# Dziennik Urzędowy L 165/2006

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 165 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 4917 czerwca 2006 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 165

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 4917 czerwca 2006

---

| Spis treści | | I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 886/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 887/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. otwierające przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe, jabłka i brzoskwinie) | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 888/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej | 6 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 11. odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu stałego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005 | 8 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 890/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i masła skoncentrowanego w ramach 11. odrębnego zaproszenia do przetargu przeprowadzonego w ramach przetargu stałego przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1898/2005 | 10 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające maksymalne ceny skupu masła w ramach pierwszego odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu stałego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 796/2006 | 12 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 892/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające maksymalna kwotę pomocy do masła skoncentrowanego w ramach 11. zaproszenia do składania ofert w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005 | 13 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 893/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 43. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999 | 14 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 894/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006 | 15 |

Spis treści

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 886/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 887/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. otwierające przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe, jabłka i brzoskwinie)

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 888/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

6

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 11. odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu stałego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005

8

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 890/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i masła skoncentrowanego w ramach 11. odrębnego zaproszenia do przetargu przeprowadzonego w ramach przetargu stałego przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1898/2005

10

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające maksymalne ceny skupu masła w ramach pierwszego odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu stałego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 796/2006

12

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 892/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające maksymalna kwotę pomocy do masła skoncentrowanego w ramach 11. zaproszenia do składania ofert w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005

13

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 893/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 43. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999

14

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 894/2006 z dnia 16 czerwca 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

15

| | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | Komisja |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zamknięciu postępowania wszczętego przeciwko Włochom, region Friuli-Wenecja Julijska, w sprawie środków przewidzianych w projekcie ustawy nr 106/1/A – Pomoc na realizację infrastruktury i usług w sektorze transportu towarów, na restrukturyzację drogowego transportu towarów i rozwój transportu kombinowanego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1376)

   (
  1
  ) | 17 |

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Komisja

*

Decyzja Komisji z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zamknięciu postępowania wszczętego przeciwko Włochom, region Friuli-Wenecja Julijska, w sprawie środków przewidzianych w projekcie ustawy nr 106/1/A – Pomoc na realizację infrastruktury i usług w sektorze transportu towarów, na restrukturyzację drogowego transportu towarów i rozwój transportu kombinowanego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1376)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1376)

1

17

| | | Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej |
| --- | --- | --- |
| | * | Wspólne działanie Rady 2006/418/WPZiB z dnia 12 czerwca 2006 r. w sprawie wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia | 20 |
| | * | Wspólne działanie Rady 2006/419/WPZiB z dnia 12 czerwca 2006 r. wspierające wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w ramach realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia | 30 |

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

*

Wspólne działanie Rady 2006/418/WPZiB z dnia 12 czerwca 2006 r. w sprawie wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

20

*

Wspólne działanie Rady 2006/419/WPZiB z dnia 12 czerwca 2006 r. wspierające wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w ramach realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

30

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do dyrektywy 2005/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. zmieniającej dyrektywę 2000/14/WE w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do emisji hałasu do środowiska przez urządzenia używane na zewnątrz pomieszczeń (Dz.U. L 344 z 27.12.2005) | 35 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do dyrektywy 2005/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. zmieniającej dyrektywę 2000/14/WE w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do emisji hałasu do środowiska przez urządzenia używane na zewnątrz pomieszczeń (Dz.U. L 344 z 27.12.2005)

35

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 886/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 16 czerwca 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | 052 | 54,6 |
| 204 | 28,9 |
| 999 | 41,8 |
| 0707 00 05 | 052 | 124,8 |
| 068 | 46,6 |
| 999 | 85,7 |
| 0709 90 70 | 052 | 94,1 |
| 999 | 94,1 |
| 0805 50 10 | 052 | 54,6 |
| 388 | 73,0 |
| 508 | 52,0 |
| 528 | 56,1 |
| 999 | 58,9 |
| 0808 10 80 | 388 | 99,1 |
| 400 | 97,5 |
| 404 | 101,4 |
| 508 | 86,5 |
| 512 | 74,9 |
| 524 | 88,5 |
| 528 | 92,4 |
| 720 | 115,6 |
| 804 | 110,7 |
| 999 | 96,3 |
| 0809 10 00 | 052 | 219,8 |
| 204 | 61,1 |
| 624 | 135,7 |
| 999 | 138,9 |
| 0809 20 95 | 052 | 343,6 |
| 068 | 95,0 |
| 999 | 219,3 |
| 0809 30 10, 0809 30 90 | 624 | 182,5 |
| 999 | 182,5 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

54,6

204

28,9

999

41,8

0707 00 05

052

124,8

068

46,6

999

85,7

0709 90 70

052

94,1

999

94,1

0805 50 10

052

54,6

388

73,0

508

52,0

528

56,1

999

58,9

0808 10 80

388

99,1

400

97,5

404

101,4

508

86,5

512

74,9

524

88,5

528

92,4

720

115,6

804

110,7

999

96,3

0809 10 00

052

219,8

204

61,1

624

135,7

999

138,9

0809 20 95

052

343,6

068

95,0

999

219,3

0809 30 10, 0809 30 90

624

182,5

999

182,5

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/3 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 887/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

otwierające przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe, jabłka i brzoskwinie)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 (2) ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 (2) ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.

| (2) | W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu, produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniając granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu. |
| --- | --- |

(2)

W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu, produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniając granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

| (3) | Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu i ze względu na sezonowość wywozów owoców i warzyw należy ustalić ilości przewidziane na każdy produkt, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 (3). Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu i ze względu na sezonowość wywozów owoców i warzyw należy ustalić ilości przewidziane na każdy produkt, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 (3). Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się.

| (4) | W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu. |
| --- | --- |

(4)

W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.

| (5) | Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.

| (6) | Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji dla określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia. |
| --- | --- |

(6)

Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji dla określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.

| (7) | Pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe, jabłka i brzoskwinie klasy Ekstra, I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom. |
| --- | --- |

(7)

Pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe, jabłka i brzoskwinie klasy Ekstra, I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.

| (8) | Aby umożliwić jak najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy postępować drogą przetargu i ustalić indykatywną wysokość refundacji oraz ilości przewidziane dla rozpatrywanego okresu. |
| --- | --- |

(8)

Aby umożliwić jak najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy postępować drogą przetargu i ustalić indykatywną wysokość refundacji oraz ilości przewidziane dla rozpatrywanego okresu.

| (9) | Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku. W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione. |
| --- | --- |

(9)

Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku. W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione.

| (10) | Komitet Zarządzający ds. Świeżych Owoców i Warzyw nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(10)

Komitet Zarządzający ds. Świeżych Owoców i Warzyw nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Ogłasza się przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3. Produkty objęte procedurą przetargową, okres składania ofert, indykatywne stawki refundacji i przewidziane ilości ustalone są w Załączniku.

2.   Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 (4), nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

3.   Bez uszczerbku dla stosowania postanowień art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1961/2001, pozwolenia rodzaju A3 zachowują ważność przez 4 miesiące.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 lipca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 47/2003 (Dz.U. L 7 z 11.1.2003, str. 64).

1

(2)  Dz.U. L 268 z 9.10.2001, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).

2

(3)  Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2091/2005 (Dz.U. L 343 z 24.12.2005, str. 1).

3

(4)  Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1.

4

---

ZAŁĄCZNIK

OTWARCIE PRZETARGU NA PRZYZNANIE POZWOLEŃ NA WYWÓZ W SYSTEMIE A3 W SEKTORZE OWOCÓW I WARZYW (POMIDORY, POMARAŃCZE, CYTRYNY, WINOGRONA STOŁOWE, JABŁKA I BRZOSKWINIE)

Okres składania ofert od dnia 3 lipca do dnia 4 lipca 2006 r.

| Kod produktów (1) | Miejsce przeznaczenia (2) | Wysokość indykatywna refundacji
  (w euro/t netto) | Przewidziana ilość
  (w tonach) |
| --- | --- | --- | --- |
| 0702 00 00 9100 | F08 | 30 | 5 333 |
| 0805 10 20 9100 | F08 | 39 | 20 000 |
| 0805 50 10 9100 | F08 | 60 | 3 333 |
| 0806 10 10 9100 | F08 | 22 | 33 333 |
| 0808 10 80 9100 | F04, F09 | 33 | 46 667 |
| 0809 30 10 9100
  0809 30 90 9100 | F03 | 16 | 26 667 |

Kod produktów (1)

Miejsce przeznaczenia (2)

Wysokość indykatywna refundacji

(w euro/t netto)

Przewidziana ilość

(w tonach)

0702 00 00 9100

F08

30

5 333

0805 10 20 9100

F08

39

20 000

0805 50 10 9100

F08

60

3 333

0806 10 10 9100

F08

22

33 333

0808 10 80 9100

F04, F09

33

46 667

0809 30 10 9100

0809 30 90 9100

F03

16

26 667

---

(1)  Kody produktów są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1).

(2)  Kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 3846/87. Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

| F03 | : | Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem Szwajcarii, Bułgarii i Rumunii. |
| --- | --- | --- |
| F04 | : | Hongkong, Singapur, Malezja, Sri Lanka, Indonezja, Tajlandia, Tajwan, Papua-Nowa Gwinea, Laos, Kambodża, Wietnam, Japonia, Urugwaj, Paragwaj, Argentyna, Meksyk, Kostaryka. |
| F08 | : | Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem Bułgarii i Rumunii. |
| F09 | : | Następujące miejsca przeznaczenia: Norwegia, Islandia, Grenlandia, Wyspy Owcze, Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Serbia i Czarnogóra, Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Kazachstan, Kirgistan, Mołdowa, Rosja, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Ukraina, Arabia Saudyjska, Bahrajn, Katar, Oman, Zjednoczone Emiraty Arabskie (Abu Zabi, Dubaj, Szardża, Adżman, Umm Al-Kajwajn, Ras al-Chajma, Fudżajra), Kuwejt, Jemen, Syria, Iran, Jordania, Boliwia, Brazylia, Wenezuela, Peru, Panama, Ekwador i Kolumbia; kraje i terytoria Afryki, z wyłączeniem Afryki Południowej; miejsca przeznaczenia określone w art. 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11). |

F03

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem Szwajcarii, Bułgarii i Rumunii.

F04

:

Hongkong, Singapur, Malezja, Sri Lanka, Indonezja, Tajlandia, Tajwan, Papua-Nowa Gwinea, Laos, Kambodża, Wietnam, Japonia, Urugwaj, Paragwaj, Argentyna, Meksyk, Kostaryka.

F08

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem Bułgarii i Rumunii.

F09

:

Następujące miejsca przeznaczenia: Norwegia, Islandia, Grenlandia, Wyspy Owcze, Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Serbia i Czarnogóra, Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Kazachstan, Kirgistan, Mołdowa, Rosja, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Ukraina, Arabia Saudyjska, Bahrajn, Katar, Oman, Zjednoczone Emiraty Arabskie (Abu Zabi, Dubaj, Szardża, Adżman, Umm Al-Kajwajn, Ras al-Chajma, Fudżajra), Kuwejt, Jemen, Syria, Iran, Jordania, Boliwia, Brazylia, Wenezuela, Peru, Panama, Ekwador i Kolumbia; kraje i terytoria Afryki, z wyłączeniem Afryki Południowej; miejsca przeznaczenia określone w art. 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11).

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/6 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/6

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 888/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (2) | Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

| (3) | Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia powinien być klasyfikowany do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnienia określonego w kolumnie 3. |
| --- | --- |

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia powinien być klasyfikowany do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnienia określonego w kolumnie 3.

| (4) | Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2). |
| --- | --- |

(4)

Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJĘŁA NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku musi być klasyfikowany w Nomenklaturze Scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 711/2006 (Dz.U. L 124 z 11.5.2006, str. 1).

1

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 648/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 13).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Opis towarów | Klasyfikacja (kod CN) | Uzasadnienie |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Urządzenie zabezpieczające przeznaczone do uzyskiwania dostępu do rekordów przechowywanych w pamięci maszyny do automatycznego przetwarzania danych (ADP).
  Składa się ono z wyświetlacza ciekłokrystalicznego (LCD), zespołu obwodów drukowanych oraz baterii zamkniętych w obudowie z tworzywa sztucznego, która może być przypięta do kółka na klucze.
  Urządzenie generuje sekwencję numerów sześciocyfrowych, specyficznych dla danego użytkownika i umożliwia użytkownikowi dostęp do rekordów przechowywanych w pamięci maszyny ADP.
  Urządzenie to nie może być podłączone do maszyny ADP i działa niezależnie od takiej maszyny. | 8543 89 97 | Klasyfikacja jest wyznaczona przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 8543, 8543 89 i 8543 89 97.
  Urządzenia nie można zaklasyfikować do pozycji 8470, ponieważ nie ma ono żadnych ręcznych układów do wprowadzania danych, ani nie posiada ono funkcji liczenia w kontekście tej pozycji (patrz: Noty wyjaśniające do HS do tej pozycji).
  Nie jest ono możliwe do zaklasyfikowania do pozycji 8471, ponieważ nie jest ono swobodnie programowalne zgodnie z wymaganiami użytkownika (patrz: uwaga 5(A)(a)(2) do działu 84), ani nie jest ono urządzeniem maszyny do automatycznego przetwarzania danych, ponieważ nie można go przyłączyć do jednostki centralnej (patrz: uwaga 5(B)(b) do działu 84).
  Urządzenie jest możliwe do zaklasyfikowania do pozycji 8543, ponieważ jest ono aparatem elektrycznym z indywidualną funkcją, nie wymienionym ani nie włączonym gdzie indziej. |

Opis towarów

Klasyfikacja (kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Urządzenie zabezpieczające przeznaczone do uzyskiwania dostępu do rekordów przechowywanych w pamięci maszyny do automatycznego przetwarzania danych (ADP).

Składa się ono z wyświetlacza ciekłokrystalicznego (LCD), zespołu obwodów drukowanych oraz baterii zamkniętych w obudowie z tworzywa sztucznego, która może być przypięta do kółka na klucze.

Urządzenie generuje sekwencję numerów sześciocyfrowych, specyficznych dla danego użytkownika i umożliwia użytkownikowi dostęp do rekordów przechowywanych w pamięci maszyny ADP.

Urządzenie to nie może być podłączone do maszyny ADP i działa niezależnie od takiej maszyny.

8543 89 97

Klasyfikacja jest wyznaczona przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 8543, 8543 89 i 8543 89 97.

Urządzenia nie można zaklasyfikować do pozycji 8470, ponieważ nie ma ono żadnych ręcznych układów do wprowadzania danych, ani nie posiada ono funkcji liczenia w kontekście tej pozycji (patrz: Noty wyjaśniające do HS do tej pozycji).

Nie jest ono możliwe do zaklasyfikowania do pozycji 8471, ponieważ nie jest ono swobodnie programowalne zgodnie z wymaganiami użytkownika (patrz: uwaga 5(A)(a)(2) do działu 84), ani nie jest ono urządzeniem maszyny do automatycznego przetwarzania danych, ponieważ nie można go przyłączyć do jednostki centralnej (patrz: uwaga 5(B)(b) do działu 84).

Urządzenie jest możliwe do zaklasyfikowania do pozycji 8543, ponieważ jest ono aparatem elektrycznym z indywidualną funkcją, nie wymienionym ani nie włączonym gdzie indziej.

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/8 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/8

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 889/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 11. odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu stałego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2) agencje interwencyjne mogą sprzedawać w drodze przetargu pewne ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i mogą przyznać pomoc w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Artykuł 25 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdego odrębnego zaproszenia do składania ofert, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Ustalono dalej, że cena lub pomoc mogą się zmieniać w zależności od planowanego wykorzystania masła, jego zawartości tłuszczu oraz procedury włączania. Wysokość zabezpieczenia przetwórczego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, ustala się odpowiednio. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2) agencje interwencyjne mogą sprzedawać w drodze przetargu pewne ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i mogą przyznać pomoc w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Artykuł 25 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdego odrębnego zaproszenia do składania ofert, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Ustalono dalej, że cena lub pomoc mogą się zmieniać w zależności od planowanego wykorzystania masła, jego zawartości tłuszczu oraz procedury włączania. Wysokość zabezpieczenia przetwórczego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, ustala się odpowiednio.

| (2) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
| --- | --- |

(2)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 11. odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005 minimalną cenę sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz wysokość zabezpieczenia przetwórczego, o których mowa odpowiednio w art. 25 i 28 wymienionego rozporządzenia, ustala się, jak podano w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

1

(2)  Dz.U. L 308 z 25.11.2005, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2107/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 20).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Minimalna cena sprzedaży masła oraz zabezpieczenie przetwórcze w ramach 11. odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Wzór | A | B |
| Procedura włączania | Ze znacznikami | Bez znaczników | Ze znacznikami | Bez znaczników |
| Minimalna cena sprzedaży | Masło ≥ 82 % | W stanie nieprzetworzonym | — | 210 | — | 210 |
| Skoncentrowane | — | — | — | — |
| Zabezpieczenie przetwórcze | W stanie nieprzetworzonym | — | 79 | — | 79 |
| Skoncentrowane | — | — | — | — |

(EUR/100 kg)

Wzór

A

B

Procedura włączania

Ze znacznikami

Bez znaczników

Ze znacznikami

Bez znaczników

Minimalna cena sprzedaży

Masło ≥ 82 %

W stanie nieprzetworzonym

—

210

—

210

Skoncentrowane

—

—

—

—

Zabezpieczenie przetwórcze

W stanie nieprzetworzonym

—

79

—

79

Skoncentrowane

—

—

—

—

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/10 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/10

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 890/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i masła skoncentrowanego w ramach 11. odrębnego zaproszenia do przetargu przeprowadzonego w ramach przetargu stałego przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1898/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2) agencje interwencyjne mogą sprzedawać w drodze przetargu pewne ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i mogą przyznać pomoc w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Artykuł 25 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdego odrębnego zaproszenia do przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Ustalono dalej, że cena lub pomoc mogą się różnić w zależności od planowanego wykorzystania masła, jego zawartości tłuszczu oraz procedury włączania. Wysokość zabezpieczenia przetwórczego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, ustala się odpowiednio. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2) agencje interwencyjne mogą sprzedawać w drodze przetargu pewne ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i mogą przyznać pomoc w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Artykuł 25 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdego odrębnego zaproszenia do przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Ustalono dalej, że cena lub pomoc mogą się różnić w zależności od planowanego wykorzystania masła, jego zawartości tłuszczu oraz procedury włączania. Wysokość zabezpieczenia przetwórczego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, ustala się odpowiednio.

| (2) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
| --- | --- |

(2)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do 11. odrębnego przetargu w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005 maksymalną kwotę pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego oraz wysokość zabezpieczenia przetwórczego, o których mowa odpowiednio w art. 25 i 28 wymienionego rozporządzenia, ustala się, jak podano w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

1

(2)  Dz.U. L 308 z 25.11.2005, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2107/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 20).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła oraz zabezpieczenie przetwórcze w ramach 11. odrębnego przetargu przeprowadzonego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1898/2005

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Wzór | A | B |
| Procedura włączania | Ze znacznikami | Bez znaczników | Ze znacznikami | Bez znaczników |
| Maksymalna kwota pomocy | Masło ≥ 82 % | 23,5 | 20 | 23,5 | 20 |
| Masło < 82 % | — | 19,5 | — | 19,5 |
| Masło skoncentrowane | 28 | 24,5 | 28 | 24,5 |
| Śmietana | — | — | 12 | 8,5 |
| Zabezpieczenie przetwórcze | Masło | 26 | — | 26 | — |
| Masło skoncentrowane | 31 | — | 31 | — |
| Śmietana | — | — | 13 | — |

(EUR/100 kg)

Wzór

A

B

Procedura włączania

Ze znacznikami

Bez znaczników

Ze znacznikami

Bez znaczników

Maksymalna kwota pomocy

Masło ≥ 82 %

23,5

20

23,5

20

Masło < 82 %

—

19,5

—

19,5

Masło skoncentrowane

28

24,5

28

24,5

Śmietana

—

—

12

8,5

Zabezpieczenie przetwórcze

Masło

26

—

26

—

Masło skoncentrowane

31

—

31

—

Śmietana

—

—

13

—

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/12 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/12

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 891/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

ustalające maksymalne ceny skupu masła w ramach pierwszego odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu stałego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 796/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2) ogłoszenie o przetargu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celu skupu masła w drodze stałego przetargu, otwartego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 796/2006 (3). |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2) ogłoszenie o przetargu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celu skupu masła w drodze stałego przetargu, otwartego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 796/2006 (3).

| (2) | W świetle ofert przetargowych, otrzymanych w odpowiedzi na odrębne zaproszenia do składania ofert, należy ustalić maksymalną cenę skupu lub należy podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu, zgodnie z art. 17a rozporządzenia (WE) nr 2771/1999. |
| --- | --- |

(2)

W świetle ofert przetargowych, otrzymanych w odpowiedzi na odrębne zaproszenia do składania ofert, należy ustalić maksymalną cenę skupu lub należy podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu, zgodnie z art. 17a rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.

| (3) | W świetle ofert otrzymanych w ramach pierwszego odrębnego zaproszenia do składania ofert, należy ustalić maksymalną cenę skupu. |
| --- | --- |

(3)

W świetle ofert otrzymanych w ramach pierwszego odrębnego zaproszenia do składania ofert, należy ustalić maksymalną cenę skupu.

| (4) | Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(4)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do pierwszego odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu stałego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 796/2006, zgodnie z którym termin składania ofert wygasa dnia 13 czerwca 2006 r., maksymalną cenę skupu masła ustala się na 246,19 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

1

(2)  Dz.U. L 333 z 24.12.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2107/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 20).

2

(3)  Dz.U. L 142 z 30.5.2006, str. 4.

3

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/13 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/13

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 892/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

ustalające maksymalna kwotę pomocy do masła skoncentrowanego w ramach 11. zaproszenia do składania ofert w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2), agencje interwencyjne otwierają stały przetarg na przyznawanie pomocy dla masła skoncentrowanego. Artykuł 54 wymienionego rozporządzenia stanowi, że maksymalną kwotę pomocy ustala się w świetle ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na indywidualny przetarg dla masła skoncentrowanego o minimalnej zawartości tłuszczu w wysokości 96 %. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2), agencje interwencyjne otwierają stały przetarg na przyznawanie pomocy dla masła skoncentrowanego. Artykuł 54 wymienionego rozporządzenia stanowi, że maksymalną kwotę pomocy ustala się w świetle ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na indywidualny przetarg dla masła skoncentrowanego o minimalnej zawartości tłuszczu w wysokości 96 %.

| (2) | Należy złożyć zabezpieczenie należytego wykonania umowy, o którym mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, w celu zapewnienia przejęcia masła skoncentrowanego przez handel detaliczny. |
| --- | --- |

(2)

Należy złożyć zabezpieczenie należytego wykonania umowy, o którym mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, w celu zapewnienia przejęcia masła skoncentrowanego przez handel detaliczny.

| (3) | W świetle otrzymanych ofert przetargowych należy ustalić maksymalną kwotę pomocy na odpowiednim poziomie oraz odpowiednio określić zabezpieczenie należytego wykonania umowy. |
| --- | --- |

(3)

W świetle otrzymanych ofert przetargowych należy ustalić maksymalną kwotę pomocy na odpowiednim poziomie oraz odpowiednio określić zabezpieczenie należytego wykonania umowy.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 11. odrębnego zaproszenia do składania ofert w ramach stałego przetargu otwartego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1898/2005, maksymalną kwotę pomocy w odniesieniu do masła skoncentrowanego o minimalnej zawartości tłuszczu w wysokości 96 %, o którym mowa w art. 47 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, ustala się na 26,8 EUR/100 kg.

Zabezpieczenie należytego wykonania umowy, o którym mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, ustala się na 36 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

1

(2)  Dz.U. L 308 z 25.11.2005, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2107/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 20).

2

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/14 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/14

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 893/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 43. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), a w szczególności jego art. 10 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2), agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2), agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.

| (2) | W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999. |
| --- | --- |

(2)

W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.

| (3) | W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży. |
| --- | --- |

(3)

W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 43. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 13 czerwca 2006 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 250,00 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

1

(2)  Dz.U. L 333 z 24.12.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2250/2004 (Dz.U. L 290 z 4.11.2005, str. 3).

2

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/15 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/15

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 894/2006

z dnia 16 czerwca 2006 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 (3). Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 823/2006 (4). |
| --- | --- |

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 (3). Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 823/2006 (4).

| (2) | Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95, |
| --- | --- |

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

1

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 624/98 (Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 5).

2

(3)  Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 35.

3

(4)  Dz.U. L 148 z 2.6.2006, str. 40.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 17 czerwca 2006 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu |
| 1701 11 10 (1) | 29,48 | 2,44 |
| 1701 11 90 (1) | 29,48 | 6,79 |
| 1701 12 10 (1) | 29,48 | 2,31 |
| 1701 12 90 (1) | 29,48 | 6,36 |
| 1701 91 00 (2) | 36,79 | 6,84 |
| 1701 99 10 (2) | 36,79 | 3,30 |
| 1701 99 90 (2) | 36,79 | 3,30 |
| 1702 90 99 (3) | 0,37 | 0,30 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

29,48

2,44

1701 11 90 (1)

29,48

6,79

1701 12 10 (1)

29,48

2,31

1701 12 90 (1)

29,48

6,36

1701 91 00 (2)

36,79

6,84

1701 99 10 (2)

36,79

3,30

1701 99 90 (2)

36,79

3,30

1702 90 99 (3)

0,37

0,30

---

(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Komisja

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/17

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o zamknięciu postępowania wszczętego przeciwko Włochom, region Friuli-Wenecja Julijska, w sprawie środków przewidzianych w projekcie ustawy nr 106/1/A – „Pomoc na realizację infrastruktury i usług w sektorze transportu towarów, na restrukturyzację drogowego transportu towarów i rozwój transportu kombinowanego”

(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1376)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/417/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wymienionymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Pismem z dnia 5 lutego 2001 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 9 lutego 2001 r., władze włoskie, działając zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE, powiadomiły Komisję o projekcie ustawy regionalnej mającej na celu rozwój transportu kombinowanego. Powiadomienie zostało zarejestrowane w Sekretariacie Generalnym Komisji Europejskiej pod numerem N 134/01. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 5 lutego 2001 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 9 lutego 2001 r., władze włoskie, działając zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE, powiadomiły Komisję o projekcie ustawy regionalnej mającej na celu rozwój transportu kombinowanego. Powiadomienie zostało zarejestrowane w Sekretariacie Generalnym Komisji Europejskiej pod numerem N 134/01.

| (2) | Ponieważ powiadomienie było niekompletne, Komisja, w piśmie D(01) 5496 z dnia 5 kwietnia 2001 r., zwróciła się z prośbą o dodatkowe informacje. Odpowiedź przesłano pismem, które nadeszło w dniu 20 czerwca 2001 r. i zostało zarejestrowane jako DG TREN A/61295. |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ powiadomienie było niekompletne, Komisja, w piśmie D(01) 5496 z dnia 5 kwietnia 2001 r., zwróciła się z prośbą o dodatkowe informacje. Odpowiedź przesłano pismem, które nadeszło w dniu 20 czerwca 2001 r. i zostało zarejestrowane jako DG TREN A/61295.

| (3) | W dniu 27 sierpnia 2001 r. Komisja przekazała władzom włoskim pismo z prośbą o dalsze informacje. W piśmie z dnia 9 października 2001 r., zarejestrowanym jako DG TREN A/67862, władze włoskie zwróciły się z prośbą o przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi na pismo Komisji. Służby Komisji wyraziły zgodę na przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi w piśmie z dnia 9 listopada 2001 r. W dniu 19 grudnia 2001 r. odbyło się spotkanie służb Komisji i władz włoskich. Odpowiedź na drugą prośbę o udzielenie informacji otrzymano w piśmie z dnia 24 lipca 2002 r. zarejestrowanym jako DG TREN A/64121. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 27 sierpnia 2001 r. Komisja przekazała władzom włoskim pismo z prośbą o dalsze informacje. W piśmie z dnia 9 października 2001 r., zarejestrowanym jako DG TREN A/67862, władze włoskie zwróciły się z prośbą o przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi na pismo Komisji. Służby Komisji wyraziły zgodę na przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi w piśmie z dnia 9 listopada 2001 r. W dniu 19 grudnia 2001 r. odbyło się spotkanie służb Komisji i władz włoskich. Odpowiedź na drugą prośbę o udzielenie informacji otrzymano w piśmie z dnia 24 lipca 2002 r. zarejestrowanym jako DG TREN A/64121.

| (4) | W dniu 7 października 2002 r. Komisja przekazała władzom włoskim kolejną prośbę o udzielenie informacji. Odpowiedź otrzymano w piśmie z dnia 21 listopada 2002 r. (zarejestrowanym jako SG(2002) A/11582). W dniu 18 grudnia 2002 r. odbyło się kolejne spotkanie z przedstawicielami władz włoskich. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 7 października 2002 r. Komisja przekazała władzom włoskim kolejną prośbę o udzielenie informacji. Odpowiedź otrzymano w piśmie z dnia 21 listopada 2002 r. (zarejestrowanym jako SG(2002) A/11582). W dniu 18 grudnia 2002 r. odbyło się kolejne spotkanie z przedstawicielami władz włoskich.

| (5) | Pismem z dnia 22 stycznia 2003 r. Komisja zwróciła się z prośbą o dalsze wyjaśnienia. Odpowiedź przesłano pismem z dnia 25 marca 2003 r. (zarejestrowanym jako DG TREN A/16616). |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia 22 stycznia 2003 r. Komisja zwróciła się z prośbą o dalsze wyjaśnienia. Odpowiedź przesłano pismem z dnia 25 marca 2003 r. (zarejestrowanym jako DG TREN A/16616).

| (6) | Ostatnie pismo Komisja przesłała dnia 27 maja 2003 r. Odpowiedź na zawarte tam wnioski otrzymano w piśmie z dnia 4 lipca 2003 r. (zarejestrowanym jako SG A/6389). Ostatnie wyjaśnienia otrzymano w piśmie z dnia 17 lipca 2003 r. (zarejestrowanym jako SG A/6942). |
| --- | --- |

(6)

Ostatnie pismo Komisja przesłała dnia 27 maja 2003 r. Odpowiedź na zawarte tam wnioski otrzymano w piśmie z dnia 4 lipca 2003 r. (zarejestrowanym jako SG A/6389). Ostatnie wyjaśnienia otrzymano w piśmie z dnia 17 lipca 2003 r. (zarejestrowanym jako SG A/6942).

| (7) | Decyzja Komisji dotycząca wszczęcia postępowania została opublikowana w dniu 11 listopada 2003 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag. |
| --- | --- |

(7)

Decyzja Komisji dotycząca wszczęcia postępowania została opublikowana w dniu 11 listopada 2003 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag.

| (8) | Włochy przedstawiły Komisji swoje uwagi w piśmie z dnia 27 stycznia 2004 r. zarejestrowanym w dniu 28 stycznia 2004 r. |
| --- | --- |

(8)

Włochy przedstawiły Komisji swoje uwagi w piśmie z dnia 27 stycznia 2004 r. zarejestrowanym w dniu 28 stycznia 2004 r.

| (9) | Do Komisji nie wpłynęły żadne uwagi innych zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(9)

Do Komisji nie wpłynęły żadne uwagi innych zainteresowanych stron.

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS POMOCY

2.1.   Rodzaj pomocy

| (10) | Środek pomocy, w sprawie którego wszczęto postępowanie wyjaśniające, dotyczył pomocy na podjęcie działań mających na celu rozwój nowych kolejowych i morskich usług transportowych. Beneficjentami dopłat przewidzianych w projekcie ustawy regionalnej byłyby podmioty (publiczne lub prywatne) działające w sektorze przeładunku w okrasie nie dłuższym niż trzy lata na tworzenie nowych kolejowych usług towarowych z możliwością zmiany trybu transportu w portach komercyjnych lub multimodalnych terminalach w regionie oraz na tworzenie nowych usług kabotażu morskiego z lub do portów komercyjnych w regionie Friuli-Wenecja Julijska (art. 8 projektu ustawy regionalnej nr 106/1/A). |
| --- | --- |

(10)

Środek pomocy, w sprawie którego wszczęto postępowanie wyjaśniające, dotyczył pomocy na podjęcie działań mających na celu rozwój nowych kolejowych i morskich usług transportowych. Beneficjentami dopłat przewidzianych w projekcie ustawy regionalnej byłyby podmioty (publiczne lub prywatne) działające w sektorze przeładunku w okrasie nie dłuższym niż trzy lata na tworzenie nowych kolejowych usług towarowych z możliwością zmiany trybu transportu w portach komercyjnych lub multimodalnych terminalach w regionie oraz na tworzenie nowych usług kabotażu morskiego z lub do portów komercyjnych w regionie Friuli-Wenecja Julijska (art. 8 projektu ustawy regionalnej nr 106/1/A).

2.2.   Podstawy wszczęcia postępowania

| (11) | Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu oraz zwrócenia się z wnioskiem o wyjaśnienia do władz włoskich była wynikiem wstępnej analizy notyfikowanego projektu. Wyrażono zwłaszcza obawę o to, czy w świetle przepisów wykonawczych środki pomocy są niezbędne i ściśle współmierne.
  Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące przede wszystkim zagadnień omówionych w motywach od 12 do 17. |
| --- | --- |

(11)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu oraz zwrócenia się z wnioskiem o wyjaśnienia do władz włoskich była wynikiem wstępnej analizy notyfikowanego projektu. Wyrażono zwłaszcza obawę o to, czy w świetle przepisów wykonawczych środki pomocy są niezbędne i ściśle współmierne.

Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące przede wszystkim zagadnień omówionych w motywach od 12 do 17.

| (12) | Opłacalność środka pomocy. Oprócz usług krajowych, środek pomocy miał zachęcać do tworzenia usług transportowych łączących region Friuli-Wenecja Julijska z Europą Środkową i Wschodnią. Zdaniem Komisji władze włoskie musiałyby uzyskać poparcie dla projektu ze strony władz zainteresowanych państw, aby stał się on opłacalny w perspektywie długoterminowej. |
| --- | --- |

(12)

Opłacalność środka pomocy. Oprócz usług krajowych, środek pomocy miał zachęcać do tworzenia usług transportowych łączących region Friuli-Wenecja Julijska z Europą Środkową i Wschodnią. Zdaniem Komisji władze włoskie musiałyby uzyskać poparcie dla projektu ze strony władz zainteresowanych państw, aby stał się on opłacalny w perspektywie długoterminowej.

| (13) | Beneficjent miałby obowiązek pobierania opłat za korzystanie z nowych usług w sposób proporcjonalny do intensywności otrzymanej pomocy. Nie wydaje się jednak, by obowiązek ten w wystarczającym stopniu gwarantował opłacalność usług w przyszłości. |
| --- | --- |

(13)

Beneficjent miałby obowiązek pobierania opłat za korzystanie z nowych usług w sposób proporcjonalny do intensywności otrzymanej pomocy. Nie wydaje się jednak, by obowiązek ten w wystarczającym stopniu gwarantował opłacalność usług w przyszłości.

| (14) | Proporcjonalność. Planowana intensywność pomocy, w wysokości 30 % rzeczywistych kosztów (różnicy pomiędzy poniesionymi przez beneficjenta kosztami a przychodami uzyskanymi przez niego z tytułu świadczenia usług, w związku z którymi przyznaje się pomoc), nie gwarantowałaby przestrzegania stosowanego zazwyczaj (3) maksymalnego pułapu pomocy wynoszącego 30 % kosztów kwalifikowanych. |
| --- | --- |

(14)

Proporcjonalność. Planowana intensywność pomocy, w wysokości 30 % rzeczywistych kosztów (różnicy pomiędzy poniesionymi przez beneficjenta kosztami a przychodami uzyskanymi przez niego z tytułu świadczenia usług, w związku z którymi przyznaje się pomoc), nie gwarantowałaby przestrzegania stosowanego zazwyczaj (3) maksymalnego pułapu pomocy wynoszącego 30 % kosztów kwalifikowanych.

| (15) | Niepotrzebne naruszanie zasad konkurencji. Skutkiem planowanego środka pomocy nie może być przenoszenie ruchu pomiędzy sąsiadującymi ze sobą portami lub istniejącymi usługami intermodalnymi w wyniku przyciągania ruchu, który już odbywa się w sposób intermodalny. |
| --- | --- |

(15)

Niepotrzebne naruszanie zasad konkurencji. Skutkiem planowanego środka pomocy nie może być przenoszenie ruchu pomiędzy sąsiadującymi ze sobą portami lub istniejącymi usługami intermodalnymi w wyniku przyciągania ruchu, który już odbywa się w sposób intermodalny.

| (16) | Projekt ustawy regionalnej nie obejmował mechanizmów gwarantujących, że poziom naruszenia warunków konkurencji spowodowanego przez środek pomocy będzie możliwy do zaakceptowania. |
| --- | --- |

(16)

Projekt ustawy regionalnej nie obejmował mechanizmów gwarantujących, że poziom naruszenia warunków konkurencji spowodowanego przez środek pomocy będzie możliwy do zaakceptowania.

| (17) | Komisja uznała, że publikacja w regionalnym Dzienniku Urzędowym oraz zamieszczenie obwieszczenia skróconego, w co najmniej dwóch dziennikach, z których jeden ma zasięg ogólnokrajowy, nie są środkami wystarczającymi do zagwarantowania przejrzystości i równego traktowania podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

(17)

Komisja uznała, że publikacja w regionalnym Dzienniku Urzędowym oraz zamieszczenie obwieszczenia skróconego, w co najmniej dwóch dziennikach, z których jeden ma zasięg ogólnokrajowy, nie są środkami wystarczającymi do zagwarantowania przejrzystości i równego traktowania podmiotów gospodarczych.

3.   UWAGI PRZEKAZANE PRZEZ WŁOCHY

Par lettre du 27 stycznia 2004 r., W piśmie z dnia 27 stycznia 2004 r. władze włoskie oświadczyły za pośrednictwem swojego Stałego Predstawicielstwa, iż podjęły decyzję o wycofaniu notyfikowanego środka przewidzianego w art. 8 projektu ustawy 106/1/A.

4.   WNIOSKI

Mając na uwadze wycofanie środka pomocy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Komisja zamyka postępowanie wszczęte dnia 11 listopada 2003 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 kwietnia 2004 r.

W imieniu Komisji

Loyola DE PALACIO

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 311 z 20.12.2003, str. 18.

1

(2)  Patrz: przypis 1.

2

(3)  Maksymalna intensywność pomocy określona we wniosku Marco Polo, COM(2002) 54 wersja ostateczna (Dz.U. C 126 E z 28.5.2002, str. 354); pomoc C 65/2000 Francja – „Pomoc na uruchomienie krótkodystansowych linii transportu morskiego” (Dz.U. C 37 z 3.2.2001, str. 16).

3

---

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/20 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/20

---

WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2006/418/WPZiB

z dnia 12 czerwca 2006 r.

w sprawie wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dnia 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, która w rozdziale III zawiera listę środków mających na celu przeciwdziałanie takiemu rozprzestrzenianiu, które mają być podjęte zarówno w UE, jak i w krajach trzecich. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, która w rozdziale III zawiera listę środków mających na celu przeciwdziałanie takiemu rozprzestrzenianiu, które mają być podjęte zarówno w UE, jak i w krajach trzecich.

| (2) | UE aktywnie wdraża tę strategię i stosuje środki wymienione w jej rozdziale III, w szczególności poprzez przeznaczanie zasobów finansowych w celu wspierania poszczególnych projektów przeprowadzanych przez instytucje wielostronne, takie jak Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA). |
| --- | --- |

(2)

UE aktywnie wdraża tę strategię i stosuje środki wymienione w jej rozdziale III, w szczególności poprzez przeznaczanie zasobów finansowych w celu wspierania poszczególnych projektów przeprowadzanych przez instytucje wielostronne, takie jak Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA).

| (3) | Dnia 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1) w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia. To wspólne stanowisko wzywa między innymi do działania na rzecz przekształcenia protokołów dodatkowych oraz porozumień o zabezpieczeniach w standardy systemu weryfikacji MAEA oraz działać na rzecz powszechnego przystąpienia do protokołów dodatkowych. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1) w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia. To wspólne stanowisko wzywa między innymi do działania na rzecz przekształcenia protokołów dodatkowych oraz porozumień o zabezpieczeniach w standardy systemu weryfikacji MAEA oraz działać na rzecz powszechnego przystąpienia do protokołów dodatkowych.

| (4) | W dniu 17 maja 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/495/WPZiB (2) w sprawie wspierania działań MAEA w ramach Planu Bezpieczeństwa Jądrowego i w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 17 maja 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/495/WPZiB (2) w sprawie wspierania działań MAEA w ramach Planu Bezpieczeństwa Jądrowego i w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia.

| (5) | W dniu 18 lipca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/574/WPZiB (3) dotyczące wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 18 lipca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/574/WPZiB (3) dotyczące wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia.

| (6) | Jeśli chodzi o UE, Rada przyjęła w dniu 22 grudnia 2003 r. dyrektywę 2003/122/Euratom (4) w sprawie kontroli wysoce radioaktywnych źródeł zamkniętych i odpadów radioaktywnych, a wzmocnienie kontroli źródeł wysoce promieniotwórczych we wszystkich państwach trzecich, zgodnie z oświadczeniem grupy G-8 i planem działań w sprawie zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych, jest ważnym celem, który należy osiągnąć. |
| --- | --- |

(6)

Jeśli chodzi o UE, Rada przyjęła w dniu 22 grudnia 2003 r. dyrektywę 2003/122/Euratom (4) w sprawie kontroli wysoce radioaktywnych źródeł zamkniętych i odpadów radioaktywnych, a wzmocnienie kontroli źródeł wysoce promieniotwórczych we wszystkich państwach trzecich, zgodnie z oświadczeniem grupy G-8 i planem działań w sprawie zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych, jest ważnym celem, który należy osiągnąć.

| (7) | W lipcu 2005 r. Państwa Strony oraz Europejska Wspólnota Energii Atomowej postanowiły w drodze porozumienia zmienić Konwencję o ochronie fizycznej materiałów jądrowych (CPPNM) z zamiarem rozszerzenia jej zakresu zastosowania na wykorzystywane, składowane i transportowane w danym kraju w celach pokojowych materiałów oraz na urządzenia jądrowe, a także zobowiązania Państw Stron do wprowadzenia sankcji karnych za jej naruszenia. |
| --- | --- |

(7)

W lipcu 2005 r. Państwa Strony oraz Europejska Wspólnota Energii Atomowej postanowiły w drodze porozumienia zmienić Konwencję o ochronie fizycznej materiałów jądrowych (CPPNM) z zamiarem rozszerzenia jej zakresu zastosowania na wykorzystywane, składowane i transportowane w danym kraju w celach pokojowych materiałów oraz na urządzenia jądrowe, a także zobowiązania Państw Stron do wprowadzenia sankcji karnych za jej naruszenia.

| (8) | We wrześniu 2005 r. Międzynarodowa konwencja w sprawie zwalczania aktów terroryzmu jądrowego (konwencja o terroryzmie jądrowym) została otwarta do podpisu. Po jej wejściu w życie państwa strony będą musiały wprowadzić przepisy, na mocy których takie naruszenia prawa będą objęte odpowiedzialnością karną. |
| --- | --- |

(8)

We wrześniu 2005 r. Międzynarodowa konwencja w sprawie zwalczania aktów terroryzmu jądrowego (konwencja o terroryzmie jądrowym) została otwarta do podpisu. Po jej wejściu w życie państwa strony będą musiały wprowadzić przepisy, na mocy których takie naruszenia prawa będą objęte odpowiedzialnością karną.

| (9) | MAEA dąży do takich samych celów, jak określone w motywach 3 do 8. Są one osiągane poprzez realizację jej Planu Bezpieczeństwa Jądrowego, który finansowany jest poprzez dobrowolne wpłaty do Funduszu Bezpieczeństwa Jądrowego MAEA, |
| --- | --- |

(9)

MAEA dąży do takich samych celów, jak określone w motywach 3 do 8. Są one osiągane poprzez realizację jej Planu Bezpieczeństwa Jądrowego, który finansowany jest poprzez dobrowolne wpłaty do Funduszu Bezpieczeństwa Jądrowego MAEA,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

1.   W celu natychmiastowego i praktycznego wprowadzenia w życie niektórych elementów strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, UE wspomaga działania MAEA w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji, służące osiągnięciu następujących celów:

| — | praca nad uniwersalizacją międzynarodowych instrumentów służących nierozprzestrzenianiu i bezpieczeństwu jądrowemu, obejmujących całościowe porozumienie o zabezpieczeniach oraz protokół dodatkowy; |
| --- | --- |

—

praca nad uniwersalizacją międzynarodowych instrumentów służących nierozprzestrzenianiu i bezpieczeństwu jądrowemu, obejmujących całościowe porozumienie o zabezpieczeniach oraz protokół dodatkowy;

| — | zwiększenie poziomu ochrony wrażliwych na rozprzestrzenianie materiałów, sprzętu i odpowiedniej technologii, zapewnienie wsparcia legislacyjnego i regulacyjnego w obszarze bezpieczeństwa jądrowego i zabezpieczeń; |
| --- | --- |

—

zwiększenie poziomu ochrony wrażliwych na rozprzestrzenianie materiałów, sprzętu i odpowiedniej technologii, zapewnienie wsparcia legislacyjnego i regulacyjnego w obszarze bezpieczeństwa jądrowego i zabezpieczeń;

| — | ulepszenie wykrywania i reagowania na nielegalny handel materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi. |
| --- | --- |

—

ulepszenie wykrywania i reagowania na nielegalny handel materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi.

2.   Środkom w ramach strategii UE odpowiadają projekty MAEA, których celem jest:

| — | wzmocnienie krajowych infrastruktur legislacyjnych i regulacyjnych do wdrażania odnośnych instrumentów międzynarodowych w obszarze bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji, obejmujących całościowe porozumienia o zabezpieczeniach oraz protokół dodatkowy; |
| --- | --- |

—

wzmocnienie krajowych infrastruktur legislacyjnych i regulacyjnych do wdrażania odnośnych instrumentów międzynarodowych w obszarze bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji, obejmujących całościowe porozumienia o zabezpieczeniach oraz protokół dodatkowy;

| — | wspieranie państw w zwiększaniu bezpieczeństwa i kontroli materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych; |
| --- | --- |

—

wspieranie państw w zwiększaniu bezpieczeństwa i kontroli materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych;

| — | wzmocnienie zdolności państw w zakresie wykrywania i reagowania na nielegalny handel materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi. |
| --- | --- |

—

wzmocnienie zdolności państw w zakresie wykrywania i reagowania na nielegalny handel materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi.

Projekty te będą realizowane w krajach, które potrzebują w tym zakresie pomocy po dokonaniu wstępnej oceny przez zespół ekspertów.

Szczegółowy opis powyższych projektów jest zawarty w załączniku.

Artykuł 2

1.   Prezydencja, wspomagana przez Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB (SG/WP), jest odpowiedzialna za wdrożenie niniejszego wspólnego działania. Komisja jest w pełni włączana w to zadanie.

2.   Komisja nadzoruje właściwe rozdysponowanie wkładu finansowego, o którym mowa w art. 3.

3.   Techniczną realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, powierza się MAEA, która będzie wypełniać swoje zadania pod nadzorem prezydencji oraz pod kontrolą SG/WP. W tym celu SG/WP dokonuje niezbędnych uzgodnień z MAEA.

4.   Wyboru beneficjentów i działań dokonuje instytucja realizująca, na podstawie wstępnej oceny, o której mowa w art. 1 ust. 2. Konsultacje z państwami członkowskimi i Komisją będą przeprowadzane w ramach właściwej grupy roboczej Rady.

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota referencyjna dla realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 6 995 000 EUR.

2.   Zarządzanie wydatkami finansowanymi przez budżet ogólny Unii Europejskiej wyszczególnionymi w ust. 1, podlega procedurom i zasadom wspólnotowym mającym zastosowanie do kwestii budżetowych z zastrzeżeniem, że jakiekolwiek wstępne finansowanie nie pozostaje własnością Wspólnoty.

3.   Do celów realizacji wydatków, o których mowa w art. 1, Komisja zawiera specjalne porozumienie finansowe z MAEA, zgodnie z regulaminem i przepisami dotyczącymi agencji. Zawiera ono postanowienie o zapewnieniu przez MAEA widoczności wkładu UE, stosownie do jego wielkości.

Artykuł 4

Prezydencja, wspomagana przez SG/WP, przedstawia Radzie sprawozdania dotyczące realizacji niniejszego wspólnego działania opracowywane na podstawie sprawozdań okresowych przygotowywanych przez MAEA. Komisja jest w pełni włączana w wykonywanie tych zadań i dostarcza informacji dotyczących aspektów finansowych realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie w dniu jego przyjęcia.

Niniejsze wspólne działanie traci moc 12 września 2007 r.

Artykuł 6

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 12 czerwca 2006 r.

W imieniu Rady

U. PLASSNIK

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 302 z 20.11.2003, str. 34.

1

(2)  Dz.U. L 182 z 19.5.2004, str. 46.

2

(3)  Dz.U. L 193 z 23.7.2005, str. 44.

3

(4)  Dz.U. L 346 z 31.12.2003, str. 57.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Wsparcie UE dla działań MAEA w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

1.   OPIS:

Społeczność międzynarodowa przyznała, zwłaszcza podczas Międzynarodowej konferencji w sprawie bezpieczeństwa jądrowego pt. „Ogólne wytyczne dla przyszłości”, która odbyła się w Londynie w marcu 2005 r., że ryzyko dokonania skutecznych aktów terroryzmu jądrowego nadal jest wysokie. Społeczność międzynarodowa zareagowała zdecydowanie i podjęła kilka inicjatyw mających na celu zapobieganie dostaniu się w ręce przestępców i terrorystów materiałów jądrowych lub innych materiałów promieniotwórczych.

Tymczasem weryfikacja przez MAEA pozostaje nieodzownym narzędziem budowy zaufania pomiędzy państwami w odniesieniu do przedsięwzięć w zakresie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz do postępów w pokojowym wykorzystaniu materiałów jądrowych.

Ostatnie wydarzenia na arenie międzynarodowej zaowocowały nowym i wzmocnionym zestawem międzynarodowych instrumentów prawnych związanych z bezpieczeństwem jądrowym i weryfikacją. W lipcu 2005 r. państwa strony przyjęły poprawkę do CPPNM; konwencja o terroryzmie jądrowym została otwarta do podpisu we wrześniu 2005 r., zaś w kwietniu 2004 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1540 dotyczącą broni masowego rażenia i podmiotów niepaństwowych. Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1373 z 2001 r. wzywa wszystkie państwa do przystąpienia najszybciej jak to możliwe do odpowiednich międzynarodowych konwencji i protokołów dotyczących terroryzmu.

Na dzień dzisiejszy ponad 80 państw podjęło polityczne zobowiązanie do wprowadzenia Kodeksu postępowania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony źródeł promieniotwórczych (1). Ponadto w roku 2005 konferencja ogólna i Rada Gubernatorów MAEA przyjęły kilka rezolucji i decyzji wzmacniających system zabezpieczeń MAEA (2).

Wdrażanie przez państwa tych instrumentów międzynarodowych może zostać znacznie ułatwione, częściowo dzięki wsparciu udzielanemu poprzez Plan bezpieczeństwa jądrowego MAEA na lata 2006-2009, który został zatwierdzony przez Radę Gubernatorów MAEA we wrześniu 2005 r. (3). Jest to kontynuacja planu działań na lata 2003-2005 w zakresie ochrony przed terroryzmem jądrowym (4). Nowy plan bezpieczeństwa jądrowego obejmuje trzy obszary działalności: 1) Ocena, analiza i koordynacja potrzeb, 2) zapobieganie oraz 3) wykrywanie i reagowanie. Zawiera on również część zatytułowaną „Działania wspierające bezpieczeństwo jądrowe” obejmującą działania służące pierwotnie do osiągnięcia celów związanych z bezpieczeństwem i ochroną, ale które zostały również uznane za wnoszące ważny wkład w bezpieczeństwo jądrowe.

Międzynarodowe zabezpieczenia wdrożone przez MAEA stanowią kluczowy sposób weryfikacji spełniania przez państwa ich szczególnych zobowiązań i obowiązków w zakresie nierozprzestrzeniania. Kluczowe znaczenie ma istnienie (5) wymaganego prawodawstwa krajowego służącego wdrożeniu całościowych porozumień o zabezpieczeniach z MAEA oraz, w odpowiednich przypadkach, protokołu dodatkowego. Realizacja wymaga, aby każde państwo strona takich porozumień utrzymywało skuteczny krajowy system ewidencji i kontroli materiałów jądrowych (State System for Accounting for and Control of Nuclear Material – SSAC). We wrześniu 2005 r. Rada Gubernatorów MAEA zwróciła się do sekretariatu MAEA o udzielenie, w ramach dostępnych środków, wsparcia państwom, w tym państwom niebędącym członkami agencji, które przystąpiły do całościowych porozumień o zabezpieczeniach uzupełnionych o protokoły w sprawie małych ilości, w ustanawianiu i utrzymywaniu takich SSAC.

W planie bezpieczeństwa jądrowego na lata 2006-2009 wyznaczono cele podobne do niektórych elementów strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. Cele te przedstawiają całościowe podejście do kwestii bezpieczeństwa jądrowego, w tym do kontroli, zakresu odpowiedzialności i zabezpieczenia materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych podczas stosowania, składowania i transportu, „od kołyski do grobu”, w krótkim i długim terminie. Jeśli jednak ochrona zawiedzie, istnieje konieczność ustanowienia środków wspierających wykrycie kradzieży lub prób przemytu tych materiałów przez granice międzynarodowe oraz konieczność reagowania na czyny zabronione związane z materiałami jądrowymi lub innymi materiałami promieniotwórczymi, o ile takie czyny wystąpią.

MAEA kończy obecnie fazę wdrażania wspólnego działania Rady 2004/495/WPZiB z dnia 17 maja 2004 r., oraz wdraża wspólne działanie Rady 2005/574/WPZiB. Przy pomocy wkładu UE związanego z tymi działaniami MAEA rozpoczęła szeroko zakrojoną działalność wspierającą wysiłki państw odbiorców w rejonie Kaukazu, Azji Środkowej, Europy południowo-wschodniej i Bałkanów oraz Afryki Północnej i śródziemnomorskiej części Bliskiego Wschodu zmierzające do zwiększenia bezpieczeństwa jądrowego i wdrożenia zabezpieczeń międzynarodowych w tych państwach.

Nadal istnieje duże zapotrzebowanie na takie wsparcie w państwach członkowskich MAEA, jak również w krajach, które jeszcze nie są członkami MAEA. Do otrzymania wsparcia kwalifikują się następujące państwa:

| — | w Europie południowo-wschodniej: Turcja, Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Serbia i Czarnogóra, Republika Mołdowy oraz Była Jugosłowiańska Republika Macedonii; |
| --- | --- |

—

w Europie południowo-wschodniej: Turcja, Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Serbia i Czarnogóra, Republika Mołdowy oraz Była Jugosłowiańska Republika Macedonii;

| — | w rejonie Azji Środkowej: Kazachstan, Kirgistan, Uzbekistan, Tadżykistan i Turkmenistan; |
| --- | --- |

—

w rejonie Azji Środkowej: Kazachstan, Kirgistan, Uzbekistan, Tadżykistan i Turkmenistan;

| — | w rejonie Kaukazu: Armenia, Azerbejdżan i Gruzja; |
| --- | --- |

—

w rejonie Kaukazu: Armenia, Azerbejdżan i Gruzja;

| — | w śródziemnomorskiej części Bliskiego Wschodu: Izrael, Jordania, Liban i Syryjska Republika Arabska; oraz |
| --- | --- |

—

w śródziemnomorskiej części Bliskiego Wschodu: Izrael, Jordania, Liban i Syryjska Republika Arabska; oraz

| — | w Afryce (6): Przewiduje się, że łącznie ok. 20-25 państw w Afryce otrzyma wsparcie na udoskonalanie systemów bezpieczeństwa jądrowego w ramach różnych projektów. Dodatkowe państwa mogą być włączone w regionalne projekty szkoleniowe. |
| --- | --- |

—

w Afryce (6): Przewiduje się, że łącznie ok. 20-25 państw w Afryce otrzyma wsparcie na udoskonalanie systemów bezpieczeństwa jądrowego w ramach różnych projektów. Dodatkowe państwa mogą być włączone w regionalne projekty szkoleniowe.

Ostateczny wybór państw afrykańskich, które otrzymają wsparcie zostanie przeprowadzony w fazie oceny potrzeb, która będzie obejmowała misje oceniające oraz ocenę informacji dostępnych w siedzibie głównej. Działania wspierające dla każdego projektu będą skupiały się na tych państwach w regionie, które prowadzą intensywne działania związane z dziedziną każdego projektu:

| — | udoskonalenia ochrony fizycznej przewidziane są w czterech do sześciu z ośmiu państw w regionie, które posiadają reaktory jądrowe; wzmocnienie bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych przewidziane jest w pięciu do siedmiu z dziesięciu państw, których źródła są najbardziej wrażliwe przy stosowaniu i przy przechowywaniu; |
| --- | --- |

—

udoskonalenia ochrony fizycznej przewidziane są w czterech do sześciu z ośmiu państw w regionie, które posiadają reaktory jądrowe; wzmocnienie bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych przewidziane jest w pięciu do siedmiu z dziesięciu państw, których źródła są najbardziej wrażliwe przy stosowaniu i przy przechowywaniu;

| — | udzielenie wsparcia na udoskonalenie zdolności wykrywania nielegalnego handlu materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi przewidziane jest w pięciu do sześciu państw, które na podstawie informacji posiadanych przez MAEA stanowią grupę największego ryzyka w zakresie nielegalnego handlu, przy uwzględnieniu istnienia w danym państwie i państwach ościennych materiału jądrowego i innych źródeł promieniotwórczych; |
| --- | --- |

—

udzielenie wsparcia na udoskonalenie zdolności wykrywania nielegalnego handlu materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi przewidziane jest w pięciu do sześciu państw, które na podstawie informacji posiadanych przez MAEA stanowią grupę największego ryzyka w zakresie nielegalnego handlu, przy uwzględnieniu istnienia w danym państwie i państwach ościennych materiału jądrowego i innych źródeł promieniotwórczych;

| — | zapewnianie usług oceny i wsparcia infrastruktury regulacyjnej w odniesieniu do bezpieczeństwa radiologicznego i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych przewidziane jest w dwunastu państwach, w których ulepszenie infrastruktury regulacyjnej uważane jest za najpilniejszą kwestię. Udzielenie wsparcia legislacyjnego przewidziane jest w sześciu państwach; |
| --- | --- |

—

zapewnianie usług oceny i wsparcia infrastruktury regulacyjnej w odniesieniu do bezpieczeństwa radiologicznego i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych przewidziane jest w dwunastu państwach, w których ulepszenie infrastruktury regulacyjnej uważane jest za najpilniejszą kwestię. Udzielenie wsparcia legislacyjnego przewidziane jest w sześciu państwach;

| — | w zależności od dostępnych funduszy regionalne szkolenia zostaną zaproponowane możliwie największej liczbie uczestników w Afryce. |
| --- | --- |

—

w zależności od dostępnych funduszy regionalne szkolenia zostaną zaproponowane możliwie największej liczbie uczestników w Afryce.

Początkowo zostanie dokonana ocena potrzeb związanych ze zwiększonym bezpieczeństwem jądrowym w krajach wymienionych we wspólnym działaniu UE w celu identyfikacji priorytetowych obszarów wsparcia. W tym celu zespół uznanych ekspertów przeprowadzi ocenę aktualnego stanu systemu bezpieczeństwa jądrowego, który jest obecnie stosowany w tych krajach, i przedstawi zalecenia dotyczące poprawy sytuacji. Zalecenia te będą stanowiły podstawę do określenia pomocy, która ma być udzielona, z uwzględnieniem obecnego stanu i potrzebnych usprawnień w zakresie zapobiegania, wykrywania i reagowania na czyny zabronione, które dotyczą materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych, łącznie z materiałami, które wykorzystuje się do innych celów niż jądrowe, oraz obiektów jądrowych. Ustalone zostaną priorytety w określaniu państw uczestniczących w każdym projekcie, które byłyby objęte budżetem udostępnianym dzięki wsparciu ze strony UE. Rozwój zasobów ludzkich zostanie wdrożony jako część ustalonego programu szkoleniowego MAEA, który w dużym stopniu opiera się na podejściu regionalnym. Wspierany będzie udział możliwie największej liczby ekspertów z państw kwalifikujących się, w zależności od dostępnych środków finansowych.

Projekty będą następnie realizowane w wybranych krajach w trzech obszarach:

1.   Wsparcie legislacyjne i regulacyjne

Prawne podstawy bezpieczeństwa jądrowego obejmują w dużej części instrumenty międzynarodowe i uznane zasady (traktaty, konwencje, porozumienia, normy, standardy MAEA, kodeksy postępowania i dokumenty z wytycznymi oraz zaleceniami), które są wdrażane przez władze krajowe w celu kontrolowania materiałów jądrowych i innych źródeł promieniotwórczych. Taki szeroki zakres norm (z których wiele zostało opracowanych pod auspicjami MAEA) stanowi ramy bezpiecznego korzystania z materiału jądrowego, innych substancji promieniotwórczych lub związanych z nimi obiektów – zarówno w dużych programach jądrowych, jak i przy prowadzeniu działań jądrowych jedynie w ograniczonym zakresie.

Istnienie właściwego prawodawstwa krajowego i regulacyjnej infrastruktury kontroli jest warunkiem wstępnym stworzenia skutecznego systemu bezpieczeństwa jądrowego. Krajowe przepisy wykonawcze powinny zawierać zestaw zasad i przepisów ogólnych, umożliwiających uprawnionym podmiotom rządowym sprawowanie odpowiednich funkcji regulacyjnych i regulujących postępowanie osób zaangażowanych w działania podlegające tym przepisom. W wielu państwach takie prawodawstwo jest nieodpowiednie, zaś infrastruktura regulacyjna nie istnieje lub jest nieodpowiednia. Skutkiem takich luk, w połączeniu z nieskuteczną infrastrukturą kontroli regulacyjnej, jest osłabienie globalnego systemu bezpieczeństwa. Celem powinno być więc wzmocnienie odpowiednich krajowych ram legislacyjnych i regulacyjnych lub ustanowienie takich ram oraz skuteczne stosowanie odnośnych środków.

Materiały promieniotwórcze są często wykorzystywane w zastosowaniach innych niż jądrowe, np. w medycynie lub w przemyśle. Niektóre z tych źródeł są wysoko promieniotwórcze i należą do kategorii 1–3 zgodnie z definicją zawartą w dokumencie MAEA pt. „Podział źródeł promieniotwórczych na kategorie”. Źródła te, jeśli nie są odpowiednio kontrolowane i zabezpieczone, mogą dostać się w niepowołane ręce i być wykorzystane do czynów zabronionych. Infrastruktura regulacyjna dotycząca bezpieczeństwa promieniowania oraz bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych musi być skuteczna i funkcjonować zgodnie z normami międzynarodowymi, wytycznymi Kodeksu postępowania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony źródeł promieniotwórczych oraz związanymi z nim wytycznymi w sprawie przywozu/wywozu, jak również z najlepszymi praktykami.

Zawarcie porozumień o zabezpieczeniach i protokołów dodatkowych z MAEA jest skutecznym środkiem umożliwiającym ścisłą krajową i międzynarodową kontrolę nad materiałami jądrowymi i związanymi z nimi technologiami. Ważne jest, aby krajowe przepisy wykonawcze wyraźnie wskazywały działania, instalacje, obiekty i materiały jądrowe, do których zastosowanie będą miały zabezpieczenia. Dodatkowo państwa, które zawarły protokół dodatkowy muszą zapewnić ulepszenie krajowych przepisów wykonawczych w celu wywiązania się z dodatkowych zobowiązań w ramach protokołu dodatkowego. W szczególności zmienione powinny zostać przepisy prawa krajowego, w celu rozszerzenia zakresu obowiązków i uprawnień organu regulującego wyznaczonego do wdrażania i stosowania zawartych porozumień o zabezpieczeniach.

Państwa przyjmują również zobowiązania do przestrzegania międzynarodowych norm dotyczących bezpieczeństwa jądrowego gdy stają się stronami CPPNM poprzez ratyfikację poprawki do CPPNM, a także gdy stają się stronami konwencji o terroryzmie jądrowym. Ponadto rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540(2004) zobowiązuje również wszystkie państwa do ustanowienia krajowych środków kontroli, łącznie z ustanowieniem odpowiedniej kontroli nad materiałami mającymi związek z bronią jądrową.

Przedsięwzięcia państw uwzględnione we wspomnianych instrumentach międzynarodowych w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego zaowocowały zestawieniem zobowiązań związanych z bezpieczeństwem materiału jądrowego i obiektów oraz innych źródeł promieniotwórczych. Zobowiązania te obejmują środki ustanowienia infrastruktury regulacyjnej dla bezpieczeństwa radiologicznego i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych; środki rozliczania i kontroli; środki ochrony fizycznej; kontrolę przywozu i wywozu oraz odpowiedzialność karną za czyny zabronione.

2.   Wzmocnienie bezpieczeństwa i kontroli materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych

Materiały stosowane lub składowane w obiektach i zakładach jądrowych muszą być odpowiednio ewidencjonowane i zabezpieczone w celu zapobiegania kradzieży lub sabotażowi. Skuteczny system regulacyjny powinien umożliwić określenie tych elementów, które wymagają wdrożenia odpowiednio na poziomie państwa i operatora.

Niezwykle ważne jest również, aby silne, wrażliwe źródła promieniotwórcze o zastosowaniach niejądrowych były chronione fizycznie przed czynami zabronionymi w trakcie ich stosowania i składowania, a gdy nie są już potrzebne, powinny być zdemontowane i składowane jako odpady promieniotwórcze w bezpiecznych i odpowiednio zabezpieczonych miejscach.

Wszystkie państwa, które przystąpiły do całościowych porozumień o zabezpieczeniach muszą ustanowić i utrzymywać SSAC podlegające zabezpieczeniom. MAEA szacuje jednak, że takich systemów brakuje lub są one nieodpowiednie w wielu państwach członkowskich MAEA, które są stronami takich porozumień. Sytuacja ta jest szczególnie rozpowszechniona w ok. 120 państwach, które nie obsługują żadnych obiektów jądrowych.

3.   Wzmocnienie potencjału państwa w wykrywaniu i reagowaniu na nielegalny handel

Nielegalny handel dotyczy sytuacji nieuprawnionego uzyskania, dostarczania, wykorzystania, transferu lub zbycia materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych w sposób zamierzony lub niezamierzony, z przekraczaniem lub bez przekraczania granic międzynarodowych.

Wyprodukowana przez terrorystów brudna bomba radiologiczna lub emisyjne urządzenie radiologiczne nie mogą być skonstruowane bez materiałów pozyskanych poprzez nielegalny handel. Poza tym, wrażliwy sprzęt i technologia niezbędne do produkcji materiałów wrażliwych lub skonstruowania brudnej bomby radiologicznej również mogłyby być pozyskane w drodze nielegalnego handlu. Można założyć, że ruch transgraniczny materiałów lub technologii jest warunkiem dotarcia materiału do ostatecznego miejsca przeznaczenia. W celu zwalczania nielegalnego handlu państwa muszą posiadać odpowiedni system kontroli i nadzoru jak również odpowiednie systemy techniczne (łącznie z łatwymi w obsłudze urządzeniami), a także procedury i informacje na przejściach granicznych, aby możliwe było wykrycie prób przemytu materiałów promieniotwórczych (łącznie z rozszczepialnymi materiałami promieniotwórczymi), jak również nieuprawnionego handlu wrażliwym sprzętem i technologią.

Aby można było reagować na takie działania oraz umożliwić konfiskatę materiałów promieniotwórczych należy udostępnić skuteczne środki. Służby odpowiedzialne za egzekwowanie prawa (służby celne, policja, itp.) często nie są przeszkolone w używaniu sprzętu do wykrywania i dlatego mogą nie znać wrażliwego sprzętu i technologii. Szkolenie tych funkcjonariuszy jest więc istotnym warunkiem powodzenia jakichkolwiek środków stosowanych w celu wykrywania nielegalnego handlu. Pracownikom różnych kategorii powinny być zaproponowane różnego rodzaju szkolenia, zarówno w zakresie użytkowania urządzeń do wykrywania, jak i umiejętności odczytu wskazań instrumentów, tak aby mogli oni podejmować decyzje w sprawie dalszych działań.

Istnieje duże zapotrzebowanie na wsparcie w tej dziedzinie w wyniku rosnącej świadomości na temat związanych z nią zagrożeń oraz dostępności sprzętu i metod pozwalających na zwiększenie potencjału monitorowania granic.

2.   CELE

Cel ogólny: Wzmocnienie bezpieczeństwa jądrowego w wybranych krajach.

2.1.   Faza oceny: finansowanie międzynarodowych misji ds. bezpieczeństwa jądrowego

Ocenę przeprowadzi MAEA w celu wskazania potrzeb wzmocnienia bezpieczeństwa jądrowego w zainteresowanych krajach, w których takiej oceny jeszcze nie dokonano. W przypadku określonych innych państw uaktualniona zostanie przeprowadzona wcześniej ocena. W stosownych przypadkach ocena będzie obejmowała fizyczną ochronę i bezpieczeństwo zastosowań jądrowych i niejądrowych, ustanowione środki zwalczania nielegalnego handlu, jak również niezbędną infrastrukturę prawną i regulacyjną. Wyniki oceny ogólnej będą wykorzystane jako podstawa do wyboru krajów, w których projekty będą realizowane.

Powyższe projekty:

| — | będą oceniały w każdym kraju stan ochrony fizycznej materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych, jak również ochrony wszelkich obiektów lub zakładów, zarówno jądrowych jaki i badawczych, w których te materiały są stosowane lub składowane. Wskażą grupę obiektów i zakładów, w których znajdują się te materiały, wybranych do dalszego udoskonalania i wspierania; |
| --- | --- |

—

będą oceniały w każdym kraju stan ochrony fizycznej materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych, jak również ochrony wszelkich obiektów lub zakładów, zarówno jądrowych jaki i badawczych, w których te materiały są stosowane lub składowane. Wskażą grupę obiektów i zakładów, w których znajdują się te materiały, wybranych do dalszego udoskonalania i wspierania;

| — | będą w każdym kraju służyły ocenie wszelkich potrzeb w zakresie zwiększania bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych. Będą określać wszelkie słabości i niedociągnięcia w stosunku do norm międzynarodowych oraz do kodeksu postępowania, które wymagają poprawy infrastruktury regulacyjnej, oraz wskażą potrzeby dodatkowej ochrony silnych, wrażliwych źródeł. W wyniku przeprowadzonej oceny zostanie ustalone jaki specjalistyczny sprzęt jest niezbędny do zapewnienia ochrony; |
| --- | --- |

—

będą w każdym kraju służyły ocenie wszelkich potrzeb w zakresie zwiększania bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych. Będą określać wszelkie słabości i niedociągnięcia w stosunku do norm międzynarodowych oraz do kodeksu postępowania, które wymagają poprawy infrastruktury regulacyjnej, oraz wskażą potrzeby dodatkowej ochrony silnych, wrażliwych źródeł. W wyniku przeprowadzonej oceny zostanie ustalone jaki specjalistyczny sprzęt jest niezbędny do zapewnienia ochrony;

| — | będą w każdym kraju służyły ocenie obecnego stanu zdolności zwalczania nielegalnego handlu oraz wskazaniu niezbędnych ulepszeń; |
| --- | --- |

—

będą w każdym kraju służyły ocenie obecnego stanu zdolności zwalczania nielegalnego handlu oraz wskazaniu niezbędnych ulepszeń;

| — | będą w każdym kraju służyły ocenie stanu SSAC oraz określeniu konieczności wprowadzania wymaganych ulepszeń. |
| --- | --- |

—

będą w każdym kraju służyły ocenie stanu SSAC oraz określeniu konieczności wprowadzania wymaganych ulepszeń.

2.2.   Wdrożenie konkretnych działań określonych jako priorytetowe w wyniku fazy oceniającej

Projekt 1:

Wsparcie legislacyjne i regulacyjne.

Cel projektu:

| — | poprawa krajowych infrastruktur prawnych i regulacyjnych związanych z materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi, przy uwzględnieniu odnośnych instrumentów międzynarodowych oraz uznanych zasad w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, jak również istniejących synergii z krajowymi systemami ochrony radiologicznej; |
| --- | --- |

—

poprawa krajowych infrastruktur prawnych i regulacyjnych związanych z materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi, przy uwzględnieniu odnośnych instrumentów międzynarodowych oraz uznanych zasad w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, jak również istniejących synergii z krajowymi systemami ochrony radiologicznej;

| — | poprawa krajowych ram prawnych w celu wdrożenia porozumień o zabezpieczeniach i protokołów dodatkowych zawartych między państwami a agencją; |
| --- | --- |

—

poprawa krajowych ram prawnych w celu wdrożenia porozumień o zabezpieczeniach i protokołów dodatkowych zawartych między państwami a agencją;

| — | poprawa krajowej infrastruktury regulacyjnej w zakresie ochrony radiologicznej i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych. |
| --- | --- |

—

poprawa krajowej infrastruktury regulacyjnej w zakresie ochrony radiologicznej i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych.

Wyniki projektu:

| — | opracowanie i przyjęcie całościowego, spójnego i skutecznego prawodawstwa na szczeblu krajowym, a co za tym idzie przyczynienie się do rozwoju zharmonizowanego, wzmocnionego i bardziej uniwersalnego systemu bezpieczeństwa jądrowego; |
| --- | --- |

—

opracowanie i przyjęcie całościowego, spójnego i skutecznego prawodawstwa na szczeblu krajowym, a co za tym idzie przyczynienie się do rozwoju zharmonizowanego, wzmocnionego i bardziej uniwersalnego systemu bezpieczeństwa jądrowego;

| — | opracowanie i przyjęcie (w językach narodowych) przepisów prawa krajowego niezbędnych do umożliwienia państwom przestrzegania zobowiązań w ramach porozumień o zabezpieczeniach zawartych z agencją i protokołów dodatkowych; |
| --- | --- |

—

opracowanie i przyjęcie (w językach narodowych) przepisów prawa krajowego niezbędnych do umożliwienia państwom przestrzegania zobowiązań w ramach porozumień o zabezpieczeniach zawartych z agencją i protokołów dodatkowych;

| — | ustanowienie/udoskonalenie krajowej infrastruktury regulacyjnej dotyczącej bezpieczeństwa promieniowania i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych poprzez udostępnienie Oceny infrastruktury bezpieczeństwa promieniowania i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych (RaSSIA), usług doradczych, sprzętu i szkolenia, zgodnie z normami międzynarodowymi, wytycznymi Kodeksu postępowania dotyczącego bezpieczeństwa i ochrony źródeł promieniotwórczych, jak również najlepszych praktyk. |
| --- | --- |

—

ustanowienie/udoskonalenie krajowej infrastruktury regulacyjnej dotyczącej bezpieczeństwa promieniowania i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych poprzez udostępnienie Oceny infrastruktury bezpieczeństwa promieniowania i bezpieczeństwa źródeł promieniotwórczych (RaSSIA), usług doradczych, sprzętu i szkolenia, zgodnie z normami międzynarodowymi, wytycznymi Kodeksu postępowania dotyczącego bezpieczeństwa i ochrony źródeł promieniotwórczych, jak również najlepszych praktyk.

Projekt 2:

Wzmocnienie bezpieczeństwa i kontroli materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych.

Cel projektu:

| — | wzmocnienie ochrony fizycznej obiektów jądrowych oraz materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych w wybranych krajach; oraz |
| --- | --- |

—

wzmocnienie ochrony fizycznej obiektów jądrowych oraz materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych w wybranych krajach; oraz

| — | wzmocnienie kontroli i fizycznej ochrony materiałów promieniotwórczych w zastosowaniach niejądrowych w wybranych krajach; oraz |
| --- | --- |

—

wzmocnienie kontroli i fizycznej ochrony materiałów promieniotwórczych w zastosowaniach niejądrowych w wybranych krajach; oraz

| — | wzmocnienie SSAC przy wdrażaniu porozumień o zabezpieczeniach oraz protokołów dodatkowych, łącznie z państwami, które podpisały „protokoły w sprawie małych ilości”. |
| --- | --- |

—

wzmocnienie SSAC przy wdrażaniu porozumień o zabezpieczeniach oraz protokołów dodatkowych, łącznie z państwami, które podpisały „protokoły w sprawie małych ilości”.

Wyniki projektu:

| — | udoskonalenie fizycznej ochrony materiałów jądrowych oraz innych materiałów promieniotwórczych w wybranych obiektach jądrowych i lokalizacjach; |
| --- | --- |

—

udoskonalenie fizycznej ochrony materiałów jądrowych oraz innych materiałów promieniotwórczych w wybranych obiektach jądrowych i lokalizacjach;

| — | ochrona wrażliwych źródeł w zastosowaniach niejądrowych lub, w miarę potrzeb, ich zdemontowanie i przeniesienie w bezpieczne i chronione miejsce przechowywania w wybranych krajach; |
| --- | --- |

—

ochrona wrażliwych źródeł w zastosowaniach niejądrowych lub, w miarę potrzeb, ich zdemontowanie i przeniesienie w bezpieczne i chronione miejsce przechowywania w wybranych krajach;

| — | udoskonalenie krajowej infrastruktury ochrony fizycznej w wyniku udzielonej pomocy eksperckiej; |
| --- | --- |

—

udoskonalenie krajowej infrastruktury ochrony fizycznej w wyniku udzielonej pomocy eksperckiej;

| — | ustanowienie i utrzymywanie skutecznych SSAC zdolnych do wdrażania porozumień o zabezpieczeniach oraz protokołów dodatkowych, łącznie z państwami, które podpisały „protokoły w sprawie małych ilości”; |
| --- | --- |

—

ustanowienie i utrzymywanie skutecznych SSAC zdolnych do wdrażania porozumień o zabezpieczeniach oraz protokołów dodatkowych, łącznie z państwami, które podpisały „protokoły w sprawie małych ilości”;

| — | organizowanie szkoleń personelu w państwach kwalifikujących się do uzyskania wsparcia. |
| --- | --- |

—

organizowanie szkoleń personelu w państwach kwalifikujących się do uzyskania wsparcia.

Projekt 3:

Wzmocnienie potencjału państwa w wykrywaniu i reagowaniu na nielegalny handel.

Cel projektu:

| — | wzmocnienie potencjału państw w zakresie wykrywania i reagowania na nielegalny handel w wybranych krajach. |
| --- | --- |

—

wzmocnienie potencjału państw w zakresie wykrywania i reagowania na nielegalny handel w wybranych krajach.

Wyniki projektu:

| — | zebranie i ocena wzbogaconych informacji na temat nielegalnego handlu ze źródeł otwartych i z krajowych punktów kontaktowych w celu uzyskania obszerniejszej wiedzy o nielegalnym handlu materiałami jądrowymi i towarzyszących mu okolicznościach. Informacje te ułatwią także określenie priorytetów dla różnych działań podejmowanych w celu zwalczania nielegalnego handlu; |
| --- | --- |

—

zebranie i ocena wzbogaconych informacji na temat nielegalnego handlu ze źródeł otwartych i z krajowych punktów kontaktowych w celu uzyskania obszerniejszej wiedzy o nielegalnym handlu materiałami jądrowymi i towarzyszących mu okolicznościach. Informacje te ułatwią także określenie priorytetów dla różnych działań podejmowanych w celu zwalczania nielegalnego handlu;

| — | stworzenie w wyniku pomocy eksperckiej krajowych struktur w zakresie zwalczania nielegalnego handlu i usprawnienia krajowej koordynacji kontroli ruchu transgranicznego materiałów promieniotwórczych, wrażliwego sprzętu jądrowego i technologii jądrowej w wybranych krajach; |
| --- | --- |

—

stworzenie w wyniku pomocy eksperckiej krajowych struktur w zakresie zwalczania nielegalnego handlu i usprawnienia krajowej koordynacji kontroli ruchu transgranicznego materiałów promieniotwórczych, wrażliwego sprzętu jądrowego i technologii jądrowej w wybranych krajach;

| — | unowocześnienie sprzętu służącego kontroli granicznej na wybranych przejściach granicznych; |
| --- | --- |

—

unowocześnienie sprzętu służącego kontroli granicznej na wybranych przejściach granicznych;

| — | zorganizowanie szkoleń dla służb odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa w państwach kwalifikujących się do uzyskania wsparcia. |
| --- | --- |

—

zorganizowanie szkoleń dla służb odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa w państwach kwalifikujących się do uzyskania wsparcia.

3.   CZAS TRWANIA

Ocena odbędzie się w terminie trzech miesięcy od podpisania Porozumienia dotyczącego wkładu pomiędzy Komisją i MAEA. Te trzy projekty będą realizowane jednocześnie w ciągu kolejnych 12 miesięcy.

Całkowity szacowany czas realizacji niniejszego wspólnego działania wynosi 15 miesięcy.

4.   BENEFICJENCI

Beneficjentami są kraje, w których realizowana będzie ocena oraz następujące po niej projekty. W celu określenia słabych punktów i uzyskania wsparcia, które umożliwi znalezienie odpowiednich rozwiązań i przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa władzom tych krajów zostanie udzielona stosowna pomoc. Kryteria służące identyfikacji krajów do realizacji projektów, ostateczny wybór beneficjentów oraz kwestie, którymi należy się zająć w wybranych krajach, określane są po konsultacji z instytucją realizującą i prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i Komisją w ramach właściwej grupy roboczej Rady. Decyzje te oparte są, w stosownych przypadkach, na propozycjach instytucji realizującej zgodnie z art. 2 ust. 1 niniejszego wspólnego działania.

5.   INSTYTUCJA REALIZUJĄCA

Realizacja projektów zostanie powierzona MAEA. Międzynarodowe misje dotyczące bezpieczeństwa jądrowego będą przeprowadzane zgodnie ze standardową procedurą przewidzianą dla misji MAEA, które będą kierowane przez ekspertów MAEA i państw członkowskich. Te trzy projekty będą realizowane bezpośrednio przez pracowników MAEA, wybranych ekspertów państw członkowskich MAEA lub kontrahentów. W przypadku kontrahentów zamawianie towarów, prac lub usług przez MAEA w kontekście niniejszego wspólnego działania następuje zgodnie z zasadami i procedurami stosowanymi w MAEA określonymi w porozumieniu zawartym przez Wspólnotę Europejską z MAEA dotyczącym wkładu Wspólnoty.

6.   UDZIAŁ STRON TRZECICH

Projekty będą finansowane w 100 % na podstawie niniejszego wspólnego działania. Eksperci państw członkowskich MAEA mogą być uważani za stronę trzecią. Będą oni pracowali zgodnie ze standardowymi zasadami działania ekspertów MAEA.

7.   SZCZEGÓLNE WARUNKI KONTRAKTÓW I ZAMÓWIEŃ

W niektórych przypadkach, aby ulepszyć uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa w zakresie materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych, np. źródeł promieniotwórczych dostarczanych pierwotnie przez Federację Rosyjską, kontrakty na dostarczanie towarów, wykonywanie prac i usług będą mogły być proponowane dostawcom w Federacji Rosyjskiej, którzy są zaznajomieni z rosyjską technologią.

8.   SZACOWANE WYMAGANE ŚRODKI

Wkład UE pokryje koszty oceny i realizacji trzech projektów, o których mowa w punkcie 2.2. Szacowane koszty są następujące:

| Ocena bezpieczeństwa jądrowego, w tym misje | 140 000 EUR |
| --- | --- |
| Projekt 1 | 1 200 000 EUR |
| Projekt 2 | 3 070 000 EUR |
| Projekt 3 | 2 385 000 EUR |

Ocena bezpieczeństwa jądrowego, w tym misje

140 000 EUR

Projekt 1

1 200 000 EUR

Projekt 2

3 070 000 EUR

Projekt 3

2 385 000 EUR

Dodatkowo uwzględniono rezerwę budżetową w wysokości około 3 % kwalifikujących się kosztów (dla kwoty całkowitej w wysokości 200 000 EUR) na nieprzewidziane wydatki.

9.   FINANSOWA KWOTA REFERENCYJNA NA POKRYCIE KOSZTÓW PROJEKTU

Całkowity koszt projektu wynosi 6 995 000 EUR.

---

(1)  GOV/2003/49-GC(47)/9. Ponadto, dokument pt. „Środki mające na celu wzmocnienie współpracy międzynarodowej w zakresie bezpieczeństwa materiałów promieniotwórczych, jądrowych i transportu oraz zarządzania odpadami: propagowanie skutecznej i trwałej krajowej infrastruktury regulacyjnej do kontroli źródeł promieniowania” (GOV/2004/52-GC(48)/15) zawiera części istotne dla współpracy MAEA-UE w ramach strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. Środki te ujęte zostały również w sekcji „Działania wspierające bezpieczeństwo jądrowe” w planie bezpieczeństwa jądrowego na lata 2006–2009 opracowanym przez MAEA.

(2)  We wrześniu 2005 r. Rada Gubernatorów Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) postanowiła, że w celu wzmocnienia systemu zabezpieczeń, należy pozostawić tzw. „protokół w sprawie małych ilości” (SQP) do ustaleń w zakresie zabezpieczeń w ramach układu o nierozprzestrzenianiu jako część systemu zabezpieczeń agencji, pod warunkiem wprowadzenia zmian w tekście standardowym i zmiany kryteriów SQP; Konferencja ogólna MAEA przyjęła w roku 2005 rezolucję, w której odnotowuje, m.in. że w przypadku państwa, które przystąpiło do całościowego porozumienia o zabezpieczeniach uzupełnionego obowiązującym protokołem dodatkowym, środki te stanowią wzmocniony standard weryfikacji dla tego państwa.

(3)  GOV/2005/50-GC(49)/17.

(4)  GOV/2002/10.

(5)  Zob. opublikowany przez MAEA plan działania w zakresie propagowania zawarcia porozumień o zabezpieczeniach i protokołów dodatkowych.

(6)  Algieria, Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Kamerun, Republika Zielonego Przylądka, Republika Środkowoafrykańska, Czad, Komory, Kongo (ze stolicą w Brazzaville), Wybrzeże Kości Słoniowej, Demokratyczna Republika Konga, Dżibuti, Egipt, Gwinea Równikowa, Erytrea, Etiopia, Gabon, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea-Bissau, Kenia, Lesotho, Liberia, Wielka Arabska Libijska Dżamahirijja Ludowo-Socjalistyczna, Madagaskar, Malawi, Mali, Mauretania, Mauritius, Maroko, Mozambik, Namibia, Niger, Nigeria, Rwanda, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Senegal, Seszele, Sierra Leone, Somalia, Afryka Południowa, Sudan, Suazi, Togo, Tunezja, Uganda, Zjednoczona Republika Tanzanii, Zambia oraz Zimbabwe.

---

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/30 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/30

---

WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2006/419/WPZiB

z dnia 12 czerwca 2006 r.

wspierające wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w ramach realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dnia 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, która w rozdziale III zawiera wykaz działań mających zapobiegać rozprzestrzenianiu tej broni, które powinny być podjęte zarówno w UE, jak i w państwach trzecich. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, która w rozdziale III zawiera wykaz działań mających zapobiegać rozprzestrzenianiu tej broni, które powinny być podjęte zarówno w UE, jak i w państwach trzecich.

| (2) | UE aktywnie realizuje tę strategię wraz z działaniami wymienionymi w jej rozdziale III, w szczególności poprzez uruchamianie zasobów finansowych mających wspierać konkretne projekty realizowane przez instytucje wielostronne, poprzez dostarczanie pomocy technicznej i wiedzy fachowej państwom potrzebującym szerokiego spektrum działań służących zapobieganiu rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz poprzez wspieranie roli, jaką odgrywa Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ). |
| --- | --- |

(2)

UE aktywnie realizuje tę strategię wraz z działaniami wymienionymi w jej rozdziale III, w szczególności poprzez uruchamianie zasobów finansowych mających wspierać konkretne projekty realizowane przez instytucje wielostronne, poprzez dostarczanie pomocy technicznej i wiedzy fachowej państwom potrzebującym szerokiego spektrum działań służących zapobieganiu rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz poprzez wspieranie roli, jaką odgrywa Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ).

| (3) | W dniu 28 kwietnia 2004 r. RB ONZ przyjęła jednogłośnie rezolucję nr 1540 stanowiącą pierwszy dokument międzynarodowy, który zajmuje się – w sposób zintegrowany i wszechstronny – bronią masowego rażenia, sposobami jej dostarczania i powiązanymi z nią materiałami. W rezolucji tej zawarte są wiążące dla wszystkich państw zobowiązania, które mają zapobiegać uzyskaniu dostępu do takiej broni i powiązanych z nią materiałów przez podmioty niepaństwowe. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 28 kwietnia 2004 r. RB ONZ przyjęła jednogłośnie rezolucję nr 1540 stanowiącą pierwszy dokument międzynarodowy, który zajmuje się – w sposób zintegrowany i wszechstronny – bronią masowego rażenia, sposobami jej dostarczania i powiązanymi z nią materiałami. W rezolucji tej zawarte są wiążące dla wszystkich państw zobowiązania, które mają zapobiegać uzyskaniu dostępu do takiej broni i powiązanych z nią materiałów przez podmioty niepaństwowe.

| (4) | W rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) państwa zostały wezwane do przedstawienia Komitetowi Rady Bezpieczeństwa ustanowionemu na podstawie tej rezolucji (zwanemu dalej Komitetem 1540) sprawozdania na temat działań, które podjęły lub mają zamiar podjąć w celu wdrożenia tej rezolucji. W związku z tym w dniu 28 października 2004 r. prezydencja przedstawiła w imieniu UE sprawozdanie Unii Europejskiej na temat wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004); państwa członkowskie przedstawiły swoje sprawozdania indywidualnie. |
| --- | --- |

(4)

W rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) państwa zostały wezwane do przedstawienia Komitetowi Rady Bezpieczeństwa ustanowionemu na podstawie tej rezolucji (zwanemu dalej Komitetem 1540) sprawozdania na temat działań, które podjęły lub mają zamiar podjąć w celu wdrożenia tej rezolucji. W związku z tym w dniu 28 października 2004 r. prezydencja przedstawiła w imieniu UE sprawozdanie Unii Europejskiej na temat wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004); państwa członkowskie przedstawiły swoje sprawozdania indywidualnie.

| (5) | UE podjęła wobec państw trzecich kroki dyplomatyczne w celu zachęcenia ich do składania sprawozdań krajowych przewidzianych w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). Przygotowanie sprawozdań krajowych wymaga znacznego wysiłku i wiedzy technicznej ze strony tych państw. Pomoc techniczna oraz wymiana doświadczeń zdobytych podczas opracowywania sprawozdań krajowych i przyjmowania środków służących wdrożeniu rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) mogą zatem bezpośrednio przyczynić się do zapewnienia powszechniejszego wypełniania obowiązku składania sprawozdań przewidzianego w tej rezolucji oraz do jej faktycznego wdrożenia. |
| --- | --- |

(5)

UE podjęła wobec państw trzecich kroki dyplomatyczne w celu zachęcenia ich do składania sprawozdań krajowych przewidzianych w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). Przygotowanie sprawozdań krajowych wymaga znacznego wysiłku i wiedzy technicznej ze strony tych państw. Pomoc techniczna oraz wymiana doświadczeń zdobytych podczas opracowywania sprawozdań krajowych i przyjmowania środków służących wdrożeniu rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) mogą zatem bezpośrednio przyczynić się do zapewnienia powszechniejszego wypełniania obowiązku składania sprawozdań przewidzianego w tej rezolucji oraz do jej faktycznego wdrożenia.

| (6) | W dniu 27 kwietnia 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła jednogłośnie rezolucję nr 1673 (2006), na mocy której mandat Komitetu 1540 został przedłużony o kolejne dwa lata; w rezolucji tej przewidziano, że komitet powinien zwiększyć wysiłki na rzecz upowszechniania pełnego wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) poprzez program działań, pomoc, wsparcie i współpracę. W rezolucji tej Komitet 1540 został również wezwany do przeanalizowania razem z państwami oraz organizacjami międzynarodowymi, regionalnymi i subregionalnymi zdobytego doświadczenia i wiedzy oraz zweryfikowania dostępności programów, które mogą ułatwić wdrożenie rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). |
| --- | --- |

(6)

W dniu 27 kwietnia 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła jednogłośnie rezolucję nr 1673 (2006), na mocy której mandat Komitetu 1540 został przedłużony o kolejne dwa lata; w rezolucji tej przewidziano, że komitet powinien zwiększyć wysiłki na rzecz upowszechniania pełnego wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) poprzez program działań, pomoc, wsparcie i współpracę. W rezolucji tej Komitet 1540 został również wezwany do przeanalizowania razem z państwami oraz organizacjami międzynarodowymi, regionalnymi i subregionalnymi zdobytego doświadczenia i wiedzy oraz zweryfikowania dostępności programów, które mogą ułatwić wdrożenie rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

| (7) | W swoim sprawozdaniu Komitet 1540 zaleca poszerzenie i zintensyfikowanie działań pomocowych prowadzonych na szczeblu regionalnym i subregionalnym, mających dostarczyć w sposób zorganizowany wskazówek dotyczących wykonywania zobowiązań wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), uwzględniając fakt, że sześćdziesiąt dwa państwa muszą jeszcze przedłożyć swoje pierwsze sprawozdanie, natomiast pięćdziesiąt pięć państw spośród tych, które takie sprawozdanie już przedłożyły, musi jeszcze dostarczyć – na żądanie Komitetu 1540 – dodatkowych informacji i wyjaśnień. |
| --- | --- |

(7)

W swoim sprawozdaniu Komitet 1540 zaleca poszerzenie i zintensyfikowanie działań pomocowych prowadzonych na szczeblu regionalnym i subregionalnym, mających dostarczyć w sposób zorganizowany wskazówek dotyczących wykonywania zobowiązań wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), uwzględniając fakt, że sześćdziesiąt dwa państwa muszą jeszcze przedłożyć swoje pierwsze sprawozdanie, natomiast pięćdziesiąt pięć państw spośród tych, które takie sprawozdanie już przedłożyły, musi jeszcze dostarczyć – na żądanie Komitetu 1540 – dodatkowych informacji i wyjaśnień.

| (8) | W sprawozdaniu tym Komitet 1540 podkreślił również że, nie licząc państw, które jeszcze nie przedstawiły swoich sprawozdań, trzydzieści dwa państwa zwróciły się w swoich sprawozdaniach o udzielenie pomocy we wdrożeniu rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). |
| --- | --- |

(8)

W sprawozdaniu tym Komitet 1540 podkreślił również że, nie licząc państw, które jeszcze nie przedstawiły swoich sprawozdań, trzydzieści dwa państwa zwróciły się w swoich sprawozdaniach o udzielenie pomocy we wdrożeniu rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

| (9) | Rada Bezpieczeństwa w dniu 9 czerwca 2004 r. powierzyła Departamentowi ONZ ds. Rozbrojenia (Sekretariatowi ONZ) zadanie zapewnienia Komitetowi 1540 i jego ekspertom wsparcia merytorycznego i logistycznego. |
| --- | --- |

(9)

Rada Bezpieczeństwa w dniu 9 czerwca 2004 r. powierzyła Departamentowi ONZ ds. Rozbrojenia (Sekretariatowi ONZ) zadanie zapewnienia Komitetowi 1540 i jego ekspertom wsparcia merytorycznego i logistycznego.

| (10) | W ramowej umowie finansowej i administracyjnej, zawartej między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a ONZ z drugiej strony, zostały określone ramowe postanowienia służące zacieśnieniu współpracy ONZ i Wspólnoty Europejskiej, obejmującej również partnerstwo programowe. Wykonaniu tej umowy ramowej służyć ma umowa dotycząca wkładu finansowego, o której mowa w niniejszym wspólnym działaniu. |
| --- | --- |

(10)

W ramowej umowie finansowej i administracyjnej, zawartej między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a ONZ z drugiej strony, zostały określone ramowe postanowienia służące zacieśnieniu współpracy ONZ i Wspólnoty Europejskiej, obejmującej również partnerstwo programowe. Wykonaniu tej umowy ramowej służyć ma umowa dotycząca wkładu finansowego, o której mowa w niniejszym wspólnym działaniu.

| (11) | Nadzór nad właściwym wykorzystaniem wkładu finansowego UE powierza się Komisji, |
| --- | --- |

(11)

Nadzór nad właściwym wykorzystaniem wkładu finansowego UE powierza się Komisji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

1.   Zgodnie ze strategią UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, w której wyznaczono cel polegający na wspieraniu roli Rady Bezpieczeństwa ONZ i pogłębieniu wiedzy na temat stawiania czoła wyzwaniom związanym z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia, UE wspiera wdrażanie rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

2.   Projekty wspierające rezolucję RB ONZ nr 1540 (2004), odpowiadające działaniom przewidzianym w strategii UE, mają na celu:

| — | zwiększenie świadomości w zakresie wymogów wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) i w zakresie znaczenia samej rezolucji jako dokumentu międzynarodowego dotyczącego nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia, |
| --- | --- |

—

zwiększenie świadomości w zakresie wymogów wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) i w zakresie znaczenia samej rezolucji jako dokumentu międzynarodowego dotyczącego nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia,

| — | przyczynienie się do zwiększenia możliwości administracji krajowych państw trzecich w trzech regionach (Azja–Pacyfik, Afryka i Ameryka Łacińska–Karaiby) w zakresie opracowywania sprawozdań krajowych na temat wykonania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). |
| --- | --- |

—

przyczynienie się do zwiększenia możliwości administracji krajowych państw trzecich w trzech regionach (Azja–Pacyfik, Afryka i Ameryka Łacińska–Karaiby) w zakresie opracowywania sprawozdań krajowych na temat wykonania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

Szczegółowy opis projektów jest zawarty w Załączniku.

Artykuł 2

1.   Prezydencja, wspierana przez Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB, jest odpowiedzialna za wdrażanie niniejszego wspólnego działania. Komisja jest w to w pełni włączana.

2.   Komisja nadzoruje właściwe wykorzystanie wkładu finansowego, o którym mowa w art. 3.

3.   Techniczną realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, powierza się Sekretariatowi ONZ (Departament ds. Rozbrojenia) (zwanemu dalej Sekretariatem ONZ (DdR)). W ramach tej kompetencji wykonuje on to zadanie pod nadzorem prezydencji i pod kontrolą SG/WP. W tym celu SG/WP dokonuje niezbędnych ustaleń z Sekretariatem ONZ (DdR).

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota referencyjna dla realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 195 000 EUR.

2.   Zarządzanie wydatkami finansowanymi z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, wymienionymi w ust. 1, podlega procedurom i przepisom wspólnotowym mającym zastosowanie do kwestii budżetowych z zastrzeżeniem, że finansowanie wstępne nie pozostaje własnością Wspólnoty.

3.   Do celów realizacji wydatków, o których mowa w ust. 1, Komisja zawiera z Sekretariatem ONZ (DdR) umowę dotyczącą wkładu finansowego, zgodnie z regulaminem i przepisami tej organizacji. W umowie tej zostaje zawarte zapewnienie ze strony Sekretariatu ONZ (DdR), że wkład UE będzie zauważalny, stosownie do jego wielkości.

Artykuł 4

Prezydencja, wspierana przez Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB, przekazuje Radzie sprawozdania dotyczące wdrażania niniejszego wspólnego działania sporządzone na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez Sekretariat ONZ (DdR). Komisja jest w pełni włączana w wykonywanie tych zadań i dostarcza informacji dotyczących aspektów finansowych realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie w dniu jego przyjęcia.

Niniejsze wspólne działanie przestaje obowiązywać w dniu 12 czerwca 2008 r.

Artykuł 6

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 12 czerwca 2006 r.

W imieniu Rady

U. PLASSNIK

Przewodniczący

---

ZAŁĄCZNIK

WSPARCIE UE DLA WDRAŻANIA REZOLUCJI RADY BEZPIECZEŃSTWA ORGANIZACJI NARODÓW ZJEDNOCZONYCH NR 1540 (2004)

1.   Opis

W dniu 28 kwietnia 2004 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła jednogłośnie rezolucję nr 1540 stanowiącą pierwszy dokument międzynarodowy, który zajmuje się – w sposób zintegrowany i wszechstronny – bronią masowego rażenia, sposobami jej dostarczania i powiązanymi z nią materiałami. Wszystkie państwa członkowskie UE wyraziły zdecydowane poparcie dla tego dokumentu dotyczącego nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia. Zgodnie z tą rezolucją ustanowiony został Komitet Rady Bezpieczeństwa, któremu powierzono zadanie składania Radzie Bezpieczeństwa sprawozdań dotyczących wykonania rezolucji, sporządzanych na podstawie sprawozdań krajowych. Sprawozdania krajowe powinny określać działania, które państwa podjęły lub zamierzają podjąć w celu wykonania rezolucji.

UE podjęła wobec państw trzecich działania dyplomatyczne w celu zachęcenia ich do składania sprawozdań krajowych przewidzianych w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). W rezolucji tej przyznaje się, że niektóre państwa mogą potrzebować pomocy przy wykonywaniu jej postanowień. W związku z tym pomoc techniczna i wymiana doświadczeń nabytych podczas opracowywania sprawozdań krajowych i przyjmowania środków służących wykonaniu rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) może bezpośrednio przyczynić się do zapewnienia powszechniejszego wypełniania obowiązku składania sprawozdań przewidzianego w tej rezolucji oraz do jej faktycznego wdrożenia.

W dniu 27 kwietnia 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła jednogłośnie rezolucję RB ONZ nr 1673 (2006), w której przewidziano, że Komitet 1540 powinien zwiększyć wysiłki na rzecz upowszechniania pełnego wykonania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) poprzez program działań, pomoc, wsparcie i współpracę. W sprawozdaniu z kwietnia 2006 r. Komitet 1540 stwierdził, że ze względu na fakt, iż sześćdziesiąt dwa państwa, które mają jeszcze przedstawić swoje pierwsze sprawozdanie krajowe oraz pięćdziesiąt pięć państw, które takie sprawozdanie już przedłożyły, musi jeszcze dostarczyć dodatkowych informacji i wyjaśnień, znajduje się w trzech regionach geograficznych (Afryka, Karaiby i Południowy Pacyfik), jak również ze względu na fakt, że luki w sprawozdaniach krajowych są charakterystyczne dla poszczególnych regionów, działania mające na celu udzielenie pomocy państwom w spełnianiu wymogów wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) powinny skoncentrować się na regionach i obszarach, w których zauważono istnienie szczególnych potrzeb.

2.   Opis projektów

Celem projektów wspierających wdrożenie rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) jest skoncentrowanie się na trzech jego aspektach: zwiększeniu świadomości w zakresie wymogów i zobowiązań wynikających z tej rezolucji, przyczynianiu się do zwiększania możliwości administracji krajowych w trzech docelowych regionach (Afryka, Ameryka Łacińska i Karaiby, Azja–Pacyfik) w zakresie opracowywania sprawozdań krajowych na temat wykonania tej rezolucji oraz wymianie doświadczeń nabytych podczas podejmowania działań krajowych koniecznych do wdrożenia tej rezolucji.

Projekty powinny uwzględniać wnioski i zalecenia wynikające ze sprawozdania Komitetu Rady Bezpieczeństwa ustanowionego zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1540 (2004), zwłaszcza w odniesieniu do potrzeb poszczególnych regionów i braków w zakresie wykonania tej rezolucji, jak również, w stosownych przypadkach, potrzeb niektórych państw w zakresie pomocy technicznej. Za wstępny warunek udzielenia wsparcia przez UE uznaje się oficjalną deklarację wyrażającą zainteresowanie przyjęciem pomocy w jednym z regionów docelowych, złożoną w Komitecie Rady Bezpieczeństwa.

Projekt dotyczący Azji–Pacyfiku

Projekt ten polega przede wszystkim na zorganizowaniu działania pomocowego w formie seminarium, służącego zwiększeniu świadomości w zakresie zobowiązań wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004); projekt ten przyczyni się do zwiększenia możliwości administracji krajowych w zakresie wykonania tej rezolucji w państwach docelowych. Skutkiem seminarium może być określenie zapotrzebowania na pomoc, której będzie można udzielić w ramach przyszłych inicjatyw UE w dziedzinie pomocy technicznej. Projekt ten skierowany jest w głównej mierze do decydentów politycznych z państw beneficjentów. Program działań pomocowych powinien odzwierciedlać różnice regionalne w zakresie wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) i uwzględniać ogólne cele wspólnego działania.

Chiny zgłosiły Komitetowi Rady Bezpieczeństwa zainteresowanie przeprowadzeniem u siebie jeszcze w pierwszej połowie 2006 r. seminarium na szczeblu regionalnym na temat wykonania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) ze szczególnym uwzględnieniem problematyki kontroli eksportu.

Projekt dotyczący Afryki

Projekt ten polega przede wszystkim na zorganizowaniu działania pomocowego w formie seminarium, służącego zwiększaniu świadomości w zakresie zobowiązań wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004); projekt ten przyczyni się do zwiększenia możliwości administracji krajowych w zakresie wykonania tej rezolucji w państwach docelowych. Skutkiem seminarium może być określenie zapotrzebowania na pomoc, której będzie można udzielić w ramach przyszłych inicjatyw UE w dziedzinie pomocy technicznej. Projekt ten skierowany jest w głównej mierze do decydentów politycznych z państw beneficjentów. Program działań pomocowych powinien odzwierciedlać różnice regionalne w zakresie wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) i uwzględniać ogólne cele wspólnego działania.

Ghana przyjęła propozycję Komitetu Rady Bezpieczeństwa dotyczącą przeprowadzenia, najwcześniej pod koniec 2006 roku, seminarium na szczeblu regionalnym na temat wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

Projekt dotyczący Ameryki Łacińskiej i Karaibów

Projekt ten polega przede wszystkim na zorganizowaniu działania pomocowego w formie seminarium, służącego zwiększaniu świadomości w zakresie zobowiązań wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004); projekt ten przyczyni się do zwiększenia możliwości administracji krajowych w zakresie wykonania tej rezolucji w państwach docelowych. Skutkiem seminarium może być określenie zapotrzebowania na pomoc, której będzie można udzielić w ramach przyszłych inicjatyw UE w dziedzinie pomocy technicznej. Projekt ten skierowany jest w głównej mierze do decydentów politycznych z państw beneficjentów. Program działań pomocowych powinien odzwierciedlać różnice regionalne w zakresie wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) i uwzględniać ogólne cele wspólnego działania.

Peru wyraziło zainteresowanie zorganizowaniem, przed końcem 2006 r., seminarium na szczeblu regionalnym na temat wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

Wyniki projektu:

| — | zwiększenie świadomości wśród państw i regionów docelowych w zakresie ich zobowiązań wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) oraz możliwości uzyskania pomocy technicznej, |
| --- | --- |

—

zwiększenie świadomości wśród państw i regionów docelowych w zakresie ich zobowiązań wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) oraz możliwości uzyskania pomocy technicznej,

| — | przyczynienie się do zwiększenia możliwości administracji krajowych w państwach i regionach docelowych w zakresie opracowywania sprawozdań na temat wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), |
| --- | --- |

—

przyczynienie się do zwiększenia możliwości administracji krajowych w państwach i regionach docelowych w zakresie opracowywania sprawozdań na temat wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004),

| — | sprawozdanie podsumowujące efekty działań pomocowych, np. seminaria oraz ocena zapotrzebowania na pomoc techniczną. |
| --- | --- |

—

sprawozdanie podsumowujące efekty działań pomocowych, np. seminaria oraz ocena zapotrzebowania na pomoc techniczną.

3.   Czas trwania

Całkowity szacowany czas trwania projektów wynosi 24 miesiące.

4.   Beneficjenci

Beneficjentami seminarium są w pierwszym rzędzie państwa znajdujące się w trzech regionach docelowych, które nie przedstawiły sprawozdań krajowych na temat wykonania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). Projektami powinny również zostać objęte te państwa, które wypełniły obowiązek składania sprawozdań wynikający z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), ale nie dostarczyły dodatkowych informacji lub wyjaśnień, o które zwrócił się Komitet Rady Bezpieczeństwa.

Ostatecznego wyboru beneficjentów dokona prezydencja wspierana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela za pośrednictwem osobistego przedstawiciela ds. nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia, działając na wniosek instytucji realizującej i zgodnie z art. 2 ust. 3 niniejszego wspólnego działania.

Do udziału w realizacji projektu zostaną zaproszeni zarówno potencjalni darczyńcy dostarczający pomoc techniczną na szczeblu regionalnym i ponadregionalnym, jak również odpowiednie organizacje międzynarodowe, regionalne i subregionalne.

5.   Instytucja realizująca

Techniczna realizacja projektów w ramach koordynacji politycznej prowadzonej przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela za pośrednictwem osobistego przedstawiciela ds. nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia zostanie powierzona Sekretariatowi ONZ (Departament ds. Rozbrojenia). Sekretariat Generalny ONZ (DdR) podpisze umowę o pomocy krajowej dla państwa przyjmującego z państwem, które zostanie wybrane jako państwo przyjmujące. Państwo przyjmujące będzie uczestniczyć w realizacji projektu. Zamawianie towarów, prac lub usług przez Sekretariat ONZ (DdR) w państwie przyjmującym w ramach niniejszego wspólnego działania będzie prowadzone zgodnie z odpowiednimi zasadami i procedurami ONZ, określonymi dokładnie w umowie dotyczącej wkładu finansowego UE zawartej z Sekretariatem ONZ (Departament ds. Rozbrojenia).

6.   Szacowana wysokość wkładu finansowego UE

Projekty są współfinansowane przez UE i innych darczyńców. UE powinna skoncentrować się na wydatkach związanych z udziałem państw docelowych w seminariach, na kosztach organizacji konferencji i zaproszenia ekspertów. Wydatki poniesione przez odpowiednie organizacje regionalne i subregionalne również mogą być pokrywane, w zakresie, w jakim są bezpośrednio związane z udziałem w działaniach lub z organizowaniem działań w ramach projektu. Sekretariat ONZ (Departament ds. Rozbrojenia) będzie odpowiedzialny za ogólną koordynację wkładów wniesionych przez innych darczyńców, którzy finansować będą pozostałe koszty projektów. Niektórzy darczyńcy mogą wspierać realizację projektu bezpośrednio na rzecz państwa przyjmującego. Szacowany ogólny koszt wkładu UE w wykonanie projektów w regionie Azji–Pacyfiku, Afryki oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów wynosi 195 000 EUR. Przenoszenie wkładów pomiędzy projektami jest dozwolone, jeżeli uzasadniają je szczególne wymogi danych regionów.

Dodatkowo uwzględniono rezerwę budżetową w wysokości około 3 % kwalifikujących się kosztów (dla kwoty całkowitej 3 395 EUR) na nieprzewidziane wydatki.

7.   Finansowa kwota referencyjna na pokrycie kosztów projektów.

Całkowity koszt projektów wynosi 195 000 EUR.

---

Sprostowania

| 17.6.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/35 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/35

---

Sprostowanie do dyrektywy 2005/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. zmieniającej dyrektywę 2000/14/WE w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do emisji hałasu do środowiska przez urządzenia używane na zewnątrz pomieszczeń

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 344 z dnia 27 grudnia 2005 r.
  )

Na stronie 45, art. 1 pkt 1, tabela, w rubryce „Prądnice spawalnicze i agregaty prądotwórcze”, kolumna druga, wiersz trzeci:

zamiast:

„10 > Pel”;

powinno być:

„Pel > 10”.

---