# Dziennik Urzędowy L 201/2006

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 201 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 4925 lipca 2006 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 201

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 4925 lipca 2006

---

| Spis treści | | I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | * | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1126/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 234/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1030/2003 oraz zawieszające niektóre środki ograniczające w odniesieniu do Liberii | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1127/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 4 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1128/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych (Wersja skodyfikowana) | 6 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1129/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. określające procentowo miarę, w jakiej mogą zostać uwzględnione wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone w lipcu 2006 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii | 9 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1130/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w lipca 2006 r. o pozwolenia na przywóz dla niektórych przetworów mlecznych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 2535/2001 | 10 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1131/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006, na rok gospodarczy 2006/2007 | 13 |

Spis treści

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1126/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 234/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1030/2003 oraz zawieszające niektóre środki ograniczające w odniesieniu do Liberii

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1127/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

4

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1128/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych (Wersja skodyfikowana)

6

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1129/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. określające procentowo miarę, w jakiej mogą zostać uwzględnione wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone w lipcu 2006 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii

9

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1130/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w lipca 2006 r. o pozwolenia na przywóz dla niektórych przetworów mlecznych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 2535/2001

10

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1131/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006, na rok gospodarczy 2006/2007

13

| | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | Rada |
| | * | Decyzja Rady z dnia 18 maja 2006 r. w sprawie zawarcia Konwencji w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego | 15 |
| | * | Decyzja Rady z dnia 27 czerwca 2006 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie ochrony gleby, Protokołu w sprawie energii i Protokołu w sprawie turystyki do Konwencji Alpejskiej | 31 |
| | | Komisja |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 19 lipca 2006 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia metaflumizonu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 3238)

   (
  1
  ) | 34 |

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

*

Decyzja Rady z dnia 18 maja 2006 r. w sprawie zawarcia Konwencji w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego

15

*

Decyzja Rady z dnia 27 czerwca 2006 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie ochrony gleby, Protokołu w sprawie energii i Protokołu w sprawie turystyki do Konwencji Alpejskiej

31

Komisja

*

Decyzja Komisji z dnia 19 lipca 2006 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia metaflumizonu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 3238)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 3238)

1

34

| | | Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej |
| --- | --- | --- |
| | * | Wspólne stanowisko Rady 2006/518/WPZiB z dnia 24 lipca 2006 r. zmieniające i odnawiające niektóre środki restrykcyjne zastosowane wobec Liberii | 36 |

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

*

Wspólne stanowisko Rady 2006/518/WPZiB z dnia 24 lipca 2006 r. zmieniające i odnawiające niektóre środki restrykcyjne zastosowane wobec Liberii

36

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1126/2006

z dnia 24 lipca 2006 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 234/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1030/2003 oraz zawieszające niektóre środki ograniczające w odniesieniu do Liberii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 oraz 301,

uwzględniając wspólne stanowisko 2006/31/WPZiB z dnia 23 stycznia 2006 r., przedłużające środki ograniczające skierowane przeciwko Liberii (1) raz wspólne stanowisko 2006/518/WPZiB z dnia 24 lipca 2006 r. modyfikujące i przedłużające niektóre środki ograniczające zastosowane wobec Liberii (2),

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu wdrożenia środków nałożonych na Liberię na mocy rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych we wspólnym stanowisku 2004/137/WPZiB z dnia 10 lutego 2004 r., dotyczącym środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Liberii (3) przewidziano wdrożenie środków określonych w rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Liberii, jak również zakaz świadczenia wobec Liberii pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi. W dniu 23 stycznia 2006 r. we wspólnym stanowisku 2006/31/WPZiB potwierdzono przedłużenie środków nałożonych na mocy wspólnego stanowiska 2004/137/WPZiB na kolejny okres, zgodnie z rezolucją nr 1647 (2005) Rady Bezpieczeństwa ONZ. |
| --- | --- |

(1)

W celu wdrożenia środków nałożonych na Liberię na mocy rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych we wspólnym stanowisku 2004/137/WPZiB z dnia 10 lutego 2004 r., dotyczącym środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Liberii (3) przewidziano wdrożenie środków określonych w rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Liberii, jak również zakaz świadczenia wobec Liberii pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi. W dniu 23 stycznia 2006 r. we wspólnym stanowisku 2006/31/WPZiB potwierdzono przedłużenie środków nałożonych na mocy wspólnego stanowiska 2004/137/WPZiB na kolejny okres, zgodnie z rezolucją nr 1647 (2005) Rady Bezpieczeństwa ONZ.

| (2) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 234/2004 (4) zabrania świadczenia wobec Liberii pomocy technicznej i finansowej związanej z działaniami wojskowymi, przywozu z tego kraju surowca diamentowego oraz przywozu pni drzewnych i wyrobów z drewna pochodzących z tego kraju. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 234/2004 (4) zabrania świadczenia wobec Liberii pomocy technicznej i finansowej związanej z działaniami wojskowymi, przywozu z tego kraju surowca diamentowego oraz przywozu pni drzewnych i wyrobów z drewna pochodzących z tego kraju.

| (3) | W związku z rozwojem sytuacji w Liberii Rada Bezpieczeństwa ONZ w dniu 13 czerwca 2006 r. przyjęła rezolucję nr 1683 (2006) wprowadzającą pewne zwolnienia z zakazu świadczenia pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi nałożonego na mocy pkt 2 lit. b) rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ. |
| --- | --- |

(3)

W związku z rozwojem sytuacji w Liberii Rada Bezpieczeństwa ONZ w dniu 13 czerwca 2006 r. przyjęła rezolucję nr 1683 (2006) wprowadzającą pewne zwolnienia z zakazu świadczenia pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi nałożonego na mocy pkt 2 lit. b) rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ.

| (4) | W dniu 20 czerwca 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1689 (2006). Postanowiła w niej o przedłużeniu zakazu przywozu diamentów, zrezygnowała jednak z przedłużenia zakazu przywozu wszelkiego rodzaju pni drzewnych i wyrobów z drewna pochodzących z Liberii; zakaz ten został nałożony na mocy pkt 10 rezolucji nr 1521 (2003), następnie kilka razy przedłużony, aż wreszcie wygasł w dniu 20 czerwca 2006 r. Rada Bezpieczeństwa zdecydowanie opowiedziała się za przywróceniem tego zakazu, jeśli w terminie dziewięćdziesięciu dni Liberia nie zdoła przyjąć przepisów w dziedzinie leśnictwa zaproponowanych przez komisję nadzorującą reformę leśnictwa, która to komisja została utworzona przez rząd Liberii. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 20 czerwca 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1689 (2006). Postanowiła w niej o przedłużeniu zakazu przywozu diamentów, zrezygnowała jednak z przedłużenia zakazu przywozu wszelkiego rodzaju pni drzewnych i wyrobów z drewna pochodzących z Liberii; zakaz ten został nałożony na mocy pkt 10 rezolucji nr 1521 (2003), następnie kilka razy przedłużony, aż wreszcie wygasł w dniu 20 czerwca 2006 r. Rada Bezpieczeństwa zdecydowanie opowiedziała się za przywróceniem tego zakazu, jeśli w terminie dziewięćdziesięciu dni Liberia nie zdoła przyjąć przepisów w dziedzinie leśnictwa zaproponowanych przez komisję nadzorującą reformę leśnictwa, która to komisja została utworzona przez rząd Liberii.

| (5) | Biorąc pod uwagę wspomniane rezolucje oraz wspólne stanowiska 2006/31/WPZiB oraz 2006/518/WPZiB, należy z dniem 23 czerwca 2006 r. zawiesić zakaz przywozu pni drzewnych i wyrobów z drewna pochodzących z Liberii, o którym mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 234/2004, a z dniem 13 czerwca 2006 r. wprowadzić zmiany do art. 3 i 4 tego rozporządzenia, w szczególności po to, by na określonych warunkach umożliwić świadczenie pomocy wobec policji i służb specjalnych rządu Liberii. |
| --- | --- |

(5)

Biorąc pod uwagę wspomniane rezolucje oraz wspólne stanowiska 2006/31/WPZiB oraz 2006/518/WPZiB, należy z dniem 23 czerwca 2006 r. zawiesić zakaz przywozu pni drzewnych i wyrobów z drewna pochodzących z Liberii, o którym mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 234/2004, a z dniem 13 czerwca 2006 r. wprowadzić zmiany do art. 3 i 4 tego rozporządzenia, w szczególności po to, by na określonych warunkach umożliwić świadczenie pomocy wobec policji i służb specjalnych rządu Liberii.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do rozporządzenia (WE) nr 234/2004 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | Artykuł 3 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 3
  1.   W drodze odstępstwa od art. 2 właściwe organy państwa członkowskiego, na obszarze którego dostawca usług ma siedzibę, wymienione w załączniku I, mogą zezwolić na udzielenie:






  a) | pomocy technicznej, finansowania i pomoc finansowej związanych z:






  i) | bronią i sprzętem pokrewnym, jeśli tego rodzaju pomoc bądź usługi przeznaczone są wyłącznie na wsparcie misji ONZ w Liberii i przeznaczone do jej celów, lub |
| --- | --- | --- | --- |

1)

Artykuł 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

1.   W drodze odstępstwa od art. 2 właściwe organy państwa członkowskiego, na obszarze którego dostawca usług ma siedzibę, wymienione w załączniku I, mogą zezwolić na udzielenie:

a)

pomocy technicznej, finansowania i pomoc finansowej związanych z:

i)

bronią i sprzętem pokrewnym, jeśli tego rodzaju pomoc bądź usługi przeznaczone są wyłącznie na wsparcie misji ONZ w Liberii i przeznaczone do jej celów, lub

| ii) | bronią i amunicją, które pozostają pod nadzorem służb specjalnych do nieograniczonego użytku operacyjnego i które zostały dostarczone członkom wspomnianych służb do celów szkoleniowych przed dniem 13 czerwca 2006 r. za zgodą komitetu ustanowionego na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ; |
| --- | --- |

ii)

bronią i amunicją, które pozostają pod nadzorem służb specjalnych do nieograniczonego użytku operacyjnego i które zostały dostarczone członkom wspomnianych służb do celów szkoleniowych przed dniem 13 czerwca 2006 r. za zgodą komitetu ustanowionego na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ;

| b) | finansowania i pomocy finansowej związanej z:






  i) | bronią i sprzętem pokrewnym przeznaczonymi wyłącznie na wsparcie i do celów międzynarodowego programu szkoleń i reform sił zbrojnych i policji w Liberii, pod warunkiem że komitet ustanowiony na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ zezwolił na wywóz, sprzedaż, dostawę bądź przekazanie broni bądź danych zapasów materiałowych, |
| --- | --- | --- |

b)

finansowania i pomocy finansowej związanej z:

i)

bronią i sprzętem pokrewnym przeznaczonymi wyłącznie na wsparcie i do celów międzynarodowego programu szkoleń i reform sił zbrojnych i policji w Liberii, pod warunkiem że komitet ustanowiony na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ zezwolił na wywóz, sprzedaż, dostawę bądź przekazanie broni bądź danych zapasów materiałowych,

| ii) | nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym wyłącznie do celów humanitarnych bądź ochronnych, pod warunkiem że komitet ustanowiony na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ zezwolił na wywóz, sprzedaż, dostawę bądź przekazanie odnośnego sprzętu, lub |
| --- | --- |

ii)

nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym wyłącznie do celów humanitarnych bądź ochronnych, pod warunkiem że komitet ustanowiony na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ zezwolił na wywóz, sprzedaż, dostawę bądź przekazanie odnośnego sprzętu, lub

| iii) | bronią i amunicją przeznaczoną do użytku członków policji i sił bezpieczeństwa rządu Liberii, którzy od momentu rozpoczęcia misji ONZ w Liberii w październiku 2003 r. poddani zostali weryfikacji oraz przeszli szkolenia, pod warunkiem że komitet ustanowiony na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ zezwolił na wywóz, sprzedaż, dostawę bądź przekazanie odnośnej broni lub amunicji. |
| --- | --- |

iii)

bronią i amunicją przeznaczoną do użytku członków policji i sił bezpieczeństwa rządu Liberii, którzy od momentu rozpoczęcia misji ONZ w Liberii w październiku 2003 r. poddani zostali weryfikacji oraz przeszli szkolenia, pod warunkiem że komitet ustanowiony na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ zezwolił na wywóz, sprzedaż, dostawę bądź przekazanie odnośnej broni lub amunicji.

2.   Nie udziela się zezwoleń na działania, które już miały miejsce.”;

| 2) | Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   Jeśli komitet ustanowiony na mocy pkt 21 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1521 (2003) zezwolił na tego rodzaju działania oraz w drodze odstępstwa od art. 2 niniejszego rozporządzenia, właściwe organy państwa członkowskiego, na obszarze którego dostawca usług ma siedzibę, wymienione w załączniku I, mogą zezwolić na świadczenie pomocy technicznej związanej z:






  a) | bronią i sprzętem pokrewnym przeznaczonymi wyłącznie na wsparcie i do celów międzynarodowego programu szkoleń i reform sił zbrojnych i policji w Liberii, |
| --- | --- | --- |

2)

Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   Jeśli komitet ustanowiony na mocy pkt 21 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1521 (2003) zezwolił na tego rodzaju działania oraz w drodze odstępstwa od art. 2 niniejszego rozporządzenia, właściwe organy państwa członkowskiego, na obszarze którego dostawca usług ma siedzibę, wymienione w załączniku I, mogą zezwolić na świadczenie pomocy technicznej związanej z:

a)

bronią i sprzętem pokrewnym przeznaczonymi wyłącznie na wsparcie i do celów międzynarodowego programu szkoleń i reform sił zbrojnych i policji w Liberii,

| b) | nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym wyłącznie do celów humanitarnych bądź ochronnych, lub |
| --- | --- |

b)

nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym wyłącznie do celów humanitarnych bądź ochronnych, lub

| c) | bronią i amunicją przeznaczoną do użytku członków policji i sił bezpieczeństwa rządu Liberii, którzy od momentu rozpoczęcia misji ONZ w Liberii w październiku 2003 r. poddani zostali weryfikacji oraz przeszli szkolenia. |
| --- | --- |

c)

bronią i amunicją przeznaczoną do użytku członków policji i sił bezpieczeństwa rządu Liberii, którzy od momentu rozpoczęcia misji ONZ w Liberii w październiku 2003 r. poddani zostali weryfikacji oraz przeszli szkolenia.

Z wnioskiem o zgodę komitetu ustanowionego na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ występuje się za pośrednictwem właściwych organów państwa członkowskiego, na obszarze którego dostawca usług ma siedzibę, wymienionych w załączniku I.

Rząd danego państwa członkowskiego oraz rząd Liberii wspólnie występują do komitetu ustanowionego na mocy pkt 21 rezolucji nr 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ o zgodę na świadczenie pomocy technicznej związanej z bronią i amunicją, o których mowa w lit. c).

2.   Nie udziela się zezwoleń na działania, które już miały miejsce.”.

Artykuł 2

Artykuł 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 234/2004 zostaje zawieszony do dnia 18 września 2006 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 1 ma zastosowanie od dnia 13 czerwca 2006 r. Art. 2 ma zastosowanie od dnia 23 czerwca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2006 r.

W imieniu Rady

K. RAJAMÄKI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 19 z 24.1.2006, str. 38.

1

(2)  Patrz str. 36 Dz.U.

2

(3)  Dz.U. L 40 z 12.2.2004, str. 35. Wspólne stanowisko zmienione wspólnym stanowiskiem 2004/902/WPZiB (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, str. 113).

3

(4)  Dz.U. L 40 z 12.2.2004, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1452/2005 (Dz.U. L 230 z 7.9.2005, str. 11).

4

---

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/4

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1127/2006

z dnia 24 lipca 2006 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 lipca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 24 lipca 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | 052 | 71,2 |
| 096 | 41,9 |
| 999 | 56,6 |
| 0707 00 05 | 052 | 84,9 |
| 388 | 52,4 |
| 524 | 46,9 |
| 999 | 61,4 |
| 0709 90 70 | 052 | 77,6 |
| 999 | 77,6 |
| 0805 50 10 | 388 | 63,3 |
| 524 | 49,3 |
| 528 | 56,6 |
| 999 | 56,4 |
| 0806 10 10 | 052 | 143,2 |
| 204 | 153,4 |
| 220 | 118,2 |
| 388 | 8,7 |
| 508 | 96,6 |
| 512 | 76,2 |
| 624 | 224,1 |
| 999 | 117,2 |
| 0808 10 80 | 388 | 95,3 |
| 400 | 111,9 |
| 404 | 125,7 |
| 508 | 90,8 |
| 512 | 90,9 |
| 524 | 48,3 |
| 528 | 82,3 |
| 720 | 101,2 |
| 800 | 153,9 |
| 804 | 106,6 |
| 999 | 100,7 |
| 0808 20 50 | 388 | 106,4 |
| 512 | 93,1 |
| 528 | 80,8 |
| 720 | 29,6 |
| 804 | 97,1 |
| 999 | 81,4 |
| 0809 10 00 | 052 | 133,6 |
| 999 | 133,6 |
| 0809 20 95 | 052 | 265,7 |
| 400 | 401,5 |
| 404 | 426,8 |
| 999 | 364,7 |
| 0809 30 10, 0809 30 90 | 052 | 157,1 |
| 999 | 157,1 |
| 0809 40 05 | 624 | 136,5 |
| 999 | 136,5 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

71,2

096

41,9

999

56,6

0707 00 05

052

84,9

388

52,4

524

46,9

999

61,4

0709 90 70

052

77,6

999

77,6

0805 50 10

388

63,3

524

49,3

528

56,6

999

56,4

0806 10 10

052

143,2

204

153,4

220

118,2

388

8,7

508

96,6

512

76,2

624

224,1

999

117,2

0808 10 80

388

95,3

400

111,9

404

125,7

508

90,8

512

90,9

524

48,3

528

82,3

720

101,2

800

153,9

804

106,6

999

100,7

0808 20 50

388

106,4

512

93,1

528

80,8

720

29,6

804

97,1

999

81,4

0809 10 00

052

133,6

999

133,6

0809 20 95

052

265,7

400

401,5

404

426,8

999

364,7

0809 30 10, 0809 30 90

052

157,1

999

157,1

0809 40 05

624

136,5

999

136,5

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/6 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/6

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1128/2006

z dnia 24 lipca 2006 r.

w sprawie etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych

(Wersja skodyfikowana)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny (1), w szczególności jego art. 4 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3537/89 z dnia 27 listopada 1989 r. w sprawie etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych (2), zostało znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno więc zostać skodyfikowane. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3537/89 z dnia 27 listopada 1989 r. w sprawie etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych (2), zostało znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno więc zostać skodyfikowane.

| (2) | Dla każdego państwa rynki reprezentatywne obejmują wszystkie rynki wyszczególnione w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 908/2006 (4). |
| --- | --- |

(2)

Dla każdego państwa rynki reprezentatywne obejmują wszystkie rynki wyszczególnione w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 908/2006 (4).

| (3) | Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2759/75 do oceny, czy sytuacja na rynku uzasadnia użycie środków interwencyjnych, należy ustalić średnią ważoną cenę tusz wieprzowych na rynkach reprezentatywnych Wspólnoty. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2759/75 do oceny, czy sytuacja na rynku uzasadnia użycie środków interwencyjnych, należy ustalić średnią ważoną cenę tusz wieprzowych na rynkach reprezentatywnych Wspólnoty.

| (4) | Dla potrzeb ustalenia takiej przeciętnej ceny tusz wieprzowych potrzebne są porównywalne ceny we Wspólnocie. Przy takim ustalaniu należy posługiwać się jednakową jakością tusz wieprzowych, zgodną z normą jakości określoną w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 i jednoznacznie zdefiniowanym etapem handlu. Jako że tusze wieprzowe zwykle sprzedaje się na etapie zakładu ubojowego, należy przyjąć właśnie ten etap. |
| --- | --- |

(4)

Dla potrzeb ustalenia takiej przeciętnej ceny tusz wieprzowych potrzebne są porównywalne ceny we Wspólnocie. Przy takim ustalaniu należy posługiwać się jednakową jakością tusz wieprzowych, zgodną z normą jakości określoną w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 i jednoznacznie zdefiniowanym etapem handlu. Jako że tusze wieprzowe zwykle sprzedaje się na etapie zakładu ubojowego, należy przyjąć właśnie ten etap.

| (5) | Odtąd notowania tusz wieprzowych należy ustalać w całej Wspólnocie, posługując się wspólnotową poubojową klasyfikacją tusz wieprzowych, ustanowioną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3220/84 (5), i szczegółowymi zasadami stosowania, ustanowionymi w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2967/85 (6). |
| --- | --- |

(5)

Odtąd notowania tusz wieprzowych należy ustalać w całej Wspólnocie, posługując się wspólnotową poubojową klasyfikacją tusz wieprzowych, ustanowioną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3220/84 (5), i szczegółowymi zasadami stosowania, ustanowionymi w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2967/85 (6).

| (6) | Należy przyjąć rozporządzenie zawierające wszystkie zasady dotyczące etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych. |
| --- | --- |

(6)

Należy przyjąć rozporządzenie zawierające wszystkie zasady dotyczące etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Wspólnotową cenę rynkową tusz wieprzowych, o której mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75, ustala się na podstawie cen skupu do zakładu ubojowego, bez podatku od wartości dodanej, płaconych dostawcom żywca.

2.   Ceny określone w ust. 1 zawierają wartość nieprzetworzonych odpadów i pozostałości zwierzęcych, a podaje się je dla 100 kg zimnych tusz wieprzowych:

| — | prezentowanych zgodnie z wymaganiami referencyjnymi określonymi w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3220/84,
  oraz |
| --- | --- |

—

prezentowanych zgodnie z wymaganiami referencyjnymi określonymi w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3220/84,

oraz

| — | ważonych i klasyfikowanych na haku w zakładzie ubojowym, zarejestrowana waga przeliczona jest na wagę zimnej tuszy metodami określonymi w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2967/85. |
| --- | --- |

—

ważonych i klasyfikowanych na haku w zakładzie ubojowym, zarejestrowana waga przeliczona jest na wagę zimnej tuszy metodami określonymi w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2967/85.

Artykuł 2

1.   Cena rynkowa tusz wieprzowych w państwie członkowskim równa się średniej z notowań cen dla tusz wieprzowych zarejestrowanych na rynkach lub w agencjach notowań tego państwa członkowskiego, wyszczególnionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 908/2006.

2.   Cenę określoną w ust. 1 ustala się na podstawie notowań zarejestrowanych dla tusz ważących od:

| — | 60 do mniej niż 120 kg dla klasy E, |
| --- | --- |

—

60 do mniej niż 120 kg dla klasy E,

| — | 120 do mniej niż 180 kg dla klasy R. |
| --- | --- |

—

120 do mniej niż 180 kg dla klasy R.

Wybór kategorii wagowych i wagi dla nich pozostawia się zainteresowanemu państwu członkowskiemu, które zawiadamia Komisję o swoich ustaleniach.

Artykuł 3

Rozporządzenie (EWG) nr 3537/89 zostaje uchylone.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

1

(2)  Dz.U. L 347 z 28.11.1989, str. 20. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1572/95 (Dz.U. L 150 z 1.7.1995, str. 52).

2

(3)  Patrz: załącznik I.

3

(4)  Dz.U. L 168 z 21.6.2006, str. 11.

4

(5)  Dz.U. L 301 z 20.11.1984, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3513/93 (Dz.U. L 320 z 22.12.1993, str. 5).

5

(6)  Dz.U. L 285 z 25.10.1985, str. 39. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3127/94 (Dz.U. L 330 z 21.12.1994, str. 43).

6

---

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie ze zmianą

| Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3537/89 | (Dz.U. L 347 z 28.11.1989, str. 20) |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1572/95 | (Dz.U. L 150 z 1.7.1995, str. 52) |

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3537/89

(Dz.U. L 347 z 28.11.1989, str. 20)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1572/95

(Dz.U. L 150 z 1.7.1995, str. 52)

---

ZAŁĄCZNIK II

TABELA KORELACJI

| Rozporządzenie (EWG) nr 3537/89 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 2 | Artykuł 2 |
| Artykuł 3 | — |
| — | Artykuł 3 |
| Artykuł 4 | Artykuł 4 |
| — | Załącznik I |
| — | Załącznik II |

Rozporządzenie (EWG) nr 3537/89

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2

Artykuł 2

Artykuł 3

—

—

Artykuł 3

Artykuł 4

Artykuł 4

—

Załącznik I

—

Załącznik II

---

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/9

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1129/2006

z dnia 24 lipca 2006 r.

określające procentowo miarę, w jakiej mogą zostać uwzględnione wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone w lipcu 2006 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1279/98 z dnia 19 czerwca 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w decyzjach Rady 2003/286/WE i 2003/18/WE dla Bułgarii i Rumunii (2), w szczególności jego art. 4 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1279/98 ustalił ilości produktów wołowych i cielęcych, pochodzących z Rumunii i Bułgarii, jakie można importować na warunkach specjalnych w okresie od 1 lipca 2006 r. do 30 czerwca 2007 r. Ilości produktów wołowych i cielęcych, pochodzących z Rumunii i Bułgarii, o jakie występowano we wnioskach o wydanie pozwolenia na przywóz, mogą być uwzględnione w całości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98, złożony dla okresu od 1 lipca do 31 grudnia 2006 r., jest uwzględniany w całości.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 lipca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1899/2004 (Dz.U. L 328 z 30.10.2004, str. 67).

1

(2)  Dz.U. L 176 z 20.6.1998, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1240/2005 (Dz.U. L 200 z 30.7.2005, str. 34).

2

---

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/10

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1130/2006

z dnia 24 lipca 2006 r.

określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w lipca 2006 r. o pozwolenia na przywóz dla niektórych przetworów mlecznych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 2535/2001

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych oraz otwarcia kontyngentów taryfowych (2), w szczególności jego art. 16 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

Wnioski złożone w okresie od 1 do 10 lipca 2006 r. w odniesieniu do niektórych produktów, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001, odnoszą się do ilości wyższych niż ilości dostępne. Należy więc ustalić współczynniki przyznania dla wnioskowanych ilości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości figurujące we wnioskach o pozwolenia na przywóz odnoszących się do produktów objętych kontyngentami, o których mowa w załącznikach I.A, I.B (punkt 1 i 2), I.C, I.D, I.E oraz zatącznikach I.F, I.G i I.H do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001, złożonych na okres od 1 do 10 lipca 2006 r., podlegają zastosowaniu współczynników przyznania znajdujących się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 lipca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obstarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

1

(2)  Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 29. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 926/2006 (Dz.U. L 170 z 23.6.2006, str. 8).

2

---

ZAŁĄCZNIK I.A

| Numer kontyngentu | Współczynnik przyznania |
| --- | --- |
| 09.4590 | 1,0000 |
| 09.4599 | 0,0174 |
| 09.4591 | — |
| 09.4592 | — |
| 09.4593 | 1,0000 |
| 09.4594 | 1,0000 |
| 09.4595 | 0,0102 |
| 09.4596 | 1,0000 |

Numer kontyngentu

Współczynnik przyznania

09.4590

1,0000

09.4599

0,0174

09.4591

—

09.4592

—

09.4593

1,0000

09.4594

1,0000

09.4595

0,0102

09.4596

1,0000

---

ZAŁĄCZNIK I.B

1.   Produkty pochodzące z Rumunii

| Numer kontyngentu | Współczynnik przyznania |
| --- | --- |
| 09.4771 | 1,0000 |
| 09.4772 | — |
| 09.4758 | 0,4450 |

Numer kontyngentu

Współczynnik przyznania

09.4771

1,0000

09.4772

—

09.4758

0,4450

2.   Produkty pochodzące z Bułgarii

| Numer kontyngentu | Współczynnik przyznania |
| --- | --- |
| 09.4773 | — |
| 09.4660 | 1,0000 |
| 09.4675 | — |

Numer kontyngentu

Współczynnik przyznania

09.4773

—

09.4660

1,0000

09.4675

—

---

ZAŁĄCZNIK I.C

Produkty pochodzące z AKP

| Numer kontyngentu | Ilość (t) |
| --- | --- |
| 09.4026 | — |
| 09.4027 | — |

Numer kontyngentu

Ilość (t)

09.4026

—

09.4027

—

---

ZAŁĄCZNIK I.D

Produkty pochodzące z Turcji

| Numer kontyngentu | Ilość (t) |
| --- | --- |
| 09.4101 | — |

Numer kontyngentu

Ilość (t)

09.4101

—

---

ZAŁĄCZNIK I.E

Produkty pochodzące z Republiki Południowej Afryki

| Numer kontyngentu | Ilość (t) |
| --- | --- |
| 09.4151 | — |

Numer kontyngentu

Ilość (t)

09.4151

—

---

ZAŁĄCZNIK I.F

Produkty pochodzące ze Szwajcarii

| Numer kontyngentu | Współczynnik przyznania |
| --- | --- |
| 09.4155 | 1,0000 |
| 09.4156 | 1,0000 |

Numer kontyngentu

Współczynnik przyznania

09.4155

1,0000

09.4156

1,0000

---

ZAŁĄCZNIK I.H

Produkty pochodzące z Norwegii

| Numer kontyngentu | Współczynnik przyznania |
| --- | --- |
| 09.4781 | 0,9059 |
| 09.4782 | 0,8611 |

Numer kontyngentu

Współczynnik przyznania

09.4781

0,9059

09.4782

0,8611

---

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/13 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/13

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1131/2006

z dnia 24 lipca 2006 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006, na rok gospodarczy 2006/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1002/2006 (3). |
| --- | --- |

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1002/2006 (3).

| (2) | Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006, |
| --- | --- |

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006 w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 lipca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 55 z 28.2.2006, str. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, str. 24.

2

(3)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, str. 36. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1101/2006 (Dz.U. L 196 z 18.7.2006, str. 11).

3

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 25 lipca 2006 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu |
| 1701 11 10 (1) | 29,79 | 2,35 |
| 1701 11 90 (1) | 29,79 | 6,64 |
| 1701 12 10 (1) | 29,79 | 2,21 |
| 1701 12 90 (1) | 29,79 | 6,21 |
| 1701 91 00 (2) | 35,62 | 7,42 |
| 1701 99 10 (2) | 35,62 | 3,65 |
| 1701 99 90 (2) | 35,62 | 3,65 |
| 1702 90 99 (3) | 0,36 | 0,31 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

29,79

2,35

1701 11 90 (1)

29,79

6,64

1701 12 10 (1)

29,79

2,21

1701 12 90 (1)

29,79

6,21

1701 91 00 (2)

35,62

7,42

1701 99 10 (2)

35,62

3,65

1701 99 90 (2)

35,62

3,65

1702 90 99 (3)

0,36

0,31

---

(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt III rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/15 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/15

---

DECYZJA RADY

z dnia 18 maja 2006 r.

w sprawie zawarcia Konwencji w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego

(2006/515/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, 151, 181 i 181a w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W listopadzie 2004 r. Rada upoważniła Komisję do uczestniczenia w imieniu Wspólnoty w negocjacjach Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) dotyczących Konwencji w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego (zwanej dalej „Konwencją UNESCO”). Komisja uczestniczyła w tych negocjacjach wraz z państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(1)

W listopadzie 2004 r. Rada upoważniła Komisję do uczestniczenia w imieniu Wspólnoty w negocjacjach Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) dotyczących Konwencji w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego (zwanej dalej „Konwencją UNESCO”). Komisja uczestniczyła w tych negocjacjach wraz z państwami członkowskimi.

| (2) | Konwencja UNESCO została przyjęta na konferencji generalnej UNESCO w dniu 20 października 2005 r. w Paryżu. |
| --- | --- |

(2)

Konwencja UNESCO została przyjęta na konferencji generalnej UNESCO w dniu 20 października 2005 r. w Paryżu.

| (3) | Konwencja UNESCO jest istotnym i skutecznym środkiem propagowania różnorodności kulturowej i wymiany kulturowej, do których niezmierną wagę przywiązuje zarówno Wspólnota – co znajduje odzwierciedlenie w art. 151 ust. 4 Traktatu – jak i państwa członkowskie. Konwencja przyczynia się do zapewnienia wzajemnego szacunku oraz zrozumienia między kulturami na poziomie światowym. |
| --- | --- |

(3)

Konwencja UNESCO jest istotnym i skutecznym środkiem propagowania różnorodności kulturowej i wymiany kulturowej, do których niezmierną wagę przywiązuje zarówno Wspólnota – co znajduje odzwierciedlenie w art. 151 ust. 4 Traktatu – jak i państwa członkowskie. Konwencja przyczynia się do zapewnienia wzajemnego szacunku oraz zrozumienia między kulturami na poziomie światowym.

| (4) | Konwencja UNESCO powinna zostać zatwierdzona jak najszybciej. |
| --- | --- |

(4)

Konwencja UNESCO powinna zostać zatwierdzona jak najszybciej.

| (5) | Zarówno Wspólnota, jak i państwa członkowskie posiadają kompetencje w dziedzinach objętych Konwencją UNESCO. Wspólnota i państwa członkowskie powinny zatem stać się jej Umawiającymi się Stronami, tak aby mogli oni wspólnie wypełniać zobowiązania nakładane przez Konwencję UNESCO i wykonywać w sposób spójny prawa przyznane im przez nią w przypadku kompetencji mieszanej, |
| --- | --- |

(5)

Zarówno Wspólnota, jak i państwa członkowskie posiadają kompetencje w dziedzinach objętych Konwencją UNESCO. Wspólnota i państwa członkowskie powinny zatem stać się jej Umawiającymi się Stronami, tak aby mogli oni wspólnie wypełniać zobowiązania nakładane przez Konwencję UNESCO i wykonywać w sposób spójny prawa przyznane im przez nią w przypadku kompetencji mieszanej,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Konwencję UNESCO w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego.

2.   Tekst Konwencji UNESCO jest zawarty w załączniku 1 a) do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1.   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Wspólnoty dokumentu przystąpienia na ręce Dyrektora Generalnego UNESCO, zgodnie z art. 27 ust. 4 Konwencji UNESCO.

2.   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Wspólnoty deklaracji kompetencji, zawartej w załączniku 1 b) do niniejszej decyzji, zgodnie z art. 27 ust. 3 lit. c) Konwencji UNESCO.

3.   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia, w chwili złożenia dokumentu przystąpienia, deklaracji jednostronnej, zawartej w załączniku 2 do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

W sprawach objętych kompetencją Wspólnoty, Komisja reprezentuje Wspólnotę na posiedzeniach organów utworzonych na mocy Konwencji UNESCO, w szczególności Konferencji Stron, o której mowa w art. 22 Konwencji UNESCO, oraz uczestniczy w jej imieniu w negocjacjach kwestii podlegających kompetencjom tych organów.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 maja 2006 r.

W imieniu Rady

Franz MORAK

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 27 kwietnia 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

---

ZAŁĄCZNIK 1a)

TŁUMACZENIE

KONWENCJA

w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego

Konferencja Generalna Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury, która zebrała się w Paryżu w dniach 3–21 października 2005 roku na 33 sesji,

STWIERDZAJĄC, że różnorodność kulturowa jest cechą właściwą ludzkości,

ŚWIADOMA, że różnorodność kulturowa stanowi wspólne dziedzictwo ludzkości oraz że powinna być szanowana i chroniona z korzyścią dla wszystkich,

WIEDZĄC, że różnorodność kulturowa tworzy bogaty i zróżnicowany świat, poszerzający możliwości wyboru i stanowiący podłoże dla rozkwitu ludzkich zdolności oraz wartości, i jest w związku z tym główną siłą napędową trwałego i zrównoważonego rozwoju wspólnot, ludów i narodów,

PRZYPOMINAJĄC, że różnorodność kulturowa rozwijająca się w warunkach demokracji, tolerancji, sprawiedliwości społecznej i wzajemnego poszanowania między narodami i kulturami, jest niezbędna dla pokoju i bezpieczeństwa w skali lokalnej, krajowej i międzynarodowej,

UROCZYŚCIE PODKREŚLAJĄC wagę różnorodności kulturowej dla pełnej realizacji praw człowieka i podstawowych wolności głoszonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka oraz w innych powszechnie uznawanych aktach,

PODKREŚLAJĄC konieczność uwzględnienia kultury jako elementu strategicznego narodowych i międzynarodowych polityk rozwojowych oraz międzynarodowej współpracy na rzecz rozwoju, mając wzgląd również na Deklarację milenijną Organizacji Narodów Zjednoczonych (2000), która kładzie nacisk na eliminację ubóstwa,

BIORĄC POD UWAGĘ, że kultura przybiera rozmaite formy w czasie i przestrzeni oraz że różnorodność ta przejawia się w niepowtarzalności i mnogości tożsamości, a także w formach wyrazu kulturowego narodów i społeczeństw tworzących ludzkość,

UZNAJĄC znaczenie tradycyjnej wiedzy, a zwłaszcza systemów wiedzy ludów autochtonicznych, jako źródła bogactwa niematerialnego i materialnego oraz jej pozytywnego wkładu w trwały i zrównoważony rozwój, a także konieczność zapewnienia jej odpowiedniej ochrony i promocji,

UZNAJĄC konieczność podejmowania kroków mających na celu ochronę różnorodności form wyrazu kulturowego, w tym różnorodności zawartych w nich treści, zwłaszcza w sytuacjach, w których grozi zanik lub poważne ograniczenie form wyrazu kulturowego,

PODKREŚLAJĄC ZNACZENIE kultury dla spójności społecznej w ogóle, a jej wkład w poprawę statusu i roli kobiet w społeczeństwie w szczególności,

ŚWIADOMA, że różnorodność kulturową zasila swobodny przepływ idei, a podsyca ją nieustająca wymiana i interakcje między kulturami,

STWIERDZAJĄC Z CAŁĄ MOCĄ, że wolność myśli, wypowiedzi i informacji, a także różnorodność środków przekazu umożliwiają rozkwit form wyrazu kulturowego w społeczeństwach,

UZNAJĄC, że różnorodność form wyrazu kulturowego, w tym tradycyjnych form wyrazu kulturowego, jest istotnym czynnikiem pozwalającym jednostkom i ludom na wyrażanie swoich idei i wartości oraz dzielenie się tymi ideami i wartościami z innymi,

PRZYPOMINAJĄC, że różnorodność językowa jest podstawowym elementem różnorodności kulturowej, oraz PODKREŚLAJĄC Z CAŁĄ MOCĄ zasadniczą rolę, jaką edukacja odgrywa w ochronie i promowaniu form wyrazu kulturowego,

BIORĄC POD UWAGĘ znaczenie żywotności kultur, w tym dla osób należących do mniejszości i dla ludów autochtonicznych, żywotności, która przejawia się w ich wolności tworzenia, rozpowszechniania i dystrybucji własnych tradycyjnych form wyrazu kulturowego oraz w wolności korzystania z dostępu do nich w taki sposób, by było to korzystne dla ich rozwoju,

PODKREŚLAJĄC żywotne znaczenie interakcji między kulturami i twórczości, które zasilają i odnawiają formy wyrazu kulturowego, a także umacniają rolę tych, którzy działają na rzecz rozwoju kultury dla postępu społeczeństwa jako całości,

UZNAJĄC ZNACZENIE praw własności intelektualnej dla wspierania tych, którzy mają udział w twórczości kulturalnej,

PRZEKONANA, że działalność, dobra i usługi kulturalne mają znaczenie zarówno ekonomiczne jak i kulturowe, ponieważ są nośnikami tożsamości, wartości oraz znaczeń i w związku z tym nie powinny być traktowane jako mające wyłącznie wartość handlową,

ZAUWAŻAJĄC, że procesy globalizacji, wspomagane szybkim rozwojem technologii informacyjnych i komunikacyjnych, tworząc niespotykane dotąd warunki dla zbliżenia kultur, stanowią jednocześnie wyzwanie dla różnorodności kulturowej, zwłaszcza wobec zagrożenia brakiem równowagi między krajami bogatymi i biednymi,

ŚWIADOMA szczególnego charakteru mandatu powierzonego UNESCO w celu zapewnienia poszanowania różnorodności kultur i zalecania zawierania takich umów międzynarodowych, jakie UNESCO uzna za konieczne dla ułatwienia swobodnego przepływu idei za pośrednictwem słów i obrazów,

ODNOSZĄC SIĘ do postanowień aktów międzynarodowych przyjętych przez UNESCO i dotyczących różnorodności kulturowej oraz wykonywania praw kulturalnych, w szczególności do Powszechnej deklaracji UNESCO o różnorodności kulturowej z 2001 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ KONWENCJĘ W DNIU 20 PAŹDZIERNIKA 2005 ROKU:

I.   CELE I ZASADY PRZEWODNIE

Artykuł 1

Cele

Celami niniejszej konwencji są:

| a) | ochrona i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego; |
| --- | --- |

a)

ochrona i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego;

| b) | tworzenie takich warunków dla kultur, by mogły się w pełni rozwijać i swobodnie na siebie oddziaływać w sposób przynoszący im wzajemne korzyści; |
| --- | --- |

b)

tworzenie takich warunków dla kultur, by mogły się w pełni rozwijać i swobodnie na siebie oddziaływać w sposób przynoszący im wzajemne korzyści;

| c) | zachęcanie do dialogu kultur w celu zapewnienia szerszej i zrównoważonej wymiany kulturalnej na świecie na rzecz wzajemnego poszanowania kultur i szerzenia kultury pokoju; |
| --- | --- |

c)

zachęcanie do dialogu kultur w celu zapewnienia szerszej i zrównoważonej wymiany kulturalnej na świecie na rzecz wzajemnego poszanowania kultur i szerzenia kultury pokoju;

| d) | popieranie międzykulturowości w celu rozwijania interakcji między kulturami w duchu budowania pomostów między narodami; |
| --- | --- |

d)

popieranie międzykulturowości w celu rozwijania interakcji między kulturami w duchu budowania pomostów między narodami;

| e) | promowanie poszanowania różnorodności form wyrazu kulturowego i uświadamianie jej wartości na płaszczyźnie lokalnej, krajowej i międzynarodowej; |
| --- | --- |

e)

promowanie poszanowania różnorodności form wyrazu kulturowego i uświadamianie jej wartości na płaszczyźnie lokalnej, krajowej i międzynarodowej;

| f) | potwierdzenie znaczenia związku między kulturą i rozwojem dla wszystkich krajów, zwłaszcza dla krajów rozwijających się, a także wspieranie działań podejmowanych na szczeblu krajowym i międzynarodowym, ukierunkowanych na uznanie prawdziwej wartości tego związku; |
| --- | --- |

f)

potwierdzenie znaczenia związku między kulturą i rozwojem dla wszystkich krajów, zwłaszcza dla krajów rozwijających się, a także wspieranie działań podejmowanych na szczeblu krajowym i międzynarodowym, ukierunkowanych na uznanie prawdziwej wartości tego związku;

| g) | uznanie szczególnego charakteru działalności, dóbr i usług kulturalnych jako nośników tożsamości, wartości oraz znaczeń; |
| --- | --- |

g)

uznanie szczególnego charakteru działalności, dóbr i usług kulturalnych jako nośników tożsamości, wartości oraz znaczeń;

| h) | potwierdzenie suwerennego prawa państw do stosowania, przyjmowania i wprowadzania w życie polityk oraz środków, jakie uznają one za stosowne w celu ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego na swoim terytorium; |
| --- | --- |

h)

potwierdzenie suwerennego prawa państw do stosowania, przyjmowania i wprowadzania w życie polityk oraz środków, jakie uznają one za stosowne w celu ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego na swoim terytorium;

| i) | umacnianie współpracy i solidarności międzynarodowej w duchu partnerstwa, zwłaszcza w celu zwiększenia potencjału krajów rozwijających się w zakresie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego. |
| --- | --- |

i)

umacnianie współpracy i solidarności międzynarodowej w duchu partnerstwa, zwłaszcza w celu zwiększenia potencjału krajów rozwijających się w zakresie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego.

Artykuł 2

Zasady przewodnie

Różnorodność kulturowa może być chroniona i promowana jedynie wtedy, gdy zagwarantowane są prawa człowieka i podstawowe wolności, takie jak wolność wypowiedzi, informacji i komunikowania a także gdy jednostka ma możliwość wyboru form wyrazu kulturowego. Nikt nie może powoływać się na postanowienia niniejszej konwencji w celu naruszenia praw człowieka i podstawowych wolności określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka lub zagwarantowanych prawem międzynarodowym ani w celu ograniczania ich zakresu.

Państwa, zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych i z zasadami prawa międzynarodowego, mają suwerenne prawo do wprowadzania środków i polityk mających na celu ochronę i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego na swoim terytorium.

Ochrona i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego zakładają uznanie równej godności i poszanowanie wszystkich kultur, w tym kultur osób należących do mniejszości i kultur ludów autochtonicznych.

Międzynarodowa współpraca i solidarność powinny mieć na celu umożliwianie wszystkim krajom, a zwłaszcza krajom rozwijającym się, tworzenia i umacniania własnych środków wyrazu kulturowego na szczeblu lokalnym, krajowym i międzynarodowym, w tym przemysłów kultury, bez względu na to, czy przemysły te dopiero powstają, czy już istnieją.

Z uwagi na fakt, że kultura jest jedną z głównych sił napędowych rozwoju, kulturowe aspekty rozwoju są równie istotne jak jego aspekty ekonomiczne, a jednostki i narody mają podstawowe prawo do uczestniczenia w kulturze i korzystania z niej.

Różnorodność kulturowa jest wielkim bogactwem jednostek i społeczeństw. Ochrona, promowanie i zachowanie różnorodności kulturowej są podstawowym warunkiem trwałego i zrównoważonego rozwoju dla dobra obecnych i przyszłych pokoleń.

Sprawiedliwy dostęp do szerokiej i zróżnicowanej gamy form wyrazu kulturowego pochodzących z całego świata oraz dostęp kultur do środków wyrazu i upowszechniania stanowią istotne czynniki wspierające różnorodność kulturową i pogłębiające wzajemne zrozumienie.

Gdy Państwa wprowadzają środki mające na celu wspieranie różnorodności form wyrazu kulturowego, winny dbać o promowanie, w sposób właściwy, otwartości na inne kultury na świecie i zapewnić, by te środki były zgodne z celami niniejszej konwencji.

II.   ZAKRES STOSOWANIA

Artykuł 3

Zakres stosowania

Niniejszą konwencję stosuje się do polityk i środków wprowadzonych przez strony w związku z ochroną i promowaniem różnorodności form wyrazu kulturowego.

III.   DEFINICJE

Artykuł 4

Definicje

Dla celów niniejszej konwencji przyjmuje się następujące definicje:

| 1. | Różnorodność kulturowa

  „Różnorodność kulturowa” odnosi się do wielości form, poprzez które kultury grup i społeczeństw znajdują swój wyraz. Wspomniane sposoby wyrażania kultury przekazywane są w obrębie grup i społeczeństw, a także pomiędzy nimi.
  Różnorodność kulturowa przejawia się nie tylko w zróżnicowanych formach, poprzez które wyraża się, wzbogaca i jest przekazywane, dzięki rozmaitości form wyrazu kulturowego, dziedzictwo kulturowe ludzkości, ale także w różnych postaciach twórczości artystycznej, wytwarzania, rozpowszechniania, dystrybucji form wyrazu kulturowego i korzystania z nich, niezależnie od stosowanych środków i technik. |
| --- | --- |

1.

Różnorodność kulturowa

„Różnorodność kulturowa” odnosi się do wielości form, poprzez które kultury grup i społeczeństw znajdują swój wyraz. Wspomniane sposoby wyrażania kultury przekazywane są w obrębie grup i społeczeństw, a także pomiędzy nimi.

Różnorodność kulturowa przejawia się nie tylko w zróżnicowanych formach, poprzez które wyraża się, wzbogaca i jest przekazywane, dzięki rozmaitości form wyrazu kulturowego, dziedzictwo kulturowe ludzkości, ale także w różnych postaciach twórczości artystycznej, wytwarzania, rozpowszechniania, dystrybucji form wyrazu kulturowego i korzystania z nich, niezależnie od stosowanych środków i technik.

| 2. | Treść kulturowa

  „Treść kulturowa” odnosi się do znaczenia symbolicznego, do wymiaru artystycznego oraz do wartości kulturowych, które wywodzą się z tożsamości kulturowych lub je wyrażają. |
| --- | --- |

2.

Treść kulturowa

„Treść kulturowa” odnosi się do znaczenia symbolicznego, do wymiaru artystycznego oraz do wartości kulturowych, które wywodzą się z tożsamości kulturowych lub je wyrażają.

| 3. | Formy wyrazu kulturowego

  „Formy wyrazu kulturowego” oznaczają formy, które są efektem twórczości jednostek, grup i społeczeństw i które zawierają treść kulturową. |
| --- | --- |

3.

Formy wyrazu kulturowego

„Formy wyrazu kulturowego” oznaczają formy, które są efektem twórczości jednostek, grup i społeczeństw i które zawierają treść kulturową.

| 4. | Działalność, dobra i usługi kulturalne

  „Działalność, dobra i usługi kulturalne” oznaczają działalność, dobra i usługi, które – rozpatrywane z punktu widzenia ich właściwości, wykorzystania bądź celowości, niezależnie od wartości handlowej, jaką mogą mieć – przedstawiają lub przekazują formy wyrazu kulturowego. Działalność kulturalna może być celem samym w sobie lub też może przyczyniać się do wytwarzania dóbr i usług kulturalnych. |
| --- | --- |

4.

Działalność, dobra i usługi kulturalne

„Działalność, dobra i usługi kulturalne” oznaczają działalność, dobra i usługi, które – rozpatrywane z punktu widzenia ich właściwości, wykorzystania bądź celowości, niezależnie od wartości handlowej, jaką mogą mieć – przedstawiają lub przekazują formy wyrazu kulturowego. Działalność kulturalna może być celem samym w sobie lub też może przyczyniać się do wytwarzania dóbr i usług kulturalnych.

| 5. | Przemysły kultury

  „Przemysły kultury” oznaczają przemysły wytwarzające i rozpowszechniające dobra lub usługi kulturalne, zgodnie z definicją określoną wyżej w ustępie 4. |
| --- | --- |

5.

Przemysły kultury

„Przemysły kultury” oznaczają przemysły wytwarzające i rozpowszechniające dobra lub usługi kulturalne, zgodnie z definicją określoną wyżej w ustępie 4.

| 6. | Polityki kulturalne i związane z nimi środki

  „Polityki kulturalne i związane z nimi środki” oznaczają polityki i środki dotyczące kultury, wprowadzane na szczeblu lokalnym, krajowym, regionalnym lub międzynarodowym, bez względu na to, czy są one ukierunkowane na kulturę jako taką, czy też mają wywierać bezpośredni wpływ na formy wyrazu kulturowego jednostek, grup lub społeczeństw, w tym na tworzenie, wytwarzanie, rozpowszechnianie i dystrybucję działalności, dóbr i usług kulturalnych oraz na dostęp do nich. |
| --- | --- |

6.

Polityki kulturalne i związane z nimi środki

„Polityki kulturalne i związane z nimi środki” oznaczają polityki i środki dotyczące kultury, wprowadzane na szczeblu lokalnym, krajowym, regionalnym lub międzynarodowym, bez względu na to, czy są one ukierunkowane na kulturę jako taką, czy też mają wywierać bezpośredni wpływ na formy wyrazu kulturowego jednostek, grup lub społeczeństw, w tym na tworzenie, wytwarzanie, rozpowszechnianie i dystrybucję działalności, dóbr i usług kulturalnych oraz na dostęp do nich.

| 7. | Ochrona

  „Ochrona” oznacza wprowadzenie środków mających na celu zachowanie, chronienie i pogłębianie różnorodności form wyrazu kulturowego.
  „Chronić” oznacza wprowadzać wspomniane środki. |
| --- | --- |

7.

Ochrona

„Ochrona” oznacza wprowadzenie środków mających na celu zachowanie, chronienie i pogłębianie różnorodności form wyrazu kulturowego.

„Chronić” oznacza wprowadzać wspomniane środki.

| 8. | Międzykulturowość

  „Międzykulturowość” odnosi się do występowania różnych kultur i do równoważnych interakcji między nimi, a także do możliwości tworzenia wspólnych form wyrazu kulturowego na drodze dialogu i wzajemnego poszanowania. |
| --- | --- |

8.

Międzykulturowość

„Międzykulturowość” odnosi się do występowania różnych kultur i do równoważnych interakcji między nimi, a także do możliwości tworzenia wspólnych form wyrazu kulturowego na drodze dialogu i wzajemnego poszanowania.

IV.   PRAWA I OBOWIĄZKI STRON

Artykuł 5

Zasada ogólna dotycząca praw i obowiązków

1.   Strony potwierdzają z całą mocą, zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych, zasadami prawa międzynarodowego i uznawanymi powszechnie aktami dotyczącymi praw człowieka, swoje suwerenne prawo do tworzenia i wdrażania polityki kulturalnej oraz do wprowadzania środków mających na celu ochronę i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego, a także do umacniania współpracy międzynarodowej dla osiągnięcia celów niniejszej konwencji.

2.   Gdy strona wdraża polityki i wprowadza środki mające na celu ochronę i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego na swoim terytorium, polityka i środki stosowane przez tę stronę muszą być spójne z postanowieniami niniejszej konwencji.

Artykuł 6

Prawa stron na szczeblu krajowym

1.   W ramach swej polityki kulturalnej i środków, o których mowa w art. 4 ust. 6, a także z uwagi na własne szczególne uwarunkowania i potrzeby, każda ze stron może wprowadzać środki mające na celu ochronę i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego.

2.   Środki takie mogą obejmować:

| a) | regulacje mające na celu ochronę i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego; |
| --- | --- |

a)

regulacje mające na celu ochronę i promowanie różnorodności form wyrazu kulturowego;

| b) | środki, które w sposób właściwy stwarzają sprzyjające warunki dla krajowej działalności kulturalnej oraz krajowych dóbr i usług kulturalnych pośród całokształtu działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych dostępnych na terytorium danego kraju, w zakresie ich tworzenia, wytwarzania, rozpowszechniania, dystrybucji i korzystania z nich, w tym środki dotyczące języka stosowanego w takiej działalności oraz takich dobrach i usługach; |
| --- | --- |

b)

środki, które w sposób właściwy stwarzają sprzyjające warunki dla krajowej działalności kulturalnej oraz krajowych dóbr i usług kulturalnych pośród całokształtu działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych dostępnych na terytorium danego kraju, w zakresie ich tworzenia, wytwarzania, rozpowszechniania, dystrybucji i korzystania z nich, w tym środki dotyczące języka stosowanego w takiej działalności oraz takich dobrach i usługach;

| c) | środki mające na celu zapewnienie niezależnym krajowym przemysłom kultury i działalności sektora nieformalnego rzeczywistego dostępu do środków wytwarzania, rozpowszechniania i dystrybucji działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych; |
| --- | --- |

c)

środki mające na celu zapewnienie niezależnym krajowym przemysłom kultury i działalności sektora nieformalnego rzeczywistego dostępu do środków wytwarzania, rozpowszechniania i dystrybucji działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych;

| d) | środki mające na celu przyznanie publicznej pomocy finansowej; |
| --- | --- |

d)

środki mające na celu przyznanie publicznej pomocy finansowej;

| e) | środki mające na celu zachęcanie organizacji typu non-profit oraz instytucji publicznych i prywatnych, artystów i innych osób zawodowo związanych z kulturą do rozwijania i promowania swobodnej wymiany i swobodnego przepływu idei i form wyrazu kulturowego oraz działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych a także do pobudzania ducha kreatywności i przedsiębiorczości w prowadzonej działalności; |
| --- | --- |

e)

środki mające na celu zachęcanie organizacji typu non-profit oraz instytucji publicznych i prywatnych, artystów i innych osób zawodowo związanych z kulturą do rozwijania i promowania swobodnej wymiany i swobodnego przepływu idei i form wyrazu kulturowego oraz działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych a także do pobudzania ducha kreatywności i przedsiębiorczości w prowadzonej działalności;

| f) | środki mające na celu powoływanie i odpowiednie wspieranie instytucji publicznych; |
| --- | --- |

f)

środki mające na celu powoływanie i odpowiednie wspieranie instytucji publicznych;

| g) | środki mające na celu zachęcanie i wspieranie artystów i innych osób, które mają udział w tworzeniu form wyrazu kulturowego; |
| --- | --- |

g)

środki mające na celu zachęcanie i wspieranie artystów i innych osób, które mają udział w tworzeniu form wyrazu kulturowego;

| h) | środki mające na celu promowanie różnorodności mediów, w tym za pomocą radia i telewizji publicznej. |
| --- | --- |

h)

środki mające na celu promowanie różnorodności mediów, w tym za pomocą radia i telewizji publicznej.

Artykuł 7

Środki mające na celu promowanie form wyrazu kulturowego

1.   Strony dołożą starań, by stworzyć na swoim terytorium warunki zachęcające jednostki i grupy społeczne do:

| a) | tworzenia, wytwarzania, rozpowszechniania i dystrybucji własnych form wyrazu kulturowego oraz do korzystania z dostępu do nich, z należytym uwzględnieniem szczególnych uwarunkowań i potrzeb kobiet, jak też różnych grup społecznych, w tym osób należących do mniejszości i ludów autochtonicznych; |
| --- | --- |

a)

tworzenia, wytwarzania, rozpowszechniania i dystrybucji własnych form wyrazu kulturowego oraz do korzystania z dostępu do nich, z należytym uwzględnieniem szczególnych uwarunkowań i potrzeb kobiet, jak też różnych grup społecznych, w tym osób należących do mniejszości i ludów autochtonicznych;

| b) | dostępu do różnorodnych form wyrazu kulturowego pochodzących zarówno z ich terytorium, jak z innych krajów świata. |
| --- | --- |

b)

dostępu do różnorodnych form wyrazu kulturowego pochodzących zarówno z ich terytorium, jak z innych krajów świata.

2.   Strony dołożą również starań, by uznano istotny wkład artystów i innych osób zaangażowanych w proces twórczy, wspólnot kulturowych i organizacji wspierających ich w pracy, jak również ich kluczową rolę we wzbogacaniu różnorodności form wyrazu kulturowego.

Artykuł 8

Środki mające na celu ochronę form wyrazu kulturowego

1.   Bez uszczerbku dla postanowień art. 5 i 6, strona może stwierdzić, że zaistniały okoliczności szczególne sprawiające, iż formy wyrazu kulturowego na jej terytorium narażone są na ryzyko zniszczenia lub inne poważne zagrożenie, bądź też wymagają one, w jakikolwiek sposób, natychmiastowej ochrony.

2.   Strony mogą zastosować wszelkie odpowiednie środki mające na celu ochronę i zachowanie form wyrazu kulturowego w sytuacjach określonych w ust. 1, zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji.

3.   Strony składają Międzyrządowemu Komitetowi, o którym mowa w art. 23, raport na temat wszelkich środków wprowadzonych w celu sprostania wymogom sytuacji, a Komitet może przedstawić odpowiednie zalecenia.

Artykuł 9

Wymiana informacji i przejrzystość

Strony:

| a) | w składanych co cztery lata raportach dla UNESCO przedstawiają stosowne informacje dotyczące środków wprowadzanych w celu ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego na swoim terytorium i na szczeblu międzynarodowym; |
| --- | --- |

a)

w składanych co cztery lata raportach dla UNESCO przedstawiają stosowne informacje dotyczące środków wprowadzanych w celu ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego na swoim terytorium i na szczeblu międzynarodowym;

| b) | wyznaczają punkt kontaktowy odpowiedzialny za dzielenie się informacjami dotyczącymi niniejszej konwencji; |
| --- | --- |

b)

wyznaczają punkt kontaktowy odpowiedzialny za dzielenie się informacjami dotyczącymi niniejszej konwencji;

| c) | dzielą się i wymieniają informacjami dotyczącymi ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego. |
| --- | --- |

c)

dzielą się i wymieniają informacjami dotyczącymi ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego.

Artykuł 10

Edukacja i uwrażliwianie opinii publicznej

Strony będą:

| a) | ułatwiać i szerzyć zrozumienie dla wagi ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, zwłaszcza za pomocą programów edukacyjnych oraz poprzez uwrażliwianie, w większym stopniu, opinii publicznej; |
| --- | --- |

a)

ułatwiać i szerzyć zrozumienie dla wagi ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, zwłaszcza za pomocą programów edukacyjnych oraz poprzez uwrażliwianie, w większym stopniu, opinii publicznej;

| b) | współpracować z innymi stronami oraz z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi dla osiągnięcia celu określonego w niniejszym artykule; |
| --- | --- |

b)

współpracować z innymi stronami oraz z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi dla osiągnięcia celu określonego w niniejszym artykule;

| c) | dokładać starań, by sprzyjać twórczości i zwiększać potencjał produkcyjny poprzez tworzenie programów edukacyjnych i szkoleniowych oraz wymianę w dziedzinie przemysłów kultury. Środki te powinny być wprowadzone w taki sposób, by nie wywierały negatywnego wpływu na tradycyjne formy produkcji. |
| --- | --- |

c)

dokładać starań, by sprzyjać twórczości i zwiększać potencjał produkcyjny poprzez tworzenie programów edukacyjnych i szkoleniowych oraz wymianę w dziedzinie przemysłów kultury. Środki te powinny być wprowadzone w taki sposób, by nie wywierały negatywnego wpływu na tradycyjne formy produkcji.

Artykuł 11

Udział społeczeństwa obywatelskiego

Strony uznają, że społeczeństwo obywatelskie pełni podstawową rolę w zakresie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego. Strony będą zachęcać społeczeństwo obywatelskie do aktywnego udziału w ich wysiłkach zmierzających do osiągnięcia celów niniejszej konwencji.

Artykuł 12

Rozwijanie współpracy międzynarodowej

Strony dołożą starań by umacniać współpracę dwustronną, regionalną i międzynarodową w celu stworzenia warunków sprzyjających promowaniu różnorodności form wyrazu kulturowego, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji wymienionych w art. 8 i 17, przede wszystkim na rzecz:

| a) | ułatwiania dialogu między stronami w zakresie polityki kulturalnej; |
| --- | --- |

a)

ułatwiania dialogu między stronami w zakresie polityki kulturalnej;

| b) | zwiększenia potencjału sektora publicznego w publicznych instytucjach kulturalnych w zakresie strategii i zarządzania dzięki zawodowej i międzynarodowej wymianie kulturalnej oraz dzięki dzieleniu się najlepszymi praktykami; |
| --- | --- |

b)

zwiększenia potencjału sektora publicznego w publicznych instytucjach kulturalnych w zakresie strategii i zarządzania dzięki zawodowej i międzynarodowej wymianie kulturalnej oraz dzięki dzieleniu się najlepszymi praktykami;

| c) | umacniania partnerstwa w ramach społeczeństwa obywatelskiego, organizacji pozarządowych i sektora prywatnego w celu popierania i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego; |
| --- | --- |

c)

umacniania partnerstwa w ramach społeczeństwa obywatelskiego, organizacji pozarządowych i sektora prywatnego w celu popierania i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego;

| d) | promowania wykorzystywania nowych technologii i zachęcania do partnerskiej współpracy w celu pełniejszego dzielenia się informacjami i lepszego wzajemnego zrozumienia w dziedzinie kultury, a także popierania różnorodności form wyrazu kulturowego; |
| --- | --- |

d)

promowania wykorzystywania nowych technologii i zachęcania do partnerskiej współpracy w celu pełniejszego dzielenia się informacjami i lepszego wzajemnego zrozumienia w dziedzinie kultury, a także popierania różnorodności form wyrazu kulturowego;

| e) | zachęcania do zawierania umów o koprodukcji i współrozpowszechnianiu. |
| --- | --- |

e)

zachęcania do zawierania umów o koprodukcji i współrozpowszechnianiu.

Artykuł 13

Włączenie kultury do trwałego i zrównoważonego rozwoju

Strony dołożą starań w celu włączenia kultury do polityki rozwojowej na wszystkich szczeblach, dążąc do stworzenia warunków sprzyjających trwałemu i zrównoważonemu rozwojowi oraz, w ramach tych działań, popierania aspektów związanych z ochroną i promowaniem różnorodności form wyrazu kulturowego.

Artykuł 14

Współpraca na rzecz rozwoju

Strony będą się starały wspierać współpracę na rzecz trwałego i zrównoważonego rozwoju i ograniczenia ubóstwa, zwłaszcza w odniesieniu do szczególnych potrzeb krajów rozwijających się, w celu popierania tworzenia się dynamicznego sektora kultury, między innymi za pomocą następujących środków:

| a) | umacnianie przemysłów kultury krajów rozwijających się poprzez:






  i) | tworzenie i zwiększanie zdolności produkcji i dystrybucji w dziedzinie kultury w krajach rozwijających się; |
| --- | --- | --- |

a)

umacnianie przemysłów kultury krajów rozwijających się poprzez:

i)

tworzenie i zwiększanie zdolności produkcji i dystrybucji w dziedzinie kultury w krajach rozwijających się;

| ii) | ułatwianie szerszego dostępu działań, dóbr i usług kulturalnych krajów rozwijających się do rynku światowego i do międzynarodowych sieci dystrybucji; |
| --- | --- |

ii)

ułatwianie szerszego dostępu działań, dóbr i usług kulturalnych krajów rozwijających się do rynku światowego i do międzynarodowych sieci dystrybucji;

| iii) | umożliwianie powstawania zdolnych do funkcjonowania lokalnych i regionalnych rynków; |
| --- | --- |

iii)

umożliwianie powstawania zdolnych do funkcjonowania lokalnych i regionalnych rynków;

| iv) | wprowadzanie, za każdym razem, gdy będzie to możliwe, właściwych środków w krajach rozwiniętych w celu ułatwienia dostępu działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych krajów rozwijających się do terytorium krajów rozwiniętych; |
| --- | --- |

iv)

wprowadzanie, za każdym razem, gdy będzie to możliwe, właściwych środków w krajach rozwiniętych w celu ułatwienia dostępu działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych krajów rozwijających się do terytorium krajów rozwiniętych;

| v) | wspieranie pracy twórczej i ułatwianie, w miarę możliwości, mobilności artystów z krajów rozwijających się; |
| --- | --- |

v)

wspieranie pracy twórczej i ułatwianie, w miarę możliwości, mobilności artystów z krajów rozwijających się;

| vi) | zachęcanie do właściwej współpracy między krajami rozwiniętymi i krajami rozwijającymi się, między innymi w dziedzinie muzyki i kinematografii; |
| --- | --- |

vi)

zachęcanie do właściwej współpracy między krajami rozwiniętymi i krajami rozwijającymi się, między innymi w dziedzinie muzyki i kinematografii;

| b) | zwiększanie potencjału poprzez wymianę informacji, doświadczeń i wiedzy specjalistycznej, a także szkolenie zasobów ludzkich w krajach rozwijających się, zarówno w sektorze publicznym, jak prywatnym, zwłaszcza w zakresie strategii i zarządzania, tworzenia i wdrażania polityk, promowania i dystrybucji form wyrazu kulturowego, rozwoju średnich, małych i mikro-przedsiębiorstw, stosowania technologii, a także rozwoju i transferu umiejętności; |
| --- | --- |

b)

zwiększanie potencjału poprzez wymianę informacji, doświadczeń i wiedzy specjalistycznej, a także szkolenie zasobów ludzkich w krajach rozwijających się, zarówno w sektorze publicznym, jak prywatnym, zwłaszcza w zakresie strategii i zarządzania, tworzenia i wdrażania polityk, promowania i dystrybucji form wyrazu kulturowego, rozwoju średnich, małych i mikro-przedsiębiorstw, stosowania technologii, a także rozwoju i transferu umiejętności;

| c) | transfer technologii poprzez wprowadzenie odpowiedniego systemu motywacyjnego dla transferu technologii i umiejętności zawodowych, zwłaszcza w dziedzinie przemysłów kultury i przedsięwzięć kulturalnych; |
| --- | --- |

c)

transfer technologii poprzez wprowadzenie odpowiedniego systemu motywacyjnego dla transferu technologii i umiejętności zawodowych, zwłaszcza w dziedzinie przemysłów kultury i przedsięwzięć kulturalnych;

| d) | pomoc finansowa poprzez:






  i) | utworzenie Międzynarodowego Funduszu na rzecz Różnorodności Kulturowej, zgodnie z postanowieniami art. 18; |
| --- | --- | --- |

d)

pomoc finansowa poprzez:

i)

utworzenie Międzynarodowego Funduszu na rzecz Różnorodności Kulturowej, zgodnie z postanowieniami art. 18;

| ii) | przyznawanie pomocy publicznej na rzecz rozwoju, w zależności od potrzeb, w tym pomocy technicznej w celu pobudzania i wspierania twórczości; |
| --- | --- |

ii)

przyznawanie pomocy publicznej na rzecz rozwoju, w zależności od potrzeb, w tym pomocy technicznej w celu pobudzania i wspierania twórczości;

| iii) | inne formy pomocy finansowej, np. pożyczki o niskim oprocentowaniu, subwencje i inne mechanizmy finansowania. |
| --- | --- |

iii)

inne formy pomocy finansowej, np. pożyczki o niskim oprocentowaniu, subwencje i inne mechanizmy finansowania.

Artykuł 15

Sposoby współpracy

Strony będą zachęcać do rozwijania współpracy na zasadach partnerstwa w obrębie sektora publicznego i prywatnego oraz organizacji typu non-profit, a także pomiędzy nimi, w celu podejmowania współpracy z krajami rozwijającymi się w zakresie umacniania ich zdolności ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego. Odpowiadając na konkretne potrzeby krajów rozwijających się, wspomniane nowatorskie formy partnerstwa będą kładły szczególny nacisk na rozwój infrastruktury, zasobów ludzkich i polityki oraz na wymianę działalności kulturalnej oraz dóbr i usług kulturalnych.

Artykuł 16

Preferencyjne warunki dla krajów rozwijających się

Kraje rozwinięte będą ułatwiać wymianę kulturalną z krajami rozwijającymi się, przyznając w odpowiednich ramach instytucjonalnych i prawnych preferencyjne warunki artystom oraz innym pracownikom i działaczom sektora kultury, a także dobrom i usługom kulturalnym z krajów rozwijających się.

Artykuł 17

Współpraca międzynarodowa w sytuacjach poważnego zagrożenia form wyrazu kulturowego

Strony będą współpracować w celu udzielania sobie wzajemnej pomocy, w szczególności na rzecz krajów rozwijających się, w sytuacjach, o których mowa w art. 8.

Artykuł 18

Międzynarodowy Fundusz na rzecz Różnorodności Kulturowej

1.   Tworzy się „Międzynarodowy Fundusz na rzecz Różnorodności Kulturowej”, zwany dalej „funduszem”.

2.   Fundusz będzie się składał z powierzonych mu środków depozytowych, zgodnie z regulaminem finansowym UNESCO.

3.   Na środki Funduszu składają się:

| a) | dobrowolne wpłaty dokonywane przez strony; |
| --- | --- |

a)

dobrowolne wpłaty dokonywane przez strony;

| b) | fundusze przyznane na ten cel przez Konferencję Generalną UNESCO; |
| --- | --- |

b)

fundusze przyznane na ten cel przez Konferencję Generalną UNESCO;

| c) | wpłaty, darowizny lub zapisy dokonywane przez inne państwa, organizacje i programy systemu Narodów Zjednoczonych, inne regionalne lub międzynarodowe organizacje, a także instytucje publiczne lub prywatne bądź też osoby prywatne; |
| --- | --- |

c)

wpłaty, darowizny lub zapisy dokonywane przez inne państwa, organizacje i programy systemu Narodów Zjednoczonych, inne regionalne lub międzynarodowe organizacje, a także instytucje publiczne lub prywatne bądź też osoby prywatne;

| d) | wszelkie odsetki należne od środków Funduszu; |
| --- | --- |

d)

wszelkie odsetki należne od środków Funduszu;

| e) | fundusze uzyskane ze zbiórek i wpływy z imprez zorganizowanych na rzecz Funduszu; |
| --- | --- |

e)

fundusze uzyskane ze zbiórek i wpływy z imprez zorganizowanych na rzecz Funduszu;

| f) | wszelkie inne środki dozwolone w regulaminie Funduszu. |
| --- | --- |

f)

wszelkie inne środki dozwolone w regulaminie Funduszu.

4.   Decyzję o wykorzystaniu środków Funduszu podejmuje Międzyrządowy Komitet na podstawie wytycznych przyjętych przez Konferencję Stron, o której mowa w art. 22.

5.   Międzyrządowy Komitet może przyjmować wpłaty i inne formy pomocy na cele ogólne lub konkretne, dotyczące określonych projektów, pod warunkiem że te projekty zostały przezeń zatwierdzone.

6.   Wpłaty na rzecz Funduszu nie mogą wiązać się z żadnymi warunkami natury politycznej, ekonomicznej bądź innej, które byłyby niezgodne z celami niniejszej konwencji.

7.   Strony będą starać się dokonywać dobrowolnych wpłat w sposób regularny, aby umożliwić wprowadzanie w życie niniejszej konwencji.

Artykuł 19

Wymiana, analiza i upowszechnianie informacji

1.   Strony uzgadniają, że będą wymieniać informacje i dzielić się wiedzą specjalistyczną w zakresie gromadzenia danych i statystyk dotyczących różnorodności form wyrazu kulturowego, a także w zakresie najlepszych praktyk na rzecz jej ochrony i promowania.

2.   UNESCO będzie ułatwiać, dzięki mechanizmom istniejącym w ramach Sekretariatu, gromadzenie, analizę i rozpowszechnianie wszelkich stosownych informacji, statystyk i najlepszych praktyk.

3.   Ponadto UNESCO utworzy i będzie aktualizować bank danych dotyczących poszczególnych sektorów i instytucji rządowych, prywatnych i typu non-profit, prowadzących działalność w zakresie form wyrazu kulturowego.

4.   W celu ułatwienia gromadzenia danych UNESCO będzie zwracać szczególną uwagę na rozwijanie potencjału i wiedzy specjalistycznej stron, które składają wniosek o pomoc w tym zakresie.

5.   Zbieranie informacji, o których mowa w niniejszym artykule, uzupełnia informacje gromadzone zgodnie z postanowieniami art. 9.

V.   POWIĄZANIA Z INNYMI AKTAMI

Artykuł 20

Powiązania z innymi aktami: wzajemne wsparcie, komplementarność i brak podporządkowania

1.   Strony uznają, że będą w dobrej wierze wypełniać swoje zobowiązania wynikające z niniejszej konwencji oraz wszystkich innych traktatów, których są stronami. W związku z powyższym postanowieniem, nie podporządkowując niniejszej konwencji postanowieniom żadnego innego traktatu:

| a) | strony będą popierać wzajemne wspieranie się postanowień niniejszej konwencji oraz pozostałych traktatów, których są stronami; a także |
| --- | --- |

a)

strony będą popierać wzajemne wspieranie się postanowień niniejszej konwencji oraz pozostałych traktatów, których są stronami; a także

| b) | interpretując i stosując inne traktaty, których są stronami, lub podejmując inne zobowiązania międzynarodowe, strony będą uwzględniać stosowne postanowienia niniejszej konwencji. |
| --- | --- |

b)

interpretując i stosując inne traktaty, których są stronami, lub podejmując inne zobowiązania międzynarodowe, strony będą uwzględniać stosowne postanowienia niniejszej konwencji.

2.   Żadne z postanowień niniejszej konwencji nie może być interpretowane jako zmieniające prawa i obowiązki stron wynikające z innych traktatów, których są stronami.

Artykuł 21

Konsultacje i współpraca międzynarodowa

Strony podejmują się promować cele i zasady niniejszej konwencji na innych forach międzynarodowych. W tym celu oraz stosownie do potrzeb strony będą konsultować się wzajemnie, mając na uwadze wspomniane cele i zasady.

VI.   ORGANY KONWENCJI

Artykuł 22

Konferencja Stron

1.   Powołuje się Konferencję Stron. Konferencja Stron jest plenarnym i najwyższym organem niniejszej konwencji.

2.   Konferencja Stron zbiera się na posiedzeniu zwyczajnym co dwa lata, w miarę możliwości w ramach Konferencji Generalnej UNESCO. Może zebrać się na posiedzeniu nadzwyczajnym, jeżeli podejmie taką decyzję lub jeżeli wniosek w tej sprawie zostanie skierowany do Międzyrządowego Komitetu przez co najmniej jedną trzecią stron.

3.   Konferencja Stron uchwala swój regulamin wewnętrzny.

4.   Zadania Konferencji Stron obejmują, między innymi:

| a) | wybór członków Międzyrządowego Komitetu; |
| --- | --- |

a)

wybór członków Międzyrządowego Komitetu;

| b) | otrzymywanie i analizę raportów stron niniejszej konwencji, przekazywanych przez Międzyrządowy Komitet; |
| --- | --- |

b)

otrzymywanie i analizę raportów stron niniejszej konwencji, przekazywanych przez Międzyrządowy Komitet;

| c) | zatwierdzanie wytycznych operacyjnych przygotowywanych, na jej wniosek, przez Międzyrządowy Komitet; |
| --- | --- |

c)

zatwierdzanie wytycznych operacyjnych przygotowywanych, na jej wniosek, przez Międzyrządowy Komitet;

| d) | wprowadzanie wszelkich innych środków, jakie uzna za niezbędne dla promowania celów niniejszej konwencji. |
| --- | --- |

d)

wprowadzanie wszelkich innych środków, jakie uzna za niezbędne dla promowania celów niniejszej konwencji.

Artykuł 23

Międzyrządowy Komitet

1.   Przy UNESCO powołuje się Międzyrządowy Komitet na rzecz ochrony i promocji różnorodności form wyrazu kulturowego, zwany dalej „Międzyrządowym Komitetem”. Składa się on z przedstawicieli 18 państw będących stronami konwencji, wybieranych na czteroletnią kadencję przez Konferencję Stron po wejściu w życie niniejszej konwencji, zgodnie z postanowieniami art. 29.

2.   Międzyrządowy Komitet zbiera się raz w roku.

3.   Międzyrządowy Komitet podlega Konferencji Stron, działa zgodnie z jej wytycznymi i przed nią odpowiada.

4.   Liczba członków Międzyrządowego Komitetu zostanie zwiększona do 24, gdy liczba stron konwencji osiągnie 50.

5.   Wybór członków Międzyrządowego Komitetu podlega zasadom równej repartycji geograficznej i rotacji.

6.   Bez uszczerbku dla innych kompetencji przyznanych mu na mocy niniejszej konwencji, Międzyrządowy Komitet będzie pełnić następujące funkcje:

| a) | promowanie celów niniejszej konwencji oraz wspieranie i monitorowanie ich realizacji; |
| --- | --- |

a)

promowanie celów niniejszej konwencji oraz wspieranie i monitorowanie ich realizacji;

| b) | przygotowywanie i przedkładanie do zatwierdzenia Konferencji Stron, na jej wniosek, wytycznych operacyjnych dotyczących wdrażania i stosowania postanowień konwencji; |
| --- | --- |

b)

przygotowywanie i przedkładanie do zatwierdzenia Konferencji Stron, na jej wniosek, wytycznych operacyjnych dotyczących wdrażania i stosowania postanowień konwencji;

| c) | przekazywanie Konferencji Stron raportów stron konwencji z własnymi uwagami i streszczeniem ich treści; |
| --- | --- |

c)

przekazywanie Konferencji Stron raportów stron konwencji z własnymi uwagami i streszczeniem ich treści;

| d) | opracowywanie odpowiednich zaleceń w sytuacjach, o których jest powiadamiany przez strony, zgodnie ze stosownymi postanowieniami niniejszej konwencji, w szczególności zgodnie z postanowieniami art. 8; |
| --- | --- |

d)

opracowywanie odpowiednich zaleceń w sytuacjach, o których jest powiadamiany przez strony, zgodnie ze stosownymi postanowieniami niniejszej konwencji, w szczególności zgodnie z postanowieniami art. 8;

| e) | tworzenie procedur i innych mechanizmów konsultacyjnych dla promowania celów i zasad niniejszej konwencji na innych forach międzynarodowych; |
| --- | --- |

e)

tworzenie procedur i innych mechanizmów konsultacyjnych dla promowania celów i zasad niniejszej konwencji na innych forach międzynarodowych;

| f) | wykonywanie wszelkich innych zadań, powierzonych przez Konferencję Stron. |
| --- | --- |

f)

wykonywanie wszelkich innych zadań, powierzonych przez Konferencję Stron.

7.   Międzyrządowy Komitet, zgodnie ze swoim regulaminem wewnętrznym, może w każdej chwili zaprosić do uczestnictwa w swoich zebraniach instytucje publiczne lub prywatne a także osoby fizyczne w celu zasięgnięcia opinii w konkretnych sprawach.

8.   Międzyrządowy Komitet sporządzi swój regulamin wewnętrzny i przedstawi go do zatwierdzenia Konferencji Stron.

Artykuł 24

Sekretariat UNESCO

1.   Organy konwencji obsługuje Sekretariat UNESCO.

2.   Sekretariat przygotowuje dokumentację Konferencji Stron i Międzyrządowego Komitetu oraz projekty porządku obrad ich zebrań, pomaga przy wdrażaniu podjętych uchwał i sporządza raporty dotyczące wykonywania ich decyzji.

VII.   POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 25

Rozwiązywanie sporów

1.   W przypadku sporu między stronami konwencji w sprawie interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji, strony będą dążyć do rozstrzygnięcia sporu w drodze negocjacji.

2.   Jeżeli zainteresowane strony nie osiągną porozumienia w drodze negocjacji, mogą za wspólną zgodą zwrócić się o pośrednictwo strony trzeciej w rozstrzygnięciu sporu lub wnieść o mediację strony trzeciej.

3.   Jeżeli nie skorzystano z procedury pośrednictwa ani mediacji, a spór nie został rozstrzygnięty w drodze negocjacji, pośrednictwa ani mediacji, strona może wnieść o wszczęcie postępowania pojednawczego zgodnie z procedurą opisaną w załączniku do niniejszej konwencji. Strony w dobrej wierze rozważą propozycję rozwiązania sporu przedstawioną przez komisję pojednawczą.

4.   Każda ze stron może, w chwili ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, oświadczyć, że nie uznaje postępowania pojednawczego, o którym mowa powyżej. Każda ze stron, która złożyła takie oświadczenie może wycofać je w dowolnym terminie składając oficjalne zgłoszenie dyrektorowi generalnemu UNESCO.

Artykuł 26

Procedura państw członkowskich w zakresie ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia

1.   Niniejsza konwencja podlega procedurze państw członkowskich UNESCO w zakresie ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, zgodnie z odrębnymi procedurami konstytucyjnymi tych państw.

2.   Instrumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia zostaną złożone u dyrektora generalnego UNESCO.

Artykuł 27

Przystąpienie

1.   Niniejsza konwencja jest otwarta na przystąpienie każdego państwa niebędącego członkiem UNESCO, a będącego członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych lub jednej z jej wyspecjalizowanych agend, które zostało zaproszone do przystąpienia do niej przez Konferencję Generalną UNESCO.

2.   Niniejsza konwencja jest również otwarta na przystąpienie do niej terytoriów korzystających z całkowitej autonomii wewnętrznej, uznanej za taką przez Organizację Narodów Zjednoczonych, lecz które nie uzyskały pełnej niepodległości w rozumieniu rezolucji 1514 (XV) Zgromadzenia Ogólnego, a które posiadają kompetencje w sprawach, których dotyczy niniejsza konwencja, w tym kompetencję do zawierania traktatów w tych kwestiach.

3.   Następujące postanowienia stosuje się do organizacji regionalnej integracji gospodarczej:

| a) | niniejsza konwencja jest również otwarta na przystąpienie każdej organizacji regionalnej integracji gospodarczej, wobec której, z zastrzeżeniem poniższych postanowień, postanowienia niniejszej konwencji będą w pełni wiążące, w takim samym zakresie, jak wobec państw będących jej stronami; |
| --- | --- |

a)

niniejsza konwencja jest również otwarta na przystąpienie każdej organizacji regionalnej integracji gospodarczej, wobec której, z zastrzeżeniem poniższych postanowień, postanowienia niniejszej konwencji będą w pełni wiążące, w takim samym zakresie, jak wobec państw będących jej stronami;

| b) | w przypadku gdy jedno lub więcej państw członkowskich takiej organizacji jest również stronami konwencji, dana organizacja i państwo lub państwa członkowskie uzgadniają zakres swojej odpowiedzialności przy wykonywaniu zobowiązań wynikających z niniejszej konwencji. Wspomniany podział odpowiedzialności wchodzi w życie natychmiast po zakończeniu procedury zgłoszeniowej, o którym mowa w punkcie c). Dana organizacja i państwa członkowskie nie są upoważnione do wspólnego wykonywania praw przyznanych im na mocy niniejszej konwencji. Ponadto, w dziedzinach wchodzących w zakres ich kompetencji, organizacje regionalnej integracji gospodarczej dysponują, przy korzystaniu z przysługującego im prawa głosu, liczbą głosów równą liczbie ich państw członkowskich będących stronami niniejszej konwencji. Organizacja ta nie będzie korzystać z prawa głosu, jeżeli którekolwiek z jej państw członkowskich wykonuje przysługujące mu prawo głosu lub odwrotnie; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy jedno lub więcej państw członkowskich takiej organizacji jest również stronami konwencji, dana organizacja i państwo lub państwa członkowskie uzgadniają zakres swojej odpowiedzialności przy wykonywaniu zobowiązań wynikających z niniejszej konwencji. Wspomniany podział odpowiedzialności wchodzi w życie natychmiast po zakończeniu procedury zgłoszeniowej, o którym mowa w punkcie c). Dana organizacja i państwa członkowskie nie są upoważnione do wspólnego wykonywania praw przyznanych im na mocy niniejszej konwencji. Ponadto, w dziedzinach wchodzących w zakres ich kompetencji, organizacje regionalnej integracji gospodarczej dysponują, przy korzystaniu z przysługującego im prawa głosu, liczbą głosów równą liczbie ich państw członkowskich będących stronami niniejszej konwencji. Organizacja ta nie będzie korzystać z prawa głosu, jeżeli którekolwiek z jej państw członkowskich wykonuje przysługujące mu prawo głosu lub odwrotnie;

| c) | organizacja regionalnej integracji gospodarczej i jej państwo lub państwa członkowskie, które uzgodniły podział zakresów odpowiedzialności przewidziany w punkcie b), informują strony o proponowanym podziale w następujący sposób:






  i) | w akcie przystąpienia organizacja ta wskazuje w sposób szczegółowy podział zakresów odpowiedzialności w sprawach podlegających niniejszej konwencji; |
| --- | --- | --- |

c)

organizacja regionalnej integracji gospodarczej i jej państwo lub państwa członkowskie, które uzgodniły podział zakresów odpowiedzialności przewidziany w punkcie b), informują strony o proponowanym podziale w następujący sposób:

i)

w akcie przystąpienia organizacja ta wskazuje w sposób szczegółowy podział zakresów odpowiedzialności w sprawach podlegających niniejszej konwencji;

| ii) | w przypadku późniejszych zmian wprowadzonych do poszczególnych zakresów odpowiedzialności, organizacja regionalnej integracji gospodarczej informuje depozytariusza o każdej propozycji zmiany zakresów odpowiedzialności; natomiast depozytariusz informuje strony o wspomnianej zmianie; |
| --- | --- |

ii)

w przypadku późniejszych zmian wprowadzonych do poszczególnych zakresów odpowiedzialności, organizacja regionalnej integracji gospodarczej informuje depozytariusza o każdej propozycji zmiany zakresów odpowiedzialności; natomiast depozytariusz informuje strony o wspomnianej zmianie;

| d) | państwa członkowskie organizacji regionalnej integracji gospodarczej, które stają się stronami konwencji, uznaje się za posiadające nadal kompetencje we wszystkich dziedzinach, które nie były przedmiotem przeniesienia kompetencji na rzecz organizacji, wyraźnie zadeklarowanego lub zgłoszonego depozytariuszowi; |
| --- | --- |

d)

państwa członkowskie organizacji regionalnej integracji gospodarczej, które stają się stronami konwencji, uznaje się za posiadające nadal kompetencje we wszystkich dziedzinach, które nie były przedmiotem przeniesienia kompetencji na rzecz organizacji, wyraźnie zadeklarowanego lub zgłoszonego depozytariuszowi;

| e) | za „organizację regionalnej integracji gospodarczej” uznaje się organizację składającą się z suwerennych państw będących członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych lub jednej z jej wyspecjalizowanych agend, której państwa te przekazały swoje kompetencje w dziedzinach podlegających niniejszej konwencji i która uzyskała właściwe, zgodne z procedurami wewnętrznymi umocowanie, by stać się jej stroną. |
| --- | --- |

e)

za „organizację regionalnej integracji gospodarczej” uznaje się organizację składającą się z suwerennych państw będących członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych lub jednej z jej wyspecjalizowanych agend, której państwa te przekazały swoje kompetencje w dziedzinach podlegających niniejszej konwencji i która uzyskała właściwe, zgodne z procedurami wewnętrznymi umocowanie, by stać się jej stroną.

4.   Akt przystąpienia składany jest u dyrektora generalnego UNESCO.

Artykuł 28

Punkt kontaktowy

Z chwilą, gdy stają się stronami niniejszej konwencji, każda ze stron wyznacza „punkt kontaktowy” zgodnie z postanowieniami art. 9.

Artykuł 29

Wejście w życie

1.   Niniejsza konwencja wejdzie w życie w terminie trzech miesięcy po dacie złożenia trzydziestego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, jednak tylko wobec państw lub organizacji regionalnej integracji gospodarczej, które złożą odpowiednie dokumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do tego dnia włącznie. Wejdzie ona w życie dla każdej innej strony w terminie trzech miesięcy po złożeniu przez stronę instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

2.   Do celów niniejszego artykułu żaden z dokumentów złożonych przez organizację regionalnej integracji gospodarczej nie powinien zostać uznany za dołączony do dokumentów złożonych już przez państwa członkowskie tejże organizacji.

Artykuł 30

Federalne lub nieunitarne systemy konstytucyjne

Uznając fakt, że umowy międzynarodowe są jednakowo wiążące dla stron niezależnie od ich systemów konstytucyjnych, poniższe postanowienia stosuje się do stron o federalnym lub niejednolitym systemie konstytucyjnym:

| a) | odnośnie do postanowień niniejszej konwencji, których stosowanie podlega kompetencji federalnej lub centralnej władzy ustawodawczej, zobowiązania rządu federalnego lub centralnego będą takie same, jak zobowiązania stron niebędących państwami federalnymi; |
| --- | --- |

a)

odnośnie do postanowień niniejszej konwencji, których stosowanie podlega kompetencji federalnej lub centralnej władzy ustawodawczej, zobowiązania rządu federalnego lub centralnego będą takie same, jak zobowiązania stron niebędących państwami federalnymi;

| b) | odnośnie do postanowień niniejszej konwencji, których stosowanie podlega kompetencji poszczególnych jednostek składowych, takich jak stany, hrabstwa, prowincje lub kantony, które nie są, na mocy systemu konstytucyjnego federacji, zobowiązane do wprowadzania środków ustawodawczych, rząd federalny przekaże, w razie konieczności, te postanowienia do wiadomości jednostek składowych, takich jak stany, hrabstwa, prowincje lub kantony, z zaleceniem ich przyjęcia. |
| --- | --- |

b)

odnośnie do postanowień niniejszej konwencji, których stosowanie podlega kompetencji poszczególnych jednostek składowych, takich jak stany, hrabstwa, prowincje lub kantony, które nie są, na mocy systemu konstytucyjnego federacji, zobowiązane do wprowadzania środków ustawodawczych, rząd federalny przekaże, w razie konieczności, te postanowienia do wiadomości jednostek składowych, takich jak stany, hrabstwa, prowincje lub kantony, z zaleceniem ich przyjęcia.

Artykuł 31

Wypowiedzenie

1.   Każda ze stron może wypowiedzieć niniejszą konwencję.

2.   Wypowiedzenie będzie zgłoszone na piśmie dokumentem złożonym dyrektorowi generalnemu UNESCO.

3.   Wypowiedzenie nabierze mocy po upływie dwunastu miesięcy od otrzymania dokumentu wypowiedzenia. Wypowiedzenie nie wpływa w jakikolwiek sposób na zobowiązania finansowe podjęte przez wypowiadającą stronę, aż do dnia, w którym nabierze mocy.

Artykuł 32

Zadania depozytariusza

Dyrektor generalny UNESCO, jako depozytariusz niniejszej konwencji, informuje państwa członkowskie organizacji, państwa niebędące jej członkami i organizacje regionalnej integracji gospodarczej, o których mowa w art. 27, a także Organizację Narodów Zjednoczonych, o deponowaniu wszelkich instrumentów ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, o których mowa w art. 26 i 27, jak również o wypowiedzeniach, o których mowa w art. 31.

Artykuł 33

Zmiany

1.   Każda ze stron może, za pomocą pisemnego oświadczenia skierowanego do dyrektora generalnego, zgłaszać propozycje zmian do niniejszej konwencji. Dyrektor generalny przekazuje takie oświadczenie wszystkim stronom. Jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od daty przekazania wspomnianego oświadczenia co najmniej połowa stron udzieli pozytywnej odpowiedzi w sprawie wspomnianego wniosku, dyrektor generalny przedstawi tę propozycję na najbliższym posiedzeniu Konferencji Stron do dyskusji i ewentualnego przyjęcia.

2.   Zmiany uchwalane są większością dwóch trzecich głosów stron obecnych i uczestniczących w głosowaniu.

3.   Po uchwaleniu zmian do niniejszej konwencji są one przedstawiane stronom do ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

4.   Dla stron, które ratyfikowały, przyjęły, zatwierdziły zmiany lub przystąpiły do nich, zmiany te wchodzą w życie po upływie trzech miesięcy od złożenia dokumentów, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, przez dwie trzecie stron. W związku z powyższym dla każdej ze stron, która ratyfikuje, przyjmuje, zatwierdza zmianę lub przystępuje do niej, zmiana ta wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od daty złożenia przez stronę dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

5.   Procedury określonej w ust. 3 i 4 nie stosuje się do zmian przyjętych w odniesieniu do art. 23 dotyczących liczby członków Komitetu Międzyrządowego. Zmiany te wchodzą w życie z chwilą ich przyjęcia.

6.   Państwo lub organizacja regionalnej integracji gospodarczej, o której mowa w art. 27, stając się stroną niniejszej konwencji po wejściu w życie zmian zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu, uznaje się, o ile nie wyrazi innych zamiarów, za:

| a) | stronę niniejszej konwencji w jej zmienionym kształcie; oraz |
| --- | --- |

a)

stronę niniejszej konwencji w jej zmienionym kształcie; oraz

| b) | stronę niniejszej konwencji w jej niezmienionym kształcie w stosunku do każdej strony, wobec której zmiany te nie są wiążące. |
| --- | --- |

b)

stronę niniejszej konwencji w jej niezmienionym kształcie w stosunku do każdej strony, wobec której zmiany te nie są wiążące.

Artykuł 34

Teksty autentyczne

Niniejsza konwencja została sporządzona w językach: angielskim, arabskim, chińskim, hiszpańskim, francuskim i rosyjskim, przy czym wszystkie wersje językowe są jednakowo autentyczne.

Artykuł 35

Rejestracja

Zgodnie z art. 102 Karty Narodów Zjednoczonych, niniejsza konwencja zostanie zarejestrowana w Sekretariacie Organizacji Narodów Zjednoczonych na wniosek dyrektora generalnego UNESCO.

ZAŁĄCZNIK

POSTĘPOWANIE POJEDNAWCZE

Artykuł 1

Komisja pojednawcza

Na wniosek jednej ze stron sporu powoływana jest komisja pojednawcza. Komisja składa się z pięciu członków, o ile strony nie postanowią inaczej; każda z zainteresowanych stron wyznacza dwóch członków, a wyznaczeni w ten sposób członkowie wspólnie wybierają przewodniczącego.

Artykuł 2

Członkowie komisji

W przypadku sporu między więcej niż dwoma stronami, strony działające we wspólnym interesie wyznaczają wspólnie swoich członków komisji za obopólną zgodą. Jeżeli co najmniej dwie strony działają we własnym odrębnym interesie lub w sytuacji, gdy nie osiągnięto porozumienia co do wspólnoty interesów stron, wówczas strony te mianują swoich członków oddzielnie.

Artykuł 3

Nominacja

Jeżeli w terminie dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku o utworzenie komisji pojednawczej strony nie wyznaczyły wszystkich członków komisji, brakujących nominacji dokonuje w terminie kolejnych dwóch miesięcy dyrektor generalny UNESCO na prośbę strony, która wniosek złożyła.

Artykuł 4

Przewodniczący komisji

Jeżeli w terminie dwóch miesięcy po nominacji ostatniego członka komisja nie wybierze swojego przewodniczącego, dyrektor generalny powołuje przewodniczącego na wniosek strony, w terminie kolejnych dwóch miesięcy.

Artykuł 5

Decyzje

Komisja pojednawcza podejmuje decyzje większością głosów swych członków. Komisja samodzielnie określa własne procedury działania, o ile strony uczestniczące w sporze nie postanowią inaczej. Komisja przedstawia propozycję rozstrzygnięcia sporu, którą strony rozważają w dobrej wierze.

Artykuł 6

Różnice zdań

W przypadku różnicy zdań na temat kompetencji komisji pojednawczej, komisja samodzielnie decyduje, czy wspomniane kompetencje posiada.

---

ZAŁĄCZNIK 1b)

Deklaracja Wspólnoty Europejskiej na mocy art. 27 ust. 3 lit. c) Konwencji w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego

Następujące państwa są obecnie członkami Wspólnoty Europejskiej: Królestwo Belgii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Irlandia, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotwy, Republika Litwy, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Węgierska, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Niniejsza deklaracja wymienia kompetencje przekazane Wspólnocie przez państwa członkowskie na mocy Traktatów w dziedzinach objętych konwencją.

Do wyłącznych kompetencji Wspólnoty należy wspólna polityka handlowa (art. 131–134 Traktatu), z wyłączeniem handlowych aspektów własności intelektualnej oraz handlu usługami w obszarach objętych art. 133 ust. 5 i 6 Traktatu (w szczególności zaś, w tym kontekście, handlu usługami w dziedzinie kultury i usługami audiowizualnymi), które należą do kompetencji mieszanych Wspólnoty i jej państw członkowskich. Wspólnota prowadzi politykę współpracy na rzecz rozwoju (art. 177–181 Traktatu) oraz politykę współpracy z krajami uprzemysłowionymi (art. 181a Traktatu), bez uszczerbku dla odpowiednich kompetencji państw członkowskich. Wspólnota dzieli kompetencje w zakresie swobodnego przepływu dóbr, osób, usług i kapitału (art. 23–31 oraz 39–60 Traktatu), konkurencji (art. 81–89 Traktatu) oraz rynku wewnętrznego, włącznie z własnością intelektualną (art. 94–97 Traktatu). Na mocy art. 151 Traktatu, w szczególności jego ust. 4, Wspólnota uwzględnia aspekty kulturalne w swoim działaniu na podstawie innych postanowień Traktatu, zwłaszcza w celu poszanowania i propagowania różnorodności jej kultur.

Wspólnotowe akty prawne wymienione poniżej ilustrują zakres kompetencji Wspólnoty, zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

| | Decyzja Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 1). |
| --- | --- |

Decyzja Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 1).

| | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2051/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. – oświadczenia dotyczące rozporządzenia Rady wprowadzającego plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. (Dz.U. L 346 z 31.12.2001, str. 1). |
| --- | --- |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2051/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. – oświadczenia dotyczące rozporządzenia Rady wprowadzającego plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. (Dz.U. L 346 z 31.12.2001, str. 1).

| | Decyzja Rady 2005/599/WE z dnia 21 czerwca 2005 r. dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy zmieniającej Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 26). |
| --- | --- |

Decyzja Rady 2005/599/WE z dnia 21 czerwca 2005 r. dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy zmieniającej Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 26).

| | Rozporządzenie Rady (WE) 2698/2000 z dnia 27 listopada 2000 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) 1488/96 w sprawie środków finansowych i technicznych (MEDA) towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa euro-śródziemnomorskiego (Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 1). |
| --- | --- |

Rozporządzenie Rady (WE) 2698/2000 z dnia 27 listopada 2000 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) 1488/96 w sprawie środków finansowych i technicznych (MEDA) towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa euro-śródziemnomorskiego (Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 1).

| | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3906/89 z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie pomocy gospodarczej dla Republiki Węgierskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wraz z późniejszymi zmianami, stosowane w dalszym ciągu względem Bułgarii i Rumunii (Dz.U. L 375 z 23.12.1989, str. 11). |
| --- | --- |

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3906/89 z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie pomocy gospodarczej dla Republiki Węgierskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wraz z późniejszymi zmianami, stosowane w dalszym ciągu względem Bułgarii i Rumunii (Dz.U. L 375 z 23.12.1989, str. 11).

| | Rozporządzenie Rady (WE) 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1628/96 i zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 3906/89 i (EWG) nr 1360/90 oraz decyzje 97/256/WE i 1999/311/WE (Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1). |
| --- | --- |

Rozporządzenie Rady (WE) 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1628/96 i zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 3906/89 i (EWG) nr 1360/90 oraz decyzje 97/256/WE i 1999/311/WE (Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1).

| | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 443/92 z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie finansowej i technicznej pomocy dla rozwijających się krajów Azji i Ameryki Łacińskiej oraz współpracy gospodarczej z tymi krajami (Dz.U. L 52 z 27.2.1992, str. 1). |
| --- | --- |

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 443/92 z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie finansowej i technicznej pomocy dla rozwijających się krajów Azji i Ameryki Łacińskiej oraz współpracy gospodarczej z tymi krajami (Dz.U. L 52 z 27.2.1992, str. 1).

| | Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 99/2000 z dnia 29 grudnia 1999 r. dotyczące świadczenia pomocy dla państw partnerskich w Europie Wschodniej i Azji Środkowej (Dz.U. L 12 z 18.1.2000, str. 1). |
| --- | --- |

Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 99/2000 z dnia 29 grudnia 1999 r. dotyczące świadczenia pomocy dla państw partnerskich w Europie Wschodniej i Azji Środkowej (Dz.U. L 12 z 18.1.2000, str. 1).

| | Decyzja nr 792/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań wspierający organy działające na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 40). |
| --- | --- |

Decyzja nr 792/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań wspierający organy działające na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 40).

| | Decyzja nr 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 lutego 2000 r. ustanawiająca program „Kultura 2000” (Dz.U. L 63 z 10.3.2000, str. 1). |
| --- | --- |

Decyzja nr 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 lutego 2000 r. ustanawiająca program „Kultura 2000” (Dz.U. L 63 z 10.3.2000, str. 1).

| | Decyzja nr 1419/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. ustanawiająca działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2005–2019 (Dz.U. L 166 z 1.7.1999, str. 1). |
| --- | --- |

Decyzja nr 1419/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. ustanawiająca działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2005–2019 (Dz.U. L 166 z 1.7.1999, str. 1).

| | Decyzja Rady z dnia 22 września 1997 r. dotycząca przyszłości działania w dziedzinie kultury w Europie (Dz.U. C 305 z 7.10.1997, str. 1). |
| --- | --- |

Decyzja Rady z dnia 22 września 1997 r. dotycząca przyszłości działania w dziedzinie kultury w Europie (Dz.U. C 305 z 7.10.1997, str. 1).

| | Decyzja Rady z dnia 22 września 1997 r. dotycząca transgranicznego systemu stałych cen książek w europejskich strefach językowych (Dz.U. C 305 z 7.10.1997, str. 2). |
| --- | --- |

Decyzja Rady z dnia 22 września 1997 r. dotycząca transgranicznego systemu stałych cen książek w europejskich strefach językowych (Dz.U. C 305 z 7.10.1997, str. 2).

| | Dyrektywa Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (Dz.U. L 298 z 17.10.1989, str. 23). Dyrektywa zmieniona dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 202 z 30.7.1997, str. 60). |
| --- | --- |

Dyrektywa Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (Dz.U. L 298 z 17.10.1989, str. 23). Dyrektywa zmieniona dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 202 z 30.7.1997, str. 60).

| | Decyzja Rady 2000/821/WE z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie realizacji programu wspierającego rozwój, rozpowszechnianie i promocję europejskich utworów audiowizualnych (MEDIA Plus Rozwój, Rozpowszechnianie i Promocja) (2001–2005) (Dz.U. L 336 z 30.12.2000, str. 82). |
| --- | --- |

Decyzja Rady 2000/821/WE z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie realizacji programu wspierającego rozwój, rozpowszechnianie i promocję europejskich utworów audiowizualnych (MEDIA Plus Rozwój, Rozpowszechnianie i Promocja) (2001–2005) (Dz.U. L 336 z 30.12.2000, str. 82).

| | Decyzja nr 163/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 stycznia 2001 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu kształcenia dla specjalistów w europejskim przemyśle programów audiowizualnych (MEDIA – Kształcenie) (2001–2005) (Dz.U. L 26 z 27.1.2001, str. 1). |
| --- | --- |

Decyzja nr 163/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 stycznia 2001 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu kształcenia dla specjalistów w europejskim przemyśle programów audiowizualnych (MEDIA – Kształcenie) (2001–2005) (Dz.U. L 26 z 27.1.2001, str. 1).

| | Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1), w odniesieniu do pomocy przyznawanej przez państwo. |
| --- | --- |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1), w odniesieniu do pomocy przyznawanej przez państwo.

| | Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 45). |
| --- | --- |

Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 45).

| | Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 167 z 22.6.2001, str. 10). |
| --- | --- |

Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 167 z 22.6.2001, str. 10).

| | Dyrektywa 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki (Dz.U. L 272 z 13.10.2001, str. 32). |
| --- | --- |

Dyrektywa 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki (Dz.U. L 272 z 13.10.2001, str. 32).

| | Dyrektywa Rady 93/83/EWG z dnia 27 września 1993 r. w sprawie koordynacji niektórych zasad dotyczących prawa autorskiego oraz praw pokrewnych stosowanych w odniesieniu do przekazu satelitarnego oraz retransmisji drogą kablową (Dz.U. L 248 z 6.10.1993, str. 15). |
| --- | --- |

Dyrektywa Rady 93/83/EWG z dnia 27 września 1993 r. w sprawie koordynacji niektórych zasad dotyczących prawa autorskiego oraz praw pokrewnych stosowanych w odniesieniu do przekazu satelitarnego oraz retransmisji drogą kablową (Dz.U. L 248 z 6.10.1993, str. 15).

| | Dyrektywa Rady 93/98/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie harmonizacji czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych (Dz.U. L 290 z 24.11.1993, str. 9). |
| --- | --- |

Dyrektywa Rady 93/98/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie harmonizacji czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych (Dz.U. L 290 z 24.11.1993, str. 9).

| | Dyrektywa Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej (Dz.U. L 346 z 27.11.1992, str. 61). |
| --- | --- |

Dyrektywa Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej (Dz.U. L 346 z 27.11.1992, str. 61).

Wykonywanie kompetencji Wspólnoty podlega ze swojej natury stałemu rozwojowi. W związku z tym Wspólnota zastrzega sobie w tym zakresie prawo notyfikowania w przyszłości innych deklaracji dotyczących podziału kompetencji pomiędzy Wspólnotą Europejską a państwami członkowskimi.

---

ZAŁĄCZNIK 2

Deklaracja jednostronna w imieniu Wspólnoty w związku ze złożeniem Aktu przystąpienia

„W odniesieniu do kompetencji Wspólnoty opisanych w deklaracji zgodnie z art. 27 ust. 2 lit. c) konwencji, konwencja jest wiążąca dla Wspólnoty, która zapewni jej właściwe wdrożenie. Z tego wynika, że państwa członkowskie Wspólnoty, które są Stronami konwencji, stosują w swoich wzajemnych stosunkach postanowienia konwencji zgodnie z wewnętrznymi zasadami Wspólnoty i bez uszczerbku dla stosownych zmian, jakim te zasady mogą podlegać.”.

---

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/31 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/31

---

DECYZJA RADY

z dnia 27 czerwca 2006 r.

w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie ochrony gleby, Protokołu w sprawie energii i Protokołu w sprawie turystyki do Konwencji Alpejskiej

(2006/516/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Konwencja w sprawie ochrony Alp (zwana dalej „Konwencją Alpejską”) została zawarta w imieniu Wspólnoty Europejskiej na podstawie decyzji Rady 96/191/WE (2). |
| --- | --- |

(1)

Konwencja w sprawie ochrony Alp (zwana dalej „Konwencją Alpejską”) została zawarta w imieniu Wspólnoty Europejskiej na podstawie decyzji Rady 96/191/WE (2).

| (2) | Komisja podjęła decyzję o podpisaniu, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu w sprawie ochrony gleby, Protokołu w sprawie energii i Protokołu w sprawie turystyki do Konwencji Alpejskiej (zwanych dalej „protokołami”) na podstawie decyzji Rady 2005/923/WE (3). |
| --- | --- |

(2)

Komisja podjęła decyzję o podpisaniu, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu w sprawie ochrony gleby, Protokołu w sprawie energii i Protokołu w sprawie turystyki do Konwencji Alpejskiej (zwanych dalej „protokołami”) na podstawie decyzji Rady 2005/923/WE (3).

| (3) | Protokoły stanowią ważny etap we wdrażaniu Konwencji Alpejskiej, a Wspólnota Europejska zobowiązała się do realizacji celów tej Konwencji. |
| --- | --- |

(3)

Protokoły stanowią ważny etap we wdrażaniu Konwencji Alpejskiej, a Wspólnota Europejska zobowiązała się do realizacji celów tej Konwencji.

| (4) | Transgraniczne problemy gospodarcze, społeczne i ekologiczne Alp pozostają zasadniczym wyzwaniem, którym należy się zająć w tym bardzo wrażliwym obszarze. |
| --- | --- |

(4)

Transgraniczne problemy gospodarcze, społeczne i ekologiczne Alp pozostają zasadniczym wyzwaniem, którym należy się zająć w tym bardzo wrażliwym obszarze.

| (5) | Polityki Wspólnoty, szczególnie obszary priorytetowe zdefiniowane w decyzji nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiającej szósty program działań w zakresie ochrony środowiska (4), powinny być promowane i nasilane w regionie Alp. |
| --- | --- |

(5)

Polityki Wspólnoty, szczególnie obszary priorytetowe zdefiniowane w decyzji nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiającej szósty program działań w zakresie ochrony środowiska (4), powinny być promowane i nasilane w regionie Alp.

| (6) | Jednym z głównych celów Protokołu w sprawie ochrony gleby jest zapewnienie wielofunkcyjnej roli gleby w oparciu o koncepcję zrównoważonego rozwoju. Zrównoważona produktywność gleby musi być zapewniona w jej naturalnej funkcji, jako archiwum jej historii naturalnej i historii kulturowej oraz w celu zagwarantowania jej wykorzystania w rolnictwie i leśnictwie, urbanistyce i turystyce, w innych zastosowaniach gospodarczych, transporcie i infrastrukturze oraz jako źródła zasobów naturalnych. |
| --- | --- |

(6)

Jednym z głównych celów Protokołu w sprawie ochrony gleby jest zapewnienie wielofunkcyjnej roli gleby w oparciu o koncepcję zrównoważonego rozwoju. Zrównoważona produktywność gleby musi być zapewniona w jej naturalnej funkcji, jako archiwum jej historii naturalnej i historii kulturowej oraz w celu zagwarantowania jej wykorzystania w rolnictwie i leśnictwie, urbanistyce i turystyce, w innych zastosowaniach gospodarczych, transporcie i infrastrukturze oraz jako źródła zasobów naturalnych.

| (7) | Każde podejście do ochrony gleby powinno uwzględniać znaczną różnorodność warunków regionalnych i lokalnych, które istnieją w regionie Alp. Protokół w sprawie ochrony gleby mógłby pomóc we wdrażaniu właściwych środków na poziomie krajowym i regionalnym. |
| --- | --- |

(7)

Każde podejście do ochrony gleby powinno uwzględniać znaczną różnorodność warunków regionalnych i lokalnych, które istnieją w regionie Alp. Protokół w sprawie ochrony gleby mógłby pomóc we wdrażaniu właściwych środków na poziomie krajowym i regionalnym.

| (8) | Wymogi protokołu takie jak monitorowanie gleby, określanie stref zagrożonych erozją gleby, powodziami i obsunięciami ziemi, spis miejsc skażonych oraz utworzenie zharmonizowanych baz danych, mogłyby stanowić ważne elementy polityki Wspólnoty w zakresie ochrony gleby, czego dowodem są, między innymi, dyrektywa Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (5), dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (6), dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (7), dyrektywa Rady 99/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (8), rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (9) oraz dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (10). |
| --- | --- |

(8)

Wymogi protokołu takie jak monitorowanie gleby, określanie stref zagrożonych erozją gleby, powodziami i obsunięciami ziemi, spis miejsc skażonych oraz utworzenie zharmonizowanych baz danych, mogłyby stanowić ważne elementy polityki Wspólnoty w zakresie ochrony gleby, czego dowodem są, między innymi, dyrektywa Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (5), dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (6), dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (7), dyrektywa Rady 99/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (8), rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (9) oraz dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (10).

| (9) | Protokół w sprawie energii wymaga podjęcia właściwych działań w obszarze oszczędności energii, wytwarzania energii, w tym również promowania energii odnawialnej, transportu energii, dostarczania i wykorzystania energii w celu tworzenia warunków dla zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(9)

Protokół w sprawie energii wymaga podjęcia właściwych działań w obszarze oszczędności energii, wytwarzania energii, w tym również promowania energii odnawialnej, transportu energii, dostarczania i wykorzystania energii w celu tworzenia warunków dla zrównoważonego rozwoju.

| (10) | Postanowienia Protokołu w sprawie energii są zgodnie z Szóstym programem działań w zakresie ochrony środowiska w obszarze zwalczania zmian klimatycznych, jak również promowania zrównoważonego zarządzania i wykorzystania zasobów naturalnych. Postanowienia Protokołu są również zgodnie z polityką Wspólnoty w dziedzinie energii, określoną w „Białej księdze na rzecz strategii i planu działania Wspólnoty”, Zielonej Księdze „W kierunku strategii europejskiej bezpieczeństwa dostaw energii”, dyrektywie 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (11), dyrektywie 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (12) oraz decyzji nr 1230/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. przyjmującej wieloletni program działania w dziedzinie energii: „Inteligentna Energia – Europa” (2003–2006) (13). |
| --- | --- |

(10)

Postanowienia Protokołu w sprawie energii są zgodnie z Szóstym programem działań w zakresie ochrony środowiska w obszarze zwalczania zmian klimatycznych, jak również promowania zrównoważonego zarządzania i wykorzystania zasobów naturalnych. Postanowienia Protokołu są również zgodnie z polityką Wspólnoty w dziedzinie energii, określoną w „Białej księdze na rzecz strategii i planu działania Wspólnoty”, Zielonej Księdze „W kierunku strategii europejskiej bezpieczeństwa dostaw energii”, dyrektywie 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (11), dyrektywie 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (12) oraz decyzji nr 1230/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. przyjmującej wieloletni program działania w dziedzinie energii: „Inteligentna Energia – Europa” (2003–2006) (13).

| (11) | Ratyfikacja Protokołu w sprawie energii wzmocniłaby współpracę transgraniczną ze Szwajcarią, Lichtensteinem i Monako. Pomogłoby to w zapewnieniu, że cele Wspólnoty Europejskiej są wspólne z celami partnerów regionalnych i że inicjatywy takie obejmują cały eko-region Alp. |
| --- | --- |

(11)

Ratyfikacja Protokołu w sprawie energii wzmocniłaby współpracę transgraniczną ze Szwajcarią, Lichtensteinem i Monako. Pomogłoby to w zapewnieniu, że cele Wspólnoty Europejskiej są wspólne z celami partnerów regionalnych i że inicjatywy takie obejmują cały eko-region Alp.

| (12) | Transeuropejskie sieci energetyczne (TEN-E) powinny być traktowane priorytetowo a środki koordynacji i wdrażania przewidziane w wytycznych TEN-E w decyzji nr 1229/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. ustanawiającej szereg wytycznych dla transeuropejskich sieci energetycznych (14) powinny być stosowane przy budowie nowych połączeń transgranicznych, w szczególności linii wysokiego napięcia. |
| --- | --- |

(12)

Transeuropejskie sieci energetyczne (TEN-E) powinny być traktowane priorytetowo a środki koordynacji i wdrażania przewidziane w wytycznych TEN-E w decyzji nr 1229/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. ustanawiającej szereg wytycznych dla transeuropejskich sieci energetycznych (14) powinny być stosowane przy budowie nowych połączeń transgranicznych, w szczególności linii wysokiego napięcia.

| (13) | Wspólnota Europejska, jej państwa członkowskie, Szwajcaria, Lichtenstein i Monako są stronami Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) oraz Protokołu z Kioto. UNFCCC oraz Protokół z Kioto zobowiązują strony do sformułowania, wdrażania, publikowania i systematycznej aktualizacji krajowych i regionalnych programów zawierających środki mające na celu łagodzenie zmian klimatu poprzez badanie emisji antropogenicznych ze źródeł i usuwanie przez pochłaniacze wszystkich gazów cieplarnianych nie objętych Protokołem montrealskim. |
| --- | --- |

(13)

Wspólnota Europejska, jej państwa członkowskie, Szwajcaria, Lichtenstein i Monako są stronami Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) oraz Protokołu z Kioto. UNFCCC oraz Protokół z Kioto zobowiązują strony do sformułowania, wdrażania, publikowania i systematycznej aktualizacji krajowych i regionalnych programów zawierających środki mające na celu łagodzenie zmian klimatu poprzez badanie emisji antropogenicznych ze źródeł i usuwanie przez pochłaniacze wszystkich gazów cieplarnianych nie objętych Protokołem montrealskim.

| (14) | Protokół w sprawie energii przyczynia się do wypełniania wymogów UNFCCC w zakresie podejmowania środków ułatwiających właściwe dostosowanie do zmian klimatu. |
| --- | --- |

(14)

Protokół w sprawie energii przyczynia się do wypełniania wymogów UNFCCC w zakresie podejmowania środków ułatwiających właściwe dostosowanie do zmian klimatu.

| (15) | Turystyka jest bardzo ważnym pod względem gospodarczym sektorem w przeważającej części Alp i jest ona ściśle związana z oddziaływaniami środowiska naturalnego i społecznymi i od nich zależna. |
| --- | --- |

(15)

Turystyka jest bardzo ważnym pod względem gospodarczym sektorem w przeważającej części Alp i jest ona ściśle związana z oddziaływaniami środowiska naturalnego i społecznymi i od nich zależna.

| (16) | Ponieważ region górski jest wyjątkowy i ekologicznie bardzo wrażliwy, niezwykle istotna dla zrównoważonego rozwoju regionu jest równowaga interesów gospodarczych, potrzeb lokalnej ludności i względów ochrony środowiska. |
| --- | --- |

(16)

Ponieważ region górski jest wyjątkowy i ekologicznie bardzo wrażliwy, niezwykle istotna dla zrównoważonego rozwoju regionu jest równowaga interesów gospodarczych, potrzeb lokalnej ludności i względów ochrony środowiska.

| (17) | Turystyka jest w coraz większym stopniu zjawiskiem globalnym, lecz jednocześnie pozostaje sferą odpowiedzialności głównie na poziomie lokalnym i regionalnym. W odniesieniu do Wspólnoty istotne w tym kontekście są, między innymi, dyrektywa 85/337/EWG, dyrektywa 92/43/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (15), rozporządzenie (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. dopuszczające dobrowolny udział organizacji w systemie zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie (EMAS) (16) oraz rezolucja Rady z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie przyszłości turystyki europejskiej (17). Konwencja Alpejska i jej Protokół w sprawie turystyki wraz z pozostałymi protokołami, które mogą mieć wpływ na sektor turystyki, powinny stanowić instrument ramowy stymulowania i koordynacji udziału zainteresowanych stron na poziomie regionalnym i lokalnym w celu uczynienia zrównoważonego rozwoju główną siłą napędową poprawy jakości oferty turystycznej regionu Alp. |
| --- | --- |

(17)

Turystyka jest w coraz większym stopniu zjawiskiem globalnym, lecz jednocześnie pozostaje sferą odpowiedzialności głównie na poziomie lokalnym i regionalnym. W odniesieniu do Wspólnoty istotne w tym kontekście są, między innymi, dyrektywa 85/337/EWG, dyrektywa 92/43/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (15), rozporządzenie (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. dopuszczające dobrowolny udział organizacji w systemie zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie (EMAS) (16) oraz rezolucja Rady z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie przyszłości turystyki europejskiej (17). Konwencja Alpejska i jej Protokół w sprawie turystyki wraz z pozostałymi protokołami, które mogą mieć wpływ na sektor turystyki, powinny stanowić instrument ramowy stymulowania i koordynacji udziału zainteresowanych stron na poziomie regionalnym i lokalnym w celu uczynienia zrównoważonego rozwoju główną siłą napędową poprawy jakości oferty turystycznej regionu Alp.

| (18) | Ogólnym celem Protokołu w sprawie turystyki jest promowanie zrównoważonej turystyki, szczególnie poprzez zapewnienie rozwoju i zarządzania, które biorą pod uwagę jej oddziaływanie na środowisko. W tym celu przewiduje on specjalne środki i zalecenia, które mogą być wykorzystane jako instrumenty wzmocnienia środowiskowych aspektów innowacji i badań, monitorowania i szkolenia, jako narzędzie zarządzania i strategii, procedur planowania i zezwoleń związanych z turystyką, a w szczególności z jej rozwojem jakościowym. |
| --- | --- |

(18)

Ogólnym celem Protokołu w sprawie turystyki jest promowanie zrównoważonej turystyki, szczególnie poprzez zapewnienie rozwoju i zarządzania, które biorą pod uwagę jej oddziaływanie na środowisko. W tym celu przewiduje on specjalne środki i zalecenia, które mogą być wykorzystane jako instrumenty wzmocnienia środowiskowych aspektów innowacji i badań, monitorowania i szkolenia, jako narzędzie zarządzania i strategii, procedur planowania i zezwoleń związanych z turystyką, a w szczególności z jej rozwojem jakościowym.

| (19) | Umawiające się Strony trzech protokołów powinny wspierać odpowiednią edukację i szkolenie, a ponadto powinny wspierać publiczne rozpowszechnianie informacji w zakresie celów, środków i wdrażania każdego z tych trzech protokołów. |
| --- | --- |

(19)

Umawiające się Strony trzech protokołów powinny wspierać odpowiednią edukację i szkolenie, a ponadto powinny wspierać publiczne rozpowszechnianie informacji w zakresie celów, środków i wdrażania każdego z tych trzech protokołów.

| (20) | Właściwe jest zatwierdzenie przez Wspólnotę Europejską tych protokołów, |
| --- | --- |

(20)

Właściwe jest zatwierdzenie przez Wspólnotę Europejską tych protokołów,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokół w sprawie ochrony gleby (18), Protokół w sprawie energii (19) oraz Protokół w sprawie turystyki (20) do Konwencji Alpejskiej podpisane w dniu 7 listopada 1991 r. w Salzburgu.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się Radę do wyznaczenia osoby (osób) upoważnionej do złożenia Republice Austrii, w imieniu Wspólnoty, dokumentów przyjęcia zgodnie z art. 27 Protokołu w sprawie ochrony gleby, art. 21 Protokołu w sprawie energii oraz art. 28 Protokołu w sprawie turystyki.

Jednocześnie wyznaczona osoba (osoby) składa deklaracje związane z protokołami.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 czerwca 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 13 czerwca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Dz.U. L 61 z 12.3.1996, str. 31.

2

(3)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 27.

3

(4)  Dz.U. L 242 z 10.9.2002, str. 1.

4

(5)  Dz.U. L 175 z 5.7.1985, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 156 z 25.6.2003, str. 17).

5

(6)  Dz.U. L 181 z 4.7.1986, str. 6. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).

6

(7)  Dz.U. L 206 z 22.7.1992, str. 7. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

7

(8)  Dz.U. L 182 z 16.7.1999, str. 1. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

8

(9)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 80. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem nr 2223/2004 (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, str. 1).

9

(10)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją nr 2455/2001/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2001, str. 1).

10

(11)  Dz.U. L 283 z 27.10.2001, str. 33. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzj Wspólnego Komitetu EOG nr 102/2005 (Dz.U. L 306 z 24.11.2005, str. 34).

11

(12)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 65.

12

(13)  Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 29. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją nr 787/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 12).

13

(14)  Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 11.

14

(15)  Dz.U. L 237 z 21.9.2000, str. 1.

15

(16)  Dz.U. L 114 z 24.4.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 196/2006 (Dz.U. L 32 z 4.2.2006, str. 4).

16

(17)  Dz.U. C 135 z 6.6.2002, str. 1.

17

(18)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 29.

18

(19)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 36.

19

(20)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 43.

20

---

Komisja

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/34 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/34

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 19 lipca 2006 r.

uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia metaflumizonu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 3238)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/517/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 6 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 91/414/EWG przewiduje sporządzenie wspólnotowego wykazu substancji czynnych dopuszczonych do stosowania w środkach ochrony roślin. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 91/414/EWG przewiduje sporządzenie wspólnotowego wykazu substancji czynnych dopuszczonych do stosowania w środkach ochrony roślin.

| (2) | Dokumentacja dotycząca substancji czynnej metaflumizonu została przedłożona władzom Zjednoczonego Królestwa przez BASF Agro S.A.S. w dniu 29 marca 2005 r. wraz z wnioskiem o uzyskanie włączenia substancji do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Dokumentacja dotycząca substancji czynnej metaflumizonu została przedłożona władzom Zjednoczonego Królestwa przez BASF Agro S.A.S. w dniu 29 marca 2005 r. wraz z wnioskiem o uzyskanie włączenia substancji do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

| (3) | Władze Zjednoczonego Królestwa wskazały Komisji, że po wstępnym badaniu dokumentacja dotycząca tej substancji czynnej wydaje się spełniać wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II do dyrektywy 91/414/EWG. Przedłożona dokumentacja zdaje się również spełniać wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG odnośnie do środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną. Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG dokumentacja została następnie przekazana przez wnioskodawcę Komisji i pozostałym państwom członkowskim oraz została przekazana Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt. |
| --- | --- |

(3)

Władze Zjednoczonego Królestwa wskazały Komisji, że po wstępnym badaniu dokumentacja dotycząca tej substancji czynnej wydaje się spełniać wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II do dyrektywy 91/414/EWG. Przedłożona dokumentacja zdaje się również spełniać wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG odnośnie do środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną. Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG dokumentacja została następnie przekazana przez wnioskodawcę Komisji i pozostałym państwom członkowskim oraz została przekazana Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

| (4) | Niniejsza decyzja powinna stanowić formalne potwierdzenie, na poziomie Wspólnoty, że powyższą dokumentację uznano za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II i, dla przynajmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną, wymogi określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsza decyzja powinna stanowić formalne potwierdzenie, na poziomie Wspólnoty, że powyższą dokumentację uznano za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II i, dla przynajmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną, wymogi określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG.

| (5) | Niniejsza decyzja nie narusza prawa Komisji do żądania od wnioskodawców przedłożenia dalszych danych lub informacji w celu wyjaśnienia niektórych punktów dokumentacji. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsza decyzja nie narusza prawa Komisji do żądania od wnioskodawców przedłożenia dalszych danych lub informacji w celu wyjaśnienia niektórych punktów dokumentacji.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla przepisów art. 6 ust. 4 dyrektywy 91/414/EWG, dokumentacja dotycząca substancji czynnej wymienionej w Załączniku do niniejszej decyzji przedłożona Komisji i państwom członkowskim celem włączenia tej substancji do załącznika I do tej dyrektywy zasadniczo spełnia wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II do tej dyrektywy.

Dokumentacja ta spełnia także wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do tej dyrektywy dotyczące środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną, biorąc pod uwagę proponowane zastosowania.

Artykuł 2

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy kontynuuje proces szczegółowego badania odnośnej dokumentacji i, w możliwie najkrótszym terminie, a najpóźniej w terminie jednego roku od daty opublikowania niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, przekazuje Komisji Europejskiej wnioski z tego badania wraz z zaleceniem włączenia bądź niewłączenia substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oraz z wszelkimi warunkami tego dotyczącymi.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/45/WE (Dz.U. L 130 z 18.5.2006, str. 27).

1

---

ZAŁĄCZNIK

SUBSTANCJE CZYNNE, KTÓRYCH DOTYCZY NINIEJSZA DECYZJA

| Nr | Nazwa zwyczajowa, nr identyfikacyjny CIPAC | Wnioskodawca | Data złożenia wniosku | Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Metaflumizon
  Nr CIPAC: 779 | BASF Agro S.A.S. | 29.3.2005 | Zjednoczone Królestwo |

Nr

Nazwa zwyczajowa, nr identyfikacyjny CIPAC

Wnioskodawca

Data złożenia wniosku

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy

1

Metaflumizon

Nr CIPAC: 779

BASF Agro S.A.S.

29.3.2005

Zjednoczone Królestwo

---

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

| 25.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 201/36 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/36

---

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2006/518/WPZiB

z dnia 24 lipca 2006 r.

zmieniające i odnawiające niektóre środki restrykcyjne zastosowane wobec Liberii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 10 lutego 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/137/WPZiB dotyczące środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Liberii (1) w celu wykonania środków nałożonych przeciwko Liberii rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RRBONZ) nr 1521(2003). Środki te zostały odnowione na mocy wspólnego stanowiska Rady 2006/31/WPZiB. (2) |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 lutego 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/137/WPZiB dotyczące środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Liberii (1) w celu wykonania środków nałożonych przeciwko Liberii rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RRBONZ) nr 1521(2003). Środki te zostały odnowione na mocy wspólnego stanowiska Rady 2006/31/WPZiB. (2)

| (2) | Z uwagi na rozwój sytuacji w Liberii, Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła w dniu 13 czerwca 2006 r. rezolucję nr 1683 (2006) wprowadzającą dalsze odstępstwa od środków nałożonych na mocy ust. 2 lit. a) i b) RRBONZ nr 1521 (2003), dotyczących embarga na broń. |
| --- | --- |

(2)

Z uwagi na rozwój sytuacji w Liberii, Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła w dniu 13 czerwca 2006 r. rezolucję nr 1683 (2006) wprowadzającą dalsze odstępstwa od środków nałożonych na mocy ust. 2 lit. a) i b) RRBONZ nr 1521 (2003), dotyczących embarga na broń.

| (3) | W dniu 20 czerwca 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ wydała rezolucję nr 1689 (2006), odnawiającą na okres kolejnych 6 miesięcy środki zastosowane na mocy ust. 6 RRBONZ nr 1521 (2003), dotyczące zakazu przywozu z Liberii jakiegokolwiek surowca diamentowego. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 20 czerwca 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ wydała rezolucję nr 1689 (2006), odnawiającą na okres kolejnych 6 miesięcy środki zastosowane na mocy ust. 6 RRBONZ nr 1521 (2003), dotyczące zakazu przywozu z Liberii jakiegokolwiek surowca diamentowego.

| (4) | Rada Bezpieczeństwa ONZ postanowiła także nie odnawiać obowiązywania środków nałożonych na mocy ust. 10 RRBONZ nr 1521 (2003), dotyczących zakazu przywozu jakichkolwiek pni drzewnych i wyrobów z drewna pochodzących z Liberii, jednakże podjęła decyzję, że dokona przeglądu tej decyzji po upływie dziewięćdziesięciu dni (90), w celu ponownego zastosowania tych środków, jeśli w tym okresie nie zostanie poinformowana o przyjęciu aktów prawnych dotyczących leśnictwa zaproponowanych przez komisję nadzorującą reformę leśnictwa (FRMC). |
| --- | --- |

(4)

Rada Bezpieczeństwa ONZ postanowiła także nie odnawiać obowiązywania środków nałożonych na mocy ust. 10 RRBONZ nr 1521 (2003), dotyczących zakazu przywozu jakichkolwiek pni drzewnych i wyrobów z drewna pochodzących z Liberii, jednakże podjęła decyzję, że dokona przeglądu tej decyzji po upływie dziewięćdziesięciu dni (90), w celu ponownego zastosowania tych środków, jeśli w tym okresie nie zostanie poinformowana o przyjęciu aktów prawnych dotyczących leśnictwa zaproponowanych przez komisję nadzorującą reformę leśnictwa (FRMC).

| (5) | Należy zatem zmienić, a tam gdzie stosowne, odnowić środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/137/WPZiB i odnowione na mocy wspólnego stanowiska 2006/31/WPZiB, w celu wykonania RRBONZ nr 1683 (2006) i RRBONZ nr 1689 (2006). |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem zmienić, a tam gdzie stosowne, odnowić środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/137/WPZiB i odnowione na mocy wspólnego stanowiska 2006/31/WPZiB, w celu wykonania RRBONZ nr 1683 (2006) i RRBONZ nr 1689 (2006).

| (6) | Wspólnota powinna podjąć działania w celu wprowadzenia w życie niektórych z tych środków, |
| --- | --- |

(6)

Wspólnota powinna podjąć działania w celu wprowadzenia w życie niektórych z tych środków,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Dodatkowo do odstępstw od zastosowania przewidzianych w art. 1 ust. 2 wspólnego stanowiska 2004/137/WPZiB, środki zastosowane na mocy art. 1 ust. 1 wspólnego stanowiska 2006/31/WPZiB nie mają zastosowania do:

| a) | broni i amunicji już dostarczonych członkom służb specjalnych (SSS) do celów szkoleniowych i powierzonych tym służbom do nieograniczonego użytku operacyjnego – o ile przekazanie tym służbom broni i amunicji zostało uprzednio zatwierdzone przez komitet ustanowiony na mocy ust. 21 RRBONZ nr 1521 (2003), („komitet”) oraz pomocy technicznej i finansowej dotyczącej takiej broni i amunicji; |
| --- | --- |

a)

broni i amunicji już dostarczonych członkom służb specjalnych (SSS) do celów szkoleniowych i powierzonych tym służbom do nieograniczonego użytku operacyjnego – o ile przekazanie tym służbom broni i amunicji zostało uprzednio zatwierdzone przez komitet ustanowiony na mocy ust. 21 RRBONZ nr 1521 (2003), („komitet”) oraz pomocy technicznej i finansowej dotyczącej takiej broni i amunicji;

| b) | broni i amunicji przeznaczonych do użytku członków sił policyjnych i sił bezpieczeństwa rządu Liberii, którzy od czasu podjęcia przez ONZ misji w Liberii zostali zweryfikowani i przeszkoleni – o ile dostawy zostały uprzednio zatwierdzone przez komitet w odpowiedzi na wspólny wniosek złożony przez rząd Liberii i państwo wywożące oraz pomocy technicznej i finansowej dotyczącej takiej broni i amunicji. |
| --- | --- |

b)

broni i amunicji przeznaczonych do użytku członków sił policyjnych i sił bezpieczeństwa rządu Liberii, którzy od czasu podjęcia przez ONZ misji w Liberii zostali zweryfikowani i przeszkoleni – o ile dostawy zostały uprzednio zatwierdzone przez komitet w odpowiedzi na wspólny wniosek złożony przez rząd Liberii i państwo wywożące oraz pomocy technicznej i finansowej dotyczącej takiej broni i amunicji.

Artykuł 2

Restrykcje wprowadzone na mocy art. 3 wspólnego stanowiska 2004/137/WPZiB są stosowane przez okres kolejnych sześciu miesięcy do dnia 22 grudnia 2006 r., chyba że Rada postanowi inaczej, zgodnie z odpowiednią rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ, przyjętą w przyszłości.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne w dniu jego przyjęcia.

Art. 1 stosuje się od dnia 13 czerwca 2006 r., a art. 2 stosuje się od dnia 23 czerwca 2006 r.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2006 r.

W imieniu Rady

K. RAJAMÄKI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 40 z 12.2.2004, str. 35.

1

(2)  Dz.U. L 19 z 24.1.2006, str. 38.

2

---