# Dziennik Urzędowy C 179/2011

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2011.179.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 179 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5418 czerwca 2011 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.179.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 179

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5418 czerwca 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2011/C 179/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 683 z 11.6.2011. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2011/C 179/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 683 z 11.6.2011.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2011/C 179/02 | Sprawa C-235/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — DHL Express France SAS, dawniej DHL International SA przeciwko Chronopost SA (Własność intelektualna — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 98 ust. 1 — Zakaz działań stanowiących naruszenie orzeczony przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych — Zakres terytorialny — Środki przymusu mogące towarzyszyć takiemu zakazowi — Skutki wywoływane na terytorium innych państw członkowskich niż państwo sądu rozpatrującego sprawę) | 2 |
| 2011/C 179/03 | Sprawy połączone C-288/09 i C-289/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — British Sky Broadcasting Group plc (C-288/09), Pace plc (C-289/09) przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs (Wspólna Taryfa Celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura scalona — Urządzenia do odbioru i dekodowania satelitarnej telewizji cyfrowej z funkcją zapisu — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 12 ust. 5 lit. a) pkt i) oraz art. 12 ust. 6 — Ważność w czasie wiążącej informacji taryfowej) | 3 |
| 2011/C 179/04 | Sprawa C-327/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Mensch und Natur AG przeciwko Freistaat Bayern (Artykuł 249 akapit czwarty WE — Akty instytucji — Decyzja Komisji skierowana do jednostki — Rozporządzenie (WE) nr 258/97 — Nowa żywność lub nowy składnik żywności — Decyzja 2000/196/WE — Stevia rebaudiana Bertoni: rośliny i suszone liście — Odmowa zezwolenia na wprowadzenie do obrotu — Skutki dla osoby innej niż adresat) | 4 |
| 2011/C 179/05 | Sprawa C-331/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc przyznana grupie Technologie Buczek przez Rzeczpospolitą Polską — Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Niewykonanie w wyznaczonym terminie) | 4 |
| 2011/C 179/06 | Sprawa C-522/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Rumunii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 79/409/EWG — Ochrona dzikiego ptactwa — Obszary specjalnej ochrony — Wyznaczenie niewystarczające pod względem liczby lub powierzchni — Nieprawidłowości w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi — Niedopuszczalność skargi) | 5 |
| 2011/C 179/07 | Sprawy połączone C-42/10, C-45/10 i C-57/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State van België — Belgia) — Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (C-42/10, C-45/10 i C-57/10), Marc Janssens (C-42/10 i C-45/10) przeciwko Belgische Staat (Sektor weterynaryjny i zootechniczny — Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 — Wymogi dotyczące zdrowia zwierząt, stosowane do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym — Decyzja 2003/803/WE — Wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek) | 5 |
| 2011/C 179/08 | Sprawa C-343/10: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 91/271/EWG — Zanieczyszczenia i szkodliwość — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Artykuły 3 i 4) | 6 |
| 2011/C 179/09 | Sprawa C-390/10: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2007/36/WE — Wykonywanie niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku — Brak transpozycji w przewidzianym terminie) | 6 |
| 2011/C 179/10 | Sprawa C-80/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Baranya Megyei Bíróság (Węgry) w dniu 22 lutego 2011 r. — Mahagében Kft. przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága | 7 |
| 2011/C 179/11 | Sprawa C-130/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) w dniu 16 marca 2011 r. — Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd przeciwko Comptroller-General of Patents | 7 |
| 2011/C 179/12 | Sprawa C-131/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 17 marca 2011 r. — Pfeifer & Langen Kommanditgesellschaft przeciwko Hauptzollamt Aachen | 8 |
| 2011/C 179/13 | Sprawa C-134/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 18 marca 2011 r. — Jürgen Blödel-Pawlik przeciwko HanseMerkur Reiserversicherung AG | 8 |
| 2011/C 179/14 | Sprawa C-135/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 stycznia 2011 r. w sprawie T-362/08, IFAW przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 18 marca 2011 r. przez IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH | 8 |
| 2011/C 179/15 | Sprawa C-137/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 21 marca 2011 r. — Partena ABSL przeciwko Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA | 9 |
| 2011/C 179/16 | Sprawa C-139/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) w dniu 21 marca 2011 r. — Joan Cuadrench Moré przeciwko Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (KLM) | 9 |
| 2011/C 179/17 | Sprawa C-142/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Jász-Nagykun-Szolnok Megyei Bíróság (Republika Węgierska) w dniu 23 marca 2011 r. — Péter David przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Észak — alföldi Regionális Adó Főigazgatósága | 10 |
| 2011/C 179/18 | Sprawa C-149/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te ’s-Gravenhage (Niderlandy) w dniu 28 marca 2011 r. — Leno Merken BV przeciwko Hagelkruis Beheer BV | 10 |
| 2011/C 179/19 | Sprawa C-158/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 1 kwietnia 2011 r. — Auto 24 SARL przeciwko Jaguar Land Rover France | 11 |
| 2011/C 179/20 | Sprawa C-162/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat (Austria) w dniu 4 kwietnia 2011 r. — Publikumsrat des Österreichischen Rundfunks przeciwko Österreichischer Rundfunk | 11 |
| 2011/C 179/21 | Sprawa C-163/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Belgia) w dniu 4 kwietnia 2011 r. — Annex Customs BVBA przeciwko Królestwu Belgii i KBC Bank NV | 11 |
| 2011/C 179/22 | Sprawa C-170/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 7 kwietnia 2011 r. — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens i in. przeciwko Hendrikusowi Cornelisowi Kortekaasowi i in., inny uczestnik: Ageas N.V., dawniej Fortis N.V. | 12 |
| 2011/C 179/23 | Sprawa C-178/11: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Malty | 12 |
| 2011/C 179/24 | Sprawa C-195/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 17 lutego 2011 r. w sprawie T-122/09, Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd, Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 26 kwietnia 2011 r. przez Komisję Europejską | 13 |
| 2011/C 179/25 | Sprawa C-196/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 17 lutego 2011 r. w sprawie T-10/09 Formula One Licensing BV przeciwko Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Global Sports Media Ltd, wniesione w dniu 27 kwietnia 2011 r. przez Formula One Licensing BV | 13 |
| | Sąd |
| 2011/C 179/26 | Sprawa T-129/09: Wyrok Sądu z dnia 4 maja 2011 r. — Bongrain przeciwko OHIM — apetito (APETITO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego APETITO — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy apetito — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 15 |
| 2011/C 179/27 | Sprawa T-291/10: Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2011 r. — Martin przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dorozumiana odmowa dostępu — Wyraźna decyzja wydana po wniesieniu skargi — Umorzenie postępowania) | 15 |
| 2011/C 179/28 | Sprawa T-413/10: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 kwietnia 2011 r. — Socitrel przeciwko Komisji (Postanowienie w przedmiocie środka tymczasowego — Konkurencja — Decyzja Komisji nakładająca grzywnę — Gwarancja bankowa — Wniosek o zawieszenie wykonania — Szkoda finansowa — Brak wyjątkowych okoliczności — Brak pilnego charakteru) | 16 |
| 2011/C 179/29 | Sprawa T-184/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 28 marca 2011 r. przez Barta Nijsa od wyroku wydanego w dniu 13 stycznia 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-77/09 Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu | 16 |
| 2011/C 179/30 | Sprawa T-208/11: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — LTTE przeciwko Radzie | 17 |
| 2011/C 179/31 | Sprawa T-211/11: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — Timab Industries i CFPR przeciwko Komisji | 18 |
| 2011/C 179/32 | Sprawa T-214/11: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — ClientEarth i PAN Europe v przeciwko Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) | 18 |
| 2011/C 179/33 | Sprawa T-218/11: Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2011 r. — Dagher przeciwko Radzie | 19 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2011/C 179/34 | Sprawa F-4/11: Skarga wniesiona w dniu 31 marca 2011 r. — AV przeciwko Komisji | 21 |
| 2011/C 179/35 | Sprawa F-26/11: Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2011 r. — ZZ przeciwko Radzie | 21 |
| 2011/C 179/36 | Sprawa F-30/11: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2011 r. — ZZ przeciwko Radzie | 21 |
| 2011/C 179/37 | Sprawa F-36/11: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji | 22 |
| 2011/C 179/38 | Sprawa F-38/11: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2011 r. — ZZ przeciwko Parlamentowi | 22 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2011/C 179/02

Sprawa C-235/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — DHL Express France SAS, dawniej DHL International SA przeciwko Chronopost SA (Własność intelektualna — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 98 ust. 1 — Zakaz działań stanowiących naruszenie orzeczony przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych — Zakres terytorialny — Środki przymusu mogące towarzyszyć takiemu zakazowi — Skutki wywoływane na terytorium innych państw członkowskich niż państwo sądu rozpatrującego sprawę)

2

2011/C 179/03

Sprawy połączone C-288/09 i C-289/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — British Sky Broadcasting Group plc (C-288/09), Pace plc (C-289/09) przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs (Wspólna Taryfa Celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura scalona — Urządzenia do odbioru i dekodowania satelitarnej telewizji cyfrowej z funkcją zapisu — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 12 ust. 5 lit. a) pkt i) oraz art. 12 ust. 6 — Ważność w czasie wiążącej informacji taryfowej)

3

2011/C 179/04

Sprawa C-327/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Mensch und Natur AG przeciwko Freistaat Bayern (Artykuł 249 akapit czwarty WE — Akty instytucji — Decyzja Komisji skierowana do jednostki — Rozporządzenie (WE) nr 258/97 — Nowa żywność lub nowy składnik żywności — Decyzja 2000/196/WE — Stevia rebaudiana Bertoni: rośliny i suszone liście — Odmowa zezwolenia na wprowadzenie do obrotu — Skutki dla osoby innej niż adresat)

4

2011/C 179/05

Sprawa C-331/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc przyznana grupie Technologie Buczek przez Rzeczpospolitą Polską — Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Niewykonanie w wyznaczonym terminie)

4

2011/C 179/06

Sprawa C-522/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Rumunii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 79/409/EWG — Ochrona dzikiego ptactwa — Obszary specjalnej ochrony — Wyznaczenie niewystarczające pod względem liczby lub powierzchni — Nieprawidłowości w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi — Niedopuszczalność skargi)

5

2011/C 179/07

Sprawy połączone C-42/10, C-45/10 i C-57/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State van België — Belgia) — Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (C-42/10, C-45/10 i C-57/10), Marc Janssens (C-42/10 i C-45/10) przeciwko Belgische Staat (Sektor weterynaryjny i zootechniczny — Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 — Wymogi dotyczące zdrowia zwierząt, stosowane do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym — Decyzja 2003/803/WE — Wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek)

5

2011/C 179/08

Sprawa C-343/10: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 91/271/EWG — Zanieczyszczenia i szkodliwość — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Artykuły 3 i 4)

6

2011/C 179/09

Sprawa C-390/10: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2007/36/WE — Wykonywanie niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

6

2011/C 179/10

Sprawa C-80/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Baranya Megyei Bíróság (Węgry) w dniu 22 lutego 2011 r. — Mahagében Kft. przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

7

2011/C 179/11

Sprawa C-130/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) w dniu 16 marca 2011 r. — Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd przeciwko Comptroller-General of Patents

7

2011/C 179/12

Sprawa C-131/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 17 marca 2011 r. — Pfeifer & Langen Kommanditgesellschaft przeciwko Hauptzollamt Aachen

8

2011/C 179/13

Sprawa C-134/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 18 marca 2011 r. — Jürgen Blödel-Pawlik przeciwko HanseMerkur Reiserversicherung AG

8

2011/C 179/14

Sprawa C-135/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 stycznia 2011 r. w sprawie T-362/08, IFAW przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 18 marca 2011 r. przez IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH

8

2011/C 179/15

Sprawa C-137/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 21 marca 2011 r. — Partena ABSL przeciwko Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA

9

2011/C 179/16

Sprawa C-139/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) w dniu 21 marca 2011 r. — Joan Cuadrench Moré przeciwko Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (KLM)

9

2011/C 179/17

Sprawa C-142/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Jász-Nagykun-Szolnok Megyei Bíróság (Republika Węgierska) w dniu 23 marca 2011 r. — Péter David przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Észak — alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

10

2011/C 179/18

Sprawa C-149/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te ’s-Gravenhage (Niderlandy) w dniu 28 marca 2011 r. — Leno Merken BV przeciwko Hagelkruis Beheer BV

10

2011/C 179/19

Sprawa C-158/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 1 kwietnia 2011 r. — Auto 24 SARL przeciwko Jaguar Land Rover France

11

2011/C 179/20

Sprawa C-162/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat (Austria) w dniu 4 kwietnia 2011 r. — Publikumsrat des Österreichischen Rundfunks przeciwko Österreichischer Rundfunk

11

2011/C 179/21

Sprawa C-163/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Belgia) w dniu 4 kwietnia 2011 r. — Annex Customs BVBA przeciwko Królestwu Belgii i KBC Bank NV

11

2011/C 179/22

Sprawa C-170/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 7 kwietnia 2011 r. — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens i in. przeciwko Hendrikusowi Cornelisowi Kortekaasowi i in., inny uczestnik: Ageas N.V., dawniej Fortis N.V.

12

2011/C 179/23

Sprawa C-178/11: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Malty

12

2011/C 179/24

Sprawa C-195/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 17 lutego 2011 r. w sprawie T-122/09, Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd, Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 26 kwietnia 2011 r. przez Komisję Europejską

13

2011/C 179/25

Sprawa C-196/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 17 lutego 2011 r. w sprawie T-10/09 Formula One Licensing BV przeciwko Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Global Sports Media Ltd, wniesione w dniu 27 kwietnia 2011 r. przez Formula One Licensing BV

13

Sąd

2011/C 179/26

Sprawa T-129/09: Wyrok Sądu z dnia 4 maja 2011 r. — Bongrain przeciwko OHIM — apetito (APETITO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego APETITO — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy apetito — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

15

2011/C 179/27

Sprawa T-291/10: Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2011 r. — Martin przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dorozumiana odmowa dostępu — Wyraźna decyzja wydana po wniesieniu skargi — Umorzenie postępowania)

15

2011/C 179/28

Sprawa T-413/10: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 kwietnia 2011 r. — Socitrel przeciwko Komisji (Postanowienie w przedmiocie środka tymczasowego — Konkurencja — Decyzja Komisji nakładająca grzywnę — Gwarancja bankowa — Wniosek o zawieszenie wykonania — Szkoda finansowa — Brak wyjątkowych okoliczności — Brak pilnego charakteru)

16

2011/C 179/29

Sprawa T-184/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 28 marca 2011 r. przez Barta Nijsa od wyroku wydanego w dniu 13 stycznia 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-77/09 Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

16

2011/C 179/30

Sprawa T-208/11: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — LTTE przeciwko Radzie

17

2011/C 179/31

Sprawa T-211/11: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — Timab Industries i CFPR przeciwko Komisji

18

2011/C 179/32

Sprawa T-214/11: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — ClientEarth i PAN Europe v przeciwko Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA)

18

2011/C 179/33

Sprawa T-218/11: Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2011 r. — Dagher przeciwko Radzie

19

Sąd do spraw Służby Publicznej

2011/C 179/34

Sprawa F-4/11: Skarga wniesiona w dniu 31 marca 2011 r. — AV przeciwko Komisji

21

2011/C 179/35

Sprawa F-26/11: Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2011 r. — ZZ przeciwko Radzie

21

2011/C 179/36

Sprawa F-30/11: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2011 r. — ZZ przeciwko Radzie

21

2011/C 179/37

Sprawa F-36/11: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji

22

2011/C 179/38

Sprawa F-38/11: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2011 r. — ZZ przeciwko Parlamentowi

22

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/1 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/1

---

2011/C 179/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 173 z 11.6.2011.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 160 z 28.5.2011.

Dz.U. C 152 z 21.5.2011.

Dz.U. C 145 z 14.5.2011.

Dz.U. C 139 z 7.5.2011.

Dz.U. C 130 z 30.4.2011.

Dz.U. C 120 z 16.4.2011.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/2 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — DHL Express France SAS, dawniej DHL International SA przeciwko Chronopost SA

(Sprawa C-235/09) (1)

(Własność intelektualna - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 98 ust. 1 - Zakaz działań stanowiących naruszenie orzeczony przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych - Zakres terytorialny - Środki przymusu mogące towarzyszyć takiemu zakazowi - Skutki wywoływane na terytorium innych państw członkowskich niż państwo sądu rozpatrującego sprawę)

2011/C 179/02

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: DHL Express France SAS, dawniej DHL International SA

Strona pozwana: Chronopost SA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation — Wykładnia art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1) w związku z art. 1, 14 i 94 tego rozporządzenia — Powództwo o naruszenie praw do znaku towarowego — Terytorialny zakres stosowania zakazu wydanego przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych — Możliwość orzeczenia przez ten sąd wraz ze wspomnianym zakazem środków przymusu mających zastosowanie na terytorium wszystkich państw członkowskich, w których skuteczny jest zakaz kontynuowania działań stanowiących naruszenie

Sentencja

| 1) | Artykuł 98 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 3288/94 z dnia 22 grudnia 1994 r., należy interpretować w ten sposób, że zakres zakazu kontynuowania działań stanowiących naruszenie lub stwarzających groźbę naruszenia prawa do wspólnotowego znaku towarowego orzeczony przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych, którego właściwość znajduje podstawę w art. 93 ust. 1–4 i art. 94 ust. 1 tego rozporządzenia, rozciąga się co do zasady na całość terytorium Unii. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 98 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 3288/94 z dnia 22 grudnia 1994 r., należy interpretować w ten sposób, że zakres zakazu kontynuowania działań stanowiących naruszenie lub stwarzających groźbę naruszenia prawa do wspólnotowego znaku towarowego orzeczony przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych, którego właściwość znajduje podstawę w art. 93 ust. 1–4 i art. 94 ust. 1 tego rozporządzenia, rozciąga się co do zasady na całość terytorium Unii.

| 2) | Artykuł 98 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia nr 40/94, zmienionego rozporządzeniem nr 3288/94, należy interpretować w ten sposób, że środek przymusu, taki jak okresowa kara pieniężna, orzeczony przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych na podstawie własnego prawa krajowego w celu zapewnienia przestrzegania wydanego przez ten sąd zakazu kontynuowania działań stanowiących naruszenie lub stwarzających groźbę naruszenia wywołuje skutki w państwach członkowskich innych niż państwo, w którym sąd ten ma siedzibę, na które to państwa rozciąga się terytorialny zakres takiego zakazu, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, odnoszących się do uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych. Jeżeli prawo krajowe jednego z tych innych państw członkowskich nie przewiduje żadnego środka przymusu analogicznego do orzeczonego przez wspomniany sąd, cel, jakiemu służy taki środek, winien zostać osiągnięty przez właściwy sąd tego państwa członkowskiego poprzez odwołanie się do właściwych przepisów własnego prawa krajowego, które w porównywalny sposób będą w stanie zapewnić przestrzeganie pierwotnie orzeczonego zakazu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 98 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia nr 40/94, zmienionego rozporządzeniem nr 3288/94, należy interpretować w ten sposób, że środek przymusu, taki jak okresowa kara pieniężna, orzeczony przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych na podstawie własnego prawa krajowego w celu zapewnienia przestrzegania wydanego przez ten sąd zakazu kontynuowania działań stanowiących naruszenie lub stwarzających groźbę naruszenia wywołuje skutki w państwach członkowskich innych niż państwo, w którym sąd ten ma siedzibę, na które to państwa rozciąga się terytorialny zakres takiego zakazu, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, odnoszących się do uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych. Jeżeli prawo krajowe jednego z tych innych państw członkowskich nie przewiduje żadnego środka przymusu analogicznego do orzeczonego przez wspomniany sąd, cel, jakiemu służy taki środek, winien zostać osiągnięty przez właściwy sąd tego państwa członkowskiego poprzez odwołanie się do właściwych przepisów własnego prawa krajowego, które w porównywalny sposób będą w stanie zapewnić przestrzeganie pierwotnie orzeczonego zakazu.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/3 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/3

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — British Sky Broadcasting Group plc (C-288/09), Pace plc (C-289/09) przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

(Sprawy połączone C-288/09 i C-289/09) (1)

(Wspólna Taryfa Celna - Klasyfikacja taryfowa - Nomenklatura scalona - Urządzenia do odbioru i dekodowania satelitarnej telewizji cyfrowej z funkcją zapisu - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 12 ust. 5 lit. a) pkt i) oraz art. 12 ust. 6 - Ważność w czasie wiążącej informacji taryfowej)

2011/C 179/03

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: British Sky Broadcasting Group plc (C-288/09), Pace plc (C-289/09)

Strona pozwana: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Wykładnia Nomenklatury scalonej — Pozycje nr 8528 71 13 (Aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję wymiany interaktywnej, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych [(set-top boxes with communication function)] i nr 8521 90 00 [„Pozostałe” obejmujące urządzenia bez ekranu przystosowane do odbioru sygnałów telewizyjnych, tak zwane „set-top boksy”; które zawierają urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania (na przykład dysk twardy lub napęd DVD)] — „Set top boksy” („STB”) przeznaczone do odbioru i dekodowania sygnału telewizji cyfrowej przez satelitę, z funkcją komunikacji i wyposażone w dysk twardy

Sentencja

| 1) | Wykładni Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. i rozporządzeniem Komisji 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. należy dokonywać w ten sposób, iż set-top boksy z funkcją komunikacyjną i napędem dysku twardego takie jak Sky+ box model DRX 280 są objęte podpozycją 8528 71 13 pomimo uwag wyjaśniających do Nomenklatury scalonej. |
| --- | --- |

1)

Wykładni Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. i rozporządzeniem Komisji 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. należy dokonywać w ten sposób, iż set-top boksy z funkcją komunikacyjną i napędem dysku twardego takie jak Sky+ box model DRX 280 są objęte podpozycją 8528 71 13 pomimo uwag wyjaśniających do Nomenklatury scalonej.

| 2) | Wykładni art. 12 ust. 5 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. oraz art. 12 ust. 1 i ust. 2 lit. a) tiret trzecie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 12/97 z dnia 18 grudnia 1996 r. należy dokonywać w ten sposób, iż organy celne są zobowiązane do wydawania wiążących informacji taryfowych, które są zgodne z uwagami wyjaśniającymi do Nomenklatury scalonej. Jeżeli pomiędzy organami tymi oraz podmiotami gospodarczymi brak jest porozumienia w przedmiocie zgodności tych not z Nomenklaturą scaloną i w przedmiocie klasyfikacji towarów, do podmiotów gospodarczych należy odwołanie się do właściwego organu zgodnie z art. 243 rozporządzenia nr 2913/92 w brzmieniu zmienionym. Sąd, do którego wystąpiono orzeka w przedmiocie klasyfikacji towaru, w razie potrzeby po zadaniu Trybunałowi pytania prejudycjalnego na warunkach przewidzianych w art. 267 TFUE. Ponadto państwo członkowskie, któremu podlegają wspomniane organy ma możliwość wystąpienia do komitetu przewidzianego w art. 247 rozporządzenia nr 2913/92 w brzmieniu zmienionym zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 8 rozporządzenia nr 2658/87 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. |
| --- | --- |

2)

Wykładni art. 12 ust. 5 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. oraz art. 12 ust. 1 i ust. 2 lit. a) tiret trzecie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 12/97 z dnia 18 grudnia 1996 r. należy dokonywać w ten sposób, iż organy celne są zobowiązane do wydawania wiążących informacji taryfowych, które są zgodne z uwagami wyjaśniającymi do Nomenklatury scalonej. Jeżeli pomiędzy organami tymi oraz podmiotami gospodarczymi brak jest porozumienia w przedmiocie zgodności tych not z Nomenklaturą scaloną i w przedmiocie klasyfikacji towarów, do podmiotów gospodarczych należy odwołanie się do właściwego organu zgodnie z art. 243 rozporządzenia nr 2913/92 w brzmieniu zmienionym. Sąd, do którego wystąpiono orzeka w przedmiocie klasyfikacji towaru, w razie potrzeby po zadaniu Trybunałowi pytania prejudycjalnego na warunkach przewidzianych w art. 267 TFUE. Ponadto państwo członkowskie, któremu podlegają wspomniane organy ma możliwość wystąpienia do komitetu przewidzianego w art. 247 rozporządzenia nr 2913/92 w brzmieniu zmienionym zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 8 rozporządzenia nr 2658/87 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r.

| 3) | Wykładni art. 12 ust. 5 lit. a) pkt i) rozporządzenia nr 2913/92 zmienionego rozporządzeniem nr 82/97 należy dokonywać w ten sposób, iż rozporządzenie nr 1549/2006 musi być uważane za rozporządzenie w rozumieniu tego przepisu. Wiążąca informacja taryfowa, która stała się sprzeczna z Nomenklaturą scaloną z powodu wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006, utraciła ważność po dniu, w którym weszło ono w życie. |
| --- | --- |

3)

Wykładni art. 12 ust. 5 lit. a) pkt i) rozporządzenia nr 2913/92 zmienionego rozporządzeniem nr 82/97 należy dokonywać w ten sposób, iż rozporządzenie nr 1549/2006 musi być uważane za rozporządzenie w rozumieniu tego przepisu. Wiążąca informacja taryfowa, która stała się sprzeczna z Nomenklaturą scaloną z powodu wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006, utraciła ważność po dniu, w którym weszło ono w życie.

| 4) | Wykładni art. 12 ust. 6 rozporządzenia nr 2913/92 zmienionego rozporządzeniem nr 82/97 należy dokonywać w ten sposób, że gdy zgodnie z art. 12 rozporządzenia nr 2658/87 zmienionego rozporządzeniem nr 254/2000 przyjmowane jest rozporządzenie zmieniające Nomenklaturę scaloną, które nie określa terminu, w jakim osoba, której udzielono tracącej ważność wiążącej informacji taryfowej, może mimo tego posługiwać się nią dalej, osoba ta nie może dalej się nią posługiwać. |
| --- | --- |

4)

Wykładni art. 12 ust. 6 rozporządzenia nr 2913/92 zmienionego rozporządzeniem nr 82/97 należy dokonywać w ten sposób, że gdy zgodnie z art. 12 rozporządzenia nr 2658/87 zmienionego rozporządzeniem nr 254/2000 przyjmowane jest rozporządzenie zmieniające Nomenklaturę scaloną, które nie określa terminu, w jakim osoba, której udzielono tracącej ważność wiążącej informacji taryfowej, może mimo tego posługiwać się nią dalej, osoba ta nie może dalej się nią posługiwać.

---

(1)  Dz.U. C 256 z 24.10.2009.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Mensch und Natur AG przeciwko Freistaat Bayern

(Sprawa C-327/09) (1)

(Artykuł 249 akapit czwarty WE - Akty instytucji - Decyzja Komisji skierowana do jednostki - Rozporządzenie (WE) nr 258/97 - Nowa żywność lub nowy składnik żywności - Decyzja 2000/196/WE - „Stevia rebaudiana Bertoni: rośliny i suszone liście” - Odmowa zezwolenia na wprowadzenie do obrotu - Skutki dla osoby innej niż adresat)

2011/C 179/04

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Mensch und Natur AG

Strona pozwana: Freistaat Bayern

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 249 akapit czwarty WE i decyzji Komisji 2000/196/WE z dnia 22 lutego 2000 r. o odmowie dopuszczenia „Stevia rebaudiana Bertoni: rośliny i suszone liście” jako nowej żywności i nowych składników żywności w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 61, s. 14) — Decyzja Komisji skierowana do jednostki — Skutki dla osoby innej niż adresat

Sentencja

Decyzja Komisji wydana na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczącego nowej żywności i nowych składników żywności, odmawiająca dopuszczenia do obrotu na rynku Unii żywności lub składnika żywności, nie wiąże innych osób niż osoba, którą decyzja ta oznacza jako adresata. Z kolei właściwe organy danego państwa członkowskiego powinny zbadać, czy sprzedawany na terytorium tego państwa członkowskiego towar, którego cechy charakterystyczne wydają się odpowiadać cechom charakterystycznym towaru, który stanowi przedmiot decyzji Komisji, jest nową żywnością lub nowym składnikiem żywności w rozumieniu art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia, i, w odpowiednim przypadku, powinny one nakazać zainteresowanej osobie, aby dostosowała się do przepisów rzeczonego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 21.11.2009.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/4

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-331/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - Pomoc przyznana grupie Technologie Buczek przez Rzeczpospolitą Polską - Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Niewykonanie w wyznaczonym terminie)

2011/C 179/05

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Gross i A. Stobiecka-Kuik, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: M. Krasnodębska-Tomkiel, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia lub poinformowania o przyjęciu w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do decyzji Komisji z dnia 23 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 23/06 (ex NN 35/06) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali — grupy Technologie Buczek [Pomoc państwa C(2007) 5087, Dz.U. L 116, s. 26] — Brak niezwłocznego i skutecznego wykonania wspomnianej decyzji — Niewystępowanie całkowitej niemożności wykonania decyzji

Sentencja

| 1) | Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 249 akapit czwarty WE, jak również art. 3 i 4 decyzji Komisji 2008/344/WE z dnia 23 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 23/2006 (ex NN 35/06) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali — grupy Technologie Buczek, nie podejmując w wyznaczonym terminie wszelkich działań niezbędnych do zapewnienia wykonania rzeczonej decyzji. |
| --- | --- |

1)

Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 249 akapit czwarty WE, jak również art. 3 i 4 decyzji Komisji 2008/344/WE z dnia 23 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 23/2006 (ex NN 35/06) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali — grupy Technologie Buczek, nie podejmując w wyznaczonym terminie wszelkich działań niezbędnych do zapewnienia wykonania rzeczonej decyzji.

| 2) | Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/5 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/5

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Rumunii

(Sprawa C-522/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 79/409/EWG - Ochrona dzikiego ptactwa - Obszary specjalnej ochrony - Wyznaczenie niewystarczające pod względem liczby lub powierzchni - Nieprawidłowości w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi - Niedopuszczalność skargi)

2011/C 179/06

Język postępowania: rumuński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Recchia oraz L. Bouyon, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rumunia (przedstawiciele: A. Popescu, L.-E. Batagoi, M.-L. Colonescu, A.-R. Arșinel oraz J.S. Smaranda)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, s. 1) — Zaklasyfikowanie do obszarów specjalnej ochrony obszarów, które są niewystarczające, jeśli chodzi o ich liczbę i powierzchnię, z częściowym nieuwzględnieniem miejsc wskazanych w wykazie IBA — Zmiana bez naukowego uzasadnienia

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 27.2.2010.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/5 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/5

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State van België — Belgia) — Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (C-42/10, C-45/10 i C-57/10), Marc Janssens (C-42/10 i C-45/10) przeciwko Belgische Staat

(Sprawy połączone C-42/10, C-45/10 i C-57/10) (1)

(Sektor weterynaryjny i zootechniczny - Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 - Wymogi dotyczące zdrowia zwierząt, stosowane do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym - Decyzja 2003/803/WE - Wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek)

2011/C 179/07

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Raad van State van België

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (C-42/10, C-45/10 i C-57/10), Marc Janssens (C-42/10 i C-45/10)

Strona pozwana: Belgische Staat

przy udziale: Luk Vangheluwe (C-42/10)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Raad van State — Wykładnia art. 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 5 i art. 17 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającego dyrektywę Rady 92/65/EWG (Dz.U. L 146, s. 1) i decyzji Komisji 2003/803/WE z dnia 26 listopada 2003 r. ustanawiającej wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek (Dz.U. L 313, s. 1) — Przepisy krajowe ustanawiające obowiązek zamieszczenia w każdym paszporcie niepowtarzalnego numeru składającego się z 13 znaków (kod ISO), po którym następuje numer identyfikacyjny podmiotu go wydającego — Dowód identyfikacji i rejestracji psów — Dane dotyczące właściciela zwierzęcia

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 5 i art. 17 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającego dyrektywę Rady 92/65/EWG oraz artykuły i załączniki do decyzji Komisji z dnia 26 listopada 2003 r. ustanawiającej wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one przepisom krajowym nakazującym numerację paszportów dla zwierząt domowych składającą się z niepowtarzalnego numeru zawierającego dwuznakowy kod ISO danego państwa członkowskiego, po którym następuje dwucyfrowy numer identyfikacyjny upoważnionego podmiotu go wydającego i ciąg dziewięciu cyfr, o ile przepisy te zapewniają niepowtarzalny charakter numeru identyfikacyjnego. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 5 i art. 17 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającego dyrektywę Rady 92/65/EWG oraz artykuły i załączniki do decyzji Komisji z dnia 26 listopada 2003 r. ustanawiającej wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one przepisom krajowym nakazującym numerację paszportów dla zwierząt domowych składającą się z niepowtarzalnego numeru zawierającego dwuznakowy kod ISO danego państwa członkowskiego, po którym następuje dwucyfrowy numer identyfikacyjny upoważnionego podmiotu go wydającego i ciąg dziewięciu cyfr, o ile przepisy te zapewniają niepowtarzalny charakter numeru identyfikacyjnego.

| 2) | Artykuł 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 5 i art. 17 akapit drugi rozporządzenia nr 998/2003 oraz artykuły i załączniki do decyzji 2003/803 należy interpretować w ten sposób, że:






  — | nie stoją one na przeszkodzie przepisom takim jak rozpatrywane w postępowaniu przed sądem krajowym, na podstawie których paszport dla zwierząt domowych wykorzystywany jest nie tylko jako dokument podróżny zgodnie z uregulowaniem Unii, lecz również jako świadectwo identyfikacji i rejestracji psów na poziomie krajowym; |
| --- | --- | --- |

2)

Artykuł 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 5 i art. 17 akapit drugi rozporządzenia nr 998/2003 oraz artykuły i załączniki do decyzji 2003/803 należy interpretować w ten sposób, że:

—

nie stoją one na przeszkodzie przepisom takim jak rozpatrywane w postępowaniu przed sądem krajowym, na podstawie których paszport dla zwierząt domowych wykorzystywany jest nie tylko jako dokument podróżny zgodnie z uregulowaniem Unii, lecz również jako świadectwo identyfikacji i rejestracji psów na poziomie krajowym;

| — | stoją one na przeszkodzie prawu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu przed sądem krajowym, które przewiduje jedno pole w paszporcie dla zwierząt domowych przeznaczone na wpisanie tożsamości i adresu właściciela zwierzęcia, którego późniejsze zmiany są dokonywane poprzez naklejenie samoprzylepnych etykiet. |
| --- | --- |

—

stoją one na przeszkodzie prawu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu przed sądem krajowym, które przewiduje jedno pole w paszporcie dla zwierząt domowych przeznaczone na wpisanie tożsamości i adresu właściciela zwierzęcia, którego późniejsze zmiany są dokonywane poprzez naklejenie samoprzylepnych etykiet.

| 3) | Przepisy krajowe takie jak zawarte w uregulowaniach belgijskich dotyczących paszportu dla zwierząt domowych, odnoszące się, po pierwsze, do korzystania z niego jako dowodu identyfikacji i rejestracji psów oraz do używania samoprzylepnych etykiet w celu dokonania zmian dotyczących identyfikacji właściciela i zwierzęcia oraz, po drugie, do określenia niepowtarzalnego numeru dla kotów i fretek, nie stanowią uregulowań technicznych w rozumieniu art. 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienionej dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r., które zgodnie z art. 8 tej dyrektywy powinny zostać przedstawione Komisji Europejskiej przed ich przyjęciem. |
| --- | --- |

3)

Przepisy krajowe takie jak zawarte w uregulowaniach belgijskich dotyczących paszportu dla zwierząt domowych, odnoszące się, po pierwsze, do korzystania z niego jako dowodu identyfikacji i rejestracji psów oraz do używania samoprzylepnych etykiet w celu dokonania zmian dotyczących identyfikacji właściciela i zwierzęcia oraz, po drugie, do określenia niepowtarzalnego numeru dla kotów i fretek, nie stanowią uregulowań technicznych w rozumieniu art. 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienionej dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r., które zgodnie z art. 8 tej dyrektywy powinny zostać przedstawione Komisji Europejskiej przed ich przyjęciem.

---

(1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/6 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/6

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-343/10) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 91/271/EWG - Zanieczyszczenia i szkodliwość - Oczyszczanie ścieków komunalnych - Artykuły 3 i 4)

2011/C 179/08

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciel: S. Pardo Quintillán, pełnomocnik)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: F. Díez Moreno, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 3 i 4 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz.U. L 135, s. 40)

Sentencja

| 1) | Poprzez brak zapewnienia:






  — | wyposażenia w systemy zbierania ścieków komunalnych aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 15 000 Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Valle de la Orotava, Arenys de Mar, Alcossebre i Cariño zgodnie z art. 3 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych; i |
| --- | --- | --- |

1)

Poprzez brak zapewnienia:

—

wyposażenia w systemy zbierania ścieków komunalnych aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 15 000 Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Valle de la Orotava, Arenys de Mar, Alcossebre i Cariño zgodnie z art. 3 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych; i

| — | poddania oczyszczaniu ścieków komunalnych aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 15 000 Arroyo de la Miel, Arroyo de la Víbora, Estepota (San Pedro de Alcántara), Alhaurín el Grande, Coín, Barbate, Chipiona, Isla Cristina, Matalascañas, Nerja, Tarifa, Torrox Costa, Vejer de la Frontera, Gijón-Este, Llanes, Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Los Llanos de Aridane, Arenys de Mar, Pineda de Mar, Ceuta, Alcossebre, Benicarló, Elx (Arenales), Peñíscola, Teulada Moraira (Rada Moraira), Vinaròs, A Coruña, Cariño, Tui, Vigo, Aguiño-Carreira-Ribeira, Baiona, Noia, Santiago, Viveiro e Irún (Hondarribia), zgodnie z ust. 1, 3 i odpowiednio 4 art. 4 dyrektywy 91/271, |
| --- | --- |

—

poddania oczyszczaniu ścieków komunalnych aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 15 000 Arroyo de la Miel, Arroyo de la Víbora, Estepota (San Pedro de Alcántara), Alhaurín el Grande, Coín, Barbate, Chipiona, Isla Cristina, Matalascañas, Nerja, Tarifa, Torrox Costa, Vejer de la Frontera, Gijón-Este, Llanes, Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Los Llanos de Aridane, Arenys de Mar, Pineda de Mar, Ceuta, Alcossebre, Benicarló, Elx (Arenales), Peñíscola, Teulada Moraira (Rada Moraira), Vinaròs, A Coruña, Cariño, Tui, Vigo, Aguiño-Carreira-Ribeira, Baiona, Noia, Santiago, Viveiro e Irún (Hondarribia), zgodnie z ust. 1, 3 i odpowiednio 4 art. 4 dyrektywy 91/271,

Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 234 z 28.8.2010.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/6 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/6

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-390/10) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2007/36/WE - Wykonywanie niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

2011/C 179/09

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun i L. de Schietere de Lophem, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciel: C. Schiltz, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie lub nieprzedstawienie w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku (Dz.U. L 184, s. 17)

Sentencja

| 1) | Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 9.10.2010.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/7 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Baranya Megyei Bíróság (Węgry) w dniu 22 lutego 2011 r. — Mahagében Kft. przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

(Sprawa C-80/11)

2011/C 179/10

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Baranya Megyei Bíróság

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Mahagében Kft.

Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywę 2006/112 (1) należy interpretować w ten sposób, że podatnik spełniający wszelkie materialne przesłanki odliczenia podatku VAT określone we wskazanej dyrektywie może zostać pozbawiony prawa do odliczenia na mocy przepisów lub praktyki krajowej, które nie dopuszczają do odliczenia podatku VAT zapłaconego przy zakupie towarów w przypadku, gdy jedynym dowodem potwierdzającym, że dostawa towarów została faktycznie dokonana jest wiarygodna faktura, jednak podatnik nie dysponuje dokumentem pochodzącym od wystawcy faktury, na podstawie którego możnaby wykazać, że dostawca posiadał omawiane towary, mógł je dostarczyć, oraz że spełnił on ciążące na nim obowiązki związane z deklaracjami? Czy państwo członkowskie może wymagać na podstawie art. 273 dyrektywy, celem zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom, aby adresat faktury posiadał inne dokumenty pozwalające wykazać, że wystawca faktury posiadał omawiane towary, i że towary te zostały mu dostarczone lub przekazane? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę 2006/112 (1) należy interpretować w ten sposób, że podatnik spełniający wszelkie materialne przesłanki odliczenia podatku VAT określone we wskazanej dyrektywie może zostać pozbawiony prawa do odliczenia na mocy przepisów lub praktyki krajowej, które nie dopuszczają do odliczenia podatku VAT zapłaconego przy zakupie towarów w przypadku, gdy jedynym dowodem potwierdzającym, że dostawa towarów została faktycznie dokonana jest wiarygodna faktura, jednak podatnik nie dysponuje dokumentem pochodzącym od wystawcy faktury, na podstawie którego możnaby wykazać, że dostawca posiadał omawiane towary, mógł je dostarczyć, oraz że spełnił on ciążące na nim obowiązki związane z deklaracjami? Czy państwo członkowskie może wymagać na podstawie art. 273 dyrektywy, celem zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom, aby adresat faktury posiadał inne dokumenty pozwalające wykazać, że wystawca faktury posiadał omawiane towary, i że towary te zostały mu dostarczone lub przekazane?

| 2) | Czy pojęcie „należytej staranności” zawarte w art. 44 ust. 5 ustawy krajowej w sprawie podatku VAT jest zgodne z zasadami neutralności i proporcjonalności wielokrotnie uznanymi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie stosowania dyrektywy wówczas, gdy pojęcie to oznacza wedle organów podatkowych i utrwalonego orzecznictwa, że adresat faktury powinien się upewnić, czy wystawca faktury jest podatnikiem, czy wpisał omawiane towary do ksiąg rachunkowych, czy posiada fakturę zakupu obejmującą te towary, oraz czy wypełnił swe obowiązki związane z deklaracją i zapłatą podatku VAT? |
| --- | --- |

2)

Czy pojęcie „należytej staranności” zawarte w art. 44 ust. 5 ustawy krajowej w sprawie podatku VAT jest zgodne z zasadami neutralności i proporcjonalności wielokrotnie uznanymi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie stosowania dyrektywy wówczas, gdy pojęcie to oznacza wedle organów podatkowych i utrwalonego orzecznictwa, że adresat faktury powinien się upewnić, czy wystawca faktury jest podatnikiem, czy wpisał omawiane towary do ksiąg rachunkowych, czy posiada fakturę zakupu obejmującą te towary, oraz czy wypełnił swe obowiązki związane z deklaracją i zapłatą podatku VAT?

| 3) | Czy art. 167 i 178 lit. a) dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom lub praktyce krajowej, na mocy których możliwość wykonania prawa do odliczenia jest uzależniona od wykazania przez adresata faktury, że spółka wystawiająca fakturę działała w sposób zgodny z prawem? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 167 i 178 lit. a) dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom lub praktyce krajowej, na mocy których możliwość wykonania prawa do odliczenia jest uzależniona od wykazania przez adresata faktury, że spółka wystawiająca fakturę działała w sposób zgodny z prawem?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1)

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/7 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) w dniu 16 marca 2011 r. — Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd przeciwko Comptroller-General of Patents

(Sprawa C-130/11)

2011/C 179/11

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd.

Strona pozwana: Comptroller-General of Patents.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Przy dokonywaniu wykładni art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1768/92 (1) z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczącego stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych [obecnie rozporządzenia (WE) nr 469/2009 (2), zwanego dalej „rozporządzeniem”], jeżeli wydane zostało zezwolenie na obrót (A) produktem leczniczym, który zawiera aktywny składnik, czy art. 3 lit. d) należy rozumieć w ten sposób, że sprzeciwia się on przyznaniu dodatkowego świadectwa ochronnego opartego na późniejszym zezwoleniu na obrót (B), które dotyczy innego produktu leczniczego zawierającego ten sam aktywny składnik, jeżeli granice ochrony przyznanej patentem podstawowym nie obejmują obrotu produktem, który jest przedmiotem zezwolenia A, w rozumieniu art. 4 rozporządzenia? |
| --- | --- |

1)

Przy dokonywaniu wykładni art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1768/92 (1) z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczącego stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych [obecnie rozporządzenia (WE) nr 469/2009 (2), zwanego dalej „rozporządzeniem”], jeżeli wydane zostało zezwolenie na obrót (A) produktem leczniczym, który zawiera aktywny składnik, czy art. 3 lit. d) należy rozumieć w ten sposób, że sprzeciwia się on przyznaniu dodatkowego świadectwa ochronnego opartego na późniejszym zezwoleniu na obrót (B), które dotyczy innego produktu leczniczego zawierającego ten sam aktywny składnik, jeżeli granice ochrony przyznanej patentem podstawowym nie obejmują obrotu produktem, który jest przedmiotem zezwolenia A, w rozumieniu art. 4 rozporządzenia?

| 2) | W przypadku gdyby wydanie dodatkowego świadectwa ochronnego nie było wykluczone, czy wnika z tego, że przy dokonywaniu wykładni art. 13 ust. 1 rozporządzenia „pierwsze zezwolenie na obrót produktem we Wspólnocie” powinno być zezwoleniem na obrót produktem leczniczym w granicach ochrony przyznanej patentem podstawowym w rozumieniu art. 4 rozporządzenia? |
| --- | --- |

2)

W przypadku gdyby wydanie dodatkowego świadectwa ochronnego nie było wykluczone, czy wnika z tego, że przy dokonywaniu wykładni art. 13 ust. 1 rozporządzenia „pierwsze zezwolenie na obrót produktem we Wspólnocie” powinno być zezwoleniem na obrót produktem leczniczym w granicach ochrony przyznanej patentem podstawowym w rozumieniu art. 4 rozporządzenia?

| 3) | Czy odpowiedzi na powyższe pytania byłyby inne w przypadku gdyby pierwsze zezwolenie na obrót zostało wydane w odniesieniu do weterynaryjnego produktu leczniczego ze szczególnym wskazaniem a późniejsze zezwolenie zostało wydane dla produktu leczniczego stosowanego u ludzi z innym wskazaniem? |
| --- | --- |

3)

Czy odpowiedzi na powyższe pytania byłyby inne w przypadku gdyby pierwsze zezwolenie na obrót zostało wydane w odniesieniu do weterynaryjnego produktu leczniczego ze szczególnym wskazaniem a późniejsze zezwolenie zostało wydane dla produktu leczniczego stosowanego u ludzi z innym wskazaniem?

| 4) | Czy odpowiedzi na powyższe pytania byłyby inne w przypadku gdyby późniejsze zezwolenie na obrót wymagało kompletnego wniosku o zezwolenie na obrót w rozumieniu art. 8 ust. 3 dyrektywy 2001/82/WE (3) (poprzednio kompletny wniosek w rozumieniu art. 4 dyrektywy 65/65/EWG (4))? |
| --- | --- |

4)

Czy odpowiedzi na powyższe pytania byłyby inne w przypadku gdyby późniejsze zezwolenie na obrót wymagało kompletnego wniosku o zezwolenie na obrót w rozumieniu art. 8 ust. 3 dyrektywy 2001/82/WE (3) (poprzednio kompletny wniosek w rozumieniu art. 4 dyrektywy 65/65/EWG (4))?

| 5) | Czy odpowiedzi na powyższe pytania byłyby inne w przypadku gdyby produkt objęty zezwoleniem na obrót (A) odpowiednim produktem leczniczym był objęty zakresem innego patentu należącego do innego podmiotu niż podmiot składający wniosek o dodatkowe świadectwo ochronne? |
| --- | --- |

5)

Czy odpowiedzi na powyższe pytania byłyby inne w przypadku gdyby produkt objęty zezwoleniem na obrót (A) odpowiednim produktem leczniczym był objęty zakresem innego patentu należącego do innego podmiotu niż podmiot składający wniosek o dodatkowe świadectwo ochronne?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych, Dz.U. L 182, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczące dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych, Dz.U. L 152, s. 1.

(3)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, Dz.U. L 311, s. 67.

(4)  Dyrektywa Rady 65/65/EWG z dnia 26 stycznia 1965 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do leków gotowych, Dz.U. 22, s. 369.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/8 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 17 marca 2011 r. — Pfeifer & Langen Kommanditgesellschaft przeciwko Hauptzollamt Aachen

(Sprawa C-131/11)

2011/C 179/12

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Pfeifer & Langen Kommanditgesellschaft

Strona pozwana: Hauptzollamt Aachen

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1443/82 (1) z dnia 8 czerwca 1982 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru należy interpretować w ten sposób, że przepisem tym objęte są także nadwyżki stwierdzone przez urząd w ramach następczej kontroli u producenta?

---

(1)  Dz.U. L 158, s. 17

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/8 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 18 marca 2011 r. — Jürgen Blödel-Pawlik przeciwko HanseMerkur Reiserversicherung AG

(Sprawa C-134/11)

2011/C 179/13

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Jürgen Blödel-Pawlik

Strona pozwana: HanseMerkur Reiserversicherung AG

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 7 dyrektywy Rady 90/314/EWG (1) z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (Dz.U. L 158, s. 59) ma zastosowanie także w przypadku niewypłacalności organizatora spowodowanej tym, że wszystkie, zebrane już od podróżnych z zamiarem popełnienia oszustwa, środki zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, a organizator nigdy nie zamierzał organizować wyjazdu?

---

(1)  Dyrektywa Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, Dz.U. L 158, s. 59.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/8 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/8

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 stycznia 2011 r. w sprawie T-362/08, IFAW przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 18 marca 2011 r. przez IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH

(Sprawa C-135/11 P)

2011/C 179/14

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH (przedstawiciel: S. Crosby, Advocaat, S. Santoro, Avvocato)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Królestwo Danii, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uznanie, że zaskarżony wyrok narusza prawo a w konsekwencji jego uchylenie; |
| --- | --- |

—

uznanie, że zaskarżony wyrok narusza prawo a w konsekwencji jego uchylenie;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odmawiającej dostępu do pisma Schrödera oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odmawiającej dostępu do pisma Schrödera oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszącego odwołanie w obydwu postępowaniach na podstawie art. 69 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszącego odwołanie w obydwu postępowaniach na podstawie art. 69 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie utrzymuje, że Sąd naruszył prawo w zaskarżonym orzeczeniu:

| — | nie uznając, że Komisja powinna dokonać pełnej kontroli zmierzającej do zbadania czy względy podniesione przez państwo członkowskie dla uzasadnienia nieujawnienia dokumentu objęte są jednym z odstępstw wskazanych w art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001 (1) poprzez skonfrontowanie tych odstępstw z treścią dokumentu oraz |
| --- | --- |

—

nie uznając, że Komisja powinna dokonać pełnej kontroli zmierzającej do zbadania czy względy podniesione przez państwo członkowskie dla uzasadnienia nieujawnienia dokumentu objęte są jednym z odstępstw wskazanych w art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001 (1) poprzez skonfrontowanie tych odstępstw z treścią dokumentu oraz

| — | orzekając, że był uprawniony pod względem prawnym do dokonania pełnej kontroli odmowy ujawnienia nie zapoznając się z rozpatrywanym dokumentem. |
| --- | --- |

—

orzekając, że był uprawniony pod względem prawnym do dokonania pełnej kontroli odmowy ujawnienia nie zapoznając się z rozpatrywanym dokumentem.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s 43).

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/9 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 21 marca 2011 r. — Partena ABSL przeciwko Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA

(Sprawa C-137/11)

2011/C 179/15

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de travail de Bruxelles (Belgia).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Partena ABSL.

Strona pozwana: Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w odniesieniu do stosowania art. 13 i nast. rozporządzenia nr 1408/17 (1), a dokładniej art. 14c, państwo członkowskie — w ramach przysługującej mu kompetencji do określania przesłanek podlegania wdrażanemu przez nie systemowi zabezpieczenia społecznego dla osób prowadzących działalność na własny rachunek — może zrównać „zarządzanie zza granicy spółką podlegającą systemowi podatkowemu tego państwa” z wykonywaniem działalności na swoim terytorium? |
| --- | --- |

1)

Czy w odniesieniu do stosowania art. 13 i nast. rozporządzenia nr 1408/17 (1), a dokładniej art. 14c, państwo członkowskie — w ramach przysługującej mu kompetencji do określania przesłanek podlegania wdrażanemu przez nie systemowi zabezpieczenia społecznego dla osób prowadzących działalność na własny rachunek — może zrównać „zarządzanie zza granicy spółką podlegającą systemowi podatkowemu tego państwa” z wykonywaniem działalności na swoim terytorium?

| 2) | Czy art. 3 § 1 akapit czwarty dekretu królewskiego w sprawie systemu zabezpieczenia społecznego osób prowadzących działalność na własny rachunek jest zgodny z prawem Unii Europejskiej, a w szczególności z zasadą swobody przemieszczania się i pobytu gwarantowaną w art. 21 traktatu o funkcjonowaniu Unii, jeżeli nie pozwala osobie, która zamieszkuje w innym państwie członkowskim i zza granicy zarządza spółką podlegającą belgijskiemu systemowi podatkowemu, na obalenie domniemania podlegania systemowi zabezpieczenia społecznego dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, podczas gdy członek zarządu, który zamieszkuje w Belgii i nie zarządza taką spółką zza granicy, ma możliwość obalenia tego domniemania i przedstawienia dowodu, że nie wykonuje działalności na własny rachunek w rozumieniu art. 3 § 1 akapit czwarty dekretu królewskiego nr 38? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 3 § 1 akapit czwarty dekretu królewskiego w sprawie systemu zabezpieczenia społecznego osób prowadzących działalność na własny rachunek jest zgodny z prawem Unii Europejskiej, a w szczególności z zasadą swobody przemieszczania się i pobytu gwarantowaną w art. 21 traktatu o funkcjonowaniu Unii, jeżeli nie pozwala osobie, która zamieszkuje w innym państwie członkowskim i zza granicy zarządza spółką podlegającą belgijskiemu systemowi podatkowemu, na obalenie domniemania podlegania systemowi zabezpieczenia społecznego dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, podczas gdy członek zarządu, który zamieszkuje w Belgii i nie zarządza taką spółką zza granicy, ma możliwość obalenia tego domniemania i przedstawienia dowodu, że nie wykonuje działalności na własny rachunek w rozumieniu art. 3 § 1 akapit czwarty dekretu królewskiego nr 38?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2)

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/9 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) w dniu 21 marca 2011 r. — Joan Cuadrench Moré przeciwko Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (KLM)

(Sprawa C-139/11)

2011/C 179/16

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Audiencia Provincial de Barcelona

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Joan Cuadrench Moré

Strona pozwana: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (KLM)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy rozporządzenie (WE) nr 261/2004 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że w odniesieniu do przedawnienia roszczeń ma zastosowanie art. 35 konwencji montrealskiej, który ustanawia termin dwóch lat, czy też należy przyjąć, iż ma zastosowanie inne uregulowanie wspólnotowe lub prawo krajowe? |
| --- | --- |

1)

Czy rozporządzenie (WE) nr 261/2004 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że w odniesieniu do przedawnienia roszczeń ma zastosowanie art. 35 konwencji montrealskiej, który ustanawia termin dwóch lat, czy też należy przyjąć, iż ma zastosowanie inne uregulowanie wspólnotowe lub prawo krajowe?

---

(1)  Dz.U. L 46 s. 1.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/10 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Jász-Nagykun-Szolnok Megyei Bíróság (Republika Węgierska) w dniu 23 marca 2011 r. — Péter David przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Észak — alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

(Sprawa C-142/11)

2011/C 179/17

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Jász-Nagykun-Szolnok Megyei Bíróság (Republika Węgierska).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Péter David.

Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy system dotyczący odliczenia od podatku od wartości dodanej zawarty w szóstej dyrektywie Rady 77/388/EWG (1) z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2001/115/WE (2) z dnia 20 grudnia 2001 r. (zwanej dalej „szóstą dyrektywą”), lub w dyrektywie Rady 2006/112/WE (3) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej mającej zastosowanie w 2007 r., należy interpretować w ten sposób, że organ podatkowy — na podstawie odpowiedzialności obiektywnej — może ograniczyć lub pozbawić podatnika prawa do odliczenia, z którego podatnik ten chce skorzystać w przypadku, gdy wystawca faktury nie może wykazać, iż korzystanie z pozostałych podwykonawców nastąpiło zgodnie z prawem? |
| --- | --- |

1)

Czy system dotyczący odliczenia od podatku od wartości dodanej zawarty w szóstej dyrektywie Rady 77/388/EWG (1) z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2001/115/WE (2) z dnia 20 grudnia 2001 r. (zwanej dalej „szóstą dyrektywą”), lub w dyrektywie Rady 2006/112/WE (3) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej mającej zastosowanie w 2007 r., należy interpretować w ten sposób, że organ podatkowy — na podstawie odpowiedzialności obiektywnej — może ograniczyć lub pozbawić podatnika prawa do odliczenia, z którego podatnik ten chce skorzystać w przypadku, gdy wystawca faktury nie może wykazać, iż korzystanie z pozostałych podwykonawców nastąpiło zgodnie z prawem?

| 2) | Czy w przypadku, gdy organ administracyjny nie kwestionuje wykonania transakcji gospodarczej odzwierciedlonej na fakturze oraz tego, iż spełnia ona tym samym przesłanki formalne wymagane przez ustawę, może on zgodnie z prawem odmówić zwrotu podatku VAT wówczas, kiedy nie ma możliwości ustalenia tożsamości pozostałych podwykonawców, którymi posłużył się wystawca faktury lub kiedy wystawienie faktur zez strony podwykonawców nie jest zgodna z właściwym uregulowaniem? |
| --- | --- |

2)

Czy w przypadku, gdy organ administracyjny nie kwestionuje wykonania transakcji gospodarczej odzwierciedlonej na fakturze oraz tego, iż spełnia ona tym samym przesłanki formalne wymagane przez ustawę, może on zgodnie z prawem odmówić zwrotu podatku VAT wówczas, kiedy nie ma możliwości ustalenia tożsamości pozostałych podwykonawców, którymi posłużył się wystawca faktury lub kiedy wystawienie faktur zez strony podwykonawców nie jest zgodna z właściwym uregulowaniem?

| 3) | Czy organ podatkowy ma obowiązek odmowy prawa do odliczenia w okolicznościach, o których mowa w drugim pytaniu, jeżeli w postępowaniu administracyjnym wykazano, że podatnik, który wykonuje prawo do odliczenia wiedział, że przedsiębiorcy, którzy znajdują się za nim w łańcuchu podwykonawców, działali w sposób bezprawny, w niektórych przypadkach w celu uniknięcia opodatkowania, a nawet że podatnik ten współdziałał z tymi przedsiębiorcami? |
| --- | --- |

3)

Czy organ podatkowy ma obowiązek odmowy prawa do odliczenia w okolicznościach, o których mowa w drugim pytaniu, jeżeli w postępowaniu administracyjnym wykazano, że podatnik, który wykonuje prawo do odliczenia wiedział, że przedsiębiorcy, którzy znajdują się za nim w łańcuchu podwykonawców, działali w sposób bezprawny, w niektórych przypadkach w celu uniknięcia opodatkowania, a nawet że podatnik ten współdziałał z tymi przedsiębiorcami?

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).

(2)  Dyrektywa Rady 2001/115/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. zmieniająca dyrektywę 77/388/EWG w celu uproszczenia, modernizacji i harmonizacji ustanowionych warunków fakturowania w zakresie podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 15, s. 24).

(3)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/10 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te ’s-Gravenhage (Niderlandy) w dniu 28 marca 2011 r. — Leno Merken BV przeciwko Hagelkruis Beheer BV

(Sprawa C-149/11)

2011/C 179/18

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Gerechtshof te ’s-Gravenhage

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Leno Merken BV

Strona pozwana: Hagelkruis Beheer BV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) należy interpretować w ten sposób, że do tego, aby wspólnotowy znak towarowy był rzeczywiście używany, wystarczy, by był on używany w jednym państwie członkowskim, jeśli — w przypadku, gdyby chodziło o krajowy znak towarowy — to używanie byłoby uznawane w danym państwie członkowskim za rzeczywiste [zob. wspólne oświadczenie nr 10 w sprawie art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (2) oraz wytycznych dotyczących postępowania w sprawie sprzeciwu przed OHIM]? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) należy interpretować w ten sposób, że do tego, aby wspólnotowy znak towarowy był rzeczywiście używany, wystarczy, by był on używany w jednym państwie członkowskim, jeśli — w przypadku, gdyby chodziło o krajowy znak towarowy — to używanie byłoby uznawane w danym państwie członkowskim za rzeczywiste [zob. wspólne oświadczenie nr 10 w sprawie art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (2) oraz wytycznych dotyczących postępowania w sprawie sprzeciwu przed OHIM]?

| 2) | W przypadku udzielenia na pierwsze pytanie odpowiedzi przeczącej, czy używanie wspólnotowego znaku towarowego w jednym państwie członkowskim nie może zostać w żadnym przypadku uznane za rzeczywiste używanie we Wspólnocie w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pierwsze pytanie odpowiedzi przeczącej, czy używanie wspólnotowego znaku towarowego w jednym państwie członkowskim nie może zostać w żadnym przypadku uznane za rzeczywiste używanie we Wspólnocie w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009?

| 3) | Jeśli używanie wspólnotowego znaku towarowego w jednym państwie członkowskim nie może zostać w żadnym przypadku uznane za rzeczywiste używanie we Wspólnocie, jakie jeszcze kryteria należy zastosować w odniesieniu do zasięgu terytorialnego używania znaku towarowego przy ustalaniu, czy miało miejsce jego rzeczywiste używanie we Wspólnocie? |
| --- | --- |

3)

Jeśli używanie wspólnotowego znaku towarowego w jednym państwie członkowskim nie może zostać w żadnym przypadku uznane za rzeczywiste używanie we Wspólnocie, jakie jeszcze kryteria należy zastosować w odniesieniu do zasięgu terytorialnego używania znaku towarowego przy ustalaniu, czy miało miejsce jego rzeczywiste używanie we Wspólnocie?

| 4) | Czy też, jeszcze inaczej, art. 15 rozporządzenia o znaku towarowym należy interpretować w ten sposób, że, aby ocenić, czy doszło do rzeczywistego używania we Wspólnocie, oceny tej należy dokonać w całkowitym oderwaniu od granic terytoriów poszczególnych państw członkowskich [i oprzeć się, przykładowo, na udziałach w rynku (produktu/geograficznym)]? |
| --- | --- |

4)

Czy też, jeszcze inaczej, art. 15 rozporządzenia o znaku towarowym należy interpretować w ten sposób, że, aby ocenić, czy doszło do rzeczywistego używania we Wspólnocie, oceny tej należy dokonać w całkowitym oderwaniu od granic terytoriów poszczególnych państw członkowskich [i oprzeć się, przykładowo, na udziałach w rynku (produktu/geograficznym)]?

---

(1)  Dz.U. L 78, s. 1

(2)  Rozporządzenie w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, Dz.U. 1994, L 11, s. 1

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 1 kwietnia 2011 r. — Auto 24 SARL przeciwko Jaguar Land Rover France

(Sprawa C-158/11)

2011/C 179/19

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Auto 24 SARL

Strona pozwana: Jaguar Land Rover France

Pytania prejudycjalne

Co należy rozumieć pod pojęciem „określone kryteria” zawartym w art. 1 ust. 1 lit. f) rozporządzenia w sprawie wyłączenia nr 1400/2002 (1), jeśli chodzi o ilościową dystrybucję selektywną?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1400/2002 z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych w sektorze motoryzacyjnym (Dz.U. L 203, s. 30).

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat (Austria) w dniu 4 kwietnia 2011 r. — Publikumsrat des Österreichischen Rundfunks przeciwko Österreichischer Rundfunk

(Sprawa C-162/11)

2011/C 179/20

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundeskommunikationssenat

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Publikumsrat des Österreichischen Rundfunks

Strona pozwana: Österreichischer Rundfunk

Pytania prejudycjalne

Czy art. 1 lit. c), art. 10, 11 i 18 ust. 3 dyrektywy Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (1) w wersji zmienionej dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1997 r. zmieniającą dyrektywę Rady 89/552 (2) należy interpretować w ten sposób, że wszelkie informacje nadawcy telewizyjnego zawarte w jego programach i transmisjach a dotyczące jego (dostępnych bez opłaty) programów i transmisji są objęte zakresem pojęcia „reklamy telewizyjnej” [art. 1 lit. c)] i zatem również do takich informacji znajdują zastosowanie między innymi przepisy o oddzieleniu i rozpoznawalności reklamy zawarte w art. 10 dyrektywy oraz o emisji w trakcie programów zawarte w jej art. 11?

---

(1)  Dz.U. L 298, s. 23.

(2)  Dz.U. L 202, s. 60.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Belgia) w dniu 4 kwietnia 2011 r. — Annex Customs BVBA przeciwko Królestwu Belgii i KBC Bank NV

(Sprawa C-163/11)

2011/C 179/21

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Annex Customs BVBA

Strona pozwana: Królestwo Belgii i KBC Bank NV.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 450c ust. 1 lit. b) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1), dodany przez art. 1 pkt 53 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2787/2000 z dnia 15 grudnia 2000 r. (2) należy interpretować w ten sposób, że ww. powiadomienie wywołuje skutki prawne tylko wtedy, gdy zawiera dokładne kwoty, do których uiszczenia może zostać wezwany gwarant? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 450c ust. 1 lit. b) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1), dodany przez art. 1 pkt 53 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2787/2000 z dnia 15 grudnia 2000 r. (2) należy interpretować w ten sposób, że ww. powiadomienie wywołuje skutki prawne tylko wtedy, gdy zawiera dokładne kwoty, do których uiszczenia może zostać wezwany gwarant?

| 2) | Czy art. 450c ust. 2 rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, dodany przez art. 1 pkt 53 rozporządzenia (WE) nr 2787/2000 należy interpretować w ten sposób, że gwarant, który po tym jak w okresie trzech lat od przyjęcia zgłoszenia otrzymał powiadomienie w rozumieniu art. 450c ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2454/93, otrzymuje powiadomienie zawierające inne kwoty aniżeli te, do których zapłaty zostaje później wezwany, jest zwolniony ze swoich zobowiązań? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 450c ust. 2 rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, dodany przez art. 1 pkt 53 rozporządzenia (WE) nr 2787/2000 należy interpretować w ten sposób, że gwarant, który po tym jak w okresie trzech lat od przyjęcia zgłoszenia otrzymał powiadomienie w rozumieniu art. 450c ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2454/93, otrzymuje powiadomienie zawierające inne kwoty aniżeli te, do których zapłaty zostaje później wezwany, jest zwolniony ze swoich zobowiązań?

---

(1)  Dz.U. L 253, s. 1

(2)  Rozporządzenie zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 330, s. 1)

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/12 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 7 kwietnia 2011 r. — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens i in. przeciwko Hendrikusowi Cornelisowi Kortekaasowi i in., inny uczestnik: Ageas N.V., dawniej Fortis N.V.

(Sprawa C-170/11)

2011/C 179/22

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strony skarżące:

| | Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens |
| --- | --- |

Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens

| | Gilbert Georges Henri Mittler |
| --- | --- |

Gilbert Georges Henri Mittler

| | Jean Paul Francois Caroline Votron |
| --- | --- |

Jean Paul Francois Caroline Votron

Strony pozwane:

| | Hendrikus Cornelis Kortekaas |
| --- | --- |

Hendrikus Cornelis Kortekaas

| | Kortekaas Entertainment Marketing B.V. |
| --- | --- |

Kortekaas Entertainment Marketing B.V.

| | Kortekaas Pensioen B.V. |
| --- | --- |

Kortekaas Pensioen B.V.

| | Dirk Robbard De Kat |
| --- | --- |

Dirk Robbard De Kat

| | Johannes Hendrikus Visch |
| --- | --- |

Johannes Hendrikus Visch

| | Euphemia Joanna Bökkerink |
| --- | --- |

Euphemia Joanna Bökkerink

| | Laminco GLD N-A |
| --- | --- |

Laminco GLD N-A

Inny uczestnik: Ageas N.V., dawniej Fortis N.V.

Pytanie prejudycjalne

Czy rozporządzenie nr 1206/2001 (1), a w szczególności jego art. 1 ust. 1 należy interpretować w ten sposób, że sąd, który zamierza przesłuchać świadka zamieszkałego w innym państwie członkowskim, dla tej formy przeprowadzenia dowodów zawsze musi skorzystać z postępowania ustanowionego przez rzeczone rozporządzenie, czy też jest uprawniony do skorzystania z postępowania przewidzianego w jego własnym krajowym prawie procesowym, jak wezwanie świadka przed ów sąd?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych (Dz.U. L 174, s. 1).

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/12 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/12

---

Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Malty

(Sprawa C-178/11)

2011/C 179/23

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Alcover San Pedro, K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Malty

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie sporządzając strategicznych map hałasu dotyczących głównych dróg i aglomeracji wskazanych przez Maltę w sprawozdaniu sporządzonym zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2002/49/WE (1) oraz nie udostępniając ich społeczeństwu i nie rozpowszechniając ich, a także nie przekazując Komisji danych ze strategicznych map hałasu, Malta uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 1 akapit drugi, art. 9 ust. 1 art. 10 ust. 2 dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie sporządzając strategicznych map hałasu dotyczących głównych dróg i aglomeracji wskazanych przez Maltę w sprawozdaniu sporządzonym zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2002/49/WE (1) oraz nie udostępniając ich społeczeństwu i nie rozpowszechniając ich, a także nie przekazując Komisji danych ze strategicznych map hałasu, Malta uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 1 akapit drugi, art. 9 ust. 1 art. 10 ust. 2 dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku oraz

| — | obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie ze sprawozdaniem złożonym przez Maltę w 2006 r. na podstawie art. 7 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2002/49/WE, znajduje ona zastosowanie do jednej aglomeracji i 43 głównych dróg znajdujących się na terytorium Malty. Wynika stąd, że strategiczne mapy hałasu dotyczące wspomnianej aglomeracji, jak również głównych dróg winny były zostać sporządzone do dnia 30 czerwca 2007 r. oraz zostać udostępnione społeczeństwu i rozpowszechnione. Ponadto dane ze strategicznych map hałasu oraz streszczenia lokalnych planów działania winny były zostać przekazane Komisji do dnia 30 grudnia 2007 r.

Do dnia dzisiejszego, skutkiem wewnętrznych przeszkód dotyczących krajowych postępowań przetargowych, Malta nie spełniła swych zobowiązań w zakresie sporządzenia strategicznych map hałasu dla wspomnianej aglomeracji i głównych dróg, nie udostępniła tych map społeczeństwu oraz nie przekazała odpowiednich danych Komisji.

---

(1)  Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku Dz.U. L 189, s. 12

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/13 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 17 lutego 2011 r. w sprawie T-122/09, Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd, Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 26 kwietnia 2011 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-195/11 P)

2011/C 179/24

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche, H. van Vliet, pełnomocnicy)

Inni uczestnicy postępowania: Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd, Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd, Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku;

| — | obciążenie skarżących kosztami poniesionymi przez Komisję w ramach niniejszego odwołania. |
| --- | --- |

—

obciążenie skarżących kosztami poniesionymi przez Komisję w ramach niniejszego odwołania.

Zarzuty i główne argumenty

Punkt 1 sentencji zaskarżonego orzeczenia stwierdza nieważność rozporządzenia Rady (WE) nr 1355/2008 (1) w zakresie, w jakim dotyczy ono Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd i Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd. (zwanych dalej „skarżącymi”), w całości uchylając w ten sposób nałożone cło antydumpingowe, co prowadzi do zerowej stawki cła antydumpingowego na przywozy skarżących.

Komisja twierdzi, że w całości uchylając cło Sąd orzekł ultra petita, mimo iż same skarżące przyznają, że wnioskowane przez nich dostosowanie prowadziłoby jedynie do obniżenia cła antydumpingowego nałożonego na ich produkty.

Zatem zdaniem Komisji sentencja zaskarżonego wyroku narusza art. 264 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 254 akapit szósty TFUE, oraz zasadę proporcjonalności. Stwierdzenie nieważności całego rozporządzenia w zakresie w jakim dotyczy skarżących jest nieproporcjonalne w stosunku do jedynej podstawy nieważności, która została przyjęta przez Sąd. Jest ono zatem ultra petita.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1355/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 350, s. 35).

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/13 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 17 lutego 2011 r. w sprawie T-10/09 Formula One Licensing BV przeciwko Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Global Sports Media Ltd, wniesione w dniu 27 kwietnia 2011 r. przez Formula One Licensing BV

(Sprawa C-196/11 P)

2011/C 179/25

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Formula One Licensing BV (przedstawiciele: K. Sandberg, B. Klingberg, Rechtsanwältinen)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Global Sports Media Ltd

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | uwzględnienie podnoszonego przez wnoszącą odwołanie żądania stwierdzenia nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 października 2008 r. w sprawie R 7/2008-1 lub ewentualnie przekazanie sprawy do Sądu celem ponownego rozparzenia; oraz |
| --- | --- |

—

uwzględnienie podnoszonego przez wnoszącą odwołanie żądania stwierdzenia nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 października 2008 r. w sprawie R 7/2008-1 lub ewentualnie przekazanie sprawy do Sądu celem ponownego rozparzenia; oraz

| — | nakazanie OHIM i interwenienta pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez wnoszącego odwołanie zarówno w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

—

nakazanie OHIM i interwenienta pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez wnoszącego odwołanie zarówno w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi naruszenie prawa Unii w wyniku błędnego zastosowania art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 (1) (obecnie rozporządzenia nr 207/09) oraz art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94, przywołując na poparcie tego twierdzenia następujące argumenty:

| 1) | Sąd naruszył art. 8 ust. b) rozporządzenia nr 40/94 w następującym zakresie






  1.1. | Sąd błędnie pod względem prawnym ocenił kwestię odróżniającego charakteru oznaczenia „F 1”. Po pierwsze, Sąd naruszył uznaną w utrwalonym orzecznictwie zasadę, że charakter odróżniający znaku towarowego należy oceniać przez odniesienie do konkretnych towarów i usług, które dany znak oznacza. Po drugie, ustalenia dotyczące tego zagadnienia zostały oparte na przeinaczonym stanie faktycznym. Po trzecie, Sąd nie zastosował wynikającej z utrwalonego orzecznictwa zasady, zgodnie z którą znak towarowy może uzyskać charakter odróżniający także w następstwie używania go jako części innego zarejestrowanego znaku towarowego. Po czwarte, ustalenia dokonane przez Sąd w tym względzie doprowadziły do niedopuszczalnego unieważnienia de facto należących do wnoszącej odwołanie zarejestrowanych znaków towarowych „F 1” w standardowej postaci. |
| --- | --- | --- |

1)

Sąd naruszył art. 8 ust. b) rozporządzenia nr 40/94 w następującym zakresie

1.1.

Sąd błędnie pod względem prawnym ocenił kwestię odróżniającego charakteru oznaczenia „F 1”. Po pierwsze, Sąd naruszył uznaną w utrwalonym orzecznictwie zasadę, że charakter odróżniający znaku towarowego należy oceniać przez odniesienie do konkretnych towarów i usług, które dany znak oznacza. Po drugie, ustalenia dotyczące tego zagadnienia zostały oparte na przeinaczonym stanie faktycznym. Po trzecie, Sąd nie zastosował wynikającej z utrwalonego orzecznictwa zasady, zgodnie z którą znak towarowy może uzyskać charakter odróżniający także w następstwie używania go jako części innego zarejestrowanego znaku towarowego. Po czwarte, ustalenia dokonane przez Sąd w tym względzie doprowadziły do niedopuszczalnego unieważnienia de facto należących do wnoszącej odwołanie zarejestrowanych znaków towarowych „F 1” w standardowej postaci.

| 1.2. | Sąd błędnie pod względem prawnym ocenił kwestię prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 zarówno w odniesieniu do przywołanych w sprzeciwie znaków „F 1” w standardowej postaci, jak i do logotypu „F 1 Formula 1”. Po pierwsze, Sąd nie wziął pod uwagę istotnego czynnika identyczności lub wysokiego podobieństwa towarów i usług, pomimo że sam ustalił znaczący stopień podobieństwa oznaczeń. Po drugie, Sąd tak bardzo skupił się na aspekcie charakteru odróżniającego określenia „F 1”, że pominął inne istotne czynniki, które należy brać pod uwagę zgodnie z utrwalonym orzecznictwem. Po trzecie, Sąd nie ocenił podobieństwa oznaczeń zgodnie z jego stopniem. |
| --- | --- |

1.2.

Sąd błędnie pod względem prawnym ocenił kwestię prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 zarówno w odniesieniu do przywołanych w sprzeciwie znaków „F 1” w standardowej postaci, jak i do logotypu „F 1 Formula 1”. Po pierwsze, Sąd nie wziął pod uwagę istotnego czynnika identyczności lub wysokiego podobieństwa towarów i usług, pomimo że sam ustalił znaczący stopień podobieństwa oznaczeń. Po drugie, Sąd tak bardzo skupił się na aspekcie charakteru odróżniającego określenia „F 1”, że pominął inne istotne czynniki, które należy brać pod uwagę zgodnie z utrwalonym orzecznictwem. Po trzecie, Sąd nie ocenił podobieństwa oznaczeń zgodnie z jego stopniem.

| 2) | Sąd naruszył art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94 w następującym zakresie:






  2.1. | Sąd błędnie wykluczył renomę należących do wnoszącej odwołanie znaków towarowych „F 1” w standardowej postaci. |
| --- | --- | --- |

2)

Sąd naruszył art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94 w następującym zakresie:

2.1.

Sąd błędnie wykluczył renomę należących do wnoszącej odwołanie znaków towarowych „F 1” w standardowej postaci.

| 2.2. | Ponadto Sąd błędnie pod względem prawnym ocenił kwestię podobieństwa oznaczeń w odniesieniu do przywołanego w sprzeciwie znaku logotypu „F1 Formula 1”, błędnie stwierdzając, że określenie „F 1” nie ma charakteru odróżniającego. |
| --- | --- |

2.2.

Ponadto Sąd błędnie pod względem prawnym ocenił kwestię podobieństwa oznaczeń w odniesieniu do przywołanego w sprzeciwie znaku logotypu „F1 Formula 1”, błędnie stwierdzając, że określenie „F 1” nie ma charakteru odróżniającego.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, s. 1)

---

Sąd

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/15 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/15

---

Wyrok Sądu z dnia 4 maja 2011 r. — Bongrain przeciwko OHIM — apetito (APETITO)

(Sprawa T-129/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego APETITO - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy apetito - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo towarów - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2011/C 179/26

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bongrain SA (Viroflay, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Hertz-Eichenrode)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Novais Gonçalves, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: apetito AG (Rheine, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Weeg)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 lutego 2009 r. (sprawa R 720/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między apetito AG a Bongrain SA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bongrain SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Bongrain SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/15 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/15

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2011 r. — Martin przeciwko Komisji

(Sprawa T-291/10) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dorozumiana odmowa dostępu - Wyraźna decyzja wydana po wniesieniu skargi - Umorzenie postępowania)

2011/C 179/27

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Anne Martin (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: U. O’Dwyer, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Costa de Oliveira i C. ten Dam, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Danii (przedstawiciel: S. Juul Jørgensen, pełnomocnik)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji z dnia 20 kwietnia 2010 r. odmawiającej udzielenia skarżącej dostępu do dokumentów znajdujących się w aktach sprawy Komisji dotyczących pomocy państwa N 654/2008 zgłoszonej w dniu 19 grudnia 2008 r. przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej na rzecz Short Brothers plc.

Sentencja

| 1) | Postępowanie zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie zostaje umorzone.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez Anne Martin. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez Anne Martin.

| 3) | Królestwo Danii ponosi koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Danii ponosi koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 234 z 28.8.2010.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/16 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/16

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 kwietnia 2011 r. — Socitrel przeciwko Komisji

(Sprawa T-413/10)

(Postanowienie w przedmiocie środka tymczasowego - Konkurencja - Decyzja Komisji nakładająca grzywnę - Gwarancja bankowa - Wniosek o zawieszenie wykonania - Szkoda finansowa - Brak wyjątkowych okoliczności - Brak pilnego charakteru)

2011/C 179/28

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Socitrel — Sociedade Industrial de Trefilaria, S.A. (Trofa, Portugalia) (przedstawiciele: F. Proença de Carvalho i T. Luísa de Faria, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, V. Bottka i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata M. Marquesa Mendesa)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca) oraz tytułem żądania ewentualnego wniosek o zwolnienie z obowiązku ustanowienia gwarancji bankowej w celu uniknięcia natychmiastowego ściągnięcia grzywny nałożonej na podstawie art. 2 rzeczonej decyzji.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/16 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/16

---

Odwołanie wniesione w dniu 28 marca 2011 r. przez Barta Nijsa od wyroku wydanego w dniu 13 stycznia 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-77/09 Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

(Sprawa T-184/11 P)

2011/C 179/29

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Bart Nijs (Bereldange, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat F. Rollinger)

Druga strona postępowania: Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 13 stycznia 2011 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 13 stycznia 2011 r.;

| — | tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji zebranego ad hoc komitetu Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 15 stycznia 2009 r. o wydaleniu ze służby wnoszącego odwołanie, z zachowaniem pełnych uprawnień emerytalnych, ze skutkiem od dnia 1 lutego 2009 r.; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji zebranego ad hoc komitetu Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 15 stycznia 2009 r. o wydaleniu ze służby wnoszącego odwołanie, z zachowaniem pełnych uprawnień emerytalnych, ze skutkiem od dnia 1 lutego 2009 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 81-2007 z dnia 20 września 2007 r. Trybunału Obrachunkowego przyznającej zebranemu ad hoc komitetowi kompetencje organu powołującego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 81-2007 z dnia 20 września 2007 r. Trybunału Obrachunkowego przyznającej zebranemu ad hoc komitetowi kompetencje organu powołującego;

| — | stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji przygotowawczych wydanych przez ten zebrany ad hoc komitet, w szczególności decyzji z dnia 22/29 października, z dnia 23 listopada 2007 r. i z dnia 12 czerwca 2008 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji przygotowawczych wydanych przez ten zebrany ad hoc komitet, w szczególności decyzji z dnia 22/29 października, z dnia 23 listopada 2007 r. i z dnia 12 czerwca 2008 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego;

| — | tytułem żądania ewentualnego, jeśli Sąd nie będzie mógł uwzględnić żądań uchylenia sformułowanych tytułem głównym, stwierdzenie, że sankcja wymierzona przez zebrany ad hoc komitet Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 15 stycznia 2009 r. jest, na podstawie art. 10 regulaminu pracowniczego i z powodów podanych poniżej, o wiele za surowa; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, jeśli Sąd nie będzie mógł uwzględnić żądań uchylenia sformułowanych tytułem głównym, stwierdzenie, że sankcja wymierzona przez zebrany ad hoc komitet Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 15 stycznia 2009 r. jest, na podstawie art. 10 regulaminu pracowniczego i z powodów podanych poniżej, o wiele za surowa;

| — | przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez organ powołujący Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w innym składzie, w przeciwnym razie wymierzenie sankcji — o ile zostanie uznana za naprawdę konieczną — o wiele bardziej dostosowanej do okoliczności faktycznych; |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez organ powołujący Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w innym składzie, w przeciwnym razie wymierzenie sankcji — o ile zostanie uznana za naprawdę konieczną — o wiele bardziej dostosowanej do okoliczności faktycznych;

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie w wyraźny sposób, że w niniejszym przypadku nie przestrzegano przedstawionej poniżej zasady rozsądnego okresu postępowania, z uwzględnieniem stopnia dolegliwości sankcji, jaka zostanie wymierzona, o ile zajdzie taka potrzeba; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie w wyraźny sposób, że w niniejszym przypadku nie przestrzegano przedstawionej poniżej zasady rozsądnego okresu postępowania, z uwzględnieniem stopnia dolegliwości sankcji, jaka zostanie wymierzona, o ile zajdzie taka potrzeba;

| — | wydanie orzeczenia zgodnie z żądaniami skargi wszczynającej postępowanie w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

wydanie orzeczenia zgodnie z żądaniami skargi wszczynającej postępowanie w pierwszej instancji;

| — | obciążenie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania w niniejszej instancji; |
| --- | --- |

—

obciążenie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania w niniejszej instancji;

| — | zastrzeżenie dla wnoszącego odwołanie wszystkich innych praw, w szczególności prawa odpowiedzi na pismo procesowe Europejskiego Trybunału Obrachunkowego; |
| --- | --- |

—

zastrzeżenie dla wnoszącego odwołanie wszystkich innych praw, w szczególności prawa odpowiedzi na pismo procesowe Europejskiego Trybunału Obrachunkowego;

| — | obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania w obu instancjach; |
| --- | --- |

—

obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania w obu instancjach;

| — | zastrzeżenie dla wnoszącego odwołanie wszystkich innych praw, możliwości ochrony praw, zarzutów i sposobów postępowania. |
| --- | --- |

—

zastrzeżenie dla wnoszącego odwołanie wszystkich innych praw, możliwości ochrony praw, zarzutów i sposobów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dziewięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy, dotyczący zmiany przedmiotu sporu przez SSP, który zinterpretował uwagi skarżącego przedstawiane podczas rozprawy jako wycofanie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nr 81-2007. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, dotyczący zmiany przedmiotu sporu przez SSP, który zinterpretował uwagi skarżącego przedstawiane podczas rozprawy jako wycofanie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nr 81-2007.

| 2) | Zarzut drugi, dotyczący przeinaczenia faktów przez SSP w pkt 40, 58 i 94 zaskarżonego wyroku. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi, dotyczący przeinaczenia faktów przez SSP w pkt 40, 58 i 94 zaskarżonego wyroku.

| 3) | Zarzut trzeci, dotyczący przeinaczenia pierwszego zarzutu skargi, ponieważ SSP nie uwzględnił ustępów art. 22a i 22b Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, na które powoływał się skarżący. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci, dotyczący przeinaczenia pierwszego zarzutu skargi, ponieważ SSP nie uwzględnił ustępów art. 22a i 22b Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, na które powoływał się skarżący.

| 4) | Zarzut czwarty, dotyczący niezastosowania przez SSP zasady zmiany ciężaru dowodu. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty, dotyczący niezastosowania przez SSP zasady zmiany ciężaru dowodu.

| 5) | Zarzut piąty, dotyczący błędnej decyzji SSP odnośnie do drugiego zarzutu skargi i braku wyciągnięcia konsekwencji z zachowania sekretarza generalnego w związku z art. 11a regulaminu pracowniczego. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty, dotyczący błędnej decyzji SSP odnośnie do drugiego zarzutu skargi i braku wyciągnięcia konsekwencji z zachowania sekretarza generalnego w związku z art. 11a regulaminu pracowniczego.

| 6) | Zarzut szósty, dotyczący nieuwzględnienia przez SSP naruszenia zasady równego traktowania. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty, dotyczący nieuwzględnienia przez SSP naruszenia zasady równego traktowania.

| 7) | Zarzut siódmy, dotyczący stronniczości wobec urzędnika podlegającego postępowaniu dyscyplinarnemu na niekorzyść wnoszącego odwołanie. |
| --- | --- |

7)

Zarzut siódmy, dotyczący stronniczości wobec urzędnika podlegającego postępowaniu dyscyplinarnemu na niekorzyść wnoszącego odwołanie.

| 8) | Zarzut ósmy, dotyczący braku skutecznego zastosowania art. 6 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez odmowę kontroli proporcjonalności pomiędzy faktami a wymierzona w konsekwencji sankcją. |
| --- | --- |

8)

Zarzut ósmy, dotyczący braku skutecznego zastosowania art. 6 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez odmowę kontroli proporcjonalności pomiędzy faktami a wymierzona w konsekwencji sankcją.

| 9) | Zarzut dziewiąty, dotyczący błędnego zastosowania zasady rozsądnego okresu. |
| --- | --- |

9)

Zarzut dziewiąty, dotyczący błędnego zastosowania zasady rozsądnego okresu.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/17 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/17

---

Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — LTTE przeciwko Radzie

(Sprawa T-208/11)

2011/C 179/30

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) (Herning, Dania) (przedstawiciel: adwokat V. Koppe)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (EU) nr 83/2011 (1) w zakresie dotyczącym strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (EU) nr 83/2011 (1) w zakresie dotyczącym strony skarżącej;

| — | stwierdzenie, że rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 (2) nie znajduje zastosowania do strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 (2) nie znajduje zastosowania do strony skarżącej;

| — | zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów niniejszego postępowania wraz z odsetkami. |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów niniejszego postępowania wraz z odsetkami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne lub że rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 nie podlega stosowaniu ze względu na nieuwzględnienie prawa konfliktów zbrojnych. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne lub że rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 nie podlega stosowaniu ze względu na nieuwzględnienie prawa konfliktów zbrojnych.

| 2) | Zarzut drugi, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ nie może ona zostać uznana za grupę terrorystyczną w rozumieniu art. 1 ust. 3 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB (3). W tym zakresie strona skarżąca podnosi, że jej działania nie stanowią przestępstw w rozumieniu międzynarodowego prawa humanitarnego i krajowego prawa karnego, które nie ma zastosowania w sytuacji konfliktu zbrojnego. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ nie może ona zostać uznana za grupę terrorystyczną w rozumieniu art. 1 ust. 3 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB (3). W tym zakresie strona skarżąca podnosi, że jej działania nie stanowią przestępstw w rozumieniu międzynarodowego prawa humanitarnego i krajowego prawa karnego, które nie ma zastosowania w sytuacji konfliktu zbrojnego.

| 3) | Zarzut trzeci, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ nie istnieje żadna decyzja wydana przez właściwą władzę, tak jak tego wymaga art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ nie istnieje żadna decyzja wydana przez właściwą władzę, tak jak tego wymaga art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB.

| 4) | Zarzut czwarty, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ Rada nie przeprowadziła żadnej kontroli, tak jak tego wymaga art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB. Strona skarżąca utrzymuje, że ze względu na to, iż nie ucieka się już ona do działań militarnych w celu osiągnięcia swych celów i nie podejmuje już bezpośrednich działań na Sri Lance, taka kontrola doprowadziłaby do wniosku, że powinna zostać skreślona z listy. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ Rada nie przeprowadziła żadnej kontroli, tak jak tego wymaga art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB. Strona skarżąca utrzymuje, że ze względu na to, iż nie ucieka się już ona do działań militarnych w celu osiągnięcia swych celów i nie podejmuje już bezpośrednich działań na Sri Lance, taka kontrola doprowadziłaby do wniosku, że powinna zostać skreślona z listy.

| 5) | Zarzut piąty, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ nie dopełniono obowiązku uzasadnienia z naruszeniem art. 296 TFUE. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ nie dopełniono obowiązku uzasadnienia z naruszeniem art. 296 TFUE.

| 6) | Zarzut szósty, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ narusza przysługujące jej prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty, w którym strona skarżąca podnosi, że rozporządzenie wykonawcze Rady nr 83/2011 jest w stosunku do niej nieważne, ponieważ narusza przysługujące jej prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 83/2011 z dnia 31 stycznia 2011 r. dotyczące wdrożenia art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 610/2010 (Dz.U. L 28, s. 14)

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (Dz.U. L 344, s. 70)

(3)  Wspólne stanowisko Rady z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344, s. 93).

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/18

---

Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — Timab Industries i CFPR przeciwko Komisji

(Sprawa T-211/11)

2011/C 179/31

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Timab Industries (Dinard, Francja) i Cie financière et de participations Roullier (CFPR) (Saint-Malo, Francja) (przedstawiciel: N. Lenoir, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji;

| — | obciążenie Komisji całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 1 lutego 2011 r. o odmowie dostępu do niektórych dokumentów Komisji dotyczących postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG w sprawie porozumienia na europejskim rynku fosforanów do pokarmów dla zwierząt (sprawa COMP/38.866).

W uzasadnieniu skarżące podnoszą trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1049/2001 (1), ponieważ żądane dokumenty nie są zdaniem skarżących opiniami, lecz decyzjami, w odniesieniu do których nie wykazano, że udostępnienie może stanowić poważne naruszenie procesu podejmowania decyzji. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1049/2001 (1), ponieważ żądane dokumenty nie są zdaniem skarżących opiniami, lecz decyzjami, w odniesieniu do których nie wykazano, że udostępnienie może stanowić poważne naruszenie procesu podejmowania decyzji.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ żądane dokumenty nie zawierają wrażliwych informacji handlowych, które mogą uniemożliwić ich udostępnienie — choćby częściowe. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ żądane dokumenty nie zawierają wrażliwych informacji handlowych, które mogą uniemożliwić ich udostępnienie — choćby częściowe.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ Komisja podniosła naruszenie w zakresie kontroli, śledztwa i audytu. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ Komisja podniosła naruszenie w zakresie kontroli, śledztwa i audytu.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/18

---

Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2011 r. — ClientEarth i PAN Europe v przeciwko Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA)

(Sprawa T-214/11)

2011/C 179/32

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ClientEarth (Londyn, Zjednoczone Królestwo) i PAN Europe (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: P.Kirch, adwokat)

Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że strona pozwana naruszyła konwencję z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że strona pozwana naruszyła konwencję z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska;

| — | stwierdzenie, że strona pozwana naruszyła rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że strona pozwana naruszyła rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 (1);

| — | stwierdzenie, że strona pozwana naruszyła rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 (2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że strona pozwana naruszyła rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 (2);

| — | stwierdzenie nieważności negatywnej decyzji odmawiającej dostępu do żądanych dokumentów; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności negatywnej decyzji odmawiającej dostępu do żądanych dokumentów; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi przez skarżące, a także kosztami poniesionymi przez potencjalnych interwenientów. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi przez skarżące, a także kosztami poniesionymi przez potencjalnych interwenientów.

Zarzuty i główne argumenty

W swej skardze skarżący, opierając się na art. 263 TFUE, wnoszą o stwierdzenie nieważności udzielonej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „EFSA”) negatywnej odpowiedzi na ich wniosek o uzyskanie dostępu do dokumentów, w której EFSA odmówiła przedstawienia pochodzących od jej Komitetu Sterującego ds. Pestycydów (PSC) oraz Panelu ds. produktów ochrony roślin i ich pozostałości (PPR) planów projektów i opinii naukowych związanych z wytycznymi w sprawie przedstawiania recenzowanych i ogólnie dostępnych publikacji naukowych związanego z zatwierdzaniem zawartych w pestycydach substancji czynnych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 (3).

Skargę swą skarżące opierają na czterech zarzutach.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na brak udzielenia w wyznaczonym terminie odpowiedzi na skierowany przez skarżące wniosek potwierdzający oraz brak odpowiedniego uzasadnienia tego zaniechania ze strony EFSA. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na brak udzielenia w wyznaczonym terminie odpowiedzi na skierowany przez skarżące wniosek potwierdzający oraz brak odpowiedniego uzasadnienia tego zaniechania ze strony EFSA.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 4 ust. 1, 2, 3 i 4 Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska ze względu na nieudzielenie skarżącym dostępu do planów projektów i opinii naukowych związanych z wytycznymi EFTA. Decyzja ta została wydana również z naruszeniem art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006 ze względu na to, że nie dokonano w niej wykładni zawężającej przedstawionych w art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001 wyjątków. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 4 ust. 1, 2, 3 i 4 Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska ze względu na nieudzielenie skarżącym dostępu do planów projektów i opinii naukowych związanych z wytycznymi EFTA. Decyzja ta została wydana również z naruszeniem art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006 ze względu na to, że nie dokonano w niej wykładni zawężającej przedstawionych w art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001 wyjątków.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na brak wykazania tego, że ujawnienie żądanych dokumentów może stanowić poważną przeszkodę w procesie decyzyjnym EFSA, zwłaszcza po wydaniu decyzji. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na brak wykazania tego, że ujawnienie żądanych dokumentów może stanowić poważną przeszkodę w procesie decyzyjnym EFSA, zwłaszcza po wydaniu decyzji.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na brak przeprowadzenia oceny tego, czy istnieje nadrzędny interes publiczny uzasadniający ujawnienie tych dokumentów oraz nieprzedstawienie odpowiedniego uzasadnienia udzielonej odpowiedzi odmownej. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na brak przeprowadzenia oceny tego, czy istnieje nadrzędny interes publiczny uzasadniający ujawnienie tych dokumentów oraz nieprzedstawienie odpowiedniego uzasadnienia udzielonej odpowiedzi odmownej.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz.U. 2006 L 264, s. 13)

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001 L 145, s. 43)

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. 2009 L 309, s. 1)

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/19 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/19

---

Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2011 r. — Dagher przeciwko Radzie

(Sprawa T-218/11)

2011/C 179/33

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Habib Roland Dagher (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciele: adwokaci J.Y. Dupeux i F. Dressen)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 85/2011 z dnia 31 stycznia 2011 r. w zakresie, w jakim akt ten jej dotyczy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 85/2011 z dnia 31 stycznia 2011 r. w zakresie, w jakim akt ten jej dotyczy;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. w zakresie, w jakim akt ten jej dotyczy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. w zakresie, w jakim akt ten jej dotyczy;

| — | zasądzenie od Rady kwoty 40 000 EUR tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania za krzywdę i inne szkody poniesione przez stronę skarżącą; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Rady kwoty 40 000 EUR tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania za krzywdę i inne szkody poniesione przez stronę skarżącą;

| — | obciążenie Rady wszystkimi kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady wszystkimi kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut podzielony na trzy części i dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.

| — | W ramach części pierwszej strona skarżąca powołuje się na brak kontradyktoryjności postępowania prowadzonego przez Radę ze względu na to, że strona pozwana nie przedstawiła tak szybko, jak było to możliwe po opublikowaniu zaskarżonych aktów, informacji pozwalających stronie skarżącej zrozumieć powody podjętych wobec niej środków, a następnie rozpatrzyła odmownie późniejsze żądania udzielenia informacji stronie skarżącej, co ją pozbawiło prawa skorzystania ze środków zaskarżenia o charakterze administracyjnym w celu uzyskania uchylenia aktów; |
| --- | --- |

—

W ramach części pierwszej strona skarżąca powołuje się na brak kontradyktoryjności postępowania prowadzonego przez Radę ze względu na to, że strona pozwana nie przedstawiła tak szybko, jak było to możliwe po opublikowaniu zaskarżonych aktów, informacji pozwalających stronie skarżącej zrozumieć powody podjętych wobec niej środków, a następnie rozpatrzyła odmownie późniejsze żądania udzielenia informacji stronie skarżącej, co ją pozbawiło prawa skorzystania ze środków zaskarżenia o charakterze administracyjnym w celu uzyskania uchylenia aktów;

| — | W ramach drugiej części strona skarżąca podnosi brak uzasadnienia, gdyż motywy podane w środkach ograniczających podjętych wobec strony skarżącej są nieścisłe i sformułowane lakonicznie, co nie pozwala stronie skarżącej na poznanie treści zarzutów uzasadniających rozpatrywane sankcje; |
| --- | --- |

—

W ramach drugiej części strona skarżąca podnosi brak uzasadnienia, gdyż motywy podane w środkach ograniczających podjętych wobec strony skarżącej są nieścisłe i sformułowane lakonicznie, co nie pozwala stronie skarżącej na poznanie treści zarzutów uzasadniających rozpatrywane sankcje;

| — | W ramach części trzeciej strona skarżąca powołuje się na naruszenie prawa do skutecznej ochrony sądowej. |
| --- | --- |

—

W ramach części trzeciej strona skarżąca powołuje się na naruszenie prawa do skutecznej ochrony sądowej.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/21 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/21

---

Skarga wniesiona w dniu 31 marca 2011 r. — AV przeciwko Komisji

(Sprawa F-4/11)

2011/C 179/34

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: AV (Cadrezzate, Włochy) (przedstawiciele: A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o zastosowaniu względem skarżącego zastrzeżenia medycznego przewidzianego w art. 32 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej i o nieprzyznaniu mu renty inwalidzkiej

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 12 października 2010 r. oddalającej zażalenie skarżącego na decyzje z dnia 12 kwietnia 2010 r. o zastosowaniu względem niego zastrzeżenia przewidzianego w art. 32 warunków zatrudnienia innych pracowników (WZIP) i z dnia 16 kwietnia 2010 r. o nieprzyznaniu mu renty inwalidzkiej; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 12 października 2010 r. oddalającej zażalenie skarżącego na decyzje z dnia 12 kwietnia 2010 r. o zastosowaniu względem niego zastrzeżenia przewidzianego w art. 32 warunków zatrudnienia innych pracowników (WZIP) i z dnia 16 kwietnia 2010 r. o nieprzyznaniu mu renty inwalidzkiej;

| — | w wymaganym zakresie stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 kwietnia 2010 r. o zastosowaniu względem skarżącego klauzuli zastrzegającej przewidzianej w art. 32 WZIP i z dnia 16 kwietnia 2010 r. o nieprzyznaniu mu renty inwalidzkiej; |
| --- | --- |

—

w wymaganym zakresie stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 kwietnia 2010 r. o zastosowaniu względem skarżącego klauzuli zastrzegającej przewidzianej w art. 32 WZIP i z dnia 16 kwietnia 2010 r. o nieprzyznaniu mu renty inwalidzkiej;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/21 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/21

---

Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2011 r. — ZZ przeciwko Radzie

(Sprawa F-26/11)

2011/C 179/35

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o niewpisaniu strony skarżącej na listę osób awansowanych do grupy zaszeregowania AD13 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2010 r., jak również zasądzenie od strony pozwanej zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez stronę skarżącą.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zawartej w komunikacie dla personelu nr 80/10 z dnia 26 kwietnia 2010 r. oraz w komunikacie dla personelu nr 81/10 z dnia 26 maja 2010 r. decyzji organu powołującego o niewpisaniu strony skarżącej na listę osób awansowanych do grupy zaszeregowania AD13 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2010 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zawartej w komunikacie dla personelu nr 80/10 z dnia 26 kwietnia 2010 r. oraz w komunikacie dla personelu nr 81/10 z dnia 26 maja 2010 r. decyzji organu powołującego o niewpisaniu strony skarżącej na listę osób awansowanych do grupy zaszeregowania AD13 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2010 r.;

| — | w zakresie w jakim będzie to potrzebne, stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o oddaleniu zażalenia wniesionego przez stronę skarżącą; |
| --- | --- |

—

w zakresie w jakim będzie to potrzebne, stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o oddaleniu zażalenia wniesionego przez stronę skarżącą;

| — | w zakresie w jakim będzie to potrzebne, stwierdzenie nieważności decyzji o awansie urzędników grupy AD12 do grupy zaszeregowania AD 13 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2010 r. (komunikat dla personelu nr 80/10 z dnia 26 kwietnia 2010 r. oraz komunikat dla personelu nr 81/10 z dnia 26 maja 2010 r.); |
| --- | --- |

—

w zakresie w jakim będzie to potrzebne, stwierdzenie nieważności decyzji o awansie urzędników grupy AD12 do grupy zaszeregowania AD 13 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2010 r. (komunikat dla personelu nr 80/10 z dnia 26 kwietnia 2010 r. oraz komunikat dla personelu nr 81/10 z dnia 26 maja 2010 r.);

| — | zasądzenie od strony pozwanej kwoty 150 000 EUR na rzecz strony skarżącej tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej kwoty 150 000 EUR na rzecz strony skarżącej tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/21 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/21

---

Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2011 r. — ZZ przeciwko Radzie

(Sprawa F-30/11)

2011/C 179/36

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny strony skarżącej za okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. a także naprawienie wyrządzonej szkody.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny strony skarżącej za 2008 r. i zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania w wysokości oszacowanej wstępnie na 5 000 EUR, której bliższe określenie nastąpi w toku postępowania a także odsetek za zwłokę od poniesionej szkody i krzywdy w wysokości 6,75 %; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny strony skarżącej za 2008 r. i zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania w wysokości oszacowanej wstępnie na 5 000 EUR, której bliższe określenie nastąpi w toku postępowania a także odsetek za zwłokę od poniesionej szkody i krzywdy w wysokości 6,75 %;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/22 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/22

---

Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-36/11)

2011/C 179/37

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (Etterbeck, Belgia) (przedstawiciele: T. Bontinck i S. Woog, avocats)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Po pierwsze stwierdzenie nieważności decyzji o nieprzedłużeniu umowy ze stroną skarżącą po dacie wygaśnięcia tej umowy i w konsekwencji przywrócenie strony skarżącej do służby począwszy od dnia 1 listopada 2010 r. Po drugie zasądzenie od Komisji zapłaty na rzecz strony skarżącej kwoty 10 000 EUR tytułem naprawienia doznanej krzywdy i przejęcia ciężaru kosztów poniesionych w ramach postępowania poprzedzającego wniesienie skargi.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji zawartej w piśmie z dnia 30 sierpnia 2010 r., w którym skarżący został poinformowany, że zawarta z nim umowa nie zostanie przedłużona po dacie jej wygaśnięcia; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji zawartej w piśmie z dnia 30 sierpnia 2010 r., w którym skarżący został poinformowany, że zawarta z nim umowa nie zostanie przedłużona po dacie jej wygaśnięcia;

| — | w konsekwencji przywrócenie skarżącego do służby w ramach delegacji w Albanii począwszy od dnia 1 listopada 2010 i zasądzenie od pozwanej zapłaty jego wynagrodzenia z mocą wsteczną. W przypadku nieprzywrócenia skarżącego do służby zasądzenie od pozwanej zapłaty zasiłku dla bezrobotnych do czasu uzyskania przez skarżącego nowego zatrudnienia; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji przywrócenie skarżącego do służby w ramach delegacji w Albanii począwszy od dnia 1 listopada 2010 i zasądzenie od pozwanej zapłaty jego wynagrodzenia z mocą wsteczną. W przypadku nieprzywrócenia skarżącego do służby zasądzenie od pozwanej zapłaty zasiłku dla bezrobotnych do czasu uzyskania przez skarżącego nowego zatrudnienia;

| — | usunięcie zaskarżonej decyzji z akt personalnych skarżącego oraz wszelkich dokumentów związanych z niniejszym postępowaniem; |
| --- | --- |

—

usunięcie zaskarżonej decyzji z akt personalnych skarżącego oraz wszelkich dokumentów związanych z niniejszym postępowaniem;

| — | zasądzenie od Komisji zapłaty na rzecz strony skarżącej kwoty 10 000 EUR tytułem naprawienia doznanej krzywdy, z zastrzeżeniem ewentualnego podwyższenia tej kwoty w trakcie postępowania, i przejęcia ciężaru kosztów poniesionych w ramach postępowania poprzedzającego wniesienie skargi; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji zapłaty na rzecz strony skarżącej kwoty 10 000 EUR tytułem naprawienia doznanej krzywdy, z zastrzeżeniem ewentualnego podwyższenia tej kwoty w trakcie postępowania, i przejęcia ciężaru kosztów poniesionych w ramach postępowania poprzedzającego wniesienie skargi;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 18.6.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/22 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/22

---

Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2011 r. — ZZ przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-38/11)

2011/C 179/38

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis i É. Marchal)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieawansowaniu skarżącego, który został przeniesiony w dniu 1 września 2009 r. z Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej do Parlament Europejskiego, w ramach postępowania w sprawie awansu w 2009 r.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dnia 4 stycznia 2011 r. oddalającej zażalenie skarżącego na decyzję o nieawansowaniu go do grupy zaszeregowania AD7 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2009 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dnia 4 stycznia 2011 r. oddalającej zażalenie skarżącego na decyzję o nieawansowaniu go do grupy zaszeregowania AD7 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2009 r.;

| — | jeśli zaistnieje taka konieczność, stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD7 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2009 r.; |
| --- | --- |

—

jeśli zaistnieje taka konieczność, stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD7 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2009 r.;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

---