----

----

I Πράξεις για την ισχύ των οποίων απαιτείται δημοσίευση

----

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) αριθ. 561/2006 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 15ης Μαρτίου 2006

για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 και (ΕΚ) αριθ. 2135/98 του Συμβουλίου καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 71,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (3), υπό το πρίσμα του κοινού σχεδίου που εγκρίθηκε από την επιτροπή συνδιαλλαγής στις 8 Δεκεμβρίου 2005,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους κανόνες που διέπουν το χρόνο οδήγησης, τα διαλείμματα και τις περιόδους ανάπαυσης των οδηγών που απασχολούνται στην οδική μεταφορά εμπορευμάτων και επιβατών με σκοπό την εναρμόνιση των όρων ανταγωνισμού μεταξύ των τρόπων χερσαίων μεταφορών, ιδιαίτερα στον οδικό τομέα, καθώς και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της οδικής ασφάλειας. Ο παρών κανονισμός στοχεύει επίσης να προωθηθεί η βελτίωση των πρακτικών παρακολούθησης και επιβολής των κανόνων από τα κράτη μέλη και η βελτίωση των πρακτικών εργασίας στον κλάδο των οδικών μεταφορών.

Άρθρο 2

1.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις οδικές μεταφορές:

2.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται, ανεξάρτητα από τη χώρα εκδόσεως της άδειας κυκλοφορίας του οχήματος, όταν η οδική μεταφορά πραγματοποιείται:

3.   Η AETR εφαρμόζεται, αντί του παρόντος κανονισμού, στις δραστηριότητες διεθνών οδικών μεταφορών που αναλαμβάνονται εν μέρει εκτός των περιοχών που καθορίζονται στην παράγραφο 2:

Οι διατάξεις της AETR θα πρέπει να εναρμονιστούν με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, ώστε οι κύριες διατάξεις του παρόντος κανονισμού να ισχύουν, μέσω της ΑΕΤR, για τα συγκεκριμένα οχήματα για οποιοδήποτε τμήμα της διαδρομής σε κοινοτικό έδαφος.

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στις οδικές μεταφορές που εκτελούνται από:

Άρθρο 4

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

ΠΛΗΡΩΜΑ, ΧΡΟΝΟΣ ΟΔΗΓΗΣΗΣ, ΔΙΑΛΕΙΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΟΙ ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ

Άρθρο 5

1.   Το ελάχιστο όριο ηλικίας για τους ελεγκτές είναι το 18ο έτος.

2.   Το ελάχιστο όριο ηλικίας για τους βοηθούς οδηγών είναι το 18ο έτος συμπληρωμένο. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να μειώνουν το ελάχιστο όριο ηλικίας των βοηθών οδηγών στο 16ο έτος, εφόσον:

Άρθρο 6

1.   Ο ημερήσιος χρόνος οδήγησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 9 ώρες.

Ωστόσο, ο ημερήσιος χρόνος οδήγησης μπορεί να παρατείνεται σε 10 ώρες κατ’ ανώτατο όριο, όχι περισσότερες από δύο φορές στη διάρκεια της εβδομάδας.

2.   Ο εβδομαδιαίος χρόνος οδήγησης δεν υπερβαίνει τις 56 ώρες και δεν έχει ως αποτέλεσμα την υπέρβαση του μέγιστου εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, όπως καθορίζεται στην οδηγία 2002/15/ΕΚ.

3.   Ο συνολικός χρόνος οδήγησης, ο οποίος σωρεύεται κατά τη διάρκεια δύο διαδοχικών εβδομάδων, δεν υπερβαίνει τις 90 ώρες.

4.   Ο ημερήσιος και ο εβδομαδιαίος χρόνος οδήγησης περιλαμβάνουν το συνολικό χρόνο οδήγησης στο έδαφος της Κοινότητας ή τρίτης χώρας.

5.   Ο οδηγός καταγράφει ως «άλλη εργασία» οποιονδήποτε χρόνο που περιγράφεται στο άρθρο 4 στοιχείο ε) καθώς και οποιονδήποτε χρόνο αναλώνεται για την οδήγηση ενός οχήματος που χρησιμοποιείται για επαγγελματικές δραστηριότητες εκτός του πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, και καταγράφει οποιεσδήποτε περιόδους «διαθεσιμότητας», κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, μετά την τελευταία περίοδο ημερήσιας ή εβδομαδιαίας ανάπαυσης. Η καταγραφή αυτή γίνεται χειρογράφως σε φύλλο καταγραφής, σε εκτυπωμένο αντίγραφο ή με το χέρι μέσω της συσκευής ελέγχου.

Άρθρο 7

Μετά από περίοδο οδήγησης τεσσερισήμισι ωρών, ο οδηγός κάνει διάλειμμα 45 τουλάχιστον λεπτών χωρίς διακοπή, εκτός εάν λάβει περίοδο ανάπαυσης.

Το διάλειμμα αυτό μπορεί να αντικαθίσταται από διάλειμμα τουλάχιστον 15 λεπτών, που ακολουθείται από διάλειμμα τουλάχιστον 30 λεπτών, τα οποία κατανέμονται μέσα στην περίοδο οδήγησης κατά τρόπον ώστε να γίνονται σεβαστές οι διατάξεις του πρώτου εδαφίου.

Άρθρο 8

1.   Ο οδηγός λαμβάνει περιόδους ημερήσιας και εβδομαδιαίας ανάπαυσης.

2.   Εντός 24 ωρών από το τέλος της προηγούμενης περιόδου ημερήσιας ή εβδομαδιαίας ανάπαυσής του, ο οδηγός πρέπει να έχει λάβει νέα περίοδο ημερήσιας ανάπαυσης.

Αν το τμήμα της περιόδου ημερήσιας ανάπαυσης, το οποίο πραγματοποιείται εντός της 24ωρης περιόδου, έχει διάρκεια τουλάχιστον 9 ωρών αλλά κάτω των 11 ωρών, η εν λόγω περίοδος ημερήσιας ανάπαυσης θεωρείται μειωμένη περίοδος ημερήσιας ανάπαυσης.

3.   Μια περίοδος ημερήσιας ανάπαυσης μπορεί να παρατείνεται ώστε να συμπληρωθεί μια κανονική ή μια μειωμένη περίοδος εβδομαδιαίας ανάπαυσης.

4.   Ο οδηγός μπορεί να πραγματοποιεί τρεις, το πολύ, μειωμένες περιόδους ημερήσιας ανάπαυσης μεταξύ δύο περιόδων εβδομαδιαίας ανάπαυσης.

5.   Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, σε περίπτωση πολλαπλής επάνδρωσης οχήματος, ο οδηγός πρέπει, εντός 30 ωρών από το τέλος μιας περιόδου ημερήσιας ή εβδομαδιαίας ανάπαυσής του, να έχει λάβει νέα περίοδο ημερήσιας ανάπαυσης διάρκειας τουλάχιστον 9 ωρών.

6.   Κατά τη διάρκεια δεκαπενθημέρου, ο οδηγός πρέπει να λαμβάνει τουλάχιστον:

Μια περίοδος εβδομαδιαίας ανάπαυσης πρέπει να αρχίζει το αργότερο μόλις συμπληρωθούν έξι συνεχόμενα εικοσιτετράωρα από το τέλος της προηγούμενης περιόδου εβδομαδιαίας ανάπαυσης.

7.   Οιαδήποτε ανάπαυση, η οποία λαμβάνεται ως αντιστάθμιση για μια μειωμένη περίοδο εβδομαδιαίας ανάπαυσης, πρέπει να λαμβάνεται μαζί με άλλη περίοδο ανάπαυσης τουλάχιστον 9 ωρών.

8.   Κατ’ επιλογήν του οδηγού, οι περίοδοι ημερήσιας ανάπαυσης και οι περίοδοι μειωμένης εβδομαδιαίας ανάπαυσης μακριά από τη βάση, μπορούν να λαμβάνονται μέσα σε όχημα, εφόσον αυτό διαθέτει κατάλληλες εγκαταστάσεις ύπνου για κάθε οδηγό και είναι σταθμευμένο.

9.   Εβδομαδιαία περίοδος ανάπαυσης που αναλογεί σε δύο εβδομάδες μπορεί να καταλογίζεται σε οποιαδήποτε από τις δύο εβδομάδες, αλλά όχι και στις δύο.

Άρθρο 9

1.   Κατά παρέκκλιση του άρθρου 8, όταν ο οδηγός συνοδεύει όχημα που μεταφέρεται με πορθμείο ή σιδηρόδρομο, και λαμβάνει κανονική περίοδο ημερήσιας ανάπαυσης, η περίοδος αυτή μπορεί να διακόπτεται δύο μόνον φορές από άλλες δραστηριότητες, η συνολική διάρκεια των οποίων δεν υπερβαίνει τη μία ώρα. Κατά τη διάρκεια αυτής της κανονικής ημερήσιας ανάπαυσης, ο οδηγός πρέπει να έχει στη διάθεσή του κλίνη ή κουκέτα.

2.   Κάθε χρόνος ο οποίος καταναλώνεται από οδηγό για να μεταβεί στον τόπο όπου θα αναλάβει ένα όχημα που εμπίπτει στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού ή για να επιστρέψει από τον τόπο αυτόν, και το οποίο δεν βρίσκεται στον τόπο διαμονής του οδηγού ή στην έδρα λειτουργίας του εργοδότη την οποία έχει κανονικά ως βάση ο οδηγός, δεν υπολογίζεται ως ανάπαυση ή ως διάλειμμα, εκτός εάν ο οδηγός βρίσκεται σε πορθμείο ή τρένο και έχει στη διάθεσή του κλίνη ή κουκέτα.

3.   Κάθε χρόνος ο οποίος καταναλώνεται από οδηγό οχήματος οδηγώντας όχημα που δεν εμπίπτει στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού προς ή από ένα όχημα που εμπίπτει στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και το οποίο δεν βρίσκεται στον τόπο διαμονής του οδηγού ή στην έδρα λειτουργίας του εργοδότη την οποία έχει κανονικά ως βάση ο οδηγός, υπολογίζεται ως «άλλη εργασία».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ

ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

Άρθρο 10

1.   Η επιχείρηση μεταφορών δεν αμείβει τους οδηγούς που απασχολεί ή διαθέτει, ακόμη και εάν οι αμοιβές έχουν τη μορφή επιδόματος ή μισθολογικής αύξησης, σε συνάρτηση με τις διανυόμενες αποστάσεις ή/και με τον όγκο των μεταφερομένων εμπορευμάτων, εάν οι αμοιβές αυτές είναι τέτοιας φύσεως ώστε να θέτουν σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια ή/και να ενθαρρύνουν την παράβαση του παρόντος κανονισμού.

2.   Η επιχείρηση μεταφορών οργανώνει την εργασία των οδηγών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κατά τρόπο ώστε οι οδηγοί να μπορούν να συμμορφώνονται με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 καθώς και με το κεφάλαιο II του παρόντος κανονισμού. Η επιχείρηση μεταφορών δίδει κατάλληλες οδηγίες στον οδηγό και διενεργεί τακτικούς ελέγχους προκειμένου να διασφαλίζει την τήρηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 καθώς και του κεφαλαίου ΙΙ του παρόντος κανονισμού.

3.   Η επιχείρηση μεταφορών είναι υπεύθυνη για τις παραβάσεις που διαπράττονται από οδηγούς της επιχείρησης, ακόμη και όταν η παράβαση έχει διαπραχθεί στο έδαφος άλλου κράτους μέλους ή τρίτης χώρας.

Με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να θεωρούν εξ ολοκλήρου υπεύθυνες τις επιχειρήσεις, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαρτούν την εν λόγω ευθύνη από την παράβαση, εκ μέρους της επιχείρησης, των παραγράφων 1 και 2. Τα κράτη μέλη δύνανται να εξετάζουν οποιοδήποτε στοιχείο που ενδέχεται να αποδεικνύει ότι η επιχείρηση μεταφορών δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για τη διαπραχθείσα παράβαση.

4.   Οι επιχειρήσεις, οι αποστολείς, οι μεταφορείς φορτίων, οι διοργανωτές ταξιδιών, οι εργολάβοι, οι υπεργολάβοι και τα γραφεία απασχόλησης οδηγών εξασφαλίζουν ότι τα συμβατικώς συμφωνούμενα ωράρια δρομολογίων πληρούν τον παρόντα κανονισμό.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV

ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ

Άρθρο 11

Κάθε κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόζει μεγαλύτερα κατώτατα όρια για τα διαλείμματα και τις περιόδους ανάπαυσης ή μικρότερα ανώτατα όρια για τη διάρκεια οδήγησης από τα καθοριζόμενα στα άρθρα 6 έως και 9, για τις οδικές μεταφορές που εκτελούνται εξ ολοκλήρου εντός της επικρατείας του. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις αντίστοιχες συλλογικές ή άλλες συμβάσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Ωστόσο, ο παρών κανονισμός εξακολουθεί να ισχύει για τους οδηγούς που εκτελούν διεθνείς μεταφορές.

Άρθρο 12

Υπό την προϋπόθεση ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο η οδική ασφάλεια και για να μπορέσει να φθάσει σε κατάλληλο τόπο στάθμευσης, ο οδηγός μπορεί να παρεκκλίνει από τα άρθρα 6 έως 9 εφόσον αυτό είναι απαραίτητο για την ασφάλεια των προσώπων, του οχήματος ή του φορτίου του. Ο οδηγός αναφέρει τον λόγο της παρέκκλισης χειρογράφως στο φύλλο καταγραφής της συσκευής ελέγχου ή σε εκτυπωμένο αντίγραφο από τη συσκευή ελέγχου ή στο πρόγραμμα υπηρεσίας το αργότερο κατά την άφιξή του στον κατάλληλο τόπο στάθμευσης.

Άρθρο 13

1.   Υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται οι στόχοι του άρθρου 1, κάθε κράτος μέλος μπορεί να χορηγεί εξαιρέσεις από τα άρθρα 5 έως 9 και να καθιστά τις εξαιρέσεις αυτές αντικείμενο μεμονωμένων προϋποθέσεων στο έδαφός του ή κατόπιν συναίνεσης των ενδιαφερομένων κρατών, στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, στις μεταφορές με τα εξής οχήματα:

2.   Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις εξαιρέσεις που χορηγούν δυνάμει της παραγράφου 1 και η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.

3.   Υπό την προϋπόθεση ότι δεν διακυβεύονται οι στόχοι που ορίζονται στο άρθρο 1 και παρέχεται επαρκής προστασία στους οδηγούς, τα κράτη μέλη δύνανται, κατόπιν εγκρίσεως της Επιτροπής, να παραχωρούν, για την επικράτειά τους, ήσσονες εξαιρέσεις από τον παρόντα κανονισμό για οχήματα που χρησιμοποιούνται σε προκαθορισμένες περιοχές με πυκνότητα πληθυσμού κατώτερη από πέντε κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, στις εξής περιπτώσεις:

Η οδική μεταφορά δυνάμει της εν λόγω εξαίρεσης μπορεί να περιλαμβάνει διαδρομή σε περιοχή με πυκνότητα πληθυσμού ίση ή ανώτερη από πέντε κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο μόνον για να τελειώσει ή να αρχίσει το ταξίδι. Ο χαρακτήρας και το πεδίο εφαρμογής των μέτρων αυτών είναι αναλογικά.

Άρθρο 14

1.   Υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται οι στόχοι του άρθρου 1, τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από άδεια της Επιτροπής, να χορηγούν εξαιρέσεις από την εφαρμογή των άρθρων 6 έως 9 για μεταφορές που εκτελούνται σε έκτακτες περιστάσεις.

2.   Σε επείγουσες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν προσωρινή εξαίρεση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες, η οποία κοινοποιείται αμέσως στην Επιτροπή.

3.   Η Επιτροπή ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη για κάθε εξαίρεση που χορηγείται σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

Άρθρο 15

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οδηγοί των οχημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 στοιχείο α) καλύπτονται από εθνικούς κανόνες οι οποίοι παρέχουν επαρκή προστασία όσον αφορά τους επιτρεπόμενους χρόνους οδήγησης καθώς και τα διαλείμματα και τις περιόδους ανάπαυσης που επιβάλλονται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Άρθρο 16

1.   Όταν το όχημα δεν είναι εφοδιασμένο με συσκευή ελέγχου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, οι παράγραφοι 2 και 3 του παρόντος άρθρου ισχύουν για:

2.   Η επιχείρηση καταρτίζει πίνακα δρομολογίων και πρόγραμμα υπηρεσίας, τα οποία περιέχουν, για κάθε οδηγό, το όνομα, τη βάση του οδηγού, καθώς και το προκαθορισμένο ωράριο για τις διάφορες περιόδους οδήγησης, άλλης εργασίας, διαλειμμάτων και διαθεσιμότητας.

Κάθε οδηγός που εκτελεί υπηρεσία της παραγράφου 1 φέρει μαζί του απόσπασμα του προγράμματος υπηρεσίας και αντίγραφο του πίνακα δρομολογίων.

3.   Το πρόγραμμα υπηρεσίας:

Άρθρο 17

1.   Τα κράτη μέλη, χρησιμοποιώντας το τυποποιημένο έντυπο που ορίζεται στην απόφαση 93/173/ΕΟΚ (12), ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις απαιτούμενες πληροφορίες προκειμένου να συντάσσει κάθε δύο χρόνια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 και τις εξελίξεις στους αντίστοιχους τομείς.

2.   Οι πληροφορίες αυτές γνωστοποιούνται στην Επιτροπή το αργότερο στις 30 Σεπτεμβρίου του έτους που έπεται της λήξης της διετούς περιόδου που καλύπτει η έκθεση.

3.   Η έκθεση αυτή αναφέρει επίσης τι χρήση έγινε της εξαίρεσης που προβλέπει το άρθρο 13.

4.   Η Επιτροπή διαβιβάζει την έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο εντός 13 μηνών από την ημερομηνία λήξης της εν λόγω διετούς περιόδου.

Άρθρο 18

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 19

1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται για τις παραβιάσεις του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζεται η εφαρμογή τους. Οι κυρώσεις αυτές πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές, αποτρεπτικές και να μην εισάγουν διακρίσεις. Καμία παράβαση του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 δεν υπόκειται σε περισσότερες της μιας κυρώσεις ή διαδικασίες. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα εν λόγω μέτρα και τους κανόνες περί κυρώσεων έως την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 29 δεύτερο εδάφιο. Η Επιτροπή ενημερώνει αναλόγως τα κράτη μέλη.

2.   Ένα κράτος μέλος επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να επιβάλλουν κύρωση σε επιχείρηση ή/και σε οδηγό για παράβαση του παρόντος κανονισμού που διαπιστώνεται στην επικράτειά του και για την οποία δεν έχει ήδη επιβληθεί κύρωση, ακόμη και όταν η παράβαση έχει διαπραχθεί στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους ή τρίτης χώρας.

Κατ’ εξαίρεση, όταν διαπιστώνεται παράβαση:

ένα κράτος μέλος δύναται, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2009, αντί να επιβάλει κύρωση, να κοινοποιεί τα στοιχεία της παράβασης στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένη η επιχείρηση ή όπου έχει τον τόπο απασχόλησής του ο οδηγός.

3.   Όταν ένα κράτος μέλος κινεί διαδικασία ή επιβάλλει κυρώσεις για συγκεκριμένη παράβαση, παρέχει στον οδηγό τις οφειλόμενες αποδείξεις γραπτώς.

4.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι εφαρμόζεται σύστημα αναλογικών κυρώσεων, στις οποίες ενδέχεται να περιλαμβάνονται οικονομικές κυρώσεις, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τον παρόντα κανονισμό ή τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 εκ μέρους επιχειρήσεων ή συνεργαζόμενων αποστολέων, μεταφορέων φορτίων, διοργανωτών ταξιδιών, εργολάβων, υπεργολάβων και γραφείων απασχόλησης οδηγών.

Άρθρο 20

1.   Ο οδηγός τηρεί οιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο παρέχεται από κράτος μέλος όσον αφορά τις επιβληθείσες κυρώσεις ή την κίνηση διαδικασιών, μέχρις ότου η ίδια αυτή παραβίαση του παρόντος κανονισμού δεν μπορεί πλέον να οδηγήσει σε δεύτερη διαδικασία ή κύρωση, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

2.   Ο οδηγός προσκομίζει τα αποδεικτικά στοιχεία της παραγράφου 1 κατόπιν αιτήματος.

3.   Ο οδηγός που απασχολείται ή είναι στη διάθεση περισσοτέρων της μιας επιχειρήσεων μεταφορών υποχρεούται να παρέχει σε κάθε επιχείρηση επαρκείς πληροφορίες ώστε να καθίσταται δυνατή η συμμόρφωσή τους με το κεφάλαιο ΙΙ.

Άρθρο 21

Για να αντιμετωπίσουν περιπτώσεις παράβασης της παρούσας οδηγίας οι οποίες ενδέχεται να θέσουν σαφώς σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια, τα κράτη μέλη εξουσιοδοτούν τις αρμόδιες αρχές να προβαίνουν σε ακινητοποίηση του οχήματος μέχρις ότου αρθεί το αίτιο της παράβασης. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στον οδηγό περίοδο ημερήσιας ανάπαυσης. Επίσης τα κράτη μέλη μπορούν, όπου θεωρούν αναγκαίο, να ανακαλούν, να αναστέλλουν ή να περιορίζουν την άδεια μιας επιχείρησης, εάν η επιχείρηση είναι εγκατεστημένη στο εν λόγω κράτος μέλος ή να ανακαλούν, να αναστέλλουν ή να περιορίζουν την άδεια οδήγησης ενός οδηγού. Η Επιτροπή, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2, εκπονεί κατευθυντήριες γραμμές με σκοπό την προαγωγή της εναρμονισμένης εφαρμογής του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 22

1.   Τα κράτη μέλη συνδράμουν το ένα το άλλο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και τον έλεγχο της συμμόρφωσης.

2.   Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ανταλλάσσουν τακτικά όλα τα διαθέσιμα στοιχεία που αφορούν:

3.   Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τακτικά στην Επιτροπή τις σχετικές πληροφορίες όσον αφορά την ερμηνεία και την εφαρμογή σε εθνικό επίπεδο του παρόντος κανονισμού· η Επιτροπή καθιστά τις πληροφορίες αυτές διαθέσιμες σε ηλεκτρονική μορφή στα άλλα κράτη μέλη.

4.   Η Επιτροπή στηρίζει το διάλογο μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την ερμηνεία ανά κράτος μέλος και την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κανονισμού μέσω της επιτροπής του άρθρου 24 παράγραφος 1.

Άρθρο 23

Η Κοινότητα προσέρχεται σε όποιες διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες κρίνονται απαραίτητες προς τον σκοπό της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 24

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή του άρθρου 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

2.   Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 3 και 7 της απόφασης 1999/468/EΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.

3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 25

1.   Κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, ή εξ ιδίας πρωτοβουλίας, η Επιτροπή:

2.   Στις περιπτώσεις της παραγράφου 1, η Επιτροπή αποφασίζει με βάση συνιστώμενη προσέγγιση σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής του άρθρου 24 παράγραφος 2. Η Επιτροπή γνωστοποιεί την απόφασή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 26

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 τροποποιείται ως εξής:

Άρθρο 27

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2135/98 τροποποιείται ως εξής:

Άρθρο 28

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 καταργείται και αντικαθίσταται από τον παρόντα κανονισμό.

Ωστόσο, οι παράγραφοι 1, 2 και 4 του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι τις ημερομηνίες που καθορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/59/ΕΚ.

Άρθρο 29

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 11 Απριλίου 2007, εξαιρουμένου του άρθρου 10 παράγραφος 5, του άρθρου 26 παράγραφοι 3 και 4, και του άρθρου 27, που αρχίζουν να ισχύουν την 1η Μαΐου 2006.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Στρασβούργο, 15 Μαρτίου 2006.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. BORRELL FONTELLES

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

H. WINKLER

----

(1)EE C 51 Ε της 26.2.2002, σ. 234.

(2)EE C 221 της 17.9.2002, σ. 19.

(3)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Ιανουαρίου 2003 (ΕΕ C 38 Ε της 12.2.2004, σ. 152), κοινή θέση του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2004 (ΕΕ C 63 Ε της 15.3.2005, σ. 11) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Απριλίου 2005 (ΕΕ C 33 E της 9.2.2006, σ. 425). Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 2006 και απόφαση του Συμβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 2006.

(4)ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 226 της 10.9.2003, σ. 4).

(5)ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 35.

(6)ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 8· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 432/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 71 της 10.3.2004, σ. 3).

(7)ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(8)  Οδηγία 2003/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2003, σχετικά με την αρχική επιμόρφωση και την περιοδική κατάρτιση των οδηγών ορισμένων οδικών οχημάτων τα οποία χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων ή επιβατών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου και της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 76/914/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 226 της 10.9.2003, σ. 4)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2004/66/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 168 της 1.5.2004, σ. 35).

(9)  Οδηγία 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1988, σχετικά με τυποποιημένες διαδικασίες ελέγχου για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 325 της 29.11.1988, σ. 55).

(10)ΕΕ L 74 της 20.3.1992, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2003.

(11)ΕΕ L 15 της 21.1.1998, σ. 14· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

(12)EE L 72 της 25.3.1993, σ. 33.

(13)ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 1»

(14)ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 35.»

(15)ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 1.»

----

ΔΉΛΩΣΗ

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να διασφαλίσουν ότι, εντός δύο ετών από τη θέση σε ισχύ του παρόντος κανονισμού, οι διατάξεις της AETR συμμορφούνται με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η εναρμόνιση στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, η Επιτροπή προτείνει κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπισή της.

----

----

ΟΔΗΓΊΑ 2006/21/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 15ης Μαρτίου 2006

σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (3), υπό το πρίσμα του κοινού σχεδίου που εγκρίθηκε από την επιτροπή συνδιαλλαγής στις 8 Δεκεμβρίου 2005,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Η παρούσα οδηγία προβλέπει μέτρα, διαδικασίες και κατευθύνσεις για την κατά το δυνατόν πρόληψη ή μείωση παντός είδους δυσμενών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ιδιαίτερα στον αέρα, στο νερό, στο έδαφος, στην πανίδα, στη χλωρίδα, και στο τοπίο, καθώς και τυχόν επακόλουθων κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία, που προκύπτουν από τη διαχείριση αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

1.   Με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3, η παρούσα οδηγία διέπει τη διαχείριση αποβλήτων που προκύπτουν από την αναζήτηση, την εξόρυξη, την επεξεργασία και την αποθήκευση ορυκτών πόρων και από την εκμετάλλευση λατομείων (εφεξής «εξορυκτικά απόβλητα»).

2.   Από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας εξαιρούνται:

3.   Τα αδρανή απόβλητα και το μη ρυπανθέν χώμα που προέρχονται από την αναζήτηση, εξόρυξη, επεξεργασία και αποθήκευση ορυκτών πόρων και από την εκμετάλλευση λατομείων καθώς και τα απόβλητα που προέρχονται από την εξόρυξη, επεξεργασία και αποθήκευση τύρφης δεν εμπίπτουν στις διατάξεις των άρθρων 7, 8, 11 παράγραφοι 1 και 3, 12, 13 παράγραφος 6, 14 και 16, εκτός εάν εναποτίθενται σε εγκατάσταση αποβλήτων της κατηγορίας Α.

Η αρμόδια αρχή δύναται να περιορίζει ή να μην εφαρμόζει τις απαιτήσεις αυτές για την εναπόθεση μη επικινδύνων αποβλήτων που προέρχονται από την αναζήτηση ορυκτών πόρων, εκτός του πετρελαίου και των κοιτασμάτων εβαποριτών πλην του γύψου και του ανυδρίτη, καθώς και για την εναπόθεση μη ρυπανθέντος χώματος και αποβλήτων που προέρχονται από την εξόρυξη, επεξεργασία και αποθήκευση τύρφης, εφόσον βεβαιούται ότι πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 4.

Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή να μην εφαρμόζουν τις απαιτήσεις των άρθρων 11 παράγραφος 3, 12 παράγραφοι 5 και 6, 13 παράγραφος 6, 14 και 16 για τα μη επικίνδυνα μη αδρανή απόβλητα, εκτός εάν εναποτίθενται σε εγκατάσταση αποβλήτων της κατηγορίας Α.

4.   Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας, τα απόβλητα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας δεν υπόκεινται στις διατάξεις της οδηγίας 1999/31/EΚ.

Άρθρο 3

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:

Άρθρο 4

Γενικές απαιτήσεις

1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίζεται ότι η διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων γίνεται με τρόπο που δεν θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία, ότι δεν χρησιμοποιούνται μέθοδοι που θα μπορούσαν να βλάψουν το περιβάλλον, και ειδικότερα τα ύδατα, τον αέρα, το έδαφος, την πανίδα και τη χλωρίδα και ότι δεν προκαλείται όχληση από θόρυβο ή οσμές ούτε επηρεάζεται αρνητικά το τοπίο και οι τοποθεσίες ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης τα απαραίτητα μέτρα για την απαγόρευση της εγκατάλειψης, εκφόρτωσης ή ανεξέλεγκτης εναπόθεσης εξορυκτικών αποβλήτων.

2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την κατά το δυνατόν πρόληψη ή μείωση παντός είδους δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον και στην ανθρώπινη υγεία που προκύπτουν κατά τη διαχείριση εξορυκτικών αποβλήτων. Εδώ περιλαμβάνεται η διαχείριση κάθε εγκατάστασης αποβλήτων ακόμη και μετά το κλείσιμό της, η πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που αφορούν την εγκατάσταση αυτή, και ο περιορισμός των συνεπειών τους για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία.

3.   Τα μέτρα της παραγράφου 2 βασίζονται, μεταξύ άλλων, στις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, χωρίς να επιβάλλεται η χρήση οποιασδήποτε τεχνικής ή ειδικής τεχνολογίας, λαμβάνοντας όμως υπόψη τα τεχνικά χαρακτηριστικά των εγκαταστάσεων αποβλήτων, τη γεωγραφική τους θέση και τις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες.

Άρθρο 5

Σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων

1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας καταρτίζει σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων για την μείωση στο ελάχιστο, την επεξεργασία, την αξιοποίηση και τη διάθεση των εξορυκτικών αποβλήτων, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης.

2.   Οι στόχοι του σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων είναι οι ακόλουθοι:

3.   Το σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

Το σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων περιλαμβάνει επαρκείς πληροφορίες ώστε οι αρμόδιες αρχές να μπορούν να εκτιμούν την ικανότητα του φορέα να εκπληρώσει τους στόχους του σχεδίου διαχείρισης των αποβλήτων όπως ορίζει η παράγραφος 2, και τις υποχρεώσεις του βάσει της παρούσας οδηγίας. Ειδικότερα, το σχέδιο εξηγεί, πώς η επιλογή και η μέθοδος που έχουν επιλεγεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 2 στοιχείο α) σημείο i) εκπληρώνουν τους στόχους του σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων όπως αυτοί εκτίθενται στην παράγραφο 2 στοιχείο α).

4.   Το σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων επανεξετάζεται κάθε πέντε έτη ή/και τροποποιείται, εφόσον είναι αναγκαίο, σε περίπτωση ουσιωδών μεταβολών στη λειτουργία των εγκαταστάσεων αποβλήτων ή στα αποτιθέμενα απόβλητα. Οι τυχόν τροποποιήσεις κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή.

5.   Σχέδια που έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με άλλη εθνική ή κοινοτική νομοθεσία και περιέχουν τις πληροφορίες που καθορίζονται στην παράγραφο 3 μπορούν να χρησιμοποιούνται ώστε να αποφεύγονται περιττές επαναλήψεις των παρεχόμενων πληροφοριών και των εκτελούμενων εργασιών από τον φορέα, υπό τον όρο ότι τηρούνται όλες οι απαιτήσεις των παραγράφων 1 έως 4.

6.   Η αρμόδια αρχή εγκρίνει το σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων βάσει διαδικασιών που θα αποφασιστούν από τα κράτη μέλη και παρακολουθεί την εφαρμογή του.

Άρθρο 6

Πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων και ενημέρωση

1.   Το παρόν άρθρο διέπει τις εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων της κατηγορίας Α εκτός των εγκαταστάσεων αποβλήτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 96/82/EΚ.

2.   Με την επιφύλαξη άλλης κοινοτικής νομοθεσίας, και ιδίως των οδηγιών 92/91/ΕΟΚ και 92/104/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι κίνδυνοι σοβαρών ατυχημάτων εντοπίζονται και ότι τα αναγκαία στοιχεία ενσωματώνονται στον σχεδιασμό, την κατασκευή, την λειτουργία και την συντήρηση, καθώς και στο κλείσιμο και στις διαδικασίες μετά το κλείσιμο των εγκαταστάσεων αποβλήτων, με σκοπό την πρόληψη των ατυχημάτων αυτών και τον περιορισμό των δυσμενών συνεπειών τους για την ανθρώπινη υγεία ή/και το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων τυχόν διασυνοριακών επιπτώσεων.

3.   Για τους σκοπούς των απαιτήσεων της παραγράφου 2, πριν από την έναρξη των εργασιών, κάθε φορέας καταρτίζει πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων όσον αφορά την διαχείριση εξορυκτικών αποβλήτων και υιοθετεί σύστημα διαχείρισης της ασφάλειας εφαρμόζοντάς το σύμφωνα με τα στοιχεία που καθορίζονται στο παράρτημα Ι τμήμα 1, θέτει δε σε ισχύ εσωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν επιτόπου σε περίπτωση ατυχήματος.

Στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής, ο φορέας διορίζει διαχειριστή ασφάλειας υπεύθυνο για την εφαρμογή και την περιοδική επίβλεψη της πολιτικής πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων.

Η αρμόδια αρχή καταρτίζει εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν εκτός του τόπου των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων σε περίπτωση ατυχήματος. Στα πλαίσια της αίτησης για χορήγηση άδειας, ο φορέας παρέχει στην αρμόδια αρχή τις αναγκαίες πληροφορίες που θα της επιτρέψουν να καταρτίσει το εν λόγω σχέδιο.

4.   Τα σχέδια έκτακτης ανάγκης της παραγράφου 3 έχουν τους ακόλουθους στόχους:

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, ο φορέας παρέχει αμέσως στην αρμόδια αρχή όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες που συμβάλλουν στην μείωση στο ελάχιστο των συνεπειών για την ανθρώπινη υγεία και στην εκτίμηση και τον περιορισμό στο ελάχιστο της έκτασης των περιβαλλοντικών ζημιών που προκλήθηκαν ή ενδέχεται να προκληθούν.

5.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι παρέχεται έγκαιρα και αποτελεσματικά στο ενδιαφερόμενο κοινό η δυνατότητα να συμμετάσχει στην κατάρτιση ή την αναθεώρηση του εξωτερικού σχεδίου έκτακτης ανάγκης που πρέπει να καταρτιστεί σύμφωνα με την παράγραφο 3. Για τον σκοπό αυτό, το ενδιαφερόμενο κοινό ενημερώνεται για οποιαδήποτε τέτοια πρόταση, τίθενται δε στη διάθεσή του όλες οι σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, πληροφοριών για το δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και για την αρμόδια αρχή στην οποία μπορούν να υποβάλλονται παρατηρήσεις και ερωτήσεις.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό να έχει τη δυνατότητα να διατυπώνει παρατηρήσεις εντός λογικών χρονικών ορίων και οι παρατηρήσεις αυτές να λαμβάνονται δεόντως υπόψη στην απόφαση σχετικά με το εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης.

6.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας και τις απαιτούμενες ενέργειες σε περίπτωση ατυχήματος, οι οποίες περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι τμήμα 2, να παρέχονται δωρεάν και συστηματικά στο ενδιαφερόμενο κοινό.

Οι πληροφορίες αυτές επανεξετάζονται ανά τριετία και, εφόσον απαιτείται, καθίστανται επίκαιρες.

Άρθρο 7

Αίτηση και άδεια

1.   Οι εγκαταστάσεις αποβλήτων δεν επιτρέπεται να λειτουργούν χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής. Στην άδεια περιέχονται τα στοιχεία που προβλέπει η παράγραφος 2 του παρόντος άρθρου και προσδιορίζεται σαφώς η κατηγορία των εγκαταστάσεων αποβλήτων σύμφωνα με τα κριτήρια στα οποία παραπέμπει το άρθρο 9.

Με την επιφύλαξη της πλήρωσης όλων των απαιτήσεων του παρόντος άρθρου, τυχόν άλλες άδειες που έχουν εκδοθεί βάσει άλλης εθνικής ή κοινοτικής νομοθεσίας μπορούν να συνδυάζονται για να αποτελέσουν μια ενιαία άδεια, εφόσον με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται περιττές επαναλήψεις των παρεχόμενων πληροφοριών και των εκτελούμενων εργασιών από τον φορέα ή την αρμόδια αρχή. Τα στοιχεία της παραγράφου 2 μπορούν να καλύπτονται από μία ή περισσότερες άδειες, εφόσον τηρούνται όλες οι απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.

2.   Η αίτηση για τη χορήγηση άδειας περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

3.   Η αρμόδια αρχή χορηγεί άδεια μόνον εφόσον βεβαιούται ότι:

4.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές επανεξετάζουν περιοδικά και, όταν χρειάζεται, αναπροσαρμόζουν τους όρους της άδειας:

5.   Οι πληροφορίες που περιέχονται σε άδεια που χορηγείται στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου διατίθενται στις αρμόδιες εθνικές και κοινοτικές στατιστικές αρχές εφόσον ζητούνται για σκοπούς στατιστικής. Δεν δημοσιοποιούνται ευαίσθητες πληροφορίες αμιγώς εμπορικού χαρακτήρα, όπως πληροφορίες σχετικά με επαγγελματικές σχέσεις, συνιστώσες του κόστους και του όγκου των οικονομικών αποθεμάτων ορυκτών.

Άρθρο 8

Συμμετοχή του κοινού

1.   Κατά τα αρχικά στάδια της διαδικασίας χορήγησης αδείας ή, το αργότερο, μόλις καταστεί ευλόγως δυνατή η παροχή πληροφοριών, το κοινό ενημερώνεται, με ανακοινώσεις ή άλλα πρόσφορα μέσα, όπως τα ηλεκτρονικά μέσα όπου αυτά είναι διαθέσιμα, για τα ακόλουθα ζητήματα:

2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, εντός ευλόγων χρονικών ορίων, τίθενται στη διάθεση του ενδιαφερόμενου κοινού τα ακόλουθα:

3.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα δέοντα μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι το κοινό ενημερώνεται, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, σχετικά με τυχόν τροποποίηση των όρων της άδειας σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4.

4.   Πριν ληφθεί απόφαση παρέχεται στο ενδιαφερόμενο κοινό το δικαίωμα να απευθύνει παρατηρήσεις και γνώμες προς την αρμόδια αρχή.

5.   Τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που διενεργούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο λαμβάνονται δεόντως υπόψη κατά τη λήψη της απόφασης.

6.   Μετά τη λήψη απόφασης, η αρμόδια αρχή ενημερώνει το κοινό σύμφωνα με την κατάλληλη διαδικασία και θέτει στη διάθεσή του τις ακόλουθες πληροφορίες:

7.   Οι λεπτομερείς ρυθμίσεις σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου καθορίζονται από τα κράτη μέλη κατά τρόπον ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό να είναι σε θέση να προετοιμαστεί και να συμμετάσχει ουσιαστικά στην όλη διαδικασία.

Άρθρο 9

Σύστημα ταξινόμησης των εγκαταστάσεων αποβλήτων

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, οι αρμόδιες αρχές ταξινομούν δεδομένη εγκατάσταση αποβλήτων στην κατηγορία Α σύμφωνα με τα κριτήρια του παραρτήματος ΙΙΙ.

Άρθρο 10

Κοιλότητες εκσκαφής

1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο φορέας, όταν, για λόγους αποκατάστασης και κατασκευής, επαναφέρει στις κοιλότητες εκσκαφής εξορυκτικά απόβλητα που έχουν παραχθεί είτε από επιφανειακές είτε από υπόγειες εξορύξεις, λαμβάνει κατάλληλα μέτρα ώστε:

2.   Η οδηγία 1999/31/ΕΚ εξακολουθεί να εφαρμόζεται στα απόβλητα, πλην των εξορυκτικών αποβλήτων, που χρησιμοποιούνται για την πλήρωση κοιλοτήτων εκσκαφής.

Άρθρο 11

Κατασκευή και διαχείριση των εγκαταστάσεων αποβλήτων

1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε η διαχείριση των εγκαταστάσεων αποβλήτων να ανατίθεται σε πρόσωπο που διαθέτει τα απαιτούμενα προσόντα και να εξασφαλίζεται η παρακολούθηση της τεχνικής εξέλιξης και η κατάρτιση του προσωπικού.

2.   Η αρμόδια αρχή βεβαιούται ότι, κατά την κατασκευή νέων εγκαταστάσεων αποβλήτων ή τη μετατροπή υφιστάμενων εγκαταστάσεων, ο φορέας μεριμνά ώστε:

Τα αρχεία των δραστηριοτήτων παρακολούθησης και επιθεώρησης του στοιχείου γ) τηρούνται στον φάκελο της άδειας, ώστε να εξασφαλίζεται κατάλληλη διαβίβαση των πληροφοριών, ιδίως στην περίπτωση αλλαγής φορέα.

3.   Ο φορέας κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή, αμελλητί, και οπωσδήποτε το αργότερο εντός 48 ωρών, κάθε συμβάν που ενδέχεται να επηρεάζει την σταθερότητα των εγκαταστάσεων αποβλήτων καθώς και τυχόν σοβαρές δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον που διαπιστώνονται κατά τις διαδικασίες ελέγχου και παρακολούθησης των εγκαταστάσεων αποβλήτων. Ο φορέας εφαρμόζει το εσωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης, αν χρειάζεται, και συμμορφώνεται με οποιαδήποτε άλλη εντολή της αρμόδιας αρχής σχετικά με τα επανορθωτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν.

Το κόστος των μέτρων που πρέπει να ληφθούν βαρύνει τον φορέα.

Με συχνότητα που καθορίζει η αρμόδια αρχή, και οπωσδήποτε τουλάχιστον άπαξ του έτους, ο φορέας αναφέρει στις αρμόδιες αρχές τα αποτελέσματα της παρακολούθησης, με βάση συγκεντρωτικά στοιχεία, ώστε να αποδεικνύεται η τήρηση των όρων της αδείας και να βελτιώνονται οι γνώσεις σχετικά με τη συμπεριφορά των αποβλήτων και της εγκατάστασης αποβλήτων. Βάσει της έκθεσης αυτής, η αρμόδια αρχή δύναται να αποφασίσει ότι χρειάζεται επικύρωση από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα.

Άρθρο 12

Διαδικασίες που διέπουν το κλείσιμο των εγκαταστάσεων αποβλήτων και την μετέπειτα φάση

1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τις παραγράφους 2 έως 5.

2.   Η διαδικασία για το κλείσιμο εγκαταστάσεων αποβλήτων αρχίζει μόνον εφόσον πληρούται μια από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

3.   Οι εγκαταστάσεις αποβλήτων μπορούν να θεωρούνται οριστικά κλειστές μόνον αφού η αρμόδια αρχή έχει, χωρίς περιττή καθυστέρηση, διενεργήσει τελική επιτόπου επιθεώρηση, αξιολογήσει όλες τις εκθέσεις που υπέβαλε ο φορέας, βεβαιώσει την αποκατάσταση του εδάφους που έθιξε η εγκατάσταση αποβλήτων και κοινοποιήσει στον φορέα την έγκρισή της για το κλείσιμο.

Η έγκριση αυτή δεν περιορίζει σε καμία περίπτωση τις υποχρεώσεις του φορέα βάσει των όρων της αδείας ή του νόμου.

4.   Μετά το οριστικό κλείσιμο εγκαταστάσεων αποβλήτων και με την επιφύλαξη τυχόν εθνικής ή κοινοτικής νομοθεσίας που διέπει την ευθύνη του κατόχου των αποβλήτων, ο φορέας είναι υπεύθυνος για τη συντήρηση, την παρακολούθηση και τον έλεγχό τους καθώς και για διορθωτικά μέτρα, κατά τη μετά το κλείσιμο φάση, για όσο χρονικό διάστημα απαιτεί η αρμόδια αρχή, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τη διάρκεια των ενδεχόμενων κινδύνων, εκτός εάν η αρμόδια αρχή αποφασίσει να αναλάβει από τον φορέα τις εν λόγω εργασίες.

5.   Εφόσον η αρμόδια αρχή το κρίνει αναγκαίο, προκειμένου να τηρηθούν οι οικείες περιβαλλοντικές απαιτήσεις που καθορίζει η κοινοτική νομοθεσία και ιδίως οι οδηγίες 76/464/ΕΟΚ, 80/68/ΕΟΚ και 2000/60/ΕΚ, μετά το κλείσιμο εγκαταστάσεων αποβλήτων, ο φορέας, μεταξύ άλλων, ελέγχει ειδικότερα τη φυσική και χημική σταθερότητα των εγκαταστάσεων και περιορίζει στο ελάχιστο τυχόν αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, και ιδίως στα επιφανειακά και τα υπόγεια ύδατα, διασφαλίζοντας ότι:

6.   Μετά το κλείσιμο εγκαταστάσεων αποβλήτων, ο φορέας κοινοποιεί αμελλητί στην αρμόδια αρχή κάθε συμβάν ή εξέλιξη που ενδέχεται να επηρεάσει τη σταθερότητα των εγκαταστάσεων αποβλήτων καθώς και τυχόν σοβαρές δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον που διαπιστώνονται κατά τις διαδικασίες ελέγχου και παρακολούθησης. Ο φορέας εφαρμόζει το εσωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης, αν χρειάζεται, και συμμορφώνεται με οποιαδήποτε άλλη εντολή της αρμόδιας αρχής σχετικά με τα επανορθωτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν.

Το κόστος των μέτρων που πρέπει να ληφθούν βαρύνει τον φορέα.

Στις περιπτώσεις και με τη συχνότητα που καθορίζει η αρμόδια αρχή, ο φορέας αναφέρει στις αρμόδιες αρχές τα αποτελέσματα της παρακολούθησης, με βάση συγκεντρωτικά στοιχεία, ώστε να αποδεικνύεται η τήρηση των όρων της αδείας και να βελτιώνονται οι γνώσεις σχετικά με τη συμπεριφορά των αποβλήτων και της εγκατάστασης αποβλήτων.

Άρθρο 13

Πρόληψη επιδείνωσης της κατάστασης των υδάτων και της ρύπανσης του αέρα και του εδάφους

1.   Η αρμόδια αρχή βεβαιούται ότι ο φορέας έχει λάβει τα αναγκαία μέτρα για την τήρηση των κοινοτικών περιβαλλοντικών προτύπων, ιδίως προκειμένου να αποτρέψει, σύμφωνα με την οδηγία 2000/60/EΚ, την επιδείνωση της τρέχουσας κατάστασης των υδάτων, μεταξύ άλλων μέσω:

2.   Η αρμόδια αρχή διασφαλίζει ότι ο φορέας έχει λάβει τα δέοντα μέτρα για την πρόληψη ή τη μείωση των εκπομπών σκόνης και αερίων.

3.   Εάν βάσει εκτίμησης των περιβαλλοντικών κινδύνων, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τις οδηγίες 76/464/EΟΚ, 80/68/EΟΚ ή 2000/60/EΚ, ανάλογα με την περίπτωση, η αρμόδια αρχή αποφασίσει ότι δεν απαιτείται η συλλογή και επεξεργασία των εκπλυμάτων ή εάν διαπιστωθεί ότι οι εγκαταστάσεις αποβλήτων δεν αποτελούν δυνητικό κίνδυνο για το έδαφος, τα υπόγεια ή τα επιφανειακά ύδατα, οι απαιτήσεις της παραγράφου 1 στοιχεία β) και γ), μπορούν να περιοριστούν ή να μην εφαρμόζονται αντιστοίχως.

4.   Τα κράτη μέλη εξαρτούν τη διάθεση εξορυκτικών αποβλήτων υπό στερεά, πολτώδη ή υγρά μορφή σε οποιοδήποτε υδάτινο σύστημα υποδοχής, εκτός εκείνων που έχουν κατασκευασθεί ειδικά για τη διάθεση εξορυκτικών αποβλήτων, από τη συμμόρφωση του φορέα προς τις σχετικές απαιτήσεις των οδηγιών 76/464/ΕΟΚ, 80/68/ΕΟΚ και 2000/60/EΚ.

5.   Kατά την επανατοποθέτηση των εξορυκτικών αποβλήτων σε κοιλότητες εκσκαφής που δημιουργήθηκαν είτε από επιφανειακή είτε από υπόγεια εξόρυξη, οι οποίες θα κατακλυσθούν μετά το κλείσιμο, ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη ή τη μείωση στο ελάχιστο της υποβάθμισης των υδάτων και της ρύπανσης του εδάφους, σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 3, τηρουμένων των αναλογιών. Ο φορέας εκμετάλλευσης παρέχει στην αρμόδια αρχή τις αναγκαίες πληροφορίες για να εξασφαλισθεί η συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις της Κοινότητας, ιδίως εκείνες που περιέχονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ.

6.   Σε περίπτωση παρουσίας κυανίου σε λίμνη, ο φορέας εξασφαλίζει ότι η συγκέντρωση του διασπώμενου με ασθενές οξύ κυανίου εντός της λίμνης περιορίζεται στα χαμηλότερα δυνατά επίπεδα με τη χρησιμοποίηση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών και, οπωσδήποτε, στην περίπτωση εγκαταστάσεων που είχαν ήδη λάβει άδεια ή λειτουργούσαν ήδη κατά την 1η Μαΐου 2008, ότι η συγκέντρωση του διασπώμενου με ασθενές οξύ κυανίου στο σημείο απόρριψης των απορριμμάτων κατεργασίας από τη μονάδα επεξεργασίας εντός της λίμνης δεν υπερβαίνει τα 50 ppm από την 1η Μαΐου 2008, τα 25 ppm από την 1η Μαΐου 2013, τα 10 ppm από την 1η Μαΐου 2018 και τα 10 ppm σε εγκαταστάσεις στις οποίες χορηγείται άδεια μετά την 1η Μαΐου 2008.

Εάν το ζητήσει η αρμόδια αρχή, ο φορέας αποδεικνύει, μέσω εκτίμησης κινδύνων στην οποία λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές για τον τόπο των εγκαταστάσεων συνθήκες, ότι οι οριακές αυτές συγκεντρώσεις δεν χρειάζεται να μειωθούν περισσότερο.

Άρθρο 14

Χρηματική εγγύηση

1.   Πριν από την έναρξη εργασιών που περιλαμβάνουν συσσώρευση ή εναπόθεση εξορυκτικών αποβλήτων σε εγκατάσταση αποβλήτων, η αρμόδια αρχή απαιτεί τη σύσταση χρηματικής εγγύησης (π.χ. υπό μορφή χρηματικής κατάθεσης, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοδοτούμενων από τη βιομηχανία ταμείων αμοιβαίων εγγυήσεων) ή άλλου ισοδύναμου μέσου, σύμφωνα με διαδικασίες που θα αποφασιστούν από τα κράτη μέλη, ώστε:

2.   Η εγγύηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται με βάση:

3.   Το ύψος της εγγύησης προσαρμόζεται περιοδικώς σύμφωνα με τις απαιτούμενες εργασίες αποκατάστασης στο έδαφος που θίγεται από την εγκατάσταση αποβλήτων, όπως περιγράφεται στο σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων το οποίο καταρτίζεται κατά το άρθρο 5 και απαιτείται για την άδεια του άρθρου 7.

4.   Εφόσον η αρμόδια αρχή εγκρίνει το κλείσιμο εγκαταστάσεων σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3, παρέχει στον φορέα έγγραφη δήλωση με την οποία τον αποδεσμεύει από την υποχρέωση της εγγύησης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, εξαιρουμένων των μετά το κλείσιμο υποχρεώσεων του άρθρου 12 παράγραφος 4.

Άρθρο 15

Περιβαλλοντική ευθύνη

Στο παράρτημα ΙΙΙ της οδηγίας 2004/35/ΕΚ προστίθεται το ακόλουθο σημείο:

Άρθρο 16

Διασυνοριακές επιπτώσεις

1.   Όταν ένα κράτος μέλος, στο οποίο υπάρχει εγκατάσταση, γνωρίζει ότι η λειτουργία εγκαταστάσεων αποβλήτων κατηγορίας Α ενδέχεται να έχει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον και τυχόν συνακόλουθους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία σε άλλο κράτος μέλος, ή όταν ένα κράτος μέλος το οποίο ενδέχεται να θιγεί κατά τον τρόπο αυτόν, διατυπώσει σχετικό αίτημα, το κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου υποβλήθηκε αίτηση για χορήγηση άδειας σύμφωνα με το άρθρο 7 διαβιβάζει στο άλλο κράτος μέλος τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο αυτό την ίδια στιγμή που τις θέτει στη διάθεση των υπηκόων του.

Οι πληροφορίες αυτές χρησιμοποιούνται ως βάση των τυχόν απαιτουμένων διαβουλεύσεων στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών μελών σε αμοιβαία και ισοδύναμη βάση.

2.   Στο πλαίσιο των διμερών τους σχέσεων, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις της παραγράφου 1, οι αιτήσεις τίθενται επίσης στη διάθεση του κοινού του κράτους μέλους το οποίο ενδέχεται να θιγεί, για επαρκές χρονικό διάστημα ώστε να έχει τη δυνατότητα να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του προτού ληφθεί η απόφαση της αρμόδιας αρχής.

3.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση ατυχήματος το οποίο αφορά εγκαταστάσεις αποβλήτων της παραγράφου 1, οι πληροφορίες που παρέχει ο φορέας στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4, διαβιβάζονται αμέσως στο άλλο κράτος μέλος με σκοπό την μείωση στο ελάχιστο των συνεπειών του ατυχήματος για την ανθρώπινη υγεία, καθώς και την εκτίμηση και τον περιορισμό στο ελάχιστο της έκτασης των περιβαλλοντικών ζημιών που προκλήθηκαν ή ενδέχεται να προκληθούν.

Άρθρο 17

Επιθεωρήσεις από την αρμόδια αρχή

1.   Πριν από την έναρξη των εργασιών εναπόθεσης αποβλήτων και στη συνέχεια, συμπεριλαμβανομένης της μετά το κλείσιμο φάσης, σε τακτά χρονικά διαστήματα που καθορίζει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η αρμόδια αρχή επιθεωρεί τις εγκαταστάσεις αποβλήτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 7 ώστε να εξασφαλίζει ότι πληρούν τους σχετικούς όρους της αδείας. Ένα θετικό πόρισμα δεν περιορίζει με κανένα τρόπο την ευθύνη που υπέχει ο φορέας από τους όρους της αδείας.

2.   Τα κράτη μέλη απαιτούν από τον φορέα να τηρεί ενήμερα αρχεία όλων των εργασιών διαχείρισης αποβλήτων και να τα θέτει στη διάθεση της αρμόδιας αρχής προς επιθεώρηση, να εξασφαλίζει δε ότι, σε περίπτωση αλλαγής του φορέα κατά τη διάρκεια της διαχείρισης εγκαταστάσεων αποβλήτων, οι σχετικές επίκαιρες πληροφορίες και αρχεία που αφορούν τις εγκαταστάσεις αποβλήτων διαβιβάζονται δεόντως στο νέο φορέα.

Άρθρο 18

Υποχρέωση υποβολής εκθέσεων

1.   Ανά τριετία, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση συντάσσεται βάσει ερωτηματολογίου ή υποδείγματος το οποίο καταρτίζει η Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 23 παράγραφος 2. Η έκθεση διαβιβάζεται στην Επιτροπή εντός εννέα μηνών από την λήξη της τριετούς περιόδου την οποία καλύπτει.

Εντός εννέα μηνών από την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών, η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

2.   Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν ετησίως στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με συμβάντα που έχουν κοινοποιηθεί από τους φορείς σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 και το άρθρο 12 παράγραφος 6. Η Επιτροπή θέτει τις πληροφορίες αυτές στη διάθεση των κρατών μελών εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα. Με την επιφύλαξη της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες, τα κράτη μέλη θέτουν με τη σειρά τους τις πληροφορίες αυτές στη διάθεση του ενδιαφερόμενου κοινού εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα.

Άρθρο 19

Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη καθορίζουν κανόνες για την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζεται η εφαρμογή τους. Οι κυρώσεις αυτές είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Άρθρο 20

Απογραφή των κλειστών εγκαταστάσεων αποβλήτων

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διενεργείται απογραφή των κλειστών εγκαταστάσεων αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων, που βρίσκονται στο έδαφός τους και προκαλούν σοβαρές δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις ή ενδέχεται να αποτελέσουν μεσοπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα σοβαρό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, και ότι η απογραφή αυτή ενημερώνεται τακτικά. Η εν λόγω απογραφή, η οποία καθίσταται προσιτή στο κοινό, διενεργείται έως την 1η Μαΐου 2012, λαμβανομένων υπόψη των μεθόδων που προβλέπονται στο άρθρο 21, εάν είναι διαθέσιμες.

Άρθρο 21

Ανταλλαγή πληροφοριών

1.   Η Επιτροπή, επικουρούμενη από την επιτροπή του άρθρου 23, εξασφαλίζει ότι πραγματοποιείται η κατάλληλη ανταλλαγή τεχνικών και επιστημονικών πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών με σκοπό την ανάπτυξη μεθόδων για:

2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή παρακολουθεί ή ενημερώνεται για τις εξελίξεις που σημειώνονται στις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.

3.   Η Επιτροπή οργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και των ενδιαφερομένων οργανώσεων όσον αφορά τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, τη σχετική παρακολούθηση και τις εξελίξεις τους. Η Επιτροπή δημοσιεύει τα αποτελέσματα της ανταλλαγής πληροφοριών.

Άρθρο 22

Μέτρα εφαρμογής και τροποποίησης

1.   Έως την 1η Μαΐου 2008, η Επιτροπή θεσπίζει, με τη διαδικασία του άρθρου 23 παράγραφος 2, τις διατάξεις που απαιτούνται για τα ακόλουθα, δίδοντας προτεραιότητα στα στοιχεία ε), στ) και ζ):

2.   Οι τυχόν επόμενες τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για την προσαρμογή των παραρτημάτων στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο θεσπίζονται από την Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 23 παράγραφος 2.

Οι τροποποιήσεις αυτές αποσκοπούν στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος.

Άρθρο 23

Επιτροπή

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/EΟΚ, εφεξής «η επιτροπή».

2.   Όταν γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/EΚ, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.

Η προθεσμία του άρθρου 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/EΚ ορίζεται τρίμηνη.

3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 24

Μεταβατική διάταξη

1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όλες οι εγκαταστάσεις αποβλήτων στις οποίες έχει χορηγηθεί άδεια ή οι οποίες λειτουργούν ήδη την 1η Μαΐου 2008, συμμορφώνονται προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας έως την 1η Μαΐου 2012, με εξαίρεση τις εγκαταστάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1, η συμμόρφωση των οποίων πρέπει να εξασφαλιστεί έως την 1η Μαΐου 2014, καθώς και τις εγκαταστάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 13 παράγραφος 6, η συμμόρφωση των οποίων πρέπει να εξασφαλιστεί σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του εν λόγω άρθρου.

2.   Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στις εγκαταστάσεις αποβλήτων που έχουν κλείσει έως την 1η Μαΐου 2008.

3.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, από την 1η Μαΐου 2006 και ανεξάρτητα από οποιοδήποτε κλείσιμο εγκατάστασης αποβλήτων μετά την ημερομηνία αυτή και πριν από την 1η Μαΐου 2008, η διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων γίνεται κατά τρόπο που δεν θίγει την τήρηση του άρθρου 4 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας, και άλλων εφαρμοστέων περιβαλλοντικών απαιτήσεων που προβλέπει η κοινοτική νομοθεσία, και ιδίως η οδηγία 2000/60/ΕΚ.

4.   Το άρθρο 5, το άρθρο 6 παράγραφοι 3 έως 5, το άρθρο 7, το άρθρο 8, το άρθρο 12 παράγραφοι 1 και 2 και το άρθρο 14 παράγραφοι 1 έως 3 δεν εφαρμόζονται στις εγκαταστάσεις αποβλήτων οι οποίες:

Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν τις περιπτώσεις αυτές στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2008 και εξασφαλίζουν ότι οι εν λόγω εγκαταστάσεις αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης κατά τρόπο που δεν θίγει την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας, και ιδίως των στόχων του άρθρου 4 παράγραφος 1, και εκείνων κάθε άλλης κοινοτικής νομοθετικής πράξης, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2000/60/ΕΚ.

Άρθρο 25

Ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο

1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Μαΐου 2008. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτήν κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.

2.   Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 26

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 27

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Στρασβούργο, 15 Μαρτίου 2006.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. BORRELL FONTELLES

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

H. WINKLER

----

(1)ΕΕ C 80 της 30.3.2004, σ. 35.

(2)EE C 109 της 30.4.2004, σ. 33.

(3)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 31ης Μαρτίου 2004(ΕΕ C 103 Ε της 29.4.2004, σ. 451), κοινή θέση του Συμβουλίου της 12ης Απριλίου 2005 (ΕΕ C 172 Ε της 12.7.2005, σ. 1) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Ιανουαρίου 2006 και απόφαση του Συμβουλίου της 30ής Ιανουαρίου 2006.

(4)ΕΕ L 345 της 31.12.2003, σ. 97.

(5)ΕΕ L 257 της 10.10.1996, σ. 26· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 33 της 4.2.2006, σ. 1).

(6)ΕΕ C 65 Ε της 14.3.2002, σ. 382.

(7)ΕΕ L 242 της 10.9.2002, σ. 1.

(8)ΕΕ L 194 της 25.7.1975, σ. 39· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

(9)ΕΕ L 182 της 16.7.1999, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003.

(10)  Οδηγία 92/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1992, περί των ελαχίστων προδιαγραφών για τη βελτίωση της προστασίας, της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις εξορυκτικές δια γεωτρήσεων βιομηχανίες (ενδέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 348 της 28.11.1992, σ. 9).

(11)  Οδηγία 92/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1992, περί των ελαχίστων προδιαγραφών της για τη βελτίωση της προστασίας, της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις υπαίθριες ή υπόγειες εξορυκτικές βιομηχανίες (δωδέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 404 της 31.12.1992, σ. 10).

(12)ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση αριθ. 2455/2001/ΕΚ (ΕΕ L 331 της 15.12.2001, σ. 1).

(13)ΕΕ L 143 της 30.4.2004, σ. 56.

(14)ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(15)ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

(16)ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 20· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 166/2006.

(17)  Οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών (ΕΕ 196 της 16.8.1967,σ. l)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/73/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 152 της 30.4.2004, σ. 1).

(18)  Οδηγία 1999/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 1999, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων παρασκευασμάτων (ΕΕ L 200 της 30.7.1999, σ. 1)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2006/8/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 19 της 24.1.2006, σ. 12).

(19)  Οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σ. 40)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 156 της 25.6.2003, σ. 17).

(20)ΕΕ L 41 της 14.2.2003, σ. 26.

(21)  Οδηγία 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας (ΕΕ L 129 της 18.5.1976, σ. 23)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/60/ΕΚ.

(22)  Οδηγία 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ L 20 της 26.1.1980, σ. 43)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ (ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 48).

(23)ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 15.»

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

Πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων και πληροφορίες που πρέπει να γνωστοποιούνται στο ενδιαφερόμενο κοινό

1.   Πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων

Η πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων και το σύστημα διαχείρισης της ασφάλειας που υιοθετεί ο φορέας πρέπει να είναι ανάλογα προς τους κινδύνους σοβαρού ατυχήματος που συνεπάγεται η εγκατάσταση αποβλήτων. Για τους σκοπούς της εφαρμογής τους λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:

2.   Πληροφορίες που πρέπει να γνωστοποιούνται στο ενδιαφερόμενο κοινό

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Χαρακτηρισμός αποβλήτων

Τα εξορυκτικά απόβλητα χαρακτηρίζονται με τρόπο που να εξασφαλίζει τη μακροχρόνια φυσική και χημική σταθερότητα της δομής της εγκατάστασης και την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων. Ο χαρακτηρισμός των αποβλήτων περιλαμβάνει, εφόσον απαιτείται και αναλόγως της κατηγορίας των εγκαταστάσεων, τα ακόλουθα στοιχεία:

----

(1)  Απόφαση 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2000, για αντικατάσταση της απόφασης 94/3/ΕΚ για τη θέσπιση καταλόγου αποβλήτων σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο α) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της απόφασης 94/904/ΕΚ του Συμβουλίου για την κατάρτιση καταλόγου επικίνδυνων αποβλήτων κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ L 226 της 6.9.2000, σ. 3)· απόφαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 2001/573/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 203 της 28.7.2001, σ. 18).

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

Κριτήρια για την ταξινόμηση των εγκαταστάσεων αποβλήτων

Οι εγκαταστάσεις αποβλήτων ταξινομούνται στην κατηγορία Α εάν:

----

ΔΉΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ, ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή εκφράζουν την ικανοποίησή τους για την κοινή δήλωση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας σχετικά με την υλοποίηση της επικείμενης οδηγίας για τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας.

----

----

ΟΔΗΓΊΑ 2006/22/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 15ης Μαρτίου 2006

για καθορισμό ελάχιστων προϋποθέσεων για την

εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85

του Συμβουλίου σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για την κατάργηση της οδηγίας 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 71 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2), υπό το πρίσμα του κοινού σχεδίου που εγκρίθηκε από την επιτροπή συνδιαλλαγής στις 8 Δεκεμβρίου 2005,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Η παρούσα οδηγία καθορίζει τις ελάχιστες προϋποθέσεις για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

Άρθρο 2

Συστήματα ελέγχου

1.   Τα κράτη μέλη οργανώνουν σύστημα κατάλληλων και τακτικών ελέγχων της ορθής και συνεπούς εφαρμογής, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 1, τόσο καθ’ οδόν όσο και στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων όλων των κατηγοριών μεταφορών.

Οι έλεγχοι αυτοί καλύπτουν ετησίως ευρεία και αντιπροσωπευτική διατομή μετακινούμενων εργαζομένων, οδηγών, επιχειρήσεων και οχημάτων όλων των κατηγοριών μεταφορών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, στην επικράτειά τους, εφαρμόζεται συνεκτική εθνική στρατηγική επιβολής του νόμου. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν συντονιστικό φορέα όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει των άρθρων 4 και 6· στην περίπτωση αυτή ενημερώνονται σχετικά η Επιτροπή και τα λοιπά κράτη μέλη.

2.   Εφόσον αυτό δεν έχει συμβεί ήδη, τα κράτη μέλη χορηγούν στους αρμόδιους για την επιθεώρηση υπαλλήλους, έως την 1η Μαΐου 2007, κάθε κατάλληλη νομική εξουσία, ούτως ώστε να μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντα επιθεώρησης που τους έχουν ανατεθεί βάσει της παρούσας οδηγίας.

3.   Κάθε κράτος μέλος οργανώνει τους ελέγχους κατά τρόπο ώστε, από την 1η Μαΐου 2006, να ελέγχεται τουλάχιστον το 1 % των ημερών που εργάσθηκαν οι οδηγοί οχημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85. Το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί τουλάχιστον σε 2 % από την 1η Ιανουαρίου 2008 και σε 3 % από την 1η Ιανουαρίου 2010.

Από την 1η Ιανουαρίου 2012, το ελάχιστο αυτό ποσοστό μπορεί να αυξηθεί στο 4 % από την Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2, υπό την προϋπόθεση ότι τα στατιστικά στοιχεία που συλλέγονται δυνάμει του άρθρου 3 αποδεικνύουν ότι, κατά μέσο όρο, άνω των 90 % όλων των ελεγχόμενων οχημάτων διαθέτει ψηφιακό ταχογράφο. Κατά τη λήψη της απόφασης αυτής, η Επιτροπή λαμβάνει επίσης υπόψη την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων μέτρων επιβολής του νόμου, ιδίως τη διαθεσιμότητα δεδομένων ψηφιακού ταχογράφου στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων.

Τουλάχιστον το 15 % του συνολικού αριθμού των εργάσιμων ημερών που ελέγχονται, ελέγχεται καθ’ οδόν, και τουλάχιστον το 30 % ελέγχεται στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων. Από την 1η Ιανουαρίου 2008, τουλάχιστον το 30 % του συνολικού αριθμού των εργάσιμων ημερών που ελέγχονται ελέγχεται καθ’ οδόν, και τουλάχιστον το 50 % ελέγχεται στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων.

4.   Οι πληροφορίες οι οποίες υποβάλλονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85, περιλαμβάνουν τον αριθμό των οδηγών που ελέγχθηκαν καθ’ οδόν, τον αριθμό των ελέγχων σε εγκαταστάσεις επιχειρήσεων, τον αριθμό των εργάσιμων ημερών που ελέγχθηκαν και τον αριθμό καθώς και τη φύση των παραβάσεων που αναφέρθηκαν, διευκρινίζοντας ταυτόχρονα εάν πρόκειται για μεταφορά προσώπων ή εμπορευμάτων.

Άρθρο 3

Στατιστικά στοιχεία

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα στατιστικά στοιχεία που συλλέγονται κατά τους ελέγχους που οργανώνονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 3, κατατάσσονται στις ακόλουθες κατηγορίες:

Τα εν λόγω στατιστικά αυτά στοιχεία υποβάλλονται στην Επιτροπή ανά διετία και δημοσιεύονται σε έκθεση.

Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών τηρούν αρχείο των δεδομένων που συγκεντρώνονται κατά το προηγούμενο έτος.

Οι επιχειρήσεις που ευθύνονται για τους οδηγούς διατηρούν, επί περίοδο ενός έτους, όλα τα έγγραφα, πρωτόκολλα και άλλα σχετικά στοιχεία που τους διαβιβάζουν οι αρχές επιβολής, για τους ελέγχους που έγιναν στον επιχειρησιακό τους χώρο ή/και στους οδηγούς τους καθ’ οδόν.

Τυχόν περαιτέρω απαιτούμενη διευκρίνιση των ορισμών των κατηγοριών που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) διατυπώνεται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2.

Άρθρο 4

Έλεγχοι καθ’ οδόν

1.   Οι καθ’ οδόν έλεγχοι οργανώνονται σε διαφορετικά σημεία και οποιαδήποτε ώρα και καλύπτουν ένα αρκετά εκτεταμένο τμήμα του οδικού δικτύου ώστε να είναι δύσκολη η αποφυγή σημείων ελέγχου.

2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:

3.   Τα στοιχεία που πρέπει να ελέγχονται στους καθ’ οδόν ελέγχους καθορίζονται στο μέρος Α του παραρτήματος I. Οι έλεγχοι είναι δυνατόν να επικεντρώνονται σε συγκεκριμένο στοιχείο, εφόσον το απαιτούν οι περιστάσεις.

4.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 2, οι καθ’ οδόν έλεγχοι διενεργούνται χωρίς διάκριση. Ειδικότερα, οι ελεγκτές δεν κάνουν διακρίσεις για κανέναν από τους ακόλουθους λόγους:

5.   Ο ελεγκτής είναι εφοδιασμένος με:

6.   Εάν, σε κάποιο κράτος μέλος, τα πορίσματα καθ’ οδόν ελέγχου σε οδηγό οχήματος με αριθμό κυκλοφορίας άλλου κράτους μέλους παρέχουν βάσιμες υπόνοιες ότι σημειώθηκαν παραβάσεις οι οποίες δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθούν κατά τον έλεγχο λόγω έλλειψης των απαραίτητων στοιχείων, οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών συνδράμουν η μια την άλλη για τη διευκρίνιση της κατάστασης.

Άρθρο 5

Συντονισμένοι έλεγχοι

Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν, τουλάχιστον έξι φορές το χρόνο, συντονισμένους καθ’ οδόν ελέγχους οδηγών και οχημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85. Αυτοί οι έλεγχοι πραγματοποιούνται ταυτόχρονα από τις αρχές επιβολής του νόμου δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, καθεμία από τις οποίες ενεργεί εντός της επικρατείας της.

Άρθρο 6

Έλεγχοι στις εγκαταστάσεις επιχειρήσεων

1.   Οι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις επιχειρήσεων προγραμματίζονται λαμβάνοντας υπόψη την προηγούμενη εμπειρία όσον αφορά τις διάφορες κατηγορίες μεταφορών και επιχειρήσεων. Έλεγχοι διενεργούνται επίσης σε περιπτώσεις που έχουν εντοπιστεί καθ’ οδόν σοβαρές παραβάσεις των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

2.   Οι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν τα στοιχεία που παρατίθενται στα μέρη Α και Β του παραρτήματος I.

3.   Οι ελεγκτές είναι εφοδιασμένοι με:

4.   Κατά τον έλεγχο, οι ελεγκτές του κράτους μέλους λαμβάνουν υπόψη τις πληροφορίες που παρέχονται από τον αναφερόμενο στο άρθρο 7 παράγραφος 1 σύνδεσμο ελέγχου άλλου κράτους μέλους σχετικά με τις δραστηριότητες της εν λόγω επιχείρησης σε αυτό το άλλο κράτος μέλος.

5.   Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 έως 4, οι έλεγχοι που διενεργούνται στις εγκαταστάσεις των αρμοδίων αρχών, με βάση τα σχετικά έγγραφα ή στοιχεία που χορηγούν οι επιχειρήσεις μετά από αίτηση των εν λόγω αρχών, ισοδυναμούν με ελέγχους που διενεργούνται στις εγκαταστάσεις επιχειρήσεων.

Άρθρο 7

Ενδοκοινοτικός σύνδεσμος

1.   Τα κράτη μέλη ορίζουν έναν φορέα με τα ακόλουθα καθήκοντα:

Ο φορέας αντιπροσωπεύεται στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1.

2.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον ορισμό του φορέα αυτού και η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα λοιπά κράτη μέλη.

3.   Η ανταλλαγή στοιχείων, εμπειρίας και πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών προωθείται ενεργά, κατά κύριο λόγο αλλά όχι αποκλειστικά, μέσω της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 και μέσω κάθε παρόμοιου φορέα που είναι δυνατόν να ορίσει η Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2.

Άρθρο 8

Ανταλλαγή πληροφοριών

1.   Πληροφορίες που έχουν ανταλλαγεί διμερώς δυνάμει του άρθρου 17 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή του άρθρου 19 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, ανταλλάσσονται μεταξύ των καθορισμένων φορέων που έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2:

2.   Τα κράτη μέλη επιδιώκουν να εγκαταστήσουν συστήματα για την ηλεκτρονική ανταλλαγή πληροφοριών. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2, η Επιτροπή καθορίζει κοινή μεθοδολογία για την αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών.

Άρθρο 9

Σύστημα αποτίμησης επικινδυνότητας

1.   Τα κράτη μέλη εισάγουν σύστημα αποτίμησης επικινδυνότητας για τις επιχειρήσεις ανάλογα με τον σχετικό αριθμό και τη σοβαρότητα των παραβάσεων των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, τις οποίες διαπράττει μια συγκεκριμένη επιχείρηση. Η Επιτροπή υποστηρίζει τον διάλογο μεταξύ των κρατών μελών ώστε να υπάρξει συνέπεια μεταξύ των συστημάτων αποτίμησης επικινδυνότητας.

2.   Οι επιχειρήσεις υψηλής επικινδυνότητας ελέγχονται στενότερα και συχνότερα. Τα κριτήρια και οι λεπτομέρειες εφαρμογής του εν λόγω συστήματος αποτελούν αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 12, προκειμένου να θεσπισθεί σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών για τις βέλτιστες πρακτικές.

3.   Ένας αρχικός κατάλογος παραβάσεων των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) 3821/85 ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ.

Για να παράσχει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την αξιολόγηση των παραβάσεων των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, η Επιτροπή δύναται, όπου κρίνεται απαραίτητο, να τροποποιεί το παράρτημα ΙΙΙ σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12, παράγραφος 2, για τη θέσπιση κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με την κοινή κλίμακα παραβάσεων, οι οποίες θα χωρίζονται ανά κατηγορίες, ανάλογα με τη βαρύτητά τους.

Η κατηγορία που αφορά τις πιο σοβαρές παραβάσεις θα πρέπει να περιλαμβάνει και περιπτώσεις όπου η παράβαση των αντίστοιχων διατάξεων των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο θανάτου ή σοβαρού προσωπικού τραυματισμού.

Άρθρο 10

Έκθεση

Μέχρι την 1η Μαΐου 2009 η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση στην οποία αναλύονται οι κυρώσεις για σοβαρές παραβάσεις που προβλέπονται στη νομοθεσία των κρατών μελών.

Άρθρο 11

Βέλτιστη πρακτική

1.   Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2, η Επιτροπή χαράσσει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη βέλτιστη πρακτική επιβολής του νόμου.

Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές δημοσιεύονται σε έκθεση της Επιτροπής ανά διετία.

2.   Τα κράτη μέλη εκπονούν κοινά προγράμματα κατάρτισης σχετικά με τη βέλτιστη πρακτική που διοργανώνονται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο και διευκολύνουν τις ανταλλαγές προσωπικού των αντίστοιχων φορέων τους για ενδοκοινοτικό σύνδεσμο με ομολόγους τους σε άλλα κράτη μέλη, τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.

3.   Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2 η Επιτροπή εκπονεί ηλεκτρονικό έγγραφο, δυνάμενο να εκτυπωθεί, το οποίο χρησιμοποιείται όταν ο οδηγός είναι σε άδεια λόγω ασθενείας ή σε ετήσια άδεια, ή όταν ο οδηγός έχει οδηγήσει άλλο όχημα που εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85, κατά την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 7 πρώτο εδάφιο πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

4.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ελεγκτές είναι καλά καταρτισμένοι για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Άρθρο 12

Διαδικασία επιτροπής

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

2.   Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη.

3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 13

Εκτελεστικά μέτρα

Κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή εξ ιδίας πρωτοβουλίας η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2, εκτελεστικά μέτρα, ιδίως με έναν από τους ακόλουθους στόχους:

Άρθρο 14

Διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες

Μόλις αρχίσει να ισχύει η παρούσα οδηγία, η Επιτροπή προσέρχεται σε διαπραγματεύσεις με τις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες ενόψει της εφαρμογής κανόνων ισοδύναμων προς τους κανόνες που θεσπίζονται με την παρούσα οδηγία.

Έως την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων αυτών τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, όπως καθορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85, στοιχεία για τους ελέγχους που διενεργήθηκαν σε οχήματα από τρίτες χώρες.

Άρθρο 15

Ενημέρωση των παραρτημάτων

Οι τροποποιήσεις των παραρτημάτων οι οποίες είναι αναγκαίες για την προσαρμογή τους στις εξελίξεις της βέλτιστης πρακτικής, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2.

Άρθρο 16

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία μέχρι την 1η Απριλίου 2007. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από τέτοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2.   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 17

Κατάργηση

1.   Η οδηγία 88/599/ΕΟΚ καταργείται.

2.   Οι αναφορές στην καταργηθείσα οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα οδηγία.

Άρθρο 18

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 19

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Στρασβούργο, 15 Μαρτίου 2006.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. BORRELL FONTELLES

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

H. WINKLER

----

(1)ΕΕ C 241 της 28.9.2004, σ. 65.

(2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Απριλίου 2004 (ΕΕ C 104 Ε της 30.4.2004, σ. 385), κοινή θέση του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2004 (ΕΕ C 63 Ε της 15.3.2005, σ. 1) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Απριλίου 2005 (ΕΕ C 33 Ε της 9.2.2006, σ. 415). Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 2006 και απόφαση του Συμβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 2006.

(3)ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 226 της 10.9.2003, σ. 4).

(4)ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 8· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 432/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 71 της 10.3.2004, σ. 3).

(5)ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 35.

(6)ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(7)ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 1.

(8)ΕΕ L 325 της 29.11.1988, σ. 55· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2135/98 (ΕΕ L 274 της 9.10.1998, σ. 1).

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΜΕΡΟΣ A

ΕΛΕΓΧΟΙ ΚΑΘ'ΟΔΟΝ

Κατά τους καθ' οδόν ελέγχους, πρέπει να καλύπτονται, εν γένει, τα ακόλουθα στοιχεία:

ΜΕΡΟΣ B

ΕΛΕΓΧΟΙ ΣΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Επιπλέον των στοιχείων που αναγράφονται στο μέρος Α, στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων ελέγχονται τα ακόλουθα στοιχεία:

Τα κράτη μέλη μπορούν, εάν το κρίνουν σκόπιμο, να ελέγχουν τη συνυπευθυνότητα άλλων ηθικών αυτουργών ή συνεργών στην αλυσίδα μεταφοράς, όπως φορτωτές, μεταφορείς ή συμβαλλόμενοι, σε περίπτωση εντοπισμού παράβασης, συμπεριλαμβανόμενης της επαλήθευσης ότι οι συμβάσεις για την παροχή της υπηρεσίας μεταφοράς επιτρέπουν τη συμμόρφωση προς τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

----

(1)ΕΕ L 42 της 23.2.1970, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2006/28/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 65 της 7.3.2006, σ. 27).

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Τυποποιημένος εξοπλισμός που πρέπει να διατίθεται στις μονάδες ελέγχου

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι στις μονάδες ελέγχου που εκτελούν τα καθήκοντα που αναφέρονται στο παράρτημα I, διατίθεται ο ακόλουθος τυποποιημένος εξοπλισμός:

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

Παραβάσεις

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 και για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ο ακόλουθος μη εξαντλητικός κατάλογος αποτελεί κατευθυντήρια γραμμή για το τι θα πρέπει να θεωρείται παράβαση:

----

ΔΗΛΏΣΕΙΣ

Αναφορικά με την ταξινόμηση σοβαρών παραβιάσεων, η Επιτροπή δηλώνει ότι, κατά τη γνώμη της, μεταξύ των σοβαρών παραβιάσεων του κανονισμού για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών περιλαμβάνονται:

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να διασφαλίσουν ότι, εντός δύο ετών από τη θέση σε ισχύ της παρούσας οδηγίας, οι διατάξεις της AETR συμμορφούνται με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Στην περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η εναρμόνιση στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, η Επιτροπή προτείνει κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της.

----