# Dziennik Urzędowy C 190/2011

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2011.190.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 190 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5430 czerwca 2011 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.190.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 190

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5430 czerwca 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 190/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6126 – Thermo Fisher/Dionex Corporation) (
  1
  ) | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2011/C 190/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6126 – Thermo Fisher/Dionex Corporation) (
  1
  )

1

1

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Parlament Europejski |
| 2011/C 190/02 | Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 6 czerwca 2011 r. w sprawie przepisów regulujących postępowanie z informacjami poufnymi w Parlamencie Europejskim | 2 |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 190/03 | Kursy walutowe euro | 16 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2011/C 190/04 | Aktualizacja wykazu przejść granicznych, o których mowa w art. 2 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. C 316 z 28.12.2007, s. 1; Dz.U. C 134 z 31.5.2008, s. 16; Dz.U. C 177 z 12.7.2008, s. 9; Dz.U. C 200 z 6.8.2008, s. 10; Dz.U. C 331 z 31.12.2008, s. 13; Dz.U. C 3 z 8.1.2009, s. 10; Dz.U. C 37 z 14.2.2009, s. 10; Dz.U. C 64 z 19.3.2009, s. 20; Dz.U. C 99 z 30.4.2009, s. 7; Dz.U. C 229 z 23.9.2009, s. 28; Dz.U. C 263 z 5.11.2009, s. 22; Dz.U. C 298 z 8.12.2009, s. 17; Dz.U. C 74 z 24.3.2010, s. 13; Dz.U. C 326 z 3.12.2010, s. 17; Dz.U. C 355 z 29.12.2010, s. 34; Dz.U. C 22 z 22.1.2011, s. 22; Dz.U. C 37 z 5.2.2011, s. 12; Dz.U. C 149 z 20.5.2011, s. 8) | 17 |
| | ZAWIADOMIENIA DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO |
| | Urząd Nadzoru EFTA |
| 2011/C 190/05 | Streszczenie decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 322/10/COL z dnia 14 lipca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 54 Traktatu WE przeciwko Posten Norge AS (Sprawa nr 34250 Posten Norge/Privpak) | 18 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

2011/C 190/02

Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 6 czerwca 2011 r. w sprawie przepisów regulujących postępowanie z informacjami poufnymi w Parlamencie Europejskim

2

Komisja Europejska

2011/C 190/03

Kursy walutowe euro

16

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2011/C 190/04

Aktualizacja wykazu przejść granicznych, o których mowa w art. 2 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. C 316 z 28.12.2007, s. 1; Dz.U. C 134 z 31.5.2008, s. 16; Dz.U. C 177 z 12.7.2008, s. 9; Dz.U. C 200 z 6.8.2008, s. 10; Dz.U. C 331 z 31.12.2008, s. 13; Dz.U. C 3 z 8.1.2009, s. 10; Dz.U. C 37 z 14.2.2009, s. 10; Dz.U. C 64 z 19.3.2009, s. 20; Dz.U. C 99 z 30.4.2009, s. 7; Dz.U. C 229 z 23.9.2009, s. 28; Dz.U. C 263 z 5.11.2009, s. 22; Dz.U. C 298 z 8.12.2009, s. 17; Dz.U. C 74 z 24.3.2010, s. 13; Dz.U. C 326 z 3.12.2010, s. 17; Dz.U. C 355 z 29.12.2010, s. 34; Dz.U. C 22 z 22.1.2011, s. 22; Dz.U. C 37 z 5.2.2011, s. 12; Dz.U. C 149 z 20.5.2011, s. 8)

17

ZAWIADOMIENIA DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Urząd Nadzoru EFTA

2011/C 190/05

Streszczenie decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 322/10/COL z dnia 14 lipca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 54 Traktatu WE przeciwko Posten Norge AS (Sprawa nr 34250 Posten Norge/Privpak)

18

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE |
| | Parlament Europejski |
| 2011/C 190/06 | Zaproszenie do składania wniosków IX-2012/01 – Dotacje dla partii politycznych na poziomie europejskim | 26 |
| 2011/C 190/07 | Zaproszenie do składania wniosków IX-2012/02 – Dotacje dla fundacji politycznych na poziomie europejskim | 31 |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 190/08 | Zaproszenie do składania wniosków – program ESPON 2013 | 36 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 190/09 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6259 – Covéa/Bipiemme Vita) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 37 |
| 2011/C 190/10 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6231 – KKR/Capsugel) (
  1
  ) | 38 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Parlament Europejski

2011/C 190/06

Zaproszenie do składania wniosków IX-2012/01 – Dotacje dla partii politycznych na poziomie europejskim

26

2011/C 190/07

Zaproszenie do składania wniosków IX-2012/02 – Dotacje dla fundacji politycznych na poziomie europejskim

31

Komisja Europejska

2011/C 190/08

Zaproszenie do składania wniosków – program ESPON 2013

36

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2011/C 190/09

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6259 – Covéa/Bipiemme Vita) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

37

2011/C 190/10

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6231 – KKR/Capsugel) (
  1
  )

1

38

| | Sprostowania |
| --- | --- |
| 2011/C 190/11 | Sprostowanie do zatwierdzenia pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (Dz.U. C 187 z 28.6.2011) | 39 |

Sprostowania

2011/C 190/11

Sprostowanie do zatwierdzenia pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (Dz.U. C 187 z 28.6.2011)

39

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.6126 – Thermo Fisher/Dionex Corporation)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 190/01

W dniu 13 maja 2011 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6126 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6126 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/2

---

DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

z dnia 6 czerwca 2011 r.

w sprawie przepisów regulujących postępowanie z informacjami poufnymi w Parlamencie Europejskim

2011/C 190/02

PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,

uwzględniając art. 23 ust. 12 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,

mając na uwadze, że:

| (1) | W świetle porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (1) podpisanego dnia 20 października 2010 r. konieczne jest wprowadzenie zmian do decyzji Prezydium z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie administracyjnego postępowania z dokumentami poufnymi. |
| --- | --- |

(1)

W świetle porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (1) podpisanego dnia 20 października 2010 r. konieczne jest wprowadzenie zmian do decyzji Prezydium z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie administracyjnego postępowania z dokumentami poufnymi.

| (2) | Traktat z Lizbony wyznacza Parlamentowi Europejskiemu nowe zadania, a w celu rozwinięcia działań Parlamentu w tych obszarach, które wymagają pewnego stopnia poufności, konieczne jest określenie podstawowych reguł, minimalnych standardów bezpieczeństwa i odpowiednich procedur postępowania przez Parlament Europejski z informacjami poufnymi, w tym niejawnymi. |
| --- | --- |

(2)

Traktat z Lizbony wyznacza Parlamentowi Europejskiemu nowe zadania, a w celu rozwinięcia działań Parlamentu w tych obszarach, które wymagają pewnego stopnia poufności, konieczne jest określenie podstawowych reguł, minimalnych standardów bezpieczeństwa i odpowiednich procedur postępowania przez Parlament Europejski z informacjami poufnymi, w tym niejawnymi.

| (3) | Przepisy decyzji mają na celu zapewnienie równoważnych standardów ochrony i zgodności z przepisami przyjętymi przez inne instytucje, organy, urzędy i agencje powołane na mocy lub na podstawie traktatów lub też przez państwa członkowskie, tak aby ułatwić sprawne funkcjonowanie procesu decyzyjnego Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(3)

Przepisy decyzji mają na celu zapewnienie równoważnych standardów ochrony i zgodności z przepisami przyjętymi przez inne instytucje, organy, urzędy i agencje powołane na mocy lub na podstawie traktatów lub też przez państwa członkowskie, tak aby ułatwić sprawne funkcjonowanie procesu decyzyjnego Unii Europejskiej.

| (4) | Przepisy niniejszej decyzji nie naruszają postanowień art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ani rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2). |
| --- | --- |

(4)

Przepisy niniejszej decyzji nie naruszają postanowień art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ani rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2).

| (5) | Przepisy niniejszej decyzji nie naruszają art. 16 TFUE ani rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3), |
| --- | --- |

(5)

Przepisy niniejszej decyzji nie naruszają art. 16 TFUE ani rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Cel

Niniejsza decyzja reguluje tworzenie, przyjmowanie, przesyłanie i przechowywanie informacji poufnych przez Parlament Europejski w celu odpowiedniej ochrony ich poufnego charakteru. Wdraża ona w szczególności postanowienia załącznika 2 do porozumienia ramowego.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszej decyzji:

| a) | „informacja” oznacza każdą informację pisemną lub ustną, niezależnie od jej nośnika i autora; |
| --- | --- |

a)

„informacja” oznacza każdą informację pisemną lub ustną, niezależnie od jej nośnika i autora;

| b) | „informacja poufna” oznacza „informację niejawną UE” (EUCI) oraz „inne informacje poufne” nieoznaczone klauzulą tajności; |
| --- | --- |

b)

„informacja poufna” oznacza „informację niejawną UE” (EUCI) oraz „inne informacje poufne” nieoznaczone klauzulą tajności;

| c) | „informacja niejawna UE” (EUCI) oznacza każdą informację i materiał opatrzone klauzulą „TRES SECRET UE/UE TOP SECRET” (ściśle tajne UE), „SECRET UE/UE SECRET” (tajne UE), „CONFIDENTIEL UE/UE CONFIDENTIAL” (poufne UE) lub „RESTREINT UE/UE RESTRICTED” (zastrzeżone UE), których nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować różnego stopnia szkody dla interesów UE lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich, niezależnie od tego, czy taka informacja pochodzi z instytucji, organów, urzędów i agencji ustanowionych na mocy lub na podstawie traktatów, czy została otrzymana od państw członkowskich, państw trzecich lub organizacji międzynarodowych. W związku z tym:






  — | TRÈS SECRET UE/TOP SECRET EU (ściśle tajne UE) stanowi klauzulę dla informacji lub materiałów, których nieupoważnione ujawnienie spowodowałoby wyjątkowo duże szkody dla podstawowych interesów Unii albo co najmniej jednego z jej państw członkowskich, |
| --- | --- | --- |

c)

„informacja niejawna UE” (EUCI) oznacza każdą informację i materiał opatrzone klauzulą „TRES SECRET UE/UE TOP SECRET” (ściśle tajne UE), „SECRET UE/UE SECRET” (tajne UE), „CONFIDENTIEL UE/UE CONFIDENTIAL” (poufne UE) lub „RESTREINT UE/UE RESTRICTED” (zastrzeżone UE), których nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować różnego stopnia szkody dla interesów UE lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich, niezależnie od tego, czy taka informacja pochodzi z instytucji, organów, urzędów i agencji ustanowionych na mocy lub na podstawie traktatów, czy została otrzymana od państw członkowskich, państw trzecich lub organizacji międzynarodowych. W związku z tym:

—

TRÈS SECRET UE/TOP SECRET EU (ściśle tajne UE) stanowi klauzulę dla informacji lub materiałów, których nieupoważnione ujawnienie spowodowałoby wyjątkowo duże szkody dla podstawowych interesów Unii albo co najmniej jednego z jej państw członkowskich,

| — | SECRET UE/UE SECRET (tajne UE) stanowi klauzulę dla informacji lub materiałów, których nieupoważnione ujawnienie mogłoby poważnie zaszkodzić podstawowym interesom Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich, |
| --- | --- |

—

SECRET UE/UE SECRET (tajne UE) stanowi klauzulę dla informacji lub materiałów, których nieupoważnione ujawnienie mogłoby poważnie zaszkodzić podstawowym interesom Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich,

| — | CONFIDENTIEL UE/UE CONFIDENTIAL (poufne UE) stanowi klauzulę dla informacji lub materiałów, których nieupoważnione ujawnienie mogłoby zaszkodzić podstawowym interesom Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich; |
| --- | --- |

—

CONFIDENTIEL UE/UE CONFIDENTIAL (poufne UE) stanowi klauzulę dla informacji lub materiałów, których nieupoważnione ujawnienie mogłoby zaszkodzić podstawowym interesom Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich;

| — | RESTREINT UE/UE RESTRICTED (zastrzeżone UE) stanowi klauzulę dla informacji lub materiałów, których nieupoważnione ujawnienie byłoby niekorzystne z punktu widzenia interesów Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich. |
| --- | --- |

—

RESTREINT UE/UE RESTRICTED (zastrzeżone UE) stanowi klauzulę dla informacji lub materiałów, których nieupoważnione ujawnienie byłoby niekorzystne z punktu widzenia interesów Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich.

| d) | „inne informacje poufne” oznaczają wszelkie inne nieoznaczone klauzulą tajności informacje poufne, w tym informacje objęte przepisami o ochronie danych lub obowiązkiem tajemnicy służbowej, których autorem jest Parlament Europejski lub przekazane Parlamentowi Europejskiemu przez inne instytucje, organy urzędy i agencje utworzone na mocy traktatów lub przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

d)

„inne informacje poufne” oznaczają wszelkie inne nieoznaczone klauzulą tajności informacje poufne, w tym informacje objęte przepisami o ochronie danych lub obowiązkiem tajemnicy służbowej, których autorem jest Parlament Europejski lub przekazane Parlamentowi Europejskiemu przez inne instytucje, organy urzędy i agencje utworzone na mocy traktatów lub przez państwa członkowskie;

| e) | „dokument” oznacza każdą utrwaloną informację, bez względu na jej formę fizyczną i cechy charakterystyczne; |
| --- | --- |

e)

„dokument” oznacza każdą utrwaloną informację, bez względu na jej formę fizyczną i cechy charakterystyczne;

| f) | „materiały” oznaczają jakikolwiek dokument lub dowolny mechanizm lub sprzęt, już wytworzony lub będący w trakcie wytwarzania; |
| --- | --- |

f)

„materiały” oznaczają jakikolwiek dokument lub dowolny mechanizm lub sprzęt, już wytworzony lub będący w trakcie wytwarzania;

| g) | „ograniczony dostęp” oznacza, że w przypadku danej osoby występuje potrzeba dostępu do informacji poufnych w związku z oficjalnym pełnieniem stanowiska lub wykonywaniem zadania; |
| --- | --- |

g)

„ograniczony dostęp” oznacza, że w przypadku danej osoby występuje potrzeba dostępu do informacji poufnych w związku z oficjalnym pełnieniem stanowiska lub wykonywaniem zadania;

| h) | „upoważnienie” oznacza decyzję przyjętą przez Przewodniczącego (w przypadku posłów do Parlamentu Europejskiego) lub Sekretarza Generalnego (w przypadku urzędników Parlamentu Europejskiego i innych pracowników Parlamentu zatrudnionych w grupach politycznych) o przyznaniu indywidualnego dostępu do EUCI do określonego poziomu tajności, w oparciu o pomyślny wynik postępowania sprawdzającego przeprowadzonego przez organ krajowy na podstawie przepisów danego państwa i zgodnie z postanowieniami określonymi w załączniku I część 2; |
| --- | --- |

h)

„upoważnienie” oznacza decyzję przyjętą przez Przewodniczącego (w przypadku posłów do Parlamentu Europejskiego) lub Sekretarza Generalnego (w przypadku urzędników Parlamentu Europejskiego i innych pracowników Parlamentu zatrudnionych w grupach politycznych) o przyznaniu indywidualnego dostępu do EUCI do określonego poziomu tajności, w oparciu o pomyślny wynik postępowania sprawdzającego przeprowadzonego przez organ krajowy na podstawie przepisów danego państwa i zgodnie z postanowieniami określonymi w załączniku I część 2;

| i) | „obniżenie klasyfikacji” oznacza obniżenie poziomu klauzuli tajności; |
| --- | --- |

i)

„obniżenie klasyfikacji” oznacza obniżenie poziomu klauzuli tajności;

| j) | „odtajnienie” oznacza zniesienie klauzuli tajności; |
| --- | --- |

j)

„odtajnienie” oznacza zniesienie klauzuli tajności;

| k) | „autor” oznacza należycie upoważnionego autora EUCI lub każdej innej informacji poufnej; |
| --- | --- |

k)

„autor” oznacza należycie upoważnionego autora EUCI lub każdej innej informacji poufnej;

| l) | „instrukcje bezpieczeństwa” oznaczają środki wykonawcze o charakterze technicznym określone w załączniku II (4). |
| --- | --- |

l)

„instrukcje bezpieczeństwa” oznaczają środki wykonawcze o charakterze technicznym określone w załączniku II (4).

Artykuł 3

Podstawowe zasady i minimalne standardy

1.   Postępowanie Parlamentu Europejskiego względem informacji poufnych opiera się na podstawowych zasadach i minimalnych standardach określonych w załączniku I część 1.

2.   Parlament Europejski ustanawia – zgodnie z podstawowymi zasadami i minimalnymi standardami – system zarządzania bezpieczeństwem informacji (ISMS), którego celem jest ułatwienie działań parlamentarnych administracyjnych, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony każdej informacji poufnej przetwarzanej przez Parlament Europejski, przy pełnym poszanowaniu zasad określonych przez autora takiej informacji zapisanych w instrukcjach bezpieczeństwa.

Przetwarzanie informacji poufnych za pomocą zautomatyzowanego systemu informacyjnego Parlamentu Europejskiego odbywa się zgodnie z zasadą gwarancji bezpieczeństwa informacji i jest określone w instrukcjach bezpieczeństwa.

3.   Posłowie do Parlamentu Europejskiego mogą zapoznawać się z informacjami niejawnymi, do poziomu klauzuli CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL włącznie, bez poświadczenia bezpieczeństwa. W przypadku informacji oznaczonych klauzulą CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL posłowie podpisują uroczyste oświadczenie, że nie ujawnią oni treści przedmiotowych informacji osobom trzecim. Informacje opatrzone klauzulą na poziomie wyższym niż CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL są udostępniane jedynie tym posłom, którzy posiadają poświadczenie bezpieczeństwa na odpowiednim poziomie.

4.   Urzędnicy Parlamentu Europejskiego i inni pracownicy Parlamentu zatrudnieni w grupach politycznych mogą zapoznawać się z informacjami poufnymi pod warunkiem ustanowienia zasady ograniczonego dostępu oraz z informacjami niejawnymi powyżej poziomu RESTREINT UE/EU RESTRICTED, jeżeli posiadają poświadczenie bezpieczeństwa na odpowiednim poziomie.

Artykuł 4

Tworzenie informacji poufnych oraz postępowanie administracyjne z tymi informacjami przez Parlament Europejski

1.   Przewodniczący Parlamentu Europejskiego, przewodniczący zainteresowanych komisji parlamentarnych i Sekretarz Generalny i/lub wszelkie inne osoby należycie przez niego upoważnione na piśmie mogą być autorami informacji poufnych lub nadawać im charakter niejawny zgodnie z zapisami w instrukcjach bezpieczeństwa.

2.   Tworząc informacje niejawne, autor stosuje odpowiednią klauzulę tajności zgodnie z międzynarodowymi standardami i definicjami określonymi w załączniku I. Autor określa również, z reguły, adresatów, którzy mają zostać upoważnieni do zapoznania się z danymi informacjami na poszczególnych poziomach tajności. Informacje te należy przekazać wydziałowi ds. informacji poufnych w momencie złożenia dokumentu w tym wydziale.

3.   Informacje poufne objęte tajemnicą zawodową podlegają zasadom postępowania określonym w instrukcjach bezpieczeństwa.

Artykuł 5

Przyjmowanie informacji poufnych przez Parlament Europejski

1.   Informacje poufne przyjmowane przez Parlament Europejski są przekazywane w sposób następujący:

| — | EUCI oznaczone klauzulą tajności RESTREINT UE/UE RESTRICTED i inne informacje poufne do sekretariatu organu parlamentarnego/osoby sprawującej urząd, który/która o nie wnioskuje, |
| --- | --- |

—

EUCI oznaczone klauzulą tajności RESTREINT UE/UE RESTRICTED i inne informacje poufne do sekretariatu organu parlamentarnego/osoby sprawującej urząd, który/która o nie wnioskuje,

| — | EUCI opatrzone klauzulą CONFIDENTIEL UE/UE CONFIDENTIAL lub wyższą do wydziału ds. informacji poufnych. |
| --- | --- |

—

EUCI opatrzone klauzulą CONFIDENTIEL UE/UE CONFIDENTIAL lub wyższą do wydziału ds. informacji poufnych.

2.   Rejestracja, przechowywanie i śledzenie drogi informacji poufnych są zapewniane albo przez sekretariat organu parlamentarnego/osoby sprawującej urząd, który/która otrzymał/otrzymała informacje, albo przez wydział ds. informacji poufnych.

3.   W przypadku informacji poufnych przekazanych przez Komisję zgodnie z porozumieniem ramowym uzgodnienia w rozumieniu pkt 3.2 załącznika 2 do porozumienia ramowego (poczynione wspólnie i dotyczące adresatów, procedury zapoznawania się z dokumentami, np. zabezpieczonej czytelni i posiedzeń przy drzwiach zamkniętych lub innych kwestii), których celem jest zachowanie poufności informacji, są składane razem z informacją poufną w sekretariacie organu parlamentarnego/osoby sprawującej urząd lub w wydziale ds. informacji poufnych, jeżeli informacje oznaczone są klauzulą CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą.

4.   Uzgodnienia, o których mowa w ust. 3, mogą również być stosowane przez analogię do przekazywania informacji poufnych przez inne instytucje, organy, urzędy i agencje ustanowione na mocy lub na podstawie traktatów lub przez państwa członkowskie.

5.   EUCI opatrzone klauzulą TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET są przekazywane Parlamentowi Europejskiemu zgodnie z dodatkowymi ustaleniami, które zostaną uzgodnione między organem parlamentarnym/osobą sprawującą urząd, który/która wnioskuje o informacje, a instytucjami unijnymi lub państwami członkowskimi, przez które są one przekazywane. Konferencja Przewodniczących ustanawia komisję nadzoru. Zapewnia ona poziom ochrony adekwatny do klauzuli tajności.

Artykuł 6

Przekazywanie informacji niejawnych UE przez Parlament Europejski stronom trzecim

Parlament Europejski może, za zgodą autora informacji, przekazywać EUCI innym instytucjom, organom, urzędom czy agencjom ustanowionym na mocy lub na podstawie traktatów lub państwom członkowskim, pod warunkiem że zapewnią one przestrzeganie w toku pracy z EUCI zasad ściśle odpowiadających przepisom zawartym w decyzji, w ramach ich służb i obiektów.

Artykuł 7

Przechowywanie i zapoznawanie się z informacjami poufnymi w pomieszczeniach zabezpieczonych (zabezpieczona czytelnia)

1.   Zabezpieczone czytelnie dysponują zabezpieczonym magazynem i pozbawione są kserokopiarek, telefonów, faksów, skanerów lub innego sprzętu technicznego służącego do powielania lub przekazywania dokumentów.

2.   Dostęp do zabezpieczonej czytelni podlega następującym warunkom:

| a) | dostęp do zabezpieczonej czytelni mają wyłącznie następujące osoby:






  — | posłowie do Parlamentu Europejskiego, urzędnicy Parlamentu Europejskiego i inni pracownicy Parlamentu zatrudnieni w grupach politycznych, wyraźnie wskazani zgodnie z ustaleniami, o których mowa w art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 3 i 4, |
| --- | --- | --- |

a)

dostęp do zabezpieczonej czytelni mają wyłącznie następujące osoby:

—

posłowie do Parlamentu Europejskiego, urzędnicy Parlamentu Europejskiego i inni pracownicy Parlamentu zatrudnieni w grupach politycznych, wyraźnie wskazani zgodnie z ustaleniami, o których mowa w art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 3 i 4,

| — | urzędnicy Parlamentu Europejskiego odpowiedzialni za zarządzanie wydziałem ds. informacji poufnych, |
| --- | --- |

—

urzędnicy Parlamentu Europejskiego odpowiedzialni za zarządzanie wydziałem ds. informacji poufnych,

| — | jeżeli to konieczne – urzędnicy Parlamentu Europejskiego odpowiedzialni za bezpieczeństwo i bezpieczeństwo pożarowe. |
| --- | --- |

—

jeżeli to konieczne – urzędnicy Parlamentu Europejskiego odpowiedzialni za bezpieczeństwo i bezpieczeństwo pożarowe.

Sprzątanie pomieszczeń zabezpieczonych następuje wyłącznie w obecności i pod ścisłym nadzorem pracownika wydziału ds. informacji poufnych;

| b) | każda osoba ubiegająca się o dostęp do informacji poufnych podaje uprzednio swoje nazwisko wydziałowi ds. informacji. Wydział ds. informacji kontroluje tożsamość każdej osoby, która składa wniosek o zapoznanie się z tymi informacjami oraz w razie potrzeby sprawdza, czy osoba ta posiada poświadczenie bezpieczeństwa na odpowiednim poziomie oraz jest faktycznie upoważniona do wglądu w nie w świetle ustaleń, o których mowa w art. 4 ust. 2 lub art. 5 ust. 3 i 4; |
| --- | --- |

b)

każda osoba ubiegająca się o dostęp do informacji poufnych podaje uprzednio swoje nazwisko wydziałowi ds. informacji. Wydział ds. informacji kontroluje tożsamość każdej osoby, która składa wniosek o zapoznanie się z tymi informacjami oraz w razie potrzeby sprawdza, czy osoba ta posiada poświadczenie bezpieczeństwa na odpowiednim poziomie oraz jest faktycznie upoważniona do wglądu w nie w świetle ustaleń, o których mowa w art. 4 ust. 2 lub art. 5 ust. 3 i 4;

| c) | wydział ds. informacji poufnych może odmówić dostępu do czytelni każdej osobie nieupoważnionej na mocy powyższych lit. a) i b). Wszelkie sprzeciwy wobec decyzji wydziału ds. informacji poufnych przedstawiane są Przewodniczącemu w przypadku posłów do Parlamentu Europejskiego lub Sekretarzowi Generalnemu w innych przypadkach. |
| --- | --- |

c)

wydział ds. informacji poufnych może odmówić dostępu do czytelni każdej osobie nieupoważnionej na mocy powyższych lit. a) i b). Wszelkie sprzeciwy wobec decyzji wydziału ds. informacji poufnych przedstawiane są Przewodniczącemu w przypadku posłów do Parlamentu Europejskiego lub Sekretarzowi Generalnemu w innych przypadkach.

3.   Zapoznawanie się z informacjami poufnymi w zabezpieczonej czytelni podlega następującym warunkom:

| a) | osoby upoważnione do zapoznania się z informacjami, które złożyły wniosek, o którym mowa w ust. 2 lit. b), stawiają się osobiście w wydziale ds. informacji poufnych.
  Z wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych (np. przy dużej liczbie wniosków złożonych w krótkim czasie) możliwość zapoznania się z informacjami poufnymi w zabezpieczonej czytelni ma każdorazowo tylko jedna osoba, w obecności urzędnika wydziału ds. informacji poufnych.
  Urzędnik ten informuje osobę upoważnioną o spoczywających na niej obowiązkach, a w szczególności zwraca się do niej o podpisanie uroczystego oświadczenia, że nie ujawni ona treści tych informacji osobie trzeciej; |
| --- | --- |

a)

osoby upoważnione do zapoznania się z informacjami, które złożyły wniosek, o którym mowa w ust. 2 lit. b), stawiają się osobiście w wydziale ds. informacji poufnych.

Z wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych (np. przy dużej liczbie wniosków złożonych w krótkim czasie) możliwość zapoznania się z informacjami poufnymi w zabezpieczonej czytelni ma każdorazowo tylko jedna osoba, w obecności urzędnika wydziału ds. informacji poufnych.

Urzędnik ten informuje osobę upoważnioną o spoczywających na niej obowiązkach, a w szczególności zwraca się do niej o podpisanie uroczystego oświadczenia, że nie ujawni ona treści tych informacji osobie trzeciej;

| b) | w trakcie zapoznawania się z informacjami zakazane są kontakty zewnętrzne (w tym przy użyciu telefonu lub innych technologii), sporządzanie notatek i reprodukowanie czy fotografowanie informacji poufnych; |
| --- | --- |

b)

w trakcie zapoznawania się z informacjami zakazane są kontakty zewnętrzne (w tym przy użyciu telefonu lub innych technologii), sporządzanie notatek i reprodukowanie czy fotografowanie informacji poufnych;

| c) | przed umożliwieniem danej osobie opuszczenia zabezpieczonej czytelni odpowiedzialny urzędnik z wydziału ds. informacji poufnych, o którym mowa w lit. a), upewnia się, że informacje poufne, do których osoba miała wgląd, są nadal na swoim miejscu oraz są w stanie nienaruszonym i kompletnym. |
| --- | --- |

c)

przed umożliwieniem danej osobie opuszczenia zabezpieczonej czytelni odpowiedzialny urzędnik z wydziału ds. informacji poufnych, o którym mowa w lit. a), upewnia się, że informacje poufne, do których osoba miała wgląd, są nadal na swoim miejscu oraz są w stanie nienaruszonym i kompletnym.

4.   W przypadku uchybienia wspomnianym zasadom odpowiedzialny urzędnik z wydziału ds. informacji poufnych informuje o tym Sekretarza Generalnego, który przekazuje sprawę Przewodniczącemu, jeżeli sprawcą uchybienia jest poseł do Parlamentu Europejskiego.

Artykuł 8

Minimalne standardy dotyczące innych przypadków zapoznawania się z informacjami poufnymi

1.   W odniesieniu do administracyjnego postępowania z informacjami poufnymi podczas posiedzenia przy drzwiach zamkniętych, sekretariat organu parlamentarnego/osoby sprawującej urząd odpowiedzialnego/odpowiedzialnej za to posiedzenie dopilnowuje, aby:

| — | wejście na salę posiedzenia było dozwolone jedynie dla wskazanych uczestników posiadających poświadczenie bezpieczeństwa na wymaganym poziomie, |
| --- | --- |

—

wejście na salę posiedzenia było dozwolone jedynie dla wskazanych uczestników posiadających poświadczenie bezpieczeństwa na wymaganym poziomie,

| — | wszystkie dokumenty zostały ponumerowane, rozdane na początku posiedzenia i ponownie zebrane w momencie jego zakończenia oraz aby nie sporządzano notatek z tych dokumentów ani nie wykonywano ich fotokopii czy zdjęć, |
| --- | --- |

—

wszystkie dokumenty zostały ponumerowane, rozdane na początku posiedzenia i ponownie zebrane w momencie jego zakończenia oraz aby nie sporządzano notatek z tych dokumentów ani nie wykonywano ich fotokopii czy zdjęć,

| — | protokół posiedzenia nie zawierał żadnych odniesień do treści dyskusji nad informacją, która była rozpatrywana w trybie poufnym, |
| --- | --- |

—

protokół posiedzenia nie zawierał żadnych odniesień do treści dyskusji nad informacją, która była rozpatrywana w trybie poufnym,

| — | informacje poufne przekazywane odbiorcom w Parlamencie Europejskim ustnie podlegały równorzędnym poziomom ochrony jak informacje w formie pisemnej. Może to obejmować uroczyste oświadczenie składane przez odbiorcę tych wiadomości, że nie ujawni ich treści żadnej osobie trzeciej. |
| --- | --- |

—

informacje poufne przekazywane odbiorcom w Parlamencie Europejskim ustnie podlegały równorzędnym poziomom ochrony jak informacje w formie pisemnej. Może to obejmować uroczyste oświadczenie składane przez odbiorcę tych wiadomości, że nie ujawni ich treści żadnej osobie trzeciej.

2.   Do administracyjnego postępowania z informacjami poufnymi poza posiedzeniami przy drzwiach zamkniętych przez sekretariat organu parlamentarnego/osoby sprawującej urząd mają zastosowanie następujące zasady:

| — | papierowa kopia dokumentów przekazywana jest osobiście kierownikowi sekretariatu, który rejestruje dokumenty i wydaje poświadczenie odbioru, |
| --- | --- |

—

papierowa kopia dokumentów przekazywana jest osobiście kierownikowi sekretariatu, który rejestruje dokumenty i wydaje poświadczenie odbioru,

| — | takie dokumenty, w czasie kiedy nikt z nich nie korzysta, przechowywane są w zamkniętym pomieszczeniu, na odpowiedzialność sekretariatu, |
| --- | --- |

—

takie dokumenty, w czasie kiedy nikt z nich nie korzysta, przechowywane są w zamkniętym pomieszczeniu, na odpowiedzialność sekretariatu,

| — | bez uszczerbku dla administracyjnego postępowania z informacjami poufnymi na posiedzeniu przy drzwiach zamkniętych, jak określono w ust. 1, w żadnym wypadku nie mogą one być powielane, zapisywane na innym nośniku czy też przekazywane jakiejkolwiek osobie, |
| --- | --- |

—

bez uszczerbku dla administracyjnego postępowania z informacjami poufnymi na posiedzeniu przy drzwiach zamkniętych, jak określono w ust. 1, w żadnym wypadku nie mogą one być powielane, zapisywane na innym nośniku czy też przekazywane jakiejkolwiek osobie,

| — | dostęp do takich dokumentów jest ograniczony do jego adresatów i pozostaje, zgodnie z ustaleniami, o których mowa w art. 4 ust. 2 lub art. 5 ust. 3 lub 4, pod nadzorem sekretariatu, |
| --- | --- |

—

dostęp do takich dokumentów jest ograniczony do jego adresatów i pozostaje, zgodnie z ustaleniami, o których mowa w art. 4 ust. 2 lub art. 5 ust. 3 lub 4, pod nadzorem sekretariatu,

| — | sekretariat prowadzi rejestr osób, które zapoznały się z dokumentami, oraz dat i czasu tych konsultacji. Rejestr ten jest przekazywany wydziałowi ds. informacji poufnych w celu sporządzenia rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 12. |
| --- | --- |

—

sekretariat prowadzi rejestr osób, które zapoznały się z dokumentami, oraz dat i czasu tych konsultacji. Rejestr ten jest przekazywany wydziałowi ds. informacji poufnych w celu sporządzenia rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 12.

Artykuł 9

Archiwizowanie informacji poufnych

1.   W pomieszczeniach Parlamentu Europejskiego zapewnia się bezpieczny system archiwizacji.

Informacje poufne złożone ostatecznie w wydziale ds. informacji poufnych lub w sekretariacie organu parlamentarnego/osoby sprawującej urząd są przenoszone do zabezpieczonego archiwum w wydziale ds. informacji poufnych w terminie 6 miesięcy po ostatnim wglądzie do nich i najpóźniej w terminie 1 roku od dnia ich złożenia.

2.   Za zarządzanie zabezpieczonymi archiwami zgodnie ze standardowymi kryteriami archiwizacji odpowiada wydział ds. informacji poufnych.

3.   Zapoznawanie się z informacjami poufnymi znajdującymi się w zabezpieczonych archiwach jest możliwe po spełnieniu następujących warunków:

| — | wyłącznie osoby określone imiennie lub przez zajmowane stanowisko w karcie towarzyszącej, wypełnionej przy składaniu informacji poufnych, upoważnione są do zapoznawania się z tymi informacjami, |
| --- | --- |

—

wyłącznie osoby określone imiennie lub przez zajmowane stanowisko w karcie towarzyszącej, wypełnionej przy składaniu informacji poufnych, upoważnione są do zapoznawania się z tymi informacjami,

| — | wniosek o zapoznanie się z informacjami poufnymi musi zostać przedstawiony wydziałowi ds. informacji poufnych, który przekazuje dany dokument do zabezpieczonej czytelni, |
| --- | --- |

—

wniosek o zapoznanie się z informacjami poufnymi musi zostać przedstawiony wydziałowi ds. informacji poufnych, który przekazuje dany dokument do zabezpieczonej czytelni,

| — | stosuje się procedury i warunki odnoszące się do zapoznawania się z informacjami poufnymi, określone w art. 7. |
| --- | --- |

—

stosuje się procedury i warunki odnoszące się do zapoznawania się z informacjami poufnymi, określone w art. 7.

Artykuł 10

Obniżanie klasyfikacji i odtajnianie informacji niejawnych UE

1.   Klasyfikacja EUCI może być obniżona lub informacje te mogą być odtajnione wyłącznie za pozwoleniem autora oraz, gdy istnieje taka potrzeba, w uzgodnieniu z innymi zainteresowanymi stronami. Decyzję o obniżeniu klasyfikacji lub odtajnieniu potwierdza się na piśmie. Autor jest zobowiązany do informowania adresatów informacji o zmianie, a adresaci są z kolei odpowiedzialni za poinformowanie kolejnych adresatów, do których przesłali dokument lub dla których wykonali jego kopię, o zmianie. Autor w miarę możliwości określa na dokumencie niejawnym datę, okres lub wydarzenie, po którym klasyfikacja tego dokumentu może zostać obniżona lub dokument ten może zostać odtajniony. W przeciwnym razie autor przeprowadza przynajmniej raz na pięć lat przegląd dokumentów w celu dokonania oceny, czy nadana klauzula tajności nadal jest konieczna.

2.   Odtajnienie dokumentów przechowywanych w zabezpieczonych archiwach odbywa się najpóźniej po upływie 30 lat, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 354/83 z dnia 1 lutego 1983 r. dotyczącego udostępnienia do wglądu publicznego historycznych materiałów archiwalnych Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (5). Odtajnienia dokonuje autor informacji niejawnej lub służba aktualnie za nią odpowiedzialna, zgodnie z przepisami załącznika I część 1 sekcja 10.

Artykuł 11

Naruszenie poufności

1.   Naruszenie poufności ogólnie, a w niniejszej niniejszej decyzji w szczególności, skutkuje w przypadku posłów do Parlamentu Europejskiego zastosowaniem odnośnych przepisów dotyczących kar, przewidzianych w Regulaminie Parlamentu Europejskiego.

2.   Naruszenie poufności przez pracowników skutkuje zastosowaniem procedur i kar przewidzianych odpowiednio w regulaminie pracowniczym i warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, zawartych w rozporządzeniu (EWG, Euratom) nr 259/68 (6)„Regulamin pracowniczy”.

3.   Przewodniczący i Sekretarz Generalny organizują wszelkie niezbędne dochodzenia.

Artykuł 12

Dostosowanie niniejszej decyzji oraz przepisy wykonawcze do niej i coroczne sprawozdania ze stosowania niniejszej decyzji

1.   Sekretarz Generalny wnioskuje o wszelkie niezbędne dostosowania niniejszej decyzji i załączników do niej zawierających postanowienia wykonawcze oraz przekazuje te wnioski Prezydium w celu podjęcia decyzji.

2.   Sekretarz Generalny przedstawia Prezydium roczne sprawozdanie ze stosowania niniejszej decyzji.

Artykuł 13

Przepisy przejściowe i końcowe

1.   Informacje poufne, które przed rozpoczęciem stosowania niniejszej decyzji były w posiadaniu wydziału ds. informacji poufnych lub zostały zgromadzone w archiwum, są automatycznie opatrywane klauzulą RESTREINT UE/EU RESTRICTED (zastrzeżone UE), chyba że w ciągu jednego roku od wejścia w życie niniejszej decyzji autor tych informacji podejmie decyzję o nienadawaniu im klauzuli tajności lub o podwyższeniu ich klauzuli tajności albo też o opatrzeniu ich oznaczeniem.

2.   Jeśli autor podejmie decyzję o podwyższeniu klauzuli tajności takich informacji poufnych, są one klasyfikowane na najniższym możliwym poziomie przez autora lub osoby przez niego wyznaczone, w porozumieniu z wydziałem ds. informacji poufnych i zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku I.

3.   Uchyla się decyzję Prezydium z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie administracyjnego postępowania z dokumentami poufnymi.

4.   Uchyla się decyzję Prezydium z dnia 24 października 2005 r. upoważniającą Sekretarza Generalnego do ustanowienia komisji ds. odtajnienia oraz do podejmowania decyzji w kwestii odtajnienia.

Artykuł 14

Wejście w życie

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Decyzja zaczyna obowiązywać od dnia 1 lipca 2011 r.

---

(1)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

(2)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

(3)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

(4)  Załącznik do przyjęcia.

(5)  Dz.U. L 43 z 15.2.1983, s. 1.

(6)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

---

ZAŁĄCZNIK I

CZĘŚĆ 1

PODSTAWOWE ZASADY I MINIMALNE NORMY BEZPIECZEŃSTWA W ZAKRESIE OCHRONY INFORMACJI POUFNYCH

1.   Wstęp

Niniejsze przepisy ustanawiają podstawowe zasady i minimalne normy bezpieczeństwa, które muszą być przestrzegane przez Parlament Europejski we wszystkich miejscach, w których zatrudnia on pracowników, a także przez wszystkich odbiorców informacji niejawnych UE i innych informacji poufnych w celu zapewnienia bezpieczeństwa oraz zagwarantowania wszystkim osobom zainteresowanym, że została ustanowiona wspólna norma ochrony. Uzupełnieniem niniejszych przepisów są przepisy regulujące postępowanie z informacjami poufnymi w komisjach parlamentarnych i innych organach parlamentarnych przez osoby sprawujące urząd.

2.   Zasady ogólne

Polityka bezpieczeństwa Parlamentu Europejskiego stanowi integralną część jego całościowej polityki wewnętrznego zarządzania i z tego względu jest oparta na zasadach rządzących tą całościową polityką. Zasady te obejmują legalność, przejrzystość, odpowiedzialność oraz pomocniczość i proporcjonalność.

Zasada legalności oznacza potrzebę pozostawania w ramach prawnych przy wykonywaniu zadań związanych z bezpieczeństwem oraz stosowania się do mających zastosowanie wymogów prawnych. Oznacza to także, że zakresy odpowiedzialności w sferze bezpieczeństwa muszą być oparte na odpowiednich przepisach prawa. Pełne zastosowanie mają tu przepisy regulaminu pracowniczego, w szczególności jego art. 17 dotyczący obowiązku powstrzymywania się przez personel od jakiegokolwiek niedozwolonego ujawniania informacji uzyskanych zgodnie z wykonywanymi zadaniami oraz tytuł VI określający środki dyscyplinarne. Oznacza to także, że pociąganie do odpowiedzialności za przypadki nieprzestrzegania przepisów bezpieczeństwa w ramach obszaru odpowiedzialności Parlamentu Europejskiego odbywa się zgodnie z polityką Parlamentu Europejskiego w zakresie środków dyscyplinarnych.

Zasada przejrzystości oznacza potrzebę zapewnienia jasności wszelkich zasad i przepisów w zakresie bezpieczeństwa, zachowania równowagi pomiędzy różnymi służbami i dziedzinami (bezpieczeństwo fizyczne w porównaniu z ochroną informacji itp.) oraz prowadzenia spójnej i odpowiednio ukierunkowanej polityki mającej na celu edukację w zakresie bezpieczeństwa. Oznacza ona także potrzebę opracowania zrozumiałych pisemnych wytycznych w celu wdrażania środków bezpieczeństwa.

Zasada odpowiedzialności oznacza, że w sferze bezpieczeństwa muszą być jasno określone zakresy odpowiedzialności. Ponadto wiąże się to z potrzebą regularnego sprawdzania, czy odpowiedzialność ta jest właściwie wypełniana.

Zasada pomocniczości oznacza, że struktury bezpieczeństwa są organizowane na najniższym możliwym poziomie organizacji i są jak najściślej związane z dyrekcjami generalnymi i służbami Parlamentu Europejskiego. Zasada proporcjonalności oznacza, że działania w zakresie bezpieczeństwa są ściśle ograniczone do tego, co jest bezwzględnie konieczne oraz że środki ochrony są proporcjonalne do chronionych interesów oraz do faktycznych lub potencjalnych zagrożeń tych interesów, tak aby zapewnić im obronę przy jak najmniejszym poziomie utrudnień.

3.   Podstawy bezpieczeństwa informacji

Podstawy bezpieczeństwa informacji tworzą:

| a) | w ramach Parlamentu Europejskiego, organ INFOSEC (służba ds. bezpieczeństwa informacji), odpowiedzialny za współpracę z właściwymi władzami bezpieczeństwa w zakresie przekazywania informacji i wskazówek na temat zagrożeń natury technicznej dla bezpieczeństwa i wskazywania środków przeciwdziałania im; |
| --- | --- |

a)

w ramach Parlamentu Europejskiego, organ INFOSEC (służba ds. bezpieczeństwa informacji), odpowiedzialny za współpracę z właściwymi władzami bezpieczeństwa w zakresie przekazywania informacji i wskazówek na temat zagrożeń natury technicznej dla bezpieczeństwa i wskazywania środków przeciwdziałania im;

| b) | ścisłą współpracę pomiędzy właściwymi służbami Parlamentu Europejskiego a służbami innych instytucji unijnych odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo. |
| --- | --- |

b)

ścisłą współpracę pomiędzy właściwymi służbami Parlamentu Europejskiego a służbami innych instytucji unijnych odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo.

4.   Zasady bezpieczeństwa informacji

4.1.   Cele

Podstawowe cele bezpieczeństwa informacji to:

| a) | ochrona EUCI przed szpiegostwem, narażeniem na szwank ich bezpieczeństwa lub nieupoważnionym ujawnieniem; |
| --- | --- |

a)

ochrona EUCI przed szpiegostwem, narażeniem na szwank ich bezpieczeństwa lub nieupoważnionym ujawnieniem;

| b) | ochrona EUCI przetwarzanych w systemach i sieciach teleinformatycznych przed zagrożeniami dla ich poufności, integralności i dostępności; |
| --- | --- |

b)

ochrona EUCI przetwarzanych w systemach i sieciach teleinformatycznych przed zagrożeniami dla ich poufności, integralności i dostępności;

| c) | ochrona pomieszczeń Parlamentu Europejskiego, w których znajdują się EUCI, przed sabotażem i celowym złośliwym uszkodzeniem; |
| --- | --- |

c)

ochrona pomieszczeń Parlamentu Europejskiego, w których znajdują się EUCI, przed sabotażem i celowym złośliwym uszkodzeniem;

| d) | w przypadku gdyby zastosowane środki ochrony zawiodły, zapewnienie możliwości oceny wyrządzonych szkód, ograniczenia ich konsekwencji, przeprowadzenia dochodzenia w sprawie naruszenia bezpieczeństwa oraz zastosowania niezbędnych środków zaradczych. |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdyby zastosowane środki ochrony zawiodły, zapewnienie możliwości oceny wyrządzonych szkód, ograniczenia ich konsekwencji, przeprowadzenia dochodzenia w sprawie naruszenia bezpieczeństwa oraz zastosowania niezbędnych środków zaradczych.

4.2.   Nadawanie klauzuli tajności

4.2.1.   W przypadkach wymagających zachowania poufności niezbędne jest dokonanie rozważnej i opartej na doświadczeniu oceny, które informacje i materiały wymagają ochrony, i określenie zakresu tej ochrony. Najistotniejsze jest dostosowanie stopnia ochrony do znaczenia z punktu widzenia bezpieczeństwa danej informacji lub materiału, które mają zostać objęte ochroną. W celu zapewnienia swobodnego przepływu informacji należy unikać zarówno zawyżania, jak i zaniżania klauzuli tajności.

4.2.2.   System nadawania klauzul tajności stanowi instrument zapewniający wdrażanie powyższych zasad określonych w niniejszej sekcji; podobny system nadawania klauzul tajności jest stosowany w toku planowania i organizowania działań mających na celu przeciwdziałanie szpiegostwu, aktom sabotażu, terroryzmowi i innym zagrożeniom, tak aby najwyższą ochroną były objęte najważniejsze obiekty, w których znajdują się EUCI, oraz ich najbardziej newralgiczne punkty.

4.2.3.   Wyłącznie autor informacji odpowiada za nadanie jej klauzuli tajności.

4.2.4.   Poziom klauzuli tajności może być określony wyłącznie na podstawie treści informacji.

4.2.5.   W przypadku łączenia elementów różnych informacji całości nadaje się klauzulę tajności odpowiadającą co najmniej najwyższej klauzuli nadawanej poszczególnym informacjom. Zbiorowi informacji można jednak nadać klauzulę wyższą niż jego poszczególnym częściom.

4.2.6.   Klauzulę tajności nadaje się wyłącznie wtedy, gdy jest to konieczne, i na niezbędny okres.

4.3.   Cele stosowania środków bezpieczeństwa

Środki bezpieczeństwa:

| a) | obejmują wszystkie osoby, które mają dostęp do informacji niejawnych, nośników EUCI i innych informacji poufnych, a także wszystkie obiekty, w których takie informacje się znajdują, oraz ważne instalacje; |
| --- | --- |

a)

obejmują wszystkie osoby, które mają dostęp do informacji niejawnych, nośników EUCI i innych informacji poufnych, a także wszystkie obiekty, w których takie informacje się znajdują, oraz ważne instalacje;

| b) | są zaprojektowane w sposób zapewniający wykrycie osób, które z racji umiejscowienia mogłyby stanowić zagrożenie dla takich informacji lub ważnych instalacji, w których znajdują się te informacje, oraz pozwalający na uniemożliwienie tym osobom dostępu lub ich usunięcie; |
| --- | --- |

b)

są zaprojektowane w sposób zapewniający wykrycie osób, które z racji umiejscowienia mogłyby stanowić zagrożenie dla takich informacji lub ważnych instalacji, w których znajdują się te informacje, oraz pozwalający na uniemożliwienie tym osobom dostępu lub ich usunięcie;

| c) | zapobiegają uzyskiwaniu przez osoby nieupoważnione dostępu do takich informacji lub zawierających je instalacji; |
| --- | --- |

c)

zapobiegają uzyskiwaniu przez osoby nieupoważnione dostępu do takich informacji lub zawierających je instalacji;

| d) | zapewniają udostępnianie takich informacji wyłącznie zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu, która stanowi podstawę wszystkich aspektów bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

d)

zapewniają udostępnianie takich informacji wyłącznie zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu, która stanowi podstawę wszystkich aspektów bezpieczeństwa;

| e) | zapewniają integralność (tzn. zapobieganie zniekształcaniu treści, dokonywaniu zmian w sposób nieupoważniony lub niszczeniu informacji w sposób nieupoważniony) i dostępność (tzn. dla osób, które powinny zapoznać się z informacją i zostały do tego upoważnione) wszystkich informacji poufnych, zarówno objętych klauzulą tajności, jak i jawnych, w szczególności jeżeli są one przechowywane, przetwarzane lub przesyłane w postaci elektromagnetycznej. |
| --- | --- |

e)

zapewniają integralność (tzn. zapobieganie zniekształcaniu treści, dokonywaniu zmian w sposób nieupoważniony lub niszczeniu informacji w sposób nieupoważniony) i dostępność (tzn. dla osób, które powinny zapoznać się z informacją i zostały do tego upoważnione) wszystkich informacji poufnych, zarówno objętych klauzulą tajności, jak i jawnych, w szczególności jeżeli są one przechowywane, przetwarzane lub przesyłane w postaci elektromagnetycznej.

5.   Wspólne minimalne normy

Parlament Europejski jest zobowiązany do zagwarantowania przestrzegania wspólnych minimalnych norm bezpieczeństwa przez wszystkich odbiorców EUCI, zarówno w ramach instytucji, jak i w zakresie jej właściwości, tj. przez wszystkie jego departamenty i kontrahentów, tak aby przekazywaniu tych informacji towarzyszyła pewność, że będą one wykorzystywane z zachowaniem takiej samej staranności. Takie minimalne normy obejmują kryteria poświadczenia bezpieczeństwa mające zastosowanie do urzędników Parlamentu Europejskiego i innych pracowników Parlamentu zatrudnionych w grupach politycznych oraz procedury ochrony informacji poufnych.

Parlament Europejski zezwala na udostępnienie tych informacji podmiotom zewnętrznym wyłącznie wtedy, gdy zapewnią one, że w toku wykorzystywania tych informacji przestrzegane są przepisy co najmniej ściśle odpowiadające niniejszym wspólnym minimalnym normom.

Takie minimalne normy mają również zastosowanie w przypadkach, gdy Parlament Europejski powierza podmiotom prowadzącym działalność przemysłową lub innym zadania wymagające informacji poufnych.

6.   Bezpieczeństwo urzędników Parlamentu Europejskiego i innych pracowników Parlamentu zatrudnionych w grupach politycznych

6.1.   Instrukcje dotyczące bezpieczeństwa skierowane do urzędników Parlamentu Europejskiego i innych pracowników Parlamentu zatrudnionych w grupach politycznych

Urzędnicy Parlamentu Europejskiego i inni pracownicy Parlamentu zatrudnieni w grupach politycznych na stanowiskach, na których mogą mieć dostęp do EUCI, otrzymują dokładne instrukcje zarówno w momencie podejmowania pracy, jak i później w regularnych odstępach czasu o wymogach bezpieczeństwa oraz procedurach mających na celu ich spełnienie. Wymagane jest, by osoby te potwierdziły na piśmie, że przeczytały i w pełni rozumieją mające zastosowanie przepisy bezpieczeństwa.

6.2.   Obowiązki przełożonych

Przełożeni mają obowiązek wiedzieć, którzy z podlegających im pracowników zajmują się informacjami niejawnymi lub mają dostęp do zabezpieczonych systemów komunikacyjnych lub informacyjnych oraz odnotowywać i zgłaszać wszelkie incydenty oraz stwierdzone słabości, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo.

6.3.   Status bezpieczeństwa urzędników Parlamentu Europejskiego i innych pracowników Parlamentu zatrudnionych w grupach politycznych

Ustanawia się procedury gwarantujące, że w przypadku uzyskania niekorzystnych informacji na temat urzędnika Parlamentu Europejskiego lub innego pracownika Parlamentu zatrudnionego w grupie politycznej podejmowane są kroki w celu ustalenia, czy osoba ta wykonuje pracę związaną z dostępem do informacji niejawnych lub czy ma ona dostęp do zabezpieczonych systemów komunikacyjnych lub informatycznych, oraz że została powiadomiona właściwa służba Parlamentu Europejskiego. W przypadku stwierdzenia, że osoba ta zagraża bezpieczeństwu, odmawia się jej dostępu do zadań, przy wykonywaniu których może zagrażać bezpieczeństwu, lub zostaje ona odsunięta od takich zadań.

7.   Bezpieczeństwo fizyczne

Bezpieczeństwo fizyczne oznacza stosowanie środków ochrony fizycznej i technicznej, aby zapobiec nieuprawnionemu dostępowi do EUCI.

7.1.   Potrzeba ochrony

Stopień środków bezpieczeństwa fizycznego stosowanych w celu zapewnienia ochrony EUCI jest proporcjonalny do klauzuli tajności, ilości oraz zagrożenia przechowywanych informacji i materiałów. Wszyscy posiadacze EUCI przestrzegają jednolitych praktyk dotyczących klauzuli tajności tych informacji i muszą przestrzegać wspólnych norm ochrony dotyczących nadzoru, przekazywania oraz dysponowania informacjami i materiałami wymagającymi ochrony.

7.2.   Kontrola

Przed opuszczeniem obszaru, na którym znajdują się EUCI, do osób sprawujących nad nimi nadzór należy zapewnienie, aby były one bezpiecznie przechowywane oraz aby uruchomiono wszystkie urządzenia zabezpieczające (zamki, systemy alarmowe itp.). Po godzinach pracy prowadzone są kolejne, niezależne kontrole.

7.3.   Bezpieczeństwo budynków

Budynki, w których znajdują się EUCI lub zabezpieczone systemy komunikacyjne i informacyjne, są chronione przed możliwością dostępu do nich osób nieupoważnionych.

Charakter środków ochrony przyznanych EUCI, na przykład: okratowanie okien, zamki w drzwiach, strażnicy przy wejściach, zautomatyzowane systemy kontroli dostępu, kontrole zabezpieczeń i patrole, systemy alarmowe, systemy wykrywające intruzów i psy stróżujące, zależą od:

| a) | klauzuli tajności i ilości informacji i materiałów podlegających ochronie oraz usytuowania pomieszczeń, w których są przechowywane; |
| --- | --- |

a)

klauzuli tajności i ilości informacji i materiałów podlegających ochronie oraz usytuowania pomieszczeń, w których są przechowywane;

| b) | jakości zabezpieczonych pojemników wykorzystywanych do przechowywania danych informacji i materiałów; |
| --- | --- |

b)

jakości zabezpieczonych pojemników wykorzystywanych do przechowywania danych informacji i materiałów;

| c) | struktury fizycznej i lokalizacji budynku. |
| --- | --- |

c)

struktury fizycznej i lokalizacji budynku.

Sposób ochrony systemów komunikacyjnych i informatycznych zależy od oceny wartości odnośnych zasobów i stopnia szkód wynikających z potencjalnego narażenia bezpieczeństwa, od struktury fizycznej i lokalizacji budynku, w którym znajdują się te systemy oraz od umiejscowienia systemów w budynku.

7.4.   Plany ochrony na wypadek sytuacji nadzwyczajnych

Szczegółowe plany ochrony informacji niejawnych na wypadek wystąpienia zagrożenia są przygotowywane z wyprzedzeniem.

8.   Zastrzeżenia, oznaczenia, nanoszenie klauzul tajności i zarządzanie nimi

8.1.   Zastrzeżenia

Nie dopuszcza się stosowania innych klauzul tajności niż określone w art. 2 lit. c) niniejszej decyzji.

W celu określenia terminu obowiązywania klauzuli tajności (co w przypadku informacji niejawnych oznacza automatyczne obniżenie klasyfikacji lub odtajnienie) dopuszczalne jest stosowanie uzgodnionych zastrzeżeń. Zastrzeżenie może mieć formę „OBOWIĄZUJE DO ... (czas/data)” lub „OBOWIĄZUJE DO ... (wydarzenie)”.

W przypadkach gdy istnieje potrzeba ograniczenia kręgu odbiorców lub wskazania na szczególne zasady postępowania z dokumentem, stanowiące uzupełnienie środków określonych na podstawie klauzuli tajności, należy stosować dodatkowe zastrzeżenia, takie jak CRYPTO lub inne uznawane w ramach UE.

Zastrzeżeń używa się wyłącznie w połączeniu z klauzulą tajności.

8.2.   Oznaczenia

Możliwe jest stosowanie dodatkowych oznaczeń w celu określenia dziedziny, do której odnosi się dany dokument, lub szczególnego kręgu odbiorców, zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu, lub (w przypadku informacji innych niż niejawne) czasu obowiązywania embarga.

Oznaczenie nie jest klauzulą tajności i nie może być stosowane zamiast niej.

8.3.   Nanoszenie klauzul i zastrzeżeń

Klauzule nanosi się w następujący sposób:

| a) | na dokumentach oznaczonych jako RESTREINT UE/EU RESTRICTED za pomocą środków mechanicznych lub elektronicznych; |
| --- | --- |

a)

na dokumentach oznaczonych jako RESTREINT UE/EU RESTRICTED za pomocą środków mechanicznych lub elektronicznych;

| b) | na dokumentach oznaczonych jako CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL za pomocą środków mechanicznych i ręcznie, możliwe jest także drukowanie ich na wcześniej oznakowanych i zarejestrowanych arkuszach; |
| --- | --- |

b)

na dokumentach oznaczonych jako CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL za pomocą środków mechanicznych i ręcznie, możliwe jest także drukowanie ich na wcześniej oznakowanych i zarejestrowanych arkuszach;

| c) | na dokumentach oznaczonych jako SECRET UE/EU SECRET i TRÈS SECRET EU/EU TOP SECRET – przy pomocy urządzeń mechanicznych lub ręcznie. |
| --- | --- |

c)

na dokumentach oznaczonych jako SECRET UE/EU SECRET i TRÈS SECRET EU/EU TOP SECRET – przy pomocy urządzeń mechanicznych lub ręcznie.

Zastrzeżenia muszą być nanoszone tak samo, w taki sam sposób jak klauzule tajności, bezpośrednio pod nimi.

8.4.   Zarządzanie klauzulami

8.4.1.   Postanowienia ogólne

Klauzula niejawności nadawana jest informacjom tylko w razie konieczności. Klauzula musi być wyraźnie i prawidłowo naniesiona. Może ona być utrzymywana tylko przez niezbędny okres.

Wyłącznie autor odpowiada za nadanie klauzuli oraz, następnie, za obniżenie klasyfikacji lub odtajnienie.

Urzędnicy Parlamentu Europejskiego nadają informacjom klauzule, obniżają klasyfikację lub odtajniają informacje zgodnie z instrukcją lub z upoważnienia Sekretarza Generalnego.

Szczegółowe procedury postępowania z dokumentami niejawnymi określa się w sposób zapewniający, że są one chronione w sposób odpowiedni dla zawartych w nich informacji.

Liczba osób upoważnionych do tworzenia dokumentów opatrzonych klauzulą TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET musi być ograniczona do niezbędnego minimum, a ich nazwiska umieszczone w wykazie prowadzonym przez wydział ds. informacji poufnych.

8.4.2.   Stosowanie klauzuli

Klauzula danego dokumentu jest określana na podstawie stopnia sensytywności zawartych w nim informacji, zgodnie z definicjami zamieszczonymi w art. 2 lit. c). Ważne jest, by klauzule były stosowane prawidłowo i oszczędnie, w szczególności w odniesieniu do klauzuli TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET.

Klauzula pisma lub noty zawierających załączniki ma taki poziom jak najwyższa klauzula nadana jednemu z załączników do nich. Autor wyraźnie wskazuje poziom, na który powinno się klasyfikować pismo lub notę po oddzieleniu od załączników.

Autor dokumentu, który zamierza nadać mu klauzulę tajności, musi pamiętać o powyższych przepisach i opanować wszelkie tendencje zarówno do zawyżania, jak i zaniżania klauzuli.

Poszczególne strony, ustępy, części, aneksy, dodatki, załączniki lub uzupełnienia do danego dokumentu mogą wymagać objęcia ich inną klauzulą tajności; z tego względu wymagane jest ich odpowiednie oznakowanie. Klauzula całego dokumentu musi odpowiadać klauzuli jego najwyżej zaklasyfikowanej części.

9.   Inspekcje

Okresowe kontrole uzgodnień w dziedzinie bezpieczeństwa dotyczących ochrony EUCI są przeprowadzane przez dyrekcję Parlamentu Europejskiego ds. bezpieczeństwa, którą może wspierać w tym zadaniu wydział ds. informacji poufnych.

Dyrekcja Parlamentu Europejskiego ds. bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa innych instytucji, organów, urzędów i agencji ustanowionych na mocy lub na podstawie traktatów dysponujących EUCI mogą również zgodzić się na przeprowadzenie wzajemnej oceny uzgodnień w dziedzinie bezpieczeństwa dotyczących ochrony EUCI.

10.   Procedura odtajnienia

10.1.   Wydział ds. informacji poufnych zbada EUCI i przedstawi autorowi dokumentu propozycje odtajnienia, w każdym wypadku nie później niż w 25. roku od dnia jego utworzenia. Dokumenty nieodtajnione podczas pierwszego badania są ponownie badane okresowo, a przynajmniej co pięć lat.

10.2.   Oprócz dokumentów znajdujących się faktycznie w zabezpieczonych archiwach i należycie opatrzonych klauzulą tajności proces odtajnienia może też obejmować inne poufne informacje istniejące w zabezpieczonych archiwach lub w Centrum Archiwów i Dokumentacji Parlamentu Europejskiego (CARDOC).

10.3.   Wydział ds. informacji poufnych będzie odpowiadał w imieniu autora za poinformowanie adresatów dokumentu o zmianie klauzuli, a ci są z kolei odpowiedzialni za poinformowanie o zmianie dalszych adresatów, do których przesłali dokument lub dla których wykonali jego kopię.

10.4.   Odtajnienie nie wpływa na jakiekolwiek oznaczenia, które mogą figurować na dokumencie.

10.5.   Pierwotna klauzula naniesiona u góry i na dole każdej strony zostaje przekreślona. Pierwsza (tytułowa) strona dokumentu zostaje opatrzona pieczęcią i odnośnikiem wydziału ds. informacji poufnych.

10.6.   Tekst odtajnionego dokumentu zostaje załączony do elektronicznej karty lub równoważnego systemu, w którym został on zarejestrowany.

10.7.   W przypadku dokumentów objętych wyjątkiem z powodów dotyczących prywatności i uczciwości osoby fizycznej lub interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej oraz w przypadku dokumentów sensytywnych zastosowanie ma art. 2 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 354/83.

10.8.   Oprócz postanowień pkt 10.1 do 10.7, zastosowanie mają następujące zasady:

| a) | w odniesieniu do dokumentów stron trzecich wydział ds. informacji poufnych skonsultuje się z zainteresowaną stroną trzecią przed przeprowadzeniem odtajnienia. Strona trzecia będzie miała osiem tygodni na przedstawienie uwag; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do dokumentów stron trzecich wydział ds. informacji poufnych skonsultuje się z zainteresowaną stroną trzecią przed przeprowadzeniem odtajnienia. Strona trzecia będzie miała osiem tygodni na przedstawienie uwag;

| b) | w odniesieniu do wyjątku z powodów dotyczących prywatności i uczciwości osoby fizycznej procedura odtajnienia uwzględni w szczególności zgodę osoby zainteresowanej, niemożność identyfikacji osoby zainteresowanej oraz fakt, że osoba ta już nie żyje; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do wyjątku z powodów dotyczących prywatności i uczciwości osoby fizycznej procedura odtajnienia uwzględni w szczególności zgodę osoby zainteresowanej, niemożność identyfikacji osoby zainteresowanej oraz fakt, że osoba ta już nie żyje;

| c) | w odniesieniu do wyjątku z powodów dotyczących interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej osoba zainteresowana może zostać powiadomiona za pomocą publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, z terminem czterech tygodni od daty tej publikacji na ewentualne uwagi. |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do wyjątku z powodów dotyczących interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej osoba zainteresowana może zostać powiadomiona za pomocą publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, z terminem czterech tygodni od daty tej publikacji na ewentualne uwagi.

CZĘŚĆ 2

PROCEDURA SPRAWDZAJĄCA W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA

11.   Procedura sprawdzająca w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa dla posłów do Parlamentu Europejskiego

11.1.   W związku z uprawnieniami i kompetencjami Parlamentu Europejskiego posłom do niego można udzielić dostępu do EUCI do poziomu klauzuli CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL włącznie, bez poświadczenia bezpieczeństwa. W przypadku informacji o klauzuli CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL podpisują oni uroczyste oświadczenie, że nie ujawnią treści tych informacji żadnej osobie trzeciej.

11.2.   Warunkiem uzyskania dostępu do informacji o klauzulach TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET lub SECRET UE/EU SECRET przez posłów do Parlamentu Europejskiego jest otrzymanie upoważnienia, zgodnie z procedurą określoną w pkt 11.3 i 11.4.

11.3.   Upoważnienie udzielane jest wyłącznie posłom do Parlamentu Europejskiego, w stosunku do których właściwe organy krajowe państw członkowskich przeprowadziły postępowania sprawdzające, zgodnie z procedurą określoną w pkt 11.9 do 11.14. Przewodniczący odpowiada za udzielanie upoważnienia posłom.

11.4.   Przewodniczący może udzielić upoważnienia po otrzymaniu opinii właściwych organów krajowych państw członkowskich, wydawanej na podstawie postępowania sprawdzającego zgodnie z procedurą określoną w pkt 11.8 do 11.13.

11.5.   Dyrekcja Parlamentu Europejskiego ds. bezpieczeństwa prowadzi aktualny wykaz wszystkich posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy uzyskali upoważnienie, w tym tymczasowe upoważnienie w rozumieniu pkt 11.15.

11.6.   Upoważnienie jest wydawane na okres pięciu lat lub na okres wykonywania obowiązków, w odniesieniu do których zostało przyznane, zależnie od tego, który okres jest krótszy. Może natomiast zostać przedłużone zgodnie z procedurą określoną w pkt 11.4.

11.7.   Przewodniczący cofa upoważnienie gdy uzna, że istnieją ku temu uzasadnione przesłanki. Decyzja o cofnięciu upoważnienia jest przekazywana zainteresowanemu posłowi do Parlamentu Europejskiego, który może ubiegać się o wysłuchanie przez Przewodniczącego zanim cofnięcie wejdzie w życie, oraz właściwemu organowi krajowemu.

11.8.   Postępowanie sprawdzające jest przeprowadzane przy udziale zainteresowanego posła do Parlamentu Europejskiego na wniosek Przewodniczącego. Postępowanie sprawdzające przeprowadza właściwy organ krajowy państwa członkowskiego, którego obywatelem jest zainteresowany poseł.

11.9.   Jednym z wymogów postępowania sprawdzającego jest wypełnienie formularza osobowego przez posła do Parlamentu Europejskiego.

11.10.   Przewodniczący określa w swoim wniosku do właściwych organów krajowych poziom klauzuli tajności niejawnych informacji, które mają być udostępnione zainteresowanemu posłowi do Parlamentu Europejskiego, tak aby mogły one przeprowadzić postępowanie sprawdzające w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa.

11.11.   Całe postępowanie sprawdzające w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa prowadzone przez właściwe organy krajowe, wraz z uzyskanymi wynikami, powinno być zgodne z właściwymi regułami i przepisami obowiązującymi w danym państwie członkowskim, włączając te dotyczące odwołań.

11.12.   W przypadku wydania pozytywnej opinii przez właściwe organy krajowe państwa członkowskiego Przewodniczący może udzielić upoważnienia zainteresowanemu posłowi do Parlamentu Europejskiego.

11.13.   Negatywna opinia właściwych organów krajowych jest przekazywana zainteresowanemu posłowi do Parlamentu Europejskiego, który może ubiegać się o wysłuchanie przez Przewodniczącego. Przewodniczący, jeśli uzna to za konieczne, może zwrócić się do właściwych organów krajowych z wnioskiem o udzielenie dodatkowych wyjaśnień. W przypadku potwierdzenia negatywnej opinii nie udziela się upoważnienia.

11.14.   Wszyscy posłowie do Parlamentu Europejskiego, którym przyznano upoważnienie w rozumieniu pkt 11.3, w chwili przyznania upoważnienia, a następnie w regularnych odstępach czasu, otrzymują wszelkie niezbędne instrukcje dotyczące ochrony informacji niejawnych i środków zapewniających taką ochronę. Posłowie ci podpisują oświadczenie stwierdzające otrzymanie tych instrukcji.

11.15.   W wyjątkowych okolicznościach Przewodniczący może udzielić posłowi do Parlamentu Europejskiego tymczasowego upoważnienia na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, obowiązującego do czasu zakończenia postępowania sprawdzającego określonego w pkt 11.11, pod warunkiem że poinformował o takim zamiarze właściwe organy krajowe i że nie zgłosiły one sprzeciwu w ciągu miesiąca. Przyznane w ten sposób tymczasowe upoważnienia nie dają prawa dostępu do informacji opatrzonych klauzulą TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET.

12.   Procedura sprawdzająca w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa dla urzędników Parlamentu Europejskiego i innych pracowników Parlamentu zatrudnionych w grupach politycznych

12.1.   Dostęp do informacji niejawnych mogą posiadać wyłącznie urzędnicy Parlamentu Europejskiego i inni pracownicy Parlamentu zatrudnieni w grupach politycznych, którzy ze względu na swoje obowiązki oraz z uwagi na wymogi służbowe muszą posiadać wiedzę zawartą w takich informacjach.

12.2.   Warunkiem uzyskania dostępu do informacji o klauzulach TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET, SECRET UE/EU SECRET oraz CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL przez osoby określone w pkt 12.1 jest otrzymanie upoważnienia, zgodnie z procedurą określoną w pkt 12.3 i 12.4.

12.3.   Upoważnienie może być udzielone wyłącznie osobom, o których mowa w pkt 12.1, w stosunku do których właściwe organy krajowe państw członkowskich (krajowe władze bezpieczeństwa) przeprowadziły postępowania sprawdzające, zgodnie z procedurą określoną w pkt 12.9 do 12.14. Sekretarz Generalny odpowiada za udzielanie upoważnienia urzędnikom Parlamentu Europejskiego i innym pracownikom Parlamentu zatrudnionym w grupach politycznych.

12.4.   Sekretarz Generalny może udzielić upoważnienia po otrzymaniu opinii właściwych organów krajowych państw członkowskich, wydawanej na podstawie postępowania sprawdzającego zgodnie z pkt 12.8 do 12.13.

12.5.   Dyrekcja Parlamentu Europejskiego ds. bezpieczeństwa prowadzi aktualny wykaz wszystkich stanowisk wymagających poświadczenia bezpieczeństwa, na podstawie informacji przekazywanych przez poszczególne departamenty Parlamentu Europejskiego, oraz wszystkich osób, które uzyskały upoważnienia, włącznie z upoważnieniami tymczasowymi w rozumieniu pkt 12.15.

12.6.   Upoważnienie jest wydawane na okres pięciu lat lub na okres wykonywania obowiązków, w związku z którymi zostało przyznane, zależnie od tego, który z nich jest krótszy. Może ono zostać przedłużone zgodnie z procedurą określoną w pkt 12.4.

12.7.   Sekretarz Generalny cofa upoważnienie gdy uzna, że istnieją ku temu uzasadnione przesłanki. Decyzja o cofnięciu upoważnienia jest przekazywana zainteresowanemu urzędnikowi Parlamentu Europejskiego lub innemu pracownikowi Parlamentu zatrudnionemu w grupach politycznych, który może ubiegać się o wysłuchanie przez Sekretarza Generalnego, zanim cofnięcie to wejdzie w życie, oraz właściwemu organowi krajowemu.

12.8.   Postępowanie sprawdzające w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa jest przeprowadzane przy udziale zainteresowanej osoby na wniosek Sekretarza Generalnego. Postępowanie sprawdzające przeprowadza właściwy organ krajowy państwa członkowskiego, którego obywatelem jest osoba zainteresowana. Jeżeli krajowe przepisy ustawowe i wykonawcze dopuszczają taką możliwość, właściwe organy krajowe mogą przeprowadzać postępowania sprawdzające w odniesieniu do osób niebędących obywatelami ich kraju, którym potrzebny jest dostęp do informacji opatrzonej klauzulą CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższej.

12.9.   Jednym z wymogów postępowania sprawdzającego jest wypełnienie formularza osobowego przez zainteresowanego urzędnika Parlamentu Europejskiego lub innego pracownika Parlamentu zatrudnionego w zainteresowanej grupie politycznej.

12.10.   Sekretarz Generalny określa w swoim wniosku do właściwych organów krajowych poziom klauzuli tajności informacji niejawnych, które mają być udostępnione zainteresowanej osobie, tak aby mogły one przeprowadzić postępowanie sprawdzające w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa i wydać opinię dotyczącą stopnia upoważnienia, który mógłby zostać przyznany tej osobie.

12.11.   Całe postępowanie sprawdzające w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa prowadzone przez właściwe organy krajowe podlega, wraz z uzyskanymi wynikami, właściwym regułom i przepisom obowiązującym w danym państwie członkowskim, włączając te dotyczące odwołań.

12.12.   W przypadku wydania pozytywnej opinii przez właściwe organy krajowe państwa członkowskiego Przewodniczący może udzielić upoważnienia zainteresowanej osobie.

12.13.   Negatywna opinia właściwych organów krajowych jest przekazywana zainteresowanemu urzędnikowi Parlamentu Europejskiego lub innemu pracownikowi Parlamentu zatrudnionemu w zainteresowanej grupie politycznej, który może ubiegać się o wysłuchanie przez Sekretarza Generalnego. Sekretarz Generalny, jeśli uzna to za konieczne, może zwrócić się do właściwych organów krajowych z wnioskiem o udzielenie dodatkowych wyjaśnień. W przypadku potwierdzenia negatywnej opinii nie można udzielić upoważnienia.

12.14.   Wszyscy urzędnicy Parlamentu Europejskiego i inni pracownicy Parlamentu zatrudnieni w grupach politycznych, którym przyznano upoważnienie w rozumieniu pkt 12.4 i 12.5, w chwili przyznania upoważnienia, a następnie w regularnych odstępach czasu, otrzymują wszelkie niezbędne instrukcje dotyczące ochrony informacji niejawnych i środków zapewniających taką ochronę. Ci urzędnicy i pracownicy podpisują oświadczenie stwierdzające otrzymanie tych instrukcji i zobowiązują się do ich przestrzegania.

12.15.   W wyjątkowych okolicznościach Sekretarz Generalny może udzielić urzędnikowi Parlamentu Europejskiemu lub innemu pracownikowi Parlamentu zatrudnionemu w grupie politycznej tymczasowego upoważnienia na okreś-nieprzekraczający sześciu miesięcy, obowiązującego do czasu zakończenia postępowania sprawdzającego określonego w pkt 12.11 niniejszej sekcji, pod warunkiem że poinformował o takim zamiarze właściwe organy krajowe i że nie zgłosiły one sprzeciwu w ciągu miesiąca. Przyznane w ten sposób tymczasowe upoważnienia nie dają prawa dostępu do informacji opatrzonych klauzulą TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET.

---

Komisja Europejska

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/16 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/16

---

Kursy walutowe euro (1)

29 czerwca 2011 r.

2011/C 190/03

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,4425 |
| JPY | Jen | 116,93 |
| DKK | Korona duńska | 7,4592 |
| GBP | Funt szterling | 0,89980 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,2047 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2036 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,8055 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,342 |
| HUF | Forint węgierski | 267,05 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7093 |
| PLN | Złoty polski | 3,9987 |
| RON | Lej rumuński | 4,2105 |
| TRY | Lir turecki | 2,3604 |
| AUD | Dolar australijski | 1,3585 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4037 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 11,2265 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7559 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7799 |
| KRW | Won | 1 553,32 |
| ZAR | Rand | 9,8846 |
| CNY | Yuan renminbi | 9,3235 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,3833 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 12 412,97 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,3727 |
| PHP | Peso filipińskie | 62,770 |
| RUB | Rubel rosyjski | 40,3780 |
| THB | Bat tajlandzki | 44,429 |
| BRL | Real | 2,2687 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,9954 |
| INR | Rupia indyjska | 64,7210 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,4425

JPY

Jen

116,93

DKK

Korona duńska

7,4592

GBP

Funt szterling

0,89980

SEK

Korona szwedzka

9,2047

CHF

Frank szwajcarski

1,2036

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,8055

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,342

HUF

Forint węgierski

267,05

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7093

PLN

Złoty polski

3,9987

RON

Lej rumuński

4,2105

TRY

Lir turecki

2,3604

AUD

Dolar australijski

1,3585

CAD

Dolar kanadyjski

1,4037

HKD

Dolar Hongkongu

11,2265

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7559

SGD

Dolar singapurski

1,7799

KRW

Won

1 553,32

ZAR

Rand

9,8846

CNY

Yuan renminbi

9,3235

HRK

Kuna chorwacka

7,3833

IDR

Rupia indonezyjska

12 412,97

MYR

Ringgit malezyjski

4,3727

PHP

Peso filipińskie

62,770

RUB

Rubel rosyjski

40,3780

THB

Bat tajlandzki

44,429

BRL

Real

2,2687

MXN

Peso meksykańskie

16,9954

INR

Rupia indyjska

64,7210

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/17

---

Aktualizacja wykazu przejść granicznych, o których mowa w art. 2 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. C 316 z 28.12.2007, s. 1; Dz.U. C 134 z 31.5.2008, s. 16; Dz.U. C 177 z 12.7.2008, s. 9; Dz.U. C 200 z 6.8.2008, s. 10; Dz.U. C 331 z 31.12.2008, s. 13; Dz.U. C 3 z 8.1.2009, s. 10; Dz.U. C 37 z 14.2.2009, s. 10; Dz.U. C 64 z 19.3.2009, s. 20; Dz.U. C 99 z 30.4.2009, s. 7; Dz.U. C 229 z 23.9.2009, s. 28; Dz.U. C 263 z 5.11.2009, s. 22; Dz.U. C 298 z 8.12.2009, s. 17; Dz.U. C 74 z 24.3.2010, s. 13; Dz.U. C 326 z 3.12.2010, s. 17; Dz.U. C 355 z 29.12.2010, s. 34; Dz.U. C 22 z 22.1.2011, s. 22; Dz.U. C 37 z 5.2.2011, s. 12; Dz.U. C 149 z 20.5.2011, s. 8)

2011/C 190/04

Publikacja wykazu przejść granicznych zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) opiera się na informacjach przekazanych Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z art. 34 kodeksu granicznego Schengen.

Oprócz publikacji w Dzienniku Urzędowym, regularnie aktualizowane informacje dostępne są na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych.

HISZPANIA

Uzupełnienie informacji opublikowanych w Dz.U. C 316 z 28.12.2007 oraz w Dz.U. C 74 z 24.3.2010

Granice powietrzne

Nowe przejście graniczne: Castellón

---

ZAWIADOMIENIA DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Urząd Nadzoru EFTA

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/18

---

STRESZCZENIE DECYZJI URZĘDU NADZORU EFTA

NR 322/10/COL

z dnia 14 lipca 2010 r.

dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 54 Traktatu WE przeciwko Posten Norge AS

(Sprawa nr 34250 Posten Norge/Privpak)

(Jedynie teksty w języku angielskim i norweskim są autentyczne)

2011/C 190/05

W dniu 14 lipca 2010 r. Urząd Nadzoru EFTA („Urząd”) przyjął decyzję dotyczącą postępowania na podstawie art. 54 Porozumienia EOG. Zgodnie z postanowieniami art. 30 rozdziału II protokołu nr 4 do porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd podaje niniejszym do wiadomości nazwy stron oraz istotną treść decyzji, mając na uwadze uzasadniony interes przedsiębiorstw związany z ochroną tajemnicy handlowej. Nieobjęta klauzulą poufności wersja całego tekstu decyzji w autentycznych językach postępowania dostępna jest na stronie internetowej Urzędu, pod adresem:

http://www.eftasurv.int/competition/competition-cases/

KRÓTKI OPIS NARUSZENIA PRZEPISÓW

1.   Wprowadzenie

| (1) | Decyzja została skierowana do Posten Norge AS. Posten Norge jest krajowym usługodawcą świadczącym usługi pocztowe na terytorium Norwegii. Światowe obroty grupy Posten Norge wyniosły 23 668 mln norweskich koron („NOK”) w 2006 r. Obrót poza granicami Norwegii stanowił 17,5 % łącznego obrotu grupy w 2006 r. Wyłącznym właścicielem Posten Norge jest norweski Skarb Państwa. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja została skierowana do Posten Norge AS. Posten Norge jest krajowym usługodawcą świadczącym usługi pocztowe na terytorium Norwegii. Światowe obroty grupy Posten Norge wyniosły 23 668 mln norweskich koron („NOK”) w 2006 r. Obrót poza granicami Norwegii stanowił 17,5 % łącznego obrotu grupy w 2006 r. Wyłącznym właścicielem Posten Norge jest norweski Skarb Państwa.

| (2) | Skarżącym było przedsiębiorstwo Schenker Privpak AB („Privpak”), spółka założona w Szwecji w 1992 r. Privpak dostarcza przesyłki konsumentom w Norwegii, Szwecji i Finlandii od spółek prowadzących sprzedaż na odległość. Schenker Privpak AB jest częścią grupy spółek DB Schenker. Wszystkie działania transportowe i logistyczne DB Schenker są powiązane z Deutsche Bahn AG. Ostatecznie właścicielem Deutsche Bahn AG w 100 % jest państwo niemieckie. W Norwegii Privpak prowadził działalność za pośrednictwem Schenker Privpak AS, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością założonej zgodnie z prawem norweskim. |
| --- | --- |

(2)

Skarżącym było przedsiębiorstwo Schenker Privpak AB („Privpak”), spółka założona w Szwecji w 1992 r. Privpak dostarcza przesyłki konsumentom w Norwegii, Szwecji i Finlandii od spółek prowadzących sprzedaż na odległość. Schenker Privpak AB jest częścią grupy spółek DB Schenker. Wszystkie działania transportowe i logistyczne DB Schenker są powiązane z Deutsche Bahn AG. Ostatecznie właścicielem Deutsche Bahn AG w 100 % jest państwo niemieckie. W Norwegii Privpak prowadził działalność za pośrednictwem Schenker Privpak AS, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością założonej zgodnie z prawem norweskim.

2.   Procedura

| (3) | W dniu 24 czerwca 2002 r. Urząd otrzymał skargę od Privpak. Privpak przekazał dodatkowe informacje w pismach z dnia 9 grudnia 2002 r., z dnia 14 stycznia 2003 r., z dnia 15 sierpnia 2003 r. oraz z dnia 5 marca 2004 r. Posten Norge odpowiedziało na żądania udzielania informacji w dniach 16 i 23 czerwca 2003 r. W dniach od 21 do 24 czerwca 2004 r. dokonano kontroli w pomieszczeniach Posten Norge w Oslo. Po przekazaniu pewnej liczby żądań udzielania informacji skierowanych do Privpak, Posten Norge i osób trzecich, Urząd przyjął pisemne zgłoszenie zastrzeżeń wobec Posten Norge w dniu 17 grudnia 2008 r. Pismem z dnia 3 kwietnia 2009 r. Posten Norge odpowiedziało na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń. Złożenie ustnych wyjaśnień odbyło się dnia 16 czerwca 2009 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 24 czerwca 2002 r. Urząd otrzymał skargę od Privpak. Privpak przekazał dodatkowe informacje w pismach z dnia 9 grudnia 2002 r., z dnia 14 stycznia 2003 r., z dnia 15 sierpnia 2003 r. oraz z dnia 5 marca 2004 r. Posten Norge odpowiedziało na żądania udzielania informacji w dniach 16 i 23 czerwca 2003 r. W dniach od 21 do 24 czerwca 2004 r. dokonano kontroli w pomieszczeniach Posten Norge w Oslo. Po przekazaniu pewnej liczby żądań udzielania informacji skierowanych do Privpak, Posten Norge i osób trzecich, Urząd przyjął pisemne zgłoszenie zastrzeżeń wobec Posten Norge w dniu 17 grudnia 2008 r. Pismem z dnia 3 kwietnia 2009 r. Posten Norge odpowiedziało na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń. Złożenie ustnych wyjaśnień odbyło się dnia 16 czerwca 2009 r.

3.   Postępowanie Posten Norge

| (4) | W 1999 r. Posten Norge doszło do wniosku, że jego istniejąca sieć dystrybucji nie odpowiada wystarczająco na zapotrzebowanie rynku pod względem dostępności i usług. Ponadto w ostatnich latach przychód z sieci dystrybucji został poważnie uszczuplony, a jej działalność była zbyt kosztowna. Posten Norge podjęło zatem decyzję o reorganizacji sieci dystrybucji i ograniczeniu liczby pracowników poczty do 300–450 i o ustanowieniu przynajmniej 1 100 punktów „Post-in-Shop”. Posten Norge miało w ten sposób zapewnić większy dostęp do usług pocztowych i finansowych poprzez podwyższenie łącznej liczby placówek o przynajmniej 200 i poprawić swoją rentowność poprzez ograniczenie kosztów operacyjnych. |
| --- | --- |

(4)

W 1999 r. Posten Norge doszło do wniosku, że jego istniejąca sieć dystrybucji nie odpowiada wystarczająco na zapotrzebowanie rynku pod względem dostępności i usług. Ponadto w ostatnich latach przychód z sieci dystrybucji został poważnie uszczuplony, a jej działalność była zbyt kosztowna. Posten Norge podjęło zatem decyzję o reorganizacji sieci dystrybucji i ograniczeniu liczby pracowników poczty do 300–450 i o ustanowieniu przynajmniej 1 100 punktów „Post-in-Shop”. Posten Norge miało w ten sposób zapewnić większy dostęp do usług pocztowych i finansowych poprzez podwyższenie łącznej liczby placówek o przynajmniej 200 i poprawić swoją rentowność poprzez ograniczenie kosztów operacyjnych.

| (5) | Koncepcja punktów „Post-in-Shop”, należąca do Posten Norge, została przez nią opracowana, tak aby przedsiębiorstwo świadczyło różne usługi pocztowe i finansowe w placówkach sprzedaży detalicznej, takich jak supermarkety, sklepy spożywcze, kioski i stacje benzynowe. Każdy punkt „Post-in-Shop” powinien świadczyć przynajmniej podstawowe usługi pocztowe i bankowe, do których świadczenia Posten Norge jest zobowiązane, żeby spełnić wymagania koncesji, na podstawie której prowadzi działalność. Ofertę można rozszerzyć o dodatkowe produkty i usługi w zależności od zapotrzebowania konsumentów danego punktu „Post-in-Shop”. Na Posten Norge spoczywa główna odpowiedzialność za bieżące monitorowanie punktów „Post-in-Shop”. Ponadto ma prawo kontroli wszystkich aspektów działalności punktów powstałych na podstawie tej koncepcji. Punkty „Post-in-Shop” są zintegrowane z placówką sprzedaży detalicznej i pracują w tych samych godzinach, co placówka. „Post-in-Shop” ma jednolity profil i jest zorganizowany zgodnie z ogólną strategią Posten Norge. |
| --- | --- |

(5)

Koncepcja punktów „Post-in-Shop”, należąca do Posten Norge, została przez nią opracowana, tak aby przedsiębiorstwo świadczyło różne usługi pocztowe i finansowe w placówkach sprzedaży detalicznej, takich jak supermarkety, sklepy spożywcze, kioski i stacje benzynowe. Każdy punkt „Post-in-Shop” powinien świadczyć przynajmniej podstawowe usługi pocztowe i bankowe, do których świadczenia Posten Norge jest zobowiązane, żeby spełnić wymagania koncesji, na podstawie której prowadzi działalność. Ofertę można rozszerzyć o dodatkowe produkty i usługi w zależności od zapotrzebowania konsumentów danego punktu „Post-in-Shop”. Na Posten Norge spoczywa główna odpowiedzialność za bieżące monitorowanie punktów „Post-in-Shop”. Ponadto ma prawo kontroli wszystkich aspektów działalności punktów powstałych na podstawie tej koncepcji. Punkty „Post-in-Shop” są zintegrowane z placówką sprzedaży detalicznej i pracują w tych samych godzinach, co placówka. „Post-in-Shop” ma jednolity profil i jest zorganizowany zgodnie z ogólną strategią Posten Norge.

| (6) | W latach 1999–2000, kiedy tworzono koncepcję „Post-in-Shop”, zamiarem Posten Norge było zawarcie sojuszy strategicznych z najważniejszymi sklepami spożywczymi, z sieciami/grupami kiosków i stacji benzynowych, aby świadczyć usługi pocztowe w sklepach. Na początku 2000 r. Posten Norge wynegocjowało umowę intencyjną w tej sprawie z najważniejszymi grupami i sieciami sprzedaży detalicznej. Następnie zawarło następne umowy dotyczące koncepcji „Post-in-Shop”:






  — | umowę handlową z NorgesGruppen/Shell we wrześniu 2000 r., która uczyniła z grupy NorgesGruppen/Shell uprzywilejowanego partnera Posten Norge; w zamian Posten Norge otrzymała wyłączny dostęp do wszystkich placówek w ramach grupy (wyłączność dostępu do grupy), |
| --- | --- | --- |

(6)

W latach 1999–2000, kiedy tworzono koncepcję „Post-in-Shop”, zamiarem Posten Norge było zawarcie sojuszy strategicznych z najważniejszymi sklepami spożywczymi, z sieciami/grupami kiosków i stacji benzynowych, aby świadczyć usługi pocztowe w sklepach. Na początku 2000 r. Posten Norge wynegocjowało umowę intencyjną w tej sprawie z najważniejszymi grupami i sieciami sprzedaży detalicznej. Następnie zawarło następne umowy dotyczące koncepcji „Post-in-Shop”:

—

umowę handlową z NorgesGruppen/Shell we wrześniu 2000 r., która uczyniła z grupy NorgesGruppen/Shell uprzywilejowanego partnera Posten Norge; w zamian Posten Norge otrzymała wyłączny dostęp do wszystkich placówek w ramach grupy (wyłączność dostępu do grupy),

| — | umowę ramową w styczniu 2001 r. z COOP, na podstawie której COOP otrzymał status drugiego uprzywilejowanego partnera, oraz |
| --- | --- |

—

umowę ramową w styczniu 2001 r. z COOP, na podstawie której COOP otrzymał status drugiego uprzywilejowanego partnera, oraz

| — | protokół z ICA w styczniu 2001 r. |
| --- | --- |

—

protokół z ICA w styczniu 2001 r.

| (7) | Na mocy dwóch ostatnich umów Posten Norge otrzymała wyłączny dostęp do placówek, w których utworzono punkty „Post-in-Shop”. Wynegocjowano również z każdą grupą standardowe umowy ws. działalności operacyjnej z pojedynczymi placówkami, w których działały punkty „Post-in-Shop”. |
| --- | --- |

(7)

Na mocy dwóch ostatnich umów Posten Norge otrzymała wyłączny dostęp do placówek, w których utworzono punkty „Post-in-Shop”. Wynegocjowano również z każdą grupą standardowe umowy ws. działalności operacyjnej z pojedynczymi placówkami, w których działały punkty „Post-in-Shop”.

| (8) | Od początku 2004 r. Posten Norge prowadziło z własnej inicjatywy równoległe negocjacje z NorgesGruppen, COOP oraz ICA, mając na uwadze zawarcie nowych umów ramowych w sprawie punktów „Post-in-Shop”. Umowy te miały na celu zastąpienie obowiązujących umów z dniem 1 stycznia 2006 r. W Posten Norge zaproponowano wewnętrznie, żeby wszystkie grupy zostały poinformowane, że „Posten Norge” chciałoby (i) zawrzeć nowe umowy ramowe w odniesieniu do „Post-in-Shop”; oraz (ii) dostosować postanowienia dotyczące uprzywilejowania, ale bez poinformowania grup sprzedaży detalicznej, czy, a jeżeli tak, to komu, zostałoby przyznane uprzywilejowanie, przed zakończeniem negocjacji. Posten Norge działało zgodnie z zaproponowaną strategią i w toku negocjacji nie podejmowało decyzji w sprawie statusu uprzywilejowanego partnera. |
| --- | --- |

(8)

Od początku 2004 r. Posten Norge prowadziło z własnej inicjatywy równoległe negocjacje z NorgesGruppen, COOP oraz ICA, mając na uwadze zawarcie nowych umów ramowych w sprawie punktów „Post-in-Shop”. Umowy te miały na celu zastąpienie obowiązujących umów z dniem 1 stycznia 2006 r. W Posten Norge zaproponowano wewnętrznie, żeby wszystkie grupy zostały poinformowane, że „Posten Norge” chciałoby (i) zawrzeć nowe umowy ramowe w odniesieniu do „Post-in-Shop”; oraz (ii) dostosować postanowienia dotyczące uprzywilejowania, ale bez poinformowania grup sprzedaży detalicznej, czy, a jeżeli tak, to komu, zostałoby przyznane uprzywilejowanie, przed zakończeniem negocjacji. Posten Norge działało zgodnie z zaproponowaną strategią i w toku negocjacji nie podejmowało decyzji w sprawie statusu uprzywilejowanego partnera.

| (9) | W 2006 r. wszystkie klauzule dotyczące wyłączności oraz statusu uprzywilejowanego partnera zostały usunięte z umów z Posten Norge. |
| --- | --- |

(9)

W 2006 r. wszystkie klauzule dotyczące wyłączności oraz statusu uprzywilejowanego partnera zostały usunięte z umów z Posten Norge.

4.   Artykuł 54 Porozumienia EOG

4.1.   Rynek właściwy

| (10) | W rozpatrywanym okresie Posten Norge świadczyło usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem w punkcie odbioru oraz w domu. Ponadto oferowało świadczenie usług doręczenia przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem za granicą. |
| --- | --- |

(10)

W rozpatrywanym okresie Posten Norge świadczyło usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem w punkcie odbioru oraz w domu. Ponadto oferowało świadczenie usług doręczenia przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem za granicą.

| (11) | Sieć stworzona przez Posten Norge w celu doręczenia przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych obejmowała placówki pocztowe oraz punkty „Post-in-Shop”. Sieć ta mogła być rozszerzona o listonoszy na większości terenów wiejskich, jeżeli zachodziła taka potrzeba. Posten Norge było jedynym dostawcą usług dostarczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych, a jego sieć dostarczania obejmowała całe terytorium Norwegii. |
| --- | --- |

(11)

Sieć stworzona przez Posten Norge w celu doręczenia przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych obejmowała placówki pocztowe oraz punkty „Post-in-Shop”. Sieć ta mogła być rozszerzona o listonoszy na większości terenów wiejskich, jeżeli zachodziła taka potrzeba. Posten Norge było jedynym dostawcą usług dostarczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych, a jego sieć dostarczania obejmowała całe terytorium Norwegii.

4.1.1.   Właściwy rynek produktowy

| (12) | Sprawa dotyczy świadczenia usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru. Odbiór w punkcie odbioru jest dominującym modelem doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych w Norwegii, do którego to konsumenci są przyzwyczajeni. Posten Norge jest najbardziej znaczącym podmiotem świadczącym usługi doręczenia przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych; a doręczanie przesyłek do domu stanowi niewielki udział w łącznej liczbie usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych. Materiał dowodowy nie wykazał, że spółki prowadzące sprzedaż na odległość uznawały doręczania przesyłek do domu za substytut usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru, świadczonej przez Posten Norge. Doręczanie przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych do domu wymaga infrastruktury transportowej pozwalającej na dostarczenie przesyłek do domu każdego odbiorcy. Usługi doręczania do domu i z odbiorem w punkcie odbioru mogłyby zostać uznane za substytucyjne lub wymienne tylko wtedy, gdyby można było zamienić w krótkim czasie doręczanie znacznej liczby przesyłek z odbiorem w punkcie odbioru na doręczenie w domu. Dostępny materiał dowodowy wykazał, że nie był to realistyczny scenariusz w danym okresie. Usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem do domu nie zostały zatem włączone do właściwego rynku produktowego. |
| --- | --- |

(12)

Sprawa dotyczy świadczenia usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru. Odbiór w punkcie odbioru jest dominującym modelem doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych w Norwegii, do którego to konsumenci są przyzwyczajeni. Posten Norge jest najbardziej znaczącym podmiotem świadczącym usługi doręczenia przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych; a doręczanie przesyłek do domu stanowi niewielki udział w łącznej liczbie usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych. Materiał dowodowy nie wykazał, że spółki prowadzące sprzedaż na odległość uznawały doręczania przesyłek do domu za substytut usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru, świadczonej przez Posten Norge. Doręczanie przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych do domu wymaga infrastruktury transportowej pozwalającej na dostarczenie przesyłek do domu każdego odbiorcy. Usługi doręczania do domu i z odbiorem w punkcie odbioru mogłyby zostać uznane za substytucyjne lub wymienne tylko wtedy, gdyby można było zamienić w krótkim czasie doręczanie znacznej liczby przesyłek z odbiorem w punkcie odbioru na doręczenie w domu. Dostępny materiał dowodowy wykazał, że nie był to realistyczny scenariusz w danym okresie. Usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem do domu nie zostały zatem włączone do właściwego rynku produktowego.

| (13) | Usługi doręczania między klientami biznesowymi są zlecane przez klientów biznesowych, którzy wymagają dokonania doręczenia do lokalu innego przedsiębiorstwa w godzinach pracy. Klienci biznesowi zwracają uwagę na czas i są skłonni zapłacić znacznie więcej za takie usługi. Z powodu różnicy w cenie między tymi dwoma usługami, która to prawdopodobnie odzwierciedla różnicę kosztu świadczenia takich usług, nie byłoby ekonomiczne dla spółek prowadzących sprzedaż na odległość zastępowanie usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru usługami doręczenia przesyłek od klienta biznesowego do klienta biznesowego. Ostatnie wymienione usługi nie stanowiły zatem ograniczenia konkurencyjnego w odniesieniu do usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych. Ponadto przestawienie się na usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów biznesowych nie byłoby możliwe do wykonania przez spółki prowadzące sprzedaż na odległość, ponieważ świadczący te usługi zazwyczaj wymagają, aby odbiorca przesyłki był podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a nie osobą fizyczną. |
| --- | --- |

(13)

Usługi doręczania między klientami biznesowymi są zlecane przez klientów biznesowych, którzy wymagają dokonania doręczenia do lokalu innego przedsiębiorstwa w godzinach pracy. Klienci biznesowi zwracają uwagę na czas i są skłonni zapłacić znacznie więcej za takie usługi. Z powodu różnicy w cenie między tymi dwoma usługami, która to prawdopodobnie odzwierciedla różnicę kosztu świadczenia takich usług, nie byłoby ekonomiczne dla spółek prowadzących sprzedaż na odległość zastępowanie usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru usługami doręczenia przesyłek od klienta biznesowego do klienta biznesowego. Ostatnie wymienione usługi nie stanowiły zatem ograniczenia konkurencyjnego w odniesieniu do usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych. Ponadto przestawienie się na usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów biznesowych nie byłoby możliwe do wykonania przez spółki prowadzące sprzedaż na odległość, ponieważ świadczący te usługi zazwyczaj wymagają, aby odbiorca przesyłki był podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a nie osobą fizyczną.

| (14) | Urzędowi nie był znany żaden dostawca, który oferował na znaczącą skalę doręczenie przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych klientom w pracy w rozpatrywanym okresie. Różnice w cechach charakterystycznych, cenie i zamierzonym zastosowaniu oznaczały, że dla spółek prowadzących sprzedaż na odległość, doręczanie przesyłek od klientów indywidualnych do klientów indywidualnych nie stanowiło substytutu doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru. |
| --- | --- |

(14)

Urzędowi nie był znany żaden dostawca, który oferował na znaczącą skalę doręczenie przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych klientom w pracy w rozpatrywanym okresie. Różnice w cechach charakterystycznych, cenie i zamierzonym zastosowaniu oznaczały, że dla spółek prowadzących sprzedaż na odległość, doręczanie przesyłek od klientów indywidualnych do klientów indywidualnych nie stanowiło substytutu doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru.

| (15) | Urząd doszedł do wniosku, że w danym okresie rynek usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru był odrębny od rynku usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem do domu lub w pracy, usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów biznesowych oraz usług doręczania przesyłek od klientów indywidualnych do klientów indywidualnych. |
| --- | --- |

(15)

Urząd doszedł do wniosku, że w danym okresie rynek usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru był odrębny od rynku usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem do domu lub w pracy, usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów biznesowych oraz usług doręczania przesyłek od klientów indywidualnych do klientów indywidualnych.

4.1.2.   Właściwy rynek geograficzny

| (16) | Zakres geograficzny rynku usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru był ograniczony do terytorium Norwegii. |
| --- | --- |

(16)

Zakres geograficzny rynku usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru był ograniczony do terytorium Norwegii.

4.2.   Pozycja dominująca

| (17) | Od chwili rozpoczęcia świadczenia usług w 1997 r. Posten Norge miało czołową pozycję w świadczeniu usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru w Norwegii i miało niewielką konkurencję. Privpak, do czasu wejścia na rynek Tollpost, był jedynym konkurentem Posten Norge. Żadna ze spółek prowadzących sprzedaż na odległość nie wspominała o innych konkurentach, którzy świadczyliby usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru w okresie przed jesienią 2006 r. Tollpost zdecydował się wejść na rynek jesienią 2005 r., ale rzeczywistą działalność rozpoczął jesienią 2006 r. i to na bardzo małą skalę. |
| --- | --- |

(17)

Od chwili rozpoczęcia świadczenia usług w 1997 r. Posten Norge miało czołową pozycję w świadczeniu usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru w Norwegii i miało niewielką konkurencję. Privpak, do czasu wejścia na rynek Tollpost, był jedynym konkurentem Posten Norge. Żadna ze spółek prowadzących sprzedaż na odległość nie wspominała o innych konkurentach, którzy świadczyliby usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru w okresie przed jesienią 2006 r. Tollpost zdecydował się wejść na rynek jesienią 2005 r., ale rzeczywistą działalność rozpoczął jesienią 2006 r. i to na bardzo małą skalę.

| (18) | Udział Posten Norge w rynku wynosił ponad 98 % lub oscylował wokół tego poziomu w danym okresie. Istniały poważne bariery wejścia na rynek i rozszerzenia działalności na rynku właściwym w danym okresie. Możliwość wejścia nowego podmiotu w tym okresie nie ograniczyła zachowań rynkowych Posten Norge w znacznym stopniu. W sytuacji braku innych dostawców ze znaczącym i stabilnym udziałem w rynku, jakiekolwiek zagrożenie ze strony nawet największych klientów, że wycofają swoje zlecenia w całości lub znacznej części z Posten Norgen, nie było wiarygodne. W danym okresie Posten Norge było partnerem handlowym, którego nie dało się uniknąć. |
| --- | --- |

(18)

Udział Posten Norge w rynku wynosił ponad 98 % lub oscylował wokół tego poziomu w danym okresie. Istniały poważne bariery wejścia na rynek i rozszerzenia działalności na rynku właściwym w danym okresie. Możliwość wejścia nowego podmiotu w tym okresie nie ograniczyła zachowań rynkowych Posten Norge w znacznym stopniu. W sytuacji braku innych dostawców ze znaczącym i stabilnym udziałem w rynku, jakiekolwiek zagrożenie ze strony nawet największych klientów, że wycofają swoje zlecenia w całości lub znacznej części z Posten Norgen, nie było wiarygodne. W danym okresie Posten Norge było partnerem handlowym, którego nie dało się uniknąć.

| (19) | Urząd doszedł do wniosku, że Posten Norge w danym okresie zajmowało pozycję dominującą na rynku właściwym w rozumieniu art. 54 Porozumienia EOG. Właściwy rynek geograficzny, na którym Posten Norge miał pozycję dominującą, stanowił „znaczną część” terytorium EOG. |
| --- | --- |

(19)

Urząd doszedł do wniosku, że Posten Norge w danym okresie zajmowało pozycję dominującą na rynku właściwym w rozumieniu art. 54 Porozumienia EOG. Właściwy rynek geograficzny, na którym Posten Norge miał pozycję dominującą, stanowił „znaczną część” terytorium EOG.

4.3.   Nadużywanie pozycji dominującej

4.3.1.   Ocena zachowania Posten Norge

| (20) | Artykuł 54 Porozumienia EOG zabrania jako niezgodnego z funkcjonowaniem Porozumienia EOG nadużywania przez jedno lub większą liczbę przedsiębiorstw pozycji dominującej na terytorium objętym niniejszym porozumieniem lub na znacznej jego części, w zakresie, w jakim może to wpływać na wymianę handlową między umawiającymi się stronami. |
| --- | --- |

(20)

Artykuł 54 Porozumienia EOG zabrania jako niezgodnego z funkcjonowaniem Porozumienia EOG nadużywania przez jedno lub większą liczbę przedsiębiorstw pozycji dominującej na terytorium objętym niniejszym porozumieniem lub na znacznej jego części, w zakresie, w jakim może to wpływać na wymianę handlową między umawiającymi się stronami.

| (21) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem pojęcie nadużywania jest:
  „pojęciem obiektywnym, które odnosi się do zachowań przedsiębiorstwa zajmującego pozycję dominującą, mogących wpłynąć na strukturę rynku, na którym właśnie na skutek obecności takiego przedsiębiorstwa konkurencja jest już osłabiona, oraz stwarzających przeszkodę w utrzymaniu istniejącego poziomu konkurencji lub jej rozwoju na rynku poprzez stosowanie środków odmiennych od tych, jakie stosuje się w warunkach normalnej konkurencji między towarami lub usługami na podstawie świadczeń podmiotów”

   (1). |
| --- | --- |

(21)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem pojęcie nadużywania jest:

„pojęciem obiektywnym, które odnosi się do zachowań przedsiębiorstwa zajmującego pozycję dominującą, mogących wpłynąć na strukturę rynku, na którym właśnie na skutek obecności takiego przedsiębiorstwa konkurencja jest już osłabiona, oraz stwarzających przeszkodę w utrzymaniu istniejącego poziomu konkurencji lub jej rozwoju na rynku poprzez stosowanie środków odmiennych od tych, jakie stosuje się w warunkach normalnej konkurencji między towarami lub usługami na podstawie świadczeń podmiotów”

(1).

| (22) | Skutki, o których mowa w przywołanym w poprzednim akapicie orzecznictwie, niekoniecznie odnoszą się do konkretnych i rzeczywistych skutków zachowania, na które została złożona skarga. W celu ustalenia naruszenia art. 54 Porozumienia EOG wystarczy wykazać, że nadużycie popełnione przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą ma na celu ograniczenie konkurencji lub, mówiąc inaczej, że zachowanie to może mieć taki skutek lub jest odpowiedzialne za taki skutek. Praktyka, o której mowa, może ograniczać konkurencję w sposób pośredni, pod warunkiem, że zostało wykazane w sposób wymagany prawem, że jest ona rzeczywiście odpowiedzialna za ograniczenie konkurencji. |
| --- | --- |

(22)

Skutki, o których mowa w przywołanym w poprzednim akapicie orzecznictwie, niekoniecznie odnoszą się do konkretnych i rzeczywistych skutków zachowania, na które została złożona skarga. W celu ustalenia naruszenia art. 54 Porozumienia EOG wystarczy wykazać, że nadużycie popełnione przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą ma na celu ograniczenie konkurencji lub, mówiąc inaczej, że zachowanie to może mieć taki skutek lub jest odpowiedzialne za taki skutek. Praktyka, o której mowa, może ograniczać konkurencję w sposób pośredni, pod warunkiem, że zostało wykazane w sposób wymagany prawem, że jest ona rzeczywiście odpowiedzialna za ograniczenie konkurencji.

| (23) | W decyzji ustalono, że Posten Norge nadużywał pozycji dominującej poprzez zastosowanie klauzuli gwarantującej wyłączny dostęp do grupy i placówek w postanowieniach umownych z grupami sprzedaży detalicznej i poprzez strategię, której przestrzegał podczas renegocjacji umów od 2004 r. |
| --- | --- |

(23)

W decyzji ustalono, że Posten Norge nadużywał pozycji dominującej poprzez zastosowanie klauzuli gwarantującej wyłączny dostęp do grupy i placówek w postanowieniach umownych z grupami sprzedaży detalicznej i poprzez strategię, której przestrzegał podczas renegocjacji umów od 2004 r.

| (24) | Wyłączność dostępu do grupy uniemożliwiała konkurentom Posten Norge uzyskanie dostępu do całej grupy NorgesGruppen/Shell, na którą składa się największa grupa sprzedaży detalicznej artykułów codziennego użytku, największa sieć kiosków oraz jedna z najbardziej znaczących sieci stacji benzynowych w Norwegii. Wyłączność dostępu do grupy i placówek związała dużą liczbę placówek w najważniejszych sieciach sklepów spożywczych, kiosków i stacji benzynowych z Posten Norge. |
| --- | --- |

(24)

Wyłączność dostępu do grupy uniemożliwiała konkurentom Posten Norge uzyskanie dostępu do całej grupy NorgesGruppen/Shell, na którą składa się największa grupa sprzedaży detalicznej artykułów codziennego użytku, największa sieć kiosków oraz jedna z najbardziej znaczących sieci stacji benzynowych w Norwegii. Wyłączność dostępu do grupy i placówek związała dużą liczbę placówek w najważniejszych sieciach sklepów spożywczych, kiosków i stacji benzynowych z Posten Norge.

| (25) | Od zawarcia umów z Posten Norge w 2001 r. i przez 2002 r., kiedy ustanowiono dużą liczbę nowych punktów „Post-in-Shop”, oba przedsiębiorstwa COOP i ICA miały interes w przyciąganiu jak największej liczby punktów „Post-in-Shop”. Wymóg w sprawie wyłączności ze strony Posten Norge wyeliminował możliwość ustanowienia punktu „Post-in-Shop” w każdej placówce należącej do COOP lub ICA, do której uzyskał dostęp konkurencyjny podmiot świadczący usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych. Innymi słowy, każda placówka wykorzystywana przez konkurenta Posten Norge zostałaby wyłączona z koncepcji „Post-in-Shop”. Zgoda na rozwijanie konkurencyjnej koncepcji doręczania, a w konsekwencji ustanowienie kilkuset „konkurencyjnych” placówek w sieciach sprzedaży detalicznej, ograniczyłaby znacząco prawdopodobieństwo przyznania przedsiębiorstwom COOP i ICA nowych punktów „Post-in-Shop”. |
| --- | --- |

(25)

Od zawarcia umów z Posten Norge w 2001 r. i przez 2002 r., kiedy ustanowiono dużą liczbę nowych punktów „Post-in-Shop”, oba przedsiębiorstwa COOP i ICA miały interes w przyciąganiu jak największej liczby punktów „Post-in-Shop”. Wymóg w sprawie wyłączności ze strony Posten Norge wyeliminował możliwość ustanowienia punktu „Post-in-Shop” w każdej placówce należącej do COOP lub ICA, do której uzyskał dostęp konkurencyjny podmiot świadczący usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych. Innymi słowy, każda placówka wykorzystywana przez konkurenta Posten Norge zostałaby wyłączona z koncepcji „Post-in-Shop”. Zgoda na rozwijanie konkurencyjnej koncepcji doręczania, a w konsekwencji ustanowienie kilkuset „konkurencyjnych” placówek w sieciach sprzedaży detalicznej, ograniczyłaby znacząco prawdopodobieństwo przyznania przedsiębiorstwom COOP i ICA nowych punktów „Post-in-Shop”.

| (26) | Podczas renegocjacji Posten Norge pozostawiło kwestię statusu partnera uprzywilejowanego bez odpowiedzi, a tym samym dało przedsiębiorstwom COOP i ICA wrażenie, że mogą taki status uzyskać lub przynajmniej poprawić swój status od 2006 r. w porównaniu do dotychczasowego okresu. Zastosowane rozwiązanie stworzyło okoliczności zniechęcające oba przedsiębiorstwa COOP i ICA w taki sposób, że mogło ograniczyć ich zainteresowanie współpracą z innymi podmiotami świadczącymi usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych. Sytuacja ta trwała przynajmniej tak długo, jak trwały negocjacje, a stosunki umowne z przedsiębiorstwami COOP i ICA nie były uregulowane. |
| --- | --- |

(26)

Podczas renegocjacji Posten Norge pozostawiło kwestię statusu partnera uprzywilejowanego bez odpowiedzi, a tym samym dało przedsiębiorstwom COOP i ICA wrażenie, że mogą taki status uzyskać lub przynajmniej poprawić swój status od 2006 r. w porównaniu do dotychczasowego okresu. Zastosowane rozwiązanie stworzyło okoliczności zniechęcające oba przedsiębiorstwa COOP i ICA w taki sposób, że mogło ograniczyć ich zainteresowanie współpracą z innymi podmiotami świadczącymi usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych. Sytuacja ta trwała przynajmniej tak długo, jak trwały negocjacje, a stosunki umowne z przedsiębiorstwami COOP i ICA nie były uregulowane.

| (27) | Na podstawie dostępnego materiału dowodowego Urząd doszedł do wniosku, że czwarta najważniejsza grupa sprzedaży detalicznej, Reitangruppen, i inne główne sieci stacji benzynowych nie były przygotowane do rozwijania koncepcji doręczenia podmiotów świadczących usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych w swoich sieciach. Uznały, że nie mają wystarczającej przestrzeni w placówkach, aby świadczyć usługi dostarczania przesyłek, oraz że koncepcja doręczania przesyłek nie dostarczyłaby wystarczających szans rozwoju działalności, oraz wyrażały negatywne stanowisko w stosunku do projektów, które mogą wymagać poniesienia dodatkowych kosztów lub odciągnąć uwagę od głównej strategii sieci. Inne główne sieci sklepów spożywczych, kiosków i stacji benzynowych były zatem w znacznym stopniu niedostępne w danym okresie dla konkurentów Posten Norge. |
| --- | --- |

(27)

Na podstawie dostępnego materiału dowodowego Urząd doszedł do wniosku, że czwarta najważniejsza grupa sprzedaży detalicznej, Reitangruppen, i inne główne sieci stacji benzynowych nie były przygotowane do rozwijania koncepcji doręczenia podmiotów świadczących usługi doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych w swoich sieciach. Uznały, że nie mają wystarczającej przestrzeni w placówkach, aby świadczyć usługi dostarczania przesyłek, oraz że koncepcja doręczania przesyłek nie dostarczyłaby wystarczających szans rozwoju działalności, oraz wyrażały negatywne stanowisko w stosunku do projektów, które mogą wymagać poniesienia dodatkowych kosztów lub odciągnąć uwagę od głównej strategii sieci. Inne główne sieci sklepów spożywczych, kiosków i stacji benzynowych były zatem w znacznym stopniu niedostępne w danym okresie dla konkurentów Posten Norge.

| (28) | Na tej podstawie Urząd uznał, że zachowanie Posten Norge znacznie utrudniło nowym podmiotom na rynku uzyskanie dostępu do najbardziej poszukiwanych kanałów dystrybucji w Norwegii. Zachowanie Posten Norge stworzyło zatem strategiczne bariery wejścia na rynek właściwy świadczenia usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru. W konsekwencji ograniczenie dostępu do najważniejszych sieci sklepów spożywczych, kiosków i stacji benzynowych wynikające z zachowania Posten Norge mogło ograniczyć możliwość konkurowania przez konkurentów Posten Norge na rynku świadczenia usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru lub chęci do takiej konkurencji. |
| --- | --- |

(28)

Na tej podstawie Urząd uznał, że zachowanie Posten Norge znacznie utrudniło nowym podmiotom na rynku uzyskanie dostępu do najbardziej poszukiwanych kanałów dystrybucji w Norwegii. Zachowanie Posten Norge stworzyło zatem strategiczne bariery wejścia na rynek właściwy świadczenia usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru. W konsekwencji ograniczenie dostępu do najważniejszych sieci sklepów spożywczych, kiosków i stacji benzynowych wynikające z zachowania Posten Norge mogło ograniczyć możliwość konkurowania przez konkurentów Posten Norge na rynku świadczenia usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z doręczeniem w punkcie odbioru lub chęci do takiej konkurencji.

| (29) | Dodatkowo Urząd uznał, że zachowanie Posten Norge prawdopodobnie miało rzeczywiste antykonkurencyjne skutki na szkodę konsumentów. W oparciu o dostępny materiał dowodowy uznano, że było prawdopodobne, iż gdyby nie zachowanie Posten Norge, jego konkurenci mogli byli uzyskać dostęp do najważniejszych sieci sklepów spożywczych i kiosków. Ułatwiłoby to ich wejście na rynek właściwy i rozwój na tym rynku, spowodowałoby bardziej znaczącą presję konkurencji na Posten Norge, a zatem ograniczyłoby siłę rynkową Posten Norge na korzyść spółek prowadzących sprzedaż na odległość, a następnie konsumentów. |
| --- | --- |

(29)

Dodatkowo Urząd uznał, że zachowanie Posten Norge prawdopodobnie miało rzeczywiste antykonkurencyjne skutki na szkodę konsumentów. W oparciu o dostępny materiał dowodowy uznano, że było prawdopodobne, iż gdyby nie zachowanie Posten Norge, jego konkurenci mogli byli uzyskać dostęp do najważniejszych sieci sklepów spożywczych i kiosków. Ułatwiłoby to ich wejście na rynek właściwy i rozwój na tym rynku, spowodowałoby bardziej znaczącą presję konkurencji na Posten Norge, a zatem ograniczyłoby siłę rynkową Posten Norge na korzyść spółek prowadzących sprzedaż na odległość, a następnie konsumentów.

4.3.2.   Obiektywne uzasadnienie

| (30) | Do zachowania o charakterze wyłączającym nie stosuje się zakazu, o którym mowa w art. 54 Porozumienia EOG, jeżeli przedsiębiorstwo dominujące może wykazać, że jego zachowanie było obiektywnie potrzebne lub przyczynia się do takiej wydajności, która przeważa nad negatywnymi skutkami dla konkurencji (2). Na przedsiębiorstwie dominującym spoczywa ciężar udowodnienia takiej obiektywnej potrzeby (3). |
| --- | --- |

(30)

Do zachowania o charakterze wyłączającym nie stosuje się zakazu, o którym mowa w art. 54 Porozumienia EOG, jeżeli przedsiębiorstwo dominujące może wykazać, że jego zachowanie było obiektywnie potrzebne lub przyczynia się do takiej wydajności, która przeważa nad negatywnymi skutkami dla konkurencji (2). Na przedsiębiorstwie dominującym spoczywa ciężar udowodnienia takiej obiektywnej potrzeby (3).

| (31) | Posten Norge uzasadniało, że wyłączność dostępu do grupy była niezbędna do osiągnięcia korzyści ekonomicznych poprzez ułatwienie szybkiego wprowadzenia systemu „Post-in-Shop”, do zadbania o to, by konkurenci nie przejęli żadnej placówki potrzebnej w systemie „Post-in-Shop”, do wykluczenia ryzyka, że NorgesGruppen/Shell nie przyczyniłoby się wystarczająco do rozwoju koncepcji „Post-in-Shop” oraz do zapewnienia wystarczającej przestrzeni na prowadzenie działalności w placówkach. Urząd doszedł do wniosku, po dokonaniu szczegółowej oceny, że Posten Norge nie wykazało, że wyłączność dostępu do grupy była niezbędna dla każdej z tych przesłanek o tyle, o ile miała ona zastosowanie do usług doręczania przesyłek. Ponadto, nawet jeżeli można byłoby przyjąć, że wyłączność dostępu do grupy przyczyniła się do uzyskania pewnych korzyści ekonomicznych pod tym względem, jej zakres oraz czas trwania były w każdym razie nadmierne, a zatem nieproporcjonalne. |
| --- | --- |

(31)

Posten Norge uzasadniało, że wyłączność dostępu do grupy była niezbędna do osiągnięcia korzyści ekonomicznych poprzez ułatwienie szybkiego wprowadzenia systemu „Post-in-Shop”, do zadbania o to, by konkurenci nie przejęli żadnej placówki potrzebnej w systemie „Post-in-Shop”, do wykluczenia ryzyka, że NorgesGruppen/Shell nie przyczyniłoby się wystarczająco do rozwoju koncepcji „Post-in-Shop” oraz do zapewnienia wystarczającej przestrzeni na prowadzenie działalności w placówkach. Urząd doszedł do wniosku, po dokonaniu szczegółowej oceny, że Posten Norge nie wykazało, że wyłączność dostępu do grupy była niezbędna dla każdej z tych przesłanek o tyle, o ile miała ona zastosowanie do usług doręczania przesyłek. Ponadto, nawet jeżeli można byłoby przyjąć, że wyłączność dostępu do grupy przyczyniła się do uzyskania pewnych korzyści ekonomicznych pod tym względem, jej zakres oraz czas trwania były w każdym razie nadmierne, a zatem nieproporcjonalne.

| (32) | Posten Norge uzasadniało ponadto, że corocznie przekazywało znaczące kwoty na rzecz NorgesGruppen/Shell na pokrycie kosztów, które grupa ponosiła w wyniku jej zaangażowania w działalność „Post-in-Shop”. Przedsiębiorstwo twierdziło, że nie byłoby w stanie zadbać o to, by kwoty te były wykorzystane na jego korzyść bez wyłączności dostępu do grupy oraz że wyłączność dostępu do grupy była niezbędna, aby powstrzymać konkurentów od korzystania z tej inwestycji. Urząd uznał jednak, że przedsiębiorstwo nie wykazało, iż istniało znaczące ryzyko, że płatności dokonane przez Posten Norge na rzecz NorgesGruppen/Shell przyniosłyby korzyści konkurencyjnym dystrybutorom przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych oraz że przedsiębiorstwo nie wykazało ryzyka niedoinwestowania. |
| --- | --- |

(32)

Posten Norge uzasadniało ponadto, że corocznie przekazywało znaczące kwoty na rzecz NorgesGruppen/Shell na pokrycie kosztów, które grupa ponosiła w wyniku jej zaangażowania w działalność „Post-in-Shop”. Przedsiębiorstwo twierdziło, że nie byłoby w stanie zadbać o to, by kwoty te były wykorzystane na jego korzyść bez wyłączności dostępu do grupy oraz że wyłączność dostępu do grupy była niezbędna, aby powstrzymać konkurentów od korzystania z tej inwestycji. Urząd uznał jednak, że przedsiębiorstwo nie wykazało, iż istniało znaczące ryzyko, że płatności dokonane przez Posten Norge na rzecz NorgesGruppen/Shell przyniosłyby korzyści konkurencyjnym dystrybutorom przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych oraz że przedsiębiorstwo nie wykazało ryzyka niedoinwestowania.

| (33) | Posten Norge uzasadniało, że wyłączność dostępu do placówek była niezbędna w celu ochrony jego wysiłków promocyjnych i inwestycji w szkolenia, jego praw własności intelektualnej, zabezpieczenia tożsamości i renomy koncepcji „Post-in-Shop”, jak również zadbania o to, by każda placówka „Post-in-Shop” była skoncentrowana na koncepcji oraz potrzebach Posten Norge oraz w celu ochrony inwestycji przeznaczonych na lady i sprzęt. Po dokonaniu szczegółowej oceny argumentów i informacji przekazanych przez Posten Norge w tej kwestii Urząd uznał, że nie zostało wykazane, że istnieje znaczące ryzyko wykorzystania wysiłków promocyjnych Posten Norge oraz jego inwestycji w szkolenia przez konkurencyjnych dystrybutorów przesyłek. Wyłączność dostępu do placówek nie może być również uznana za niezbędną do ochrony praw własności intelektualnej Posten Norge lub wspólnej tożsamości i renomy sieci „Post-in-Shop” w zakresie, w jakim miała ona zastosowanie do konkurencyjnych dystrybutorów przesyłek. Urząd uznał również, że potrzeba nałożenia wymogu wyłączności dostępu do placówek w celu zadbania o to, by punkty „Post-in-Shop” były skoncentrowane na koncepcji Posten Norge musi być uznana za ograniczoną. Wyłączność dostępu do placówek nie mogłaby, w żadnym razie, być uznana za niezbędną podczas całego czasu trwania umów, które Posten Norge zawarło na poziomie placówek. |
| --- | --- |

(33)

Posten Norge uzasadniało, że wyłączność dostępu do placówek była niezbędna w celu ochrony jego wysiłków promocyjnych i inwestycji w szkolenia, jego praw własności intelektualnej, zabezpieczenia tożsamości i renomy koncepcji „Post-in-Shop”, jak również zadbania o to, by każda placówka „Post-in-Shop” była skoncentrowana na koncepcji oraz potrzebach Posten Norge oraz w celu ochrony inwestycji przeznaczonych na lady i sprzęt. Po dokonaniu szczegółowej oceny argumentów i informacji przekazanych przez Posten Norge w tej kwestii Urząd uznał, że nie zostało wykazane, że istnieje znaczące ryzyko wykorzystania wysiłków promocyjnych Posten Norge oraz jego inwestycji w szkolenia przez konkurencyjnych dystrybutorów przesyłek. Wyłączność dostępu do placówek nie może być również uznana za niezbędną do ochrony praw własności intelektualnej Posten Norge lub wspólnej tożsamości i renomy sieci „Post-in-Shop” w zakresie, w jakim miała ona zastosowanie do konkurencyjnych dystrybutorów przesyłek. Urząd uznał również, że potrzeba nałożenia wymogu wyłączności dostępu do placówek w celu zadbania o to, by punkty „Post-in-Shop” były skoncentrowane na koncepcji Posten Norge musi być uznana za ograniczoną. Wyłączność dostępu do placówek nie mogłaby, w żadnym razie, być uznana za niezbędną podczas całego czasu trwania umów, które Posten Norge zawarło na poziomie placówek.

| (34) | W odniesieniu do strategii renegocjacji Posten Norge twierdziło, że równoległe negocjacje z kilkoma dostawcami wzmacniały konkurencję, ponieważ był to najbardziej skuteczny sposób negocjowania nowych umów. Posten Norge podtrzymało również, że nie prowadziło strategii opartej na wyłączeniu. Urząd stwierdził jednak, że Posten Norge nie wykazało, że jego strategia renegocjacji przyniosła korzyści ekonomiczne, że było to niezbędnym i proporcjonalnym środkiem, aby osiągnąć takie cele, oraz że rzekome zyski przeważały nad antykonkurencyjnymi skutkami wynikającymi ze strategii renegocjacji. |
| --- | --- |

(34)

W odniesieniu do strategii renegocjacji Posten Norge twierdziło, że równoległe negocjacje z kilkoma dostawcami wzmacniały konkurencję, ponieważ był to najbardziej skuteczny sposób negocjowania nowych umów. Posten Norge podtrzymało również, że nie prowadziło strategii opartej na wyłączeniu. Urząd stwierdził jednak, że Posten Norge nie wykazało, że jego strategia renegocjacji przyniosła korzyści ekonomiczne, że było to niezbędnym i proporcjonalnym środkiem, aby osiągnąć takie cele, oraz że rzekome zyski przeważały nad antykonkurencyjnymi skutkami wynikającymi ze strategii renegocjacji.

| (35) | Urząd zatem uznał, że Posten Norge nie wykazało, że jego zachowanie było obiektywnie uzasadnione. |
| --- | --- |

(35)

Urząd zatem uznał, że Posten Norge nie wykazało, że jego zachowanie było obiektywnie uzasadnione.

4.3.3.   Wnioski dotyczące nadużycia

| (36) | Urząd uznał, że zachowanie Posten Norge – to jest, wykorzystanie klauzuli gwarantującej wyłączny dostęp do grupy i placówek w umowach z NorgesGruppen/Shell, wykorzystanie klauzuli gwarantującej wyłączny dostęp do placówek w umowach z COOP i ICA, oraz strategia, którą przedsiębiorstwo przyjęło podczas renegocjacji umów z NorgesGruppen, COOP i ICA w okresie od 2004 r. – stanowiło nadużycie w rozumieniu art. 54 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(36)

Urząd uznał, że zachowanie Posten Norge – to jest, wykorzystanie klauzuli gwarantującej wyłączny dostęp do grupy i placówek w umowach z NorgesGruppen/Shell, wykorzystanie klauzuli gwarantującej wyłączny dostęp do placówek w umowach z COOP i ICA, oraz strategia, którą przedsiębiorstwo przyjęło podczas renegocjacji umów z NorgesGruppen, COOP i ICA w okresie od 2004 r. – stanowiło nadużycie w rozumieniu art. 54 Porozumienia EOG.

4.4.   Wpływ na wymianę handlową

| (37) | Szkodliwe zachowanie Posten Norge mogło w znaczący sposób wpłynąć na wymianę handlową między umawiającymi się stronami, o czym mowa w art. 54 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(37)

Szkodliwe zachowanie Posten Norge mogło w znaczący sposób wpłynąć na wymianę handlową między umawiającymi się stronami, o czym mowa w art. 54 Porozumienia EOG.

4.5.   Czas trwania

| (38) | Szkodliwe zachowanie było jednym oraz ciągłym naruszeniem przepisów i trwało to przynajmniej tak długo, jak NorgesGruppen była związana wyłącznością dostępu do grupy oraz była uprzywilejowanym partnerem Posten Norge, to jest od dnia 20 września 2000 r. do dnia 31 marca 2006 r. |
| --- | --- |

(38)

Szkodliwe zachowanie było jednym oraz ciągłym naruszeniem przepisów i trwało to przynajmniej tak długo, jak NorgesGruppen była związana wyłącznością dostępu do grupy oraz była uprzywilejowanym partnerem Posten Norge, to jest od dnia 20 września 2000 r. do dnia 31 marca 2006 r.

5.   Grzywna

5.1.   Kwota podstawowa

| (39) | Co do zasady kwota podstawowa grzywny jest ustalana na poziomie do 30 % wartości sprzedaży osiągniętej przez przedsiębiorstwo, mającej bezpośredni lub pośredni związek z naruszeniem przepisów, na danym obszarze geograficznym w ramach EOG. Urząd zazwyczaj uwzględnia wartość sprzedaży przedsiębiorstwa za ostatni pełny rok obrachunkowy w okresie, w którym dochodziło do naruszenia przepisów. Obrót Posten Norge z tytułu usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem w punkcie odbioru wyniósł w 2005 r. 674,16 mln NOK. Stanowi to równowartość kwoty 84,17 mln EUR (4). |
| --- | --- |

(39)

Co do zasady kwota podstawowa grzywny jest ustalana na poziomie do 30 % wartości sprzedaży osiągniętej przez przedsiębiorstwo, mającej bezpośredni lub pośredni związek z naruszeniem przepisów, na danym obszarze geograficznym w ramach EOG. Urząd zazwyczaj uwzględnia wartość sprzedaży przedsiębiorstwa za ostatni pełny rok obrachunkowy w okresie, w którym dochodziło do naruszenia przepisów. Obrót Posten Norge z tytułu usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem w punkcie odbioru wyniósł w 2005 r. 674,16 mln NOK. Stanowi to równowartość kwoty 84,17 mln EUR (4).

| (40) | Kwota podstawowa grzywny to pewien odsetek wartości sprzedaży, w zależności od stopnia naruszenia przepisów, pomnożony przez liczbę lat, w ciągu których dokonywano naruszenia. |
| --- | --- |

(40)

Kwota podstawowa grzywny to pewien odsetek wartości sprzedaży, w zależności od stopnia naruszenia przepisów, pomnożony przez liczbę lat, w ciągu których dokonywano naruszenia.

| (41) | W celu podjęcia decyzji, czy odsetek wartości sprzedaży, który ma zostać uwzględniony w danej sprawie, powinien znajdować się w dolnej czy górnej części tej skali, Urząd przeprowadza analizę poszczególnych przypadków, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności sprawy. Urząd bierze pod uwagę pewną liczbę czynników, takich jak charakter naruszenia przepisów, wielkość udziału w rynku przedsiębiorstwa odpowiedzialnego za naruszenie przepisów oraz zakres geograficzny tego naruszenia. |
| --- | --- |

(41)

W celu podjęcia decyzji, czy odsetek wartości sprzedaży, który ma zostać uwzględniony w danej sprawie, powinien znajdować się w dolnej czy górnej części tej skali, Urząd przeprowadza analizę poszczególnych przypadków, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności sprawy. Urząd bierze pod uwagę pewną liczbę czynników, takich jak charakter naruszenia przepisów, wielkość udziału w rynku przedsiębiorstwa odpowiedzialnego za naruszenie przepisów oraz zakres geograficzny tego naruszenia.

| (42) | Charakter danego naruszenia przepisów wiązał się z praktyką o charakterze wyłączającym, co wpłynęło na strukturę rynku właściwego. Posten Norge miało bardzo wysoki udział w rynku właściwym podczas całego okresu, w którym dochodziło do naruszenia przepisów. Szkodliwe zachowanie obejmowało całe terytorium Norwegii oraz zagrażało, wbrew celom Porozumienia EOG, właściwemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego poprzez tworzenie barier utrudniających skuteczne wejście na rynek właściwy dystrybucji przesyłek w Norwegii, tym samym zakłócając tworzenie rynków ponadnarodowych. |
| --- | --- |

(42)

Charakter danego naruszenia przepisów wiązał się z praktyką o charakterze wyłączającym, co wpłynęło na strukturę rynku właściwego. Posten Norge miało bardzo wysoki udział w rynku właściwym podczas całego okresu, w którym dochodziło do naruszenia przepisów. Szkodliwe zachowanie obejmowało całe terytorium Norwegii oraz zagrażało, wbrew celom Porozumienia EOG, właściwemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego poprzez tworzenie barier utrudniających skuteczne wejście na rynek właściwy dystrybucji przesyłek w Norwegii, tym samym zakłócając tworzenie rynków ponadnarodowych.

| (43) | W świetle okoliczności rozpatrywanej sprawy wstępna kwota grzywny wyniosła 2 525 100 EUR. Kwota ta została pomnożona przez 5,5, aby uwzględnić okres, w którym dochodziło do naruszania przepisów (pięć i pół roku). Kwotę podstawową grzywny ustala się zatem na 13,89 mln EUR. |
| --- | --- |

(43)

W świetle okoliczności rozpatrywanej sprawy wstępna kwota grzywny wyniosła 2 525 100 EUR. Kwota ta została pomnożona przez 5,5, aby uwzględnić okres, w którym dochodziło do naruszania przepisów (pięć i pół roku). Kwotę podstawową grzywny ustala się zatem na 13,89 mln EUR.

5.2.   Okoliczności obciążające i łagodzące

| (44) | W niniejszej sprawie brak jest okoliczności obciążających lub łagodzących. |
| --- | --- |

(44)

W niniejszej sprawie brak jest okoliczności obciążających lub łagodzących.

5.3.   Inne okoliczności

| (45) | Urząd przyznaje, że okres postępowania administracyjnego w rozpatrywanej sprawie był stosunkowo długi i ze względu na szczególne okoliczności rozpatrywanej sprawy uznaje, że zasadne jest pomniejszenie kwoty podstawowej grzywny o 1 mln EUR. |
| --- | --- |

(45)

Urząd przyznaje, że okres postępowania administracyjnego w rozpatrywanej sprawie był stosunkowo długi i ze względu na szczególne okoliczności rozpatrywanej sprawy uznaje, że zasadne jest pomniejszenie kwoty podstawowej grzywny o 1 mln EUR.

5.4.   Wysokość grzywny

| (46) | Kwotę ostateczną grzywny ustala się zatem na 12,89 mln EUR. |
| --- | --- |

(46)

Kwotę ostateczną grzywny ustala się zatem na 12,89 mln EUR.

6.   Decyzja

| (47) | Posten Norge AS dokonało jednego oraz ciągłego naruszenia art. 54 Porozumienia EOG w dniach od 20 września 2000 r. do 31 marca 2006 r. na rynku usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem w punkcie odbioru na terytorium Norwegii poprzez stosowanie strategii wyłączności oraz uprzywilejowanego traktowania podczas tworzenia i prowadzenia sieci punktów „Post-in-Shop”. Naruszenie przepisów składało się z następujących elementów:






  — | zawierania i realizowania umów z NorgesGruppen/Shell i z pojedynczymi placówkami w ramach grupy, które to umowy zawierały postanowienia dotyczące wyłączności dostępu do grupy i placówek na rzecz Posten Norge, |
| --- | --- | --- |

(47)

Posten Norge AS dokonało jednego oraz ciągłego naruszenia art. 54 Porozumienia EOG w dniach od 20 września 2000 r. do 31 marca 2006 r. na rynku usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem w punkcie odbioru na terytorium Norwegii poprzez stosowanie strategii wyłączności oraz uprzywilejowanego traktowania podczas tworzenia i prowadzenia sieci punktów „Post-in-Shop”. Naruszenie przepisów składało się z następujących elementów:

—

zawierania i realizowania umów z NorgesGruppen/Shell i z pojedynczymi placówkami w ramach grupy, które to umowy zawierały postanowienia dotyczące wyłączności dostępu do grupy i placówek na rzecz Posten Norge,

| — | zawierania i realizowania umów z COOP i z pojedynczymi placówkami w ramach COOP, które to umowy zawierały postanowienia dotyczące wyłączności dostępu do placówek na rzecz Posten Norge, |
| --- | --- |

—

zawierania i realizowania umów z COOP i z pojedynczymi placówkami w ramach COOP, które to umowy zawierały postanowienia dotyczące wyłączności dostępu do placówek na rzecz Posten Norge,

| — | zawierania i realizowania umów z ICA i z pojedynczymi placówkami w ramach ICA, które to umowy zawierały postanowienia dotyczące wyłączności dostępu do placówek na rzecz Posten Norge, oraz |
| --- | --- |

—

zawierania i realizowania umów z ICA i z pojedynczymi placówkami w ramach ICA, które to umowy zawierały postanowienia dotyczące wyłączności dostępu do placówek na rzecz Posten Norge, oraz

| — | stosowania strategii renegocjacji, która mogła prawdopodobnie ograniczyć zainteresowanie COOP i ICA negocjacjami i zawieraniem z konkurentami Posten Norge umów w sprawie świadczenia usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem w punkcie odbioru. |
| --- | --- |

—

stosowania strategii renegocjacji, która mogła prawdopodobnie ograniczyć zainteresowanie COOP i ICA negocjacjami i zawieraniem z konkurentami Posten Norge umów w sprawie świadczenia usług doręczania przesyłek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych z odbiorem w punkcie odbioru.

| (48) | Na Posten Norge AS została nałożona grzywna w wysokości 12,89 mln EUR za naruszenie przepisów, o którym mowa wyżej. |
| --- | --- |

(48)

Na Posten Norge AS została nałożona grzywna w wysokości 12,89 mln EUR za naruszenie przepisów, o którym mowa wyżej.

| (49) | Zostało zatem nakazane, aby Posten Norge AS zaprzestało tego naruszenia, jeśli nie uczyniło tego do tej pory, oraz aby powstrzymało się od jakichkolwiek zachowań, które mogą mieć ten sam lub równoważny cel lub skutek, tak długo jak przedsiębiorstwo zachowa pozycję dominującą na rynku właściwym. |
| --- | --- |

(49)

Zostało zatem nakazane, aby Posten Norge AS zaprzestało tego naruszenia, jeśli nie uczyniło tego do tej pory, oraz aby powstrzymało się od jakichkolwiek zachowań, które mogą mieć ten sam lub równoważny cel lub skutek, tak długo jak przedsiębiorstwo zachowa pozycję dominującą na rynku właściwym.

---

(1)  Sprawa 85/76 Hoffmann-La Roche przeciwko Komisji [1979], Rec. s. 461, pkt 91; sprawa 322/81 Michelin przeciwko Komisji (Michelin I) [1983] Rec. s. 3461, pkt 70; sprawa C-62/86 AKZO przeciwko Komisji [1991] Zb.Orz. s. I-3359, pkt 69; sprawa T 228/97 Irish Sugar przeciwko Komisji [1999] Zb.Orz. s. II-2969, pkt 111; sprawa T-219/99 British Airways plc przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-5917, pkt 241; sprawa T-271/03, Deutsche Telekom przeciwko Komisji [2008] Zb.Orz. s. II-477, pkt 233.

(2)  Sprawa 27/76, United Brands przeciwko Komisji [1978] Rec. s. 207, pkt 184; sprawa T-83/91 Tetra Pak przeciwko Komisji (Tetra Pak II) [1994] Zb.Orz. s. II-755, pkt 136; sprawa C-95/04 P British Airways plc przeciwko Komisji [2007], Zb.Orz. s. I-2331, pkt 69 i 86.

(3)  Patrz art. 2 ust. 2 rozdziału II protokołu 4 do porozumienia o nadzorze i Trybunale.

(4)  Średni kurs wymiany za 2005 r. wyniósł 8,0092 według historycznych referencyjnych kursów wymiany euro publikowanych przez Europejski Bank Centralny.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Parlament Europejski

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/26 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/26

---

Zaproszenie do składania wniosków IX-2012/01 – „Dotacje dla partii politycznych na poziomie europejskim”

2011/C 190/06

Zgodnie z art. 10 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej partie polityczne na poziomie europejskim przyczyniają się do kształtowania świadomości europejskiej i wyrażania woli politycznej obywateli Unii. Ponadto w art. 224 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stwierdza się, że Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, określają status partii politycznych na poziomie europejskim, o których mowa w artykule 10 ustęp 4 Traktatu o Unii Europejskiej, w szczególności zasady dotyczące ich finansowania.

W tym kontekście Parlament ogłasza zaproszenie do składania wniosków o dotacje dla partii politycznych na poziomie europejskim.

1.   AKT PODSTAWOWY

Rozporządzenie (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. (zwane dalej „rozporządzeniem (WE) nr 2004/2003”) w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania (1).

Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2004 r. ustanawiająca przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 (zwana dalej „decyzją Prezydium”) (2).

Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”) (3).

Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (zwane dalej „przepisami wykonawczymi do rozporządzenia finansowego”) (4).

2.   CEL

Na mocy art. 2 decyzji Prezydium „Parlament Europejski ogłasza co roku, przed końcem pierwszego semestru, zaproszenie do składania wniosków o przyznanie dotacji na finansowanie działalności partii i fundacji. W ogłoszeniu określone są kryteria uprawniające do otrzymania dofinansowania, wspólnotowe zasady finansowania oraz daty przewidywane na przeprowadzenie procedury przyznania dotacji”.

Niniejsze zaproszenie do składania wniosków jest związane z wnioskami o dotacje w roku budżetowym 2012, obejmującymi okres działalności od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Celem tych dotacji jest wsparcie rocznego programu prac beneficjenta.

3.   DOPUSZCZALNOŚĆ

Dopuszczalne są wyłącznie wnioski złożone w formie pisemnej na formularzu wniosku o przyznanie dotacji zawartym w załączniku 1 do wyżej wspomnianej decyzji Prezydium, które zostaną skierowane do Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego przed upływem terminu.

4.   KRYTERIA I WYMAGANE DOKUMENTY

4.1.   Kryteria kwalifikowalności

Aby ubiegać się o dotację, partia polityczna na poziomie europejskim musi spełniać warunki określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003, czyli:

| a) | musi posiadać osobowość prawną w państwie członkowskim, w którym ma swoją siedzibę; |
| --- | --- |

a)

musi posiadać osobowość prawną w państwie członkowskim, w którym ma swoją siedzibę;

| b) | musi być reprezentowana w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich, przez członków Parlamentu Europejskiego lub w parlamentach narodowych lub regionalnych lub zgromadzeniach regionalnych, lub musi zebrać w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich, co najmniej trzy procent oddanych głosów w każdym z tych państw członkowskich podczas ostatnich wyborów do Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

b)

musi być reprezentowana w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich, przez członków Parlamentu Europejskiego lub w parlamentach narodowych lub regionalnych lub zgromadzeniach regionalnych, lub musi zebrać w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich, co najmniej trzy procent oddanych głosów w każdym z tych państw członkowskich podczas ostatnich wyborów do Parlamentu Europejskiego;

| c) | musi przestrzegać, w szczególności w swoim programie i swoich działaniach, zasad, na których opiera się Unia Europejska, a mianowicie zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności; |
| --- | --- |

c)

musi przestrzegać, w szczególności w swoim programie i swoich działaniach, zasad, na których opiera się Unia Europejska, a mianowicie zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności;

| d) | musi uczestniczyć w wyborach do Parlamentu Europejskiego lub wyrazić taki zamiar. |
| --- | --- |

d)

musi uczestniczyć w wyborach do Parlamentu Europejskiego lub wyrazić taki zamiar.

4.2.   Kryteria wykluczające

Wnioskodawcy zobowiązani są także do zaświadczenia, że nie zachodzą w stosunku do nich jakiekolwiek okoliczności określone w art. 93 ust. 1 i art. 94 rozporządzenia finansowego.

4.3.   Kryteria wyboru

Wnioskodawcy muszą dowieść, że mają możliwości, zarówno prawne jak i finansowe, realizacji programu prac będących przedmiotem wniosku o dofinansowanie, oraz dysponować możliwościami technicznymi i systemem zarządzania wystarczającym do zrealizowania programu dotowanych prac.

4.4.   Kryteria przyznawania dotacji

Zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 środki dostępne w roku budżetowym 2012 zostaną rozdzielone pomiędzy partie polityczne na poziomie europejskim, których wnioski o dofinansowanie uzyskały pozytywną opinię pod względem kryteriów dopuszczalności wniosków oraz kryteriów wyboru i kryteriów wykluczających, w sposób następujący:

| a) | 15 % jest dzielone w równych częściach; |
| --- | --- |

a)

15 % jest dzielone w równych częściach;

| b) | 85 % jest dzielone między te partie polityczne, które mają wybranych członków w Parlamencie Europejskim, proporcjonalnie do liczby wybranych. |
| --- | --- |

b)

85 % jest dzielone między te partie polityczne, które mają wybranych członków w Parlamencie Europejskim, proporcjonalnie do liczby wybranych.

4.5.   Wymagane dokumenty

W celu dokonania oceny według wyżej wymienionych kryteriów, wnioskodawcy zobowiązani są dostarczyć następujące dokumenty:

| a) | oryginał pisma przewodniego określający wnioskowaną kwotę dotacji; |
| --- | --- |

a)

oryginał pisma przewodniego określający wnioskowaną kwotę dotacji;

| b) | należycie wypełniony i podpisany formularz wniosku zawarty w załączniku 1 do decyzji Prezydium (wraz z pisemnym oświadczeniem); |
| --- | --- |

b)

należycie wypełniony i podpisany formularz wniosku zawarty w załączniku 1 do decyzji Prezydium (wraz z pisemnym oświadczeniem);

| c) | statut partii politycznej; |
| --- | --- |

c)

statut partii politycznej;

| d) | urzędowe poświadczenie rejestracji; |
| --- | --- |

d)

urzędowe poświadczenie rejestracji;

| e) | aktualny dokument poświadczający istnienie partii politycznej; |
| --- | --- |

e)

aktualny dokument poświadczający istnienie partii politycznej;

| f) | lista dyrektorów/członków zarządu (nazwiska i imiona, tytuły lub stanowiska we wnioskującej partii); |
| --- | --- |

f)

lista dyrektorów/członków zarządu (nazwiska i imiona, tytuły lub stanowiska we wnioskującej partii);

| g) | dokumenty potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 (5); |
| --- | --- |

g)

dokumenty potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 (5);

| h) | dokumenty potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2004/2003; |
| --- | --- |

h)

dokumenty potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2004/2003;

| i) | program partii politycznej; |
| --- | --- |

i)

program partii politycznej;

| j) | pełne sprawozdanie finansowe za rok 2010 potwierdzone przez zewnętrzny organ kontroli księgowej (6); |
| --- | --- |

j)

pełne sprawozdanie finansowe za rok 2010 potwierdzone przez zewnętrzny organ kontroli księgowej (6);

| k) | preliminarz budżetu operacyjnego na okres objęty dotacją (1 stycznia 2012 r.–31 grudnia 2012 r.), ze wskazaniem kosztów kwalifikujących się do dofinansowania z budżetu Unii. |
| --- | --- |

k)

preliminarz budżetu operacyjnego na okres objęty dotacją (1 stycznia 2012 r.–31 grudnia 2012 r.), ze wskazaniem kosztów kwalifikujących się do dofinansowania z budżetu Unii.

W odniesieniu do lit. c), d), f), h) i i) wnioskodawca może złożyć oświadczenie, zgodnie z którym informacje przedstawione na wcześniejszym etapie nie uległy zmianie.

5.   FINANSOWANIE Z BUDŻETU UE

Wysokość środków dostępnych w roku budżetowym 2012 w ramach linii budżetowej 4020 „Finansowanie europejskich partii politycznych” budżetu UE szacuje się w sumie na 18 900 000 EUR. Podlegają one zatwierdzeniu przez władzę budżetową.

Maksymalna kwota dofinansowania przyznawanego przez Parlament Europejski nie przekracza 85 % podlegających dofinansowaniu wydatków z budżetu operacyjnego partii politycznych na poziomie europejskim. Udokumentowanie powyższego należy do danej partii politycznej.

Dofinansowanie ma formę dotacji na działalność zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego i przepisów wykonawczych do rozporządzenia finansowego. Tryb wypłaty dotacji oraz zobowiązania dotyczące jej wykorzystania zostaną określone w decyzji o przyznaniu dotacji, której wzór stanowi załącznik 2a do decyzji Prezydium.

6.   PROCEDURA I OSTATECZNY TERMIN SKŁADANIA WNIOSKÓW

6.1.   Termin i tryb składania wniosków

Wnioski można składać do dnia 30 września 2011 r. Wnioski złożone po tym terminie nie zostaną rozpatrzone.

Wnioski powinny:

| a) | zostać sporządzone przy użyciu formularza wniosku o przyznanie dotacji (załącznik 1 do decyzji Prezydium); |
| --- | --- |

a)

zostać sporządzone przy użyciu formularza wniosku o przyznanie dotacji (załącznik 1 do decyzji Prezydium);

| b) | być obowiązkowo podpisane przez wnioskodawcę lub właściwie upoważnionego pełnomocnika; |
| --- | --- |

b)

być obowiązkowo podpisane przez wnioskodawcę lub właściwie upoważnionego pełnomocnika;

| c) | zostać przesłane w dwóch kopertach; obie koperty muszą być zaklejone. Na wewnętrznej kopercie należy zamieścić – poza wskazaną w zaproszeniu do składania wniosków nazwą jednostki, do której adresowany jest wniosek – następujący dopisek:
  „CALL FOR PROPOSALS — 2012 GRANTS TO POLITICAL PARTIES AT EUROPEAN LEVEL



  NOT TO BE OPENED BY THE MAIL SERVICE OR BY ANY OTHER UNAUTHORISED PERSON”
  („Zaproszenie do składania wniosków – Dotacje dla partii politycznych na poziomie europejskim na rok 2011 – Nie otwierać w Dziale Korespondencji ani przez inne nieupoważnione osoby”.) W przypadku zastosowania kopert samoprzylepnych muszą one być zaklejone taśmą klejącą, a nadawca musi złożyć swój podpis na taśmie. Za podpis nadawcy uważa się nie tylko podpis odręczny, ale także pieczątkę organizacji.
  Na zewnętrznej kopercie należy zamieścić adres nadawcy oraz następujący adres:





  European Parliament |
| --- | --- |
| Mail Service |
| KAD 00D008 |
| 2929 Luxembourg |
| LUXEMBOURG |

c)

zostać przesłane w dwóch kopertach; obie koperty muszą być zaklejone. Na wewnętrznej kopercie należy zamieścić – poza wskazaną w zaproszeniu do składania wniosków nazwą jednostki, do której adresowany jest wniosek – następujący dopisek:

„CALL FOR PROPOSALS — 2012 GRANTS TO POLITICAL PARTIES AT EUROPEAN LEVEL

NOT TO BE OPENED BY THE MAIL SERVICE OR BY ANY OTHER UNAUTHORISED PERSON”

(„Zaproszenie do składania wniosków – Dotacje dla partii politycznych na poziomie europejskim na rok 2011 – Nie otwierać w Dziale Korespondencji ani przez inne nieupoważnione osoby”.) W przypadku zastosowania kopert samoprzylepnych muszą one być zaklejone taśmą klejącą, a nadawca musi złożyć swój podpis na taśmie. Za podpis nadawcy uważa się nie tylko podpis odręczny, ale także pieczątkę organizacji.

Na zewnętrznej kopercie należy zamieścić adres nadawcy oraz następujący adres:

European Parliament

Mail Service

KAD 00D008

2929 Luxembourg

LUXEMBOURG

Na wewnętrznej kopercie należy zamieścić następujący adres:

| President of the European Parliament |
| --- |
| via Mr Vanhaeren, Director-General of Finance |
| SCH 05B031 |
| 2929 Luxembourg |
| LUXEMBOURG |

President of the European Parliament

via Mr Vanhaeren, Director-General of Finance

SCH 05B031

2929 Luxembourg

LUXEMBOURG

| d) | zostać wysłane najpóźniej w dniu, w którym upływa termin określony w zaproszeniu do składania wniosków albo listem poleconym (decyduje data stempla pocztowego) albo przesyłką kurierską (decyduje data doręczenia wskazana na pokwitowaniu). |
| --- | --- |

d)

zostać wysłane najpóźniej w dniu, w którym upływa termin określony w zaproszeniu do składania wniosków albo listem poleconym (decyduje data stempla pocztowego) albo przesyłką kurierską (decyduje data doręczenia wskazana na pokwitowaniu).

6.2.   Orientacyjna procedura i harmonogram

Przyznawanie dotacji partiom politycznym na poziomie europejskim odbywa się według następującej procedury i harmonogramu:

| a) | składanie wniosków do Parlamentu Europejskiego (do dnia 30 września 2011 r.); |
| --- | --- |

a)

składanie wniosków do Parlamentu Europejskiego (do dnia 30 września 2011 r.);

| b) | rozpatrywanie i selekcja wniosków przez służby Parlamentu Europejskiego. Rozpatrzone zostaną wyłącznie wnioski uznane za dopuszczalne; podstawę rozpatrzenia stanowią kryteria dopuszczalności, wyboru oraz kryteria wyłączające określone w zaproszeniu do składania wniosków; |
| --- | --- |

b)

rozpatrywanie i selekcja wniosków przez służby Parlamentu Europejskiego. Rozpatrzone zostaną wyłącznie wnioski uznane za dopuszczalne; podstawę rozpatrzenia stanowią kryteria dopuszczalności, wyboru oraz kryteria wyłączające określone w zaproszeniu do składania wniosków;

| c) | podjęcie przez Prezydium Parlamentu Europejskiego decyzji o przyznaniu dotacji (zasadniczo przed dniem 1 stycznia 2012 r., jak określono w art. 4 decyzji Prezydium) i powiadomienie wnioskodawców; |
| --- | --- |

c)

podjęcie przez Prezydium Parlamentu Europejskiego decyzji o przyznaniu dotacji (zasadniczo przed dniem 1 stycznia 2012 r., jak określono w art. 4 decyzji Prezydium) i powiadomienie wnioskodawców;

| d) | wypłata zaliczki w wysokości 80 % kwoty dotacji (w terminie 15 dni od wydania decyzji o przyznaniu dotacji). |
| --- | --- |

d)

wypłata zaliczki w wysokości 80 % kwoty dotacji (w terminie 15 dni od wydania decyzji o przyznaniu dotacji).

6.3.   Dodatkowe informacje

Na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego dostępne są następujące dokumenty: http://www.europarl.europa.eu/tenders/invitations.htm

| a) | rozporządzenie (WE) nr 2004/2003; |
| --- | --- |

a)

rozporządzenie (WE) nr 2004/2003;

| b) | decyzja Prezydium; |
| --- | --- |

b)

decyzja Prezydium;

| c) | formularz wniosku o przyznanie dotacji (załącznik 1 do decyzji Prezydium). |
| --- | --- |

c)

formularz wniosku o przyznanie dotacji (załącznik 1 do decyzji Prezydium).

Wszelkie pytania dotyczące niniejszego zaproszenia do składania wniosków o przyznanie dotacji należy kierować pocztą elektroniczną, z podaniem numeru referencyjnego zaproszenia, na adres: fin.part.fond.pol@europarl.europa.eu

6.4.   Przetwarzanie danych osobowych

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) dla celów ochrony interesów finansowych Wspólnoty dane osobowe ewentualnych beneficjentów mogą zostać przekazane wewnętrznym służbom kontrolnym, Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

---

(1)  Dz.U. L 297 z 15.11.2003, s. 1.

(2)  Dz.U. C 155 z 12.6.2004, s. 1.

(3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

(5)  W tym lista posłów, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) akapit pierwszy oraz w art. 10 ust. 1 lit. b).

(6)  O ile partia polityczna na poziomie europejskim nie rozpoczęła działalności w roku składania wniosku.

(7)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

---

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/31 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/31

---

Zaproszenie do składania wniosków IX-2012/02 – Dotacje dla fundacji politycznych na poziomie europejskim

2011/C 190/07

Zgodnie z art. 10 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej partie polityczne na poziomie europejskim przyczyniają się do kształtowania świadomości europejskiej i wyrażania woli politycznej obywateli Unii. Ponadto w art. 224 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stwierdza się, że Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, określają status partii politycznych na poziomie europejskim, o których mowa w artykule 10 ustęp 4 Traktatu o Unii Europejskiej, w szczególności zasady dotyczące ich finansowania.

W przeglądzie rozporządzenia uznano rolę fundacji politycznych na poziomie europejskim, które jako organizacje powiązane z partiami politycznymi na poziomie europejskim „mogą przez swoją działalność wspomagać i dopełniać cele partii politycznych na poziomie europejskim, zwłaszcza biorąc aktywny udział w debacie poświęconej kwestiom polityki i integracji europejskiej, między innymi poprzez spełnianie roli katalizatora w odniesieniu do nowych idei, analiz i kierunków polityki”. W szczególności rozporządzenie to przewiduje coroczne dofinansowanie przez Parlament Europejski fundacji politycznych, które wystąpią z takim wnioskiem i które spełniają warunki określone w tym rozporządzeniu.

W tym kontekście Parlament ogłasza zaproszenie do składania wniosków o dotacje dla fundacji politycznych na poziomie europejskim.

1.   AKT PODSTAWOWY

Rozporządzenie (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. (zwane dalej „rozporządzeniem (WE) nr 2004/2003”) w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania (1).

Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2004 r. ustanawiająca przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 (zwana dalej „decyzją Prezydium”) (2).

Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”) (3).

Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (zwane dalej „przepisami wykonawczymi do rozporządzenia finansowego”) (4).

2.   CEL

Na mocy art. 2 decyzji Prezydium „Parlament Europejski ogłasza co roku, przed końcem pierwszego semestru, zaproszenie do składania wniosków o przyznanie dotacji na finansowanie działalności partii i fundacji. W ogłoszeniu określone są kryteria uprawniające do otrzymania dofinansowania, wspólnotowe zasady finansowania oraz daty przewidywane na przeprowadzenie procedury przyznania dotacji”.

Niniejsze zaproszenie do składania wniosków jest związane z wnioskami o dotacje w roku budżetowym 2012, obejmującymi okres działalności od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Celem tych dotacji jest wsparcie rocznego programu prac beneficjenta.

3.   DOPUSZCZALNOŚĆ

Dopuszczalne są wyłącznie wnioski złożone w formie pisemnej na formularzu wniosku o przyznanie dotacji zawartym w załączniku 1 do wyżej wspomnianej decyzji Prezydium, które zostaną skierowane do Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego przed upływem terminu.

4.   KRYTERIA I DOKUMENTY UZUPEŁNIAJĄCE

4.1.   Kryteria kwalifikowalności

Aby ubiegać się o dotację, fundacja polityczna na poziomie europejskim musi spełniać warunki określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003, czyli:

| a) | musi być powiązana z jedną z europejskich partii politycznych uznanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, co musi być przez tę partię potwierdzone; |
| --- | --- |

a)

musi być powiązana z jedną z europejskich partii politycznych uznanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, co musi być przez tę partię potwierdzone;

| b) | musi posiadać osobowość prawną w państwie członkowskim, w którym ma swoją siedzibę. Osobowość prawna fundacji jest odrębna od osobowości prawnej partii politycznej na poziomie europejskim, z którą dana fundacja jest powiązana; |
| --- | --- |

b)

musi posiadać osobowość prawną w państwie członkowskim, w którym ma swoją siedzibę. Osobowość prawna fundacji jest odrębna od osobowości prawnej partii politycznej na poziomie europejskim, z którą dana fundacja jest powiązana;

| c) | musi przestrzegać, w szczególności w swoim programie i swoich działaniach, zasad, na których opiera się Unia Europejska, a mianowicie zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności; |
| --- | --- |

c)

musi przestrzegać, w szczególności w swoim programie i swoich działaniach, zasad, na których opiera się Unia Europejska, a mianowicie zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności;

| d) | nie może prowadzić działań nastawionych na zysk; |
| --- | --- |

d)

nie może prowadzić działań nastawionych na zysk;

| e) | skład zarządu fundacji jest zrównoważony pod względem geograficznym. |
| --- | --- |

e)

skład zarządu fundacji jest zrównoważony pod względem geograficznym.

Ponadto musi spełniać warunki, o których mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003: „Do poszczególnych europejskich partii politycznych i fundacji na poziomie europejskim należy określenie, w ramach wyznaczonych przez niniejsze rozporządzenie, szczególnych aspektów wzajemnych stosunków zgodnie z prawem krajowym, w tym rozdziału między codziennym zarządzaniem i strukturami decyzyjnymi fundacji politycznej na poziomie europejskim z jednej strony, a europejskiej partii politycznej, z którą fundacja ta jest powiązana, z drugiej strony”.

4.2.   Kryteria wykluczające

Wnioskodawcy zobowiązani są także do zaświadczenia, że nie zachodzą w stosunku do nich jakiekolwiek okoliczności określone w art. 93 ust. 1 i art. 94 rozporządzenia finansowego.

4.3.   Kryteria wyboru

Wnioskodawcy muszą dowieść, że mają możliwości, zarówno prawne jak i finansowe, realizacji programu prac będących przedmiotem wniosku o dofinansowanie, oraz dysponować możliwościami technicznymi i systemem zarządzania wystarczającym do zrealizowania programu dotowanych prac.

4.4.   Kryteria przyznawania dotacji

Zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 środki dostępne w roku budżetowym 2012 zostaną rozdzielone pomiędzy fundacje polityczne na poziomie europejskim, których wnioski o dofinansowanie uzyskały pozytywną opinię pod względem kryteriów dopuszczalności wniosków oraz kryteriów wyboru i kryteriów wykluczających, w sposób następujący:

| a) | 15 % jest dzielone w równych częściach; |
| --- | --- |

a)

15 % jest dzielone w równych częściach;

| b) | 85 % jest rozdzielone pomiędzy fundacje polityczne powiązane z takimi partiami politycznymi na poziomie europejskim, które mają wybranych członków w Parlamencie Europejskim, proporcjonalnie do ich liczby. |
| --- | --- |

b)

85 % jest rozdzielone pomiędzy fundacje polityczne powiązane z takimi partiami politycznymi na poziomie europejskim, które mają wybranych członków w Parlamencie Europejskim, proporcjonalnie do ich liczby.

4.5.   Wymagane dokumenty

W celu dokonania oceny według wyżej wymienionych kryteriów, wnioskodawcy zobowiązani są dostarczyć następujące dokumenty:

| a) | oryginał pisma przewodniego z podaniem wnioskowanej kwoty dotacji; |
| --- | --- |

a)

oryginał pisma przewodniego z podaniem wnioskowanej kwoty dotacji;

| b) | należycie wypełniony i podpisany formularz wniosku zawarty w załączniku 1 do decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2004 r. (wraz z pisemnym oświadczeniem); |
| --- | --- |

b)

należycie wypełniony i podpisany formularz wniosku zawarty w załączniku 1 do decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2004 r. (wraz z pisemnym oświadczeniem);

| c) | statut wnioskodawcy; |
| --- | --- |

c)

statut wnioskodawcy;

| d) | urzędowe poświadczenie rejestracji; |
| --- | --- |

d)

urzędowe poświadczenie rejestracji;

| e) | aktualny dokument poświadczający działalność wnioskodawcy; |
| --- | --- |

e)

aktualny dokument poświadczający działalność wnioskodawcy;

| f) | lista dyrektorów/członków zarządu (nazwiska i imiona, obywatelstwo, tytuły lub stanowiska w ramach wnioskodawcy); |
| --- | --- |

f)

lista dyrektorów/członków zarządu (nazwiska i imiona, obywatelstwo, tytuły lub stanowiska w ramach wnioskodawcy);

| g) | program wnioskodawcy; |
| --- | --- |

g)

program wnioskodawcy;

| h) | pełne sprawozdanie finansowe za rok 2010 potwierdzone przez zewnętrzny organ kontroli księgowej (5); |
| --- | --- |

h)

pełne sprawozdanie finansowe za rok 2010 potwierdzone przez zewnętrzny organ kontroli księgowej (5);

| i) | preliminarz budżetu operacyjnego na okres objęty dotacją (1 stycznia 2012 r.–31 grudnia 2012 r.), ze wskazaniem kosztów kwalifikujących się do dofinansowania z budżetu Wspólnoty; |
| --- | --- |

i)

preliminarz budżetu operacyjnego na okres objęty dotacją (1 stycznia 2012 r.–31 grudnia 2012 r.), ze wskazaniem kosztów kwalifikujących się do dofinansowania z budżetu Wspólnoty;

| j) | dokumenty potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003. |
| --- | --- |

j)

dokumenty potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003.

W odniesieniu do lit. c), d), f), g) wnioskodawca może złożyć oświadczenie, zgodnie z którym informacje przedstawione na wcześniejszym etapie nie uległy zmianie.

5.   FINANSOWANIE Z BUDŻETU UE

Wysokość środków dostępnych w roku budżetowym 2012 w ramach linii budżetowej 403 „Finansowanie europejskich fundacji politycznych” budżetu UE szacuje się w sumie na 12 150 000 EUR. Podlegają one zatwierdzeniu przez władzę budżetową.

Maksymalna kwota dofinansowania przyznawanego przez Parlament Europejski nie przekracza 85 % podlegających dofinansowaniu wydatków z budżetu operacyjnego fundacji politycznych na poziomie europejskim. Udokumentowanie powyższego należy do danej fundacji politycznej.

Dofinansowanie ma formę dotacji na działalność zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego i przepisów wykonawczych do rozporządzenia finansowego. Tryb wypłaty dotacji oraz zobowiązania dotyczące jej wykorzystania zostaną określone w decyzji o przyznaniu dotacji, której wzór stanowi załącznik 2B do decyzji Prezydium.

6.   PROCEDURA I TERMIN SKŁADANIA WNIOSKÓW

6.1.   Termin i tryb składania wniosków

Wnioski można składać do dnia 30 września 2011 r. Wnioski złożone po tym terminie nie zostaną rozpatrzone.

Wnioski powinny:

| a) | zostać sporządzone przy użyciu formularza wniosku o przyznanie dotacji (załącznik 1 do decyzji Prezydium); |
| --- | --- |

a)

zostać sporządzone przy użyciu formularza wniosku o przyznanie dotacji (załącznik 1 do decyzji Prezydium);

| b) | być obowiązkowo podpisane przez wnioskodawcę lub właściwie upoważnionego pełnomocnika; |
| --- | --- |

b)

być obowiązkowo podpisane przez wnioskodawcę lub właściwie upoważnionego pełnomocnika;

| c) | zostać przesłane w dwóch kopertach; obie koperty muszą być zaklejone. Na wewnętrznej kopercie należy zamieścić – poza wskazaną w zaproszeniu do składania wniosków nazwą jednostki, do której adresowany jest wniosek – następujący dopisek:

  „CALL FOR PROPOSALS — 2012 GRANTS TO POLITICAL FOUNDATIONS AT EUROPEAN LEVEL



  NOT TO BE OPENED BY THE MAIL SERVICE OR BY ANY OTHER UNAUTHORISED PERSON”

  („Zaproszenie do składania wniosków – Dotacje dla fundacji politycznych na poziomie europejskim na rok 2012 – Nie otwierać w Dziale Korespondencji ani przez inne nieupoważnione osoby”.) W przypadku zastosowania kopert samoprzylepnych muszą one być zaklejone taśmą klejącą, a nadawca musi złożyć swój podpis na taśmie. Za podpis nadawcy uważa się nie tylko podpis odręczny, ale także pieczątkę organizacji.
  Na zewnętrznej kopercie należy zamieścić adres nadawcyoraz następujący adres:





  European Parliament |
| --- | --- |
| Mail Service |
| KAD 00D008 |
| 2929 Luxembourg |
| LUXEMBOURG |

c)

zostać przesłane w dwóch kopertach; obie koperty muszą być zaklejone. Na wewnętrznej kopercie należy zamieścić – poza wskazaną w zaproszeniu do składania wniosków nazwą jednostki, do której adresowany jest wniosek – następujący dopisek:

„CALL FOR PROPOSALS — 2012 GRANTS TO POLITICAL FOUNDATIONS AT EUROPEAN LEVEL

NOT TO BE OPENED BY THE MAIL SERVICE OR BY ANY OTHER UNAUTHORISED PERSON”

(„Zaproszenie do składania wniosków – Dotacje dla fundacji politycznych na poziomie europejskim na rok 2012 – Nie otwierać w Dziale Korespondencji ani przez inne nieupoważnione osoby”.) W przypadku zastosowania kopert samoprzylepnych muszą one być zaklejone taśmą klejącą, a nadawca musi złożyć swój podpis na taśmie. Za podpis nadawcy uważa się nie tylko podpis odręczny, ale także pieczątkę organizacji.

Na zewnętrznej kopercie należy zamieścić adres nadawcyoraz następujący adres:

European Parliament

Mail Service

KAD 00D008

2929 Luxembourg

LUXEMBOURG

Na wewnętrznej kopercie należy zamieścić następujący adres:

| President of the European Parliament |
| --- |
| via Mr Vanhaeren, Director-General of Finance |
| SCH 05B031 |
| 2929 Luxembourg |
| LUXEMBOURG |

President of the European Parliament

via Mr Vanhaeren, Director-General of Finance

SCH 05B031

2929 Luxembourg

LUXEMBOURG

| d) | zostać wysłane najpóźniej w dniu, w którym upływa termin określony w zaproszeniu do składania wniosków albo listem poleconym (decyduje data stempla pocztowego) albo przesyłką kurierską (decyduje data doręczenia wskazana na pokwitowaniu). |
| --- | --- |

d)

zostać wysłane najpóźniej w dniu, w którym upływa termin określony w zaproszeniu do składania wniosków albo listem poleconym (decyduje data stempla pocztowego) albo przesyłką kurierską (decyduje data doręczenia wskazana na pokwitowaniu).

6.2.   Orientacyjna procedura i harmonogram

Przyznawanie dotacji fundacjom politycznym na poziomie europejskim odbywa się według następującej procedury i harmonogramu:

| a) | składanie wniosków do Parlamentu Europejskiego (do dnia 30 września 2011 r.); |
| --- | --- |

a)

składanie wniosków do Parlamentu Europejskiego (do dnia 30 września 2011 r.);

| b) | rozpatrywanie i selekcja wniosków przez służby Parlamentu Europejskiego. Rozpatrzone zostaną wyłącznie wnioski uznane za dopuszczalne; podstawę rozpatrzenia stanowią kryteria dopuszczalności, wyboru oraz kryteria wyłączające określone w zaproszeniu do składania wniosków; |
| --- | --- |

b)

rozpatrywanie i selekcja wniosków przez służby Parlamentu Europejskiego. Rozpatrzone zostaną wyłącznie wnioski uznane za dopuszczalne; podstawę rozpatrzenia stanowią kryteria dopuszczalności, wyboru oraz kryteria wyłączające określone w zaproszeniu do składania wniosków;

| c) | podjęcie przez Prezydium Parlamentu Europejskiego decyzji o przyznaniu dotacji (zasadniczo przed dniem 1 stycznia 2012 r., jak określono w art. 4 decyzji Prezydium) i powiadomienie wnioskodawców; |
| --- | --- |

c)

podjęcie przez Prezydium Parlamentu Europejskiego decyzji o przyznaniu dotacji (zasadniczo przed dniem 1 stycznia 2012 r., jak określono w art. 4 decyzji Prezydium) i powiadomienie wnioskodawców;

| d) | wypłata zaliczki w wysokości 80 % kwoty dotacji (w terminie 15 dni od wydania decyzji o przyznaniu dotacji). |
| --- | --- |

d)

wypłata zaliczki w wysokości 80 % kwoty dotacji (w terminie 15 dni od wydania decyzji o przyznaniu dotacji).

6.3.   Dodatkowe informacje

Na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego dostępne są następujące dokumenty: http://www.europarl.europa.eu/tenders/invitations.htm

| a) | rozporządzenie (WE) nr 2004/2003; |
| --- | --- |

a)

rozporządzenie (WE) nr 2004/2003;

| b) | decyzja Prezydium; |
| --- | --- |

b)

decyzja Prezydium;

| c) | formularz wniosku o przyznanie dotacji (załącznik 1 do decyzji Prezydium). |
| --- | --- |

c)

formularz wniosku o przyznanie dotacji (załącznik 1 do decyzji Prezydium).

Wszelkie pytania dotyczące niniejszego zaproszenia do składania wniosków o przyznanie dotacji należy kierować pocztą elektroniczną, z podaniem numeru referencyjnego zaproszenia, na adres: fin.part.fond.pol@europarl.europa.eu

6.4.   Przetwarzanie danych osobowych

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) dla celów ochrony interesów finansowych Wspólnoty dane osobowe ewentualnych beneficjentów mogą zostać przekazane wewnętrznym służbom kontrolnym, Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

---

(1)  Dz.U. L 297 z 15.11.2003, s. 1.

(2)  Dz.U. C 155 z 12.6.2004, s. 1.

(3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

(5)  O ile wnioskodawca nie rozpoczął działalności w roku składania wniosku.

(6)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

---

Komisja Europejska

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/36 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/36

---

Zaproszenie do składania wniosków – program ESPON 2013

2011/C 190/08

W ramach programu ESPON 2013 w dniu 24 sierpnia 2011 r. zostanie ogłoszone zaproszenie do składania wniosków.

W dniu 13 września 2011 r. w Brukseli odbędzie się dzień informacyjny oraz spotkanie dla partnerów programu adresowane do potencjalnych beneficjentów.

W celu otrzymania dalszych informacji prosimy o regularne odwiedzanie strony http://www.espon.eu

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/37 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/37

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6259 – Covéa/Bipiemme Vita)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 190/09

| 1. | W dniu 17 czerwca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Covéa, Société de Groupe d’Assurance Mutuelle — S.G.A.M. („Covéa”, Francja), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1, lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, za pośrednictwem MMA IARD Assurances Mutuelles, MMA VIE Assurances Mutuelles, MAAF Assurances i Assurances Mutuelles de France (przedsiębiorstw należących do grupy Covéa), wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Bipiemme Vita SpA („Bipiemme”, Włochy) w drodze zakupu akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 17 czerwca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Covéa, Société de Groupe d’Assurance Mutuelle — S.G.A.M. („Covéa”, Francja), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1, lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, za pośrednictwem MMA IARD Assurances Mutuelles, MMA VIE Assurances Mutuelles, MAAF Assurances i Assurances Mutuelles de France (przedsiębiorstw należących do grupy Covéa), wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Bipiemme Vita SpA („Bipiemme”, Włochy) w drodze zakupu akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | Covéa: zarządzanie powiązaniami finansowymi między towarzystwami ubezpieczeń wzajemnych a innymi instytucjami francuskiego sektora ubezpieczeń wzajemnych; zarządzanie udziałami w towarzystwach ubezpieczeń lub reasekuracji, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

Covéa: zarządzanie powiązaniami finansowymi między towarzystwami ubezpieczeń wzajemnych a innymi instytucjami francuskiego sektora ubezpieczeń wzajemnych; zarządzanie udziałami w towarzystwach ubezpieczeń lub reasekuracji,

| — | Bipiemme: ubezpieczenia na życie i inne niż na życie na terenie Włoch. |
| --- | --- |

—

Bipiemme: ubezpieczenia na życie i inne niż na życie na terenie Włoch.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6259 – Covéa/Bipiemme Vita, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6259 – Covéa/Bipiemme Vita, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/38 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/38

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6231 – KKR/Capsugel)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 190/10

| 1. | W dniu 23 czerwca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1) i po odesłaniu sprawy zgodnie z art. 4 ust. 5 tego rozporządzenia, Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo KKR & Co. L.P. („KKR”, Stany Zjednoczone) przejmuje w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Capsugel („Capsugel”, Stany Zjednoczone) w drodze zakupu udziałów/akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 23 czerwca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1) i po odesłaniu sprawy zgodnie z art. 4 ust. 5 tego rozporządzenia, Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo KKR & Co. L.P. („KKR”, Stany Zjednoczone) przejmuje w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Capsugel („Capsugel”, Stany Zjednoczone) w drodze zakupu udziałów/akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa KKR: świadczenie na rzecz prywatnych i publicznych inwestorów rynkowych szerokiej gamy usług w zakresie zarządzania aktywami alternatywnymi i rozwiązań w zakresie funkcjonowania na rynkach kapitałowych dla poszczególnych firm, ich spółek portfelowych i klientów, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa KKR: świadczenie na rzecz prywatnych i publicznych inwestorów rynkowych szerokiej gamy usług w zakresie zarządzania aktywami alternatywnymi i rozwiązań w zakresie funkcjonowania na rynkach kapitałowych dla poszczególnych firm, ich spółek portfelowych i klientów,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Capsugel: dostawa rozwiązań w zakresie dozowania leków i świadczenie powiązanych usług na rzecz sektora farmaceutycznego, sektora sprzedaży leków bez recepty oraz sektora produktów zdrowotnych i żywieniowych. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Capsugel: dostawa rozwiązań w zakresie dozowania leków i świadczenie powiązanych usług na rzecz sektora farmaceutycznego, sektora sprzedaży leków bez recepty oraz sektora produktów zdrowotnych i żywieniowych.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6231 – KKR/Capsugel, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6231 – KKR/Capsugel, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

---

Sprostowania

| 30.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/39 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/39

---

Sprostowanie do zatwierdzenia pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 187 z dnia 28 czerwca 2011 r.
  )

2011/C 190/11

Strona 8:

zamiast:

„Numer środka pomocy państwa: SA.322266 (11/N)”,

powinno być:

„Numer środka pomocy państwa: SA.32266 (11/N)”.

---