# Dziennik Urzędowy C 165/10 m

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 165 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5910 maja 2016 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 165

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5910 maja 2016

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2016/C 165/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |
| | Sąd |
| 2016/C 165/02 | Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu | 2 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2016/C 165/03 | Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej | 3 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2016/C 165/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

Sąd

2016/C 165/02

Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu

2

Sąd do spraw Służby Publicznej

2016/C 165/03

Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej

3

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2016/C 165/04 | Sprawa C-476/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 29 czerwca 2015 r. w sprawie T-618/14 Grupo Bimbo/OHIM, wniesione w dniu 7 września 2015 r. przez Grupo Bimbo, S.A.B. de C.V. | 4 |
| 2016/C 165/05 | Sprawa C-627/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Câmpulung (Rumunia) w dniu 23 listopada 2015 r. – Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu/SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung | 4 |
| 2016/C 165/06 | Sprawa C-32/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Dresden (Niemcy) w dniu 19 stycznia 2016 r. – Ute Wunderlich/Bulgarian Air Charter Limited | 5 |
| 2016/C 165/07 | Sprawa C-73/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 10 lutego 2016 r. – Peter Puškár i inne strony postępowania | 6 |
| 2016/C 165/08 | Sprawa C-99/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Lyon (Francja) w dniu 19 lutego 2016 r. Jean-Philippe Lahorgue/Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux CNB, Conseil des barreaux européens CCBE, Ordre des avocats du barreau de Luxembourg | 7 |
| 2016/C 165/09 | Sprawa C-102/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Belgia) w dniu 19 lutego 2016 r. – Vaditrans BVBA/Belgische Staat | 8 |
| 2016/C 165/10 | Sprawa C-103/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Cataluña – Sala Social (Hiszpania) w dniu 19 lutego 2016 r. – Jessica Porras Guisado/Bankia SA i inni | 9 |
| 2016/C 165/11 | Sprawa C-107/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Pordenone (Włochy) w dniu 22 lutego 2016 r. – Postępowanie karne przeciwko Giorgiowi Fidenatowi | 10 |
| 2016/C 165/12 | Sprawa C-126/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Midden-Nederland (Niderlandy) w dniu 26 lutego 2016 r. – Federatie Nederlandse Vakvereniging i in./Smallsteps BV | 10 |
| 2016/C 165/13 | Sprawa C-136/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Trubunal de Justiça (Portugalia) w dniu 7 marca 2016 r. – Sociedade Metropolitana de Desenvolvimento SA/Banco Santander Totta SA | 11 |
| 2016/C 165/14 | Sprawa C-142/16: Skarga wniesiona w dniu 9 marca 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec | 13 |
| | Sąd |
| 2016/C 165/15 | Sprawa T-69/16: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2016 r. – Ateknea Solutions Catalonia/Komisja | 14 |
| 2016/C 165/16 | Sprawa T-77/16: Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2016 r. – Ryanair i Airport Marketing Services/Komisja | 15 |
| 2016/C 165/17 | Sprawa T-104/16: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2016 r. – Puma/EUIPO (FOREVER FASTER) | 16 |
| 2016/C 165/18 | Sprawa T-109/16: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2016 r. – Laboratoire de la mer/EUIPO – Boehringer Ingelheim Pharma (RESPIMER) | 16 |
| 2016/C 165/19 | Sprawa T-114/16: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2016 r. – Delfin Wellness/EUIPO – Laher (Kabiny infrared i sauny) | 17 |
| 2016/C 165/20 | Sprawa T-118/16: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2016 r. – Deutsche Post/EUIPO – bpost (BEPOST) | 18 |
| 2016/C 165/21 | Sprawa T-126/16: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2016 r. – 1. FC Köln/EUIPO (SPÜRBAR ANDERS) | 19 |
| 2016/C 165/22 | Sprawa T-130/16: Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2016 r. – Coesia/EUIPO (Przedstawienie okrągłej formy składającej się z dwóch ukośnych, symetrycznych linii koloru czerwonego) | 19 |
| 2016/C 165/23 | Sprawa T-375/14: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Al Naggar/Rada | 20 |
| 2016/C 165/24 | Sprawa T-376/14: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Yassin/Rada | 20 |
| 2016/C 165/25 | Sprawa T-377/14: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Ezz/Rada | 20 |
| 2016/C 165/26 | Sprawa T-378/14: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Salama/Rada | 21 |
| 2016/C 165/27 | Sprawa T-528/15: Postanowienie Sądu z dnia 16 marca 2016 r. – Bimbo/OHIM – Globo (Bimbo) | 21 |
| 2016/C 165/28 | Sprawa T-589/15: Postanowienie Sądu z dnia 18 marca 2016 r. – Eurorail/Komisja i INEA | 21 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2016/C 165/29 | Sprawa F-12/16: Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2016 r. – ZZ/Frontex | 22 |
| 2016/C 165/30 | Sprawa F-14/16: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2016 r. – ZZ/Parlament | 22 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2016/C 165/04

Sprawa C-476/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 29 czerwca 2015 r. w sprawie T-618/14 Grupo Bimbo/OHIM, wniesione w dniu 7 września 2015 r. przez Grupo Bimbo, S.A.B. de C.V.

4

2016/C 165/05

Sprawa C-627/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Câmpulung (Rumunia) w dniu 23 listopada 2015 r. – Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu/SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung

4

2016/C 165/06

Sprawa C-32/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Dresden (Niemcy) w dniu 19 stycznia 2016 r. – Ute Wunderlich/Bulgarian Air Charter Limited

5

2016/C 165/07

Sprawa C-73/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 10 lutego 2016 r. – Peter Puškár i inne strony postępowania

6

2016/C 165/08

Sprawa C-99/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Lyon (Francja) w dniu 19 lutego 2016 r. Jean-Philippe Lahorgue/Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux CNB, Conseil des barreaux européens CCBE, Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

7

2016/C 165/09

Sprawa C-102/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Belgia) w dniu 19 lutego 2016 r. – Vaditrans BVBA/Belgische Staat

8

2016/C 165/10

Sprawa C-103/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Cataluña – Sala Social (Hiszpania) w dniu 19 lutego 2016 r. – Jessica Porras Guisado/Bankia SA i inni

9

2016/C 165/11

Sprawa C-107/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Pordenone (Włochy) w dniu 22 lutego 2016 r. – Postępowanie karne przeciwko Giorgiowi Fidenatowi

10

2016/C 165/12

Sprawa C-126/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Midden-Nederland (Niderlandy) w dniu 26 lutego 2016 r. – Federatie Nederlandse Vakvereniging i in./Smallsteps BV

10

2016/C 165/13

Sprawa C-136/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Trubunal de Justiça (Portugalia) w dniu 7 marca 2016 r. – Sociedade Metropolitana de Desenvolvimento SA/Banco Santander Totta SA

11

2016/C 165/14

Sprawa C-142/16: Skarga wniesiona w dniu 9 marca 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec

13

Sąd

2016/C 165/15

Sprawa T-69/16: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2016 r. – Ateknea Solutions Catalonia/Komisja

14

2016/C 165/16

Sprawa T-77/16: Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2016 r. – Ryanair i Airport Marketing Services/Komisja

15

2016/C 165/17

Sprawa T-104/16: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2016 r. – Puma/EUIPO (FOREVER FASTER)

16

2016/C 165/18

Sprawa T-109/16: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2016 r. – Laboratoire de la mer/EUIPO – Boehringer Ingelheim Pharma (RESPIMER)

16

2016/C 165/19

Sprawa T-114/16: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2016 r. – Delfin Wellness/EUIPO – Laher (Kabiny infrared i sauny)

17

2016/C 165/20

Sprawa T-118/16: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2016 r. – Deutsche Post/EUIPO – bpost (BEPOST)

18

2016/C 165/21

Sprawa T-126/16: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2016 r. – 1. FC Köln/EUIPO (SPÜRBAR ANDERS)

19

2016/C 165/22

Sprawa T-130/16: Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2016 r. – Coesia/EUIPO (Przedstawienie okrągłej formy składającej się z dwóch ukośnych, symetrycznych linii koloru czerwonego)

19

2016/C 165/23

Sprawa T-375/14: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Al Naggar/Rada

20

2016/C 165/24

Sprawa T-376/14: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Yassin/Rada

20

2016/C 165/25

Sprawa T-377/14: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Ezz/Rada

20

2016/C 165/26

Sprawa T-378/14: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Salama/Rada

21

2016/C 165/27

Sprawa T-528/15: Postanowienie Sądu z dnia 16 marca 2016 r. – Bimbo/OHIM – Globo (Bimbo)

21

2016/C 165/28

Sprawa T-589/15: Postanowienie Sądu z dnia 18 marca 2016 r. – Eurorail/Komisja i INEA

21

Sąd do spraw Służby Publicznej

2016/C 165/29

Sprawa F-12/16: Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2016 r. – ZZ/Frontex

22

2016/C 165/30

Sprawa F-14/16: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2016 r. – ZZ/Parlament

22

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2016/C 165/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 156 z 2.5.2016

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 145 z 25.4.2016

Dz.U. C 136 z 18.4.2016

Dz.U. C 118 z 4.4.2016

Dz.U. C 111 z 29.3.2016

Dz.U. C 106 z 21.3.2016

Dz.U. C 98 z 14.3.2016

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Sąd

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/2 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/2

---

Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu

(2016/C 165/02)

Z. Csehi, C. Iliopoulos, A. Marcoulli, N. Półtorak i D. Spielmann, mianowani decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 23 marca 2016 r. (1) sędziami Sądu na okres od dnia 3 kwietnia 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r., złożyli w dniu 13 kwietnia 2016 r. ślubowanie przed Trybunałem.

L. Calvo-Sotelo Ibáñez-Martín i V. Valančius, mianowani w drodze tej samej decyzji sędziami Sądu na okres od dnia 3 kwietnia 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r., również złożyli w dniu 13 kwietnia 2016 r. ślubowanie przed Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. L 87 z 2.4.2016, s. 31.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/3 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/3

---

Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej

(2016/C 165/03)

J. Sant’Anna i A. Kornezov, mianowani decyzją Rady z dnia 22 marca 2016 r. (1) sędziami Sądu do spraw Służby Publicznej ze skutkiem na dzień 1 kwietnia 2016 r., złożyli w dniu 13 kwietnia 2016 r. ślubowanie przed Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. L 79 z 30.3.2016, s. 30.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/4 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/4

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 29 czerwca 2015 r. w sprawie T-618/14 Grupo Bimbo/OHIM, wniesione w dniu 7 września 2015 r. przez Grupo Bimbo, S.A.B. de C.V.

(Sprawa C-476/15 P)

(2016/C 165/04)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Grupo Bimbo, S.A.B. de C.V. (przedstawiciel: N. Fernández Fernández-Pacheco, abogado)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. Trybunał Sprawiedliwości (szósta izba) w części odrzucił, a w pozostałym zakresie oddalił odwołanie i postanowił, że Grupo Bimbo, S.A.B. de C.V. pokryje własne koszty.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/4 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Câmpulung (Rumunia) w dniu 23 listopada 2015 r. – Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu/SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung

(Sprawa C-627/15)

(2016/C 165/05)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Judecătoria Câmpulung

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu

Strona pozwana: SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że pojęcia „głównego przedmiotu umowy” i „relacji ceny i wynagrodzenia do dostarczonych w zamian towarów lub usług” obejmują warunek wprowadzony do zawartej między sprzedawcą lub dostawcą a konsumentem umowy kredytu denominowanego w walucie obcej i który nie był przedmiotem indywidualnych negocjacji, na podstawie którego to warunku w celu zwrotu rat kredytu dłużnik jest zobowiązany do ponoszenia wyłącznie „ryzyka walutowego”, a mianowicie potencjalnego niekorzystnego skutku polegającego na spowodowanym wahaniami kursów wymiany walut zwiększeniu kwoty comiesięcznego zobowiązania do zapłaty, które powinien ponosić w następstwie zawarcia umowy kredytu i spłaty kwot zapłaconych na podstawie umowy kredytu w walucie innej niż rumuńska waluta krajowa? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że pojęcia „głównego przedmiotu umowy” i „relacji ceny i wynagrodzenia do dostarczonych w zamian towarów lub usług” obejmują warunek wprowadzony do zawartej między sprzedawcą lub dostawcą a konsumentem umowy kredytu denominowanego w walucie obcej i który nie był przedmiotem indywidualnych negocjacji, na podstawie którego to warunku w celu zwrotu rat kredytu dłużnik jest zobowiązany do ponoszenia wyłącznie „ryzyka walutowego”, a mianowicie potencjalnego niekorzystnego skutku polegającego na spowodowanym wahaniami kursów wymiany walut zwiększeniu kwoty comiesięcznego zobowiązania do zapłaty, które powinien ponosić w następstwie zawarcia umowy kredytu i spłaty kwot zapłaconych na podstawie umowy kredytu w walucie innej niż rumuńska waluta krajowa?

| 2) | Czy zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 należy rozumieć, że obowiązek konsumenta do ponoszenia przy zwrocie kredytu różnicy wynikającej ze zwiększenia kursu wymiany waluty, w której został denominowany kredyt (CHF), stanowi wynagrodzenie, którego adekwatność do świadczonej usługi nie może być zbadana w celu dokonania oceny jego nieuczciwego charakteru? |
| --- | --- |

2)

Czy zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 należy rozumieć, że obowiązek konsumenta do ponoszenia przy zwrocie kredytu różnicy wynikającej ze zwiększenia kursu wymiany waluty, w której został denominowany kredyt (CHF), stanowi wynagrodzenie, którego adekwatność do świadczonej usługi nie może być zbadana w celu dokonania oceny jego nieuczciwego charakteru?

| 3) | W wypadku gdy odpowiedź na to pytanie jest taka, że taki warunek nie jest wyłączony z oceny nieuczciwego charakteru, czy można uznać, iż warunek ten spełnia przewidziane w tej dyrektywie wymogi dobrej wiary, równowagi i przejrzystości, umożliwiając konsumentowi przewidzenie na podstawie jasnych i zrozumiałych kryteriów skutków wynikających wobec niego z takich warunków? |
| --- | --- |

3)

W wypadku gdy odpowiedź na to pytanie jest taka, że taki warunek nie jest wyłączony z oceny nieuczciwego charakteru, czy można uznać, iż warunek ten spełnia przewidziane w tej dyrektywie wymogi dobrej wiary, równowagi i przejrzystości, umożliwiając konsumentowi przewidzenie na podstawie jasnych i zrozumiałych kryteriów skutków wynikających wobec niego z takich warunków?

| 4) | Czy jest objęty zakresem ochrony dyrektywy 93/13, czy też nie podlega ocenie nieuczciwego charakteru warunek umowny, taki jak [pkt] 4.2 ogólnych warunków umowy, zgodnie z którym prawo przeliczania na walutę krajową kredytu denominowanego w CHF jest przyznane bankowi w wypadkach wzrostu kursu wymiany przekraczającego 10 % wartości tego kursu w chwili podpisania umowy, w celu uniknięcia tego, że [bank] będzie kontynuował zwiększanie narażania się na ryzyko walutowe, bez przyznania podobnego prawa konsumentowi? |
| --- | --- |

4)

Czy jest objęty zakresem ochrony dyrektywy 93/13, czy też nie podlega ocenie nieuczciwego charakteru warunek umowny, taki jak [pkt] 4.2 ogólnych warunków umowy, zgodnie z którym prawo przeliczania na walutę krajową kredytu denominowanego w CHF jest przyznane bankowi w wypadkach wzrostu kursu wymiany przekraczającego 10 % wartości tego kursu w chwili podpisania umowy, w celu uniknięcia tego, że [bank] będzie kontynuował zwiększanie narażania się na ryzyko walutowe, bez przyznania podobnego prawa konsumentowi?

---

(1)  Dz.U. L 95 z 21.4.1993, s. 29.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/5 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Dresden (Niemcy) w dniu 19 stycznia 2016 r. – Ute Wunderlich/Bulgarian Air Charter Limited

(Sprawa C-32/16)

(2016/C 165/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Dresden

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Ute Wunderlich

Strona pozwana: Bulgarian Air Charter Limited

Pytanie prejudycjalne

Czy mamy do czynienia z odwołaniem lotu w rozumieniu art. 2 lit. l) rozporządzenia nr 261/2004 (1) w sytuacji, gdy start planowanego lotu nastąpił zgodnie z rozkładem i lądowanie w miejscu przeznaczenia miało miejsce z opóźnieniem nie dłuższym niż 3 godziny, jednak doszło do nieplanowanego międzylądowania?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) Nr. 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/9; Dz.U. L 46, s. 1.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/6 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 10 lutego 2016 r. – Peter Puškár i inne strony postępowania

(Sprawa C-73/16)

(2016/C 165/07)

Język postępowania: słowacki

Sąd odsyłający

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Strony

Strona skarżąca: Peter Puškár

Inne strony postepowania: Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky, Kriminálny úrad finančnej správy

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 47 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – na podstawie którego każdy kogo prawa, w tym prawo do poszanowania życia prywatnego w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, ustanowione w art. 1 ust. 1 i nast. dyrektywy 95/46/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, zostały naruszone ma prawo, na warunkach ustanowionych w tym artykule do skutecznej ochrony sądowej – sprzeciwia się obowiązywaniu przepisów prawa krajowego, które uzależniają możliwość powołania się na skuteczną ochroną sądową w postaci skargi do sądu administracyjnego od warunku wymagającego, aby skarżący w celu uzyskania ochrony swych praw i wolności przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środki przewidziane w przepisach szczególnych, takich jak słowacka ustawa w sprawie zażaleń administracyjnych? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 47 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – na podstawie którego każdy kogo prawa, w tym prawo do poszanowania życia prywatnego w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, ustanowione w art. 1 ust. 1 i nast. dyrektywy 95/46/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, zostały naruszone ma prawo, na warunkach ustanowionych w tym artykule do skutecznej ochrony sądowej – sprzeciwia się obowiązywaniu przepisów prawa krajowego, które uzależniają możliwość powołania się na skuteczną ochroną sądową w postaci skargi do sądu administracyjnego od warunku wymagającego, aby skarżący w celu uzyskania ochrony swych praw i wolności przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środki przewidziane w przepisach szczególnych, takich jak słowacka ustawa w sprawie zażaleń administracyjnych?

| 2) | Czy można interpretować prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, domu i komunikowania się ustanowione w art. 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz prawo do ochrony danych osobowych ustanowione w jej art. 8 w przypadku podnoszonego naruszenia prawa do ochrony danych osobowych, wprowadzone w życie w odniesieniu do Unii Europejskiej zasadniczo w cytowanej dyrektywie 95/46/WE, w szczególności:






  — | poprzez zobowiązanie państw członkowskich do ochrony prywatności osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych (art. [1] ust. 1) oraz |
| --- | --- | --- |

2)

Czy można interpretować prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, domu i komunikowania się ustanowione w art. 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz prawo do ochrony danych osobowych ustanowione w jej art. 8 w przypadku podnoszonego naruszenia prawa do ochrony danych osobowych, wprowadzone w życie w odniesieniu do Unii Europejskiej zasadniczo w cytowanej dyrektywie 95/46/WE, w szczególności:

—

poprzez zobowiązanie państw członkowskich do ochrony prywatności osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych (art. [1] ust. 1) oraz

| — | uprawniając państwa członkowskie do przetwarzania danych osobowych, gdy jest to konieczne dla realizacji zadania wykonywanego w interesie publicznym [art. 7 lit. e)] lub dla realizacji uzasadnionego interesu administratora danych lub osoby trzeciej, przed którą ujawnia się dane, |
| --- | --- |

—

uprawniając państwa członkowskie do przetwarzania danych osobowych, gdy jest to konieczne dla realizacji zadania wykonywanego w interesie publicznym [art. 7 lit. e)] lub dla realizacji uzasadnionego interesu administratora danych lub osoby trzeciej, przed którą ujawnia się dane,

| — | oraz z uwzględnieniem szczególnych uprawnień państwa członkowskiego [w odniesieniu do ograniczenia zakresu praw i obowiązków] [art. 13 ust. 1 lit. e) i f)], gdy takie ograniczenie stanowi środek konieczny dla zabezpieczenia ważnego interesu ekonomicznego lub finansowego państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej łącznie z kwestiami pieniężnymi, budżetowymi i podatkowymi, |
| --- | --- |

—

oraz z uwzględnieniem szczególnych uprawnień państwa członkowskiego [w odniesieniu do ograniczenia zakresu praw i obowiązków] [art. 13 ust. 1 lit. e) i f)], gdy takie ograniczenie stanowi środek konieczny dla zabezpieczenia ważnego interesu ekonomicznego lub finansowego państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej łącznie z kwestiami pieniężnymi, budżetowymi i podatkowymi,

w ten sposób, że państwo członkowskie nie może bez zgody zainteresowanej osoby tworzyć wykazów danych osobowych do celów administracji podatkowej, co oznacza, że uzyskanie danych osobowych do potrzeb władzy publicznej w celach zwalczania oszustw podatkowych samo w sobie niesie za sobą ryzyko naruszenia?

| 3) | Czy wykaz organu podatkowego państwa członkowskiego zawierający dane osobowe [skarżącego] i których poufność została zagwarantowana odpowiednimi środkami technicznymi i organizacyjnymi w celu ochrony danych osobowych przed niedozwolonym ujawnieniem lub dostępem w rozumieniu art. 17 ust. 1 cytowanej dyrektywy 95/46/WE, do którego [skarżący] uzyskał dostęp bez odpowiedniej zgody tego organu podatkowego państwa członkowskiego może być uznany za nielegalny środek dowodowy, którego uwzględnienia powinien odmówić sąd krajowy zgodnie z wyrażoną w art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zasadą prawa Unii obejmującą dostęp do bezstronnego sądu? |
| --- | --- |

3)

Czy wykaz organu podatkowego państwa członkowskiego zawierający dane osobowe [skarżącego] i których poufność została zagwarantowana odpowiednimi środkami technicznymi i organizacyjnymi w celu ochrony danych osobowych przed niedozwolonym ujawnieniem lub dostępem w rozumieniu art. 17 ust. 1 cytowanej dyrektywy 95/46/WE, do którego [skarżący] uzyskał dostęp bez odpowiedniej zgody tego organu podatkowego państwa członkowskiego może być uznany za nielegalny środek dowodowy, którego uwzględnienia powinien odmówić sąd krajowy zgodnie z wyrażoną w art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zasadą prawa Unii obejmującą dostęp do bezstronnego sądu?

| 4) | Czy jest zgodne ze wspomnianym prawem do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu (w szczególności w rozumieniu cytowanego art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej) działanie sądu krajowego, który w sytuacji gdy istnieje orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w danym przypadku różniące się od odpowiedzi udzielonej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyznaje pierwszeństwo zgodnie z zasadą lojalnej współpracy, o której mowa w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, orzecznictwu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

4)

Czy jest zgodne ze wspomnianym prawem do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu (w szczególności w rozumieniu cytowanego art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej) działanie sądu krajowego, który w sytuacji gdy istnieje orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w danym przypadku różniące się od odpowiedzi udzielonej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyznaje pierwszeństwo zgodnie z zasadą lojalnej współpracy, o której mowa w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, orzecznictwu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej?

---

(1)  Dz.U. L 281, s. 31.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/7 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Lyon (Francja) w dniu 19 lutego 2016 r. Jean-Philippe Lahorgue/Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux „CNB”, Conseil des barreaux européens „CCBE”, Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

(Sprawa C-99/16)

(2016/C 165/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Tribunal de grande instance de Lyon.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Jean-Philippe Lahorgue

Strona pozwana: Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux „CNB”, Conseil des barreaux européens „CCBE”, Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

Pytanie prejudycjalne

Czy odmowa wydania modemu Réseau Privé Virtuel des Avocats (RPVA) adwokatowi prawidłowo wpisanemu na listę izby adwokackiej państwa członkowskiego, w którym zamierza wykonywać zawód adwokata w formie swobodnego świadczenia usług, jest sprzeczna z art. 4 dyrektywy 77/249/EWG (1), dlatego że stanowi środek dyskryminujący, który może utrudniać wykonywanie zawodu w formie swobodnego świadczenia usług?

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 22 marca 1977 r. mająca na celu ułatwienie skutecznego korzystania przez prawników ze swobody świadczenia usług (Dz.U. L 78, s. 17).

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/8 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Belgia) w dniu 19 lutego 2016 r. – Vaditrans BVBA/Belgische Staat

(Sprawa C-102/16)

(2016/C 165/09)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Vaditrans BVBA

Strona pozwana: Belgische Staat

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 8 ust. 6 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 należy interpretować w ten sposób, że regularnych tygodniowych okresów odpoczynku w rozumieniu art. 8 ust. 6 tego rozporządzenia nie wolno spędzać w pojeździe? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 8 ust. 6 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 należy interpretować w ten sposób, że regularnych tygodniowych okresów odpoczynku w rozumieniu art. 8 ust. 6 tego rozporządzenia nie wolno spędzać w pojeździe?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy art. 8 ust. 6 i 8 w związku z art. 19 rozporządzenia nr 561/2006 narusza w tym wypadku zawartą w art. 49 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2) zasadę legalności w prawie karnym przez to, że wspomniane przepisy rozporządzenia nie przewidują wyraźnego zakazu spędzania w pojeździe regularnych tygodniowych okresów odpoczynku w rozumieniu art. 8 ust. 6 tego rozporządzenia? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy art. 8 ust. 6 i 8 w związku z art. 19 rozporządzenia nr 561/2006 narusza w tym wypadku zawartą w art. 49 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2) zasadę legalności w prawie karnym przez to, że wspomniane przepisy rozporządzenia nie przewidują wyraźnego zakazu spędzania w pojeździe regularnych tygodniowych okresów odpoczynku w rozumieniu art. 8 ust. 6 tego rozporządzenia?

| 3) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy rozporządzenie nr 561/2006 zezwala w tym wypadku państwom członkowskim na to, by w prawie krajowym ustaliły, iż zakazuje się spędzania w pojeździe regularnych tygodniowych okresów odpoczynku w rozumieniu art. 8 ust. 6 tego rozporządzenia? |
| --- | --- |

3)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy rozporządzenie nr 561/2006 zezwala w tym wypadku państwom członkowskim na to, by w prawie krajowym ustaliły, iż zakazuje się spędzania w pojeździe regularnych tygodniowych okresów odpoczynku w rozumieniu art. 8 ust. 6 tego rozporządzenia?

---

(1)  Dz.U. L 102, s. 1.

(2)  Dz.U. C 364, s. 1.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/9 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Cataluña – Sala Social (Hiszpania) w dniu 19 lutego 2016 r. – Jessica Porras Guisado/Bankia SA i inni

(Sprawa C-103/16)

(2016/C 165/10)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Superior de Justicia de Cataluña – Sala Social

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Jessica Porras Guisado

Strona pozwana: Bankia SA, Sección Sindical de Bankia de CCOO, Sección Sindical de Bankia de UGT, Sección Sindical de Bankia de ACCAM, Sección Sindical de Bankia de SATE, Sección Sindical de Bankia de CSICA, Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85 (1) należy interpretować w ten sposób, że określenie „szczególne przyczyny, niezwiązane z ich stanem, dopuszczone w prawie krajowym i/lub praktyce” stanowiące wyjątek od zakazu zwolnienia pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią jest równoznaczne z określeniem „jeden lub więcej powodów niezwiązanych z poszczególnym pracownikiem” zawartym w art. 1.1 a) dyrektywy 98/59/WE (2) z dnia 20 lipca 1998 r., czy też jest bardziej restrykcyjne? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85 (1) należy interpretować w ten sposób, że określenie „szczególne przyczyny, niezwiązane z ich stanem, dopuszczone w prawie krajowym i/lub praktyce” stanowiące wyjątek od zakazu zwolnienia pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią jest równoznaczne z określeniem „jeden lub więcej powodów niezwiązanych z poszczególnym pracownikiem” zawartym w art. 1.1 a) dyrektywy 98/59/WE (2) z dnia 20 lipca 1998 r., czy też jest bardziej restrykcyjne?

| 2) | Czy w przypadku zwolnienia grupowego, w celu dokonania oceny istnienia szczególnych przyczyn uzasadniających zwolnienie pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią zgodnie z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85 istnieje wymóg, by pracownica nie mogła być przeniesiona na inne stanowisko pracy, czy też wystarczające jest przedstawienie dowodów zaistnienia przyczyn gospodarczych, technicznych i produkcyjnych, które wpływają na jej miejsce pracy? |
| --- | --- |

2)

Czy w przypadku zwolnienia grupowego, w celu dokonania oceny istnienia szczególnych przyczyn uzasadniających zwolnienie pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią zgodnie z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85 istnieje wymóg, by pracownica nie mogła być przeniesiona na inne stanowisko pracy, czy też wystarczające jest przedstawienie dowodów zaistnienia przyczyn gospodarczych, technicznych i produkcyjnych, które wpływają na jej miejsce pracy?

| 3) | Czy przepisy tego rodzaju, jak przepisy hiszpańskie, które transponują wskazany zakaz ustanawiając gwarancję, w ramach której w braku wykazania przyczyn uzasadniających zwolnienie, stwierdza się nieważność tego zwolnienia (ochrona reparacyjna) bez ustanowienia zakazu zwolnienia (ochrona prewencyjna) są zgodne z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r., który zakazuje zwolnienia pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią? |
| --- | --- |

3)

Czy przepisy tego rodzaju, jak przepisy hiszpańskie, które transponują wskazany zakaz ustanawiając gwarancję, w ramach której w braku wykazania przyczyn uzasadniających zwolnienie, stwierdza się nieważność tego zwolnienia (ochrona reparacyjna) bez ustanowienia zakazu zwolnienia (ochrona prewencyjna) są zgodne z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r., który zakazuje zwolnienia pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią?

| 4) | Czy przepisy tego rodzaju, jak przepisy hiszpańskie, które nie przewidują w przypadku zwolnienia grupowego pierwszeństwa zachowania zatrudnienia dla pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią są zgodne z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r.? |
| --- | --- |

4)

Czy przepisy tego rodzaju, jak przepisy hiszpańskie, które nie przewidują w przypadku zwolnienia grupowego pierwszeństwa zachowania zatrudnienia dla pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią są zgodne z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r.?

| 5) | Czy przepisy krajowe uznające za wystarczające zwolnienie tego rodzaju, jak w niniejszym przypadku, w którym nie wskazano w żaden sposób zaistnienia szczególnych przyczyn, poza przyczynami stanowiącymi uzasadnienie dla zwolnienia grupowego, w celu zastosowania do pracownicy w ciąży decyzji o zwolnieniu grupowym są zgodne z art. 10 ust. 2 dyrektywy 92/85? |
| --- | --- |

5)

Czy przepisy krajowe uznające za wystarczające zwolnienie tego rodzaju, jak w niniejszym przypadku, w którym nie wskazano w żaden sposób zaistnienia szczególnych przyczyn, poza przyczynami stanowiącymi uzasadnienie dla zwolnienia grupowego, w celu zastosowania do pracownicy w ciąży decyzji o zwolnieniu grupowym są zgodne z art. 10 ust. 2 dyrektywy 92/85?

---

(1)  Dyrektywa Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG), Dz.U. 1992, L 348, s. 1.

(2)  Dyrektywa Rady Nr 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych, Dz.U. 1998, L 225, s. 16.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/10 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Pordenone (Włochy) w dniu 22 lutego 2016 r. – Postępowanie karne przeciwko Giorgiowi Fidenatowi

(Sprawa C-107/16)

(2016/C 165/11)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale di Pordenone

Postępowanie karne przeciwko

Giorgio Fidenato

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy na podstawie art. 54 rozporządzenia (WE) nr 178/02 (1) Komisja jest zobowiązana do podjęcia środków nadzwyczajnych również wtedy, gdy nie występuje poważne i oczywiste ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska? |
| --- | --- |

1)

Czy na podstawie art. 54 rozporządzenia (WE) nr 178/02 (1) Komisja jest zobowiązana do podjęcia środków nadzwyczajnych również wtedy, gdy nie występuje poważne i oczywiste ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska?

| 2) | Czy w razie powiadomienia ze strony Komisji, że nie występują przesłanki dla podjęcia środków nadzwyczajnych, państwo członkowskie może je podjąć samo na podstawie art. 53 wspomnianego rozporządzenia? |
| --- | --- |

2)

Czy w razie powiadomienia ze strony Komisji, że nie występują przesłanki dla podjęcia środków nadzwyczajnych, państwo członkowskie może je podjąć samo na podstawie art. 53 wspomnianego rozporządzenia?

| 3) | Czy państwo członkowskie może w oparciu o zasadę ostrożności podjąć środki nadzwyczajne na podstawie art. 34 rozporządzenia (WE) nr 1829/03 (2) również wtedy, gdy nie występuje poważne i oczywiste ryzyko, i utrzymać je w mocy również po przekazaniu przez Komisję oceny, uwzględniającej opinię EFSA, że nie są spełnione warunki dla podjęcia środków nadzwyczajnych? |
| --- | --- |

3)

Czy państwo członkowskie może w oparciu o zasadę ostrożności podjąć środki nadzwyczajne na podstawie art. 34 rozporządzenia (WE) nr 1829/03 (2) również wtedy, gdy nie występuje poważne i oczywiste ryzyko, i utrzymać je w mocy również po przekazaniu przez Komisję oceny, uwzględniającej opinię EFSA, że nie są spełnione warunki dla podjęcia środków nadzwyczajnych?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31, s. 1).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. L 268, s. 1).

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/10 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Midden-Nederland (Niderlandy) w dniu 26 lutego 2016 r. – Federatie Nederlandse Vakvereniging i in./Smallsteps BV

(Sprawa C-126/16)

(2016/C 165/12)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Midden-Nederland

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Federatie Nederlandse Vakvereniging, Karin van den Burg-Vergeer, Lyoba Tanja Alida Kukupessy, Danielle Paase-Teeuwen, Astrid Johanna Geertruda Petronelle Schenk

Strona pozwana: Smallsteps BV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w przypadku przejęcia upadłego przedsiębiorstwa, którego upadłość była poprzedzona przez tzw. „pre-pack” (plan restrukturyzacji), niderlandzkie postępowanie upadłościowe, które jest kontrolowane przez sąd i które ma wyraźnie na celu zachowanie (części) tego przedsiębiorstwa, jest zgodne z zamysłem i celem dyrektywy 2001/23/WE (1) i czy wobec tego art. 7:666 ust. 1 lit. b) Burgerlijk Wetboek (niderlandzkiego kodeksu cywilnego, zwanego dalej „BW”) jest (mimo to) zgodny z tą dyrektywą? |
| --- | --- |

1)

Czy w przypadku przejęcia upadłego przedsiębiorstwa, którego upadłość była poprzedzona przez tzw. „pre-pack” (plan restrukturyzacji), niderlandzkie postępowanie upadłościowe, które jest kontrolowane przez sąd i które ma wyraźnie na celu zachowanie (części) tego przedsiębiorstwa, jest zgodne z zamysłem i celem dyrektywy 2001/23/WE (1) i czy wobec tego art. 7:666 ust. 1 lit. b) Burgerlijk Wetboek (niderlandzkiego kodeksu cywilnego, zwanego dalej „BW”) jest (mimo to) zgodny z tą dyrektywą?

| 2) | Czy dyrektywa 2001/23/WE ma zastosowanie w sytuacji, gdy wyznaczony przez sąd tzw. „przyszły syndyk” („beoogd curator”) zapoznaje się z sytuacją dłużnika przed wszczęciem postępowania upadłościowego i bada możliwości wznowienia działalności przedsiębiorstwa za pośrednictwem podmiotu trzeciego, a nadto przygotowuje transakcje, które mają dojść do skutku wkrótce po ogłoszeniu upadłości, aby doprowadzić do wznowienia działalności przedsiębiorstwa dzięki przeniesieniu jego aktywów, w efekcie którego przedsiębiorstwo dłużnika lub jego część zostaje przejęte z dniem ogłoszenia upadłości lub wkrótce po tej dacie, zaś jego działalność jest kontynuowana w całości lub w części w sposób (praktycznie) nieprzerwany? |
| --- | --- |

2)

Czy dyrektywa 2001/23/WE ma zastosowanie w sytuacji, gdy wyznaczony przez sąd tzw. „przyszły syndyk” („beoogd curator”) zapoznaje się z sytuacją dłużnika przed wszczęciem postępowania upadłościowego i bada możliwości wznowienia działalności przedsiębiorstwa za pośrednictwem podmiotu trzeciego, a nadto przygotowuje transakcje, które mają dojść do skutku wkrótce po ogłoszeniu upadłości, aby doprowadzić do wznowienia działalności przedsiębiorstwa dzięki przeniesieniu jego aktywów, w efekcie którego przedsiębiorstwo dłużnika lub jego część zostaje przejęte z dniem ogłoszenia upadłości lub wkrótce po tej dacie, zaś jego działalność jest kontynuowana w całości lub w części w sposób (praktycznie) nieprzerwany?

| 3) | Czy w tym kontekście ma znaczenie to, czy kontynuacja działalności przedsiębiorstwa jest pierwszorzędnym celem tzw. „pre-pack”, czy też przyszły syndyk poprzez tzw. „pre-pack” i sprzedaż aktywów tworzących funkcjonujące przedsiębiorstwo („going concern”) bezpośrednio po ogłoszeniu upadłości zmierza przede wszystkim do maksymalizacji zysków ogółu wierzycieli, czy wreszcie w ramach tzw. „pre-pack” i przed ogłoszeniem upadłości zawarte zostaje dobrowolne porozumienie w przedmiocie przejęcia aktywów (kontynuacji działalności przedsiębiorstwa), a jego wdrożenie zostaje sformalizowane lub zrealizowane po ogłoszeniu upadłości? Jak należy oceniać te sytuację, jeśli maksymalizacja zysków jest dodatkowym celem zapewnienia kontynuacji działalności przedsiębiorstwa? |
| --- | --- |

3)

Czy w tym kontekście ma znaczenie to, czy kontynuacja działalności przedsiębiorstwa jest pierwszorzędnym celem tzw. „pre-pack”, czy też przyszły syndyk poprzez tzw. „pre-pack” i sprzedaż aktywów tworzących funkcjonujące przedsiębiorstwo („going concern”) bezpośrednio po ogłoszeniu upadłości zmierza przede wszystkim do maksymalizacji zysków ogółu wierzycieli, czy wreszcie w ramach tzw. „pre-pack” i przed ogłoszeniem upadłości zawarte zostaje dobrowolne porozumienie w przedmiocie przejęcia aktywów (kontynuacji działalności przedsiębiorstwa), a jego wdrożenie zostaje sformalizowane lub zrealizowane po ogłoszeniu upadłości? Jak należy oceniać te sytuację, jeśli maksymalizacja zysków jest dodatkowym celem zapewnienia kontynuacji działalności przedsiębiorstwa?

| 4) | Czy datę przejęcia przedsiębiorstwa dla potrzeb zastosowania dyrektywy 2001/23/WE i opartych na niej art. 7:662 i nast. BW, w ramach utworzenia tzw. „pre-pack” przed ogłoszeniem upadłości przedsiębiorstwa, określa rzeczywiste porozumienie w przedmiocie przejęcia przedsiębiorstwa zawarte przed ogłoszeniem upadłości, czy też datę tę stanowi dzień, w którym następuje przejęcie od zbywającego przez przejmującego statusu pracodawcy odpowiedzialnego za działalność danego podmiotu? |
| --- | --- |

4)

Czy datę przejęcia przedsiębiorstwa dla potrzeb zastosowania dyrektywy 2001/23/WE i opartych na niej art. 7:662 i nast. BW, w ramach utworzenia tzw. „pre-pack” przed ogłoszeniem upadłości przedsiębiorstwa, określa rzeczywiste porozumienie w przedmiocie przejęcia przedsiębiorstwa zawarte przed ogłoszeniem upadłości, czy też datę tę stanowi dzień, w którym następuje przejęcie od zbywającego przez przejmującego statusu pracodawcy odpowiedzialnego za działalność danego podmiotu?

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. L 82, s. 16).

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/11 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Trubunal de Justiça (Portugalia) w dniu 7 marca 2016 r. – Sociedade Metropolitana de Desenvolvimento SA/Banco Santander Totta SA

(Sprawa C-136/16)

(2016/C 165/13)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Supremo Trubunal de Justiça

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Sociedade Metropolitana de Desenvolvimento

Strona pozwana: Banco Santander Totta SA

Pytania prejudycjalne

| 1 – | Czy w sporze pomiędzy dwoma spółkami mającymi siedzibę w jednym państwie członkowskim dotyczącym umów, istnienie w takich umowach klauzul jurysdykcyjnych na rzecz innego państwa członkowskiego stanowi wystarczający element zagraniczny, aby spowodować zastosowanie rozporządzeń (WE) nr 44/2001 (1) i 1215/2012 (2) przy ustalaniu jurysdykcji międzynarodowej, czy też konieczne jest również wystąpienie innych elementów zagranicznych? |
| --- | --- |

1 –

Czy w sporze pomiędzy dwoma spółkami mającymi siedzibę w jednym państwie członkowskim dotyczącym umów, istnienie w takich umowach klauzul jurysdykcyjnych na rzecz innego państwa członkowskiego stanowi wystarczający element zagraniczny, aby spowodować zastosowanie rozporządzeń (WE) nr 44/2001 (1) i 1215/2012 (2) przy ustalaniu jurysdykcji międzynarodowej, czy też konieczne jest również wystąpienie innych elementów zagranicznych?

| 2 – | Czy można odstąpić od zastosowania umowy jurysdykcyjnej, jeżeli wybór sądów państwa członkowskiego innego niż przynależność państwowa stron powoduje poważne niedogodności dla jednej ze stron, przy czym brak jest po drugiej stronie interesu zasługującego na ochronę, który uzasadniałby taki wybór?
  Na wypadek uznania, iż konieczne jest istnienie pozostałych elementów zagranicznych, poza umową jurysdykcyjną: |
| --- | --- |

2 –

Czy można odstąpić od zastosowania umowy jurysdykcyjnej, jeżeli wybór sądów państwa członkowskiego innego niż przynależność państwowa stron powoduje poważne niedogodności dla jednej ze stron, przy czym brak jest po drugiej stronie interesu zasługującego na ochronę, który uzasadniałby taki wybór?

Na wypadek uznania, iż konieczne jest istnienie pozostałych elementów zagranicznych, poza umową jurysdykcyjną:

| 3 – | Czy umowy „swap” zawarte pomiędzy [Sociedade Metropolitana de Desenvolvimento, S.A.] SMD i Banco Santander Totta posiadają wystarczające elementy zagraniczne dla spowodowania stosowania rozporządzenia (WE) nr 44/2001 i nr 1215/2012 dla ustalenia jurysdykcji międzynarodowej dla rozstrzygnięcia dotyczących ich sporów jeżeli:






  a) | Podmioty te mają przynależność państwową jednego państwa członkowskiego, Portugalii, i zawierają dwie umowy „swap” złożone z ISDA Master Agreements i dwa „confirmations”, wynegocjowane przez Região Autónoma da Madeira reprezentujący SMD; |
| --- | --- | --- |

3 –

Czy umowy „swap” zawarte pomiędzy [Sociedade Metropolitana de Desenvolvimento, S.A.] SMD i Banco Santander Totta posiadają wystarczające elementy zagraniczne dla spowodowania stosowania rozporządzenia (WE) nr 44/2001 i nr 1215/2012 dla ustalenia jurysdykcji międzynarodowej dla rozstrzygnięcia dotyczących ich sporów jeżeli:

a)

Podmioty te mają przynależność państwową jednego państwa członkowskiego, Portugalii, i zawierają dwie umowy „swap” złożone z ISDA Master Agreements i dwa „confirmations”, wynegocjowane przez Região Autónoma da Madeira reprezentujący SMD;

| b) | W negocjacjach tych Região Autónoma da Madeira, wspierany przez Banco BPI, S.A. oraz spółkę adwokacką, zaprosili więcej niż jeden bank do złożenia ofert, przy czym jednym z zaproszonych banków był JP Morgan; |
| --- | --- |

b)

W negocjacjach tych Região Autónoma da Madeira, wspierany przez Banco BPI, S.A. oraz spółkę adwokacką, zaprosili więcej niż jeden bank do złożenia ofert, przy czym jednym z zaproszonych banków był JP Morgan;

| c) | Banco Santander Totta, S.A., w całości posiadany jest przez Banco Santander, z siedzibą w Hiszpanii; |
| --- | --- |

c)

Banco Santander Totta, S.A., w całości posiadany jest przez Banco Santander, z siedzibą w Hiszpanii;

| d) | Banco Santander Totta, S.A., działał jako bank międzynarodowy, posiadając filie w różnych państwach członkowskich, pod jednakową nazwą Santander; |
| --- | --- |

d)

Banco Santander Totta, S.A., działał jako bank międzynarodowy, posiadając filie w różnych państwach członkowskich, pod jednakową nazwą Santander;

| e) | Banco Santander Totta, S.A., został uznany przez ISDA Master Agreement za Multibranch Party, który mógł dokonywać i otrzymywać płatności z tytułu jakiejkolwiek transakcji za pomocą swoich filii w Londynie lub Luksemburgu; |
| --- | --- |

e)

Banco Santander Totta, S.A., został uznany przez ISDA Master Agreement za Multibranch Party, który mógł dokonywać i otrzymywać płatności z tytułu jakiejkolwiek transakcji za pomocą swoich filii w Londynie lub Luksemburgu;

| f) | Zgodnie z zawartą umową ISDA Master Agreement strony mogą w niektórych przypadkach przenieść swoje prawa i obowiązki na rzecz innych przedstawicielstw lub filii; |
| --- | --- |

f)

Zgodnie z zawartą umową ISDA Master Agreement strony mogą w niektórych przypadkach przenieść swoje prawa i obowiązki na rzecz innych przedstawicielstw lub filii;

| g) | Strony umów „swapowych” wyznaczyły jako właściwe prawo angielskie i podpisały umowy jurysdykcyjne przyznające wyłączną i pełną jurysdykcję sądom angielskim; |
| --- | --- |

g)

Strony umów „swapowych” wyznaczyły jako właściwe prawo angielskie i podpisały umowy jurysdykcyjne przyznające wyłączną i pełną jurysdykcję sądom angielskim;

| h) | Umowy zostały sporządzone po angielsku a stosowane terminologia i pojęcia są anglosaksońskie; |
| --- | --- |

h)

Umowy zostały sporządzone po angielsku a stosowane terminologia i pojęcia są anglosaksońskie;

| i) | Umowy „swapowe” zostały zawarte w celu pokrycia ryzyka zmiany stopy procentowej umów o finansowanie, obydwie zostały zredagowane w języku angielskim i zawarte z zagranicznymi podmiotami (jeden z siedzibą w Holandii i drugi z siedzibą we Włoszech), przy czym w jednej z umów o finansowanie przewidziano, iż płatności pożyczkobiorców powinny być dokonywane na rachunek banku HSBC Bank pic w Londynie, w datach określonych według czasu londyńskiego, i umowa ta podlega prawu angielskiemu i sądom angielskim; |
| --- | --- |

i)

Umowy „swapowe” zostały zawarte w celu pokrycia ryzyka zmiany stopy procentowej umów o finansowanie, obydwie zostały zredagowane w języku angielskim i zawarte z zagranicznymi podmiotami (jeden z siedzibą w Holandii i drugi z siedzibą we Włoszech), przy czym w jednej z umów o finansowanie przewidziano, iż płatności pożyczkobiorców powinny być dokonywane na rachunek banku HSBC Bank pic w Londynie, w datach określonych według czasu londyńskiego, i umowa ta podlega prawu angielskiemu i sądom angielskim;

| j) | Banco Santander Totta, S.A. działał jako pośrednik na rynku międzynarodowym i zawarł symetryczne umowy o pokrycie w kontekście międzynarodowym? |
| --- | --- |

j)

Banco Santander Totta, S.A. działał jako pośrednik na rynku międzynarodowym i zawarł symetryczne umowy o pokrycie w kontekście międzynarodowym?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2012, L 351, s. 1).

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/13 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/13

---

Skarga wniesiona w dniu 9 marca 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-142/16)

(2016/C 165/14)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Hermes i E. Manhaeve, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG (1) z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w ten sposób, że przy wydawaniu pozwolenia na utworzenie elektrowni węglowej w Hamburgu-Moorburgu nie przeprowadziła prawidłowej i kompletnej oceny oddziaływania na środowisko; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG (1) z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w ten sposób, że przy wydawaniu pozwolenia na utworzenie elektrowni węglowej w Hamburgu-Moorburgu nie przeprowadziła prawidłowej i kompletnej oceny oddziaływania na środowisko;

| — | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Miasto Hamburg wydało pozwolenie wodno-prawne na utworzenie zasilanej węglem kamiennym elektrowni Moorburg, w którym wyrażono zgodę na zastosowanie obiegowego chłodzenia tej elektrowni wodą z rzeki Łaby. W przeprowadzonej przed wydaniem pozwolenia ocenie oddziaływania na środowisko zwrócono uwagę na istnienie ryzyka, że pobór wody do chłodzenia elektrowni uśmierci ryby migrujące w górę rzeki Łaby, a tym samym wyrządzi istotne szkody położonym w górnym biegu tej rzeki obszarom Natura 2000, w sytuacji gdy celami ochrony tych obszarów objęte są występujące tam gatunki. Ostatecznie w ocenie oddziaływania na środowisko uznano jednak, że nie wystąpią znaczące negatywne skutki dla chronionych obszarów, ponieważ przewidziano w niej, że pomiędzy elektrownią a odpowiednimi obszarami chronionymi zostanie zainstalowana przepławka, co pozwoli zmniejszyć rozmiary szkód. Ponadto w ramach oceny oddziaływania na środowisko nie zbadano możliwych skutków łącznego oddziaływania położonych powyżej Moorburga elektrowni już istniejących lub planowanych.

Zgodnie z art. 6 ust. 3 zdanie drugie dyrektywy 92/43/EWG przedsięwzięcie może zostać zatwierdzone tylko wtedy, gdy w świetle oceny oddziaływania na środowisko da się wykluczyć jego znaczące niekorzystne skutki dla obszarów Natura 2000. Jeśli tak nie jest, przedsięwzięcie może zostać zatwierdzone jedynie po spełnieniu rygorystycznych warunków przewidzianych w art. 6 ust. 4 dyrektywy.

Komisja stoi na stanowisku, że kwestionowana ocena oddziaływania na środowisko jest nieprawidłowa lub niekompletna z dwóch względów. Po pierwsze, w ocenie tej uznano, że przepławka jest środkiem służącym ograniczeniu szkód w kontekście art. 6 ust. 3 dyrektywy, mimo iż w świetle kryteriów sformułowanych w wyroku Trybunału w sprawie Briels (C-521/12 (2)) jest ona co najwyżej środkiem kompensującym w rozumieniu art. 6 ust. 4 dyrektywy. Po drugie, w ramach tej oceny nie zbadano wspomnianych wyżej możliwych łącznych skutków, co stanowi naruszenie art. 6 ust. 3 dyrektywy. Ponieważ miasto Hamburg wykluczyło na tej podstawie ryzyko wystąpienia znaczących niekorzystnych skutków dla obszarowych chronionych, w myśl art. 6 ust. 3 dyrektywy, nie dopełniło ono wymogów przewidzianych w art. 6 ust. 4 dyrektywy, takich jak rozważenie rozwiązań alternatywnych i nadrzędnego interesu publicznego.

---

(1)  Dz.U. L 206, s. 7.

(2)  ECLI:EU:C:2014:330.

---

Sąd

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/14 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/14

---

Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2016 r. – Ateknea Solutions Catalonia/Komisja

(Sprawa T-69/16)

(2016/C 165/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ateknea Solutions Catalonia, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Troncoso Ferrer, C. Ruixó Claramunt i S. Moya Izquierdo)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

| — | stwierdzenie, że Komisja naruszyła swoje zobowiązania umowne oraz nakazanie zapłaty przez tę instytucję na rzecz skarżącej całkowitej kwoty 1 634 990,62 EUR (odpowiadającej (i) 943 046,54 EUR z tytułu zadeklarowania kosztów CTT jako kosztów konsultantów wewnętrznych, wraz z odpowiadającymi im kosztami pośrednimi; (ii) 96 358,10 EUR z tytułu nienależnie żądanego odszkodowania ryczałtowego oraz (iii) 595 585,98 EUR z tytułu umownej odpowiedzialności odszkodowawczej) powiększonej o odsetki przewidziane w art. II.28.7 Umowy, naliczane według stawki stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowych, publikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym następuje termin płatności, powiększonej o trzy i pół punktu procentowego do czasu pełnej zapłaty; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Komisja naruszyła swoje zobowiązania umowne oraz nakazanie zapłaty przez tę instytucję na rzecz skarżącej całkowitej kwoty 1 634 990,62 EUR (odpowiadającej (i) 943 046,54 EUR z tytułu zadeklarowania kosztów CTT jako kosztów konsultantów wewnętrznych, wraz z odpowiadającymi im kosztami pośrednimi; (ii) 96 358,10 EUR z tytułu nienależnie żądanego odszkodowania ryczałtowego oraz (iii) 595 585,98 EUR z tytułu umownej odpowiedzialności odszkodowawczej) powiększonej o odsetki przewidziane w art. II.28.7 Umowy, naliczane według stawki stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowych, publikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym następuje termin płatności, powiększonej o trzy i pół punktu procentowego do czasu pełnej zapłaty;

| — | posiłkowo, nakazanie Komisji zapłaty na rzecz skarżącej całkowitej kwoty 1 303 303,98 EUR (odpowiadającej (i) 753 533,00 EUR z tytułu zadeklarowania kosztów CTT jako kosztów zasobów osoby trzeciej, wraz z odpowiadającymi im kosztami pośrednimi, (ii) 73 873,27 EUR z tytułu nienależnie żądanego odszkodowania ryczałtowego oraz (iii) 475 897,71 EUR z tytułu umownej odpowiedzialności odszkodowawczej) powiększonej o odsetki przewidziane w art. II.28.7 Umowy, naliczane według stawki stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowych, publikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym następuje termin płatności, powiększonej o trzy i pół punktu procentowego do czasu pełnej zapłaty; oraz |
| --- | --- |

—

posiłkowo, nakazanie Komisji zapłaty na rzecz skarżącej całkowitej kwoty 1 303 303,98 EUR (odpowiadającej (i) 753 533,00 EUR z tytułu zadeklarowania kosztów CTT jako kosztów zasobów osoby trzeciej, wraz z odpowiadającymi im kosztami pośrednimi, (ii) 73 873,27 EUR z tytułu nienależnie żądanego odszkodowania ryczałtowego oraz (iii) 475 897,71 EUR z tytułu umownej odpowiedzialności odszkodowawczej) powiększonej o odsetki przewidziane w art. II.28.7 Umowy, naliczane według stawki stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowych, publikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym następuje termin płatności, powiększonej o trzy i pół punktu procentowego do czasu pełnej zapłaty; oraz

| — | obciążenie Komisji wszelkimi kosztami sądowymi. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji wszelkimi kosztami sądowymi.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga wniesiona przez skarżącą jest oparta na art. 272 TFUE w związku z klauzulą arbitrażową widniejącą w szeregu umów zawartych między skarżącą a Komisją Europejską w ramach 6. programu ramowego na rzecz badań i rozwoju technologicznego, (zwanego dalej „FP 6”).

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący dopuszczenia się przez Komisję oczywistych błędów w ocenie okoliczności faktycznych, co skutkuje naruszeniem Ogólnych Warunków mających zastosowanie do umów FP 6 oraz Wytycznych Finansowych. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący dopuszczenia się przez Komisję oczywistych błędów w ocenie okoliczności faktycznych, co skutkuje naruszeniem Ogólnych Warunków mających zastosowanie do umów FP 6 oraz Wytycznych Finansowych.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady równego traktowania. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady równego traktowania.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasad rządzących wykonywaniem umów przez Komisję, a mianowicie zasady dobrej wiary oraz zasady dobrej administracji. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasad rządzących wykonywaniem umów przez Komisję, a mianowicie zasady dobrej wiary oraz zasady dobrej administracji.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/15 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/15

---

Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2016 r. – Ryanair i Airport Marketing Services/Komisja

(Sprawa T-77/16)

(2016/C 165/16)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) oraz Airport Marketing Services Ltd (Dublin) (przedstawiciele: adwokaci G. Berrisch, E. Vahida i I. Metaxas-Maragkidis oraz B. Byrne, Solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 oraz art. 3, 4 i 5 decyzji Komisji Europejskiej – w zakresie w jakim dotyczy ona skarżących – z dnia 1 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.27339 uznającej, że Ryanair i Airport Marketing Services otrzymali bezprawną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym pomoc od Flugplatz GmbH Aeroville Zweibrücken („FGAZ”)/Flughafen Zweibrücken GmbH („FZG”) oraz od Land Rhineland-Palatine; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 oraz art. 3, 4 i 5 decyzji Komisji Europejskiej – w zakresie w jakim dotyczy ona skarżących – z dnia 1 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.27339 uznającej, że Ryanair i Airport Marketing Services otrzymali bezprawną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym pomoc od Flugplatz GmbH Aeroville Zweibrücken („FGAZ”)/Flughafen Zweibrücken GmbH („FZG”) oraz od Land Rhineland-Palatine; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia w decyzji art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zasady dobrej administracji oraz prawa skarżących do obrony, gdyż Komisja nie zezwoliła skarżącym na dostęp do akt postępowania wyjaśniającego oraz nie dała im możliwości skutecznego przedstawienia ich stanowiska. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia w decyzji art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zasady dobrej administracji oraz prawa skarżących do obrony, gdyż Komisja nie zezwoliła skarżącym na dostęp do akt postępowania wyjaśniającego oraz nie dała im możliwości skutecznego przedstawienia ich stanowiska.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, gdyż Komisja błędnie zastosowała test prywatnego inwestora poprzez dokonanie łącznej analizy umowy w sprawie usług lotniskowych zawartej z Ryanairem oraz umowy w sprawie usług marketingowych zawartej z AMS. Ponadto Komisja błędnie odmówiła oparcia się na analizie porównawczej. Posiłkowo, Komisja nie przypisała odpowiedniej wartości usługom marketingowym, błędnie odrzuciła uzasadnienia decyzji landu o zakupie takich usług, błędnie nie uwzględniła możliwości, że część usług marketingowych mogła zostać nabyta dla realizacji celów interesu ogólnego, oparła swoje wnioski na niepełnych i nieodpowiednich danych wykorzystanych do obliczenia rentowności, zastosowała nadmiernie krótki horyzont czasowy, niesłusznie oparła swą ocenę tylko na uzgodnionej trasie oraz pominęła efekty sieciowe, jakich osiągnięcia lotnisko mogło oczekiwać ze swych powiązań z Ryanairem. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, gdyż Komisja błędnie zastosowała test prywatnego inwestora poprzez dokonanie łącznej analizy umowy w sprawie usług lotniskowych zawartej z Ryanairem oraz umowy w sprawie usług marketingowych zawartej z AMS. Ponadto Komisja błędnie odmówiła oparcia się na analizie porównawczej. Posiłkowo, Komisja nie przypisała odpowiedniej wartości usługom marketingowym, błędnie odrzuciła uzasadnienia decyzji landu o zakupie takich usług, błędnie nie uwzględniła możliwości, że część usług marketingowych mogła zostać nabyta dla realizacji celów interesu ogólnego, oparła swoje wnioski na niepełnych i nieodpowiednich danych wykorzystanych do obliczenia rentowności, zastosowała nadmiernie krótki horyzont czasowy, niesłusznie oparła swą ocenę tylko na uzgodnionej trasie oraz pominęła efekty sieciowe, jakich osiągnięcia lotnisko mogło oczekiwać ze swych powiązań z Ryanairem.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, gdyż Komisja nie wykazała selektywnego charakteru. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, gdyż Komisja nie wykazała selektywnego charakteru.

| 4. | Zarzut czwarty, podniesiony posiłkowo, dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE oraz 108 ust. 2 TFUE, gdyż Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie oraz naruszyła prawo, gdy stwierdziła, że pomoc na rzecz Ryanaira oraz AMS była równa łącznym krańcowym stratom lotniska, a nie faktyczną korzyścią dla Ryanaira oraz AMS. Komisja powinna była zbadać, w jakim zakresie rzekoma korzyść została rzeczywiście przeniesiona na pasażerów Ryanaira. Ponadto Komisja nie określiła ilościowo jakiejkolwiek przewagi konkurencyjnej, jaką Ryanair uzyskał dzięki rzekomym przepływom płatności poniżej kosztów. Wreszcie Komisja nie wyjaśniła należycie, dlaczego odzyskanie określonej w decyzji kwoty pomocy było konieczne do zapewnienia przywrócenia sytuacji sprzed przyznania pomocy. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, podniesiony posiłkowo, dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE oraz 108 ust. 2 TFUE, gdyż Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie oraz naruszyła prawo, gdy stwierdziła, że pomoc na rzecz Ryanaira oraz AMS była równa łącznym krańcowym stratom lotniska, a nie faktyczną korzyścią dla Ryanaira oraz AMS. Komisja powinna była zbadać, w jakim zakresie rzekoma korzyść została rzeczywiście przeniesiona na pasażerów Ryanaira. Ponadto Komisja nie określiła ilościowo jakiejkolwiek przewagi konkurencyjnej, jaką Ryanair uzyskał dzięki rzekomym przepływom płatności poniżej kosztów. Wreszcie Komisja nie wyjaśniła należycie, dlaczego odzyskanie określonej w decyzji kwoty pomocy było konieczne do zapewnienia przywrócenia sytuacji sprzed przyznania pomocy.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/16 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/16

---

Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2016 r. – Puma/EUIPO (FOREVER FASTER)

(Sprawa T-104/16)

(2016/C 165/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Puma SE (Herzogenaurach, Niemcy) (przedstawiciel: prawnik M. Schunke)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego „FOREVER FASTER” – zgłoszenie nr 1 217 411

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie R 770/2015-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i nakazanie EUIPO dopuszczenia rejestracji określenia „FOREVER FASTER” dla zakwestionowanych towarów; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i nakazanie EUIPO dopuszczenia rejestracji określenia „FOREVER FASTER” dla zakwestionowanych towarów;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie zasad równości i dobrej administracji ustanowionych w prawie europejskim. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasad równości i dobrej administracji ustanowionych w prawie europejskim.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/16 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/16

---

Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2016 r. – Laboratoire de la mer/EUIPO – Boehringer Ingelheim Pharma (RESPIMER)

(Sprawa T-109/16)

(2016/C 165/18)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Laboratoire de la mer (Saint-Malo, Francja) (przedstawiciel: adwokat S. Szilvasi)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG (Ingelheim, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „RESPIMER” – zgłoszenie nr 11 228 004

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie R 3109/2014-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | nakazanie rejestracji unijnego znaku towarowego „RESPIMER” (zgłoszenie nr 11 228 004) dla wszystkich wskazanych towarów z klas 3, 5 i 10; |
| --- | --- |

—

nakazanie rejestracji unijnego znaku towarowego „RESPIMER” (zgłoszenie nr 11 228 004) dla wszystkich wskazanych towarów z klas 3, 5 i 10;

| — | zasądzenie od Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG zwrotu skarżącej wszystkich kosztów, jakie poniosła w postępowaniu przed Wydziałem Sprzeciwów EUIPO, Piątą Izbą Odwoławczą EUIPO oraz przed Sądem. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG zwrotu skarżącej wszystkich kosztów, jakie poniosła w postępowaniu przed Wydziałem Sprzeciwów EUIPO, Piątą Izbą Odwoławczą EUIPO oraz przed Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Poprzez odmowę uwzględnienia decyzji francuskiego Krajowego Instytutu Własności Przemysłowej dotyczącej tych samych znaków towarowych, Piąta Izba Odwoławcza uchybiła obowiązkowi podania podstawy prawnej swojej decyzji z dnia 21 stycznia 2016 r.; |
| --- | --- |

—

Poprzez odmowę uwzględnienia decyzji francuskiego Krajowego Instytutu Własności Przemysłowej dotyczącej tych samych znaków towarowych, Piąta Izba Odwoławcza uchybiła obowiązkowi podania podstawy prawnej swojej decyzji z dnia 21 stycznia 2016 r.;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/17 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/17

---

Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2016 r. – Delfin Wellness/EUIPO – Laher (Kabiny infrared i sauny)

(Sprawa T-114/16)

(2016/C 165/19)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Delfin Wellness GmbH (Leonding, Austria) (przedstawiciel: adwokat T. Riedler)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sabine Laher (Weyer, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Sabine Laher

Sporny wzór: Wzory wspólnotowe nr 1058812-0001, nr 1058812-0002 i nr 1058812-0003

Zaskarżona decyzja: Decyzje Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 stycznia 2016 r. w sprawach R 849/2014-3, R 850/2014-3 i R 851/2014-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej wydanych w sprawach R 849/2014-3, R 850/2014-3 i R 851/2014-3; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej wydanych w sprawach R 849/2014-3, R 850/2014-3 i R 851/2014-3;

| — | obciążenie EUIPO oraz pozostałego uczestnika postępowania kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz pozostałego uczestnika postępowania kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 64 rozporządzenia nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 64 rozporządzenia nr 6/2002;

| — | Naruszenie art. 65 lit. f) rozporządzenia nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 65 lit. f) rozporządzenia nr 6/2002;

| — | Naruszenie art. 65 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 6/2002. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 65 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 6/2002.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/18 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/18

---

Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2016 r. – Deutsche Post/EUIPO – bpost (BEPOST)

(Sprawa T-118/16)

(2016/C 165/20)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Post AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokaci K. Hamacher, G. Müllejans)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: bpost NV (Bruksela, Belgia)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: bpost NV

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „BEPOST” – zgłoszenie nr 8 897 829

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie R 3107/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 4 i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 4 i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/19 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/19

---

Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2016 r. – 1. FC Köln/EUIPO (SPÜRBAR ANDERS)

(Sprawa T-126/16)

(2016/C 165/21)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: 1. FC Köln GmbH & Co. KGaA (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Hasselblatt, V. Töbelmann i S. Stier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „SPÜRBAR ANDERS” – zgłoszenie nr 13 468 103

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie R 718/2015-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/19 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/19

---

Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2016 r. – Coesia/EUIPO (Przedstawienie okrągłej formy składającej się z dwóch ukośnych, symetrycznych linii koloru czerwonego)

(Sprawa T-130/16)

(2016/C 165/22)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Coesia SpA (Bologna, Włochy) (przedstawiciel: adwokat S. Rizzo)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny znak towarowy Unii Europejskiej (Przedstawienie okrągłej formy składającej się z dwóch ukośnych, symetrycznych linii koloru czerwonego) – zgłoszenie nr 13 681 151

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 stycznia 2016 r. w sprawie R 1933/2015-2.

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Al Naggar/Rada

(Sprawa T-375/14) (1)

(2016/C 165/23)

Język postępowania: francuski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Yassin/Rada

(Sprawa T-376/14) (1)

(2016/C 165/24)

Język postępowania: francuski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Ezz/Rada

(Sprawa T-377/14) (1)

(2016/C 165/25)

Język postępowania: francuski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/21 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. – Salama/Rada

(Sprawa T-378/14) (1)

(2016/C 165/26)

Język postępowania: francuski

Prezes ósmy izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/21 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 marca 2016 r. – Bimbo/OHIM – Globo (Bimbo)

(Sprawa T-528/15) (1)

(2016/C 165/27)

Język postępowania: angielski

Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 381 z 16.11.2015.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/21 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 18 marca 2016 r. – Eurorail/Komisja i INEA

(Sprawa T-589/15) (1)

(2016/C 165/28)

Język postępowania: angielski

Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 27 z 25.1.2016.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/22 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/22

---

Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2016 r. – ZZ/Frontex

(Sprawa F-12/16)

(2016/C 165/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex)

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie nieprzedłużenia umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego ze skarżącym, jak również odszkodowanie za rzekomo poniesioną szkodę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | przyznanie skarżącemu kwoty 12 000 EUR z tytułu szkody poniesionej w ramach wydawania tej decyzji; |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącemu kwoty 12 000 EUR z tytułu szkody poniesionej w ramach wydawania tej decyzji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---

| 10.5.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/22 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/22

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2016 r. – ZZ/Parlament

(Sprawa F-14/16)

(2016/C 165/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat A. Tymen)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie nieprzedłużenia umowy o pracę w charakterze członka personelu kontraktowego do zadań pomocniczych ze skarżącą, jak również zadośćuczynienie za rzekomo doznaną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej z dnia 28 maja 2015 r. w sprawie przedłużenia umowy; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej z dnia 28 maja 2015 r. w sprawie przedłużenia umowy;

| — | o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji odmownej w sprawie przedłużenia umowy z dnia 3 maja 2015 r.; |
| --- | --- |

—

o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji odmownej w sprawie przedłużenia umowy z dnia 3 maja 2015 r.;

| — | o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 grudnia 2015 r. oddalającej zażalenie; |
| --- | --- |

—

o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 grudnia 2015 r. oddalającej zażalenie;

| — | zasądzenie od strony pozwanej zadośćuczynienia, ustalonego ex aequo et bono na 115 000 EUR tytułem naprawienia krzywdy; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej zadośćuczynienia, ustalonego ex aequo et bono na 115 000 EUR tytułem naprawienia krzywdy;

| — | obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania.

---