# Dziennik Urzędowy C 217/2011

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2011.217.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 217 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5423 lipca 2011 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.217.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 217

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5423 lipca 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | ZALECENIA |
| | Rada |
| 2011/C 217/01 | Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Słowenii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Słowenię zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014 | 1 |
| 2011/C 217/02 | Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Polski z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Polskę zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014 | 5 |
| 2011/C 217/03 | Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Szwecji z 2011 r. raz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Szwecję zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014 | 9 |
| 2011/C 217/04 | Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Zjednoczonego Królestwa z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Zjednoczone Królestwo zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014 | 12 |
| 2011/C 217/05 | Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie wdrażania ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich, których walutą jest euro | 15 |
| | OPINIE |
| | Europejski Inspektor Ochrony Danych |
| 2011/C 217/06 | Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie decyzji Komisji 2011/141/UE zmieniającej decyzję Komisji 2007/76/WE w sprawie systemu współpracy w zakresie ochrony konsumenta (CPCS) oraz w sprawie zalecenia Komisji 2011/136/UE w sprawie wytycznych dotyczących wdrażania przepisów dotyczących ochrony danych w CPCS | 18 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Rada

2011/C 217/01

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Słowenii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Słowenię zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014

1

2011/C 217/02

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Polski z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Polskę zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014

5

2011/C 217/03

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Szwecji z 2011 r. raz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Szwecję zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014

9

2011/C 217/04

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Zjednoczonego Królestwa z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Zjednoczone Królestwo zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014

12

2011/C 217/05

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie wdrażania ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich, których walutą jest euro

15

OPINIE

Europejski Inspektor Ochrony Danych

2011/C 217/06

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie decyzji Komisji 2011/141/UE zmieniającej decyzję Komisji 2007/76/WE w sprawie systemu współpracy w zakresie ochrony konsumenta (CPCS) oraz w sprawie zalecenia Komisji 2011/136/UE w sprawie wytycznych dotyczących wdrażania przepisów dotyczących ochrony danych w CPCS

18

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2011/C 217/07 | Decyzja Rady z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy z Niemiec, Węgier i Portugalii | 27 |
| 2011/C 217/08 | Decyzja Rady z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego | 29 |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 217/09 | Kursy walutowe euro | 34 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2011/C 217/07

Decyzja Rady z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy z Niemiec, Węgier i Portugalii

27

2011/C 217/08

Decyzja Rady z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego

29

Komisja Europejska

2011/C 217/09

Kursy walutowe euro

34

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 217/10 | Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu mechanizmów dźwigniowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej | 35 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

2011/C 217/10

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu mechanizmów dźwigniowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

35

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Rada

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/1

---

ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Słowenii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Słowenię zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014

2011/C 217/01

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

| (2) | W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

| (3) | Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

| (4) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

| (5) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform.

| (6) | W dniach 18–19 kwietnia 2011 r. Słowenia przedstawiła zaktualizowany w 2011 r. program stabilności dotyczący lat 2010–2014 oraz krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia wewnętrznych powiązań między tymi programami poddano je jednoczesnej ocenie. |
| --- | --- |

(6)

W dniach 18–19 kwietnia 2011 r. Słowenia przedstawiła zaktualizowany w 2011 r. program stabilności dotyczący lat 2010–2014 oraz krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia wewnętrznych powiązań między tymi programami poddano je jednoczesnej ocenie.

| (7) | W latach poprzedzających kryzys Słowenia cieszyła się szybkim tempem wzrostu, mającym swoje źródło w dynamice eksportu i inwestycji. Mimo to Słowenia silnie odczuła skutki kryzysu, tracąc 8,1 % PKB wyrażonych w wartościach rzeczywistych w roku 2009, co w pewnym stopniu odwróciło wcześniejszy proces nadrabiania zaległości. W wyniku łącznego działania automatycznych stabilizatorów, środków naprawczych i dużej wewnętrznej dynamiki wydatków deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrósł z poziomu 1,8 % PKB w 2008 r. do 6,0 % PKB w roku 2009 (przy długu brutto wynoszącym odpowiednio 21,9 % i 35,2 % PKB). Rynek pracy zareagował ze znacznym opóźnieniem i zatrudnienie nadal charakteryzuje się tendencją spadkową. Choć stopa bezrobocia pozostaje poniżej średniej UE, zanotowano znaczny jej wzrost z poziomu 4,4 % przed kryzysem do 7,3 % w 2010 r. Tempo ożywienia koniunktury gospodarczej było dotychczas dość niskie i ma wzrosnąć dopiero w 2012 r. – szacuje się, że wzrost wyniesie 2,5 % PKB. |
| --- | --- |

(7)

W latach poprzedzających kryzys Słowenia cieszyła się szybkim tempem wzrostu, mającym swoje źródło w dynamice eksportu i inwestycji. Mimo to Słowenia silnie odczuła skutki kryzysu, tracąc 8,1 % PKB wyrażonych w wartościach rzeczywistych w roku 2009, co w pewnym stopniu odwróciło wcześniejszy proces nadrabiania zaległości. W wyniku łącznego działania automatycznych stabilizatorów, środków naprawczych i dużej wewnętrznej dynamiki wydatków deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrósł z poziomu 1,8 % PKB w 2008 r. do 6,0 % PKB w roku 2009 (przy długu brutto wynoszącym odpowiednio 21,9 % i 35,2 % PKB). Rynek pracy zareagował ze znacznym opóźnieniem i zatrudnienie nadal charakteryzuje się tendencją spadkową. Choć stopa bezrobocia pozostaje poniżej średniej UE, zanotowano znaczny jej wzrost z poziomu 4,4 % przed kryzysem do 7,3 % w 2010 r. Tempo ożywienia koniunktury gospodarczej było dotychczas dość niskie i ma wzrosnąć dopiero w 2012 r. – szacuje się, że wzrost wyniesie 2,5 % PKB.

| (8) | Na podstawie oceny zaktualizowanego programu stabilności na mocy rozporządzenia (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą zawartych w dokumencie prognoz budżetowych jest realistyczny w perspektywie krótkoterminowej i optymistyczny pod koniec okresu objętego programem. Wychodząc od deficytu na poziomie 5,6 % PKB w 2010 r., w programie planuje się sprowadzenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2013 r. poprzez szeroko zakrojone ograniczenie wydatków pierwotnych. Po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu w programie przewiduje się pewien postęp w realizacji – lecz nie osiągnięcie w okresie programu – celu średniookresowego, którym jest zrównoważenie budżetu w kategoriach strukturalnych. Mimo że cel średniookresowy został wyznaczony na poziomie bardziej ambitnym niż w poprzednim programie, nie wydaje się by gwarantował on wystarczająco szybki postęp na drodze do długoterminowej stabilności finansów publicznych. Planuje się, że średnia roczna zmiana w równowadze strukturalnej w latach 2010–2013, obliczona przez służby Komisji zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką na podstawie informacji zawartych w programie, planowana jest na około 0,5 punktu procentowego PKB, czyli poniżej poziomu zalecanego przez Radę. Ponadto poziomy deficytu i długu mogą okazać się wyższe niż zakładano. Aby osiągnąć docelową wartość deficytu w 2011 r. przewiduje się przyjęcie dodatkowych środków w ramach budżetu uzupełniającego. Na okres po 2011 r. w programie nie zaplanowano żadnych środków mających na celu ograniczenie wydatków, dlatego nie można wykluczyć możliwości zastosowania finansowych środków ratunkowych wpływających na deficyt i dług. |
| --- | --- |

(8)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu stabilności na mocy rozporządzenia (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą zawartych w dokumencie prognoz budżetowych jest realistyczny w perspektywie krótkoterminowej i optymistyczny pod koniec okresu objętego programem. Wychodząc od deficytu na poziomie 5,6 % PKB w 2010 r., w programie planuje się sprowadzenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2013 r. poprzez szeroko zakrojone ograniczenie wydatków pierwotnych. Po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu w programie przewiduje się pewien postęp w realizacji – lecz nie osiągnięcie w okresie programu – celu średniookresowego, którym jest zrównoważenie budżetu w kategoriach strukturalnych. Mimo że cel średniookresowy został wyznaczony na poziomie bardziej ambitnym niż w poprzednim programie, nie wydaje się by gwarantował on wystarczająco szybki postęp na drodze do długoterminowej stabilności finansów publicznych. Planuje się, że średnia roczna zmiana w równowadze strukturalnej w latach 2010–2013, obliczona przez służby Komisji zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką na podstawie informacji zawartych w programie, planowana jest na około 0,5 punktu procentowego PKB, czyli poniżej poziomu zalecanego przez Radę. Ponadto poziomy deficytu i długu mogą okazać się wyższe niż zakładano. Aby osiągnąć docelową wartość deficytu w 2011 r. przewiduje się przyjęcie dodatkowych środków w ramach budżetu uzupełniającego. Na okres po 2011 r. w programie nie zaplanowano żadnych środków mających na celu ograniczenie wydatków, dlatego nie można wykluczyć możliwości zastosowania finansowych środków ratunkowych wpływających na deficyt i dług.

| (9) | Choć deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych spadł z rekordowego poziomu odnotowanego w 2009 r., kluczowym wyzwaniem, przed którym stoi Słowenia, jest dalsza konsolidacja mająca na celu korektę nadmiernego deficytu do końca 2013 r. oraz osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego. Zgodnie ze strategią konsolidacji prowadzoną w ostatnich latach dalsze oszczędności przewidziane w programie stabilności na lata 2011–2014 dotyczą głównie płac w sektorze publicznym, transferów socjalnych (w tym emerytur) oraz inwestycji publicznych. Program stabilności nie zawiera jednak szczegółowych informacji na temat środków planowanych po 2011 r. Podejmowane są dalsze działania korygujące w kontekście budżetu dodatkowego, tak aby osiągnąć docelowy poziom deficytu w 2011 r. Wiarygodność średniookresowej strategii konsolidacji podniosłoby przyjęcie większej liczby środków ograniczania wydatków o charakterze strukturalnym – w przeciwieństwie do interwencji czasowych, jakie podejmowano w ramach dotychczasowych działań w zakresie konsolidacji – a także ustanowienie bardziej wiążących średniookresowych ram budżetowych. Program stabilności potwierdza wprowadzenie reguły wydatkowej, ale kluczowe przepisy w tym zakresie, na przykład definicja niezgodności, pozostają do opracowania. Ponadto stosunkowo niska efektywność wydatków, na przykład w obszarze opieki zdrowotnej i edukacji, sugeruje, że Słowenia może dysponować dodatkowymi możliwościami konsolidacji w drodze zmniejszania wydatków, bez uszczerbku dla jakości usług publicznych. Program stabilności zawiera zapowiedź inicjatyw mających na celu racjonalizację świadczenia usług publicznych i transferów oraz wprowadzenie jednolitego systemu zamówień publicznych, lecz niektóre z tych inicjatyw wymagają doprecyzowania. |
| --- | --- |

(9)

Choć deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych spadł z rekordowego poziomu odnotowanego w 2009 r., kluczowym wyzwaniem, przed którym stoi Słowenia, jest dalsza konsolidacja mająca na celu korektę nadmiernego deficytu do końca 2013 r. oraz osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego. Zgodnie ze strategią konsolidacji prowadzoną w ostatnich latach dalsze oszczędności przewidziane w programie stabilności na lata 2011–2014 dotyczą głównie płac w sektorze publicznym, transferów socjalnych (w tym emerytur) oraz inwestycji publicznych. Program stabilności nie zawiera jednak szczegółowych informacji na temat środków planowanych po 2011 r. Podejmowane są dalsze działania korygujące w kontekście budżetu dodatkowego, tak aby osiągnąć docelowy poziom deficytu w 2011 r. Wiarygodność średniookresowej strategii konsolidacji podniosłoby przyjęcie większej liczby środków ograniczania wydatków o charakterze strukturalnym – w przeciwieństwie do interwencji czasowych, jakie podejmowano w ramach dotychczasowych działań w zakresie konsolidacji – a także ustanowienie bardziej wiążących średniookresowych ram budżetowych. Program stabilności potwierdza wprowadzenie reguły wydatkowej, ale kluczowe przepisy w tym zakresie, na przykład definicja niezgodności, pozostają do opracowania. Ponadto stosunkowo niska efektywność wydatków, na przykład w obszarze opieki zdrowotnej i edukacji, sugeruje, że Słowenia może dysponować dodatkowymi możliwościami konsolidacji w drodze zmniejszania wydatków, bez uszczerbku dla jakości usług publicznych. Program stabilności zawiera zapowiedź inicjatyw mających na celu racjonalizację świadczenia usług publicznych i transferów oraz wprowadzenie jednolitego systemu zamówień publicznych, lecz niektóre z tych inicjatyw wymagają doprecyzowania.

| (10) | Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet kształtuje się w Słowenii znacznie powyżej średniej UE. Ponadto można odnotować bardzo niski udział w rynku pracy oraz wskaźniki zatrudnienia w przypadku osób starszych (odpowiednio 36,5 % i 35 %, w porównaniu ze średnią unijną wynoszącą odpowiednio 49,7 % i 46,3 %), co w dużej mierze jest efektem niskiego wieku emerytalnego i niewystarczających zachęt sprzyjających aktywności osób starszych. Parlament uchwalił ostatnio reformę systemu emerytalnego w celu podniesienia wieku emerytalnego, przy jednoczesnym zachowaniu adekwatności emerytur. Zgodnie z programem stabilności ustabilizowałaby ona do 2030 r. wydatki związane ze starzeniem się społeczeństwa, stanowiłaby więc pierwszy ważny krok na rzecz stabilności systemu emerytalnego. Reforma ta była przedmiotem referendum w dniu 5 czerwca 2011 r., w wyniku którego została odrzucona. Nie rozstrzygnięto zatem kwestii stabilności systemu emerytalnego i w związku z tym niezbędne jest znalezienie nowych rozwiązań tego problemu. Zgodnie z ostatnią oceną Komisji, ryzyko związane z zachowaniem stabilności finansów publicznych w długim okresie, wydaje się być wysokie. |
| --- | --- |

(10)

Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet kształtuje się w Słowenii znacznie powyżej średniej UE. Ponadto można odnotować bardzo niski udział w rynku pracy oraz wskaźniki zatrudnienia w przypadku osób starszych (odpowiednio 36,5 % i 35 %, w porównaniu ze średnią unijną wynoszącą odpowiednio 49,7 % i 46,3 %), co w dużej mierze jest efektem niskiego wieku emerytalnego i niewystarczających zachęt sprzyjających aktywności osób starszych. Parlament uchwalił ostatnio reformę systemu emerytalnego w celu podniesienia wieku emerytalnego, przy jednoczesnym zachowaniu adekwatności emerytur. Zgodnie z programem stabilności ustabilizowałaby ona do 2030 r. wydatki związane ze starzeniem się społeczeństwa, stanowiłaby więc pierwszy ważny krok na rzecz stabilności systemu emerytalnego. Reforma ta była przedmiotem referendum w dniu 5 czerwca 2011 r., w wyniku którego została odrzucona. Nie rozstrzygnięto zatem kwestii stabilności systemu emerytalnego i w związku z tym niezbędne jest znalezienie nowych rozwiązań tego problemu. Zgodnie z ostatnią oceną Komisji, ryzyko związane z zachowaniem stabilności finansów publicznych w długim okresie, wydaje się być wysokie.

| (11) | Rynek pracy cechuje stosunkowo silna segmentacja pod kątem rodzajów umowy o pracę: osoby zatrudnione na podstawie umowy na czas nieokreślony korzystają ze ścisłej ochrony zatrudnienia w przeciwieństwie do osób zatrudnionych na podstawie umów na czas określony. Odsetek osób młodych (w wieku 15–24 lat) zatrudnionych na podstawie umów na czas określony, w tym „praca studencka” jest najwyższy w UE (67 % w 2009 r.), a przejście z zatrudnienia na czas określony na zatrudnienie na czas nieokreślony wydaje się być stosunkowo trudne. Wcześniejsze próby rozwiązania tego problemu okazały się niewystarczające. Rząd planuje negocjacje z partnerami społecznymi w sprawie zmiany ustawy o stosunku pracy w celu ujednolicenia praw i obowiązków wynikających z poszczególnych rodzajów umów o pracę. Ponadto tzw. „praca studencka” stanowi równoległy rynek pracy – o znacznych rozmiarach, w dużej mierze nieuregulowany i korzystny ze względów podatkowych. Ta ważna kwestia nie została uwzględniona w krajowym programie reform z uwagi na zbieżność referendum z przedłożeniem programu. |
| --- | --- |

(11)

Rynek pracy cechuje stosunkowo silna segmentacja pod kątem rodzajów umowy o pracę: osoby zatrudnione na podstawie umowy na czas nieokreślony korzystają ze ścisłej ochrony zatrudnienia w przeciwieństwie do osób zatrudnionych na podstawie umów na czas określony. Odsetek osób młodych (w wieku 15–24 lat) zatrudnionych na podstawie umów na czas określony, w tym „praca studencka” jest najwyższy w UE (67 % w 2009 r.), a przejście z zatrudnienia na czas określony na zatrudnienie na czas nieokreślony wydaje się być stosunkowo trudne. Wcześniejsze próby rozwiązania tego problemu okazały się niewystarczające. Rząd planuje negocjacje z partnerami społecznymi w sprawie zmiany ustawy o stosunku pracy w celu ujednolicenia praw i obowiązków wynikających z poszczególnych rodzajów umów o pracę. Ponadto tzw. „praca studencka” stanowi równoległy rynek pracy – o znacznych rozmiarach, w dużej mierze nieuregulowany i korzystny ze względów podatkowych. Ta ważna kwestia nie została uwzględniona w krajowym programie reform z uwagi na zbieżność referendum z przedłożeniem programu.

| (12) | Poza segmentacją problemy strukturalne na słoweńskim rynku pracy wynikają także z rozbieżności między kwalifikacjami poszukiwanymi na rynku pracy a umiejętnościami oferowanymi przez dostępną siłę roboczą. Rozbieżności te uwzględniono w krajowym programie reform. W krajowym programie reform przewidziano znaczne inwestycje w szkolenia służące podniesieniu kwalifikacji i szans na zatrudnienie. W programie tym nakreślono również plany dalszego ułatwiania wchodzenia na rynek pracy po ukończeniu edukacji, przy czym nacisk kładziony jest na doradztwo zawodowe w całym systemie szkolnictwa. W programie przewiduje się modernizację służb zatrudnienia w celu lepszego dopasowania podaży kwalifikacji do potrzeb rynku pracy. Skuteczne wdrożenie tych reform będzie jednak wymagało udoskonalenia systemu, tak by umożliwiał on szybką identyfikację aktualnych i przewidywanych potrzeb rynku pracy. |
| --- | --- |

(12)

Poza segmentacją problemy strukturalne na słoweńskim rynku pracy wynikają także z rozbieżności między kwalifikacjami poszukiwanymi na rynku pracy a umiejętnościami oferowanymi przez dostępną siłę roboczą. Rozbieżności te uwzględniono w krajowym programie reform. W krajowym programie reform przewidziano znaczne inwestycje w szkolenia służące podniesieniu kwalifikacji i szans na zatrudnienie. W programie tym nakreślono również plany dalszego ułatwiania wchodzenia na rynek pracy po ukończeniu edukacji, przy czym nacisk kładziony jest na doradztwo zawodowe w całym systemie szkolnictwa. W programie przewiduje się modernizację służb zatrudnienia w celu lepszego dopasowania podaży kwalifikacji do potrzeb rynku pracy. Skuteczne wdrożenie tych reform będzie jednak wymagało udoskonalenia systemu, tak by umożliwiał on szybką identyfikację aktualnych i przewidywanych potrzeb rynku pracy.

| (13) | Pogorszenie koniunktury gospodarczej z opóźnieniem odcisnęło piętno na portfelach kredytowych, a rosnący odsetek kredytów zagrożonych spowodował wzrost kosztów ponoszonych przez banki w związku z odpisami z tytułu utraty wartości i tworzeniem rezerw. Dwa główne banki państwowe zostały dokapitalizowane, co miału kluczowe znaczenie. Rząd zaproponował również środki służące przyspieszeniu windykacji roszczeń i zachęceniu do kredytowania działalności produkcyjnej do przywrócenia zasilania kredytami gospodarki realnej. Mimo wszystko konieczne może być podjęcie dalszych działań. |
| --- | --- |

(13)

Pogorszenie koniunktury gospodarczej z opóźnieniem odcisnęło piętno na portfelach kredytowych, a rosnący odsetek kredytów zagrożonych spowodował wzrost kosztów ponoszonych przez banki w związku z odpisami z tytułu utraty wartości i tworzeniem rezerw. Dwa główne banki państwowe zostały dokapitalizowane, co miału kluczowe znaczenie. Rząd zaproponował również środki służące przyspieszeniu windykacji roszczeń i zachęceniu do kredytowania działalności produkcyjnej do przywrócenia zasilania kredytami gospodarki realnej. Mimo wszystko konieczne może być podjęcie dalszych działań.

| (14) | Presja konkurencyjna jest niewystarczająca w przypadku niektórych segmentów sektora usług, charakteryzujących się wysokimi marżami i dużą koncentracją, co przyczynia się do wzrostu kosztów w całej gospodarce. W połączeniu z wysokim stopniem interwencjonizmu państwowego i innymi przeszkodami w prowadzeniu działalności gospodarczej powoduje utrzymanie potencjalnie korzystnych bezpośrednich inwestycji zagranicznych na stosunkowo niskim poziomie. Plany Słowenii przyspieszają wdrażanie dyrektywy usługowej, które następowało ze znacznym opóźnieniem. Przewiduje się również pełne uniezależnienie urzędu ochrony konkurencji i zidentyfikowanie państwowych inwestycji kapitałowych nadających się do sprzedaży. Plany te nie zostały sprecyzowane, a ich realizacja jest obarczona ryzykiem. |
| --- | --- |

(14)

Presja konkurencyjna jest niewystarczająca w przypadku niektórych segmentów sektora usług, charakteryzujących się wysokimi marżami i dużą koncentracją, co przyczynia się do wzrostu kosztów w całej gospodarce. W połączeniu z wysokim stopniem interwencjonizmu państwowego i innymi przeszkodami w prowadzeniu działalności gospodarczej powoduje utrzymanie potencjalnie korzystnych bezpośrednich inwestycji zagranicznych na stosunkowo niskim poziomie. Plany Słowenii przyspieszają wdrażanie dyrektywy usługowej, które następowało ze znacznym opóźnieniem. Przewiduje się również pełne uniezależnienie urzędu ochrony konkurencji i zidentyfikowanie państwowych inwestycji kapitałowych nadających się do sprzedaży. Plany te nie zostały sprecyzowane, a ich realizacja jest obarczona ryzykiem.

| (15) | Słowenia przystąpiła do paktu euro plus. Mimo że w słoweńskim krajowym programie reform wskazano ewentualne zobowiązania i cele dotyczące czterech obszarów paktu euro plus (wspieranie konkurencyjności i zatrudnienia, wkład w poprawę stabilności finansów publicznych oraz wzmocnienie stabilności finansowej), do dnia 7 czerwca 2011 r. nie zgłoszono Komisji żadnego wiążącego zobowiązania. |
| --- | --- |

(15)

Słowenia przystąpiła do paktu euro plus. Mimo że w słoweńskim krajowym programie reform wskazano ewentualne zobowiązania i cele dotyczące czterech obszarów paktu euro plus (wspieranie konkurencyjności i zatrudnienia, wkład w poprawę stabilności finansów publicznych oraz wzmocnienie stabilności finansowej), do dnia 7 czerwca 2011 r. nie zgłoszono Komisji żadnego wiążącego zobowiązania.

| (16) | Komisja dokonała oceny programu stabilności oraz krajowego programu reform, biorąc przy tym pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Słowenii, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. W związku z tym Komisja uważa, że osiągnięcie wyznaczonego w programie stabilności docelowego poziomu deficytu na 2011 r. wymaga przyjęcia dodatkowych środków w kontekście budżetu dodatkowego. W odniesieniu do okresu po roku 2011 istnieją zagrożenia dla realizacji celów dotyczących deficytu i zadłużenia, gdyż w programie stabilności nie sprecyzowano zrównoważonych środków mających na celu ograniczenie wydatków. Krajowy program reform zawiera środki zmierzające do uzdrowienia sektora finansowego, ale mogą one okazać się niewystarczająco ambitne. W ocenie stwierdzono również, że należy wzmocnić krajowe źródła wzrostu gospodarczego, zwłaszcza poprzez zwiększenie współczynnika aktywności zawodowej osób młodych i starszych w wyniku ograniczenia segmentacji rynku pracy i wyeliminowania zjawiska niedopasowania kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy. Należy również zwiększyć konkurencję i stworzyć możliwości dla inwestycji i wzrostu w sektorze usług i sektorach sieciowych. |
| --- | --- |

(16)

Komisja dokonała oceny programu stabilności oraz krajowego programu reform, biorąc przy tym pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Słowenii, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. W związku z tym Komisja uważa, że osiągnięcie wyznaczonego w programie stabilności docelowego poziomu deficytu na 2011 r. wymaga przyjęcia dodatkowych środków w kontekście budżetu dodatkowego. W odniesieniu do okresu po roku 2011 istnieją zagrożenia dla realizacji celów dotyczących deficytu i zadłużenia, gdyż w programie stabilności nie sprecyzowano zrównoważonych środków mających na celu ograniczenie wydatków. Krajowy program reform zawiera środki zmierzające do uzdrowienia sektora finansowego, ale mogą one okazać się niewystarczająco ambitne. W ocenie stwierdzono również, że należy wzmocnić krajowe źródła wzrostu gospodarczego, zwłaszcza poprzez zwiększenie współczynnika aktywności zawodowej osób młodych i starszych w wyniku ograniczenia segmentacji rynku pracy i wyeliminowania zjawiska niedopasowania kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy. Należy również zwiększyć konkurencję i stworzyć możliwości dla inwestycji i wzrostu w sektorze usług i sektorach sieciowych.

| (17) | W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady wydane na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z dnia 2 grudnia 2009 r., Rada zbadała aktualizację z 2011 r. do programu stabilności Słowenii i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Słowenię, |
| --- | --- |

(17)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady wydane na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z dnia 2 grudnia 2009 r., Rada zbadała aktualizację z 2011 r. do programu stabilności Słowenii i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Słowenię,

NINIEJSZYM ZALECA Słowenii podjęcie następujących działań w latach 2011–2012:

| 1. | Osiągnięcie docelowego poziomu deficytu na 2011 r., wsparcie działań na rzecz osiągnięcia docelowego poziomu deficytu na 2012 r. za pomocą konkretnych środków oraz rygorystyczne przeprowadzenie niezbędnej konsolidacji, przy gotowości do przyjęcia dodatkowych środków w celu uniknięcia ewentualnych odstępstw od założonych celów. Wsparcie procesu dokonywania koniecznej korekty w całym okresie objętym programem, wraz z dodatkowymi środkami zapewniającymi zgodność średnich rocznych wysiłków budżetowych z zaleceniami Rady dotyczącymi procedury nadmiernego deficytu i odpowiedni postęp mający na celu osiągnięcie odpowiedniego celu średniookresowego. W tym celu posłużenie się środkami strukturalnymi umożliwiającymi ograniczenie wydatków i wyeliminowanie zidentyfikowanych niewydolnych rozwiązań oraz wdrożenie bardziej wiążących średniookresowych ram budżetowych. Przyspieszenie zmniejszenia deficytu, w sytuacji gdy warunki gospodarcze lub budżetowe okażą się lepsze niż spodziewane. |
| --- | --- |

1.

Osiągnięcie docelowego poziomu deficytu na 2011 r., wsparcie działań na rzecz osiągnięcia docelowego poziomu deficytu na 2012 r. za pomocą konkretnych środków oraz rygorystyczne przeprowadzenie niezbędnej konsolidacji, przy gotowości do przyjęcia dodatkowych środków w celu uniknięcia ewentualnych odstępstw od założonych celów. Wsparcie procesu dokonywania koniecznej korekty w całym okresie objętym programem, wraz z dodatkowymi środkami zapewniającymi zgodność średnich rocznych wysiłków budżetowych z zaleceniami Rady dotyczącymi procedury nadmiernego deficytu i odpowiedni postęp mający na celu osiągnięcie odpowiedniego celu średniookresowego. W tym celu posłużenie się środkami strukturalnymi umożliwiającymi ograniczenie wydatków i wyeliminowanie zidentyfikowanych niewydolnych rozwiązań oraz wdrożenie bardziej wiążących średniookresowych ram budżetowych. Przyspieszenie zmniejszenia deficytu, w sytuacji gdy warunki gospodarcze lub budżetowe okażą się lepsze niż spodziewane.

| 2. | Podjęcie wymaganych działań mających na celu zapewnienie długoterminowej stabilności systemu emerytalnego, przy jednoczesnym zachowaniu adekwatności emerytur. Zwiększenie wskaźnika zatrudnienia osób starszych poprzez późniejsze przechodzenie na emeryturę oraz rozwój aktywnej polityki rynku pracy oraz środków na rzecz uczenia się przez całe życie. |
| --- | --- |

2.

Podjęcie wymaganych działań mających na celu zapewnienie długoterminowej stabilności systemu emerytalnego, przy jednoczesnym zachowaniu adekwatności emerytur. Zwiększenie wskaźnika zatrudnienia osób starszych poprzez późniejsze przechodzenie na emeryturę oraz rozwój aktywnej polityki rynku pracy oraz środków na rzecz uczenia się przez całe życie.

| 3. | Podjęcie, odpowiednio, dalszych środków w sektorze bankowym mających na celu wzmocnienie bilansu i portfela kredytowego, w celu wzmocnienia przepływu kapitału do gospodarki realnej. |
| --- | --- |

3.

Podjęcie, odpowiednio, dalszych środków w sektorze bankowym mających na celu wzmocnienie bilansu i portfela kredytowego, w celu wzmocnienia przepływu kapitału do gospodarki realnej.

| 4. | Podjęcie działań, po konsultacji z partnerami społecznymi oraz zgodnie z krajową praktyką, w celu zmniejszenia różnic w zakresie praw i obowiązków przewidzianych w umowach o pracę na czas nieokreślony i umowach na czas określony. Wznowienie wysiłków zmierzających do rozwiązania problemu równoległego rynku pracy, wynikającego z „pracy studenckiej”. |
| --- | --- |

4.

Podjęcie działań, po konsultacji z partnerami społecznymi oraz zgodnie z krajową praktyką, w celu zmniejszenia różnic w zakresie praw i obowiązków przewidzianych w umowach o pracę na czas nieokreślony i umowach na czas określony. Wznowienie wysiłków zmierzających do rozwiązania problemu równoległego rynku pracy, wynikającego z „pracy studenckiej”.

| 5. | Stworzenie systemu przewidywania kwalifikacji i kompetencji niezbędnych do zapewnienia elastyczności rynku pracy. Ocenienie efektywności publicznych służb zatrudnienia, w szczególności w zakresie usług doradztwa zawodowego, w celu lepszego dopasowania kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy. |
| --- | --- |

5.

Stworzenie systemu przewidywania kwalifikacji i kompetencji niezbędnych do zapewnienia elastyczności rynku pracy. Ocenienie efektywności publicznych służb zatrudnienia, w szczególności w zakresie usług doradztwa zawodowego, w celu lepszego dopasowania kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy.

| 6. | Zniesienie barier w odniesieniu do zawodów regulowanych i zwiększenie zdolności administracyjnej urzędu ochrony konkurencji w celu poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej i przyciągnięcia inwestorów. |
| --- | --- |

6.

Zniesienie barier w odniesieniu do zawodów regulowanych i zwiększenie zdolności administracyjnej urzędu ochrony konkurencji w celu poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej i przyciągnięcia inwestorów.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

1

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56.)

2

(3)  Przewidziana w art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97.

3

---

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/5

---

ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Polski z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Polskę zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014

2011/C 217/02

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

| (2) | W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

| (3) | Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

| (4) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

| (5) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform.

| (6) | Dnia 27 kwietnia 2011 r. Polska przedstawiła aktualizację swojego programu konwergencji dotyczącą lat 2011–2014, a w dniu 29 kwietnia 2011 r. krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia powiązania między tymi oboma programami poddano je jednoczesnej ocenie. |
| --- | --- |

(6)

Dnia 27 kwietnia 2011 r. Polska przedstawiła aktualizację swojego programu konwergencji dotyczącą lat 2011–2014, a w dniu 29 kwietnia 2011 r. krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia powiązania między tymi oboma programami poddano je jednoczesnej ocenie.

| (7) | Światowy kryzys finansowy spowodował zwolnienie tempa aktywności gospodarczej w Polsce: wskaźnik wzrostu realnego PKB spadł do 1,7 % w 2009 r., ale nie sięgnął poziomu oznaczającego recesję. Tempo wzrostu realnego PKB ponownie przyspieszyło w 2010 r. do 3,8 %, ponieważ silny popyt zewnętrzny napędzał produkcję i doprowadził do wzrostu stanu zapasów, podczas gdy stabilny rynek pracy wspierał konsumpcję prywatną. Stopa bezrobocia wzrosła do 9,6 % w 2010 r., w porównaniu z 7,1 % w 2008 r., pomimo wzrostu zatrudnienia. Kryzys odbił się bardzo niekorzystnie na sytuacji finansów publicznych. Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zwiększył się z poziomu 3,7 % PKB w 2008 r. do 7,3 % w 2009 r. W 2010 r., pomimo wprowadzenia niewielkiego pakietu konsolidacyjnego oraz w sytuacji silnego wzrostu gospodarczego, deficyt osiągnął poziom 7,9 % PKB. Relacja długu do PKB wzrosła z 50,9 % w 2009 r. do 55,1 % (3) w 2010 r., nadal poniżej przewidzianego w Traktacie progu wynoszącego 60 % oraz przewidzianego w polskiej konstytucji ograniczenia długu. |
| --- | --- |

(7)

Światowy kryzys finansowy spowodował zwolnienie tempa aktywności gospodarczej w Polsce: wskaźnik wzrostu realnego PKB spadł do 1,7 % w 2009 r., ale nie sięgnął poziomu oznaczającego recesję. Tempo wzrostu realnego PKB ponownie przyspieszyło w 2010 r. do 3,8 %, ponieważ silny popyt zewnętrzny napędzał produkcję i doprowadził do wzrostu stanu zapasów, podczas gdy stabilny rynek pracy wspierał konsumpcję prywatną. Stopa bezrobocia wzrosła do 9,6 % w 2010 r., w porównaniu z 7,1 % w 2008 r., pomimo wzrostu zatrudnienia. Kryzys odbił się bardzo niekorzystnie na sytuacji finansów publicznych. Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zwiększył się z poziomu 3,7 % PKB w 2008 r. do 7,3 % w 2009 r. W 2010 r., pomimo wprowadzenia niewielkiego pakietu konsolidacyjnego oraz w sytuacji silnego wzrostu gospodarczego, deficyt osiągnął poziom 7,9 % PKB. Relacja długu do PKB wzrosła z 50,9 % w 2009 r. do 55,1 % (3) w 2010 r., nadal poniżej przewidzianego w Traktacie progu wynoszącego 60 % oraz przewidzianego w polskiej konstytucji ograniczenia długu.

| (8) | Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę prognoz budżetowych jest wiarygodny, z wyjątkiem roku 2012, dla którego to okresu opiera się on na nieco zbyt optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego. W ramach programu konwergencji planuje się sprowadzenie deficytu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2012 r., czyli w terminie określonym przez Radę. Średni roczny wysiłek fiskalny w latach 2010–2012 jest w pełni zgodny z zaleceniem Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu z dnia 7 lipca 2009 r., tj. 1,25 % PKB. Osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego (MTO) nie jest przewidywane w okresie trwania programu konwergencji. Modyfikacja reformy systemu emerytalnego, w wyniku której zakłada się zmniejszenie deficytu strukturalnego o 0,7 % w roku 2011 i o kolejne 0,5 % PKB w 2012 r., nie poprawia w istotnym zakresie wyjściowej sytuacji budżetowej, ponieważ poprawa początkowej pozycji budżetowej jest powiązana ze zwiększeniem zobowiązań długoterminowych. Wystąpienie zagrożeń dla osiągnięcia celów budżetowych jest prawdopodobne. W szczególności dochody z podatków bezpośrednich mogą okazać się niższe niż prognozowano ze względu na optymistyczne założenia dotyczące elastyczności w odniesieniu do bazy podatkowej; zawarte w programie przewidywania dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne opierają się na optymistycznych scenariuszach wzrostu zatrudnienia i płac; a potencjalne opóźnienia w realizacji środków zmniejszających deficyt, jak również ich ewentualne zmiany, w tym opóźnienia i zmiany pozostające poza bezpośrednią kontrolą rządu, mogą spowodować przekroczenia ścieżki konsolidacji. |
| --- | --- |

(8)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę prognoz budżetowych jest wiarygodny, z wyjątkiem roku 2012, dla którego to okresu opiera się on na nieco zbyt optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego. W ramach programu konwergencji planuje się sprowadzenie deficytu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2012 r., czyli w terminie określonym przez Radę. Średni roczny wysiłek fiskalny w latach 2010–2012 jest w pełni zgodny z zaleceniem Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu z dnia 7 lipca 2009 r., tj. 1,25 % PKB. Osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego (MTO) nie jest przewidywane w okresie trwania programu konwergencji. Modyfikacja reformy systemu emerytalnego, w wyniku której zakłada się zmniejszenie deficytu strukturalnego o 0,7 % w roku 2011 i o kolejne 0,5 % PKB w 2012 r., nie poprawia w istotnym zakresie wyjściowej sytuacji budżetowej, ponieważ poprawa początkowej pozycji budżetowej jest powiązana ze zwiększeniem zobowiązań długoterminowych. Wystąpienie zagrożeń dla osiągnięcia celów budżetowych jest prawdopodobne. W szczególności dochody z podatków bezpośrednich mogą okazać się niższe niż prognozowano ze względu na optymistyczne założenia dotyczące elastyczności w odniesieniu do bazy podatkowej; zawarte w programie przewidywania dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne opierają się na optymistycznych scenariuszach wzrostu zatrudnienia i płac; a potencjalne opóźnienia w realizacji środków zmniejszających deficyt, jak również ich ewentualne zmiany, w tym opóźnienia i zmiany pozostające poza bezpośrednią kontrolą rządu, mogą spowodować przekroczenia ścieżki konsolidacji.

| (9) | Rząd Polski zobowiązał się do sprowadzenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB do 2012 r., zgodnie z zaleceniem Rady, i do zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej. W tym celu rząd Polski rozpoczął w 2011 r. realizację planu znacznej konsolidacji finansów publicznych za pomocą środków dotyczących zarówno przychodów, jak i wydatków, w tym istotnego ograniczenia publicznych wydatków inwestycyjnych. Projekt budżetu na 2012 r. został przyjęty przez rząd w dniu 5 maja 2011 r. Ma on przyczynić się do dalszego znaczącego ograniczenia deficytu. Może jednak nadal zachodzić konieczność wdrożenia dodatkowych środków w uzupełnieniu tych przedstawionych w projekcie budżetu na 2012 r., aby dotrzymać terminu korekty nadmiernego deficytu przypadającego na 2012 r. Dalsze redukcje wydatków pobudzających wzrost wiązałyby się jednak z ryzykiem negatywnego oddziaływania na potencjał wzrostu w przyszłości. |
| --- | --- |

(9)

Rząd Polski zobowiązał się do sprowadzenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB do 2012 r., zgodnie z zaleceniem Rady, i do zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej. W tym celu rząd Polski rozpoczął w 2011 r. realizację planu znacznej konsolidacji finansów publicznych za pomocą środków dotyczących zarówno przychodów, jak i wydatków, w tym istotnego ograniczenia publicznych wydatków inwestycyjnych. Projekt budżetu na 2012 r. został przyjęty przez rząd w dniu 5 maja 2011 r. Ma on przyczynić się do dalszego znaczącego ograniczenia deficytu. Może jednak nadal zachodzić konieczność wdrożenia dodatkowych środków w uzupełnieniu tych przedstawionych w projekcie budżetu na 2012 r., aby dotrzymać terminu korekty nadmiernego deficytu przypadającego na 2012 r. Dalsze redukcje wydatków pobudzających wzrost wiązałyby się jednak z ryzykiem negatywnego oddziaływania na potencjał wzrostu w przyszłości.

| (10) | W przeciągu ostatnich lat Polska wzmocniła swoje ramy budżetowe. Jeśli jednak chodzi o zapewnienie stabilności finansów publicznych w perspektywie średnio i długookresowej, nie wydaje się, aby istniejące reguły budżetowe oraz procedury programowania średniookresowego zapewniały w odpowiednim stopniu przejrzystość procedury budżetowej, bodźce do koordynacji pomiędzy różnymi szczeblami administracji i elastyczność umożliwiającą reagowanie na wstrząsy makroekonomiczne i zaburzenia równowagi makroekonomicznej. Reguły budżetowe powinny ponadto opierać się na dostatecznie szerokich agregatach budżetowych oraz powinny być zgodne z europejskim systemem rachunków narodowych i regionalnych (ESA95). Zgodnie z najnowszymi ocenami Komisji, zagrożenia dla długoterminowej stabilności finansów publicznych wydają się być średnie. |
| --- | --- |

(10)

W przeciągu ostatnich lat Polska wzmocniła swoje ramy budżetowe. Jeśli jednak chodzi o zapewnienie stabilności finansów publicznych w perspektywie średnio i długookresowej, nie wydaje się, aby istniejące reguły budżetowe oraz procedury programowania średniookresowego zapewniały w odpowiednim stopniu przejrzystość procedury budżetowej, bodźce do koordynacji pomiędzy różnymi szczeblami administracji i elastyczność umożliwiającą reagowanie na wstrząsy makroekonomiczne i zaburzenia równowagi makroekonomicznej. Reguły budżetowe powinny ponadto opierać się na dostatecznie szerokich agregatach budżetowych oraz powinny być zgodne z europejskim systemem rachunków narodowych i regionalnych (ESA95). Zgodnie z najnowszymi ocenami Komisji, zagrożenia dla długoterminowej stabilności finansów publicznych wydają się być średnie.

| (11) | Chociaż rząd zniósł wcześniejsze emerytury w przypadku większości dotychczasowych beneficjentów, to jednak nadal obowiązują szczególne przepisy dotyczące wcześniejszego przechodzenia na emeryturę służb mundurowych i górników, a ustawowy wiek emerytalny dla kobiet jest niższy niż dla mężczyzn. Rzeczywisty wiek przejścia na emeryturę jest w związku z tym nadal niski. Ponadto korzystający z dotacji publicznych fundusz ubezpieczenia społecznego rolników (KRUS) nie stwarza rolnikom motywacji do przenoszenia się do sektorów o wyższej produktywności, czemu nie sprzyjają też problemy w zakresie kształcenia, infrastruktury i mobilności; spowalnia to restrukturyzację gospodarczą i ogranicza wzrost produktywności. |
| --- | --- |

(11)

Chociaż rząd zniósł wcześniejsze emerytury w przypadku większości dotychczasowych beneficjentów, to jednak nadal obowiązują szczególne przepisy dotyczące wcześniejszego przechodzenia na emeryturę służb mundurowych i górników, a ustawowy wiek emerytalny dla kobiet jest niższy niż dla mężczyzn. Rzeczywisty wiek przejścia na emeryturę jest w związku z tym nadal niski. Ponadto korzystający z dotacji publicznych fundusz ubezpieczenia społecznego rolników (KRUS) nie stwarza rolnikom motywacji do przenoszenia się do sektorów o wyższej produktywności, czemu nie sprzyjają też problemy w zakresie kształcenia, infrastruktury i mobilności; spowalnia to restrukturyzację gospodarczą i ogranicza wzrost produktywności.

| (12) | System kształcenia i szkoleń nie jest w pełni dostosowany do potrzeb rynku pracy. Pomimo znacznego wzrostu liczby osób z wyższym wykształceniem, szanse zatrudnienia są ograniczone ze względu na niedopasowanie ich umiejętności do potrzeb związanych z miejscami pracy oferowanymi na rynku. System szkolnictwa wyższego nie jest odpowiednio powiązany z otoczeniem biznesowym i rynkiem pracy. Udział osób dorosłych (szczególnie pracowników w starszym wieku i o niskich kwalifikacjach) w programach kształcenia i szkoleń zawodowych pozostaje na bardzo niskim poziomie. |
| --- | --- |

(12)

System kształcenia i szkoleń nie jest w pełni dostosowany do potrzeb rynku pracy. Pomimo znacznego wzrostu liczby osób z wyższym wykształceniem, szanse zatrudnienia są ograniczone ze względu na niedopasowanie ich umiejętności do potrzeb związanych z miejscami pracy oferowanymi na rynku. System szkolnictwa wyższego nie jest odpowiednio powiązany z otoczeniem biznesowym i rynkiem pracy. Udział osób dorosłych (szczególnie pracowników w starszym wieku i o niskich kwalifikacjach) w programach kształcenia i szkoleń zawodowych pozostaje na bardzo niskim poziomie.

| (13) | Pomimo ich wzrostu w ostatnim czasie, publiczne nakłady na działalność badawczą i rozwojową są w Polsce niskie; również nakłady sektora prywatnego na działalność badawczą i rozwojową należą do najniższych w UE i w ostatnich latach malały. W perspektywie średnio– i długoterminowej stanie się to najprawdopodobniej główną przeszkodą dla wzrostu gospodarczego. Działalność badawcza i rozwojowa nie jest w pełni zintegrowana, ponieważ uniwersytety, instytuty badawcze i przemysł są ze sobą słabo połączone. |
| --- | --- |

(13)

Pomimo ich wzrostu w ostatnim czasie, publiczne nakłady na działalność badawczą i rozwojową są w Polsce niskie; również nakłady sektora prywatnego na działalność badawczą i rozwojową należą do najniższych w UE i w ostatnich latach malały. W perspektywie średnio– i długoterminowej stanie się to najprawdopodobniej główną przeszkodą dla wzrostu gospodarczego. Działalność badawcza i rozwojowa nie jest w pełni zintegrowana, ponieważ uniwersytety, instytuty badawcze i przemysł są ze sobą słabo połączone.

| (14) | Niski udział kobiet w rynku pracy wynika częściowo z niedostatecznej dostępności placówek opieki nad dziećmi i osobami pozostającymi na utrzymaniu. Polska plasuje się znacznie poniżej średniej UE, jeżeli chodzi o liczbę dzieci poniżej trzech lat, dla których udostępniane są formalnie funkcjonujące placówki opieki. Odsetek starszych dzieci korzystających z tego systemu opieki, chociaż wzrósł na przestrzeni ostatnich kilku lat, jest równie niski. W wielu przypadkach młodzi rodzice mogą podjąć zatrudnienie tylko wówczas, gdy opieką nad dziećmi zajmuje się ich rodzina. Ponadto niewystarczająca dostępność usług opiekuńczych zmniejsza możliwości uczestnictwa w rynku pracy przede wszystkim starszych kobiet, które rezygnują z pracy lub przechodzą na wcześniejsze emerytury, aby zajmować się wnukami lub innymi osobami pozostającymi na utrzymaniu. |
| --- | --- |

(14)

Niski udział kobiet w rynku pracy wynika częściowo z niedostatecznej dostępności placówek opieki nad dziećmi i osobami pozostającymi na utrzymaniu. Polska plasuje się znacznie poniżej średniej UE, jeżeli chodzi o liczbę dzieci poniżej trzech lat, dla których udostępniane są formalnie funkcjonujące placówki opieki. Odsetek starszych dzieci korzystających z tego systemu opieki, chociaż wzrósł na przestrzeni ostatnich kilku lat, jest równie niski. W wielu przypadkach młodzi rodzice mogą podjąć zatrudnienie tylko wówczas, gdy opieką nad dziećmi zajmuje się ich rodzina. Ponadto niewystarczająca dostępność usług opiekuńczych zmniejsza możliwości uczestnictwa w rynku pracy przede wszystkim starszych kobiet, które rezygnują z pracy lub przechodzą na wcześniejsze emerytury, aby zajmować się wnukami lub innymi osobami pozostającymi na utrzymaniu.

| (15) | Słabo rozwinięta infrastruktura sieciowa stanowi przeszkodę dla przedsiębiorczości i inwestycji zagranicznych, a słaby rozwój infrastruktury transportowej potęguje dysproporcje regionalne. Infrastruktura energetyczna szybko starzeje się i osiągnęła granice mocy produkcyjnej. Infrastruktura ta wymaga ponadto znacznych dostosowań, aby sprostać wymogom związanym z polityką w zakresie łagodzenia zmian klimatu. Mimo że polski system kolei jest trzeci pod względem wielkości w Europie, nie jest w stanie wspierać odpowiednio rozwoju działalności gospodarczej ze względu na przestarzały charakter infrastruktury i taboru. |
| --- | --- |

(15)

Słabo rozwinięta infrastruktura sieciowa stanowi przeszkodę dla przedsiębiorczości i inwestycji zagranicznych, a słaby rozwój infrastruktury transportowej potęguje dysproporcje regionalne. Infrastruktura energetyczna szybko starzeje się i osiągnęła granice mocy produkcyjnej. Infrastruktura ta wymaga ponadto znacznych dostosowań, aby sprostać wymogom związanym z polityką w zakresie łagodzenia zmian klimatu. Mimo że polski system kolei jest trzeci pod względem wielkości w Europie, nie jest w stanie wspierać odpowiednio rozwoju działalności gospodarczej ze względu na przestarzały charakter infrastruktury i taboru.

| (16) | Jakość otoczenia biznesu i wydajność administracji publicznej w Polsce jest niska. W zestawieniu z innymi krajami Polska boryka się ze szczególnymi problemami dotyczącymi płatności podatków, rozpoczynania i zamykania działalności gospodarczej, egzekwowania umów i rejestrowania praw własności. Przeszkodą dla przedsiębiorstw jest przewlekłość procedur dotyczących wydawania licencji i pozwoleń. W odniesieniu do postępowań prawnych dotyczących np. egzekwowania umów i uzyskania pozwolenia na budowę, liczba związanych z tym procedur jest stosunkowo duża, a cały proces trwa zbyt długo. |
| --- | --- |

(16)

Jakość otoczenia biznesu i wydajność administracji publicznej w Polsce jest niska. W zestawieniu z innymi krajami Polska boryka się ze szczególnymi problemami dotyczącymi płatności podatków, rozpoczynania i zamykania działalności gospodarczej, egzekwowania umów i rejestrowania praw własności. Przeszkodą dla przedsiębiorstw jest przewlekłość procedur dotyczących wydawania licencji i pozwoleń. W odniesieniu do postępowań prawnych dotyczących np. egzekwowania umów i uzyskania pozwolenia na budowę, liczba związanych z tym procedur jest stosunkowo duża, a cały proces trwa zbyt długo.

| (17) | Polska podjęła szereg zobowiązań w ramach paktu euro plus. W odniesieniu do budżetu Polska zobowiązuje się do przestrzegania obecnej reguły dotyczącej zadłużenia i „doraźnej” reguły wydatkowej, do wprowadzenia nowych przepisów ograniczających wskaźniki deficytu samorządów lokalnych oraz wprowadzenia stale obowiązującej reguły wydatkowej. Aby zwiększyć stabilność finansową, planowane środki mają na celu skuteczniejszą regulację sektora bankowego i nadzór nad nim. Środki dotyczące zatrudnienia koncentrują się na udziale w rynku pracy kobiet, a także starszych pracowników, oraz na reformach mających na celu wzmocnienie powiązań między środowiskiem biznesu a systemem kształcenia. Środki dotyczące konkurencyjności kładą nacisk na obszary kształcenia i nauki, na rozwój infrastruktur transportowej i szerokopasmowej oraz działania mające przyczynić się do poprawy otoczenia biznesowego. Zobowiązania te dotyczą czterech obszarów paktu i w dużej mierze odzwierciedlają program przedstawiony w programie konwergencji oraz w krajowym programie reform. Kilka ważnych wyzwań politycznych wymaga podjęcia (np. niski współczynnik aktywności zawodowej starszych pracowników) lub zostały jedynie poruszone (np. lepsza administracyjna obsługa przedsiębiorstw). Zobowiązania podjęte w ramach paktu euro plus zostały ocenione i uwzględnione w zaleceniach. |
| --- | --- |

(17)

Polska podjęła szereg zobowiązań w ramach paktu euro plus. W odniesieniu do budżetu Polska zobowiązuje się do przestrzegania obecnej reguły dotyczącej zadłużenia i „doraźnej” reguły wydatkowej, do wprowadzenia nowych przepisów ograniczających wskaźniki deficytu samorządów lokalnych oraz wprowadzenia stale obowiązującej reguły wydatkowej. Aby zwiększyć stabilność finansową, planowane środki mają na celu skuteczniejszą regulację sektora bankowego i nadzór nad nim. Środki dotyczące zatrudnienia koncentrują się na udziale w rynku pracy kobiet, a także starszych pracowników, oraz na reformach mających na celu wzmocnienie powiązań między środowiskiem biznesu a systemem kształcenia. Środki dotyczące konkurencyjności kładą nacisk na obszary kształcenia i nauki, na rozwój infrastruktur transportowej i szerokopasmowej oraz działania mające przyczynić się do poprawy otoczenia biznesowego. Zobowiązania te dotyczą czterech obszarów paktu i w dużej mierze odzwierciedlają program przedstawiony w programie konwergencji oraz w krajowym programie reform. Kilka ważnych wyzwań politycznych wymaga podjęcia (np. niski współczynnik aktywności zawodowej starszych pracowników) lub zostały jedynie poruszone (np. lepsza administracyjna obsługa przedsiębiorstw). Zobowiązania podjęte w ramach paktu euro plus zostały ocenione i uwzględnione w zaleceniach.

| (18) | Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform, w tym zobowiązań podjętych w ramach paktu euro plus. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Polsce, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. Komisja jest zdania, że programy określają ambitny plan konsolidacji finansów publicznych i zachęca rząd do kontynuowania jego realizacji oraz do podejmowania dodatkowych środków, o ile są one konieczne dla zmniejszenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB do 2012 r. Wykorzystując osiągnięcia ostatniej dekady, należy podjąć kroki w celu dalszego zwiększania zatrudnienia, głównie poprzez wdrażanie reform systemu emerytalnego i kształcenia oraz poprzez poprawę usług opieki nad dziećmi i osobami pozostającymi na utrzymaniu. Ponadto należy dalej zwiększać konkurencyjność pozacenową poprzez ulepszenie ram działalności badawczo-rozwojowej i poprawę otoczenia biznesu oraz poprzez wspieranie inwestycji infrastrukturalnych. |
| --- | --- |

(18)

Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform, w tym zobowiązań podjętych w ramach paktu euro plus. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Polsce, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. Komisja jest zdania, że programy określają ambitny plan konsolidacji finansów publicznych i zachęca rząd do kontynuowania jego realizacji oraz do podejmowania dodatkowych środków, o ile są one konieczne dla zmniejszenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB do 2012 r. Wykorzystując osiągnięcia ostatniej dekady, należy podjąć kroki w celu dalszego zwiększania zatrudnienia, głównie poprzez wdrażanie reform systemu emerytalnego i kształcenia oraz poprzez poprawę usług opieki nad dziećmi i osobami pozostającymi na utrzymaniu. Ponadto należy dalej zwiększać konkurencyjność pozacenową poprzez ulepszenie ram działalności badawczo-rozwojowej i poprawę otoczenia biznesu oraz poprzez wspieranie inwestycji infrastrukturalnych.

| (19) | W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 7 lipca 2009 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu konwergencji Polski i jej opinia (4) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Polskę, |
| --- | --- |

(19)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 7 lipca 2009 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu konwergencji Polski i jej opinia (4) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Polskę,

NINIEJSZYM ZALECA Polsce podjęcie następujących działań w latach 2011–2012:

| 1. | Wdrożenie środków zapowiedzianych w projekcie budżetu na 2012 r. i podjęcie dodatkowych środków o trwałym charakterze, o ile są one konieczne dla ograniczenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB w roku 2012, zgodnie z zaleceniem Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu. Ograniczenie w przyszłości cięć w wydatkach pobudzających wzrost gospodarczy przy zapewnieniu odpowiedniego postępu w realizacji średniookresowego celu budżetowego. |
| --- | --- |

1.

Wdrożenie środków zapowiedzianych w projekcie budżetu na 2012 r. i podjęcie dodatkowych środków o trwałym charakterze, o ile są one konieczne dla ograniczenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB w roku 2012, zgodnie z zaleceniem Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu. Ograniczenie w przyszłości cięć w wydatkach pobudzających wzrost gospodarczy przy zapewnieniu odpowiedniego postępu w realizacji średniookresowego celu budżetowego.

| 2. | Przyjęcie przepisów w celu wprowadzenia stale obowiązującej reguły wydatkowej do 2013 r. Reguła ta powinna opierać się na dostatecznie szerokich agregatach budżetowych oraz powinna być zgodna z europejskim systemem rachunków. Ponadto podjęcie kroków w celu wzmocnienia mechanizmów koordynacji pomiędzy poszczególnymi szczeblami administracji w ramach średniookresowych i rocznych procedur budżetowych. |
| --- | --- |

2.

Przyjęcie przepisów w celu wprowadzenia stale obowiązującej reguły wydatkowej do 2013 r. Reguła ta powinna opierać się na dostatecznie szerokich agregatach budżetowych oraz powinna być zgodna z europejskim systemem rachunków. Ponadto podjęcie kroków w celu wzmocnienia mechanizmów koordynacji pomiędzy poszczególnymi szczeblami administracji w ramach średniookresowych i rocznych procedur budżetowych.

| 3. | Podwyższenie zgodnie z planami ustawowego wieku emerytalnego dla służb mundurowych, kontynuowanie działań mających na celu podwyższenie rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę, takich jak połączenie go ze średnim dalszym trwaniem życia. Przyjęcie harmonogramu dalszego udoskonalenia przepisów dotyczących składek na rolniczy fundusz ubezpieczenia społecznego (KRUS), aby lepiej odzwierciedlały indywidualne dochody. |
| --- | --- |

3.

Podwyższenie zgodnie z planami ustawowego wieku emerytalnego dla służb mundurowych, kontynuowanie działań mających na celu podwyższenie rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę, takich jak połączenie go ze średnim dalszym trwaniem życia. Przyjęcie harmonogramu dalszego udoskonalenia przepisów dotyczących składek na rolniczy fundusz ubezpieczenia społecznego (KRUS), aby lepiej odzwierciedlały indywidualne dochody.

| 4. | Wprowadzenie proponowanej strategii uczenia się przez całe życie, a także rozszerzenie programów praktyk zawodowych i specjalnych programów kształcenia i szkolenia zawodowego dla pracowników w starszym wieku i o niskich kwalifikacjach. Wzmocnienie powiązań pomiędzy środowiskiem naukowym i przemysłem poprzez wdrażanie programu „Budujemy na Wiedzy”. Wdrożenie reformy szkolnictwa wyższego (program „Partnerstwo dla Wiedzy”), tak aby lepiej dostosować ofertę edukacyjną do potrzeb rynku pracy. |
| --- | --- |

4.

Wprowadzenie proponowanej strategii uczenia się przez całe życie, a także rozszerzenie programów praktyk zawodowych i specjalnych programów kształcenia i szkolenia zawodowego dla pracowników w starszym wieku i o niskich kwalifikacjach. Wzmocnienie powiązań pomiędzy środowiskiem naukowym i przemysłem poprzez wdrażanie programu „Budujemy na Wiedzy”. Wdrożenie reformy szkolnictwa wyższego (program „Partnerstwo dla Wiedzy”), tak aby lepiej dostosować ofertę edukacyjną do potrzeb rynku pracy.

| 5. | Zwiększenie udziału kobiet w rynku pracy poprzez podjęcie działań w celu zapewnienia stabilnego finansowania placówek opieki nad dziećmi w wieku przedszkolnym oraz w celu zwiększenia wskaźnika przyjmowania do tych placówek dzieci poniżej 3 lat. |
| --- | --- |

5.

Zwiększenie udziału kobiet w rynku pracy poprzez podjęcie działań w celu zapewnienia stabilnego finansowania placówek opieki nad dziećmi w wieku przedszkolnym oraz w celu zwiększenia wskaźnika przyjmowania do tych placówek dzieci poniżej 3 lat.

| 6. | Podjęcie środków służących poprawie zachęt dla inwestycji w moce wytwórcze w sektorze energii, mających na celu wspieranie niskoemisyjnych technologii, a także środków służących dalszemu rozwojowi transgranicznych międzysystemowych połączeń elektroenergetycznych sieci przesyłowych; opracowanie wieloletniego planu inwestycji w infrastrukturę kolejową i wdrożenie centralnego planu dotyczącego transportu kolejowego. |
| --- | --- |

6.

Podjęcie środków służących poprawie zachęt dla inwestycji w moce wytwórcze w sektorze energii, mających na celu wspieranie niskoemisyjnych technologii, a także środków służących dalszemu rozwojowi transgranicznych międzysystemowych połączeń elektroenergetycznych sieci przesyłowych; opracowanie wieloletniego planu inwestycji w infrastrukturę kolejową i wdrożenie centralnego planu dotyczącego transportu kolejowego.

| 7. | Podjęcie działań w celu uproszczenia procedur prawnych związanych z egzekwowaniem zobowiązań umownych; dokonanie przeglądu przepisów dotyczących budownictwa i zagospodarowania przestrzennego, w celu uproszczenia procedur odwoławczych i przyspieszenia procedur administracyjnych. |
| --- | --- |

7.

Podjęcie działań w celu uproszczenia procedur prawnych związanych z egzekwowaniem zobowiązań umownych; dokonanie przeglądu przepisów dotyczących budownictwa i zagospodarowania przestrzennego, w celu uproszczenia procedur odwoławczych i przyspieszenia procedur administracyjnych.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

1

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

2

(3)  Wartość według bazy danych służb Komisji AMECO. Zgodnie z komunikatem Ministerstwa Finansów z dnia 30 maja 2011 r., relacja długu do PKB na dzień 31 grudnia 2010 r. wynosiła 54,9 %.

3

(4)  Przewidziana w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97.

4

---

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/9

---

ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Szwecji z 2011 r. raz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Szwecję zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014

2011/C 217/03

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

| (2) | W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

| (3) | Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

| (4) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

| (5) | Dnia 29 kwietnia 2011 r. Szwecja przedstawiła zaktualizowany program konwergencji dotyczący lat 2011–2014 i krajowy program reform z 2011 r. Oba programy zostały ocenione w tym samym czasie. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 29 kwietnia 2011 r. Szwecja przedstawiła zaktualizowany program konwergencji dotyczący lat 2011–2014 i krajowy program reform z 2011 r. Oba programy zostały ocenione w tym samym czasie.

| (6) | W okresie poprzedzającym kryzys gospodarczy z lat 2008–2009 szwedzka gospodarka cieszyła się ponad dekadą dynamicznego wzrostu napędzanego przez popyt krajowy i eksport netto. Ze względu na swoje nastawienie na eksport oraz stosunkowo duży sektor finansowy dotkliwie odczuła ona skutki gwałtownego spadku popytu zewnętrznego i zamrożenia rynków finansowych w 2008 r., w następstwie których w 2009 r. PKB skurczył się o 5,1 %, a stopa bezrobocia wzrosła z około 6 % do ponad 9 %. Dzięki dobrej sytuacji wyjściowej, która nie wymagała większych dostosowań po stronie gospodarstw domowych, bankowości i sektora publicznego, jak również dzięki odpowiedniej reakcji ze strony polityki monetarnej i fiskalnej, recesja trwała dość krótko i dotknęła przede wszystkim zorientowany na eksport sektor produkcyjny. Wraz z powrotem ożywienia do handlu światowego nastąpiła silna i mająca solidne podstawy poprawa sytuacji gospodarki szwedzkiej, a realny PKB wzrósł w 2010 r. o 5,7 %. W wyniku łącznego działania automatycznych stabilizatorów i środków uznaniowych saldo budżetowe przeszło z nadwyżki w wysokości 3,7 % PKB w 2007 r. do deficytu w wysokości 0,9 % w roku 2009, a następnie w 2010 r. wróciło do stanu równowagi. |
| --- | --- |

(6)

W okresie poprzedzającym kryzys gospodarczy z lat 2008–2009 szwedzka gospodarka cieszyła się ponad dekadą dynamicznego wzrostu napędzanego przez popyt krajowy i eksport netto. Ze względu na swoje nastawienie na eksport oraz stosunkowo duży sektor finansowy dotkliwie odczuła ona skutki gwałtownego spadku popytu zewnętrznego i zamrożenia rynków finansowych w 2008 r., w następstwie których w 2009 r. PKB skurczył się o 5,1 %, a stopa bezrobocia wzrosła z około 6 % do ponad 9 %. Dzięki dobrej sytuacji wyjściowej, która nie wymagała większych dostosowań po stronie gospodarstw domowych, bankowości i sektora publicznego, jak również dzięki odpowiedniej reakcji ze strony polityki monetarnej i fiskalnej, recesja trwała dość krótko i dotknęła przede wszystkim zorientowany na eksport sektor produkcyjny. Wraz z powrotem ożywienia do handlu światowego nastąpiła silna i mająca solidne podstawy poprawa sytuacji gospodarki szwedzkiej, a realny PKB wzrósł w 2010 r. o 5,7 %. W wyniku łącznego działania automatycznych stabilizatorów i środków uznaniowych saldo budżetowe przeszło z nadwyżki w wysokości 3,7 % PKB w 2007 r. do deficytu w wysokości 0,9 % w roku 2009, a następnie w 2010 r. wróciło do stanu równowagi.

| (7) | Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę prognoz budżetowych jest wiarygodny z wyjątkiem roku 2012, dla którego to okresu wydaje się on zbyt optymistyczny w porównaniu z prognozą służb Komisji sformułowaną wiosną 2011 r. Przedstawiona w zaktualizowanym programie konwergencji strategia budżetowa jest odpowiednia, ponieważ przyczyni się do realizacji średniookresowego celu budżetowego Szwecji, jakim jest nadwyżka w wysokości 1 % PKB w ciągu całego cyklu. Zapewniłoby to pewien margines na wypadek naruszenia wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB w razie ewentualnego pogorszenia koniunktury w przyszłości. w programie przewiduje się, że nadwyżka sektora instytucji rządowych i samorządowych powiększy się z 0,6 % PKB w 2011 r. do 3,7 % PKB w roku 2014, czyli w ostatnim roku objętym programem. Poprawa ta wynikać ma z zakładanej wysokiej dynamiki wzrostu gospodarczego, ponieważ w programie nie przewidziano na te lata żadnych działań konsolidacyjnych. Zagrożenia dla realizacji celów budżetowych są zasadniczo zrównoważone. Ponieważ przedstawiona w programie prognoza przychodów jest nieco ostrożna w odniesieniu do 2011 r., wyniki budżetowe w tym roku mogą okazać się nieco lepsze, natomiast w kolejnych latach począwszy od 2012 r. realizacja prognoz budżetowych jest obarczona pewnym ryzykiem w związku z optymistycznymi założeniami makroekonomicznymi. Rząd zasygnalizował, że – o ile pozwoli na to sytuacja budżetu – począwszy od 2012 r. mogą zostać wdrożone dalsze ekspansywne środki polityki budżetowej przewidziane w ustawie budżetowej na 2011 r. (w tym piąty próg kredytu podatkowego związanego z zatrudnieniem dla pracowników, dalsze podniesienie progu opodatkowania państwowym podatkiem dochodowym, niższa stawka podatku VAT na usługi restauracyjne oraz niższe opodatkowanie emerytur); oznacza to ryzyko przyjęcia procyklicznego kursu polityki budżetowej. Biorąc także pod uwagę perspektywy demograficzne, ważne jest utrzymanie polityki budżetowej tak, aby zapewnić realizację średniookresowego celu budżetwoego. Zgodnie z ostatnią oceną Komisji, ryzyko związane z zachowaniem stabilności finansów publicznych w długim okresie, wydaje się być niskie. |
| --- | --- |

(7)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę prognoz budżetowych jest wiarygodny z wyjątkiem roku 2012, dla którego to okresu wydaje się on zbyt optymistyczny w porównaniu z prognozą służb Komisji sformułowaną wiosną 2011 r. Przedstawiona w zaktualizowanym programie konwergencji strategia budżetowa jest odpowiednia, ponieważ przyczyni się do realizacji średniookresowego celu budżetowego Szwecji, jakim jest nadwyżka w wysokości 1 % PKB w ciągu całego cyklu. Zapewniłoby to pewien margines na wypadek naruszenia wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB w razie ewentualnego pogorszenia koniunktury w przyszłości. w programie przewiduje się, że nadwyżka sektora instytucji rządowych i samorządowych powiększy się z 0,6 % PKB w 2011 r. do 3,7 % PKB w roku 2014, czyli w ostatnim roku objętym programem. Poprawa ta wynikać ma z zakładanej wysokiej dynamiki wzrostu gospodarczego, ponieważ w programie nie przewidziano na te lata żadnych działań konsolidacyjnych. Zagrożenia dla realizacji celów budżetowych są zasadniczo zrównoważone. Ponieważ przedstawiona w programie prognoza przychodów jest nieco ostrożna w odniesieniu do 2011 r., wyniki budżetowe w tym roku mogą okazać się nieco lepsze, natomiast w kolejnych latach począwszy od 2012 r. realizacja prognoz budżetowych jest obarczona pewnym ryzykiem w związku z optymistycznymi założeniami makroekonomicznymi. Rząd zasygnalizował, że – o ile pozwoli na to sytuacja budżetu – począwszy od 2012 r. mogą zostać wdrożone dalsze ekspansywne środki polityki budżetowej przewidziane w ustawie budżetowej na 2011 r. (w tym piąty próg kredytu podatkowego związanego z zatrudnieniem dla pracowników, dalsze podniesienie progu opodatkowania państwowym podatkiem dochodowym, niższa stawka podatku VAT na usługi restauracyjne oraz niższe opodatkowanie emerytur); oznacza to ryzyko przyjęcia procyklicznego kursu polityki budżetowej. Biorąc także pod uwagę perspektywy demograficzne, ważne jest utrzymanie polityki budżetowej tak, aby zapewnić realizację średniookresowego celu budżetwoego. Zgodnie z ostatnią oceną Komisji, ryzyko związane z zachowaniem stabilności finansów publicznych w długim okresie, wydaje się być niskie.

| (8) | Obecna sytuacja na rynku mieszkaniowym i rynku kredytów hipotecznych jest źródłem potencjalnej niestabilności. Po krótkotrwałej i łagodnej korekcie w szczytowym momencie kryzysu finansowego, ceny nieruchomości w Szwecji – w przeciwieństwie do innych państw – powróciły na ścieżkę szybkiego wzrostu odnotowywanego od drugiej połowy lat dziewięćdziesiątych i obecnie osiągnęły rekordowy poziom. Silny wzrost cen nieruchomości idzie w parze ze wzrostem zadłużenia gospodarstw domowych, które w pierwszej połowie 2010 r. stanowiło około 170 % dochodu do dyspozycji, osiągając najwyższy poziom w historii. Ponadto znaczna część zadłużenia hipotecznego oprocentowana jest stawką zmienną przy niewielkiej amortyzacji. w rezultacie szwedzkie gospodarstwa domowe są szczególnie narażone na podwyżki stóp procentowych lub niekorzystny rozwój sytuacji na rynku pracy. Poważniejsza korekta na rynku mieszkaniowym mogłaby mieć negatywne skutki dla stabilności makroekonomicznej poprzez zmuszenie gospodarstw domowych do ograniczenia spożycia w celu zbilansowania budżetu oraz poprzez zwiększenie kosztów finansowania dla szwedzkich banków. |
| --- | --- |

(8)

Obecna sytuacja na rynku mieszkaniowym i rynku kredytów hipotecznych jest źródłem potencjalnej niestabilności. Po krótkotrwałej i łagodnej korekcie w szczytowym momencie kryzysu finansowego, ceny nieruchomości w Szwecji – w przeciwieństwie do innych państw – powróciły na ścieżkę szybkiego wzrostu odnotowywanego od drugiej połowy lat dziewięćdziesiątych i obecnie osiągnęły rekordowy poziom. Silny wzrost cen nieruchomości idzie w parze ze wzrostem zadłużenia gospodarstw domowych, które w pierwszej połowie 2010 r. stanowiło około 170 % dochodu do dyspozycji, osiągając najwyższy poziom w historii. Ponadto znaczna część zadłużenia hipotecznego oprocentowana jest stawką zmienną przy niewielkiej amortyzacji. w rezultacie szwedzkie gospodarstwa domowe są szczególnie narażone na podwyżki stóp procentowych lub niekorzystny rozwój sytuacji na rynku pracy. Poważniejsza korekta na rynku mieszkaniowym mogłaby mieć negatywne skutki dla stabilności makroekonomicznej poprzez zmuszenie gospodarstw domowych do ograniczenia spożycia w celu zbilansowania budżetu oraz poprzez zwiększenie kosztów finansowania dla szwedzkich banków.

| (9) | Jeżeli chodzi o szwedzki rynek pracy, młodzi ludzie oraz obywatele krajów spoza UE mają stosunkowo słabą pozycję w porównaniu ze średnią UE. Dalsza poprawa ich pozycji na rynku pracy ma zasadnicze znaczenie dla zwiększenia ogólnego poziomu zatrudnienia oraz dla zwiększenia podaży pracy w długim okresie, aby sprostać wyzwaniom demograficznym związanym ze starzeniem się społeczeństwa. Rząd szwedzki wdraża obecnie szereg reform w celu poprawy sytuacji w zakresie zatrudnienia obu tych grup, np. zwiększenie funduszy na coaching, miejsca pracy dla praktykantów, kształcenie zawodowe dorosłych, przyuczenie do zawodu, ukierunkowane subsydia płacowe oraz skrojone na miarę kursy języka szwedzkiego. Z najnowszych danych statystycznych wynika wyraźnie, że sytuacja na szwedzkim rynku pracy ulega poprawie w całym zakresie z wyjątkiem sytuacji kobiet urodzonych za granicą. |
| --- | --- |

(9)

Jeżeli chodzi o szwedzki rynek pracy, młodzi ludzie oraz obywatele krajów spoza UE mają stosunkowo słabą pozycję w porównaniu ze średnią UE. Dalsza poprawa ich pozycji na rynku pracy ma zasadnicze znaczenie dla zwiększenia ogólnego poziomu zatrudnienia oraz dla zwiększenia podaży pracy w długim okresie, aby sprostać wyzwaniom demograficznym związanym ze starzeniem się społeczeństwa. Rząd szwedzki wdraża obecnie szereg reform w celu poprawy sytuacji w zakresie zatrudnienia obu tych grup, np. zwiększenie funduszy na coaching, miejsca pracy dla praktykantów, kształcenie zawodowe dorosłych, przyuczenie do zawodu, ukierunkowane subsydia płacowe oraz skrojone na miarę kursy języka szwedzkiego. Z najnowszych danych statystycznych wynika wyraźnie, że sytuacja na szwedzkim rynku pracy ulega poprawie w całym zakresie z wyjątkiem sytuacji kobiet urodzonych za granicą.

| (10) | Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Szwecji, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. Zdaniem Komisji programy stanowią adekwatną odpowiedź na główne wyzwania, przed którymi stoi Szwecja. Jednak chociaż strategia budżetowa rządu przewidująca kontynuowanie realizacji średniookresowego celu budżetowego jest właściwa, to począwszy od roku 2012 należy zadbać o niedopuszczenie do nadmiernego poluzowania polityki budżetowej w okresie sprzyjającego wzrostu gospodarczego. Należy ocenić ryzyko zaburzeń równowagi makroekonomicznej, w szczególności wynikających ze wzrostu cen nieruchomości i zadłużenia gospodarstw domowych. Ponadto należy monitorować uczestnictwo w rynku pracy grup słabszych społecznie, w szczególności młodych ludzi i kobiet urodzonych za granicą, oraz dążyć do poprawy sytuacji w tym zakresie. |
| --- | --- |

(10)

Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Szwecji, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. Zdaniem Komisji programy stanowią adekwatną odpowiedź na główne wyzwania, przed którymi stoi Szwecja. Jednak chociaż strategia budżetowa rządu przewidująca kontynuowanie realizacji średniookresowego celu budżetowego jest właściwa, to począwszy od roku 2012 należy zadbać o niedopuszczenie do nadmiernego poluzowania polityki budżetowej w okresie sprzyjającego wzrostu gospodarczego. Należy ocenić ryzyko zaburzeń równowagi makroekonomicznej, w szczególności wynikających ze wzrostu cen nieruchomości i zadłużenia gospodarstw domowych. Ponadto należy monitorować uczestnictwo w rynku pracy grup słabszych społecznie, w szczególności młodych ludzi i kobiet urodzonych za granicą, oraz dążyć do poprawy sytuacji w tym zakresie.

| (11) | W świetle powyższej oceny Rada zbadała aktualizację programu konwergencji Szwecji z 2011 r. i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Szwecję, |
| --- | --- |

(11)

W świetle powyższej oceny Rada zbadała aktualizację programu konwergencji Szwecji z 2011 r. i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Szwecję,

NINIEJSZYM ZALECA Szwecji podjęcie następujących działań w latach 2011–2012:

| 1. | Utrzymanie polityki budżetowej, która zagwarantuje dalsze realizowanie średniookresowego celu budżetowego. |
| --- | --- |

1.

Utrzymanie polityki budżetowej, która zagwarantuje dalsze realizowanie średniookresowego celu budżetowego.

| 2. | Podjęcie działań prewencyjnych w celu wyeliminowania zagrożeń makroekonomicznych związanych ze wzrostem cen nieruchomości i zadłużenia gospodarstw domowych. Można wziąć pod rozwagę szerokie spektrum działań, w tym przegląd systemu hipotecznego, włączając wymagania dotyczące kapitału dla banków, przepisów dotyczących czynszu, opodatkowania nieruchomości i pozwoleń na budowę. |
| --- | --- |

2.

Podjęcie działań prewencyjnych w celu wyeliminowania zagrożeń makroekonomicznych związanych ze wzrostem cen nieruchomości i zadłużenia gospodarstw domowych. Można wziąć pod rozwagę szerokie spektrum działań, w tym przegląd systemu hipotecznego, włączając wymagania dotyczące kapitału dla banków, przepisów dotyczących czynszu, opodatkowania nieruchomości i pozwoleń na budowę.

| 3. | Monitorowanie uczestnictwa w rynku pracy ludzi młodych i innych słabszych społecznie grup oraz dążenie do poprawy sytuacji w tym zakresie. |
| --- | --- |

3.

Monitorowanie uczestnictwa w rynku pracy ludzi młodych i innych słabszych społecznie grup oraz dążenie do poprawy sytuacji w tym zakresie.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

1

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

2

(3)  Przewidziana w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97.

3

---

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/12 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/12

---

ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Zjednoczonego Królestwa z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Zjednoczone Królestwo zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014

2011/C 217/04

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

| (2) | W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

| (3) | W dniu 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

| (4) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

| (5) | Dnia 28 kwietnia 2011 r. Zjednoczone Królestwo przedstawiło aktualizację z 2011 r. programu konwergencji obejmującą lata 2011–2014 oraz krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia powiązań między tymi oboma programami poddano je jednoczesnej ocenie. Po raz pierwszy program konwergencji Zjednoczonego Królestwa zawiera prognozy ekonomiczne i fiskalne pochodzące z nowego, niezależnego biura odpowiedzialności budżetowej (Office for Budget Responsibility), co stanowi poprawę ram fiskalnych Zjednoczonego Królestwa. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 28 kwietnia 2011 r. Zjednoczone Królestwo przedstawiło aktualizację z 2011 r. programu konwergencji obejmującą lata 2011–2014 oraz krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia powiązań między tymi oboma programami poddano je jednoczesnej ocenie. Po raz pierwszy program konwergencji Zjednoczonego Królestwa zawiera prognozy ekonomiczne i fiskalne pochodzące z nowego, niezależnego biura odpowiedzialności budżetowej (Office for Budget Responsibility), co stanowi poprawę ram fiskalnych Zjednoczonego Królestwa.

| (6) | Zjednoczone Królestwo było szczególnie narażone na negatywne skutki światowego kryzysu finansowego ze względu na duży rozmiar swojego sektora finansowego ściśle zintegrowanego z gospodarką światową oraz wysokie poziomy zadłużenia gospodarstw domowych. PKB spadł o 0,1 % w 2008 r. i o 4,9 % w 2009 r. Rząd Zjednoczonego Królestwa podjął zdecydowaną interwencję w celu wsparcia sektora bankowego oraz zapewnił całemu sektorowi nadzwyczajne dodatkowe środki służące poprawie jego płynności finansowej. Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrósł o 8,5 punktu procentowego w ciągu dwóch lat do 11,2 % PKB w 2009 r. Bezrobocie wzrosło z 5,3 % w 2007 r. do 7,6 % w 2009 r. Wzrost gospodarczy w ujęciu kwartalnym ponownie zanotowano w czwartym kwartale 2009 r., produkcja pozostaje jednak nadal na poziomie poniżej szczytowego poziomu sprzed kryzysu. W perspektywie krótkoterminowej przewiduje się umiarkowany wzrost gospodarczy napędzany przez znaczne inwestycje przedsiębiorstw oraz ożywienie eksportu netto dzięki korzystnemu kursowi walutowemu. Na słabą dynamikę wzrostu będzie mieć wpływ niski lub ujemny wzrost konsumpcji gospodarstw domowych i sektora publicznego. Oczekuje się, że w 2011 r. inflacja pozostanie na poziomie znacznie przekraczającym oficjalną wartość docelową wynoszącą 2 % – odzwierciedlając podwyżki podatku od wartości dodanej oraz wyższe ceny importowe i ceny energii – zanim zacznie spadać w 2012 r. Wysoka inflacja prawdopodobnie przyczyni się do spadku poziomu dochodów realnych, zważywszy że dynamika wynagrodzeń pozostaje na niskim poziomie. Ewentualny brak ożywienia inwestycji przedsiębiorstw czy też wzrostu eksportu netto oraz utrzymująca się wysoka inflacja, która może uniemożliwić stosowanie polityki pieniężnej w celu zrównoważenia niższych wydatków publicznych, stanowią główne czynniki ryzyka mogące powodować konieczność korekty prognozy w dół. |
| --- | --- |

(6)

Zjednoczone Królestwo było szczególnie narażone na negatywne skutki światowego kryzysu finansowego ze względu na duży rozmiar swojego sektora finansowego ściśle zintegrowanego z gospodarką światową oraz wysokie poziomy zadłużenia gospodarstw domowych. PKB spadł o 0,1 % w 2008 r. i o 4,9 % w 2009 r. Rząd Zjednoczonego Królestwa podjął zdecydowaną interwencję w celu wsparcia sektora bankowego oraz zapewnił całemu sektorowi nadzwyczajne dodatkowe środki służące poprawie jego płynności finansowej. Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrósł o 8,5 punktu procentowego w ciągu dwóch lat do 11,2 % PKB w 2009 r. Bezrobocie wzrosło z 5,3 % w 2007 r. do 7,6 % w 2009 r. Wzrost gospodarczy w ujęciu kwartalnym ponownie zanotowano w czwartym kwartale 2009 r., produkcja pozostaje jednak nadal na poziomie poniżej szczytowego poziomu sprzed kryzysu. W perspektywie krótkoterminowej przewiduje się umiarkowany wzrost gospodarczy napędzany przez znaczne inwestycje przedsiębiorstw oraz ożywienie eksportu netto dzięki korzystnemu kursowi walutowemu. Na słabą dynamikę wzrostu będzie mieć wpływ niski lub ujemny wzrost konsumpcji gospodarstw domowych i sektora publicznego. Oczekuje się, że w 2011 r. inflacja pozostanie na poziomie znacznie przekraczającym oficjalną wartość docelową wynoszącą 2 % – odzwierciedlając podwyżki podatku od wartości dodanej oraz wyższe ceny importowe i ceny energii – zanim zacznie spadać w 2012 r. Wysoka inflacja prawdopodobnie przyczyni się do spadku poziomu dochodów realnych, zważywszy że dynamika wynagrodzeń pozostaje na niskim poziomie. Ewentualny brak ożywienia inwestycji przedsiębiorstw czy też wzrostu eksportu netto oraz utrzymująca się wysoka inflacja, która może uniemożliwić stosowanie polityki pieniężnej w celu zrównoważenia niższych wydatków publicznych, stanowią główne czynniki ryzyka mogące powodować konieczność korekty prognozy w dół.

| (7) | Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę prognoz budżetowych jest realistyczny z wyjątkiem roku 2012, dla którego to okresu może on być nieco zbyt optymistyczny. W programie konwergencji nie określono średniookresowego celu budżetowego przewidzianego w kodeksie postępowania, tym niemniej cel ten można zrekonstruować w oparciu o cele cząstkowe zawarte w tym programie. Celem strategii budżetowej jest ograniczenie deficytu z 9,9 % w latach 2010–2011 do 1,7 % w latach 2015–2016, głównie w drodze ograniczania wydatków; strategia ta jest zgodna z wnioskami wynikającymi z konsolidacji fiskalnych, które wspierały wzrost gospodarczy. W programie konwergencji zaplanowano ograniczenie deficytu do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2014–2015 r., czyli w terminie wyznaczonym przez Radę. Zawarte w programie konwergencji prognozy budżetowe przewidują wzrost wskaźnika zadłużenia z 78,7 % w 2010–2011 r. do 87,2 % w latach 2013–2014, a następnie jego powolny spadek. Średni roczny wysiłek fiskalny w okresie 2010–2011 do 2014–2015 wyniesie 1,6 %. Wskaźnik ten kształtuje się na poziomie nieco poniżej wartości zaleconej przez Radę w grudniu 2009 r. (1,75 % PKB), jest jednak właściwy, biorąc pod uwagę fakt, że punktem wyjścia podejmowanych działań jest znacznie niższy niż zakładano deficyt budżetowy w latach 2009–2010, a więc konsolidacja budżetowa w należytym stopniu przyczyni się do zmniejszenia deficytu nominalnego poniżej poziomu wartości referencyjnej do roku 2014–2015. Zgodnie z najnowszymi ocenami Komisji, poziom ryzyka w odniesieniu do długoterminowej stabilności finansów publicznych jest wysoki.
  Długoterminowe koszty wynikające ze starzenia się społeczeństwa kształtują się na poziomie powyżej średniej UE, a obecna sytuacja budżetowa przyczynia się tylko do ich wzrostu. Przy założeniu obecnej sytuacji budżetowej poziom zadłużenia wzrośnie w 2020 r. do 128 % PKB. Pełne wdrożenie programu konwergencji powinno jednak wystarczyć do odwrócenia tendencji wzrostowej zadłużenia, przy czym jednak w takim przypadku wskaźnik ten do 2020 r. nadal wynosić będzie ponad 80 %. Poza planami w zakresie konsolidacji rząd Zjednoczonego Królestwa zapowiedział też podjęcie środków, które będą wspierać stabilność w perspektywie długoteminowej; środki te obejmują przyspieszenie planowanego podniesienia wieku emerytalnego w ramach państwowego systemu emerytalnego z 65 na 66 lat oraz zmiany metody aktualizacji niektórych dodatków i progów podatkowych. |
| --- | --- |

(7)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę prognoz budżetowych jest realistyczny z wyjątkiem roku 2012, dla którego to okresu może on być nieco zbyt optymistyczny. W programie konwergencji nie określono średniookresowego celu budżetowego przewidzianego w kodeksie postępowania, tym niemniej cel ten można zrekonstruować w oparciu o cele cząstkowe zawarte w tym programie. Celem strategii budżetowej jest ograniczenie deficytu z 9,9 % w latach 2010–2011 do 1,7 % w latach 2015–2016, głównie w drodze ograniczania wydatków; strategia ta jest zgodna z wnioskami wynikającymi z konsolidacji fiskalnych, które wspierały wzrost gospodarczy. W programie konwergencji zaplanowano ograniczenie deficytu do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2014–2015 r., czyli w terminie wyznaczonym przez Radę. Zawarte w programie konwergencji prognozy budżetowe przewidują wzrost wskaźnika zadłużenia z 78,7 % w 2010–2011 r. do 87,2 % w latach 2013–2014, a następnie jego powolny spadek. Średni roczny wysiłek fiskalny w okresie 2010–2011 do 2014–2015 wyniesie 1,6 %. Wskaźnik ten kształtuje się na poziomie nieco poniżej wartości zaleconej przez Radę w grudniu 2009 r. (1,75 % PKB), jest jednak właściwy, biorąc pod uwagę fakt, że punktem wyjścia podejmowanych działań jest znacznie niższy niż zakładano deficyt budżetowy w latach 2009–2010, a więc konsolidacja budżetowa w należytym stopniu przyczyni się do zmniejszenia deficytu nominalnego poniżej poziomu wartości referencyjnej do roku 2014–2015. Zgodnie z najnowszymi ocenami Komisji, poziom ryzyka w odniesieniu do długoterminowej stabilności finansów publicznych jest wysoki.

Długoterminowe koszty wynikające ze starzenia się społeczeństwa kształtują się na poziomie powyżej średniej UE, a obecna sytuacja budżetowa przyczynia się tylko do ich wzrostu. Przy założeniu obecnej sytuacji budżetowej poziom zadłużenia wzrośnie w 2020 r. do 128 % PKB. Pełne wdrożenie programu konwergencji powinno jednak wystarczyć do odwrócenia tendencji wzrostowej zadłużenia, przy czym jednak w takim przypadku wskaźnik ten do 2020 r. nadal wynosić będzie ponad 80 %. Poza planami w zakresie konsolidacji rząd Zjednoczonego Królestwa zapowiedział też podjęcie środków, które będą wspierać stabilność w perspektywie długoteminowej; środki te obejmują przyspieszenie planowanego podniesienia wieku emerytalnego w ramach państwowego systemu emerytalnego z 65 na 66 lat oraz zmiany metody aktualizacji niektórych dodatków i progów podatkowych.

| (8) | Podstawowym wyzwaniem pozostaje realizacja przedstawionego programu konsolidacji budżetowej. Zapewnienie braku odstępstw od opublikowanych planów wydatków będzie miało zasadnicze znaczenie dla przywrócenia stabilnej sytuacji budżetowej. Z zastrzeżeniem powyższego – zważywszy na historycznie niski wskaźnik inwestycji w infrastrukturę publiczną, szczególnie w odniesieniu do transportu – priorytetowo należy potraktować wydatki pobudzające wzrost gospodarczy. Zapewnienie wystarczającego poziomu nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej, przewidzianych już w programie konwergencji, przyczyni się do poprawy stabilności finansów publicznych. |
| --- | --- |

(8)

Podstawowym wyzwaniem pozostaje realizacja przedstawionego programu konsolidacji budżetowej. Zapewnienie braku odstępstw od opublikowanych planów wydatków będzie miało zasadnicze znaczenie dla przywrócenia stabilnej sytuacji budżetowej. Z zastrzeżeniem powyższego – zważywszy na historycznie niski wskaźnik inwestycji w infrastrukturę publiczną, szczególnie w odniesieniu do transportu – priorytetowo należy potraktować wydatki pobudzające wzrost gospodarczy. Zapewnienie wystarczającego poziomu nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej, przewidzianych już w programie konwergencji, przyczyni się do poprawy stabilności finansów publicznych.

| (9) | Rynek pracy w Zjednoczonym Królestwie, dzięki swojej elastyczności, był w stanie dość dobrze poradzić sobie z dużym spadkiem PKB w czasie kryzysu. Wzrost bezrobocia w największym stopniu dotknął jednak ludzi młodych: między 2008 r. a 2010 r. stopa bezrobocia wśród młodzieży wzrosła z 15 % do niemal 20 %. Niekorzystna dla ludzi młodych dynamika rynku pracy powiązana jest z bardziej ogólnymi i strukturalnymi wadami systemu nabywania i podnoszenia kwalifikacji. Odsetek Brytyjczyków w wieku 18–24 lat, którzy przedwcześnie kończą naukę i szkolenia – wynoszący 15,7 % – jest wyższy niż unijna średnia wynosząca 14,4 %. Chociaż odsetek osób w wieku 25–64 lat, które osiągnęły wysoki poziom kwalifikacji, jest w Zjednoczonym Królestwie szczególnie wysoki, istnieją braki w odniesieniu do kwalifikacji średniego poziomu – odsetek osób dysponujący tego typu kwalifikacjami kształtuje się obecnie na poziomie poniżej unijnej średniej. Kolejnym kluczowym wyzwaniem, przed którym stoi brytyjski rynek pracy, jest znaczny odsetek dzieci żyjących w gospodarstwach domowych dotkniętych bezrobociem: wskaźnik ten, wynoszący 17,5 %, jest najwyższy w całej Unii, dla której ogólna średnia wynosi 10,2 %. Problem ten szczególnie mocno dotyka rodziny niepełne i jest wynikiem słabych zachęt finansowych oraz braku skutecznych rozwiązań w zakresie opieki nad dziećmi: ponad 32 % osób obarczonych opieką nad dziećmi jest nieaktywnych zawodowo lub pracuje w niepełnym wymiarze godzin ze względu na brak zorganizowanej opieki (wskaźnik ten jest o 4 punkty procentowe wyższy niż unijna średnia). |
| --- | --- |

(9)

Rynek pracy w Zjednoczonym Królestwie, dzięki swojej elastyczności, był w stanie dość dobrze poradzić sobie z dużym spadkiem PKB w czasie kryzysu. Wzrost bezrobocia w największym stopniu dotknął jednak ludzi młodych: między 2008 r. a 2010 r. stopa bezrobocia wśród młodzieży wzrosła z 15 % do niemal 20 %. Niekorzystna dla ludzi młodych dynamika rynku pracy powiązana jest z bardziej ogólnymi i strukturalnymi wadami systemu nabywania i podnoszenia kwalifikacji. Odsetek Brytyjczyków w wieku 18–24 lat, którzy przedwcześnie kończą naukę i szkolenia – wynoszący 15,7 % – jest wyższy niż unijna średnia wynosząca 14,4 %. Chociaż odsetek osób w wieku 25–64 lat, które osiągnęły wysoki poziom kwalifikacji, jest w Zjednoczonym Królestwie szczególnie wysoki, istnieją braki w odniesieniu do kwalifikacji średniego poziomu – odsetek osób dysponujący tego typu kwalifikacjami kształtuje się obecnie na poziomie poniżej unijnej średniej. Kolejnym kluczowym wyzwaniem, przed którym stoi brytyjski rynek pracy, jest znaczny odsetek dzieci żyjących w gospodarstwach domowych dotkniętych bezrobociem: wskaźnik ten, wynoszący 17,5 %, jest najwyższy w całej Unii, dla której ogólna średnia wynosi 10,2 %. Problem ten szczególnie mocno dotyka rodziny niepełne i jest wynikiem słabych zachęt finansowych oraz braku skutecznych rozwiązań w zakresie opieki nad dziećmi: ponad 32 % osób obarczonych opieką nad dziećmi jest nieaktywnych zawodowo lub pracuje w niepełnym wymiarze godzin ze względu na brak zorganizowanej opieki (wskaźnik ten jest o 4 punkty procentowe wyższy niż unijna średnia).

| (10) | W dekadzie poprzedzającej kryzys w Zjednoczonym Królestwie doszło do gwałtownego wzrostu cen na rynku nieruchomości. W wyniku kryzysu nastąpił ostry spadek cen, które częściowo odrobiły straty i pozostają na rekordowo wysokim poziomie. Liczba transakcji znacznie spadła i utrzymuje się na bardzo niskim poziomie. Wzrost cen nieruchomości przyczynił się do znacznego wzrostu zadłużenia gospodarstw domowych oraz nadmiernego wzrostu konsumpcji w sektorze gospodarstw domowych w dekadzie przed kryzysem. Zmniejszenie liczby transakcji na rynku nieruchomości wywołało w konsekwencji spadek wpływów z podatków od transakcji kupna/sprzedaży nieruchomości, co przyczyniło się do pogorszenia sytuacji budżetowej Zjednoczonego Królestwa. Niekorzystna sytuacja na rynku mieszkaniowym pomaga również wyjaśnić wysoki poziom wydatków Zjednoczonego Królestwa z tytułu zasiłków mieszkaniowych oraz wysoki odsetek społeczeństwa korzystający z dotowanych przez państwo mieszkań i domów. Zjednoczone Królestwo zapowiedziało wstępne reformy swojego systemu zagospodarowania przestrzennego i przepisów dotyczących hipoteki. Zważywszy na znaczenie tego wyzwania dla wszystkich sektorów gospodarki Zjednoczonego Królestwa, w celu rozwiązania istniejących problemów istnieje potrzeba rozwinięcia tych działań i opracowania bardziej wszechstronnego pakietu reform, w tym reformy rynku kredytów hipotecznych i reformy opodatkowania nieruchomości. |
| --- | --- |

(10)

W dekadzie poprzedzającej kryzys w Zjednoczonym Królestwie doszło do gwałtownego wzrostu cen na rynku nieruchomości. W wyniku kryzysu nastąpił ostry spadek cen, które częściowo odrobiły straty i pozostają na rekordowo wysokim poziomie. Liczba transakcji znacznie spadła i utrzymuje się na bardzo niskim poziomie. Wzrost cen nieruchomości przyczynił się do znacznego wzrostu zadłużenia gospodarstw domowych oraz nadmiernego wzrostu konsumpcji w sektorze gospodarstw domowych w dekadzie przed kryzysem. Zmniejszenie liczby transakcji na rynku nieruchomości wywołało w konsekwencji spadek wpływów z podatków od transakcji kupna/sprzedaży nieruchomości, co przyczyniło się do pogorszenia sytuacji budżetowej Zjednoczonego Królestwa. Niekorzystna sytuacja na rynku mieszkaniowym pomaga również wyjaśnić wysoki poziom wydatków Zjednoczonego Królestwa z tytułu zasiłków mieszkaniowych oraz wysoki odsetek społeczeństwa korzystający z dotowanych przez państwo mieszkań i domów. Zjednoczone Królestwo zapowiedziało wstępne reformy swojego systemu zagospodarowania przestrzennego i przepisów dotyczących hipoteki. Zważywszy na znaczenie tego wyzwania dla wszystkich sektorów gospodarki Zjednoczonego Królestwa, w celu rozwiązania istniejących problemów istnieje potrzeba rozwinięcia tych działań i opracowania bardziej wszechstronnego pakietu reform, w tym reformy rynku kredytów hipotecznych i reformy opodatkowania nieruchomości.

| (11) | Ożywienie inwestycji prywatnych stanowić będzie istotny aspekt koniecznego zrównoważenia gospodarki przy ograniczeniu znaczenia konsumpcji krajowej i pozwoli pobudzić wzrost wydajności. Z analiz wynika, że czynnikiem ograniczającym poziom inwestycji oraz plany ekspansji w sektorze prywatnym są dostępność i koszt kredytów, zwłaszcza dla mniejszych przedsiębiorstw zależnych od finansowania bankowego. Roczna stopa wzrostu akcji kredytowej dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) jest ujemna od końca 2009 r., przy czym akcja kredytowa w stosunku do małych przedsiębiorstw zmniejszyła się jeszcze bardziej. Ponadto, chociaż wydaje się, że marże powyżej stóp referencyjnych ustabilizowały się dla średnich przedsiębiorstw, to wzrosły one nieco dla małych przedsiębiorstw. W Zjednoczonym Królestwie wprowadzono w ostatnim czasie szereg środków zmierzających do poprawy dostępu MŚP do źródeł finansowania, w tym dotowane przez państwo mechanizmy inwestycyjne oraz osiągnięte z brytyjskimi bankami porozumienie zobowiązujące je do zwiększenia akcji kredytowej brutto na rzecz MŚP. Istotne jest także rozpoznanie problemów po stronie podaży oraz uznanie faktu, że przedsiębiorstwa będą również musiały przyczynić się do podjęcia oferowanych im mechanizmów. W celu opracowania rozwiązania, które będzie w stanie funkcjonować bez systematycznej interwencji rządowej, istnieje konieczność przeprowadzenia dalszych reform mających na celu zwiększenie konkurencji w sektorze bankowym i ułatwienie dalszego rozwoju rynku finansowania pozabankowego dostępnego dla średnich i małych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(11)

Ożywienie inwestycji prywatnych stanowić będzie istotny aspekt koniecznego zrównoważenia gospodarki przy ograniczeniu znaczenia konsumpcji krajowej i pozwoli pobudzić wzrost wydajności. Z analiz wynika, że czynnikiem ograniczającym poziom inwestycji oraz plany ekspansji w sektorze prywatnym są dostępność i koszt kredytów, zwłaszcza dla mniejszych przedsiębiorstw zależnych od finansowania bankowego. Roczna stopa wzrostu akcji kredytowej dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) jest ujemna od końca 2009 r., przy czym akcja kredytowa w stosunku do małych przedsiębiorstw zmniejszyła się jeszcze bardziej. Ponadto, chociaż wydaje się, że marże powyżej stóp referencyjnych ustabilizowały się dla średnich przedsiębiorstw, to wzrosły one nieco dla małych przedsiębiorstw. W Zjednoczonym Królestwie wprowadzono w ostatnim czasie szereg środków zmierzających do poprawy dostępu MŚP do źródeł finansowania, w tym dotowane przez państwo mechanizmy inwestycyjne oraz osiągnięte z brytyjskimi bankami porozumienie zobowiązujące je do zwiększenia akcji kredytowej brutto na rzecz MŚP. Istotne jest także rozpoznanie problemów po stronie podaży oraz uznanie faktu, że przedsiębiorstwa będą również musiały przyczynić się do podjęcia oferowanych im mechanizmów. W celu opracowania rozwiązania, które będzie w stanie funkcjonować bez systematycznej interwencji rządowej, istnieje konieczność przeprowadzenia dalszych reform mających na celu zwiększenie konkurencji w sektorze bankowym i ułatwienie dalszego rozwoju rynku finansowania pozabankowego dostępnego dla średnich i małych przedsiębiorstw.

| (12) | Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Zjednoczonym Królestwie, ale także stopień zgodności z przepisami oraz wytycznymi UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. Komisja uważa, że w programach tych określono ambitne środki mające na celu ograniczenie deficytu oraz zachęca rząd do kontynuowania realizacji zaplanowanych działań. Należy również podjąć dalsze kroki mające na celu reformę rynku mieszkaniowego, ograniczenie bezrobocia wśród młodzieży, zmniejszenie liczby osób przedwcześnie kończących naukę oraz poprawę sytuacji dzieci żyjących w gospodarstwach domowych dotkniętych bezrobociem, jak również poprawę dostępności kredytów dla sektora prywatnego. |
| --- | --- |

(12)

Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Zjednoczonym Królestwie, ale także stopień zgodności z przepisami oraz wytycznymi UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. Komisja uważa, że w programach tych określono ambitne środki mające na celu ograniczenie deficytu oraz zachęca rząd do kontynuowania realizacji zaplanowanych działań. Należy również podjąć dalsze kroki mające na celu reformę rynku mieszkaniowego, ograniczenie bezrobocia wśród młodzieży, zmniejszenie liczby osób przedwcześnie kończących naukę oraz poprawę sytuacji dzieci żyjących w gospodarstwach domowych dotkniętych bezrobociem, jak również poprawę dostępności kredytów dla sektora prywatnego.

| (13) | W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 2 czerwca 2010 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa z 2011 r. i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Zjednoczone Królestwo, |
| --- | --- |

(13)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 2 czerwca 2010 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa z 2011 r. i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Zjednoczone Królestwo,

NINIEJSZYM ZALECA Zjednoczonemu Królestwu podjęcie następujących działań w latach 2011–2012:

| 1. | Przeprowadzenie zaplanowanej konsolidacji budżetowej mającej na celu osiągnięcie deficytu na poziomie 6,2 % PKB w 2012 r., zgodnie z zaleceniem Rady w sprawie skorygowania nadmiernego deficytu oraz stopniowego obniżania wysokiego wskaźnika długu publicznego po skorygowaniu nadmiernego deficytu do końca okresu objętego programem. Zapewnienie braku odchyleń od ambitnych celów zakładających ograniczenie wydatków, a tym samym wzmacniając stabilność finansów publicznych w długoterminowej perspektywie oraz przy tym założeniu, priorytetowe potraktowanie wydatków pobudzających wzrost gospodarczy. |
| --- | --- |

1.

Przeprowadzenie zaplanowanej konsolidacji budżetowej mającej na celu osiągnięcie deficytu na poziomie 6,2 % PKB w 2012 r., zgodnie z zaleceniem Rady w sprawie skorygowania nadmiernego deficytu oraz stopniowego obniżania wysokiego wskaźnika długu publicznego po skorygowaniu nadmiernego deficytu do końca okresu objętego programem. Zapewnienie braku odchyleń od ambitnych celów zakładających ograniczenie wydatków, a tym samym wzmacniając stabilność finansów publicznych w długoterminowej perspektywie oraz przy tym założeniu, priorytetowe potraktowanie wydatków pobudzających wzrost gospodarczy.

| 2. | Opracowanie programu reform mających na celu złagodzenie destabilizującego wpływu cyklu cen nieruchomości na finanse publiczne, sektor finansowy oraz gospodarkę w celu rozwiązania problemu dostępności mieszkań dla osób o niskich dochodach oraz ograniczenia konieczności dotowania przez państwo mieszkań. Pod uwagę można wziąć szeroki zestaw środków i instrumentów w tym reformę rynku kredytów hipotecznych, regulacji finansowej, opodatkowania nieruchomości oraz reformę systemu zagospodarowania przestrzennego w celu zapobiegania nadmiernym wahaniom cen. |
| --- | --- |

2.

Opracowanie programu reform mających na celu złagodzenie destabilizującego wpływu cyklu cen nieruchomości na finanse publiczne, sektor finansowy oraz gospodarkę w celu rozwiązania problemu dostępności mieszkań dla osób o niskich dochodach oraz ograniczenia konieczności dotowania przez państwo mieszkań. Pod uwagę można wziąć szeroki zestaw środków i instrumentów w tym reformę rynku kredytów hipotecznych, regulacji finansowej, opodatkowania nieruchomości oraz reformę systemu zagospodarowania przestrzennego w celu zapobiegania nadmiernym wahaniom cen.

| 3. | Podjęcie do końca 2012 r. kroków w celu zapewnienia zwiększenia odsetka wchodzącej na rynek pracy młodzieży posiadającej odpowiednie kwalifikacje oraz w celu poprawy zatrudnienia w grupie osób w wieku od 18 do 24 lat, które zakończyły naukę bez uzyskania kwalifikacji. Rozwiązanie problemu niedoboru pracowników o określonych kwalifikacjach poprzez zwiększenie liczby osób uzyskujących kwalifikacje na średnim poziomie, stosownie do potrzeb rynku pracy. |
| --- | --- |

3.

Podjęcie do końca 2012 r. kroków w celu zapewnienia zwiększenia odsetka wchodzącej na rynek pracy młodzieży posiadającej odpowiednie kwalifikacje oraz w celu poprawy zatrudnienia w grupie osób w wieku od 18 do 24 lat, które zakończyły naukę bez uzyskania kwalifikacji. Rozwiązanie problemu niedoboru pracowników o określonych kwalifikacjach poprzez zwiększenie liczby osób uzyskujących kwalifikacje na średnim poziomie, stosownie do potrzeb rynku pracy.

| 4. | Podjęcie działań w ramach bieżących planów budżetowych mających na celu ograniczenie liczby gospodarstw domowych dotkniętych bezrobociem poprzez działania nakierowane na osoby nieaktywne zawodowo ze względu na obowiązki w zakresie opieki, w tym samotnych rodziców. |
| --- | --- |

4.

Podjęcie działań w ramach bieżących planów budżetowych mających na celu ograniczenie liczby gospodarstw domowych dotkniętych bezrobociem poprzez działania nakierowane na osoby nieaktywne zawodowo ze względu na obowiązki w zakresie opieki, w tym samotnych rodziców.

| 5. | Wdrożenie zapowiedzianych środków oraz kontynuacja prac w celu zwiększenia dostępności finansowania bankowego i pozabankowego dla sektora prywatnego, a w szczególności dla MŚP przy rozpoznaniu potencjalnych problemów po stronie popytowej. Wspieranie konkurencji w sektorze bankowym oraz poszukiwanie na rynku sposobów poprawy dostępu do finansowania pozabankowego takiego jak kapitał wysokiego i podwyższonego ryzyka czy też emisja papierów dłużnych na rynkach publicznych. |
| --- | --- |

5.

Wdrożenie zapowiedzianych środków oraz kontynuacja prac w celu zwiększenia dostępności finansowania bankowego i pozabankowego dla sektora prywatnego, a w szczególności dla MŚP przy rozpoznaniu potencjalnych problemów po stronie popytowej. Wspieranie konkurencji w sektorze bankowym oraz poszukiwanie na rynku sposobów poprawy dostępu do finansowania pozabankowego takiego jak kapitał wysokiego i podwyższonego ryzyka czy też emisja papierów dłużnych na rynkach publicznych.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

1

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

2

(3)  Przewidziana w art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97.

3

---

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/15

---

ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie wdrażania ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich, których walutą jest euro

2011/C 217/05

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w związku z art. 121 ust. 2,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 20 czerwca 2011 r. Eurogrupa przeprowadziła debatę na temat wdrażania ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich, których walutą jest euro (zwanych dalej „państwami członkowskimi należącymi do strefy euro”), uznając potrzebę dalszego zacieśnienia w obrębie Eurogrupy koordynacji polityki oraz monitorowania wdrażania zaleceń kierowanych do państw członkowskich, których walutą jest euro. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 20 czerwca 2011 r. Eurogrupa przeprowadziła debatę na temat wdrażania ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich, których walutą jest euro (zwanych dalej „państwami członkowskimi należącymi do strefy euro”), uznając potrzebę dalszego zacieśnienia w obrębie Eurogrupy koordynacji polityki oraz monitorowania wdrażania zaleceń kierowanych do państw członkowskich, których walutą jest euro.

| (2) | W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

| (3) | W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014). Państwa członkowskie i, w stosownych przypadkach, UE, zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej polityce gospodarczej. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014). Państwa członkowskie i, w stosownych przypadkach, UE, zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej polityce gospodarczej.

| (4) | Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

| (5) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

| (6) | Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform. |
| --- | --- |

(6)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform.

| (7) | W kwietniu i w maju 2011 r. państwa członkowskie należące do strefy euro przedstawiły swoje programy stabilności na 2011 r., obejmujące lata 2011–2014, oraz swoje krajowe programy reform na 2011 r. Programy te zostały ocenione w tym samym czasie. |
| --- | --- |

(7)

W kwietniu i w maju 2011 r. państwa członkowskie należące do strefy euro przedstawiły swoje programy stabilności na 2011 r., obejmujące lata 2011–2014, oraz swoje krajowe programy reform na 2011 r. Programy te zostały ocenione w tym samym czasie.

| (8) | Doświadczenia pierwszej dekady euro zasadniczo uwidoczniły szereg korzyści z wprowadzenia jednej waluty. Globalny kryzys spowodował jednak głęboki spadek aktywności gospodarczej w 2009 r., w związku z którym PKB strefy euro spadło poniżej poziomu z 2006 r. W 2010 r. odnotowano wprawdzie ponownie wzrost PKB, ale produkcja globalna nadal utrzymuje się poniżej poziomu z 2007 r. W efekcie stopa bezrobocia w strefie euro wzrosła z 7,6 % w 2007 r. do 10,1 % w 2010 r. Sytuacja finansów publicznych w strefie euro uległa pogorszeniu, co doprowadziło do znacznych zmian w ocenie ryzyka związanego z długiem państwowym w niektórych państwach członkowskich należących do strefy euro oraz spowodowało zagrożenia dla stabilności makrofinansowej. Obecnie następuje ożywienie wzrostu gospodarczego, ale różni się on w poszczególnych państwach członkowskich, co odzwierciedla różnice strukturalne i koniunkturalne. Kryzys doprowadził do zmniejszenia zaburzeń równowagi makroekonomicznej, które narosły przed jego wystąpieniem. Nie wiadomo jednak jeszcze, czy zmiany te są dostateczne i trwałe. |
| --- | --- |

(8)

Doświadczenia pierwszej dekady euro zasadniczo uwidoczniły szereg korzyści z wprowadzenia jednej waluty. Globalny kryzys spowodował jednak głęboki spadek aktywności gospodarczej w 2009 r., w związku z którym PKB strefy euro spadło poniżej poziomu z 2006 r. W 2010 r. odnotowano wprawdzie ponownie wzrost PKB, ale produkcja globalna nadal utrzymuje się poniżej poziomu z 2007 r. W efekcie stopa bezrobocia w strefie euro wzrosła z 7,6 % w 2007 r. do 10,1 % w 2010 r. Sytuacja finansów publicznych w strefie euro uległa pogorszeniu, co doprowadziło do znacznych zmian w ocenie ryzyka związanego z długiem państwowym w niektórych państwach członkowskich należących do strefy euro oraz spowodowało zagrożenia dla stabilności makrofinansowej. Obecnie następuje ożywienie wzrostu gospodarczego, ale różni się on w poszczególnych państwach członkowskich, co odzwierciedla różnice strukturalne i koniunkturalne. Kryzys doprowadził do zmniejszenia zaburzeń równowagi makroekonomicznej, które narosły przed jego wystąpieniem. Nie wiadomo jednak jeszcze, czy zmiany te są dostateczne i trwałe.

| (9) | Salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w strefie euro zaczęły się poprawiać w większości przypadków w 2010 r. Na podstawie wiosennej prognozy służb Komisji, przy założeniu niezmiennego kursu polityki, oczekuje się, że w 2011 r. będą one ulegały dalszej poprawie. Dług publiczny będzie jednak nadal rósł aż do 2012 r. Jeśli dług ten nie zostanie skorygowany w nadchodzących latach, może on zagrozić długookresowej stabilności finansów publicznych z uwagi na współwystępowanie niskiego potencjalnego wzrostu gospodarczego i niekorzystnych zmian demograficznych. W 2010 r. deficyt w strefie euro spadł do 6 % PKB, natomiast wskaźnik zadłużenia wzrósł do 85,1 % PKB. Zgodnie z celami zawartymi w programie stabilności na 2011 r. deficyt w strefie euro spadnie do 1,3 % PKB w 2014 r., a wskaźnik zadłużenia zacznie ponownie spadać do poziomu poniżej 85 % PKB w 2014 r., po osiągnięciu rekordowego poziomu w roku 2012. Taka ścieżka konsolidacji budżetowej dla strefy euro jako całości byłaby zgodna z uzgodnioną strategią wyjścia i potrzebą przywrócenia równowagi finansów publicznych w kontekście rosnącego ożywienia gospodarczego. Planowane położenie nacisku w ramach konsolidacji na zmniejszenie wydatków związane z podwyżkami podatków zwiększa prawdopodobieństwo sukcesu tej konsolidacji. Skuteczne wdrażanie niektórych środków wymaga wciąż potwierdzenia. Pewna liczba państw członkowskich należących do strefy euro wprowadziła niedawno nowe reguły budżetowe lub zapowiedziała wzmocnienie już istniejących, jednak zapewnienie pełnej skuteczności tych reguł może wymagać w niektórych państwach członkowskich należących do strefy euro podjęcia dodatkowych środków. W świetle procesu starzenia się społeczeństw, dotychczasowe reformy systemów emerytalnych i systemów zabezpieczenia społecznego nie są wystarczające, aby zapewnić ogólną długoterminową stabilność budżetową. |
| --- | --- |

(9)

Salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w strefie euro zaczęły się poprawiać w większości przypadków w 2010 r. Na podstawie wiosennej prognozy służb Komisji, przy założeniu niezmiennego kursu polityki, oczekuje się, że w 2011 r. będą one ulegały dalszej poprawie. Dług publiczny będzie jednak nadal rósł aż do 2012 r. Jeśli dług ten nie zostanie skorygowany w nadchodzących latach, może on zagrozić długookresowej stabilności finansów publicznych z uwagi na współwystępowanie niskiego potencjalnego wzrostu gospodarczego i niekorzystnych zmian demograficznych. W 2010 r. deficyt w strefie euro spadł do 6 % PKB, natomiast wskaźnik zadłużenia wzrósł do 85,1 % PKB. Zgodnie z celami zawartymi w programie stabilności na 2011 r. deficyt w strefie euro spadnie do 1,3 % PKB w 2014 r., a wskaźnik zadłużenia zacznie ponownie spadać do poziomu poniżej 85 % PKB w 2014 r., po osiągnięciu rekordowego poziomu w roku 2012. Taka ścieżka konsolidacji budżetowej dla strefy euro jako całości byłaby zgodna z uzgodnioną strategią wyjścia i potrzebą przywrócenia równowagi finansów publicznych w kontekście rosnącego ożywienia gospodarczego. Planowane położenie nacisku w ramach konsolidacji na zmniejszenie wydatków związane z podwyżkami podatków zwiększa prawdopodobieństwo sukcesu tej konsolidacji. Skuteczne wdrażanie niektórych środków wymaga wciąż potwierdzenia. Pewna liczba państw członkowskich należących do strefy euro wprowadziła niedawno nowe reguły budżetowe lub zapowiedziała wzmocnienie już istniejących, jednak zapewnienie pełnej skuteczności tych reguł może wymagać w niektórych państwach członkowskich należących do strefy euro podjęcia dodatkowych środków. W świetle procesu starzenia się społeczeństw, dotychczasowe reformy systemów emerytalnych i systemów zabezpieczenia społecznego nie są wystarczające, aby zapewnić ogólną długoterminową stabilność budżetową.

| (10) | Działania podjęte w ramach polityki UE w odpowiedzi na ten problem przyczyniły się do lepszego funkcjonowania i stabilności systemu finansowego. Przed sektorami finansowymi szeregu państw członkowskich należących do strefy euro stoją problemy takie jak narażenie banków na dalsze straty dotyczące posiadanych przez nie aktywów lub na zaostrzenie warunków na rynkach refinansowania, kontynuowanie restrukturyzacji i dokapitalizowania sektora bankowego. Ponieważ warunki panujące w sektorze finansowym stabilizują się, należy stopniowo wycofywać pomoc sektora publicznego przy uwzględnieniu szczególnych okoliczności dotyczących sektora bankowego poszczególnych państw członkowskich. Uporanie się z tymi problemami pomoże ograniczyć niepewność w zakresie ewentualnych zobowiązań publicznych. |
| --- | --- |

(10)

Działania podjęte w ramach polityki UE w odpowiedzi na ten problem przyczyniły się do lepszego funkcjonowania i stabilności systemu finansowego. Przed sektorami finansowymi szeregu państw członkowskich należących do strefy euro stoją problemy takie jak narażenie banków na dalsze straty dotyczące posiadanych przez nie aktywów lub na zaostrzenie warunków na rynkach refinansowania, kontynuowanie restrukturyzacji i dokapitalizowania sektora bankowego. Ponieważ warunki panujące w sektorze finansowym stabilizują się, należy stopniowo wycofywać pomoc sektora publicznego przy uwzględnieniu szczególnych okoliczności dotyczących sektora bankowego poszczególnych państw członkowskich. Uporanie się z tymi problemami pomoże ograniczyć niepewność w zakresie ewentualnych zobowiązań publicznych.

| (11) | Poprawa wydajności i konkurencyjności oraz wyeliminowanie przeszkód strukturalnych w zakresie popytu wewnętrznego ze strony sektora prywatnego są konieczne, aby zwiększyć potencjał wzrostu i usunąć zaburzenia równowagi makroekonomicznej w strefie euro. W związku z tym państwa należące do strefy euro zapowiedziały w swoich krajowych programach reform podjęcie szeregu reform strukturalnych. Występują jednak nadal braki w zakresie środków potrzebnych do ulepszenia funkcjonowania rynków produktowych i rynków pracy tych państw, zwłaszcza w kontekście sektorów usług, konsolidacji budżetowej sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu oraz systemów określania wysokości wynagrodzeń. |
| --- | --- |

(11)

Poprawa wydajności i konkurencyjności oraz wyeliminowanie przeszkód strukturalnych w zakresie popytu wewnętrznego ze strony sektora prywatnego są konieczne, aby zwiększyć potencjał wzrostu i usunąć zaburzenia równowagi makroekonomicznej w strefie euro. W związku z tym państwa należące do strefy euro zapowiedziały w swoich krajowych programach reform podjęcie szeregu reform strukturalnych. Występują jednak nadal braki w zakresie środków potrzebnych do ulepszenia funkcjonowania rynków produktowych i rynków pracy tych państw, zwłaszcza w kontekście sektorów usług, konsolidacji budżetowej sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu oraz systemów określania wysokości wynagrodzeń.

| (12) | W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej, na państwach członkowskich strefy euro spoczywa szczególne zobowiązanie do uznawania swojej polityki gospodarczej za przedmiot wspólnego zainteresowania ze względu na jej potencjalne efekty zewnętrzne w państwach, z którymi łączy je wspólna waluta. W świetle kryzysu oraz obecnych wyzwań konieczne okazało się zatem prowadzenie i stałego i bardziej kompleksowego przeglądu koordynacji polityki gospodarczej na poziomie UE i strefy euro. Niezbędne elementy stanowią zintegrowany roczny cykl nadzoru włączony w ramy „semestru europejskiego”, wzmocnienie ram zarządzania gospodarką, utworzenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, europejskich organów nadzoru oraz europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej; niektóre z tych działań należy jeszcze ostatecznie uchwalić lub wdrożyć. Ramy te wzmacniają dodatkowo pakt euro plus. |
| --- | --- |

(12)

W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej, na państwach członkowskich strefy euro spoczywa szczególne zobowiązanie do uznawania swojej polityki gospodarczej za przedmiot wspólnego zainteresowania ze względu na jej potencjalne efekty zewnętrzne w państwach, z którymi łączy je wspólna waluta. W świetle kryzysu oraz obecnych wyzwań konieczne okazało się zatem prowadzenie i stałego i bardziej kompleksowego przeglądu koordynacji polityki gospodarczej na poziomie UE i strefy euro. Niezbędne elementy stanowią zintegrowany roczny cykl nadzoru włączony w ramy „semestru europejskiego”, wzmocnienie ram zarządzania gospodarką, utworzenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, europejskich organów nadzoru oraz europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej; niektóre z tych działań należy jeszcze ostatecznie uchwalić lub wdrożyć. Ramy te wzmacniają dodatkowo pakt euro plus.

| (13) | Komisja dokonała oceny programów stabilności i krajowych programów reform państw członkowskich należących do strefy euro, uwzględniając konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w strefie euro. Komisja jest zdania, że wymagane jest ścisłe przestrzeganie celów budżetowych oraz ich dodatkowe wzmocnienie w niektórych państwach członkowskich należących do strefy euro, a także wprowadzenie dodatkowych środków mających na celu wzmocnienie reguł budżetowych i zrównoważenia. Powinny także zostać podjęte dodatkowe kroki w celu poprawy stabilności finansowej, podjęcia sprzyjających wzrostowi gospodarczemu reform systemu podatkowego i działań konsolidacyjnych, poprawy mechanizmów określania wysokości wynagrodzeń, konkurencyjności w sektorach usług oraz wdrożenia paktu euro plus, |
| --- | --- |

(13)

Komisja dokonała oceny programów stabilności i krajowych programów reform państw członkowskich należących do strefy euro, uwzględniając konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w strefie euro. Komisja jest zdania, że wymagane jest ścisłe przestrzeganie celów budżetowych oraz ich dodatkowe wzmocnienie w niektórych państwach członkowskich należących do strefy euro, a także wprowadzenie dodatkowych środków mających na celu wzmocnienie reguł budżetowych i zrównoważenia. Powinny także zostać podjęte dodatkowe kroki w celu poprawy stabilności finansowej, podjęcia sprzyjających wzrostowi gospodarczemu reform systemu podatkowego i działań konsolidacyjnych, poprawy mechanizmów określania wysokości wynagrodzeń, konkurencyjności w sektorach usług oraz wdrożenia paktu euro plus,

ZALECA państwom członkowskim, których walutą jest euro, podjęcie następujących działań w okresie 2011–2012:

| 1. | Ścisłe przestrzeganie celów budżetowych określonych w ich programach stabilności na 2011 r. oraz w protokołach ustaleń, w przypadku państw członkowskich otrzymujących pomoc finansową UE/MFW, oraz, w stosownych przypadkach, wzmocnienie działań konsolidacyjnych zgodnie z opinią wydaną przez Radę. W szczególności zapewnienie podjęcia odpowiednich wysiłków fiskalnych w celu skorygowania nadmiernych deficytów i zbliżenia się do średniookresowych celów budżetowych. Wykorzystanie wszelkich dodatkowych wpływów budżetowych w celu przyspieszenia dostosowania. Powinno to pomóc również w poprawie dynamiki długu publicznego. |
| --- | --- |

1.

Ścisłe przestrzeganie celów budżetowych określonych w ich programach stabilności na 2011 r. oraz w protokołach ustaleń, w przypadku państw członkowskich otrzymujących pomoc finansową UE/MFW, oraz, w stosownych przypadkach, wzmocnienie działań konsolidacyjnych zgodnie z opinią wydaną przez Radę. W szczególności zapewnienie podjęcia odpowiednich wysiłków fiskalnych w celu skorygowania nadmiernych deficytów i zbliżenia się do średniookresowych celów budżetowych. Wykorzystanie wszelkich dodatkowych wpływów budżetowych w celu przyspieszenia dostosowania. Powinno to pomóc również w poprawie dynamiki długu publicznego.

| 2. | Zapewnienie dyscypliny budżetowej, zarówno na szczeblu krajowym, jak i na niższych szczeblach administracji, w szczególności poprzez wprowadzenie lub poprawę wystarczająco mocnych i wiążących ram budżetowych. |
| --- | --- |

2.

Zapewnienie dyscypliny budżetowej, zarówno na szczeblu krajowym, jak i na niższych szczeblach administracji, w szczególności poprzez wprowadzenie lub poprawę wystarczająco mocnych i wiążących ram budżetowych.

| 3. | Dalsze wdrażanie reform systemów zabezpieczenia społecznego zapewniających stabilność budżetową, biorąc w należytym stopniu pod uwagę odpowiednią wysokość emerytur i świadczeń społecznych, w szczególności poprzez dostosowanie systemów emerytalnych do krajowej sytuacji demograficznej. |
| --- | --- |

3.

Dalsze wdrażanie reform systemów zabezpieczenia społecznego zapewniających stabilność budżetową, biorąc w należytym stopniu pod uwagę odpowiednią wysokość emerytur i świadczeń społecznych, w szczególności poprzez dostosowanie systemów emerytalnych do krajowej sytuacji demograficznej.

| 4. | Poprawę funkcjonowania i stabilności systemu finansowego poprzez niezwłoczne podjęcie działań w oparciu o wyniki przyszłych ogólnounijnych testów skrajnych warunków, aby zapewnić dalsze wzmocnienie odporności sektora bankowego na ewentualne dalsze straty lub ograniczenia w zakresie finansowania oraz możliwość przeprowadzenia restrukturyzacji nierentownych instytucji finansowych lub ich wycofanie się z rynku, w sposób nieprowadzący do nadmiernych napięć na rynkach finansowych. |
| --- | --- |

4.

Poprawę funkcjonowania i stabilności systemu finansowego poprzez niezwłoczne podjęcie działań w oparciu o wyniki przyszłych ogólnounijnych testów skrajnych warunków, aby zapewnić dalsze wzmocnienie odporności sektora bankowego na ewentualne dalsze straty lub ograniczenia w zakresie finansowania oraz możliwość przeprowadzenia restrukturyzacji nierentownych instytucji finansowych lub ich wycofanie się z rynku, w sposób nieprowadzący do nadmiernych napięć na rynkach finansowych.

| 5. | Przeprowadzenie dalszych reform podatkowych, w wyniku których priorytetowo traktowane byłyby źródła opodatkowania sprzyjające wzrostowi i jednocześnie zapewniające utrzymanie poziomu dochodów podatkowych ogółem, w szczególności obejmujące zmniejszenie opodatkowania pracy, aby zwiększyć opłacalność zatrudnienia; ograniczając wydatki publiczne, należy chronić pozycje pobudzające wzrost gospodarczy takie jak wydatki na działalność badawczo-rozwojową, edukację i efektywność energetyczną; w razie konieczności dostosowanie ustaleń dotyczących określania wysokości wynagrodzeń i mechanizmów indeksacji, w porozumieniu z partnerami społecznymi i zgodnie z praktykami krajowymi, aby zapewnić dostosowanie procesu kształtowania się wynagrodzeń do zmian wydajności i konkurencyjności oraz sytuacji na rynku pracy. |
| --- | --- |

5.

Przeprowadzenie dalszych reform podatkowych, w wyniku których priorytetowo traktowane byłyby źródła opodatkowania sprzyjające wzrostowi i jednocześnie zapewniające utrzymanie poziomu dochodów podatkowych ogółem, w szczególności obejmujące zmniejszenie opodatkowania pracy, aby zwiększyć opłacalność zatrudnienia; ograniczając wydatki publiczne, należy chronić pozycje pobudzające wzrost gospodarczy takie jak wydatki na działalność badawczo-rozwojową, edukację i efektywność energetyczną; w razie konieczności dostosowanie ustaleń dotyczących określania wysokości wynagrodzeń i mechanizmów indeksacji, w porozumieniu z partnerami społecznymi i zgodnie z praktykami krajowymi, aby zapewnić dostosowanie procesu kształtowania się wynagrodzeń do zmian wydajności i konkurencyjności oraz sytuacji na rynku pracy.

| 6. | Wprowadzenie dalszych reform w celu poprawy konkurencyjności w sektorze usług, w szczególności poprzez likwidację nieuzasadnionych ograniczeń dotyczących usług świadczonych w ramach wolnych zawodów oraz w sektorze sprzedaży detalicznej i sektorach sieciowych. |
| --- | --- |

6.

Wprowadzenie dalszych reform w celu poprawy konkurencyjności w sektorze usług, w szczególności poprzez likwidację nieuzasadnionych ograniczeń dotyczących usług świadczonych w ramach wolnych zawodów oraz w sektorze sprzedaży detalicznej i sektorach sieciowych.

| 7. | Pełne wywiązanie się z zobowiązań podjętych w pakcie euro plus, w celu zwiększenia wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i zatrudnienia w strefie euro. |
| --- | --- |

7.

Pełne wywiązanie się z zobowiązań podjętych w pakcie euro plus, w celu zwiększenia wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i zatrudnienia w strefie euro.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący

---

OPINIE

Europejski Inspektor Ochrony Danych

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/18 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/18

---

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie decyzji Komisji 2011/141/UE zmieniającej decyzję Komisji 2007/76/WE w sprawie systemu współpracy w zakresie ochrony konsumenta (CPCS) oraz w sprawie zalecenia Komisji 2011/136/UE w sprawie wytycznych dotyczących wdrażania przepisów dotyczących ochrony danych w CPCS

2011/C 217/06

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16,

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 7 i 8,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1),

uwzględniając wniosek o opinię zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (2),

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

I.   WPROWADZENIE

| 1. | W dniu 1 marca 2011 r. Komisja Europejska przyjęła decyzję Komisji zmieniającą decyzję Komisji 2007/76/WE w sprawie CPCS (zwaną „drugą zmianą CPC”) (3). W tym samym dniu Komisja przyjęła również zalecenie Komisji w sprawie wytycznych dotyczących wdrażania przepisów dotyczących ochrony danych w CPCS („wytyczne dotyczące ochrony danych CPC”) (4). Obydwa dokumenty zostały przekazane EIOD do konsultacji zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. |
| --- | --- |

1.

W dniu 1 marca 2011 r. Komisja Europejska przyjęła decyzję Komisji zmieniającą decyzję Komisji 2007/76/WE w sprawie CPCS (zwaną „drugą zmianą CPC”) (3). W tym samym dniu Komisja przyjęła również zalecenie Komisji w sprawie wytycznych dotyczących wdrażania przepisów dotyczących ochrony danych w CPCS („wytyczne dotyczące ochrony danych CPC”) (4). Obydwa dokumenty zostały przekazane EIOD do konsultacji zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

| 2. | CPCS jest systemem informatycznym opracowanym i obsługiwanym przez Komisję na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów (zwanego „rozporządzeniem CPC”). CPCS ułatwia współpracę między „właściwymi organami” w państwach członkowskich UE i Komisją w obszarze ochrony konsumentów, jeżeli chodzi o naruszanie przepisów wybranych dyrektyw i rozporządzeń UE. Naruszenia objęte zakresem rozporządzenia CPC muszą mieć charakter transgraniczny i szkodzić „zbiorowym interesom konsumentów”. |
| --- | --- |

2.

CPCS jest systemem informatycznym opracowanym i obsługiwanym przez Komisję na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów (zwanego „rozporządzeniem CPC”). CPCS ułatwia współpracę między „właściwymi organami” w państwach członkowskich UE i Komisją w obszarze ochrony konsumentów, jeżeli chodzi o naruszanie przepisów wybranych dyrektyw i rozporządzeń UE. Naruszenia objęte zakresem rozporządzenia CPC muszą mieć charakter transgraniczny i szkodzić „zbiorowym interesom konsumentów”.

| 3. | W ramach współpracy użytkownicy CPCS przekazują sobie informacje, które obejmują również dane osobowe. Wspomniane dane osobowe mogą dotyczyć dyrektorów lub pracowników sprzedającego lub dostawcy podejrzanego o naruszenie, samego sprzedającego lub dostawcy (jeżeli jest osobą fizyczną), a także osób trzecich, np. konsumentów lub osób składających skargę. |
| --- | --- |

3.

W ramach współpracy użytkownicy CPCS przekazują sobie informacje, które obejmują również dane osobowe. Wspomniane dane osobowe mogą dotyczyć dyrektorów lub pracowników sprzedającego lub dostawcy podejrzanego o naruszenie, samego sprzedającego lub dostawcy (jeżeli jest osobą fizyczną), a także osób trzecich, np. konsumentów lub osób składających skargę.

| 4. | System został zaprojektowany jako bezpieczne narzędzie komunikacji między właściwymi organami, a także jako baza danych. Właściwe organy używają CPCS do wyszukiwania informacji pomocnych w prowadzeniu dochodzenia w danej sprawie (5) lub do wnioskowania o pomoc w egzekwowaniu prawa (6) („wnioski o wzajemną pomoc”). Ponadto właściwe organy mogą również przesyłać ostrzeżenie („powiadomienie”) w celu poinformowania innych właściwych organów i Komisji o naruszeniu lub podejrzeniu naruszenia (7). CPCS zawiera również inne funkcje obejmujące system notyfikacji (8) oraz forum do wymiany danych niezwiązanych z konkretnym przypadkiem. |
| --- | --- |

4.

System został zaprojektowany jako bezpieczne narzędzie komunikacji między właściwymi organami, a także jako baza danych. Właściwe organy używają CPCS do wyszukiwania informacji pomocnych w prowadzeniu dochodzenia w danej sprawie (5) lub do wnioskowania o pomoc w egzekwowaniu prawa (6) („wnioski o wzajemną pomoc”). Ponadto właściwe organy mogą również przesyłać ostrzeżenie („powiadomienie”) w celu poinformowania innych właściwych organów i Komisji o naruszeniu lub podejrzeniu naruszenia (7). CPCS zawiera również inne funkcje obejmujące system notyfikacji (8) oraz forum do wymiany danych niezwiązanych z konkretnym przypadkiem.

| 5. | W niniejszej opinii EIOD poruszy szereg kwestii związanych z ochroną danych w odniesieniu do ram prawnych CPCS, koncentrując się przede wszystkim na niedawno przyjętej drugiej zmianie CPC. Ponadto EIOD podsumuje dotychczasowe osiągnięcia oraz wybiórczo omówi niektóre nierozwiane obawy i przedstawi uwagi na przyszłość. Skomentuje również niektóre zapisy w wytycznych dotyczących ochrony danych CPC. |
| --- | --- |

5.

W niniejszej opinii EIOD poruszy szereg kwestii związanych z ochroną danych w odniesieniu do ram prawnych CPCS, koncentrując się przede wszystkim na niedawno przyjętej drugiej zmianie CPC. Ponadto EIOD podsumuje dotychczasowe osiągnięcia oraz wybiórczo omówi niektóre nierozwiane obawy i przedstawi uwagi na przyszłość. Skomentuje również niektóre zapisy w wytycznych dotyczących ochrony danych CPC.

| 6. | Równocześnie z niniejszą opinią (która została przyjęta na podstawie art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001) EIOD wydaje również opinię o kontroli wstępnej, działając w charakterze organu nadzorczego (na podstawie art. 27 tego samego rozporządzenia) (zwaną „opinią o kontroli wstępnej”). Opinia o kontroli wstępnej zawiera bardziej szczegółowy opis CPCS, a także przetwarzania danych osobowych w tym systemie. W opinii o kontroli wstępnej EIOD koncentruje się na zaleceniach dotyczących specjalnych środków o charakterze praktycznym, technicznym i organizacyjnym w celu poprawy ochrony danych w CPCS. Mając na uwadze, że wytyczne dotyczące ochrony danych CPC są również ściśle powiązane z takimi specjalnymi środkami, opinia o kontroli wstępnej zawiera również komentarze do wybranych zapisów wytycznych. |
| --- | --- |

6.

Równocześnie z niniejszą opinią (która została przyjęta na podstawie art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001) EIOD wydaje również opinię o kontroli wstępnej, działając w charakterze organu nadzorczego (na podstawie art. 27 tego samego rozporządzenia) (zwaną „opinią o kontroli wstępnej”). Opinia o kontroli wstępnej zawiera bardziej szczegółowy opis CPCS, a także przetwarzania danych osobowych w tym systemie. W opinii o kontroli wstępnej EIOD koncentruje się na zaleceniach dotyczących specjalnych środków o charakterze praktycznym, technicznym i organizacyjnym w celu poprawy ochrony danych w CPCS. Mając na uwadze, że wytyczne dotyczące ochrony danych CPC są również ściśle powiązane z takimi specjalnymi środkami, opinia o kontroli wstępnej zawiera również komentarze do wybranych zapisów wytycznych.

II.   RAMY PRAWNE CPCS

| 7. | EIOD z zadowoleniem stwierdza, że CPCS opiera się na solidnej podstawie prawnej, a w szczególności na rozporządzeniu przyjętym przez Radę i Parlament. Ponadto EIOD wyraża zadowolenie z faktu, że podstawa prawna została w międzyczasie uzupełniona, w wyniku czego jest bardziej szczegółowa i odpowiada na obawy dotyczące ochrony danych. EIOD wyraża szczególne zadowolenie z przyjęcia decyzji Komisji 2007/76/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. wykonującej rozporządzenie CPC (zwanej „decyzją wykonującą CPC”), a następnie z jej zmiany w dniu 17 marca 2008 r., a ostatnio w dniu 1 marca 2011 r. w ramach drugiej zmiany CPC. EIOD z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że Komisja przyjęła wytyczne dotyczące ochrony danych CPC, szczególnie jeżeli chodzi o kwestie związane z ochroną danych. |
| --- | --- |

7.

EIOD z zadowoleniem stwierdza, że CPCS opiera się na solidnej podstawie prawnej, a w szczególności na rozporządzeniu przyjętym przez Radę i Parlament. Ponadto EIOD wyraża zadowolenie z faktu, że podstawa prawna została w międzyczasie uzupełniona, w wyniku czego jest bardziej szczegółowa i odpowiada na obawy dotyczące ochrony danych. EIOD wyraża szczególne zadowolenie z przyjęcia decyzji Komisji 2007/76/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. wykonującej rozporządzenie CPC (zwanej „decyzją wykonującą CPC”), a następnie z jej zmiany w dniu 17 marca 2008 r., a ostatnio w dniu 1 marca 2011 r. w ramach drugiej zmiany CPC. EIOD z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że Komisja przyjęła wytyczne dotyczące ochrony danych CPC, szczególnie jeżeli chodzi o kwestie związane z ochroną danych.

| 8. | Chociaż EIOD wyraża żal, że nie konsultowano się z nim w momencie przyjmowania rozporządzenia CPC i decyzji wykonującej CPC, cieszy się, że Komisja przeprowadziła takie konsultacje przy okazji przyjmowania każdej z dwóch zmian decyzji wykonującej CPC, a także wytycznych dotyczących ochrony danych CPC. EIOD wyraża również zadowolenie z faktu, że Komisja przeprowadziła również wcześniej konsultacje z Grupą Roboczą ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie Przetwarzania Danych Osobowych, która wydała swoją opinię nr 6/2007 (WP 139) w dniu 21 września 2007 r. EIOD pochwala wreszcie fakt, że odniesienie do tych konsultacji znajduje się w motywach wytycznych dotyczących ochrony danych CPC. |
| --- | --- |

8.

Chociaż EIOD wyraża żal, że nie konsultowano się z nim w momencie przyjmowania rozporządzenia CPC i decyzji wykonującej CPC, cieszy się, że Komisja przeprowadziła takie konsultacje przy okazji przyjmowania każdej z dwóch zmian decyzji wykonującej CPC, a także wytycznych dotyczących ochrony danych CPC. EIOD wyraża również zadowolenie z faktu, że Komisja przeprowadziła również wcześniej konsultacje z Grupą Roboczą ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie Przetwarzania Danych Osobowych, która wydała swoją opinię nr 6/2007 (WP 139) w dniu 21 września 2007 r. EIOD pochwala wreszcie fakt, że odniesienie do tych konsultacji znajduje się w motywach wytycznych dotyczących ochrony danych CPC.

| 9. | EIOD zauważa, że (i) Komisja uważnie przyjrzała się zaleceniom EIOD zawartym w poprzednich nieformalnych wymianach uwag, a także zaleceniom Grupy Roboczej przedstawionym w opinii nr 6/2007; (ii) wiele z tych zaleceń uwzględniono przy dalszych pracach nad ramami prawnymi CPCS oraz na szczeblu praktycznym, technicznym i organizacyjnym. Uwagi Inspektora zawarte w niniejszej opinii, a także we opinii o kontroli wstępnej, należy uwzględniać, zestawiając z tymi pozytywnymi reakcjami. |
| --- | --- |

9.

EIOD zauważa, że (i) Komisja uważnie przyjrzała się zaleceniom EIOD zawartym w poprzednich nieformalnych wymianach uwag, a także zaleceniom Grupy Roboczej przedstawionym w opinii nr 6/2007; (ii) wiele z tych zaleceń uwzględniono przy dalszych pracach nad ramami prawnymi CPCS oraz na szczeblu praktycznym, technicznym i organizacyjnym. Uwagi Inspektora zawarte w niniejszej opinii, a także we opinii o kontroli wstępnej, należy uwzględniać, zestawiając z tymi pozytywnymi reakcjami.

III.   KWESTIE ZWIĄZANE Z OCHRONĄ DANYCH W ŚWIETLE DRUGIEJ ZMIANY CPC

3.1.   Przechowywanie danych osobowych w CPCS

3.1.1.   Wprowadzenie

| 10. | Na wstępnie EIOD stwierdza, że kwestie zamknięcia sprawy i okresów przechowywania nie zostały odpowiednio i szczegółowo uwzględnione w rozporządzeniu CPC (9). |
| --- | --- |

10.

Na wstępnie EIOD stwierdza, że kwestie zamknięcia sprawy i okresów przechowywania nie zostały odpowiednio i szczegółowo uwzględnione w rozporządzeniu CPC (9).

| 11. | Rozporządzenie CPC zawiera jedynie dwa szczegółowe przepisy dotyczące usuwania danych, nie ma w nim natomiast żadnego przepisu odnoszącego się do zamykania spraw (10). Zgodnie z pierwszym z nich, właściwy organ powinien wycofać powiadomienie, jeżeli okaże się ono „bezpodstawne”, a Komisja powinna niezwłocznie usunąć informację z bazy danych. Drugi przepis zawiera wymóg usunięcia przechowywanych danych pięć lat po notyfikacji, jeżeli właściwy organ notyfikuje ustanie naruszenia zgodnie z art. 8 ust. 6 rozporządzenia CPC. |
| --- | --- |

11.

Rozporządzenie CPC zawiera jedynie dwa szczegółowe przepisy dotyczące usuwania danych, nie ma w nim natomiast żadnego przepisu odnoszącego się do zamykania spraw (10). Zgodnie z pierwszym z nich, właściwy organ powinien wycofać powiadomienie, jeżeli okaże się ono „bezpodstawne”, a Komisja powinna niezwłocznie usunąć informację z bazy danych. Drugi przepis zawiera wymóg usunięcia przechowywanych danych pięć lat po notyfikacji, jeżeli właściwy organ notyfikuje ustanie naruszenia zgodnie z art. 8 ust. 6 rozporządzenia CPC.

| 12. | W rozporządzeniu nie przedstawiono uzasadnienia dla pięcioletniego okresu przechowywania informacji. Nie zawiera ono również dodatkowych uściśleń, na temat tego, jak i kiedy należy ocenić, czy powiadomienie jest „bezpodstawne”. Ponadto w rozporządzeniu CPC nie sprecyzowano również, jak długo informacje powinny pozostać w bazie danych w przypadkach nieobjętych wymienionymi dwoma szczegółowymi przepisami (np. w rozporządzeniu nie określono, jak długo wnioski o wzajemną pomoc są przechowywane w bazie danych, jeżeli w ich wyniku nie podjęto pomyślnych działań służących egzekwowaniu prawa, które powstrzymałyby naruszenie). |
| --- | --- |

12.

W rozporządzeniu nie przedstawiono uzasadnienia dla pięcioletniego okresu przechowywania informacji. Nie zawiera ono również dodatkowych uściśleń, na temat tego, jak i kiedy należy ocenić, czy powiadomienie jest „bezpodstawne”. Ponadto w rozporządzeniu CPC nie sprecyzowano również, jak długo informacje powinny pozostać w bazie danych w przypadkach nieobjętych wymienionymi dwoma szczegółowymi przepisami (np. w rozporządzeniu nie określono, jak długo wnioski o wzajemną pomoc są przechowywane w bazie danych, jeżeli w ich wyniku nie podjęto pomyślnych działań służących egzekwowaniu prawa, które powstrzymałyby naruszenie).

| 13. | EIOD wyraża zadowolenie z faktu, że w zmienionej decyzji wykonującej CPC oraz w wytycznych dotyczących ochrony danych CPC podjęto próbę przedstawienia dodatkowych wyjaśnień. Niemniej jednak EIOD wyraża obawy co do wielu aspektów przepisów dotyczących zamykania spraw i przechowywania danych w CPCS, o czym mowa poniżej w sekcjach 3.1.2–3.1.4. |
| --- | --- |

13.

EIOD wyraża zadowolenie z faktu, że w zmienionej decyzji wykonującej CPC oraz w wytycznych dotyczących ochrony danych CPC podjęto próbę przedstawienia dodatkowych wyjaśnień. Niemniej jednak EIOD wyraża obawy co do wielu aspektów przepisów dotyczących zamykania spraw i przechowywania danych w CPCS, o czym mowa poniżej w sekcjach 3.1.2–3.1.4.

| 14. | EIOD zaleca, aby obawy te uwzględnić podczas następnego przeglądu ram prawnych CPCS, w ramach kolejnej zmiany decyzji wykonującej CPC, a najlepiej w ramach zmiany samego rozporządzenia CPC. |
| --- | --- |

14.

EIOD zaleca, aby obawy te uwzględnić podczas następnego przeglądu ram prawnych CPCS, w ramach kolejnej zmiany decyzji wykonującej CPC, a najlepiej w ramach zmiany samego rozporządzenia CPC.

| 15. | Do czasu, gdy możliwe będzie tego rodzaju działanie legislacyjne, EIOD zaleca, aby uwagi dotyczące okresów przechowywania rozstrzygnąć na poziomie praktycznym, technicznym i organizacyjnym, a także precyzyjnie przedstawić w Sieci współpracy w zakresie ochrony konsumenta: wytycznych dotyczących funkcjonowania, o których mowa w sekcji 3.1.2 poniżej. |
| --- | --- |

15.

Do czasu, gdy możliwe będzie tego rodzaju działanie legislacyjne, EIOD zaleca, aby uwagi dotyczące okresów przechowywania rozstrzygnąć na poziomie praktycznym, technicznym i organizacyjnym, a także precyzyjnie przedstawić w Sieci współpracy w zakresie ochrony konsumenta: wytycznych dotyczących funkcjonowania, o których mowa w sekcji 3.1.2 poniżej.

3.1.2.   Terminowe zamykanie spraw

| 16. | W drugiej zmianie CPC nie określono ostatecznej daty zamknięcia sprawy obejmującej wniosek o wzajemną pomoc (wniosek o informacje lub wniosek o egzekwowanie prawa). |
| --- | --- |

16.

W drugiej zmianie CPC nie określono ostatecznej daty zamknięcia sprawy obejmującej wniosek o wzajemną pomoc (wniosek o informacje lub wniosek o egzekwowanie prawa).

| 17. | W opinii o kontroli wstępnej EIOD odnotował szereg pragmatycznych środków, które Komisja obecnie wdraża, aby pomóc terminowo zakończyć zawieszone sprawy. |
| --- | --- |

17.

W opinii o kontroli wstępnej EIOD odnotował szereg pragmatycznych środków, które Komisja obecnie wdraża, aby pomóc terminowo zakończyć zawieszone sprawy.

| 18. | W niniejszej opinii EIOD zaleca, aby ustanowić maksymalne ramy czasowe dotyczące wniosków o informacje i wniosków o egzekwowanie prawa. Należy je sprecyzować w ramach legislacyjnych podczas następnego przeglądu. Ramy czasowe powinny być powiązane z typem sprawy oraz z bieżącą działalnością. Równocześnie należy przewidzieć przepisy zapewniające właściwym organom elastyczność w celu przedłużenia sprawy z uzasadnionych powodów, aby zapobiec przedwczesnemu zamykaniu spraw, nawet jeżeli skomplikowana sprawa zabiera więcej czasu niż przeciętna sprawa. |
| --- | --- |

18.

W niniejszej opinii EIOD zaleca, aby ustanowić maksymalne ramy czasowe dotyczące wniosków o informacje i wniosków o egzekwowanie prawa. Należy je sprecyzować w ramach legislacyjnych podczas następnego przeglądu. Ramy czasowe powinny być powiązane z typem sprawy oraz z bieżącą działalnością. Równocześnie należy przewidzieć przepisy zapewniające właściwym organom elastyczność w celu przedłużenia sprawy z uzasadnionych powodów, aby zapobiec przedwczesnemu zamykaniu spraw, nawet jeżeli skomplikowana sprawa zabiera więcej czasu niż przeciętna sprawa.

| 19. | W tym celu EIOD zaleca, aby za punkt wyjścia obrać dokument zatytułowany „Sieć współpracy w zakresie ochrony konsumenta: wytyczne dotyczące funkcjonowania” zatwierdzony przez Komitet ds. Współpracy w dziedzinie Ochrony Konsumentów w dniu 6 grudnia 2010 r. W pkt 2.7 wytycznych dotyczących funkcjonowania zatytułowanym „Etapy i ramy czasowe sprawy dotyczącej CPC” omówiono typowy przebieg sprawy oraz ustalono, że wnioski o informacje należy zazwyczaj rozpatrzyć w okresie od jednego do trzech miesięcy. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi funkcjonowania rozpatrywanie wniosków o egzekwowanie prawa powinno przeciętnie trwać od sześciu do dziewięciu miesięcy (z wyjątkiem przypadków nakazów lub odwołania od decyzji administracyjnej, gdzie okres jednego roku lub dłuższy jest bardziej realistyczny). |
| --- | --- |

19.

W tym celu EIOD zaleca, aby za punkt wyjścia obrać dokument zatytułowany „Sieć współpracy w zakresie ochrony konsumenta: wytyczne dotyczące funkcjonowania” zatwierdzony przez Komitet ds. Współpracy w dziedzinie Ochrony Konsumentów w dniu 6 grudnia 2010 r. W pkt 2.7 wytycznych dotyczących funkcjonowania zatytułowanym „Etapy i ramy czasowe sprawy dotyczącej CPC” omówiono typowy przebieg sprawy oraz ustalono, że wnioski o informacje należy zazwyczaj rozpatrzyć w okresie od jednego do trzech miesięcy. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi funkcjonowania rozpatrywanie wniosków o egzekwowanie prawa powinno przeciętnie trwać od sześciu do dziewięciu miesięcy (z wyjątkiem przypadków nakazów lub odwołania od decyzji administracyjnej, gdzie okres jednego roku lub dłuższy jest bardziej realistyczny).

3.1.3.   Powiadomienia

| 20. | W ramach drugiej zmiany CPC dodano nowy ustęp do pkt 2.2.2 załącznika do decyzji wykonującej CPC, zgodnie z którym „uzasadnione” powiadomienia powinny być usuwane z bazy danych pięć lat po ich przesłaniu (ponieważ w przypadku „bezpodstawnych” powiadomień istniejące przepisy przewidują wymóg ich usunięcia, kiedy „powiadomienie okaże się bezpodstawne”). |
| --- | --- |

20.

W ramach drugiej zmiany CPC dodano nowy ustęp do pkt 2.2.2 załącznika do decyzji wykonującej CPC, zgodnie z którym „uzasadnione” powiadomienia powinny być usuwane z bazy danych pięć lat po ich przesłaniu (ponieważ w przypadku „bezpodstawnych” powiadomień istniejące przepisy przewidują wymóg ich usunięcia, kiedy „powiadomienie okaże się bezpodstawne”).

| 21. | Aby pokazać kontekst tego nowego przepisu, EIOD podkreśla, że chce przede wszystkim zagwarantować, aby dane osobowe nie były przechowywane w bazie danych CPCS dłużej niż to konieczne. Jest to delikatna kwestia, zwłaszcza jeżeli chodzi o powiadomienia (które są kierowane do większej liczby odbiorców niż informacje wymieniane dwustronnie), a wśród nich te, które dotyczą podejrzeń naruszenia. W praktyce brak precyzyjnych ram czasowych przechowywania powiadomień oznaczałby, że niektóre powiadomienia pozostawałyby niesklasyfikowane przez bezzasadnie długi okres (do czasu aż nie zostałoby bezsprzecznie dowiedzione, że są uzasadnione). Takie działania opierające się na niepotwierdzonych podejrzeniach mogłyby stanowić istotne zagrożenie dla podstawowego prawa ochrony danych, a także innych podstawowych praw takich jak domniemanie niewinności. |
| --- | --- |

21.

Aby pokazać kontekst tego nowego przepisu, EIOD podkreśla, że chce przede wszystkim zagwarantować, aby dane osobowe nie były przechowywane w bazie danych CPCS dłużej niż to konieczne. Jest to delikatna kwestia, zwłaszcza jeżeli chodzi o powiadomienia (które są kierowane do większej liczby odbiorców niż informacje wymieniane dwustronnie), a wśród nich te, które dotyczą podejrzeń naruszenia. W praktyce brak precyzyjnych ram czasowych przechowywania powiadomień oznaczałby, że niektóre powiadomienia pozostawałyby niesklasyfikowane przez bezzasadnie długi okres (do czasu aż nie zostałoby bezsprzecznie dowiedzione, że są uzasadnione). Takie działania opierające się na niepotwierdzonych podejrzeniach mogłyby stanowić istotne zagrożenie dla podstawowego prawa ochrony danych, a także innych podstawowych praw takich jak domniemanie niewinności.

| 22. | W związku z powyższym EIOD wyraża zadowolenie, że wprowadzono okres przechowywania powiadomień. Inspektor uważa jednak, że Komisja niedostatecznie uzasadniła proporcjonalność pięcioletniego okresu przechowywania. EIOD zaleca, aby Komisja przeprowadziła ocenę proporcjonalności i zweryfikowała długość okresu przechowywania powiadomień. Co do zasady wszystkie zgłoszone powiadomienia powinny zostać usunięte z bazy danych dużo wcześniej, chyba że powiadomienie o naruszeniu lub podejrzeniu naruszenia doprowadziło do złożenia wniosku o wzajemną pomoc, a dochodzenie transgraniczne lub działanie służące egzekwowaniu prawa wciąż trwa. Okres przechowywania powinien być dostatecznie długi, aby każdy organ otrzymujący zawiadomienie mógł ustalić, czy zamierza podjąć dalsze działania dochodzeniowe lub służące egzekwowaniu prawa oraz czy zamierza wysłać wniosek o wzajemną pomoc za pośrednictwem CPCS. Powinien on być jednak dostatecznie krótki, aby zminimalizować ryzyko nadużycia powiadomień do tworzenia czarnych list lub wykorzystywania danych. |
| --- | --- |

22.

W związku z powyższym EIOD wyraża zadowolenie, że wprowadzono okres przechowywania powiadomień. Inspektor uważa jednak, że Komisja niedostatecznie uzasadniła proporcjonalność pięcioletniego okresu przechowywania. EIOD zaleca, aby Komisja przeprowadziła ocenę proporcjonalności i zweryfikowała długość okresu przechowywania powiadomień. Co do zasady wszystkie zgłoszone powiadomienia powinny zostać usunięte z bazy danych dużo wcześniej, chyba że powiadomienie o naruszeniu lub podejrzeniu naruszenia doprowadziło do złożenia wniosku o wzajemną pomoc, a dochodzenie transgraniczne lub działanie służące egzekwowaniu prawa wciąż trwa. Okres przechowywania powinien być dostatecznie długi, aby każdy organ otrzymujący zawiadomienie mógł ustalić, czy zamierza podjąć dalsze działania dochodzeniowe lub służące egzekwowaniu prawa oraz czy zamierza wysłać wniosek o wzajemną pomoc za pośrednictwem CPCS. Powinien on być jednak dostatecznie krótki, aby zminimalizować ryzyko nadużycia powiadomień do tworzenia czarnych list lub wykorzystywania danych.

| 23. | Z tego punktu widzenia EIOD zaleca, aby Komisja dokonała przeglądu ram prawnych celem dopilnowania, aby powiadomienia były usuwane najpóźniej sześć miesięcy po ich wprowadzeniu, chyba że inny, bardziej odpowiedni okres przechowywania znajduje uzasadnienie. |
| --- | --- |

23.

Z tego punktu widzenia EIOD zaleca, aby Komisja dokonała przeglądu ram prawnych celem dopilnowania, aby powiadomienia były usuwane najpóźniej sześć miesięcy po ich wprowadzeniu, chyba że inny, bardziej odpowiedni okres przechowywania znajduje uzasadnienie.

| 24. | Dzięki takiemu rozwiązaniu, zwłaszcza w przypadkach, w których podejrzenie nie zostało potwierdzone (ani nawet nie było przedmiotem dalszego dochodzenia), niewinne osoby fizyczne powiązane z podejrzeniem nie będą figurować na „czarnej liście” lub jako osoby „podejrzane” przez bezzasadnie długi okres, co byłoby sprzeczne z art. 6 lit. e) dyrektywy 95/46/WE. |
| --- | --- |

24.

Dzięki takiemu rozwiązaniu, zwłaszcza w przypadkach, w których podejrzenie nie zostało potwierdzone (ani nawet nie było przedmiotem dalszego dochodzenia), niewinne osoby fizyczne powiązane z podejrzeniem nie będą figurować na „czarnej liście” lub jako osoby „podejrzane” przez bezzasadnie długi okres, co byłoby sprzeczne z art. 6 lit. e) dyrektywy 95/46/WE.

| 25. | Takie ograniczenie jest również konieczne w celu zagwarantowania zasady jakości danych (zob. art. 6 lit. d) dyrektywy 95/46/WE) a także innych ważnych zasad prawnych. W ten sposób nie tylko będzie można zapewnić bardziej odpowiedni poziom ochrony osób fizycznych, lecz równocześnie umożliwić urzędnikom odpowiedzialnym za egzekwowanie prawa skuteczniejsze skoncentrowanie się na odpowiednich sprawach. |
| --- | --- |

25.

Takie ograniczenie jest również konieczne w celu zagwarantowania zasady jakości danych (zob. art. 6 lit. d) dyrektywy 95/46/WE) a także innych ważnych zasad prawnych. W ten sposób nie tylko będzie można zapewnić bardziej odpowiedni poziom ochrony osób fizycznych, lecz równocześnie umożliwić urzędnikom odpowiedzialnym za egzekwowanie prawa skuteczniejsze skoncentrowanie się na odpowiednich sprawach.

3.1.4.   Okres przechowywania rozpatrzonych wniosków o wzajemną pomoc

| 26. | W wyniku drugiej zmiany CPC dodano nowy ustęp w pkt 2.15 załącznika do decyzji wykonującej CPC, aby wprowadzić wymóg, zgodnie z którym „wszystkie inne informacje dotyczące wniosków o wzajemną pomoc zgodnie z art. 6 (rozporządzenia CPC) są usuwane z bazy danych pięć lat po zamknięciu sprawy”. |
| --- | --- |

26.

W wyniku drugiej zmiany CPC dodano nowy ustęp w pkt 2.15 załącznika do decyzji wykonującej CPC, aby wprowadzić wymóg, zgodnie z którym „wszystkie inne informacje dotyczące wniosków o wzajemną pomoc zgodnie z art. 6 (rozporządzenia CPC) są usuwane z bazy danych pięć lat po zamknięciu sprawy”.

| 27. | W połączeniu z istniejącym tekstem zmieniony pkt 2.15 zawiera wymóg przechowywania informacji wymienionych na podstawie art. 6 przez pięć lat po zamknięciu sprawy z wyjątkiem następujących sytuacji:






  — | kiedy usunięte zostały błędne dane, |
| --- | --- | --- |

27.

W połączeniu z istniejącym tekstem zmieniony pkt 2.15 zawiera wymóg przechowywania informacji wymienionych na podstawie art. 6 przez pięć lat po zamknięciu sprawy z wyjątkiem następujących sytuacji:

—

kiedy usunięte zostały błędne dane,

| — | kiedy wymienione informacje nie doprowadziły do przekazania powiadomienia bądź złożenia wniosku o egzekwowanie prawa, albo |
| --- | --- |

—

kiedy wymienione informacje nie doprowadziły do przekazania powiadomienia bądź złożenia wniosku o egzekwowanie prawa, albo

| — | kiedy dowiedziono, że naruszenie w rozumieniu rozporządzenia CPC nie miało miejsca. |
| --- | --- |

—

kiedy dowiedziono, że naruszenie w rozumieniu rozporządzenia CPC nie miało miejsca.

| 28. | Zgodnie z wyjaśnieniem zawartym w opinii o kontroli wstępnej „standardowy” okres przechowywania informacji stosowany w CPCS po zamknięciu sprawy (poza szczególnymi wyjątkami) wynosi pięć lat zarówno w przypadku wniosków o informacje, jak i wniosków o egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

28.

Zgodnie z wyjaśnieniem zawartym w opinii o kontroli wstępnej „standardowy” okres przechowywania informacji stosowany w CPCS po zamknięciu sprawy (poza szczególnymi wyjątkami) wynosi pięć lat zarówno w przypadku wniosków o informacje, jak i wniosków o egzekwowanie prawa.

| 29. | Tekst decyzji wykonującej CPC w brzmieniu po przyjęciu drugiej zmiany CPC nie wydaje się być w pełni spójny z rozporządzeniem CPC. W szczególności art. 10 ust. 2 rozporządzenia CPC wprowadza rozróżnienie między wymianą informacji prowadzącą do pomyślnego egzekwowania prawa (tj. przypadkami, w których naruszenie zostało usunięte w wyniku działań służących egzekwowaniu prawa) a informacjami, które nie doprowadziły do pomyślnego egzekwowania prawa. W pierwszym przypadku przewiduje się pięcioletni okres przechowywania danych od momentu zamknięcia sprawy. W drugim przypadku nie przewidziano szczegółowych przepisów (z wyjątkiem zapisu, że nieuzasadnione powiadomienia należy wycofywać, a informacje o nich usunąć). |
| --- | --- |

29.

Tekst decyzji wykonującej CPC w brzmieniu po przyjęciu drugiej zmiany CPC nie wydaje się być w pełni spójny z rozporządzeniem CPC. W szczególności art. 10 ust. 2 rozporządzenia CPC wprowadza rozróżnienie między wymianą informacji prowadzącą do pomyślnego egzekwowania prawa (tj. przypadkami, w których naruszenie zostało usunięte w wyniku działań służących egzekwowaniu prawa) a informacjami, które nie doprowadziły do pomyślnego egzekwowania prawa. W pierwszym przypadku przewiduje się pięcioletni okres przechowywania danych od momentu zamknięcia sprawy. W drugim przypadku nie przewidziano szczegółowych przepisów (z wyjątkiem zapisu, że nieuzasadnione powiadomienia należy wycofywać, a informacje o nich usunąć).

| 30. | Innymi słowy rozporządzenie CPC zawiera wymóg pięcioletniego okresu przechowywania danych po zamknięciu sprawy tylko wtedy, gdy podjęto działania służące egzekwowaniu prawa i gdy działania umożliwiły skuteczne usunięcie naruszenia. |
| --- | --- |

30.

Innymi słowy rozporządzenie CPC zawiera wymóg pięcioletniego okresu przechowywania danych po zamknięciu sprawy tylko wtedy, gdy podjęto działania służące egzekwowaniu prawa i gdy działania umożliwiły skuteczne usunięcie naruszenia.

| 31. | Chociaż EIOD ma wątpliwości co do celu i proporcjonalności przechowywania danych przez pięć lat po zamknięciu sprawy (zob. dalsze komentarze w sekcji 3.1.4), rozróżnienie między sprawami zakończonymi pomyślnym egzekwowaniem prawa a przypadkami, w których prawo nie było egzekwowane, jest w pewnym stopniu logiczne z punktu widzenia ochrony danych. Zwłaszcza przechowywanie danych dotyczących zwykłych podejrzeń przez długi okres czasu może w większym stopniu być potencjalnie nietrafne, a ponadto wiąże się z ryzykiem naruszenia innych ważnych zasad prawnych. Można zatem ogólnie powiedzieć, że przechowywanie takich danych przez długi okres z większym prawdopodobieństwem może wywołać problemy w obszarze ochrony danych niż przechowywanie danych dotyczących bieżących nadużyć, które zostały należycie dowiedzione, a ich wynikiem było podjęcie działań służących egzekwowaniu prawa. |
| --- | --- |

31.

Chociaż EIOD ma wątpliwości co do celu i proporcjonalności przechowywania danych przez pięć lat po zamknięciu sprawy (zob. dalsze komentarze w sekcji 3.1.4), rozróżnienie między sprawami zakończonymi pomyślnym egzekwowaniem prawa a przypadkami, w których prawo nie było egzekwowane, jest w pewnym stopniu logiczne z punktu widzenia ochrony danych. Zwłaszcza przechowywanie danych dotyczących zwykłych podejrzeń przez długi okres czasu może w większym stopniu być potencjalnie nietrafne, a ponadto wiąże się z ryzykiem naruszenia innych ważnych zasad prawnych. Można zatem ogólnie powiedzieć, że przechowywanie takich danych przez długi okres z większym prawdopodobieństwem może wywołać problemy w obszarze ochrony danych niż przechowywanie danych dotyczących bieżących nadużyć, które zostały należycie dowiedzione, a ich wynikiem było podjęcie działań służących egzekwowaniu prawa.

| 32. | W przeciwieństwie do rozporządzenia CPC decyzja wykonująca CPC wraz ze zmianami raczej umożliwia, przynajmniej w niektórych przypadkach, stosowanie pięcioletniego okresu przechowywania również w odniesieniu do informacji, których wynikiem nie było podjęcie skutecznych działań służących egzekwowaniu prawa. |
| --- | --- |

32.

W przeciwieństwie do rozporządzenia CPC decyzja wykonująca CPC wraz ze zmianami raczej umożliwia, przynajmniej w niektórych przypadkach, stosowanie pięcioletniego okresu przechowywania również w odniesieniu do informacji, których wynikiem nie było podjęcie skutecznych działań służących egzekwowaniu prawa.

| 33. | Na przykład zgodnie z decyzją wykonującą CPC wniosek o informację prowadzący do powiadomienia, lecz nieskutkujący działaniem służącym egzekwowaniu prawa będzie figurował w systemie przez pięć lat jako „zamknięcie sprawy”. |
| --- | --- |

33.

Na przykład zgodnie z decyzją wykonującą CPC wniosek o informację prowadzący do powiadomienia, lecz nieskutkujący działaniem służącym egzekwowaniu prawa będzie figurował w systemie przez pięć lat jako „zamknięcie sprawy”.

| 34. | Wydaje się zatem, że rozporządzenie CPC i decyzja wykonująca CPC są wyrazem nieco innego podejścia. Chociaż decyzja wykonująca CPC odzwierciedla w pewnym stopniu przepisy rozporządzenia CPC, wprowadza również ważne dodatkowe uregulowania dotyczące przechowywania. Pomimo że wyjaśnienie przepisów jest samo w sobie pożądane, EIOD kwestionuje zgodność z prawem wprowadzania dłuższych okresów przechowywania w sytuacji, gdy nie było to wymagane w rozporządzeniu CPC. Wiązałoby się to z dalszymi ograniczeniami podstawowego prawa do ochrony danych, również w przepisach wykonawczych, co jest sprzeczne z rozporządzeniem CPC i mającymi zastosowanie przepisami w dziedzinie ochrony danych. |
| --- | --- |

34.

Wydaje się zatem, że rozporządzenie CPC i decyzja wykonująca CPC są wyrazem nieco innego podejścia. Chociaż decyzja wykonująca CPC odzwierciedla w pewnym stopniu przepisy rozporządzenia CPC, wprowadza również ważne dodatkowe uregulowania dotyczące przechowywania. Pomimo że wyjaśnienie przepisów jest samo w sobie pożądane, EIOD kwestionuje zgodność z prawem wprowadzania dłuższych okresów przechowywania w sytuacji, gdy nie było to wymagane w rozporządzeniu CPC. Wiązałoby się to z dalszymi ograniczeniami podstawowego prawa do ochrony danych, również w przepisach wykonawczych, co jest sprzeczne z rozporządzeniem CPC i mającymi zastosowanie przepisami w dziedzinie ochrony danych.

| 35. | W związku z powyższym EIOD zaleca, aby Komisja dokonała przeglądu ram prawnych i rozważyła, czy pięcioletni okres przechowywania danych powinien mieć zastosowanie do wszystkich innych przypadków poza tymi, w których miało miejsce pomyślne egzekwowanie prawa, tak jak stanowi rozporządzenie CPC. |
| --- | --- |

35.

W związku z powyższym EIOD zaleca, aby Komisja dokonała przeglądu ram prawnych i rozważyła, czy pięcioletni okres przechowywania danych powinien mieć zastosowanie do wszystkich innych przypadków poza tymi, w których miało miejsce pomyślne egzekwowanie prawa, tak jak stanowi rozporządzenie CPC.

| 36. | Ponadto EIOD wyraża zadowolenie, że celem wytycznych dotyczących ochrony danych CPC jest sprecyzowanie celu przechowywania danych po zamknięciu sprawy. To ważna kwestia, która została pominięta zarówno w rozporządzeniu CPC, jak i w drugiej zmianie CPC. Wytyczne dotyczące ochrony danych CPC stanowią w szczególności, że „[w] okresie przechowywania upoważnieni urzędnicy odpowiedzialni za egzekwowanie prawa, pracujący dla właściwego organu, który pierwotnie zajmował się sprawą, mogą zapoznać się z jej aktami w celu określenia związków z ewentualnie ponawiającymi się naruszeniami, co przyczynia się do lepszego i skuteczniejszego egzekwowania prawa” (11). |
| --- | --- |

36.

Ponadto EIOD wyraża zadowolenie, że celem wytycznych dotyczących ochrony danych CPC jest sprecyzowanie celu przechowywania danych po zamknięciu sprawy. To ważna kwestia, która została pominięta zarówno w rozporządzeniu CPC, jak i w drugiej zmianie CPC. Wytyczne dotyczące ochrony danych CPC stanowią w szczególności, że „[w] okresie przechowywania upoważnieni urzędnicy odpowiedzialni za egzekwowanie prawa, pracujący dla właściwego organu, który pierwotnie zajmował się sprawą, mogą zapoznać się z jej aktami w celu określenia związków z ewentualnie ponawiającymi się naruszeniami, co przyczynia się do lepszego i skuteczniejszego egzekwowania prawa” (11).

| 37. | Jednakże, chociaż to wyjaśnienie jest pożądane, wobec braku precyzyjniejszego uzasadnienia konieczności takiego dostępu, EIOD nie jest przekonany, że cel ten jest na tyle proporcjonalny i dostateczny, aby uzasadniał pięcioletni okres przechowywania danych. EIOD zaleca zatem Komisji, aby:






  — | dokładniej wyjaśnić, jaki jest cel pięcioletniego okresu przechowywania danych, |
| --- | --- | --- |

37.

Jednakże, chociaż to wyjaśnienie jest pożądane, wobec braku precyzyjniejszego uzasadnienia konieczności takiego dostępu, EIOD nie jest przekonany, że cel ten jest na tyle proporcjonalny i dostateczny, aby uzasadniał pięcioletni okres przechowywania danych. EIOD zaleca zatem Komisji, aby:

—

dokładniej wyjaśnić, jaki jest cel pięcioletniego okresu przechowywania danych,

| — | ocenić, czy krótszy okres przechowywania pozwoliłby osiągnąć te same cele, oraz |
| --- | --- |

—

ocenić, czy krótszy okres przechowywania pozwoliłby osiągnąć te same cele, oraz

| — | ocenić, czy wszystkie obecnie uwzględniane informacje muszą być przechowywane, czy też wystarczyłyby tylko niektóre z nich (np. należy rozważyć, czy nie wystarczyłoby przechowywanie powiadomień przekazywanych na podstawie art. 8 ust. 6; należy również szczegółowo ocenić, czy przechowywanie nazwisk dyrektorów lub załączników, które mogą zawierać dodatkowe dane osobowe, jest konieczne; należałoby również wprowadzić rozróżnienie między danymi dotyczącymi podejrzeń naruszenia i „dowiedzionych” naruszeń). |
| --- | --- |

—

ocenić, czy wszystkie obecnie uwzględniane informacje muszą być przechowywane, czy też wystarczyłyby tylko niektóre z nich (np. należy rozważyć, czy nie wystarczyłoby przechowywanie powiadomień przekazywanych na podstawie art. 8 ust. 6; należy również szczegółowo ocenić, czy przechowywanie nazwisk dyrektorów lub załączników, które mogą zawierać dodatkowe dane osobowe, jest konieczne; należałoby również wprowadzić rozróżnienie między danymi dotyczącymi podejrzeń naruszenia i „dowiedzionych” naruszeń).

3.2.   Dostęp Komisji do danych w CPCS

| 38. | EIOD wyraża zadowolenie z faktu, że w drugiej zmianie CPC wyjaśniono dostęp komisji do danych w CPC (poprzez dodanie nowego punktu 4.3 w załączniku do decyzji wykonującej CPC) oraz że taki dostęp jest jasno i wyraźnie ograniczony do wymogów wynikających z rozporządzenia CPC. EIOD wyraża szczególne zadowolenie z faktu, że Komisja nie ma dostępu do poufnych komunikatów właściwych organów w państwach członkowskich, takich jak wnioski o wzajemną pomoc. |
| --- | --- |

38.

EIOD wyraża zadowolenie z faktu, że w drugiej zmianie CPC wyjaśniono dostęp komisji do danych w CPC (poprzez dodanie nowego punktu 4.3 w załączniku do decyzji wykonującej CPC) oraz że taki dostęp jest jasno i wyraźnie ograniczony do wymogów wynikających z rozporządzenia CPC. EIOD wyraża szczególne zadowolenie z faktu, że Komisja nie ma dostępu do poufnych komunikatów właściwych organów w państwach członkowskich, takich jak wnioski o wzajemną pomoc.

| 39. | To wyjaśnienie i ograniczenie jest szczególnie ważne, jeżeli weźmie się pod uwagę, że brak precyzji mógł prowadzić do sytuacji, w której Komisja miałaby dostęp do informacji, w tym danych osobowych, które są przeznaczone wyłącznie dla właściwych organów w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

39.

To wyjaśnienie i ograniczenie jest szczególnie ważne, jeżeli weźmie się pod uwagę, że brak precyzji mógł prowadzić do sytuacji, w której Komisja miałaby dostęp do informacji, w tym danych osobowych, które są przeznaczone wyłącznie dla właściwych organów w państwach członkowskich.

| 40. | Zgodnie z opisem w sekcji 5 wytycznych dotyczących ochrony danych CPC „[d]ostęp ten umożliwiony jest w celu monitorowania stosowania rozporządzenia CPC oraz przepisów w zakresie ochrony konsumentów wymienionych w załączniku do tego rozporządzenia, a także w celu opracowywania informacji statystycznych w związku z wykonywaniem tych obowiązków”. |
| --- | --- |

40.

Zgodnie z opisem w sekcji 5 wytycznych dotyczących ochrony danych CPC „[d]ostęp ten umożliwiony jest w celu monitorowania stosowania rozporządzenia CPC oraz przepisów w zakresie ochrony konsumentów wymienionych w załączniku do tego rozporządzenia, a także w celu opracowywania informacji statystycznych w związku z wykonywaniem tych obowiązków”.

| 41. | Nie znaczy to, że Komisja powinna mieć dostęp do wszystkich danych wymienianych między państwami członkowskimi w CPCS. |
| --- | --- |

41.

Nie znaczy to, że Komisja powinna mieć dostęp do wszystkich danych wymienianych między państwami członkowskimi w CPCS.

| 42. | EIOD podkreśla, że dostęp do baz danych takich jak CPCS podlega definicji przetwarzania danych osobowych. Na mocy art. 5 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001, który ma zastosowanie do praw dostępu Komisji do danych w CPCS, instytucje mogą przetwarzać dane osobowe tylko wtedy, gdy jest to konieczne do wykonania zadania w interesie publicznym, pod warunkiem, że przetwarzanie odbywa się na podstawie traktatów lub aktów prawa wtórnego. |
| --- | --- |

42.

EIOD podkreśla, że dostęp do baz danych takich jak CPCS podlega definicji przetwarzania danych osobowych. Na mocy art. 5 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001, który ma zastosowanie do praw dostępu Komisji do danych w CPCS, instytucje mogą przetwarzać dane osobowe tylko wtedy, gdy jest to konieczne do wykonania zadania w interesie publicznym, pod warunkiem, że przetwarzanie odbywa się na podstawie traktatów lub aktów prawa wtórnego.

| 43. | Zdaniem EIOD wymogi te – które wynikają bezpośrednio z prawa do ochrony danych gwarantowanego w art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka oraz w art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – oznaczają, że Komisja jest upoważniona do dostępu do systemów informacyjnych państw członkowskich tylko wtedy, gdy takie upoważnienie zostało ustanowione w szczegółowych przepisach prawnych mających całkowicie adekwatną podstawę prawną (zazwyczaj jest to zwykła procedura legislacyjna). Pewność prawa i przejrzystość stanowią dwie podstawowe wartości, które tłumaczą, dlaczego specjalna i bezpieczna podstawa prawna dla dostępu Komisji do danych stanowi szczególnie ważną gwarancję respektowania podstawowych praw obywateli w obszarze ochrony danych. |
| --- | --- |

43.

Zdaniem EIOD wymogi te – które wynikają bezpośrednio z prawa do ochrony danych gwarantowanego w art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka oraz w art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – oznaczają, że Komisja jest upoważniona do dostępu do systemów informacyjnych państw członkowskich tylko wtedy, gdy takie upoważnienie zostało ustanowione w szczegółowych przepisach prawnych mających całkowicie adekwatną podstawę prawną (zazwyczaj jest to zwykła procedura legislacyjna). Pewność prawa i przejrzystość stanowią dwie podstawowe wartości, które tłumaczą, dlaczego specjalna i bezpieczna podstawa prawna dla dostępu Komisji do danych stanowi szczególnie ważną gwarancję respektowania podstawowych praw obywateli w obszarze ochrony danych.

| 44. | Ani ogólne uprawnienie Komisji jako „strażniczki traktatu” do monitorowania, ani obowiązek państw członkowskich do lojalnej współpracy nie są dostatecznie precyzyjne, aby zapewnić Komisji dostęp do baz danych zawierających dane osobowe. Lojalna współpraca oznacza, że państwa członkowskie powinny – na określonych warunkach – przekazywać Komisji informacje, gdy otrzymują taki wniosek lub gdy spoczywa na nich obowiązek dostarczenia informacji na podstawie konkretnego przepisu. Nie oznacza to jednak, że Komisja powinna mieć dostęp do ich baz danych. |
| --- | --- |

44.

Ani ogólne uprawnienie Komisji jako „strażniczki traktatu” do monitorowania, ani obowiązek państw członkowskich do lojalnej współpracy nie są dostatecznie precyzyjne, aby zapewnić Komisji dostęp do baz danych zawierających dane osobowe. Lojalna współpraca oznacza, że państwa członkowskie powinny – na określonych warunkach – przekazywać Komisji informacje, gdy otrzymują taki wniosek lub gdy spoczywa na nich obowiązek dostarczenia informacji na podstawie konkretnego przepisu. Nie oznacza to jednak, że Komisja powinna mieć dostęp do ich baz danych.

| 45. | W tym kontekście EIOD podkreśla również, że rozporządzenie CPC wyklucza również możliwość dostępu Komisji do informacji zawartych we wnioskach o wzajemną pomoc i egzekwowanie prawa. W art. 6 i 8 rozporządzenia CPC tylko organ, do którego wniosek jest skierowany, nie zaś Komisja, został wskazany jako odbiorca tych danych. |
| --- | --- |

45.

W tym kontekście EIOD podkreśla również, że rozporządzenie CPC wyklucza również możliwość dostępu Komisji do informacji zawartych we wnioskach o wzajemną pomoc i egzekwowanie prawa. W art. 6 i 8 rozporządzenia CPC tylko organ, do którego wniosek jest skierowany, nie zaś Komisja, został wskazany jako odbiorca tych danych.

3.3.   Specjalne kategorie danych w CPCS

| 46. | EIOD wyraża zadowolenie, że podczas drugiej zmiany CPC w pkt 4.4 załącznika do decyzji wykonującej CPC dodano przepis regulujący przetwarzanie specjalnych kategorii danych w CPCS. EIOD szczególnie pochwala fakt, że zgodnie z tym przepisem przetwarzanie jest ograniczone do przypadków, w których wypełnienie zobowiązań wynikających z rozporządzenia CPC byłoby „inaczej niemożliwe”, oraz że podlega ono warunkowi, zgodnie z którym przetwarzanie powinno być „dopuszczalne na mocy dyrektywy 95/46/WE”. |
| --- | --- |

46.

EIOD wyraża zadowolenie, że podczas drugiej zmiany CPC w pkt 4.4 załącznika do decyzji wykonującej CPC dodano przepis regulujący przetwarzanie specjalnych kategorii danych w CPCS. EIOD szczególnie pochwala fakt, że zgodnie z tym przepisem przetwarzanie jest ograniczone do przypadków, w których wypełnienie zobowiązań wynikających z rozporządzenia CPC byłoby „inaczej niemożliwe”, oraz że podlega ono warunkowi, zgodnie z którym przetwarzanie powinno być „dopuszczalne na mocy dyrektywy 95/46/WE”.

IV.   UWZGLĘDNIANIE OCHRONY PRYWATNOŚCI W FAZIE PROJEKTOWANIA I ODPOWIEDZIALNOŚĆ

| 47. | Po omówieniu w części III szczegółowych kwestii wynikających z drugiej zmiany CPC EIOD zamierza w części IV–VI zwrócić uwagę Komisji na kilka innych punktów, które można uwzględnić w dalszych pracach nad ramami prawnymi CPCS. |
| --- | --- |

47.

Po omówieniu w części III szczegółowych kwestii wynikających z drugiej zmiany CPC EIOD zamierza w części IV–VI zwrócić uwagę Komisji na kilka innych punktów, które można uwzględnić w dalszych pracach nad ramami prawnymi CPCS.

4.1.   Uwzględnianie ochrony prywatności w fazie projektowania

| 48. | Od pewnego czasu EIOD zachęca Komisję i inne instytucje do przyjęcia środków technologicznych i organizacyjnych łączących ochronę danych i bezpieczeństwo jako część działań na etapie projektowania i wdrażania systemów informacyjnych („uwzględnianie ochrony prywatności na etapie projektowania”) (12). |
| --- | --- |

48.

Od pewnego czasu EIOD zachęca Komisję i inne instytucje do przyjęcia środków technologicznych i organizacyjnych łączących ochronę danych i bezpieczeństwo jako część działań na etapie projektowania i wdrażania systemów informacyjnych („uwzględnianie ochrony prywatności na etapie projektowania”) (12).

| 49. | Chociaż EIOD pochwala i uznaje fakt, że niektóre środki w tym kierunku zostały podjęte, zaleca, aby Komisja przeprowadziła szczegółową ocenę dalszych zabezpieczeń ochrony prywatności w fazie projektowania, które można by wprowadzić do architektury systemu CPCS. Spośród różnych rozwiązań następujące kwestie należy koniecznie rozważyć i wdrożyć:






  — | rozwiązania dotyczące ochrony prywatności w fazie projektowania, aby wskazać użytkownikom systemu „adekwatne działania” służące ochronie danych (zob. sekcja 3.2 opinii o kontroli wstępnej), |
| --- | --- | --- |

49.

Chociaż EIOD pochwala i uznaje fakt, że niektóre środki w tym kierunku zostały podjęte, zaleca, aby Komisja przeprowadziła szczegółową ocenę dalszych zabezpieczeń ochrony prywatności w fazie projektowania, które można by wprowadzić do architektury systemu CPCS. Spośród różnych rozwiązań następujące kwestie należy koniecznie rozważyć i wdrożyć:

—

rozwiązania dotyczące ochrony prywatności w fazie projektowania, aby wskazać użytkownikom systemu „adekwatne działania” służące ochronie danych (zob. sekcja 3.2 opinii o kontroli wstępnej),

| — | środki służące ułatwieniu terminowego zamykania i usuwania spraw (zob. sekcja 3.3 opinii o kontroli wstępnej), |
| --- | --- |

—

środki służące ułatwieniu terminowego zamykania i usuwania spraw (zob. sekcja 3.3 opinii o kontroli wstępnej),

| — | procedury ułatwiające informowanie i zapewnianie prawa dostępu podmiotom danych (zob. sekcja 3.5 opinii o kontroli wstępnej), |
| --- | --- |

—

procedury ułatwiające informowanie i zapewnianie prawa dostępu podmiotom danych (zob. sekcja 3.5 opinii o kontroli wstępnej),

| — | jasne procedury zmian dokonywanych bezpośrednio w bazie danych, dostęp na podstawie rejestracji danych, racjonalizacja działania i zatwierdzanie na odpowiednim poziomie (zob. sekcja 3.6 opinii o kontroli wstępnej), oraz |
| --- | --- |

—

jasne procedury zmian dokonywanych bezpośrednio w bazie danych, dostęp na podstawie rejestracji danych, racjonalizacja działania i zatwierdzanie na odpowiednim poziomie (zob. sekcja 3.6 opinii o kontroli wstępnej), oraz

| — | „szyfrowane” przechowywanie informacji w bazie danych, tak aby operator informatyczny nie miał do nich dostępu (przynajmniej niektórych danych takich jak poufne załączniki) (zob. sekcja 3.6 opinii o kontroli wstępnej). |
| --- | --- |

—

„szyfrowane” przechowywanie informacji w bazie danych, tak aby operator informatyczny nie miał do nich dostępu (przynajmniej niektórych danych takich jak poufne załączniki) (zob. sekcja 3.6 opinii o kontroli wstępnej).

4.2.   Odpowiedzialność

| 50. | Ponadto zgodnie z zasadą „odpowiedzialności” (13) EIOD zaleca również ustanowienie jasnych ram odpowiedzialności gwarantujących ochronę danych i przewidujących potwierdzenie takiej ochrony, w tym:






  — | przyjęcie i aktualizację, w razie potrzeby, polityki ochrony danych zatwierdzanej na najwyższym szczeblu kierowniczym w DG SANCO. Polityka ochrony danych powinna również obejmować plan bezpieczeństwa (zob. sekcja 3.6 opinii o kontroli wstępnej) (14), |
| --- | --- | --- |

50.

Ponadto zgodnie z zasadą „odpowiedzialności” (13) EIOD zaleca również ustanowienie jasnych ram odpowiedzialności gwarantujących ochronę danych i przewidujących potwierdzenie takiej ochrony, w tym:

—

przyjęcie i aktualizację, w razie potrzeby, polityki ochrony danych zatwierdzanej na najwyższym szczeblu kierowniczym w DG SANCO. Polityka ochrony danych powinna również obejmować plan bezpieczeństwa (zob. sekcja 3.6 opinii o kontroli wstępnej) (14),

| — | przeprowadzanie okresowych audytów w celu oceny stałej adekwatności polityki ochrony danych i zgodności z tą polityką (w tym audyt planu bezpieczeństwa, zob. sekcja 3.6 opinii o kontroli wstępnej), |
| --- | --- |

—

przeprowadzanie okresowych audytów w celu oceny stałej adekwatności polityki ochrony danych i zgodności z tą polityką (w tym audyt planu bezpieczeństwa, zob. sekcja 3.6 opinii o kontroli wstępnej),

| — | podanie do publicznej wiadomości (przynajmniej częściowo) wyników tych audytów, aby upewnić partnerów o gwarantowaniu ochrony danych, oraz |
| --- | --- |

—

podanie do publicznej wiadomości (przynajmniej częściowo) wyników tych audytów, aby upewnić partnerów o gwarantowaniu ochrony danych, oraz

| — | powiadamianie inspektora ochrony danych w Komisji, zainteresowane podmioty danych (a także, w razie potrzeby, inne zainteresowane strony i organy) o naruszeniach dotyczących danych osobowych i innych incydentach związanych z bezpieczeństwem (15). |
| --- | --- |

—

powiadamianie inspektora ochrony danych w Komisji, zainteresowane podmioty danych (a także, w razie potrzeby, inne zainteresowane strony i organy) o naruszeniach dotyczących danych osobowych i innych incydentach związanych z bezpieczeństwem (15).

V.   PRZESYŁANIE DANYCH OSOBOWYCH POZA UNIĘ EUROPEJSKĄ

5.1.   Ustalenia dwustronne

| 51. | Artykuł 14 ust. 2 rozporządzenia CPC stanowi, że informacje przekazane na podstawie rozporządzenia CPC mogą również zostać przekazane organowi kraju trzeciego na podstawie umowy w sprawie dwustronnej pomocy z krajem trzecim, pod warunkiem (i) uzyskania zgody właściwego organu, który jako pierwszy przekazał informacje oraz (ii) zgodnie z prawem unijnym w zakresie ochrony danych. |
| --- | --- |

51.

Artykuł 14 ust. 2 rozporządzenia CPC stanowi, że informacje przekazane na podstawie rozporządzenia CPC mogą również zostać przekazane organowi kraju trzeciego na podstawie umowy w sprawie dwustronnej pomocy z krajem trzecim, pod warunkiem (i) uzyskania zgody właściwego organu, który jako pierwszy przekazał informacje oraz (ii) zgodnie z prawem unijnym w zakresie ochrony danych.

| 52. | Zgodnie z art. 25 i 26 dyrektywy 95/46/WE przesyłanie danych do krajów trzecich podlega pewnym dodatkowym warunkom. Celem tych warunków jest zapewnienie odpowiedniej ochrony danych zagranicą. Ponadto przepisy te przewidują określone wyjątki. Wdrożenie i wykładnia tych przepisów dyrektywy 95/46/WE może różnić się w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

52.

Zgodnie z art. 25 i 26 dyrektywy 95/46/WE przesyłanie danych do krajów trzecich podlega pewnym dodatkowym warunkom. Celem tych warunków jest zapewnienie odpowiedniej ochrony danych zagranicą. Ponadto przepisy te przewidują określone wyjątki. Wdrożenie i wykładnia tych przepisów dyrektywy 95/46/WE może różnić się w poszczególnych państwach członkowskich.

| 53. | W świetle powyższych uwag EIOD może zaakceptować zabezpieczenia przewidziane w rozporządzeniu CPC, tj. że przesłanie danych do kraju trzeciego wymaga zarówno (i) zgody właściwego organu, który jako pierwszy przekazał informacje, jak i (ii) zgodności z unijnym prawem ochrony danych. |
| --- | --- |

53.

W świetle powyższych uwag EIOD może zaakceptować zabezpieczenia przewidziane w rozporządzeniu CPC, tj. że przesłanie danych do kraju trzeciego wymaga zarówno (i) zgody właściwego organu, który jako pierwszy przekazał informacje, jak i (ii) zgodności z unijnym prawem ochrony danych.

| 54. | EIOD wyraża również zadowolenie, że w wytycznych dotyczących ochrony danych CPC znajduje się zalecenie, aby – o ile kraj trzeci nie zapewni odpowiedniego poziomu ochrony – wszelkie umowy w sprawie dwustronnej pomocy powinny zapewniać właściwe zabezpieczenie w zakresie ochrony danych, a odpowiednie organy nadzorcze ds. ochrony danych były o nich powiadamiane, jeżeli istnieje taki wymóg. |
| --- | --- |

54.

EIOD wyraża również zadowolenie, że w wytycznych dotyczących ochrony danych CPC znajduje się zalecenie, aby – o ile kraj trzeci nie zapewni odpowiedniego poziomu ochrony – wszelkie umowy w sprawie dwustronnej pomocy powinny zapewniać właściwe zabezpieczenie w zakresie ochrony danych, a odpowiednie organy nadzorcze ds. ochrony danych były o nich powiadamiane, jeżeli istnieje taki wymóg.

| 55. | W świetle powyższych uwag ustalenia przyjęte w rozporządzeniu CPC nie są idealne. Ich stosowanie jest skomplikowane: właściwy organ decydujący, czy przesłać daną informację do kraju trzeciego, musi uwzględnić nie tylko umowę dwustronną między swoim krajem a krajem trzecim, przepisy w dziedzinie ochrony danych obowiązujące w jego kraju, a także własną ocenę adekwatności przesłania danych do kraju trzeciego na podstawie krajowych przepisów w dziedzinie ochrony danych, lecz również stwierdzić, czy właściwe organy, które przekazały informacje w danej sprawie (a może być ich kilka), wyraziły na to zgodę na podstawie obowiązujących ich przepisów w dziedzinie ochrony danych. |
| --- | --- |

55.

W świetle powyższych uwag ustalenia przyjęte w rozporządzeniu CPC nie są idealne. Ich stosowanie jest skomplikowane: właściwy organ decydujący, czy przesłać daną informację do kraju trzeciego, musi uwzględnić nie tylko umowę dwustronną między swoim krajem a krajem trzecim, przepisy w dziedzinie ochrony danych obowiązujące w jego kraju, a także własną ocenę adekwatności przesłania danych do kraju trzeciego na podstawie krajowych przepisów w dziedzinie ochrony danych, lecz również stwierdzić, czy właściwe organy, które przekazały informacje w danej sprawie (a może być ich kilka), wyraziły na to zgodę na podstawie obowiązujących ich przepisów w dziedzinie ochrony danych.

| 56. | Z punktu widzenia ochrony danych kompleksowość prowadzi do niepewności co do praw podmiotu danych, a w szczególności do niepewności, czy i na jakich warunkach jego dane są przesyłane zagranicę. Podmioty danych nie korzystają również w możliwie najpełniejszym zakresie z solidnego i zharmonizowanego europejskiego prawa ochrony danych. Ponadto, z punktu widzenia właściwych organów, ta kompleksowość może również utrudniać współpracę właściwych organów oraz prowadzić do obciążeń administracyjnych. |
| --- | --- |

56.

Z punktu widzenia ochrony danych kompleksowość prowadzi do niepewności co do praw podmiotu danych, a w szczególności do niepewności, czy i na jakich warunkach jego dane są przesyłane zagranicę. Podmioty danych nie korzystają również w możliwie najpełniejszym zakresie z solidnego i zharmonizowanego europejskiego prawa ochrony danych. Ponadto, z punktu widzenia właściwych organów, ta kompleksowość może również utrudniać współpracę właściwych organów oraz prowadzić do obciążeń administracyjnych.

| 57. | W świetle powyższych uwag EIOD zachęca do zawarcia ogólnounijnych umów, które zapewnią odpowiednie zabezpieczenia ochrony danych, a jednocześnie pomogą uniknąć stosowania niejednorodnych kryteriów i wynikających z tego obciążeń administracyjnych dla właściwych organów. |
| --- | --- |

57.

W świetle powyższych uwag EIOD zachęca do zawarcia ogólnounijnych umów, które zapewnią odpowiednie zabezpieczenia ochrony danych, a jednocześnie pomogą uniknąć stosowania niejednorodnych kryteriów i wynikających z tego obciążeń administracyjnych dla właściwych organów.

5.2.   Porozumienia ogólnounijne

| 58. | Oprócz możliwości dwustronnej współpracy przewidzianej w art. 14, art. 18 rozporządzenia CPC w sprawie umów międzynarodowych również przewiduje, że „Wspólnota współpracuje z państwami trzecimi i właściwymi organizacjami międzynarodowymi” oraz że „[u]stalenia dotyczące współpracy, w tym ustanowienie ustaleń o wzajemnej pomocy, mogą być przedmiotem umów między Wspólnotą a zainteresowanymi państwami trzecimi”. |
| --- | --- |

58.

Oprócz możliwości dwustronnej współpracy przewidzianej w art. 14, art. 18 rozporządzenia CPC w sprawie umów międzynarodowych również przewiduje, że „Wspólnota współpracuje z państwami trzecimi i właściwymi organizacjami międzynarodowymi” oraz że „[u]stalenia dotyczące współpracy, w tym ustanowienie ustaleń o wzajemnej pomocy, mogą być przedmiotem umów między Wspólnotą a zainteresowanymi państwami trzecimi”.

| 59. | Z powodów przedstawionych w sekcji 5.1 powyżej EIOD popiera inicjatywę Komisji dotyczącą wynegocjowania i zawarcia ogólnounijnych umów zapewniających adekwatne i zharmonizowane na poziomie UE zabezpieczenia w obszarze ochrony danych, aby zastąpić istniejące ustalenia dwustronne. |
| --- | --- |

59.

Z powodów przedstawionych w sekcji 5.1 powyżej EIOD popiera inicjatywę Komisji dotyczącą wynegocjowania i zawarcia ogólnounijnych umów zapewniających adekwatne i zharmonizowane na poziomie UE zabezpieczenia w obszarze ochrony danych, aby zastąpić istniejące ustalenia dwustronne.

| 60. | Poparcie EIOD dla takich ogólnounijnych umów podlega jednak warunkowi, że Komisja oraz prawodawca unijny zobowiążą się do zapewnienia najwyższego poziomu ochrony w przypadku wymiany danych osobowych z krajami trzecimi. Implikacje międzynarodowych umów o współpracy z krajami trzecimi należy uważnie ocenić z punktu widzenia ochrony danych, należy ustanowić jasne zasady przeprowadzania takiej wymiany oraz adekwatne zabezpieczenia w obszarze ochrony danych na podstawie konsultacji z EIOD oraz, w stosownym przypadku, krajowych organów ochrony danych. |
| --- | --- |

60.

Poparcie EIOD dla takich ogólnounijnych umów podlega jednak warunkowi, że Komisja oraz prawodawca unijny zobowiążą się do zapewnienia najwyższego poziomu ochrony w przypadku wymiany danych osobowych z krajami trzecimi. Implikacje międzynarodowych umów o współpracy z krajami trzecimi należy uważnie ocenić z punktu widzenia ochrony danych, należy ustanowić jasne zasady przeprowadzania takiej wymiany oraz adekwatne zabezpieczenia w obszarze ochrony danych na podstawie konsultacji z EIOD oraz, w stosownym przypadku, krajowych organów ochrony danych.

| 61. | Chociaż art. 18 rozporządzenia CPC nie porusza w sposób szczególny kwestii bezpośredniego dostępu organów kraju trzeciego do CPCS, może to być technicznie możliwe. EIOD nie zamierza zniechęcać do umieszczania nowych funkcji w CPCS, które umożliwiałyby właściwym organom w krajach trzecich ściśle ograniczony i wybiórczy dostęp do danych za pomocą specjalnie zaprojektowanego mechanizmu (kanału komunikacyjnego i interfejsu). Może to bowiem poprawić efektywność współpracy. |
| --- | --- |

61.

Chociaż art. 18 rozporządzenia CPC nie porusza w sposób szczególny kwestii bezpośredniego dostępu organów kraju trzeciego do CPCS, może to być technicznie możliwe. EIOD nie zamierza zniechęcać do umieszczania nowych funkcji w CPCS, które umożliwiałyby właściwym organom w krajach trzecich ściśle ograniczony i wybiórczy dostęp do danych za pomocą specjalnie zaprojektowanego mechanizmu (kanału komunikacyjnego i interfejsu). Może to bowiem poprawić efektywność współpracy.

| 62. | Niemniej jednak taki bezpośredni dostęp wiąże się z ryzykiem, a zatem należy zająć się jego implikacjami w obszarze ochrony danych oraz niezbędnymi techniczno-organizacyjnymi ustaleniami i zabezpieczeniami. Tego rodzaju techniczna funkcja musi zostać opracowana zgodnie z zasadami uwzględniania ochrony prywatności w fazie projektowania. Wyraźnym priorytetem musi być również bezpieczeństwo. Na koniec należy przeprowadzić konsultacje z EIOD, a także, w stosownym przypadku, z krajowymi organami odpowiedzialnymi za ochronę danych. |
| --- | --- |

62.

Niemniej jednak taki bezpośredni dostęp wiąże się z ryzykiem, a zatem należy zająć się jego implikacjami w obszarze ochrony danych oraz niezbędnymi techniczno-organizacyjnymi ustaleniami i zabezpieczeniami. Tego rodzaju techniczna funkcja musi zostać opracowana zgodnie z zasadami uwzględniania ochrony prywatności w fazie projektowania. Wyraźnym priorytetem musi być również bezpieczeństwo. Na koniec należy przeprowadzić konsultacje z EIOD, a także, w stosownym przypadku, z krajowymi organami odpowiedzialnymi za ochronę danych.

VI.   „PRAWA KONSUMENTÓW DO OCHRONY DANYCH” ORAZ ZACIEŚNIONA WSPÓŁPRACA ORGANÓW ODPOWIEDZIALNYCH ZA OCHRONĘ DANYCH ZA POŚREDNICTWEM CPCS

| 63. | Mając na uwadze, że zalecenia EIOD, w tym zalecenia zawarte w opinii o kontroli wstępnej) zostały uwzględnione, Inspektor nie ma obaw, że CPCS może być skutecznym i przyjaznym z punktu widzenia ochrony danych narzędziem służącym transgranicznemu egzekwowaniu prawa w przypadkach naruszania praw konsumentów na rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

63.

Mając na uwadze, że zalecenia EIOD, w tym zalecenia zawarte w opinii o kontroli wstępnej) zostały uwzględnione, Inspektor nie ma obaw, że CPCS może być skutecznym i przyjaznym z punktu widzenia ochrony danych narzędziem służącym transgranicznemu egzekwowaniu prawa w przypadkach naruszania praw konsumentów na rynku wewnętrznym.

| 64. | Wraz z rozwojem handlu elektronicznego i coraz większym wykorzystywaniem sieci komunikacji elektronicznej przez konsumentów różnych towarów i usług coraz więcej danych dotyczących osób fizycznych działających w charakterze konsumentów będzie przedmiotem przetwarzania. Konsumenci mogą spotkać się również z coraz większą liczbą przypadków naruszenia ich praw w obszarze ochrony danych. W konsekwencji organy odpowiedzialne za ochronę danych powinny skutecznie współpracować, aby powstrzymać takie naruszenia. |
| --- | --- |

64.

Wraz z rozwojem handlu elektronicznego i coraz większym wykorzystywaniem sieci komunikacji elektronicznej przez konsumentów różnych towarów i usług coraz więcej danych dotyczących osób fizycznych działających w charakterze konsumentów będzie przedmiotem przetwarzania. Konsumenci mogą spotkać się również z coraz większą liczbą przypadków naruszenia ich praw w obszarze ochrony danych. W konsekwencji organy odpowiedzialne za ochronę danych powinny skutecznie współpracować, aby powstrzymać takie naruszenia.

| 65. | Wśród najpowszechniejszych przypadków naruszenia „praw konsumentów do ochrony danych” znajdują się niepożądane komunikaty handlowe (spam), kradzież tożsamości, nielegalne profilowanie, niezgodne z prawem reklama behawioralna i naruszanie danych osobowych (naruszanie bezpieczeństwa). |
| --- | --- |

65.

Wśród najpowszechniejszych przypadków naruszenia „praw konsumentów do ochrony danych” znajdują się niepożądane komunikaty handlowe (spam), kradzież tożsamości, nielegalne profilowanie, niezgodne z prawem reklama behawioralna i naruszanie danych osobowych (naruszanie bezpieczeństwa).

| 66. | Mając na uwadze, że liczba przypadków o charakterze transgranicznym może wzrosnąć w społeczeństwie informacyjnym, EIOD zachęca Komisję do rozważenia ewentualnych środków legislacyjnych służących ochronie „praw konsumentów do ochrony danych” i zacieśnienia współpracy transgranicznej między właściwymi organami – organami odpowiedzialnymi za ochronę danych, jak i organami zajmującymi się ochroną konsumentów. |
| --- | --- |

66.

Mając na uwadze, że liczba przypadków o charakterze transgranicznym może wzrosnąć w społeczeństwie informacyjnym, EIOD zachęca Komisję do rozważenia ewentualnych środków legislacyjnych służących ochronie „praw konsumentów do ochrony danych” i zacieśnienia współpracy transgranicznej między właściwymi organami – organami odpowiedzialnymi za ochronę danych, jak i organami zajmującymi się ochroną konsumentów.

| 67. | Rozważając również inne możliwe warianty, należy w szczególności uważnie ocenić, czy zapewnić organom odpowiedzialnym za ochronę danych specjalnie dostosowany dostęp do CPCS w celu umożliwienia współpracy między nimi oraz z innymi właściwymi organami, które już mają dostęp do CPCS. |
| --- | --- |

67.

Rozważając również inne możliwe warianty, należy w szczególności uważnie ocenić, czy zapewnić organom odpowiedzialnym za ochronę danych specjalnie dostosowany dostęp do CPCS w celu umożliwienia współpracy między nimi oraz z innymi właściwymi organami, które już mają dostęp do CPCS.

| 68. | Dostęp organów odpowiedzialnych za ochronę danych powinien wyraźnie ograniczać się do tego, co jest konieczne do wykonywania ich zadań w właściwych im obszarach kompetencji oraz zgodnie z ustaloną synergią. Oczywiście należy również zagwarantować takie stworzenie ram udziału organów odpowiedzialnych za ochronę danych, które będzie należycie uwzględniać ich niezależność. |
| --- | --- |

68.

Dostęp organów odpowiedzialnych za ochronę danych powinien wyraźnie ograniczać się do tego, co jest konieczne do wykonywania ich zadań w właściwych im obszarach kompetencji oraz zgodnie z ustaloną synergią. Oczywiście należy również zagwarantować takie stworzenie ram udziału organów odpowiedzialnych za ochronę danych, które będzie należycie uwzględniać ich niezależność.

VII.   WNIOSKI

| 69. | EIOD wyraża zadowolenie, że CPCS opiera się na podstawie prawnej, która gwarantuje również specjalne zabezpieczenia w obszarze ochrony danych. Aby rozpatrzyć wszelkie pozostałe aspekty ochrony danych, przedstawione poniżej zalecenia EIOD należy uwzględnić podczas kolejnego przeglądu ram prawnych CPCS. |
| --- | --- |

69.

EIOD wyraża zadowolenie, że CPCS opiera się na podstawie prawnej, która gwarantuje również specjalne zabezpieczenia w obszarze ochrony danych. Aby rozpatrzyć wszelkie pozostałe aspekty ochrony danych, przedstawione poniżej zalecenia EIOD należy uwzględnić podczas kolejnego przeglądu ram prawnych CPCS.

| 70. | W międzyczasie dodatkowe środki o charakterze praktycznym, technicznym i organizacyjnym (zgodnie z zaleceniami w opinii o kontroli wstępnej) mogą stanowić tymczasowe i częściowe rozwiązanie tych problemów. W oczekiwaniu na zmiany legislacyjne niektóre zmiany można wprowadzić, wykorzystując wytyczne dotyczące funkcjonowania CPCS. |
| --- | --- |

70.

W międzyczasie dodatkowe środki o charakterze praktycznym, technicznym i organizacyjnym (zgodnie z zaleceniami w opinii o kontroli wstępnej) mogą stanowić tymczasowe i częściowe rozwiązanie tych problemów. W oczekiwaniu na zmiany legislacyjne niektóre zmiany można wprowadzić, wykorzystując wytyczne dotyczące funkcjonowania CPCS.

| 71. | Jeżeli chodzi o okres przechowywania, EIOD zaleca, aby (i) wnioski o wzajemną współpracę były zamykane w specjalnie wyznaczonych ramach czasowych; (ii) o ile dochodzenie lub środki służące egzekwowaniu prawa nie są w toku, powiadomienia były wycofywane i usuwane w ciągu sześciu miesięcy od momentu ich przekazania (chyba że można uzasadnić inny, odpowiedniejszy okres przechowywania), a Komisja wyjaśniła i ponownie rozważyła proporcjonalność przechowywania wszystkich danych związanych z zamkniętymi sprawami przez pięć dodatkowych lat. |
| --- | --- |

71.

Jeżeli chodzi o okres przechowywania, EIOD zaleca, aby (i) wnioski o wzajemną współpracę były zamykane w specjalnie wyznaczonych ramach czasowych; (ii) o ile dochodzenie lub środki służące egzekwowaniu prawa nie są w toku, powiadomienia były wycofywane i usuwane w ciągu sześciu miesięcy od momentu ich przekazania (chyba że można uzasadnić inny, odpowiedniejszy okres przechowywania), a Komisja wyjaśniła i ponownie rozważyła proporcjonalność przechowywania wszystkich danych związanych z zamkniętymi sprawami przez pięć dodatkowych lat.

| 72. | Ponadto EIOD wyraża zadowolenie, że podczas drugiej zmiany CPC sprecyzowano dostęp Komisji do danych CPCS. EIOD w szczególności pochwala fakt, że Komisja nie ma dostępu do poufnych komunikatów przesyłanych między właściwymi organami w państwach członkowskich, takich jak wnioski o wzajemną pomoc. |
| --- | --- |

72.

Ponadto EIOD wyraża zadowolenie, że podczas drugiej zmiany CPC sprecyzowano dostęp Komisji do danych CPCS. EIOD w szczególności pochwala fakt, że Komisja nie ma dostępu do poufnych komunikatów przesyłanych między właściwymi organami w państwach członkowskich, takich jak wnioski o wzajemną pomoc.

| 73. | EIOD wyraża również zadowolenie, że podczas drugiej zmiany CPC wprowadzono przepis regulujący przetwarzanie specjalnych kategorii danych w CPCS. |
| --- | --- |

73.

EIOD wyraża również zadowolenie, że podczas drugiej zmiany CPC wprowadzono przepis regulujący przetwarzanie specjalnych kategorii danych w CPCS.

| 74. | Dodatkowo EIOD zaleca, aby Komisja ponownie oceniła dodatkowe środki techniczne i organizacyjne, aby uwzględnić ochronę prywatności i danych w architekturze systemu CPCS (uwzględnianie ochrony prywatności w fazie projektowania) i zapewnić adekwatne kontrole gwarantujące respektowanie ochrony danych i potwierdzające takie respektowanie („odpowiedzialność”). |
| --- | --- |

74.

Dodatkowo EIOD zaleca, aby Komisja ponownie oceniła dodatkowe środki techniczne i organizacyjne, aby uwzględnić ochronę prywatności i danych w architekturze systemu CPCS (uwzględnianie ochrony prywatności w fazie projektowania) i zapewnić adekwatne kontrole gwarantujące respektowanie ochrony danych i potwierdzające takie respektowanie („odpowiedzialność”).

| 75. | Ponadto, jeżeli ogólnounijna umowa między Unią Europejską a dowolnym krajem trzecim ma zostać zawarta w celu uregulowania współpracy w obszarze ochrony konsumentów, należy uważnie uwzględnić implikacje takich ustaleń, ustanowić jasne przepisy wymiany danych oraz adekwatne zabezpieczenia w obszarze ochrony danych. |
| --- | --- |

75.

Ponadto, jeżeli ogólnounijna umowa między Unią Europejską a dowolnym krajem trzecim ma zostać zawarta w celu uregulowania współpracy w obszarze ochrony konsumentów, należy uważnie uwzględnić implikacje takich ustaleń, ustanowić jasne przepisy wymiany danych oraz adekwatne zabezpieczenia w obszarze ochrony danych.

| 76. | Na koniec EIOD zaleca, aby Komisja zbadała możliwość synergii, w przypadku gdy organy odpowiedzialne za ochronę danych miałyby możliwość dołączenia do użytkowników CPCS w celu współpracy na rzecz egzekwowania „praw konsumentów do ochrony danych”. |
| --- | --- |

76.

Na koniec EIOD zaleca, aby Komisja zbadała możliwość synergii, w przypadku gdy organy odpowiedzialne za ochronę danych miałyby możliwość dołączenia do użytkowników CPCS w celu współpracy na rzecz egzekwowania „praw konsumentów do ochrony danych”.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 maja 2011 r.

Giovanni BUTTARELLI

Zastępca Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

---

(1)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

1

(2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

2

(3)  Decyzja Komisji z dnia 1 marca 2011 r. zmieniająca decyzję 2007/76/WE wykonującą rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów w odniesieniu do wzajemnej pomocy (2011/141/UE) (Dz.U. L 59 z 4.3.2011, s. 63).

3

(4)  Zalecenie Komisji z dnia 1 marca 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących wdrażania przepisów dotyczących ochrony danych w systemie współpracy w zakresie ochrony danych konsumenta (CPCS) (2011/136/UE) (Dz.U. L 57 z 2.3.2011, s. 44).

4

(5)  Zob. art. 6 rozporządzenia CPC dotyczący „wymiany informacji na wniosek”.

5

(6)  Zob. art. 8 rozporządzenia CPC dotyczący „wniosków o podjęcie środków służących egzekwowaniu prawa”.

6

(7)  Zob. art. 7 rozporządzenia CPC dotyczący „wymiany informacji bez wniosku”.

7

(8)  Zob. art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 6 rozporządzenia CPC.

8

(9)  Zob. również opinię nr 6/2007 Grupy Roboczej ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie Przetwarzania Danych Osobowych (o której mowa w części II powyżej).

9

(10)  Zob. art. 10 ust. 2 rozporządzenia CPC.

10

(11)  Zob. sekcję 8 wytycznych: „Dodatkowe wytyczne; Dlaczego okres przechowywania danych określono na 5 lat?”. W wytycznych dotyczących ochrony danych CPC dodano również, że „[c]elem okresu przechowywania jest ułatwianie współpracy między organami publicznymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów w przypadkach, w których dochodzi do naruszeń wewnątrzwspólnotowych, przyczynianie się do należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego, jakości, spójności egzekwowania przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, monitorowania ochrony interesów ekonomicznych konsumentów oraz przyczynianie się do zwiększenia jakości i konsekwentości egzekwowania prawa”.

11

(12)  Zob. sekcja 7 opinii EIOD w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu regionów „Całościowe podejście do kwestii ochrony danych osobowych w Unii Europejskiej” wydanej w dniu 14 stycznia 2011 r. (http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB/webdav/site/mySite/shared/Documents/Consultation/Opinions/2011/11-01-14_Personal_Data_Protection_EN.pdf

12

(13)  Idem.

13

(14)  Komisja powinna również rozważyć konieczność przeprowadzenia przynajmniej częściowej oceny wpływu ochrony danych i prywatności na cel, długość i zasady przechowywania danych oraz ewentualnie omówić pozostałe kwestie, które nie zostały jeszcze szczegółowo rozstrzygnięte.

14

(15)  Zob. sekcja 6.3 opinii EIOD z dnia 14 stycznia 2011 r., o której mowa powyżej.

15

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/27

---

DECYZJA RADY

z dnia 18 lipca 2011 r.

w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy z Niemiec, Węgier i Portugalii

2011/C 217/07

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jego art. 8,

uwzględniając wykazy proponowanych do mianowania kandydatów przedłożone Radzie przez rząd Węgier oraz przez organizacje pracowników,

uwzględniając wykazy członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Swoimi decyzjami: z dnia 22 listopada 2010 r. (2), z dnia 7 marca 2011 r. (3) oraz z dnia 21 marca 2011 r. (4) Rada mianowała kilku członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 8 listopada 2010 r. do dnia 7 listopada 2013 r. |
| --- | --- |

(1)

Swoimi decyzjami: z dnia 22 listopada 2010 r. (2), z dnia 7 marca 2011 r. (3) oraz z dnia 21 marca 2011 r. (4) Rada mianowała kilku członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 8 listopada 2010 r. do dnia 7 listopada 2013 r.

| (2) | Rząd Węgier przedstawił kandydatów na dwa stanowiska, które należy obsadzić dla Węgier, a organizacje pracowników przedstawiły kandydatów na kilka stanowisk, które należy obsadzić dla Niemiec i Portugalii, |
| --- | --- |

(2)

Rząd Węgier przedstawił kandydatów na dwa stanowiska, które należy obsadzić dla Węgier, a organizacje pracowników przedstawiły kandydatów na kilka stanowisk, które należy obsadzić dla Niemiec i Portugalii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do dnia 7 listopada 2013 r.:

I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDU

| Państwo | Członkowie | Zastępcy członków |
| --- | --- | --- |
| Węgry | János GÁDOR | Éva GRÓNAI |

Państwo

Członkowie

Zastępcy członków

Węgry

János GÁDOR

Éva GRÓNAI

II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

| Państwo | Członkowie | Zastępcy członków |
| --- | --- | --- |
| Niemcy | Marina SCHRÖDER | Thomas VEIT |
| Portugalia | Fernando José GOMES | |

Państwo

Członkowie

Zastępcy członków

Niemcy

Marina SCHRÖDER

Thomas VEIT

Portugalia

Fernando José GOMES

Artykuł 2

Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

M. DOWGIELEWICZ

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 322 z 27.11.2010, s. 3.

2

(3)  Dz.U. C 83 z 17.3.2011, s. 2.

3

(4)  Dz.U. C 92 z 24.3.2011, s. 8.

4

---

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/29

---

DECYZJA RADY

z dnia 18 lipca 2011 r.

w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego

2011/C 217/08

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 163,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności (1), w szczególności jego art. 104 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 22 lutego 2010 r. Rada mianowała członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego (zwanego dalej „komitetem”) na okres do dnia 31 grudnia 2012 r. (2). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 22 lutego 2010 r. Rada mianowała członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego (zwanego dalej „komitetem”) na okres do dnia 31 grudnia 2012 r. (2).

| (2) | W międzyczasie stanowiska różnych członków zwolniły się w wyniku rezygnacji. |
| --- | --- |

(2)

W międzyczasie stanowiska różnych członków zwolniły się w wyniku rezygnacji.

| (3) | W oczekiwaniu na mianowanie przez Irlandię i Hiszpanię przedstawicieli lub ich zastępców w jednej z kategorii, o których mowa w art. 104 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, wyznaczeni już przedstawiciele i ich zastępcy powinni zostać mianowani członkami komitetu na pozostały okres kadencji, |
| --- | --- |

(3)

W oczekiwaniu na mianowanie przez Irlandię i Hiszpanię przedstawicieli lub ich zastępców w jednej z kategorii, o których mowa w art. 104 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, wyznaczeni już przedstawiciele i ich zastępcy powinni zostać mianowani członkami komitetu na pozostały okres kadencji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym mianuje się osoby wymienione w załączniku na członków i zastępców członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego do dnia 31 grudnia 2012 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

M. DOWGIELEWICZ

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.

1

(2)  Dz.U. C 53 z 3.3.2010, s. 2.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Wykaz członków i zastępców członków

| Państwo członkowskie | Reprezentowana grupa | Funkcja | Nazwisko |
| --- | --- | --- | --- |
| Belgia | Rząd | Członek | Louis VERVLOET |
| Rząd | Zastępca członka | Viviane DE BEULE |
| Pracodawcy | Członek | Michèle CLAUS |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Werner ABELSHAUSEN |
| Związki zawodowe | Członek | Hervé DECUYPER |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Vera DOS SANTOS COSTA |
| Bułgaria | Rząd | Członek | Zornica RUSINOWA |
| Rząd | Zastępca członka | Monika DIMITROWA |
| Pracodawcy | Członek | Bojko NEDJAŁKOW |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Dimityr BRANKOW |
| Związki zawodowe | Członek | Płamen DIMITROW |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Dimityr MANOŁOW |
| Republika Czeska | Rząd | Członek | Iva ŠOLCOVÁ |
| Rząd | Zastępca członka | Michal ZAORÁLEK |
| Pracodawcy | Członek | Soňa VAN DEELENOVÁ |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Miloslav ŠOLC |
| Związki zawodowe | Członek | Pavel JANÍČKO |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Hana MÁLKOVÁ |
| Dania | Rząd | Członek | Pernille VON LILLIENSKJOLD |
| Rząd | Zastępca członka | Steen FREDERIKSEN |
| Pracodawcy | Członek | Henning GADE |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Berit TOFT FIHL |
| Związki zawodowe | Członek | Preben FOLDBERG |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Jens KROGSTRUP |
| Niemcy | Rząd | Członek | Arnold HEMMANN |
| Rząd | Zastępca członka | Inken KLASSEN |
| Pracodawcy | Członek | Julia KAUTE |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Jürgen WUTTKE |
| Związki zawodowe | Członek | Inge KAUFMANN |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Hermann NEHLS |
| Estonia | Rząd | Członek | Margus HAIDAK |
| Rząd | Zastępca członka | Merlin TATRIK |
| Pracodawcy | Członek | Kristina TÄHT |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Eve PÄÄRENDSON |
| Związki zawodowe | Członek | Kaja TOOMSALU |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Mare VIIES |
| Irlandia | Rząd | Członek | Vincent LANDERS |
| Rząd | Zastępca członka | Tom WHELAN |
| Pracodawcy | Członek | Kara McGANN |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Heidi LOUGHEED |
| Związki zawodowe | Członek | Sheila NUNAN |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | — |
| Grecja | Rząd | Członek | Christos DIKOS |
| Rząd | Zastępca członka | Konstantina MICHOPOYLOY |
| Pracodawcy | Członek | Lambros PAPAIOANNOU |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Ekaterini DASKALAKI |
| Związki zawodowe | Członek | Dimitros TSOUKALAS |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Vasilios PAPADOGAMVROS |
| Hiszpania | Rząd | Członek | Carlos TORTUERO MARTÍN |
| Rząd | Zastępca członka | David GARCÍA LÓPEZ |
| Pracodawcy | Członek | — |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Cristina REGALADO MARTÍN |
| Związki zawodowe | Członek | Ana MICÓ MAESTRE |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Ana HERMOSO CANOURA |
| Francja | Rząd | Członek | Corinne VAILLANT |
| Rząd | Zastępca członka | Laurent SENN |
| Pracodawcy | Członek | Christophe CORIOU |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Natacha MARQUET |
| Związki zawodowe | Członek | Cécile COTTEREAU |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Alain ALPHON-LAYRE |
| Włochy | Rząd | Członek | Paola PADUANO |
| Rząd | Zastępca członka | Alessandra TOMAI |
| Pracodawcy | Członek | Claudio GENTILI |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Silvia CIUFFINI |
| Związki zawodowe | Członek | Luigi VELTRO |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Giulia TAVERNESE |
| Cypr | Rząd | Członek | Alexandros ALEXANDROU |
| Rząd | Zastępca członka | Antzela DROUSSIOTOU |
| Pracodawcy | Członek | Emilios MICHAEL |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Maria STYLIANOU |
| Związki zawodowe | Członek | Nicos GREGORIOU |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Andreas MATSAS |
| Łotwa | Rząd | Członek | Kristīne ANCĀNES |
| Rząd | Zastępca członka | Elīna DRĀZNIECE |
| Pracodawcy | Członek | Inese STEPIŅAS |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Ilona KIUKUCĀNE |
| Związki zawodowe | Członek | Linda ROMELE |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Liene LIEKNA |
| Litwa | Rząd | Członek | Ramūnas DILBA |
| Rząd | Zastępca członka | Nijolė MACKEVIČIENĖ |
| Pracodawcy | Członek | Vaidotas LEVICKIS |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Mykolas ALELIŪNAS |
| Związki zawodowe | Członek | Irena PETRAITIENĖ |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Janina ŠVEDIENĖ |
| Luksemburg | Rząd | Członek | Patrice FURLANI |
| Rząd | Zastępca członka | Daniel CODELLO |
| Pracodawcy | Członek | Romain LANNERS |
| Pracodawcy | Zastępca członka | François ENGELS |
| Związki zawodowe | Członek | Carole BIVER |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Nico CLEMENT |
| Węgry | Rząd | Członek | Renáta TÓTH |
| Rząd | Zastępca członka | Katalin SZATMÁRI |
| Pracodawcy | Członek | Terézia BOROSNÉ BARTHA |
| Pracodawcy | Zastępca członka | László KRIZSÁN |
| Związki zawodowe | Członek | Erzsébet HANTI |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | László KOZÁK |
| Malta | Rząd | Członek | Jeanette BUSUTTIL |
| Rząd | Zastępca członka | Loredana D'ARRIGO |
| Pracodawcy | Członek | Paul ABELA |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Pierre FAVA |
| Związki zawodowe | Członek | Robert BORG |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | William PORTELLI |
| Niderlandy | Rząd | Członek | Alieke KOOPMAN |
| Rząd | Zastępca członka | Paula LOEKEMEIJER |
| Pracodawcy | Członek | André VAN DER LEEST |
| Pracodawcy | Zastępca członka | C. SCHOENMAKERS |
| Związki zawodowe | Członek | I.D.C.M. COENEN |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | W.J.F. MUIS |
| Austria | Rząd | Członek | Petra DRAXL |
| Rząd | Zastępca członka | Ulrike REBHANDL |
| Pracodawcy | Członek | Anna Katharina HUBER |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Wolfgang TRITREMMEL |
| Związki zawodowe | Członek | Franz FRIEHS |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Silvia HOFBAUER |
| Polska | Rząd | Członek | Paweł CHORĄŻY |
| Rząd | Zastępca członka | Dorota BORTNOWSKA |
| Pracodawcy | Członek | Norbert PRUSZANOWSKI |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Marek RADECKI |
| Związki zawodowe | Członek | Agata BARANOWSKA-GRYCUK |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Grażyna RÓŻANEK |
| Portugalia | Rząd | Członek | Rosa Maria SIMÕES DA SILVA |
| Rząd | Zastępca członka | Maria DO CARMO ABREU |
| Pracodawcy | Członek | Clara GUERREIRO |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Adília LISBOA |
| Związki zawodowe | Członek | António Luís FERREIRA CORREIA |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Tiago M.P. SIMÕES DA CUNHA |
| Rumunia | Rząd | Członek | Liliana-Carmen IONEL |
| Rząd | Zastępca członka | Elena Carmen DOBROTA |
| Pracodawcy | Członek | Ovidiu NICOLESCU |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Dragoș MIHALACHE |
| Związki zawodowe | Członek | Mariana KNIESNER |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Carmen IONESCU |
| Słowenia | Rząd | Członek | Jasminka DEDIĆ |
| Rząd | Zastępca członka | Gorazd JENKO |
| Pracodawcy | Członek | Grit ACKERMANN |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Janja MEGLIČ |
| Związki zawodowe | Członek | Staša PERNAT LESJAK |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Andreja POJE |
| Słowacja | Rząd | Członek | Zuzana POLÁČKOVÁ |
| Rząd | Zastępca członka | Roderik KLINDA |
| Pracodawcy | Członek | Daniel HRDINA |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Martin HOŠTÁK |
| Związki zawodowe | Członek | Naile PROKEŠOVÁ |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Milan BUŠO |
| Finlandia | Rząd | Członek | Lippe KOIVUNEVA |
| Rząd | Zastępca członka | Sirpa LILJESTRÖM |
| Pracodawcy | Członek | Riitta WÄRN |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Mikko RÄSÄNEN |
| Związki zawodowe | Członek | Auli KORHONEN |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Lauri KORKEAOJA |
| Szwecja | Rząd | Członek | Ann-Christine GULLESJÖ |
| Rząd | Zastępca członka | Håkan FORSBERG |
| Pracodawcy | Członek | Gunnar ANDERZON |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Farbod REZANIA |
| Związki zawodowe | Członek | Filis SIGALA |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Charlotta KRAFFT |
| Zjednoczone Królestwo | Rząd | Członek | Wendy VIOLENTANO |
| Rząd | Zastępca członka | Ian CHAPMAN |
| Pracodawcy | Członek | Martin MORTON |
| Pracodawcy | Zastępca członka | Guy BAILEY |
| Związki zawodowe | Członek | Alan MANNING |
| Związki zawodowe | Zastępca członka | Joe FEARNEHOUGH |

Państwo członkowskie

Reprezentowana grupa

Funkcja

Nazwisko

Belgia

Rząd

Członek

Louis VERVLOET

Rząd

Zastępca członka

Viviane DE BEULE

Pracodawcy

Członek

Michèle CLAUS

Pracodawcy

Zastępca członka

Werner ABELSHAUSEN

Związki zawodowe

Członek

Hervé DECUYPER

Związki zawodowe

Zastępca członka

Vera DOS SANTOS COSTA

Bułgaria

Rząd

Członek

Zornica RUSINOWA

Rząd

Zastępca członka

Monika DIMITROWA

Pracodawcy

Członek

Bojko NEDJAŁKOW

Pracodawcy

Zastępca członka

Dimityr BRANKOW

Związki zawodowe

Członek

Płamen DIMITROW

Związki zawodowe

Zastępca członka

Dimityr MANOŁOW

Republika Czeska

Rząd

Członek

Iva ŠOLCOVÁ

Rząd

Zastępca członka

Michal ZAORÁLEK

Pracodawcy

Członek

Soňa VAN DEELENOVÁ

Pracodawcy

Zastępca członka

Miloslav ŠOLC

Związki zawodowe

Członek

Pavel JANÍČKO

Związki zawodowe

Zastępca członka

Hana MÁLKOVÁ

Dania

Rząd

Członek

Pernille VON LILLIENSKJOLD

Rząd

Zastępca członka

Steen FREDERIKSEN

Pracodawcy

Członek

Henning GADE

Pracodawcy

Zastępca członka

Berit TOFT FIHL

Związki zawodowe

Członek

Preben FOLDBERG

Związki zawodowe

Zastępca członka

Jens KROGSTRUP

Niemcy

Rząd

Członek

Arnold HEMMANN

Rząd

Zastępca członka

Inken KLASSEN

Pracodawcy

Członek

Julia KAUTE

Pracodawcy

Zastępca członka

Jürgen WUTTKE

Związki zawodowe

Członek

Inge KAUFMANN

Związki zawodowe

Zastępca członka

Hermann NEHLS

Estonia

Rząd

Członek

Margus HAIDAK

Rząd

Zastępca członka

Merlin TATRIK

Pracodawcy

Członek

Kristina TÄHT

Pracodawcy

Zastępca członka

Eve PÄÄRENDSON

Związki zawodowe

Członek

Kaja TOOMSALU

Związki zawodowe

Zastępca członka

Mare VIIES

Irlandia

Rząd

Członek

Vincent LANDERS

Rząd

Zastępca członka

Tom WHELAN

Pracodawcy

Członek

Kara McGANN

Pracodawcy

Zastępca członka

Heidi LOUGHEED

Związki zawodowe

Członek

Sheila NUNAN

Związki zawodowe

Zastępca członka

—

Grecja

Rząd

Członek

Christos DIKOS

Rząd

Zastępca członka

Konstantina MICHOPOYLOY

Pracodawcy

Członek

Lambros PAPAIOANNOU

Pracodawcy

Zastępca członka

Ekaterini DASKALAKI

Związki zawodowe

Członek

Dimitros TSOUKALAS

Związki zawodowe

Zastępca członka

Vasilios PAPADOGAMVROS

Hiszpania

Rząd

Członek

Carlos TORTUERO MARTÍN

Rząd

Zastępca członka

David GARCÍA LÓPEZ

Pracodawcy

Członek

—

Pracodawcy

Zastępca członka

Cristina REGALADO MARTÍN

Związki zawodowe

Członek

Ana MICÓ MAESTRE

Związki zawodowe

Zastępca członka

Ana HERMOSO CANOURA

Francja

Rząd

Członek

Corinne VAILLANT

Rząd

Zastępca członka

Laurent SENN

Pracodawcy

Członek

Christophe CORIOU

Pracodawcy

Zastępca członka

Natacha MARQUET

Związki zawodowe

Członek

Cécile COTTEREAU

Związki zawodowe

Zastępca członka

Alain ALPHON-LAYRE

Włochy

Rząd

Członek

Paola PADUANO

Rząd

Zastępca członka

Alessandra TOMAI

Pracodawcy

Członek

Claudio GENTILI

Pracodawcy

Zastępca członka

Silvia CIUFFINI

Związki zawodowe

Członek

Luigi VELTRO

Związki zawodowe

Zastępca członka

Giulia TAVERNESE

Cypr

Rząd

Członek

Alexandros ALEXANDROU

Rząd

Zastępca członka

Antzela DROUSSIOTOU

Pracodawcy

Członek

Emilios MICHAEL

Pracodawcy

Zastępca członka

Maria STYLIANOU

Związki zawodowe

Członek

Nicos GREGORIOU

Związki zawodowe

Zastępca członka

Andreas MATSAS

Łotwa

Rząd

Członek

Kristīne ANCĀNES

Rząd

Zastępca członka

Elīna DRĀZNIECE

Pracodawcy

Członek

Inese STEPIŅAS

Pracodawcy

Zastępca członka

Ilona KIUKUCĀNE

Związki zawodowe

Członek

Linda ROMELE

Związki zawodowe

Zastępca członka

Liene LIEKNA

Litwa

Rząd

Członek

Ramūnas DILBA

Rząd

Zastępca członka

Nijolė MACKEVIČIENĖ

Pracodawcy

Członek

Vaidotas LEVICKIS

Pracodawcy

Zastępca członka

Mykolas ALELIŪNAS

Związki zawodowe

Członek

Irena PETRAITIENĖ

Związki zawodowe

Zastępca członka

Janina ŠVEDIENĖ

Luksemburg

Rząd

Członek

Patrice FURLANI

Rząd

Zastępca członka

Daniel CODELLO

Pracodawcy

Członek

Romain LANNERS

Pracodawcy

Zastępca członka

François ENGELS

Związki zawodowe

Członek

Carole BIVER

Związki zawodowe

Zastępca członka

Nico CLEMENT

Węgry

Rząd

Członek

Renáta TÓTH

Rząd

Zastępca członka

Katalin SZATMÁRI

Pracodawcy

Członek

Terézia BOROSNÉ BARTHA

Pracodawcy

Zastępca członka

László KRIZSÁN

Związki zawodowe

Członek

Erzsébet HANTI

Związki zawodowe

Zastępca członka

László KOZÁK

Malta

Rząd

Członek

Jeanette BUSUTTIL

Rząd

Zastępca członka

Loredana D'ARRIGO

Pracodawcy

Członek

Paul ABELA

Pracodawcy

Zastępca członka

Pierre FAVA

Związki zawodowe

Członek

Robert BORG

Związki zawodowe

Zastępca członka

William PORTELLI

Niderlandy

Rząd

Członek

Alieke KOOPMAN

Rząd

Zastępca członka

Paula LOEKEMEIJER

Pracodawcy

Członek

André VAN DER LEEST

Pracodawcy

Zastępca członka

C. SCHOENMAKERS

Związki zawodowe

Członek

I.D.C.M. COENEN

Związki zawodowe

Zastępca członka

W.J.F. MUIS

Austria

Rząd

Członek

Petra DRAXL

Rząd

Zastępca członka

Ulrike REBHANDL

Pracodawcy

Członek

Anna Katharina HUBER

Pracodawcy

Zastępca członka

Wolfgang TRITREMMEL

Związki zawodowe

Członek

Franz FRIEHS

Związki zawodowe

Zastępca członka

Silvia HOFBAUER

Polska

Rząd

Członek

Paweł CHORĄŻY

Rząd

Zastępca członka

Dorota BORTNOWSKA

Pracodawcy

Członek

Norbert PRUSZANOWSKI

Pracodawcy

Zastępca członka

Marek RADECKI

Związki zawodowe

Członek

Agata BARANOWSKA-GRYCUK

Związki zawodowe

Zastępca członka

Grażyna RÓŻANEK

Portugalia

Rząd

Członek

Rosa Maria SIMÕES DA SILVA

Rząd

Zastępca członka

Maria DO CARMO ABREU

Pracodawcy

Członek

Clara GUERREIRO

Pracodawcy

Zastępca członka

Adília LISBOA

Związki zawodowe

Członek

António Luís FERREIRA CORREIA

Związki zawodowe

Zastępca członka

Tiago M.P. SIMÕES DA CUNHA

Rumunia

Rząd

Członek

Liliana-Carmen IONEL

Rząd

Zastępca członka

Elena Carmen DOBROTA

Pracodawcy

Członek

Ovidiu NICOLESCU

Pracodawcy

Zastępca członka

Dragoș MIHALACHE

Związki zawodowe

Członek

Mariana KNIESNER

Związki zawodowe

Zastępca członka

Carmen IONESCU

Słowenia

Rząd

Członek

Jasminka DEDIĆ

Rząd

Zastępca członka

Gorazd JENKO

Pracodawcy

Członek

Grit ACKERMANN

Pracodawcy

Zastępca członka

Janja MEGLIČ

Związki zawodowe

Członek

Staša PERNAT LESJAK

Związki zawodowe

Zastępca członka

Andreja POJE

Słowacja

Rząd

Członek

Zuzana POLÁČKOVÁ

Rząd

Zastępca członka

Roderik KLINDA

Pracodawcy

Członek

Daniel HRDINA

Pracodawcy

Zastępca członka

Martin HOŠTÁK

Związki zawodowe

Członek

Naile PROKEŠOVÁ

Związki zawodowe

Zastępca członka

Milan BUŠO

Finlandia

Rząd

Członek

Lippe KOIVUNEVA

Rząd

Zastępca członka

Sirpa LILJESTRÖM

Pracodawcy

Członek

Riitta WÄRN

Pracodawcy

Zastępca członka

Mikko RÄSÄNEN

Związki zawodowe

Członek

Auli KORHONEN

Związki zawodowe

Zastępca członka

Lauri KORKEAOJA

Szwecja

Rząd

Członek

Ann-Christine GULLESJÖ

Rząd

Zastępca członka

Håkan FORSBERG

Pracodawcy

Członek

Gunnar ANDERZON

Pracodawcy

Zastępca członka

Farbod REZANIA

Związki zawodowe

Członek

Filis SIGALA

Związki zawodowe

Zastępca członka

Charlotta KRAFFT

Zjednoczone Królestwo

Rząd

Członek

Wendy VIOLENTANO

Rząd

Zastępca członka

Ian CHAPMAN

Pracodawcy

Członek

Martin MORTON

Pracodawcy

Zastępca członka

Guy BAILEY

Związki zawodowe

Członek

Alan MANNING

Związki zawodowe

Zastępca członka

Joe FEARNEHOUGH

---

Komisja Europejska

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/34

---

Kursy walutowe euro (1)

22 lipca 2011 r.

2011/C 217/09

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,4391 |
| JPY | Jen | 112,83 |
| DKK | Korona duńska | 7,4536 |
| GBP | Funt szterling | 0,88270 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,0787 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,1789 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,7675 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,408 |
| HUF | Forint węgierski | 266,65 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7093 |
| PLN | Złoty polski | 3,9815 |
| RON | Lej rumuński | 4,2305 |
| TRY | Lir turecki | 2,4180 |
| AUD | Dolar australijski | 1,3234 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3658 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 11,2132 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6625 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7386 |
| KRW | Won | 1 513,63 |
| ZAR | Rand | 9,7345 |
| CNY | Yuan renminbi | 9,2777 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4620 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 12 271,33 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,2756 |
| PHP | Peso filipińskie | 60,920 |
| RUB | Rubel rosyjski | 39,8970 |
| THB | Bat tajlandzki | 42,900 |
| BRL | Real | 2,2357 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,7058 |
| INR | Rupia indyjska | 63,8240 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,4391

JPY

Jen

112,83

DKK

Korona duńska

7,4536

GBP

Funt szterling

0,88270

SEK

Korona szwedzka

9,0787

CHF

Frank szwajcarski

1,1789

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,7675

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,408

HUF

Forint węgierski

266,65

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7093

PLN

Złoty polski

3,9815

RON

Lej rumuński

4,2305

TRY

Lir turecki

2,4180

AUD

Dolar australijski

1,3234

CAD

Dolar kanadyjski

1,3658

HKD

Dolar Hongkongu

11,2132

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6625

SGD

Dolar singapurski

1,7386

KRW

Won

1 513,63

ZAR

Rand

9,7345

CNY

Yuan renminbi

9,2777

HRK

Kuna chorwacka

7,4620

IDR

Rupia indonezyjska

12 271,33

MYR

Ringgit malezyjski

4,2756

PHP

Peso filipińskie

60,920

RUB

Rubel rosyjski

39,8970

THB

Bat tajlandzki

42,900

BRL

Real

2,2357

MXN

Peso meksykańskie

16,7058

INR

Rupia indyjska

63,8240

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

| 23.7.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 217/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 217/35

---

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu mechanizmów dźwigniowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

2011/C 217/10

Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (1) środków antydumpingowych obowiązujących względem przywozu mechanizmów dźwigniowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („państwo, którego dotyczy postępowanie”), Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („rozporządzenie podstawowe”).

1.   Wniosek o dokonanie przeglądu

Wniosek został złożony w dniu 26 kwietnia 2011 r. przez następujących producentów unijnych („wnioskodawcy”): Interkov spol.s.r.o, IML Industria Meccanica Lombardia S.r.l. oraz Niko Metallurgical company d.d. Zelezniki reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 50 %, ogólnej produkcji unijnej mechanizmów dźwigniowych.

2.   Produkt

Produktem objętym przeglądem są mechanizmy dźwigniowe służące do archiwizacji arkuszy papieru i innych dokumentów w segregatorach i teczkach biurowych, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodem CN ex 8305 10 00 (kod TARIC 8305100050).

3.   Obowiązujące środki

Obecnie obowiązującymi środkami są ostateczne cła antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1136/2006 (3).

4.   Podstawy dokonania przeglądu

W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i ponownego zaistnienia szkody dla przemysłu unijnego.

Biorąc pod uwagę przepisy art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, wnioskodawcy ustalili wartość normalną dla producentów eksportujących z Chińskiej Republiki Ludowej na podstawie cen rzeczywiście zapłaconych lub należnych w Unii Europejskiej za produkt podobny. Zarzut prawdopodobnej kontynuacji dumpingu jest oparty na porównaniu wartości normalnej, jak określono powyżej, z cenami eksportowymi produktu objętego postępowaniem sprzedawanego na wywóz do Unii.

Obliczony na tej podstawie margines dumpingu jest znaczny.

Wnioskodawcy przedstawili dowody świadczące o tym, że przywóz produktu objętego postępowaniem z Chińskiej Republiki Ludowej jest nadal znaczny w wartościach bezwzględnych i pod względem udziału w rynku.

Wnioskodawcy zwracają również uwagę na możliwość ponowienia dumpingu wyrządzającego szkodę. W tym zakresie wnioskodawcy przedstawiają dowody, iż w przypadku wygaśnięcia środków obecny poziom przywozu produktu objętego postępowaniem prawdopodobnie wzrośnie z powodu istniejących niewykorzystanych mocy produkcyjnych w państwie, którego dotyczy postępowanie.

Ponadto wnioskodawcy twierdzą, że przemysł unijny znajduje się w takiej sytuacji, że dalszy znaczny wzrost przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, prawdopodobnie doprowadziłby, w przypadku wygaśnięcia środków, do ponownego powstania szkody dla przemysłu unijnego.

5.   Procedura

Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia środków, Komisja niniejszym wszczyna przegląd zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

5.1.   
  Procedura dotycząca określenia prawdopodobieństwa wystąpienia dumpingu i szkody

W toku dochodzenia zostanie ustalone, czy wygaśnięcie środków może doprowadzić do kontynuacji dumpingu i ponownego zaistnienia szkody.

a)   Kontrola wyrywkowa

Ze względu na dużą liczbę stron uczestniczących w postępowaniu Komisja może podjąć decyzję o zastosowaniu kontroli wyrywkowej, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(i)   Kontrola wyrywkowa eksporterów/producentów w Chińskiej Republice Ludowej

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności dokonania kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy eksporterzy/producenci lub przedstawiciele działający w ich imieniu są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie, w terminie określonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i) i w formie wskazanej w pkt 7, następujących informacji na temat swojego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw:

| — | nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu oraz dane osoby wyznaczonej do kontaktów, |
| --- | --- |

—

nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu oraz dane osoby wyznaczonej do kontaktów,

| — | obroty, w walucie lokalnej, oraz wielkość sprzedaży produktu objętego postępowaniem na wywóz do Unii, w jednostkach, w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r., w odniesieniu do każdego z 27 państw członkowskich (4) w ujęciu osobnym i łącznym, |
| --- | --- |

—

obroty, w walucie lokalnej, oraz wielkość sprzedaży produktu objętego postępowaniem na wywóz do Unii, w jednostkach, w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r., w odniesieniu do każdego z 27 państw członkowskich (4) w ujęciu osobnym i łącznym,

| — | obroty, w walucie lokalnej, oraz wielkość sprzedaży, w jednostkach, produktu objętego postępowaniem na rynku krajowym w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r., |
| --- | --- |

—

obroty, w walucie lokalnej, oraz wielkość sprzedaży, w jednostkach, produktu objętego postępowaniem na rynku krajowym w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r.,

| — | obroty, w walucie lokalnej, oraz wielkość sprzedaży na wywóz do innych państw trzecich produktu objętego postępowaniem, w jednostkach, w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r., |
| --- | --- |

—

obroty, w walucie lokalnej, oraz wielkość sprzedaży na wywóz do innych państw trzecich produktu objętego postępowaniem, w jednostkach, w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r.,

| — | dokładne określenie działalności przedsiębiorstwa w skali światowej w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

dokładne określenie działalności przedsiębiorstwa w skali światowej w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem,

| — | nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (5) uczestniczących w produkcji lub sprzedaży (przeznaczonej na wywóz lub krajowej) produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (5) uczestniczących w produkcji lub sprzedaży (przeznaczonej na wywóz lub krajowej) produktu objętego postępowaniem,

| — | wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby. |
| --- | --- |

—

wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby.

Poprzez przekazanie wyżej wspomnianych informacji przedsiębiorstwo wyraża zgodę na ewentualne włączenie go do próby. Jeżeli przedsiębiorstwo zostanie włączone do próby, będzie to dla niego oznaczać konieczność udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi. W przypadku gdy przedsiębiorstwo nie wyrazi zgody na ewentualne włączenie go do próby, zostanie uznane za podmiot niewspółpracujący w dochodzeniu. Konsekwencje braku współpracy określono w pkt 8 poniżej.

Ponadto w celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby eksporterów/producentów Komisja skontaktuje się z władzami Chińskiej Republiki Ludowej i wszystkimi znanymi jej zrzeszeniami eksporterów/producentów.

(ii)   Kontrola wyrywkowa importerów

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy lub przedstawiciele działający w ich imieniu są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie, w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i) i w formie wskazanej w pkt 7, następujących informacji na temat swojego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw:

| — | nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu oraz dane osoby wyznaczonej do kontaktów, |
| --- | --- |

—

nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu oraz dane osoby wyznaczonej do kontaktów,

| — | dokładne określenie działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

dokładne określenie działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem,

| — | wielkość w jednostkach i wartość w euro przywozu do Unii i odsprzedaży dokonanej na rynku unijnym w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r. w odniesieniu do przywożonego produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, |
| --- | --- |

—

wielkość w jednostkach i wartość w euro przywozu do Unii i odsprzedaży dokonanej na rynku unijnym w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r. w odniesieniu do przywożonego produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej,

| — | nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (6) uczestniczących w produkcji lub sprzedaży produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (6) uczestniczących w produkcji lub sprzedaży produktu objętego postępowaniem,

| — | wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby. |
| --- | --- |

—

wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby.

Poprzez przekazanie wyżej wspomnianych informacji przedsiębiorstwo wyraża zgodę na ewentualne włączenie go do próby. Jeżeli przedsiębiorstwo zostanie włączone do próby, będzie to dla niego oznaczać konieczność udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi. W przypadku gdy przedsiębiorstwo nie wyrazi zgody na ewentualne włączenie go do próby, zostanie uznane za podmiot niewspółpracujący w dochodzeniu. Konsekwencje braku współpracy określono w pkt 8 poniżej.

Ponadto, w celu otrzymania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby importerów, Komisja skontaktuje się z wszystkimi znanymi zrzeszeniami importerów.

(iii)   Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

Komisja dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Szczegółowe informacje na ten temat są dostępne w dokumentacji do wglądu dla zainteresowanych stron. Niniejszym wzywa się zainteresowane strony do zapoznania się z dokumentacją (w tym celu należy skontaktować się z Komisją, korzystając z danych kontaktowych wskazanych w sekcji 7 poniżej) oraz do przedłożenia uwag na temat stosowności dokonanego doboru w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach ostatecznie wybranych do próby wszystkich znanych producentów unijnych i zrzeszenia producentów unijnych.

(iv)   Ostateczny dobór prób

Wszystkie zainteresowane strony pragnące przedstawić jakiekolwiek istotne informacje dotyczące doboru próby zobowiązane są uczynić to w terminie określonym w pkt 6 lit. b) ppkt (ii).

Komisja zamierza dokonać ostatecznego doboru próby po konsultacji z zainteresowanymi stronami, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby.

Przedsiębiorstwa włączone do próby muszą udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w terminie określonym w pkt 6 lit. b) ppkt (iii) i muszą współpracować w trakcie dochodzenia.

W przypadku braku wystarczającej współpracy Komisja może oprzeć swoje ustalenia, zgodnie z art. 17 ust. 4 i art. 18 rozporządzenia podstawowego, na dostępnych faktach. Ustalenia oparte na dostępnych faktach mogą być mniej korzystne dla zainteresowanej strony, zgodnie z wyjaśnieniami w pkt 8.

b)   Kwestionariusze

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do producentów unijnych objętych próbą oraz do wszystkich znanych jej zrzeszeń producentów w Unii, do eksporterów/producentów w Chińskiej Republice Ludowej objętych próbą, do wszystkich znanych jej zrzeszeń eksporterów/producentów, do importerów objętych próbą, do wszystkich znanych jej zrzeszeń importerów oraz do władz państwa, którego dotyczy postępowanie.

c)   Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań

Wszystkie zainteresowane strony niniejszym wzywa się do przedstawienia swoich opinii, a także informacji innych niż odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. Wymienione informacje i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii).

Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpiły one z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane. Wniosek ten należy złożyć w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (iii).

d)   Obliczanie wartości normalnej

W poprzednim dochodzeniu w celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej wykorzystano ceny rzeczywiście zapłacone lub należne w Unii. Komisja zamierza skontaktować się z producentami z innych państw trzecich o gospodarce rynkowej, takich jak Indie, Iran i Tajlandia, w celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. W przypadku braku współpracy Komisja przewiduje ponowne wykorzystanie do tego celu cen rzeczywiście zapłaconych lub należnych w Unii. Zainteresowane strony są niniejszym proszone o wypowiedzenie się na temat stosowności wyboru takiej podstawy dla ustalenia wartości normalnej w szczególnym terminie określonym w pkt 6 lit. c).

5.2.   
  Procedura oceny interesu Unii

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego i w przypadku potwierdzenia prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i szkody ustalone zostanie, czy utrzymanie środków antydumpingowych nie będzie sprzeczne z interesem Unii. Dlatego też Komisja może przesłać kwestionariusze do znanych jej przedstawicieli przemysłu unijnego, do importerów i reprezentujących ich zrzeszeń, do reprezentatywnych użytkowników oraz do reprezentatywnych organizacji konsumentów. Wspomniane strony oraz strony dotychczas nieznane Komisji mogą, w ogólnych terminach ustalonych w pkt 6 lit. a) ppkt (ii), zgłosić się do Komisji i przekazać jej stosowne informacje, pod warunkiem że udowodnią istnienie obiektywnego związku między swoją działalnością a produktem objętym postępowaniem. Strony, które postąpiły zgodnie z wymogiem określonym w poprzednim zdaniu, mogą w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (iii) wystąpić z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane. Należy zauważyć, iż każda informacja przedstawiona zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zostanie uwzględniona wyłącznie wtedy, gdy będzie poparta udokumentowanymi informacjami w momencie jej przedstawienia.

6.   Terminy

a)   Terminy ogólne

(i)   Dla stron zwracających się z wnioskiem o przesłanie kwestionariusza

Wszystkie zainteresowane strony, które nie współpracowały podczas dochodzenia, w wyniku którego wprowadzono środki będące przedmiotem niniejszego przeglądu, powinny zwrócić się z wnioskiem o przesłanie kwestionariusza lub innych formularzy w jak najkrótszym terminie, lecz nie później niż 15 dni po opublikowaniu niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(ii)   Dla stron zgłaszających się, udzielających odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i przedkładających inne informacje

Wszystkie zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu lub przedstawić wszystkie inne informacje w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości praw proceduralnych ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w wyżej wymienionym terminie.

Przedsiębiorstwa wybrane do próby muszą przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w terminie wskazanym w pkt 6 lit. b) ppkt (iii).

(iii)   Przesłuchania

Wszystkie zainteresowane strony mogą składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję w takim samym terminie 37 dni.

b)   Szczególny termin w odniesieniu do kontroli wyrywkowych

| (i) | Informacje, o których mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (i) i pkt 5.1 lit. a) ppkt (ii), powinny wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, iż Komisja zamierza przeprowadzić konsultacje na temat ostatecznego doboru próby z zainteresowanymi stronami, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby, w terminie 21 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(i)

Informacje, o których mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (i) i pkt 5.1 lit. a) ppkt (ii), powinny wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, iż Komisja zamierza przeprowadzić konsultacje na temat ostatecznego doboru próby z zainteresowanymi stronami, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby, w terminie 21 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (ii) | Wszystkie inne informacje istotne dla doboru próby, o których mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (iv), muszą wpłynąć do Komisji w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(ii)

Wszystkie inne informacje istotne dla doboru próby, o których mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (iv), muszą wpłynąć do Komisji w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (iii) | Kwestionariusze wypełnione przez strony objęte próbą muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty powiadomienia ich o włączeniu do próby, chyba że określono inaczej. |
| --- | --- |

(iii)

Kwestionariusze wypełnione przez strony objęte próbą muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty powiadomienia ich o włączeniu do próby, chyba że określono inaczej.

c)   Szczególny termin dla obliczenia wartości normalnej

Strony dochodzenia mogą wypowiedzieć się na temat stosowności wyboru Indii, Iranu lub Tajlandii lub innego państwa o gospodarce rynkowej, które mogą być wykorzystane jako państwo o gospodarce rynkowej w celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej lub, w przypadku braku współpracy ze strony wspomnianych państw trzecich, wyboru cen rzeczywiście zapłaconych lub należnych w Unii, przewidzianych jako alternatywna podstawa do ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. Uwagi te muszą wpłynąć do Komisji w terminie 10 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

7.   Instrukcje dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania wypełnionych kwestionariuszy oraz korespondencji

Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony należy oznakować „Limited” (7), jeżeli wnioskowano o traktowanie tych dokumentów na zasadzie poufności.

Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zainteresowane strony przedstawiające informacje „Limited” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „Do wglądu zainteresowanych stron”. Streszczenia powinny być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli zainteresowana strona przekazująca poufne informacje nie dostarczy ich niepoufnego streszczenia w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, takie poufne informacje mogą zostać pominięte.

W niniejszym dochodzeniu Komisja wykorzysta system zarządzania dokumentami elektronicznymi. Zainteresowane strony proszone są o składanie wszystkich oświadczeń i wniosków w formacie elektronicznym (oświadczenia niepoufne pocztą elektroniczną, poufne na płytach CD-R/DVD), wskazując swoją nazwę, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu. Jednakże pełnomocnictwa i podpisane zaświadczenia towarzyszące odpowiedziom na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz ich aktualizacje należy składać w formie papierowej, tj. pocztą lub osobiście, pod adres podany poniżej. Zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia podstawowego jeżeli zainteresowana strona nie może przekazać oświadczeń i wniosków w formacie elektronicznym, musi niezwłocznie poinformować o tym Komisję. Zainteresowane strony mogą znaleźć szczegółowe informacje dotyczące korespondencji z Komisją na odpowiedniej stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu: http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/trade-defence/

Adres Komisji do celów korespondencji:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Trade |
| Directorate H |
| Office: N105 04/092 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |
| Faks +32 22963307 |
| E-mail: trade-lever-arch-dumping@ec.europa.eu; trade-lever-arch-injury@ec.europa.eu |

European Commission

Directorate-General for Trade

Directorate H

Office: N105 04/092

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Faks +32 22963307

E-mail: trade-lever-arch-dumping@ec.europa.eu; trade-lever-arch-injury@ec.europa.eu

8.   Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń, potwierdzających lub zaprzeczających, na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te nie są brane pod uwagę, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i ustalenia opierają się na dostępnych faktach, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

9.   Harmonogram dochodzenia

Dochodzenie zostanie zamknięte, zgodnie z art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w terminie 15 miesięcy począwszy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

10.   Możliwość złożenia wniosku o dokonanie przeglądu na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego

Ponieważ niniejszy przegląd wygaśnięcia jest wszczynany zgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wynikające z niego ustalenia nie będą prowadzić do zmiany poziomu obowiązujących środków, lecz do podjęcia decyzji o uchyleniu lub utrzymaniu środków zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

Jeżeli którakolwiek ze stron postępowania uzna, że uzasadniony jest przegląd poziomu środków w celu umożliwienia jego zmiany (tzn. jego podniesienia lub obniżenia), to strona ta może złożyć wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

Strony, które zamierzają złożyć wniosek o dokonanie takiego przeglądu, przeprowadzanego niezależnie od przeglądu wygaśnięcia, o którym mowa w niniejszym zawiadomieniu, mogą skontaktować się z Komisją, używając w tym celu podanego powyżej adresu.

11.   Przetwarzanie danych osobowych

Należy zauważyć, iż wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (8).

12.   Rzecznik praw stron

Należy również zauważyć, że w przypadku napotkania przez zainteresowane strony problemów związanych z korzystaniem z prawa do obrony strony te mogą wystąpić o interwencję urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron. Pośredniczy on w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji, zapewniając, w stosownych przypadkach, mediację w kwestiach proceduralnych związanych z ochroną interesów stron podczas postępowania, w szczególności w odniesieniu do spraw dotyczących dostępu do akt, poufności, przedłużenia terminów oraz rozpatrywania pisemnych lub ustnych oświadczeń lub uwag. Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych rzecznika praw stron w Dyrekcji Generalnej ds. Handlu (http://ec.europa.eu/trade).

---

(1)  Dz.U. C 5 z 8.1.2011, s. 11.

(2)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(3)  Dz.U. L 205 z 27.7.2006, s. 1.

(4)  Należące do Unii Europejskiej 27 państw członkowskich to: Austria, Belgia, Bułgaria, Cypr, Republika Czeska, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niderlandy, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry, Włochy i Zjednoczone Królestwo.

(5)  W celu uzyskania objaśnień dotyczących pojęcia przedsiębiorstw powiązanych należy odnieść się do art. 143 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

(6)  Porównaj: przypis 5.

(7)  Dokument „Limited” jest dokumentem poufnym zgodnie z art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51) i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(8)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

---