# Publicatieblad L 8/2012

| | ISSN 1977-0758
  doi:10.3000/19770758.L_2012.008.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 8 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 55e jaargang12 januari 2012 |

ISSN 1977-0758

doi:10.3000/19770758.L_2012.008.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 8

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

55e jaargang12 januari 2012

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN |
| | | 2012/22/EU |
| | * | Besluit van de Raad van 12 december 2011 betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, met uitzondering van de artikelen 10 en 11 | 1 |
| | | 2012/23/EU |
| | * | Besluit van de Raad van 12 december 2011 betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, wat betreft de artikelen 10 en 11 | 13 |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 13/2012 van de Raad van 6 januari 2012 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1292/2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op polyethyleentereftalaatfolie (petfolie) van oorsprong uit India | 17 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 14/2012 van de Raad van 9 januari 2012 tot uitbreiding van het bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaald molybdeendraad van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaald molybdeendraad verzonden vanuit Maleisië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, en tot beëindiging van het onderzoek betreffende de invoer van molybdeendraad verzonden vanuit Zwitserland | 22 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 15/2012 van de Commissie van 10 januari 2012 tot 162e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al-Qa‘ida-netwerk | 27 |
| | * | Verordening (EU) nr. 16/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot wijziging van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de voorschriften betreffende voor menselijke consumptie bestemde bevroren levensmiddelen van dierlijke oorsprong (
  1
  ) | 29 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 17/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 32/2000 wat betreft de verlenging van de tariefcontingenten voor jute- en kokosproducten | 31 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 18/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit | 32 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 19/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot vaststelling van een aanvaardingspercentage voor de afgifte van uitvoercertificaten, tot afwijzing van uitvoercertificaataanvragen en tot schorsing van de mogelijkheid tot het indienen van uitvoercertificaataanvragen voor buiten het quotum geproduceerde suiker | 34 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 20/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt die moet worden toegepast op de invoercertificaataanvragen die in de periode van 1 januari 2012 tot en met 6 januari 2012 zijn ingediend in het kader van het bij Verordening (EG) nr. 2305/2003 geopende tariefcontingent voor de invoer van gerst | 35 |
| | | BESLUITEN |
| | | 2012/24/EU |
| | * | Besluit van de Commissie van 11 januari 2012 tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van de invoer van vinylacetaat van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika en tot vrijgeving van de bedragen die als zekerheid zijn gesteld voor de voorlopige antidumpingrechten | 36 |
| | | HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN |
| | | 2012/25/EU |
| | * | Besluit nr. 1/2011 van het Gemengd Comité dat krachtens de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen is opgericht van 11 november 2011 tot vaststelling van zijn reglement van orde en tot aanpassing van bijlage 1 bij de Overeenkomst betreffende de voorwaarden voor ondernemers van personenvervoer over de weg, bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen voor autobussen en touringcars en de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst | 38 |
| | | Aanbeveling nr. 1/2011 van het Gemengd Comité dat krachtens de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen is opgericht van 11 november 2011 inzake het gebruik van een technisch rapport voor touringcars en autobussen om de controle van de bepalingen van de artikelen 1 en 2 van bijlage 2 van de overeenkomst te vergemakkelijken | 46 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN

2012/22/EU

*

Besluit van de Raad van 12 december 2011 betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, met uitzondering van de artikelen 10 en 11

1

2012/23/EU

*

Besluit van de Raad van 12 december 2011 betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, wat betreft de artikelen 10 en 11

13

VERORDENINGEN

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 13/2012 van de Raad van 6 januari 2012 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1292/2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op polyethyleentereftalaatfolie (petfolie) van oorsprong uit India

17

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 14/2012 van de Raad van 9 januari 2012 tot uitbreiding van het bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaald molybdeendraad van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaald molybdeendraad verzonden vanuit Maleisië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, en tot beëindiging van het onderzoek betreffende de invoer van molybdeendraad verzonden vanuit Zwitserland

22

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 15/2012 van de Commissie van 10 januari 2012 tot 162e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al-Qa‘ida-netwerk

27

*

Verordening (EU) nr. 16/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot wijziging van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de voorschriften betreffende voor menselijke consumptie bestemde bevroren levensmiddelen van dierlijke oorsprong (
  1
  )

1

29

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 17/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 32/2000 wat betreft de verlenging van de tariefcontingenten voor jute- en kokosproducten

31

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 18/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

32

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 19/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot vaststelling van een aanvaardingspercentage voor de afgifte van uitvoercertificaten, tot afwijzing van uitvoercertificaataanvragen en tot schorsing van de mogelijkheid tot het indienen van uitvoercertificaataanvragen voor buiten het quotum geproduceerde suiker

34

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 20/2012 van de Commissie van 11 januari 2012 tot vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt die moet worden toegepast op de invoercertificaataanvragen die in de periode van 1 januari 2012 tot en met 6 januari 2012 zijn ingediend in het kader van het bij Verordening (EG) nr. 2305/2003 geopende tariefcontingent voor de invoer van gerst

35

BESLUITEN

2012/24/EU

*

Besluit van de Commissie van 11 januari 2012 tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van de invoer van vinylacetaat van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika en tot vrijgeving van de bedragen die als zekerheid zijn gesteld voor de voorlopige antidumpingrechten

36

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

2012/25/EU

*

Besluit nr. 1/2011 van het Gemengd Comité dat krachtens de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen is opgericht van 11 november 2011 tot vaststelling van zijn reglement van orde en tot aanpassing van bijlage 1 bij de Overeenkomst betreffende de voorwaarden voor ondernemers van personenvervoer over de weg, bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen voor autobussen en touringcars en de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst

38

Aanbeveling nr. 1/2011 van het Gemengd Comité dat krachtens de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen is opgericht van 11 november 2011 inzake het gebruik van een technisch rapport voor touringcars en autobussen om de controle van de bepalingen van de artikelen 1 en 2 van bijlage 2 van de overeenkomst te vergemakkelijken

46

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/1

---

BESLUIT VAN DE RAAD

van 12 december 2011

betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, met uitzondering van de artikelen 10 en 11

(2012/22/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, juncto artikel 218, lid 6, onder a), en artikel 218, lid 8, eerste alinea,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, („Protocol van Athene”) vormt een significante verbetering van de regeling van de aansprakelijkheid van vervoerders en de schadeloosstelling van passagiers die over zee worden vervoerd. In het bijzonder voorziet het protocol in strikte aansprakelijkheid van de vervoerder, in een verplichte verzekering met het recht van rechtstreekse vordering tegen verzekeraars tot bepaalde maximumbedragen, alsmede in voorschriften betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen. Het Protocol van Athene is dan ook in overeenstemming met het streven van de Unie naar een betere wettelijke regeling van de aansprakelijkheid van de vervoerder. |
| --- | --- |

(1)

Het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, („Protocol van Athene”) vormt een significante verbetering van de regeling van de aansprakelijkheid van vervoerders en de schadeloosstelling van passagiers die over zee worden vervoerd. In het bijzonder voorziet het protocol in strikte aansprakelijkheid van de vervoerder, in een verplichte verzekering met het recht van rechtstreekse vordering tegen verzekeraars tot bepaalde maximumbedragen, alsmede in voorschriften betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen. Het Protocol van Athene is dan ook in overeenstemming met het streven van de Unie naar een betere wettelijke regeling van de aansprakelijkheid van de vervoerder.

| (2) | Het Protocol van Athene wijzigt het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974 („Verdrag van Athene”), en bepaalt in artikel 15 dat de twee instrumenten, tussen de partijen bij het Protocol van Athene, samen als één enkel instrument dienen te worden gelezen en geïnterpreteerd. |
| --- | --- |

(2)

Het Protocol van Athene wijzigt het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974 („Verdrag van Athene”), en bepaalt in artikel 15 dat de twee instrumenten, tussen de partijen bij het Protocol van Athene, samen als één enkel instrument dienen te worden gelezen en geïnterpreteerd.

| (3) | Het merendeel van de regels van het Protocol van Athene is reeds in het recht van de Unie opgenomen bij Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen (1). Aldus oefende de Unie bevoegdheid uit inzake de door die verordening geregelde aangelegenheden. De lidstaten blijven echter bevoegd voor een aantal bepalingen van het Protocol van Athene, zoals de opt-outclausule op grond waarvan zij hogere aansprakelijkheidsgrenzen mogen vaststellen dan de in het Protocol van Athene voorgeschreven grenzen. De aangelegenheden van het Protocol van Athene die onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen en deze waarvoor de Unie exclusieve bevoegdheid heeft, zijn met elkaar verbonden. Daarom moeten de lidstaten, gelet op de verplichting tot loyale samenwerking, in de aangelegenheden van het Protocol van Athene die onder hun bevoegdheid vallen, op gecoördineerde wijze handelen. |
| --- | --- |

(3)

Het merendeel van de regels van het Protocol van Athene is reeds in het recht van de Unie opgenomen bij Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen (1). Aldus oefende de Unie bevoegdheid uit inzake de door die verordening geregelde aangelegenheden. De lidstaten blijven echter bevoegd voor een aantal bepalingen van het Protocol van Athene, zoals de opt-outclausule op grond waarvan zij hogere aansprakelijkheidsgrenzen mogen vaststellen dan de in het Protocol van Athene voorgeschreven grenzen. De aangelegenheden van het Protocol van Athene die onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen en deze waarvoor de Unie exclusieve bevoegdheid heeft, zijn met elkaar verbonden. Daarom moeten de lidstaten, gelet op de verplichting tot loyale samenwerking, in de aangelegenheden van het Protocol van Athene die onder hun bevoegdheid vallen, op gecoördineerde wijze handelen.

| (4) | Het Protocol van Athene staat open voor bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding door staten en organisaties voor regionale economische integratie die worden gevormd door soevereine staten die bevoegdheden inzake bepaalde bij het Protocol van Athene geregelde zaken aan die organisaties hebben overgedragen. |
| --- | --- |

(4)

Het Protocol van Athene staat open voor bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding door staten en organisaties voor regionale economische integratie die worden gevormd door soevereine staten die bevoegdheden inzake bepaalde bij het Protocol van Athene geregelde zaken aan die organisaties hebben overgedragen.

| (5) | Op grond van artikel 17, lid 2, onder b), en artikel 19 van het Protocol van Athene kunnen organisaties voor regionale economische integratie het Protocol van Athene sluiten. |
| --- | --- |

(5)

Op grond van artikel 17, lid 2, onder b), en artikel 19 van het Protocol van Athene kunnen organisaties voor regionale economische integratie het Protocol van Athene sluiten.

| (6) | De Juridische Commissie van de Internationale Maritieme Organisatie heeft in oktober 2006 het IMO-voorbehoud en de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene („de IMO-richtsnoeren”) aangenomen teneinde bepaalde kwesties betreffende het Verdrag van Athene, zoals met name de vergoeding van met terrorisme verband houdende schade, te regelen. |
| --- | --- |

(6)

De Juridische Commissie van de Internationale Maritieme Organisatie heeft in oktober 2006 het IMO-voorbehoud en de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene („de IMO-richtsnoeren”) aangenomen teneinde bepaalde kwesties betreffende het Verdrag van Athene, zoals met name de vergoeding van met terrorisme verband houdende schade, te regelen.

| (7) | De relevante bepalingen van de geconsolideerde versie van het Verdrag van Athene, als gewijzigd bij het Protocol van Athene en de IMO-richtsnoeren, zijn opgenomen in de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 392/2009. |
| --- | --- |

(7)

De relevante bepalingen van de geconsolideerde versie van het Verdrag van Athene, als gewijzigd bij het Protocol van Athene en de IMO-richtsnoeren, zijn opgenomen in de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 392/2009.

| (8) | Krachtens artikel 19 van het Protocol van Athene dient een organisatie voor regionale economische integratie bij haar ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding de reikwijdte van haar bevoegdheid voor de bij het Protocol van Athene geregelde zaken toe te lichten. |
| --- | --- |

(8)

Krachtens artikel 19 van het Protocol van Athene dient een organisatie voor regionale economische integratie bij haar ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding de reikwijdte van haar bevoegdheid voor de bij het Protocol van Athene geregelde zaken toe te lichten.

| (9) | De Unie dient derhalve toe te treden tot het Protocol van Athene, en het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud te maken. Het formuleren van dit voorbehoud mag niet worden uitgelegd als een wijziging van de bevoegdheidsverdeling tussen de Unie en de lidstaten wat betreft certificering en controles door overheidsinstanties. |
| --- | --- |

(9)

De Unie dient derhalve toe te treden tot het Protocol van Athene, en het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud te maken. Het formuleren van dit voorbehoud mag niet worden uitgelegd als een wijziging van de bevoegdheidsverdeling tussen de Unie en de lidstaten wat betreft certificering en controles door overheidsinstanties.

| (10) | Sommige bepalingen in het kader van het Protocol van Athene hebben betrekking op justitiële samenwerking in burgerlijke zaken en vallen derhalve onder het Derde Deel, Titel V, van het VWEU. Een afzonderlijk besluit betreffende die bepalingen dient parallel aan het onderhavige te worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(10)

Sommige bepalingen in het kader van het Protocol van Athene hebben betrekking op justitiële samenwerking in burgerlijke zaken en vallen derhalve onder het Derde Deel, Titel V, van het VWEU. Een afzonderlijk besluit betreffende die bepalingen dient parallel aan het onderhavige te worden vastgesteld.

| (11) | De lidstaten die het Protocol van Athene zullen bekrachtigen of daartoe zullen toetreden, dienen dit zo mogelijk gelijktijdig te doen. Ter voorbereiding, voor zover mogelijk, van de gelijktijdige neerlegging van hun akten van bekrachtiging of toetreding dienen de lidstaten derhalve informatie uit te wisselen over de stand van hun bekrachtigings- of toetredingsprocedure. Bij de bekrachtiging van of de toetreding tot het Protocol van Athene dienen de lidstaten het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud te formuleren, |
| --- | --- |

(11)

De lidstaten die het Protocol van Athene zullen bekrachtigen of daartoe zullen toetreden, dienen dit zo mogelijk gelijktijdig te doen. Ter voorbereiding, voor zover mogelijk, van de gelijktijdige neerlegging van hun akten van bekrachtiging of toetreding dienen de lidstaten derhalve informatie uit te wisselen over de stand van hun bekrachtigings- of toetredingsprocedure. Bij de bekrachtiging van of de toetreding tot het Protocol van Athene dienen de lidstaten het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud te formuleren,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De toetreding van de Europese Unie tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974 („Protocol van Athene”) wordt hierbij namens de Europese Unie goedgekeurd, wat de aangelegenheden betreft die onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen, met uitzondering van de artikelen 10 en 11.

De tekst van het Protocol van Athene is weergegeven in de bijlage, met uitzondering van de artikelen 10 en 11.

Artikel 2

1.   De voorzitter van de Raad wordt hierbij gemachtigd de persoon/personen aan te wijzen die bevoegd is/zijn de akte van toetreding van de Unie tot het Protocol van Athene neer te leggen overeenkomstig artikel 17, lid 2, onder c), artikel 17, lid 3, en artikel 19 van dit protocol.

2.   Bij de neerlegging van de akte van toetreding legt de Unie de volgende bevoegdheidsverklaring af:

| „1. | In artikel 19 van het Protocol van Athene van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974 is bepaald dat organisaties voor regionale economische integratie die samengesteld zijn uit soevereine staten die hun bevoegdheid voor bepaalde door dit protocol beheerste kwesties aan hen hebben overgedragen, dit kunnen ondertekenen, op voorwaarde dat zij de in dat artikel bedoelde verklaring afleggen. De Unie heeft besloten tot het Protocol van Athene toe te treden en zal dus die verklaring afleggen. |
| --- | --- |

„1.

In artikel 19 van het Protocol van Athene van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974 is bepaald dat organisaties voor regionale economische integratie die samengesteld zijn uit soevereine staten die hun bevoegdheid voor bepaalde door dit protocol beheerste kwesties aan hen hebben overgedragen, dit kunnen ondertekenen, op voorwaarde dat zij de in dat artikel bedoelde verklaring afleggen. De Unie heeft besloten tot het Protocol van Athene toe te treden en zal dus die verklaring afleggen.

| 2. | De huidige leden van de Europese Unie zijn het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Hongarije, Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, Roemenië, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland. |
| --- | --- |

2.

De huidige leden van de Europese Unie zijn het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Hongarije, Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, Roemenië, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

| 3. | De onderhavige verklaring is niet van toepassing op de gebieden van de lidstaten van de Europese Unie waarop het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) niet van toepassing is en doet geen afbreuk aan maatregelen of standpunten die de betrokken lidstaten krachtens het protocol namens en in het belang van deze gebieden kunnen vaststellen. |
| --- | --- |

3.

De onderhavige verklaring is niet van toepassing op de gebieden van de lidstaten van de Europese Unie waarop het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) niet van toepassing is en doet geen afbreuk aan maatregelen of standpunten die de betrokken lidstaten krachtens het protocol namens en in het belang van deze gebieden kunnen vaststellen.

| 4. | De lidstaten van de Europese Unie hebben de Unie exclusieve bevoegdheid toegekend met betrekking tot maatregelen die worden aangenomen op grond van artikel 100 van het VWEU. Bij Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen, zijn dergelijke maatregelen aangenomen met betrekking tot de artikelen 1 en 1 bis, artikel 2, lid 2, de artikelen 3 tot en met 16 en de artikelen 18, 20 en 21 van het Verdrag van Athene als gewijzigd bij het Protocol van Athene en de IMO-richtsnoeren. |
| --- | --- |

4.

De lidstaten van de Europese Unie hebben de Unie exclusieve bevoegdheid toegekend met betrekking tot maatregelen die worden aangenomen op grond van artikel 100 van het VWEU. Bij Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen, zijn dergelijke maatregelen aangenomen met betrekking tot de artikelen 1 en 1 bis, artikel 2, lid 2, de artikelen 3 tot en met 16 en de artikelen 18, 20 en 21 van het Verdrag van Athene als gewijzigd bij het Protocol van Athene en de IMO-richtsnoeren.

| 5. | De uitoefening van de bevoegdheid die de lidstaten uit hoofde van het VWEU aan de Europese Unie hebben overgedragen, is uit de aard der zaak voortdurend aan ontwikkeling onderhevig. In het kader van het VWEU kunnen de bevoegde instellingen besluiten nemen die bepalend zijn voor de reikwijdte van de bevoegdheid van de Europese Unie. Derhalve behoudt de Europese Unie zich het recht voor deze verklaring dienovereenkomstig te wijzigen, zonder dat dit een absolute voorwaarde is voor de uitoefening van haar bevoegdheid in aangelegenheden die door het Protocol van Athene worden beheerst. De Europese Unie zal de gewijzigde verklaring ter kennis brengen van de secretaris-generaal van de Internationale Maritieme Organisatie.”. |
| --- | --- |

5.

De uitoefening van de bevoegdheid die de lidstaten uit hoofde van het VWEU aan de Europese Unie hebben overgedragen, is uit de aard der zaak voortdurend aan ontwikkeling onderhevig. In het kader van het VWEU kunnen de bevoegde instellingen besluiten nemen die bepalend zijn voor de reikwijdte van de bevoegdheid van de Europese Unie. Derhalve behoudt de Europese Unie zich het recht voor deze verklaring dienovereenkomstig te wijzigen, zonder dat dit een absolute voorwaarde is voor de uitoefening van haar bevoegdheid in aangelegenheden die door het Protocol van Athene worden beheerst. De Europese Unie zal de gewijzigde verklaring ter kennis brengen van de secretaris-generaal van de Internationale Maritieme Organisatie.”.

3.   De op grond van lid 1 van dit artikel aangewezen persoon of personen formuleert of formuleren het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud bij de neerlegging van de akte van toetreding van de Unie tot het Protocol van Athene.

Artikel 3

De Unie legt haar akte van toetreding tot het Protocol van Athene uiterlijk op 31 december 2011 neer.

Artikel 4

1.   De lidstaten ondernemen de nodige stappen om hun akte van bekrachtiging van of toetreding tot het Protocol van Athene binnen een redelijke termijn, zo mogelijk uiterlijk op 31 december 2011, neer te leggen.

2.   De lidstaten formuleren het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud bij de neerlegging van hun akte van bekrachtiging van of toetreding tot het Protocol van Athene.

Gedaan te Brussel, 12 december 2011.

Voor de Raad

De voorzitter

S. NOWAK

---

(1)  PB L 131 van 28.5.2009, blz. 24.

1

---

BIJLAGE

VERTALING

PROTOCOL VAN 2002 BIJ HET VERDRAG VAN ATHENE INZAKE HET VERVOER VAN PASSAGIERS EN HUN BAGAGE OVER ZEE VAN 1974

DE STATEN DIE PARTIJ ZIJN BIJ DIT PROTOCOL,

OVERWEGENDE dat het wenselijk is het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Athene op 13 december 1974, te herzien, teneinde te kunnen voorzien in een betere schadeloosstelling, strikte aansprakelijkheid in te voeren, een vereenvoudigde procedure vast te stellen voor de actualisering van de aansprakelijkheidsbedragen, en ten behoeve van de passagiers in een verplichte verzekering te voorzien,

ERAAN HERINNEREND dat in het Protocol van 1976 bij het Verdrag het Bijzondere Trekkingsrecht als rekeneenheid wordt geïntroduceerd ter vervanging van de goudfrank,

OPGEMERKT HEBBENDE dat het Protocol van 1990 bij het Verdrag, dat voorziet in een verbeterde schadeloosstelling en een vereenvoudigde procedure voor de actualisering van de aansprakelijkheidsbedragen, niet in werking is getreden,

ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

Artikel 1

In dit protocol wordt verstaan onder:

1.   „Verdrag”: de tekst van het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974.

2.   „Organisatie”: de Internationale Maritieme Organisatie.

3.   „Secretaris-generaal”: de secretaris-generaal van de Organisatie.

Artikel 2

Artikel 1, lid 1, van het Verdrag wordt vervangen door de volgende tekst:

| „1. | a) | „vervoerder” betekent een persoon door of namens welke een vervoerovereenkomst is gesloten, ongeacht de vraag of het vervoer feitelijk door deze persoon of door een feitelijke vervoerder wordt verzorgd; |
| --- | --- | --- |
| b) | „feitelijke vervoerder” betekent een andere persoon dan de vervoerder, of het nu de eigenaar, de bevrachter of de exploitant van het schip betreft, die geheel of gedeeltelijk het vervoer feitelijk verricht; en |
| c) | „vervoerder die het vervoer feitelijk geheel of gedeeltelijk verricht” is de feitelijke vervoerder, of, voor zover de vervoerder zelf het vervoer verricht, de vervoerder.”. |

„1.

a)

„vervoerder” betekent een persoon door of namens welke een vervoerovereenkomst is gesloten, ongeacht de vraag of het vervoer feitelijk door deze persoon of door een feitelijke vervoerder wordt verzorgd;

b)

„feitelijke vervoerder” betekent een andere persoon dan de vervoerder, of het nu de eigenaar, de bevrachter of de exploitant van het schip betreft, die geheel of gedeeltelijk het vervoer feitelijk verricht; en

c)

„vervoerder die het vervoer feitelijk geheel of gedeeltelijk verricht” is de feitelijke vervoerder, of, voor zover de vervoerder zelf het vervoer verricht, de vervoerder.”.

Artikel 3

1.   Artikel 1, lid 10, van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„10.   „Organisatie” staat voor de Internationale Maritieme Organisatie.”.

2.   De volgende tekst wordt toegevoegd als artikel 1, lid 11, van het Verdrag:

„Secretaris-generaal”: de secretaris-generaal van de Organisatie.”.

Artikel 4

Artikel 3 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„Artikel 3

Aansprakelijkheid van de vervoerder

1.   Bij verlies geleden als gevolg van de dood of persoonlijk letsel van een passagier veroorzaakt door een scheepvaartincident, is de vervoerder in zoverre aansprakelijk dat een dergelijk verlies met betrekking tot die passagier voor elk afzonderlijk geval niet meer dan 250.000 rekeneenheden beloopt, tenzij de vervoerder bewijst dat het incident:

| a) | het gevolg is van een daad van oorlog, vijandigheden, burgeroorlog, opstand of een natuurverschijnsel van uitzonderlijke, onvermijdelijke en onbedwingbare aard, of |
| --- | --- |

a)

het gevolg is van een daad van oorlog, vijandigheden, burgeroorlog, opstand of een natuurverschijnsel van uitzonderlijke, onvermijdelijke en onbedwingbare aard, of

| b) | geheel is veroorzaakt door een handeling of verzuim van een derde met de bedoeling het incident te veroorzaken. |
| --- | --- |

b)

geheel is veroorzaakt door een handeling of verzuim van een derde met de bedoeling het incident te veroorzaken.

Indien en voor zover het verlies bovengenoemde grens te boven gaat, is de vervoerder verder aansprakelijk, tenzij deze bewijst dat het incident dat het verlies heeft veroorzaakt niet aan de schuld of nalatigheid van de vervoerder te wijten is.

2.   Bij verlies geleden als gevolg van de dood of het persoonlijk letsel van een passagier niet veroorzaakt door een scheepvaartincident, is de vervoerder aansprakelijk indien het incident dat het verlies heeft veroorzaakt aan de schuld of nalatigheid van de vervoerder te wijten is. De last om te bewijzen dat er sprake is van schuld of nalatigheid berust bij de eiser.

3.   Bij verlies geleden als gevolg van het verlies of de beschadiging van hutbagage is de vervoerder aansprakelijk indien het incident dat het verlies heeft veroorzaakt aan de schuld of nalatigheid van de vervoerder te wijten is. Schuld of nalatigheid van de vervoerder wordt aangenomen bij verlies veroorzaakt door een scheepvaartincident.

4.   Bij verlies geleden als gevolg van het verlies of de beschadiging van andere bagage dan hutbagage is de vervoerder aansprakelijk, tenzij deze bewijst dat het incident dat het verlies heeft veroorzaakt niet aan de schuld of nalatigheid van de vervoerder te wijten is.

5.   In dit artikel gelden de volgende definities:

| a) | „scheepvaartincident”: schipbreuk, kapseizen, aanvaring of stranden, explosie of brand aan boord, of defect aan het schip; |
| --- | --- |

a)

„scheepvaartincident”: schipbreuk, kapseizen, aanvaring of stranden, explosie of brand aan boord, of defect aan het schip;

| b) | „schuld of nalatigheid van de vervoerder” omvat de schuld of nalatigheid van de ondergeschikten van de vervoerder, handelend binnen het kader van hun dienstverband; |
| --- | --- |

b)

„schuld of nalatigheid van de vervoerder” omvat de schuld of nalatigheid van de ondergeschikten van de vervoerder, handelend binnen het kader van hun dienstverband;

| c) | „defect aan het schip”: ieder niet of gebrekkig functioneren of iedere niet-overeenstemming met toepasselijke veiligheidsvoorschriften van enig deel van het schip of diens uitrusting wanneer deze worden gebruikt voor ontsnapping, evacuatie, inscheping en ontscheping van passagiers; of wanneer deze worden gebruikt voor aandrijving, besturing, veilig navigeren, afmeren, ankeren, voor het aankomen op of vertrekken van een aanleg- of ankerplaats, of voor schadebeheersing na onderlopen van het schip; of wanneer deze worden gebruikt voor het te water laten van de reddingsuitrusting, en |
| --- | --- |

c)

„defect aan het schip”: ieder niet of gebrekkig functioneren of iedere niet-overeenstemming met toepasselijke veiligheidsvoorschriften van enig deel van het schip of diens uitrusting wanneer deze worden gebruikt voor ontsnapping, evacuatie, inscheping en ontscheping van passagiers; of wanneer deze worden gebruikt voor aandrijving, besturing, veilig navigeren, afmeren, ankeren, voor het aankomen op of vertrekken van een aanleg- of ankerplaats, of voor schadebeheersing na onderlopen van het schip; of wanneer deze worden gebruikt voor het te water laten van de reddingsuitrusting, en

| d) | „verlies” omvat niet als bestraffing of voorbeeldstelling bedoelde schadeloosstellingen. |
| --- | --- |

d)

„verlies” omvat niet als bestraffing of voorbeeldstelling bedoelde schadeloosstellingen.

6.   De aansprakelijkheid van de vervoerder krachtens dit artikel betreft slechts een verlies als gevolg van incidenten die zich tijdens het vervoer hebben voorgedaan. De last om te bewijzen dat het incident dat het verlies heeft veroorzaakt zich tijdens het vervoer heeft voorgedaan, en om de omvang van het verlies aan te tonen, berust bij de eiser.

7.   Niets in dit verdrag doet afbreuk aan een recht van verhaal dat de vervoerder tegen een derde zou kunnen hebben, of aan een verweer gebaseerd op de nalatigheid van een medeverantwoordelijke passagier op grond van artikel 6 van dit verdrag. Niets in dit artikel doet afbreuk aan een uit de artikelen 7 of 8 van dit verdrag voortvloeiend recht op aansprakelijkheidsbegrenzing.

8.   Enig vermoeden van schuld of nalatigheid van een partij of toewijzing van de bewijslast aan een partij heeft niet tot gevolg dat bewijsmateriaal ten gunste van die partij in niet overweging wordt genomen.”.

Artikel 5

De volgende tekst wordt toegevoegd als artikel 4 bis van het verdrag:

„Artikel 4 bis

Verplichte verzekering

1.   Wanneer passagiers worden vervoerd aan boord van een in een staat die partij is geregistreerd schip dat vergunning heeft voor het vervoeren van meer dan twaalf passagiers, en dit verdrag van toepassing is, dient de vervoerder die het vervoer feitelijk geheel of gedeeltelijk verricht, een verzekering te nemen of in een andere financiële zekerheid te voorzien, zoals een borgstelling van een bank of soortgelijke financiële instelling, ter dekking van de uit dit verdrag voortvloeiende aansprakelijkheid bij overlijden of persoonlijk letsel van een passagier. Het minimumbedrag van deze verplichte verzekering of andere financiële zekerheid beloopt ten minste 250.000 rekeneenheden per passagier per afzonderlijk geval.

2.   Een certificaat waaruit blijkt dat er, in overeenstemming met de bepalingen van dit verdrag, een verzekering of andere financiële zekerheid in stand worden gehouden, wordt voor ieder schip verleend, nadat de bevoegde autoriteit van een staat die partij is heeft vastgesteld dat aan de vereisten van lid 1 is voldaan. Voor een schip dat geregistreerd is in een staat die partij is, wordt dit document afgegeven of gewaarmerkt door de bevoegde autoriteit van de staat waar het schip geregistreerd is; voor een schip dat niet is geregistreerd in een staat die partij is, kan het worden afgegeven of gewaarmerkt door de bevoegde autoriteit van elke staat die partij is. Dit certificaat is gebaseerd op het in de bijlage bij dit verdrag opgenomen model en vermeldt de volgende bijzonderheden:

| a) | naam van het schip, onderscheidingsnummer of -letters en haven van registratie; |
| --- | --- |

a)

naam van het schip, onderscheidingsnummer of -letters en haven van registratie;

| b) | naam en hoofdkantoor van het bedrijf van de vervoerder die het vervoer feitelijk geheel of gedeeltelijk verricht; |
| --- | --- |

b)

naam en hoofdkantoor van het bedrijf van de vervoerder die het vervoer feitelijk geheel of gedeeltelijk verricht;

| c) | IMO-scheepsidentificatienummer; |
| --- | --- |

c)

IMO-scheepsidentificatienummer;

| d) | aard en duur van de zekerheid; |
| --- | --- |

d)

aard en duur van de zekerheid;

| e) | naam en hoofdkantoor van de verzekeraar of andere persoon die de financiële zekerheid stelt, en, waar nodig, het adres van het kantoor waar de verzekering is gesloten of de zekerheid is gesteld; en |
| --- | --- |

e)

naam en hoofdkantoor van de verzekeraar of andere persoon die de financiële zekerheid stelt, en, waar nodig, het adres van het kantoor waar de verzekering is gesloten of de zekerheid is gesteld; en

| f) | geldigheidsduur van het certificaat, welke niet langer kan zijn dan de geldigheidsduur van de verzekering of andere financiële zekerheid. |
| --- | --- |

f)

geldigheidsduur van het certificaat, welke niet langer kan zijn dan de geldigheidsduur van de verzekering of andere financiële zekerheid.

| 3. | a) | Een staat die partij is mag een door hem erkende instelling of organisatie tot afgifte van het certificaat machtigen. Een dergelijke instelling of organisatie stelt die staat van de afgifte van elk certificaat in kennis. In alle gevallen garandeert de staat die partij is ten volle de volledigheid en nauwkeurigheid van het aldus afgegeven certificaat, en verbindt hij zich ertoe de nodige regelingen te treffen om aan deze verplichting te voldoen. |
| --- | --- | --- |
| b) | Een staat die partij is, stelt de secretaris-generaal in kennis van:






  i) | de specifieke verantwoordelijkheden en voorwaarden die zijn verbonden aan de bevoegdheid die wordt overgedragen aan een door hem erkende instelling of organisatie; |

3.

a)

Een staat die partij is mag een door hem erkende instelling of organisatie tot afgifte van het certificaat machtigen. Een dergelijke instelling of organisatie stelt die staat van de afgifte van elk certificaat in kennis. In alle gevallen garandeert de staat die partij is ten volle de volledigheid en nauwkeurigheid van het aldus afgegeven certificaat, en verbindt hij zich ertoe de nodige regelingen te treffen om aan deze verplichting te voldoen.

b)

Een staat die partij is, stelt de secretaris-generaal in kennis van:

i)

de specifieke verantwoordelijkheden en voorwaarden die zijn verbonden aan de bevoegdheid die wordt overgedragen aan een door hem erkende instelling of organisatie;

| ii) | de intrekking van een dergelijke bevoegdheid; en |
| --- | --- |

ii)

de intrekking van een dergelijke bevoegdheid; en

| iii) | de datum met ingang waarvan een dergelijke bevoegdheid of intrekking daarvan van kracht wordt. |
| --- | --- |

iii)

de datum met ingang waarvan een dergelijke bevoegdheid of intrekking daarvan van kracht wordt.

Een overgedragen bevoegdheid wordt pas effectief drie maanden vanaf de datum waarop de secretaris-generaal van de machtiging in kennis is gesteld.

c)

De overeenkomstig dit lid tot afgifte van certificaten bevoegde instelling of organisatie wordt, ten minste, gemachtigd om deze certificaten in te trekken indien de voorwaarden waarop deze zijn verleend niet worden vervuld. In alle gevallen meldt de instelling of organisatie een dergelijke intrekking bij de staat namens welke het certificaat is afgegeven.

4.   Het certificaat wordt gesteld in de officiële taal of talen van de staat die het afgeeft. Indien de gebruikte taal niet het Engels, het Frans of het Spaans is, wordt in de tekst een vertaling in een van deze talen opgenomen, en, waar de staat hiertoe besluit, kan de officiële taal van de staat worden weggelaten.

5.   Het certificaat bevindt zich aan boord van het schip, en een afschrift hiervan wordt in bewaring gegeven bij de overheidsinstantie die het register houdt waarin het schip staat ingeschreven of, indien het schip niet in een staat die partij is geregistreerd is, bij de overheidsinstantie van de staat die het certificaat afgeeft of waarmerkt.

6.   Een verzekering of andere financiële zekerheid voldoet niet aan dit artikel indien het, om andere redenen dan het verstrijken van de geldigheidsduur van de in het certificaat genoemde verzekering of financiële zekerheid, kan worden beëindigd, voordat drie maanden zijn verlopen te rekenen vanaf de datum waarop deze wordt opgezegd bij de in lid 5 genoemde overheidsinstantie, tenzij het certificaat aan deze overheidsinstantie is overhandigd of binnen de genoemde periode een nieuw certificaat is afgegeven. Bovenstaande bepalingen zijn eveneens van toepassing op elke wijziging die tot gevolg heeft dat de verzekering of andere financiële zekerheid niet langer aan de vereisten van dit artikel voldoet.

7.   De staat van registratie van het schip bepaalt, onverminderd het bepaalde in dit artikel, de voorwaarden voor afgifte en geldigheidsduur van het certificaat.

8.   Niets in dit verdrag mag op zodanige wijze worden uitgelegd dat een staat die partij is ervan wordt weerhouden te vertrouwen op informatie verkregen van andere staten of de Organisatie, dan wel van andere internationale organisaties, betreffende de financiële status van verstrekkers van verzekeringen en andere financiële zekerheden, voor zover het de toepassing van dit verdrag betreft. In dergelijke gevallen wordt de staat die partij is die op zulke informatie vertrouwt, niet ontslagen van zijn verantwoordelijkheid als staat van afgifte van het certificaat.

9.   Certificaten die worden afgegeven of gewaarmerkt op gezag van een staat die partij is, worden door de overige staten die partij zijn voor de toepassing van dit verdrag aanvaard en worden door de overige staten die partij zijn als even geldig beschouwd als door henzelf afgegeven of gewaarmerkte certificaten, zelfs als deze zijn afgegeven of gewaarmerkt in het geval van een schip dat niet in een staat die partij is geregistreerd is. Een staat die partij is kan te allen tijde om overleg vragen met de staat van afgifte of waarmerking, mocht hij geloven dat de in het verzekeringscertificaat vermelde verzekeraar of borg financieel niet bij machte is de bij dit verdrag opgelegde verplichtingen na te komen.

10.   Vorderingen tot schadevergoeding die krachtens dit artikel door een verzekering of andere financiële zekerheid worden gedekt, mogen rechtstreeks tegen de verzekeraar of andere persoon die de financiële zekerheid stelt worden ingesteld. In een dergelijk geval geldt het in lid 1 genoemde bedrag als de aansprakelijkheidsgrens van de verzekeraar of andere persoon die de financiële zekerheid stelt, zelfs als de vervoerder of de feitelijke vervoerder geen recht heeft op aansprakelijkheidsbegrenzing. De verweerder kan voorts gebruikmaken van de verweergronden (andere dan faillissement of bedrijfsbeëindiging) die de in lid 1 bedoelde vervoerder overeenkomstig dit verdrag had mogen inroepen. Bovendien mag de verweerder tot zijn verweer aanvoeren dat het geleden nadeel het gevolg was van opzettelijk wangedrag van de verzekerde, maar de verweerder mag geen andere verweergronden inroepen die de verweerder had mogen inroepen in een door de verzekerde tegen de verweerder aangespannen procedure. De verweerder heeft in elk geval het recht te verlangen dat de vervoerder en de feitelijke vervoerder samen procederen.

11.   Geldbedragen die door de verzekeraar of door de verstrekker van een andere overeenkomstig lid 1 verzorgde financiële zekerheid ter beschikking worden gesteld dienen uitsluitend voor de voldoening van uit hoofde van dit verdrag ingestelde vorderingen, en enige uitbetaling van deze bedragen heeft tot gevolg dat enige aansprakelijkheid uit hoofde van dit verdrag met een bedrag ten belope van de uitgekeerde bedragen wordt verminderd.

12.   Een staat die partij is laat niet toe dat een onder zijn vlag varend schip waarop dit artikel van toepassing is, geëxploiteerd wordt, tenzij hiervoor krachtens de leden 2 of 15 een certificaat is afgegeven.

13.   Behoudens het bepaalde in dit artikel ziet elke staat die partij is er, in het kader van zijn nationale wetgeving, op toe dat er, voor zover dit verdrag van toepassing is, met betrekking tot ieder schip, ongeacht de plaats van registratie, dat vergunning heeft om meer dan twaalf passagiers te vervoeren, en dat een haven op diens grondgebied aandoet of deze verlaat, in de in lid 1 aangegeven mate, een verzekering of andere financiële zekerheid in voege is.

14.   Niettegenstaande het bepaalde in lid 5, kan een staat die partij is de secretaris-generaal mededelen dat schepen, voor de toepassing van lid 13, het bij lid 2 vereiste certificaat niet aan boord behoeven te hebben of behoeven over te leggen wanneer zij havens op het grondgebied van die staat aandoen of verlaten, mits de staat die partij is die het certificaat afgeeft, de secretaris-generaal heeft medegedeeld dat hij voor alle staten die partij zijn toegankelijke elektronische records bijhoudt, waaruit het bestaan van het certificaat blijkt en waardoor de staten die partij zijn bij machte zijn hun uit lid 13 voortvloeiende verplichtingen na te komen.

15.   Indien er met betrekking tot een schip dat een staat die partij is in eigendom heeft niet in een verzekering of andere financiële zekerheid wordt voorzien, zijn de desbetreffende bepalingen van dit artikel niet op dit schip van toepassing; het schip heeft dan een certificaat aan boord dat is afgegeven door de bevoegde overheidsinstantie van de staat van registratie van het schip, waarin verklaard wordt dat het schip het eigendom is van die staat en dat de aansprakelijkheid minimaal voor het in lid 1 voorgeschreven bedrag wordt gedekt. Een dergelijk certificaat is zoveel mogelijk conform aan het in lid 2 voorgeschreven model.”.

Artikel 6

Artikel 7 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„Artikel 7

Aansprakelijkheidsgrens bij overlijden en persoonlijk letsel

1.   De aansprakelijkheid van de vervoerder voor de dood of voor letsel van een passagier is, ingevolge artikel 3, beperkt tot een bedrag van 400.000 rekeneenheden per passagier, per vervoer. Indien de schadevergoeding volgens de wetgeving van de rechtbank waarbij de zaak aanhangig is gemaakt wordt verleend in de vorm van een rente, kan het kapitaal van die rente deze limiet niet overschrijden.

2.   Een staat die partij is kan de in lid 1 voorgeschreven aansprakelijkheidsgrens regelen bij specifieke bepalingen van nationaal recht, mits de nationale aansprakelijkheidsgrens, voor zover aanwezig, niet lager is dan die welke in lid 1 wordt voorgeschreven. Een staat die partij is en gebruik maakt van de in dit lid gegeven keuzemogelijkheid, stelt de secretaris-generaal in kennis van de vastgestelde aansprakelijkheidsgrens, dan wel van het feit dat deze ontbreekt.”.

Artikel 7

Artikel 8 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„Artikel 8

Begrenzing van de aansprakelijkheid bij verlies of beschadiging van bagage en voertuigen

1.   De aansprakelijkheid van de vervoerder bij verlies of beschadiging van hutbagage beloopt ten hoogste 2.250 rekeneenheden per passagier, per vervoer.

2.   De aansprakelijkheid van de vervoerder bij verlies of beschadiging van voertuigen, met inbegrip van alle in of op het voertuig vervoerde bagage beloopt ten hoogste 12.700 rekeneenheden per voertuig, per vervoer.

3.   De aansprakelijkheid van de vervoerder bij verlies of beschadiging van andere dan de in de leden 1 en 2 van dit artikel vermelde bagage, beloopt ten hoogste 3.375 rekeneenheden per passagier, per vervoer.

4.   De vervoerder en de passagier kunnen overeenkomen dat de aansprakelijkheid van de vervoerder met ten hoogste 330 rekeneenheden kan worden verminderd in het geval van schade aan een voertuig en met ten hoogste 149 rekeneenheden per passagier in het geval van verlies of beschadiging van andere bagage, waarbij dit bedrag van het geleden verlies of de geleden schade wordt afgetrokken.”.

Artikel 8

Artikel 9 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„Artikel 9

Rekeneenheid en omrekening

1.   De rekeneenheid bedoeld in het verdrag is het Bijzondere Trekkingsrecht zoals dit is omschreven door het Internationaal Monetair Fonds. De in artikel 3, lid 1, artikel 4 bis, lid 1, artikel 7, lid 1, en artikel 8 genoemde bedragen worden omgerekend in de nationale munteenheid van de staat van de rechtbank waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, overeenkomstig de waarde van de desbetreffende munteenheid ten opzichte van het Bijzondere Trekkingsrecht op de dag van de rechterlijke beslissing of op de door de partijen overeengekomen dag. De waarde van de nationale munteenheid, uitgedrukt in bijzondere trekkingsrechten, van een staat die partij is die lid is van het Internationaal Monetair Fonds, wordt berekend overeenkomstig de waarderingsmethode die door het Internationaal Monetair Fonds op de desbetreffende datum wordt toegepast voor zijn eigen verrichtingen en transacties. De waarde van de nationale munteenheid, uitgedrukt in bijzondere trekkingsrechten, van een staat die partij is die geen lid is van het Internationaal Monetair Fonds, wordt berekend op een door die staat vastgestelde wijze.

2.   Niettemin kan een staat die partij is die geen lid is van het Internationaal Monetair Fonds en wiens wet de toepassing van de bepalingen van lid 1 niet toelaat, op het tijdstip van bekrachtiging, aanvaarding goedkeuring van dan wel toetreding tot dit verdrag of op enig tijdstip nadien, verklaren dat de in lid 1 bedoelde rekeneenheid gelijk zal zijn aan 15 goudfranken. De in dit lid bedoelde goudfrank komt overeen met vijfenzestig en een halve milligram goud van een gehalte van negenhonderdduizendste fijn. De omrekening van de goudfrank in de nationale munteenheid geschiedt volgens de wet van de betrokken staat.

3.   De in de laatste zin van lid 1 genoemde berekening en de in lid 2 genoemde omrekening geschieden op zodanige wijze dat in de nationale munteenheden van de staten die partij zijn zo veel mogelijk dezelfde reële waarde voor de bedragen in artikel 3, lid 1, artikel 4 bis, lid 1, artikel 7, lid 1, en artikel 8 wordt uitgedrukt als zou resulteren van de toepassing van de eerste drie zinnen van lid 1. De staten doen de secretaris-generaal mededeling van de wijze van berekening overeenkomstig lid 1, of van het resultaat van de omrekening in lid 2, naar gelang van het geval, wanneer zij een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring van, of van toetreding tot dit verdrag neerleggen, en telkenmale als zich in deze berekening of omrekening een wijziging voordoet.”.

Artikel 9

Artikel 16, lid 3, van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„3.   De wet van het land van de rechtbank waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, bepaalt de redenen van schorsing en stuiting van de verjaring, maar in geen geval kan een vordering uit hoofde van dit verdrag worden ingesteld na verloop van een van de volgende termijnen:

| a) | een termijn van vijf jaar te rekenen vanaf de datum van de ontscheping van de passagier of de datum waarop die had moeten plaatsvinden, waarbij de laatste van die twee data in aanmerking wordt genomen, dan wel, indien eerder |
| --- | --- |

a)

een termijn van vijf jaar te rekenen vanaf de datum van de ontscheping van de passagier of de datum waarop die had moeten plaatsvinden, waarbij de laatste van die twee data in aanmerking wordt genomen, dan wel, indien eerder

| b) | een termijn van drie jaar te rekenen vanaf de datum waarop de eiser op de hoogte was van het door het voorval veroorzaakte letsel, verlies of schade of hiervan redelijkerwijze op de hoogte had moeten zijn.”. |
| --- | --- |

b)

een termijn van drie jaar te rekenen vanaf de datum waarop de eiser op de hoogte was van het door het voorval veroorzaakte letsel, verlies of schade of hiervan redelijkerwijze op de hoogte had moeten zijn.”.

Artikel 10

[Niet weergegeven]

Artikel 11

[Niet weergegeven]

Artikel 12

Artikel 18 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„Artikel 18

Ongeldigheid van contractuele bepalingen

Elk contractueel beding dat is overeengekomen vóór het voorval dat de dood of een letsel van de passagier of verlies of beschadiging van zijn bagage heeft veroorzaakt en dat de vervoerder van zijn aansprakelijkheid uit hoofde van dit verdrag ten opzichte van de passagier ontheft of voorziet in een lagere aansprakelijkheidsgrens dan is bepaald in dit verdrag, met uitzondering van het bepaalde in artikel 8, lid 4, of nog de bewijslast die op de vervoerder of feitelijke vervoerder rust, omkeert, dan wel tot gevolg heeft dat de in artikel 17, lid 1 of 2, omschreven keuze wordt beperkt, is nietig, maar de nietigheid van dit beding heeft niet de nietigheid tot gevolg van de vervoersovereenkomst, die onderworpen blijft aan de bepalingen van dit verdrag.”.

Artikel 13

Artikel 20 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„Artikel 20

Nucleaire schade

Niemand kan volgens dit verdrag aansprakelijk worden gesteld voor schade voortvloeiend uit een nucleair ongeval:

| a) | indien de exploitant van een nucleaire installatie aansprakelijk is voor dergelijke schade, hetzij krachtens het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960 inzake burgerlijke aansprakelijkheid op het gebied van atoomenergie, als gewijzigd door het aanvullend Protocol van 28 januari 1964 daarbij, hetzij krachtens het Verdrag van Wenen van 21 mei 1963 inzake wettelijke aansprakelijkheid voor kernschade, dan wel krachtens enige van kracht zijnde wijziging hiervan of enig van kracht zijnd protocol hierbij; of |
| --- | --- |

a)

indien de exploitant van een nucleaire installatie aansprakelijk is voor dergelijke schade, hetzij krachtens het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960 inzake burgerlijke aansprakelijkheid op het gebied van atoomenergie, als gewijzigd door het aanvullend Protocol van 28 januari 1964 daarbij, hetzij krachtens het Verdrag van Wenen van 21 mei 1963 inzake wettelijke aansprakelijkheid voor kernschade, dan wel krachtens enige van kracht zijnde wijziging hiervan of enig van kracht zijnd protocol hierbij; of

| b) | indien de exploitant van een nucleaire installatie aansprakelijk is voor dergelijke schade krachtens een nationale wetgeving betreffende de aansprakelijkheid voor dergelijke schade, op voorwaarde dat die wetgeving ten opzichte van de personen die dergelijke schade kunnen ondergaan, in elk opzicht even gunstig is als de Verdragen van Parijs of Wenen, dan wel krachtens enige van kracht zijnde wijziging hiervan of enig van kracht zijnd protocol hierbij.”. |
| --- | --- |

b)

indien de exploitant van een nucleaire installatie aansprakelijk is voor dergelijke schade krachtens een nationale wetgeving betreffende de aansprakelijkheid voor dergelijke schade, op voorwaarde dat die wetgeving ten opzichte van de personen die dergelijke schade kunnen ondergaan, in elk opzicht even gunstig is als de Verdragen van Parijs of Wenen, dan wel krachtens enige van kracht zijnde wijziging hiervan of enig van kracht zijnd protocol hierbij.”.

Artikel 14

Modelcertificaat

1.   Het als bijlage bij dit protocol gevoegde modelcertificaat wordt in de bijlage van het verdrag opgenomen.

2.   De volgende tekst wordt als artikel 1 bis van het verdrag toegevoegd:

„Artikel 1 bis

Bijlage

De bijlage bij dit verdrag vormt een integrerend deel van het verdrag.”.

Artikel 15

Interpretatie en toepassing

1.   Het verdrag en dit protocol worden door de partijen bij dit protocol gelezen en geïnterpreteerd als één enkel instrument.

2.   Het verdrag, als herzien bij dit protocol, is enkel van toepassing op vorderingen naar aanleiding van voorvallen die plaatsvinden nadat dit protocol voor iedere staat in werking is getreden.

3.   De artikelen 1 tot en met 22 van het verdrag, als herzien bij dit protocol, vormen, tezamen met de artikelen 17 tot en met 25 van dit protocol en de hieraan gehechte bijlage, het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, van 2002, en worden als zodanig met deze naam aangeduid.

Artikel 16

De volgende tekst wordt als artikel 22 bis aan het verdrag toegevoegd:

„Artikel 22 bis

Slotbepalingen van het Verdrag

De slotbepalingen van dit verdrag zijn de artikelen 17 tot en met 25 van het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene betreffende het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974. Verwijzingen in dit verdrag naar staten die partij zijn, zijn te beschouwen als verwijzingen naar staten die partij zijn bij dat protocol.”.

SLOTBEPALINGEN

Artikel 17

Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en toetreding

1.   Dit protocol staat open voor ondertekening op het hoofdkantoor van de Organisatie vanaf 1 mei 2003 tot en met 30 april 2004 en staat nadien open voor toetreding.

2.   De staten mogen hun instemming om door dit protocol gebonden te worden tot uitdrukking brengen door:

| a) | ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of |
| --- | --- |

a)

ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of

| b) | ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of |
| --- | --- |

b)

ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of

| c) | toetreding. |
| --- | --- |

c)

toetreding.

3.   Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door neerlegging van een hiertoe strekkende akte bij de secretaris-generaal.

4.   Akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding die zijn neergelegd nadat een wijziging van dit protocol in werking is getreden ten aanzien van alle staten die partij zijn, of nadat alle maatregelen vereist voor de inwerkingtreding van de wijziging ten aanzien van die staten voltooid zijn, worden geacht van toepassing te zijn op dit protocol, zoals gewijzigd door bedoelde wijziging.

5.   Een staat geeft geen uitdrukking aan zijn instemming om door dit protocol te worden gebonden, indien hij hierbij partij is, tenzij hij de volgende instrumenten opzegt:

| a) | het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Athene op 13 december 1974; |
| --- | --- |

a)

het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Athene op 13 december 1974;

| b) | het Protocol bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Londen op 19 november 1976; en |
| --- | --- |

b)

het Protocol bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Londen op 19 november 1976; en

| c) | het Protocol van 1990 tot wijziging van het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Londen op 29 maart 1990, |
| --- | --- |

c)

het Protocol van 1990 tot wijziging van het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Londen op 29 maart 1990,

vanaf het tijdstip waarop dit protocol voor die staat in werking treedt, dit in overeenstemming met artikel 20.

Artikel 18

Staten met meer dan één rechtsstelsel

1.   Indien een staat twee of meer territoriale eenheden heeft waarin verschillende rechtsstelsels van toepassing zijn op vraagstukken die bij dit protocol worden geregeld, kan hij op het tijdstip van de ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding verklaren dat dit protocol van toepassing is op al zijn territoriale eenheden, of slechts op een of meer hiervan, en kan hij te allen tijde deze verklaring wijzigen door het indienen van een andere.

2.   Een dergelijke verklaring wordt ter kennis gebracht van de secretaris-generaal en vermeldt uitdrukkelijk de territoriale eenheden waarop dit protocol van toepassing is.

3.   Met betrekking tot een staat die partij is die een dergelijke verklaring aflegt, geldt het volgende:

| a) | verwijzingen naar de staat van registratie van een schip en, in het geval van een certificaat van verplichte verzekering, naar de staat van afgifte of waarmerking, worden uitgelegd als verwijzingen naar de territoriale eenheid waarin het schip is geregistreerd, respectievelijk waarin het certificaat wordt afgegeven of gewaarmerkt; |
| --- | --- |

a)

verwijzingen naar de staat van registratie van een schip en, in het geval van een certificaat van verplichte verzekering, naar de staat van afgifte of waarmerking, worden uitgelegd als verwijzingen naar de territoriale eenheid waarin het schip is geregistreerd, respectievelijk waarin het certificaat wordt afgegeven of gewaarmerkt;

| b) | verwijzingen naar de vereisten van het nationaal recht, de nationale aansprakelijkheidsgrens en de nationale munteenheid worden uitgelegd als verwijzingen naar respectievelijk de vereisten van het recht, de aansprakelijkheidsgrens en de munteenheid van de territoriale eenheid in kwestie; en |
| --- | --- |

b)

verwijzingen naar de vereisten van het nationaal recht, de nationale aansprakelijkheidsgrens en de nationale munteenheid worden uitgelegd als verwijzingen naar respectievelijk de vereisten van het recht, de aansprakelijkheidsgrens en de munteenheid van de territoriale eenheid in kwestie; en

| c) | verwijzingen naar rechtbanken, en naar in de staten die partij zijn te erkennen beslissingen, worden uitgelegd als verwijzingen naar respectievelijk rechtbanken van en beslissingen die moeten worden erkend in de territoriale eenheid in kwestie. |
| --- | --- |

c)

verwijzingen naar rechtbanken, en naar in de staten die partij zijn te erkennen beslissingen, worden uitgelegd als verwijzingen naar respectievelijk rechtbanken van en beslissingen die moeten worden erkend in de territoriale eenheid in kwestie.

Artikel 19

Organisaties voor regionale economische integratie

1.   Een organisatie voor regionale economische integratie, die is samengesteld uit soevereine staten die bevoegdheid inzake bepaalde bij dit protocol geregelde zaken aan deze organisatie hebben overgedragen, mag dit protocol ondertekenen, bekrachtigen, aanvaarden, goedkeuren, of ertoe toetreden. Een organisatie voor regionale economische integratie die partij bij dit protocol is heeft de rechten en verplichtingen van een staat die partij is, voor zover deze organisatie bevoegd is voor de onder dit protocol vallen vraagstukken.

2.   Waar een organisatie voor regionale economische integratie haar stemrecht uitoefent in aangelegenheden waarvoor zij bevoegd is, krijgt zij een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van haar lidstaten die partij zijn bij dit protocol en die bevoegdheid inzake het vraagstuk in kwestie aan haar hebben overgedragen. Een organisatie voor regionale economische integratie oefent haar stemrecht niet uit indien haar lidstaten het hunne uitoefenen, en omgekeerd.

3.   Waar het aantal staten die partij zijn relevant is in dit protocol, met inbegrip van maar niet beperkt tot de artikelen 20 en 23 van dit protocol, telt de organisatie voor regionale economische integratie niet als een staat die partij is in aanvulling op haar lidstaten die partij zijn.

4.   Op het tijdstip van de ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding legt de organisatie voor regionale economische integratie een verklaring af aan de secretaris-generaal ter aanduiding van de bij dit protocol geregelde zaken met betrekking waartoe bevoegdheid is overgedragen aan die organisatie door haar lidstaten die ondertekenaars van of partijen bij dit protocol zijn en van enige andere relevante restricties ten aanzien van de draagwijdte van die bevoegdheid. De organisatie voor regionale economische integratie stelt de secretaris-generaal onverwijld in kennis van enigerlei veranderingen in de verdeling van de bevoegdheid, met inbegrip van nieuwe overdrachten van bevoegdheid, als aangeduid in de in dit lid bedoelde verklaring. Dergelijke verklaringen worden, krachtens artikel 24 van dit protocol, door de secretaris-generaal aan de betrokkenen ter beschikking gesteld.

5.   Staten die partij zijn en die lidstaten zijn van een organisatie voor regionale economische integratie welke zelf partij bij dit protocol is, worden geacht bevoegd te zijn voor alle bij dit protocol geregelde zaken met betrekking waartoe overdrachten van bevoegdheid aan de organisatie niet, overeenkomstig lid 4, in een verklaring zijn aangeduid of zijn medegedeeld.

Artikel 20

Inwerkingtreding

1.   Dit protocol treedt in werking twaalf maanden na de datum waarop tien staten het zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring hebben ondertekend of akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding hebben neergelegd bij de secretaris-generaal.

2.   Ten aanzien van elke staat die dit protocol bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt nadat aan de in het eerste lid gestelde eisen voor inwerkingtreding is voldaan, treedt dit protocol in werking drie maanden na de datum van neerlegging door die staat van de daartoe strekkende akte, maar niet voordat dit protocol overeenkomstig lid 1 in werking is getreden.

Artikel 21

Opzegging

1.   Een staat die partij bij dit protocol is kan dit protocol, na de datum waarop het voor die staat in werking is getreden, te allen tijde opzeggen.

2.   Opzegging geschiedt door neerlegging van een hiertoe strekkende akte bij de secretaris-generaal.

3.   Een opzegging wordt van kracht twaalf maanden na de neerlegging van de akte van opzegging bij de secretaris-generaal of na een langere termijn wanneer zulks in die akte is bepaald.

4.   Opzegging door een staat die partij bij dit protocol is, van het verdrag overeenkomstig artikel 25 van dit verdrag, wordt onder geen beding uitgelegd als een opzegging van het verdrag als herzien bij dit protocol.

Artikel 22

Herziening en wijziging

1.   Een conferentie tot herziening of wijziging van dit protocol kan door de Organisatie worden bijeengeroepen.

2.   De Organisatie roept een conferentie van de partijen bij dit protocol bijeen ter herziening of wijziging ervan, op verzoek van ten minste een derde van de partijen.

Artikel 23

Wijziging van de aansprakelijkheidsgrenzen

1.   Onverminderd het bepaalde in artikel 22 is de bijzondere procedure van dit artikel enkel van toepassing ter wijziging van de aansprakelijkheidsgrenzen, zoals deze worden vastgesteld in artikel 3, lid 1, artikel 4 bis, lid 1, artikel 7, lid 1, en artikel 8 van het verdrag als herzien bij dit protocol.

2.   Op verzoek van ten minste de helft, maar in geen geval minder dan zes van de staten die partij zijn bij dit protocol wordt enig voorstel tot wijziging van de aansprakelijkheidsgrenzen, met inbegrip van de aftrekbare bedragen, als gespecificeerd in artikel 3, lid 1, artikel 4 bis, lid 1, artikel 7, lid 1, en artikel 8 van het verdrag als herzien bij dit protocol, door de secretaris-generaal aan alle leden van de Organisatie en alle staten die partij zijn toegezonden.

3.   Enige aldus voorgestelde en aan alle leden van de Organisatie en alle staten die partij zijn toegezonden wijzigingen worden ter overweging voorgelegd aan het juridisch comité van de Organisatie (hierna het „juridisch comité” te noemen) op een datum ten minste zes maanden na de datum van toezending aan alle leden van de Organisatie en alle staten die partij zijn.

4.   Alle staten die partij zijn bij het Verdrag als herzien bij dit protocol hebben, ongeacht de vraag of zij al dan geen lid van de Organisatie zijn, het recht deel te nemen aan de werkzaamheden van het juridisch comité in verband met de overweging en goedkeuring van wijzigingen.

5.   Wijzigingen worden goedgekeurd bij een meerderheid van twee derde van de in het juridisch comité in de in lid 4 bedoelde samenstelling aanwezige stemhebbende staten die partij zijn bij het verdrag als herzien bij dit protocol, op voorwaarde dat ten minste de helft van de staten die partij zijn bij het verdrag als herzien bij dit protocol, ten tijde van de stemming aanwezig is.

6.   Bij werkzaamheden in verband met een voorstel tot wijziging van de aansprakelijkheidsgrenzen houdt het juridisch comité rekening met de ter zake van voorvallen opgedane ervaring en, in het bijzonder, met de omvang van de hieruit resulterende schade, met veranderingen in de monetaire waarden en met het effect van de voorgestelde wijziging op de verzekeringskosten.

| 7. | a) | Geen wijziging van de aansprakelijkheidgrenzen overeenkomstig dit artikel mag in overweging worden genomen minder dan vijf jaar vanaf de datum waarop dit protocol voor ondertekening is opengesteld, noch minder dan vijf jaar vanaf de datum waarop een eerdere wijziging overeenkomstig dit artikel van kracht is geworden. |
| --- | --- | --- |
| b) | Geen aansprakelijkheidgrens mag worden opgetrokken tot boven een bedrag dat overeenkomt met de grens die is neergelegd in het verdrag als herzien bij dit protocol, verhoogd met zes procent per jaar, berekend op samengestelde basis vanaf de datum waarop dit protocol voor ondertekening werd opengesteld. |
| c) | Geen aansprakelijkheidgrens mag worden opgetrokken tot boven een bedrag dat overeenkomt met de grens die is neergelegd in het verdrag als herzien bij dit protocol, vermenigvuldigd met drie. |

7.

a)

Geen wijziging van de aansprakelijkheidgrenzen overeenkomstig dit artikel mag in overweging worden genomen minder dan vijf jaar vanaf de datum waarop dit protocol voor ondertekening is opengesteld, noch minder dan vijf jaar vanaf de datum waarop een eerdere wijziging overeenkomstig dit artikel van kracht is geworden.

b)

Geen aansprakelijkheidgrens mag worden opgetrokken tot boven een bedrag dat overeenkomt met de grens die is neergelegd in het verdrag als herzien bij dit protocol, verhoogd met zes procent per jaar, berekend op samengestelde basis vanaf de datum waarop dit protocol voor ondertekening werd opengesteld.

c)

Geen aansprakelijkheidgrens mag worden opgetrokken tot boven een bedrag dat overeenkomt met de grens die is neergelegd in het verdrag als herzien bij dit protocol, vermenigvuldigd met drie.

8.   Enige wijziging goedgekeurd in overeenstemming met lid 5 wordt door de Organisatie medegedeeld aan alle staten die partij zijn. De wijziging wordt geacht te zijn aanvaard na verstrijken van een periode van achttien maanden na de datum van mededeling, tenzij gedurende die periode niet minder dan een vierde van de staten die partij waren ten tijde van de goedkeuring van de wijziging de secretaris-generaal hebben laten weten dat zij de wijziging niet aanvaarden, in welk geval de wijziging wordt verworpen en zonder gevolg blijft.

9.   Een wijziging die geacht wordt te zijn aanvaard in overeenstemming met lid 8 wordt achttien maanden na haar aanvaarding van kracht.

10.   Alle staten die partij zijn worden door de wijziging gebonden, tenzij zij dit protocol overeenkomstig artikel 21, leden 1 en 2, ten minste zes maanden voordat de wijziging van kracht wordt, opzeggen. Deze opzegging wordt effectief wanneer de wijziging van kracht wordt.

11.   Wanneer een wijziging is goedgekeurd, maar de periode van achttien maanden voor de aanvaarding hiervan is nog niet verstreken, is een staat welke gedurende die periode partij wordt, gebonden door de wijziging indien deze van kracht wordt. Een staat die na die periode partij wordt is gebonden door een wijziging die is aanvaard overeenkomstig lid 8. In de in dit lid bedoelde gevallen wordt een staat door een wijziging gebonden wanneer deze wijziging van kracht wordt, of wanneer dit protocol voor die staat van kracht wordt, indien dit later gebeurt.

Artikel 24

Depositaris

1.   Dit protocol en eventuele wijzigingen, goedgekeurd krachtens artikel 23, worden neergelegd bij de secretaris-generaal.

2.   De secretaris-generaal:

| a) | stelt alle staten die dit protocol hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden, in kennis van:






  i) | elke nieuwe ondertekening of nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding en de datum daarvan; |
| --- | --- | --- |

a)

stelt alle staten die dit protocol hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden, in kennis van:

i)

elke nieuwe ondertekening of nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding en de datum daarvan;

| ii) | elke verklaring en mededeling overeenkomstig artikel 9, leden 2 en 3, artikel 18, lid 1, en artikel 19, lid 4, van het verdrag als herzien bij dit protocol; |
| --- | --- |

ii)

elke verklaring en mededeling overeenkomstig artikel 9, leden 2 en 3, artikel 18, lid 1, en artikel 19, lid 4, van het verdrag als herzien bij dit protocol;

| iii) | de datum van inwerkingtreding van dit protocol; |
| --- | --- |

iii)

de datum van inwerkingtreding van dit protocol;

| iv) | enig voorstel tot wijziging van de aansprakelijkheidsgrenzen in overeenstemming met artikel 23, lid 2, van dit protocol; |
| --- | --- |

iv)

enig voorstel tot wijziging van de aansprakelijkheidsgrenzen in overeenstemming met artikel 23, lid 2, van dit protocol;

| v) | elke in overeenstemming met artikel 23, lid 5, goedgekeurde wijziging van dit protocol; |
| --- | --- |

v)

elke in overeenstemming met artikel 23, lid 5, goedgekeurde wijziging van dit protocol;

| vi) | enige wijziging welke geacht wordt te zijn aanvaard ingevolge artikel 23, lid 8, van dit protocol, tezamen met de datum waarop die wijziging van kracht wordt, zulks in overeenstemming met de leden 9 en 10 van dat artikel; |
| --- | --- |

vi)

enige wijziging welke geacht wordt te zijn aanvaard ingevolge artikel 23, lid 8, van dit protocol, tezamen met de datum waarop die wijziging van kracht wordt, zulks in overeenstemming met de leden 9 en 10 van dat artikel;

| vii) | de neerlegging van elke akte van opzegging van dit protocol, alsmede de datum van neerlegging en de datum waarop die van kracht wordt; |
| --- | --- |

vii)

de neerlegging van elke akte van opzegging van dit protocol, alsmede de datum van neerlegging en de datum waarop die van kracht wordt;

| viii) | enige mededeling welke op grond van enig artikel van dit protocol vereist zou zijn; |
| --- | --- |

viii)

enige mededeling welke op grond van enig artikel van dit protocol vereist zou zijn;

| b) | doet voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit protocol toekomen aan alle staten die dit protocol hebben ondertekend en aan alle staten die ertoe zijn toegetreden. |
| --- | --- |

b)

doet voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit protocol toekomen aan alle staten die dit protocol hebben ondertekend en aan alle staten die ertoe zijn toegetreden.

3.   Zodra dit protocol in werking is getreden, wordt de tekst ervan door de secretaris-generaal toegezonden aan het Secretariaat van de Organisatie der Verenigde Naties ter registratie en publicatie, overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.

Artikel 25

Talen

Dit protocol is opgesteld in een enkel oorspronkelijk exemplaar in de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

GEDAAN TE LONDEN, de eerste november tweeduizend en twee.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun onderscheiden regeringen, dit protocol hebben ondertekend.

BIJLAGE BIJ HET PROTOCOL VAN ATHENE

Image

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/13 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/13

---

BESLUIT VAN DE RAAD

van 12 december 2011

betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, wat betreft de artikelen 10 en 11

(2012/23/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, leden 1 en 2, onder a) en c), juncto artikel 218, lid 6, onder a), en lid 8, eerste alinea,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, (het "Protocol van Athene") vormt een significante verbetering van de regeling van de aansprakelijkheid van vervoerders en de schadeloosstelling van passagiers die over zee worden vervoerd. |
| --- | --- |

(1)

Het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, (het "Protocol van Athene") vormt een significante verbetering van de regeling van de aansprakelijkheid van vervoerders en de schadeloosstelling van passagiers die over zee worden vervoerd.

| (2) | Het Protocol van Athene wijzigt het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, en bepaalt in artikel 15 dat de twee instrumenten, tussen de partijen bij het Protocol van Athene, samen als één enkel instrument dienen te worden gelezen en geïnterpreteerd. |
| --- | --- |

(2)

Het Protocol van Athene wijzigt het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, en bepaalt in artikel 15 dat de twee instrumenten, tussen de partijen bij het Protocol van Athene, samen als één enkel instrument dienen te worden gelezen en geïnterpreteerd.

| (3) | De artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene raken aan Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1). De Unie bezit derhalve exclusieve bevoegdheid met betrekking tot de artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene. |
| --- | --- |

(3)

De artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene raken aan Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1). De Unie bezit derhalve exclusieve bevoegdheid met betrekking tot de artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene.

| (4) | Na de toetreding van de Unie tot het Protocol van Athene moeten de regels inzake de rechterlijke bevoegdheid van artikel 10 daarvan voorrang krijgen op de desbetreffende regels van de Unie. |
| --- | --- |

(4)

Na de toetreding van de Unie tot het Protocol van Athene moeten de regels inzake de rechterlijke bevoegdheid van artikel 10 daarvan voorrang krijgen op de desbetreffende regels van de Unie.

| (5) | De in artikel 11 van het Protocol van Athene vastgelegde regels inzake de erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen mogen echter geen voorrang krijgen op de desbetreffende regels van de Unie, zoals die tot Denemarken zijn uitgebreid bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (2), of de regels van het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 16 september 1988 (3) of van het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 30 oktober 2007 (4), aangezien de toepassing van die regels moet waarborgen dat rechterlijke beslissingen ten minste in dezelfde mate worden erkend en ten uitvoer gelegd als op grond van het Protocol van Athene. |
| --- | --- |

(5)

De in artikel 11 van het Protocol van Athene vastgelegde regels inzake de erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen mogen echter geen voorrang krijgen op de desbetreffende regels van de Unie, zoals die tot Denemarken zijn uitgebreid bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (2), of de regels van het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 16 september 1988 (3) of van het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 30 oktober 2007 (4), aangezien de toepassing van die regels moet waarborgen dat rechterlijke beslissingen ten minste in dezelfde mate worden erkend en ten uitvoer gelegd als op grond van het Protocol van Athene.

| (6) | Het Protocol van Athene staat open voor bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding door staten en organisaties voor regionale economische integratie die worden gevormd door soevereine staten die bevoegdheden inzake bepaalde bij het Protocol van Athene geregelde zaken aan die organisaties hebben overgedragen. |
| --- | --- |

(6)

Het Protocol van Athene staat open voor bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding door staten en organisaties voor regionale economische integratie die worden gevormd door soevereine staten die bevoegdheden inzake bepaalde bij het Protocol van Athene geregelde zaken aan die organisaties hebben overgedragen.

| (7) | Op grond van artikel 17, lid 2, onder b), en artikel 19 van het Protocol van Athene kunnen organisaties voor regionale economische integratie het Protocol van Athene sluiten. |
| --- | --- |

(7)

Op grond van artikel 17, lid 2, onder b), en artikel 19 van het Protocol van Athene kunnen organisaties voor regionale economische integratie het Protocol van Athene sluiten.

| (8) | Het Verenigd Koninkrijk en Ierland, waarop het Protocol (nr. 21) betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat gehecht is aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, van toepassing is, zijn als onderdeel van de Europese Unie gebonden aan de artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene. |
| --- | --- |

(8)

Het Verenigd Koninkrijk en Ierland, waarop het Protocol (nr. 21) betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat gehecht is aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, van toepassing is, zijn als onderdeel van de Europese Unie gebonden aan de artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene.

| (9) | Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken voor wat betreft de artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene. Denemarken zal slechts als afzonderlijke verdragsluitende partij aan deze artikelen gebonden zijn. |
| --- | --- |

(9)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken voor wat betreft de artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene. Denemarken zal slechts als afzonderlijke verdragsluitende partij aan deze artikelen gebonden zijn.

| (10) | Het merendeel van de regels van het Protocol van Athene is reeds in het recht van de Unie opgenomen bij Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen (5). Aldus oefende de Unie bevoegdheid uit inzake de door die verordening geregelde aangelegenheden. Een afzonderlijk besluit betreffende die bepalingen dient parallel aan het onderhavige besluit te worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(10)

Het merendeel van de regels van het Protocol van Athene is reeds in het recht van de Unie opgenomen bij Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen (5). Aldus oefende de Unie bevoegdheid uit inzake de door die verordening geregelde aangelegenheden. Een afzonderlijk besluit betreffende die bepalingen dient parallel aan het onderhavige besluit te worden vastgesteld.

| (11) | De lidstaten die het Protocol van Athene zullen bekrachtigen of daartoe zullen toetreden, dienen dit zo mogelijk gelijktijdig te doen. Ter voorbereiding, voor zover mogelijk, van de gelijktijdige neerlegging van hun akten van bekrachtiging of toetreding dienen de lidstaten derhalve informatie uit te wisselen over de stand van hun bekrachtigings- of toetredingsprocedure. Bij de bekrachtiging van of de toetreding tot het Protocol van Athene dienen de lidstaten het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud te formuleren, |
| --- | --- |

(11)

De lidstaten die het Protocol van Athene zullen bekrachtigen of daartoe zullen toetreden, dienen dit zo mogelijk gelijktijdig te doen. Ter voorbereiding, voor zover mogelijk, van de gelijktijdige neerlegging van hun akten van bekrachtiging of toetreding dienen de lidstaten derhalve informatie uit te wisselen over de stand van hun bekrachtigings- of toetredingsprocedure. Bij de bekrachtiging van of de toetreding tot het Protocol van Athene dienen de lidstaten het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud te formuleren,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De toetreding van de Europese Unie tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974 ("Protocol van Athene") wordt hierbij namens de Europese Unie goedgekeurd wat de artikelen 10 en 11 betreft.

De tekst van deze artikelen is weergegeven in de bijlage.

Artikel 2

1.   De voorzitter van de Raad wordt hierbij gemachtigd de persoon/personen aan te wijzen die bevoegd is/zijn de akte van toetreding van de Unie tot het Protocol van Athene neer te leggen voor wat de artikelen 10 en 11 daarvan betreft overeenkomstig artikel 17, lid 2, onder c), artikel 17, lid 3, en artikel 19 van dit protocol.

2.   Bij de neerlegging van de akte van toetreding legt de Unie de volgende bevoegdheidsverklaring af:

"Voor aangelegenheden die worden bestreken door de artikelen 10 en 11 van het Protocol van Athene van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, welke onder artikel 81 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vallen, hebben de lidstaten van de Europese Unie, met uitzondering van het Koninkrijk Denemarken op grond van de artikelen 1 en 2 van Protocol (nr. 22) betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, de Unie bevoegdheden toevertrouwd. De Unie heeft die bevoegdheid uitgeoefend door de vaststelling van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken.".

3.   Bij de neerlegging van de akte van toetreding legt de Unie de volgende verklaring af inzake artikel 17 bis, lid 3, van het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, als gewijzigd bij artikel 11 van het Protocol van Athene:

| "1. | Beslissingen van een rechtbank van het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Tsjechische Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Hongarije, Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, Roemenië, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden of het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland over aangelegenheden die onder het Protocol van Athene van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, vallen, worden in een lidstaat van de Europese Unie erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de desbetreffende voorschriften van de Europese Unie ter zake. |
| --- | --- |

"1.

Beslissingen van een rechtbank van het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Tsjechische Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Hongarije, Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, Roemenië, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden of het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland over aangelegenheden die onder het Protocol van Athene van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974, vallen, worden in een lidstaat van de Europese Unie erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de desbetreffende voorschriften van de Europese Unie ter zake.

| 2. | Beslissingen van een rechtbank van het Koninkrijk Denemarken over aangelegenheden die onder het Protocol van Athene vallen, worden in een lidstaat van de Europese Unie erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken. |
| --- | --- |

2.

Beslissingen van een rechtbank van het Koninkrijk Denemarken over aangelegenheden die onder het Protocol van Athene vallen, worden in een lidstaat van de Europese Unie erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken.

| 3. | Beslissingen over aangelegenheden die onder het Protocol van Athene vallen, gegeven door een rechtbank van een derde land dat






  a) | is gebonden door het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 30 oktober 2007, worden in de lidstaten van de Europese Unie overeenkomstig dat verdrag erkend en ten uitvoer gelegd; |
| --- | --- | --- |

3.

Beslissingen over aangelegenheden die onder het Protocol van Athene vallen, gegeven door een rechtbank van een derde land dat

a)

is gebonden door het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 30 oktober 2007, worden in de lidstaten van de Europese Unie overeenkomstig dat verdrag erkend en ten uitvoer gelegd;

| b) | is gebonden door het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 16 september 1988, worden in de lidstaten van de Europese Unie overeenkomstig dat verdrag erkend en ten uitvoer gelegd.". |
| --- | --- |

b)

is gebonden door het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 16 september 1988, worden in de lidstaten van de Europese Unie overeenkomstig dat verdrag erkend en ten uitvoer gelegd.".

4.   De op grond van lid 1 van dit artikel aangewezen persoon of personen formuleert of formuleren het in de IMO-richtsnoeren vervatte voorbehoud bij de neerlegging van de akte van toetreding van de Unie tot het Protocol van Athene wat betreft de artikelen 10 en 11 daarvan.

Artikel 3

De Unie legt haar akte van toetreding tot het Protocol van Athene wat betreft de artikelen 10 en 11 daarvan,uiterlijk op 31 december 2011 neer.

Artikel 4

De lidstaten ondernemen de nodige stappen om hun akte van bekrachtiging van of toetreding tot het Protocol van Athene binnen een redelijke termijn, zo mogelijk uiterlijk op 31 december 2011, neer te leggen.

Gedaan te Brussel, 12 december 2011.

Voor de Raad

De voorzitter

S. NOWAK

---

(1)  PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.

1

(2)  PB L 299 van 16.11.2005, blz. 62.

2

(3)  PB L 319 van 25.11.1988, blz. 9.

3

(4)  PB L 339 van 21.12.2007, blz. 3.

4

(5)  PB L 131 van 28.5.2009, blz. 24.

5

---

BIJLAGE

VERTALING

DE ARTIKELEN 10 EN 11 VAN HET PROTOCOL VAN 2002 BIJ HET VERDRAG VAN ATHENE INZAKE HET VERVOER VAN PASSAGIERS EN HUN BAGAGE OVER ZEE, 1974

Artikel 10

Artikel 17 van het verdrag wordt door de volgende tekst vervangen:

„Artikel 17

Bevoegde rechtsmacht

1.   Een vordering ingesteld overeenkomstig de artikelen 3 en 4 van dit verdrag wordt naar keuze van de eiser aanhangig gemaakt bij een van de hieronder opgesomde rechtbanken, op voorwaarde dat deze gelegen is in een staat die partij is, en voor zover het nationaal recht van elke staat die partij is in regels voorziet voor de vaststelling van een geschikte rechtbank binnen die staten waar een keuze uit meerdere mogelijk is:

| a) | de rechtbank van de staat waar de verweerder zijn gewone verblijfplaats of hoofdzetel heeft, of |
| --- | --- |

a)

de rechtbank van de staat waar de verweerder zijn gewone verblijfplaats of hoofdzetel heeft, of

| b) | de rechtbank van de staat van vertrek of van bestemming, bepaald in de vervoersovereenkomst; |
| --- | --- |

b)

de rechtbank van de staat van vertrek of van bestemming, bepaald in de vervoersovereenkomst;

| c) | de rechtbank van de staat van de woonplaats of van de gewone verblijfplaats van de eiser indien de verweerder aldaar een bedrijfszetel heeft en aan de rechtsmacht van die staat is onderworpen; |
| --- | --- |

c)

de rechtbank van de staat van de woonplaats of van de gewone verblijfplaats van de eiser indien de verweerder aldaar een bedrijfszetel heeft en aan de rechtsmacht van die staat is onderworpen;

| d) | de rechtbank van de staat waar de vervoersovereenkomst is gesloten, indien de verweerder aldaar een bedrijfszetel heeft en aan de rechtsmacht van die staat is onderworpen. |
| --- | --- |

d)

de rechtbank van de staat waar de vervoersovereenkomst is gesloten, indien de verweerder aldaar een bedrijfszetel heeft en aan de rechtsmacht van die staat is onderworpen.

2.   Een vordering ingesteld overeenkomstig artikel 4 bis van dit verdrag wordt aanhangig gemaakt bij een van de rechtbanken waar vorderingen kunnen worden ingesteld tegen de vervoerder of feitelijke vervoerder, zulks overeenkomstig lid 1.

3.   Na het voorval dat de schade heeft veroorzaakt, kunnen de partijen overeenkomen aan welke rechtsmacht of aan welk scheidsgerecht het geschil moet worden onderworpen.”.

Artikel 11

De volgende tekst wordt toegevoegd als artikel 17 bis van het verdrag:

„Artikel 17 bis

Erkenning en tenuitvoerlegging

1.   Beslissingen van een uit hoofde van artikel 17 bevoegde rechter die voor tenuitvoerlegging vatbaar zijn in de staat waarin zij zijn gegeven en waartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat, worden erkend in elke andere staat die partij is, tenzij:

| a) | de beslissing is verkregen door bedrog; of |
| --- | --- |

a)

de beslissing is verkregen door bedrog; of

| b) | de verweerder niet binnen een redelijke termijn is verwittigd en niet behoorlijk in de gelegenheid is gesteld zijn zaak uiteen te zetten. |
| --- | --- |

b)

de verweerder niet binnen een redelijke termijn is verwittigd en niet behoorlijk in de gelegenheid is gesteld zijn zaak uiteen te zetten.

2.   Een beslissing die ingevolge het eerste lid is erkend, is vatbaar voor tenuitvoerlegging in iedere staat die partij is, zodra de in die staat vereiste formaliteiten zijn vervuld. Deze formaliteiten mogen niet leiden tot een hernieuwd onderzoek van de zaak.

3.   Een staat die partij is bij dit protocol mag andere regels voor de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen hanteren, mits deze tot effect hebben te verzekeren dat de beslissingen ten minste in dezelfde mate worden erkend en ten uitvoer gelegd als het geval is wanneer het bepaalde in de leden 1 en 2 wordt toegepast.”.

---

VERORDENINGEN

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/17 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/17

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 13/2012 VAN DE RAAD

van 6 januari 2012

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1292/2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op polyethyleentereftalaatfolie (petfolie) van oorsprong uit India

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name artikel 9, lid 4, en artikel 11, leden 3, 5 en 6,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie („de Commissie”), ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A.   PROCEDURE

1.   Vorige onderzoeken en geldende antidumpingmaatregelen

| (1) | In augustus 2001 heeft de Raad bij Verordening (EG) nr. 1676/2001 (2) een definitief antidumpingrecht ingesteld op polyethyleentereftalaatfolie (petfolie) van oorsprong uit onder meer India. De maatregelen bestonden uit een ad valorem-antidumpingrecht van 0 % tot 62,6 % voor met naam genoemde producenten-exporteurs en een residueel recht van 53,3 % voor alle andere ondernemingen. |
| --- | --- |

(1)

In augustus 2001 heeft de Raad bij Verordening (EG) nr. 1676/2001 (2) een definitief antidumpingrecht ingesteld op polyethyleentereftalaatfolie (petfolie) van oorsprong uit onder meer India. De maatregelen bestonden uit een ad valorem-antidumpingrecht van 0 % tot 62,6 % voor met naam genoemde producenten-exporteurs en een residueel recht van 53,3 % voor alle andere ondernemingen.

| (2) | In augustus 2001 heeft de Commissie bij Besluit 2001/645/EG (3) prijsverbintenissen van vijf Indiase producenten aanvaard. In maart 2006 werd de aanvaarding van de verbintenissen echter ingetrokken (4). |
| --- | --- |

(2)

In augustus 2001 heeft de Commissie bij Besluit 2001/645/EG (3) prijsverbintenissen van vijf Indiase producenten aanvaard. In maart 2006 werd de aanvaarding van de verbintenissen echter ingetrokken (4).

| (3) | In maart 2006 heeft de Raad bij Verordening (EG) nr. 366/2006 (5) de bij Verordening (EG) nr. 1676/2001 ingestelde maatregelen gewijzigd. Het ingestelde antidumpingrecht varieerde van 0 % tot 18 %, rekening houdend met de bevindingen van het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen met betrekking tot de definitieve compenserende rechten die zijn opgenomen in Verordening (EG) nr. 367/2006 van de Raad (6). |
| --- | --- |

(3)

In maart 2006 heeft de Raad bij Verordening (EG) nr. 366/2006 (5) de bij Verordening (EG) nr. 1676/2001 ingestelde maatregelen gewijzigd. Het ingestelde antidumpingrecht varieerde van 0 % tot 18 %, rekening houdend met de bevindingen van het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen met betrekking tot de definitieve compenserende rechten die zijn opgenomen in Verordening (EG) nr. 367/2006 van de Raad (6).

| (4) | Naar aanleiding van een verzoek van een nieuwe producent-exporteur heeft de Raad in september 2006 bij Verordening (EG) nr. 1424/2006 (7) Verordening (EG) nr. 1676/2001 met betrekking tot één Indiase exporteur gewijzigd. De gewijzigde verordening stelde een dumpingmarge van 15,5 % voor niet in de steekproef opgenomen medewerkende ondernemingen en een antidumpingrecht van 3,5 % voor de betrokken onderneming vast, rekening houdend met de exportsubsidiemarge van de onderneming zoals vastgesteld in het antisubsidieonderzoek dat tot de vaststelling van Verordening (EG) nr. 367/2006 heeft geleid. Aangezien de onderneming geen individueel compenserend recht had, werd het voor alle andere ondernemingen vastgestelde recht toegepast. |
| --- | --- |

(4)

Naar aanleiding van een verzoek van een nieuwe producent-exporteur heeft de Raad in september 2006 bij Verordening (EG) nr. 1424/2006 (7) Verordening (EG) nr. 1676/2001 met betrekking tot één Indiase exporteur gewijzigd. De gewijzigde verordening stelde een dumpingmarge van 15,5 % voor niet in de steekproef opgenomen medewerkende ondernemingen en een antidumpingrecht van 3,5 % voor de betrokken onderneming vast, rekening houdend met de exportsubsidiemarge van de onderneming zoals vastgesteld in het antisubsidieonderzoek dat tot de vaststelling van Verordening (EG) nr. 367/2006 heeft geleid. Aangezien de onderneming geen individueel compenserend recht had, werd het voor alle andere ondernemingen vastgestelde recht toegepast.

| (5) | Na een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening heeft de Raad in november 2007 bij Verordening (EG) nr. 1292/2007 (8) een definitief antidumpingrecht ingesteld op petfolie van oorsprong uit India. Bij die verordening is een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening beëindigd, dat alleen dumping door één Indiase producent-exporteur betrof. |
| --- | --- |

(5)

Na een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening heeft de Raad in november 2007 bij Verordening (EG) nr. 1292/2007 (8) een definitief antidumpingrecht ingesteld op petfolie van oorsprong uit India. Bij die verordening is een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening beëindigd, dat alleen dumping door één Indiase producent-exporteur betrof.

| (6) | Verordening (EG) nr. 1292/2007 handhaafde ook de uitbreiding van de maatregelen tot Brazilië en Israël, hoewel een aantal ondernemingen daarvan werd vrijgesteld. Verordening (EG) nr. 1292/2007 werd in dit opzicht laatstelijk gewijzigd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 806/2010 van de Raad (9). |
| --- | --- |

(6)

Verordening (EG) nr. 1292/2007 handhaafde ook de uitbreiding van de maatregelen tot Brazilië en Israël, hoewel een aantal ondernemingen daarvan werd vrijgesteld. Verordening (EG) nr. 1292/2007 werd in dit opzicht laatstelijk gewijzigd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 806/2010 van de Raad (9).

| (7) | Na een door de Commissie op eigen initiatief geopend gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek betreffende de subsidiëring van vijf Indiase producenten van petfolie heeft de Raad in januari 2009 bij Verordening (EG) nr. 15/2009 (10) de bij Verordening (EG) nr. 1292/2007 ten aanzien van die ondernemingen ingestelde definitieve antidumpingrechten, evenals de bij Verordening (EG) nr. 367/2006 ten aanzien van die ondernemingen ingestelde definitieve compenserende rechten gewijzigd. |
| --- | --- |

(7)

Na een door de Commissie op eigen initiatief geopend gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek betreffende de subsidiëring van vijf Indiase producenten van petfolie heeft de Raad in januari 2009 bij Verordening (EG) nr. 15/2009 (10) de bij Verordening (EG) nr. 1292/2007 ten aanzien van die ondernemingen ingestelde definitieve antidumpingrechten, evenals de bij Verordening (EG) nr. 367/2006 ten aanzien van die ondernemingen ingestelde definitieve compenserende rechten gewijzigd.

| (8) | De Raad heeft in mei 2011 Verordening (EG) nr. 1292/2007 bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 469/2011 (11) gewijzigd en zo de antidumpingrechten aangepast met het oog op het vervallen op 9 maart 2011 (12) van het bij Verordening (EG) nr. 367/2006 ingesteld compenserend recht. |
| --- | --- |

(8)

De Raad heeft in mei 2011 Verordening (EG) nr. 1292/2007 bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 469/2011 (11) gewijzigd en zo de antidumpingrechten aangepast met het oog op het vervallen op 9 maart 2011 (12) van het bij Verordening (EG) nr. 367/2006 ingesteld compenserend recht.

| (9) | Voor de indiener van dit verzoek om een tussentijds nieuw onderzoek, Ester Industies Limited, geldt momenteel een definitief antidumpingrecht van 29,3 %. |
| --- | --- |

(9)

Voor de indiener van dit verzoek om een tussentijds nieuw onderzoek, Ester Industies Limited, geldt momenteel een definitief antidumpingrecht van 29,3 %.

2.   Verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek

| (10) | In juli 2010 heeft de Commissie een verzoek ontvangen om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening. Het verzoek, dat alleen een onderzoek naar dumping betrof, werd ingediend door Ester Industries Limited, een producent-exporteur uit India („Ester” of „de indiener van het verzoek”). Volgens de indiener van het verzoek zijn de omstandigheden op basis waarvan de maatregelen waren ingesteld, gewijzigd en zijn deze wijzigingen van blijvende aard. Uit het door de indiener van het verzoek verstrekte voorlopige bewijsmateriaal bleek dat handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer noodzakelijk is om de gevolgen van schade veroorzakende dumping te neutraliseren. |
| --- | --- |

(10)

In juli 2010 heeft de Commissie een verzoek ontvangen om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening. Het verzoek, dat alleen een onderzoek naar dumping betrof, werd ingediend door Ester Industries Limited, een producent-exporteur uit India („Ester” of „de indiener van het verzoek”). Volgens de indiener van het verzoek zijn de omstandigheden op basis waarvan de maatregelen waren ingesteld, gewijzigd en zijn deze wijzigingen van blijvende aard. Uit het door de indiener van het verzoek verstrekte voorlopige bewijsmateriaal bleek dat handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer noodzakelijk is om de gevolgen van schade veroorzakende dumping te neutraliseren.

3.   Opening van een nieuw onderzoek

| (11) | Daar de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité tot de conclusie was gekomen dat er voldoende bewijsmateriaal was om de opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te rechtvaardigen, kondigde zij op 29 oktober 2010 met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (13) („het bericht van opening”) aan op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te zullen openen dat beperkt zou blijven tot een onderzoek naar dumping door de indiener van het verzoek. |
| --- | --- |

(11)

Daar de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité tot de conclusie was gekomen dat er voldoende bewijsmateriaal was om de opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te rechtvaardigen, kondigde zij op 29 oktober 2010 met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (13) („het bericht van opening”) aan op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te zullen openen dat beperkt zou blijven tot een onderzoek naar dumping door de indiener van het verzoek.

| (12) | In het bericht van opening werd vermeld dat tijdens het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek ook zou worden nagegaan of het, afhankelijk van de bevindingen van het nieuwe onderzoek, nodig was het recht te wijzigen dat van toepassing is op het betrokken product van niet met naam in artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1292/2007 genoemde producenten-exporteurs in het betrokken land, d.w.z. het voor „alle andere ondernemingen” in India geldende antidumpingrecht. |
| --- | --- |

(12)

In het bericht van opening werd vermeld dat tijdens het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek ook zou worden nagegaan of het, afhankelijk van de bevindingen van het nieuwe onderzoek, nodig was het recht te wijzigen dat van toepassing is op het betrokken product van niet met naam in artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1292/2007 genoemde producenten-exporteurs in het betrokken land, d.w.z. het voor „alle andere ondernemingen” in India geldende antidumpingrecht.

4.   Onderzoek

| (13) | Het onderzoek naar de hoogte van de dumping had betrekking op de periode van 1 oktober 2009 tot en met 30 september 2010 („het tijdvak van het nieuwe onderzoek” of „het TNO”). |
| --- | --- |

(13)

Het onderzoek naar de hoogte van de dumping had betrekking op de periode van 1 oktober 2009 tot en met 30 september 2010 („het tijdvak van het nieuwe onderzoek” of „het TNO”).

| (14) | De Commissie heeft de indiener van het verzoek, de autoriteiten van het land van uitvoer en de bedrijfstak van de Unie officieel van de opening van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek in kennis gesteld. De belanghebbenden konden hun standpunt schriftelijk uiteenzetten en konden worden gehoord. |
| --- | --- |

(14)

De Commissie heeft de indiener van het verzoek, de autoriteiten van het land van uitvoer en de bedrijfstak van de Unie officieel van de opening van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek in kennis gesteld. De belanghebbenden konden hun standpunt schriftelijk uiteenzetten en konden worden gehoord.

| (15) | Om de nodige informatie voor haar onderzoek te verkrijgen, heeft de Commissie de indiener van het verzoek een vragenlijst toegezonden. Zij heeft de antwoorden daarop binnen de vastgestelde termijn ontvangen. |
| --- | --- |

(15)

Om de nodige informatie voor haar onderzoek te verkrijgen, heeft de Commissie de indiener van het verzoek een vragenlijst toegezonden. Zij heeft de antwoorden daarop binnen de vastgestelde termijn ontvangen.

| (16) | De Commissie heeft alle informatie die zij voor het vaststellen van dumping nodig achtte, ingewonnen en onderzocht. Bij de indiener van het verzoek is een controle ter plaatse verricht. |
| --- | --- |

(16)

De Commissie heeft alle informatie die zij voor het vaststellen van dumping nodig achtte, ingewonnen en onderzocht. Bij de indiener van het verzoek is een controle ter plaatse verricht.

B.   BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

1.   Betrokken product

| (17) | Het betrokken product in dit nieuwe onderzoek is hetzelfde als dat gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 1292/2007, zoals laatstelijk gewijzigd, waarbij de geldende maatregelen zijn ingesteld, namelijk polyethyleentereftalaatfolie (petfolie) van oorsprong uit India, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 3920 62 19 en ex 3920 62 90. |
| --- | --- |

(17)

Het betrokken product in dit nieuwe onderzoek is hetzelfde als dat gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 1292/2007, zoals laatstelijk gewijzigd, waarbij de geldende maatregelen zijn ingesteld, namelijk polyethyleentereftalaatfolie (petfolie) van oorsprong uit India, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 3920 62 19 en ex 3920 62 90.

2.   Soortgelijk product

| (18) | Net als de vorige onderzoeken heeft ook dit onderzoek aangetoond dat in India geproduceerde en naar de Unie uitgevoerde petfolie, in India geproduceerde en daar op de binnenlandse markt verkochte petfolie, en door de producenten van de Unie geproduceerde en in de Unie verkochte petfolie dezelfde fysische en chemische basiseigenschappen bezitten en dezelfde basistoepassingen hebben. |
| --- | --- |

(18)

Net als de vorige onderzoeken heeft ook dit onderzoek aangetoond dat in India geproduceerde en naar de Unie uitgevoerde petfolie, in India geproduceerde en daar op de binnenlandse markt verkochte petfolie, en door de producenten van de Unie geproduceerde en in de Unie verkochte petfolie dezelfde fysische en chemische basiseigenschappen bezitten en dezelfde basistoepassingen hebben.

| (19) | Deze producten worden daarom beschouwd als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening. |
| --- | --- |

(19)

Deze producten worden daarom beschouwd als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

C.   DUMPING

a)   Normale waarde

| (20) | Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie eerst onderzocht of de verkoop van het soortgelijke product door de indiener van het verzoek aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt representatief was, d.w.z. of de totale op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid ten minste 5 % bedroeg van de totale naar de Unie uitgevoerde hoeveelheid. |
| --- | --- |

(20)

Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie eerst onderzocht of de verkoop van het soortgelijke product door de indiener van het verzoek aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt representatief was, d.w.z. of de totale op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid ten minste 5 % bedroeg van de totale naar de Unie uitgevoerde hoeveelheid.

| (21) | Vervolgens heeft de Commissie vastgesteld welke soorten van het soortgelijke product die door de onderneming op de binnenlandse markt werden verkocht, identiek of direct vergelijkbaar waren met de naar de Unie uitgevoerde soorten. |
| --- | --- |

(21)

Vervolgens heeft de Commissie vastgesteld welke soorten van het soortgelijke product die door de onderneming op de binnenlandse markt werden verkocht, identiek of direct vergelijkbaar waren met de naar de Unie uitgevoerde soorten.

| (22) | Voorts werd onderzocht of de binnenlandse verkoop van de indiener van het verzoek voor elke productsoort representatief was, d.w.z. of de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid van elke productsoort ten minste 5 % bedroeg van de aan de Unie verkochte hoeveelheid van dezelfde soort. Voor de productsoorten waarvan de verkochte hoeveelheid representatief was, werd vervolgens overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening nagegaan of die verkoop in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden. |
| --- | --- |

(22)

Voorts werd onderzocht of de binnenlandse verkoop van de indiener van het verzoek voor elke productsoort representatief was, d.w.z. of de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid van elke productsoort ten minste 5 % bedroeg van de aan de Unie verkochte hoeveelheid van dezelfde soort. Voor de productsoorten waarvan de verkochte hoeveelheid representatief was, werd vervolgens overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening nagegaan of die verkoop in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden.

| (23) | Om na te gaan of de representatieve binnenlandse verkoop van elke productsoort in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden, werd het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers van de betrokken soort vastgesteld. In alle gevallen waarin de binnenlandse verkoop van een bepaalde productsoort in voldoende hoeveelheden en in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden, werd de normale waarde gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs, berekend als een gewogen gemiddelde van alle binnenlandse verkoop van die soort tijdens het TNO. |
| --- | --- |

(23)

Om na te gaan of de representatieve binnenlandse verkoop van elke productsoort in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden, werd het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers van de betrokken soort vastgesteld. In alle gevallen waarin de binnenlandse verkoop van een bepaalde productsoort in voldoende hoeveelheden en in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden, werd de normale waarde gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs, berekend als een gewogen gemiddelde van alle binnenlandse verkoop van die soort tijdens het TNO.

| (24) | Voor de overige productsoorten waarvan de binnenlandse verkoop niet representatief was of niet in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden, werd de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening door berekening vastgesteld. Daartoe werd bij de fabricagekosten van de uitgevoerde soorten, zo nodig na correctie, een redelijk percentage voor verkoopkosten, algemene kosten, administratiekosten en winst opgeteld; dit percentage werd overeenkomstig de eerste zin van artikel 2, lid 6, van de basisverordening gebaseerd op feitelijke gegevens over de productie en de verkoop van het soortgelijke product, in het kader van normale handelstransacties, door de producent-exporteur op wie het onderzoek betrekking heeft. |
| --- | --- |

(24)

Voor de overige productsoorten waarvan de binnenlandse verkoop niet representatief was of niet in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden, werd de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening door berekening vastgesteld. Daartoe werd bij de fabricagekosten van de uitgevoerde soorten, zo nodig na correctie, een redelijk percentage voor verkoopkosten, algemene kosten, administratiekosten en winst opgeteld; dit percentage werd overeenkomstig de eerste zin van artikel 2, lid 6, van de basisverordening gebaseerd op feitelijke gegevens over de productie en de verkoop van het soortgelijke product, in het kader van normale handelstransacties, door de producent-exporteur op wie het onderzoek betrekking heeft.

b)   Uitvoerprijs

| (25) | Tijdens het vorig tussentijds nieuw onderzoek, dat tot Verordening (EG) nr. 366/2006 heeft geleid, werd vastgesteld dat prijsverbintenissen in het verleden van invloed waren op de uitvoerprijzen, waardoor de uitvoerprijzen onbetrouwbaar werden voor de vaststelling van toekomstig uitvoergedrag. Aangezien Ester het betrokken product in aanzienlijke hoeveelheden op de wereldmarkt verkocht, werd tijdens dat tussentijds nieuw onderzoek beslist de uitvoerprijs vast te stellen op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen aan alle derde landen. |
| --- | --- |

(25)

Tijdens het vorig tussentijds nieuw onderzoek, dat tot Verordening (EG) nr. 366/2006 heeft geleid, werd vastgesteld dat prijsverbintenissen in het verleden van invloed waren op de uitvoerprijzen, waardoor de uitvoerprijzen onbetrouwbaar werden voor de vaststelling van toekomstig uitvoergedrag. Aangezien Ester het betrokken product in aanzienlijke hoeveelheden op de wereldmarkt verkocht, werd tijdens dat tussentijds nieuw onderzoek beslist de uitvoerprijs vast te stellen op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen aan alle derde landen.

| (26) | Opgemerkt zij dat de aanvaarding van prijsverbintenissen in maart 2006 werd ingetrokken, d.w.z. meer dan drie jaar vóór het huidige TNO. Daarom werden de prijzen van Ester bij uitvoer naar de Unie in het huidige TNO niet door prijsverbintenissen beïnvloed. Er kan dus worden geconcludeerd dat ze als betrouwbaar kunnen worden beschouwd voor de vaststelling van toekomstig uitvoergedrag. |
| --- | --- |

(26)

Opgemerkt zij dat de aanvaarding van prijsverbintenissen in maart 2006 werd ingetrokken, d.w.z. meer dan drie jaar vóór het huidige TNO. Daarom werden de prijzen van Ester bij uitvoer naar de Unie in het huidige TNO niet door prijsverbintenissen beïnvloed. Er kan dus worden geconcludeerd dat ze als betrouwbaar kunnen worden beschouwd voor de vaststelling van toekomstig uitvoergedrag.

| (27) | Aangezien alle uitvoer naar de Unie door de indiener van het verzoek rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers ging, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening vastgesteld op grond van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor het betrokken product. |
| --- | --- |

(27)

Aangezien alle uitvoer naar de Unie door de indiener van het verzoek rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers ging, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening vastgesteld op grond van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor het betrokken product.

c)   Vergelijking

| (28) | De vergelijking tussen de gewogen gemiddelde normale waarde en de gewogen gemiddelde uitvoerprijs gebeurde op basis van de prijs af fabriek en in hetzelfde handelsstadium. Met het oog op een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs werd in overeenstemming met artikel 2, lid 10, van de basisverordening rekening gehouden met verschillen in factoren die van invloed waren op de prijzen en de vergelijkbaarheid daarvan. Daartoe werden, waar dat van toepassing en gerechtvaardigd was, correcties toegepast voor verschillen in de door de indiener van het verzoek betaalde kosten van vervoer, verzekering, lading, overlading, lossing en aanverwante kosten, commissies, financiële kosten en verpakkingskosten. |
| --- | --- |

(28)

De vergelijking tussen de gewogen gemiddelde normale waarde en de gewogen gemiddelde uitvoerprijs gebeurde op basis van de prijs af fabriek en in hetzelfde handelsstadium. Met het oog op een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs werd in overeenstemming met artikel 2, lid 10, van de basisverordening rekening gehouden met verschillen in factoren die van invloed waren op de prijzen en de vergelijkbaarheid daarvan. Daartoe werden, waar dat van toepassing en gerechtvaardigd was, correcties toegepast voor verschillen in de door de indiener van het verzoek betaalde kosten van vervoer, verzekering, lading, overlading, lossing en aanverwante kosten, commissies, financiële kosten en verpakkingskosten.

| (29) | De indiener van het verzoek beweerde dat hij in vergelijking met het vorig tussentijds nieuw onderzoek zijn klanten een ruimere variatie aan chemische deklagen aanbiedt en dat hiermee rekening moet worden gehouden bij de classificatie van het betrokken product in verschillende productsoorten. De onderneming heeft echter niet aangetoond dat de verschillende soorten chemische deklagen van invloed zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen en dat de klanten op de binnenlandse markt en bij uitvoer naar de EU systematisch verschillende prijzen betalen afhankelijk van het soort chemische deklaag. Daarom moet de bij vorige onderzoeken gehanteerde classificatie van producten worden gehandhaafd en de claim van de indiener van het verzoek worden verworpen. |
| --- | --- |

(29)

De indiener van het verzoek beweerde dat hij in vergelijking met het vorig tussentijds nieuw onderzoek zijn klanten een ruimere variatie aan chemische deklagen aanbiedt en dat hiermee rekening moet worden gehouden bij de classificatie van het betrokken product in verschillende productsoorten. De onderneming heeft echter niet aangetoond dat de verschillende soorten chemische deklagen van invloed zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen en dat de klanten op de binnenlandse markt en bij uitvoer naar de EU systematisch verschillende prijzen betalen afhankelijk van het soort chemische deklaag. Daarom moet de bij vorige onderzoeken gehanteerde classificatie van producten worden gehandhaafd en de claim van de indiener van het verzoek worden verworpen.

| (30) | De indiener van het verzoek heeft ook verzocht om een correctie van de uitvoerprijs op basis van de voordelen die hij na de uitvoer heeft ontvingen in het kader van het Duty Entitlement Passbook Scheme (DEPB). Het bleek echter dat de in het kader van het DEPB ontvangen kredieten bij de uitvoer van het betrokken product gebruikt konden worden om douanerechten op de invoer van goederen te neutraliseren of vrij verkocht konden worden aan andere ondernemingen. Bovendien is het niet verplicht de ingevoerde goederen uitsluitend voor de productie van het uitgevoerde betrokken product te gebruiken. Ester heeft niet aangetoond dat de in het kader van het DEPB ontvangen voordelen van invloed waren op de vergelijkbaarheid van de prijzen en dat de klanten op de binnenlandse markt wegens de voordelen van het DEPB systematisch verschillende prijzen betaalden. Het verzoek werd daarom afgewezen. |
| --- | --- |

(30)

De indiener van het verzoek heeft ook verzocht om een correctie van de uitvoerprijs op basis van de voordelen die hij na de uitvoer heeft ontvingen in het kader van het Duty Entitlement Passbook Scheme (DEPB). Het bleek echter dat de in het kader van het DEPB ontvangen kredieten bij de uitvoer van het betrokken product gebruikt konden worden om douanerechten op de invoer van goederen te neutraliseren of vrij verkocht konden worden aan andere ondernemingen. Bovendien is het niet verplicht de ingevoerde goederen uitsluitend voor de productie van het uitgevoerde betrokken product te gebruiken. Ester heeft niet aangetoond dat de in het kader van het DEPB ontvangen voordelen van invloed waren op de vergelijkbaarheid van de prijzen en dat de klanten op de binnenlandse markt wegens de voordelen van het DEPB systematisch verschillende prijzen betaalden. Het verzoek werd daarom afgewezen.

| (31) | De indiener van het verzoek heeft ook verzocht om een correctie van de uitvoerprijs op basis van de voordelen die hij heeft ontvingen in het kader van het Export Promotion Capital Goods Scheme (EPCG) en het „Export Credits” Scheme. Opgemerkt zij in dit verband dat het —evenals bij de bovengenoemde stelsels — niet verplicht is de in het kader van het EPCG ingevoerde goederen uitsluitend voor de productie van het uitgevoerde betrokken product te gebruiken. Bovendien heeft de indiener van het verzoek niet aangetoond dat er een expliciet verband bestaat tussen de prijsstelling van de uitgevoerde goederen en de in het kader van het EPCG en het „Export Credits” Scheme ontvangen voordelen. Ten slotte heeft Ester niet aangetoond dat de in het kader van deze twee stelsels ontvangen voordelen van invloed waren op de vergelijkbaarheid van de prijzen en dat de klanten op de binnenlandse markt wegens de voordelen van het EPCG en het „Export Credits” Scheme systematisch verschillende prijzen betaalden. Het verzoek moet daarom worden afgewezen. |
| --- | --- |

(31)

De indiener van het verzoek heeft ook verzocht om een correctie van de uitvoerprijs op basis van de voordelen die hij heeft ontvingen in het kader van het Export Promotion Capital Goods Scheme (EPCG) en het „Export Credits” Scheme. Opgemerkt zij in dit verband dat het —evenals bij de bovengenoemde stelsels — niet verplicht is de in het kader van het EPCG ingevoerde goederen uitsluitend voor de productie van het uitgevoerde betrokken product te gebruiken. Bovendien heeft de indiener van het verzoek niet aangetoond dat er een expliciet verband bestaat tussen de prijsstelling van de uitgevoerde goederen en de in het kader van het EPCG en het „Export Credits” Scheme ontvangen voordelen. Ten slotte heeft Ester niet aangetoond dat de in het kader van deze twee stelsels ontvangen voordelen van invloed waren op de vergelijkbaarheid van de prijzen en dat de klanten op de binnenlandse markt wegens de voordelen van het EPCG en het „Export Credits” Scheme systematisch verschillende prijzen betaalden. Het verzoek moet daarom worden afgewezen.

d)   Dumpingmarge

| (32) | Overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening werd de gewogen gemiddelde normale waarde per soort vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het betrokken product. Na de in de overwegingen 44 en 45 beschreven opmerkingen over de mededeling van feiten en overwegingen bedraagt de dumpingmarge uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, 8,3 %. |
| --- | --- |

(32)

Overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening werd de gewogen gemiddelde normale waarde per soort vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het betrokken product. Na de in de overwegingen 44 en 45 beschreven opmerkingen over de mededeling van feiten en overwegingen bedraagt de dumpingmarge uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, 8,3 %.

D.   BLIJVENDE AARD VAN DE GEWIJZIGDE OMSTANDIGHEDEN

| (33) | Overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening werd ook onderzocht of de gewijzigde omstandigheden redelijkerwijs als van blijvende aard konden worden beschouwd. |
| --- | --- |

(33)

Overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening werd ook onderzocht of de gewijzigde omstandigheden redelijkerwijs als van blijvende aard konden worden beschouwd.

| (34) | In dit verband is uit het onderzoek gebleken dat Ester inderdaad een aantal maatregelen heeft genomen met het oog op minder kosten en meer efficiëntie. De onderneming heeft met name moderniseringen doorgevoerd en een nieuwe productielijn gebouwd. Bovendien zijn de overheadkosten sterk gedaald door een aanzienlijke stijging van de productie. De onderneming is ook begonnen grondstoffen efficiënter in te slaan (van een nabijere locatie) en is er zo in geslaagd de vervoerkosten aanzienlijk te verminderen. Deze kostendaling heeft directe gevolgen voor de dumpingmarge. Deze wijziging van de omstandigheden kan daarom als blijvend worden beschouwd. |
| --- | --- |

(34)

In dit verband is uit het onderzoek gebleken dat Ester inderdaad een aantal maatregelen heeft genomen met het oog op minder kosten en meer efficiëntie. De onderneming heeft met name moderniseringen doorgevoerd en een nieuwe productielijn gebouwd. Bovendien zijn de overheadkosten sterk gedaald door een aanzienlijke stijging van de productie. De onderneming is ook begonnen grondstoffen efficiënter in te slaan (van een nabijere locatie) en is er zo in geslaagd de vervoerkosten aanzienlijk te verminderen. Deze kostendaling heeft directe gevolgen voor de dumpingmarge. Deze wijziging van de omstandigheden kan daarom als blijvend worden beschouwd.

| (35) | Met betrekking tot de uitvoerprijs is uit het onderzoek gebleken dat het prijsbeleid van Ester gedurende een lange periode — tussen 2006 (het jaar waarin de verbintenis werd ingetrokken) en 2010 (bijna het einde van het TNO) — een zekere stabiliteit vertoonde. Gezien de in de overwegingen 24 en 25 beschreven verandering van de methode om de prijzen van Ester bij uitvoer naar de Unie vast te stellen en de bovenvermelde stabiliteit van de prijzen zal de onlangs berekende dumpingmarge naar alle waarschijnlijkheid van blijvende aard zijn. |
| --- | --- |

(35)

Met betrekking tot de uitvoerprijs is uit het onderzoek gebleken dat het prijsbeleid van Ester gedurende een lange periode — tussen 2006 (het jaar waarin de verbintenis werd ingetrokken) en 2010 (bijna het einde van het TNO) — een zekere stabiliteit vertoonde. Gezien de in de overwegingen 24 en 25 beschreven verandering van de methode om de prijzen van Ester bij uitvoer naar de Unie vast te stellen en de bovenvermelde stabiliteit van de prijzen zal de onlangs berekende dumpingmarge naar alle waarschijnlijkheid van blijvende aard zijn.

| (36) | Het wordt bijgevolg niet waarschijnlijk geacht dat de omstandigheden die tot de opening van dit tussentijdse nieuwe onderzoek hebben geleid, in de nabije toekomst op zodanige wijze zullen veranderen dat dit gevolgen zou hebben voor de bevindingen van dat onderzoek. Daarom werd geconcludeerd dat de gewijzigde omstandigheden van blijvende aard zijn en dat de handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer gerechtvaardigd is. |
| --- | --- |

(36)

Het wordt bijgevolg niet waarschijnlijk geacht dat de omstandigheden die tot de opening van dit tussentijdse nieuwe onderzoek hebben geleid, in de nabije toekomst op zodanige wijze zullen veranderen dat dit gevolgen zou hebben voor de bevindingen van dat onderzoek. Daarom werd geconcludeerd dat de gewijzigde omstandigheden van blijvende aard zijn en dat de handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer gerechtvaardigd is.

E.   ANTIDUMPINGMAATREGELEN

| (37) | Eén producent-exporteur argumenteerde dat de gemiddelde dumpingmarge van de steekproef opnieuw berekend zou moeten worden, als het lopend tussentijds nieuw onderzoek zou resulteren in een lagere dan de eerder vastgestelde dumpingmarge voor Ester (een van de in de steekproef opgenomen ondernemingen). Opgemerkt zij dat de reikwijdte van het lopend gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek uit hoofde van artikel 11, lid 3, van de basisverordening uitdrukkelijk beperkt is tot het onderzoek naar de dumpingmarge van de indiener van het verzoek, een individuele exporteur, namelijk Ester. Daarom was het onderzoek beperkt tot de specifieke omstandigheden van de indiener van het verzoek, waarbij rekening werd gehouden met al het relevante en met stukken behoorlijk gestaafde bewijsmateriaal (14). De conclusies zijn daarom niet relevant voor de andere bedrijven in de steekproef of voor andere producenten-exporteurs in het betrokken land. |
| --- | --- |

(37)

Eén producent-exporteur argumenteerde dat de gemiddelde dumpingmarge van de steekproef opnieuw berekend zou moeten worden, als het lopend tussentijds nieuw onderzoek zou resulteren in een lagere dan de eerder vastgestelde dumpingmarge voor Ester (een van de in de steekproef opgenomen ondernemingen). Opgemerkt zij dat de reikwijdte van het lopend gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek uit hoofde van artikel 11, lid 3, van de basisverordening uitdrukkelijk beperkt is tot het onderzoek naar de dumpingmarge van de indiener van het verzoek, een individuele exporteur, namelijk Ester. Daarom was het onderzoek beperkt tot de specifieke omstandigheden van de indiener van het verzoek, waarbij rekening werd gehouden met al het relevante en met stukken behoorlijk gestaafde bewijsmateriaal (14). De conclusies zijn daarom niet relevant voor de andere bedrijven in de steekproef of voor andere producenten-exporteurs in het betrokken land.

| (38) | De vaststelling van een nieuwe gemiddelde dumpingmarge van de steekproef uit hoofde van artikel 9, lid 6, van de basisverordening wordt in dergelijke omstandigheden wettelijk onmogelijk en economisch ongepast geacht. Een gemiddelde dumpingmarge van de steekproef wordt alleen berekend als — in het kader van een bepaald onderzoek — het aantal exporteurs zo groot is dat een individueel onderzoek van alle medewerkende exporteurs de instellingen overmatig zou belasten en de voltooiing van het onderzoek binnen de in de basisverordening vastgestelde termijn in het gedrang zou brengen. Er wordt dan verondersteld dat de berekening van een gewogen gemiddelde marge op basis van de dumpingmarges van de in de steekproef opgenomen exporteurs representatief is voor de dumpingmarge van de niet in de steekproef opgenomen medewerkende exporteurs. Dit kan alleen als de berekening gebaseerd is op dumpingmarges met betrekking tot hetzelfde tijdvak. In het kader van het lopend onderzoek, d.w.z. een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek dat beperkt is tot één oorspronkelijk in de steekproef opgenomen onderneming, is aan geen van de bovenstaande voorwaarden voldaan. De conclusie luidt daarom dat de bepalingen van artikel 9, lid 6, duidelijk niet van toepassing zijn op dit lopend gedeeltelijk tussentijds onderzoek. |
| --- | --- |

(38)

De vaststelling van een nieuwe gemiddelde dumpingmarge van de steekproef uit hoofde van artikel 9, lid 6, van de basisverordening wordt in dergelijke omstandigheden wettelijk onmogelijk en economisch ongepast geacht. Een gemiddelde dumpingmarge van de steekproef wordt alleen berekend als — in het kader van een bepaald onderzoek — het aantal exporteurs zo groot is dat een individueel onderzoek van alle medewerkende exporteurs de instellingen overmatig zou belasten en de voltooiing van het onderzoek binnen de in de basisverordening vastgestelde termijn in het gedrang zou brengen. Er wordt dan verondersteld dat de berekening van een gewogen gemiddelde marge op basis van de dumpingmarges van de in de steekproef opgenomen exporteurs representatief is voor de dumpingmarge van de niet in de steekproef opgenomen medewerkende exporteurs. Dit kan alleen als de berekening gebaseerd is op dumpingmarges met betrekking tot hetzelfde tijdvak. In het kader van het lopend onderzoek, d.w.z. een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek dat beperkt is tot één oorspronkelijk in de steekproef opgenomen onderneming, is aan geen van de bovenstaande voorwaarden voldaan. De conclusie luidt daarom dat de bepalingen van artikel 9, lid 6, duidelijk niet van toepassing zijn op dit lopend gedeeltelijk tussentijds onderzoek.

| (39) | In het bericht van opening betekent de zin „Indien blijkt dat de maatregelen ten aanzien van de indiener van het verzoek moeten worden ingetrokken of gewijzigd, kan het noodzakelijk zijn het recht te wijzigen dat momenteel van toepassing is op het betrokken product afkomstig van andere ondernemingen in India” dat het residueel recht als gevolg van het nieuwe onderzoek kan stijgen om ontwijking te voorkomen (15). Aangezien het recht van de indiener van het verzoek naar beneden is bijgesteld, is de bovenstaande zin van het bericht van opening niet relevant. |
| --- | --- |

(39)

In het bericht van opening betekent de zin „Indien blijkt dat de maatregelen ten aanzien van de indiener van het verzoek moeten worden ingetrokken of gewijzigd, kan het noodzakelijk zijn het recht te wijzigen dat momenteel van toepassing is op het betrokken product afkomstig van andere ondernemingen in India” dat het residueel recht als gevolg van het nieuwe onderzoek kan stijgen om ontwijking te voorkomen (15). Aangezien het recht van de indiener van het verzoek naar beneden is bijgesteld, is de bovenstaande zin van het bericht van opening niet relevant.

| (40) | In het licht van de overwegingen 37 tot en met 39 moet het verzoek om de gemiddelde dumpingmarge van de steekproef opnieuw te berekenen worden afgewezen. |
| --- | --- |

(40)

In het licht van de overwegingen 37 tot en met 39 moet het verzoek om de gemiddelde dumpingmarge van de steekproef opnieuw te berekenen worden afgewezen.

| (41) | De belanghebbenden werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zou worden voorgesteld het voor de indiener van het verzoek geldende recht te wijzigen. Zij konden hierover opmerkingen maken. |
| --- | --- |

(41)

De belanghebbenden werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zou worden voorgesteld het voor de indiener van het verzoek geldende recht te wijzigen. Zij konden hierover opmerkingen maken.

| (42) | De indiener van het verzoek herhaalde zijn verzoek met betrekking tot de classificatie van producten (zie overweging 29), evenals zijn verzoek om een correctie van de uitvoerprijs als gevolg van de voordelen van het DEPB, het EPCG en het „Export Credits” Scheme (zie overwegingen 30 en 31). De verzoeken zijn echter afgewezen bij gebrek aan nieuwe elementen om de Commissie te overtuigen haar standpunt te wijzigen. |
| --- | --- |

(42)

De indiener van het verzoek herhaalde zijn verzoek met betrekking tot de classificatie van producten (zie overweging 29), evenals zijn verzoek om een correctie van de uitvoerprijs als gevolg van de voordelen van het DEPB, het EPCG en het „Export Credits” Scheme (zie overwegingen 30 en 31). De verzoeken zijn echter afgewezen bij gebrek aan nieuwe elementen om de Commissie te overtuigen haar standpunt te wijzigen.

| (43) | De indiener van het verzoek heeft ook de methode aangevochten waarop de cif-waarde werd berekend van transacties op fob-basis. Bij de berekening van de cif-waarde per eenheid heeft de Commissie de totale door de onderneming betaalde vervoerkosten gerelateerd aan alle uitvoertransacties (met inbegrip van de fob-transacties). De onderneming claimde dat de totale vervoerkosten uitsluitend aan de cif-transacties gerelateerd hadden moeten worden. Deze claim werd aanvaard. |
| --- | --- |

(43)

De indiener van het verzoek heeft ook de methode aangevochten waarop de cif-waarde werd berekend van transacties op fob-basis. Bij de berekening van de cif-waarde per eenheid heeft de Commissie de totale door de onderneming betaalde vervoerkosten gerelateerd aan alle uitvoertransacties (met inbegrip van de fob-transacties). De onderneming claimde dat de totale vervoerkosten uitsluitend aan de cif-transacties gerelateerd hadden moeten worden. Deze claim werd aanvaard.

| (44) | Ten slotte claimde de indiener van het verzoek dat niet alle steekproefverkopen zijn uitgesloten bij de vaststelling van de dumpingmarge. Deze claim werd ook aanvaard. |
| --- | --- |

(44)

Ten slotte claimde de indiener van het verzoek dat niet alle steekproefverkopen zijn uitgesloten bij de vaststelling van de dumpingmarge. Deze claim werd ook aanvaard.

| (45) | Op basis van het nieuwe onderzoek bedraagt de voorgestelde herziene dumpingmarge en het antidumpingrecht op het door Ester Industries Limited geproduceerde betrokken product 8,3 %, |
| --- | --- |

(45)

Op basis van het nieuwe onderzoek bedraagt de voorgestelde herziene dumpingmarge en het antidumpingrecht op het door Ester Industries Limited geproduceerde betrokken product 8,3 %,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De vermelding met betrekking tot Ester Industries Limited in de tabel in artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1292/2007 wordt vervangen door:

| „Ester Industries Limited, DLF City, Phase II, Sector 25, Gurgaon, Haryana - 122022, India | 8,3 | A026” |
| --- | --- | --- |

„Ester Industries Limited, DLF City, Phase II, Sector 25, Gurgaon, Haryana - 122022, India

8,3

A026”

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 6 januari 2012.

Voor de Raad

De voorzitter

N. WAMMEN

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

1

(2)  PB L 227 van 23.8.2001, blz. 1.

2

(3)  PB L 227 van 23.8.2001, blz. 56.

3

(4)  PB L 68 van 8.3.2006, blz. 37.

4

(5)  PB L 68 van 8.3.2006, blz. 6.

5

(6)  PB L 68 van 8.3.2006, blz. 15.

6

(7)  PB L 270 van 29.9.2006, blz. 1.

7

(8)  PB L 288 van 6.11.2007, blz. 1.

8

(9)  PB L 242 van 15.9.2010, blz. 6.

9

(10)  PB L 6 van 10.1.2009, blz. 1.

10

(11)  PB L 129 van 17.5.2011, blz. 1.

11

(12)  Bericht van het vervallen van bepaalde compenserende maatregelen (PB C 68 van 3.3.2011, blz. 6).

12

(13)  PB C 294 van 29.10.2010, blz. 10.

13

(14)  Arrest van het Gerecht van 17 december 2010, EWRIA e.a./Commissie, zaak T-369/08, punten 7 en 79 en de daar geciteerde jurisprudentie.

14

(15)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 270/2010 van 29 maart 2010 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 452/2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op strijkplanken van oorsprong uit onder meer de Volksrepubliek China (PB L 84 van 31.3.2010, blz. 13).

15

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/22 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/22

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 14/2012 VAN DE RAAD

van 9 januari 2012

tot uitbreiding van het bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaald molybdeendraad van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaald molybdeendraad verzonden vanuit Maleisië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, en tot beëindiging van het onderzoek betreffende de invoer van molybdeendraad verzonden vanuit Zwitserland

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name artikel 13,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie („de Commissie”), ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A.   PROCEDURE

1.   Geldende maatregel

| (1) | Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010 (2) („de oorspronkelijke verordening”) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht van 64,3 % ingesteld op bepaald molybdeendraad als omschreven in artikel 1, lid 1, van die Verordening („het betrokken product”), van oorsprong uit de Volksrepubliek China („VRC” of „het betrokken land”). Deze maatregel wordt hierna „de geldende maatregel” genoemd en het onderzoek dat tot de bij de oorspronkelijke verordening ingestelde maatregel heeft geleid, wordt hierna aangeduid als „het oorspronkelijke onderzoek”. |
| --- | --- |

(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010 (2) („de oorspronkelijke verordening”) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht van 64,3 % ingesteld op bepaald molybdeendraad als omschreven in artikel 1, lid 1, van die Verordening („het betrokken product”), van oorsprong uit de Volksrepubliek China („VRC” of „het betrokken land”). Deze maatregel wordt hierna „de geldende maatregel” genoemd en het onderzoek dat tot de bij de oorspronkelijke verordening ingestelde maatregel heeft geleid, wordt hierna aangeduid als „het oorspronkelijke onderzoek”.

2.   Verzoek

| (2) | Op 4 april 2011 heeft de Commissie een verzoek op grond van artikel 13, lid 3, van de basisverordening ontvangen om een onderzoek te openen naar de beweerde ontwijking van de geldende maatregel. Het verzoek was ingediend door de European Association of Metals (Eurométaux) namens een producent van bepaald molybdeendraad in de Unie („de indiener van het verzoek”). |
| --- | --- |

(2)

Op 4 april 2011 heeft de Commissie een verzoek op grond van artikel 13, lid 3, van de basisverordening ontvangen om een onderzoek te openen naar de beweerde ontwijking van de geldende maatregel. Het verzoek was ingediend door de European Association of Metals (Eurométaux) namens een producent van bepaald molybdeendraad in de Unie („de indiener van het verzoek”).

| (3) | De indiener van het verzoek beweerde dat zich na het instellen van de geldende maatregel een aanzienlijke verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC, Maleisië en Zwitserland enerzijds en de Unie anderzijds had voorgedaan. Volgens hem was deze verandering toe te schrijven aan de overlading van molybdeendraad via Maleisië of Zwitserland. |
| --- | --- |

(3)

De indiener van het verzoek beweerde dat zich na het instellen van de geldende maatregel een aanzienlijke verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC, Maleisië en Zwitserland enerzijds en de Unie anderzijds had voorgedaan. Volgens hem was deze verandering toe te schrijven aan de overlading van molybdeendraad via Maleisië of Zwitserland.

| (4) | In het verzoek werd geconcludeerd dat er geen andere voldoende reden of economische rechtvaardiging voor de overlading bestond dan de geldende maatregel. |
| --- | --- |

(4)

In het verzoek werd geconcludeerd dat er geen andere voldoende reden of economische rechtvaardiging voor de overlading bestond dan de geldende maatregel.

| (5) | Ten slotte werd volgens de indiener van het verzoek de corrigerende werking van de geldende maatregel, gezien zowel de hoeveelheden als de prijzen, ondermijnd en waren de prijzen van molybdeendraad uit Maleisië en Zwitserland dumpingprijzen vergeleken met de normale waarde die in het oorspronkelijke onderzoek was vastgesteld. |
| --- | --- |

(5)

Ten slotte werd volgens de indiener van het verzoek de corrigerende werking van de geldende maatregel, gezien zowel de hoeveelheden als de prijzen, ondermijnd en waren de prijzen van molybdeendraad uit Maleisië en Zwitserland dumpingprijzen vergeleken met de normale waarde die in het oorspronkelijke onderzoek was vastgesteld.

3.   Inleiding van de procedure

| (6) | Daar de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité tot de conclusie was gekomen dat er voldoende voorlopig bewijsmateriaal was om op grond van artikel 13 van de basisverordening een onderzoek te openen, heeft zij bij Verordening (EU) nr. 477/2011 (3) („de openingsverordening”) een onderzoek geopend. Op grond van artikel 13, lid 3, en artikel 14, lid 5, van de basisverordening heeft de Commissie bij de openingsverordening de douaneautoriteiten tevens opdracht gegeven de invoer van het vanuit Maleisië of Zwitserland verzonden betrokken product, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië of Zwitserland, met ingang van 19 mei 2011 te registreren. |
| --- | --- |

(6)

Daar de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité tot de conclusie was gekomen dat er voldoende voorlopig bewijsmateriaal was om op grond van artikel 13 van de basisverordening een onderzoek te openen, heeft zij bij Verordening (EU) nr. 477/2011 (3) („de openingsverordening”) een onderzoek geopend. Op grond van artikel 13, lid 3, en artikel 14, lid 5, van de basisverordening heeft de Commissie bij de openingsverordening de douaneautoriteiten tevens opdracht gegeven de invoer van het vanuit Maleisië of Zwitserland verzonden betrokken product, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië of Zwitserland, met ingang van 19 mei 2011 te registreren.

4.   Onderzoek

| (7) | De Commissie heeft de autoriteiten van de VRC, Maleisië en Zwitserland, de producenten-exporteurs en de handelaren in die landen, de haar bekende betrokken importeurs in de Unie en de producenten in de Unie officieel in kennis gesteld van de opening van het onderzoek. |
| --- | --- |

(7)

De Commissie heeft de autoriteiten van de VRC, Maleisië en Zwitserland, de producenten-exporteurs en de handelaren in die landen, de haar bekende betrokken importeurs in de Unie en de producenten in de Unie officieel in kennis gesteld van de opening van het onderzoek.

| (8) | Er zijn vragenlijsten verzonden naar de producenten-exporteurs in Maleisië, Zwitserland en de VRC alsmede naar de bekende betrokken en/of in het verzoek genoemde importeurs in de Unie. Belanghebbenden werd de gelegenheid geboden om binnen de bij de openingsverordening vastgestelde termijn hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken te worden gehoord. Zij werden erover ingelicht dat het niet verlenen van medewerking tot de toepassing van artikel 18 van de basisverordening kon leiden en tot bevindingen die op de beschikbare gegevens waren gebaseerd. |
| --- | --- |

(8)

Er zijn vragenlijsten verzonden naar de producenten-exporteurs in Maleisië, Zwitserland en de VRC alsmede naar de bekende betrokken en/of in het verzoek genoemde importeurs in de Unie. Belanghebbenden werd de gelegenheid geboden om binnen de bij de openingsverordening vastgestelde termijn hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken te worden gehoord. Zij werden erover ingelicht dat het niet verlenen van medewerking tot de toepassing van artikel 18 van de basisverordening kon leiden en tot bevindingen die op de beschikbare gegevens waren gebaseerd.

| (9) | Eén importeur in de Unie nam contact op met de Commissie en verklaarde dat hij nooit molybdeendraad van buiten de Unie had gekocht. |
| --- | --- |

(9)

Eén importeur in de Unie nam contact op met de Commissie en verklaarde dat hij nooit molybdeendraad van buiten de Unie had gekocht.

| (10) | Twee Maleisische ondernemingen voerden aan dat zij gedurende het in overweging 14 bedoelde OT geen molybdeendraad hadden vervaardigd en evenmin naar de Unie hadden uitgevoerd. |
| --- | --- |

(10)

Twee Maleisische ondernemingen voerden aan dat zij gedurende het in overweging 14 bedoelde OT geen molybdeendraad hadden vervaardigd en evenmin naar de Unie hadden uitgevoerd.

| (11) | Eén Zwitserse onderneming verklaarde de afgelopen drie jaar niet betrokken te zijn geweest bij de productie of de verkoop van molybdeendraad. |
| --- | --- |

(11)

Eén Zwitserse onderneming verklaarde de afgelopen drie jaar niet betrokken te zijn geweest bij de productie of de verkoop van molybdeendraad.

| (12) | Eén VRC-producent gaf in antwoord op de vragenlijst te kennen dat hij sinds 2009 noch naar de Unie noch naar Maleisië of Zwitserland molybdeendraad had uitgevoerd. |
| --- | --- |

(12)

Eén VRC-producent gaf in antwoord op de vragenlijst te kennen dat hij sinds 2009 noch naar de Unie noch naar Maleisië of Zwitserland molybdeendraad had uitgevoerd.

| (13) | De Commissie ontving geen opmerkingen van deVRC-, Maleisische of Zwitserse autoriteiten. |
| --- | --- |

(13)

De Commissie ontving geen opmerkingen van deVRC-, Maleisische of Zwitserse autoriteiten.

5.   Onderzoektijdvak

| (14) | Het onderzoek had betrekking op de periode van 1 april 2010 tot en met 31 maart 2011 („het OT”). Er werden gegevens verzameld voor de periode vanaf 2007 tot het einde van het OT („de beoordelingsperiode”) om de beweerde verandering in de structuur van het handelsverkeer te onderzoeken. |
| --- | --- |

(14)

Het onderzoek had betrekking op de periode van 1 april 2010 tot en met 31 maart 2011 („het OT”). Er werden gegevens verzameld voor de periode vanaf 2007 tot het einde van het OT („de beoordelingsperiode”) om de beweerde verandering in de structuur van het handelsverkeer te onderzoeken.

B.   RESULTATEN VAN HET ONDERZOEK

1.   Algemene overwegingen/mate van medewerking

| (15) | Zoals vermeld in overweging 10, hebben enkel twee ondernemingen uit Maleisië meegewerkt, die het betrokken product gedurende het OT evenwel niet naar de Unie hebben uitgevoerd. Zoals gezegd in overweging 11, heeft enkel één Zwitserse onderneming informatie verstrekt en uit die informatie bleek dat zij de afgelopen drie jaar niet betrokken is geweest bij de productie of de verkoop van het betrokken product. Daarom moesten de bevindingen in het onderhavige onderzoek overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening op de beschikbare gegevens worden gebaseerd. |
| --- | --- |

(15)

Zoals vermeld in overweging 10, hebben enkel twee ondernemingen uit Maleisië meegewerkt, die het betrokken product gedurende het OT evenwel niet naar de Unie hebben uitgevoerd. Zoals gezegd in overweging 11, heeft enkel één Zwitserse onderneming informatie verstrekt en uit die informatie bleek dat zij de afgelopen drie jaar niet betrokken is geweest bij de productie of de verkoop van het betrokken product. Daarom moesten de bevindingen in het onderhavige onderzoek overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening op de beschikbare gegevens worden gebaseerd.

| (16) | Overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de basisverordening zijn de mogelijke ontwijkingspraktijken beoordeeld door achtereenvolgens na te gaan 1) of er sprake was van een verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC, Maleisië en Zwitserland enerzijds en de Unie anderzijds; 2) of die verandering het gevolg was van praktijken, processen of werkzaamheden waarvoor, afgezien van de instelling van het recht, onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestond; 3) of er bewijs voorhanden was dat er sprake was van schade of dat de corrigerende werking van het recht, gezien de prijzen en/of de hoeveelheden van het soortgelijke product, werd ondermijnd; en 4) of er bewijs voorhanden was dat dumping plaatsvond ten aanzien van de voor de soortgelijke producten eerder vastgestelde normale waarden, eventueel overeenkomstig artikel 2 van de basisverordening. |
| --- | --- |

(16)

Overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de basisverordening zijn de mogelijke ontwijkingspraktijken beoordeeld door achtereenvolgens na te gaan 1) of er sprake was van een verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC, Maleisië en Zwitserland enerzijds en de Unie anderzijds; 2) of die verandering het gevolg was van praktijken, processen of werkzaamheden waarvoor, afgezien van de instelling van het recht, onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestond; 3) of er bewijs voorhanden was dat er sprake was van schade of dat de corrigerende werking van het recht, gezien de prijzen en/of de hoeveelheden van het soortgelijke product, werd ondermijnd; en 4) of er bewijs voorhanden was dat dumping plaatsvond ten aanzien van de voor de soortgelijke producten eerder vastgestelde normale waarden, eventueel overeenkomstig artikel 2 van de basisverordening.

2.   Betrokken product en soortgelijk product

| (17) | De definitie van het betrokken product is dezelfde als in het oorspronkelijke onderzoek, d.w.z. molybdeendraad met ten minste 99,95 gewichtspercenten molybdeen en een grootste afmeting der dwarsdoorsnede van meer dan 1,35 mm doch niet meer dan 4,0 mm, van oorsprong uit de VRC, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 8102 96 00. |
| --- | --- |

(17)

De definitie van het betrokken product is dezelfde als in het oorspronkelijke onderzoek, d.w.z. molybdeendraad met ten minste 99,95 gewichtspercenten molybdeen en een grootste afmeting der dwarsdoorsnede van meer dan 1,35 mm doch niet meer dan 4,0 mm, van oorsprong uit de VRC, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 8102 96 00.

| (18) | Het onderzochte product is hetzelfde als het product dat in overweging 17 is gedefinieerd, maar wordt verzonden vanuit Maleisië of Zwitserland, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië of Zwitserland. |
| --- | --- |

(18)

Het onderzochte product is hetzelfde als het product dat in overweging 17 is gedefinieerd, maar wordt verzonden vanuit Maleisië of Zwitserland, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië of Zwitserland.

| (19) | Voor zover het gaat om de invoer die is aangegeven als van oorsprong uit Zwitserland, werd op basis van gegevens uit de database Surveillance II vastgesteld dat het betrokken product gedurende het OT niet in de Unie was ingevoerd. |
| --- | --- |

(19)

Voor zover het gaat om de invoer die is aangegeven als van oorsprong uit Zwitserland, werd op basis van gegevens uit de database Surveillance II vastgesteld dat het betrokken product gedurende het OT niet in de Unie was ingevoerd.

| (20) | Voor zover het gaat om de invoer die is aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, werd, daar er geen medewerking werd verleend, de vergelijking van uit de VRC naar de Unie uitgevoerd molybdeendraad met vanuit Maleisië naar de Unie verzonden molybdeendraad overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening gebaseerd op de beschikbare gegevens, waaronder de in het verzoek vervatte gegevens. Geen tijdens het onderhavige onderzoek verkregen informatie duidde erop dat uit de VRC naar de Unie uitgevoerd molybdeendraad en vanuit Maleisië naar de Unie verzonden molybdeendraad niet dezelfde fysieke basiskenmerken zouden hebben en niet voor dezelfde doeleinden zouden worden gebruikt. Zij worden derhalve beschouwd als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening. Er werden tijdens het onderzoek geen opmerkingen ontvangen waaruit het tegendeel bleek. |
| --- | --- |

(20)

Voor zover het gaat om de invoer die is aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, werd, daar er geen medewerking werd verleend, de vergelijking van uit de VRC naar de Unie uitgevoerd molybdeendraad met vanuit Maleisië naar de Unie verzonden molybdeendraad overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening gebaseerd op de beschikbare gegevens, waaronder de in het verzoek vervatte gegevens. Geen tijdens het onderhavige onderzoek verkregen informatie duidde erop dat uit de VRC naar de Unie uitgevoerd molybdeendraad en vanuit Maleisië naar de Unie verzonden molybdeendraad niet dezelfde fysieke basiskenmerken zouden hebben en niet voor dezelfde doeleinden zouden worden gebruikt. Zij worden derhalve beschouwd als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening. Er werden tijdens het onderzoek geen opmerkingen ontvangen waaruit het tegendeel bleek.

3.   Verandering in de structuur van het handelsverkeer

3.1.   VRC en Maleisië

| (21) | Nu de VRC-producenten-exporteurs geen medewerking hebben verleend, zijn voor de beoordeling van de omvang van de invoer voor het jaar 2010 en het OT gegevens uit verschillende statistische bronnen met elkaar vergeleken. Hierbij ging het zowel om publiekelijk toegankelijke bronnen zoals Eurostat als om andere bronnen zoals de database op grond van artikel 14, lid 6, van de basisverordening en de database Surveillance II. |
| --- | --- |

(21)

Nu de VRC-producenten-exporteurs geen medewerking hebben verleend, zijn voor de beoordeling van de omvang van de invoer voor het jaar 2010 en het OT gegevens uit verschillende statistische bronnen met elkaar vergeleken. Hierbij ging het zowel om publiekelijk toegankelijke bronnen zoals Eurostat als om andere bronnen zoals de database op grond van artikel 14, lid 6, van de basisverordening en de database Surveillance II.

| (22) | Zoals vermeld in overweging 27 van de oorspronkelijke verordening, bedroeg de invoer uit de VRC in 2007 87 t, in 2008 100 t en in het oorspronkelijke OT (1 april 2008 tot en met 31 maart 2009) 97 t. |
| --- | --- |

(22)

Zoals vermeld in overweging 27 van de oorspronkelijke verordening, bedroeg de invoer uit de VRC in 2007 87 t, in 2008 100 t en in het oorspronkelijke OT (1 april 2008 tot en met 31 maart 2009) 97 t.

| (23) | De invoer van het betrokken product uit de VRC nam aanzienlijk af na de instelling van de maatregel (van 97 t in het oorspronkelijke OT tot minder dan 10 t in het OT). Aan de andere kant steeg de Maleisische invoer van nul in 2009 naar ongeveer 6 t in het OT. |
| --- | --- |

(23)

De invoer van het betrokken product uit de VRC nam aanzienlijk af na de instelling van de maatregel (van 97 t in het oorspronkelijke OT tot minder dan 10 t in het OT). Aan de andere kant steeg de Maleisische invoer van nul in 2009 naar ongeveer 6 t in het OT.

3.2.   VRC en Zwitserland

| (24) | Volgens de gegevens van Eurostat, dat wil zeggen gegevens op GN-codeniveau, steeg de invoer uit Zwitserland van praktisch nul in 2009 en de voorafgaande jaren naar 5 t in zowel 2010 als 2011. Bij het onderzoek werd evenwel vastgesteld dat gedurende het OT geen invoer van het betrokken product uit Zwitserland, aangegeven als van oorsprong uit Zwitserland, in de Unie had plaatsgevonden. Voorts was er gedurende het hele jaar 2010 geen sprake van dergelijke invoer, hoewel de oorspronkelijke voorlopige maatregelen sinds december 2009 golden. |
| --- | --- |

(24)

Volgens de gegevens van Eurostat, dat wil zeggen gegevens op GN-codeniveau, steeg de invoer uit Zwitserland van praktisch nul in 2009 en de voorafgaande jaren naar 5 t in zowel 2010 als 2011. Bij het onderzoek werd evenwel vastgesteld dat gedurende het OT geen invoer van het betrokken product uit Zwitserland, aangegeven als van oorsprong uit Zwitserland, in de Unie had plaatsgevonden. Voorts was er gedurende het hele jaar 2010 geen sprake van dergelijke invoer, hoewel de oorspronkelijke voorlopige maatregelen sinds december 2009 golden.

3.3.   Invoer uit de VRC in Maleisië en Zwitserland

| (25) | Volgens VRC-statistische bronnen begon de uitvoer van het betrokken product naar Maleisië in 2010, terwijl in 2009 en 2008 enkel verwaarloosbare hoeveelheden waren uitgevoerd. |
| --- | --- |

(25)

Volgens VRC-statistische bronnen begon de uitvoer van het betrokken product naar Maleisië in 2010, terwijl in 2009 en 2008 enkel verwaarloosbare hoeveelheden waren uitgevoerd.

| (26) | Zwitserse statistische bronnen laten zien dat de invoer uit de VRC in Zwitserland begon in 2010 en doorging in 2011, hoewel in 2009 en 2008 verwaarloosbare hoeveelheden waren ingevoerd. Deze invoergegevens hebben evenwel betrekking op het GN-codeniveau en bestrijken derhalve meer dan het betrokken product in het onderhavige onderzoek. Zoals hierboven vermeld, werd vastgesteld dat er geen sprake was van uitvoer van het betrokken product uit Zwitserland, aangegeven als van oorsprong uit Zwitserland, naar de Unie. Derhalve kon bij het onderzoek niet worden vastgesteld dat molybdeendraad van oorsprong uit de VRC via Zwitserland was overgeladen. |
| --- | --- |

(26)

Zwitserse statistische bronnen laten zien dat de invoer uit de VRC in Zwitserland begon in 2010 en doorging in 2011, hoewel in 2009 en 2008 verwaarloosbare hoeveelheden waren ingevoerd. Deze invoergegevens hebben evenwel betrekking op het GN-codeniveau en bestrijken derhalve meer dan het betrokken product in het onderhavige onderzoek. Zoals hierboven vermeld, werd vastgesteld dat er geen sprake was van uitvoer van het betrokken product uit Zwitserland, aangegeven als van oorsprong uit Zwitserland, naar de Unie. Derhalve kon bij het onderzoek niet worden vastgesteld dat molybdeendraad van oorsprong uit de VRC via Zwitserland was overgeladen.

3.4.   Conclusie over de verandering in de structuur van het handelsverkeer

| (27) | De totale daling van de uitvoer van het betrokken product uit de VRC naar de Unie vanaf 2010 en de gelijktijdige stijging van de uitvoer uit Maleisië en van de uitvoer uit de VRC naar Maleisië na het instellen van de oorspronkelijke maatregelen vormden een verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de bovenvermelde landen enerzijds en de Unie anderzijds. |
| --- | --- |

(27)

De totale daling van de uitvoer van het betrokken product uit de VRC naar de Unie vanaf 2010 en de gelijktijdige stijging van de uitvoer uit Maleisië en van de uitvoer uit de VRC naar Maleisië na het instellen van de oorspronkelijke maatregelen vormden een verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de bovenvermelde landen enerzijds en de Unie anderzijds.

| (28) | Voor Zwitserland kon geen verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC, Zwitserland en de Unie met betrekking tot de invoer van het betrokken product worden vastgesteld. Daarom moet het onderzoek naar de mogelijke ontwijking van antidumpingmaatregelen door de invoer van molybdeendraad verzonden vanuit Zwitserland, worden beëindigd. |
| --- | --- |

(28)

Voor Zwitserland kon geen verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC, Zwitserland en de Unie met betrekking tot de invoer van het betrokken product worden vastgesteld. Daarom moet het onderzoek naar de mogelijke ontwijking van antidumpingmaatregelen door de invoer van molybdeendraad verzonden vanuit Zwitserland, worden beëindigd.

4.   Aard van de ontwijkingspraktijk en onvoldoende reden of economische rechtvaardiging

| (29) | Artikel 13, lid 1, van de basisverordening bepaalt dat de verandering in de structuur van het handelsverkeer het gevolg moet zijn van praktijken, processen of werkzaamheden waarvoor, afgezien van de instelling van het recht, onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestaat. De praktijken, processen of werkzaamheden omvatten onder andere het via derde landen verzenden van het product waarop maatregelen van toepassing zijn. |
| --- | --- |

(29)

Artikel 13, lid 1, van de basisverordening bepaalt dat de verandering in de structuur van het handelsverkeer het gevolg moet zijn van praktijken, processen of werkzaamheden waarvoor, afgezien van de instelling van het recht, onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestaat. De praktijken, processen of werkzaamheden omvatten onder andere het via derde landen verzenden van het product waarop maatregelen van toepassing zijn.

| (30) | De vergelijking van de handelsstromen tussen de VRC en Maleisië enerzijds en Maleisië en de Unie anderzijds duidt erop dat er sprake is van overlading. De bewering in het verzoek is door geen enkele marktdeelnemer uit de VRC of Maleisië of uit de Unie betwist. Er wordt aan herinnerd dat de producenten van molybdeendraad uit Maleisië geen medewerking aan dit onderzoek hebben verleend. |
| --- | --- |

(30)

De vergelijking van de handelsstromen tussen de VRC en Maleisië enerzijds en Maleisië en de Unie anderzijds duidt erop dat er sprake is van overlading. De bewering in het verzoek is door geen enkele marktdeelnemer uit de VRC of Maleisië of uit de Unie betwist. Er wordt aan herinnerd dat de producenten van molybdeendraad uit Maleisië geen medewerking aan dit onderzoek hebben verleend.

| (31) | Het onderzoek heeft geen andere voldoende reden of economische rechtvaardiging voor de overlading aan het licht gebracht dan de ontwijking van de geldende maatregel. Behalve de ontwijking van de betaling van het recht werden geen elementen vastgesteld die konden worden beschouwd als compensatie voor de kosten van overlading van het betrokkene product uit de VRC via Maleisië. |
| --- | --- |

(31)

Het onderzoek heeft geen andere voldoende reden of economische rechtvaardiging voor de overlading aan het licht gebracht dan de ontwijking van de geldende maatregel. Behalve de ontwijking van de betaling van het recht werden geen elementen vastgesteld die konden worden beschouwd als compensatie voor de kosten van overlading van het betrokkene product uit de VRC via Maleisië.

| (32) | Deze conclusie wordt voorts geschraagd door het feit dat geen producent van molybdeendraad uit Maleisië zich tijdens het onderhavige onderzoek meldde. |
| --- | --- |

(32)

Deze conclusie wordt voorts geschraagd door het feit dat geen producent van molybdeendraad uit Maleisië zich tijdens het onderhavige onderzoek meldde.

| (33) | Daarnaast wordt erop gewezen dat de invoer uit Maleisië stopte omstreeks de bekendmaking van de openingsverordening. |
| --- | --- |

(33)

Daarnaast wordt erop gewezen dat de invoer uit Maleisië stopte omstreeks de bekendmaking van de openingsverordening.

| (34) | Daarom wordt geconcludeerd dat, bij gebreke van enige andere voldoende reden of economische rechtvaardiging in de zin van artikel 13, lid 1, tweede zin, van de basisverordening, de verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC en Maleisië enerzijds en de Unie anderzijds was toe te schrijven aan de instelling van de geldende maatregel. |
| --- | --- |

(34)

Daarom wordt geconcludeerd dat, bij gebreke van enige andere voldoende reden of economische rechtvaardiging in de zin van artikel 13, lid 1, tweede zin, van de basisverordening, de verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC en Maleisië enerzijds en de Unie anderzijds was toe te schrijven aan de instelling van de geldende maatregel.

5.   Ondermijning van de corrigerende werking van het recht, gezien de prijzen en/of de hoeveelheden van het soortgelijke product

| (35) | Om uit te maken of de uit Maleisië ingevoerde producten, gezien de hoeveelheden en de prijzen, de corrigerende werking van de geldende maatregel ondermijnden, werd gebruikgemaakt van gegevens uit de in overweging 21 hierboven beschreven beschikbare statistische bronnen als de beste beschikbare gegevens betreffende de hoeveelheden en de prijzen van de uitvoer uit Maleisië. |
| --- | --- |

(35)

Om uit te maken of de uit Maleisië ingevoerde producten, gezien de hoeveelheden en de prijzen, de corrigerende werking van de geldende maatregel ondermijnden, werd gebruikgemaakt van gegevens uit de in overweging 21 hierboven beschreven beschikbare statistische bronnen als de beste beschikbare gegevens betreffende de hoeveelheden en de prijzen van de uitvoer uit Maleisië.

| (36) | De stijging van de invoer uit Maleisië werd, gezien de hoeveelheden, als aanzienlijk beschouwd. De omvang van de invoer uit Maleisië gedurende het OT bedraagt ongeveer 6 % van de omvang van de invoer van het product van oorsprong uit de VRC in de Unie vóór de instelling van de maatregel. |
| --- | --- |

(36)

De stijging van de invoer uit Maleisië werd, gezien de hoeveelheden, als aanzienlijk beschouwd. De omvang van de invoer uit Maleisië gedurende het OT bedraagt ongeveer 6 % van de omvang van de invoer van het product van oorsprong uit de VRC in de Unie vóór de instelling van de maatregel.

| (37) | Uit de vergelijking van het schade opheffende prijsniveau, zoals vastgesteld in de oorspronkelijke verordening, en de gewogen gemiddelde uitvoerprijs is gebleken dat er sprake is van aanzienlijk prijsbederf. Derhalve werd geconcludeerd dat de corrigerende werking van de geldende maatregel, zowel gezien de hoeveelheden als de prijzen, werd ondermijnd. |
| --- | --- |

(37)

Uit de vergelijking van het schade opheffende prijsniveau, zoals vastgesteld in de oorspronkelijke verordening, en de gewogen gemiddelde uitvoerprijs is gebleken dat er sprake is van aanzienlijk prijsbederf. Derhalve werd geconcludeerd dat de corrigerende werking van de geldende maatregel, zowel gezien de hoeveelheden als de prijzen, werd ondermijnd.

6.   Bewijs van dumping ten aanzien van de voor soortgelijke producten eerder vastgestelde normale waarde

| (38) | Omdat de producenten-exporteurs geen medewerking verleenden, werden de uitvoerprijzen overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening gebaseerd op de beschikbare gegevens. De prijzen ontleend aan de in overweging 21 beschreven statistische bronnen werden als de meest betrouwbare beschouwd. |
| --- | --- |

(38)

Omdat de producenten-exporteurs geen medewerking verleenden, werden de uitvoerprijzen overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening gebaseerd op de beschikbare gegevens. De prijzen ontleend aan de in overweging 21 beschreven statistische bronnen werden als de meest betrouwbare beschouwd.

| (39) | Overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de basisverordening werd het juist geacht dat de normale waarde waarvan gebruik moet worden gemaakt bij een onderzoek naar ontwijking, de normale waarde is die bij het oorspronkelijke onderzoek werd vastgesteld. Aangezien geen medewerking werd verleend, werd het overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening voor de vergelijking van de uitvoerprijs met de normale waarde juist geacht ervan uit te gaan dat het assortiment producten dat bij het onderhavige onderzoek werd onderzocht, hetzelfde was als dat bij het oorspronkelijke onderzoek. |
| --- | --- |

(39)

Overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de basisverordening werd het juist geacht dat de normale waarde waarvan gebruik moet worden gemaakt bij een onderzoek naar ontwijking, de normale waarde is die bij het oorspronkelijke onderzoek werd vastgesteld. Aangezien geen medewerking werd verleend, werd het overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening voor de vergelijking van de uitvoerprijs met de normale waarde juist geacht ervan uit te gaan dat het assortiment producten dat bij het onderhavige onderzoek werd onderzocht, hetzelfde was als dat bij het oorspronkelijke onderzoek.

| (40) | Bij het oorspronkelijke onderzoek werden de VS beschouwd als een geschikt referentieland met een markteconomie. Aangezien de producent in het referentieland slechts marginaal op de Amerikaanse binnenlandse markt verkocht, werd het onredelijk geacht de gegevens met betrekking tot de binnenlandse verkoop in de VS te gebruiken voor de vaststelling of berekening van de normale waarde. Bijgevolg werd de normale waarde voor de VRC vastgesteld aan de hand van de prijzen bij uitvoer uit de VS naar andere derde landen, waaronder de Unie. |
| --- | --- |

(40)

Bij het oorspronkelijke onderzoek werden de VS beschouwd als een geschikt referentieland met een markteconomie. Aangezien de producent in het referentieland slechts marginaal op de Amerikaanse binnenlandse markt verkocht, werd het onredelijk geacht de gegevens met betrekking tot de binnenlandse verkoop in de VS te gebruiken voor de vaststelling of berekening van de normale waarde. Bijgevolg werd de normale waarde voor de VRC vastgesteld aan de hand van de prijzen bij uitvoer uit de VS naar andere derde landen, waaronder de Unie.

| (41) | Overeenkomstig artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening werd de dumping berekend door de gewogen gemiddelde normale waarde die was vastgesteld in de oorspronkelijke verordening, te vergelijken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijzen die waren vastgesteld in het OT bij dit onderzoek, uitgedrukt als een percentage van de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring. |
| --- | --- |

(41)

Overeenkomstig artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening werd de dumping berekend door de gewogen gemiddelde normale waarde die was vastgesteld in de oorspronkelijke verordening, te vergelijken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijzen die waren vastgesteld in het OT bij dit onderzoek, uitgedrukt als een percentage van de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring.

| (42) | Uit de vergelijking tussen de gewogen gemiddelde normale waarde en de gewogen gemiddelde uitvoerprijzen bleek dat er sprake was van dumping. |
| --- | --- |

(42)

Uit de vergelijking tussen de gewogen gemiddelde normale waarde en de gewogen gemiddelde uitvoerprijzen bleek dat er sprake was van dumping.

C.   MAATREGELEN

| (43) | Gezien bovenstaande bevindingen werd geconcludeerd dat het definitieve antidumpingrecht op molybdeendraad van oorsprong uit de VRC werd ontweken door overlading via Maleisië. |
| --- | --- |

(43)

Gezien bovenstaande bevindingen werd geconcludeerd dat het definitieve antidumpingrecht op molybdeendraad van oorsprong uit de VRC werd ontweken door overlading via Maleisië.

| (44) | Overeenkomstig artikel 13, lid 1, eerste zin, van de basisverordening moeten de bestaande antidumpingmaatregelen die gelden ten aanzien van de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de VRC, worden uitgebreid tot de invoer van hetzelfde product verzonden vanuit Maleisië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië. |
| --- | --- |

(44)

Overeenkomstig artikel 13, lid 1, eerste zin, van de basisverordening moeten de bestaande antidumpingmaatregelen die gelden ten aanzien van de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de VRC, worden uitgebreid tot de invoer van hetzelfde product verzonden vanuit Maleisië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië.

| (45) | De uit te breiden maatregel dient de maatregel te zijn die is vastgesteld in artikel 1, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010, namelijk een definitief antidumpingrecht van 64,3 %, van toepassing op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring. |
| --- | --- |

(45)

De uit te breiden maatregel dient de maatregel te zijn die is vastgesteld in artikel 1, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010, namelijk een definitief antidumpingrecht van 64,3 %, van toepassing op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring.

| (46) | Overeenkomstig artikel 13, lid 3, en artikel 14, lid 5, van de basisverordening moeten uitgebreide maatregelen worden toegepast op goederen waarvan de invoer in de Unie overeenkomstig de openingsverordening is geregistreerd; daarom moeten rechten worden geheven op vanuit Maleisië verzonden molybdeendraad waarvan de invoer is geregistreerd. |
| --- | --- |

(46)

Overeenkomstig artikel 13, lid 3, en artikel 14, lid 5, van de basisverordening moeten uitgebreide maatregelen worden toegepast op goederen waarvan de invoer in de Unie overeenkomstig de openingsverordening is geregistreerd; daarom moeten rechten worden geheven op vanuit Maleisië verzonden molybdeendraad waarvan de invoer is geregistreerd.

D.   BEËINDIGING VAN HET ONDERZOEK MET BETREKKING TOT DE INVOER UIT ZWITSERLAND

| (47) | Gezien de bevindingen betreffende Zwitserland moet het onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de antidumpingmaatregelen door de invoer van het betrokken product verzonden vanuit Zwitserland worden beëindigd en moet de bij de openingsverordening ingestelde registratie van de invoer van molybdeendraad verzonden vanuit Zwitserland worden opgeheven. |
| --- | --- |

(47)

Gezien de bevindingen betreffende Zwitserland moet het onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de antidumpingmaatregelen door de invoer van het betrokken product verzonden vanuit Zwitserland worden beëindigd en moet de bij de openingsverordening ingestelde registratie van de invoer van molybdeendraad verzonden vanuit Zwitserland worden opgeheven.

E.   VERZOEKEN OM VRIJSTELLING

| (48) | Er wordt aan herinnerd dat zich bij dit onderzoek geen enkele producent-exporteur die molybdeendraad naar de Unie uitvoert, kenbaar heeft gemaakt en dat ook niets is gebleken van dergelijke producenten-exporteurs in Maleisië. Niettemin moeten producenten uit Maleisië die het onderzochte product gedurende het OT niet naar de Unie hebben uitgevoerd en die overwegen een verzoek om vrijstelling van het uitgebreide antidumpingrecht in te dienen overeenkomstig artikel 11, lid 4, en artikel 13, lid 4, van de basisverordening, een vragenlijst invullen zodat de Commissie kan vaststellen of vrijstelling kan worden verleend. Een dergelijke vrijstelling kan worden verleend na de beoordeling van de marktsituatie van het betrokken product, de productiecapaciteit en de bezettingsgraad, de aan- en verkoop, de waarschijnlijkheid van voortzetting van de praktijken waarvoor onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestaat en het bewijsmateriaal inzake dumping. Normaal gezien voert de Commissie ook een controle ter plaatse uit. Het verzoek moet onverwijld aan de Commissie worden gericht en vergezeld gaan van alle relevante gegevens, met name over wijzigingen in de activiteiten van de onderneming die verband houden met de productie en de verkoop. |
| --- | --- |

(48)

Er wordt aan herinnerd dat zich bij dit onderzoek geen enkele producent-exporteur die molybdeendraad naar de Unie uitvoert, kenbaar heeft gemaakt en dat ook niets is gebleken van dergelijke producenten-exporteurs in Maleisië. Niettemin moeten producenten uit Maleisië die het onderzochte product gedurende het OT niet naar de Unie hebben uitgevoerd en die overwegen een verzoek om vrijstelling van het uitgebreide antidumpingrecht in te dienen overeenkomstig artikel 11, lid 4, en artikel 13, lid 4, van de basisverordening, een vragenlijst invullen zodat de Commissie kan vaststellen of vrijstelling kan worden verleend. Een dergelijke vrijstelling kan worden verleend na de beoordeling van de marktsituatie van het betrokken product, de productiecapaciteit en de bezettingsgraad, de aan- en verkoop, de waarschijnlijkheid van voortzetting van de praktijken waarvoor onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestaat en het bewijsmateriaal inzake dumping. Normaal gezien voert de Commissie ook een controle ter plaatse uit. Het verzoek moet onverwijld aan de Commissie worden gericht en vergezeld gaan van alle relevante gegevens, met name over wijzigingen in de activiteiten van de onderneming die verband houden met de productie en de verkoop.

| (49) | Wanneer vrijstelling wordt verleend, zal de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité, een voorstel indienen om de geldende uitgebreide maatregelen dienovereenkomstig te wijzigen. Op vrijstellingen zal toezicht worden uitgeoefend om ervoor te zorgen dat aan de daarvoor geldende voorwaarden wordt voldaan. |
| --- | --- |

(49)

Wanneer vrijstelling wordt verleend, zal de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité, een voorstel indienen om de geldende uitgebreide maatregelen dienovereenkomstig te wijzigen. Op vrijstellingen zal toezicht worden uitgeoefend om ervoor te zorgen dat aan de daarvoor geldende voorwaarden wordt voldaan.

F.   MEDEDELING VAN FEITEN EN OVERWEGINGEN

| (50) | Belanghebbende partijen werden op de hoogte gebracht van de voornaamste feiten en overwegingen die tot voornoemde conclusies hebben geleid, en werden in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken en te worden gehoord, |
| --- | --- |

(50)

Belanghebbende partijen werden op de hoogte gebracht van de voornaamste feiten en overwegingen die tot voornoemde conclusies hebben geleid, en werden in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken en te worden gehoord,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Het bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010 ingestelde definitieve antidumpingrecht op molybdeendraad met ten minste 99,95 gewichtspercenten molybdeen en een grootste afmeting der dwarsdoorsnede van meer dan 1,35 mm doch niet meer dan 4,0 mm, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 8102 96 00, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, wordt uitgebreid tot molybdeendraad met ten minste 99,95 gewichtspercenten molybdeen en een grootste afmeting der dwarsdoorsnede van meer dan 1,35 mm doch niet meer dan 4,0 mm, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 8102 96 00 (Taric-code 8102960011), verzonden vanuit Maleisië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië.

2.   Het bij lid 1 uitgebreide recht wordt geïnd op de invoer van molybdeendraad verzonden vanuit Maleisië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, die wordt geregistreerd overeenkomstig artikel 2 van Verordening (EU) nr. 477/2011 en artikel 13, lid 3, en artikel 14, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1225/2009.

3.   Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

Artikel 2

1.   Verzoeken om vrijstelling van de bij artikel 1 uitgebreide rechten moeten schriftelijk worden ingediend in een van de officiële talen van de Unie en moeten zijn ondertekend door een persoon die gemachtigd is om de entiteit die om de vrijstelling verzoekt, te vertegenwoordigen. Het verzoek moet aan het onderstaande adres worden gestuurd:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Handel |
| Directoraat H |
| Kamer N105 4/92 |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |
| Fax + 32 22979881 |
| E-mail: TRADE-13-3-MOLYBDENUM@ec.europa.eu |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Handel

Directoraat H

Kamer N105 4/92

1049 Brussel

BELGIË

Fax + 32 22979881

E-mail: TRADE-13-3-MOLYBDENUM@ec.europa.eu

2.   Overeenkomstig artikel 13, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 kan de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité, bij besluit vrijstelling van het bij artikel 1 van de onderhavige verordening uitgebreide recht verlenen voor de invoer die de bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010 ingestelde antidumpingmaatregelen niet ontwijkt.

Artikel 3

Het bij Verordening (EU) nr. 477/2011 geopende onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 511/2010 ingestelde antidumpingmaatregelen op de invoer van bepaald molybdeendraad van oorsprong uit de Volksrepubliek China door de invoer van bepaald molybdeendraad verzonden vanuit Zwitserland, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Zwitserland, wordt beëindigd.

Artikel 4

De douaneautoriteiten wordt opgedragen de bij artikel 2 van Verordening (EU) nr. 477/2011 vastgestelde registratie van de invoer te beëindigen.

Artikel 5

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 9 januari 2012.

Voor de Raad

De voorzitter

N. WAMMEN

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

1

(2)  PB L 150 van 16.6.2010, blz. 17.

2

(3)  PB L 131 van 18.5.2011, blz. 14.

3

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/27 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/27

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 15/2012 VAN DE COMMISSIE

van 10 januari 2012

tot 162e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al-Qa‘ida-netwerk

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al-Qa‘ida-netwerk (1), en met name artikel 7, lid 1, onder a), en artikel 7 bis, lid 5,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de personen, groepen en entiteiten opgesomd waarvan de tegoeden en economische middelen krachtens die verordening worden bevroren. |
| --- | --- |

(1)

In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de personen, groepen en entiteiten opgesomd waarvan de tegoeden en economische middelen krachtens die verordening worden bevroren.

| (2) | Op 28 december 2011 heeft het Sanctiecomité van de VN-Veiligheidsraad besloten zes entiteiten te schrappen van de lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen moeten worden bevroren, na overweging van het door deze entiteiten ingediende verzoek daartoe en het uitgebreide verslag van de ombudsman die is ingesteld bij Resolutie 1904 (2009) van de VN-Veiligheidsraad. Op 30 december 2011 besloot het Sanctiecomité tevens één natuurlijke persoon van de lijst te schrappen. |
| --- | --- |

(2)

Op 28 december 2011 heeft het Sanctiecomité van de VN-Veiligheidsraad besloten zes entiteiten te schrappen van de lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen moeten worden bevroren, na overweging van het door deze entiteiten ingediende verzoek daartoe en het uitgebreide verslag van de ombudsman die is ingesteld bij Resolutie 1904 (2009) van de VN-Veiligheidsraad. Op 30 december 2011 besloot het Sanctiecomité tevens één natuurlijke persoon van de lijst te schrappen.

| (3) | Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 dient daarom dienovereenkomstig te worden bijgewerkt, |
| --- | --- |

(3)

Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 dient daarom dienovereenkomstig te worden bijgewerkt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 10 januari 2012.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Hoofd van de dienst Instrumenten voor het buitenlands beleid

---

(1)  PB L 139 van 29.5.2002, blz. 9.

1

---

BIJLAGE

Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 wordt als volgt gewijzigd:

| (1) | De volgende vermeldingen worden geschrapt van de lijst "Rechtspersonen, groepen en entiteiten":






  (a) | Barakaat North America, Inc., 925, Washington Street, Dorchester, Massachussets, VSA; 2019, Bank Street, Ottawa, Ontario, Canada. |
| --- | --- | --- |

(1)

De volgende vermeldingen worden geschrapt van de lijst "Rechtspersonen, groepen en entiteiten":

(a)

Barakaat North America, Inc., 925, Washington Street, Dorchester, Massachussets, VSA; 2019, Bank Street, Ottawa, Ontario, Canada.

| (b) | Barakat Computer Consulting (BCC), Mogadishu, Somalië. |
| --- | --- |

(b)

Barakat Computer Consulting (BCC), Mogadishu, Somalië.

| (c) | Barakat Consulting Group (BCG), Mogadishu, Somalië. |
| --- | --- |

(c)

Barakat Consulting Group (BCG), Mogadishu, Somalië.

| (d) | Barakat Global Telephone Company, Mogadishu, Somalië; Dubai, Verenigde Arabische Emiraten. |
| --- | --- |

(d)

Barakat Global Telephone Company, Mogadishu, Somalië; Dubai, Verenigde Arabische Emiraten.

| (e) | Barakat Post Express (BPE), Mogadishu, Somalië. |
| --- | --- |

(e)

Barakat Post Express (BPE), Mogadishu, Somalië.

| (f) | Barakat Refreshment Company, Mogadishu, Somalië; Dubai, Verenigde Arabische Emiraten. |
| --- | --- |

(f)

Barakat Refreshment Company, Mogadishu, Somalië; Dubai, Verenigde Arabische Emiraten.

| (2) | De volgende vermelding wordt geschrapt van de lijst "Natuurlijke personen":
  "Sajid Mohammed Badat (ook bekend als a) Abu Issa; b) Saajid Badat; c) Sajid Badat; d) Muhammed Badat; e) Sajid Muhammad Badat; f) Saajid Mohammad Badet; g) Muhammed Badet; h) Sajid Muhammad Badet; i) Sajid Mahomed Badat). Geboortedatum: 28.3.1979. Geboorteplaats: Gloucester, Verenigd Koninkrijk. Nationaliteit: Brits. Paspoortnummer: a) 703114075 (paspoort van het Verenigd Koninkrijk); b) 026725401 (paspoort van het Verenigd Koninkrijk, vervallen op 22.4.2007); c) 0103211414 (paspoort van het Verenigd Koninkrijk). Overige informatie: vrijgelaten uit de gevangenis in het Verenigd Koninkrijk in november 2010. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 15.12.2005." |
| --- | --- |

(2)

De volgende vermelding wordt geschrapt van de lijst "Natuurlijke personen":

"Sajid Mohammed Badat (ook bekend als a) Abu Issa; b) Saajid Badat; c) Sajid Badat; d) Muhammed Badat; e) Sajid Muhammad Badat; f) Saajid Mohammad Badet; g) Muhammed Badet; h) Sajid Muhammad Badet; i) Sajid Mahomed Badat). Geboortedatum: 28.3.1979. Geboorteplaats: Gloucester, Verenigd Koninkrijk. Nationaliteit: Brits. Paspoortnummer: a) 703114075 (paspoort van het Verenigd Koninkrijk); b) 026725401 (paspoort van het Verenigd Koninkrijk, vervallen op 22.4.2007); c) 0103211414 (paspoort van het Verenigd Koninkrijk). Overige informatie: vrijgelaten uit de gevangenis in het Verenigd Koninkrijk in november 2010. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 15.12.2005."

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/29 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/29

---

VERORDENING (EU) Nr. 16/2012 VAN DE COMMISSIE

van 11 januari 2012

tot wijziging van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de voorschriften betreffende voor menselijke consumptie bestemde bevroren levensmiddelen van dierlijke oorsprong

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (1), en met name artikel 10, punt 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 853/2004 zijn voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong vastgesteld. Exploitanten van levensmiddelenbedrijven moeten voldoen aan de voorschriften van bijlage II bij die verordening. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 853/2004 zijn voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong vastgesteld. Exploitanten van levensmiddelenbedrijven moeten voldoen aan de voorschriften van bijlage II bij die verordening.

| (2) | Uit de sinds de datum van toepassing van Verordening (EG) nr. 853/2004 opgedane ervaring is gebleken dat zich bepaalde moeilijkheden voordoen in verband met de opslag van levensmiddelen van dierlijke oorsprong. Als de datum van de initiële invriezing van dergelijke levensmiddelen werd aangegeven, zouden de exploitanten van levensmiddelenbedrijven beter in staat zijn om de geschiktheid van de levensmiddelen voor menselijke consumptie te beoordelen. |
| --- | --- |

(2)

Uit de sinds de datum van toepassing van Verordening (EG) nr. 853/2004 opgedane ervaring is gebleken dat zich bepaalde moeilijkheden voordoen in verband met de opslag van levensmiddelen van dierlijke oorsprong. Als de datum van de initiële invriezing van dergelijke levensmiddelen werd aangegeven, zouden de exploitanten van levensmiddelenbedrijven beter in staat zijn om de geschiktheid van de levensmiddelen voor menselijke consumptie te beoordelen.

| (3) | Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (2) betreft de etikettering van levensmiddelen die als zodanig aan de eindverbruiker worden geleverd en bepaalde aspecten van de presentatie van levensmiddelen en de daarvoor gemaakte reclame. Die richtlijn is echter niet van toepassing op de eerdere fasen van de levensmiddelenproductie. |
| --- | --- |

(3)

Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (2) betreft de etikettering van levensmiddelen die als zodanig aan de eindverbruiker worden geleverd en bepaalde aspecten van de presentatie van levensmiddelen en de daarvoor gemaakte reclame. Die richtlijn is echter niet van toepassing op de eerdere fasen van de levensmiddelenproductie.

| (4) | Bovendien is bij de handhaving van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 853/2004 door de bevoegde autoriteiten gebleken dat meer gedetailleerde voorschriften inzake de productie en de invriezing van levensmiddelen van dierlijke oorsprong in de aan de aflevering daarvan aan de eindverbruiker voorafgaande productiefasen nodig zijn. |
| --- | --- |

(4)

Bovendien is bij de handhaving van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 853/2004 door de bevoegde autoriteiten gebleken dat meer gedetailleerde voorschriften inzake de productie en de invriezing van levensmiddelen van dierlijke oorsprong in de aan de aflevering daarvan aan de eindverbruiker voorafgaande productiefasen nodig zijn.

| (5) | Bijgevolg moet bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 worden gewijzigd om daarin voor bevroren levensmiddelen van dierlijke oorsprong geldende voorschriften op te nemen. |
| --- | --- |

(5)

Bijgevolg moet bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 worden gewijzigd om daarin voor bevroren levensmiddelen van dierlijke oorsprong geldende voorschriften op te nemen.

| (6) | Verordening (EG) nr. 853/2004 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(6)

Verordening (EG) nr. 853/2004 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (7) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, |
| --- | --- |

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2012.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 11 januari 2012.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55.

1

(2)  PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.

2

---

BIJLAGE

Aan bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 wordt de volgende sectie IV toegevoegd:

„SECTIE IV:   VOORSCHRIFTEN VOOR BEVROREN LEVENSMIDDELEN VAN DIERLIJKE OORSPRONG

| 1. | Voor de uitvoering van deze sectie wordt onder „productiedatum” verstaan:






  a) | de datum van het slachten voor karkassen, halve karkassen en voor- en achtervoeten; |
| --- | --- | --- |

1.

Voor de uitvoering van deze sectie wordt onder „productiedatum” verstaan:

a)

de datum van het slachten voor karkassen, halve karkassen en voor- en achtervoeten;

| b) | de datum van het doden voor vrij wild; |
| --- | --- |

b)

de datum van het doden voor vrij wild;

| c) | de datum van het oogsten of vangen voor visserijproducten; |
| --- | --- |

c)

de datum van het oogsten of vangen voor visserijproducten;

| d) | de datum van het verwerken, uitsnijden, hakken of bereiden, naargelang het geval, voor andere levensmiddelen van dierlijke oorsprong. |
| --- | --- |

d)

de datum van het verwerken, uitsnijden, hakken of bereiden, naargelang het geval, voor andere levensmiddelen van dierlijke oorsprong.

| 2. | Tot de fase waarin het levensmiddel overeenkomstig Richtlijn 2000/13/EG wordt geëtiketteerd of voor verdere verwerking wordt gebruikt, moeten de exploitanten van levensmiddelenbedrijven ervoor zorgen dat voor bevroren levensmiddelen van dierlijke oorsprong die voor menselijke consumptie zijn bestemd, aan de exploitant van het levensmiddelenbedrijf waaraan het levensmiddel wordt geleverd en op verzoek aan de bevoegde autoriteit de volgende informatie wordt verstrekt:






  a) | de productiedatum, en |
| --- | --- | --- |

2.

Tot de fase waarin het levensmiddel overeenkomstig Richtlijn 2000/13/EG wordt geëtiketteerd of voor verdere verwerking wordt gebruikt, moeten de exploitanten van levensmiddelenbedrijven ervoor zorgen dat voor bevroren levensmiddelen van dierlijke oorsprong die voor menselijke consumptie zijn bestemd, aan de exploitant van het levensmiddelenbedrijf waaraan het levensmiddel wordt geleverd en op verzoek aan de bevoegde autoriteit de volgende informatie wordt verstrekt:

a)

de productiedatum, en

| b) | de datum van invriezing, indien verschillend van de productiedatum. |
| --- | --- |

b)

de datum van invriezing, indien verschillend van de productiedatum.

Wanneer een levensmiddel wordt gemaakt van een partij grondstoffen met verschillende productie- en invriesdata, moet de oudste productie- en/of invriesdatum, naargelang het geval, worden verstrekt.

| 3. | De leverancier van het bevroren levensmiddel kiest vrij de passende vorm waarin de informatie moet worden verstrekt, zolang de in lid 2 verlangde informatie duidelijk en ondubbelzinning ter beschikking gesteld wordt van en kan worden opgezocht door de exploitant van het levensmiddelenbedrijf waaraan het levensmiddel wordt geleverd.”. |
| --- | --- |

3.

De leverancier van het bevroren levensmiddel kiest vrij de passende vorm waarin de informatie moet worden verstrekt, zolang de in lid 2 verlangde informatie duidelijk en ondubbelzinning ter beschikking gesteld wordt van en kan worden opgezocht door de exploitant van het levensmiddelenbedrijf waaraan het levensmiddel wordt geleverd.”.

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/31 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/31

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 17/2012 VAN DE COMMISSIE

van 11 januari 2012

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 32/2000 wat betreft de verlenging van de tariefcontingenten voor jute- en kokosproducten

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 32/2000 van de Raad van 17 december 1999 betreffende de opening en het beheer van de in de GATT geconsolideerde communautaire tariefcontingenten en van enkele andere communautaire tariefcontingenten alsmede tot vaststelling van de voorwaarden voor de wijziging of aanpassing van die contingenten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1808/95 (1), en met name het tweede streepje van artikel 9, lid 1, onder b),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig haar aanbod in het kader van de Conferentie van de Verenigde Naties inzake Handel en Ontwikkeling (Unctad) heeft de Gemeenschap, naast haar schema van algemene preferenties (SAP), in 1971 tariefpreferenties ingevoerd voor jute- en kokosproducten uit bepaalde ontwikkelingslanden. Deze preferenties bestonden uit een geleidelijke vermindering van de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief en, van 1978 tot en met 31 december 1994, de totale schorsing van deze rechten. |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig haar aanbod in het kader van de Conferentie van de Verenigde Naties inzake Handel en Ontwikkeling (Unctad) heeft de Gemeenschap, naast haar schema van algemene preferenties (SAP), in 1971 tariefpreferenties ingevoerd voor jute- en kokosproducten uit bepaalde ontwikkelingslanden. Deze preferenties bestonden uit een geleidelijke vermindering van de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief en, van 1978 tot en met 31 december 1994, de totale schorsing van deze rechten.

| (2) | Sinds de inwerkingtreding van het SAP in 1995 heeft de Gemeenschap, naast de GATT, autonome contingenten tegen nultarief geopend voor bepaalde hoeveelheden jute- en kokosproducten. De tariefcontingenten die op grond van Verordening (EG) nr. 32/2000 voor deze producten werden geopend, werden bij Verordening (EG) nr. 204/2009 van de Commissie (2) tot en met 31 december 2011 verlengd. |
| --- | --- |

(2)

Sinds de inwerkingtreding van het SAP in 1995 heeft de Gemeenschap, naast de GATT, autonome contingenten tegen nultarief geopend voor bepaalde hoeveelheden jute- en kokosproducten. De tariefcontingenten die op grond van Verordening (EG) nr. 32/2000 voor deze producten werden geopend, werden bij Verordening (EG) nr. 204/2009 van de Commissie (2) tot en met 31 december 2011 verlengd.

| (3) | Aangezien het SAP is verlengd tot en met 31 december 2013 bij Verordening (EU) nr. 512/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 732/2008 van de Raad betreffende de toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 december 2011 (3), moet de tariefcontingentenregeling voor jute- en kokosproducten ook tot en met 31 december 2013 worden verlengd. |
| --- | --- |

(3)

Aangezien het SAP is verlengd tot en met 31 december 2013 bij Verordening (EU) nr. 512/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 732/2008 van de Raad betreffende de toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 december 2011 (3), moet de tariefcontingentenregeling voor jute- en kokosproducten ook tot en met 31 december 2013 worden verlengd.

| (4) | Verordening (EG) nr. 32/2000 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(4)

Verordening (EG) nr. 32/2000 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (5) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek, |
| --- | --- |

(5)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

In bijlage III bij Verordening (EG) nr. 32/2000, vijfde kolom („Contingentsperiode”), wordt voor de volgnummers 09.0107, 09.0109 en 09.0111 de tekst „van 1.1.2009 t/m 31.12.2009, van 1.1.2010 t/m 31.12.2010 en van 1.1.2011 t/m 31.12.2011” vervangen door „van 1.1.2012 t/m 31.12.2012 en van 1.1.2013 t/m 31.12.2013”.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2012.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 11 januari 2012.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 5 van 8.1.2000, blz. 1.

1

(2)  PB L 71 van 17.3.2009, blz. 13.

2

(3)  PB L 145 van 31.5.2011, blz. 28.

3

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/32 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/32

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 18/2012 VAN DE COMMISSIE

van 11 januari 2012

tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gezien Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (2), en met name artikel 136, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt. |
| --- | --- |

(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.

| (2) | De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

(2)

De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 136 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 11 januari 2012.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 157 van 15.6.2011, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| GN-code | Code derde landen (1) | Forfaitaire invoerwaarde |
| 0702 00 00 | MA | 62,1 |
| TN | 101,1 |
| TR | 107,7 |
| ZZ | 90,3 |
| 0707 00 05 | EG | 206,0 |
| TR | 160,5 |
| ZZ | 183,3 |
| 0709 91 00 | EG | 208,4 |
| ZZ | 208,4 |
| 0709 93 10 | MA | 74,1 |
| TR | 143,7 |
| ZZ | 108,9 |
| 0805 10 20 | EG | 55,7 |
| MA | 65,9 |
| TR | 65,7 |
| ZZ | 62,4 |
| 0805 20 10 | MA | 94,1 |
| ZZ | 94,1 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | IL | 67,0 |
| MA | 62,0 |
| TR | 83,5 |
| ZZ | 70,8 |
| 0805 50 10 | TR | 50,6 |
| ZZ | 50,6 |
| 0808 10 80 | CA | 125,9 |
| US | 134,7 |
| ZZ | 130,3 |
| 0808 30 90 | CN | 99,0 |
| US | 133,6 |
| ZZ | 116,3 |

(EUR/100 kg)

GN-code

Code derde landen (1)

Forfaitaire invoerwaarde

0702 00 00

MA

62,1

TN

101,1

TR

107,7

ZZ

90,3

0707 00 05

EG

206,0

TR

160,5

ZZ

183,3

0709 91 00

EG

208,4

ZZ

208,4

0709 93 10

MA

74,1

TR

143,7

ZZ

108,9

0805 10 20

EG

55,7

MA

65,9

TR

65,7

ZZ

62,4

0805 20 10

MA

94,1

ZZ

94,1

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

IL

67,0

MA

62,0

TR

83,5

ZZ

70,8

0805 50 10

TR

50,6

ZZ

50,6

0808 10 80

CA

125,9

US

134,7

ZZ

130,3

0808 30 90

CN

99,0

US

133,6

ZZ

116,3

---

(1)  Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1833/2006 van de Commissie (PB L 354 van 14.12.2006, blz. 19). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/34 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/34

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 19/2012 VAN DE COMMISSIE

van 11 januari 2012

tot vaststelling van een aanvaardingspercentage voor de afgifte van uitvoercertificaten, tot afwijzing van uitvoercertificaataanvragen en tot schorsing van de mogelijkheid tot het indienen van uitvoercertificaataanvragen voor buiten het quotum geproduceerde suiker

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gezien Verordening (EG) nr. 951/2006 van de Commissie van 30 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 318/2006, wat betreft de handel met derde landen in de sector suiker (2), en met name artikel 7 sexies juncto artikel 9, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Op grond van artikel 61, eerste alinea, onder d), van Verordening (EG) nr. 1234/2007 mag suiker die in een verkoopseizoen boven het in artikel 56 van die verordening bedoelde quotum wordt geproduceerd, slechts worden uitgevoerd binnen de nog vast te stellen kwantitatieve grens. |
| --- | --- |

(1)

Op grond van artikel 61, eerste alinea, onder d), van Verordening (EG) nr. 1234/2007 mag suiker die in een verkoopseizoen boven het in artikel 56 van die verordening bedoelde quotum wordt geproduceerd, slechts worden uitgevoerd binnen de nog vast te stellen kwantitatieve grens.

| (2) | Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 372/2011 van de Commissie van 15 april 2011 tot vaststelling van de kwantitatieve grens voor de uitvoer van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose tot het einde van het verkoopseizoen 2011/2012 (3) is die kwantitatieve grens vastgesteld. |
| --- | --- |

(2)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 372/2011 van de Commissie van 15 april 2011 tot vaststelling van de kwantitatieve grens voor de uitvoer van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose tot het einde van het verkoopseizoen 2011/2012 (3) is die kwantitatieve grens vastgesteld.

| (3) | De hoeveelheden suiker waarvoor uitvoercertificaten zijn aangevraagd, overschrijden de in Verordening (EU) nr. 372/2011 vastgestelde kwantitatieve grens. Derhalve moet een aanvaardingspercentage worden vastgesteld voor de hoeveelheden die zijn aangevraagd van 2 tot 6 januari 2012. Bovendien moeten alle uitvoercertificaataanvragen die voor suiker zijn ingediend na 6 januari 2012, worden afgewezen en moet de indiening van uitvoercertificaataanvragen worden geschorst, |
| --- | --- |

(3)

De hoeveelheden suiker waarvoor uitvoercertificaten zijn aangevraagd, overschrijden de in Verordening (EU) nr. 372/2011 vastgestelde kwantitatieve grens. Derhalve moet een aanvaardingspercentage worden vastgesteld voor de hoeveelheden die zijn aangevraagd van 2 tot 6 januari 2012. Bovendien moeten alle uitvoercertificaataanvragen die voor suiker zijn ingediend na 6 januari 2012, worden afgewezen en moet de indiening van uitvoercertificaataanvragen worden geschorst,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Uitvoercertificaten voor buiten het quotum geproduceerde suiker waarvoor aanvragen zijn ingediend van 2 tot 6 januari 2012, worden afgegeven voor de aangevraagde hoeveelheden waarop een aanvaardingspercentage van 38,474060 % is toegepast.

2.   Aanvragen voor uitvoercertificaten voor buiten het quotum geproduceerde suiker die op 9, 10, 11, 12 en 13 januari 2012 zijn ingediend, worden afgewezen.

3.   Het indienen van aanvragen voor uitvoercertificaten voor buiten het quotum geproduceerde suiker wordt geschorst voor de periode van 16 januari 2012 tot 30 september 2012.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 11 januari 2012.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 178 van 1.7.2006, blz. 24.

2

(3)  PB L 102 van 16.4.2011, blz. 8.

3

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/35 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/35

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 20/2012 VAN DE COMMISSIE

van 11 januari 2012

tot vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt die moet worden toegepast op de invoercertificaataanvragen die in de periode van 1 januari 2012 tot en met 6 januari 2012 zijn ingediend in het kader van het bij Verordening (EG) nr. 2305/2003 geopende tariefcontingent voor de invoer van gerst

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (integrale-GMO-verordening) (1),

Gezien Verordening (EG) nr. 1301/2006 van de Commissie van 31 augustus 2006 houdende gemeenschappelijke voorschriften voor het beheer van door middel van een stelsel van invoercertificaten beheerde invoertariefcontingenten voor landbouwproducten (2), en met name artikel 7, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 2305/2003 van de Commissie (3) is een jaarlijks tariefcontingent geopend voor de invoer van 307 105 ton gerst (volgnummer 09.4126). |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 2305/2003 van de Commissie (3) is een jaarlijks tariefcontingent geopend voor de invoer van 307 105 ton gerst (volgnummer 09.4126).

| (2) | Uit de overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2305/2003 gedane mededeling blijkt dat de overeenkomstig artikel 3, lid 1, van die verordening in de periode van 1 januari 2012 tot en met 6 januari 2012 om 13.00 uur (plaatselijke tijd Brussel) ingediende aanvragen de beschikbare hoeveelheden overschrijden. Bijgevolg dient door vaststelling van de op de aangevraagde hoeveelheden toe te passen toewijzingscoëfficiënt te worden bepaald in hoeverre de invoercertificaten kunnen worden afgegeven. |
| --- | --- |

(2)

Uit de overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2305/2003 gedane mededeling blijkt dat de overeenkomstig artikel 3, lid 1, van die verordening in de periode van 1 januari 2012 tot en met 6 januari 2012 om 13.00 uur (plaatselijke tijd Brussel) ingediende aanvragen de beschikbare hoeveelheden overschrijden. Bijgevolg dient door vaststelling van de op de aangevraagde hoeveelheden toe te passen toewijzingscoëfficiënt te worden bepaald in hoeverre de invoercertificaten kunnen worden afgegeven.

| (3) | Ook mogen voor de lopende contingentperiode geen invoercertificaten op grond van Verordening (EG) nr. 2305/2003 meer worden afgegeven. |
| --- | --- |

(3)

Ook mogen voor de lopende contingentperiode geen invoercertificaten op grond van Verordening (EG) nr. 2305/2003 meer worden afgegeven.

| (4) | Met het oog op een efficiënt beheer van de procedure voor afgifte van de invoercertificaten dient deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking te treden, |
| --- | --- |

(4)

Met het oog op een efficiënt beheer van de procedure voor afgifte van de invoercertificaten dient deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking te treden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Voor elke invoercertificaataanvraag in het kader van het in artikel 1, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2305/2003 bedoelde contingent voor gerst, die in de periode van 1 januari 2012 tot en met 6 januari 2012 om 13.00 uur (plaatselijke tijd Brussel) is ingediend, wordt een certificaat afgegeven voor de gevraagde hoeveelheid, vermenigvuldigd met een toewijzingscoëfficiënt van 3,989135 %.

2.   De afgifte van certificaten waarvoor de aanvraag is ingediend met ingang van 6 januari 2012 om 13.00 uur (plaatselijke tijd Brussel), wordt voor de lopende contingentperiode geschorst.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 11 januari 2012.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 238 van 1.9.2006, blz. 13.

2

(3)  PB L 342 van 30.12.2003, blz. 7.

3

---

BESLUITEN

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/36

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 11 januari 2012

tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van de invoer van vinylacetaat van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika en tot vrijgeving van de bedragen die als zekerheid zijn gesteld voor de voorlopige antidumpingrechten

(2012/24/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name artikel 9,

Na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A.   PROCEDURE

1.   Inleiding van de procedure en instelling van voorlopige maatregelen

| (1) | Op 22 oktober 2010 heeft de Commissie op grond van artikel 5 van de basisverordening een klacht ontvangen over invoer met schade veroorzakende dumping van vinylacetaat („het betrokken product”) van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika (VS). |
| --- | --- |

(1)

Op 22 oktober 2010 heeft de Commissie op grond van artikel 5 van de basisverordening een klacht ontvangen over invoer met schade veroorzakende dumping van vinylacetaat („het betrokken product”) van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika (VS).

| (2) | De klacht werd ingediend door Ineos Oxide Ltd („de klager”), dat een groot deel, in dit geval meer dan 25 %, van de totale productie van het betrokken product in de Unie voor zijn rekening neemt. |
| --- | --- |

(2)

De klacht werd ingediend door Ineos Oxide Ltd („de klager”), dat een groot deel, in dit geval meer dan 25 %, van de totale productie van het betrokken product in de Unie voor zijn rekening neemt.

| (3) | Op 4 december 2010 heeft de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (2) de inleiding van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Unie van vinylacetaat van oorsprong uit de VS aangekondigd. |
| --- | --- |

(3)

Op 4 december 2010 heeft de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (2) de inleiding van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Unie van vinylacetaat van oorsprong uit de VS aangekondigd.

| (4) | De Commissie heeft bij Verordening (EU) nr. 821/2011 (3) („de voorlopige verordening”) een voorlopig antidumpingrecht ingesteld op vinylacetaat, momenteel ingedeeld onder GN-code 2915 32 00 en van oorsprong uit de VS. |
| --- | --- |

(4)

De Commissie heeft bij Verordening (EU) nr. 821/2011 (3) („de voorlopige verordening”) een voorlopig antidumpingrecht ingesteld op vinylacetaat, momenteel ingedeeld onder GN-code 2915 32 00 en van oorsprong uit de VS.

B.   INTREKKING VAN DE KLACHT EN BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE

| (5) | Per brief van 4 november 2011 aan de Commissie heeft de klager zijn klacht formeel ingetrokken. |
| --- | --- |

(5)

Per brief van 4 november 2011 aan de Commissie heeft de klager zijn klacht formeel ingetrokken.

| (6) | Overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de basisverordening kan de procedure worden beëindigd wanneer de klacht wordt ingetrokken, tenzij dit strijdig is met het belang van de Unie. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de basisverordening kan de procedure worden beëindigd wanneer de klacht wordt ingetrokken, tenzij dit strijdig is met het belang van de Unie.

| (7) | De Commissie was van oordeel dat deze procedure moet worden beëindigd, daar bij het onderzoek niet is gebleken dat beëindiging indruist tegen het belang van de Unie. De belanghebbenden zijn hiervan in kennis gesteld en zij kregen de gelegenheid opmerkingen te maken. Er zijn geen opmerkingen ontvangen die erop wijzen dat beëindiging van de procedure niet in het belang van de Unie zou zijn. |
| --- | --- |

(7)

De Commissie was van oordeel dat deze procedure moet worden beëindigd, daar bij het onderzoek niet is gebleken dat beëindiging indruist tegen het belang van de Unie. De belanghebbenden zijn hiervan in kennis gesteld en zij kregen de gelegenheid opmerkingen te maken. Er zijn geen opmerkingen ontvangen die erop wijzen dat beëindiging van de procedure niet in het belang van de Unie zou zijn.

| (8) | Na de mededeling van de bevindingen merkte één partij op dat zij niet van de definitie van de bedrijfstak van de Unie had moeten worden uitgesloten en dat de voorlopige verordening zou moeten worden gewijzigd om haar in die definitie op te nemen. In dit opzicht zij erop gewezen dat de bevindingen van de voorlopige verordening berustten op de informatie die in de loop van het onderzoek was ontvangen en bijgevolg als voorlopige bevindingen moesten worden beschouwd, zoals ook is aangegeven in overweging 31 van de voorlopige verordening. Dit besluit dient om de antidumpingprocedure na de intrekking van de klacht te beëindigen zonder definitieve maatregelen in te stellen, en het is dan ook niet passend om hierin definitieve vaststellingen te doen of een voorlopige verordening te wijzigen. |
| --- | --- |

(8)

Na de mededeling van de bevindingen merkte één partij op dat zij niet van de definitie van de bedrijfstak van de Unie had moeten worden uitgesloten en dat de voorlopige verordening zou moeten worden gewijzigd om haar in die definitie op te nemen. In dit opzicht zij erop gewezen dat de bevindingen van de voorlopige verordening berustten op de informatie die in de loop van het onderzoek was ontvangen en bijgevolg als voorlopige bevindingen moesten worden beschouwd, zoals ook is aangegeven in overweging 31 van de voorlopige verordening. Dit besluit dient om de antidumpingprocedure na de intrekking van de klacht te beëindigen zonder definitieve maatregelen in te stellen, en het is dan ook niet passend om hierin definitieve vaststellingen te doen of een voorlopige verordening te wijzigen.

| (9) | Er zij op gewezen dat het hier gaat om voorlopige bevindingen. Toekomstige klachten over het product of de partijen die bij deze procedure betrokken zijn, zullen op hun eigen merites worden beoordeeld. |
| --- | --- |

(9)

Er zij op gewezen dat het hier gaat om voorlopige bevindingen. Toekomstige klachten over het product of de partijen die bij deze procedure betrokken zijn, zullen op hun eigen merites worden beoordeeld.

| (10) | De Commissie is dan ook tot de conclusie gekomen dat de antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Unie van het betrokken product van oorsprong uit de VS moet worden beëindigd zonder dat antidumpingmaatregelen worden ingesteld. |
| --- | --- |

(10)

De Commissie is dan ook tot de conclusie gekomen dat de antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Unie van het betrokken product van oorsprong uit de VS moet worden beëindigd zonder dat antidumpingmaatregelen worden ingesteld.

| (11) | Rechten die op grond van Verordening (EU) nr. 821/2011 voorlopig als zekerheid zijn gesteld, moeten worden vrijgegeven, |
| --- | --- |

(11)

Rechten die op grond van Verordening (EU) nr. 821/2011 voorlopig als zekerheid zijn gesteld, moeten worden vrijgegeven,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De antidumpingprocedure betreffende de invoer van vinylacetaat, momenteel ingedeeld onder de GN-code 2915 32 00 en van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, wordt beëindigd zonder dat antidumpingmaatregelen worden ingesteld.

Artikel 2

Verordening (EU) nr. 821/2011 wordt ingetrokken.

Artikel 3

De bedragen die als zekerheid zijn gesteld voor de voorlopige antidumpingrechten uit hoofde van Verordening (EU) nr. 821/2011 op vinylacetaat, momenteel ingedeeld onder GN-code 2915 32 00 en van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, worden vrijgegeven.

Artikel 4

Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 11 januari 2012.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

1

(2)  PB C 327 van 4.12.2010, blz. 23.

2

(3)  PB L 209 van 17.8.2011, blz. 24.

3

---

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/38 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/38

---

BESLUIT Nr. 1/2011 VAN HET GEMENGD COMITÉ DAT KRACHTENS DE INTERBUS-OVEREENKOMST BETREFFENDE HET ONGEREGELD INTERNATIONAAL VERVOER VAN PERSONEN MET TOURINGCARS EN MET AUTOBUSSEN IS OPGERICHT

van 11 november 2011

tot vaststelling van zijn reglement van orde en tot aanpassing van bijlage 1 bij de Overeenkomst betreffende de voorwaarden voor ondernemers van personenvervoer over de weg, bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen voor autobussen en touringcars en de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst

(2012/25/EU)

HET GEMENGD COMITÉ,

Gezien de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (1), en met name de artikelen 23 en 24,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Krachtens artikel 23, lid 3, van de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (hierna „de overeenkomst” genoemd), moet het Gemengd Comité zijn reglement van orde vaststellen. |
| --- | --- |

(1)

Krachtens artikel 23, lid 3, van de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (hierna „de overeenkomst” genoemd), moet het Gemengd Comité zijn reglement van orde vaststellen.

| (2) | Het Gemengd Comité heeft overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder c), tot taak bijlage 1 bij de Overeenkomst betreffende de voorwaarden voor ondernemers van personenvervoer over de weg en bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen die van toepassing zijn op autobussen en touringcars aan te passen. Voorts heeft het Gemengd Comité overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder e), tot taak de voorschriften inzake de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst aan te passen teneinde de nieuwe binnen de Unie genomen maatregelen op te nemen, |
| --- | --- |

(2)

Het Gemengd Comité heeft overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder c), tot taak bijlage 1 bij de Overeenkomst betreffende de voorwaarden voor ondernemers van personenvervoer over de weg en bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen die van toepassing zijn op autobussen en touringcars aan te passen. Voorts heeft het Gemengd Comité overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder e), tot taak de voorschriften inzake de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst aan te passen teneinde de nieuwe binnen de Unie genomen maatregelen op te nemen,

BESLUIT:

Artikel 1

Het reglement van orde van het Gemengd Comité in bijlage I bij dit besluit wordt aangenomen.

Artikel 2

Bijlage 1 bij de Overeenkomst betreffende de voorwaarden voor ondernemers van personenvervoer over de weg, bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen voor autobussen en touringcars en de voorschriften inzake de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst worden aangepast overeenkomstig bijlage II bij dit besluit.

Gedaan te Brussel, 11 november 2011.

De voorzitter

Sz. SCHMIDT

De secretaris

G. PATRIS

---

(1)  PB L 321 van 26.11.2002, blz. 13.

1

---

BIJLAGE I

Reglement van orde van het Gemengd Comité dat krachtens de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen is opgericht

Artikel 1

Benaming van het Gemengd Comité

Het Gemengd Comité dat krachtens artikel 23 van de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen is opgericht, wordt hierna „het comité” genoemd.

Artikel 2

Voorzitterschap

1.   Het voorzitterschap van het comité wordt namens de Europese Unie uitgeoefend door een vertegenwoordiger van de Europese Commissie (hierna „de Commissie” genoemd).

2.   De functie van voorzitter van het comité wordt uitgeoefend door het hoofd van de delegatie van de Unie of eventueel door zijn plaatsvervanger.

3.   De voorzitter leidt de werkzaamheden van het comité.

Artikel 3

Delegaties

1.   De partijen voor wie de overeenkomst in werking is getreden (hierna „de partijen” genoemd), stellen vertegenwoordigers bij het comité aan. De delegatie van de Unie is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Commissie, die worden bijgestaan door vertegenwoordigers van de lidstaten.

2.   Elke partij stelt een hoofd en eventueel een plaatsvervangend hoofd van haar delegatie aan.

3.   Elke partij kan nieuwe vertegenwoordigers bij het comité aanstellen. De secretaris van het comité wordt onverwijld schriftelijk in kennis gesteld van deze wijzigingen.

4.   Vertegenwoordigers van het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie mogen als waarnemers de vergaderingen van het comité bijwonen. In overeenstemming met de andere delegatiehoofden kan de voorzitter personen die geen lid zijn van de delegaties uitnodigen om een vergadering van het comité bij te wonen en informatie te verstrekken over specifieke thema’s.

5.   De partijen stellen de secretaris van het comité minstens een week vóór de vergadering in kennis van de samenstelling van hun delegaties.

Artikel 4

Secretariaat

1.   Het secretariaat van het comité wordt gevoerd door een vertegenwoordiger van de Commissie. De secretaris wordt aangesteld door de voorzitter van het comité en blijft in functie tot een nieuwe secretaris wordt aangesteld. De voorzitter deelt de naam en de persoonsgegevens van de secretaris mee aan de andere partijen.

2.   De secretaris is verantwoordelijk voor de communicatie tussen de delegaties, met inbegrip van de verzending van documenten, en houdt toezicht op de werking van het secretariaat.

Artikel 5

Vergaderingen van het comité

1.   Het comité vergadert op verzoek van minstens één partij. De vergadering wordt bijeengeroepen door de voorzitter.

2.   Uiterlijk 15 werkdagen vóór de vergadering stuurt de voorzitter de convocatie, samen met de voorlopige agenda en de vergaderdocumenten, naar de overige delegatiehoofden.

3.   Een van de partijen kan de voorzitter vragen de in lid 2 vermelde termijn te verkorten wegens het spoedeisende karakter van een bepaalde zaak.

4.   De vergaderingen van het comité zijn niet openbaar, tenzij de delegatiehoofden anders beslissen.

5.   Het comité vergadert te Brussel, tenzij de partijen overeenkomen dat de vergadering op een andere plaats wordt gehouden.

Artikel 6

Agenda

1.   De voorzitter, bijgestaan door de secretaris, stelt de voorlopige agenda van elke vergadering op en stelt, na raadpleging van de overige delegatiehoofden, de datum en plaats van de vergadering vast. Uiterlijk 15 werkdagen vóór de vergadering zendt de voorzitter de voorlopige agenda aan de overige delegatiehoofden. De agenda gaat vergezeld van alle nodige werkdocumenten.

2.   De in lid 1 vastgestelde termijn is niet van toepassing op spoedeisende vergaderingen die overeenkomstig artikel 5, lid 3, worden bijeengeroepen.

3.   Elke partij kan tot uiterlijk 24 uur vóór de vergadering een of meer aanvullende agendapunten voorstellen. Het verzoek om punten aan de agenda toe te voegen, moet schriftelijk en met redenen omkleed aan de voorzitter worden gericht.

4.   Bij aanvang van de vergadering keurt het comité de agenda goed. Het comité kan beslissen om een punt dat niet op de voorlopige agenda staat, op de agenda te plaatsen.

Artikel 7

Aanneming van besluiten en aanbevelingen

1.   De besluiten van het comité worden overeenkomstig artikel 23, leden 5 en 6, van de overeenkomst aangenomen met eenparigheid van stemmen van de vertegenwoordigde overeenkomstsluitende partijen. Voor het opstellen van aanbevelingen, met name die welke in artikel 24, lid 2, onder g), van de overeenkomst worden bedoeld, is consensus onder de delegaties van de vertegenwoordigde partijen vereist. De besluiten en de aanbevelingen dragen de titel „Besluit” of „Aanbeveling”, gevolgd door een nummer, de datum van aanneming en de vermelding van het onderwerp.

2.   De besluiten en aanbevelingen van het comité worden ondertekend door de voorzitter en de secretaris. Ze worden door de secretaris aan de overige delegatiehoofden toegezonden.

3.   Elke partij mag de door het comité aangenomen besluiten of aanbevelingen publiceren.

4.   De besluiten en aanbevelingen van het comité mogen via een schriftelijke procedure worden aangenomen, voor zover de delegatiehoofden dit zijn overeengekomen. De voorzitter legt het ontwerpbesluit of de ontwerpaanbeveling aan de overige delegatiehoofden voor, die in hun antwoord aangeven of ze het ontwerp al dan niet aanvaarden, of ze wijzigingen voorstellen en of ze extra bedenktijd vragen. Als het ontwerp wordt aangenomen, zorgt de voorzitter overeenkomstig de leden 1 en 2 voor de verdere afhandeling van het besluit of de aanbeveling.

5.   De aanbevelingen en besluiten worden in het Engels, het Frans en het Duits opgesteld; de teksten in deze drie talen zijn authentiek. Elke partij zorgt voor de correcte vertaling van de aanbevelingen en besluiten in zijn officiële taal of talen. De Commissie zorgt voor de vertaling in andere talen van de Unie.

Artikel 8

Notulen

1.   Binnen 15 werkdagen na elke vergadering stelt de secretaris, onder verantwoordelijkheid van de voorzitter, de ontwerpnotulen op.

2.   Doorgaans bevatten de notulen voor elk agendapunt:

| — | de vermelding van de aan het comité voorgelegde documenten, |
| --- | --- |

—

de vermelding van de aan het comité voorgelegde documenten,

| — | de verklaringen die op verzoek van een partij in de notulen moeten worden opgenomen, |
| --- | --- |

—

de verklaringen die op verzoek van een partij in de notulen moeten worden opgenomen,

| — | de genomen besluiten, de gedane aanbevelingen en de goedgekeurde conclusies. |
| --- | --- |

—

de genomen besluiten, de gedane aanbevelingen en de goedgekeurde conclusies.

3.   Het ontwerp van de notulen wordt overeenkomstig de schriftelijke procedure van artikel 7, lid 4, ter goedkeuring aan het comité voorgelegd. Indien deze procedure niet tot goedkeuring leidt, worden de notulen door het comité tijdens de volgende vergadering goedgekeurd.

4.   Wanneer de notulen door het comité zijn goedgekeurd, worden ze door de voorzitter en de secretaris ondertekend en door de secretaris bewaard. De secretaris stuurt een exemplaar van de notulen naar de overige delegatiehoofden.

Artikel 9

Vertrouwelijkheid

Onverminderd het bepaalde in artikel 7, lid 3, met betrekking tot de publicatie van besluiten en aanbevelingen, vallen de beraadslagingen en documenten van het comité onder het beroepsgeheim.

Artikel 10

Uitgaven

1.   Elke partij draagt de kosten die zij maakt voor deelname aan de vergaderingen van het comité.

2.   Het comité beslist over de vergoeding van de kosten van personen die overeenkomstig artikel 3, lid 4, door de voorzitter worden uitgenodigd om een vergadering van het comité bij te wonen.

Artikel 11

Correspondentie

Alle correspondentie aan of van de voorzitter van het comité wordt aan de secretaris gezonden. De secretaris stuurt een kopie van alle correspondentie die betrekking heeft op de overeenkomst naar alle delegaties.

Artikel 12

Talen

Het comité beslist welke talen in zijn vergaderingen en in documenten worden gebruikt. De partij die de vergadering organiseert, is niet verplicht voor vertolking in andere talen te zorgen.

---

BIJLAGE II

Aanpassing van bijlage 1 bij de Overeenkomst betreffende de voorwaarden voor ondernemers van personenvervoer over de weg, van bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen voor autobussen en touringcars, en van de voorschriften inzake de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst
   (1)

1.   Aanpassing van bijlage 1 bij de Overeenkomst betreffende de voorwaarden voor ondernemers van personenvervoer over de weg

De volgende handeling van de Unie wordt toegevoegd aan de in bijlage 1 bij de overeenkomst opgenomen handelingen:

„Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van Richtlijn 96/26/EG van de Raad (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 51)”.

2.   Aanpassing van bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen voor autobussen en touringcars

Aanpassing van bijlage 2 bij de Overeenkomst betreffende de technische normen voor autobussen en touringcars

| 1) | In artikel 1 van bijlage 2 bij de overeenkomst worden de punten a), b), c) en d) vervangen door:






  „a) | Technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens:






  — | Richtlijn 2009/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (PB L 141 van 6.6.2009, blz. 12); |
| --- | --- | --- | --- |

1)

In artikel 1 van bijlage 2 bij de overeenkomst worden de punten a), b), c) en d) vervangen door:

„a)

Technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens:

—

Richtlijn 2009/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (PB L 141 van 6.6.2009, blz. 12);

| — | Richtlijn 2000/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2000 betreffende de technische controle langs de weg van bedrijfsvoertuigen die in de Gemeenschap deelnemen aan het verkeer (PB L 203 van 10.8.2000, blz. 1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2003/26/EG van de Commissie (PB L 90 van 8.4.2003, blz. 37); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2000/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2000 betreffende de technische controle langs de weg van bedrijfsvoertuigen die in de Gemeenschap deelnemen aan het verkeer (PB L 203 van 10.8.2000, blz. 1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2003/26/EG van de Commissie (PB L 90 van 8.4.2003, blz. 37);

| b) | Snelheidsbegrenzers:






  — | Richtlijn 92/6/EEG van de Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigen (PB L 57 van 2.3.1992, blz. 27), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/85/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 327 van 4.12.2002, blz. 8); |
| --- | --- | --- |

b)

Snelheidsbegrenzers:

—

Richtlijn 92/6/EEG van de Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigen (PB L 57 van 2.3.1992, blz. 27), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/85/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 327 van 4.12.2002, blz. 8);

| c) | Maximaal toegestane afmetingen en maximaal toegestane gewichten:






  — | Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 67 van 9.3.2002, blz. 47); |
| --- | --- | --- |

c)

Maximaal toegestane afmetingen en maximaal toegestane gewichten:

—

Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 67 van 9.3.2002, blz. 47);

| — | Richtlijn 97/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 1997 betreffende de massa’s en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG (PB L 233 van 25.8.1997, blz. 1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2003/19/EG van de Commissie (PB L 79 van 26.3.2003, blz. 6); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 97/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 1997 betreffende de massa’s en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG (PB L 233 van 25.8.1997, blz. 1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2003/19/EG van de Commissie (PB L 79 van 26.3.2003, blz. 6);

| d) | Controleapparaat in het wegvervoer:






  — | Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1266/2009 van de Commissie (PB L 339 van 22.12.2009, blz. 3), of gelijkwaardige voorschriften die zijn vastgesteld bij de AETR-overeenkomst, met inbegrip van de protocollen daarbij.”. |
| --- | --- | --- |

d)

Controleapparaat in het wegvervoer:

—

Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1266/2009 van de Commissie (PB L 339 van 22.12.2009, blz. 3), of gelijkwaardige voorschriften die zijn vastgesteld bij de AETR-overeenkomst, met inbegrip van de protocollen daarbij.”.

| 2) | Artikel 2 van bijlage 2 bij de overeenkomst word gewijzigd als volgt:






  a) | de volgende tekst wordt na het eerste lid en voor de tabel ingevoegd: | „Uitlaatgassen:






  — | Richtlijn 88/77/EEG van de Raad van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 36 van 9.2.1988, blz. 33), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/27/EG van de Commissie (PB L 107 van 18.4.2001, blz. 10); |
| --- | --- | --- | --- | --- |

2)

Artikel 2 van bijlage 2 bij de overeenkomst word gewijzigd als volgt:

a)

de volgende tekst wordt na het eerste lid en voor de tabel ingevoegd:

„Uitlaatgassen:

—

Richtlijn 88/77/EEG van de Raad van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 36 van 9.2.1988, blz. 33), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/27/EG van de Commissie (PB L 107 van 18.4.2001, blz. 10);

| — | Richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 275 van 20.10.2005, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/74/EG van de Commissie (PB L 192 van 19.7.2008, blz. 51); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 275 van 20.10.2005, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/74/EG van de Commissie (PB L 192 van 19.7.2008, blz. 51);

| — | Verordening (EG) nr. 595/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en motoren met betrekking tot emissies van zware bedrijfsvoertuigen (EURO VI) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 715/2007 en Richtlijn 2007/46/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 80/1269/EEG, 2005/55/EG en 2005/78/EG (PB L 188 van 18.7.2009, blz. 1); |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 595/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en motoren met betrekking tot emissies van zware bedrijfsvoertuigen (EURO VI) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 715/2007 en Richtlijn 2007/46/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 80/1269/EEG, 2005/55/EG en 2005/78/EG (PB L 188 van 18.7.2009, blz. 1);

| | Rook:






  — | Richtlijn 72/306/EEG van de Raad van 2 augustus 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de verontreiniging door dieselmotoren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen (PB L 190 van 20.8.1972, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/21/EG van de Commissie (PB L 61 van 8.3.2005, blz. 25); |
| --- | --- | --- |

Rook:

—

Richtlijn 72/306/EEG van de Raad van 2 augustus 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de verontreiniging door dieselmotoren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen (PB L 190 van 20.8.1972, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/21/EG van de Commissie (PB L 61 van 8.3.2005, blz. 25);

| | Geluidsemissies:






  — | Richtlijn 70/157/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (PB L 42 van 23.2.1970, blz. 16), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/34/EG van de Commissie (PB L 155 van 15.6.2007, blz. 49); |
| --- | --- | --- |

Geluidsemissies:

—

Richtlijn 70/157/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (PB L 42 van 23.2.1970, blz. 16), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/34/EG van de Commissie (PB L 155 van 15.6.2007, blz. 49);

| | Reminrichtingen:






  — | Richtlijn 71/320/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de reminrichtingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 202 van 6.9.1971, blz. 37), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/78/EG van de Commissie (PB L 267 van 4.10.2002, blz. 23); |
| --- | --- | --- |

Reminrichtingen:

—

Richtlijn 71/320/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de reminrichtingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 202 van 6.9.1971, blz. 37), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/78/EG van de Commissie (PB L 267 van 4.10.2002, blz. 23);

| | Banden:






  — | Richtlijn 92/23/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende banden voor motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan alsmede betreffende de montage ervan (PB L 129 van 14.5.1992, blz. 95), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/11/EG van de Commissie (PB L 46 van 17.2.2005, blz. 42); |
| --- | --- | --- |

Banden:

—

Richtlijn 92/23/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende banden voor motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan alsmede betreffende de montage ervan (PB L 129 van 14.5.1992, blz. 95), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/11/EG van de Commissie (PB L 46 van 17.2.2005, blz. 42);

| | Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen:






  — | Richtlijn 76/756/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de installatie van verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 262 van 27.9.1976, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/89/EG van de Commissie (PB L 257 van 25.9.2008, blz. 14); |
| --- | --- | --- |

Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen:

—

Richtlijn 76/756/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de installatie van verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 262 van 27.9.1976, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/89/EG van de Commissie (PB L 257 van 25.9.2008, blz. 14);

| | Brandstofreservoir:






  — | Richtlijn 70/221/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende reservoirs voor vloeibare brandstof en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 76 van 6.4.1970, blz. 23), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/20/EG van de Commissie (PB L 48 van 18.2.2006, blz. 16); |
| --- | --- | --- |

Brandstofreservoir:

—

Richtlijn 70/221/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende reservoirs voor vloeibare brandstof en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 76 van 6.4.1970, blz. 23), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/20/EG van de Commissie (PB L 48 van 18.2.2006, blz. 16);

| | Achteruitkijkspiegels:






  — | Richtlijn 2003/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 november 2003 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de typegoedkeuring van inrichtingen voor indirect zicht en van voertuigen met deze inrichtingen, tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG en tot intrekking van Richtlijn 71/127/EEG (PB L 25 van 29.1.2004, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/27/EG van de Commissie (PB L 81 van 30.3.2005, blz. 44); |
| --- | --- | --- |

Achteruitkijkspiegels:

—

Richtlijn 2003/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 november 2003 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de typegoedkeuring van inrichtingen voor indirect zicht en van voertuigen met deze inrichtingen, tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG en tot intrekking van Richtlijn 71/127/EEG (PB L 25 van 29.1.2004, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/27/EG van de Commissie (PB L 81 van 30.3.2005, blz. 44);

| | Veiligheidsgordels — Installatie:






  — | Richtlijn 77/541/EEG van de Raad van 28 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen (PB L 220 van 29.8.1977, blz. 95), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/40/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 255 van 30.9.2005, blz. 146); |
| --- | --- | --- |

Veiligheidsgordels — Installatie:

—

Richtlijn 77/541/EEG van de Raad van 28 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen (PB L 220 van 29.8.1977, blz. 95), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/40/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 255 van 30.9.2005, blz. 146);

| | Veiligheidsgordels — Gordelbevestigingspunten:






  — | Richtlijn 76/115/EEG van de Raad van 18 december 1975 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende bevestigingspunten voor veiligheidsgordels van motorvoertuigen (PB L 24 van 30.1.1976, blz. 6), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/41/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 255 van 30.9.2005, blz. 149); |
| --- | --- | --- |

Veiligheidsgordels — Gordelbevestigingspunten:

—

Richtlijn 76/115/EEG van de Raad van 18 december 1975 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende bevestigingspunten voor veiligheidsgordels van motorvoertuigen (PB L 24 van 30.1.1976, blz. 6), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/41/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 255 van 30.9.2005, blz. 149);

| | Zitplaatsen:






  — | Richtlijn 74/408/EEG van de Raad van 22 juli 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de binneninrichting van motorvoertuigen (sterkte van de zitplaatsen en van hun bevestiging) (PB L 221 van 12.8.1974, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 255 van 30.9.2005, blz. 143); |
| --- | --- | --- |

Zitplaatsen:

—

Richtlijn 74/408/EEG van de Raad van 22 juli 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de binneninrichting van motorvoertuigen (sterkte van de zitplaatsen en van hun bevestiging) (PB L 221 van 12.8.1974, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 255 van 30.9.2005, blz. 143);

| | Inwendige constructie (preventie van brandverspreiding):






  — | Richtlijn 95/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 inzake de verbrandingseigenschappen van bij de inwendige constructie van bepaalde categorieën motorvoertuigen gebruikte materialen (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 1); |
| --- | --- | --- |

Inwendige constructie (preventie van brandverspreiding):

—

Richtlijn 95/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 inzake de verbrandingseigenschappen van bij de inwendige constructie van bepaalde categorieën motorvoertuigen gebruikte materialen (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 1);

| | Binneninrichting (nooduitgangen, toegankelijkheid, afmetingen van de zitplaatsen, sterkte van de bovenbouw enz.):






  — | Richtlijn 2001/85/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2001 betreffende speciale voorschriften voor voertuigen bestemd voor het vervoer van passagiers, met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, en tot wijziging van de Richtlijnen 70/156/EEG en 97/27/EG (PB L 42 van 13.2.2002, blz. 1).”; |
| --- | --- | --- |

Binneninrichting (nooduitgangen, toegankelijkheid, afmetingen van de zitplaatsen, sterkte van de bovenbouw enz.):

—

Richtlijn 2001/85/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2001 betreffende speciale voorschriften voor voertuigen bestemd voor het vervoer van passagiers, met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, en tot wijziging van de Richtlijnen 70/156/EEG en 97/27/EG (PB L 42 van 13.2.2002, blz. 1).”;

| b) | de tabel wordt vervangen door onderstaande tabel:







  „Onderwerp | VN/ECE-reglement/ laatste wijzigingen | Handelingen van de Unie
  (oorspronkelijke — laatste) |
| --- | --- | --- | --- |
| Uitlaatgassen | 49/01
  49/02, goedkeuring A
  49/02, goedkeuring B | Richtlijn 88/77/EEG
  Richtlijn 2001/27/EG
  Richtlijn 2005/55/EG
  Richtlijn 2008/74/EG
  Verordening (EG) nr. 595/2009 |
| Rook | 24/03 | Richtlijn 72/306/EEG
  Richtlijn 2005/21/EG |
| Geluidsemissies | 51/02 | Richtlijn 70/157/EEG
  Richtlijn 2007/34/EG |
| Remsysteem | 13/11 | Richtlijn 71/320/EEG
  Richtlijn 2002/78/EG |
| Banden | 54 | Richtlijn 92/23/EEG
  Richtlijn 2005/11/EG |
| Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen | 48/01 | Richtlijn 76/756/EEG
  Richtlijn 2008/89/EG |
| Brandstofreservoir | 34/02
  67/01
  110 | Richtlijn 70/221/EEG
  Richtlijn 2006/20/EG |
| Achteruitkijkspiegels | 46/01 | Richtlijn 2003/97/EG
  Richtlijn 2005/27/EG |
| Veiligheidsgordels — Installatie | 16/06 | Richtlijn 77/541/EEG
  Richtlijn 2005/40/EG |
| Veiligheidsgordels — Bevestigingspunten | 14/07 | Richtlijn 76/115/EEG
  Richtlijn 2005/41/EG |
| Zitplaatsen | 17/08
  80/01 | Richtlijn 74/408/EEG
  Richtlijn 2005/39/EG |
| Inwendige constructie
  (preventie van brandverspreiding) | 118 | Richtlijn 95/28/EG |
| Binneninrichting
  (nooduitgangen, toegankelijkheid, afmetingen van de zitplaatsen) | 107.02 | Richtlijn 2001/85/EG |
| Bescherming bij kantelen | 66.01 | Richtlijn 2001/85/EG” |

b)

de tabel wordt vervangen door onderstaande tabel:

„Onderwerp

VN/ECE-reglement/ laatste wijzigingen

Handelingen van de Unie

(oorspronkelijke — laatste)

Uitlaatgassen

49/01

49/02, goedkeuring A

49/02, goedkeuring B

Richtlijn 88/77/EEG

Richtlijn 2001/27/EG

Richtlijn 2005/55/EG

Richtlijn 2008/74/EG

Verordening (EG) nr. 595/2009

Rook

24/03

Richtlijn 72/306/EEG

Richtlijn 2005/21/EG

Geluidsemissies

51/02

Richtlijn 70/157/EEG

Richtlijn 2007/34/EG

Remsysteem

13/11

Richtlijn 71/320/EEG

Richtlijn 2002/78/EG

Banden

54

Richtlijn 92/23/EEG

Richtlijn 2005/11/EG

Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen

48/01

Richtlijn 76/756/EEG

Richtlijn 2008/89/EG

Brandstofreservoir

34/02

67/01

110

Richtlijn 70/221/EEG

Richtlijn 2006/20/EG

Achteruitkijkspiegels

46/01

Richtlijn 2003/97/EG

Richtlijn 2005/27/EG

Veiligheidsgordels — Installatie

16/06

Richtlijn 77/541/EEG

Richtlijn 2005/40/EG

Veiligheidsgordels — Bevestigingspunten

14/07

Richtlijn 76/115/EEG

Richtlijn 2005/41/EG

Zitplaatsen

17/08

80/01

Richtlijn 74/408/EEG

Richtlijn 2005/39/EG

Inwendige constructie

(preventie van brandverspreiding)

118

Richtlijn 95/28/EG

Binneninrichting

(nooduitgangen, toegankelijkheid, afmetingen van de zitplaatsen)

107.02

Richtlijn 2001/85/EG

Bescherming bij kantelen

66.01

Richtlijn 2001/85/EG”

3.   Aanpassing van de voorschriften inzake de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst

Aanpassing van de voorschriften inzake de sociale bepalingen van artikel 8 van de overeenkomst

| 1) | Ingevolge de opneming van Richtlijn 2000/30/EG worden artikel 8 van bijlage 2 bij de overeenkomst, bijlage IIa bij de overeenkomst en bijlage IIb bij de overeenkomst geschrapt. |
| --- | --- |

1)

Ingevolge de opneming van Richtlijn 2000/30/EG worden artikel 8 van bijlage 2 bij de overeenkomst, bijlage IIa bij de overeenkomst en bijlage IIb bij de overeenkomst geschrapt.

| 2) | De handelingen van de Unie als vermeld in artikel 8 van de overeenkomst worden vervangen door de volgende handelingen van de Unie (2):






  „— | Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1073/2009 (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 88); |
| --- | --- | --- |

2)

De handelingen van de Unie als vermeld in artikel 8 van de overeenkomst worden vervangen door de volgende handelingen van de Unie (2):

2

„—

Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 1), zoals laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1073/2009 (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 88);

| — | Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8), zoals laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1266/2009 van de Commissie (PB L 339 van 22.12.2009, blz. 3); |
| --- | --- |

—

Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8), zoals laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1266/2009 van de Commissie (PB L 339 van 22.12.2009, blz. 3);

| — | Richtlijn 2006/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 inzake minimumvoorwaarden voor de uitvoering van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot intrekking van Richtlijn 88/599/EEG van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 35), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2009/5/EG van de Commissie (PB L 29 van 31.1.2009, blz. 45); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2006/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 inzake minimumvoorwaarden voor de uitvoering van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot intrekking van Richtlijn 88/599/EEG van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 35), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2009/5/EG van de Commissie (PB L 29 van 31.1.2009, blz. 45);

| — | Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299 van 18.11.2003, blz. 9); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299 van 18.11.2003, blz. 9);

| — | Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (PB L 80 van 23.3.2002, blz. 35); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (PB L 80 van 23.3.2002, blz. 35);

| — | Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad en Richtlijn 91/349/EEG van de Raad en tot intrekking van Richtlijn 76/914/EEG van de Raad (PB L 226 van 10.9.2003, blz. 4).”. |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad en Richtlijn 91/349/EEG van de Raad en tot intrekking van Richtlijn 76/914/EEG van de Raad (PB L 226 van 10.9.2003, blz. 4).”.

---

(1)  Bij de actualisering van deze handelingen is rekening gehouden met de nieuwe maatregelen die tot en met 31 december 2009 door de Europese Unie zijn vastgesteld.

1

(2)  Bij de actualisering van deze handelingen is rekening gehouden met de nieuwe maatregelen die tot en met 31 december 2009 door de Europese Unie zijn vastgesteld.

2

---

| 12.1.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 8/46 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 8/46

---

AANBEVELING Nr. 1/2011 VAN HET GEMENGD COMITÉ DAT KRACHTENS DE INTERBUS-OVEREENKOMST BETREFFENDE HET ONGEREGELD INTERNATIONAAL VERVOER VAN PERSONEN MET TOURINGCARS EN MET AUTOBUSSEN IS OPGERICHT

van 11 november 2011

inzake het gebruik van een technisch rapport voor touringcars en autobussen om de controle van de bepalingen van de artikelen 1 en 2 van bijlage 2 van de overeenkomst te vergemakkelijken

HET GEMENGD COMITÉ,

Gezien de Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen, en met name de artikelen 23 en 24,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (hierna „de overeenkomst” genoemd) is op 1 januari 2003 in werking getreden. |
| --- | --- |

(1)

De Interbus-overeenkomst betreffende het ongeregeld internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (hierna „de overeenkomst” genoemd) is op 1 januari 2003 in werking getreden.

| (2) | Overeenkomstig artikel 24, lid 1, van de overeenkomst, ziet het Gemengd Comité toe op de correcte uitvoering van de overeenkomst. Daartoe moet het gebruik van een technisch rapport voor touringcars en autobussen worden aanbevolen teneinde de controle van de bepalingen van de artikelen 1 en 2 van bijlage 2 bij de overeenkomst te vergemakkelijken, |
| --- | --- |

(2)

Overeenkomstig artikel 24, lid 1, van de overeenkomst, ziet het Gemengd Comité toe op de correcte uitvoering van de overeenkomst. Daartoe moet het gebruik van een technisch rapport voor touringcars en autobussen worden aanbevolen teneinde de controle van de bepalingen van de artikelen 1 en 2 van bijlage 2 bij de overeenkomst te vergemakkelijken,

BEVEELT AAN:

dat de andere overeenkomstsluitende partijen bij de overeenkomst dan de Unie een technisch rapport, in de vorm zoals in de bijlage bij deze aanbeveling gebruiken voor touringcars en autobussen die zijn onderworpen aan de voorschriften van de artikelen 1 en 2 van bijlage 2 bij de overeenkomst.

Gedaan te Brussel, 11 november 2011.

De voorzitter

Sz. SCHMIDT

De secretaris

G. PATRIS

---

BIJLAGE

TECHNISCH RAPPORT VOOR TOURINGCARS EN AUTOBUSSEN

| Merk en type van het voertuig: | Kentekennummer en landcode: |
| --- | --- |
| Datum van eerste inschrijving: | Chassisnummer: |

Merk en type van het voertuig:

Kentekennummer en landcode:

Datum van eerste inschrijving:

Chassisnummer:

| | Wetgeving van de Unie | VN-ECE-reglement | Goedkeuringsnr. | Merk/aanduiding op het voertuig |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Snelheidsbegrenzer | Richtlijn 92/6/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/85/EG | — | | |
| Maximaal toegestane afmetingen | Richtlijn 96/53/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/7/EG
  Richtlijn 97/27/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/19/EG | — | | |
| Tachograaf | Verordening (EEG) nr. 3821/85, zoals laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1266/2009 | — | | |
| Uitlaatgassen | Richtlijn 88/77/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/27/EG
  Richtlijn 2005/55/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/74/EG
  Verordening (EG) nr. 595/2009 | 49/01
  49/02, goedkeuring A
  49/02, goedkeuring B | | |
| Rook | Richtlijn 72/306/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/21/EG | 24/03 | | |
| Geluidsemissies | Richtlijn 70/157/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/34/EG | 51/02 | | |
| Remsysteem | Richtlijn 71/320/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/78/EG | 13/11 | | |
| Banden | Richtlijn 92/23/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/11/EG | 54 | | |
| Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen | Richtlijn 76/756/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/89/EG | 48/01 | | |
| Brandstofreservoir | Richtlijn 70/221/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/20/EG | 34/02
  67/01
  110 | | |
| Achteruitkijkspiegels | Richtlijn 2003/97/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/27/EG | 46/01 | | |
| Veiligheidsgordels — installatie | Richtlijn 77/541/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/40/EG | 16/06 | | |
| Veiligheidsgordels — bevestigingspunten | Richtlijn 76/115/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/41/EG | 14/07 | | |
| Zitplaatsen | Richtlijn 74/408/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/39/EG | 17/08
  80/01 | | |
| Inwendige constructie (preventie van brandverspreiding) | Richtlijn 95/28/EG | 118 | | |
| Binneninrichting (nooduitgangen, toegankelijkheid, afmetingen van de zitplaatsen) | Richtlijn 2001/85/EG | 107/02 | | |
| Bescherming bij kantelen | Richtlijn 2001/85/EG | 66/01 | | |

Wetgeving van de Unie

VN-ECE-reglement

Goedkeuringsnr.

Merk/aanduiding op het voertuig

Snelheidsbegrenzer

Richtlijn 92/6/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/85/EG

—

Maximaal toegestane afmetingen

Richtlijn 96/53/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/7/EG

Richtlijn 97/27/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/19/EG

—

Tachograaf

Verordening (EEG) nr. 3821/85, zoals laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1266/2009

—

Uitlaatgassen

Richtlijn 88/77/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/27/EG

Richtlijn 2005/55/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/74/EG

Verordening (EG) nr. 595/2009

49/01

49/02, goedkeuring A

49/02, goedkeuring B

Rook

Richtlijn 72/306/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/21/EG

24/03

Geluidsemissies

Richtlijn 70/157/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/34/EG

51/02

Remsysteem

Richtlijn 71/320/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/78/EG

13/11

Banden

Richtlijn 92/23/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/11/EG

54

Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen

Richtlijn 76/756/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/89/EG

48/01

Brandstofreservoir

Richtlijn 70/221/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/20/EG

34/02

67/01

110

Achteruitkijkspiegels

Richtlijn 2003/97/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/27/EG

46/01

Veiligheidsgordels — installatie

Richtlijn 77/541/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/40/EG

16/06

Veiligheidsgordels — bevestigingspunten

Richtlijn 76/115/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/41/EG

14/07

Zitplaatsen

Richtlijn 74/408/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/39/EG

17/08

80/01

Inwendige constructie (preventie van brandverspreiding)

Richtlijn 95/28/EG

118

Binneninrichting (nooduitgangen, toegankelijkheid, afmetingen van de zitplaatsen)

Richtlijn 2001/85/EG

107/02

Bescherming bij kantelen

Richtlijn 2001/85/EG

66/01

---