# Dziennik Urzędowy C 216/2011

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2011.216.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 216 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5422 lipca 2011 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.216.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 216

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5422 lipca 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | ZALECENIA |
| | Rada |
| 2011/C 216/01 | Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Portugalii z 2011 r. | 1 |
| 2011/C 216/02 | Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Finlandii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Finlandię zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014 | 3 |
| 2011/C 216/03 | Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Rumunii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Rumunię zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014 | 6 |
| | OPINIE |
| | Europejski Inspektor Ochrony Danych |
| 2011/C 216/04 | Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji | 9 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Rada

2011/C 216/01

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Portugalii z 2011 r.

1

2011/C 216/02

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Finlandii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Finlandię zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014

3

2011/C 216/03

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Rumunii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Rumunię zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014

6

OPINIE

Europejski Inspektor Ochrony Danych

2011/C 216/04

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji

9

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 216/05 | Komunikat Komisji w sprawie organu upoważnionego do wydawania świadectw autentyczności w ramach rozporządzenia (WE) nr 620/2009 | 17 |
| 2011/C 216/06 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6151 – PetroChina/INEOS/JV) (
  1
  ) | 18 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2011/C 216/05

Komunikat Komisji w sprawie organu upoważnionego do wydawania świadectw autentyczności w ramach rozporządzenia (WE) nr 620/2009

17

2011/C 216/06

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6151 – PetroChina/INEOS/JV) (
  1
  )

1

18

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Parlament Europejski |
| 2011/C 216/07 | Przepisy dotyczące publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego – Decyzja Prezydium z dnia 28 listopada 2001 r. | 19 |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 216/08 | Kursy walutowe euro | 25 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2011/C 216/09 | Aktualizacja wykazu dokumentów pobytowych, o których mowa w art. 2 ust. 15 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. C 247 z 13.10.2006, s. 1; Dz.U. C 153 z 6.7.2007, s. 5; Dz.U. C 192 z 18.8.2007, s. 11; Dz.U. C 271 z 14.11.2007, s. 14; Dz.U. C 57 z 1.3.2008, s. 31; Dz.U. C 134 z 31.5.2008, s. 14; Dz.U. C 207 z 14.8.2008, s. 12; Dz.U. C 331 z 21.12.2008, s. 13; Dz.U. C 3 z 8.1.2009, s. 5; Dz.U. C 64 z 19.3.2009, s. 15; Dz.U. C 198 z 22.8.2009, s. 9; Dz.U. C 239 z 6.10.2009, s. 2; Dz.U. C 298 z 8.12.2009, s. 15; Dz.U. C 308 z 18.12.2009, s. 20; Dz.U. C 35 z 12.2.2010, s. 5; Dz.U. C 82 z 30.3.2010, s. 26; Dz.U. C 103 z 22.4.2010, s. 8; Dz.U. C 108 z 7.4.2011, s. 6; Dz.U. C 157 z 27.5.2011, s. 5; Dz.U. C 201 z 8.7.2011, s. 1) | 26 |
| 2011/C 216/10 | Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 | 29 |
| 2011/C 216/11 | Nota informacyjna Komisji na mocy art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty – Obowiązek użyteczności publicznej w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych (
  1
  ) | 31 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

2011/C 216/07

Przepisy dotyczące publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego – Decyzja Prezydium z dnia 28 listopada 2001 r.

19

Komisja Europejska

2011/C 216/08

Kursy walutowe euro

25

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2011/C 216/09

Aktualizacja wykazu dokumentów pobytowych, o których mowa w art. 2 ust. 15 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. C 247 z 13.10.2006, s. 1; Dz.U. C 153 z 6.7.2007, s. 5; Dz.U. C 192 z 18.8.2007, s. 11; Dz.U. C 271 z 14.11.2007, s. 14; Dz.U. C 57 z 1.3.2008, s. 31; Dz.U. C 134 z 31.5.2008, s. 14; Dz.U. C 207 z 14.8.2008, s. 12; Dz.U. C 331 z 21.12.2008, s. 13; Dz.U. C 3 z 8.1.2009, s. 5; Dz.U. C 64 z 19.3.2009, s. 15; Dz.U. C 198 z 22.8.2009, s. 9; Dz.U. C 239 z 6.10.2009, s. 2; Dz.U. C 298 z 8.12.2009, s. 15; Dz.U. C 308 z 18.12.2009, s. 20; Dz.U. C 35 z 12.2.2010, s. 5; Dz.U. C 82 z 30.3.2010, s. 26; Dz.U. C 103 z 22.4.2010, s. 8; Dz.U. C 108 z 7.4.2011, s. 6; Dz.U. C 157 z 27.5.2011, s. 5; Dz.U. C 201 z 8.7.2011, s. 1)

26

2011/C 216/10

Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001

29

2011/C 216/11

Nota informacyjna Komisji na mocy art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty – Obowiązek użyteczności publicznej w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych (
  1
  )

1

31

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 216/12 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6313 – Ashland/International Specialty Products) (
  1
  ) | 32 |
| 2011/C 216/13 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6276 – AIF VII Euro Holdings/Ascometal) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 33 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2011/C 216/12

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6313 – Ashland/International Specialty Products) (
  1
  )

1

32

2011/C 216/13

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6276 – AIF VII Euro Holdings/Ascometal) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

33

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Rada

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/1

---

ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Portugalii z 2011 r.

2011/C 216/01

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

| (2) | W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich (1), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich (1), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

| (3) | Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

| (4) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

| (5) | W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform. W portugalskim programie nie poinformowano wprawdzie explicite o konkretnych zobowiązaniach i działaniach na rok 2011 r., ale mają one zostać przedłożone Radzie Europejskiej. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform. W portugalskim programie nie poinformowano wprawdzie explicite o konkretnych zobowiązaniach i działaniach na rok 2011 r., ale mają one zostać przedłożone Radzie Europejskiej.

| (6) | Dnia 23 marca 2011 r. rząd Portugalii przedłożył parlamentowi krajowemu program stabilności na lata 2011–2014, który go odrzucił. Dnia 19 kwietnia 2011 r. rząd Portugalii przedłożył krajowy program reform. Proponowane scenariusze makroekonomiczne i budżetowe oraz zalecenia dotyczące polityki zostały przejęte w protokole ustaleń podpisanym w dniu 17 maja 2011 r. |
| --- | --- |

(6)

Dnia 23 marca 2011 r. rząd Portugalii przedłożył parlamentowi krajowemu program stabilności na lata 2011–2014, który go odrzucił. Dnia 19 kwietnia 2011 r. rząd Portugalii przedłożył krajowy program reform. Proponowane scenariusze makroekonomiczne i budżetowe oraz zalecenia dotyczące polityki zostały przejęte w protokole ustaleń podpisanym w dniu 17 maja 2011 r.

| (7) | Dnia 17 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję wykonawczą 2011/344/UE w sprawie przyznania Portugalii średnioterminowej pomocy finansowej na okres trzech lat (2011–2014), zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiającym europejski mechanizm stabilizacji finansowej (2). W towarzyszącym protokole ustaleń podpisanym w tym samym dniu i w jego kolejnych uzupełnieniach określono warunki dotyczące polityki gospodarczej, na podstawie których wypłacana jest pomoc finansowa. |
| --- | --- |

(7)

Dnia 17 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję wykonawczą 2011/344/UE w sprawie przyznania Portugalii średnioterminowej pomocy finansowej na okres trzech lat (2011–2014), zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiającym europejski mechanizm stabilizacji finansowej (2). W towarzyszącym protokole ustaleń podpisanym w tym samym dniu i w jego kolejnych uzupełnieniach określono warunki dotyczące polityki gospodarczej, na podstawie których wypłacana jest pomoc finansowa.

| (8) | W 2010 r. PKB Portugalii wzrosło o 1,3 %. Wraz z silnym wzrostem eksportu ta dodatnia stopa wzrostu wynika w dużej mierze również z wyjątkowych okoliczności, które spowodowały dynamiczny wzrost prywatnej konsumpcji. Sytuacja w zakresie kształtowania się cen oraz kosztów nie jest wystarczająca dla zwiększenia konkurencyjności na tyle szybko, aby skorygować deficyt na rachunku obrotów bieżących, który sięgnął najwyższy poziom – 10 % PKB – w 2010 r. Słaba kondycja całej gospodarki i gwałtowny wzrost stopy bezrobocia (11,2 % na koniec 2010 r.) znalazła odzwierciedlenie w wysokich deficytach sektora instytucji rządowych i samorządowych, które przekroczyły 10 % PKB w 2009 r. i 9 % PKB w 2010 r., w porównaniu z 3,5 % w 2008 r. Niekorzystna sytuacja w zakresie finansów publicznych łącznie ze słabymi perspektywami wzrostu gospodarczego doprowadziły do niedawnego zakłócenia zaufania i wzrostu presji na rynkach długu publicznego, w związku z czym pojawiły się obawy co do stabilności finansów publicznych tego państwa. Po kolejnych obniżkach ratingu jej obligacji przez agencje ratingowe, Portugalia straciła możliwość pozyskiwania refinansowania na warunkach niezagrażających stabilności finansów publicznych w długim okresie. Również sektor bankowy, który jest w bardzo dużym stopniu uzależniony od finansowania zewnętrznego, pozyskiwanego głównie w strefie euro, został stopniowo pozbawiony dostępu do finansowania rynkowego. |
| --- | --- |

(8)

W 2010 r. PKB Portugalii wzrosło o 1,3 %. Wraz z silnym wzrostem eksportu ta dodatnia stopa wzrostu wynika w dużej mierze również z wyjątkowych okoliczności, które spowodowały dynamiczny wzrost prywatnej konsumpcji. Sytuacja w zakresie kształtowania się cen oraz kosztów nie jest wystarczająca dla zwiększenia konkurencyjności na tyle szybko, aby skorygować deficyt na rachunku obrotów bieżących, który sięgnął najwyższy poziom – 10 % PKB – w 2010 r. Słaba kondycja całej gospodarki i gwałtowny wzrost stopy bezrobocia (11,2 % na koniec 2010 r.) znalazła odzwierciedlenie w wysokich deficytach sektora instytucji rządowych i samorządowych, które przekroczyły 10 % PKB w 2009 r. i 9 % PKB w 2010 r., w porównaniu z 3,5 % w 2008 r. Niekorzystna sytuacja w zakresie finansów publicznych łącznie ze słabymi perspektywami wzrostu gospodarczego doprowadziły do niedawnego zakłócenia zaufania i wzrostu presji na rynkach długu publicznego, w związku z czym pojawiły się obawy co do stabilności finansów publicznych tego państwa. Po kolejnych obniżkach ratingu jej obligacji przez agencje ratingowe, Portugalia straciła możliwość pozyskiwania refinansowania na warunkach niezagrażających stabilności finansów publicznych w długim okresie. Również sektor bankowy, który jest w bardzo dużym stopniu uzależniony od finansowania zewnętrznego, pozyskiwanego głównie w strefie euro, został stopniowo pozbawiony dostępu do finansowania rynkowego.

| (9) | Portugalia zobowiązała się do wprowadzenia gospodarczego i finansowego programu dostosowawczego w celu przywrócenia zaufania do swojego długu państwowego i sektora bankowego oraz aby wesprzeć wzrost gospodarczy i zatrudnienie. Program przewiduje kompleksowe działania na trzech frontach: (i) wiarygodną i zrównoważoną strategię konsolidacji budżetowej, wspieraną przez środki polityki budżetowej o charakterze strukturalnym i skuteczniejszą kontrolę budżetową; (ii) głębokie i przewidujące wczesne działania, w tym reformy strukturalne rynku pracy i rynku produktowego; oraz (iii) działania chroniące sektor finansowy przed niekontrolowanym przebiegiem procesu eliminacji dźwigni finansowej poprzez mechanizmy rynkowe i instrumenty wspierające. |
| --- | --- |

(9)

Portugalia zobowiązała się do wprowadzenia gospodarczego i finansowego programu dostosowawczego w celu przywrócenia zaufania do swojego długu państwowego i sektora bankowego oraz aby wesprzeć wzrost gospodarczy i zatrudnienie. Program przewiduje kompleksowe działania na trzech frontach: (i) wiarygodną i zrównoważoną strategię konsolidacji budżetowej, wspieraną przez środki polityki budżetowej o charakterze strukturalnym i skuteczniejszą kontrolę budżetową; (ii) głębokie i przewidujące wczesne działania, w tym reformy strukturalne rynku pracy i rynku produktowego; oraz (iii) działania chroniące sektor finansowy przed niekontrolowanym przebiegiem procesu eliminacji dźwigni finansowej poprzez mechanizmy rynkowe i instrumenty wspierające.

| (10) | Komisja dokonała oceny krajowego programu reform. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Portugalii, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. W tym kontekście Komisja podkreśla pilny charakter wdrożenia planowanych środków w celu wdrożenia decyzji wykonawczej 2011/344/UE, |
| --- | --- |

(10)

Komisja dokonała oceny krajowego programu reform. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Portugalii, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. W tym kontekście Komisja podkreśla pilny charakter wdrożenia planowanych środków w celu wdrożenia decyzji wykonawczej 2011/344/UE,

NINIEJSZYM ZALECA Portugalii:

Wdrożenie środków określonych w decyzji wykonawczej 2011/344/UE i szczegółowo określonych w protokole ustaleń z dnia 17 maja 2011 r. oraz jego kolejnych uzupełnieniach.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący

---

(1)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

1

(2)  Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.

2

---

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/3 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/3

---

ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Finlandii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Finlandię zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014

2011/C 216/02

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

| (2) | W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

| (3) | Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

| (4) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

| (5) | W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform.

| (6) | W dniu 6 kwietnia 2011 r. Finlandia przedstawiła zaktualizowany program stabilności dotyczący lat 2011–2014 i krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia powiązań między tymi programami poddano je jednoczesnej ocenie. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 6 kwietnia 2011 r. Finlandia przedstawiła zaktualizowany program stabilności dotyczący lat 2011–2014 i krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia powiązań między tymi programami poddano je jednoczesnej ocenie.

| (7) | W szczytowym momencie światowego kryzysu gospodarczego w Finlandii nastąpił bardzo gwałtowny spadek PKB ze względu na tradycyjną zależność gospodarki tego kraju od wyników eksportu głównych gałęzi przemysłu. W 2009 r. PKB zmniejszył się o 8,2 %, co spowodowane było nadzwyczaj dużym spadkiem eksportu (o 20 % w ujęciu wielkościowym) i związanym z tym osłabieniem skłonności do podejmowania inwestycji. Stopa bezrobocia wzrosła o około 2 punkty procentowe, z poziomu 6,4 % osób aktywnych zawodowo w 2008 r. do 8,3 % w roku 2010. Ożywienie gospodarcze charakteryzuje się wysoką dynamiką, a wzrost PKB w 2010 r. wyniósł 3,1 %, czemu sprzyja zarówno popyt krajowy, jak i wzrost eksportu. Po krótkim tąpnięciu w 2009 r. ceny nieruchomości i kubatura budowanych mieszkań szybko wzrosły powyżej poziomu sprzed kryzysu, co daje powody do obaw o nadmierną ekspansję na rynku nieruchomości. Finlandia wyszła z kryzysu gospodarczego z deficytem sektora instytucji rządowych i samorządowych na poziomie 2,5 % PKB w 2010 r. i z długiem wynoszącym 48,5 % PKB. |
| --- | --- |

(7)

W szczytowym momencie światowego kryzysu gospodarczego w Finlandii nastąpił bardzo gwałtowny spadek PKB ze względu na tradycyjną zależność gospodarki tego kraju od wyników eksportu głównych gałęzi przemysłu. W 2009 r. PKB zmniejszył się o 8,2 %, co spowodowane było nadzwyczaj dużym spadkiem eksportu (o 20 % w ujęciu wielkościowym) i związanym z tym osłabieniem skłonności do podejmowania inwestycji. Stopa bezrobocia wzrosła o około 2 punkty procentowe, z poziomu 6,4 % osób aktywnych zawodowo w 2008 r. do 8,3 % w roku 2010. Ożywienie gospodarcze charakteryzuje się wysoką dynamiką, a wzrost PKB w 2010 r. wyniósł 3,1 %, czemu sprzyja zarówno popyt krajowy, jak i wzrost eksportu. Po krótkim tąpnięciu w 2009 r. ceny nieruchomości i kubatura budowanych mieszkań szybko wzrosły powyżej poziomu sprzed kryzysu, co daje powody do obaw o nadmierną ekspansję na rynku nieruchomości. Finlandia wyszła z kryzysu gospodarczego z deficytem sektora instytucji rządowych i samorządowych na poziomie 2,5 % PKB w 2010 r. i z długiem wynoszącym 48,5 % PKB.

| (8) | Na podstawie oceny zaktualizowanego programu stabilności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu stabilności jest realistyczny w odniesieniu do lat 2011–2012, ale nieco zbyt optymistyczny dla lat kolejnych. Scenariusz makroekonomiczny na lata 2011–2012 pokrywa się z wiosenną prognozą służb Komisji. Na lata 2013–2015 w programie stabilności przewiduje się wzrost na poziomie około 2 % PKB, czyli nieco wyższy niż tempo wzrostu potencjalnego szacowane na 1,5 %, w związku z czym może on okazać się niższy od zakładanego. Celem strategii budżetowej jest obniżenie deficytu do 0,9 % PKB w 2011 r. i do 0,7 % w roku 2012, co odzwierciedla cykliczną poprawę sytuacji gospodarczej i uwzględnia niektóre środki konsolidacyjne uchwalone już przez poprzedni rząd. W aktualizacji programu stabilności nie przewiduje się jednak dalszej konsolidacji budżetowej w latach 2013–2015. Zagrożenia dla realizacji celów budżetowych wydają się zrównoważone. Najistotniejszy czynnik ryzyka związany jest z globalnym otoczeniem makroekonomicznym, które tradycyjnie wywiera silny wpływ na zależną od eksportu gospodarkę Finlandii. |
| --- | --- |

(8)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu stabilności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu stabilności jest realistyczny w odniesieniu do lat 2011–2012, ale nieco zbyt optymistyczny dla lat kolejnych. Scenariusz makroekonomiczny na lata 2011–2012 pokrywa się z wiosenną prognozą służb Komisji. Na lata 2013–2015 w programie stabilności przewiduje się wzrost na poziomie około 2 % PKB, czyli nieco wyższy niż tempo wzrostu potencjalnego szacowane na 1,5 %, w związku z czym może on okazać się niższy od zakładanego. Celem strategii budżetowej jest obniżenie deficytu do 0,9 % PKB w 2011 r. i do 0,7 % w roku 2012, co odzwierciedla cykliczną poprawę sytuacji gospodarczej i uwzględnia niektóre środki konsolidacyjne uchwalone już przez poprzedni rząd. W aktualizacji programu stabilności nie przewiduje się jednak dalszej konsolidacji budżetowej w latach 2013–2015. Zagrożenia dla realizacji celów budżetowych wydają się zrównoważone. Najistotniejszy czynnik ryzyka związany jest z globalnym otoczeniem makroekonomicznym, które tradycyjnie wywiera silny wpływ na zależną od eksportu gospodarkę Finlandii.

| (9) | W najnowszej aktualizacji programu stabilności nie przewiduje się wykorzystania przewidywanej poprawy warunków gospodarczych dla konsolidacji budżetowej w perspektywie średnioterminowej. Przewiduje się wprawdzie, że przyjęty przez władze Finlandii średniookresowy cel budżetowy w postaci nadwyżki strukturalnej na poziomie 0,5 % PKB zostanie osiągnięty w 2011 r., jednak w kolejnych latach saldo strukturalne ma spaść poniżej zakładanego celu. |
| --- | --- |

(9)

W najnowszej aktualizacji programu stabilności nie przewiduje się wykorzystania przewidywanej poprawy warunków gospodarczych dla konsolidacji budżetowej w perspektywie średnioterminowej. Przewiduje się wprawdzie, że przyjęty przez władze Finlandii średniookresowy cel budżetowy w postaci nadwyżki strukturalnej na poziomie 0,5 % PKB zostanie osiągnięty w 2011 r., jednak w kolejnych latach saldo strukturalne ma spaść poniżej zakładanego celu.

| (10) | Zgodnie z najnowszą oceną Komisji ryzyko związane z długoterminową stabilnością finansów publicznych wydaje się być średnie. Jednym z priorytetów kolejnych rządów Finlandii jest przeciwdziałanie skutkom starzenia się społeczeństwa, jednak kraj ten stoi bezpośrednio w obliczu poważnych zmian demograficznych, a w długookresowej stabilności finansów publicznych nadal istnieje wyraźna luka. Problem ten rodzi konsekwencje dla wielu obszarów polityki. Starzenie się społeczeństwa spowoduje znaczny wzrost popytu na usługi dla osób starszych, które są w Finlandii świadczone przede wszystkim przez władze lokalne. Z różnych badań wynika, że poprawa wydajności usług publicznych w ciągu ostatnich kilku lat była niewielka. Władze Finlandii wprowadziły już pewne reformy mające na celu restrukturyzację i zwiększenie wydajności usług publicznych zarówno na szczeblu centralnym, jak i samorządowym. Stosunkowo duże inwestycje w technologie teleinformatyczne w sektorze publicznym nie przyniosły jak dotąd poprawy wydajności, co oznacza, że towarzyszyć im muszą zmiany strukturalne i administracyjne. Ogólnie rzecz biorąc, nadal istnieje potrzeba wprowadzenia dodatkowych środków w celu zwiększenia wydajności i obniżenia kosztów świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z najnowszą oceną Komisji ryzyko związane z długoterminową stabilnością finansów publicznych wydaje się być średnie. Jednym z priorytetów kolejnych rządów Finlandii jest przeciwdziałanie skutkom starzenia się społeczeństwa, jednak kraj ten stoi bezpośrednio w obliczu poważnych zmian demograficznych, a w długookresowej stabilności finansów publicznych nadal istnieje wyraźna luka. Problem ten rodzi konsekwencje dla wielu obszarów polityki. Starzenie się społeczeństwa spowoduje znaczny wzrost popytu na usługi dla osób starszych, które są w Finlandii świadczone przede wszystkim przez władze lokalne. Z różnych badań wynika, że poprawa wydajności usług publicznych w ciągu ostatnich kilku lat była niewielka. Władze Finlandii wprowadziły już pewne reformy mające na celu restrukturyzację i zwiększenie wydajności usług publicznych zarówno na szczeblu centralnym, jak i samorządowym. Stosunkowo duże inwestycje w technologie teleinformatyczne w sektorze publicznym nie przyniosły jak dotąd poprawy wydajności, co oznacza, że towarzyszyć im muszą zmiany strukturalne i administracyjne. Ogólnie rzecz biorąc, nadal istnieje potrzeba wprowadzenia dodatkowych środków w celu zwiększenia wydajności i obniżenia kosztów świadczenia usług publicznych.

| (11) | Obecny wzrost długotrwałego bezrobocia stanowi powód do zaniepokojenia. W latach 2005–2008 stopa długotrwałego bezrobocia znacznie spadła, lecz w 2009 r. zaczęła ponownie rosnąć. Na koniec marca 2011 r. liczba osób długotrwale bezrobotnych wynosiła 57 400, co oznacza wzrost o 12 400 osób w porównaniu z rokiem poprzednim. Wiele osób długotrwale bezrobotnych jest obecnie w przedziale wiekowym 55–64 lat. Ze względu na prawidłowości związane z przechodzeniem na emeryturę największy wzrost bezrobocia dotknie osoby w wieku od 45 do 54 lat. Pomimo że stopa długotrwałego bezrobocia w Finlandii jest poniżej średniej UE, kwestię tę należy postrzegać w kontekście zapewnienia podaży pracy w przyszłości oraz integracji społecznej. Z doświadczeń wynika, że długotrwałe bezrobocie w szczególności zwiększa zagrożenie ubóstwem i wykluczeniem społecznym. Władze Finlandii zdają sobie wprawdzie sprawę z naglącego charakteru kwestii wzrostu długotrwałego bezrobocia, jednak do tej pory nie opracowały kompleksowej strategii walki z tym zjawiskiem. Podczas kryzysu Finlandia z dobrym skutkiem zastosowała środki aktywnej polityki rynku pracy w celu zwalczania bezrobocia wśród młodzieży. Przyczyniło się to wprawdzie do zmniejszenia bezrobocia wśród młodzieży w latach 2010–2011, jednak utrzymuje się ono nadal powyżej średniej UE, co może uzasadniać podjęcie nowych środków. W taki sam sposób wzmocnienie i lepsze ukierunkowanie środków aktywnej polityki rynku pracy mogłoby przyczynić się do odwrócenia negatywnej tendencji w zakresie długotrwałego bezrobocia. |
| --- | --- |

(11)

Obecny wzrost długotrwałego bezrobocia stanowi powód do zaniepokojenia. W latach 2005–2008 stopa długotrwałego bezrobocia znacznie spadła, lecz w 2009 r. zaczęła ponownie rosnąć. Na koniec marca 2011 r. liczba osób długotrwale bezrobotnych wynosiła 57 400, co oznacza wzrost o 12 400 osób w porównaniu z rokiem poprzednim. Wiele osób długotrwale bezrobotnych jest obecnie w przedziale wiekowym 55–64 lat. Ze względu na prawidłowości związane z przechodzeniem na emeryturę największy wzrost bezrobocia dotknie osoby w wieku od 45 do 54 lat. Pomimo że stopa długotrwałego bezrobocia w Finlandii jest poniżej średniej UE, kwestię tę należy postrzegać w kontekście zapewnienia podaży pracy w przyszłości oraz integracji społecznej. Z doświadczeń wynika, że długotrwałe bezrobocie w szczególności zwiększa zagrożenie ubóstwem i wykluczeniem społecznym. Władze Finlandii zdają sobie wprawdzie sprawę z naglącego charakteru kwestii wzrostu długotrwałego bezrobocia, jednak do tej pory nie opracowały kompleksowej strategii walki z tym zjawiskiem. Podczas kryzysu Finlandia z dobrym skutkiem zastosowała środki aktywnej polityki rynku pracy w celu zwalczania bezrobocia wśród młodzieży. Przyczyniło się to wprawdzie do zmniejszenia bezrobocia wśród młodzieży w latach 2010–2011, jednak utrzymuje się ono nadal powyżej średniej UE, co może uzasadniać podjęcie nowych środków. W taki sam sposób wzmocnienie i lepsze ukierunkowanie środków aktywnej polityki rynku pracy mogłoby przyczynić się do odwrócenia negatywnej tendencji w zakresie długotrwałego bezrobocia.

| (12) | Z uwagi na przemiany demograficzne zwiększenie wskaźnika zatrudnienia wśród starszych pracowników ma duże znaczenie dla finansów publicznych i decydujące znaczenie dla zaspokojenia popytu na pracę w przyszłości. Fiński system emerytalny został zreformowany w 2005 r., a w roku 2009 świadczenia emerytalne zostały powiązane ze wskaźnikiem oczekiwanej długości życia. Ustawowy wiek emerytalny nie jest jednak obecnie powiązany z oczekiwaną długością życia. Wobec jej ciągłego wydłużania się powiązanie takie nie tylko przyczyniłoby się do zwiększenia podaży pracy, lecz także pomogłoby zapewnić odpowiednią wysokość emerytur. W ciągu ostatnich kilku lat ograniczono wprawdzie programy wcześniejszego przejścia na emeryturę, ale nadal istnieją możliwości podjęcia dalszych środków mających na celu zwiększenie motywacji do podejmowania zatrudnienia wśród osób starszych. Na przykład rozszerzony zasiłek dla bezrobotnych przysługujący osobom starszym pełni zasadniczo taką samą funkcję, jak zniesione świadczenia rentowe dla bezrobotnych. Pomimo poprawy, jaka nastąpiła w ostatnim dziesięcioleciu, wskaźniki zatrudnienia starszych pracowników i rzeczywisty wiek przejścia na emeryturę są zbyt niskie. Przyczyną wcześniejszego przejścia na emeryturę jest bardzo często niepełnosprawność. Podwyższenie rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę wymaga działań uwzględniających także jakość życia zawodowego, w tym dobre samopoczucie i zdrowie pracowników. Jest to ważne w szczególności ze względu na dużą liczbę osób pobierających rentę z tytułu niepełnosprawności. Od 2009 r. Finlandia wydała około 21 mln EUR na projekty mające na celu poprawę środowiska pracy. Rezultaty tych inicjatyw wymagają oceny. W Finlandii tradycyjnie bardzo duży jest odsetek osób korzystających z możliwości uczenia się przez całe życie, którego znaczenie utrzyma się wobec pojawiających się nowych wymagań w zakresie kwalifikacji i wobec zmian demograficznych. |
| --- | --- |

(12)

Z uwagi na przemiany demograficzne zwiększenie wskaźnika zatrudnienia wśród starszych pracowników ma duże znaczenie dla finansów publicznych i decydujące znaczenie dla zaspokojenia popytu na pracę w przyszłości. Fiński system emerytalny został zreformowany w 2005 r., a w roku 2009 świadczenia emerytalne zostały powiązane ze wskaźnikiem oczekiwanej długości życia. Ustawowy wiek emerytalny nie jest jednak obecnie powiązany z oczekiwaną długością życia. Wobec jej ciągłego wydłużania się powiązanie takie nie tylko przyczyniłoby się do zwiększenia podaży pracy, lecz także pomogłoby zapewnić odpowiednią wysokość emerytur. W ciągu ostatnich kilku lat ograniczono wprawdzie programy wcześniejszego przejścia na emeryturę, ale nadal istnieją możliwości podjęcia dalszych środków mających na celu zwiększenie motywacji do podejmowania zatrudnienia wśród osób starszych. Na przykład rozszerzony zasiłek dla bezrobotnych przysługujący osobom starszym pełni zasadniczo taką samą funkcję, jak zniesione świadczenia rentowe dla bezrobotnych. Pomimo poprawy, jaka nastąpiła w ostatnim dziesięcioleciu, wskaźniki zatrudnienia starszych pracowników i rzeczywisty wiek przejścia na emeryturę są zbyt niskie. Przyczyną wcześniejszego przejścia na emeryturę jest bardzo często niepełnosprawność. Podwyższenie rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę wymaga działań uwzględniających także jakość życia zawodowego, w tym dobre samopoczucie i zdrowie pracowników. Jest to ważne w szczególności ze względu na dużą liczbę osób pobierających rentę z tytułu niepełnosprawności. Od 2009 r. Finlandia wydała około 21 mln EUR na projekty mające na celu poprawę środowiska pracy. Rezultaty tych inicjatyw wymagają oceny. W Finlandii tradycyjnie bardzo duży jest odsetek osób korzystających z możliwości uczenia się przez całe życie, którego znaczenie utrzyma się wobec pojawiających się nowych wymagań w zakresie kwalifikacji i wobec zmian demograficznych.

| (13) | Coraz większego znaczenia dla wzrostu wydajności i zwiększenia potencjału wzrostu gospodarczego nabiera wzmocnienie konkurencji, zwłaszcza w sektorze usług. Oddalenie geograficzne i niska gęstość zaludnienia Finlandii osłabiają konkurencję w działalności gospodarczej, czego wynikiem jest stosunkowo niski wzrost wydajności w sektorach dóbr niewymiennych. Istniejące struktury przedsiębiorstw charakteryzują się niekiedy wysokim stopniem koncentracji, zwłaszcza w przemyśle spożywczym oraz w handlu hurtowym i detalicznym. Może to przyczyniać się do stosunkowo wysokiego poziomu cen towarów konsumpcyjnych, chociaż pewną rolę mogą tu również odgrywać duże odległości transportowe. Ceny detaliczne należą do najwyższych w UE. Konkurencję w handlu detalicznym nadal częściowo utrudniają przepisy, pomimo ich liberalizacji w ostatnim czasie, oraz przeszkody dla wejścia na rynek i wyjścia z niego, z jakimi mają do czynienia przedsiębiorstwa zagraniczne i krajowe. |
| --- | --- |

(13)

Coraz większego znaczenia dla wzrostu wydajności i zwiększenia potencjału wzrostu gospodarczego nabiera wzmocnienie konkurencji, zwłaszcza w sektorze usług. Oddalenie geograficzne i niska gęstość zaludnienia Finlandii osłabiają konkurencję w działalności gospodarczej, czego wynikiem jest stosunkowo niski wzrost wydajności w sektorach dóbr niewymiennych. Istniejące struktury przedsiębiorstw charakteryzują się niekiedy wysokim stopniem koncentracji, zwłaszcza w przemyśle spożywczym oraz w handlu hurtowym i detalicznym. Może to przyczyniać się do stosunkowo wysokiego poziomu cen towarów konsumpcyjnych, chociaż pewną rolę mogą tu również odgrywać duże odległości transportowe. Ceny detaliczne należą do najwyższych w UE. Konkurencję w handlu detalicznym nadal częściowo utrudniają przepisy, pomimo ich liberalizacji w ostatnim czasie, oraz przeszkody dla wejścia na rynek i wyjścia z niego, z jakimi mają do czynienia przedsiębiorstwa zagraniczne i krajowe.

| (14) | W programie stabilności ani w krajowym programie reform Finlandii nie zawarto szczególnych zobowiązań w ramach paktu euro plus, ale oczekuje się, że zostaną one przedłożone po utworzeniu nowego rządu. |
| --- | --- |

(14)

W programie stabilności ani w krajowym programie reform Finlandii nie zawarto szczególnych zobowiązań w ramach paktu euro plus, ale oczekuje się, że zostaną one przedłożone po utworzeniu nowego rządu.

| (15) | Komisja dokonała oceny programu stabilności oraz krajowego programu reform, biorąc przy tym pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Finlandii, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE. Komisja uważa, że należy określić środki konsolidacji w perspektywie średnioterminowej oraz podjąć dalsze działania na rzecz poprawy stabilności finansów publicznych, w tym poprzez zwiększenie wydajności w sektorze publicznym. Potrzebne są także dalsze działania w celu zwiększenia zachęt do podejmowania pracy i podwyższenia rzeczywistego wieku opuszczenia rynku pracy, jak również w celu zwiększenia wydajności i konkurencyjności na rynku usług. |
| --- | --- |

(15)

Komisja dokonała oceny programu stabilności oraz krajowego programu reform, biorąc przy tym pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Finlandii, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE. Komisja uważa, że należy określić środki konsolidacji w perspektywie średnioterminowej oraz podjąć dalsze działania na rzecz poprawy stabilności finansów publicznych, w tym poprzez zwiększenie wydajności w sektorze publicznym. Potrzebne są także dalsze działania w celu zwiększenia zachęt do podejmowania pracy i podwyższenia rzeczywistego wieku opuszczenia rynku pracy, jak również w celu zwiększenia wydajności i konkurencyjności na rynku usług.

| (16) | W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 2 czerwca 2010 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu stabilności Finlandii z 2011 r. i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Finlandię, |
| --- | --- |

(16)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 2 czerwca 2010 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu stabilności Finlandii z 2011 r. i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Finlandię,

NINIEJSZYM ZALECA Finlandii podjęcie następujących działań w latach 2011–2012:

| 1. | Kontynuowanie konsolidacji budżetowej z przeznaczeniem ewentualnych nadzwyczajnych dochodów na zmniejszenie deficytu, przy jednoczesnym podjęciu dodatkowych środków mających na celu utrzymanie sytuacji budżetowej powyżej celu średniookresowego, w szczególności poprzez zachowanie średniookresowych wartości odniesienia dla wydatków. |
| --- | --- |

1.

Kontynuowanie konsolidacji budżetowej z przeznaczeniem ewentualnych nadzwyczajnych dochodów na zmniejszenie deficytu, przy jednoczesnym podjęciu dodatkowych środków mających na celu utrzymanie sytuacji budżetowej powyżej celu średniookresowego, w szczególności poprzez zachowanie średniookresowych wartości odniesienia dla wydatków.

| 2. | Podjęcie dalszych środków w celu zwiększenia wydajności i obniżenia kosztów świadczenia usług publicznych, w tym wprowadzenie zmian strukturalnych, aby sprostać wyzwaniom związanym ze starzeniem się społeczeństwa. |
| --- | --- |

2.

Podjęcie dalszych środków w celu zwiększenia wydajności i obniżenia kosztów świadczenia usług publicznych, w tym wprowadzenie zmian strukturalnych, aby sprostać wyzwaniom związanym ze starzeniem się społeczeństwa.

| 3. | Lepsze ukierunkowanie środków w ramach aktywnej polityki rynku pracy na osoby długotrwale bezrobotne i młodzież. |
| --- | --- |

3.

Lepsze ukierunkowanie środków w ramach aktywnej polityki rynku pracy na osoby długotrwale bezrobotne i młodzież.

| 4. | Podjęcie środków na rzecz zwiększenia możliwości zatrudnienia dla osób starszych i korzystania przez nie z możliwości uczenia się przez całe życie. Podjęcie dalszych kroków, konsultując się z partnerami społecznymi zgodnie z praktykami krajowymi, w celu zachęcenia starszych pracowników do pozostania na rynku pracy poprzez środki mające na celu ograniczenie wczesnego opuszczania rynku pracy i podwyższenie rzeczywistego wieku emerytalnego. W odniesieniu do istniejącego systemu powiązania świadczeń emerytalnych z oczekiwaną długością życia, rozważenie powiązania ustawowego wieku emerytalnego z oczekiwaną długością życia. |
| --- | --- |

4.

Podjęcie środków na rzecz zwiększenia możliwości zatrudnienia dla osób starszych i korzystania przez nie z możliwości uczenia się przez całe życie. Podjęcie dalszych kroków, konsultując się z partnerami społecznymi zgodnie z praktykami krajowymi, w celu zachęcenia starszych pracowników do pozostania na rynku pracy poprzez środki mające na celu ograniczenie wczesnego opuszczania rynku pracy i podwyższenie rzeczywistego wieku emerytalnego. W odniesieniu do istniejącego systemu powiązania świadczeń emerytalnych z oczekiwaną długością życia, rozważenie powiązania ustawowego wieku emerytalnego z oczekiwaną długością życia.

| 5. | Podjęcie dalszych środków mających na celu dalsze otwarcie sektora usług poprzez zmianę ram prawnych oraz usunięcie ograniczeń w celu ułatwienia nowym podmiotom wejścia na rynek w sektorze usług, w szczególności w handlu detalicznym. |
| --- | --- |

5.

Podjęcie dalszych środków mających na celu dalsze otwarcie sektora usług poprzez zmianę ram prawnych oraz usunięcie ograniczeń w celu ułatwienia nowym podmiotom wejścia na rynek w sektorze usług, w szczególności w handlu detalicznym.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

1

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

2

(3)  Przewidziana w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97.

3

---

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/6

---

ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Rumunii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Rumunię zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014

2011/C 216/03

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dnia 6 maja 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/459/WE (2) w sprawie udzielenia Rumunii średnioterminowej pomocy finansowej na okres trzech lat, zgodnie z postanowieniami art. 143 Traktatu. W towarzyszącym protokole ustaleń podpisanym w dniu 23 czerwca 2009 r. i jego kolejnych uzupełnieniach określono warunki dotyczące polityki gospodarczej, na podstawie których wypłacana była pomoc finansowa. Decyzja 2009/459/WE została zmieniona dnia 16 marca 2010 r. decyzją 2010/183/UE (3). W związku z udanym wdrożeniem programu przez Rumunię i biorąc pod uwagę częściowe skorygowanie rachunku obrotów bieżących za sprawą utrzymujących się słabości strukturalnych na rynku produktowym i rynku pracy w Rumunii, które sprawiają, że państwo to jest wrażliwe na międzynarodowe wstrząsy cenowe, dnia 12 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/288/UE (4) w sprawie udzielenia Rumunii zapobiegawczo średnioterminowej pomocy finansowej na okres trzech lat, zgodnie z postanowieniami art. 143 Traktatu. Towarzyszący jej protokół ustaleń został podpisany dnia 29 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 6 maja 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/459/WE (2) w sprawie udzielenia Rumunii średnioterminowej pomocy finansowej na okres trzech lat, zgodnie z postanowieniami art. 143 Traktatu. W towarzyszącym protokole ustaleń podpisanym w dniu 23 czerwca 2009 r. i jego kolejnych uzupełnieniach określono warunki dotyczące polityki gospodarczej, na podstawie których wypłacana była pomoc finansowa. Decyzja 2009/459/WE została zmieniona dnia 16 marca 2010 r. decyzją 2010/183/UE (3). W związku z udanym wdrożeniem programu przez Rumunię i biorąc pod uwagę częściowe skorygowanie rachunku obrotów bieżących za sprawą utrzymujących się słabości strukturalnych na rynku produktowym i rynku pracy w Rumunii, które sprawiają, że państwo to jest wrażliwe na międzynarodowe wstrząsy cenowe, dnia 12 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/288/UE (4) w sprawie udzielenia Rumunii zapobiegawczo średnioterminowej pomocy finansowej na okres trzech lat, zgodnie z postanowieniami art. 143 Traktatu. Towarzyszący jej protokół ustaleń został podpisany dnia 29 czerwca 2011 r.

| (2) | W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

| (3) | W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (5), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (5), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

| (4) | Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

| (5) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

| (6) | W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform.

| (7) | W dniu 2 maja 2011 r. Rumunia przedstawiła aktualizację z 2011 r. do programu konwergencji, obejmującą lata 2011–2014, oraz krajowy program reform z 2011 r. Oba programy zostały ocenione w tym samym czasie. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 2 maja 2011 r. Rumunia przedstawiła aktualizację z 2011 r. do programu konwergencji, obejmującą lata 2011–2014, oraz krajowy program reform z 2011 r. Oba programy zostały ocenione w tym samym czasie.

| (8) | W latach 2002–2008 miał miejsce dynamiczny wzrost rumuńskiej gospodarki – wzrost realnego PKB wynosił średnio 6,3 %, czyli przekraczał jej poziom potencjalnego wzrostu. Wzrost gospodarczy był napędzany głównie przez popyt wewnętrzny, ponieważ dynamiczny wzrost akcji kredytowej i wysokości wynagrodzeń sprzyjał konsumpcji prywatnej i inwestycjom. Do tej wysokiej koniunktury przyczyniał się także napływ kapitału zagranicznego, ale doprowadziła ona do przegrzania gospodarki, a także poważnych zaburzeń równowagi zewnętrznej i budżetowej. Deficyt obrotów bieżących osiągnął szczytową wartość 13,4 % PKB w 2007 r., a w 2008 r. spadł tylko nieznacznie – do 11,6 % PKB. Zgodnie z ostatnią oceną Komisji, ryzyko związane z zachowaniem stabilności finansów publicznych w długim okresie, wydaje się być wysokie. Jednakże ocena ta nie bierze pod uwagę szeroko zakrojonej reformy emerytalnej rozpoczętej w roku 2010, która znacznie poprawiła stabilność w długim okresie rumuńskiego systemu emerytalnego. Wysokie zadłużenie zagraniczne rosło w wyniku procyklicznej polityki budżetowej; deficyt nominalny zwiększył się z 1,2 % PKB w 2005 r. do 5,7 % PKB w roku 2008 na skutek powtarzających się odchyleń w realizacji budżetu, dotyczących przede wszystkim wydatków bieżących. Kryzys finansowy, a następnie ogólnoświatowe pogorszenie koniunktury gospodarczej nasiliły awersję inwestorów do ryzyka, co doprowadziło do znacznego zmniejszenia napływu kapitału do Rumunii. Współczynnik aktywności zawodowej nie wzrósł pomimo sprzyjających warunków gospodarczych a w latach boomu gospodarczego stopa zatrudnienia nie zmieniła się w znaczącym stopniu. Podczas okresu pogorszenia koniunktury gospodarczej zatrudnienie spadało, osiągając w 2010 r. poziom 63,3 %, natomiast stopa bezrobocia wzrosła z 5,8 % w 2008 r. do 7,3 % w 2010 r. Bezrobocie jest szczególnie wysokie wśród słabszych społecznie grup, np. ludności romskiej. W obliczu tej sytuacji i pilnych potrzeb prywatnego finansowania władze Rumunii zwróciły się w maju 2009 r. o międzynarodową i unijną pomoc finansową. |
| --- | --- |

(8)

W latach 2002–2008 miał miejsce dynamiczny wzrost rumuńskiej gospodarki – wzrost realnego PKB wynosił średnio 6,3 %, czyli przekraczał jej poziom potencjalnego wzrostu. Wzrost gospodarczy był napędzany głównie przez popyt wewnętrzny, ponieważ dynamiczny wzrost akcji kredytowej i wysokości wynagrodzeń sprzyjał konsumpcji prywatnej i inwestycjom. Do tej wysokiej koniunktury przyczyniał się także napływ kapitału zagranicznego, ale doprowadziła ona do przegrzania gospodarki, a także poważnych zaburzeń równowagi zewnętrznej i budżetowej. Deficyt obrotów bieżących osiągnął szczytową wartość 13,4 % PKB w 2007 r., a w 2008 r. spadł tylko nieznacznie – do 11,6 % PKB. Zgodnie z ostatnią oceną Komisji, ryzyko związane z zachowaniem stabilności finansów publicznych w długim okresie, wydaje się być wysokie. Jednakże ocena ta nie bierze pod uwagę szeroko zakrojonej reformy emerytalnej rozpoczętej w roku 2010, która znacznie poprawiła stabilność w długim okresie rumuńskiego systemu emerytalnego. Wysokie zadłużenie zagraniczne rosło w wyniku procyklicznej polityki budżetowej; deficyt nominalny zwiększył się z 1,2 % PKB w 2005 r. do 5,7 % PKB w roku 2008 na skutek powtarzających się odchyleń w realizacji budżetu, dotyczących przede wszystkim wydatków bieżących. Kryzys finansowy, a następnie ogólnoświatowe pogorszenie koniunktury gospodarczej nasiliły awersję inwestorów do ryzyka, co doprowadziło do znacznego zmniejszenia napływu kapitału do Rumunii. Współczynnik aktywności zawodowej nie wzrósł pomimo sprzyjających warunków gospodarczych a w latach boomu gospodarczego stopa zatrudnienia nie zmieniła się w znaczącym stopniu. Podczas okresu pogorszenia koniunktury gospodarczej zatrudnienie spadało, osiągając w 2010 r. poziom 63,3 %, natomiast stopa bezrobocia wzrosła z 5,8 % w 2008 r. do 7,3 % w 2010 r. Bezrobocie jest szczególnie wysokie wśród słabszych społecznie grup, np. ludności romskiej. W obliczu tej sytuacji i pilnych potrzeb prywatnego finansowania władze Rumunii zwróciły się w maju 2009 r. o międzynarodową i unijną pomoc finansową.

| (9) | W związku z udanym wdrożeniem programu dostosowawczego wymaganego przez UE/MFW oraz w celu utrwalenia tych osiągnięć przeprowadzono negocjacje z władzami Rumunii, w wyniku których ustalono ostrożnościowy program UE/MFW na lata 2011–2013. Ten nowy program przewiduje kontynuację konsolidacji budżetowej, reformy zarządzania budżetem i działania na rzecz utrzymania stabilności finansowej, które rozpoczęto w ramach programu na lata 2009–2011. Oprócz tego kładzie się w nim silny nacisk na reformy strukturalne rynku produktowego (sektorów energii i transportu) i rynku pracy, które są konieczne, aby uwolnić potencjał wzrostu gospodarczego, przyczynić się do tworzenia nowych miejsc pracy i zwiększyć wykorzystanie funduszy unijnych w Rumunii. Działania Rumunii mające na celu osiągnięcie w 2011 r. docelowego poziomu deficytu kasowego wynoszącego 4,4 % PKB (poniżej 5 % PKB według ESA) postępują zgodnie z planem. Osiągnięcie tego poziomu dobrze przygotowałoby Rumunię do osiągnięcia docelowego poziomu deficytu na 2012 r., wynoszącego poniżej 3 % PKB, chociaż zgodnie z prognozą gospodarczą służb Komisji z wiosny 2011 r. konieczne może okazać się podjęcie dodatkowych środków. Władze Rumunii podjęły również działania, aby zrealizować przewidziane w nowym programie cele reform strukturalnych i utrzymać stabilność finansową. |
| --- | --- |

(9)

W związku z udanym wdrożeniem programu dostosowawczego wymaganego przez UE/MFW oraz w celu utrwalenia tych osiągnięć przeprowadzono negocjacje z władzami Rumunii, w wyniku których ustalono ostrożnościowy program UE/MFW na lata 2011–2013. Ten nowy program przewiduje kontynuację konsolidacji budżetowej, reformy zarządzania budżetem i działania na rzecz utrzymania stabilności finansowej, które rozpoczęto w ramach programu na lata 2009–2011. Oprócz tego kładzie się w nim silny nacisk na reformy strukturalne rynku produktowego (sektorów energii i transportu) i rynku pracy, które są konieczne, aby uwolnić potencjał wzrostu gospodarczego, przyczynić się do tworzenia nowych miejsc pracy i zwiększyć wykorzystanie funduszy unijnych w Rumunii. Działania Rumunii mające na celu osiągnięcie w 2011 r. docelowego poziomu deficytu kasowego wynoszącego 4,4 % PKB (poniżej 5 % PKB według ESA) postępują zgodnie z planem. Osiągnięcie tego poziomu dobrze przygotowałoby Rumunię do osiągnięcia docelowego poziomu deficytu na 2012 r., wynoszącego poniżej 3 % PKB, chociaż zgodnie z prognozą gospodarczą służb Komisji z wiosny 2011 r. konieczne może okazać się podjęcie dodatkowych środków. Władze Rumunii podjęły również działania, aby zrealizować przewidziane w nowym programie cele reform strukturalnych i utrzymać stabilność finansową.

| (10) | Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że założenia makroekonomiczne będące podstawą prognoz zawartych w programie są realistyczne. Celem programu konwergencji jest skorygowanie nadmiernego deficytu do 2012 r., to jest w terminie wyznaczonym przez Radę w jej zaleceniu z dnia 16 lutego 2010 r. W programie założono osiągnięcie deficytu nominalnego w wysokości 2,6 % PKB w 2013 r. oraz 2,1 % PKB w 2014 r., przy czym planowana konsolidacja opiera się głównie na zmniejszaniu wydatków. Biorąc pod uwagę saldo strukturalne przeliczone przez służby Komisji, średniookresowy cel budżetowy nie zostanie osiągnięty w okresie objętym programem. Strategia konsolidacyjna wydaje się przewidywać wczesne działania – przeprowadzenie zmian strukturalnych jest zaplanowane głównie na lata 2011 i 2012. W latach 2013 i 2014 nie planuje się natomiast żadnej poprawy salda strukturalnego. Przewidziana ścieżka deficytu jest odpowiednia w latach 2011 i 2012, ale nie w latach 2013 i 2014. Główne zagrożenia dla realizacji celów budżetowych to: ryzyka związane z ich wdrożeniem, zaległości płatnicze przedsiębiorstw państwowych, które stanowią poważne zobowiązanie warunkowe dla budżetu, oraz wyrażone przez Komisję (Eurostat) zastrzeżenia dotyczące notyfikacji procedury nadmiernego deficytu wobec Rumunii (6). W świetle tej ostatniej, Rumunia zobowiązała się do poprawy kompilacji rządowych statystyk dotyczących finansów w zakresie kategorii ESA 95 w ramach narodowego instytutu ds. statystyk. |
| --- | --- |

(10)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że założenia makroekonomiczne będące podstawą prognoz zawartych w programie są realistyczne. Celem programu konwergencji jest skorygowanie nadmiernego deficytu do 2012 r., to jest w terminie wyznaczonym przez Radę w jej zaleceniu z dnia 16 lutego 2010 r. W programie założono osiągnięcie deficytu nominalnego w wysokości 2,6 % PKB w 2013 r. oraz 2,1 % PKB w 2014 r., przy czym planowana konsolidacja opiera się głównie na zmniejszaniu wydatków. Biorąc pod uwagę saldo strukturalne przeliczone przez służby Komisji, średniookresowy cel budżetowy nie zostanie osiągnięty w okresie objętym programem. Strategia konsolidacyjna wydaje się przewidywać wczesne działania – przeprowadzenie zmian strukturalnych jest zaplanowane głównie na lata 2011 i 2012. W latach 2013 i 2014 nie planuje się natomiast żadnej poprawy salda strukturalnego. Przewidziana ścieżka deficytu jest odpowiednia w latach 2011 i 2012, ale nie w latach 2013 i 2014. Główne zagrożenia dla realizacji celów budżetowych to: ryzyka związane z ich wdrożeniem, zaległości płatnicze przedsiębiorstw państwowych, które stanowią poważne zobowiązanie warunkowe dla budżetu, oraz wyrażone przez Komisję (Eurostat) zastrzeżenia dotyczące notyfikacji procedury nadmiernego deficytu wobec Rumunii (6). W świetle tej ostatniej, Rumunia zobowiązała się do poprawy kompilacji rządowych statystyk dotyczących finansów w zakresie kategorii ESA 95 w ramach narodowego instytutu ds. statystyk.

| (11) | Rumunia zakomunikowała swoje zobowiązania w ramach paktu euro plus w krajowym programie reform i w programie konwergencji, które zostały przedstawione w dniu 2 maja 2011 r. Większość z tych zobowiązań została już zrealizowana lub jest w trakcie realizacji w ramach programu średnioterminowej pomocy finansowej i zobowiązania te są zasadniczo odpowiednie, aby sprostać wyzwaniom, które postawiono w pakcie. |
| --- | --- |

(11)

Rumunia zakomunikowała swoje zobowiązania w ramach paktu euro plus w krajowym programie reform i w programie konwergencji, które zostały przedstawione w dniu 2 maja 2011 r. Większość z tych zobowiązań została już zrealizowana lub jest w trakcie realizacji w ramach programu średnioterminowej pomocy finansowej i zobowiązania te są zasadniczo odpowiednie, aby sprostać wyzwaniom, które postawiono w pakcie.

| (12) | Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform, w tym zobowiązań podjętych w ramach paktu euro plus. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Rumunii, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. |
| --- | --- |

(12)

Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform, w tym zobowiązań podjętych w ramach paktu euro plus. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Rumunii, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe.

| (13) | W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu konwergencji Rumunii z 2011 r. i jej opinia (7) znajduje odzwierciedlenie w poniższym zaleceniu. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Rumunię, |
| --- | --- |

(13)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu konwergencji Rumunii z 2011 r. i jej opinia (7) znajduje odzwierciedlenie w poniższym zaleceniu. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Rumunię,

NINIEJSZYM ZALECA Rumunii:

Wdrożenie środków określonych w decyzji 2009/459/WE, zmienionej decyzją 2010/183/UE, wraz ze środkami ustanowionymi w decyzji 2011/288/UE i określonymi szczegółowo w protokole ustaleń z dnia 23 czerwca 2009 r. oraz w jego kolejnych uzupełnieniach, a także w protokole ustaleń z dnia 29 czerwca 2011 r. i jego kolejnych uzupełnieniach.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 150 z 13.6.2009, s. 8.

2

(3)  Dz.U. L 83 z 30.3.2010, s. 19.

3

(4)  Dz.U. L 132 z 19.5.2011, s. 15.

4

(5)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

5

(6)  Eurostat zgłosił zastrzeżenia w sprawie jakości danych przedstawionych przez Rumunię w ramach procedury nadmiernego deficytu; zastrzeżenia te dotyczą:

6

| (i) | niepewności co do wpływu niektórych przedsiębiorstw publicznych na deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych; |
| --- | --- |

(i)

niepewności co do wpływu niektórych przedsiębiorstw publicznych na deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych;

| (ii) | sprawozdawczości w zakresie kategorii ESA95 „pozostałe kwoty do otrzymania/zapłacenia”; |
| --- | --- |

(ii)

sprawozdawczości w zakresie kategorii ESA95 „pozostałe kwoty do otrzymania/zapłacenia”;

| (iii) | charakteru i wpływu niektórych transakcji finansowych; oraz |
| --- | --- |

(iii)

charakteru i wpływu niektórych transakcji finansowych; oraz

| (iv) | konsolidacji przepływów wewnątrzrządowych. |
| --- | --- |

(iv)

konsolidacji przepływów wewnątrzrządowych.

(7)  Przewidziana w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97.

7

---

OPINIE

Europejski Inspektor Ochrony Danych

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/9

---

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji

2011/C 216/04

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16,

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 7 i 8,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1),

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2), w szczególności jego art. 41,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

1.   WPROWADZENIE

| 1. | W dniu 15 września 2010 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji („wniosek”) (3). Głównym celem wniosku jest ustanowienie wspólnych zasad zwiększających bezpieczeństwo i efektywność pozagiełdowego rynku instrumentów pochodnych. |
| --- | --- |

1.

W dniu 15 września 2010 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji („wniosek”) (3). Głównym celem wniosku jest ustanowienie wspólnych zasad zwiększających bezpieczeństwo i efektywność pozagiełdowego rynku instrumentów pochodnych.

| 2. | Komisja nie skonsultowała się z EIOD, chociaż wymaga tego art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 („rozporządzenie (WE) nr 45/2001”). Działając z własnej inicjatywy, EIOD przyjął zatem niniejszą opinię w oparciu o art. 41 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. |
| --- | --- |

2.

Komisja nie skonsultowała się z EIOD, chociaż wymaga tego art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 („rozporządzenie (WE) nr 45/2001”). Działając z własnej inicjatywy, EIOD przyjął zatem niniejszą opinię w oparciu o art. 41 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

| 3. | EIOD zdaje sobie sprawę, że niniejsza porada ma miejsce na stosunkowo późnym etapie procesu legislacyjnego, niemniej jednak uważa wydanie niniejszej opinii za stosowne i przydatne. Po pierwsze podkreśla potencjalne konsekwencje wniosku dla ochrony danych. Po drugie analiza przedstawiona w niniejszej opinii jest bezpośrednio istotna dla stosowania istniejącego prawodawstwa oraz dla innych oczekujących i możliwych przyszłych wniosków zawierających podobne przepisy, jak zostanie wyjaśnione w sekcji 3.4 niniejszej opinii. |
| --- | --- |

3.

EIOD zdaje sobie sprawę, że niniejsza porada ma miejsce na stosunkowo późnym etapie procesu legislacyjnego, niemniej jednak uważa wydanie niniejszej opinii za stosowne i przydatne. Po pierwsze podkreśla potencjalne konsekwencje wniosku dla ochrony danych. Po drugie analiza przedstawiona w niniejszej opinii jest bezpośrednio istotna dla stosowania istniejącego prawodawstwa oraz dla innych oczekujących i możliwych przyszłych wniosków zawierających podobne przepisy, jak zostanie wyjaśnione w sekcji 3.4 niniejszej opinii.

2.   KONTEKST I GŁÓWNE ELEMENTY WNIOSKU

| 4. | W następstwie kryzysu finansowego Komisja zainicjowała i przedstawiła przegląd istniejących ram prawnych dotyczących nadzoru finansowego w celu zaradzenia poważnym nieprawidłowościom zidentyfikowanym w tej dziedzinie zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w odniesieniu do całego systemu finansowego. W tej dziedzinie przyjęto ostatnio pewną liczbę wniosków ustawodawczych, mając na celu wzmocnienie istniejących regulacji dotyczących nadzoru oraz usprawnienie koordynacji i współpracy na poziomie UE. |
| --- | --- |

4.

W następstwie kryzysu finansowego Komisja zainicjowała i przedstawiła przegląd istniejących ram prawnych dotyczących nadzoru finansowego w celu zaradzenia poważnym nieprawidłowościom zidentyfikowanym w tej dziedzinie zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w odniesieniu do całego systemu finansowego. W tej dziedzinie przyjęto ostatnio pewną liczbę wniosków ustawodawczych, mając na celu wzmocnienie istniejących regulacji dotyczących nadzoru oraz usprawnienie koordynacji i współpracy na poziomie UE.

| 5. | W reformie wprowadzono w szczególności udoskonalone europejskie ramy nadzoru finansowego złożone z Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (4) oraz Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS). ESFS składa się z sieci krajowych organów nadzoru finansowego współpracujących z trzema nowymi europejskimi organami nadzoru, tj. Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (5) (EBA), Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (6) (EIOPA) oraz Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) (7). Ponadto Komisja przyjęła szereg inicjatyw służących wprowadzeniu reformy regulacyjnej w odniesieniu do określonych obszarów lub produktów finansowych. |
| --- | --- |

5.

W reformie wprowadzono w szczególności udoskonalone europejskie ramy nadzoru finansowego złożone z Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (4) oraz Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS). ESFS składa się z sieci krajowych organów nadzoru finansowego współpracujących z trzema nowymi europejskimi organami nadzoru, tj. Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (5) (EBA), Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (6) (EIOPA) oraz Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) (7). Ponadto Komisja przyjęła szereg inicjatyw służących wprowadzeniu reformy regulacyjnej w odniesieniu do określonych obszarów lub produktów finansowych.

| 6. | Jedną z nich stanowi wniosek omawiany w niniejszej opinii. Dotyczy on „instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym”, tj. tych instrumentów pochodnych (8), które nie są przedmiotem obrotu na giełdach, a zamiast tego są przedmiotem prywatnych negocjacji między dwoma kontrahentami. We wniosku wprowadzono wymóg, aby wszyscy kontrahenci finansowi i kontrahenci niefinansowi spełniający pewne warunki rozliczali wszystkie zestandaryzowane instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym za pośrednictwem partnerów centralnych (CCP). Ponadto w proponowanym rozporządzeniu zobowiązuje się tych kontrahentów finansowych i niefinansowych do przekazywania zarejestrowanemu repozytorium transakcji danych na temat kontraktów pochodnych oraz ich zmian. We wniosku przewidziane są również zharmonizowane wymogi organizacyjne i ostrożnościowe dotyczące CCP oraz wymogi organizacyjne i operacyjne dotyczące repozytoriów transakcji. Zgodnie z proponowanym rozporządzeniem rejestracja repozytoriów transakcji i sprawowanie nad nimi nadzoru są w pełni powierzone ESMA, podczas gdy właściwe organy krajowe zachowują uprawnienia do udzielania CCP zezwoleń oraz sprawowania nad nimi nadzoru. |
| --- | --- |

6.

Jedną z nich stanowi wniosek omawiany w niniejszej opinii. Dotyczy on „instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym”, tj. tych instrumentów pochodnych (8), które nie są przedmiotem obrotu na giełdach, a zamiast tego są przedmiotem prywatnych negocjacji między dwoma kontrahentami. We wniosku wprowadzono wymóg, aby wszyscy kontrahenci finansowi i kontrahenci niefinansowi spełniający pewne warunki rozliczali wszystkie zestandaryzowane instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym za pośrednictwem partnerów centralnych (CCP). Ponadto w proponowanym rozporządzeniu zobowiązuje się tych kontrahentów finansowych i niefinansowych do przekazywania zarejestrowanemu repozytorium transakcji danych na temat kontraktów pochodnych oraz ich zmian. We wniosku przewidziane są również zharmonizowane wymogi organizacyjne i ostrożnościowe dotyczące CCP oraz wymogi organizacyjne i operacyjne dotyczące repozytoriów transakcji. Zgodnie z proponowanym rozporządzeniem rejestracja repozytoriów transakcji i sprawowanie nad nimi nadzoru są w pełni powierzone ESMA, podczas gdy właściwe organy krajowe zachowują uprawnienia do udzielania CCP zezwoleń oraz sprawowania nad nimi nadzoru.

3.   ANALIZA PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH DOSTĘPU DO REJESTRÓW POŁĄCZEŃ TELEFONICZNYCH I TRANSMISJI DANYCH

3.1.   Uwagi ogólne

| 7. | W art. 61 ust. 2 lit. d) wniosku uprawnia się ESMA do „żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych” (podkreślenie dodane). Jak zostanie wyjaśnione poniżej, niejasny jest zakres stosowania tego przepisu, a w szczególności dokładne znaczenie sformułowania „rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych”. Niemniej jednak prawdopodobne wydaje się – lub przynajmniej nie można tego wykluczyć – że wspomniane rejestry połączeń telefonicznych i transmisji obejmują dane osobowe w rozumieniu dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001 oraz, w odpowiednim zakresie, dyrektywy 2002/58/WE (zwanej obecnie, po zmianach wprowadzonych dyrektywą 2009/136/WE, „dyrektywą o e-prywatności”), tj. dane dotyczące połączeń telefonicznych i transmisji danych zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych (9). Jeśli tak rzeczywiście jest, należy zagwarantować pełne poszanowanie warunków rzetelnego i legalnego przetwarzania danych osobowych, określonych we wspomnianych dyrektywach i rozporządzeniu. |
| --- | --- |

7.

W art. 61 ust. 2 lit. d) wniosku uprawnia się ESMA do „żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych” (podkreślenie dodane). Jak zostanie wyjaśnione poniżej, niejasny jest zakres stosowania tego przepisu, a w szczególności dokładne znaczenie sformułowania „rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych”. Niemniej jednak prawdopodobne wydaje się – lub przynajmniej nie można tego wykluczyć – że wspomniane rejestry połączeń telefonicznych i transmisji obejmują dane osobowe w rozumieniu dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001 oraz, w odpowiednim zakresie, dyrektywy 2002/58/WE (zwanej obecnie, po zmianach wprowadzonych dyrektywą 2009/136/WE, „dyrektywą o e-prywatności”), tj. dane dotyczące połączeń telefonicznych i transmisji danych zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych (9). Jeśli tak rzeczywiście jest, należy zagwarantować pełne poszanowanie warunków rzetelnego i legalnego przetwarzania danych osobowych, określonych we wspomnianych dyrektywach i rozporządzeniu.

| 8. | Dane dotyczące stosowania środków łączności elektronicznej mogą obejmować wiele różnych danych osobowych, takich jak: tożsamość osób wykonujących i otrzymujących połączenie, godzina i czas trwania połączenia, wykorzystana sieć, współrzędne geograficzne użytkownika w przypadku urządzeń przenośnych itd. W odniesieniu do korzystania z Internetu i poczty elektronicznej pewne dane o ruchu (np. lista odwiedzonych stron internetowych) mogą dodatkowo ujawniać ważne szczegóły dotyczące treści komunikatu. Ponadto przetwarzanie danych o ruchu jest sprzeczne z tajemnicą korespondencji. Z uwagi na to w dyrektywie 2002/58/WE ustanowiono zasadę, że dane o ruchu muszą być usunięte lub uczynione anonimowymi, gdy nie są już potrzebne do celów transmisji komunikatu (10). Państwa członkowskie mogą do prawodawstwa krajowego włączyć odstępstwa dotyczące określonych uzasadnionych celów, ale wszelkie tego typu odstępstwa powinny być niezbędne, właściwe i proporcjonalne w ramach społeczeństwa demokratycznego dla osiągnięcia tych celów (11). |
| --- | --- |

8.

Dane dotyczące stosowania środków łączności elektronicznej mogą obejmować wiele różnych danych osobowych, takich jak: tożsamość osób wykonujących i otrzymujących połączenie, godzina i czas trwania połączenia, wykorzystana sieć, współrzędne geograficzne użytkownika w przypadku urządzeń przenośnych itd. W odniesieniu do korzystania z Internetu i poczty elektronicznej pewne dane o ruchu (np. lista odwiedzonych stron internetowych) mogą dodatkowo ujawniać ważne szczegóły dotyczące treści komunikatu. Ponadto przetwarzanie danych o ruchu jest sprzeczne z tajemnicą korespondencji. Z uwagi na to w dyrektywie 2002/58/WE ustanowiono zasadę, że dane o ruchu muszą być usunięte lub uczynione anonimowymi, gdy nie są już potrzebne do celów transmisji komunikatu (10). Państwa członkowskie mogą do prawodawstwa krajowego włączyć odstępstwa dotyczące określonych uzasadnionych celów, ale wszelkie tego typu odstępstwa powinny być niezbędne, właściwe i proporcjonalne w ramach społeczeństwa demokratycznego dla osiągnięcia tych celów (11).

| 9. | EIOD uznaje, że cele, do których w danym przypadku dąży Komisja, są uzasadnione. Rozumie konieczność podejmowania inicjatyw mających na celu wzmocnienie nadzoru nad rynkami finansowymi, by zachować ich właściwe funkcjonowanie i lepiej chronić inwestorów i całą gospodarkę. Jednakże uprawnienia dochodzeniowe bezpośrednio odnoszące się do danych o ruchu muszą, ze względu na swój potencjalnie inwazyjny charakter, być zgodne z wymogami dotyczącymi konieczności i proporcjonalności, tj. muszą być ograniczone do tego, co jest właściwe dla osiągnięcia zamierzonego celu, i nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia zamierzonego celu (12). Dlatego też w tej perspektywie niezbędne jest jasne sformułowanie tych uprawnień pod względem ich zakresu osobowego i przedmiotowego, a także okoliczności, w jakich mogą być stosowane, oraz warunków, na jakich może to mieć miejsce. Ponadto należy uwzględnić odpowiednie zabezpieczenia przed ryzykiem nadużyć. |
| --- | --- |

9.

EIOD uznaje, że cele, do których w danym przypadku dąży Komisja, są uzasadnione. Rozumie konieczność podejmowania inicjatyw mających na celu wzmocnienie nadzoru nad rynkami finansowymi, by zachować ich właściwe funkcjonowanie i lepiej chronić inwestorów i całą gospodarkę. Jednakże uprawnienia dochodzeniowe bezpośrednio odnoszące się do danych o ruchu muszą, ze względu na swój potencjalnie inwazyjny charakter, być zgodne z wymogami dotyczącymi konieczności i proporcjonalności, tj. muszą być ograniczone do tego, co jest właściwe dla osiągnięcia zamierzonego celu, i nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia zamierzonego celu (12). Dlatego też w tej perspektywie niezbędne jest jasne sformułowanie tych uprawnień pod względem ich zakresu osobowego i przedmiotowego, a także okoliczności, w jakich mogą być stosowane, oraz warunków, na jakich może to mieć miejsce. Ponadto należy uwzględnić odpowiednie zabezpieczenia przed ryzykiem nadużyć.

3.2.   Zakres uprawnień ESMA jest niejasny

| 10. | Artykuł 61 ust. 2 lit. d) stanowi, że „w celu wywiązania się z obowiązków przewidzianych w art. 51–60 oraz art. 62 i 63 (tj. obowiązków w zakresie nadzoru nad repozytoriami transakcji) ESMA posiada uprawnienia do [...] żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych”. Z powodu tak ogólnego sformułowania przepis ten budzi pewne wątpliwości co do jego zakresu przedmiotowego i osobowego. |
| --- | --- |

10.

Artykuł 61 ust. 2 lit. d) stanowi, że „w celu wywiązania się z obowiązków przewidzianych w art. 51–60 oraz art. 62 i 63 (tj. obowiązków w zakresie nadzoru nad repozytoriami transakcji) ESMA posiada uprawnienia do [...] żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych”. Z powodu tak ogólnego sformułowania przepis ten budzi pewne wątpliwości co do jego zakresu przedmiotowego i osobowego.

| 11. | Przede wszystkim znaczenie sformułowania „rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych” nie jest całkowicie jasne, a zatem wymaga sprecyzowania. Przepis ten może odnosić się do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych, które repozytoria transakcji mają obowiązek zatrzymywać podczas prowadzenia działalności. Kilka przepisów proponowanego rozporządzenia odnosi się do wymogów co do prowadzenia dokumentacji przez repozytoria transakcji (13). Jednakże w żadnym z tych przepisów nie określono, czy repozytoria transakcji muszą zatrzymywać rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych oraz jakie są to rejestry (14). Z tego względu – jeżeli przepis ten odnosi się do rejestrów posiadanych przez repozytoria transakcji – niezbędne jest dokładne określenie kategorii połączeń telefonicznych i transmisji danych, które muszą być zatrzymywane i których może żądać ESMA. Zgodnie z zasadą proporcjonalności takie dane muszą być prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne w stosunku do celów nadzorczych, dla których są przetwarzane (15). |
| --- | --- |

11.

Przede wszystkim znaczenie sformułowania „rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych” nie jest całkowicie jasne, a zatem wymaga sprecyzowania. Przepis ten może odnosić się do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych, które repozytoria transakcji mają obowiązek zatrzymywać podczas prowadzenia działalności. Kilka przepisów proponowanego rozporządzenia odnosi się do wymogów co do prowadzenia dokumentacji przez repozytoria transakcji (13). Jednakże w żadnym z tych przepisów nie określono, czy repozytoria transakcji muszą zatrzymywać rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych oraz jakie są to rejestry (14). Z tego względu – jeżeli przepis ten odnosi się do rejestrów posiadanych przez repozytoria transakcji – niezbędne jest dokładne określenie kategorii połączeń telefonicznych i transmisji danych, które muszą być zatrzymywane i których może żądać ESMA. Zgodnie z zasadą proporcjonalności takie dane muszą być prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne w stosunku do celów nadzorczych, dla których są przetwarzane (15).

| 12. | Szczególnie w tym przypadku potrzebna jest większa dokładność, zważywszy na wysokie grzywny i okresowe kary pieniężne, które repozytoria transakcji i inne zainteresowane strony (w tym osoby fizyczne, jeśli chodzi o okresowe kary pieniężne) mogą ponosić za naruszenie proponowanego rozporządzenia (por. art. 55 i 56). Grzywny te mogą mieć wysokość do 20 % rocznego przychodu lub obrotu repozytorium transakcji w poprzedzającym roku obrotowym, jest więc to próg dwukrotnie wyższy od maksymalnego progu przewidzianego w przypadku naruszeń europejskich przepisów dotyczących konkurencji. |
| --- | --- |

12.

Szczególnie w tym przypadku potrzebna jest większa dokładność, zważywszy na wysokie grzywny i okresowe kary pieniężne, które repozytoria transakcji i inne zainteresowane strony (w tym osoby fizyczne, jeśli chodzi o okresowe kary pieniężne) mogą ponosić za naruszenie proponowanego rozporządzenia (por. art. 55 i 56). Grzywny te mogą mieć wysokość do 20 % rocznego przychodu lub obrotu repozytorium transakcji w poprzedzającym roku obrotowym, jest więc to próg dwukrotnie wyższy od maksymalnego progu przewidzianego w przypadku naruszeń europejskich przepisów dotyczących konkurencji.

| 13. | Należy także zauważyć, że w ust. 4 wyżej przytoczonego art. 67 powierza się Komisji uprawnienia do przyjęcia regulacyjnych standardów określających treść informacji, które repozytoria transakcji mają obowiązek udostępniać ESMA i innym organom. Przepis ten można byłoby zatem wykorzystać do dalszego określenia wymogów co do prowadzenia dokumentacji przez repozytoria transakcji, a więc i uprawnień przyznanych przez ESMA w zakresie dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych. Artykuł 290 TFUE stanowi, że akt ustawodawczy może przekazywać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają inne niż istotne elementy aktu ustawodawczego. Zdaniem EIOD dokładne granice uprawnień do dostępu do danych o ruchu nie mogą być uważane ze inny niż istotny element rozporządzenia. Zasięg przedmiotowy rozporządzenia powinien być zatem bezpośrednio określony w tekście tego rozporządzenia, a nie odkładany do ustanowienia przyszłych aktów delegowanych. |
| --- | --- |

13.

Należy także zauważyć, że w ust. 4 wyżej przytoczonego art. 67 powierza się Komisji uprawnienia do przyjęcia regulacyjnych standardów określających treść informacji, które repozytoria transakcji mają obowiązek udostępniać ESMA i innym organom. Przepis ten można byłoby zatem wykorzystać do dalszego określenia wymogów co do prowadzenia dokumentacji przez repozytoria transakcji, a więc i uprawnień przyznanych przez ESMA w zakresie dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych. Artykuł 290 TFUE stanowi, że akt ustawodawczy może przekazywać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają inne niż istotne elementy aktu ustawodawczego. Zdaniem EIOD dokładne granice uprawnień do dostępu do danych o ruchu nie mogą być uważane ze inny niż istotny element rozporządzenia. Zasięg przedmiotowy rozporządzenia powinien być zatem bezpośrednio określony w tekście tego rozporządzenia, a nie odkładany do ustanowienia przyszłych aktów delegowanych.

| 14. | Podobne wątpliwości dotyczą osobowego zakresu danego przepisu. W szczególności w art. 61 ust. 2 lit. d) nie określono potencjalnych adresatów żądania udostępnienia rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych. Nie jest zwłaszcza jasne, czy uprawnienia do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych byłyby ograniczone wyłącznie do repozytoriów transakcji (16). Ponieważ celem tego przepisu jest umożliwienie ESMA prowadzenia nadzoru nad repozytoriami transakcji, EIOD jest zdania, że uprawnienia te powinny być ściśle ograniczone wyłącznie do repozytoriów transakcji. |
| --- | --- |

14.

Podobne wątpliwości dotyczą osobowego zakresu danego przepisu. W szczególności w art. 61 ust. 2 lit. d) nie określono potencjalnych adresatów żądania udostępnienia rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych. Nie jest zwłaszcza jasne, czy uprawnienia do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych byłyby ograniczone wyłącznie do repozytoriów transakcji (16). Ponieważ celem tego przepisu jest umożliwienie ESMA prowadzenia nadzoru nad repozytoriami transakcji, EIOD jest zdania, że uprawnienia te powinny być ściśle ograniczone wyłącznie do repozytoriów transakcji.

| 15. | Ponadto EIOD sądzi, że celem art. 61 ust. 2 lit. d) nie jest umożliwienie ESMA dostępu do danych o ruchu bezpośrednio od dostawców usług telefonicznych. Stwierdzenie to wydaje się logiczne szczególnie z uwagi na fakt, że we wniosku zupełnie nie wspomina się o danych przechowywanych przez dostawców usług telefonicznych ani o wymogach określonych w dyrektywie o e-prywatności, o których mowa w pkt 8 powyżej (17). Jednakże dla jasności EIOD zaleca sprecyzowanie takiego stwierdzenia w art. 61 ust. 2 lub przynajmniej w motywach proponowanego rozporządzenia. |
| --- | --- |

15.

Ponadto EIOD sądzi, że celem art. 61 ust. 2 lit. d) nie jest umożliwienie ESMA dostępu do danych o ruchu bezpośrednio od dostawców usług telefonicznych. Stwierdzenie to wydaje się logiczne szczególnie z uwagi na fakt, że we wniosku zupełnie nie wspomina się o danych przechowywanych przez dostawców usług telefonicznych ani o wymogach określonych w dyrektywie o e-prywatności, o których mowa w pkt 8 powyżej (17). Jednakże dla jasności EIOD zaleca sprecyzowanie takiego stwierdzenia w art. 61 ust. 2 lub przynajmniej w motywach proponowanego rozporządzenia.

3.3.   We wniosku nie wskazano okoliczności, w jakich można żądać dostępu, ani warunków, na jakich można to uczynić

| 16. | W art. 61 ust. 2 lit. d) nie wskazano okoliczności, w jakich można żądać dostępu, ani warunków, na jakich można to uczynić. Nie przewidziano też ważnych gwarancji proceduralnych ani zabezpieczeń przed ryzykiem nadużyć. W poniższych akapitach EIOD przedstawia pewne konkretne sugestie w tym zakresie.






  a) | Zgodnie z art. 61 ust. 2 ESMA może żądać dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych „w celu wywiązania się z obowiązków przewidzianych w art. 51–60 oraz art. 62 i 63”. Artykuły te obejmują cały tytuł proponowanego rozporządzanie dotyczący rejestracji repozytoriów transakcji i nadzoru nad nimi Zdaniem EIOD okoliczności i warunki korzystania z takich uprawnień powinny być wyraźniej określone. EIOD zaleca ograniczenie dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych do wyraźnie określonych i poważnych naruszeń przepisów proponowanego rozporządzenia oraz do przypadków, w których istnieje uzasadnione podejrzenie (które powinno być poparte konkretnymi dowodami wstępnymi), że popełniono takie naruszenie. Takie ograniczenie jest również szczególnie ważne, jeśli chodzi o uniknięcie sytuacji, w których uprawnienia do dostępu mogłyby zostać wykorzystane dla celów „fishingu” lub eksploracji danych bądź dla innych celów. |
| --- | --- | --- |

16.

W art. 61 ust. 2 lit. d) nie wskazano okoliczności, w jakich można żądać dostępu, ani warunków, na jakich można to uczynić. Nie przewidziano też ważnych gwarancji proceduralnych ani zabezpieczeń przed ryzykiem nadużyć. W poniższych akapitach EIOD przedstawia pewne konkretne sugestie w tym zakresie.

a)

Zgodnie z art. 61 ust. 2 ESMA może żądać dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych „w celu wywiązania się z obowiązków przewidzianych w art. 51–60 oraz art. 62 i 63”. Artykuły te obejmują cały tytuł proponowanego rozporządzanie dotyczący rejestracji repozytoriów transakcji i nadzoru nad nimi Zdaniem EIOD okoliczności i warunki korzystania z takich uprawnień powinny być wyraźniej określone. EIOD zaleca ograniczenie dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych do wyraźnie określonych i poważnych naruszeń przepisów proponowanego rozporządzenia oraz do przypadków, w których istnieje uzasadnione podejrzenie (które powinno być poparte konkretnymi dowodami wstępnymi), że popełniono takie naruszenie. Takie ograniczenie jest również szczególnie ważne, jeśli chodzi o uniknięcie sytuacji, w których uprawnienia do dostępu mogłyby zostać wykorzystane dla celów „fishingu” lub eksploracji danych bądź dla innych celów.

| b) | Wniosek nie zawiera wymogu, żeby przed żądaniem dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych ESMA posiadał zezwolenie sądu. EIOD uważa, że ten ogólny wymóg byłby uzasadniony z uwagi na potencjalną inwazyjność omawianych uprawnień. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że prawo niektórych państw członkowskich wymaga wcześniejszego zezwolenia sądu w odniesieniu każdego rodzaju ingerencji w tajemnicę korespondencji, a zatem uniemożliwia innym organom egzekwowania prawa (tj. policji) i instytucjom o charakterze administracyjnym dokonywanie takiej ingerencji bez ścisłego nadzoru (18). EIOD jest zdania, że nieuniknione jest przynajmniej wprowadzenie obowiązku zdobycia zezwolenia sądu, o ile takie zezwolenie wymagane jest w prawie krajowym (19). |
| --- | --- |

b)

Wniosek nie zawiera wymogu, żeby przed żądaniem dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych ESMA posiadał zezwolenie sądu. EIOD uważa, że ten ogólny wymóg byłby uzasadniony z uwagi na potencjalną inwazyjność omawianych uprawnień. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że prawo niektórych państw członkowskich wymaga wcześniejszego zezwolenia sądu w odniesieniu każdego rodzaju ingerencji w tajemnicę korespondencji, a zatem uniemożliwia innym organom egzekwowania prawa (tj. policji) i instytucjom o charakterze administracyjnym dokonywanie takiej ingerencji bez ścisłego nadzoru (18). EIOD jest zdania, że nieuniknione jest przynajmniej wprowadzenie obowiązku zdobycia zezwolenia sądu, o ile takie zezwolenie wymagane jest w prawie krajowym (19).

| c) | EIOD zaleca wprowadzenie wymogu, żeby ESMA żądał rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych w oparciu o formalną decyzję, w której określona będzie podstawa prawa i cel żądania oraz potrzebne informacje, termin, w którym informacje te mają być udzielone, oraz prawo adresata do kontroli tej decyzji przez Trybunał Sprawiedliwości. Wszelkie żądania wysuwane wobec braku formalnej decyzji nie będą wiążące dla adresata. |
| --- | --- |

c)

EIOD zaleca wprowadzenie wymogu, żeby ESMA żądał rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych w oparciu o formalną decyzję, w której określona będzie podstawa prawa i cel żądania oraz potrzebne informacje, termin, w którym informacje te mają być udzielone, oraz prawo adresata do kontroli tej decyzji przez Trybunał Sprawiedliwości. Wszelkie żądania wysuwane wobec braku formalnej decyzji nie będą wiążące dla adresata.

| d) | Należy zapewnić stosowne zabezpieczenia proceduralne przed możliwymi nadużyciami. Pod tym względem we wniosku można byłoby zawrzeć wymóg, żeby Komisja przyjęła środki wykonawcze szczegółowo określające procedury, zgodnie z którymi repozytoria transakcji i ESMA mają postępować przy przetwarzaniu danych. W aktach tych należy w szczególności określić odpowiednie środki bezpieczeństwa oraz stosowne gwarancje chroniące przed ryzykiem nadużyć, w tym m.in. standardy zawodowe, którymi powinny kierować się właściwe osoby przetwarzające te dane, oraz procedury wewnętrzne zapewniające odpowiednie przestrzeganie przepisów dotyczących poufności i tajemnicy służbowej. W trakcie procedury związanej z przyjęciem takich środków należy skonsultować się z EIOD. |
| --- | --- |

d)

Należy zapewnić stosowne zabezpieczenia proceduralne przed możliwymi nadużyciami. Pod tym względem we wniosku można byłoby zawrzeć wymóg, żeby Komisja przyjęła środki wykonawcze szczegółowo określające procedury, zgodnie z którymi repozytoria transakcji i ESMA mają postępować przy przetwarzaniu danych. W aktach tych należy w szczególności określić odpowiednie środki bezpieczeństwa oraz stosowne gwarancje chroniące przed ryzykiem nadużyć, w tym m.in. standardy zawodowe, którymi powinny kierować się właściwe osoby przetwarzające te dane, oraz procedury wewnętrzne zapewniające odpowiednie przestrzeganie przepisów dotyczących poufności i tajemnicy służbowej. W trakcie procedury związanej z przyjęciem takich środków należy skonsultować się z EIOD.

3.4.   Znaczenie niniejszej opinii dla innych instrumentów prawnych zawierających podobne przepisy

| 17. | Uprawienia organów nadzorczych do żądania dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych nie są w prawodawstwie europejskim nowością, ponieważ zostały przewidziane w różnych istniejących dyrektywach i rozporządzeniach dotyczących sektora finansowego. Podobne przepisy istnieją w szczególności dyrektywie w sprawie nadużyć na rynku (20), dyrektywie w sprawie rynków instrumentów finansowych (21), dyrektywie UCITS (22) oraz w obecnym rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych (23). Dotyczy to również kilku ostatnich wniosków przyjętych przez Komisję, a mianowicie wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (24), rozporządzenia zmieniającego obecne rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych (25), rozporządzenia w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego (26) i rozporządzenia w sprawie integralności i przejrzystości rynku energii (27). |
| --- | --- |

17.

Uprawienia organów nadzorczych do żądania dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych nie są w prawodawstwie europejskim nowością, ponieważ zostały przewidziane w różnych istniejących dyrektywach i rozporządzeniach dotyczących sektora finansowego. Podobne przepisy istnieją w szczególności dyrektywie w sprawie nadużyć na rynku (20), dyrektywie w sprawie rynków instrumentów finansowych (21), dyrektywie UCITS (22) oraz w obecnym rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych (23). Dotyczy to również kilku ostatnich wniosków przyjętych przez Komisję, a mianowicie wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (24), rozporządzenia zmieniającego obecne rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych (25), rozporządzenia w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego (26) i rozporządzenia w sprawie integralności i przejrzystości rynku energii (27).

| 18. | W odniesieniu do tych istniejących i proponowanych instrumentów prawnych należy dokonać rozróżnienia pomiędzy uprawnieniami dochodzeniowymi przyznanymi organom krajowym a udzieleniem takich uprawnień organom UE. Kilka instrumentów zobowiązuje państwa członkowskie do przyznania organom krajowym uprawnień do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych „zgodnie z prawem krajowym” (28). W konsekwencji faktyczne wykonanie tego obowiązku z konieczności podlega prawu krajowemu, w tym przepisom wdrażającym dyrektywy 95/46/WE i 2002/58/WE oraz innym przepisom krajowym zawierającymi dalsze zabezpieczenia proceduralne dla krajowych organów nadzorczych i dochodzeniowych. |
| --- | --- |

18.

W odniesieniu do tych istniejących i proponowanych instrumentów prawnych należy dokonać rozróżnienia pomiędzy uprawnieniami dochodzeniowymi przyznanymi organom krajowym a udzieleniem takich uprawnień organom UE. Kilka instrumentów zobowiązuje państwa członkowskie do przyznania organom krajowym uprawnień do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych „zgodnie z prawem krajowym” (28). W konsekwencji faktyczne wykonanie tego obowiązku z konieczności podlega prawu krajowemu, w tym przepisom wdrażającym dyrektywy 95/46/WE i 2002/58/WE oraz innym przepisom krajowym zawierającymi dalsze zabezpieczenia proceduralne dla krajowych organów nadzorczych i dochodzeniowych.

| 19. | Takiego warunku nie ma w instrumentach przyznających bezpośrednio organom UE uprawnienia do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych, takich jak obecny wniosek w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i wyżej wspomniany wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych. W rezultacie w takich przypadkach istnieje nawet większa konieczność wyjaśnienia w samym instrumencie prawnym osobowego i przedmiotowego zakresu tych uprawnień, okoliczności, w jakich mogą być stosowane, oraz warunków, na jakich może to mieć miejsce, a także konieczność zagwarantowania, że istnieją odpowiednie zabezpieczenia przed nadużyciem. |
| --- | --- |

19.

Takiego warunku nie ma w instrumentach przyznających bezpośrednio organom UE uprawnienia do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych, takich jak obecny wniosek w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i wyżej wspomniany wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych. W rezultacie w takich przypadkach istnieje nawet większa konieczność wyjaśnienia w samym instrumencie prawnym osobowego i przedmiotowego zakresu tych uprawnień, okoliczności, w jakich mogą być stosowane, oraz warunków, na jakich może to mieć miejsce, a także konieczność zagwarantowania, że istnieją odpowiednie zabezpieczenia przed nadużyciem.

| 20. | Pod tym względem spostrzeżenia poczynione w niniejszej opinii, chociaż dotyczą wniosku w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, mają znaczenie bardziej ogólne. EIOD ma świadomość, że w odniesieniu do prawodawstwa już przyjętego lub bliskiego przyjęcia uwagi te mogą być spóźnione. Niemniej jednak uprasza instytucje o zastanowienie się nad potrzebą zmiany oczekujących wniosków, tak aby wziąć pod uwagę obawy wyrażone w niniejszej opinii. W odniesieniu do już przyjętych tekstów EIOD prosi instytucje o poszukanie możliwości wyjaśnienia pewnych kwestii, na przykład czy zakres stosowania danego przepisu ma być bezpośrednio lub pośrednio określony w aktach delegowanych lub wykonawczych, na przykład w aktach zawierających szczegółowe wymogi dotyczące prowadzenia dokumentacji, w obwieszczeniach dotyczących wykładni lub w innych porównywalnych dokumentach (29). EIOD oczekuje, że Komisja skonsultuje się z nim w stosownym czasie w kontekście tych powiązanych procedur. |
| --- | --- |

20.

Pod tym względem spostrzeżenia poczynione w niniejszej opinii, chociaż dotyczą wniosku w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, mają znaczenie bardziej ogólne. EIOD ma świadomość, że w odniesieniu do prawodawstwa już przyjętego lub bliskiego przyjęcia uwagi te mogą być spóźnione. Niemniej jednak uprasza instytucje o zastanowienie się nad potrzebą zmiany oczekujących wniosków, tak aby wziąć pod uwagę obawy wyrażone w niniejszej opinii. W odniesieniu do już przyjętych tekstów EIOD prosi instytucje o poszukanie możliwości wyjaśnienia pewnych kwestii, na przykład czy zakres stosowania danego przepisu ma być bezpośrednio lub pośrednio określony w aktach delegowanych lub wykonawczych, na przykład w aktach zawierających szczegółowe wymogi dotyczące prowadzenia dokumentacji, w obwieszczeniach dotyczących wykładni lub w innych porównywalnych dokumentach (29). EIOD oczekuje, że Komisja skonsultuje się z nim w stosownym czasie w kontekście tych powiązanych procedur.

4.   KWESTIE ZWIĄZANE Z DANYMI OSOBOWYMI ODNOSZĄCE SIĘ DO INNYCH CZĘŚCI WNIOSKU

| 21. | EIOD uważa, że właściwe jest przedstawienie dodatkowych uwag na temat pewnych innych punktów wniosków, które odnoszą się do praw osób fizycznych do prywatności i do ochrony danych. |
| --- | --- |

21.

EIOD uważa, że właściwe jest przedstawienie dodatkowych uwag na temat pewnych innych punktów wniosków, które odnoszą się do praw osób fizycznych do prywatności i do ochrony danych.

4.1.   Stosowanie dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001

| 22. | W motywie 48 poprawnie stwierdza się, że państwa członkowskie i ESMA chronią prawo do prywatności osób fizycznych podczas przetwarzania danych osobowych, zgodnie z dyrektywą 95/46/WE. EIOD z zadowoleniem przyjmuje to odesłanie do dyrektywy obecne w motywie. Jednakże znaczenie motywu można byłoby sprecyzować poprzez dalsze określenie, że przepisy rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla krajowych przepisów wykonawczych do dyrektywy 95/46/WE. Najlepiej byłoby, gdyby takie odesłanie uwzględniono w przepisie materialnym. |
| --- | --- |

22.

W motywie 48 poprawnie stwierdza się, że państwa członkowskie i ESMA chronią prawo do prywatności osób fizycznych podczas przetwarzania danych osobowych, zgodnie z dyrektywą 95/46/WE. EIOD z zadowoleniem przyjmuje to odesłanie do dyrektywy obecne w motywie. Jednakże znaczenie motywu można byłoby sprecyzować poprzez dalsze określenie, że przepisy rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla krajowych przepisów wykonawczych do dyrektywy 95/46/WE. Najlepiej byłoby, gdyby takie odesłanie uwzględniono w przepisie materialnym.

| 23. | Ponadto EIOD zwraca uwagę, że ESMA jest organem europejskim podlegającym rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 oraz nadzorowi EIOD. Z tego względu zaleca się wprowadzenie wyraźnego odesłania do tego rozporządzenia, stanowiącego również, że przepisy wniosku pozostają bez uszczerbku dla tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

23.

Ponadto EIOD zwraca uwagę, że ESMA jest organem europejskim podlegającym rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 oraz nadzorowi EIOD. Z tego względu zaleca się wprowadzenie wyraźnego odesłania do tego rozporządzenia, stanowiącego również, że przepisy wniosku pozostają bez uszczerbku dla tego rozporządzenia.

4.2.   Celowość, konieczność i jakość danych

| 24. | Jednym z podstawowych celów proponowanego rozporządzenia jest zwiększenie przejrzystości pozagiełdowego rynku instrumentów pochodnych i poprawa nadzoru regulacyjnego nad tym rynkiem. Z uwagi na ten cel we wniosku zobowiązuje się kontrahentów finansowych i niefinansowych spełniających określone warunki do zgłaszania zarejestrowanemu repozytorium transakcji szczegółów na temat wszystkich zawartych przez nich kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz na temat wszelkich zmian lub rozwiązania tych kontraktów (art. 6) (30). Informacje te mają być przechowywane przez repozytoria transakcji i udostępniane przez nie różnym organom w celach regulacyjnych (art. 67) (31). |
| --- | --- |

24.

Jednym z podstawowych celów proponowanego rozporządzenia jest zwiększenie przejrzystości pozagiełdowego rynku instrumentów pochodnych i poprawa nadzoru regulacyjnego nad tym rynkiem. Z uwagi na ten cel we wniosku zobowiązuje się kontrahentów finansowych i niefinansowych spełniających określone warunki do zgłaszania zarejestrowanemu repozytorium transakcji szczegółów na temat wszystkich zawartych przez nich kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz na temat wszelkich zmian lub rozwiązania tych kontraktów (art. 6) (30). Informacje te mają być przechowywane przez repozytoria transakcji i udostępniane przez nie różnym organom w celach regulacyjnych (art. 67) (31).

| 25. | W przypadku gdy jedna ze stron kontraktu dotyczącego instrumentów pochodnych podlegającego powyższemu obowiązkowi rozliczania i zgłaszania jest osobą fizyczną, informacje o tej osobie fizycznej stanowią dane osobowe w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 95/46/WE. Spełnienie powyższych obowiązków stanowi zatem przetwarzanie danych osobowych w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy 95/46/WE. Nawet w przypadku, gdy strony kontraktu nie są osobami fizycznym, dane osobowe, takie jak np. nazwiska i dane kontaktowe dyrektorów przedsiębiorstw, nadal mogą być przetwarzanie w ramach art. 6 i 67. Dlatego też przepisy dyrektywy 95/46/WE (lub rozporządzenia (WE) nr 45/2001, gdy ma zastosowanie) miałyby zastosowanie do takich działań. |
| --- | --- |

25.

W przypadku gdy jedna ze stron kontraktu dotyczącego instrumentów pochodnych podlegającego powyższemu obowiązkowi rozliczania i zgłaszania jest osobą fizyczną, informacje o tej osobie fizycznej stanowią dane osobowe w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 95/46/WE. Spełnienie powyższych obowiązków stanowi zatem przetwarzanie danych osobowych w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy 95/46/WE. Nawet w przypadku, gdy strony kontraktu nie są osobami fizycznym, dane osobowe, takie jak np. nazwiska i dane kontaktowe dyrektorów przedsiębiorstw, nadal mogą być przetwarzanie w ramach art. 6 i 67. Dlatego też przepisy dyrektywy 95/46/WE (lub rozporządzenia (WE) nr 45/2001, gdy ma zastosowanie) miałyby zastosowanie do takich działań.

| 26. | Zgodnie z podstawowym wymogiem przepisów o ochronie danych informacje należy przetwarzać w konkretnych, bezpośrednich i zgodnych z prawem celach i nie można ich dalej przetwarzać w sposób niezgodny z tymi celami (32). Ponadto dane wykorzystane do osiągnięcia celów powinny być prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne w stosunku do tych celów. Po dokonaniu analizy proponowanego rozporządzenia EIOD stwierdza, że system wprowadzony we wniosku nie spełnia tych wymogów. |
| --- | --- |

26.

Zgodnie z podstawowym wymogiem przepisów o ochronie danych informacje należy przetwarzać w konkretnych, bezpośrednich i zgodnych z prawem celach i nie można ich dalej przetwarzać w sposób niezgodny z tymi celami (32). Ponadto dane wykorzystane do osiągnięcia celów powinny być prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne w stosunku do tych celów. Po dokonaniu analizy proponowanego rozporządzenia EIOD stwierdza, że system wprowadzony we wniosku nie spełnia tych wymogów.

| 27. | W odniesieniu do celowości trzeba podkreślić, że we wniosku nie określono celu systemu zgłaszania i, co najważniejsze, powodów, dla których właściwe organy mogą mieć dostęp do informacji przechowywanych przez repozytoria transakcji w oparciu o art. 67 wniosku. Ogólne odwołanie do potrzeby zwiększenia przejrzystości pozagiełdowego rynku instrumentów pochodnych jest wyraźnie niewystarczające do osiągnięcia zgodności z zasadą celowości. Zasada ta jest istotna również w kontekście art. 20 ust. 3 proponowanego rozporządzenia, który dotyczy „Tajemnicy służbowej”. W obecnym brzmieniu przepis ten wydaje się zezwalać na wykorzystywanie informacji poufnych uzyskanych zgodnie z proponowanym rozporządzeniem dla kilku dodatkowych, a niejasno określonych celów (33). |
| --- | --- |

27.

W odniesieniu do celowości trzeba podkreślić, że we wniosku nie określono celu systemu zgłaszania i, co najważniejsze, powodów, dla których właściwe organy mogą mieć dostęp do informacji przechowywanych przez repozytoria transakcji w oparciu o art. 67 wniosku. Ogólne odwołanie do potrzeby zwiększenia przejrzystości pozagiełdowego rynku instrumentów pochodnych jest wyraźnie niewystarczające do osiągnięcia zgodności z zasadą celowości. Zasada ta jest istotna również w kontekście art. 20 ust. 3 proponowanego rozporządzenia, który dotyczy „Tajemnicy służbowej”. W obecnym brzmieniu przepis ten wydaje się zezwalać na wykorzystywanie informacji poufnych uzyskanych zgodnie z proponowanym rozporządzeniem dla kilku dodatkowych, a niejasno określonych celów (33).

| 28. | Ponadto we wniosku nie określono rodzaju danych, które będą rejestrowane, zgłaszane i udostępniane, w tym dowolnych danych osobowych zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób. Wyżej wspomniane art. 6 i 67 upoważniają Komisję do dalszego określenia w aktach delegowanych obowiązków co do zgłaszanych treści i prowadzenia dokumentacji. Chociaż EIOD rozumie praktyczną potrzebę stosowania takiej procedury, pragnie podkreślić, że o ile informacje przetwarzane na mocy powyższych artykułów dotyczą osób fizycznych, główne przepisy i gwarancje w zakresie ochrony danych powinny być określone w ustawach zasadniczych. |
| --- | --- |

28.

Ponadto we wniosku nie określono rodzaju danych, które będą rejestrowane, zgłaszane i udostępniane, w tym dowolnych danych osobowych zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób. Wyżej wspomniane art. 6 i 67 upoważniają Komisję do dalszego określenia w aktach delegowanych obowiązków co do zgłaszanych treści i prowadzenia dokumentacji. Chociaż EIOD rozumie praktyczną potrzebę stosowania takiej procedury, pragnie podkreślić, że o ile informacje przetwarzane na mocy powyższych artykułów dotyczą osób fizycznych, główne przepisy i gwarancje w zakresie ochrony danych powinny być określone w ustawach zasadniczych.

| 29. | Ponadto zgodnie z art. 6 dyrektywy 46/95/WE i art. 4 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 dane osobowe muszą być przechowywane w postaci, która pozwala na zidentyfikowanie osób, których dotyczą dane, przez czas nie dłuższy niż jest to konieczne do celów, dla których dane zostały gromadzone. EIOD zwraca uwagę, że we wniosku nie określono żadnego konkretnego okresu przedawnienia dla zatrzymywania danych osobowych potencjalnie przetwarzanych na mocy art. 6, 27 i 67 proponowanego rozporządzenia. Artykuły 27 i 67 stanowią jedynie, że właściwe rejestry są zatrzymywane przez co najmniej dziesięć lat. Jednakże jest to tylko minimalny okres zatrzymywania, który jest wyraźnie sprzeczny z wymogami ustanowionymi w przepisach w dziedzinie ochrony danych. |
| --- | --- |

29.

Ponadto zgodnie z art. 6 dyrektywy 46/95/WE i art. 4 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 dane osobowe muszą być przechowywane w postaci, która pozwala na zidentyfikowanie osób, których dotyczą dane, przez czas nie dłuższy niż jest to konieczne do celów, dla których dane zostały gromadzone. EIOD zwraca uwagę, że we wniosku nie określono żadnego konkretnego okresu przedawnienia dla zatrzymywania danych osobowych potencjalnie przetwarzanych na mocy art. 6, 27 i 67 proponowanego rozporządzenia. Artykuły 27 i 67 stanowią jedynie, że właściwe rejestry są zatrzymywane przez co najmniej dziesięć lat. Jednakże jest to tylko minimalny okres zatrzymywania, który jest wyraźnie sprzeczny z wymogami ustanowionymi w przepisach w dziedzinie ochrony danych.

| 30. | W związku z powyższym EIOD zaleca, aby prawodawca określił rodzaj danych osobowych, które mogą być przetwarzane na mocy wniosku, aby zdefiniował powody, dla których dane osobowe mogą być przetwarzane przez różne zainteresowane podmioty, i aby określił precyzyjny, konieczny i proporcjonalny okres zatrzymywania danych dla celów wyżej wspomnianego przetwarzania. |
| --- | --- |

30.

W związku z powyższym EIOD zaleca, aby prawodawca określił rodzaj danych osobowych, które mogą być przetwarzane na mocy wniosku, aby zdefiniował powody, dla których dane osobowe mogą być przetwarzane przez różne zainteresowane podmioty, i aby określił precyzyjny, konieczny i proporcjonalny okres zatrzymywania danych dla celów wyżej wspomnianego przetwarzania.

4.3.   Kontrole na miejscu

| 31. | W art. 61 ust. 2 lit. c) upoważnia się ESMA do przeprowadzania zapowiedzianych lub niezapowiedzianych kontroli na miejscu. Nie jest jasne, czy kontrole te byłyby ograniczone do lokali repozytoriów transakcji, czy miałyby zastosowanie również do prywatnych lokali lub nieruchomości osób fizycznych. Artykuł 56 ust. 1 lit. c), w którym umożliwia się Komisji, na wniosek ESMA, nakładanie okresowych kar pieniężnych na pracowników repozytorium transakcji lub inne osoby związane z tym repozytorium, aby zmusić ich do poddania się kontroli na miejscu zarządzonej przez ESMA zgodnie z art. 61 ust. 2, może (nieumyślnie) sugerować inaczej. |
| --- | --- |

31.

W art. 61 ust. 2 lit. c) upoważnia się ESMA do przeprowadzania zapowiedzianych lub niezapowiedzianych kontroli na miejscu. Nie jest jasne, czy kontrole te byłyby ograniczone do lokali repozytoriów transakcji, czy miałyby zastosowanie również do prywatnych lokali lub nieruchomości osób fizycznych. Artykuł 56 ust. 1 lit. c), w którym umożliwia się Komisji, na wniosek ESMA, nakładanie okresowych kar pieniężnych na pracowników repozytorium transakcji lub inne osoby związane z tym repozytorium, aby zmusić ich do poddania się kontroli na miejscu zarządzonej przez ESMA zgodnie z art. 61 ust. 2, może (nieumyślnie) sugerować inaczej.

| 32. | Bez dalszego omawiania tej kwestii EIOD zaleca ograniczenie uprawnień do przeprowadzania kontroli na miejscu (i powiązanych uprawnień w zakresie nakładania okresowych kar pieniężnych na mocy art. 56) wyłącznie do lokali repozytoriów transakcji i innych osób prawnych, zasadniczo i wyraźnie z nimi związanych (34). Jeżeli Komisja rzeczywiście planuje umożliwienie kontroli lokali niezwiązanych z działalnością handlową należących do osób fizycznych, należy to wyraźnie stwierdzić i przewidzieć bardziej rygorystyczne wymogi w celu zapewnienia zgodności z zasadami konieczności i proporcjonalności (szczególnie w odniesieniu do wskazania okoliczności, w których kontrola może być przeprowadzona, i warunków, na jakich może się odbyć). |
| --- | --- |

32.

Bez dalszego omawiania tej kwestii EIOD zaleca ograniczenie uprawnień do przeprowadzania kontroli na miejscu (i powiązanych uprawnień w zakresie nakładania okresowych kar pieniężnych na mocy art. 56) wyłącznie do lokali repozytoriów transakcji i innych osób prawnych, zasadniczo i wyraźnie z nimi związanych (34). Jeżeli Komisja rzeczywiście planuje umożliwienie kontroli lokali niezwiązanych z działalnością handlową należących do osób fizycznych, należy to wyraźnie stwierdzić i przewidzieć bardziej rygorystyczne wymogi w celu zapewnienia zgodności z zasadami konieczności i proporcjonalności (szczególnie w odniesieniu do wskazania okoliczności, w których kontrola może być przeprowadzona, i warunków, na jakich może się odbyć).

4.4.   Wymiana danych i zasada celowości

| 33. | Kilka przepisów proponowanego rozporządzenia umożliwia szeroką wymianą danych i informacji pomiędzy ESMA, właściwymi organami państw członkowskich oraz właściwymi organami państw trzecich (zob. w szczególności art. 21, 23 i 62). Przekazywanie danych do państw trzecich może również mieć miejsce, gdy uznany CCP lub repozytorium transakcji z państwa trzeciego świadczy usługi podmiotom uznanym w UE. Jeżeli wymieniane informacje i dane dotyczą zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych, to w stosownych przypadkach zastosowanie mają art. 7–9 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i art. 25–26 dyrektywy 95/46/WE. Szczególnie przekazywanie danych do państw trzecich może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy w tych państwach zapewniony jest odpowiedni poziom ochrony lub gdy ma zastosowanie jedno z odpowiednich odstępstw przewidzianych w przepisach dotyczących ochrony danych. Dla jasności do tekstu należy wprowadzić jednoznaczne odesłanie do rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i dyrektywy 95/46/WE wskazujące, że takie przekazanie danych powinno być zgodne z obowiązującymi zasadami przewidzianymi odpowiednio w tym rozporządzeniu i tej dyrektywie. |
| --- | --- |

33.

Kilka przepisów proponowanego rozporządzenia umożliwia szeroką wymianą danych i informacji pomiędzy ESMA, właściwymi organami państw członkowskich oraz właściwymi organami państw trzecich (zob. w szczególności art. 21, 23 i 62). Przekazywanie danych do państw trzecich może również mieć miejsce, gdy uznany CCP lub repozytorium transakcji z państwa trzeciego świadczy usługi podmiotom uznanym w UE. Jeżeli wymieniane informacje i dane dotyczą zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych, to w stosownych przypadkach zastosowanie mają art. 7–9 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i art. 25–26 dyrektywy 95/46/WE. Szczególnie przekazywanie danych do państw trzecich może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy w tych państwach zapewniony jest odpowiedni poziom ochrony lub gdy ma zastosowanie jedno z odpowiednich odstępstw przewidzianych w przepisach dotyczących ochrony danych. Dla jasności do tekstu należy wprowadzić jednoznaczne odesłanie do rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i dyrektywy 95/46/WE wskazujące, że takie przekazanie danych powinno być zgodne z obowiązującymi zasadami przewidzianymi odpowiednio w tym rozporządzeniu i tej dyrektywie.

| 34. | Zgodnie z zasadą celowości (35) EIOD zaleca również wprowadzenie wyraźnych ograniczeń w odniesieniu do rodzaju danych osobowych, które mogą być wymieniane, oraz określenie celów, dla których dane osobowe mogą być wymieniane. |
| --- | --- |

34.

Zgodnie z zasadą celowości (35) EIOD zaleca również wprowadzenie wyraźnych ograniczeń w odniesieniu do rodzaju danych osobowych, które mogą być wymieniane, oraz określenie celów, dla których dane osobowe mogą być wymieniane.

4.5.   Rozliczalność i składanie sprawozdań

| 35. | Artykuł 68 wniosku zawiera kilka obowiązków sprawozdawczych Komisji dotyczących wdrażania różnych elementów proponowanego rozporządzenia. EIOD zaleca również nałożenie na ESMA obowiązku okresowej sprawozdawczości w zakresie stosowania jej uprawnień dochodzeniowych, a w szczególności uprawnień do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych. W świetle rezultatów sprawozdania Komisja powinna również móc sporządzić zalecenia, w tym – w stosownych przypadkach – wnioski o dokonanie przeglądu rozporządzenia. |
| --- | --- |

35.

Artykuł 68 wniosku zawiera kilka obowiązków sprawozdawczych Komisji dotyczących wdrażania różnych elementów proponowanego rozporządzenia. EIOD zaleca również nałożenie na ESMA obowiązku okresowej sprawozdawczości w zakresie stosowania jej uprawnień dochodzeniowych, a w szczególności uprawnień do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych. W świetle rezultatów sprawozdania Komisja powinna również móc sporządzić zalecenia, w tym – w stosownych przypadkach – wnioski o dokonanie przeglądu rozporządzenia.

5.   WNIOSKI

| 36. | Omawiany wniosek upoważnia ESMA do „żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych” w celu wywiązania się z obowiązków związanych z nadzorem nad repozytoriami transakcji. Aby uprawnienia do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych mogły być uznane za niezbędne i proporcjonalne, należy ograniczyć je do tego, co jest właściwe dla osiągnięcia zamierzonego celu, i nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia zamierzonego celu. W obecnym brzmieniu dany przepis nie spełnia tych wymogów, ponieważ jest sformułowany zbyt ogólnie. W szczególności niewystarczająco szczegółowo określono zakres przedmiotowy i osobowy uprawnień oraz okoliczności i warunki, w których można je wykorzystać. |
| --- | --- |

36.

Omawiany wniosek upoważnia ESMA do „żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych” w celu wywiązania się z obowiązków związanych z nadzorem nad repozytoriami transakcji. Aby uprawnienia do żądania rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych mogły być uznane za niezbędne i proporcjonalne, należy ograniczyć je do tego, co jest właściwe dla osiągnięcia zamierzonego celu, i nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia zamierzonego celu. W obecnym brzmieniu dany przepis nie spełnia tych wymogów, ponieważ jest sformułowany zbyt ogólnie. W szczególności niewystarczająco szczegółowo określono zakres przedmiotowy i osobowy uprawnień oraz okoliczności i warunki, w których można je wykorzystać.

| 37. | Uwagi zawarte w niniejszej opinii, chociaż dotyczą wniosku w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, są również istotne dla stosowania istniejącego prawodawstwa oraz dla innych oczekujących i możliwych przyszłych wniosków zawierających podobne przepisy. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, w której dane uprawnienia powierza się, jak ma to miejsce w obecnym wniosku, organowi UE bez konieczności odwoływania się do określonych warunków i procedur ustanowionych w prawodawstwie krajowym (np. wniosek w sprawie agencji ratingowych). |
| --- | --- |

37.

Uwagi zawarte w niniejszej opinii, chociaż dotyczą wniosku w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, są również istotne dla stosowania istniejącego prawodawstwa oraz dla innych oczekujących i możliwych przyszłych wniosków zawierających podobne przepisy. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, w której dane uprawnienia powierza się, jak ma to miejsce w obecnym wniosku, organowi UE bez konieczności odwoływania się do określonych warunków i procedur ustanowionych w prawodawstwie krajowym (np. wniosek w sprawie agencji ratingowych).

| 38. | Mając na uwadze powyższe EIOD zaleca prawodawcy:






  — | wyraźne określenie kategorii połączeń telefonicznych i transmisji danych, które muszą być zatrzymywane przez repozytoria transakcji lub przekazywane właściwym organom. Takie dane muszą być prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne w stosunku do celów, dla których są przetwarzane, |
| --- | --- | --- |

38.

Mając na uwadze powyższe EIOD zaleca prawodawcy:

—

wyraźne określenie kategorii połączeń telefonicznych i transmisji danych, które muszą być zatrzymywane przez repozytoria transakcji lub przekazywane właściwym organom. Takie dane muszą być prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne w stosunku do celów, dla których są przetwarzane,

| — | ograniczenie uprawnień do żądania dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych do repozytoriów transakcji, |
| --- | --- |

—

ograniczenie uprawnień do żądania dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych do repozytoriów transakcji,

| — | wyjaśnienie, że dostęp do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych bezpośrednio od przedsiębiorstw telekomunikacyjnych jest wykluczony, |
| --- | --- |

—

wyjaśnienie, że dostęp do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych bezpośrednio od przedsiębiorstw telekomunikacyjnych jest wykluczony,

| — | ograniczenie dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych do określonych i poważnych naruszeń przepisów proponowanego rozporządzenia oraz do przypadków, w których istnieje uzasadnione podejrzenie (które powinno być poparte konkretnymi dowodami wstępnymi), że popełniono takie naruszenie, |
| --- | --- |

—

ograniczenie dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i transmisji danych do określonych i poważnych naruszeń przepisów proponowanego rozporządzenia oraz do przypadków, w których istnieje uzasadnione podejrzenie (które powinno być poparte konkretnymi dowodami wstępnymi), że popełniono takie naruszenie,

| — | wyjaśnienie, że repozytoria transakcji przekazują rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych wyłącznie na żądanie oparte na formalnej decyzji, w której określone jest m.in. prawo do kontroli tej decyzji przez Trybunał Sprawiedliwości, |
| --- | --- |

—

wyjaśnienie, że repozytoria transakcji przekazują rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych wyłącznie na żądanie oparte na formalnej decyzji, w której określone jest m.in. prawo do kontroli tej decyzji przez Trybunał Sprawiedliwości,

| — | wprowadzenie wymogu, że decyzja nie może być wykonana bez wcześniejszego sądowego zezwolenia krajowego organu sądowego danego państwa członkowskiego (przynajmniej w przypadku, gdy takie zezwolenie jest wymagane na mocy prawodawstwa krajowego), |
| --- | --- |

—

wprowadzenie wymogu, że decyzja nie może być wykonana bez wcześniejszego sądowego zezwolenia krajowego organu sądowego danego państwa członkowskiego (przynajmniej w przypadku, gdy takie zezwolenie jest wymagane na mocy prawodawstwa krajowego),

| — | wprowadzenie wymogu, aby Komisji przyjęła środki wykonawcze szczegółowo określające procedury, zgodnie z którymi należy postępować, w tym odpowiednie środki bezpieczeństwa i zabezpieczenia. |
| --- | --- |

—

wprowadzenie wymogu, aby Komisji przyjęła środki wykonawcze szczegółowo określające procedury, zgodnie z którymi należy postępować, w tym odpowiednie środki bezpieczeństwa i zabezpieczenia.

| 39. | W odniesieniu do innych aspektów wniosku, EIOD pragnie odwołać się do swoich uwag poczynionych w sekcji 4 niniejszej opinii. W szczególności EIOD zaleca prawodawcy:






  — | wprowadzenie odesłania do dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001, przynajmniej w motywach proponowanego rozporządzenia, a najlepiej również w przepisie materialnym, stwierdzającego, że przepisy proponowanego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla, odpowiednio, dyrektywy i rozporządzenia, |
| --- | --- | --- |

39.

W odniesieniu do innych aspektów wniosku, EIOD pragnie odwołać się do swoich uwag poczynionych w sekcji 4 niniejszej opinii. W szczególności EIOD zaleca prawodawcy:

—

wprowadzenie odesłania do dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001, przynajmniej w motywach proponowanego rozporządzenia, a najlepiej również w przepisie materialnym, stwierdzającego, że przepisy proponowanego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla, odpowiednio, dyrektywy i rozporządzenia,

| — | określenie rodzaju danych osobowych, które mogą być przetwarzane w ramach wniosku zgodnie z zasadą konieczności (szczególnie w odniesieniu do art. 6 i 67), zdefiniowanie powodów, dla których dane osobowe mogą być przetwarzane w przez różne organy/podmioty, oraz określenie precyzyjnych, koniecznych i proporcjonalnych okresów zatrzymywania danych dla celów wyżej wspomnianego przetwarzania, |
| --- | --- |

—

określenie rodzaju danych osobowych, które mogą być przetwarzane w ramach wniosku zgodnie z zasadą konieczności (szczególnie w odniesieniu do art. 6 i 67), zdefiniowanie powodów, dla których dane osobowe mogą być przetwarzane w przez różne organy/podmioty, oraz określenie precyzyjnych, koniecznych i proporcjonalnych okresów zatrzymywania danych dla celów wyżej wspomnianego przetwarzania,

| — | ograniczenie uprawnień do przeprowadzania kontroli na miejscu na mocy art. 61 ust. 2 lit. c) oraz uprawnień w zakresie nakładania okresowych kar pieniężnych na mocy art. 56 wyłącznie do lokali repozytoriów transakcji innych osób prawnych zasadniczo i wyraźnie z nimi związanych, |
| --- | --- |

—

ograniczenie uprawnień do przeprowadzania kontroli na miejscu na mocy art. 61 ust. 2 lit. c) oraz uprawnień w zakresie nakładania okresowych kar pieniężnych na mocy art. 56 wyłącznie do lokali repozytoriów transakcji innych osób prawnych zasadniczo i wyraźnie z nimi związanych,

| — | sprecyzowanie, że międzynarodowe przekazywanie danych osobowych musi być zgodne z odpowiednimi przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i dyrektywy 95/46/WE, wprowadzenie wyraźnych ograniczeń w odniesieniu do rodzaju danych, które mogą być wymieniane oraz określenie celów, dla których dane osobowe mogą być wymieniane. |
| --- | --- |

—

sprecyzowanie, że międzynarodowe przekazywanie danych osobowych musi być zgodne z odpowiednimi przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i dyrektywy 95/46/WE, wprowadzenie wyraźnych ograniczeń w odniesieniu do rodzaju danych, które mogą być wymieniane oraz określenie celów, dla których dane osobowe mogą być wymieniane.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 kwietnia 2011 r.

Giovanni BUTTARELLI

Zastępca Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

---

(1)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

1

(2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

2

(3)  COM(2010) 484 wersja ostateczna.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE, (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE, (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE, (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

7

(8)  Instrument pochodny to kontrakt finansowy powiązany z przyszłą wartością lub statusem instrumentu bazowego, do którego się odnosi (np. z poziomem stóp procentowych lub z poziomem wartości waluty).

8

(9)  Zazwyczaj są to pracownicy, którym można przypisać połączenia telefoniczne i transmisję danych, a także odbiorcy i inni zainteresowani użytkownicy.

9

(10)  Zob. art. 6 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE, (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 45).

10

(11)  Zob. art. 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE, który przewiduje, że takie ograniczenia muszą stanowić środki niezbędne, właściwe i proporcjonalne w ramach społeczeństwa demokratycznego do zapewnienia bezpieczeństwa narodowego (tj. bezpieczeństwa państwa), obronności, bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępstwom kryminalnym lub niedozwolonemu używaniu systemów łączności elektronicznej oraz dochodzenia, wykrywania i karania takich czynów, jak określono w art. 13 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE. W tym celu państwa członkowskie mogą, między innymi, uchwalić środki ustawodawcze przewidujące przechowywanie danych przez określony czas uzasadnione na podstawie zasad ustanowionych w tym ustępie.

11

(12)  Zob. np. sprawy połączone C-92/09 i C-93/09, Volker und Markus Schecke GbR (C-92/09), Hartmut Eifert (C-92/09) przeciwko Land Hessen, wyrok dotychczas nieopublikowany w Zb.Orz., pkt 74.

12

Volker und Markus Schecke GbR (C-92/09), Hartmut Eifert (C-92/09) przeciwko Land Hessen

(13)  Na przykład motyw 44 stanowi, że repozytoria transakcji podlegają rygorystycznym wymogom dotyczącym rejestrowania danych i zarządzania nimi. Artykuł 66 przewiduje, że repozytorium transakcji „bezzwłocznie rejestruje dane otrzymane na mocy art. 6 i przechowuje je przez co najmniej dziesięć lat po rozwiązaniu danych kontraktów. Repozytorium transakcji stosuje szybkie i wydajne procedury rejestrowania w celu udokumentowania zmian zarejestrowanych informacji [sic]”. Ponadto art. 67 stanowi, że „repozytorium transakcji udostępnia niezbędne informacje” ESMA i różnym innym właściwym organom.

13

(14)  Wyrażenie „rejestry połączeń telefonicznych i transmisji danych” może obejmować szeroki zakres informacji, w tym długość, czas lub pojemność komunikatu, zastosowany protokół, lokalizację urządzeń końcowych nadawcy lub odbiorcy, sieć, w której komunikat powstaje lub zostaje przerwany, początek, koniec lub długość połączenia, lub nawet listę odwiedzonych stron internetowych i treść samych komunikatów, o ile są rejestrowane. Wszystkie te informacje stanowią dane osobowe, o ile odnoszą się do zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych.

14

(15)  Zob. art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy 95/46/WE i art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Należy także rozważyć, czy można opracować konkretne zabezpieczenia, aby uniknąć przechwycenia i przetwarzania danych dotyczących rzeczywiście prywatnego użytku.

15

(16)  Artykuł 56 ust. 1 lit. c), w którym umożliwia się Komisji, na wniosek ESMA, nakładanie okresowych kar pieniężnych na pracowników repozytorium transakcji lub inne osoby związane z tym repozytorium, aby zmusić ich do poddania się dochodzeniu wszczętemu przez ESMA zgodnie z art. 61 ust. 2, może (nieumyślnie) sugerować inaczej.

16

(17)  Jak już wspomniano, w dyrektywie o e-prywatności ustanowiono zasadę, że dane o ruchu muszą być usunięte lub uczynione anonimowymi, gdy nie są już potrzebne do celów transmisji komunikatu. Takie dane mogą być dalej przetwarzane jedynie dla celów naliczania opłat i rozliczeń międzyoperatorskich, przetwarzanie takie jest dozwolone tylko do końca okresu, w którym rachunek może być zgodnie z prawem zakwestionowany lub w którym należy uiścić opłatę. Wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą być niezbędne, właściwe i proporcjonalne w ramach społeczeństwa demokratycznego dla określonych celów porządku publicznego (tj. bezpieczeństwa krajowego, czyli bezpieczeństwa państwa, obronności, bezpieczeństwa publicznego, zapobiegania przestępstwom kryminalnym lub niedozwolonemu używaniu systemów łączności elektronicznej oraz dochodzenia, wykrywania i karania takich czynów).

17

(18)  Na przykład włoska konstytucja zawiera wymóg, aby każda ingerencja w tajemnicę korespondencji, w tym dostęp do danych o ruchu nieujawniających treści komunikatu, była nakazana lub zatwierdzona przez sędziego.

18

(19)  Podobny wymóg wprowadzono w zmienionej wersji wniosku w sprawie agencji ratingowych przegłosowanego przez PE w grudniu 2010 r.

19

(20)  Dyrektywa 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku), (Dz.U. L 96 z 12.4.2003, s. 16).

20

(21)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG, (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).

21

(22)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

22

(23)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych, (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1).

23

(24)  Wniosek z dnia 30 kwietnia 2009 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmieniającej dyrektywy 2004/39/WE i 2009/.../WE, COM(2009) 207.

24

(25)  Wniosek z dnia 2 czerwca 2010 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych, COM(2010) 289.

25

(26)  Wniosek z dnia 15 września 2010 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego, COM(2010) 482.

26

(27)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie integralności i przejrzystości rynku energii, COM(2010) 726.

27

(28)  Zob. na przykład art. 12 ust. 2 dyrektywy w sprawie nadużyć na rynku, wspomnianej w przypisie 20. Zob. także art. 50 dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych, wspomnianej w przypisie 21.

28

(29)  Na przykład art. 37 wniosku w sprawie agencji ratingowych umożliwia Komisji wprowadzenie zmian w załącznikach do rozporządzenia, które zawierają szczegółowe informacje na temat wymogów dotyczących rejestrowania danych, którym podlegają agencje ratingowe; zob. także motyw 10 wniosku w sprawie agencji ratingowych, w którym wspomina się o uprawnieniach ESMA do wydawania i aktualizowania niewiążących wytycznych w kwestiach związanych ze stosowaniem rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych.

29

(30)  W art. 6 ust. 4 wniosku powierza się Komisji uprawnienia do określenia szczegółów i rodzaju zgłoszeń dla poszczególnych kategorii instrumentów pochodnych oraz przewiduje się, że zgłoszenia te zawierają co najmniej: a) tożsamość stron kontraktu, oraz, jeśli to inne podmioty, beneficjentów praw i obowiązków wynikających z tego kontraktu; oraz b) główne cechy kontraktu, w tym rodzaj, instrument bazowy, termin wymagalności i wartość nominalna.

30

(31)  Zob. uzasadnienie, s. 11. W art. 67 jest to sprecyzowane przez stwierdzenie, że repozytorium transakcji udostępnia niezbędne informacje pewnym podmiotom, a mianowicie ESMA, właściwym organom nadzorującym przedsiębiorstwa podlegające obowiązkowi zgłaszania, właściwym organom nadzorującym CCP oraz odpowiednim bankom centralnym ESBC.

31

(32)  Zob. np. opinia EIOD z dnia 6 stycznia 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, (Dz.U. C 101 z 20.4.2010, s. 1).

32

(33)  Artykuł 20 ust. 3 brzmi następująco: „Bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom prawa karnego, właściwe organy, ESMA, podmioty lub osoby fizyczne i prawne inne niż właściwe organy, uzyskujące poufne informacje na mocy niniejszego rozporządzenia, mogą wykorzystywać te informacje wyłącznie do wykonywania obowiązków oraz pełnienia funkcji, w przypadku właściwych organów – w zakresie stosowania niniejszego rozporządzenia, a w przypadku innych organów, podmiotów lub osób fizycznych i prawnych – do celów, do których przekazano im takie informacje, lub w kontekście postępowania administracyjnego lub sądowego odnoszącego się do wykonywania powierzonych im funkcji, bądź w obydwu tych przypadkach. Jeżeli ESMA, właściwy organ lub inny organ, podmiot lub osoby przekazujące informacje wyrażają na to zgodę, organ otrzymujący informacje może je wykorzystać do innych celów”.

33

(34)  Podobną specyfikację wprowadzono w zmienionej wersji wniosku w sprawie agencji ratingowych przegłosowanego przez PE w grudniu 2010 r.

34

(35)  Zob. art. 6 ust. 1 lit. b) dyrektywy 95/46/WE i art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

35

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/17

---

Komunikat Komisji w sprawie organu upoważnionego do wydawania świadectw autentyczności w ramach rozporządzenia (WE) nr 620/2009

2011/C 216/05

Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 617/2009 z dnia 13 lipca 2009 r., opublikowanego w
  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L 182 z dnia 15 lipca 2009 r., otwarto kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości.

Artykuł 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 620/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. przewiduje, że wprowadzenie do swobodnego obrotu produktów przywiezionych w ramach tego kontyngentu podlega obowiązkowi przedłożenia świadectwa autentyczności.

Następujący organ jest uprawniony do wydawania świadectw autentyczności w ramach tego rozporządzenia.

| Ministry of Agriculture and Forestry |
| --- |
| Pastoral House |
| 25 The Terrace |
| Wellington |
| NEW ZEALAND |

Ministry of Agriculture and Forestry

Pastoral House

25 The Terrace

Wellington

NEW ZEALAND

Adres pocztowy

| Ministry of Agriculture and Forestry |
| --- |
| PO Box 2526 |
| Wellington 6140 |
| NEW ZEALAND |
| Tel. +64 48940100 |
| Faks +64 48940720 |
| E-mail: nzfsa.info@maf.govt.nz |
| Internet: http://www.maf.govt.nz |

Ministry of Agriculture and Forestry

PO Box 2526

Wellington 6140

NEW ZEALAND

Tel. +64 48940100

Faks +64 48940720

E-mail: nzfsa.info@maf.govt.nz

Internet: http://www.maf.govt.nz

---

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/18

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.6151 – PetroChina/INEOS/JV)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 216/06

W dniu 13 maja 2011 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6151 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6151 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/19

---

PRZEPISY DOTYCZĄCE PUBLICZNEGO DOSTĘPU DO DOKUMENTÓW PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Decyzja Prezydium z dnia 28 listopada 2001 r. (1)
   (2)
   (3)
   (4)

2011/C 216/07

PREZYDIUM,

uwzględniając art. 15 ust. 3 TFUE,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. dotyczące publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, w szczególności art. 11, 12 i 18,

uwzględniając art. 23 ust. 2 i 12, art. 103 ust. 1 oraz art. 104 Regulaminu,

mając na uwadze, że ogólne zasady dostępu do dokumentów zostały ustalone zgodnie z art. 15 ust. 3 TFUE w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 z dnia 30 maja 2001 r.,

mając na uwadze, że zgodnie z dawnym art. 255 ust. 3 traktatu WE i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, Parlament Europejski, decyzją z dnia 13 listopada 2001 r., przystąpił do wprowadzenia zmian w swoim Regulaminie,

mając na uwadze, że art. 104 ust. 2, 3 i 4 Regulaminu Parlamentu zleca Prezydium ustalenie przepisów mających na celu sporządzenie rejestru dokumentów oraz zasad ich udostępniania, oraz wyznaczenie organów odpowiedzialnych za postępowanie z wnioskami o dostęp,

mając na uwadze, że system opłat za dostarczanie dokumentów powinien zostać dostosowany do przepisów art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w celu uściślenia dodatkowych opłat ponoszonych przez wnioskodawcę w przypadku dostarczania mu obszernych dokumentów,

mając na uwadze, że słuszne jest określenie w jednej decyzji środków dotyczących funkcjonowania rejestru dokumentów Parlamentu Europejskiego, w celu większej jawności wobec obywateli,

mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 nie pozwala uwzględnić kategorii wnioskodawcy i że decyzje przyjęte w świetle tego rozporządzenia pociągają za sobą skutek erga omnes; posłowie i personel instytucji posiadają jednak specjalne prawo dostępu ustanowione przez Regulamin Parlamentu, rozporządzenie finansowe, rozporządzenie (WE) nr 45/2001 i regulamin pracowniczy, z którego mogą oni korzystać, zamiast powoływać się na rozporządzenie (WE) nr 1049/2001,

mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 i niniejsza decyzja nie regulują także dostępu do dokumentów i ich przekazywania pomiędzy instytucjami, które podlegają porozumieniom międzyinstytucjonalnym,

mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 dotyczy dostępu do dokumentów istniejących i że wnioski o udzielenie informacji powinny być rozpatrywane w oparciu o inne przepisy,

mając na uwadze, że Prezydium decyzją z dnia 8 marca 2010 r. przyjęło nowy wykaz kategorii bezpośrednio dostępnych dokumentów Parlamentu Europejskiego,

mając na uwadze, że należy wprowadzić zmiany techniczne w świetle doświadczeń uzyskanych w ostatnich latach w obrębie instytucji oraz rozwoju strony internetowej Parlamentu,

PRZYMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

TYTUŁ I

ELEKTRONICZNY REJESTR NUMERÓW REFERENCYJNYCH (RER)

Artykuł 1

Sporządzenie

1.   Elektroniczny rejestr numerów referencyjnych (RER) zostaje sporządzony dla dokumentów Parlamentu Europejskiego.

2.   Sporządzony w ten sposób rejestr numerów referencyjnych zawiera numery referencyjne dokumentów sporządzonych lub otrzymanych (z zastrzeżeniem ustępu następnego) przez Parlament począwszy od daty wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (5).

3.   Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie ma konieczności udostępniania w RER dokumentów innych instytucji otrzymanych przez Parlament Europejski, które są już łatwo dostępne w rejestrze elektronicznym danej instytucji. RER podaje link odsyłający do rejestru instytucji będącej autorem dokumentu.

4.   Numery referencyjne stanowią „dowód tożsamości dokumentu”, który zawiera oprócz danych określonych w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, jeżeli jest to możliwe, także dane umożliwiające identyfikację instancji wydającej każdy dokument, dostępne wersje językowe, status i kategorię dokumentu oraz miejsce jego przechowywania.

Artykuł 2

Cele

Struktura RER powinna pozwalać na:

| — | identyfikację dokumentów za pomocą jednolitego systemu numerów referencyjnych, |
| --- | --- |

—

identyfikację dokumentów za pomocą jednolitego systemu numerów referencyjnych,

| — | bezpośredni dostęp do dokumentów, zwłaszcza legislacyjnych, |
| --- | --- |

—

bezpośredni dostęp do dokumentów, zwłaszcza legislacyjnych,

| — | informację w przypadku dokumentów, które nie są bezpośrednio dostępne elektronicznie, w świetle art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. |
| --- | --- |

—

informację w przypadku dokumentów, które nie są bezpośrednio dostępne elektronicznie, w świetle art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

Artykuł 3

Funkcjonowanie

Do zadań działu „Przejrzystość – publiczny dostęp do dokumentów i stosunki z grupami interesu” (dalej zwanego właściwymi służbami) należą:

| — | kontrola rejestracji w RER dokumentów sporządzonych lub otrzymanych przez Parlament Europejski, |
| --- | --- |

—

kontrola rejestracji w RER dokumentów sporządzonych lub otrzymanych przez Parlament Europejski,

| — | przyjmowanie i rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentu, na piśmie lub w formie elektronicznej, w terminie 15 dni roboczych, który ewentualnie może zostać wydłużony, |
| --- | --- |

—

przyjmowanie i rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentu, na piśmie lub w formie elektronicznej, w terminie 15 dni roboczych, który ewentualnie może zostać wydłużony,

| — | przesyłanie potwierdzenia wpłynięcia wniosku, |
| --- | --- |

—

przesyłanie potwierdzenia wpłynięcia wniosku,

| — | pomoc wnioskodawcy w uściśleniu treści jego wniosku i dokonanie uzgodnień z wnioskodawcą w przypadku wniosków o dokumenty bardzo długie lub złożone, |
| --- | --- |

—

pomoc wnioskodawcy w uściśleniu treści jego wniosku i dokonanie uzgodnień z wnioskodawcą w przypadku wniosków o dokumenty bardzo długie lub złożone,

| — | ułatwienie wnioskodawcy uzyskania dostępu do dokumentów już opublikowanych, |
| --- | --- |

—

ułatwienie wnioskodawcy uzyskania dostępu do dokumentów już opublikowanych,

| — | uzgodnienie odpowiedzi z właściwymi służbami będącymi autorem lub posiadaczem dokumentu lub z uprawnioną osobą w przypadku, gdy wniosek odnosi się do dokumentu niefigurującego w rejestrze, lub odnosi się do dokumentu podlegającego wyjątkom przewidzianym w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, |
| --- | --- |

—

uzgodnienie odpowiedzi z właściwymi służbami będącymi autorem lub posiadaczem dokumentu lub z uprawnioną osobą w przypadku, gdy wniosek odnosi się do dokumentu niefigurującego w rejestrze, lub odnosi się do dokumentu podlegającego wyjątkom przewidzianym w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001,

| — | zasięganie opinii stron trzecich w świetle art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. |
| --- | --- |

—

zasięganie opinii stron trzecich w świetle art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

Artykuł 4

Wprowadzenie dokumentów do RER

1.   Numery referencyjne dokumentów są wpisywane do RER zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez sekretarza generalnego, zapewniającymi maksymalną możliwość śledzenia dokumentów. Zawartość RER będzie stopniowo zwiększana. Informacja o niej pojawi się na stronie głównej RER na portalu Europarl.

2.   W tym celu, dokumenty Parlamentu Europejskiego określone w art. 104 ust. 2 Regulaminu, są wpisywane do RER na odpowiedzialność organu lub służb będących ich autorem.

3.   Dokumenty sporządzone w ramach procedury legislacyjnej lub działalności parlamentarnej są wpisywane do RER z chwilą ich złożenia lub udostępnienia opinii publicznej.

4.   Pozostałe dokumenty podlegające kompetencjom służb administracyjnych Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego są wpisywane do RER, jeżeli jest to możliwe, zgodnie z wytycznymi sekretarza generalnego.

5.   Odniesienia do dokumentów stron trzecich w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 są wpisywane do RER przez dział, który jest adresatem danych dokumentów.

Artykuł 5

Dokumenty dostępne bezpośrednio

1.   Wszelkie dokumenty sporządzane lub otrzymywane przez Parlament Europejski w ramach procedury legislacyjnej powinny być publicznie dostępne w formie elektronicznej, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

2.   Parlament Europejski udostępnia wszelkie dokumenty legislacyjne w rozumieniu art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 drogą elektroniczną poprzez RER lub portal internetowy Europarl.

3.   Kategorie dokumentów dostępnych bezpośrednio są wyszczególnione na liście przyjętej przez Prezydium, opublikowanej na portalu Europarl. Lista ta nie ogranicza prawa dostępu do dokumentów, które nie należą do wymienionych kategorii i które mogą być udostępniane na wniosek pisemny.

Artykuł 6

Dokumenty udostępniane na wniosek

1.   Dokumenty sporządzone lub otrzymane przez Parlament Europejski poza procedurą legislacyjną są, jeżeli jest to możliwe, udostępniane obywatelom bezpośrednio poprzez RER, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

2.   Jeżeli wpis dokumentu do RER nie umożliwia bezpośredniego dostępu do całości tekstu, ponieważ dokument nie jest dostępny w wersji elektronicznej lub podlega wyjątkom przewidzianym w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, wnioskodawca może złożyć wniosek o dostęp do dokumentu na piśmie lub za pomocą formularza elektronicznego dostępnego na stronie internetowej RER na portalu Europarl.

3.   Dokumenty sporządzone lub otrzymane przez Parlament Europejski przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i tym samym niedostępne w RER, są udostępniane na pisemny lub elektroniczny wniosek, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 4 i 9 ww. rozporządzenia.

4.   Parlament zapewnia użytkownikom pomoc on-line w zakresie warunków składania wniosków o dostęp do dokumentów.

TYTUŁ II

WNIOSEK WSTĘPNY

Artykuł 7

Wnioski objęte niniejszymi przepisami

Niniejsze przepisy mają zastosowanie do wszystkich wniosków o dostęp do dokumentów Parlamentu Europejskiego złożonych za pośrednictwem formularza udostępnionego na stronie RER lub wyraźnie odwołujących się do prawa dostępu do dokumentów zdefiniowanego w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001. Niemniej zakresem obowiązywania niniejszych przepisów nie są objęte wnioski oparte na szczególnym prawie dostępu, ustanowionym w szczególności przez Regulamin Parlamentu, rozporządzenie finansowe, rozporządzenie (WE) nr 45/2001 w sprawie ochrony danych osobowych oraz regulamin pracowniczy.

Artykuł 8

Złożenie wniosku o dostęp do dokumentu

1.   Wniosek o dostęp do dokumentu Parlamentu Europejskiego może zostać przedstawiony na piśmie, faksem lub w formie elektronicznej, w jednym z języków wymienionych w art. 342 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2.   Wnioski w formie elektronicznej są wprowadzane, tak dalece, jak to tylko możliwe, za pośrednictwem formularza elektronicznego zamieszczonego na stronie RER i systemu pomocy on-line opracowanego dla ułatwienia złożenia takiego wniosku.

3.   Wniosek powinien być wystarczająco precyzyjny i zawierać w szczególności elementy pozwalające na identyfikację dokumentu/ów, którego/ych dotyczy, oraz nazwisko i adres wnioskodawcy.

4.   Jeżeli dany wniosek nie jest wystarczająco precyzyjny, Parlament Europejski, zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, prosi wnioskodawcę o dodatkowe objaśnienia i udziela mu w tym celu pomocy.

Artykuł 9

Rozpatrywanie wniosku wstępnego

1.   Każdy wniosek o dostęp do dokumentu przechowywanego przez Parlament Europejski jest przekazywany w dniu jego rejestracji właściwym służbom, które powinny potwierdzić wpłynięcie wniosku, udzielić odpowiedzi i dostarczyć dokument w przewidzianym terminie.

2.   Jeżeli wniosek dotyczy dokumentu sporządzonego przez Parlament Europejski, podlegającego jednemu z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, oraz kiedy należy zidentyfikować lub przywołać dany dokument, właściwe służby zwracają się do jednostki lub organu będącego autorem dokumentu, który w ciągu pięciu dni roboczych zaproponuje dalsze kroki.

Artykuł 10

Zasięgnięcie opinii strony trzeciej

1.   Jeżeli wniosek dotyczy dokumentów pochodzących od stron trzecich, właściwe służby, we współpracy – jeżeli to konieczne – ze służbami będącymi posiadaczami danych dokumentów ustalają, czy ma zastosowanie jeden z wyjątków określonych w art. 4 lub 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

2.   Jeżeli w wyniku tej oceny zostanie podjęta decyzja o odmowie dostępu do dokumentów ze względu na jeden z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 negatywna odpowiedź jest przesyłana wnioskodawcy bez zasięgania opinii strony trzeciej będącej autorem dokumentu.

3.   Właściwe służby pozytywnie rozpatrują wniosek bez zasięgania opinii strony trzeciej będącej autorem w przypadku gdy:

| — | żądany dokument został już ujawniony przez autora, zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 lub zgodnie z równoważnymi przepisami, |
| --- | --- |

—

żądany dokument został już ujawniony przez autora, zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 lub zgodnie z równoważnymi przepisami,

| — | ujawnienie lub częściowe ujawnienie jego treści nie narusza w sposób wyraźny interesów określonych w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. |
| --- | --- |

—

ujawnienie lub częściowe ujawnienie jego treści nie narusza w sposób wyraźny interesów określonych w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

4.   We wszystkich pozostałych przypadkach, zasięga się opinii stron trzecich, które dysponują terminem pięciu dni roboczych na odpowiedź, czy zastosowanie mają wyjątki określone w art. 4 lub 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

5.   W przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie lub jeśli nie można odnaleźć strony trzeciej lub nie można jej zidentyfikować, Parlament Europejski podejmuje decyzję zgodnie z zasadami dotyczącymi wyjątków, określonymi w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, biorąc pod uwagę uzasadnione interesy strony trzeciej, na podstawie posiadanych przez Parlament informacji.

Artykuł 11

Termin udzielenia odpowiedzi

1.   W przypadku udzielenia dostępu właściwe służby udostępniają wymagane dokumenty i dostarczają je w terminie piętnastu dni roboczych od zarejestrowania wniosku o dostęp.

2.   Jeżeli Parlament Europejski nie jest w stanie udostępnić wymaganych dokumentów, których dotyczy wniosek, powiadamia wnioskodawcę na piśmie o powodach odmowy, całkowitej lub częściowej, informując go zarazem o prawie do złożenia wniosku potwierdzającego.

3.   W tym przypadku wnioskodawcy przysługuje termin piętnastu dni roboczych od otrzymania odpowiedzi na złożenie wniosku potwierdzającego.

4.   W drodze wyjątku, jeżeli wniosek dotyczy bardzo długiego dokumentu lub ich dużej ilości, termin przewidziany w ust. 1 niniejszego artykułu może zostać przedłużony o piętnaście dni roboczych za pomocą stosownie uzasadnionego zawiadomienia przesłanego uprzednio wnioskodawcy.

5.   Brak odpowiedzi ze strony Parlamentu Europejskiego w wymaganym terminie upoważnia wnioskodawcę do złożenia wniosku potwierdzającego.

Artykuł 12

Upoważniona instancja

1.   Skierowane do Parlamentu Europejskiego wnioski wstępne są rozpatrywane przez sekretarza generalnego pod zwierzchnictwem wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego za nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o dostęp do dokumentów, zgodnie z art. 104 ust. 4 i 6 Regulaminu.

2.   Pozytywne odpowiedzi na wnioski wstępne są przekazywane wnioskodawcy przez sekretarza generalnego lub właściwe służby pod zwierzchnictwem sekretarza generalnego.

3.   Sekretarz generalny, na wniosek właściwych służb i po konsultacji z autorem dokumentu, wydaje należycie uzasadnioną decyzję odmowną na wniosek wstępny. Wszelka decyzja odmowna jest przekazywana w celach informacyjnych do właściwego wiceprzewodniczącego.

4.   Sekretarz generalny lub właściwe służby mogą w każdej chwili zwrócić się do Wydziału Prawnego i /lub do przedstawiciela ds. ochrony danych w sprawie postępowania z danym wnioskiem o dostęp.

TYTUŁ III

WNIOSEK POTWIERDZAJĄCY

Artykuł 13

Złożenie

1.   Wniosek potwierdzający należy złożyć w terminie piętnastu dni roboczych od otrzymania odpowiedzi o całkowitej lub częściowej odmowie udostępnienia dokumentu, którego dotyczy wniosek, lub też w przypadku braku jakiejkolwiek odpowiedzi na wniosek wstępny po upłynięciu terminu odpowiedzi.

2.   Wniosek potwierdzający musi spełniać wymagania formalne określone w art. 8 niniejszej decyzji w odniesieniu do wniosku wstępnego.

Artykuł 14

Rozpatrzenie i zasięganie opinii

1.   Wnioski potwierdzające są rejestrowane, a ewentualne konsultacje realizowane, zgodnie z zasadami określonymi w art. 9 oraz art. 10 niniejszej decyzji.

2.   Parlament Europejski, w terminie piętnastu dni roboczych od rejestracji wniosku, udziela pozwolenia na udostępnienie dokumentu, lub powiadamia na piśmie albo drogą elektroniczną o powodach całkowitej lub częściowej odmowy.

3.   W drodze wyjątku, jeżeli wniosek dotyczy bardzo długiego dokumentu lub ich dużej ilości, termin przewidziany w ust. 1 niniejszego artykułu może zostać przedłużony o piętnaście dni roboczych za pomocą stosownie uzasadnionego zawiadomienia przesłanego uprzednio do wnioskodawcy.

Artykuł 15

Upoważniona instancja

1.   Prezydium Parlamentu Europejskiego udziela odpowiedzi na wnioski potwierdzające. W imieniu Prezydium i pod jego zwierzchnictwem, decyzje w sprawach wniosków potwierdzających podejmuje wiceprzewodniczący odpowiedzialny za rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów.

2.   Wiceprzewodniczący jest zobowiązany do podania swojej decyzji do wiadomości Prezydium na pierwszym posiedzeniu Prezydium po podjęciu decyzji i poinformowaniu wnioskodawcy. Wiceprzewodniczący może, jeżeli uzna to za konieczne, przedłożyć Prezydium projekt decyzji, w szczególności gdyby odpowiedź poruszała kwestie dotyczące zasad polityki jawności Parlamentu Europejskiego. Wiceprzewodniczący jest związany decyzją Prezydium w sprawie odpowiedzi dla wnioskodawcy.

3.   Wiceprzewodniczący i Prezydium podejmują decyzję na podstawie projektu opracowanego przez właściwe służby, upoważnione przez sekretarza generalnego. Służby te mogą skierować wniosek do przedstawiciela ds. ochrony danych, który wydaje swoją opinię w terminie trzech dni roboczych.

4.   Projekt odpowiedzi może zostać poddany ocenie przez Wydział Prawny, który wydaje opinię w terminie trzech dni roboczych.

Artykuł 16

Wnoszenie skarg

1.   Jeżeli Parlament Europejski wyda całkowitą lub częściową odmowę odnośnie do dostępu do danego dokumentu, powiadamia wnioskodawcę o przysługującym mu odwołaniu, czyli wszczęciu postępowania sądowego przeciwko instytucji i/lub wniesieniu skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z art. 263 i 228 TFUE.

2.   Brak odpowiedzi w wymaganym terminie jest uważany za odpowiedź negatywną i upoważnia wnioskodawcę do wniesienia skargi zgodnie z poprzednim ustępem.

TYTUŁ IV

WPROWADZENIE DO RER I DOSTĘP DO DOKUMENTÓW SENSYTYWNYCH

Artykuł 17

Wprowadzenie dokumentów sensytywnych do RER

1.   Dokumenty sensytywne, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 są wprowadzane do RER, jeżeli instancja będąca autorem dokumentu udzieli zgody. Zadaniem urzędników lub organów Parlamentu Europejskiego otrzymujących dokument sensytywny od strony trzeciej jest ustalenie numerów referencyjnych, które mogą figurować w tym rejestrze. Urzędnicy ci oraz organy zasięgają rady wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego za rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów, lub sekretarza generalnego, lub też, w odpowiednim przypadku, przewodniczącego danej komisji parlamentarnej.

2.   Wszelki dokument sporządzony przez Parlament Europejski, odnoszący się do dokumentu zaklasyfikowanego jako sensytywny, jest wprowadzony do RER wyłącznie na podstawie upoważnienia wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego za rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów. Odniesienia przypisane do takiego dokumentu ustala się zgodnie z warunkami wymienionymi w poprzednim ustępie.

Artykuł 18

Rozpatrywanie wniosku o dostęp do dokumentu

Sekretarz generalny przekazuje wniosek o dostęp do dokumentu sensytywnego wiceprzewodniczącemu odpowiedzialnemu za rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów, do którego obowiązków należy udzielenie odpowiedzi na wniosek wstępny. Odpowiedź na wniosek potwierdzający należy do Prezydium, które może przekazać to zadanie przewodniczącemu. Właściwy wiceprzewodniczący i Prezydium lub przewodniczący zasięgają rady sekretarza generalnego, lub też, w odpowiednim przypadku, przewodniczącego danej komisji parlamentarnej. Warunki wprowadzenia do rejestru i terminy są takie same jak w przypadku innych wniosków o dostęp.

Artykuł 19

Upoważnione osoby

Następujące osoby są upoważnione do zapoznania się z zawartością dokumentów podczas rozpatrywania wniosków o dostęp do dokumentów sensytywnych: przewodniczący Parlamentu Europejskiego, wiceprzewodniczący odpowiedzialny za nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o dostęp do dokumentów, przewodniczący komisji parlamentarnej, której bezpośrednio dotyczy wniosek, sekretarz generalny oraz odpowiednio upoważniony personel właściwych służb, chyba że umowy z innymi instytucjami przewidują szczególne upoważnienia.

Artykuł 20

Ochrona dokumentów sensytywnych

Dokumenty sensytywne podlegają ścisłym zasadom bezpieczeństwa w celu zagwarantowania poufności wewnątrz instytucji. W tym celu niniejsze przepisy uwzględniają uzgodnienia międzyinstytucjonalne.

TYTUŁ V

WYDAWANIE DOKUMENTÓW

Artykuł 21

Koszty odpowiedzi

1.   W uzupełnieniu do art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, jeśli objętość dokumentów objętych wnioskiem przekracza dwadzieścia stron, wnioskodawca może zostać obciążony opłatą w wysokości 0,10 EUR za stronę plus koszty przesyłki. Opłaty za inne media ustalane są indywidualnie dla każdego przypadku, lecz nie mogą przekraczać rozsądnej kwoty.

2.   Niniejsza decyzja nie dotyczy dokumentów opublikowanych, które nadal podlegają właściwemu im systemowi opłat.

TYTUŁ VI

STOSOWANIE

Artykuł 22

Stosowanie

Niniejszą decyzję stosuje się w poszanowaniu i z zastrzeżeniem postanowień rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz Regulaminu Parlamentu Europejskiego.

Artykuł 23

Rewizja

Niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi co najmniej za każdym razem, gdy zmianie ulegnie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001.

Artykuł 24

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (6).

---

(1)  Dz.U. C 374 z 29.12.2001, s. 1.

(2)  Wersja ujednolicona przez Prezydium w dniu 3 maja 2004 r.

(3)  Zmieniona przez Prezydium w dniu 26 września 2005 r. i opublikowana w Dz.U. C 289 z 22.11.2005, s. 6.

(4)  Zmieniona przez Prezydium w dniu 22 czerwca 2011 r. i opublikowana w Dz.U. C 216 z 22.7.2011, s. 19.

(5)  Od dnia 3 grudnia 2001 r.

(6)  Dnia 29 grudnia 2001 r., dnia 22 listopada 2005 r. oraz dnia 22 lipca 2011 r.

---

Komisja Europejska

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/25

---

Kursy walutowe euro (1)

21 lipca 2011 r.

2011/C 216/08

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,4222 |
| JPY | Jen | 112,09 |
| DKK | Korona duńska | 7,4542 |
| GBP | Funt szterling | 0,87870 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,1008 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,1690 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,7750 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,411 |
| HUF | Forint węgierski | 267,93 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7094 |
| PLN | Złoty polski | 3,9955 |
| RON | Lej rumuński | 4,2560 |
| TRY | Lir turecki | 2,3793 |
| AUD | Dolar australijski | 1,3246 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3447 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 11,0832 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6579 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7237 |
| KRW | Won | 1 500,67 |
| ZAR | Rand | 9,7335 |
| CNY | Yuan renminbi | 9,1817 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4552 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 12 154,10 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,2638 |
| PHP | Peso filipińskie | 60,641 |
| RUB | Rubel rosyjski | 39,7000 |
| THB | Bat tajlandzki | 42,538 |
| BRL | Real | 2,2188 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,5622 |
| INR | Rupia indyjska | 63,2950 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,4222

JPY

Jen

112,09

DKK

Korona duńska

7,4542

GBP

Funt szterling

0,87870

SEK

Korona szwedzka

9,1008

CHF

Frank szwajcarski

1,1690

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,7750

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,411

HUF

Forint węgierski

267,93

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7094

PLN

Złoty polski

3,9955

RON

Lej rumuński

4,2560

TRY

Lir turecki

2,3793

AUD

Dolar australijski

1,3246

CAD

Dolar kanadyjski

1,3447

HKD

Dolar Hongkongu

11,0832

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6579

SGD

Dolar singapurski

1,7237

KRW

Won

1 500,67

ZAR

Rand

9,7335

CNY

Yuan renminbi

9,1817

HRK

Kuna chorwacka

7,4552

IDR

Rupia indonezyjska

12 154,10

MYR

Ringgit malezyjski

4,2638

PHP

Peso filipińskie

60,641

RUB

Rubel rosyjski

39,7000

THB

Bat tajlandzki

42,538

BRL

Real

2,2188

MXN

Peso meksykańskie

16,5622

INR

Rupia indyjska

63,2950

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/26 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/26

---

Aktualizacja wykazu dokumentów pobytowych, o których mowa w art. 2 ust. 15 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. C 247 z 13.10.2006, s. 1; Dz.U. C 153 z 6.7.2007, s. 5; Dz.U. C 192 z 18.8.2007, s. 11; Dz.U. C 271 z 14.11.2007, s. 14; Dz.U. C 57 z 1.3.2008, s. 31; Dz.U. C 134 z 31.5.2008, s. 14; Dz.U. C 207 z 14.8.2008, s. 12; Dz.U. C 331 z 21.12.2008, s. 13; Dz.U. C 3 z 8.1.2009, s. 5; Dz.U. C 64 z 19.3.2009, s. 15; Dz.U. C 198 z 22.8.2009, s. 9; Dz.U. C 239 z 6.10.2009, s. 2; Dz.U. C 298 z 8.12.2009, s. 15; Dz.U. C 308 z 18.12.2009, s. 20; Dz.U. C 35 z 12.2.2010, s. 5; Dz.U. C 82 z 30.3.2010, s. 26; Dz.U. C 103 z 22.4.2010, s. 8; Dz.U. C 108 z 7.4.2011, s. 6; Dz.U. C 157 z 27.5.2011, s. 5; Dz.U. C 201 z 8.7.2011, s. 1)

2011/C 216/09

Publikowany wykaz dokumentów pobytowych, o których mowa w art. 2 ust. 15 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), opiera się na informacjach przekazywanych Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z art. 34 kodeksu granicznego Schengen.

Oprócz niniejszej publikacji w Dzienniku Urzędowym, aktualizowane co miesiąc informacje dostępne są na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych.

WŁOCHY

Informacje zastępujące informacje opublikowane w Dz.U. C 201 z 8.7.2011

1.   Dokumenty pobytowe wydawane zgodnie z jednolitym wzorem

| — | Dokument pobytowy zezwalający na pobyt czasowy – okres ważności od trzech miesięcy do maksymalnie trzech lat. Wydawany z następujących przyczyn:






  — | Affidamento (Dokument wydawany dziecku, które jest cudzoziemcem, i które jest tymczasowo pozbawione odpowiedniego otoczenia rodzinnego) |
| --- | --- | --- |

—

Dokument pobytowy zezwalający na pobyt czasowy – okres ważności od trzech miesięcy do maksymalnie trzech lat. Wydawany z następujących przyczyn:

—

Affidamento (Dokument wydawany dziecku, które jest cudzoziemcem, i które jest tymczasowo pozbawione odpowiedniego otoczenia rodzinnego)

| — | Motivi umanitari (della durata superiore ai tre mesi) (Względy humanitarne (okres ważności dłuższy niż trzy miesiące)) |
| --- | --- |

—

Motivi umanitari (della durata superiore ai tre mesi) (Względy humanitarne (okres ważności dłuższy niż trzy miesiące))

| — | Motivi religiosi (Względy religijne) |
| --- | --- |

—

Motivi religiosi (Względy religijne)

| — | Studio (Cele związane z nauką) |
| --- | --- |

—

Studio (Cele związane z nauką)

| — | Missione (Dokument wydawany cudzoziemcom, którzy wjechali do Włoch na podstawie wizy na pobyt czasowy ważnej na okres „misji”) |
| --- | --- |

—

Missione (Dokument wydawany cudzoziemcom, którzy wjechali do Włoch na podstawie wizy na pobyt czasowy ważnej na okres „misji”)

| — | Asilo politico (Azyl polityczny) |
| --- | --- |

—

Asilo politico (Azyl polityczny)

| — | Apolidia (Dla bezpaństwowców) |
| --- | --- |

—

Apolidia (Dla bezpaństwowców)

| — | Tirocinio formazione professionale (Przyuczenie do zawodu) |
| --- | --- |

—

Tirocinio formazione professionale (Przyuczenie do zawodu)

| — | Riacquisto cittadinanza italiana (Dokument wydawany cudzoziemcom, którzy oczekują na przyznanie lub uznanie włoskiego obywatelstwa) |
| --- | --- |

—

Riacquisto cittadinanza italiana (Dokument wydawany cudzoziemcom, którzy oczekują na przyznanie lub uznanie włoskiego obywatelstwa)

| — | Ricerca scientifica (Badania naukowe) |
| --- | --- |

—

Ricerca scientifica (Badania naukowe)

| — | Attesa occupazione (Na okres oczekiwania na zatrudnienie) |
| --- | --- |

—

Attesa occupazione (Na okres oczekiwania na zatrudnienie)

| — | Lavoro autonomo (Działalność na własny rachunek) |
| --- | --- |

—

Lavoro autonomo (Działalność na własny rachunek)

| — | Lavoro subordinato (Zatrudnienie) |
| --- | --- |

—

Lavoro subordinato (Zatrudnienie)

| — | Lavoro subordinato stagionale (Zatrudnienie sezonowe) |
| --- | --- |

—

Lavoro subordinato stagionale (Zatrudnienie sezonowe)

| — | Famiglia (Rodzina) |
| --- | --- |

—

Famiglia (Rodzina)

| — | Famiglia minore 14–18 (Dokument pobytowy dla dziecka w wieku 14–18 lat będącego członkiem rodziny) |
| --- | --- |

—

Famiglia minore 14–18 (Dokument pobytowy dla dziecka w wieku 14–18 lat będącego członkiem rodziny)

| — | Volontariato (Wolontariat) |
| --- | --- |

—

Volontariato (Wolontariat)

| — | Protezione sussidiaria (permesso di soggiorno rilasciato ai sensi del D.L. n. 251 del 19 novembre 2007 in recepimento della Direttiva n. 83/2004/CE) (Ochrona uzupełniająca (dokument pobytowy wydany zgodnie z rozporządzeniem nr 251 z dnia 19 listopada 2007 r. transponującego dyrektywę nr 83/2004/WE)) |
| --- | --- |

—

Protezione sussidiaria (permesso di soggiorno rilasciato ai sensi del D.L. n. 251 del 19 novembre 2007 in recepimento della Direttiva n. 83/2004/CE) (Ochrona uzupełniająca (dokument pobytowy wydany zgodnie z rozporządzeniem nr 251 z dnia 19 listopada 2007 r. transponującego dyrektywę nr 83/2004/WE))

| — | Permesso di soggiorno CE per lungo soggiornanti con una validità permanente (Dokument pobytowy zezwalający na długoterminowy pobyt w WE z nieograniczonym okresem ważności) |
| --- | --- |

—

Permesso di soggiorno CE per lungo soggiornanti con una validità permanente (Dokument pobytowy zezwalający na długoterminowy pobyt w WE z nieograniczonym okresem ważności)

2.   Wszystkie pozostałe dokumenty wydawane obywatelom państw trzecich równoważne z dokumentami pobytowymi

Dokumenty pobytowe wydawane w formie dokumentów papierowych (na podstawie prawa krajowego), których okres ważności może wahać się od mniej niż trzech miesięcy do dnia, w którym ustaje dana potrzeba.

| — | Carta di soggiorno con validità permanente e rilasciata prima dell'entrata in vigore del decreto legislativo 8 gennaio 2007, n. 3 che attua la direttiva 2003/109/CE per i soggiornanti di lungo periodo, equiparata dal decreto legislativo al permesso di soggiorno CE per i soggiornanti di lungo periodo (Karta pobytu z nieograniczonym okresem ważności, wydawana przed wejściem w życie dekretu z mocą ustawy nr 3 z dnia 8 stycznia 2007 r. jest zgodna z dyrektywą 2003/109/WE i została zrównana pod względem wartości z dokumentem pobytowym dla rezydentów długoterminowych WE na podstawie dekretu z mocą ustawy) |
| --- | --- |

—

Carta di soggiorno con validità permanente e rilasciata prima dell'entrata in vigore del decreto legislativo 8 gennaio 2007, n. 3 che attua la direttiva 2003/109/CE per i soggiornanti di lungo periodo, equiparata dal decreto legislativo al permesso di soggiorno CE per i soggiornanti di lungo periodo (Karta pobytu z nieograniczonym okresem ważności, wydawana przed wejściem w życie dekretu z mocą ustawy nr 3 z dnia 8 stycznia 2007 r. jest zgodna z dyrektywą 2003/109/WE i została zrównana pod względem wartości z dokumentem pobytowym dla rezydentów długoterminowych WE na podstawie dekretu z mocą ustawy)

| — | Carta di soggiorno per familiari di cittadini dell'UE che sono i cittadini di paesi terzi con validità fino a cinque anni (Dokument pobytowy dla członków rodziny obywateli UE będących obywatelami państw trzecich – okres ważności do pięciu lat) |
| --- | --- |

—

Carta di soggiorno per familiari di cittadini dell'UE che sono i cittadini di paesi terzi con validità fino a cinque anni (Dokument pobytowy dla członków rodziny obywateli UE będących obywatelami państw trzecich – okres ważności do pięciu lat)

| — | Carta d'identità M.A.E. (Dokument tożsamości wydawany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych):






  — | Mod. 1 (blu) Corpo diplomatico accreditato e consorti titolari di passaporto diplomatico (Model 1 (niebieski) – akredytowani członkowie korpusu dyplomatycznego i ich współmałżonkowie posiadający paszport dyplomatyczny) |
| --- | --- | --- |

—

Carta d'identità M.A.E. (Dokument tożsamości wydawany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych):

—

Mod. 1 (blu) Corpo diplomatico accreditato e consorti titolari di passaporto diplomatico (Model 1 (niebieski) – akredytowani członkowie korpusu dyplomatycznego i ich współmałżonkowie posiadający paszport dyplomatyczny)

| — | Mod. 2 (verde) Corpo consolare titolare di passaporto diplomatico (Model 2 (zielony) – członkowie korpusu konsularnego posiadający paszport dyplomatyczny) |
| --- | --- |

—

Mod. 2 (verde) Corpo consolare titolare di passaporto diplomatico (Model 2 (zielony) – członkowie korpusu konsularnego posiadający paszport dyplomatyczny)

| — | Mod. 3 (Orange) Funzionari II FAO titolari di passaporto diplomatico, di servizio o ordinario (Model 3 (pomarańczowy) – urzędnicy FAO II. kategorii posiadający paszport dyplomatyczny, służbowy lub zwykły) |
| --- | --- |

—

Mod. 3 (Orange) Funzionari II FAO titolari di passaporto diplomatico, di servizio o ordinario (Model 3 (pomarańczowy) – urzędnicy FAO II. kategorii posiadający paszport dyplomatyczny, służbowy lub zwykły)

| — | Mod. 4 (Orange) Impiegati tecnico-amministrativi presso Rappresentanze diplomatiche titolari di passaporto di servizio (Model 4 (pomarańczowy) – personel techniczny i administracyjny przedstawicielstw dyplomatycznych posiadający paszport służbowy) |
| --- | --- |

—

Mod. 4 (Orange) Impiegati tecnico-amministrativi presso Rappresentanze diplomatiche titolari di passaporto di servizio (Model 4 (pomarańczowy) – personel techniczny i administracyjny przedstawicielstw dyplomatycznych posiadający paszport służbowy)

| — | Mod. 5 (Orange) Impiegati consolari titolari di passaporto di servizio (Model 5 (pomarańczowy) – pracownicy konsularni posiadający paszport służbowy) |
| --- | --- |

—

Mod. 5 (Orange) Impiegati consolari titolari di passaporto di servizio (Model 5 (pomarańczowy) – pracownicy konsularni posiadający paszport służbowy)

| — | Mod. 7 (grigio) Personale di servizio presso Rappresentanze diplomatiche titolare di passaporto di servizio (Model 7 (szary) – pracownicy służby domowej personelu przedstawicielstw dyplomatycznych posiadający paszport służbowy) |
| --- | --- |

—

Mod. 7 (grigio) Personale di servizio presso Rappresentanze diplomatiche titolare di passaporto di servizio (Model 7 (szary) – pracownicy służby domowej personelu przedstawicielstw dyplomatycznych posiadający paszport służbowy)

| — | Mod. 8 (grigio) Personale di servizio presso Rappresentanze Consolari titolare di passaporto di servizio (Model 8 (szary) – pracownicy służby domowej personelu placówek konsularnych posiadający paszport służbowy) |
| --- | --- |

—

Mod. 8 (grigio) Personale di servizio presso Rappresentanze Consolari titolare di passaporto di servizio (Model 8 (szary) – pracownicy służby domowej personelu placówek konsularnych posiadający paszport służbowy)

| — | Mod. 11 (beige) Funzionari delle Organizzazioni internazionali, Consoli Onorari, impiegati locali, personale di servizio assunto all'estero e venuto al seguito, familiari Corpo Diplomatico e Organizzazioni Internazionali titolari di passaporto ordinario (Model 11 (beżowy) – urzędnicy organizacji międzynarodowych, konsule honorowi, miejscowi pracownicy, służba domowa zatrudniona za granicą, która przybyła za swym pracodawcą, rodziny członków korpusu dyplomatycznego i organizacji międzynarodowych, posiadający zwykły paszport) |
| --- | --- |

—

Mod. 11 (beige) Funzionari delle Organizzazioni internazionali, Consoli Onorari, impiegati locali, personale di servizio assunto all'estero e venuto al seguito, familiari Corpo Diplomatico e Organizzazioni Internazionali titolari di passaporto ordinario (Model 11 (beżowy) – urzędnicy organizacji międzynarodowych, konsule honorowi, miejscowi pracownicy, służba domowa zatrudniona za granicą, która przybyła za swym pracodawcą, rodziny członków korpusu dyplomatycznego i organizacji międzynarodowych, posiadający zwykły paszport)

Uwaga: Modele 6 (pomarańczowy) i 9 (zielony) odpowiednio dla pracowników organizacji międzynarodowych nieposiadających immunitetu dyplomatycznego i zagranicznych konsulów honorowych nie są już wydawane i zostały zastąpione modelem 11. Dokumenty te są jednak nadal ważne aż do upływu daty ważności.

Na odwrocie dokumentów tożsamości dodana jest następująca uwaga: niniejszy dowód tożsamości wyłącza jego posiadacza z obowiązku posiadania zezwolenia na pobyt, a okazany łącznie z obowiązującym dokumentem podróży uprawnia jego posiadacza do wjazdu na terytorium każdego z państw Schengen.

| — | Lista uczestników wycieczki szkolnej na terenie Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Lista uczestników wycieczki szkolnej na terenie Unii Europejskiej.

---

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/29

---

Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001

2011/C 216/10

Nr pomocy: SA.33161 (11/XA)

Państwo członkowskie: Niderlandy

Region: Noord-Brabant

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Subsidieverlening project „Fosfaat, natuur en landbouw”

Podstawa prawna:

| — | Algemene wet bestuursrecht |
| --- | --- |

—

Algemene wet bestuursrecht

| — | Subsidieverordening inrichting landelijk gebied 2007 (provincie Noord-Brabant) |
| --- | --- |

—

Subsidieverordening inrichting landelijk gebied 2007 (provincie Noord-Brabant)

| — | Tijdelijke subsidieregeling inrichting landelijk gebied |
| --- | --- |

—

Tijdelijke subsidieregeling inrichting landelijk gebied

| — | Beschikking betreffende de toekenning van een subsidie voor het project „Fosfaat, natuur en landbouw” |
| --- | --- |

—

Beschikking betreffende de toekenning van een subsidie voor het project „Fosfaat, natuur en landbouw”

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowita kwota pomocy ad hoc przyznanej przedsiębiorstwu: 0,09 EUR (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 100 %

Data realizacji: —

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: Do dnia 31 grudnia 2013 r.

Cel pomocy: Wsparcie techniczne (art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: Chów i hodowla zwierząt

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Provincie Noord-Brabant |
| --- |
| Brabantlaan 1 |
| Postbus 90151 |
| 5200 MC 's-Hertogenbosch |
| NEDERLAND |

Provincie Noord-Brabant

Brabantlaan 1

Postbus 90151

5200 MC 's-Hertogenbosch

NEDERLAND

| Waterschap De Dommel |
| --- |
| Bosscheweg 56 |
| Postbus 10001 |
| 5280 DA Boxtel |
| NEDERLAND |

Waterschap De Dommel

Bosscheweg 56

Postbus 10001

5280 DA Boxtel

NEDERLAND

Adres internetowy: http://www.brabant.nl/politiek-en-bestuur/gedeputeerde-staten/bestuursinformatie/bekendmakingen/water/bekendmaking-subsidieverlening-zlto-de-hilver.aspx

Inne informacje: —

Nr pomocy: SA.33263 (11/XA)

Państwo członkowskie: Włochy

Region: Lazio

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Intervento contributivo regionale riferito a estirpazioni o capitozzature di piante di actinidia colpite da cancro batterico causato da «Pseudomonas syringae pv. actinidiae».

Podstawa prawna: L.R. 16 marzo 2011, n. 2 «Misure di intervento a favore delle piccole e medie imprese agricole per la prevenzione ed eradicazione di fitopatie e infestazioni parassitarie».

DGR del 24 giugno 2011 n. 301, «L.R. 16 marzo 2011, n. 2 “Misure di intervento a favore delle piccole e medie imprese agricole per la prevenzione ed eradicazione di fitopatie e infestazioni parassitarie”. Programma regionale di intervento contributivo riferito a estirpazioni o capitozzature di piante di actinidia ...»

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy: 1 EUR (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 100 %

Data realizacji: —

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 21 lipca 2011 r.–30 czerwca 2013 r.

Cel pomocy: Choroby roślin – epidemie szkodników (art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Regione Lazio |
| --- |
| Dipartimento Istituzionale e Territorio |
| Direzione regionale Agricoltura |
| Via C. Colombo 212 |
| 00147 Roma RM |
| ITALIA |

Regione Lazio

Dipartimento Istituzionale e Territorio

Direzione regionale Agricoltura

Via C. Colombo 212

00147 Roma RM

ITALIA

Adres internetowy: http://www.agricoltura.regione.lazio.it

Inne informacje: —

---

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/31

---

Nota informacyjna Komisji na mocy art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty

Obowiązek użyteczności publicznej w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 216/11

| Państwo członkowskie | Francja |
| --- | --- |
| Trasa | Le Havre–Lyon (Saint-Exupéry) |
| Data wejścia w życie obowiązku użyteczności publicznej | Następnego dnia po opublikowaniu niniejszego ogłoszenia |
| Adres, pod którym udostępnia się tekst oraz wszelkie niezbędne informacje i dokumentację dotyczące obowiązku użyteczności publicznej | Arrêté du 14 juin 2011 modifiant l’arrêté du 4 juin 2009 relatif à l’imposition d’obligations de service public sur les services aériens réguliers entre Le Havre et Lyon (Saint-Exupéry) (decyzja z dnia 14 czerwca 2011 r. zmieniająca decyzję z dnia 4 czerwca 2009 r. w sprawie nałożenia obowiązku użyteczności publicznej w zakresie regularnych przewozów lotniczych na trasie Le Havre–Lyon (Saint-Exupéry))
  NOR: DEVA1115672A
  http://www.legifrance.gouv.fr/initRechTexte.do
  Dodatkowe informacje:





  Direction générale de l’aviation civile |
| DTA/SDT/T2 |
| 50 rue Henry Farman |
| 75720 Paris Cedex 15 |
| FRANCE |
| Tel. +33 158094321 |
| E-mail: osp-compagnies.dta@aviation-civile.gouv.fr |

Państwo członkowskie

Francja

Trasa

Le Havre–Lyon (Saint-Exupéry)

Data wejścia w życie obowiązku użyteczności publicznej

Następnego dnia po opublikowaniu niniejszego ogłoszenia

Adres, pod którym udostępnia się tekst oraz wszelkie niezbędne informacje i dokumentację dotyczące obowiązku użyteczności publicznej

Arrêté du 14 juin 2011 modifiant l’arrêté du 4 juin 2009 relatif à l’imposition d’obligations de service public sur les services aériens réguliers entre Le Havre et Lyon (Saint-Exupéry) (decyzja z dnia 14 czerwca 2011 r. zmieniająca decyzję z dnia 4 czerwca 2009 r. w sprawie nałożenia obowiązku użyteczności publicznej w zakresie regularnych przewozów lotniczych na trasie Le Havre–Lyon (Saint-Exupéry))

NOR: DEVA1115672A

http://www.legifrance.gouv.fr/initRechTexte.do

Dodatkowe informacje:

Direction générale de l’aviation civile

DTA/SDT/T2

50 rue Henry Farman

75720 Paris Cedex 15

FRANCE

Tel. +33 158094321

E-mail: osp-compagnies.dta@aviation-civile.gouv.fr

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/32

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6313 – Ashland/International Specialty Products)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 216/12

| 1. | W dniu 14 lipca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Ashland Inc („Ashland”, Stany Zjednoczone), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem International Specialty Products Inc („ISP”, Stany Zjednoczone) w drodze zakupu udziałów/akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 14 lipca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Ashland Inc („Ashland”, Stany Zjednoczone), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem International Specialty Products Inc („ISP”, Stany Zjednoczone) w drodze zakupu udziałów/akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Ashland: produkcja i dystrybucja kompozytów polimerowych, klejów, środków do uzdatniania wody procesowej i użytkowej, eterów celulozy, smarów i produktów chemicznych stosowanych w przemyśle samochodowym; oraz, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Ashland: produkcja i dystrybucja kompozytów polimerowych, klejów, środków do uzdatniania wody procesowej i użytkowej, eterów celulozy, smarów i produktów chemicznych stosowanych w przemyśle samochodowym; oraz,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa ISP: produkcja i dystrybucja specjalnych produktów chemicznych dla konsumentów i przemysłu, w tym w takich dziedzinach, jak środki higieny osobistej, leki i środki spożywcze, napoje, środki do pielęgnacji domu, powłoki i kleje, energia, rolnictwo, tworzywa sztuczne i opony. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa ISP: produkcja i dystrybucja specjalnych produktów chemicznych dla konsumentów i przemysłu, w tym w takich dziedzinach, jak środki higieny osobistej, leki i środki spożywcze, napoje, środki do pielęgnacji domu, powłoki i kleje, energia, rolnictwo, tworzywa sztuczne i opony.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6313 – Ashland/International Specialty Products, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6313 – Ashland/International Specialty Products, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

---

| 22.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 216/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 216/33

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6276 – AIF VII Euro Holdings/Ascometal)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 216/13

| 1. | W dniu 15 lipca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo AIF VII Euro Holdings, L.P. („AIF VII”) – będące funduszem inwestycyjnym zarządzanym przez Apollo Management VII L.P., oddział Apollo Management L.P. (łącznie „Apollo”, Stany Zjednoczone) – przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Ascometal SA (Francja) od przedsiębiorstwa Sideris Steel S.A.S., spółki pośrednio zależnej przedsiębiorstwa Lucchini SpA, będącego częścią OAO Severstal, w drodze zakupu akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 15 lipca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo AIF VII Euro Holdings, L.P. („AIF VII”) – będące funduszem inwestycyjnym zarządzanym przez Apollo Management VII L.P., oddział Apollo Management L.P. (łącznie „Apollo”, Stany Zjednoczone) – przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Ascometal SA (Francja) od przedsiębiorstwa Sideris Steel S.A.S., spółki pośrednio zależnej przedsiębiorstwa Lucchini SpA, będącego częścią OAO Severstal, w drodze zakupu akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Apollo: inwestycje w przedsiębiorstwa prowadzące na całym świecie działalność w różnych sektorach, takich jak chemikalia, rejsy liniowe, logistyka, papier, opakowania oraz pośrednictwo nieruchomości, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Apollo: inwestycje w przedsiębiorstwa prowadzące na całym świecie działalność w różnych sektorach, takich jak chemikalia, rejsy liniowe, logistyka, papier, opakowania oraz pośrednictwo nieruchomości,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Ascometal: wytwarzanie szczególnych ciągnionych wyrobów ze stali stopowej i niestopowej (półproduktów, wyrobów walcowanych na gorąco i produktów wykończonych na zimno). |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Ascometal: wytwarzanie szczególnych ciągnionych wyrobów ze stali stopowej i niestopowej (półproduktów, wyrobów walcowanych na gorąco i produktów wykończonych na zimno).

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6276 – AIF VII Euro Holdings/Ascometal, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6276 – AIF VII Euro Holdings/Ascometal, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---