- | --- |

—

klauzule takie i współpraca między uczestnikiem a MIF mają także zastosowanie, jeżeli harmonogramy zapadalności dwóch kredytów nie są równoległe, oraz

| — | takie same ustalenia dotyczące MIF mają zastosowanie do każdej konkurencyjnej oferty przedstawionej przez dowolnego uczestnika. |
| --- | --- |

—

takie same ustalenia dotyczące MIF mają zastosowanie do każdej konkurencyjnej oferty przedstawionej przez dowolnego uczestnika.

Właściwy czynnik MEF

Maksymalny zastosowany czynnik MEF nie może być większy niż 0,05.

6.   Finansowanie walutą lokalną

Definicja:

Umowa i finansowanie wynegocjowane w lokalnych walutach wymiennych i dostępnych, niebędących walutą twardą, finansowane lokalnie, co eliminuje lub minimalizuje ryzyko przepływów pieniężnych. Wystąpienie pierwszych dwóch czynników ryzyka kraju zasadniczo nie ma wpływu na podstawowe zobowiązanie dłużne w walucie lokalnej.

Kryteria:

| — | płatności z tytułu zobowiązań i wierzytelności na rzecz agencji kredytów eksportowych lub na rzecz bezpośredniego kredytodawcy są wyrażane/dokonywane zawsze w walucie lokalnej, |
| --- | --- |

—

płatności z tytułu zobowiązań i wierzytelności na rzecz agencji kredytów eksportowych lub na rzecz bezpośredniego kredytodawcy są wyrażane/dokonywane zawsze w walucie lokalnej,

| — | w normalnym trybie agencja kredytów eksportowych nie ponosi ryzyka przepływów pieniężnych, |
| --- | --- |

—

w normalnym trybie agencja kredytów eksportowych nie ponosi ryzyka przepływów pieniężnych,

| — | przy normalnym rozwoju sytuacji nie zachodzi wymóg przeliczenia depozytów w walucie lokalnej na twardą walutę, |
| --- | --- |

—

przy normalnym rozwoju sytuacji nie zachodzi wymóg przeliczenia depozytów w walucie lokalnej na twardą walutę,

| — | dokonana przez kredytobiorcę spłata w jego własnej walucie i w jego własnym kraju stanowi ważne zaspokojenie zobowiązania z tytułu pożyczki, |
| --- | --- |

—

dokonana przez kredytobiorcę spłata w jego własnej walucie i w jego własnym kraju stanowi ważne zaspokojenie zobowiązania z tytułu pożyczki,

| — | jeżeli dochód kredytobiorcy jest w walucie lokalnej, kredytobiorca chroniony jest przed niekorzystnym wpływem zmian kursów wymiany, |
| --- | --- |

—

jeżeli dochód kredytobiorcy jest w walucie lokalnej, kredytobiorca chroniony jest przed niekorzystnym wpływem zmian kursów wymiany,

| — | przepisy dotyczące przepływów pieniężnych w kraju kredytobiorcy nie powinny wpływać na zobowiązania kredytobiorcy w zakresie spłaty, które pozostają w walucie lokalnej, |
| --- | --- |

—

przepisy dotyczące przepływów pieniężnych w kraju kredytobiorcy nie powinny wpływać na zobowiązania kredytobiorcy w zakresie spłaty, które pozostają w walucie lokalnej,

| — | w przypadku niewywiązania się ze zobowiązań prowadzącego do wystąpienia roszczeń dotyczących płatności w walucie lokalnej, wartość roszczenia poddaje się konwersji, zgodnie z wyraźnymi postanowieniami umowy pożyczki, na równoważną kwotę w twardej walucie; płatności z tytułu roszczeń dochodzi się w walucie lokalnej, w kwocie równoważnej do wartości płatności z tytułu roszczenia w twardej walucie w czasie dokonania takiej płatności z tytułu roszczenia, |
| --- | --- |

—

w przypadku niewywiązania się ze zobowiązań prowadzącego do wystąpienia roszczeń dotyczących płatności w walucie lokalnej, wartość roszczenia poddaje się konwersji, zgodnie z wyraźnymi postanowieniami umowy pożyczki, na równoważną kwotę w twardej walucie; płatności z tytułu roszczeń dochodzi się w walucie lokalnej, w kwocie równoważnej do wartości płatności z tytułu roszczenia w twardej walucie w czasie dokonania takiej płatności z tytułu roszczenia,

| — | za przeliczenie spłat dokonywanych przez kupującego/kredytobiorcę w walucie lokalnej odpowiada strona ubezpieczona, ponosząca także ryzyko wymiany związane z możliwością zmniejszenia lub zwiększenia się wartości wpłat dokonywanych w walucie lokalnej. (Bezpośredni kredytodawca może ponosić bezpośrednie ryzyko wahań kursowych, nie ma to jednak związku z czynnikami ryzyka kraju lub kupującego/kredytobiorcy). |
| --- | --- |

—

za przeliczenie spłat dokonywanych przez kupującego/kredytobiorcę w walucie lokalnej odpowiada strona ubezpieczona, ponosząca także ryzyko wymiany związane z możliwością zmniejszenia lub zwiększenia się wartości wpłat dokonywanych w walucie lokalnej. (Bezpośredni kredytodawca może ponosić bezpośrednie ryzyko wahań kursowych, nie ma to jednak związku z czynnikami ryzyka kraju lub kupującego/kredytobiorcy).

Czynniki dodatkowe, które należy uwzględnić:

Technika ta jest stosowana wybiórczo w odniesieniu do walut wymiennych i transferowalnych, w przypadkach, kiedy stojąca za nimi gospodarka jest w dobrej kondycji. Uczestnicząca agencja kredytów eksportowych powinna być w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań dotyczących płatności wierzytelności wyrażonych w jej własnej walucie w przypadku gdy waluta lokalna staje się „nietransferowalna” lub „niewymienna” po podjęciu zobowiązania przez taką agencję. (Jednakże bezpośredni kredytodawca ponosi to ryzyko).

Po przeliczeniu zaległej kwoty (nie całej wartości pożyczki) na równoważną kwotę w twardej walucie kredytobiorca nadal ma zobowiązanie w walucie lokalnej, chociaż jego wartość nie jest ograniczona w stosunku do równoważnej kwoty zaległej w twardej walucie. Ostateczna spłata zadłużenia pozostającego do spłaty dokonana przez kredytobiorcę w walucie lokalnej powinna być równoważna do wartości płatności z tytułu roszczenia w twardej walucie w czasie dokonania takiej płatności z tytułu roszczenia.

Właściwy czynnik MEF

Stosowany jest właściwy czynnik MEF ustalany indywidualnie dla każdego przypadku, jednakże jeśli pierwsze trzy czynniki ryzyka kredytowego kraju są w sposób wyraźny wyłączone, maksymalny czynnik MEF wynosi 0,50. Jeżeli ryzyko jest jedynie zminimalizowane, tzn. nie jest w sposób wyraźny wyłączone, maksymalny czynnik MEF wynosi 0,35.

7.   Ubezpieczenie przez kraj trzeci lub gwarancja warunkowa

8.   Dłużnik stanowiący mniejsze ryzyko niż państwo

Zastosowanie technik 7 i 8 niniejszego załącznika podlega dalszemu omówieniu przez uczestników.

---

(1)  Wskaźniki LLCR i ADSCR oblicza się zgodnie z konwencjami zwykle stosowanymi przez ostrożnych kredytodawców międzynarodowych w celu ustalenia (scenariusz podstawowy) sytuacji bankowej w momencie finansowego zamknięcia lub zbliżonym, po zakończeniu pełnych (technicznych i ekonomicznych) procedur.

ZAŁĄCZNIK IX

KRYTERIA JAKOŚCI POD KĄTEM REALIZACJI CELÓW POLITYKI ROZWOJU ODNOSZĄCE SIĘ DO PROJEKTÓW FINANSOWANYCH ZE ŚRODKÓW POMOCOWYCH

W ostatnich latach DAC opracował szereg kryteriów mających zagwarantować, że projekty w krajach rozwijających się, w całości lub częściowo finansowane w ramach pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA) przyczyniają się do rozwoju. Powyższe kryteria są głównie zawarte w:

| — | Zasadach oceny projektów DAC, 1988, |
| --- | --- |

—

Zasadach oceny projektów DAC, 1988,

| — | Zasadach przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej oficjalnej pomocy rozwojowej DAC, 1987, oraz |
| --- | --- |

—

Zasadach przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej oficjalnej pomocy rozwojowej DAC, 1987, oraz

| — | Dobrych praktykach udzielania zamówień w zakresie pomocy publicznej na rzecz rozwoju, 1986. |
| --- | --- |

—

Dobrych praktykach udzielania zamówień w zakresie pomocy publicznej na rzecz rozwoju, 1986.

ZGODNOŚĆ PROJEKTU Z OGÓLNYMI PRIORYTETAMI INWESTYCYJNYMI KRAJU ODBIORCY (WYBÓR PROJEKTU)

Czy projekt jest częścią programów wydatków inwestycyjnych i publicznych przyjętych przez centralne władze finansowe i planistyczne w kraju odbiorcy?

(Należy podać dokument dotyczący polityki w odniesieniu do wymienionego projektu, np. program inwestycji publicznych kraju odbiorcy).

Czy projekt jest współfinansowany przez międzynarodową instytucję finansowania rozwoju?

Czy istnieją dowody na to, że projekt był rozpatrywany i odrzucony przez międzynarodową instytucję finansowania rozwoju lub innego członka DAC z powodu niskiego priorytetu rozwoju?

Czy w przypadku projektu dotyczącego sektora prywatnego został on zatwierdzony przez rząd kraju odbiorcy?

Czy projekt jest objęty porozumieniem międzyrządowym zapewniającym szerszy zakres działań pomocowych ofiarodawcy w kraju odbiorcy?

PRZYGOTOWANIE I OCENA PROJEKTU

Czy projekt został przygotowany, zaprojektowany i oceniony według standardów i kryteriów w szerokim stopniu zgodnych z zasadami oceny projektów DAC (PPA)? Odpowiednie zasady dotyczą oceny projektu pod względem:

| a) | aspektów ekonomicznych (ust. 30–38 PPA); |
| --- | --- |

a)

aspektów ekonomicznych (ust. 30–38 PPA);

| b) | aspektów technicznych (ust. 22 PPA); |
| --- | --- |

b)

aspektów technicznych (ust. 22 PPA);

| c) | aspektów finansowych (ust. 23–29 PPA). |
| --- | --- |

c)

aspektów finansowych (ust. 23–29 PPA).

Czy w przypadku projektów przynoszących dochód, w szczególności jeżeli ma to miejsce na rynku konkurencyjnym element ulgi w zakresie finansowania pomocy został przeniesiony na końcowego użytkownika środków? (ust. 25 PPA).

| a) | Ocena instytucjonalna (ust. 40–44 PPA); |
| --- | --- |

a)

Ocena instytucjonalna (ust. 40–44 PPA);

| b) | Analiza społeczna i dystrybucji (ustępy 47–57 PPA); |
| --- | --- |

b)

Analiza społeczna i dystrybucji (ustępy 47–57 PPA);

| c) | Ocena ochrony środowiska naturalnego (ustępy 55–57 PPA). |
| --- | --- |

c)

Ocena ochrony środowiska naturalnego (ustępy 55–57 PPA).

PROCEDURY UDZIELANIA ZAMÓWIEŃ

Który sposób udzielania zamówień zostanie zastosowany? (definicje znajdują się w zasadach wymienionych w dobrych praktykach udzielania zamówień w zakresie pomocy publicznej na rzecz rozwoju).

| a) | Międzynarodowy przetarg konkurencyjny (Zasada udzielania zamówień III oraz załącznik 2: Minimalne warunki dla efektywnego międzynarodowego przetargu konkurencyjnego). |
| --- | --- |

a)

Międzynarodowy przetarg konkurencyjny (Zasada udzielania zamówień III oraz załącznik 2: Minimalne warunki dla efektywnego międzynarodowego przetargu konkurencyjnego).

| b) | Krajowy przetarg konkurencyjny (Zasada udzielania zamówień IV). |
| --- | --- |

b)

Krajowy przetarg konkurencyjny (Zasada udzielania zamówień IV).

| c) | Nieformalna konkurencja lub bezpośrednie negocjacje (Zasada udzielania zamówień V A lub B). |
| --- | --- |

c)

Nieformalna konkurencja lub bezpośrednie negocjacje (Zasada udzielania zamówień V A lub B).

Czy przewiduje się kontrole ceny i jakości dostaw (ust. 63 PPA)?

ZAŁĄCZNIK X

WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO TRANSAKCJI PROJECT FINANCE

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

1.   Zakres zastosowania

| a) | Niniejszy załącznik określa warunki, w odniesieniu do których uczestnicy mogą udzielać wsparcia dla transakcji project finance spełniających kryteria kwalifikacji określone w dodatku 1. |
| --- | --- |

a)

Niniejszy załącznik określa warunki, w odniesieniu do których uczestnicy mogą udzielać wsparcia dla transakcji project finance spełniających kryteria kwalifikacji określone w dodatku 1.

| b) | W przypadkach, gdy brak odpowiedniego postanowienia w niniejszym załączniku, zastosowanie mają warunki Porozumienia. |
| --- | --- |

b)

W przypadkach, gdy brak odpowiedniego postanowienia w niniejszym załączniku, zastosowanie mają warunki Porozumienia.

ROZDZIAŁ II

WARUNKI FINANSOWE

2.   Maksymalne okresy spłaty

Maksymalny okres spłaty wynosi 14 lat, z wyjątkiem przypadków, gdy oficjalne wsparcie kredytu eksportowego udzielone przez uczestników obejmuje więcej niż 35 % kredytu konsorcjalnego dla projektu w kraju OECD o wysokim dochodzie, kiedy maksymalny okres spłaty wynosi 10 lat.

3.   Spłata kapitału i odsetek

Kapitał kredytu eksportowego może być spłacany w ratach nierównych, a także kapitał i odsetki mogą być spłacane rzadziej niż w ratach półrocznych z zastrzeżeniem spełnienia poniższych warunków:

| a) | żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie 6 miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału kredytu; |
| --- | --- |

a)

żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie 6 miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału kredytu;

| b) | pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż 24 miesiące po terminie uruchomienia kredytu; przed upływem tego terminu spłacone zostaje nie mniej niż 2 % kapitału kredytu; |
| --- | --- |

b)

pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż 24 miesiące po terminie uruchomienia kredytu; przed upływem tego terminu spłacone zostaje nie mniej niż 2 % kapitału kredytu;

| c) | odsetki spłacane są nie rzadziej niż co 12 miesięcy, a pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż 6 miesięcy od daty uruchomienia kredytu; |
| --- | --- |

c)

odsetki spłacane są nie rzadziej niż co 12 miesięcy, a pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż 6 miesięcy od daty uruchomienia kredytu;

| d) | średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza siedmiu i jednej czwartej roku, z wyjątkiem przypadków, gdy oficjalne wsparcie kredytu eksportowego udzielone przez uczestników obejmuje więcej niż 35 % kredytu konsorcjalnego dla projektu w kraju OECD o wysokim dochodzie, kiedy średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza pięciu i jednej czwartej roku; |
| --- | --- |

d)

średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza siedmiu i jednej czwartej roku, z wyjątkiem przypadków, gdy oficjalne wsparcie kredytu eksportowego udzielone przez uczestników obejmuje więcej niż 35 % kredytu konsorcjalnego dla projektu w kraju OECD o wysokim dochodzie, kiedy średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza pięciu i jednej czwartej roku;

| e) | uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 5 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

e)

uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 5 niniejszego załącznika.

4.   Minimalne stałe stopy procentowe

Jeżeli uczestnicy udzielają oficjalnego wsparcia finansowego w odniesieniu do pożyczek o stałym oprocentowaniu:

| a) | w przypadku okresu spłaty do 12 lat włącznie uczestnicy stosują odnośne stopy referencyjne oprocentowania rynkowego (CIRR), określone zgodnie z art. 20 Porozumienia; |
| --- | --- |

a)

w przypadku okresu spłaty do 12 lat włącznie uczestnicy stosują odnośne stopy referencyjne oprocentowania rynkowego (CIRR), określone zgodnie z art. 20 Porozumienia;

| b) | w przypadku okresu spłaty przekraczającego 12 lat, dla wszystkich walut zastosowanie ma dopłata w wysokości 20 punktów bazowych powyżej stopy CIRR. |
| --- | --- |

b)

w przypadku okresu spłaty przekraczającego 12 lat, dla wszystkich walut zastosowanie ma dopłata w wysokości 20 punktów bazowych powyżej stopy CIRR.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURY

5.   Powiadomienie z wyprzedzeniem o transkacjach project finance

Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o zamiarze udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami niniejszego załącznika co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania. Powiadomienie przekazuje się zgodnie z załącznikiem V Porozumienia. Jeżeli dowolny uczestnik zwróci się z wnioskiem o wyjaśnienie w odniesieniu do warunków objętych wsparciem w tym okresie, uczestnik powiadamiający odczeka dodatkowe 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania.

Dodatek 1

KRYTERIA KWALIFIKACJI DOTYCZĄCE TRANSKACJI PROJECT FINANCE

I.   Kryteria podstawowe

Transakcja wiąże się z/charakteryzuje się:

| a) | finansowaniem określonej jednostki gospodarczej, przy czym kredytodawca postanawia uznać przepływy pieniężne i zyski takiej jednostki gospodarczej za źródło funduszy, z których spłacona zostanie pożyczka, a majątek takiej jednostki gospodarczej za zabezpieczenie pożyczki; |
| --- | --- |

a)

finansowaniem określonej jednostki gospodarczej, przy czym kredytodawca postanawia uznać przepływy pieniężne i zyski takiej jednostki gospodarczej za źródło funduszy, z których spłacona zostanie pożyczka, a majątek takiej jednostki gospodarczej za zabezpieczenie pożyczki;

| b) | finansowaniem transakcji eksportowych przez niezależną (prawnie i ekonomicznie) spółkę celową, np. spółkę specjalnego przeznaczenia, w odniesieniu do projektów inwestycyjnych przynoszących własne dochody; |
| --- | --- |

b)

finansowaniem transakcji eksportowych przez niezależną (prawnie i ekonomicznie) spółkę celową, np. spółkę specjalnego przeznaczenia, w odniesieniu do projektów inwestycyjnych przynoszących własne dochody;

| c) | właściwym podziałem ryzyka między partnerów zaangażowanych w projekt, np. prywatnych lub posiadających zdolność kredytową publicznych udziałowców, eksporterów, kredytodawców, odbiorców, włącznie z odpowiednim kapitałem; |
| --- | --- |

c)

właściwym podziałem ryzyka między partnerów zaangażowanych w projekt, np. prywatnych lub posiadających zdolność kredytową publicznych udziałowców, eksporterów, kredytodawców, odbiorców, włącznie z odpowiednim kapitałem;

| d) | tworzonymi przez projekt przepływami pieniężnymi wystarczającymi na pokrycie kosztów operacyjnych i obsługę zadłużenia dla funduszy zewnętrznych w całym okresie spłaty; |
| --- | --- |

d)

tworzonymi przez projekt przepływami pieniężnymi wystarczającymi na pokrycie kosztów operacyjnych i obsługę zadłużenia dla funduszy zewnętrznych w całym okresie spłaty;

| e) | priorytetowym trybem odpisania kosztów operacyjnych od dochodów projektu oraz obsługi zadłużenia; |
| --- | --- |

e)

priorytetowym trybem odpisania kosztów operacyjnych od dochodów projektu oraz obsługi zadłużenia;

| f) | kupującym/kredytobiorcą niebędącym państwem i bez państwowej gwarancji spłaty (z wyłączeniem zabezpieczeń wykonania, np. porozumień dotyczących odbioru); |
| --- | --- |

f)

kupującym/kredytobiorcą niebędącym państwem i bez państwowej gwarancji spłaty (z wyłączeniem zabezpieczeń wykonania, np. porozumień dotyczących odbioru);

| g) | majątkowymi zabezpieczeniami wpływów/majątku projektu, np. przewłaszczeniami, zastawami, rachunkami wpływów; |
| --- | --- |

g)

majątkowymi zabezpieczeniami wpływów/majątku projektu, np. przewłaszczeniami, zastawami, rachunkami wpływów;

| h) | ograniczonym regresem lub brakiem regresu do sponsorów spośród udziałowców sektora prywatnego/sponsorów projektu po realizacji projektu. |
| --- | --- |

h)

ograniczonym regresem lub brakiem regresu do sponsorów spośród udziałowców sektora prywatnego/sponsorów projektu po realizacji projektu.

II.   Dodatkowe kryteria dla transakcji project finance w krajach OECD o wysokim dochodzie

Transakcja wiąże się z/charakteryzuje się:

| a) | udziałem w konsorcjum kredytowym prywatnych instytucji finansowych niekorzystających z oficjalnego wsparcia kredytów eksportowych, przy czym:






  1) | uczestnik jest partnerem mniejszościowym o statusie równorzędnym przez cały okres obowiązywania umowy pożyczki; |
| --- | --- | --- |

a)

udziałem w konsorcjum kredytowym prywatnych instytucji finansowych niekorzystających z oficjalnego wsparcia kredytów eksportowych, przy czym:

1)

uczestnik jest partnerem mniejszościowym o statusie równorzędnym przez cały okres obowiązywania umowy pożyczki;

| 2) | oficjalne wsparcie kredytu eksportowego udzielone przez uczestników obejmuje mniej niż 50 % kredytu konsorcjalnego; |
| --- | --- |

2)

oficjalne wsparcie kredytu eksportowego udzielone przez uczestników obejmuje mniej niż 50 % kredytu konsorcjalnego;

| b) | stawkami ubezpieczenia dla dowolnego wsparcia oficjalnego niezaniżającymi stawek rynku prywatnego i współmiernymi do odnośnych stawek naliczanych przez inne prywatne instytucje finansowe uczestniczące w konsorcjum. |
| --- | --- |

b)

stawkami ubezpieczenia dla dowolnego wsparcia oficjalnego niezaniżającymi stawek rynku prywatnego i współmiernymi do odnośnych stawek naliczanych przez inne prywatne instytucje finansowe uczestniczące w konsorcjum.

ZAŁĄCZNIK XI

LISTA DEFINICJI

Do celów niniejszego Porozumienia:

| a) | Zobowiązanie: każda deklaracja, złożona w dowolnej formie, zgodnie z którą gotowość lub zamiar udzielenia oficjalnego wsparcia zostaje zakomunikowany krajowi odbiorcy, kupującemu, kredytobiorcy, eksporterowi lub instytucji finansowej. |
| --- | --- |

a)

Zobowiązanie: każda deklaracja, złożona w dowolnej formie, zgodnie z którą gotowość lub zamiar udzielenia oficjalnego wsparcia zostaje zakomunikowany krajowi odbiorcy, kupującemu, kredytobiorcy, eksporterowi lub instytucji finansowej.

| b) | Uzgodnione warunki: porozumienie zawarte między uczestnikami w celu ustalenia szczególnych warunków finansowych oficjalnego wsparcia w odniesieniu do danej transakcji lub w szczególnych okolicznościach. Zasady określone w uzgodnionych warunkach zastępują zasady niniejszego Porozumienia jedynie w odniesieniu do transakcji lub okoliczności określonych w uzgodnionych warunkach. |
| --- | --- |

b)

Uzgodnione warunki: porozumienie zawarte między uczestnikami w celu ustalenia szczególnych warunków finansowych oficjalnego wsparcia w odniesieniu do danej transakcji lub w szczególnych okolicznościach. Zasady określone w uzgodnionych warunkach zastępują zasady niniejszego Porozumienia jedynie w odniesieniu do transakcji lub okoliczności określonych w uzgodnionych warunkach.

| c) | Poziom koncesjonowania pomocy wiązanej: w przypadku dotacji poziom koncesjonowania wynosi 100 %. W przypadku pożyczek poziom koncesjonowania stanowi różnica między wartością nominalną pożyczki a zdyskontowaną aktualną wartością przyszłych płatności z tytułu obsługi zadłużenia, które mają być dokonane przez kredytobiorcę. Wspomniana różnica jest wyrażona jako procent wartości nominalnej pożyczki. |
| --- | --- |

c)

Poziom koncesjonowania pomocy wiązanej: w przypadku dotacji poziom koncesjonowania wynosi 100 %. W przypadku pożyczek poziom koncesjonowania stanowi różnica między wartością nominalną pożyczki a zdyskontowaną aktualną wartością przyszłych płatności z tytułu obsługi zadłużenia, które mają być dokonane przez kredytobiorcę. Wspomniana różnica jest wyrażona jako procent wartości nominalnej pożyczki.

| d) | Wartość umowy eksportowej: całkowita kwota, jaka ma zostać zapłacona przez nabywcę lub w imieniu nabywcy za wywożony towar i/lub usługi, tzn. z wyłączeniem kosztów lokalnych zdefiniowanych poniżej. W przypadku leasingu, z wartości umowy zostaje wyłączona część płatności leasingowych odpowiadająca odsetkom. |
| --- | --- |

d)

Wartość umowy eksportowej: całkowita kwota, jaka ma zostać zapłacona przez nabywcę lub w imieniu nabywcy za wywożony towar i/lub usługi, tzn. z wyłączeniem kosztów lokalnych zdefiniowanych poniżej. W przypadku leasingu, z wartości umowy zostaje wyłączona część płatności leasingowych odpowiadająca odsetkom.

| e) | Zobowiązanie ostateczne: w przypadku transakcji kredytu eksportowego (mającej formę pojedynczej transakcji lub linii kredytowej), zobowiązanie ostateczne zachodzi, gdy uczestnik przyjmuje precyzyjne i pełne warunki finansowe w drodze umowy wzajemnej lub aktu jednostronnego. |
| --- | --- |

e)

Zobowiązanie ostateczne: w przypadku transakcji kredytu eksportowego (mającej formę pojedynczej transakcji lub linii kredytowej), zobowiązanie ostateczne zachodzi, gdy uczestnik przyjmuje precyzyjne i pełne warunki finansowe w drodze umowy wzajemnej lub aktu jednostronnego.

| f) | Subsydiowanie stopy procentowej: porozumienie między rządem a bankami lub innymi instytucjami finansowymi, pozwalające na finansowanie wywozu według stałej stopy procentowej równej lub wyższej od stopy CIRR. |
| --- | --- |

f)

Subsydiowanie stopy procentowej: porozumienie między rządem a bankami lub innymi instytucjami finansowymi, pozwalające na finansowanie wywozu według stałej stopy procentowej równej lub wyższej od stopy CIRR.

| g) | Linia kredytowa: przyjmujące dowolną formę ramy dla kredytów eksportowych, obejmujące szereg transakcji, które mogą ale nie muszą być związane z określonym projektem. |
| --- | --- |

g)

Linia kredytowa: przyjmujące dowolną formę ramy dla kredytów eksportowych, obejmujące szereg transakcji, które mogą ale nie muszą być związane z określonym projektem.

| h) | Koszty lokalne: wydatki na towary i usługi w kraju kupującego, niezbędne do wykonania zamówienia eksportera lub do realizacji projektu, którego część stanowi zamówienie eksportera. Koszty lokalne nie obejmują prowizji płatnych przedstawicielowi eksportera w kraju nabywcy. |
| --- | --- |

h)

Koszty lokalne: wydatki na towary i usługi w kraju kupującego, niezbędne do wykonania zamówienia eksportera lub do realizacji projektu, którego część stanowi zamówienie eksportera. Koszty lokalne nie obejmują prowizji płatnych przedstawicielowi eksportera w kraju nabywcy.

| i) | Czysta ochrona ubezpieczeniowa: oficjalne wsparcie udzielone przez rząd lub w imieniu rządu, wyłącznie w drodze gwarancji lub ubezpieczenia kredytu eksportowego, tzn. niezapewniające oficjalnego wsparcia finansowego. |
| --- | --- |

i)

Czysta ochrona ubezpieczeniowa: oficjalne wsparcie udzielone przez rząd lub w imieniu rządu, wyłącznie w drodze gwarancji lub ubezpieczenia kredytu eksportowego, tzn. niezapewniające oficjalnego wsparcia finansowego.

| j) | Okres spłaty: okres rozpoczynający się z datą uruchomienia kredytu, zgodnie z definicją podaną w niniejszym załączniku, a kończący się w umownym terminie ostatecznej spłaty kapitału. |
| --- | --- |

j)

Okres spłaty: okres rozpoczynający się z datą uruchomienia kredytu, zgodnie z definicją podaną w niniejszym załączniku, a kończący się w umownym terminie ostatecznej spłaty kapitału.

| k) | Data uruchomienia kredytu:






  1) | Części i składniki (półwyroby), w tym powiązane usługi: w przypadku części i składników data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż rzeczywista data przyjęcia towarów lub średnia ważona data przyjęcia towarów (w tym usług, jeśli ma to zastosowanie) przez kupującego bądź, w odniesieniu do usług, data przedstawienia faktur klientowi lub przyjęcia usług przez klienta. |
| --- | --- | --- |

k)

Data uruchomienia kredytu:

1)

Części i składniki (półwyroby), w tym powiązane usługi: w przypadku części i składników data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż rzeczywista data przyjęcia towarów lub średnia ważona data przyjęcia towarów (w tym usług, jeśli ma to zastosowanie) przez kupującego bądź, w odniesieniu do usług, data przedstawienia faktur klientowi lub przyjęcia usług przez klienta.

| 2) | Dobra quasi-kapitałowe, w tym usługi powiązane – maszyny lub urządzenia, o względnie niskiej wartości jednostkowej, przeznaczone do wykorzystania w procesie przemysłowym lub do celów produkcyjnych bądź komercyjnych: w przypadku dóbr quasi-kapitałowych data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż rzeczywista data przyjęcia dóbr lub średnia ważona data przyjęcia dóbr przez kupującego, jeżeli eksporter jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji, a w odniesieniu do usług, data przedstawienia faktur klientowi lub przyjęcia usług przez klienta. W przypadku umowy dotyczącej usług, na mocy której dostawca odpowiedzialny jest za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji. |
| --- | --- |

2)

Dobra quasi-kapitałowe, w tym usługi powiązane – maszyny lub urządzenia, o względnie niskiej wartości jednostkowej, przeznaczone do wykorzystania w procesie przemysłowym lub do celów produkcyjnych bądź komercyjnych: w przypadku dóbr quasi-kapitałowych data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż rzeczywista data przyjęcia dóbr lub średnia ważona data przyjęcia dóbr przez kupującego, jeżeli eksporter jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji, a w odniesieniu do usług, data przedstawienia faktur klientowi lub przyjęcia usług przez klienta. W przypadku umowy dotyczącej usług, na mocy której dostawca odpowiedzialny jest za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji.

| 3) | Dobra kapitałowe i usługi projektowe – maszyny lub urządzenia o wysokiej wartości, przeznaczone do wykorzystania w procesie przemysłowym lub do celów produkcyjnych bądź komercyjnych:






  — | W przypadku umowy dotyczącej sprzedaży dóbr kapitałowych, które stanowią gotowe wyroby do indywidualnego wykorzystania, ostateczna data uruchomienia kredytu jest rzeczywistą datą fizycznego odbioru towarów przez kupującego lub średnią ważoną datą fizycznego odbioru towarów przez kupującego. |
| --- | --- | --- |

3)

Dobra kapitałowe i usługi projektowe – maszyny lub urządzenia o wysokiej wartości, przeznaczone do wykorzystania w procesie przemysłowym lub do celów produkcyjnych bądź komercyjnych:

—

W przypadku umowy dotyczącej sprzedaży dóbr kapitałowych, które stanowią gotowe wyroby do indywidualnego wykorzystania, ostateczna data uruchomienia kredytu jest rzeczywistą datą fizycznego odbioru towarów przez kupującego lub średnią ważoną datą fizycznego odbioru towarów przez kupującego.

| — | W przypadku umowy dotyczącej sprzedaży wyposażenia kapitałowego dla kompletnych zakładów lub fabryk, na mocy której dostawca nie jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data, z którą kupujący ma fizycznie odebrać całość wyposażenia (z wyłączeniem części zamiennych) dostarczonego na mocy umowy. |
| --- | --- |

—

W przypadku umowy dotyczącej sprzedaży wyposażenia kapitałowego dla kompletnych zakładów lub fabryk, na mocy której dostawca nie jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data, z którą kupujący ma fizycznie odebrać całość wyposażenia (z wyłączeniem części zamiennych) dostarczonego na mocy umowy.

| — | Jeżeli eksporter jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji. |
| --- | --- |

—

Jeżeli eksporter jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji.

| — | W przypadku usług data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data przedstawienia faktur klientowi lub przyjęcia usług przez klienta. W przypadku umowy dotyczącej usług, na mocy której dostawca odpowiedzialny jest za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji. |
| --- | --- |

—

W przypadku usług data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data przedstawienia faktur klientowi lub przyjęcia usług przez klienta. W przypadku umowy dotyczącej usług, na mocy której dostawca odpowiedzialny jest za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji.

| 4) | Kompletne zakłady lub fabryki – kompletne obiekty produkcyjne wymagające wykorzystania dóbr kapitałowych:






  — | W przypadku umowy dotyczącej sprzedaży wyposażenia kapitałowego dla kompletnych zakładów lub fabryk, na mocy której dostawca nie jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data, z którą kupujący ma fizycznie odebrać całość wyposażenia (z wyłączeniem części zamiennych) dostarczonego na mocy umowy. |
| --- | --- | --- |

4)

Kompletne zakłady lub fabryki – kompletne obiekty produkcyjne wymagające wykorzystania dóbr kapitałowych:

—

W przypadku umowy dotyczącej sprzedaży wyposażenia kapitałowego dla kompletnych zakładów lub fabryk, na mocy której dostawca nie jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data, z którą kupujący ma fizycznie odebrać całość wyposażenia (z wyłączeniem części zamiennych) dostarczonego na mocy umowy.

| — | W przypadku umów budowlanych, na mocy których wykonawca nie jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, datą uruchomienia kredytu jest data zakończenia budowy. |
| --- | --- |

—

W przypadku umów budowlanych, na mocy których wykonawca nie jest odpowiedzialny za oddanie do eksploatacji, datą uruchomienia kredytu jest data zakończenia budowy.

| — | W przypadku dowolnej umowy, na mocy której na dostawcy lub wykonawcy spoczywa umowna odpowiedzialność za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data zakończenia przez niego instalacji lub budowy oraz wstępnych badań stwierdzających gotowość do eksploatacji. Ma to zastosowanie niezależnie od tego, czy obiekt został wydany kupującemu w takim terminie zgodnie z warunkami umowy i niezależnie od jakichkolwiek potencjalnych dalszych zobowiązań dostawcy lub wykonawcy, związanych np. z gwarancją efektywnego funkcjonowania obiektu lub szkoleniem lokalnego personelu. |
| --- | --- |

—

W przypadku dowolnej umowy, na mocy której na dostawcy lub wykonawcy spoczywa umowna odpowiedzialność za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data zakończenia przez niego instalacji lub budowy oraz wstępnych badań stwierdzających gotowość do eksploatacji. Ma to zastosowanie niezależnie od tego, czy obiekt został wydany kupującemu w takim terminie zgodnie z warunkami umowy i niezależnie od jakichkolwiek potencjalnych dalszych zobowiązań dostawcy lub wykonawcy, związanych np. z gwarancją efektywnego funkcjonowania obiektu lub szkoleniem lokalnego personelu.

| — | Gdy umowa przewiduje odrębne terminy wykonania poszczególnych części projektu, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data uruchomienia kredytu dla każdej części projektu oddzielnie lub średnia ważona data uruchomień kredytu, bądź też, jeżeli na mocy umowy dostawca wykonuje nie całość projektu, lecz jego istotną część, datą uruchomienia kredytu może być data uruchomienia kredytu właściwa dla projektu jako całości. |
| --- | --- |

—

Gdy umowa przewiduje odrębne terminy wykonania poszczególnych części projektu, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data uruchomienia kredytu dla każdej części projektu oddzielnie lub średnia ważona data uruchomień kredytu, bądź też, jeżeli na mocy umowy dostawca wykonuje nie całość projektu, lecz jego istotną część, datą uruchomienia kredytu może być data uruchomienia kredytu właściwa dla projektu jako całości.

| — | W przypadku usług data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data przedstawienia faktur klientowi lub przyjęcia usług przez klienta. W przypadku umowy dotyczącej usług, na mocy której dostawca odpowiedzialny jest za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji. |
| --- | --- |

—

W przypadku usług data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data przedstawienia faktur klientowi lub przyjęcia usług przez klienta. W przypadku umowy dotyczącej usług, na mocy której dostawca odpowiedzialny jest za oddanie do eksploatacji, data uruchomienia kredytu nie może być późniejsza niż data oddania do eksploatacji.

| l) | Pomoc wiązana: pomoc faktycznie (według prawa lub w praktyce) powiązana z zamówieniami na towary i/lub usługi z kraju ofiarodawcy i/lub z ograniczonej liczby krajów, obejmuje pożyczki, dotacje lub pakiety finansowania towarzyszącego, z poziomem koncesjonowania wyższym od 0 %.
  Powyższa definicja ma zastosowanie bez względu na to, czy „wiązanie” wynika z formalnej umowy lub z nieformalnego porozumienia w dowolnej formie między krajem odbiorcą a krajem ofiarodawcą, czy pakiet zawiera składniki ujęte w formularzach określonych w art. 31 Porozumienia, które nie są swobodnie i w pełni dostępne w celu finansowania zamówień z kraju odbiorcy, zasadniczo wszystkich innych krajów rozwijających się oraz uczestników, czy wiąże się z praktykami uznanymi przez DAC lub uczestników za równoważne takiemu „wiązaniu”. |
| --- | --- |

l)

Pomoc wiązana: pomoc faktycznie (według prawa lub w praktyce) powiązana z zamówieniami na towary i/lub usługi z kraju ofiarodawcy i/lub z ograniczonej liczby krajów, obejmuje pożyczki, dotacje lub pakiety finansowania towarzyszącego, z poziomem koncesjonowania wyższym od 0 %.

Powyższa definicja ma zastosowanie bez względu na to, czy „wiązanie” wynika z formalnej umowy lub z nieformalnego porozumienia w dowolnej formie między krajem odbiorcą a krajem ofiarodawcą, czy pakiet zawiera składniki ujęte w formularzach określonych w art. 31 Porozumienia, które nie są swobodnie i w pełni dostępne w celu finansowania zamówień z kraju odbiorcy, zasadniczo wszystkich innych krajów rozwijających się oraz uczestników, czy wiąże się z praktykami uznanymi przez DAC lub uczestników za równoważne takiemu „wiązaniu”.

| m) | Pomoc niewiązana: pomoc obejmująca pożyczki lub dotacje, z których wpływy pieniężne są w pełni i swobodnie dostępne do finansowania zamówień z dowolnego kraju. |
| --- | --- |

m)

Pomoc niewiązana: pomoc obejmująca pożyczki lub dotacje, z których wpływy pieniężne są w pełni i swobodnie dostępne do finansowania zamówień z dowolnego kraju.

| n) | Średni ważony czas trwania okresu spłaty: czas potrzebny do spłaty połowy kapitału. Obliczany jest jako suma czasu (w latach) od daty uruchomienia kredytu do każdej spłaty kapitału, ważona częścią kapitału spłaconą w każdym z terminów spłaty. |
| --- | --- |

n)

Średni ważony czas trwania okresu spłaty: czas potrzebny do spłaty połowy kapitału. Obliczany jest jako suma czasu (w latach) od daty uruchomienia kredytu do każdej spłaty kapitału, ważona częścią kapitału spłaconą w każdym z terminów spłaty.

---

DYREKTYWY

| 8.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 326/113 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/113

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2011/89/UE

z dnia 16 listopada 2011 r.

w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE w odniesieniu do dodatkowego nadzoru nad podmiotami finansowymi konglomeratu finansowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (3) przyznaje się właściwym organom sektora finansowego dodatkowe uprawnienia i narzędzia w zakresie nadzoru nad grupami złożonymi z wielu podmiotów objętych regulacją, które prowadzą działalność w różnych sektorach rynków finansowych. Grupy takie (konglomeraty finansowe) są narażone na ryzyko (ryzyko grupowe), które obejmuje: ryzyko „zarażenia”, które polega na rozprzestrzenianiu się ryzyka od jednego końca struktury grupy do drugiego; koncentrację ryzyka, w przypadku której ten sam rodzaj ryzyka występuje w różnych częściach grupy w tym samym czasie; złożoność zarządzania wieloma różnymi podmiotami prawnymi; potencjalne konflikty interesów; a także problemy związane z przypisywaniem ustawowego kapitału do wszystkich podmiotów grupy objętych regulacją, które stanowią część konglomeratu finansowego, przez co unika się wielokrotnego wykorzystywania kapitału. Konglomeraty finansowe powinny zatem podlegać dodatkowemu nadzorowi, oprócz nadzoru indywidualnego, w sposób skonsolidowany lub na poziomie grupy, bez powielania czynności nadzoru lub wywierania na grupę wpływu, niezależnie od struktury prawnej grupy. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (3) przyznaje się właściwym organom sektora finansowego dodatkowe uprawnienia i narzędzia w zakresie nadzoru nad grupami złożonymi z wielu podmiotów objętych regulacją, które prowadzą działalność w różnych sektorach rynków finansowych. Grupy takie (konglomeraty finansowe) są narażone na ryzyko (ryzyko grupowe), które obejmuje: ryzyko „zarażenia”, które polega na rozprzestrzenianiu się ryzyka od jednego końca struktury grupy do drugiego; koncentrację ryzyka, w przypadku której ten sam rodzaj ryzyka występuje w różnych częściach grupy w tym samym czasie; złożoność zarządzania wieloma różnymi podmiotami prawnymi; potencjalne konflikty interesów; a także problemy związane z przypisywaniem ustawowego kapitału do wszystkich podmiotów grupy objętych regulacją, które stanowią część konglomeratu finansowego, przez co unika się wielokrotnego wykorzystywania kapitału. Konglomeraty finansowe powinny zatem podlegać dodatkowemu nadzorowi, oprócz nadzoru indywidualnego, w sposób skonsolidowany lub na poziomie grupy, bez powielania czynności nadzoru lub wywierania na grupę wpływu, niezależnie od struktury prawnej grupy.

| (2) | Należy zapewnić spójność pomiędzy celami dyrektywy 2002/87/WE, z jednej strony, i dyrektyw Rady 73/239/EWG (4) i 92/49/EWG (5) oraz dyrektyw 98/78/WE (6), 2002/83/WE (7), 2004/39/WE (8), 2005/68/WE (9), 2006/48/WE (10), 2006/49/WE (11) i 2009/65/WE (12), 2009/138/WE (13) i 2011/61/UE (14) Parlamentu Europejskiego i Rady, z drugiej strony, aby umożliwić odpowiedni dodatkowy nadzór nad zakładami ubezpieczeń i grupami bankowymi, w tym również w przypadku, gdy są one częścią finansowej struktury holdingowej o działalności mieszanej. |
| --- | --- |

(2)

Należy zapewnić spójność pomiędzy celami dyrektywy 2002/87/WE, z jednej strony, i dyrektyw Rady 73/239/EWG (4) i 92/49/EWG (5) oraz dyrektyw 98/78/WE (6), 2002/83/WE (7), 2004/39/WE (8), 2005/68/WE (9), 2006/48/WE (10), 2006/49/WE (11) i 2009/65/WE (12), 2009/138/WE (13) i 2011/61/UE (14) Parlamentu Europejskiego i Rady, z drugiej strony, aby umożliwić odpowiedni dodatkowy nadzór nad zakładami ubezpieczeń i grupami bankowymi, w tym również w przypadku, gdy są one częścią finansowej struktury holdingowej o działalności mieszanej.

| (3) | Konieczna jest identyfikacja konglomeratów finansowych w całej Unii według stopnia, w jakim są narażone na ryzyko grupowe, w oparciu o wspólne wytyczne, które mają zostać wydane przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (15) (EUNB), przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru nad Ubezpieczeniami i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (16) (EUNUiPPE) oraz przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (17) (EUNGiPW), zgodnie z art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, poprzez Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru („Wspólny Komitet”). Ważne jest również, aby stosowanie wymogów dotyczących zwalniania ze stosowania dodatkowego nadzoru opierało się na ryzyku zgodnie z tymi wytycznymi. Ma to szczególne znaczenie w przypadku większych konglomeratów finansowych prowadzących działalność na skalę międzynarodową. |
| --- | --- |

(3)

Konieczna jest identyfikacja konglomeratów finansowych w całej Unii według stopnia, w jakim są narażone na ryzyko grupowe, w oparciu o wspólne wytyczne, które mają zostać wydane przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (15) (EUNB), przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru nad Ubezpieczeniami i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (16) (EUNUiPPE) oraz przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (17) (EUNGiPW), zgodnie z art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, poprzez Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru („Wspólny Komitet”). Ważne jest również, aby stosowanie wymogów dotyczących zwalniania ze stosowania dodatkowego nadzoru opierało się na ryzyku zgodnie z tymi wytycznymi. Ma to szczególne znaczenie w przypadku większych konglomeratów finansowych prowadzących działalność na skalę międzynarodową.

| (4) | Kompleksowe i odpowiednie monitorowanie ryzyka grupowego w dużych, złożonych, prowadzących działalność na skalę międzynarodową konglomeratach finansowych, a także nadzór nad polityką kapitałową prowadzoną w skali takich grup są możliwe tylko wtedy, gdy właściwe organy gromadzą informacje nadzorcze i planują środki nadzoru, wykraczając poza krajowy zakres swoich uprawnień. Konieczne jest zatem, aby właściwe organy koordynowały działania w zakresie dodatkowego nadzoru nad konglomeratami finansowymi prowadzącymi działalność na skalę międzynarodową w gronie właściwych organów, które uznaje się za najbardziej odpowiednie do sprawowania dodatkowego nadzoru nad danym konglomeratem finansowym. Kolegium stosownych właściwych organów dla danego konglomeratu finansowego powinno stanowić odzwierciedlenie uzupełniającego charakteru dyrektywy 2002/87/WE i jako takie nie powinno powielać lub zastępować działań istniejących kolegiów dla podgrupy bankowej i podgrupy ubezpieczeniowej w ramach tych konglomeratów finansowych, lecz raczej powinno zapewnić wartość dodaną w stosunku do nich. Kolegium dla konglomeratu finansowego powinno powstawać jedynie w przypadku, gdy nie istnieje kolegium sektorowe dla sektora bankowego ani dla sektora ubezpieczeniowego. |
| --- | --- |

(4)

Kompleksowe i odpowiednie monitorowanie ryzyka grupowego w dużych, złożonych, prowadzących działalność na skalę międzynarodową konglomeratach finansowych, a także nadzór nad polityką kapitałową prowadzoną w skali takich grup są możliwe tylko wtedy, gdy właściwe organy gromadzą informacje nadzorcze i planują środki nadzoru, wykraczając poza krajowy zakres swoich uprawnień. Konieczne jest zatem, aby właściwe organy koordynowały działania w zakresie dodatkowego nadzoru nad konglomeratami finansowymi prowadzącymi działalność na skalę międzynarodową w gronie właściwych organów, które uznaje się za najbardziej odpowiednie do sprawowania dodatkowego nadzoru nad danym konglomeratem finansowym. Kolegium stosownych właściwych organów dla danego konglomeratu finansowego powinno stanowić odzwierciedlenie uzupełniającego charakteru dyrektywy 2002/87/WE i jako takie nie powinno powielać lub zastępować działań istniejących kolegiów dla podgrupy bankowej i podgrupy ubezpieczeniowej w ramach tych konglomeratów finansowych, lecz raczej powinno zapewnić wartość dodaną w stosunku do nich. Kolegium dla konglomeratu finansowego powinno powstawać jedynie w przypadku, gdy nie istnieje kolegium sektorowe dla sektora bankowego ani dla sektora ubezpieczeniowego.

| (5) | W celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru regulacyjnego konieczne jest, aby struktura prawna oraz struktura zarządzania i struktura organizacyjna, z uwzględnieniem wszystkich podmiotów objętych regulacją, podmiotów nieobjętych regulacją oraz istotnych oddziałów banków, zakładów ubezpieczeń i konglomeratów finansowych prowadzących działalność transgraniczną, była monitorowana odpowiednio przez EUNB, EUNUiPPE i EUNGiPW (zwane dalej razem „Europejskimi Urzędami Nadzoru”) oraz Wspólny Komitet, w zależności od przypadku, oraz aby informacje te były udostępniane stosownym właściwym organom. |
| --- | --- |

(5)

W celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru regulacyjnego konieczne jest, aby struktura prawna oraz struktura zarządzania i struktura organizacyjna, z uwzględnieniem wszystkich podmiotów objętych regulacją, podmiotów nieobjętych regulacją oraz istotnych oddziałów banków, zakładów ubezpieczeń i konglomeratów finansowych prowadzących działalność transgraniczną, była monitorowana odpowiednio przez EUNB, EUNUiPPE i EUNGiPW (zwane dalej razem „Europejskimi Urzędami Nadzoru”) oraz Wspólny Komitet, w zależności od przypadku, oraz aby informacje te były udostępniane stosownym właściwym organom.

| (6) | W celu zapewnienia skutecznego dodatkowego nadzoru nad podmiotami konglomeratu finansowego objętymi regulacją, a w szczególności w przypadku, gdy siedziba zarządu jednego z jego podmiotów zależnych znajduje się w państwie trzecim, przedsiębiorstwa, do których niniejsza dyrektywa ma zastosowanie, powinny obejmować wszelkie przedsiębiorstwa, w szczególności wszelkie instytucje kredytowe, które mają swoją siedzibę w państwie trzecim i które wymagałyby zezwolenia, gdyby ich siedziba mieściła się w Unii. |
| --- | --- |

(6)

W celu zapewnienia skutecznego dodatkowego nadzoru nad podmiotami konglomeratu finansowego objętymi regulacją, a w szczególności w przypadku, gdy siedziba zarządu jednego z jego podmiotów zależnych znajduje się w państwie trzecim, przedsiębiorstwa, do których niniejsza dyrektywa ma zastosowanie, powinny obejmować wszelkie przedsiębiorstwa, w szczególności wszelkie instytucje kredytowe, które mają swoją siedzibę w państwie trzecim i które wymagałyby zezwolenia, gdyby ich siedziba mieściła się w Unii.

| (7) | Dodatkowy nadzór nad dużymi, złożonymi, prowadzącymi działalność na skalę międzynarodową konglomeratami finansowymi wymaga koordynacji w całej Unii, aby mógł przyczynić się do stabilności międzynarodowego rynku usług finansowych. W tym celu właściwe organy muszą uzgodnić podejścia w zakresie nadzoru, które mają być stosowane do takich konglomeratów finansowych. Europejskie Urzędy Nadzoru powinny wydać, zgodnie z art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1093/2011, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 wspólne wytyczne dotyczące takich wspólnych podejść w zakresie nadzoru, zapewniając tym samym kompleksowe ostrożnościowe ramy dla narzędzi i uprawnień nadzorczych dostępnych w dyrektywach bankowych, ubezpieczeniowych, dotyczących papierów wartościowych oraz konglomeratów finansowych. Wytyczne przewidziane w dyrektywie 2002/87/WE powinny odzwierciedlać uzupełniający charakter nadzoru na jej podstawie oraz stanowić uzupełnienie nadzoru sektorowego przewidzianego w dyrektywach 73/239/EWG, 92/49/EWG, 98/78/WE, 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE, 2009/138/WE oraz 2011/61/UE. |
| --- | --- |

(7)

Dodatkowy nadzór nad dużymi, złożonymi, prowadzącymi działalność na skalę międzynarodową konglomeratami finansowymi wymaga koordynacji w całej Unii, aby mógł przyczynić się do stabilności międzynarodowego rynku usług finansowych. W tym celu właściwe organy muszą uzgodnić podejścia w zakresie nadzoru, które mają być stosowane do takich konglomeratów finansowych. Europejskie Urzędy Nadzoru powinny wydać, zgodnie z art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1093/2011, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 wspólne wytyczne dotyczące takich wspólnych podejść w zakresie nadzoru, zapewniając tym samym kompleksowe ostrożnościowe ramy dla narzędzi i uprawnień nadzorczych dostępnych w dyrektywach bankowych, ubezpieczeniowych, dotyczących papierów wartościowych oraz konglomeratów finansowych. Wytyczne przewidziane w dyrektywie 2002/87/WE powinny odzwierciedlać uzupełniający charakter nadzoru na jej podstawie oraz stanowić uzupełnienie nadzoru sektorowego przewidzianego w dyrektywach 73/239/EWG, 92/49/EWG, 98/78/WE, 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE, 2009/138/WE oraz 2011/61/UE.

| (8) | Istnieje rzeczywista potrzeba monitorowania i kontrolowania potencjalnego ryzyka grupowego, wynikającego z posiadania udziałów kapitałowych w innych przedsiębiorstwach, na które narażony jest konglomerat finansowy. W przypadkach, w których szczegółowe uprawnienia nadzorcze przewidziane w dyrektywie 2002/87/WE okazują się niewystarczające, organy nadzoru powinny opracować alternatywne metody w celu odniesienia się do tego ryzyka i jego odpowiedniego uwzględnienia, najlepiej w ramach prac prowadzonych przez Europejskie Urzędy Nadzoru poprzez Wspólny Komitet. Jeżeli udział kapitałowy stanowi jedyny element identyfikacji konglomeratu finansowego, organy nadzoru powinny mieć możliwość dokonania oceny, czy grupa jest narażona na ryzyko grupowe, i w stosownych przypadkach odstąpić od dodatkowego nadzoru. |
| --- | --- |

(8)

Istnieje rzeczywista potrzeba monitorowania i kontrolowania potencjalnego ryzyka grupowego, wynikającego z posiadania udziałów kapitałowych w innych przedsiębiorstwach, na które narażony jest konglomerat finansowy. W przypadkach, w których szczegółowe uprawnienia nadzorcze przewidziane w dyrektywie 2002/87/WE okazują się niewystarczające, organy nadzoru powinny opracować alternatywne metody w celu odniesienia się do tego ryzyka i jego odpowiedniego uwzględnienia, najlepiej w ramach prac prowadzonych przez Europejskie Urzędy Nadzoru poprzez Wspólny Komitet. Jeżeli udział kapitałowy stanowi jedyny element identyfikacji konglomeratu finansowego, organy nadzoru powinny mieć możliwość dokonania oceny, czy grupa jest narażona na ryzyko grupowe, i w stosownych przypadkach odstąpić od dodatkowego nadzoru.

| (9) | Podczas obecnego kryzysu organy nadzoru pozostały bez uprawnień w odniesieniu do niektórych struktur grupowych, ponieważ systemy przewidziane w stosownych dyrektywach zmuszały je do wyboru pomiędzy nadzorem sektorowym a nadzorem dodatkowym. W kontekście prac grupy G-20 dotyczących konglomeratów finansowych należy przeprowadzić całościowy przegląd dyrektywy 2002/87/WE, lecz jednocześnie należy jak najszybciej zapewnić niezbędne uprawnienia nadzorcze. |
| --- | --- |

(9)

Podczas obecnego kryzysu organy nadzoru pozostały bez uprawnień w odniesieniu do niektórych struktur grupowych, ponieważ systemy przewidziane w stosownych dyrektywach zmuszały je do wyboru pomiędzy nadzorem sektorowym a nadzorem dodatkowym. W kontekście prac grupy G-20 dotyczących konglomeratów finansowych należy przeprowadzić całościowy przegląd dyrektywy 2002/87/WE, lecz jednocześnie należy jak najszybciej zapewnić niezbędne uprawnienia nadzorcze.

| (10) | Należy zapewnić zgodność między celami dyrektywy 2002/87/WE i dyrektywy 98/78/WE. Należy zatem zmienić dyrektywę 98/78/WE w celu zdefiniowania finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej i objęcia jej zakresem tej dyrektywy. W celu zapewnienia spójnego i terminowego nadzoru należy zmienić dyrektywę 98/78/WE, niezależnie od zbliżającego się rozpoczęcia stosowania dyrektywy 2009/138/WE, która powinna zostać zmieniona w tym samym celu. |
| --- | --- |

(10)

Należy zapewnić zgodność między celami dyrektywy 2002/87/WE i dyrektywy 98/78/WE. Należy zatem zmienić dyrektywę 98/78/WE w celu zdefiniowania finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej i objęcia jej zakresem tej dyrektywy. W celu zapewnienia spójnego i terminowego nadzoru należy zmienić dyrektywę 98/78/WE, niezależnie od zbliżającego się rozpoczęcia stosowania dyrektywy 2009/138/WE, która powinna zostać zmieniona w tym samym celu.

| (11) | O ile testy warunków skrajnych powinny być prowadzone systematycznie dla podgrup bankowych i ubezpieczeniowych konglomeratu finansowego, to do koordynatora wyznaczonego zgodnie z dyrektywą 2002/87/WE należy podjęcie decyzji o adekwatności, parametrach i czasie prowadzenia testu warunków skrajnych dla całości danego konglomeratu finansowego. W odniesieniu do ogólnounijnych testów warunków skrajnych prowadzonych przez Europejskie Urzędy Nadzoru w całej Unii w kontekście sektorowym, Wspólny Komitet powinien mieć za zadanie zapewnienie, aby takie testy warunków skrajnych były przeprowadzane w sposób spójny we wszystkich sektorach. Z tych względów Europejskie Urzędy Nadzoru, poprzez Wspólny Komitet, powinny mieć możliwość opracowania dodatkowych parametrów dla ogólnounijnych testów warunków skrajnych, uwzględniających specyficzne ryzyko grupy, które występuje zwykle w przypadku konglomeratów finansowych, oraz powinny mieć możliwość opublikowania wyników tych testów w przypadku, gdy pozwalają na to przepisy sektorowe. Doświadczenia poprzednich ogólnounijnych testów warunków skrajnych powinny zostać wzięte pod uwagę. Testy warunków skrajnych powinny uwzględniać na przykład zagrożenie płynności i wypłacalności konglomeratów finansowych. |
| --- | --- |

(11)

O ile testy warunków skrajnych powinny być prowadzone systematycznie dla podgrup bankowych i ubezpieczeniowych konglomeratu finansowego, to do koordynatora wyznaczonego zgodnie z dyrektywą 2002/87/WE należy podjęcie decyzji o adekwatności, parametrach i czasie prowadzenia testu warunków skrajnych dla całości danego konglomeratu finansowego. W odniesieniu do ogólnounijnych testów warunków skrajnych prowadzonych przez Europejskie Urzędy Nadzoru w całej Unii w kontekście sektorowym, Wspólny Komitet powinien mieć za zadanie zapewnienie, aby takie testy warunków skrajnych były przeprowadzane w sposób spójny we wszystkich sektorach. Z tych względów Europejskie Urzędy Nadzoru, poprzez Wspólny Komitet, powinny mieć możliwość opracowania dodatkowych parametrów dla ogólnounijnych testów warunków skrajnych, uwzględniających specyficzne ryzyko grupy, które występuje zwykle w przypadku konglomeratów finansowych, oraz powinny mieć możliwość opublikowania wyników tych testów w przypadku, gdy pozwalają na to przepisy sektorowe. Doświadczenia poprzednich ogólnounijnych testów warunków skrajnych powinny zostać wzięte pod uwagę. Testy warunków skrajnych powinny uwzględniać na przykład zagrożenie płynności i wypłacalności konglomeratów finansowych.

| (12) | Komisja powinna dalej opracowywać spójny i rozstrzygający system nadzoru nad konglomeratami finansowymi. Zbliżający się całkowity przegląd dyrektywy 2002/87/WE powinien objąć podmioty nieobjęte regulacją, w szczególności spółki celowe, oraz powinien rozwinąć oparte na ryzyku zastosowanie odstępstw, z których mogą korzystać organy nadzoru przy określaniu konglomeratu finansowego, ograniczając jednocześnie stosowanie takich odstępstw. Uwzględniając dyrektywy sektorowe, przegląd powinien również uwzględniać istotne pod względem systemowym konglomeraty finansowe, których wielkość, system wzajemnych połączeń lub złożoność sprawiają, że są one szczególnie narażone. Takie konglomeraty powinny być identyfikowane analogicznie do zmieniających się standardów Rady Stabilności Finansowej oraz Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego. Komisja powinna rozważyć przedstawienie propozycji działań regulacyjnych w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

(12)

Komisja powinna dalej opracowywać spójny i rozstrzygający system nadzoru nad konglomeratami finansowymi. Zbliżający się całkowity przegląd dyrektywy 2002/87/WE powinien objąć podmioty nieobjęte regulacją, w szczególności spółki celowe, oraz powinien rozwinąć oparte na ryzyku zastosowanie odstępstw, z których mogą korzystać organy nadzoru przy określaniu konglomeratu finansowego, ograniczając jednocześnie stosowanie takich odstępstw. Uwzględniając dyrektywy sektorowe, przegląd powinien również uwzględniać istotne pod względem systemowym konglomeraty finansowe, których wielkość, system wzajemnych połączeń lub złożoność sprawiają, że są one szczególnie narażone. Takie konglomeraty powinny być identyfikowane analogicznie do zmieniających się standardów Rady Stabilności Finansowej oraz Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego. Komisja powinna rozważyć przedstawienie propozycji działań regulacyjnych w tej dziedzinie.

| (13) | Należy zapewnić spójność między celami dyrektywy 2002/87/WE i dyrektywy 2006/48/WE. W tym celu należy zmienić dyrektywę 2006/48/WE w celu zdefiniowania finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej i objęcia jej zakresem tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(13)

Należy zapewnić spójność między celami dyrektywy 2002/87/WE i dyrektywy 2006/48/WE. W tym celu należy zmienić dyrektywę 2006/48/WE w celu zdefiniowania finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej i objęcia jej zakresem tej dyrektywy.

| (14) | Przywrócenie dostępności uprawnień na szczeblu spółki holdingowej o działalności mieszanej oznacza, że niektóre przepisy dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE lub 2009/138/WE mają zastosowanie na tym szczeblu równocześnie. Przepisy te mogą być równoważne, szczególnie w odniesieniu do elementów jakościowych procesów przeglądu nadzorczego. W dyrektywach 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE występują, na przykład, identyczne wymogi dotyczące kompetencji i reputacji osób zarządzających spółkami holdingowymi. Aby uniknąć nakładania się na siebie tych przepisów i zapewnić skuteczność nadzoru na najwyższym szczeblu, organy nadzoru powinny móc stosować określony przepis tylko raz, działając jednocześnie zgodnie z równoważnym przepisem we wszystkich innych mających zastosowanie dyrektywach. W przypadku gdy przepisy nie mają identycznego brzmienia, należy uznać je za równoważne, jeśli są merytorycznie podobne, w szczególności w odniesieniu do nadzoru opartego na ryzyku. Oceniając równoważność przepisów, organy nadzoru powinny sprawdzić, w ramach kolegium, czy – w odniesieniu do każdej z mających zastosowanie dyrektyw – zakres stosowania został odzwierciedlony, a cele osiągnięte, bez jednoczesnego obniżania poziomu standardów nadzoru. Należy umożliwić dokonywanie zmian w ocenach równoważności przy okazji wprowadzania zmian w ramach i praktykach nadzorczych. Oceny równoważności powinny być zatem przedmiotem otwartego, podlegającego zmianom procesu. Proces ten powinien umożliwiać stosowanie indywidualnych rozwiązań w poszczególnych przypadkach, tak aby wszystkie istotne cechy danej grupy zostały uwzględniane. Aby zapewnić spójność ram nadzoru dla danej grupy oraz uzyskać równe warunki dla wszystkich konglomeratów finansowych w Unii, niezbędna jest odpowiednia współpraca w zakresie nadzoru. W tym celu Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – powinny opracować wytyczne mające na celu konwergencję ocen równoważności i prowadzić prace zmierzające do przyjęcia wiążących norm technicznych. |
| --- | --- |

(14)

Przywrócenie dostępności uprawnień na szczeblu spółki holdingowej o działalności mieszanej oznacza, że niektóre przepisy dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE lub 2009/138/WE mają zastosowanie na tym szczeblu równocześnie. Przepisy te mogą być równoważne, szczególnie w odniesieniu do elementów jakościowych procesów przeglądu nadzorczego. W dyrektywach 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE występują, na przykład, identyczne wymogi dotyczące kompetencji i reputacji osób zarządzających spółkami holdingowymi. Aby uniknąć nakładania się na siebie tych przepisów i zapewnić skuteczność nadzoru na najwyższym szczeblu, organy nadzoru powinny móc stosować określony przepis tylko raz, działając jednocześnie zgodnie z równoważnym przepisem we wszystkich innych mających zastosowanie dyrektywach. W przypadku gdy przepisy nie mają identycznego brzmienia, należy uznać je za równoważne, jeśli są merytorycznie podobne, w szczególności w odniesieniu do nadzoru opartego na ryzyku. Oceniając równoważność przepisów, organy nadzoru powinny sprawdzić, w ramach kolegium, czy – w odniesieniu do każdej z mających zastosowanie dyrektyw – zakres stosowania został odzwierciedlony, a cele osiągnięte, bez jednoczesnego obniżania poziomu standardów nadzoru. Należy umożliwić dokonywanie zmian w ocenach równoważności przy okazji wprowadzania zmian w ramach i praktykach nadzorczych. Oceny równoważności powinny być zatem przedmiotem otwartego, podlegającego zmianom procesu. Proces ten powinien umożliwiać stosowanie indywidualnych rozwiązań w poszczególnych przypadkach, tak aby wszystkie istotne cechy danej grupy zostały uwzględniane. Aby zapewnić spójność ram nadzoru dla danej grupy oraz uzyskać równe warunki dla wszystkich konglomeratów finansowych w Unii, niezbędna jest odpowiednia współpraca w zakresie nadzoru. W tym celu Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – powinny opracować wytyczne mające na celu konwergencję ocen równoważności i prowadzić prace zmierzające do przyjęcia wiążących norm technicznych.

| (15) | W celu poprawy dodatkowego nadzoru jednostek finansowych w konglomeracie finansowym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do dostosowań technicznych, które mają być dokonane w dyrektywie 2002/87/WE w odniesieniu do definicji, dostosowywania terminologii i metod obliczeń określonych w tej dyrektywie. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(15)

W celu poprawy dodatkowego nadzoru jednostek finansowych w konglomeracie finansowym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do dostosowań technicznych, które mają być dokonane w dyrektywie 2002/87/WE w odniesieniu do definicji, dostosowywania terminologii i metod obliczeń określonych w tej dyrektywie. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (16) | Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie poprawa dodatkowego nadzoru nad jednostkami finansowymi konglomeratu finansowego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki niniejszej dyrektywy możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(16)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie poprawa dodatkowego nadzoru nad jednostkami finansowymi konglomeratu finansowego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki niniejszej dyrektywy możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (17) | Należy zatem zmienić dyrektywy 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE, |
| --- | --- |

(17)

Należy zatem zmienić dyrektywy 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany w dyrektywie 98/78/WE

W dyrektywie 98/78/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | lit. j) otrzymuje brzmienie:






  „j) | »ubezpieczeniowa grupa kapitałowa prowadząca działalność mieszaną« oznacza zakład macierzysty inny niż zakład ubezpieczeń, zakład ubezpieczeń mieszczący się w państwie trzecim, zakład reasekuracji, zakład reasekuracji mieszczący się w państwie trzecim, ubezpieczeniową grupę kapitałową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, które wśród swoich zakładów zależnych posiadają co najmniej jeden zakład ubezpieczeń lub reasekuracji;”; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. j) otrzymuje brzmienie:

„j)

»ubezpieczeniowa grupa kapitałowa prowadząca działalność mieszaną« oznacza zakład macierzysty inny niż zakład ubezpieczeń, zakład ubezpieczeń mieszczący się w państwie trzecim, zakład reasekuracji, zakład reasekuracji mieszczący się w państwie trzecim, ubezpieczeniową grupę kapitałową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, które wśród swoich zakładów zależnych posiadają co najmniej jeden zakład ubezpieczeń lub reasekuracji;”;

| b) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „m) | »finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE;”; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się literę w brzmieniu:

„m)

»finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE;”;

| 2) | art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Każdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, którego zakład macierzysty jest ubezpieczeniową grupą kapitałową, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, zakładem ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim lub zakładem reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim, podlega nadzorowi dodatkowemu w sposób przewidziany w art. 5 ust. 2 oraz w art. 6, 8 i 10.”; |
| --- | --- |

2)

art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Każdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, którego zakład macierzysty jest ubezpieczeniową grupą kapitałową, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, zakładem ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim lub zakładem reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim, podlega nadzorowi dodatkowemu w sposób przewidziany w art. 5 ust. 2 oraz w art. 6, 8 i 10.”;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 2a
  Poziom stosowania w odniesieniu do finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej
  1.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom na mocy niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 2002/87/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, właściwy organ odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru dodatkowego, po skonsultowaniu się z innymi zainteresowanymi właściwymi organami, może stosować w odniesieniu do tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej jedynie stosowny przepis dyrektywy 2002/87/WE.
  2.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom na mocy niniejszej dyrektywy i dyrektywy 2006/48/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, właściwy organ odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru dodatkowego, w porozumieniu z organem odpowiedzialnym za nadzór skonsolidowany w sektorze bankowym i w sektorze usług inwestycyjnych, może stosować jedynie przepis dyrektywy dotyczący najbardziej istotnego sektora określonego zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE.
  3.   Organ odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru dodatkowego informuje Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (18) (»EUNB«) oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (19) (»EUNUiPPE«) o decyzjach podjętych na mocy ust. 1 i 2. EUNB, EUNUiPPE i Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (20) – poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru (»Wspólny Komitet«) – opracowują wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych oraz opracowują projekt regulacyjnych norm technicznych, który przedstawią Komisji w ciągu trzech lat od przyjęcia tych wytycznych.
  Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 2a

Poziom stosowania w odniesieniu do finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej

1.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom na mocy niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 2002/87/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, właściwy organ odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru dodatkowego, po skonsultowaniu się z innymi zainteresowanymi właściwymi organami, może stosować w odniesieniu do tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej jedynie stosowny przepis dyrektywy 2002/87/WE.

2.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom na mocy niniejszej dyrektywy i dyrektywy 2006/48/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, właściwy organ odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru dodatkowego, w porozumieniu z organem odpowiedzialnym za nadzór skonsolidowany w sektorze bankowym i w sektorze usług inwestycyjnych, może stosować jedynie przepis dyrektywy dotyczący najbardziej istotnego sektora określonego zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE.

3.   Organ odpowiedzialny za sprawowanie nadzoru dodatkowego informuje Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (18) (»EUNB«) oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (19) (»EUNUiPPE«) o decyzjach podjętych na mocy ust. 1 i 2. EUNB, EUNUiPPE i Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (20) – poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru (»Wspólny Komitet«) – opracowują wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych oraz opracowują projekt regulacyjnych norm technicznych, który przedstawią Komisji w ciągu trzech lat od przyjęcia tych wytycznych.

Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

| 4) | art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Sprawowanie nadzoru dodatkowego zgodnie z art. 2 w żadnym wypadku nie wiąże się z obowiązkiem prowadzenia przez właściwe organy nadzoru nad zakładem ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim, nad zakładem reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim, nad ubezpieczeniową grupą kapitałową, nad finansową spółką holdingową o działalności mieszanej ani nad ubezpieczeniową grupą kapitałową prowadzącą działalność mieszaną, rozpatrywanymi indywidualnie.”; |
| --- | --- |

4)

art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Sprawowanie nadzoru dodatkowego zgodnie z art. 2 w żadnym wypadku nie wiąże się z obowiązkiem prowadzenia przez właściwe organy nadzoru nad zakładem ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim, nad zakładem reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim, nad ubezpieczeniową grupą kapitałową, nad finansową spółką holdingową o działalności mieszanej ani nad ubezpieczeniową grupą kapitałową prowadzącą działalność mieszaną, rozpatrywanymi indywidualnie.”;

| 5) | art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, które otrzymały zezwolenie w dwóch lub więcej państwach członkowskich, mają za zakład macierzysty tę samą ubezpieczeniową grupę kapitałową, zakład ubezpieczeń mieszczący się w państwie trzecim, zakład reasekuracji mieszczący się w państwie trzecim, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub ubezpieczeniową grupę kapitałową prowadzącą działalność mieszaną, właściwe organy tych państw członkowskich mogą osiągnąć porozumienie co do wyboru tych spośród nich, które będą odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru dodatkowego.”; |
| --- | --- |

5)

art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, które otrzymały zezwolenie w dwóch lub więcej państwach członkowskich, mają za zakład macierzysty tę samą ubezpieczeniową grupę kapitałową, zakład ubezpieczeń mieszczący się w państwie trzecim, zakład reasekuracji mieszczący się w państwie trzecim, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub ubezpieczeniową grupę kapitałową prowadzącą działalność mieszaną, właściwe organy tych państw członkowskich mogą osiągnąć porozumienie co do wyboru tych spośród nich, które będą odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru dodatkowego.”;

| 6) | art. 10 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 10
  Ubezpieczeniowe grupy kapitałowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, zakłady ubezpieczeń mieszczące się w państwie trzecim oraz zakłady reasekuracji mieszczące się w państwie trzecim
  1.   W odniesieniu do art. 2 ust. 2, państwa członkowskie wymagają zastosowania metody nadzoru dodatkowego zgodnie z załącznikiem II. Obliczenie uwzględnia wszystkie zakłady powiązane ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim.
  2.   Jeżeli na podstawie obliczenia, o którym mowa w ust. 1, właściwe organy dojdą do wniosku, że wypłacalność zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będących podmiotami zależnymi ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim jest lub może być zagrożona, podejmują one odpowiednie kroki na poziomie tego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.”; |
| --- | --- |

6)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Ubezpieczeniowe grupy kapitałowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, zakłady ubezpieczeń mieszczące się w państwie trzecim oraz zakłady reasekuracji mieszczące się w państwie trzecim

1.   W odniesieniu do art. 2 ust. 2, państwa członkowskie wymagają zastosowania metody nadzoru dodatkowego zgodnie z załącznikiem II. Obliczenie uwzględnia wszystkie zakłady powiązane ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim.

2.   Jeżeli na podstawie obliczenia, o którym mowa w ust. 1, właściwe organy dojdą do wniosku, że wypłacalność zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będących podmiotami zależnymi ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim jest lub może być zagrożona, podejmują one odpowiednie kroki na poziomie tego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.”;

| 7) | w załączniku I i II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

7)

w załączniku I i II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Zmiany w dyrektywie 2002/87/WE

W dyrektywie 2002/87/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „Artykuł 1
  Przedmiot
  Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady sprawowania dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją, które otrzymały zezwolenie zgodnie z art. 6 dyrektywy 73/239/EWG, art. 4 dyrektywy 2002/83/WE (21), art. 5 dyrektywy 2004/39/WE (22), art. 3 dyrektywy 2005/68/WE (23), art. 6 dyrektywy 2006/48/WE (24), art. 5 dyrektywy 2009/65/WE (25), art. 14 dyrektywy 2009/138/WE (26) lub art. 6–11 dyrektywy 2011/61/UE (27), oraz które stanowią część konglomeratu finansowego.
  Niniejsza dyrektywa zmienia również stosowne zasady sektorowe mające zastosowanie do podmiotów objętych regulacją na mocy tych dyrektyw.
  Artykuł 2
  Definicje
  Na użytek niniejszej dyrektywy:






  1) | »instytucja kredytowa« oznacza instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 pkt 1 dyrektywy 2006/48/WE; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady sprawowania dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją, które otrzymały zezwolenie zgodnie z art. 6 dyrektywy 73/239/EWG, art. 4 dyrektywy 2002/83/WE (21), art. 5 dyrektywy 2004/39/WE (22), art. 3 dyrektywy 2005/68/WE (23), art. 6 dyrektywy 2006/48/WE (24), art. 5 dyrektywy 2009/65/WE (25), art. 14 dyrektywy 2009/138/WE (26) lub art. 6–11 dyrektywy 2011/61/UE (27), oraz które stanowią część konglomeratu finansowego.

Niniejsza dyrektywa zmienia również stosowne zasady sektorowe mające zastosowanie do podmiotów objętych regulacją na mocy tych dyrektyw.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszej dyrektywy:

1)

»instytucja kredytowa« oznacza instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 pkt 1 dyrektywy 2006/48/WE;

| 2) | »zakład ubezpieczeń« oznacza zakład ubezpieczeń w rozumieniu art. 13 pkt 1, 2 lub 3 dyrektywy 2009/138/WE; |
| --- | --- |

2)

»zakład ubezpieczeń« oznacza zakład ubezpieczeń w rozumieniu art. 13 pkt 1, 2 lub 3 dyrektywy 2009/138/WE;

| 3) | »przedsiębiorstwo inwestycyjne« oznacza przedsiębiorstwo inwestycyjne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2004/39/WE, w tym firmy, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (28), lub przedsiębiorstwo, którego siedziba mieści się w państwie trzecim i które wymagałoby zezwolenia na mocy dyrektywy 2004/39/WE, gdyby jego siedziba mieściła się w Unii; |
| --- | --- |

3)

»przedsiębiorstwo inwestycyjne« oznacza przedsiębiorstwo inwestycyjne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2004/39/WE, w tym firmy, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (28), lub przedsiębiorstwo, którego siedziba mieści się w państwie trzecim i które wymagałoby zezwolenia na mocy dyrektywy 2004/39/WE, gdyby jego siedziba mieściła się w Unii;

| 4) | »podmiot objęty regulacją« oznacza instytucję kredytową, zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, przedsiębiorstwo inwestycyjne, spółkę zarządzania aktywami lub zarządzającego alternatywnym funduszem inwestycyjnym; |
| --- | --- |

4)

»podmiot objęty regulacją« oznacza instytucję kredytową, zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, przedsiębiorstwo inwestycyjne, spółkę zarządzania aktywami lub zarządzającego alternatywnym funduszem inwestycyjnym;

| 5) | »spółka zarządzania aktywami« oznacza spółkę zarządzającą w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2009/65/WE, lub przedsiębiorstwo, którego siedziba statutowa mieści się w państwie trzecim i które wymagałyby zezwolenia na mocy tej dyrektywy, gdyby ich siedziba mieściła się w Unii; |
| --- | --- |

5)

»spółka zarządzania aktywami« oznacza spółkę zarządzającą w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2009/65/WE, lub przedsiębiorstwo, którego siedziba statutowa mieści się w państwie trzecim i które wymagałyby zezwolenia na mocy tej dyrektywy, gdyby ich siedziba mieściła się w Unii;

| 5a) | »zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym« oznacza zarządzającego alternatywnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. b), l) i ab) dyrektywy 2011/61/UE lub przedsiębiorstwo, którego siedziba mieści się w państwie trzecim i które wymagałyby zezwolenia na mocy tej dyrektywy, gdyby ich siedziba mieściła się w Unii; |
| --- | --- |

5a)

»zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym« oznacza zarządzającego alternatywnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. b), l) i ab) dyrektywy 2011/61/UE lub przedsiębiorstwo, którego siedziba mieści się w państwie trzecim i które wymagałyby zezwolenia na mocy tej dyrektywy, gdyby ich siedziba mieściła się w Unii;

| 6) | »zakład reasekuracji« oznacza zakład reasekuracji w rozumieniu art. 13 pkt 4, 5 lub 6 dyrektywy 2009/138/WE lub podmiot specjalnego przeznaczenia w rozumieniu art. 13 pkt 26 dyrektywy 2009/138/WE; |
| --- | --- |

6)

»zakład reasekuracji« oznacza zakład reasekuracji w rozumieniu art. 13 pkt 4, 5 lub 6 dyrektywy 2009/138/WE lub podmiot specjalnego przeznaczenia w rozumieniu art. 13 pkt 26 dyrektywy 2009/138/WE;

| 7) | »zasady sektorowe« oznaczają ustawodawstwo Unii dotyczące nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami objętymi regulacją, w szczególności dyrektywy 2004/39/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/138/WE; |
| --- | --- |

7)

»zasady sektorowe« oznaczają ustawodawstwo Unii dotyczące nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami objętymi regulacją, w szczególności dyrektywy 2004/39/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/138/WE;

| 8) | »sektor finansowy« oznacza sektor składający się z jednego lub większej liczby następujących podmiotów:






  a) | instytucji kredytowej, instytucji finansowej lub przedsiębiorstwa usług pomocniczych w rozumieniu art. 4 pkt 1, 5 lub 21 dyrektywy 2006/48/WE (zwanych dalej razem »sektorem bankowym«); |
| --- | --- | --- |

8)

»sektor finansowy« oznacza sektor składający się z jednego lub większej liczby następujących podmiotów:

a)

instytucji kredytowej, instytucji finansowej lub przedsiębiorstwa usług pomocniczych w rozumieniu art. 4 pkt 1, 5 lub 21 dyrektywy 2006/48/WE (zwanych dalej razem »sektorem bankowym«);

| b) | zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub ubezpieczeniowej spółki holdingowej w rozumieniu art. 13 pkt 1, 2, 4 lub 5 lub art. 212 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2009/138/WE (zwanych dalej razem »sektorem ubezpieczeń«); |
| --- | --- |

b)

zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub ubezpieczeniowej spółki holdingowej w rozumieniu art. 13 pkt 1, 2, 4 lub 5 lub art. 212 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2009/138/WE (zwanych dalej razem »sektorem ubezpieczeń«);

| c) | firmy inwestycyjnej w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/49/WE (zwanych dalej razem »sektorem usług inwestycyjnych«); |
| --- | --- |

c)

firmy inwestycyjnej w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/49/WE (zwanych dalej razem »sektorem usług inwestycyjnych«);

| 9) | »przedsiębiorstwo dominujące« oznacza jednostkę dominującą określoną w art. 1 siódmej dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (29) lub każde przedsiębiorstwo, które – w opinii właściwych władz – skutecznie wywiera dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo; |
| --- | --- |

9)

»przedsiębiorstwo dominujące« oznacza jednostkę dominującą określoną w art. 1 siódmej dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (29) lub każde przedsiębiorstwo, które – w opinii właściwych władz – skutecznie wywiera dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo;

| 10) | »przedsiębiorstwo zależne« oznacza jednostkę zależną określoną w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG lub każde przedsiębiorstwo, na które – w opinii właściwych władz – przedsiębiorstwo dominujące skutecznie wywiera dominujący wpływ, lub wszystkie jednostki zależne takich przedsiębiorstw zależnych; |
| --- | --- |

10)

»przedsiębiorstwo zależne« oznacza jednostkę zależną określoną w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG lub każde przedsiębiorstwo, na które – w opinii właściwych władz – przedsiębiorstwo dominujące skutecznie wywiera dominujący wpływ, lub wszystkie jednostki zależne takich przedsiębiorstw zależnych;

| 11) | »udział kapitałowy« oznacza udział kapitałowy w rozumieniu art. 17 zdanie pierwsze czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (30), lub bezpośrednią lub pośrednią własność co najmniej 20 % praw głosu lub kapitału przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

11)

»udział kapitałowy« oznacza udział kapitałowy w rozumieniu art. 17 zdanie pierwsze czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (30), lub bezpośrednią lub pośrednią własność co najmniej 20 % praw głosu lub kapitału przedsiębiorstwa;

| 12) | »grupa« oznacza grupę przedsiębiorstw, która składa się z przedsiębiorstwa dominującego, jego przedsiębiorstw zależnych oraz podmiotów, w których przedsiębiorstwo dominujące lub przedsiębiorstwa zależne posiadają udział kapitałowy, lub przedsiębiorstwa powiązane ze sobą w rozumieniu art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG, i obejmującą wszelkie ich podgrupy; |
| --- | --- |

12)

»grupa« oznacza grupę przedsiębiorstw, która składa się z przedsiębiorstwa dominującego, jego przedsiębiorstw zależnych oraz podmiotów, w których przedsiębiorstwo dominujące lub przedsiębiorstwa zależne posiadają udział kapitałowy, lub przedsiębiorstwa powiązane ze sobą w rozumieniu art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG, i obejmującą wszelkie ich podgrupy;

| 12a) | »kontrola« oznacza związek między przedsiębiorstwem dominującym i przedsiębiorstwem zależnym określony w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG, lub podobny związek między jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną i przedsiębiorstwem; |
| --- | --- |

12a)

»kontrola« oznacza związek między przedsiębiorstwem dominującym i przedsiębiorstwem zależnym określony w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG, lub podobny związek między jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną i przedsiębiorstwem;

| 13) | »bliskie powiązania« oznaczają sytuację, w której co najmniej dwie osoby fizyczne lub prawne są ze sobą powiązane poprzez kontrolę lub udział kapitałowy, lub sytuację, w której co najmniej dwie osoby fizyczne lub prawne są trwale powiązane z jedną i tą samą osobą poprzez stosunek kontroli; |
| --- | --- |

13)

»bliskie powiązania« oznaczają sytuację, w której co najmniej dwie osoby fizyczne lub prawne są ze sobą powiązane poprzez kontrolę lub udział kapitałowy, lub sytuację, w której co najmniej dwie osoby fizyczne lub prawne są trwale powiązane z jedną i tą samą osobą poprzez stosunek kontroli;

| 14) | »konglomerat finansowy« oznacza grupę lub podgrupę, w przypadku gdy na czele grupy lub podgrupy stoi podmiot objęty regulacją lub w przypadku gdy co najmniej jedno z przedsiębiorstw zależnych w grupie lub podgrupie jest podmiotem objętym regulacją, i które spełniają następujące warunki:






  a) | w przypadku gdy na czele grupy lub podgrupy stoi podmiot objęty regulacją:






  (i) | podmiot ten jest przedsiębiorstwem dominującym podmiotu sektora finansowego, podmiotem posiadającym udział kapitałowy w podmiocie sektora finansowego, lub podmiotem powiązanym z podmiotem sektora finansowego w sposób, o którym mowa w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG; |
| --- | --- | --- | --- |

14)

»konglomerat finansowy« oznacza grupę lub podgrupę, w przypadku gdy na czele grupy lub podgrupy stoi podmiot objęty regulacją lub w przypadku gdy co najmniej jedno z przedsiębiorstw zależnych w grupie lub podgrupie jest podmiotem objętym regulacją, i które spełniają następujące warunki:

a)

w przypadku gdy na czele grupy lub podgrupy stoi podmiot objęty regulacją:

(i)

podmiot ten jest przedsiębiorstwem dominującym podmiotu sektora finansowego, podmiotem posiadającym udział kapitałowy w podmiocie sektora finansowego, lub podmiotem powiązanym z podmiotem sektora finansowego w sposób, o którym mowa w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG;

| (ii) | co najmniej jeden z podmiotów w grupie lub podgrupie funkcjonuje w sektorze ubezpieczeń i co najmniej jeden z nich funkcjonuje w sektorze bankowym lub w sektorze usług inwestycyjnych; oraz |
| --- | --- |

(ii)

co najmniej jeden z podmiotów w grupie lub podgrupie funkcjonuje w sektorze ubezpieczeń i co najmniej jeden z nich funkcjonuje w sektorze bankowym lub w sektorze usług inwestycyjnych; oraz

| (iii) | skonsolidowana lub zagregowana działalność podmiotów grupy lub podgrupy funkcjonujących w sektorze ubezpieczeń oraz podmiotów funkcjonujących w sektorze bankowym i w sektorze usług inwestycyjnych są istotne w rozumieniu art. 3 ust. 2 lub 3 niniejszej dyrektywy; lub |
| --- | --- |

(iii)

skonsolidowana lub zagregowana działalność podmiotów grupy lub podgrupy funkcjonujących w sektorze ubezpieczeń oraz podmiotów funkcjonujących w sektorze bankowym i w sektorze usług inwestycyjnych są istotne w rozumieniu art. 3 ust. 2 lub 3 niniejszej dyrektywy; lub

| b) | w przypadku gdy na czele grupy lub podgrupy nie stoi podmiot objęty regulacją:






  (i) | działalność grupy lub podgrupy prowadzona jest głównie w sektorze finansowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku gdy na czele grupy lub podgrupy nie stoi podmiot objęty regulacją:

(i)

działalność grupy lub podgrupy prowadzona jest głównie w sektorze finansowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 niniejszej dyrektywy;

| (ii) | co najmniej jeden z podmiotów w grupie lub podgrupie funkcjonuje w sektorze ubezpieczeń i co najmniej z nich jeden funkcjonuje w sektorze bankowym lub w sektorze usług inwestycyjnych; oraz |
| --- | --- |

(ii)

co najmniej jeden z podmiotów w grupie lub podgrupie funkcjonuje w sektorze ubezpieczeń i co najmniej z nich jeden funkcjonuje w sektorze bankowym lub w sektorze usług inwestycyjnych; oraz

| (iii) | skonsolidowana lub zagregowana działalność podmiotów grupy lub podgrupy funkcjonujących w sektorze ubezpieczeń oraz podmiotów funkcjonujących w sektorze bankowym i w sektorze usług inwestycyjnych są istotne w rozumieniu art. 3 ust. 2 lub 3 niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

(iii)

skonsolidowana lub zagregowana działalność podmiotów grupy lub podgrupy funkcjonujących w sektorze ubezpieczeń oraz podmiotów funkcjonujących w sektorze bankowym i w sektorze usług inwestycyjnych są istotne w rozumieniu art. 3 ust. 2 lub 3 niniejszej dyrektywy;

| 15) | »finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza przedsiębiorstwo dominujące, inne niż podmiot objęty regulacją, które wraz ze swoimi przedsiębiorstwami zależnymi – z których co najmniej jedno jest podmiotem objętym regulacją, którego siedziba mieści się w Unii – oraz z innymi podmiotami stanowi konglomerat finansowy; |
| --- | --- |

15)

»finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza przedsiębiorstwo dominujące, inne niż podmiot objęty regulacją, które wraz ze swoimi przedsiębiorstwami zależnymi – z których co najmniej jedno jest podmiotem objętym regulacją, którego siedziba mieści się w Unii – oraz z innymi podmiotami stanowi konglomerat finansowy;

| 16) | »właściwe władze« oznaczają władze krajowe państw członkowskich upoważnione na mocy przepisów ustawowych lub wykonawczych do sprawowania nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji, przedsiębiorstwami inwestycyjnymi, spółkami zarządzania aktywami lub zarządzającym alternatywnym funduszem inwestycyjnym, zarówno na poziomie indywidualnym, jak i na poziomie grupy; |
| --- | --- |

16)

»właściwe władze« oznaczają władze krajowe państw członkowskich upoważnione na mocy przepisów ustawowych lub wykonawczych do sprawowania nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji, przedsiębiorstwami inwestycyjnymi, spółkami zarządzania aktywami lub zarządzającym alternatywnym funduszem inwestycyjnym, zarówno na poziomie indywidualnym, jak i na poziomie grupy;

| 17) | »odpowiednie właściwe władze« oznaczają:






  a) | właściwe władze państw członkowskich odpowiedzialne za sektorowy nadzór na poziomie grupy nad wszelkimi podmiotami konglomeratu finansowego objętymi regulacją, w szczególności nad najwyższym przedsiębiorstwem dominującym w sektorze; |
| --- | --- | --- |

17)

»odpowiednie właściwe władze« oznaczają:

a)

właściwe władze państw członkowskich odpowiedzialne za sektorowy nadzór na poziomie grupy nad wszelkimi podmiotami konglomeratu finansowego objętymi regulacją, w szczególności nad najwyższym przedsiębiorstwem dominującym w sektorze;

| b) | koordynatora wyznaczonego zgodnie z art. 10, jeżeli nie są nim władze, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

b)

koordynatora wyznaczonego zgodnie z art. 10, jeżeli nie są nim władze, o których mowa w lit. a);

| c) | w stosownych przypadkach – inne właściwe władze odpowiednie w opinii władz, o których mowa w lit. a) i b); |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach – inne właściwe władze odpowiednie w opinii władz, o których mowa w lit. a) i b);

| 18) | »transakcje dokonywane między przedsiębiorstwami należącymi do grupy« oznaczają wszystkie transakcje dokonywane przez podmioty konglomeratu finansowego objęte regulacją, dotyczące bezpośrednio lub pośrednio innych przedsiębiorstw tej samej grupy lub jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej powiązanej z przedsiębiorstwami należącymi do tej grupy na podstawie bliskich powiązań, do celów wypełnienia zobowiązania, bez względu na to, czy ma ono charakter umowny, oraz bez względu na to, czy dotyczy płatności; |
| --- | --- |

18)

»transakcje dokonywane między przedsiębiorstwami należącymi do grupy« oznaczają wszystkie transakcje dokonywane przez podmioty konglomeratu finansowego objęte regulacją, dotyczące bezpośrednio lub pośrednio innych przedsiębiorstw tej samej grupy lub jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej powiązanej z przedsiębiorstwami należącymi do tej grupy na podstawie bliskich powiązań, do celów wypełnienia zobowiązania, bez względu na to, czy ma ono charakter umowny, oraz bez względu na to, czy dotyczy płatności;

| 19) | »koncentracja ryzyka« oznacza wszelkie narażenie na ryzyko wiążące się potencjalnymi stratami, które są wystarczająco duże, aby zagrozić wypłacalności lub ogólnej pozycji finansowej podmiotów konglomeratu finansowego objętych regulacją, niezależnie od tego, czy takie narażenie jest spowodowane ryzykiem kontrahenta/ryzykiem kredytowym, ryzykiem inwestycyjnym, ryzykiem ubezpieczeniowym, ryzykiem rynkowym, innymi rodzajami ryzyka, lub połączeniem lub współwystępowaniem tych rodzajów ryzyka.
  Do chwili wejścia w życie wszelkich regulacyjnych norm technicznych przyjętych zgodnie z art. 21a ust. 1 lit. b) opinia, o której mowa w pkt 17 lit. c), uwzględnia w szczególności udział rynkowy podmiotów konglomeratu finansowego objętych regulacją w innych państwach członkowskich, zwłaszcza jeśli przekracza on 5 %, oraz rangę w konglomeracie finansowym każdego podmiotu objętego regulacją prowadzącego działalność w innym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

19)

»koncentracja ryzyka« oznacza wszelkie narażenie na ryzyko wiążące się potencjalnymi stratami, które są wystarczająco duże, aby zagrozić wypłacalności lub ogólnej pozycji finansowej podmiotów konglomeratu finansowego objętych regulacją, niezależnie od tego, czy takie narażenie jest spowodowane ryzykiem kontrahenta/ryzykiem kredytowym, ryzykiem inwestycyjnym, ryzykiem ubezpieczeniowym, ryzykiem rynkowym, innymi rodzajami ryzyka, lub połączeniem lub współwystępowaniem tych rodzajów ryzyka.

Do chwili wejścia w życie wszelkich regulacyjnych norm technicznych przyjętych zgodnie z art. 21a ust. 1 lit. b) opinia, o której mowa w pkt 17 lit. c), uwzględnia w szczególności udział rynkowy podmiotów konglomeratu finansowego objętych regulacją w innych państwach członkowskich, zwłaszcza jeśli przekracza on 5 %, oraz rangę w konglomeracie finansowym każdego podmiotu objętego regulacją prowadzącego działalność w innym państwie członkowskim.

| 2) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
  „1.   Do celów ustalenia, czy działalność grupy jest prowadzona głównie w sektorze finansowym w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b) ppkt (i), stosunek sumy bilansowej podmiotów sektora finansowego objętych i nieobjętych regulacją, należących do grupy, do sumy bilansowej grupy jako całości powinien przekraczać 40 %.
  2.   Do celów ustalenia, czy działalność w różnych sektorach finansowych ma istotne znaczenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. a) ppkt (iii) lub pkt 14 lit. b) ppkt (iii) dla każdego sektora finansowego, średni stosunek sumy bilansowej tego sektora finansowego do sumy bilansowej podmiotów sektora finansowego należących do grupy oraz stosunek wymogów dotyczących wypłacalności tego samego sektora finansowego do ogólnych wymogów dotyczących wypłacalności podmiotów sektora finansowego należących do grupy powinien przekraczać 10 %.
  Do celów niniejszej dyrektywy najmniejszym sektorem finansowym w konglomeracie finansowym jest sektor o najniższej średniej, a najważniejszym sektorem finansowym w konglomeracie finansowym jest sektor o najwyższej średniej. Do celów obliczenia średniej oraz pomiaru najmniejszych i najważniejszych sektorów finansowych sektor bankowy oraz sektor usług inwestycyjnych uwzględnia się łącznie.
  Spółki zarządzania aktywami zalicza się do sektora, do którego należą one w ramach grupy. Jeżeli nie należą one wyłącznie do jednego sektora w ramach grupy, zalicza się je do najmniejszego sektora finansowego.
  Zarządzających alternatywnym funduszem inwestycyjnym zalicza się do sektora, do którego należą w ramach grupy. Jeżeli nie należą oni wyłącznie do jednego sektora w ramach grupy, zalicza się ich do najmniejszego sektora finansowego.
  3.   Działalność międzysektorową uznaje się również za istotną w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. a) ppkt (iii) lub pkt 14 lit. b) ppkt (iii), jeżeli suma bilansowa najmniejszego sektora finansowego w grupie przekracza 6 miliardów EUR.
  Jeżeli grupa nie osiąga progu, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, odpowiednie właściwe władze mogą podjąć decyzję, w drodze wspólnego porozumienia, o nietraktowaniu grupy jako konglomeratu finansowego. Odpowiednie właściwe władze mogą także podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów art. 7, 8 lub 9, jeżeli w ich opinii włączenie grupy w zakres stosowania niniejszej dyrektywy lub stosowanie tych przepisów nie jest konieczne lub mogłoby być niewłaściwe lub wprowadzać w błąd w odniesieniu do celów dodatkowego nadzoru.
  O decyzjach podejmowanych zgodnie z niniejszym ustępem powiadamia się inne właściwe władze i zostają one – z wyjątkiem nadzwyczajnych okoliczności – podane do wiadomości publicznej przez właściwe władze.
  3a.   Jeżeli grupa osiąga próg, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, ale najmniejszy sektor nie przekracza 6 miliardów EUR, odpowiednie właściwe władze mogą podjąć decyzję, w drodze wspólnego porozumienia, o nietraktowaniu grupy jako konglomeratu finansowego. Odpowiednie właściwe władze mogą także podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów art. 7, 8 lub 9, jeżeli w ich opinii włączenie grupy w zakres stosowania niniejszej dyrektywy lub stosowanie tych przepisów nie jest konieczne lub mogłoby być niewłaściwe lub wprowadzać w błąd w odniesieniu do celów dodatkowego nadzoru.
  O decyzjach podejmowanych zgodnie z niniejszym ustępem powiadamia się inne właściwe władze i zostają one – z wyjątkiem nadzwyczajnych okoliczności – podane do wiadomości publicznej przez właściwe władze.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„1.   Do celów ustalenia, czy działalność grupy jest prowadzona głównie w sektorze finansowym w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b) ppkt (i), stosunek sumy bilansowej podmiotów sektora finansowego objętych i nieobjętych regulacją, należących do grupy, do sumy bilansowej grupy jako całości powinien przekraczać 40 %.

2.   Do celów ustalenia, czy działalność w różnych sektorach finansowych ma istotne znaczenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. a) ppkt (iii) lub pkt 14 lit. b) ppkt (iii) dla każdego sektora finansowego, średni stosunek sumy bilansowej tego sektora finansowego do sumy bilansowej podmiotów sektora finansowego należących do grupy oraz stosunek wymogów dotyczących wypłacalności tego samego sektora finansowego do ogólnych wymogów dotyczących wypłacalności podmiotów sektora finansowego należących do grupy powinien przekraczać 10 %.

Do celów niniejszej dyrektywy najmniejszym sektorem finansowym w konglomeracie finansowym jest sektor o najniższej średniej, a najważniejszym sektorem finansowym w konglomeracie finansowym jest sektor o najwyższej średniej. Do celów obliczenia średniej oraz pomiaru najmniejszych i najważniejszych sektorów finansowych sektor bankowy oraz sektor usług inwestycyjnych uwzględnia się łącznie.

Spółki zarządzania aktywami zalicza się do sektora, do którego należą one w ramach grupy. Jeżeli nie należą one wyłącznie do jednego sektora w ramach grupy, zalicza się je do najmniejszego sektora finansowego.

Zarządzających alternatywnym funduszem inwestycyjnym zalicza się do sektora, do którego należą w ramach grupy. Jeżeli nie należą oni wyłącznie do jednego sektora w ramach grupy, zalicza się ich do najmniejszego sektora finansowego.

3.   Działalność międzysektorową uznaje się również za istotną w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. a) ppkt (iii) lub pkt 14 lit. b) ppkt (iii), jeżeli suma bilansowa najmniejszego sektora finansowego w grupie przekracza 6 miliardów EUR.

Jeżeli grupa nie osiąga progu, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, odpowiednie właściwe władze mogą podjąć decyzję, w drodze wspólnego porozumienia, o nietraktowaniu grupy jako konglomeratu finansowego. Odpowiednie właściwe władze mogą także podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów art. 7, 8 lub 9, jeżeli w ich opinii włączenie grupy w zakres stosowania niniejszej dyrektywy lub stosowanie tych przepisów nie jest konieczne lub mogłoby być niewłaściwe lub wprowadzać w błąd w odniesieniu do celów dodatkowego nadzoru.

O decyzjach podejmowanych zgodnie z niniejszym ustępem powiadamia się inne właściwe władze i zostają one – z wyjątkiem nadzwyczajnych okoliczności – podane do wiadomości publicznej przez właściwe władze.

3a.   Jeżeli grupa osiąga próg, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, ale najmniejszy sektor nie przekracza 6 miliardów EUR, odpowiednie właściwe władze mogą podjąć decyzję, w drodze wspólnego porozumienia, o nietraktowaniu grupy jako konglomeratu finansowego. Odpowiednie właściwe władze mogą także podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów art. 7, 8 lub 9, jeżeli w ich opinii włączenie grupy w zakres stosowania niniejszej dyrektywy lub stosowanie tych przepisów nie jest konieczne lub mogłoby być niewłaściwe lub wprowadzać w błąd w odniesieniu do celów dodatkowego nadzoru.

O decyzjach podejmowanych zgodnie z niniejszym ustępem powiadamia się inne właściwe władze i zostają one – z wyjątkiem nadzwyczajnych okoliczności – podane do wiadomości publicznej przez właściwe władze.”;

| b) | w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | wykluczyć podmiot przy obliczaniu wskaźników w przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 5, chyba że podmiot przeniósł się z państwa członkowskiego do państwa trzeciego i istnieją dowody na to, że podmiot ten zmienił lokalizację w celu uniknięcia regulacji;”; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

wykluczyć podmiot przy obliczaniu wskaźników w przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 5, chyba że podmiot przeniósł się z państwa członkowskiego do państwa trzeciego i istnieją dowody na to, że podmiot ten zmienił lokalizację w celu uniknięcia regulacji;”;

| (ii) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „c) | wykluczyć jeden udział kapitałowy lub większą liczbę udziałów kapitałowych w mniejszym sektorze, jeżeli udziały te mają decydujące znaczenie dla zidentyfikowania konglomeratu finansowego i łącznie nie są znaczące odniesieniu do celów sprawowania dodatkowego nadzoru.”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

dodaje się literę w brzmieniu:

„c)

wykluczyć jeden udział kapitałowy lub większą liczbę udziałów kapitałowych w mniejszym sektorze, jeżeli udziały te mają decydujące znaczenie dla zidentyfikowania konglomeratu finansowego i łącznie nie są znaczące odniesieniu do celów sprawowania dodatkowego nadzoru.”;

| c) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   W celu stosowania ust. 1 i 2 odpowiednie właściwe władze mogą, w przypadkach wyjątkowych oraz w drodze wspólnego porozumienia, zastąpić kryterium oparte na sumie bilansowej jednym lub większą liczbą następujących parametrów lub dodać jeden lub większą liczbę tych parametrów, jeżeli w ich opinii parametry te są szczególnie przydatne do celów dodatkowego nadzoru na mocy niniejszej dyrektywy: struktura dochodów, działalność nieujęta w bilansie, całkowita wartość zarządzanych aktywów.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W celu stosowania ust. 1 i 2 odpowiednie właściwe władze mogą, w przypadkach wyjątkowych oraz w drodze wspólnego porozumienia, zastąpić kryterium oparte na sumie bilansowej jednym lub większą liczbą następujących parametrów lub dodać jeden lub większą liczbę tych parametrów, jeżeli w ich opinii parametry te są szczególnie przydatne do celów dodatkowego nadzoru na mocy niniejszej dyrektywy: struktura dochodów, działalność nieujęta w bilansie, całkowita wartość zarządzanych aktywów.”;

| d) | dodaje się ustępy w brzmieniu:
  „8.   Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (31) (»EUNB«), Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (32) (»EUNUiPPE«) oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (33) (»EUNGiPW«) (zwane dalej razem »Europejskimi Urzędami Nadzoru«) – poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru (»Wspólny Komitet«) – wydają wspólne wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych w odniesieniu do stosowania ust. 2, 3, 3a, 4 i 5 niniejszego artykułu.
  9.   Właściwe władze co roku ponownie oceniają odstąpienia od stosowania dodatkowego nadzoru i dokonują przeglądu wskaźników ilościowych określonych w niniejszym artykule oraz ocen opartych na ryzyku zastosowanych do grup finansowych. |
| --- | --- |

d)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„8.   Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (31) (»EUNB«), Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (32) (»EUNUiPPE«) oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (33) (»EUNGiPW«) (zwane dalej razem »Europejskimi Urzędami Nadzoru«) – poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru (»Wspólny Komitet«) – wydają wspólne wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych w odniesieniu do stosowania ust. 2, 3, 3a, 4 i 5 niniejszego artykułu.

9.   Właściwe władze co roku ponownie oceniają odstąpienia od stosowania dodatkowego nadzoru i dokonują przeglądu wskaźników ilościowych określonych w niniejszym artykule oraz ocen opartych na ryzyku zastosowanych do grup finansowych.

| 3) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „W tym celu:






  — | właściwe władze, które udzieliły zezwolenia podmiotom objętym regulacją w grupie, ściśle współpracują ze sobą, |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W tym celu:

—

właściwe władze, które udzieliły zezwolenia podmiotom objętym regulacją w grupie, ściśle współpracują ze sobą,

| — | jeżeli właściwe władze są zdania, że podmiot objęty regulacją, który otrzymał zezwolenie od tych właściwych władz, jest członkiem grupy, która może być konglomeratem finansowym, którego jeszcze nie zidentyfikowano zgodnie z niniejszą dyrektywą, właściwe władze informują o swojej opinii inne zainteresowane właściwe władze oraz Wspólny Komitet.”; |
| --- | --- |

—

jeżeli właściwe władze są zdania, że podmiot objęty regulacją, który otrzymał zezwolenie od tych właściwych władz, jest członkiem grupy, która może być konglomeratem finansowym, którego jeszcze nie zidentyfikowano zgodnie z niniejszą dyrektywą, właściwe władze informują o swojej opinii inne zainteresowane właściwe władze oraz Wspólny Komitet.”;

| b) | ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Koordynator informuje również właściwe władze, które udzieliły zezwolenia podmiotom objętym regulacją, należącym do grupy, właściwe władze państwa członkowskiego, w którym mieści się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, oraz Wspólny Komitet”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Koordynator informuje również właściwe władze, które udzieliły zezwolenia podmiotom objętym regulacją, należącym do grupy, właściwe władze państwa członkowskiego, w którym mieści się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, oraz Wspólny Komitet”;

| c) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Wspólny Komitet publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej wykaz konglomeratów finansowych określonych zgodnie z art. 2 pkt 14. Informacje te są dostępne poprzez hiperłącze na stronie internetowej każdego z Europejskich Urzędów Nadzoru.
  Nazwy każdego z objętych regulacją podmiotów, o których mowa w art. 1, które stanowią część konglomeratu finansowego, wpisuje się na listę, którą Wspólny Komitet publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Wspólny Komitet publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej wykaz konglomeratów finansowych określonych zgodnie z art. 2 pkt 14. Informacje te są dostępne poprzez hiperłącze na stronie internetowej każdego z Europejskich Urzędów Nadzoru.

Nazwy każdego z objętych regulacją podmiotów, o których mowa w art. 1, które stanowią część konglomeratu finansowego, wpisuje się na listę, którą Wspólny Komitet publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej.”;

| 4) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | każdy podmiot objęty regulacją, którego przedsiębiorstwem dominującym jest finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, której siedziba zarządu znajduje się w Unii;”; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

każdy podmiot objęty regulacją, którego przedsiębiorstwem dominującym jest finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, której siedziba zarządu znajduje się w Unii;”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Każdy podmiot objęty regulacją, który nie jest poddany dodatkowemu nadzorowi zgodnie z ust. 2, a którego przedsiębiorstwo dominujące jest podmiotem objętym regulacją lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, mający siedzibę zarządu w państwie trzecim, jest poddany dodatkowemu nadzorowi na poziomie konglomeratu finansowego w zakresie przewidzianym w art. 18 oraz w sposób przewidziany w tym artykule.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Każdy podmiot objęty regulacją, który nie jest poddany dodatkowemu nadzorowi zgodnie z ust. 2, a którego przedsiębiorstwo dominujące jest podmiotem objętym regulacją lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, mający siedzibę zarządu w państwie trzecim, jest poddany dodatkowemu nadzorowi na poziomie konglomeratu finansowego w zakresie przewidzianym w art. 18 oraz w sposób przewidziany w tym artykule.”;

| c) | ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „W celu stosowania takiego dodatkowego nadzoru, co najmniej jeden z podmiotów musi być podmiotem objętym regulacją, o którym mowa w art. 1, oraz muszą być spełnione warunki określone w art. 2 pkt 14 lit. a) ppkt (ii) lub pkt 14 lit. b) ppkt (ii) oraz w art. 2 pkt 14 lit. a) ppkt (iii) lub pkt 14 lit. b) ppkt (iii). Odpowiednie właściwe władze podejmują decyzję uwzględniając cele dodatkowego nadzoru przewidziane w niniejszej dyrektywie.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W celu stosowania takiego dodatkowego nadzoru, co najmniej jeden z podmiotów musi być podmiotem objętym regulacją, o którym mowa w art. 1, oraz muszą być spełnione warunki określone w art. 2 pkt 14 lit. a) ppkt (ii) lub pkt 14 lit. b) ppkt (ii) oraz w art. 2 pkt 14 lit. a) ppkt (iii) lub pkt 14 lit. b) ppkt (iii). Odpowiednie właściwe władze podejmują decyzję uwzględniając cele dodatkowego nadzoru przewidziane w niniejszej dyrektywie.”;

| 5) | art. 6 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
  „3.   Do celów obliczenia wymagań adekwatności kapitałowej, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zakresem dodatkowego nadzoru zgodnie z załącznikiem I obejmuje się następujące podmioty:






  a) | instytucję kredytową, instytucję finansową lub przedsiębiorstwo usług pomocniczych; |
| --- | --- | --- |

5)

art. 6 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3.   Do celów obliczenia wymagań adekwatności kapitałowej, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zakresem dodatkowego nadzoru zgodnie z załącznikiem I obejmuje się następujące podmioty:

a)

instytucję kredytową, instytucję finansową lub przedsiębiorstwo usług pomocniczych;

| b) | zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji lub ubezpieczeniową grupę kapitałową; |
| --- | --- |

b)

zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji lub ubezpieczeniową grupę kapitałową;

| c) | przedsiębiorstwo inwestycyjne; |
| --- | --- |

c)

przedsiębiorstwo inwestycyjne;

| d) | finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej. |
| --- | --- |

d)

finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej.

4.   Przy obliczaniu dodatkowych wymagań adekwatności kapitałowej w odniesieniu do konglomeratu finansowego przy zastosowaniu metody 1 (»konsolidacja rachunkowości«), o której mowa w załączniku I do niniejszej dyrektywy, fundusze własne oraz wymogi dotyczące wypłacalności podmiotów należących do grupy oblicza się poprzez zastosowanie odpowiednich zasad sektorowych dotyczących formy i zakresu konsolidacji ustanowionych w szczególności w art. 133 i 134 dyrektywy 2006/48/WE oraz w art. 221 dyrektywy 2009/138/WE.

W przypadku zastosowania metody 2 (»odliczenie i agregacja«), o której mowa w załączniku I, obliczenie uwzględnia proporcjonalny udział kapitału subskrybowanego znajdujący się pośrednio lub bezpośrednio w posiadaniu przedsiębiorstwa dominującego lub przedsiębiorstwa, które posiada udział kapitałowy w innym podmiocie grupy.”;

| 6) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Do czasu dalszej koordynacji ustawodawstwa Unii państwa członkowskie mogą określić limity ilościowe, upoważnić swoje właściwe władze do określenia limitów ilościowych, lub przyjąć inne środki nadzorcze, które pozwoliłyby na osiągnięcie celów dodatkowego nadzoru, w odniesieniu do każdej koncentracji ryzyka na poziomie konglomeratu finansowego.”; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Do czasu dalszej koordynacji ustawodawstwa Unii państwa członkowskie mogą określić limity ilościowe, upoważnić swoje właściwe władze do określenia limitów ilościowych, lub przyjąć inne środki nadzorcze, które pozwoliłyby na osiągnięcie celów dodatkowego nadzoru, w odniesieniu do każdej koncentracji ryzyka na poziomie konglomeratu finansowego.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „5.   Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych w zakresie stosowania dodatkowego nadzoru nad koncentracją ryzyka zgodnie z ust. 1–4 niniejszego artykułu. Aby uniknąć powielania, w wytycznych zapewnia się dostosowanie stosowania narzędzi nadzorczych przewidzianych w niniejszym artykule do stosowania art. 106–118 dyrektywy 2006/48/WE oraz art. 244 dyrektywy 2009/138/WE. Europejskie Urzędy Nadzoru wydają szczegółowe wspólne wytyczne dotyczące stosowania ust. 1–4 niniejszego artykułu do udziałów kapitałowych konglomeratu finansowego, w przypadkach gdy krajowe przepisy prawa spółek stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 14 ust. 2 niniejszej dyrektywy.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych w zakresie stosowania dodatkowego nadzoru nad koncentracją ryzyka zgodnie z ust. 1–4 niniejszego artykułu. Aby uniknąć powielania, w wytycznych zapewnia się dostosowanie stosowania narzędzi nadzorczych przewidzianych w niniejszym artykule do stosowania art. 106–118 dyrektywy 2006/48/WE oraz art. 244 dyrektywy 2009/138/WE. Europejskie Urzędy Nadzoru wydają szczegółowe wspólne wytyczne dotyczące stosowania ust. 1–4 niniejszego artykułu do udziałów kapitałowych konglomeratu finansowego, w przypadkach gdy krajowe przepisy prawa spółek stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 14 ust. 2 niniejszej dyrektywy.”;

| 7) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Do czasu dalszej koordynacji ustawodawstwa Unii państwa członkowskie mogą określić limity ilościowe i wymogi jakościowe, upoważnić swoje właściwe władze do określenia limitów ilościowych lub wymogów jakościowych, lub przyjąć inne środki nadzorcze, które pozwoliłyby na osiągnięcie celów dodatkowego nadzoru, w odniesieniu do transakcji podmiotów objętych regulacją należących do konglomeratu finansowego, dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy”; |
| --- | --- | --- |

7)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Do czasu dalszej koordynacji ustawodawstwa Unii państwa członkowskie mogą określić limity ilościowe i wymogi jakościowe, upoważnić swoje właściwe władze do określenia limitów ilościowych lub wymogów jakościowych, lub przyjąć inne środki nadzorcze, które pozwoliłyby na osiągnięcie celów dodatkowego nadzoru, w odniesieniu do transakcji podmiotów objętych regulacją należących do konglomeratu finansowego, dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „5.   Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych w zakresie stosowania dodatkowego nadzoru nad transakcjami dokonywanymi między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy zgodnie z ust. 1–4 niniejszego artykułu. Aby uniknąć powielania, w wytycznych zapewnia się dostosowanie stosowania narzędzi nadzorczych przewidzianych w niniejszym artykule do stosowania art. 245 dyrektywy 2009/138/WE. Europejskie Urzędy Nadzoru wydają szczegółowe wspólne wytyczne dotyczące stosowania ust. 1–4 niniejszego artykułu do udziałów kapitałowych konglomeratu finansowego, w przypadkach gdy krajowe przepisy prawa spółek stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 14 ust. 2 niniejszej dyrektywy.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych w zakresie stosowania dodatkowego nadzoru nad transakcjami dokonywanymi między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy zgodnie z ust. 1–4 niniejszego artykułu. Aby uniknąć powielania, w wytycznych zapewnia się dostosowanie stosowania narzędzi nadzorczych przewidzianych w niniejszym artykule do stosowania art. 245 dyrektywy 2009/138/WE. Europejskie Urzędy Nadzoru wydają szczegółowe wspólne wytyczne dotyczące stosowania ust. 1–4 niniejszego artykułu do udziałów kapitałowych konglomeratu finansowego, w przypadkach gdy krajowe przepisy prawa spółek stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 14 ust. 2 niniejszej dyrektywy.”;

| 8) | w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby we wszystkich przedsiębiorstwach objętych zakresem dodatkowego nadzoru na podstawie art. 5 istniały odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej dotyczące sporządzania wszelkich danych i informacji, które mogłyby być odpowiednie do celów dodatkowego nadzoru.
  Państwa członkowskie wymagają od podmiotów objętych regulacją, na poziomie konglomeratu finansowego, regularnego dostarczania swoim właściwym władzom szczegółowych informacji dotyczących ich struktury prawnej oraz ich struktury zarządzania i struktury organizacyjnej, uwzględniając wszystkie podmioty objęte regulacją, nieobjęte regulacją podmioty zależne oraz istotne oddziały.
  Państwa członkowskie wymagają od podmiotów objętych regulacją corocznego publikowania, na poziomie konglomeratu finansowego, opisu, w pełnej formie lub poprzez odniesienia do informacji równoważnych, swojej struktury prawnej oraz swojej struktury zarządzania i struktury organizacyjnej.”; |
| --- | --- | --- |

8)

w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby we wszystkich przedsiębiorstwach objętych zakresem dodatkowego nadzoru na podstawie art. 5 istniały odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej dotyczące sporządzania wszelkich danych i informacji, które mogłyby być odpowiednie do celów dodatkowego nadzoru.

Państwa członkowskie wymagają od podmiotów objętych regulacją, na poziomie konglomeratu finansowego, regularnego dostarczania swoim właściwym władzom szczegółowych informacji dotyczących ich struktury prawnej oraz ich struktury zarządzania i struktury organizacyjnej, uwzględniając wszystkie podmioty objęte regulacją, nieobjęte regulacją podmioty zależne oraz istotne oddziały.

Państwa członkowskie wymagają od podmiotów objętych regulacją corocznego publikowania, na poziomie konglomeratu finansowego, opisu, w pełnej formie lub poprzez odniesienia do informacji równoważnych, swojej struktury prawnej oraz swojej struktury zarządzania i struktury organizacyjnej.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „6.   Właściwe władze dostosowują stosowanie dodatkowego nadzoru nad mechanizmami kontroli wewnętrznej i procesami zarządzania ryzykiem zgodnie z niniejszym artykułem do procesów przeglądu nadzorczego przewidzianych w art. 124 dyrektywy 2006/48/WE oraz w art. 248 dyrektywy 2009/138/WE. W tym celu Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych w zakresie stosowania dodatkowego nadzoru nad mechanizmami kontroli wewnętrznej i procesami zarządzania ryzykiem zgodnie z niniejszym artykułem, a także uzyskanie spójności z procesami przeglądu nadzorczego przewidzianymi w art. 124 dyrektywy 2006/48/WE oraz art. 248 dyrektywy 2009/138/WE. Europejskie Urzędy Nadzoru wydają szczegółowe wspólne wytyczne dotyczące stosowania niniejszego artykułu do udziałów kapitałowych konglomeratu finansowego, w przypadkach gdy krajowe przepisy prawa spółek stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 14 ust. 2 niniejszej dyrektywy.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6.   Właściwe władze dostosowują stosowanie dodatkowego nadzoru nad mechanizmami kontroli wewnętrznej i procesami zarządzania ryzykiem zgodnie z niniejszym artykułem do procesów przeglądu nadzorczego przewidzianych w art. 124 dyrektywy 2006/48/WE oraz w art. 248 dyrektywy 2009/138/WE. W tym celu Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych w zakresie stosowania dodatkowego nadzoru nad mechanizmami kontroli wewnętrznej i procesami zarządzania ryzykiem zgodnie z niniejszym artykułem, a także uzyskanie spójności z procesami przeglądu nadzorczego przewidzianymi w art. 124 dyrektywy 2006/48/WE oraz art. 248 dyrektywy 2009/138/WE. Europejskie Urzędy Nadzoru wydają szczegółowe wspólne wytyczne dotyczące stosowania niniejszego artykułu do udziałów kapitałowych konglomeratu finansowego, w przypadkach gdy krajowe przepisy prawa spółek stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 14 ust. 2 niniejszej dyrektywy.”;

| 9) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 9b
  Testy warunków skrajnych
  1.   Państwa członkowskie mogą wymagać, aby koordynator zapewniał odpowiednie i regularne prowadzenie testów warunków skrajnych w odniesieniu do konglomeratów finansowych. Państwa członkowskie wymagają, aby odpowiednie właściwe władze w pełni współpracowały z koordynatorem.
  2.   W celu przeprowadzenia ogólnounijnych testów warunków skrajnych Europejskie Urzędy Nadzoru mogą, poprzez Wspólny Komitet oraz we współpracy z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego, ustanowioną na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (34), opracować dodatkowe parametry, które wykrywają specyficzne rodzaje ryzyka związane z konglomeratami finansowymi, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010, rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010. Koordynator przekazuje wyniki testów warunków skrajnych Wspólnemu Komitetowi. |
| --- | --- |

9)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 9b

Testy warunków skrajnych

1.   Państwa członkowskie mogą wymagać, aby koordynator zapewniał odpowiednie i regularne prowadzenie testów warunków skrajnych w odniesieniu do konglomeratów finansowych. Państwa członkowskie wymagają, aby odpowiednie właściwe władze w pełni współpracowały z koordynatorem.

2.   W celu przeprowadzenia ogólnounijnych testów warunków skrajnych Europejskie Urzędy Nadzoru mogą, poprzez Wspólny Komitet oraz we współpracy z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego, ustanowioną na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (34), opracować dodatkowe parametry, które wykrywają specyficzne rodzaje ryzyka związane z konglomeratami finansowymi, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010, rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010. Koordynator przekazuje wyniki testów warunków skrajnych Wspólnemu Komitetowi.

| 10) | w art. 10 ust. 2 lit. b) wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ppkt (ii) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:






  „(ii) | w przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym co najmniej dwóch podmiotów objętych regulacją, których siedziby mieszczą się w Unii, jest ta sama finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, a jeden z tych podmiotów otrzymał zezwolenie w państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zadania koordynatora są wykonywane przez właściwe władze podmiotu objętego regulacją, który otrzymał zezwolenie w tym państwie członkowskim.”; |
| --- | --- | --- | --- |

10)

w art. 10 ust. 2 lit. b) wprowadza się następujące zmiany:

a)

ppkt (ii) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„(ii)

w przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym co najmniej dwóch podmiotów objętych regulacją, których siedziby mieszczą się w Unii, jest ta sama finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, a jeden z tych podmiotów otrzymał zezwolenie w państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zadania koordynatora są wykonywane przez właściwe władze podmiotu objętego regulacją, który otrzymał zezwolenie w tym państwie członkowskim.”;

| b) | ppkt (iii) otrzymuje brzmienie:






  „(iii) | w przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym co najmniej dwóch podmiotów objętych regulacją, których siedziby mieszczą się w Unii, jest ta sama finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, a żaden z tych podmiotów nie otrzymał zezwolenia w państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zadania koordynatora są wykonywane przez właściwe władze, które udzieliły zezwolenia podmiotowi objętemu regulacją wykazującemu największą sumę bilansową w najważniejszym sektorze finansowym;”; |
| --- | --- | --- |

b)

ppkt (iii) otrzymuje brzmienie:

„(iii)

w przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym co najmniej dwóch podmiotów objętych regulacją, których siedziby mieszczą się w Unii, jest ta sama finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, a żaden z tych podmiotów nie otrzymał zezwolenia w państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zadania koordynatora są wykonywane przez właściwe władze, które udzieliły zezwolenia podmiotowi objętemu regulacją wykazującemu największą sumę bilansową w najważniejszym sektorze finansowym;”;

| 11) | w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Bez uszczerbku dla możliwości powierzenia szczególnych kompetencji i obowiązków w zakresie nadzoru, jak przewidziano w aktach ustawodawczych Unii, obecność koordynatora, któremu powierzono zadania szczególne dotyczące dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją należącymi do konglomeratu finansowego, nie ma wpływu na zadania i obowiązki właściwych władz przewidziane w zasadach sektorowych.”; |
| --- | --- | --- |

11)

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Bez uszczerbku dla możliwości powierzenia szczególnych kompetencji i obowiązków w zakresie nadzoru, jak przewidziano w aktach ustawodawczych Unii, obecność koordynatora, któremu powierzono zadania szczególne dotyczące dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją należącymi do konglomeratu finansowego, nie ma wpływu na zadania i obowiązki właściwych władz przewidziane w zasadach sektorowych.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „4.   Za współpracę wymaganą zgodnie z niniejszą sekcją oraz wykonywanie zadań wymieniowych w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu i w art. 12, z zastrzeżeniem wymogów poufności oraz prawa Unii, zapewnianie w stosownych przypadkach odpowiedniej koordynacji i współpracy z odpowiednimi władzami nadzorczymi państw trzecich, odpowiadają kolegia ustanowione na mocy art. 131a dyrektywy 2006/48/WE lub art. 248 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE.
  Uzgodnienia koordynacyjne, o których mowa w ust. 1 akapit drugi, zostają odzwierciedlone osobno w pisemnych uzgodnieniach koordynacyjnych obowiązujących na mocy art. 131 dyrektywy 2006/48/WE lub art. 248 dyrektywy 2009/138/WE. Koordynator, jako przewodniczący kolegium ustanowionego na mocy art. 131a dyrektywy 2006/48/WE lub art. 248 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, decyduje, jakie inne właściwe władze uczestniczą w posiedzeniu lub w jakichkolwiek działaniach tego kolegium.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4.   Za współpracę wymaganą zgodnie z niniejszą sekcją oraz wykonywanie zadań wymieniowych w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu i w art. 12, z zastrzeżeniem wymogów poufności oraz prawa Unii, zapewnianie w stosownych przypadkach odpowiedniej koordynacji i współpracy z odpowiednimi władzami nadzorczymi państw trzecich, odpowiadają kolegia ustanowione na mocy art. 131a dyrektywy 2006/48/WE lub art. 248 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE.

Uzgodnienia koordynacyjne, o których mowa w ust. 1 akapit drugi, zostają odzwierciedlone osobno w pisemnych uzgodnieniach koordynacyjnych obowiązujących na mocy art. 131 dyrektywy 2006/48/WE lub art. 248 dyrektywy 2009/138/WE. Koordynator, jako przewodniczący kolegium ustanowionego na mocy art. 131a dyrektywy 2006/48/WE lub art. 248 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, decyduje, jakie inne właściwe władze uczestniczą w posiedzeniu lub w jakichkolwiek działaniach tego kolegium.”;

| 12) | art. 12 ust. 1 akapit drugi lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | określenie struktury prawnej grupy oraz jej struktury zarządzania i struktury organizacyjnej, uwzględniając wszystkie podmioty objęte regulacją, nieobjęte regulacją podmioty zależne i istotne oddziały należące do konglomeratu finansowego, posiadaczy kwalifikowanych udziałów na najwyższym dominującym poziomie, a także właściwych władz podmiotów objętych regulacją, należących do grupy;”; |
| --- | --- | --- |

12)

art. 12 ust. 1 akapit drugi lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

określenie struktury prawnej grupy oraz jej struktury zarządzania i struktury organizacyjnej, uwzględniając wszystkie podmioty objęte regulacją, nieobjęte regulacją podmioty zależne i istotne oddziały należące do konglomeratu finansowego, posiadaczy kwalifikowanych udziałów na najwyższym dominującym poziomie, a także właściwych władz podmiotów objętych regulacją, należących do grupy;”;

| 13) | w art. 12a dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   Koordynatorzy przekazują Wspólnemu Komitetowi informacje, o których mowa w art. 9 ust. 4 i art. 12 ust. 1 akapit drugi lit. a). Wspólny Komitet udostępnia właściwym władzom informacje dotyczące struktury prawnej oraz struktury zarządzania i struktury organizacyjnej konglomeratów finansowych.”; |
| --- | --- |

13)

w art. 12a dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Koordynatorzy przekazują Wspólnemu Komitetowi informacje, o których mowa w art. 9 ust. 4 i art. 12 ust. 1 akapit drugi lit. a). Wspólny Komitet udostępnia właściwym władzom informacje dotyczące struktury prawnej oraz struktury zarządzania i struktury organizacyjnej konglomeratów finansowych.”;

| 14) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 12b
  Wspólne wytyczne
  1.   Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – opracowują wspólne wytyczne dotyczące sposobu prowadzenia przez właściwe władze ocen opartych na ryzyku konglomeratów finansowych. Wytyczne te zapewniają w szczególności, aby oceny oparte na ryzyku obejmowały odpowiednie narzędzia w celu oceny ryzyka grupowego, na jakie narażone są konglomeraty finansowe.
  2.   Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne mające na celu opracowanie praktyk nadzorczych umożliwiających dodatkowy nadzór finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, który stanowić będzie uzupełnienie nadzoru grupowego na mocy dyrektyw 98/78/WE i 2009/138/WE lub, w stosownych przypadkach, nadzoru skonsolidowanego na mocy dyrektywy 2006/48/WE. Wytyczne te pozwolą na uwzględnienie w nadzorze wszelkiego odnośnego ryzyka przy jednoczesnym wyeliminowaniu potencjalnego powielania działań nadzorczych i ostrożnościowych.”; |
| --- | --- |

14)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 12b

Wspólne wytyczne

1.   Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – opracowują wspólne wytyczne dotyczące sposobu prowadzenia przez właściwe władze ocen opartych na ryzyku konglomeratów finansowych. Wytyczne te zapewniają w szczególności, aby oceny oparte na ryzyku obejmowały odpowiednie narzędzia w celu oceny ryzyka grupowego, na jakie narażone są konglomeraty finansowe.

2.   Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne mające na celu opracowanie praktyk nadzorczych umożliwiających dodatkowy nadzór finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, który stanowić będzie uzupełnienie nadzoru grupowego na mocy dyrektyw 98/78/WE i 2009/138/WE lub, w stosownych przypadkach, nadzoru skonsolidowanego na mocy dyrektywy 2006/48/WE. Wytyczne te pozwolą na uwzględnienie w nadzorze wszelkiego odnośnego ryzyka przy jednoczesnym wyeliminowaniu potencjalnego powielania działań nadzorczych i ostrożnościowych.”;

| 15) | w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł otrzymuje brzmienie:
  „Przedsiębiorstwa dominujące w państwach trzecich”; |
| --- | --- | --- |

15)

w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Przedsiębiorstwa dominujące w państwach trzecich”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Właściwe władze mogą stosować inne metody, które zapewniają odpowiedni dodatkowy nadzór nad podmiotami objętymi regulacją należącymi do konglomeratu finansowego. Metody te uzgadnia się z koordynatorem, po konsultacji z innymi odpowiednimi właściwymi władzami. Właściwe władze mogą w szczególności wymagać utworzenia finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, której siedziba zarządu znajduje się w Unii, oraz stosować niniejszą dyrektywę do podmiotów objętych regulacją należących do konglomeratu finansowego, na którego czele stoi ta spółka holdingowa. Właściwe władze zapewniają, aby metody te pozwoliły osiągnąć cel dodatkowego nadzoru zgodnie z niniejszą dyrektywą, oraz powiadamiają o tym inne zaangażowane właściwe władze oraz Komisję.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Właściwe władze mogą stosować inne metody, które zapewniają odpowiedni dodatkowy nadzór nad podmiotami objętymi regulacją należącymi do konglomeratu finansowego. Metody te uzgadnia się z koordynatorem, po konsultacji z innymi odpowiednimi właściwymi władzami. Właściwe władze mogą w szczególności wymagać utworzenia finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, której siedziba zarządu znajduje się w Unii, oraz stosować niniejszą dyrektywę do podmiotów objętych regulacją należących do konglomeratu finansowego, na którego czele stoi ta spółka holdingowa. Właściwe władze zapewniają, aby metody te pozwoliły osiągnąć cel dodatkowego nadzoru zgodnie z niniejszą dyrektywą, oraz powiadamiają o tym inne zaangażowane właściwe władze oraz Komisję.”;

| 16) | art. 19 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 19
  Współpraca z właściwymi władzami państw trzecich
  Do negocjacji umów zawartych z jednym lub większą liczbą państw trzecich, dotyczących środków sprawowania dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją należącymi do konglomeratu finansowego stosuje się odpowiednio art. 39 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/48/WE, art. 10a dyrektywy 98/78/WE oraz art. 264 dyrektywy 2009/138/WE.”; |
| --- | --- |

16)

art. 19 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 19

Współpraca z właściwymi władzami państw trzecich

Do negocjacji umów zawartych z jednym lub większą liczbą państw trzecich, dotyczących środków sprawowania dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją należącymi do konglomeratu finansowego stosuje się odpowiednio art. 39 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/48/WE, art. 10a dyrektywy 98/78/WE oraz art. 264 dyrektywy 2009/138/WE.”;

| 17) | tytuł rozdziału III otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

17)

tytuł rozdziału III otrzymuje brzmienie:

| 18) | art. 20 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 20
  Uprawnienia przyznane Komisji
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 21c, dotyczących dostosowań technicznych, jakie mają zostać wprowadzone w niniejszej dyrektywie w następujących obszarach:






  a) | bardziej precyzyjne formułowanie definicji określonych w art. 2 w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych do celów stosowania niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- | --- |

18)

art. 20 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 20

Uprawnienia przyznane Komisji

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 21c, dotyczących dostosowań technicznych, jakie mają zostać wprowadzone w niniejszej dyrektywie w następujących obszarach:

a)

bardziej precyzyjne formułowanie definicji określonych w art. 2 w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych do celów stosowania niniejszej dyrektywy;

| b) | dostosowanie terminologii oraz określanie definicji w niniejszej dyrektywie zgodnie z późniejszymi aktami Unii dotyczącymi podmiotów objętych regulacją i spraw pokrewnych; |
| --- | --- |

b)

dostosowanie terminologii oraz określanie definicji w niniejszej dyrektywie zgodnie z późniejszymi aktami Unii dotyczącymi podmiotów objętych regulacją i spraw pokrewnych;

| c) | bardziej precyzyjne definiowanie metod obliczania określonych w załączniku I w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz technik nadzoru ostrożnościowego. |
| --- | --- |

c)

bardziej precyzyjne definiowanie metod obliczania określonych w załączniku I w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz technik nadzoru ostrożnościowego.

Środki te nie obejmują przedmiotu uprawnień przekazanych i powierzonych Komisji w odniesieniu do pozycji wymienionych w art. 21a.”;

| 19) | w art. 21 skreśla się ust. 2, 3 i 5; |
| --- | --- |

19)

w art. 21 skreśla się ust. 2, 3 i 5;

| 20) | w art. 21a wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 akapit pierwszy dodaje się literę w brzmieniu:






  „d) | art. 6 ust. 2 w celu zapewnienia jednolitego formatu (z instrukcjami), oraz określenia częstotliwości i – w stosownych przypadkach – terminów składania sprawozdań.”; |
| --- | --- | --- | --- |

20)

w art. 21a wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 akapit pierwszy dodaje się literę w brzmieniu:

„d)

art. 6 ust. 2 w celu zapewnienia jednolitego formatu (z instrukcjami), oraz określenia częstotliwości i – w stosownych przypadkach – terminów składania sprawozdań.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „1a.   W celu zapewnienia spójnego stosowania art. 2, 7 i 8 oraz załącznika II, Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – opracowują projekt regulacyjnych norm technicznych w celu bardziej precyzyjnego formułowania definicji zawartych w art. 2 oraz w celu koordynowania przepisów przyjętych na mocy art. 7 i 8 oraz załącznika II.
  Wspólny Komitet przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2015 r.
  Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.   W celu zapewnienia spójnego stosowania art. 2, 7 i 8 oraz załącznika II, Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – opracowują projekt regulacyjnych norm technicznych w celu bardziej precyzyjnego formułowania definicji zawartych w art. 2 oraz w celu koordynowania przepisów przyjętych na mocy art. 7 i 8 oraz załącznika II.

Wspólny Komitet przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2015 r.

Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

| c) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   W okresie dwóch lat od przyjęcia wszelkich wykonawczych norm technicznych zgodnie z ust. 2 lit. a) państwa członkowskie wymagają jednolitego formatu oraz określają częstotliwość i terminy składania sprawozdań z obliczeń, o których mowa w niniejszym artykule.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   W okresie dwóch lat od przyjęcia wszelkich wykonawczych norm technicznych zgodnie z ust. 2 lit. a) państwa członkowskie wymagają jednolitego formatu oraz określają częstotliwość i terminy składania sprawozdań z obliczeń, o których mowa w niniejszym artykule.”;

| 21) | w rozdziale III dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 21b
  Wspólne wytyczne
  Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne, o których mowa w art. 3 ust. 8, art. 7 ust. 5, art. 8 ust. 5, art. 9 ust. 6, art. 11 ust. 1 akapit trzeci, art. 12b i art. 21 ust. 4, zgodnie z procedurą określoną w art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
  Artykuł 21c
  Wykonywanie przekazanych uprawnień
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 20, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 9 grudnia 2011 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż sześć miesięcy przed końcem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 20, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 20 wchodzi w życie, tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”; |
| --- | --- |

21)

w rozdziale III dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 21b

Wspólne wytyczne

Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – wydają wspólne wytyczne, o których mowa w art. 3 ust. 8, art. 7 ust. 5, art. 8 ust. 5, art. 9 ust. 6, art. 11 ust. 1 akapit trzeci, art. 12b i art. 21 ust. 4, zgodnie z procedurą określoną w art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 21c

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 20, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 9 grudnia 2011 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż sześć miesięcy przed końcem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 20, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 20 wchodzi w życie, tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

| 22) | art. 30 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Do czasu dalszej koordynacji zasad sektorowych państwa członkowskie przewidują włączenie spółek zarządzania aktywami:






  a) | w zakres nadzoru skonsolidowanego sprawowanego nad instytucjami kredytowymi oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi lub w zakres sprawowania dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń należącymi do grupy ubezpieczeniowej; |
| --- | --- | --- |

22)

art. 30 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Do czasu dalszej koordynacji zasad sektorowych państwa członkowskie przewidują włączenie spółek zarządzania aktywami:

a)

w zakres nadzoru skonsolidowanego sprawowanego nad instytucjami kredytowymi oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi lub w zakres sprawowania dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń należącymi do grupy ubezpieczeniowej;

| b) | w przypadku gdy grupa stanowi konglomerat finansowy, w zakres sprawowania dodatkowego nadzoru w rozumieniu niniejszej dyrektywy; oraz |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy grupa stanowi konglomerat finansowy, w zakres sprawowania dodatkowego nadzoru w rozumieniu niniejszej dyrektywy; oraz

| c) | do procesu identyfikowania zgodnie z art. 3 ust. 2.”; |
| --- | --- |

c)

do procesu identyfikowania zgodnie z art. 3 ust. 2.”;

| 23) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 30a
  Zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym
  1.   Do czasu dalszej koordynacji zasad sektorowych państwa członkowskie przewidują włączenie zarządzających alternatywnym funduszem inwestycyjnym:






  a) | w zakres nadzoru skonsolidowanego sprawowanego nad instytucjami kredytowymi oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi, lub w zakres sprawowania dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń należącymi do grupy ubezpieczeniowej; |
| --- | --- | --- |

23)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 30a

Zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym

1.   Do czasu dalszej koordynacji zasad sektorowych państwa członkowskie przewidują włączenie zarządzających alternatywnym funduszem inwestycyjnym:

a)

w zakres nadzoru skonsolidowanego sprawowanego nad instytucjami kredytowymi oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi, lub w zakres sprawowania dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń należącymi do grupy ubezpieczeniowej;

| b) | w przypadku gdy grupa stanowi konglomerat finansowy, w zakres sprawowania dodatkowego nadzoru w rozumieniu niniejszej dyrektywy; oraz |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy grupa stanowi konglomerat finansowy, w zakres sprawowania dodatkowego nadzoru w rozumieniu niniejszej dyrektywy; oraz

| c) | do procesu identyfikowania zgodnie z art. 3 ust. 2. |
| --- | --- |

c)

do procesu identyfikowania zgodnie z art. 3 ust. 2.

2.   Do celu stosowania ust. 1 państwa członkowskie określają – lub przydzielają swoim właściwym władzom uprawnienia do decydowania – zgodnie z jakimi zasadami sektorowymi (sektor bankowy, sektor ubezpieczeń lub sektor usług inwestycyjnych) zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym mają być włączeni w zakres nadzoru skonsolidowanego lub dodatkowego nadzoru, o których mowa w ust. 1 lit. a). Do celów niniejszego ustępu odnośne zasady sektorowe dotyczące sposobu i zakresu włączenia instytucji finansowych stosuje się odpowiednio do zarządzających alternatywnym funduszem inwestycyjnym. Do celów dodatkowego nadzoru, o którym mowa w ust. 1 lit. b), zarządzającego alternatywnym funduszem inwestycyjnym traktuje się jako część dowolnego sektora, do którego jest on włączony na mocy ust. 1 lit. a).

W przypadku gdy zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym jest częścią konglomeratu finansowego, odniesienia do podmiotu objętego regulacją oraz odniesienia do właściwych władz i odpowiednich właściwych władz rozumie się, do celów niniejszej dyrektywy, jako włączające, odpowiednio, zarządzających alternatywnym funduszem inwestycyjnym oraz właściwe władze odpowiedzialne za nadzór nad zarządzającymi alternatywnym funduszem inwestycyjnym. Ma to zastosowanie odpowiednio do grup, o którym mowa w ust. 1 lit. a).”;

| 24) | w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

24)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

Zmiany w dyrektywie 2006/48/WE

W dyrektywie 2006/48/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Art. 39 i art. 124–143 mają zastosowanie do finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej oraz spółek holdingowych o profilu mieszanym, które mają swoje siedziby zarządu w Unii.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Art. 39 i art. 124–143 mają zastosowanie do finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej oraz spółek holdingowych o profilu mieszanym, które mają swoje siedziby zarządu w Unii.”;

| 2) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 14–17 otrzymują brzmienie:






  „14) | »dominująca instytucja kredytowa w państwie członkowskim« oznacza instytucję kredytową, której przedsiębiorstwem zależnym jest instytucja kredytowa lub instytucja finansowa, lub która posiada udział kapitałowy w takiej instytucji i która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym państwie członkowskim lub finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mającej siedzibę w tym samym państwie członkowskim; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 14–17 otrzymują brzmienie:

„14)

»dominująca instytucja kredytowa w państwie członkowskim« oznacza instytucję kredytową, której przedsiębiorstwem zależnym jest instytucja kredytowa lub instytucja finansowa, lub która posiada udział kapitałowy w takiej instytucji i która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym państwie członkowskim lub finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mającej siedzibę w tym samym państwie członkowskim;

| 15) | »dominująca finansowa spółka holdingowa z siedzibą w państwie członkowskim« oznacza finansową spółkę holdingową, która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym państwie członkowskim lub finansowej spółki holdingowej, lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mających siedzibę w tym samym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

15)

»dominująca finansowa spółka holdingowa z siedzibą w państwie członkowskim« oznacza finansową spółkę holdingową, która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym państwie członkowskim lub finansowej spółki holdingowej, lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mających siedzibę w tym samym państwie członkowskim;

| 15a) | »dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z siedzibą w państwie członkowskim« oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym państwie członkowskim lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mającej siedzibę w tym samym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

15a)

»dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z siedzibą w państwie członkowskim« oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym państwie członkowskim lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mającej siedzibę w tym samym państwie członkowskim;

| 16) | »unijna dominująca instytucja kredytowa« oznacza dominującą instytucję kredytową w państwie członkowskim, która nie jest przedsiębiorstwem zależnym innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w którymkolwiek państwie członkowskim lub finansowej spółki holdingowej, lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mających siedzibę w którymkolwiek państwie członkowskim; |
| --- | --- |

16)

»unijna dominująca instytucja kredytowa« oznacza dominującą instytucję kredytową w państwie członkowskim, która nie jest przedsiębiorstwem zależnym innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w którymkolwiek państwie członkowskim lub finansowej spółki holdingowej, lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mających siedzibę w którymkolwiek państwie członkowskim;

| 17) | »unijna dominująca finansowa spółka holdingowa« oznacza dominującą finansową spółkę holdingową w państwie członkowskim, która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w którymkolwiek państwie członkowskim lub innej finansowej spółki holdingowej, lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mających siedzibę w którymkolwiek państwie członkowskim; |
| --- | --- |

17)

»unijna dominująca finansowa spółka holdingowa« oznacza dominującą finansową spółkę holdingową w państwie członkowskim, która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w którymkolwiek państwie członkowskim lub innej finansowej spółki holdingowej, lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mających siedzibę w którymkolwiek państwie członkowskim;

| 17a) | »unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej w państwie członkowskim, która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w którymkolwiek państwie członkowskim lub innej finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mających siedzibę w którymkolwiek państwie członkowskim;”; |
| --- | --- |

17a)

»unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej w państwie członkowskim, która sama nie jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w którymkolwiek państwie członkowskim lub innej finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mających siedzibę w którymkolwiek państwie członkowskim;”;

| b) | dodaje się punkt w brzmieniu:






  „19a) | »finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE;”; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się punkt w brzmieniu:

„19a)

»finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE;”;

| c) | pkt 48 otrzymuje brzmienie:






  „48) | »organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany« oznacza właściwy organ odpowiedzialny za sprawowanie na zasadzie skonsolidowanej nadzoru nad unijnymi dominującymi instytucjami kredytowymi oraz instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej;”; |
| --- | --- | --- |

c)

pkt 48 otrzymuje brzmienie:

„48)

»organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany« oznacza właściwy organ odpowiedzialny za sprawowanie na zasadzie skonsolidowanej nadzoru nad unijnymi dominującymi instytucjami kredytowymi oraz instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej;”;

| 3) | art. 14 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 14
  EUNB jest powiadamiany o każdym udzielonym zezwoleniu. Nazwę każdej instytucji kredytowej, której udzielono zezwolenia, umieszcza się w wykazie, który EUNB publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej. Właściwy organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany przekazuje zainteresowanym właściwym organom oraz EUNB wszelkie informacje dotyczące grupy bankowej zgodnie z art. 12 ust. 3, art. 22 ust. 1 oraz art. 73 ust. 3, w szczególności dotyczące struktury prawnej oraz struktury zarządzania i struktury organizacyjnej grupy.”; |
| --- | --- |

3)

art. 14 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 14

EUNB jest powiadamiany o każdym udzielonym zezwoleniu. Nazwę każdej instytucji kredytowej, której udzielono zezwolenia, umieszcza się w wykazie, który EUNB publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej. Właściwy organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany przekazuje zainteresowanym właściwym organom oraz EUNB wszelkie informacje dotyczące grupy bankowej zgodnie z art. 12 ust. 3, art. 22 ust. 1 oraz art. 73 ust. 3, w szczególności dotyczące struktury prawnej oraz struktury zarządzania i struktury organizacyjnej grupy.”;

| 4) | w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | instytucjami kredytowymi mającymi siedziby w państwach trzecich, których przedsiębiorstwo dominujące, będące instytucją kredytową, finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, posiada siedzibę zarządu w Unii.”; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

instytucjami kredytowymi mającymi siedziby w państwach trzecich, których przedsiębiorstwo dominujące, będące instytucją kredytową, finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, posiada siedzibę zarządu w Unii.”;

| b) | ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | możliwości uzyskania przez właściwe organy państw członkowskich informacji niezbędnych do sprawowania nadzoru, na podstawie skonsolidowaną sytuację finansową, nad instytucjami kredytowymi, finansowymi spółkami holdingowymi lub finansowymi spółkami holdingowymi o działalności mieszanej usytuowanymi w Unii, które posiadają przedsiębiorstwa zależne będące instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi mającymi siedziby w państwie trzecim, lub posiadają udziały kapitałowe w takich instytucjach;”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

możliwości uzyskania przez właściwe organy państw członkowskich informacji niezbędnych do sprawowania nadzoru, na podstawie skonsolidowaną sytuację finansową, nad instytucjami kredytowymi, finansowymi spółkami holdingowymi lub finansowymi spółkami holdingowymi o działalności mieszanej usytuowanymi w Unii, które posiadają przedsiębiorstwa zależne będące instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi mającymi siedziby w państwie trzecim, lub posiadają udziały kapitałowe w takich instytucjach;”;

| 5) | art. 69 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Państwa członkowskie mogą wykorzystać możliwość przewidzianą w ust. 1 w przypadku, gdy przedsiębiorstwo dominujące jest finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej mającymi siedzibę w tym samym państwie członkowskim co instytucja kredytowa, pod warunkiem że podlega ona takiemu samemu nadzorowi, jaki ma zastosowanie do instytucji kredytowych, w szczególności normom określonym w art. 71 ust. 1.”; |
| --- | --- |

5)

art. 69 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie mogą wykorzystać możliwość przewidzianą w ust. 1 w przypadku, gdy przedsiębiorstwo dominujące jest finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej mającymi siedzibę w tym samym państwie członkowskim co instytucja kredytowa, pod warunkiem że podlega ona takiemu samemu nadzorowi, jaki ma zastosowanie do instytucji kredytowych, w szczególności normom określonym w art. 71 ust. 1.”;

| 6) | art. 71 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Bez uszczerbku dla art. 68, 69 i 70, instytucje kredytowe kontrolowane przez dominującą finansową spółkę holdingową w państwie członkowskim lub dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej w państwie członkowskim muszą spełniać, w zakresie określonym i w sposób przewidziany w art. 133, obowiązki określone w art. 75, 120, 123 oraz w sekcji 5 na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.
  W przypadku gdy dominująca finansowa spółka holdingowa w państwie członkowskim lub dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w państwie członkowskim kontroluje więcej niż jedną instytucję kredytową, akapit pierwszy ma zastosowanie jedynie do instytucji kredytowej objętej nadzorem skonsolidowanym zgodnie z art. 125 i 126.”; |
| --- | --- |

6)

art. 71 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Bez uszczerbku dla art. 68, 69 i 70, instytucje kredytowe kontrolowane przez dominującą finansową spółkę holdingową w państwie członkowskim lub dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej w państwie członkowskim muszą spełniać, w zakresie określonym i w sposób przewidziany w art. 133, obowiązki określone w art. 75, 120, 123 oraz w sekcji 5 na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

W przypadku gdy dominująca finansowa spółka holdingowa w państwie członkowskim lub dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w państwie członkowskim kontroluje więcej niż jedną instytucję kredytową, akapit pierwszy ma zastosowanie jedynie do instytucji kredytowej objętej nadzorem skonsolidowanym zgodnie z art. 125 i 126.”;

| 7) | art. 72 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Instytucje kredytowe kontrolowane przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej muszą spełniać obowiązki określone w rozdziale 5 na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej lub tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.
  Istotne przedsiębiorstwa zależne unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych lub unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej ujawniają informacje określone w załączniku XII część 1 pkt 5, na zasadzie nieskonsolidowanej lub na zasadzie subskonsolidowanej.”; |
| --- | --- |

7)

art. 72 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Instytucje kredytowe kontrolowane przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej muszą spełniać obowiązki określone w rozdziale 5 na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej lub tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

Istotne przedsiębiorstwa zależne unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych lub unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej ujawniają informacje określone w załączniku XII część 1 pkt 5, na zasadzie nieskonsolidowanej lub na zasadzie subskonsolidowanej.”;

| 8) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 72a
  1.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom na mocy niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 2002/87/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, organ sprawujący nadzór skonsolidowany może, po konsultacji z innymi właściwymi organami odpowiedzialnymi za nadzór przedsiębiorstw zależnych, zastosować do tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej jedynie stosowny przepis dyrektywy 2002/87/WE.
  2.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 2009/138/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, organ sprawujący nadzór skonsolidowany może, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór nad grupą w sektorze ubezpieczeń, zastosować do tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej jedynie przepis tej dyrektywy, która dotyczy najważniejszego sektora finansowego w rozumieniu art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE.
  3.   Organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany informuje EUNB oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (35) (EUNUiPPE) o decyzjach podjętych na mocy ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. EUNB, EUNUiPPE i Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (36) (EUNGiPW) – poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru („Wspólny Komitet”) – opracowują wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych oraz opracowują projekt regulacyjnych norm technicznych, który przedstawiają Komisji w ciągu trzech lat od przyjęcia wytycznych.
  Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. |
| --- | --- |

8)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 72a

1.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom na mocy niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 2002/87/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, organ sprawujący nadzór skonsolidowany może, po konsultacji z innymi właściwymi organami odpowiedzialnymi za nadzór przedsiębiorstw zależnych, zastosować do tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej jedynie stosowny przepis dyrektywy 2002/87/WE.

2.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 2009/138/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, organ sprawujący nadzór skonsolidowany może, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór nad grupą w sektorze ubezpieczeń, zastosować do tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej jedynie przepis tej dyrektywy, która dotyczy najważniejszego sektora finansowego w rozumieniu art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE.

3.   Organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany informuje EUNB oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (35) (EUNUiPPE) o decyzjach podjętych na mocy ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. EUNB, EUNUiPPE i Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (36) (EUNGiPW) – poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru („Wspólny Komitet”) – opracowują wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych oraz opracowują projekt regulacyjnych norm technicznych, który przedstawiają Komisji w ciągu trzech lat od przyjęcia wytycznych.

Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

| 9) | art. 73 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Właściwe organy wymagają od instytucji kredytowych będących przedsiębiorstwami zależnymi stosowania wymogów określonych w art. 75, 120 i 123 oraz sekcji 5 niniejszej dyrektywy na zasadzie subkonsolidowanej, jeżeli te instytucje kredytowe, lub ich przedsiębiorstwo dominujące, w przypadku gdy przedsiębiorstwo dominujące jest finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, posiadają przedsiębiorstwo zależne w kraju trzecim, będące instytucją kredytową, instytucją finansową lub spółką zarządzania aktywami, zdefiniowanymi w art. 2 ust. 5 dyrektywy 2002/87/WE, lub posiadają udziały kapitałowe w takim przedsiębiorstwie.”; |
| --- | --- |

9)

art. 73 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Właściwe organy wymagają od instytucji kredytowych będących przedsiębiorstwami zależnymi stosowania wymogów określonych w art. 75, 120 i 123 oraz sekcji 5 niniejszej dyrektywy na zasadzie subkonsolidowanej, jeżeli te instytucje kredytowe, lub ich przedsiębiorstwo dominujące, w przypadku gdy przedsiębiorstwo dominujące jest finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, posiadają przedsiębiorstwo zależne w kraju trzecim, będące instytucją kredytową, instytucją finansową lub spółką zarządzania aktywami, zdefiniowanymi w art. 2 ust. 5 dyrektywy 2002/87/WE, lub posiadają udziały kapitałowe w takim przedsiębiorstwie.”;

| 10) | art. 80 ust. 7 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | kontrahent jest instytucją lub finansową spółką holdingową, finansową spółką holdingową o profilu mieszanym, instytucją finansową, spółką zarządzania aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych, objętymi odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi;”; |
| --- | --- | --- |

10)

art. 80 ust. 7 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

kontrahent jest instytucją lub finansową spółką holdingową, finansową spółką holdingową o profilu mieszanym, instytucją finansową, spółką zarządzania aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych, objętymi odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi;”;

| 11) | w art. 84 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „W przypadku gdy unijna dominująca instytucja kredytowa i jej przedsiębiorstwa zależne lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa i jej przedsiębiorstwa zależne lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej i jej przedsiębiorstwa zależne stosują metodę IRB w sposób jednolity, właściwe organy mogą zezwolić, aby minimalne wymogi określone w załączniku VII część 4 spełnione były przez przedsiębiorstwo dominujące i jego przedsiębiorstwa zależne w ujęciu łącznym.”; |
| --- | --- | --- |

11)

w art. 84 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy unijna dominująca instytucja kredytowa i jej przedsiębiorstwa zależne lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa i jej przedsiębiorstwa zależne lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej i jej przedsiębiorstwa zależne stosują metodę IRB w sposób jednolity, właściwe organy mogą zezwolić, aby minimalne wymogi określone w załączniku VII część 4 spełnione były przez przedsiębiorstwo dominujące i jego przedsiębiorstwa zależne w ujęciu łącznym.”;

| b) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   W przypadku gdy metoda IRB ma być stosowana przez unijną dominującą instytucję kredytową oraz jej przedsiębiorstwa zależne lub przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową i jej przedsiębiorstwa zależne, lub przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej i jej przedsiębiorstwa zależne, właściwe organy nadzorcze poszczególnych podmiotów prawnych ściśle współpracują ze sobą zgodnie z art. 129–132.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   W przypadku gdy metoda IRB ma być stosowana przez unijną dominującą instytucję kredytową oraz jej przedsiębiorstwa zależne lub przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową i jej przedsiębiorstwa zależne, lub przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej i jej przedsiębiorstwa zależne, właściwe organy nadzorcze poszczególnych podmiotów prawnych ściśle współpracują ze sobą zgodnie z art. 129–132.”;

| 12) | art. 89 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:






  „e) | ekspozycje instytucji kredytowej wobec kontrahenta będącego jej przedsiębiorstwem dominującym, jej przedsiębiorstwem zależnym lub przedsiębiorstwem zależnym jej przedsiębiorstwa dominującego, pod warunkiem że kontrahent jest instytucją lub finansową spółką holdingową, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, instytucją finansową, spółką zarządzającą aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych, objętymi odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi lub przedsiębiorstwem powiązanym w sposób określony w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG, oraz ekspozycje między instytucjami kredytowymi, które spełniają wymogi określone w art. 80 ust. 8;”; |
| --- | --- | --- |

12)

art. 89 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

ekspozycje instytucji kredytowej wobec kontrahenta będącego jej przedsiębiorstwem dominującym, jej przedsiębiorstwem zależnym lub przedsiębiorstwem zależnym jej przedsiębiorstwa dominującego, pod warunkiem że kontrahent jest instytucją lub finansową spółką holdingową, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, instytucją finansową, spółką zarządzającą aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych, objętymi odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi lub przedsiębiorstwem powiązanym w sposób określony w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG, oraz ekspozycje między instytucjami kredytowymi, które spełniają wymogi określone w art. 80 ust. 8;”;

| 13) | art. 105 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
  „3.   W przypadku gdy zaawansowana metoda pomiaru ma być stosowana przez unijną dominującą instytucję kredytową i jej przedsiębiorstwa zależne lub przez przedsiębiorstwa zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, właściwe organy dla poszczególnych podmiotów prawnych ściśle współpracują ze sobą zgodnie z art. 129–132. Wniosek musi zawierać elementy wymienione w załączniku X część 3.
  4.   W przypadku gdy unijna dominująca instytucja kredytowa i jej przedsiębiorstwa zależne lub przedsiębiorstwa zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej stosują zaawansowaną metodę pomiaru w sposób jednolity, właściwe organy mogą zezwolić, aby kryteria kwalifikacyjne określone w załączniku X część 3 spełnione były przez przedsiębiorstwo dominujące i jego przedsiębiorstwa zależne w ujęciu łącznym.”; |
| --- | --- |

13)

art. 105 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3.   W przypadku gdy zaawansowana metoda pomiaru ma być stosowana przez unijną dominującą instytucję kredytową i jej przedsiębiorstwa zależne lub przez przedsiębiorstwa zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, właściwe organy dla poszczególnych podmiotów prawnych ściśle współpracują ze sobą zgodnie z art. 129–132. Wniosek musi zawierać elementy wymienione w załączniku X część 3.

4.   W przypadku gdy unijna dominująca instytucja kredytowa i jej przedsiębiorstwa zależne lub przedsiębiorstwa zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej stosują zaawansowaną metodę pomiaru w sposób jednolity, właściwe organy mogą zezwolić, aby kryteria kwalifikacyjne określone w załączniku X część 3 spełnione były przez przedsiębiorstwo dominujące i jego przedsiębiorstwa zależne w ujęciu łącznym.”;

| 14) | art. 122a ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   W przypadku gdy unijna dominująca instytucja kredytowa, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub unijna dominująca spółka finansowa o działalności mieszanej, lub jedno z jej przedsiębiorstw zależnych, jako jednostka inicjująca lub jednostka sponsorująca, sekurytyzuje ekspozycje z kilku instytucji kredytowych, firm inwestycyjnych lub innych instytucji finansowych, objętych zakresem nadzoru skonsolidowanego, wymóg, o którym mowa w ust. 1, może zostać spełniony na podstawie skonsolidowanej sytuacji powiązanej unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. Niniejszy ustęp ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy instytucje kredytowe, przedsiębiorstwa inwestycyjne lub instytucje finansowe, które utworzyły sekurytyzowane ekspozycje, zobowiązały się do przestrzegania wymogów określonych w ust. 6 oraz do terminowego dostarczania jednostce inicjującej lub jednostce sponsorującej oraz unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej lub unijnej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej informacji potrzebnych do spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 7.”; |
| --- | --- |

14)

art. 122a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku gdy unijna dominująca instytucja kredytowa, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub unijna dominująca spółka finansowa o działalności mieszanej, lub jedno z jej przedsiębiorstw zależnych, jako jednostka inicjująca lub jednostka sponsorująca, sekurytyzuje ekspozycje z kilku instytucji kredytowych, firm inwestycyjnych lub innych instytucji finansowych, objętych zakresem nadzoru skonsolidowanego, wymóg, o którym mowa w ust. 1, może zostać spełniony na podstawie skonsolidowanej sytuacji powiązanej unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. Niniejszy ustęp ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy instytucje kredytowe, przedsiębiorstwa inwestycyjne lub instytucje finansowe, które utworzyły sekurytyzowane ekspozycje, zobowiązały się do przestrzegania wymogów określonych w ust. 6 oraz do terminowego dostarczania jednostce inicjującej lub jednostce sponsorującej oraz unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej lub unijnej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej informacji potrzebnych do spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 7.”;

| 15) | art. 125 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   W przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowej jest dominująca finansowa spółka holdingowa w państwie członkowskim, dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w państwie członkowskim, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub unijna dominująca spółka holdingowa o działalności mieszanej, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy, które udzieliły zezwolenia tej instytucji kredytowej na mocy art. 6.”; |
| --- | --- |

15)

art. 125 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowej jest dominująca finansowa spółka holdingowa w państwie członkowskim, dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w państwie członkowskim, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub unijna dominująca spółka holdingowa o działalności mieszanej, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy, które udzieliły zezwolenia tej instytucji kredytowej na mocy art. 6.”;

| 16) | art. 126 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 126
  1.   W przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w dwóch lub większej liczbie państw członkowskich, jest ta sama dominująca finansowa spółka holdingowa w państwie członkowskim, ta sama dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w państwie członkowskim, ta sama unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub ta sama unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy właściwe dla instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie przyznane w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej.
  W przypadku gdy przedsiębiorstwami dominującymi instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w co najmniej dwóch państwach członkowskich, są co najmniej dwie finansowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, których siedziby zarządu znajdują się w różnych państwach członkowskich, a w każdym z tych państw członkowskich znajduje się instytucja kredytowa, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy właściwe dla instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej.
  2.   W przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym co najmniej dwóch instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Unii, jest ta sama finansowa spółka holdingowa lub ta sama finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, a żadna z tych instytucji kredytowych nie uzyskała zezwolenia w państwie członkowskim, w którym ta finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma siedzibę, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy, które udzieliły zezwolenia instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej; ta ostatnia jest traktowana do celów niniejszej dyrektywy jako instytucja kredytowa kontrolowana przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej.
  3.   W szczególnych przypadkach właściwe organy mogą na mocy wspólnego porozumienia odstąpić od stosowania kryteriów, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli stosowanie tych kryteriów byłoby niewłaściwe, mając na uwadze instytucje kredytowe i znaczenie prowadzonej przez nie działalności w różnych krajach, oraz wyznaczyć inne organy właściwe do wykonywania nadzoru skonsolidowanego. Przed zatwierdzeniem takiego odstąpienia właściwe organy umożliwiają unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej lub instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej, stosownie do przypadku, wyrażenie swojej opinii.
  4.   Właściwe organy powiadamiają Komisję i EUNB o każdym odstąpieniu na mocy ust. 3.”; |
| --- | --- |

16)

art. 126 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 126

1.   W przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w dwóch lub większej liczbie państw członkowskich, jest ta sama dominująca finansowa spółka holdingowa w państwie członkowskim, ta sama dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w państwie członkowskim, ta sama unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub ta sama unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy właściwe dla instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie przyznane w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej.

W przypadku gdy przedsiębiorstwami dominującymi instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w co najmniej dwóch państwach członkowskich, są co najmniej dwie finansowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, których siedziby zarządu znajdują się w różnych państwach członkowskich, a w każdym z tych państw członkowskich znajduje się instytucja kredytowa, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy właściwe dla instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej.

2.   W przypadku gdy przedsiębiorstwem dominującym co najmniej dwóch instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Unii, jest ta sama finansowa spółka holdingowa lub ta sama finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, a żadna z tych instytucji kredytowych nie uzyskała zezwolenia w państwie członkowskim, w którym ta finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma siedzibę, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy, które udzieliły zezwolenia instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej; ta ostatnia jest traktowana do celów niniejszej dyrektywy jako instytucja kredytowa kontrolowana przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej.

3.   W szczególnych przypadkach właściwe organy mogą na mocy wspólnego porozumienia odstąpić od stosowania kryteriów, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli stosowanie tych kryteriów byłoby niewłaściwe, mając na uwadze instytucje kredytowe i znaczenie prowadzonej przez nie działalności w różnych krajach, oraz wyznaczyć inne organy właściwe do wykonywania nadzoru skonsolidowanego. Przed zatwierdzeniem takiego odstąpienia właściwe organy umożliwiają unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej lub instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej, stosownie do przypadku, wyrażenie swojej opinii.

4.   Właściwe organy powiadamiają Komisję i EUNB o każdym odstąpieniu na mocy ust. 3.”;

| 17) | w art. 127 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Państwa członkowskie przyjmują w stosownych przypadkach wszelkie niezbędne środki w celu objęcia finansowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej nadzorem skonsolidowanym. Bez uszczerbku dla art. 135, konsolidacja sytuacji finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w żadnym razie nie oznacza, że właściwe organy zobowiązane są do pełnienia roli nadzorczej w stosunku do finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej na zasadzie indywidualnej.”; |
| --- | --- | --- |

17)

w art. 127 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie przyjmują w stosownych przypadkach wszelkie niezbędne środki w celu objęcia finansowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej nadzorem skonsolidowanym. Bez uszczerbku dla art. 135, konsolidacja sytuacji finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w żadnym razie nie oznacza, że właściwe organy zobowiązane są do pełnienia roli nadzorczej w stosunku do finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej na zasadzie indywidualnej.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Państwa członkowskie zapewniają właściwym organom odpowiedzialnym za wykonywanie nadzoru skonsolidowanego możliwość żądania informacji, o których mowa w art. 137, od przedsiębiorstw zależnych instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, które nie są objęte zakresem nadzoru skonsolidowanego. W takim przypadku stosuje się procedury przekazywania i weryfikowania tych informacji określone w tym artykule.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwa członkowskie zapewniają właściwym organom odpowiedzialnym za wykonywanie nadzoru skonsolidowanego możliwość żądania informacji, o których mowa w art. 137, od przedsiębiorstw zależnych instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, które nie są objęte zakresem nadzoru skonsolidowanego. W takim przypadku stosuje się procedury przekazywania i weryfikowania tych informacji określone w tym artykule.”;

| 18) | w art. 129 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
  „1.   Oprócz obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie, właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie nadzoru skonsolidowanego nad unijnymi dominującymi instytucjami kredytowymi oraz instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe lub przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej wykonują następujące zadania:”; |
| --- | --- | --- |

18)

w art. 129 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1.   Oprócz obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie, właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie nadzoru skonsolidowanego nad unijnymi dominującymi instytucjami kredytowymi oraz instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe lub przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej wykonują następujące zadania:”;

| b) | ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „2.   W przypadku wniosków o zezwolenia, o których mowa w art. 84 ust. 1, art. 87 ust. 9 i art. 105 oraz w załączniku III część 6, przedłożonych przez unijną dominującą instytucję kredytową i jej przedsiębiorstwa zależne lub wspólnie przez przedsiębiorstwa zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, właściwe organy współpracują ze sobą w ramach pełnych konsultacji w celu podjęcia decyzji, czy należy udzielić zezwolenia, oraz określenia ewentualnych warunków udzielenia takiego zezwolenia.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku wniosków o zezwolenia, o których mowa w art. 84 ust. 1, art. 87 ust. 9 i art. 105 oraz w załączniku III część 6, przedłożonych przez unijną dominującą instytucję kredytową i jej przedsiębiorstwa zależne lub wspólnie przez przedsiębiorstwa zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, właściwe organy współpracują ze sobą w ramach pełnych konsultacji w celu podjęcia decyzji, czy należy udzielić zezwolenia, oraz określenia ewentualnych warunków udzielenia takiego zezwolenia.”;

| c) | w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „3.   Organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany oraz właściwe organy odpowiedzialne za nadzór przedsiębiorstw zależnych unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej podejmują wszelkie starania, aby podjąć wspólną decyzję w sprawie stosowania art. 123 i 124 w celu określenia adekwatności skonsolidowanych funduszy własnych grupy w odniesieniu do jej sytuacji finansowej i profilu ryzyka oraz poziomu funduszy własnych wymaganego do stosowania art. 136 ust. 2 w odniesieniu do każdego podmiotu w ramach grupy bankowej i w ujęciu skonsolidowanym.”; |
| --- | --- | --- |

c)

w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.   Organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany oraz właściwe organy odpowiedzialne za nadzór przedsiębiorstw zależnych unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej podejmują wszelkie starania, aby podjąć wspólną decyzję w sprawie stosowania art. 123 i 124 w celu określenia adekwatności skonsolidowanych funduszy własnych grupy w odniesieniu do jej sytuacji finansowej i profilu ryzyka oraz poziomu funduszy własnych wymaganego do stosowania art. 136 ust. 2 w odniesieniu do każdego podmiotu w ramach grupy bankowej i w ujęciu skonsolidowanym.”;

| (ii) | akapit piąty otrzymuje brzmienie:
  „Decyzję o zastosowaniu art. 123, 124 i art. 136 ust. 2 podejmują odpowiednie właściwe organy odpowiedzialne za nadzorowanie przedsiębiorstw zależnych unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, na zasadzie nieskonsolidowanej lub na zasadzie subskonsolidowanej, po należytym rozpatrzeniu opinii i zastrzeżeń wyrażonych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany. Jeżeli pod koniec okresu czterech miesięcy którykolwiek z zainteresowanych organów właściwych skieruje sprawę do EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, właściwe organy odraczają podjęcie decyzji i czekają na decyzję, którą EUNB podejmuje zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia, oraz podejmują swoją decyzję zgodnie z decyzją EUNB. Okres czterech miesięcy uznaje się za fazę postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. EUNB podejmuje decyzję w ciągu jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do EUNB, jeśli upłynął termin czterech miesięcy lub jeśli została podjęta wspólna decyzja.”; |
| --- | --- |

(ii)

akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„Decyzję o zastosowaniu art. 123, 124 i art. 136 ust. 2 podejmują odpowiednie właściwe organy odpowiedzialne za nadzorowanie przedsiębiorstw zależnych unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, na zasadzie nieskonsolidowanej lub na zasadzie subskonsolidowanej, po należytym rozpatrzeniu opinii i zastrzeżeń wyrażonych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany. Jeżeli pod koniec okresu czterech miesięcy którykolwiek z zainteresowanych organów właściwych skieruje sprawę do EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, właściwe organy odraczają podjęcie decyzji i czekają na decyzję, którą EUNB podejmuje zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia, oraz podejmują swoją decyzję zgodnie z decyzją EUNB. Okres czterech miesięcy uznaje się za fazę postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. EUNB podejmuje decyzję w ciągu jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do EUNB, jeśli upłynął termin czterech miesięcy lub jeśli została podjęta wspólna decyzja.”;

| (iii) | akapit dziewiąty otrzymuje brzmienie:
  „Wspólna decyzja, o której mowa w akapicie pierwszym, i każda decyzja podjęta w przypadku braku wspólnej decyzji zgodnie z akapitem czwartym i piątym, są corocznie aktualizowane lub, w wyjątkowych przypadkach, gdy właściwy organ odpowiedzialny za nadzór przedsiębiorstw zależnych unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej zwraca się do organu odpowiedzialnego za nadzór skonsolidowany z pisemnym i w pełni uzasadnionym wnioskiem o aktualizację decyzji dotyczącej stosowania art. 136 ust. 2. W tym ostatnim przypadku aktualizacja może zostać przesłana w ramach dwustronnych między organem odpowiedzialnym za nadzór skonsolidowany a właściwym organem składającym wniosek.”; |
| --- | --- |

(iii)

akapit dziewiąty otrzymuje brzmienie:

„Wspólna decyzja, o której mowa w akapicie pierwszym, i każda decyzja podjęta w przypadku braku wspólnej decyzji zgodnie z akapitem czwartym i piątym, są corocznie aktualizowane lub, w wyjątkowych przypadkach, gdy właściwy organ odpowiedzialny za nadzór przedsiębiorstw zależnych unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej zwraca się do organu odpowiedzialnego za nadzór skonsolidowany z pisemnym i w pełni uzasadnionym wnioskiem o aktualizację decyzji dotyczącej stosowania art. 136 ust. 2. W tym ostatnim przypadku aktualizacja może zostać przesłana w ramach dwustronnych między organem odpowiedzialnym za nadzór skonsolidowany a właściwym organem składającym wniosek.”;

| 19) | art. 131a ust. 2 akapit szósty otrzymuje brzmienie:
  „W kolegiach organów nadzoru mogą uczestniczyć:






  a) | właściwe organy odpowiedzialne za nadzór przedsiębiorstw zależnych unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej; |
| --- | --- | --- |

19)

art. 131a ust. 2 akapit szósty otrzymuje brzmienie:

„W kolegiach organów nadzoru mogą uczestniczyć:

a)

właściwe organy odpowiedzialne za nadzór przedsiębiorstw zależnych unijnej dominującej instytucji kredytowej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej;

| b) | właściwe organy państwa przyjmującego, w którym mają siedzibę istotne oddziały, o których mowa w art. 42a; |
| --- | --- |

b)

właściwe organy państwa przyjmującego, w którym mają siedzibę istotne oddziały, o których mowa w art. 42a;

| c) | w stosowanych przypadkach – banki centralne; oraz |
| --- | --- |

c)

w stosowanych przypadkach – banki centralne; oraz

| d) | w stosownych przypadkach i z zastrzeżeniem wymogów poufności równoważnych – w opinii wszystkich właściwych organów – wymogom określonym w art. 44–52 – właściwe organy państw trzecich.”; |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach i z zastrzeżeniem wymogów poufności równoważnych – w opinii wszystkich właściwych organów – wymogom określonym w art. 44–52 – właściwe organy państw trzecich.”;

| 20) | w art. 132 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | akapit piąty otrzymuje brzmienie:
  „W szczególności, organy właściwe odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany nad unijnymi dominującymi instytucjami kredytowymi oraz instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, przekazują wszystkie istotne informacje właściwym organom w innych państwach członkowskich, które to organy sprawują nadzór nad przedsiębiorstwami zależnymi tych przedsiębiorstw dominujących. Przy określaniu zakresu istotnych informacji uwzględnia się znaczenie tych przedsiębiorstw zależnych w systemie finansowym tych państw członkowskich.”; |
| --- | --- | --- |

20)

w art. 132 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„W szczególności, organy właściwe odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany nad unijnymi dominującymi instytucjami kredytowymi oraz instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, przekazują wszystkie istotne informacje właściwym organom w innych państwach członkowskich, które to organy sprawują nadzór nad przedsiębiorstwami zależnymi tych przedsiębiorstw dominujących. Przy określaniu zakresu istotnych informacji uwzględnia się znaczenie tych przedsiębiorstw zależnych w systemie finansowym tych państw członkowskich.”;

| b) | akapit szósty lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | określenie struktury prawnej grupy oraz jej struktury zarządzania i struktury organizacyjnej, z uwzględnieniem wszystkich podmiotów objętych regulacją, przedsiębiorstw zależnych nieobjętych regulacją oraz istotnych oddziałów należących do grupy, przedsiębiorstwa dominującego, zgodnie z art. 12 ust. 3, art. 22 ust. 1 oraz art. 73 ust. 3, a także określenie właściwych organów dla podmiotów objętych regulacją należących do grupy;”; |
| --- | --- | --- |

b)

akapit szósty lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

określenie struktury prawnej grupy oraz jej struktury zarządzania i struktury organizacyjnej, z uwzględnieniem wszystkich podmiotów objętych regulacją, przedsiębiorstw zależnych nieobjętych regulacją oraz istotnych oddziałów należących do grupy, przedsiębiorstwa dominującego, zgodnie z art. 12 ust. 3, art. 22 ust. 1 oraz art. 73 ust. 3, a także określenie właściwych organów dla podmiotów objętych regulacją należących do grupy;”;

| 21) | art. 135 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 135
  Państwa członkowskie wymagają, aby osoby faktycznie kierujące działalnością finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej posiadały wystarczająco nieposzlakowaną opinię i wystarczające doświadczenie do wykonywania tych obowiązków.”; |
| --- | --- |

21)

art. 135 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 135

Państwa członkowskie wymagają, aby osoby faktycznie kierujące działalnością finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej posiadały wystarczająco nieposzlakowaną opinię i wystarczające doświadczenie do wykonywania tych obowiązków.”;

| 22) | art. 139 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „3.   Państwa członkowskie upoważniają swoje właściwe organy do wymiany informacji, o których mowa w ust. 2, pod warunkiem że w przypadku finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, instytucji finansowych lub przedsiębiorstw usług pomocniczych, gromadzenie lub posiadanie informacji w żaden sposób nie oznacza, że od właściwych organów wymaga się pełnienia roli nadzorczej w odniesieniu do tych instytucji lub przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw indywidualnych.”; |
| --- | --- |

22)

art. 139 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwa członkowskie upoważniają swoje właściwe organy do wymiany informacji, o których mowa w ust. 2, pod warunkiem że w przypadku finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, instytucji finansowych lub przedsiębiorstw usług pomocniczych, gromadzenie lub posiadanie informacji w żaden sposób nie oznacza, że od właściwych organów wymaga się pełnienia roli nadzorczej w odniesieniu do tych instytucji lub przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw indywidualnych.”;

| 23) | w art. 140 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy instytucja kredytowa, finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej kontroluje jedno lub większą liczbę przedsiębiorstw zależnych będących zakładami ubezpieczeń lub inne przedsiębiorstwa świadczące usługi inwestycyjne, objęte wymogiem uzyskania zezwolenia, właściwe organy i organy, którym powierzono publiczne zadanie nadzorowania zakładów ubezpieczeń lub tych innych przedsiębiorstw świadczących usługi inwestycyjne, ściśle ze sobą współpracują. Bez uszczerbku dla ich odpowiednich obowiązków, organy te przekazują sobie wszelkie informacje mogące uprościć ich zadania i umożliwić nadzór nad działalnością i ogólną sytuacją finansową nadzorowanych przez nie przedsiębiorstw.”; |
| --- | --- | --- |

23)

w art. 140 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy instytucja kredytowa, finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej kontroluje jedno lub większą liczbę przedsiębiorstw zależnych będących zakładami ubezpieczeń lub inne przedsiębiorstwa świadczące usługi inwestycyjne, objęte wymogiem uzyskania zezwolenia, właściwe organy i organy, którym powierzono publiczne zadanie nadzorowania zakładów ubezpieczeń lub tych innych przedsiębiorstw świadczących usługi inwestycyjne, ściśle ze sobą współpracują. Bez uszczerbku dla ich odpowiednich obowiązków, organy te przekazują sobie wszelkie informacje mogące uprościć ich zadania i umożliwić nadzór nad działalnością i ogólną sytuacją finansową nadzorowanych przez nie przedsiębiorstw.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany sporządzają wykazy finansowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, o których mowa w art. 71 ust. 2. Wykazy te przekazywane są właściwym organom pozostałych państw członkowskich, EUNB oraz Komisji.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany sporządzają wykazy finansowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, o których mowa w art. 71 ust. 2. Wykazy te przekazywane są właściwym organom pozostałych państw członkowskich, EUNB oraz Komisji.”;

| 24) | art. 141 i 142 otrzymują brzmienie:
  „Artykuł 141
  W przypadku gdy przy stosowaniu niniejszej dyrektywy właściwe organy jednego z państw członkowskich w szczególnych przypadkach chcą dokonać weryfikacji informacje dotyczące instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej, instytucji finansowej, przedsiębiorstwa usług pomocniczych, spółki holdingowej o profilu mieszanym, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, przedsiębiorstwa zależnego, o których mowa w art. 137, lub przedsiębiorstwa zależnego, o którym mowa w art. 127 ust. 3, usytuowanych w innym państwie członkowskim, o przeprowadzenie takiej weryfikacji zwracają się do właściwych organów tego innego państwa członkowskiego. Organy otrzymujące taki wniosek, w ramach swoich uprawnień, przeprowadzają weryfikację we własnym zakresie lub umożliwiają jej przeprowadzenie przez organy składające wniosek, lub umożliwiają jej przeprowadzenie przez biegłego rewidenta lub eksperta. Właściwy organ składający wniosek może uczestniczyć w weryfikacji, jeżeli nie przeprowadza jej we własnym zakresie.
  Artykuł 142
  Bez uszczerbku dla przepisów prawa karnego, państwa członkowskie zapewniają możliwość nakładania sankcji lub przyjmowania środków mających na celu usunięcie stwierdzonych naruszeń przepisów lub przyczyn takich naruszeń w odniesieniu do finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej i spółek holdingowych o profilu mieszanym lub osób faktycznie nimi zarządzających, które naruszają przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne przyjęte w celu transpozycji art. 124–141 oraz niniejszego artykułu. Właściwe organy ściśle ze sobą współpracują w celu zapewnienia, aby te sankcje lub środki przyniosły pożądane skutki, w szczególności w przypadku, gdy zarząd lub główna jednostka organizacyjna finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, lub spółki holdingowej o profilu mieszanym nie mieści się w jej siedzibie.”; |
| --- | --- |

24)

art. 141 i 142 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 141

W przypadku gdy przy stosowaniu niniejszej dyrektywy właściwe organy jednego z państw członkowskich w szczególnych przypadkach chcą dokonać weryfikacji informacje dotyczące instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej, instytucji finansowej, przedsiębiorstwa usług pomocniczych, spółki holdingowej o profilu mieszanym, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, przedsiębiorstwa zależnego, o których mowa w art. 137, lub przedsiębiorstwa zależnego, o którym mowa w art. 127 ust. 3, usytuowanych w innym państwie członkowskim, o przeprowadzenie takiej weryfikacji zwracają się do właściwych organów tego innego państwa członkowskiego. Organy otrzymujące taki wniosek, w ramach swoich uprawnień, przeprowadzają weryfikację we własnym zakresie lub umożliwiają jej przeprowadzenie przez organy składające wniosek, lub umożliwiają jej przeprowadzenie przez biegłego rewidenta lub eksperta. Właściwy organ składający wniosek może uczestniczyć w weryfikacji, jeżeli nie przeprowadza jej we własnym zakresie.

Artykuł 142

Bez uszczerbku dla przepisów prawa karnego, państwa członkowskie zapewniają możliwość nakładania sankcji lub przyjmowania środków mających na celu usunięcie stwierdzonych naruszeń przepisów lub przyczyn takich naruszeń w odniesieniu do finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej i spółek holdingowych o profilu mieszanym lub osób faktycznie nimi zarządzających, które naruszają przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne przyjęte w celu transpozycji art. 124–141 oraz niniejszego artykułu. Właściwe organy ściśle ze sobą współpracują w celu zapewnienia, aby te sankcje lub środki przyniosły pożądane skutki, w szczególności w przypadku, gdy zarząd lub główna jednostka organizacyjna finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, lub spółki holdingowej o profilu mieszanym nie mieści się w jej siedzibie.”;

| 25) | w art. 143 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy instytucja kredytowa, której przedsiębiorstwo dominujące jest instytucją kredytową lub finansową spółką holdingową, lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, której siedziba zarządu znajduje się w państwie trzecim, nie podlega nadzorowi skonsolidowanemu na mocy art. 125 i 126, właściwe organy sprawdzają, czy instytucja kredytowa podlega nadzorowi skonsolidowanemu właściwego organu państwa trzeciego, równoważnego nadzorowi podlegającemu zasadom ustanowionym w niniejszej dyrektywie.
  Sprawdzenia dokonuje, na wniosek przedsiębiorstwa dominującego lub jakiegokolwiek podmiotu objętego regulacją, posiadającego zezwolenie udzielone w Unii, lub z własnej inicjatywy, właściwy organ, który odpowiadałby za nadzór skonsolidowany, gdyby zastosowano ust. 3. Właściwy organ konsultuje się z innymi zaangażowanymi właściwymi organami.”; |
| --- | --- | --- |

25)

w art. 143 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy instytucja kredytowa, której przedsiębiorstwo dominujące jest instytucją kredytową lub finansową spółką holdingową, lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, której siedziba zarządu znajduje się w państwie trzecim, nie podlega nadzorowi skonsolidowanemu na mocy art. 125 i 126, właściwe organy sprawdzają, czy instytucja kredytowa podlega nadzorowi skonsolidowanemu właściwego organu państwa trzeciego, równoważnego nadzorowi podlegającemu zasadom ustanowionym w niniejszej dyrektywie.

Sprawdzenia dokonuje, na wniosek przedsiębiorstwa dominującego lub jakiegokolwiek podmiotu objętego regulacją, posiadającego zezwolenie udzielone w Unii, lub z własnej inicjatywy, właściwy organ, który odpowiadałby za nadzór skonsolidowany, gdyby zastosowano ust. 3. Właściwy organ konsultuje się z innymi zaangażowanymi właściwymi organami.”;

| b) | w ust. 3 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Właściwe organy mogą w szczególności wymagać utworzenia finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, której siedziba zarządu znajduje się w Unii, oraz mogą zastosować przepisy dotyczące nadzoru skonsolidowanego do skonsolidowanej pozycji tej finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 3 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Właściwe organy mogą w szczególności wymagać utworzenia finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, której siedziba zarządu znajduje się w Unii, oraz mogą zastosować przepisy dotyczące nadzoru skonsolidowanego do skonsolidowanej pozycji tej finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.”;

| 26) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 146a
  Państwa członkowskie wymagają od instytucji kredytowych corocznego publikowania na poziomie grupy bankowej, w pełnej formie lub poprzez zamieszczenie odniesień do informacji równoważnych, opisu ich struktury prawnej oraz ich struktury zarządzania i struktury organizacyjnej.”; |
| --- | --- |

26)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 146a

Państwa członkowskie wymagają od instytucji kredytowych corocznego publikowania na poziomie grupy bankowej, w pełnej formie lub poprzez zamieszczenie odniesień do informacji równoważnych, opisu ich struktury prawnej oraz ich struktury zarządzania i struktury organizacyjnej.”;

| 27) | w załączniku X wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

27)

w załączniku X wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 4

Zmiany w dyrektywie 2009/138/WE

W dyrektywie 2009/138/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 212 ust. 1 lit. f) i g) otrzymują brzmienie:






  „f) | »ubezpieczeniowa spółka holdingowa« oznacza jednostkę dominującą, która nie jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej i której główna działalność polega na nabywaniu i posiadaniu udziałów kapitałowych w jednostkach zależnych, w przypadku gdy te jednostki zależne są wyłącznie lub głównie zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji, lub zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji państw trzecich, a co najmniej jedna z tych jednostek zależnych jest zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 212 ust. 1 lit. f) i g) otrzymują brzmienie:

„f)

»ubezpieczeniowa spółka holdingowa« oznacza jednostkę dominującą, która nie jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej i której główna działalność polega na nabywaniu i posiadaniu udziałów kapitałowych w jednostkach zależnych, w przypadku gdy te jednostki zależne są wyłącznie lub głównie zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji, lub zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji państw trzecich, a co najmniej jedna z tych jednostek zależnych jest zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji;

| g) | »ubezpieczeniowa spółka holdingowa prowadząca działalność mieszaną« oznacza jednostkę dominującą inną niż zakład ubezpieczeń, zakład ubezpieczeń państwa trzeciego, zakład reasekuracji, zakład reasekuracji państwa trzeciego, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, posiadającą wśród swoich jednostek zależnych co najmniej jeden zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji; |
| --- | --- |

g)

»ubezpieczeniowa spółka holdingowa prowadząca działalność mieszaną« oznacza jednostkę dominującą inną niż zakład ubezpieczeń, zakład ubezpieczeń państwa trzeciego, zakład reasekuracji, zakład reasekuracji państwa trzeciego, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, posiadającą wśród swoich jednostek zależnych co najmniej jeden zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;

| h) | »finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE.”; |
| --- | --- |

h)

»finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej« oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE.”;

| 2) | art. 213 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
  „2.   Państwa członkowskie zapewniają stosowanie nadzoru na poziomie grupy do następujących podmiotów:






  a) | zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji posiadających udziały kapitałowe w przynajmniej jednym zakładzie ubezpieczeń, zakładzie reasekuracji, zakładzie ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładzie reasekuracji państwa trzeciego, zgodnie z art. 218–258; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 213 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie zapewniają stosowanie nadzoru na poziomie grupy do następujących podmiotów:

a)

zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji posiadających udziały kapitałowe w przynajmniej jednym zakładzie ubezpieczeń, zakładzie reasekuracji, zakładzie ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładzie reasekuracji państwa trzeciego, zgodnie z art. 218–258;

| b) | zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, których jednostką dominującą jest ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej mająca siedzibę w Unii, zgodnie z art. 218–258; |
| --- | --- |

b)

zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, których jednostką dominującą jest ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej mająca siedzibę w Unii, zgodnie z art. 218–258;

| c) | zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, których jednostką dominującą jest ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej mająca siedzibę w państwie trzecim lub zakład ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakład reasekuracji państwa trzeciego, zgodnie z art. 260–263; |
| --- | --- |

c)

zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, których jednostką dominującą jest ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej mająca siedzibę w państwie trzecim lub zakład ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakład reasekuracji państwa trzeciego, zgodnie z art. 260–263;

| d) | zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, których jednostką dominującą jest ubezpieczeniowa spółka holdingowa prowadząca działalność mieszaną, zgodnie z art. 265. |
| --- | --- |

d)

zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, których jednostką dominującą jest ubezpieczeniowa spółka holdingowa prowadząca działalność mieszaną, zgodnie z art. 265.

3.   W przypadkach, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b), gdy zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, lub ubezpieczeniowa spółka holdingowa, lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej mające siedzibę w Unii, jest zakładem powiązanym z podmiotem objętym regulacją lub z finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, albo sam(-a) jest podmiotem objętym regulacją lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, które podlegają dodatkowemu nadzorowi zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE, organ sprawujący nadzór nad grupą może po konsultacji z innymi zainteresowanymi organami nadzoru podjąć decyzję o niesprawowaniu nadzoru w zakresie koncentracji ryzyka, o którym mowa w art. 244 niniejszej dyrektywy, nadzoru w zakresie transakcji wewnątrz grupy, o którym mowa w art. 245 niniejszej dyrektywy, lub obu tych rodzajów nadzoru, na poziomie danego zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały w innym zakładzie, lub tej ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

4.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom na mocy niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 2002/87/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, organ sprawujący nadzór nad grupą, po konsultacji z innymi zainteresowanymi organami nadzorczymi, może zastosować jedynie stosowne przepisy dyrektywy 2002/87/WE do tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

5.   W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega równoważnym przepisom na mocy niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 2006/48/WE, w szczególności w zakresie nadzoru opartego na ryzyku, organ sprawujący nadzór nad grupą, w porozumieniu z organem odpowiedzialnym za nadzór skonsolidowany w sektorze bankowym i w sektorze usług inwestycyjnych, może zastosować jedynie przepisy dyrektywy dotyczącej najważniejszego sektora w rozumieniu art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE.

6.   Organ sprawujący nadzór nad grupą informuje Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (EUNB) (37) i Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Powszechnych Programów Emerytalnych) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (EUNUiPPE) (38) o decyzjach podjętych na mocy ust. 4 i 5. EUNB, EUNUiPPE i Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 (EUNGiPW) (39) – poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru („Wspólny Komitet”) – opracowują wytyczne mające na celu konwergencję praktyk nadzorczych oraz opracowują projekt regulacyjnych norm technicznych, który przekazują Komisji w ciągu trzech lat od daty przyjęcia tych wytycznych.

Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjęcia regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

| 3) | art. 214 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Sprawowanie nadzoru nad grupą zgodnie z art. 213 nie pociąga za sobą w żadnym razie obowiązku organów nadzoru do prowadzenia nadzoru nad zakładem ubezpieczeń państwa trzeciego, nad zakładem reasekuracji państwa trzeciego, nad ubezpieczeniową spółką holdingową, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej lub ubezpieczeniową spółką holdingową prowadzącą działalność mieszaną, rozpatrywanymi indywidualnie, bez uszczerbku dla art. 257 w odniesieniu do ubezpieczeniowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej.”; |
| --- | --- |

3)

art. 214 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Sprawowanie nadzoru nad grupą zgodnie z art. 213 nie pociąga za sobą w żadnym razie obowiązku organów nadzoru do prowadzenia nadzoru nad zakładem ubezpieczeń państwa trzeciego, nad zakładem reasekuracji państwa trzeciego, nad ubezpieczeniową spółką holdingową, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej lub ubezpieczeniową spółką holdingową prowadzącą działalność mieszaną, rozpatrywanymi indywidualnie, bez uszczerbku dla art. 257 w odniesieniu do ubezpieczeniowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej.”;

| 4) | art. 215 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, o których mowa w art. 213 ust. 2 lit. a) i b), same są jednostkami zależnymi innego zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z siedzibą w Unii, art. 218–258 mają zastosowanie jedynie na poziomie najwyższego dominującego zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z siedzibą w Unii.
  2.   W przypadku gdy najwyższy dominujący zakład ubezpieczeń lub najwyższy dominujący zakład reasekuracji lub najwyższa dominująca ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub najwyższa dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z siedzibą w Unii, o których mowa w ust. 1, są jednostkami zależnymi zakładu podlegającego dodatkowemu nadzorowi zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE, organ sprawujący nadzór nad grupą może, po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru, podjąć decyzję o nieprowadzeniu nadzoru w zakresie koncentracji ryzyka, o którym mowa w art. 244, nadzoru w zakresie transakcji wewnątrz grupy, o którym mowa w art. 245, lub obu tych rodzajów nadzoru, na poziomie najwyższego zakładu dominującego.”; |
| --- | --- |

4)

art. 215 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   W przypadku gdy zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, o których mowa w art. 213 ust. 2 lit. a) i b), same są jednostkami zależnymi innego zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z siedzibą w Unii, art. 218–258 mają zastosowanie jedynie na poziomie najwyższego dominującego zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z siedzibą w Unii.

2.   W przypadku gdy najwyższy dominujący zakład ubezpieczeń lub najwyższy dominujący zakład reasekuracji lub najwyższa dominująca ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub najwyższa dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z siedzibą w Unii, o których mowa w ust. 1, są jednostkami zależnymi zakładu podlegającego dodatkowemu nadzorowi zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE, organ sprawujący nadzór nad grupą może, po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru, podjąć decyzję o nieprowadzeniu nadzoru w zakresie koncentracji ryzyka, o którym mowa w art. 244, nadzoru w zakresie transakcji wewnątrz grupy, o którym mowa w art. 245, lub obu tych rodzajów nadzoru, na poziomie najwyższego zakładu dominującego.”;

| 5) | art. 216 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały w innym zakładzie, lub ubezpieczeniowa spółka holdingowa, lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z siedzibą w Unii, o których mowa w art. 213 ust. 2 lit. a) i b), nie mają swojej siedziby w tym samym państwie członkowskim co najwyższy zakład dominujący na poziomie Unii, o którym mowa w art. 215, państwa członkowskie mogą umożliwić swoim organom nadzoru podjęcie, po konsultacji z organem sprawującym nadzór nad grupą oraz najwyższym zakładem dominującym na poziomie Unii, decyzji o objęciu nadzorem nad grupą najwyższego dominującego zakładu ubezpieczeń na poziomie krajowym, najwyższego dominującego zakładu reasekuracji na poziomie krajowym lub najwyższej ubezpieczeniowej spółki holdingowej, lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej na poziomie krajowym.”; |
| --- | --- |

5)

art. 216 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały w innym zakładzie, lub ubezpieczeniowa spółka holdingowa, lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z siedzibą w Unii, o których mowa w art. 213 ust. 2 lit. a) i b), nie mają swojej siedziby w tym samym państwie członkowskim co najwyższy zakład dominujący na poziomie Unii, o którym mowa w art. 215, państwa członkowskie mogą umożliwić swoim organom nadzoru podjęcie, po konsultacji z organem sprawującym nadzór nad grupą oraz najwyższym zakładem dominującym na poziomie Unii, decyzji o objęciu nadzorem nad grupą najwyższego dominującego zakładu ubezpieczeń na poziomie krajowym, najwyższego dominującego zakładu reasekuracji na poziomie krajowym lub najwyższej ubezpieczeniowej spółki holdingowej, lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej na poziomie krajowym.”;

| 6) | art. 219 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 219
  Częstotliwość obliczeń
  1.   Organ sprawujący nadzór nad grupą zapewnia przeprowadzanie obliczeń, o których mowa w art. 218 ust. 2 i 3, przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, z częstotliwością co najmniej raz do roku.
  Stosowne dane do obliczeń oraz ich wyniki są przekazywane organowi sprawującemu nadzór nad grupą przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub, w przypadku gdy na czele grupy nie znajduje się zakład ubezpieczeń ani zakład reasekuracji, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, lub przez zakład należący do grupy wyznaczony przez organ sprawujący nadzór nad grupą po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru i z samą grupą.
  2.   Zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, ubezpieczeniowa spółka holdingowa oraz finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej stale monitorują kapitałowy wymóg wypłacalności grupy. W przypadku gdy profil ryzyka grupy znacznie odbiega od założeń stanowiących podstawę ostatnio zgłoszonego kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, grupa bezzwłocznie dokonuje ponownego obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy i informuje organ sprawujący nadzór nad grupą o wyniku tych obliczeń.
  W przypadku gdy istnieją dane sugerujące, że profil ryzyka grupy uległ znacznej zmianie od ostatniego zgłoszenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, organ sprawujący nadzór nad grupą może wymagać ponownego obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy.”; |
| --- | --- |

6)

art. 219 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 219

Częstotliwość obliczeń

1.   Organ sprawujący nadzór nad grupą zapewnia przeprowadzanie obliczeń, o których mowa w art. 218 ust. 2 i 3, przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, z częstotliwością co najmniej raz do roku.

Stosowne dane do obliczeń oraz ich wyniki są przekazywane organowi sprawującemu nadzór nad grupą przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub, w przypadku gdy na czele grupy nie znajduje się zakład ubezpieczeń ani zakład reasekuracji, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, lub przez zakład należący do grupy wyznaczony przez organ sprawujący nadzór nad grupą po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru i z samą grupą.

2.   Zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, ubezpieczeniowa spółka holdingowa oraz finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej stale monitorują kapitałowy wymóg wypłacalności grupy. W przypadku gdy profil ryzyka grupy znacznie odbiega od założeń stanowiących podstawę ostatnio zgłoszonego kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, grupa bezzwłocznie dokonuje ponownego obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy i informuje organ sprawujący nadzór nad grupą o wyniku tych obliczeń.

W przypadku gdy istnieją dane sugerujące, że profil ryzyka grupy uległ znacznej zmianie od ostatniego zgłoszenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, organ sprawujący nadzór nad grupą może wymagać ponownego obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy.”;

| 7) | art. 226 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 226
  Pośredniczące ubezpieczeniowe spółki holdingowe
  1.   Przy obliczaniu wypłacalności grupy zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, które posiadają udziały w powiązanym zakładzie ubezpieczeń, w powiązanym zakładzie reasekuracji, w zakładzie ubezpieczeń państwa trzeciego lub w zakładzie reasekuracji państwa trzeciego, za pośrednictwem ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, uwzględnia się sytuację tej pośredniczącej ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.
  Pośredniczącą ubezpieczeniową spółkę holdingową lub pośredniczącą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej traktuje się, wyłącznie do celów tego obliczenia, tak jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym, w odniesieniu do kapitałowego wymogu wypłacalności, przepisom określonym w tytule I rozdział VI sekcja 4 podsekcje 1, 2 i 3, oraz tak jakby podlegała warunkom określonym w tytule I rozdział VI sekcja 3 podsekcje 1, 2 i 3 w odniesieniu do środków własnych dopuszczalnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności.
  2.   W przypadku gdy pośrednicząca ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub pośrednicząca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma zobowiązania podporządkowane lub inne dopuszczalne środki własne objęte limitami zgodnie z art. 98, uznaje się je za dopuszczalne środki własne do wysokości obliczonej poprzez zastosowanie limitów określonych w art. 98 do wysokości całkowitych dopuszczalnych środków własnych na poziomie grupy, jakiej brakuje do spełnienia kapitałowego wymogu wypłacalności na poziomie grupy.
  Wszelkie dopuszczalne środki własne pośredniczącej ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub pośredniczącej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, które – gdyby należały do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji – wymagałyby uprzedniego zatwierdzenia przez organ nadzoru zgodnie z art. 90, mogą być uwzględniane w obliczeniu wypłacalności grupy jedynie w takim zakresie, w jakim zostały należycie zatwierdzone przez organ sprawujący nadzór nad grupą.”; |
| --- | --- |

7)

art. 226 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 226

Pośredniczące ubezpieczeniowe spółki holdingowe

1.   Przy obliczaniu wypłacalności grupy zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, które posiadają udziały w powiązanym zakładzie ubezpieczeń, w powiązanym zakładzie reasekuracji, w zakładzie ubezpieczeń państwa trzeciego lub w zakładzie reasekuracji państwa trzeciego, za pośrednictwem ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, uwzględnia się sytuację tej pośredniczącej ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

Pośredniczącą ubezpieczeniową spółkę holdingową lub pośredniczącą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej traktuje się, wyłącznie do celów tego obliczenia, tak jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym, w odniesieniu do kapitałowego wymogu wypłacalności, przepisom określonym w tytule I rozdział VI sekcja 4 podsekcje 1, 2 i 3, oraz tak jakby podlegała warunkom określonym w tytule I rozdział VI sekcja 3 podsekcje 1, 2 i 3 w odniesieniu do środków własnych dopuszczalnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności.

2.   W przypadku gdy pośrednicząca ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub pośrednicząca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma zobowiązania podporządkowane lub inne dopuszczalne środki własne objęte limitami zgodnie z art. 98, uznaje się je za dopuszczalne środki własne do wysokości obliczonej poprzez zastosowanie limitów określonych w art. 98 do wysokości całkowitych dopuszczalnych środków własnych na poziomie grupy, jakiej brakuje do spełnienia kapitałowego wymogu wypłacalności na poziomie grupy.

Wszelkie dopuszczalne środki własne pośredniczącej ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub pośredniczącej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, które – gdyby należały do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji – wymagałyby uprzedniego zatwierdzenia przez organ nadzoru zgodnie z art. 90, mogą być uwzględniane w obliczeniu wypłacalności grupy jedynie w takim zakresie, w jakim zostały należycie zatwierdzone przez organ sprawujący nadzór nad grupą.”;

| 8) | art. 231 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku złożenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jego zakłady powiązane, lub wspólnie przez zakłady powiązane z ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, wniosku o zezwolenie na obliczanie skonsolidowanego kapitałowego wymogu wypłacalności grupy oraz kapitałowego wymogu wypłacalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w grupie na podstawie modelu wewnętrznego, zainteresowane organy nadzoru współpracują w celu przyjęcia decyzji o udzieleniu lub odmowie udzielenia takiego zezwolenia oraz w celu określenia ewentualnych warunków, którym ono podlega.”; |
| --- | --- |

8)

art. 231 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku złożenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jego zakłady powiązane, lub wspólnie przez zakłady powiązane z ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, wniosku o zezwolenie na obliczanie skonsolidowanego kapitałowego wymogu wypłacalności grupy oraz kapitałowego wymogu wypłacalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w grupie na podstawie modelu wewnętrznego, zainteresowane organy nadzoru współpracują w celu przyjęcia decyzji o udzieleniu lub odmowie udzielenia takiego zezwolenia oraz w celu określenia ewentualnych warunków, którym ono podlega.”;

| 9) | art. 233 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Art. 231 stosuje się odpowiednio w przypadku złożenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jego zakłady powiązane, lub wspólnie przez zakłady powiązane z ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, wniosku o zezwolenie na obliczanie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w grupie na podstawie modelu wewnętrznego.”; |
| --- | --- |

9)

art. 233 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Art. 231 stosuje się odpowiednio w przypadku złożenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jego zakłady powiązane, lub wspólnie przez zakłady powiązane z ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, wniosku o zezwolenie na obliczanie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w grupie na podstawie modelu wewnętrznego.”;

| 10) | w tytule III rozdział II sekcja 1 tytuł podsekcji 5 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

10)

w tytule III rozdział II sekcja 1 tytuł podsekcji 5 otrzymuje brzmienie:

| 11) | art. 235 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 235
  Wypłacalność grupy w przypadku ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej
  1.   W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji są jednostkami zależnymi ubezpieczeniowej grupy kapitałowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, organ sprawujący nadzór nad grupą zapewnia obliczanie wypłacalności grupy na poziomie ubezpieczeniowej grupy kapitałowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z zastosowaniem art. 220 ust. 2 do art. 233.
  2.   Do celów tego obliczenia jednostkę dominującą traktuje się tak, jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym w odniesieniu do kapitałowego wymogu wypłacalności przepisom określonym w tytule I rozdział VI sekcja 4 podsekcje 1, 2 i 3, oraz podlegała warunkom określonym w tytule I rozdział VI sekcja 3 podsekcje 1, 2 i 3 w odniesieniu do środków własnych dopuszczalnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności.”; |
| --- | --- |

11)

art. 235 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 235

Wypłacalność grupy w przypadku ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej

1.   W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji są jednostkami zależnymi ubezpieczeniowej grupy kapitałowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, organ sprawujący nadzór nad grupą zapewnia obliczanie wypłacalności grupy na poziomie ubezpieczeniowej grupy kapitałowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z zastosowaniem art. 220 ust. 2 do art. 233.

2.   Do celów tego obliczenia jednostkę dominującą traktuje się tak, jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym w odniesieniu do kapitałowego wymogu wypłacalności przepisom określonym w tytule I rozdział VI sekcja 4 podsekcje 1, 2 i 3, oraz podlegała warunkom określonym w tytule I rozdział VI sekcja 3 podsekcje 1, 2 i 3 w odniesieniu do środków własnych dopuszczalnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności.”;

| 12) | art. 243 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 243
  Jednostki zależne ubezpieczeniowej spółki holdingowej oraz finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej
  Art. 236–242 stosuje się odpowiednio do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji będących jednostkami zależnymi ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.”; |
| --- | --- |

12)

art. 243 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 243

Jednostki zależne ubezpieczeniowej spółki holdingowej oraz finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej

Art. 236–242 stosuje się odpowiednio do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji będących jednostkami zależnymi ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.”;

| 13) | art. 244 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Państwa członkowskie wymagają od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji lub ubezpieczeniowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej regularnego zgłaszania organowi sprawującemu nadzór nad grupą, ale nie rzadziej niż raz w roku, wszelkich przypadków znacznej koncentracji ryzyka na poziomie grupy, chyba że zastosowanie ma art. 215 ust. 2.
  Niezbędne informacje przekazuje organowi sprawującemu nadzór nad grupą zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stojący na czele grupy lub, w przypadku gdy na jej czele nie stoi zakład ubezpieczeń ani zakład reasekuracji, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub przez należący do grupy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyznaczony przez organ sprawujący nadzór nad grupą, po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru i z grupą.
  Koncentracja ryzyka, o której mowa w akapicie pierwszym, podlega nadzorowi prowadzonemu przez organ sprawujący nadzór nad grupą.”; |
| --- | --- |

13)

art. 244 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie wymagają od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji lub ubezpieczeniowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej regularnego zgłaszania organowi sprawującemu nadzór nad grupą, ale nie rzadziej niż raz w roku, wszelkich przypadków znacznej koncentracji ryzyka na poziomie grupy, chyba że zastosowanie ma art. 215 ust. 2.

Niezbędne informacje przekazuje organowi sprawującemu nadzór nad grupą zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stojący na czele grupy lub, w przypadku gdy na jej czele nie stoi zakład ubezpieczeń ani zakład reasekuracji, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub przez należący do grupy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyznaczony przez organ sprawujący nadzór nad grupą, po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru i z grupą.

Koncentracja ryzyka, o której mowa w akapicie pierwszym, podlega nadzorowi prowadzonemu przez organ sprawujący nadzór nad grupą.”;

| 14) | art. 245 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Państwa członkowskie wymagają od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, ubezpieczeniowych spółek holdingowych oraz finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej regularnego zgłaszania organowi sprawującemu nadzór nad grupą, ale nie rzadziej niż raz w roku, wszystkich istotnych transakcji wewnątrz grupy dokonywanych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji należące do grupy, w tym transakcji dokonywanych z osobą fizyczną mającą bliskie powiązania z zakładem należącym do grupy, chyba że zastosowanie ma art. 215 ust. 2.
  Ponadto państwa członkowskie wymagają zgłaszania szczególnie istotnych transakcji wewnątrz grupy w możliwie najkrótszym terminie.
  Niezbędne informacje przekazuje organowi sprawującemu nadzór nad grupą zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stojący na czele grupy lub, w przypadku gdy na jej czele nie stoi zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub należący do grupy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyznaczony przez organ sprawujący nadzór nad grupą, po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru i z grupą.
  Transakcje wewnątrz grupy podlegają nadzorowi prowadzonemu przez organ sprawujący nadzór nad grupą.”; |
| --- | --- |

14)

art. 245 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie wymagają od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, ubezpieczeniowych spółek holdingowych oraz finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej regularnego zgłaszania organowi sprawującemu nadzór nad grupą, ale nie rzadziej niż raz w roku, wszystkich istotnych transakcji wewnątrz grupy dokonywanych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji należące do grupy, w tym transakcji dokonywanych z osobą fizyczną mającą bliskie powiązania z zakładem należącym do grupy, chyba że zastosowanie ma art. 215 ust. 2.

Ponadto państwa członkowskie wymagają zgłaszania szczególnie istotnych transakcji wewnątrz grupy w możliwie najkrótszym terminie.

Niezbędne informacje przekazuje organowi sprawującemu nadzór nad grupą zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stojący na czele grupy lub, w przypadku gdy na jej czele nie stoi zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub należący do grupy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyznaczony przez organ sprawujący nadzór nad grupą, po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru i z grupą.

Transakcje wewnątrz grupy podlegają nadzorowi prowadzonemu przez organ sprawujący nadzór nad grupą.”;

| 15) | w art. 246 ust. 4 akapity pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:
  „4.   Państwa członkowskie wymagają od zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub od ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej przeprowadzania na poziomie grupy oceny wymaganej na mocy art. 45. Własna ocena ryzyka i wypłacalności przeprowadzana na poziomie grupy jest nadzorowana przez organ sprawujący nadzór nad grupą zgodnie z rozdziałem III.
  W przypadku gdy obliczanie wypłacalności na poziomie grupy prowadzi się zgodnie z metodą 1, o której mowa w art. 230, zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej odpowiednio wyjaśnia organowi sprawującemu nadzór nad grupą różnicę między sumą kapitałowych wymogów wypłacalności wszystkich powiązanych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji należących do grupy a skonsolidowanym kapitałowym wymogiem wypłacalności grupy.
  Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej może, z zastrzeżeniem uzyskania zgody organu sprawującego nadzór nad grupą, przeprowadzać wszelkie oceny wymagane zgodnie z art. 45 jednocześnie na poziomie grupy i na poziomie każdej jednostki zależnej należącej do grupy w tym samym czasie, oraz może sporządzać jeden dokument obejmujący wszystkie te oceny.”; |
| --- | --- |

15)

w art. 246 ust. 4 akapity pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„4.   Państwa członkowskie wymagają od zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub od ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej przeprowadzania na poziomie grupy oceny wymaganej na mocy art. 45. Własna ocena ryzyka i wypłacalności przeprowadzana na poziomie grupy jest nadzorowana przez organ sprawujący nadzór nad grupą zgodnie z rozdziałem III.

W przypadku gdy obliczanie wypłacalności na poziomie grupy prowadzi się zgodnie z metodą 1, o której mowa w art. 230, zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej odpowiednio wyjaśnia organowi sprawującemu nadzór nad grupą różnicę między sumą kapitałowych wymogów wypłacalności wszystkich powiązanych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji należących do grupy a skonsolidowanym kapitałowym wymogiem wypłacalności grupy.

Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej może, z zastrzeżeniem uzyskania zgody organu sprawującego nadzór nad grupą, przeprowadzać wszelkie oceny wymagane zgodnie z art. 45 jednocześnie na poziomie grupy i na poziomie każdej jednostki zależnej należącej do grupy w tym samym czasie, oraz może sporządzać jeden dokument obejmujący wszystkie te oceny.”;

| 16) | art. 247 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | w przypadku gdy na czele grupy nie stoi zakład ubezpieczeń ani zakład reasekuracji – następujący organ nadzoru:






  (i) | w przypadku gdy jednostka dominująca zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji jest ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej – organ nadzoru, który wydał zezwolenie temu zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji; |
| --- | --- | --- | --- |

16)

art. 247 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

w przypadku gdy na czele grupy nie stoi zakład ubezpieczeń ani zakład reasekuracji – następujący organ nadzoru:

(i)

w przypadku gdy jednostka dominująca zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji jest ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej – organ nadzoru, który wydał zezwolenie temu zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji;

| (ii) | w przypadku gdy co najmniej dwa zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji z siedzibą w Unii mają jako jednostkę dominującą tę samą ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, a jeden z tych zakładów uzyskał zezwolenie w państwie członkowskim, w którym ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma siedzibę – organ nadzoru zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który uzyskał zezwolenie w tym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku gdy co najmniej dwa zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji z siedzibą w Unii mają jako jednostkę dominującą tę samą ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, a jeden z tych zakładów uzyskał zezwolenie w państwie członkowskim, w którym ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma siedzibę – organ nadzoru zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który uzyskał zezwolenie w tym państwie członkowskim;

| (iii) | w przypadku gdy na czele grupy stoją co najmniej dwie ubezpieczeniowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej i spółki te mają siedziby w różnych państwach członkowskich, a w każdym z tych państw członkowskich znajduje się zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji – organ nadzoru zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji z największą sumą bilansową; |
| --- | --- |

(iii)

w przypadku gdy na czele grupy stoją co najmniej dwie ubezpieczeniowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej i spółki te mają siedziby w różnych państwach członkowskich, a w każdym z tych państw członkowskich znajduje się zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji – organ nadzoru zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji z największą sumą bilansową;

| (iv) | w przypadku gdy co najmniej dwa zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji z siedzibą w Unii mają jako jednostkę dominującą tę samą ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, a żaden z tych zakładów nie uzyskał zezwolenia w państwie członkowskim, w którym ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma siedzibę – organ nadzoru, który wydał zezwolenie zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji z największą sumą bilansową; lub |
| --- | --- |

(iv)

w przypadku gdy co najmniej dwa zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji z siedzibą w Unii mają jako jednostkę dominującą tę samą ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, a żaden z tych zakładów nie uzyskał zezwolenia w państwie członkowskim, w którym ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma siedzibę – organ nadzoru, który wydał zezwolenie zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji z największą sumą bilansową; lub

| (v) | w przypadku gdy grupa nie posiada jednostki dominującej oraz w jakiejkolwiek okoliczności niewymienionej w ppkt (i)–(iv) – organ nadzoru, który wydał zezwolenie zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji z największą sumą bilansową.”; |
| --- | --- |

(v)

w przypadku gdy grupa nie posiada jednostki dominującej oraz w jakiejkolwiek okoliczności niewymienionej w ppkt (i)–(iv) – organ nadzoru, który wydał zezwolenie zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji z największą sumą bilansową.”;

| 17) | w art. 249 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Organ nadzoru przedstawia zainteresowanym organom sprawującym nadzór oraz EUNUiPPE informacje dotyczące grupy, zgodnie z art. 19, art. 51 ust. 1 i art. 254 ust. 2, w szczególności w odniesieniu do struktury prawnej, struktury zarządzania i struktury organizacyjnej grupy.”; |
| --- | --- |

17)

w art. 249 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Organ nadzoru przedstawia zainteresowanym organom sprawującym nadzór oraz EUNUiPPE informacje dotyczące grupy, zgodnie z art. 19, art. 51 ust. 1 i art. 254 ust. 2, w szczególności w odniesieniu do struktury prawnej, struktury zarządzania i struktury organizacyjnej grupy.”;

| 18) | art. 256 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „1.   Państwa członkowskie wymagają od zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie, od ubezpieczeniowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej publikowania corocznie sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej na poziomie grupy. Art. 51, 53, 54 i 55 stosuje się odpowiednio.
  2.   Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej może, z zastrzeżeniem uzyskania zgody organu sprawującego nadzór nad grupą, przedstawiać jedno sprawozdanie na temat jej wypłacalności i kondycji finansowej obejmujące:






  a) | informacje na poziomie grupy, których ujawnianie jest wymagane zgodnie z ust. 1; |
| --- | --- | --- |

18)

art. 256 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie wymagają od zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie, od ubezpieczeniowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej publikowania corocznie sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej na poziomie grupy. Art. 51, 53, 54 i 55 stosuje się odpowiednio.

2.   Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej może, z zastrzeżeniem uzyskania zgody organu sprawującego nadzór nad grupą, przedstawiać jedno sprawozdanie na temat jej wypłacalności i kondycji finansowej obejmujące:

a)

informacje na poziomie grupy, których ujawnianie jest wymagane zgodnie z ust. 1;

| b) | informacje dla każdej jednostki zależnej w grupie, której informacje muszą być indywidualnie identyfikowalne i ujawnione zgodnie z art. 51, 53, 54 i 55. |
| --- | --- |

b)

informacje dla każdej jednostki zależnej w grupie, której informacje muszą być indywidualnie identyfikowalne i ujawnione zgodnie z art. 51, 53, 54 i 55.

Przed wydaniem zgody na podstawie akapitu pierwszego organ sprawujący nadzór nad grupą konsultuje się z członkami kolegium organów nadzoru i należycie uwzględnia wszelkie ich opinie i zastrzeżenia.”;

| 19) | art. 257 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 257
  Organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy ubezpieczeniowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej
  Państwa członkowskie wymagają, aby wszystkie osoby, które faktycznie zarządzają ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, spełniały wymogi dotyczące kompetencji i reputacji związane z wykonywaniem swoich obowiązków.
  Art. 42 stosuje się odpowiednio.”; |
| --- | --- |

19)

art. 257 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 257

Organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy ubezpieczeniowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej

Państwa członkowskie wymagają, aby wszystkie osoby, które faktycznie zarządzają ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, spełniały wymogi dotyczące kompetencji i reputacji związane z wykonywaniem swoich obowiązków.

Art. 42 stosuje się odpowiednio.”;

| 20) | art. 258 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji należące do grupy nie spełniają wymogów przewidzianych w art. 218–246, lub w przypadku gdy wymogi te są spełnione, ale wypłacalność może mimo to być zagrożona, lub w przypadku gdy transakcje wewnątrz grupy lub koncentracja ryzyka stanowią zagrożenie dla sytuacji finansowej zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, następujące organy podejmują jak najszybciej niezbędne środki w celu naprawy sytuacji:






  a) | w odniesieniu do ubezpieczeniowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej – organ sprawujący nadzór nad grupą; |
| --- | --- | --- |

20)

art. 258 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji należące do grupy nie spełniają wymogów przewidzianych w art. 218–246, lub w przypadku gdy wymogi te są spełnione, ale wypłacalność może mimo to być zagrożona, lub w przypadku gdy transakcje wewnątrz grupy lub koncentracja ryzyka stanowią zagrożenie dla sytuacji finansowej zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, następujące organy podejmują jak najszybciej niezbędne środki w celu naprawy sytuacji:

a)

w odniesieniu do ubezpieczeniowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej – organ sprawujący nadzór nad grupą;

| b) | w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji – organy nadzoru. |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji – organy nadzoru.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a), organ sprawujący nadzór nad grupą nie jest jednym z organów nadzoru państwa członkowskiego, w którym ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej ma siedzibę, organ sprawujący nadzór nad grupą informuje te organy nadzoru o swoich ustaleniach w celu umożliwienia im podjęcia niezbędnych środków.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), organ sprawujący nadzór nad grupą nie jest jednym z organów nadzoru państwa członkowskiego, w którym zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma siedzibę, organ sprawujący nadzór nad grupą informuje te organy nadzoru o swoich ustaleniach w celu umożliwienia im podjęcia niezbędnych środków.

Bez uszczerbku dla ust. 2, państwa członkowskie określają środki, jakie ich organy nadzoru mogą podejmować w odniesieniu do ubezpieczeniowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej.

Zainteresowane organy nadzoru, w tym organ sprawujący nadzór nad grupą, w stosownych przypadkach koordynują podejmowane przez siebie środki.

2.   Bez uszczerbku dla przepisów prawa karnego państwa członkowskie nakładają kary lub podejmują środki w odniesieniu do ubezpieczeniowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej naruszających przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne przyjęte w celu transpozycji niniejszego tytułu, lub w odniesieniu do osób faktycznie zarządzających tymi przedsiębiorstwami. Organy nadzoru ściśle współpracują ze sobą w celu zapewnienia skuteczności takich kar lub środków, w szczególności w przypadku gdy zarząd lub główna jednostka organizacyjna ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej nie znajduje się w tym samym państwie członkowski co jej siedziba.”;

| 21) | art. 262 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 262
  Jednostki dominujące zarejestrowane w państwie trzecim: brak równoważności
  1.   W przypadku gdy w wyniku weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z art. 260 okaże się, że brak jest równoważnego nadzoru, państwa członkowskie stosują do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji odpowiednio art. 218–258, z wyjątkiem art. 236–243, albo jedną z metod określonych w ust. 2 niniejszego artykułu.
  Na poziomie ubezpieczeniowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładu reasekuracji państwa trzeciego stosuje się ogólne zasady i metody określone w art. 218–258.
  Wyłącznie do celów obliczania wypłacalności grupy jednostkę dominującą traktuje się tak, jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym warunkom określonym w tytule 1 rozdział VI sekcja 3 podsekcje 1, 2 i 3 w odniesieniu do środków własnych dopuszczalnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności oraz:






  a) | kapitałowemu wymogowi wypłacalności określonemu zgodnie z zasadami zawartymi w art. 226, w przypadku gdy jednostka dominująca jest ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej; |
| --- | --- | --- |

21)

art. 262 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 262

Jednostki dominujące zarejestrowane w państwie trzecim: brak równoważności

1.   W przypadku gdy w wyniku weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z art. 260 okaże się, że brak jest równoważnego nadzoru, państwa członkowskie stosują do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji odpowiednio art. 218–258, z wyjątkiem art. 236–243, albo jedną z metod określonych w ust. 2 niniejszego artykułu.

Na poziomie ubezpieczeniowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładu reasekuracji państwa trzeciego stosuje się ogólne zasady i metody określone w art. 218–258.

Wyłącznie do celów obliczania wypłacalności grupy jednostkę dominującą traktuje się tak, jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym warunkom określonym w tytule 1 rozdział VI sekcja 3 podsekcje 1, 2 i 3 w odniesieniu do środków własnych dopuszczalnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności oraz:

a)

kapitałowemu wymogowi wypłacalności określonemu zgodnie z zasadami zawartymi w art. 226, w przypadku gdy jednostka dominująca jest ubezpieczeniową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej;

| b) | kapitałowemu wymogowi wypłacalności określonemu zgodnie z zasadami zawartymi w art. 227, w przypadku gdy jednostka dominująca jest zakładem ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładem reasekuracji państwa trzeciego. |
| --- | --- |

b)

kapitałowemu wymogowi wypłacalności określonemu zgodnie z zasadami zawartymi w art. 227, w przypadku gdy jednostka dominująca jest zakładem ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładem reasekuracji państwa trzeciego.

2.   Państwa członkowskie zezwalają swoim organom nadzoru na stosowanie innych metod zapewniających odpowiedni nadzór nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji należącymi do grupy. Metody te są uzgodnione z organem sprawującym nadzór nad grupą po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru.

Organy nadzoru mogą w szczególności wymagać utworzenia ubezpieczeniowej spółki holdingowej z siedzibą w Unii lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z siedzibą w Unii oraz stosować przepisy niniejszego tytułu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji należących do grupy, na której czele stoi ta ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej.

Wybiera się metody umożliwiające realizację celów nadzoru nad grupą określonych w niniejszym tytule i zgłasza się je innym zainteresowanym organom nadzoru oraz Komisji.”;

| 22) | art. 263 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
  „W przypadku gdy jednostka dominująca, o której mowa w art. 260, sama jest jednostką zależną ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z siedzibą w państwie trzecim, lub zakładu ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładu reasekuracji państwa trzeciego, państwa członkowskie dokonują weryfikacji przewidzianej w art. 260 jedynie na poziomie najwyższej jednostki dominującej będącej ubezpieczeniową spółką holdingową państwa trzeciego, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej państwa trzeciego, zakładem ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładem reasekuracji państwa trzeciego.
  W przypadku braku równoważnego nadzoru, o którym mowa w art. 260, państwa członkowskie mogą jednak przeprowadzić nową weryfikację na niższym poziomie, w przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji mają jednostkę dominującą, na poziomie ubezpieczeniowej spółki holdingowej państwa trzeciego, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej państwa trzeciego, zakładu ubezpieczeń państwa trzeciego, lub zakładu reasekuracji państwa trzeciego.”. |
| --- | --- |

22)

art. 263 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„W przypadku gdy jednostka dominująca, o której mowa w art. 260, sama jest jednostką zależną ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z siedzibą w państwie trzecim, lub zakładu ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładu reasekuracji państwa trzeciego, państwa członkowskie dokonują weryfikacji przewidzianej w art. 260 jedynie na poziomie najwyższej jednostki dominującej będącej ubezpieczeniową spółką holdingową państwa trzeciego, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej państwa trzeciego, zakładem ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładem reasekuracji państwa trzeciego.

W przypadku braku równoważnego nadzoru, o którym mowa w art. 260, państwa członkowskie mogą jednak przeprowadzić nową weryfikację na niższym poziomie, w przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji mają jednostkę dominującą, na poziomie ubezpieczeniowej spółki holdingowej państwa trzeciego, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej państwa trzeciego, zakładu ubezpieczeń państwa trzeciego, lub zakładu reasekuracji państwa trzeciego.”.

Artykuł 5

Przegląd

Komisja dokonuje pełnego przeglądu dyrektywy 2002/87/WE, w tym aktów delegowanych i aktów wykonawczych przyjętych na mocy tej dyrektywy. W następstwie tego przeglądu do dnia 31 grudnia 2012 r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące w szczególności zakresu stosowania tej dyrektywy, w tym kwestii, czy należy rozszerzyć ten zakres w ramach przeglądu art. 3, oraz kwestii stosowania tej dyrektywy do jednostek nieobjętych regulacją, w szczególności spółek celowych. Sprawozdanie to powinno również obejmować kryteria identyfikacji konglomeratów finansowych należących do szerszych grup niefinansowych, których działalność w sektorze bankowym, sektorze ubezpieczeń i sektorze usług inwestycyjnych mają istotne znaczenie na rynku wewnętrznym usług finansowych.

Komisja powinna również rozważyć, czy Europejskie Urzędy Nadzoru – poprzez Wspólny Komitet – powinny wydać wytyczne dla oceny takiego istotnego znaczenia.

W tym samym kontekście sprawozdanie powinno również obejmować istotne pod względem systemowym konglomeraty finansowe, których wielkość, system wzajemnych połączeń lub złożoność sprawiają, że są one szczególnie narażone, które należy zidentyfikować analogicznie do zmieniających się standardów Rady Stabilności Finansowej oraz Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego. Ponadto w sprawozdaniu dokonuje się przeglądu możliwości wprowadzenia obowiązkowych testów warunków skrajnych. W razie konieczności sprawozdaniu towarzyszą odpowiednie wnioski ustawodawcze.

Artykuł 6

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania przepisów art. 1, 2 i 3 niniejszej dyrektywy do dnia 10 czerwca 2013 r. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów wraz z tabelą korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

2.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 4 niniejszej dyrektywy od dnia 10 czerwca 2013 r. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów wraz z tabelą korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie wprowadzają w życie do dnia 22 lipca 2013 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 2 pkt 23 niniejszej dyrektywy, a także art. 2 ust. 1 i 2 lit. a) niniejszej dyrektywy w zakresie, w jakim przepisy te zmieniają art. 1, art. 2 pkt 4, 5a i 16, oraz art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE w odniesieniu do zarządzających alternatywnych funduszy inwestycyjnych. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów wraz z tabelą korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

4.   Przepisy, o których mowa w niniejszym artykule, przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

5.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej zakresem niniejszej dyrektywy.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 8

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 16 listopada 2011 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

W. SZCZUKA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 62 z 26.2.2011, s. 1.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lipca 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 8 listopada 2011 r.

2

(3)  Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1.

3

(4)  Pierwsza dyrektywa Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (Dz.U. L 228 z 16.8.1973, s. 3).

4

(5)  Dyrektywa Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (Dz.U. L 228 z 11.8.1992, s. 1).

5

(6)  Dyrektywa 98/78/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 1998 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji w grupach ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych (Dz.U. L 330 z 5.12.1998, s. 1.).

6

(7)  Dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (Dz.U. L 345 z 19.12.2002, s. 1).

7

(8)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).

8

(9)  Dyrektywa 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie reasekuracji (Dz.U. L 323 z 9.12.2005, s. 1).

9

(10)  Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. odnosząca się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1).

10

(11)  Dyrektywa 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 201).

11

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

12

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U L 335 z 17.12.2009. s. 1).

13

(14)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz.U L 174 z 1.7.2011, s. 1).

14

(15)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.

15

(16)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

16

(17)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

17

(18)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.

18

(19)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

19

(20)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.”;

20

(21)  Dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (Dz.U. L 345 z 19.12.2002, s. 1).

21

(22)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).

22

(23)  Dyrektywa 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie reasekuracji (Dz.U. L 323 z 9.12.2005, s. 1).

23

(24)  Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. odnosząca się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1).

24

(25)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

25

(26)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

26

(27)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnym funduszem inwestycyjnym (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

27

(28)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 201.

28

(29)  Dz.U. L 193 z 18.7.1983, s. 1.

29

(30)  Dz.U. L 222 z 14.8.1978, s. 11.”;

30

(31)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.

31

(32)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

32

(33)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.”;

33

(34)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.”;

34

(35)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

35

(36)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.”;

36

(37)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.

37

(38)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

38

(39)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.”;

39

---

ZAŁĄCZNIK I

W załącznikach I i II do dyrektywy 98/78/WE wprowadza się następujące zmiany:

| A. | w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:






  1) | w sekcji 2,1:






  a) | w akapicie czwartym tiret drugie otrzymuje brzmienie:






  „— | jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest powiązany z ubezpieczeniową grupą kapitałową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, która ma swoją siedzibę w tym samym państwie członkowskim co zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, a zarówno ubezpieczeniowa grupa kapitałowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, jak i powiązany zakład ubezpieczeń lub powiązany zakład reasekuracji uwzględnione są w dokonywanym obliczeniu.”; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

A.

w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

1)

w sekcji 2,1:

a)

w akapicie czwartym tiret drugie otrzymuje brzmienie:

„—

jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest powiązany z ubezpieczeniową grupą kapitałową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, która ma swoją siedzibę w tym samym państwie członkowskim co zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, a zarówno ubezpieczeniowa grupa kapitałowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, jak i powiązany zakład ubezpieczeń lub powiązany zakład reasekuracji uwzględnione są w dokonywanym obliczeniu.”;

| b) | akapit piąty otrzymuje brzmienie:
  „Państwa członkowskie mogą także odstąpić od obliczania skorygowanej wypłacalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, jeżeli jest nim zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji powiązany z innym zakładem ubezpieczeń, innym zakładem reasekuracji lub ubezpieczeniową grupą kapitałową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, które mają swoją siedzibę w innym państwie członkowskim, oraz jeżeli właściwe organy tych państw porozumiały się co do przekazania funkcji nadzoru dodatkowego właściwym organom drugiej strony.”; |
| --- | --- |

b)

akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie mogą także odstąpić od obliczania skorygowanej wypłacalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, jeżeli jest nim zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji powiązany z innym zakładem ubezpieczeń, innym zakładem reasekuracji lub ubezpieczeniową grupą kapitałową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, które mają swoją siedzibę w innym państwie członkowskim, oraz jeżeli właściwe organy tych państw porozumiały się co do przekazania funkcji nadzoru dodatkowego właściwym organom drugiej strony.”;

| 2) | pkt 2.2 otrzymuje brzmienie:
  „2.2.   Pośredniczące ubezpieczeniowe grupy kapitałowe i pośredniczące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej
  Obliczając skorygowaną wypłacalność zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, które posiadają udział kapitałowy w powiązanym zakładzie ubezpieczeń, w powiązanym zakładzie reasekuracji, w zakładzie ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim lub w zakładzie reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim, poprzez ubezpieczeniową grupę kapitałową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, uwzględnia się sytuację pośredniczącej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej lub pośredniczącej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. Jedynie na potrzeby tego obliczenia, dokonywanego zgodnie z ogólnymi przepisami i metodami opisanymi w niniejszym załączniku, ta ubezpieczeniowa grupa kapitałowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej jest traktowana tak, jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym wymogowi wypłacalności równej zero oraz podlegającym tym samym warunkom co warunki określone w art. 16 dyrektywy 73/239/EWG, w art. 27 dyrektywy 2002/83/WE lub w art. 36 dyrektywy 2005/68/WE w odniesieniu do pozycji kwalifikujących się do marginesu wypłacalności.”; |
| --- | --- |

2)

pkt 2.2 otrzymuje brzmienie:

„2.2.   Pośredniczące ubezpieczeniowe grupy kapitałowe i pośredniczące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej

Obliczając skorygowaną wypłacalność zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, które posiadają udział kapitałowy w powiązanym zakładzie ubezpieczeń, w powiązanym zakładzie reasekuracji, w zakładzie ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim lub w zakładzie reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim, poprzez ubezpieczeniową grupę kapitałową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, uwzględnia się sytuację pośredniczącej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej lub pośredniczącej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. Jedynie na potrzeby tego obliczenia, dokonywanego zgodnie z ogólnymi przepisami i metodami opisanymi w niniejszym załączniku, ta ubezpieczeniowa grupa kapitałowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej jest traktowana tak, jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym wymogowi wypłacalności równej zero oraz podlegającym tym samym warunkom co warunki określone w art. 16 dyrektywy 73/239/EWG, w art. 27 dyrektywy 2002/83/WE lub w art. 36 dyrektywy 2005/68/WE w odniesieniu do pozycji kwalifikujących się do marginesu wypłacalności.”;

| B. | w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:






  1) | tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- | --- |

B.

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

| 2) | pkt 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:






  „1. | W przypadku dwóch lub większej liczby zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, o których mowa w art. 2 ust. 2, będących podmiotami zależnymi ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim oraz mających siedziby w różnych państwach członkowskich, właściwe organy zapewniają spójne stosowanie metody opisanej w niniejszym załączniku.”; |
| --- | --- | --- |

2)

pkt 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.

W przypadku dwóch lub większej liczby zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, o których mowa w art. 2 ust. 2, będących podmiotami zależnymi ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim oraz mających siedziby w różnych państwach członkowskich, właściwe organy zapewniają spójne stosowanie metody opisanej w niniejszym załączniku.”;

| 3) | w pkt 2 tiret drugie i trzecie oraz akapit następujący po tiret trzecim otrzymują brzmienie:






  „— | jeżeli ten zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jeden lub większa liczba innych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, dla których zostały wydane zezwolenia w tym samym państwie członkowskim, mają za zakład macierzysty tę samą ubezpieczeniową grupę kapitałową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, zakład ubezpieczeń mieszczący się w państwie trzecim lub zakład reasekuracji mieszczący się w państwie trzecim oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest uwzględniony w przewidzianych w niniejszym załączniku obliczeniach dokonywanych dla jednego z tych innych zakładów, |
| --- | --- | --- |

3)

w pkt 2 tiret drugie i trzecie oraz akapit następujący po tiret trzecim otrzymują brzmienie:

„—

jeżeli ten zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jeden lub większa liczba innych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, dla których zostały wydane zezwolenia w tym samym państwie członkowskim, mają za zakład macierzysty tę samą ubezpieczeniową grupę kapitałową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, zakład ubezpieczeń mieszczący się w państwie trzecim lub zakład reasekuracji mieszczący się w państwie trzecim oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest uwzględniony w przewidzianych w niniejszym załączniku obliczeniach dokonywanych dla jednego z tych innych zakładów,

| — | jeżeli ten zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jeden lub większa liczba innych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, dla których zostały wydane zezwolenia w innych państwach członkowskich, mają za zakład macierzysty tę samą ubezpieczeniową grupę kapitałową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, zakład ubezpieczeń mieszczący się w państwie trzecim lub zakład reasekuracji mieszczący się w państwie trzecim oraz umowa przyznająca sprawowanie dodatkowego nadzoru objętego zakresem niniejszego załącznika organom nadzoru innego państwa członkowskiego została zawarta zgodnie z art. 4 ust. 2. |
| --- | --- |

—

jeżeli ten zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jeden lub większa liczba innych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, dla których zostały wydane zezwolenia w innych państwach członkowskich, mają za zakład macierzysty tę samą ubezpieczeniową grupę kapitałową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, zakład ubezpieczeń mieszczący się w państwie trzecim lub zakład reasekuracji mieszczący się w państwie trzecim oraz umowa przyznająca sprawowanie dodatkowego nadzoru objętego zakresem niniejszego załącznika organom nadzoru innego państwa członkowskiego została zawarta zgodnie z art. 4 ust. 2.

W przypadku gdy ubezpieczeniowe grupy kapitałowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej lub zakłady ubezpieczeń mieszczące się w państwie trzecim lub zakłady reasekuracji mieszczące się w państwie trzecim posiadają udziały kapitałowe sukcesywne w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej, finansowych spółkach holdingowych o działalności mieszanej lub w zakładzie ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim lub zakładzie reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim, państwa członkowskie mogą stosować obliczenia przewidziane w niniejszym załączniku jedynie na poziomie ostatniego zakładu macierzystego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będącego ubezpieczeniową grupą kapitałową, finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, zakładem ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim lub zakładem reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim.”;

| 4) | pkt 3 otrzymuje brzmienie:






  „3. | Właściwe organy zapewniają, aby na poziomie ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim zostały dokonane obliczenia analogiczne do opisanych w załączniku I.
  Analogiczność ta polega na stosowaniu ogólnych zasad i metod opisanych w załączniku I na poziomie ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim.
  Jedynie do potrzeb obliczenia zakład macierzysty traktowany jest w taki sposób, jakby był zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym następującym warunkom:






  — | wymogowi wypłacalności równej zero, w przypadku gdy jest on ubezpieczeniową grupą kapitałową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, |
| --- | --- | --- | --- |

4)

pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Właściwe organy zapewniają, aby na poziomie ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim zostały dokonane obliczenia analogiczne do opisanych w załączniku I.

Analogiczność ta polega na stosowaniu ogólnych zasad i metod opisanych w załączniku I na poziomie ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, zakładu ubezpieczeń mieszczącego się w państwie trzecim lub zakładu reasekuracji mieszczącego się w państwie trzecim.

Jedynie do potrzeb obliczenia zakład macierzysty traktowany jest w taki sposób, jakby był zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym następującym warunkom:

—

wymogowi wypłacalności równej zero, w przypadku gdy jest on ubezpieczeniową grupą kapitałową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej,

| — | wymogowi wypłacalności określonemu zgodnie z zasadami zawartymi w pkt 2.3 załącznika I, w przypadku gdy jest on zakładem ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim lub zakładem reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim, |
| --- | --- |

—

wymogowi wypłacalności określonemu zgodnie z zasadami zawartymi w pkt 2.3 załącznika I, w przypadku gdy jest on zakładem ubezpieczeń mieszczącym się w państwie trzecim lub zakładem reasekuracji mieszczącym się w państwie trzecim,

| — | takim samym warunkom jak warunki określone w art. 16 ust. 1 dyrektywy 73/239/EWG lub w art. 18 dyrektywy 79/267/EWG w odniesieniu do pozycji kwalifikujących się do marginesu wypłacalności.”. |
| --- | --- |

—

takim samym warunkom jak warunki określone w art. 16 ust. 1 dyrektywy 73/239/EWG lub w art. 18 dyrektywy 79/267/EWG w odniesieniu do pozycji kwalifikujących się do marginesu wypłacalności.”.

---

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku I do dyrektywy 2002/87/WE w pkt „II. Techniczne metody obliczania” opis metod 3 i 4 zastępuje się następującym tekstem:

„Metoda 3: »Metoda łączona«

Właściwe organy mogą dopuścić łączenie metody 1 i metody 2.”.

---

ZAŁĄCZNIK III

W dyrektywie 2006/48/WE w załączniku X część 3 sekcja 3 pkt 30 otrzymuje brzmienie:

| „30. | Jeżeli unijna dominująca instytucja kredytowa i jej podmioty zależne lub podmioty zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej zamierzają zastosować zaawansowaną metodę pomiaru, muszą one zawrzeć we wniosku opis metod stosowanych podczas alokacji kapitału ryzyka operacyjnego poszczególnym podmiotom grupy.”. |
| --- | --- |

„30.

Jeżeli unijna dominująca instytucja kredytowa i jej podmioty zależne lub podmioty zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej zamierzają zastosować zaawansowaną metodę pomiaru, muszą one zawrzeć we wniosku opis metod stosowanych podczas alokacji kapitału ryzyka operacyjnego poszczególnym podmiotom grupy.”.

---