# Dziennik Urzędowy L 244/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 244 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5819 września 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 244

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5819 września 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1555 z dnia 28 maja 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ujawniania informacji na temat przestrzegania przez instytucje wymogu w zakresie bufora antycyklicznego zgodnie z art. 440 (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1556 z dnia 11 czerwca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących przejściowego stosowania podejścia IRB do ekspozycji kapitałowych (
  1
  ) | 9 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1557 z dnia 13 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 543/2009 w sprawie statystyk upraw (
  1
  ) | 11 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1558 z dnia 22 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 poprzez ustanowienie tabeli wskaźników do celów stosowania gwarancji UE | 20 |
| | * | Rozporządzenie wkonawcze Komisji (UE) 2015/1559 z dnia 18 września 2015 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii | 25 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1560 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 45 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1561 z dnia 18 września 2015 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki | 47 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1562 z dnia 18 września 2015 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 w sektorze jaj i albumin jaj | 49 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1563 z dnia 18 września 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu złożone w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 413/2014 na mięso drobiowe pochodzące z Ukrainy | 51 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1564 z dnia 18 września 2015 r. określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 442/2009 w sektorze wieprzowiny | 53 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/1565 z dnia 14 września 2015 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli | 55 |
| | * | Decyzja (UE, Euratom) 2015/1566 przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 16 września 2015 r. w sprawie mianowania czterech sędziów i jednego rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości | 58 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1555 z dnia 28 maja 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ujawniania informacji na temat przestrzegania przez instytucje wymogu w zakresie bufora antycyklicznego zgodnie z art. 440 (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1556 z dnia 11 czerwca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących przejściowego stosowania podejścia IRB do ekspozycji kapitałowych (
  1
  )

1

9

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1557 z dnia 13 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 543/2009 w sprawie statystyk upraw (
  1
  )

1

11

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1558 z dnia 22 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 poprzez ustanowienie tabeli wskaźników do celów stosowania gwarancji UE

20

*

Rozporządzenie wkonawcze Komisji (UE) 2015/1559 z dnia 18 września 2015 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii

25

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1560 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

45

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1561 z dnia 18 września 2015 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

47

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1562 z dnia 18 września 2015 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 w sektorze jaj i albumin jaj

49

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1563 z dnia 18 września 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu złożone w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 413/2014 na mięso drobiowe pochodzące z Ukrainy

51

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1564 z dnia 18 września 2015 r. określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 442/2009 w sektorze wieprzowiny

53

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2015/1565 z dnia 14 września 2015 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli

55

*

Decyzja (UE, Euratom) 2015/1566 przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 16 września 2015 r. w sprawie mianowania czterech sędziów i jednego rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości

58

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 518/2014 z dnia 5 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenia delegowane Komisji (UE) nr 1059/2010, (UE) nr 1060/2010, (UE) nr 1061/2010, (UE) nr 1062/2010, (UE) nr 626/2011, (UE) nr 392/2012, (UE) nr 874/2012, (UE) nr 665/2013, (UE) nr 811/2013 i (UE) nr 812/2013 w odniesieniu do etykietowania produktów związanych z energią w internecie ( Dz.U. L 147 z 17.5.2014 ) | 60 |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/880 z dnia 4 czerwca 2015 r. w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012 ( Dz.U. L 143 z 9.6.2015 ) | 60 |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych ( Dz.U. L 18 z 22.1.2000 )
  (Polskie wydanie specjalne, rozdział 15, tom 5, s. 21) | 61 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 518/2014 z dnia 5 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenia delegowane Komisji (UE) nr 1059/2010, (UE) nr 1060/2010, (UE) nr 1061/2010, (UE) nr 1062/2010, (UE) nr 626/2011, (UE) nr 392/2012, (UE) nr 874/2012, (UE) nr 665/2013, (UE) nr 811/2013 i (UE) nr 812/2013 w odniesieniu do etykietowania produktów związanych z energią w internecie ( Dz.U. L 147 z 17.5.2014 )

( Dz.U. L 147 z 17.5.2014 )

60

*

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/880 z dnia 4 czerwca 2015 r. w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012 ( Dz.U. L 143 z 9.6.2015 )

( Dz.U. L 143 z 9.6.2015 )

60

*

Sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych ( Dz.U. L 18 z 22.1.2000 )
  (Polskie wydanie specjalne, rozdział 15, tom 5, s. 21)

( Dz.U. L 18 z 22.1.2000 )

(Polskie wydanie specjalne, rozdział 15, tom 5, s. 21)

61

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/1555

z dnia 28 maja 2015 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ujawniania informacji na temat przestrzegania przez instytucje wymogu w zakresie bufora antycyklicznego zgodnie z art. 440

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 440 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 130 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (2) państwa członkowskie są zobowiązane do nałożenia na instytucje wymogu utrzymywania specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 130 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (2) państwa członkowskie są zobowiązane do nałożenia na instytucje wymogu utrzymywania specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego.

| (2) | W celu zapewnienia przejrzystości i porównywalności pomiędzy instytucjami rozporządzenie (UE) nr 575/2013 zobowiązuje instytucje do ujawniania głównych elementów obliczania ich bufora antycyklicznego, z uwzględnieniem rozkładu geograficznego ich odnośnych ekspozycji kredytowych i ostatecznej kwoty ich specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego. |
| --- | --- |

(2)

W celu zapewnienia przejrzystości i porównywalności pomiędzy instytucjami rozporządzenie (UE) nr 575/2013 zobowiązuje instytucje do ujawniania głównych elementów obliczania ich bufora antycyklicznego, z uwzględnieniem rozkładu geograficznego ich odnośnych ekspozycji kredytowych i ostatecznej kwoty ich specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego.

| (3) | Zgodnie z art. 130 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE specyficzny dla instytucji bufor antycykliczny oblicza się jako iloczyn jej łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i specyficznego dla instytucji wskaźnika bufora antycyklicznego. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 130 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE specyficzny dla instytucji bufor antycykliczny oblicza się jako iloczyn jej łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i specyficznego dla instytucji wskaźnika bufora antycyklicznego.

| (4) | Zgodnie z art. 140 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego składa się ze średniej ważonej wskaźników bufora antycyklicznego mających zastosowanie w państwach, w których znajdują się odnośne ekspozycje kredytowe instytucji. Podział odnośnych ekspozycji kredytowych według państw powinien być ujawniany w standardowym formacie zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1152/2014 (3). W celu spełnienia wymogów określonych w art. 440 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, który nie określa minimalnego wskaźnika bufora, rozkład geograficzny odnośnych ekspozycji kredytowych powinien być ujawniany nawet wtedy, gdy mający zastosowanie wskaźnik bufora antycyklicznego dla danego państwa wynosi zero. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 140 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego składa się ze średniej ważonej wskaźników bufora antycyklicznego mających zastosowanie w państwach, w których znajdują się odnośne ekspozycje kredytowe instytucji. Podział odnośnych ekspozycji kredytowych według państw powinien być ujawniany w standardowym formacie zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1152/2014 (3). W celu spełnienia wymogów określonych w art. 440 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, który nie określa minimalnego wskaźnika bufora, rozkład geograficzny odnośnych ekspozycji kredytowych powinien być ujawniany nawet wtedy, gdy mający zastosowanie wskaźnik bufora antycyklicznego dla danego państwa wynosi zero.

| (5) | Do celów obliczania specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego wagi stosowane w odniesieniu do wskaźników bufora antycyklicznego powinny być proporcjonalne do łącznych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego związanego z odnośnymi ekspozycjami kredytowymi w każdym państwie członkowskim i państwie trzecim, w którym instytucja posiada ekspozycje. Instytucje powinny zatem ujawniać wymogi w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych. |
| --- | --- |

(5)

Do celów obliczania specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego wagi stosowane w odniesieniu do wskaźników bufora antycyklicznego powinny być proporcjonalne do łącznych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego związanego z odnośnymi ekspozycjami kredytowymi w każdym państwie członkowskim i państwie trzecim, w którym instytucja posiada ekspozycje. Instytucje powinny zatem ujawniać wymogi w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych.

| (6) | Jak określono w art. 433 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje publikują informacje na temat wymogów w zakresie bufora antycyklicznego, których ujawnianie jest wymagane, co najmniej raz do roku w terminie publikacji sprawozdań finansowych. Z uwagi na to, że zgodnie z art. 136 ust. 7 dyrektywy 2013/36/UE wskaźnik bufora antycyklicznego jest ustalany przez wyznaczone organy co kwartał, informacje ujawniane na temat przestrzegania przez instytucje wymogu w zakresie specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego powinny odnosić się do informacji na temat wskaźnika bufora antycyklicznego z ostatniego dostępnego kwartału. Informacje ujawniane w odniesieniu do bufora antycyklicznego powinny być oparte na wskaźnikach bufora antycyklicznego, które mają zastosowanie przy obliczaniu specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, do którego odnoszą się ujawniane informacje. |
| --- | --- |

(6)

Jak określono w art. 433 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje publikują informacje na temat wymogów w zakresie bufora antycyklicznego, których ujawnianie jest wymagane, co najmniej raz do roku w terminie publikacji sprawozdań finansowych. Z uwagi na to, że zgodnie z art. 136 ust. 7 dyrektywy 2013/36/UE wskaźnik bufora antycyklicznego jest ustalany przez wyznaczone organy co kwartał, informacje ujawniane na temat przestrzegania przez instytucje wymogu w zakresie specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego powinny odnosić się do informacji na temat wskaźnika bufora antycyklicznego z ostatniego dostępnego kwartału. Informacje ujawniane w odniesieniu do bufora antycyklicznego powinny być oparte na wskaźnikach bufora antycyklicznego, które mają zastosowanie przy obliczaniu specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, do którego odnoszą się ujawniane informacje.

| (7) | Zgodnie z art. 6 ust. 1 w związku z art. 440 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje powinny ujawniać informacje dotyczące bufora antycyklicznego na zasadzie indywidualnej. Instytucja będąca jednostką dominującą lub jednostką zależną oraz instytucja objęta konsolidacją zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nie powinny być jednak zobowiązane do spełnienia wymogów dotyczących ujawniania informacji ustanowionych w części ósmej tego rozporządzenia na zasadzie indywidualnej zgodnie z wymogiem określonym w art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia. Unijne instytucje dominujące oraz instytucje kontrolowane przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej powinny ujawniać te informacje na zasadzie skonsolidowanej, natomiast istotne jednostki zależne unijnej dominującej instytucji lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej oraz jednostki zależne, które mają istotne znaczenie dla swojego rynku lokalnego, powinny ujawniać te informacje na zasadzie indywidualnej lub subskonsolidowanej, jak przewidziano w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 6 ust. 1 w związku z art. 440 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje powinny ujawniać informacje dotyczące bufora antycyklicznego na zasadzie indywidualnej. Instytucja będąca jednostką dominującą lub jednostką zależną oraz instytucja objęta konsolidacją zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nie powinny być jednak zobowiązane do spełnienia wymogów dotyczących ujawniania informacji ustanowionych w części ósmej tego rozporządzenia na zasadzie indywidualnej zgodnie z wymogiem określonym w art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia. Unijne instytucje dominujące oraz instytucje kontrolowane przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej powinny ujawniać te informacje na zasadzie skonsolidowanej, natomiast istotne jednostki zależne unijnej dominującej instytucji lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej oraz jednostki zależne, które mają istotne znaczenie dla swojego rynku lokalnego, powinny ujawniać te informacje na zasadzie indywidualnej lub subskonsolidowanej, jak przewidziano w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| (8) | Wymóg utrzymania specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego określony w art. 130 dyrektywy 2013/36/UE będzie miał zastosowanie i będzie stopniowo wprowadzany od dnia 1 stycznia 2016 r., chyba że państwo członkowskie wprowadza krótszy okres przejściowy zgodnie z art. 160 ust. 6 tej dyrektywy. W celu zapewnienia instytucjom wystarczająco długiego czasu na przygotowanie się do ujawnienia informacji niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r. |
| --- | --- |

(8)

Wymóg utrzymania specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego określony w art. 130 dyrektywy 2013/36/UE będzie miał zastosowanie i będzie stopniowo wprowadzany od dnia 1 stycznia 2016 r., chyba że państwo członkowskie wprowadza krótszy okres przejściowy zgodnie z art. 160 ust. 6 tej dyrektywy. W celu zapewnienia instytucjom wystarczająco długiego czasu na przygotowanie się do ujawnienia informacji niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r.

| (9) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji Europejskiej przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego). |
| --- | --- |

(9)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji Europejskiej przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego).

| (10) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4), |
| --- | --- |

(10)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Zgodnie z art. 440 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w niniejszym rozporządzeniu określa się wymogi w zakresie ujawniania informacji przez instytucje w odniesieniu do przestrzegania przez nie wymogu w zakresie bufora antycyklicznego, o którym mowa w tytule VII rozdział 4 dyrektywy 2013/36/UE.

Artykuł 2

Ujawnianie rozkładu geograficznego ekspozycji kredytowych

Rozkład geograficzny odnośnych ekspozycji kredytowych instytucji na potrzeby obliczania bufora antycyklicznego, o którym mowa w art. 440 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, ujawnia się w standardowym formacie określonym w tabeli 1 w załączniku I, zgodnie z instrukcjami zawartymi w części I i II załącznika II oraz z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1152/2014.

Artykuł 3

Ujawnianie kwoty specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego

Kwotę specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, o której mowa w art. 440 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, ujawnia się w standardowym formacie określonym w tabeli 2 w załączniku I, zgodnie z instrukcjami zawartymi w części I i III załącznika II.

Artykuł 4

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 maja 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1152/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania lokalizacji geograficznej odnośnych ekspozycji kredytowych na potrzeby obliczania specyficznych dla instytucji wskaźników bufora antycyklicznego (Dz.U. L 309 z 30.10.2014, s. 5).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

4

---

ZAŁĄCZNIK I

STANDARDOWY FORMAT NA POTRZEBY UJAWNIANIA INFORMACJI W ODNIESIENIU DO PRZESTRZEGANIA PRZEZ INSTYTUCJE WYMOGU W ZAKRESIE BUFORA ANTYCYKLICZNEGO

Tabela 1

Rozkład geograficzny odnośnych ekspozycji kredytowych na potrzeby obliczania bufora antycyklicznego

| Wiersz | | Ogólne ekspozycje kredytowe | Ekspozycja zaliczana do portfela handlowego | Ekspozycja sekurytyzacyjna | Wymogi w zakresie funduszy własnych | Wagi stosowane przy wymogu w zakresie funduszy własnych | Wskaźnik bufora antycyklicznego |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wartość ekspozycji według metody standardowej | Wartość ekspozycji według metody IRB | Suma długich i krótkich pozycji portfela handlowego | Wartość ekspozycji zaliczonych do portfela handlowego według metody modeli wewnętrznych | Wartość ekspozycji według metody standardowej | Wartość ekspozycji według metody IRB | Z czego: Ogólne ekspozycje kredytowe | Z czego: Ekspozycje zaliczone do portfela handlowego | Z czego: Ekspozycje sekurytyzacyjne | Ogółem |
| | | 010 | 020 | 030 | 040 | 050 | 060 | 070 | 080 | 090 | 100 | 110 | 120 |
| 010 | Podział według państwa | | | | | | | | | | | | |
| | Państwo: 001 | | | | | | | | | | | | |
| | 002 | | | | | | | | | | | | |
| | ... | | | | | | | | | | | | |
| | NNN | | | | | | | | | | | | |
| 020 | | | | | | | | | | | | | |

Wiersz

Ogólne ekspozycje kredytowe

Ekspozycja zaliczana do portfela handlowego

Ekspozycja sekurytyzacyjna

Wymogi w zakresie funduszy własnych

Wagi stosowane przy wymogu w zakresie funduszy własnych

Wskaźnik bufora antycyklicznego

Wartość ekspozycji według metody standardowej

Wartość ekspozycji według metody IRB

Suma długich i krótkich pozycji portfela handlowego

Wartość ekspozycji zaliczonych do portfela handlowego według metody modeli wewnętrznych

Wartość ekspozycji według metody standardowej

Wartość ekspozycji według metody IRB

Z czego: Ogólne ekspozycje kredytowe

Z czego: Ekspozycje zaliczone do portfela handlowego

Z czego: Ekspozycje sekurytyzacyjne

Ogółem

010

020

030

040

050

060

070

080

090

100

110

120

010

Podział według państwa

Państwo: 001

002

...

NNN

020

Tabela 2

Kwota specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego

| Wiersz | | Kolumna |
| --- | --- | --- |
| | | 010 |
| 010 | Łączna kwota ekspozycji na ryzyko | |
| 020 | Specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego | |
| 030 | Wymóg w zakresie specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego | |

Wiersz

Kolumna

010

010

Łączna kwota ekspozycji na ryzyko

020

Specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego

030

Wymóg w zakresie specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego

---

ZAŁĄCZNIK II

INSTRUKCJE DOTYCZĄCE STANDARDOWYCH FORMATÓW

CZĘŚĆ I

INSTRUKCJE OGÓLNE

Dane źródłowe

| 1. | W polu „poziom stosowania” instytucje wskazują poziom stosowania, który stanowi podstawę danych przedstawionych w tabelach 1 i 2. Wypełniając to pole, instytucje wybierają jeden z następujących poziomów zgodnie z art. 6 i 13 rozporządzenia (UE) nr 575/2013:






  a) | skonsolidowany; |
| --- | --- | --- |

1.

W polu „poziom stosowania” instytucje wskazują poziom stosowania, który stanowi podstawę danych przedstawionych w tabelach 1 i 2. Wypełniając to pole, instytucje wybierają jeden z następujących poziomów zgodnie z art. 6 i 13 rozporządzenia (UE) nr 575/2013:

a)

skonsolidowany;

| b) | indywidualny; |
| --- | --- |

b)

indywidualny;

| c) | subskonsolidowany. |
| --- | --- |

c)

subskonsolidowany.

| 2. | W przypadku ujawniania informacji na zasadzie indywidualnej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje wypełniają tabele 1 i 2 niniejszych instrukcji na zasadzie indywidualnej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

2.

W przypadku ujawniania informacji na zasadzie indywidualnej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje wypełniają tabele 1 i 2 niniejszych instrukcji na zasadzie indywidualnej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 3. | W przypadku ujawniania informacji na zasadzie skonsolidowanej lub subskonsolidowanej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje wypełniają tabele 1 i 2 niniejszych instrukcji na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

3.

W przypadku ujawniania informacji na zasadzie skonsolidowanej lub subskonsolidowanej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje wypełniają tabele 1 i 2 niniejszych instrukcji na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

CZĘŚĆ II

INSTRUKCJE DOTYCZĄCE FORMATU STANDARDOWEGO 1

Tabela 1

Rozkład geograficzny odnośnych ekspozycji kredytowych na potrzeby obliczania bufora antycyklicznego

Zakres tabeli 1 ogranicza się do odnośnych ekspozycji kredytowych na potrzeby obliczania bufora antycyklicznego zgodnie z art. 140 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE.

| Odniesienia prawne i instrukcje |
| --- |
| Numer wiersza | Wyjaśnienie |
| 010-01X | Podział odnośnych ekspozycji kredytowych według państwa

  Wykaz państw, w których instytucja posiada odnośne ekspozycje kredytowe na potrzeby obliczania specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014
  .


  Liczba wierszy może się różnić w zależności od liczby państw, w których instytucja ma swoje odnośne ekspozycje kredytowe na potrzeby obliczania bufora antycyklicznego.
  Zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014, jeżeli ekspozycje zaliczone do portfela handlowego lub zagraniczne ekspozycje kredytowe instytucji stanowią mniej niż 2 % jej łącznych ekspozycji ważonych ryzykiem, instytucja może zdecydować o przypisaniu tych ekspozycji do lokalizacji instytucji. Jeżeli ekspozycje ujawnione w odniesieniu do lokalizacji instytucji obejmują ekspozycje z innych państw, powinny one zostać wyraźnie określone w tabeli lub w przypisie do tabeli z ujawnianymi informacjami. |
| 020 | Ogółem

  Wartość określona zgodnie z wyjaśnieniem dotyczącym kolumn 010–120 niniejszej tabeli. |

Odniesienia prawne i instrukcje

Numer wiersza

Wyjaśnienie

010-01X

Podział odnośnych ekspozycji kredytowych według państwa

Wykaz państw, w których instytucja posiada odnośne ekspozycje kredytowe na potrzeby obliczania specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014
  .

Liczba wierszy może się różnić w zależności od liczby państw, w których instytucja ma swoje odnośne ekspozycje kredytowe na potrzeby obliczania bufora antycyklicznego.

Zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014, jeżeli ekspozycje zaliczone do portfela handlowego lub zagraniczne ekspozycje kredytowe instytucji stanowią mniej niż 2 % jej łącznych ekspozycji ważonych ryzykiem, instytucja może zdecydować o przypisaniu tych ekspozycji do lokalizacji instytucji. Jeżeli ekspozycje ujawnione w odniesieniu do lokalizacji instytucji obejmują ekspozycje z innych państw, powinny one zostać wyraźnie określone w tabeli lub w przypisie do tabeli z ujawnianymi informacjami.

020

Ogółem

Wartość określona zgodnie z wyjaśnieniem dotyczącym kolumn 010–120 niniejszej tabeli.

| Odniesienia prawne i instrukcje |
| --- |
| Numer kolumny | Wyjaśnienie |
| 010 | Wartość ekspozycji ogólnych ekspozycji kredytowych według metody standardowej

  Wartość ekspozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 111 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
  Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014.
  Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 111 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| 020 | Wartość ekspozycji ogólnych ekspozycji kredytowych według metody IRB

  Wartość ekspozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 166 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
  Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z EBA/RTS/2013/15.
  Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 166 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| 030 | Suma długich i krótkich pozycji ekspozycji zaliczonych do portfela handlowego

  Suma długich i krótkich pozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, obliczona jako suma długich i krótkich pozycji określona zgodnie z art. 327 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
  Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014.
  Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich długich i krótkich pozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, obliczona jako suma długich i krótkich pozycji określona zgodnie z art. 327 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| 040 | Wartość ekspozycji zaliczonych do portfela handlowego według metody modeli wewnętrznych

  Suma:






  — | wartości godziwej pozycji na rynku kasowym, odpowiadających odnośnym ekspozycjom kredytowym zdefiniowanym zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, określonej zgodnie z art. 104 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |

Odniesienia prawne i instrukcje

Numer kolumny

Wyjaśnienie

010

Wartość ekspozycji ogólnych ekspozycji kredytowych według metody standardowej

Wartość ekspozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 111 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 111 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

020

Wartość ekspozycji ogólnych ekspozycji kredytowych według metody IRB

Wartość ekspozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 166 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z EBA/RTS/2013/15.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 166 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

030

Suma długich i krótkich pozycji ekspozycji zaliczonych do portfela handlowego

Suma długich i krótkich pozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, obliczona jako suma długich i krótkich pozycji określona zgodnie z art. 327 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich długich i krótkich pozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, obliczona jako suma długich i krótkich pozycji określona zgodnie z art. 327 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

040

Wartość ekspozycji zaliczonych do portfela handlowego według metody modeli wewnętrznych

Suma:

—

wartości godziwej pozycji na rynku kasowym, odpowiadających odnośnym ekspozycjom kredytowym zdefiniowanym zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, określonej zgodnie z art. 104 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| — | wartości nominalnej instrumentów pochodnych, odpowiadających odnośnym ekspozycjom kredytowym zdefiniowanym zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

—

wartości nominalnej instrumentów pochodnych, odpowiadających odnośnym ekspozycjom kredytowym zdefiniowanym zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE.

Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wartości godziwej wszystkich pozycji na rynku kasowym, odpowiadających odnośnym ekspozycjom kredytowym zdefiniowanym zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, określonej zgodnie z art. 104 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, i wartości nominalnej wszystkich instrumentów pochodnych, odpowiadających odnośnym ekspozycjom kredytowym zdefiniowanym zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE.

050

Wartość ekspozycji sekurytyzacyjnych według metody standardowej

Wartość ekspozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 246 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1152/2014.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 246 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

060

Wartość ekspozycji sekurytyzacyjnych według metody IRB

Wartość ekspozycji odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 246 ust. 1 lit. b) i d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Rozkład geograficzny został dokonany zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 1152/2014.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z art. 246 ust. 1 lit. b) i d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

070

Wymogi w zakresie funduszy własnych: ogólne ekspozycje kredytowe

Wymogi w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określone zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

080

Wymogi w zakresie funduszy własnych: ekspozycje kredytowe zaliczone do portfela handlowego

Wymogi w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do odnośnych ekspozycji kredytowych w danym państwie zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, określone zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, lub z tytułu szczególnego ryzyka zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i ryzyka migracji.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, określonych zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 z tytułu szczególnego ryzyka lub zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i ryzyka migracji.

090

Wymogi w zakresie funduszy własnych: ekspozycje sekurytyzacyjne

Wymogi w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, określone zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, określona zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

100

Wymogi w zakresie funduszy własnych – ogółem

Suma kolumn 070, 080 i 090.

Wiersz 020 (ogółem): Suma wszystkich wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do odnośnych ekspozycji kredytowych zdefiniowanych zgodnie z art. 140 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE.

110

Wymogi w zakresie funduszy własnych: wagi

Waga stosowana do wskaźnika bufora antycyklicznego w każdym państwie, obliczana jako iloraz łącznych wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do odnośnych ekspozycji kredytowych w danym państwie (wiersz 01X, kolumna 100) i łącznych wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do wszystkich odnośnych ekspozycji kredytowych instytucji na potrzeby obliczania jej bufora antycyklicznego zgodnie z art. 140 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE (wiersz 020, kolumna 100).

Wartość tę wykazuje się jako wartość bezwzględną z 2 miejscami po przecinku.

120

Wskaźnik bufora antycyklicznego

Wskaźnik bufora antycyklicznego mający zastosowanie w danym państwie, ustalony zgodnie z art. 136, 137, 138 i 139 dyrektywy 2013/36/UE. Kolumna ta nie obejmuje wskaźników bufora antycyklicznego, które zostały ustalone, ale nie są jeszcze stosowane przy obliczaniu specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, do którego odnoszą się ujawniane informacji.

Wartość tę wykazuje się jako odsetek z tą samą liczbą miejsc po przecinku jako określono w art. 136, 137, 138 i 139 dyrektywy 2013/36/UE.

CZĘŚĆ III

INSTRUKCJE DOTYCZĄCE FORMATU STANDARDOWEGO 2

Tabela 2

Kwota specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego

W celu uzupełnienia tabeli 2 „Kwota specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego” instytucje stosują instrukcje zawarte w niniejszej sekcji.

| Odniesienia prawne i instrukcje |
| --- |
| Numer wiersza | Wyjaśnienie |
| 010 | Łączna kwota ekspozycji na ryzyko

  Łączna kwota ekspozycji na ryzyko obliczona zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| 020 | Specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego

  Specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego wyznaczony zgodnie z art. 140 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.
  Specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego oblicza się jako średnią ważoną wskaźników bufora antycyklicznego mających zastosowanie w państwach, w których znajdują się i są zgłaszane w wierszach 010–01X kolumny 120 w tabeli 1 odnośne ekspozycje kredytowe instytucji.
  Waga stosowana w odniesieniu do wskaźnika bufora antycyklicznego w każdym państwie jest udziałem wymogów w zakresie funduszy własnych w łącznych wymogach w zakresie funduszy własnych w stosunku do odnośnych ekspozycji kredytowych na danym terytorium, i jest ujawniana w kolumnie 110 w Tabeli 1.
  Wartość tę wykazuje się jako odsetek z 2 miejscami po przecinku. |
| 030 | Wymóg w zakresie specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego

  Wymóg w zakresie specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, obliczony jako specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego, wskazany w wierszu 020 niniejszej tabeli, stosowany w odniesieniu do kwoty łącznej ekspozycji na ryzyko wskazanej w wierszu 010 niniejszej tabeli. |

Odniesienia prawne i instrukcje

Numer wiersza

Wyjaśnienie

010

Łączna kwota ekspozycji na ryzyko

Łączna kwota ekspozycji na ryzyko obliczona zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

020

Specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego

Specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego wyznaczony zgodnie z art. 140 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.

Specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego oblicza się jako średnią ważoną wskaźników bufora antycyklicznego mających zastosowanie w państwach, w których znajdują się i są zgłaszane w wierszach 010–01X kolumny 120 w tabeli 1 odnośne ekspozycje kredytowe instytucji.

Waga stosowana w odniesieniu do wskaźnika bufora antycyklicznego w każdym państwie jest udziałem wymogów w zakresie funduszy własnych w łącznych wymogach w zakresie funduszy własnych w stosunku do odnośnych ekspozycji kredytowych na danym terytorium, i jest ujawniana w kolumnie 110 w Tabeli 1.

Wartość tę wykazuje się jako odsetek z 2 miejscami po przecinku.

030

Wymóg w zakresie specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego

Wymóg w zakresie specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, obliczony jako specyficzny dla instytucji wskaźnik bufora antycyklicznego, wskazany w wierszu 020 niniejszej tabeli, stosowany w odniesieniu do kwoty łącznej ekspozycji na ryzyko wskazanej w wierszu 010 niniejszej tabeli.

| Odniesienia prawne i instrukcje |
| --- |
| Numer kolumny | Wyjaśnienie |
| 010 | Wartość określona zgodnie z wyjaśnieniem dotyczącym wierszy 010–030 niniejszej tabeli. |

Odniesienia prawne i instrukcje

Numer kolumny

Wyjaśnienie

010

Wartość określona zgodnie z wyjaśnieniem dotyczącym wierszy 010–030 niniejszej tabeli.

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/9 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/9

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/1556

z dnia 11 czerwca 2015 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących przejściowego stosowania podejścia IRB do ekspozycji kapitałowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 495 ust. 3 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Należy określić warunki, na jakich właściwe organy mogą przyznać zwolnienie ze stosowania metody IRB w stosunku do niektórych kategorii ekspozycji kapitałowych utrzymywanych przez instytucje i unijne jednostki zależne instytucji w ich odpowiednich państwach członkowskich na dzień 31 grudnia 2007 r. |
| --- | --- |

(1)

Należy określić warunki, na jakich właściwe organy mogą przyznać zwolnienie ze stosowania metody IRB w stosunku do niektórych kategorii ekspozycji kapitałowych utrzymywanych przez instytucje i unijne jednostki zależne instytucji w ich odpowiednich państwach członkowskich na dzień 31 grudnia 2007 r.

| (2) | Warunki te należy określić w sposób zharmonizowany, tak aby w nieproporcjonalnie negatywny sposób nie wpłynąć na sprawne przejście w krajowych porządkach prawnych z systemu ustanowionego w drodze transpozycji dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), w szczególności jej art. 154 ust. 6, do systemu ustanowionego rozporządzeniem (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(2)

Warunki te należy określić w sposób zharmonizowany, tak aby w nieproporcjonalnie negatywny sposób nie wpłynąć na sprawne przejście w krajowych porządkach prawnych z systemu ustanowionego w drodze transpozycji dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), w szczególności jej art. 154 ust. 6, do systemu ustanowionego rozporządzeniem (UE) nr 575/2013.

| (3) | Określając te warunki, należy, w miarę możliwości, uwzględnić uzasadnione oczekiwania instytucji, którym przyznano zwolnienie na podstawie poprzedniego systemu, stosowanego do dnia 31 grudnia 2013 r. W związku z tym właściwe organy powinny mieć możliwość przyznania zwolnienia tym instytucjom. Nie należy go przyznawać innym instytucjom. |
| --- | --- |

(3)

Określając te warunki, należy, w miarę możliwości, uwzględnić uzasadnione oczekiwania instytucji, którym przyznano zwolnienie na podstawie poprzedniego systemu, stosowanego do dnia 31 grudnia 2013 r. W związku z tym właściwe organy powinny mieć możliwość przyznania zwolnienia tym instytucjom. Nie należy go przyznawać innym instytucjom.

| (4) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. |
| --- | --- |

(4)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

| (5) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), |
| --- | --- |

(5)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Właściwe organy mogą przyznawać instytucjom i unijnym jednostkom zależnym instytucji zwolnienie ze stosowania metody IRB, o którym mowa w art. 495 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jedynie w odniesieniu do tych kategorii ich ekspozycji kapitałowych, które w dniu 31 grudnia 2013 r. już były objęte zwolnieniem ze stosowania metody IRB.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 czerwca 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

3

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/11 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/11

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/1557

z dnia 13 lipca 2015 r.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 543/2009 w sprawie statystyk upraw

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 543/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie statystyk upraw oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 837/90 oraz (EWG) nr 959/93 (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 543/2009 ustanawia ramy dla sporządzania porównywalnych statystyk unijnych dotyczących upraw rocznych. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 543/2009 ustanawia ramy dla sporządzania porównywalnych statystyk unijnych dotyczących upraw rocznych.

| (2) | W wyniku okresowego przeglądu wdrażania rozporządzenia (WE) nr 543/2009 uznaje się w interesie porównywalności za konieczne, by uaktualnić niektóre nazwy zmiennych i definicje, tak by były one stosowane oraz rozumiane w jednolity sposób. |
| --- | --- |

(2)

W wyniku okresowego przeglądu wdrażania rozporządzenia (WE) nr 543/2009 uznaje się w interesie porównywalności za konieczne, by uaktualnić niektóre nazwy zmiennych i definicje, tak by były one stosowane oraz rozumiane w jednolity sposób.

| (3) | Należy zaprzestać korzystania ze znajdujących się w wykazie zmiennych, które stały się przestarzałe. |
| --- | --- |

(3)

Należy zaprzestać korzystania ze znajdujących się w wykazie zmiennych, które stały się przestarzałe.

| (4) | Mając na uwadze, że dane dotyczące produkcji krajowej powinny być porównywalne, należy do produkcji niektórych klas roślin, które są uprawiane na zielonkę, dodać poziom wilgotności. |
| --- | --- |

(4)

Mając na uwadze, że dane dotyczące produkcji krajowej powinny być porównywalne, należy do produkcji niektórych klas roślin, które są uprawiane na zielonkę, dodać poziom wilgotności.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 543/2009, |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 543/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 543/2009 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

Tabela 1

Uprawy z gruntów ornych

g.i.n.= gdzie indziej niesklasyfikowane

CZĘŚĆ A

| | Powierzchnia gruntów pod uprawą
  (1 000 ha) | Zbiory
  (1 000 ton) | Plony
  (100 kg/ha) |
| --- | --- | --- | --- |
| Terminy przekazywania
  Zmienne | 31–sty | 30–cze | 31–sie | 30–wrz | 31–sty | 30–wrz | 30–wrz | 31–paź | 31–sty | 30–wrz | 31–sie |
| rok n | rok n | rok n | rok n | rok n + 1 | rok n + 1 | rok n | rok n | rok n + 1 | rok n + 1 | rok n |
| Numer terminu | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| | PC powyżej progu | PC powyżej progu | PC powyżej progu | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | PC powyżej progu |
| Zboża na ziarno (łącznie z ateriałem siewnym)
   (1) | — | — | — | — | x | R | — | — | x | R | — |
| Zboża (z wyłączeniem ryżu) na ziarno (łącznie z materiałem siewnym) (1) | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |
| Pszenica zwyczajna i pszenica orkisz (1) | — | x | x | x | x | R | x | x | x | R | x |
| Pszenica zwyczajna ozima i pszenica orkisz (1) | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Pszenica durum (1) | x | x | x | x | x | R | x | x | x | R | x |
| Żyto i mieszanki zbożowe ozime (mieszanki żyta z pszenicą) (1) | x | x | x | x | x | R | x | x | x | R | x |
| Jęczmień (1) | — | x | x | x | x | R | x | x | x | R | x |
| Jęczmień ozimy (1) | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Owies (1) | — | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Mieszanki zbożowe jare (mieszanki zbożowe inne niż mieszanki żyta z pszenicą) (1) | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |
| Mieszanka ziaren i kolb kukurydzy (1) | — | x | x | x | x | R | x | x | x | R | x |
| Pszenżyto (1) | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Sorgo (1) | — | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Inne zboża g.i.n. (gryka, proso, kanar itd.) (1) | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |
| Ryż (1) | — | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Ryż indyjski | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |
| Ryż japoński | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |

Powierzchnia gruntów pod uprawą

(1 000 ha)

Zbiory

(1 000 ton)

Plony

(100 kg/ha)

Terminy przekazywania

Zmienne

31–sty

30–cze

31–sie

30–wrz

31–sty

30–wrz

30–wrz

31–paź

31–sty

30–wrz

31–sie

rok n

rok n

rok n

rok n

rok n + 1

rok n + 1

rok n

rok n

rok n + 1

rok n + 1

rok n

Numer terminu

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

PC powyżej progu

PC powyżej progu

PC powyżej progu

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

PC powyżej progu

Zboża na ziarno (łącznie z ateriałem siewnym)
   (1)

—

—

—

—

x

R

—

—

x

R

—

Zboża (z wyłączeniem ryżu) na ziarno (łącznie z materiałem siewnym) (1)

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

Pszenica zwyczajna i pszenica orkisz (1)

—

x

x

x

x

R

x

x

x

R

x

Pszenica zwyczajna ozima i pszenica orkisz (1)

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Pszenica durum (1)

x

x

x

x

x

R

x

x

x

R

x

Żyto i mieszanki zbożowe ozime (mieszanki żyta z pszenicą) (1)

x

x

x

x

x

R

x

x

x

R

x

Jęczmień (1)

—

x

x

x

x

R

x

x

x

R

x

Jęczmień ozimy (1)

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Owies (1)

—

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Mieszanki zbożowe jare (mieszanki zbożowe inne niż mieszanki żyta z pszenicą) (1)

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

Mieszanka ziaren i kolb kukurydzy (1)

—

x

x

x

x

R

x

x

x

R

x

Pszenżyto (1)

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Sorgo (1)

—

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Inne zboża g.i.n. (gryka, proso, kanar itd.) (1)

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

Ryż (1)

—

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Ryż indyjski

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

Ryż japoński

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

CZĘŚĆ B

| | Powierzchnia gruntów pod uprawą
  (1 000 ha) | Zbiory
  (1 000 ton) | Plony
  (100 kg/ha) |
| --- | --- | --- | --- |
| Terminy przekazywania
  Zmienne | 31–sty | 30–cze | 31–sie | 30–wrz | 31–mar | 30–wrz | 30–wrz | 31–paź | 31–mar | 30–wrz | 31–sie |
| rok n | rok n | rok n | rok n | rok n + 1 | rok n + 1 | rok n | rok n | rok n + 1 | rok n + 1 | rok n |
| Numer terminu | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| | PC powyżej progu | PC powyżej progu | PC powyżej progu | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | Wszystkie PC | PC powyżej progu |
| Uprawy strączkowe i białkowe na ziarno (włącznie z materiałem siewnym i mieszankami zbóż oraz nasion roślin strączkowych)
   (1) | — | — | — | — | x | R | — | — | x | x | — |
| Groch polny (1) | — | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Bób i fasola polna (1) | — | x | x | x | x | x | — | x | x | x | — |
| Łubin słodki (1) | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |
| Inne suszone nasiona roślin strączkowych i białkowych g.i.n. | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Uprawy okopowe | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Ziemniaki (włącznie z uprawami ziemniaków na sadzeniaki) | — | x | x | x | x | x | — | x | x | x | — |
| Buraki cukrowe (z wyłączeniem upraw nasiennych) | — | x | x | x | x | R | — | x | x | R | — |
| Inne uprawy okopowe g.i.n. | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Uprawy przemysłowe | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Rzepak i rzepik na nasiona (1) | — | x | x | x | x | R | x | x | x | R | x |
| Rzepak i rzepik ozimy na nasiona | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Słonecznik na ziarno (1) | — | x | x | x | x | R | x | x | x | R | x |
| Soja (1) | — | x | x | x | x | R | x | x | x | R | x |
| Siemię lniane (len oleisty) (1) | — | — | — | — | x | R | — | — | x | x | — |
| Nasiona bawełny (1) | — | — | — | — | — | — | — | — | x | x | — |
| Inne uprawy nasion oleistych g.i.n. (1) | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Len włóknisty | — | — | — | — | x | R | — | — | x | x | — |
| Konopie | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |
| Bawełna na włókno | — | — | — | — | x | R | — | — | x | x | — |
| Tytoń | — | — | — | — | x | R | — | — | x | R | — |
| Chmiel | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |
| Rośliny aromatyczne i o zastosowaniu medycznym i kulinarnym | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Uprawy energetyczne g.i.n. | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |
| Uprawy pastewne na zielonkę z gruntów ornych | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Trawy polowe i pastwiska polowe | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Rośliny motylkowe na zielonkę (strączkowe i motylkowe drobnonasienne) | — | — | — | — | x | x | — | — | — | — | — |
| Kukurydza na zielonkę (1) | — | x | x | x | x | x | x | x | x | x | x |
| Inne zboża na zielonkę (z wyłączeniem kukurydzy na zielonkę) (1) | — | — | — | — | x | x | — | — | x | x | — |

Powierzchnia gruntów pod uprawą

(1 000 ha)

Zbiory

(1 000 ton)

Plony

(100 kg/ha)

Terminy przekazywania

Zmienne

31–sty

30–cze

31–sie

30–wrz

31–mar

30–wrz

30–wrz

31–paź

31–mar

30–wrz

31–sie

rok n

rok n

rok n

rok n

rok n + 1

rok n + 1

rok n

rok n

rok n + 1

rok n + 1

rok n

Numer terminu

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

PC powyżej progu

PC powyżej progu

PC powyżej progu

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

Wszystkie PC

PC powyżej progu

Uprawy strączkowe i białkowe na ziarno (włącznie z materiałem siewnym i mieszankami zbóż oraz nasion roślin strączkowych)
   (1)

—

—

—

—

x

R

—

—

x

x

—

Groch polny (1)

—

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Bób i fasola polna (1)

—

x

x

x

x

x

—

x

x

x

—

Łubin słodki (1)

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

Inne suszone nasiona roślin strączkowych i białkowych g.i.n.

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Uprawy okopowe

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Ziemniaki (włącznie z uprawami ziemniaków na sadzeniaki)

—

x

x

x

x

x

—

x

x

x

—

Buraki cukrowe (z wyłączeniem upraw nasiennych)

—

x

x

x

x

R

—

x

x

R

—

Inne uprawy okopowe g.i.n.

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Uprawy przemysłowe

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Rzepak i rzepik na nasiona (1)

—

x

x

x

x

R

x

x

x

R

x

Rzepak i rzepik ozimy na nasiona

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Słonecznik na ziarno (1)

—

x

x

x

x

R

x

x

x

R

x

Soja (1)

—

x

x

x

x

R

x

x

x

R

x

Siemię lniane (len oleisty) (1)

—

—

—

—

x

R

—

—

x

x

—

Nasiona bawełny (1)

—

—

—

—

—

—

—

—

x

x

—

Inne uprawy nasion oleistych g.i.n. (1)

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Len włóknisty

—

—

—

—

x

R

—

—

x

x

—

Konopie

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

Bawełna na włókno

—

—

—

—

x

R

—

—

x

x

—

Tytoń

—

—

—

—

x

R

—

—

x

R

—

Chmiel

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

Rośliny aromatyczne i o zastosowaniu medycznym i kulinarnym

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Uprawy energetyczne g.i.n.

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

Uprawy pastewne na zielonkę z gruntów ornych

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Trawy polowe i pastwiska polowe

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Rośliny motylkowe na zielonkę (strączkowe i motylkowe drobnonasienne)

—

—

—

—

x

x

—

—

—

—

—

Kukurydza na zielonkę (1)

—

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

Inne zboża na zielonkę (z wyłączeniem kukurydzy na zielonkę) (1)

—

—

—

—

x

x

—

—

x

x

—

NB: Szacunki dla kolumn 1, 2, 3 i 11 są obowiązkowe dla tych państw członkowskich, w których średnia krajowa produkcja w ciągu ostatnich trzech lat wynosiła rocznie powyżej:

| | 3 000 000 ton w przypadku pszenicy zwyczajnej i pszenicy orkisz, |
| --- | --- |

3 000 000 ton w przypadku pszenicy zwyczajnej i pszenicy orkisz,

| | 1 000 000 ton w przypadku pszenicy durum, |
| --- | --- |

1 000 000 ton w przypadku pszenicy durum,

| | 900 000 ton w przypadku jęczmienia, |
| --- | --- |

900 000 ton w przypadku jęczmienia,

| | 100 000 ton w przypadku żyta i mieszanek zbóż ozimych (mieszanki żyta z pszenicą), |
| --- | --- |

100 000 ton w przypadku żyta i mieszanek zbóż ozimych (mieszanki żyta z pszenicą),

| | 1 500 000 ton w przypadku mieszanki ziaren i kolb kukurydzy, |
| --- | --- |

1 500 000 ton w przypadku mieszanki ziaren i kolb kukurydzy,

| | 200 000 ton w przypadku pszenżyta, |
| --- | --- |

200 000 ton w przypadku pszenżyta,

| | 150 000 ton w przypadku owsa, |
| --- | --- |

150 000 ton w przypadku owsa,

| | 150 000 ton w przypadku sorgo, |
| --- | --- |

150 000 ton w przypadku sorgo,

| | 150 000 ton w przypadku ryżu, |
| --- | --- |

150 000 ton w przypadku ryżu,

| | 70 000 ton w przypadku grochu polnego, |
| --- | --- |

70 000 ton w przypadku grochu polnego,

| | 50 000 ton w przypadku bobu i fasoli polnej, |
| --- | --- |

50 000 ton w przypadku bobu i fasoli polnej,

| | 300 000 ton w przypadku rzepaku i rzepiku na nasiona, |
| --- | --- |

300 000 ton w przypadku rzepaku i rzepiku na nasiona,

| | 200 000 ton w przypadku słonecznika na ziarno, |
| --- | --- |

200 000 ton w przypadku słonecznika na ziarno,

| | 60 000 ton w przypadku soi, |
| --- | --- |

60 000 ton w przypadku soi,

| | 700 000 ton w przypadku ziemniaków (włącznie z uprawami ziemniaków na sadzeniaki), |
| --- | --- |

700 000 ton w przypadku ziemniaków (włącznie z uprawami ziemniaków na sadzeniaki),

| | 2 500 000 ton w przypadku buraków cukrowych (z wyłączeniem upraw nasiennych), |
| --- | --- |

2 500 000 ton w przypadku buraków cukrowych (z wyłączeniem upraw nasiennych),

| | i 4 500 000 ton w przypadku kukurydzy na zielonkę. |
| --- | --- |

i 4 500 000 ton w przypadku kukurydzy na zielonkę.

Tabela 2

Świeże warzywa (włączając melony), truskawki i grzyby uprawne

| | Powierzchnia zbiorów
  (1 000 ha) | Zbiory
  (1 000 ton) |
| --- | --- | --- |
| Terminy przekazywania
  Zmienne | 31 –mar
  rok n + 1 | 31 –mar
  rok n + 1 |
| Numer terminu | 1 | 2 |
| Świeże warzywa (włączając melony) i truskawki | x | — |
| Kapustne | — | — |
| Kalafiory i brokuły | x | x |
| Kapusty | x | x |
| Warzywa liściowe i łodygowe (z wyłączeniem kapustnych) | — | — |
| Pory | x | x |
| Selery naciowe | x | x |
| Sałaty | x | x |
| Sałaty uprawiane pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2) | x | — |
| Endywia | x | x |
| Szpinak | x | x |
| Szparagi | x | x |
| Cykoria sałatowa do spożycia jako świeża | x | x |
| Karczochy | x | x |
| Warzywa uprawiane na owoce (włączając melony) | — | — |
| Pomidory | x | x |
| Pomidory do spożycia jako świeże | x | x |
| Pomidory uprawiane pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2) | x | — |
| Ogórki | x | x |
| Ogórki uprawiane pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2) | x | — |
| Korniszony | x | x |
| Bakłażany | x | x |
| Cukinie i kabaczki | x | x |
| Melony | x | x |
| Arbuzy | x | x |
| Papryka (capsicum) | x | x |
| Papryka (capsicum) uprawiana pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2) | x | — |
| Warzywa korzeniowe, bulwiaste i cebulowe | — | — |
| Marchew | x | x |
| Cebula | x | x |
| Szalotka | x | x |
| Selery korzeniowe | x | x |
| Rzodkiew | x | x |
| Czosnek | x | x |
| Świeże warzywa strączkowe | x | — |
| Świeży groch | x | x |
| Świeża fasola | x | x |
| Truskawki i poziomki | x | x |
| Truskawki i poziomki uprawiane pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2) | x | — |
| Grzyby uprawne | x | x |

Powierzchnia zbiorów

(1 000 ha)

Zbiory

(1 000 ton)

Terminy przekazywania

Zmienne

31 –mar

rok n + 1

31 –mar

rok n + 1

Numer terminu

1

2

Świeże warzywa (włączając melony) i truskawki

x

—

Kapustne

—

—

Kalafiory i brokuły

x

x

Kapusty

x

x

Warzywa liściowe i łodygowe (z wyłączeniem kapustnych)

—

—

Pory

x

x

Selery naciowe

x

x

Sałaty

x

x

Sałaty uprawiane pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2)

x

—

Endywia

x

x

Szpinak

x

x

Szparagi

x

x

Cykoria sałatowa do spożycia jako świeża

x

x

Karczochy

x

x

Warzywa uprawiane na owoce (włączając melony)

—

—

Pomidory

x

x

Pomidory do spożycia jako świeże

x

x

Pomidory uprawiane pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2)

x

—

Ogórki

x

x

Ogórki uprawiane pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2)

x

—

Korniszony

x

x

Bakłażany

x

x

Cukinie i kabaczki

x

x

Melony

x

x

Arbuzy

x

x

Papryka (capsicum)

x

x

Papryka (capsicum) uprawiana pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2)

x

—

Warzywa korzeniowe, bulwiaste i cebulowe

—

—

Marchew

x

x

Cebula

x

x

Szalotka

x

x

Selery korzeniowe

x

x

Rzodkiew

x

x

Czosnek

x

x

Świeże warzywa strączkowe

x

—

Świeży groch

x

x

Świeża fasola

x

x

Truskawki i poziomki

x

x

Truskawki i poziomki uprawiane pod szkłem lub wysokimi (dostępnymi) osłonami (2)

x

—

Grzyby uprawne

x

x

Tabela 3

Uprawy trwałe do spożycia przez ludzi

| | Powierzchnia produkcyjna
  (1 000 ha) | Zbiory
  (1 000 ton) |
| --- | --- | --- |
| Terminy przekazywania
  Zmienne | 31 –mar
  rok n + 1 | 31 –mar
  rok n + 1 | 30 –wrz
  rok n + 1 |
| Numer terminu | 1 | 2 | 3 |
| Uprawy trwałe do spożycia przez ludzi | x | — | — |
| Owoce rosnące w strefie klimatu umiarkowanego | — | — | — |
| Jabłka | x | x | — |
| Jabłka do spożycia jako świeże | — | x | — |
| Gruszki | x | x | — |
| Brzoskwinie | x | x | — |
| Nektaryny | x | x | — |
| Morele | x | x | — |
| Wiśnie i czereśnie | x | x | — |
| Wiśnie | x | x | — |
| Śliwki | x | x | — |
| Owoce rosnące w strefach klimatu subtropikalnego i tropikalnego | — | — | — |
| Figi | x | x | — |
| Kiwi | x | x | — |
| Awokado | x | x | — |
| Banany | x | x | — |
| Owoce jagodowe (z wyłączeniem truskawek i poziomek) | — | — | — |
| Czarne porzeczki | x | x | — |
| Maliny | x | x | — |
| Orzechy
   (3) | — | — | — |
| Orzechy włoskie | x | x | — |
| Orzechy laskowe | x | x | — |
| Migdały | x | x | — |
| Kasztany | x | x | — |
| Owoce cytrusowe
   (3) | x | — | — |
| Pomarańcze | x | — | x |
| Drobne owoce cytrusowe | x | — | x |
| Satsuma | x | — | x |
| Klementynki | x | — | x |
| Cytryny i limony | x | — | x |
| Pomele i grejpfruty | x | — | x |
| Winogrona
   (3) | x | x | — |
| Winogrona na wino | x | x | — |
| Winogrona na wina o chronionej nazwie pochodzenia (ChNP) | x | x | — |
| Winogrona na wina o chronionym oznaczeniu geograficznym (ChOG) | x | x | — |
| Winogrona na inne wina g.i.n. (bez ChNP/ChOG) | x | x | — |
| Winogrona stołowe | x | x | — |
| Winogrona na rodzynki | x | x | — |
| Oliwki
   (3) | — | — | — |
| Oliwki stołowe | x | x | — |
| Oliwki na oliwę | x | x | — |
| g.i .n.= gdzie indziej niesklasyfikowane |

Powierzchnia produkcyjna

(1 000 ha)

Zbiory

(1 000 ton)

Terminy przekazywania

Zmienne

31 –mar

rok n + 1

31 –mar

rok n + 1

30 –wrz

rok n + 1

Numer terminu

1

2

3

Uprawy trwałe do spożycia przez ludzi

x

—

—

Owoce rosnące w strefie klimatu umiarkowanego

—

—

—

Jabłka

x

x

—

Jabłka do spożycia jako świeże

—

x

—

Gruszki

x

x

—

Brzoskwinie

x

x

—

Nektaryny

x

x

—

Morele

x

x

—

Wiśnie i czereśnie

x

x

—

Wiśnie

x

x

—

Śliwki

x

x

—

Owoce rosnące w strefach klimatu subtropikalnego i tropikalnego

—

—

—

Figi

x

x

—

Kiwi

x

x

—

Awokado

x

x

—

Banany

x

x

—

Owoce jagodowe (z wyłączeniem truskawek i poziomek)

—

—

—

Czarne porzeczki

x

x

—

Maliny

x

x

—

Orzechy
   (3)

—

—

—

Orzechy włoskie

x

x

—

Orzechy laskowe

x

x

—

Migdały

x

x

—

Kasztany

x

x

—

Owoce cytrusowe
   (3)

x

—

—

Pomarańcze

x

—

x

Drobne owoce cytrusowe

x

—

x

Satsuma

x

—

x

Klementynki

x

—

x

Cytryny i limony

x

—

x

Pomele i grejpfruty

x

—

x

Winogrona
   (3)

x

x

—

Winogrona na wino

x

x

—

Winogrona na wina o chronionej nazwie pochodzenia (ChNP)

x

x

—

Winogrona na wina o chronionym oznaczeniu geograficznym (ChOG)

x

x

—

Winogrona na inne wina g.i.n. (bez ChNP/ChOG)

x

x

—

Winogrona stołowe

x

x

—

Winogrona na rodzynki

x

x

—

Oliwki
   (3)

—

—

—

Oliwki stołowe

x

x

—

Oliwki na oliwę

x

x

—

g.i .n.= gdzie indziej niesklasyfikowane

Tabela 4

Użytki rolne

| | Powierzchnia pod uprawę główną
  (1 000 ha) |
| --- | --- |
| Termin przekazywania wyników
  Zmienne | 30-wrz
  rok n + 1 |
| Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych | R |
| Grunty orne | R |
| Zboża na ziarno (łącznie z materiałem siewnym) | x |
| Uprawy strączkowe i białkowe na ziarno (łącznie z materiałem siewnym i mieszankami zbóż oraz nasion) | x |
| Ziemniaki (włącznie z uprawami ziemniaków na sadzeniaki) | x |
| Buraki cukrowe (z wyłączeniem upraw nasiennych) | x |
| Uprawy przemysłowe | x |
| Uprawy pastewne na zielonkę z gruntów ornych | x |
| Świeże warzywa (włączając melony) i truskawki | x |
| Kwiaty i rośliny ozdobne (z wyłączeniem szkółek) | x |
| Inne uprawy na gruntach ornych g.i.n. | x |
| Grunty ugorowane | R |
| Trwałe użytki zielone | R |
| Uprawy trwałe | x |
| Owoce, owoce jagodowe i orzechy (z wyłączeniem owoców cytrusowych, winogron i truskawek) | R |
| Winogrona | R |
| Oliwki | R |
| Szkółki | x |
| g.i .n.= gdzie indziej niesklasyfikowane |

Powierzchnia pod uprawę główną

(1 000 ha)

Termin przekazywania wyników

Zmienne

30-wrz

rok n + 1

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych

R

Grunty orne

R

Zboża na ziarno (łącznie z materiałem siewnym)

x

Uprawy strączkowe i białkowe na ziarno (łącznie z materiałem siewnym i mieszankami zbóż oraz nasion)

x

Ziemniaki (włącznie z uprawami ziemniaków na sadzeniaki)

x

Buraki cukrowe (z wyłączeniem upraw nasiennych)

x

Uprawy przemysłowe

x

Uprawy pastewne na zielonkę z gruntów ornych

x

Świeże warzywa (włączając melony) i truskawki

x

Kwiaty i rośliny ozdobne (z wyłączeniem szkółek)

x

Inne uprawy na gruntach ornych g.i.n.

x

Grunty ugorowane

R

Trwałe użytki zielone

R

Uprawy trwałe

x

Owoce, owoce jagodowe i orzechy (z wyłączeniem owoców cytrusowych, winogron i truskawek)

R

Winogrona

R

Oliwki

R

Szkółki

x

g.i .n.= gdzie indziej niesklasyfikowane

---

(1)  Dane o produkcji tych upraw wyraża sięw postaci średniego poziomu wilgotności, o którym każde państwo członkowskie powiadamia Komisję w styczniu/marcu roku n + 1 (kolumna 9).

(2)  Dane są obowiązkowe dla tych państw członkowskich, w których krajowa powierzchnia zbiorów wynosi 500 ha lub więcej.

(3)  Dane są obowiązkowe dla tych państw członkowskich, w których krajowa powierzchnia produkcyjna wynosi 500 ha lub więcej.

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/20 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/20

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/1558

z dnia 22 lipca 2015 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 poprzez ustanowienie tabeli wskaźników do celów stosowania gwarancji UE

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Projekty Europejskiego Banku Inwestycyjnego („EBI”) objęte gwarancją UE w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych („EFIS”) powinny być oceniane zgodnie z oceną EBI i procedurami należytej staranności, w tym opartymi na trzech filarach ramami oceny wartości dodanej („3PVA”). |
| --- | --- |

(1)

Projekty Europejskiego Banku Inwestycyjnego („EBI”) objęte gwarancją UE w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych („EFIS”) powinny być oceniane zgodnie z oceną EBI i procedurami należytej staranności, w tym opartymi na trzech filarach ramami oceny wartości dodanej („3PVA”).

| (2) | Ocena takich projektów powinna być przeprowadzana poprzez odniesienie do tabeli wskaźników, której podstawą są stosowane przez EBI 3PVA. Stosowanie takiej tabeli wskaźników powinno umożliwiać efektywne wdrażanie EFIS przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej jakości standardów oceny. |
| --- | --- |

(2)

Ocena takich projektów powinna być przeprowadzana poprzez odniesienie do tabeli wskaźników, której podstawą są stosowane przez EBI 3PVA. Stosowanie takiej tabeli wskaźników powinno umożliwiać efektywne wdrażanie EFIS przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej jakości standardów oceny.

| (3) | Tabela wskaźników powinna być stosowana, aby zagwarantować, że gwarancją UE objęte są projekty o wyższej wartości dodanej. |
| --- | --- |

(3)

Tabela wskaźników powinna być stosowana, aby zagwarantować, że gwarancją UE objęte są projekty o wyższej wartości dodanej.

| (4) | Jeżeli organy zarządzające EBI podejmą decyzję o zmianie 3PVA, Komisja i EBI powinny bezzwłocznie zbadać potrzebę dokonania przeglądu i zmiany, w stosownych przypadkach, tabeli wskaźników w świetle skorygowanych 3PVA, |
| --- | --- |

(4)

Jeżeli organy zarządzające EBI podejmą decyzję o zmianie 3PVA, Komisja i EBI powinny bezzwłocznie zbadać potrzebę dokonania przeglądu i zmiany, w stosownych przypadkach, tabeli wskaźników w świetle skorygowanych 3PVA,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tabelę wskaźników, o której mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) 2015/1017, stosowaną przez komitet inwestycyjny EFIS celem zapewnienia niezależnej i przejrzystej oceny potencjalnego i faktycznego wykorzystania gwarancji UE, określa się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

Tabela wskaźników

1.   Przepisy ogólne

Tabela wskaźników jest stosowana przez komitet inwestycyjny ustanowiony zgodnie z art. 7 ust. 7–12 rozporządzenia (UE) 2015/1017 w celu dokonania oceny wartości dodanej działań podlegających ewentualnemu wsparciu przez EBI w ramach gwarancji UE (1). Tabela wskaźników będzie stanowić narzędzie stosowane przez komitet inwestycyjny do określenia priorytetowych działań charakteryzujących się wysoką punktacją i wartością dodaną, na potrzeby udzielenia im gwarancji UE. EBI oblicza punktację i wskaźniki ex ante, a po zakończeniu realizacji projektu monitoruje wyniki. Komitet inwestycyjny otrzymuje punktację uzyskaną w ramach odpowiednich filarów i wartość każdego wskaźnika.

Tabela opiera się na czterech filarach:

| — | Filar 1 – Wkład w realizację celów polityki EFIS, |
| --- | --- |

—

Filar 1 – Wkład w realizację celów polityki EFIS,

| — | Filar 2 – Jakość i solidność projektu, |
| --- | --- |

—

Filar 2 – Jakość i solidność projektu,

| — | Filar 3 – Wkład techniczny i finansowy, |
| --- | --- |

—

Filar 3 – Wkład techniczny i finansowy,

| — | Filar 4 – Wskaźniki uzupełniające. |
| --- | --- |

—

Filar 4 – Wskaźniki uzupełniające.

Ze względu na ich odmienny zakres każdy filar jest oceniany odrębnie, a poszczególne wyniki nie są łączone w jeden wynik. Przy klasyfikowaniu projektów komitet inwestycyjny w jednakowy sposób traktuje każdy filar niezależnie od tego, czy dany filar jest oceniany w formie punktacji liczbowej czy też obejmuje wskaźniki jakościowe i ilościowe, które nie mają charakteru punktacji. Zgodnie z art. 7 ust. 14 rozporządzenia w sprawie EFIS tabela wskaźników ma być stosowana przez komitet inwestycyjny celem zapewnienia niezależnej i przejrzystej oceny potencjalnego i faktycznego wykorzystania gwarancji UE. Jej stosowanie pozostaje bez uszczerbku dla oceny zgodności projektów dokonywanej przez komitet inwestycyjny na podstawie art. 7 ust. 7 rozporządzenia w sprawie EFIS i stanowi uzupełnienie tej oceny.

2.   Tabela wskaźników

Każde działanie EFIS jest oceniane pod kątem każdego z 4 filarów. Ocena jest obliczana na podstawie punktów uzyskanych w odniesieniu do szeregu wskaźników w ramach każdego filaru, przy wykorzystaniu następującej skali:

| Punkty | Ocena filaru 2 | Ocena filaru 1 i 3 |
| --- | --- | --- |
| 0–49 | marginalna | niska |
| 50–99 | dostateczna | umiarkowana |
| 100–149 | dobra | znacząca |
| ≥ 150 | doskonała | wysoka |

Punkty

Ocena filaru 2

Ocena filaru 1 i 3

0–49

marginalna

niska

50–99

dostateczna

umiarkowana

100–149

dobra

znacząca

≥ 150

doskonała

wysoka

Filar 4 będzie obejmował ilościowe lub jakościowe wskaźniki uzupełniające i nie będzie podlegał konsolidacji na potrzeby danej oceny.

Filar 1: Wkład w realizację celów polityki EFIS

Filar 1 ocenia spójność z ogólnymi celami EFIS oraz wkład działania w osiągnięcie tych celów określonych w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/1017. Metodyka uzyskania ogólnej oceny filaru 1 opiera się na wkładzie działania ocenianym jako „niski”, „umiarkowany”, „znaczący” lub „wysoki”.

W ocenie uwzględniane są następujące aspekty:

—   Wkład w realizację celów EFIS: wszystkie projekty muszą przyczyniać się do osiągnięcia co najmniej jednego z celów ogólnych EFIS. Projekty o niskim priorytetem politycznym, takie jak „niepriorytetowe” drogowe projekty infrastrukturalne TEN-T, otrzymają niską ocenę.

—   Główne cele: w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/1017, dla każdego z ogólnych celów polityki, określono szereg kluczowych obszarów polityki, które uznano za szczególnie ważne. Projekty w tych kluczowych obszarach polityki będą podwyższać ocenę projektu o jeden punkt. Szczególne cechy projektu świadczące o wyjątkowo wysokim wkładzie, takie jak projekty demonstracyjne lub projekty, które wnoszą szczególny wkład w realizację celów strategii „Europa 2020”, również są uwzględniane w ocenie. Projekty, które służą wielu celom, w tym horyzontalnym (takim jak cele w zakresie spójności i klimatu), podwyższają ocenę o dodatkowe punkty.

Stosuje się jeden wskaźnik o czterostopniowej skali oceny. Na potrzeby obliczenia ogólnej oceny do każdego stopnia skali oceny przypisanych jest maksymalnie 50 punktów. Po zsumowaniu punktów (bez zastosowania wag) wkład projektu zostaje następnie sklasyfikowany jako „niski” (mniej niż 50 punktów), „umiarkowany” (od 50 do 99 punktów), „znaczący” (od 100 do 149 punktów) lub „wysoki” (co najmniej 150 punktów).

Filar 2 – Jakość i solidność projektu

Na filar 2 składa się szereg wskaźników służących ocenie jakości i solidności działania. Inne podejście przyjmuje się w przypadku inwestycji w indywidualne projekty, a inne w przypadku inwestycji dokonywanych na podstawie pożyczek udzielanych przez pośredników wielu beneficjentom.

Następujące aspekty i wynikające z nich wskaźniki mają być stosowane do oceny indywidualnych projektów:

—   Wzrost gospodarczy (wskaźnik 1 – od 0 do 100 punktów): wkład projektu w trwały wzrost gospodarczy wynika z jego skutków społeczno-ekonomicznych ocenianych w kategoriach kosztów i korzyści. Jeżeli jest to możliwe, oblicza się wewnętrzną stopę zwrotu z wykorzystaniem najlepszych praktyk stosowanych w zawodach ekonomicznych. Stopa ta uwzględnia społeczno-ekonomiczne koszty i korzyści projektu, w tym jego efekt mnożnikowy (np. korzystną działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną, długofalowe korzyści dla klimatu lub skutki dla rynku pracy bądź niekorzystny wpływ na środowisko). Istnieją jednak również projekty, dla których trudno jest oszacować wewnętrzną stopę zwrotu. Na przykład w wielu sektorach najważniejsza jest zgodność z unijnymi standardami, a najistotniejszą kwestią jest przyjęcie najmniej kosztownego rozwiązania, a nie ocena ogólnych korzyści gospodarczych (na przykład uzdatnianie wody i oczyszczanie ścieków). W przypadku tych sektorów podstawą oceny jakości są wartości odniesienia obowiązujące w danym sektorze. W przypadku działań grupujących pożyczki ramowe podstawą oceny jest przede wszystkim strategia inwestycyjna i kryteria inwestycyjne stosowane przez promotora projektu.

Ogólnie rzecz biorąc, progowa stopa zwrotu wymagana do otrzymania finansowania EBI wynosi 5 %. W przypadku standardowego projektu wewnętrzna stopa zwrotu na poziomie 5–7 % jest uznawana za „dostateczną”, 7–10 % za „dobrą”, a projekt ze stopą zwrotu powyżej 10 % uznaje się za „doskonały”. Klasyfikacja wyników uwzględnia jednak również pewne kwestie sektorowe. Sektory uznawane obecnie za mniej przyjazne dla środowiska (np. niektóre rodzaje transportu) uzyskałyby finansowanie jedynie, jeżeli zostaną ocenione jako „dobre” z ekonomicznego punktu widzenia, czyli posiadają stopę zwrotu rzędu co najmniej 7 %. Z drugiej strony w przypadku niektórych projektów o długofalowych korzyściach dla klimatu, do ewentualnego finansowania uwzględniane są projekty o wewnętrznej stopie zwrotu wynoszącej 3,5–5 %, a więc blisko kategorii „marginalna”. Ocenę przypisywaną projektom z sektora prywatnego, z uwagi na ich profil ryzyka i zysku, ustala się na „marginalną” w przypadku projektów o stopie zwrotu 5–7 %, „dostateczną” w przypadku stopy zwrotu na poziomie 7–10 %, „dobrą” w przypadku stopy zwrotu na poziomie 10–15 % i „doskonałą”, jeżeli stopa zwrotu projektu wynosi ponad 15 %. Wewnętrzną stopę zwrotu oblicza się, w pełni uwzględniając pozytywne i negatywne efekty zewnętrzne, w tym dla środowiska i zmiany klimatu. Rada kierownicza może dostosować wysokość progowej stopy zwrotu, jeżeli istnieje dowód, że jej poziom nie jest uzasadniony pod względem ekonomicznym i biorąc pod uwagę sytuację gospodarczą w długim okresie.

—   Potencjał promotora (wskaźnik 2 – od 0 do 30 punktów): potencjał promotora oceniany jest na podstawie jakościowej oceny zdolności promotora do realizacji projektu w sposób terminowy i skuteczny, z uwzględnieniem odpowiedniego kontekstu instytucjonalnego i ewentualnej pomocy technicznej, jaka ma zostać udzielona. Jest to szczególnie ważne w przypadku pożyczek ramowych, w przypadku których ocenia się kryteria ustalania priorytetów, zdolność do wdrażania projektu oraz jego kontroli, systemy monitorowania i kontroli, a także zarządzanie wymogami w zakresie środowiska, konkurencji i zamówień publicznych.

—   Zrównoważoność (wskaźnik 3 – od 0 do 30 punktów): zgodnie ze standardami EBI projekty muszą być nie tylko rentowne, a w ten sposób przyczyniać się do wzrostu gospodarczego, ale także muszą mieć zrównoważony charakter pod kątem aspektów środowiskowych i społecznych. Niezwykle ważne jest utrzymanie wysokich standardów środowiskowych i społecznych. Są one oceniane na podstawie szczegółowych wytycznych zawartych w podręczniku praktyk środowiskowych i społecznych (2).

—   Zatrudnienie (wskaźnik 4 – od 0 do 40 punktów): wskaźnik zatrudnienia dotyczy zatrudnienia w trakcie budowy oraz w trakcie eksploatacji. Zatrudnienie w trakcie budowy szacuje się z wykorzystaniem współczynników właściwych dla danego sektora przemysłu. Oceny zatrudnienia w trakcie eksploatacji dokonują analitycy projektów, porównując projekt z doświadczeniem w danym sektorze. Poniższa tabela zawiera zestawienie ocen z podziałem na zatrudnienie w trakcie budowy i zatrudnienie w trakcie eksploatacji. Na przykład projekty o wysokim nakładzie pracy w trakcie budowy obejmują niektóre roboty budowlane (zwłaszcza roboty remontowe prowadzone w różnych miejscach), efektywność energetyczną oraz leśnictwo. Większe zatrudnienie w trakcie eksploatacji wiąże się z niektórymi projektami przemysłowymi.

Ogólna ocena filaru 2 w przypadku indywidualnych projektów obliczana jest przez dodanie punktów z czterech określonych powyżej podkategorii w celu uzyskania ogólnej oceny w odniesieniu do danego projektu, w skali od „marginalny” (poniżej 50 punktów), „dostateczny” (od 50 do 99 punktów), „dobry” (od 100 do 149 punktów) do „doskonały” (co najmniej 150 punktów).

W odniesieniu do pożyczek udzielanych przez pośredników wielu beneficjentom filar 2 dostarczy oceny zdolności i skuteczności podmiotów finansowych i innych podmiotów (w tym instytucji prorozwojowych) do działania w charakterze pośredników. Podstawą oceny są trzy niezależne wskaźniki:

| — | potencjał i solidność pośredników oraz jakość środowiska operacyjnego, |
| --- | --- |

—

potencjał i solidność pośredników oraz jakość środowiska operacyjnego,

| — | zwiększanie dostępu do finansowania lub poprawa warunków finansowania, w tym w odniesieniu do beneficjentów końcowych, |
| --- | --- |

—

zwiększanie dostępu do finansowania lub poprawa warunków finansowania, w tym w odniesieniu do beneficjentów końcowych,

| — | zatrudnienie na poziomie beneficjentów końcowych. |
| --- | --- |

—

zatrudnienie na poziomie beneficjentów końcowych.

Punkty przyznawane wskaźnikom w każdej kategorii dodaje się bez zastosowania wag, aby uzyskać ogólną ocenę danego projektu, w skali od „marginalny” (poniżej 50 punktów), „dostateczny” (od 50 do 99 punktów), „dobry” (od 100 do 149 punktów) do „doskonały” (co najmniej 150 punktów).

Filar 3: Techniczny i finansowy wkład w projekt

Filar 3 kładzie nacisk na korzyści z zaangażowania EBI i wsparcia EFIS, przynoszących finansowe i niefinansowe korzyści dla projektu. Wkład ten jest oceniany na podstawie trzech wskaźników, z których każdy mierzy uzupełniające się aspekty wartości dodanej:

| — | Wkład finansowy, tj. poprawa warunków finansowania kontrahenta w porównaniu z alternatywnymi źródłami finansowania (niższe oprocentowanie lub dłuższy okres zapadalności pożyczki). |
| --- | --- |

—

Wkład finansowy, tj. poprawa warunków finansowania kontrahenta w porównaniu z alternatywnymi źródłami finansowania (niższe oprocentowanie lub dłuższy okres zapadalności pożyczki).

| — | Ułatwienie operacji finansowych, tj. zwiększenie skuteczności wsparcia udzielonego przez inne podmioty; pozyskanie środków osób trzecich, w szczególności z sektora prywatnego; efekty sygnalizacyjne dla innych pożyczkodawców). |
| --- | --- |

—

Ułatwienie operacji finansowych, tj. zwiększenie skuteczności wsparcia udzielonego przez inne podmioty; pozyskanie środków osób trzecich, w szczególności z sektora prywatnego; efekty sygnalizacyjne dla innych pożyczkodawców).

| — | Wkład i doradztwo EBI, tj. świadczenie usług niefinansowych w postaci wkładu ekspertów/transferu wiedzy celem usprawnienia realizacji projektu i zwiększenia potencjału instytucjonalnego, a także zapewnienia doradztwa w zakresie montażu finansowego. Może to zostać zapewnione w ramach Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego oraz innych istniejących instrumentów doradczych, takich jak JASPERS, ELENA lub InnovFin w ramach programu „Horyzont 2020” lub za pomocą innych odpowiednich środków takich jak wsparcie realizacji projektu. |
| --- | --- |

—

Wkład i doradztwo EBI, tj. świadczenie usług niefinansowych w postaci wkładu ekspertów/transferu wiedzy celem usprawnienia realizacji projektu i zwiększenia potencjału instytucjonalnego, a także zapewnienia doradztwa w zakresie montażu finansowego. Może to zostać zapewnione w ramach Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego oraz innych istniejących instrumentów doradczych, takich jak JASPERS, ELENA lub InnovFin w ramach programu „Horyzont 2020” lub za pomocą innych odpowiednich środków takich jak wsparcie realizacji projektu.

Każdy wskaźnik ocenia się odrębnie z wykorzystaniem spójnej i dobrze udokumentowanej obowiązującej metodyki EBI, z późniejszymi zmianami. Podobnie jak w filarze 1 ocena mieści się w przedziale od „niski” do „wysoki”. Punkty przyznawane każdemu wskaźnikowi dodaje się bez zastosowania wag, aby uzyskać ogólną ocenę danego projektu, w skali od „niski” (poniżej 50 punktów), „umiarkowany” (od 50 do 99 punktów), „znaczący” (od 100 do 149 punktów) do „wysoki” (co najmniej 150 punktów).

Filar 4 – Wskaźniki uzupełniające

Tabelę wskaźników uzupełniają następujące wskaźniki zgłaszane w odniesieniu do każdego działania, tak aby odzwierciedlić kluczowe przekrojowe aspekty działań EBI w ramach EFIS:

| — | zasada dodatkowości. Określa się, czy działanie jest działaniem specjalnym czy też działaniem zwykłym. W przypadku działań zwykłych przedstawia się dalsze wyjaśnienia, uzasadniając dodatkowość tych działań zgodnie z jej definicją określoną w art. 5 rozporządzenia (UE) 2015/2017, |
| --- | --- |

—

zasada dodatkowości. Określa się, czy działanie jest działaniem specjalnym czy też działaniem zwykłym. W przypadku działań zwykłych przedstawia się dalsze wyjaśnienia, uzasadniając dodatkowość tych działań zgodnie z jej definicją określoną w art. 5 rozporządzenia (UE) 2015/2017,

| — | zbiór wskaźników związanych z warunkami makroekonomicznymi, w których projekt jest realizowany, które to wskaźniki umożliwiają m.in. członkom komitetu inwestycyjnego ocenę ewentualnych skutków w odniesieniu do różnic gospodarczych wewnątrz Unii i długoterminowego potencjału wzrostu gospodarczego, obejmujący: (i) wskaźniki związane z sytuacją w zakresie inwestycji, (ii) lukę produktową obliczaną na podstawie zatwierdzonej przez Radę Ecofin metodyki funkcji produkcji, (iii) potencjalny wzrost PKB, (iv) wskaźniki związane z bezrobociem: stopę bezrobocia, zmianę stopy bezrobocia w ujęciu rok do roku i porównanie ze średnią w UE oraz (v) wskaźnik łącznych kosztów finansowania zewnętrznego przedsiębiorstw niefinansowych, a jeżeli nie jest dostępny – stopy procentowe stosowane przez banki względem przedsiębiorstw niefinansowych. W świetle tych wskazówek komitet inwestycyjny zwraca szczególną uwagę na projekty służące rozwiązywaniu różnic gospodarczych wewnątrz Unii, |
| --- | --- |

—

zbiór wskaźników związanych z warunkami makroekonomicznymi, w których projekt jest realizowany, które to wskaźniki umożliwiają m.in. członkom komitetu inwestycyjnego ocenę ewentualnych skutków w odniesieniu do różnic gospodarczych wewnątrz Unii i długoterminowego potencjału wzrostu gospodarczego, obejmujący: (i) wskaźniki związane z sytuacją w zakresie inwestycji, (ii) lukę produktową obliczaną na podstawie zatwierdzonej przez Radę Ecofin metodyki funkcji produkcji, (iii) potencjalny wzrost PKB, (iv) wskaźniki związane z bezrobociem: stopę bezrobocia, zmianę stopy bezrobocia w ujęciu rok do roku i porównanie ze średnią w UE oraz (v) wskaźnik łącznych kosztów finansowania zewnętrznego przedsiębiorstw niefinansowych, a jeżeli nie jest dostępny – stopy procentowe stosowane przez banki względem przedsiębiorstw niefinansowych. W świetle tych wskazówek komitet inwestycyjny zwraca szczególną uwagę na projekty służące rozwiązywaniu różnic gospodarczych wewnątrz Unii,

| — | oczekiwany efekt mnożnikowy działania EFIS, |
| --- | --- |

—

oczekiwany efekt mnożnikowy działania EFIS,

| — | kwota zmobilizowanego finansowania ze środków prywatnych, |
| --- | --- |

—

kwota zmobilizowanego finansowania ze środków prywatnych,

| — | współpraca z krajowymi bankami prorozwojowymi i wsparcie dla platform inwestycyjnych, |
| --- | --- |

—

współpraca z krajowymi bankami prorozwojowymi i wsparcie dla platform inwestycyjnych,

| — | współfinansowanie z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, |
| --- | --- |

—

współfinansowanie z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych,

| — | współfinansowanie z innych instrumentów UE (tj. „Horyzont 2020”, instrument „Łącząc Europę” itp.), |
| --- | --- |

—

współfinansowanie z innych instrumentów UE (tj. „Horyzont 2020”, instrument „Łącząc Europę” itp.),

| — | uzyskane oszczędności energii (w odniesieniu do stosownych działań), |
| --- | --- |

—

uzyskane oszczędności energii (w odniesieniu do stosownych działań),

| — | wskaźnik dotyczący działań w dziedzinie klimatu (w odniesieniu do odpowiednich działań). |
| --- | --- |

—

wskaźnik dotyczący działań w dziedzinie klimatu (w odniesieniu do odpowiednich działań).

---

(1)  Tabela nie dotyczy działań określonych w art. 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2015/1017.

(2)  http://www.eib.org/attachments/strategies/environmental_and_social_practices_handbook_en.pdf

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/25 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/25

---

ROZPORZĄDZENIE WKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1559

z dnia 18 września 2015 r.

nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (rozporządzenie podstawowe) (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4,

po konsultacji z państwami członkowskimi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Wszczęcie postępowania

| (1) | Dnia 20 grudnia 2014 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii („państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”). |
| --- | --- |

(1)

Dnia 20 grudnia 2014 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii („państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

| (2) | Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej w dniu 10 listopada 2014 r. przez grupę Saint-Gobain PAM („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % łącznej produkcji unijnej rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego. Skarga zawierała dowody wskazujące na dumping i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia. |
| --- | --- |

(2)

Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej w dniu 10 listopada 2014 r. przez grupę Saint-Gobain PAM („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % łącznej produkcji unijnej rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego. Skarga zawierała dowody wskazujące na dumping i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia.

| (3) | Dnia 11 marca 2015 r. Komisja wszczęła dochodzenie antysubsydyjne dotyczące przywozu rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego pochodzących z Indii i rozpoczęła odrębne dochodzenie. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Dochodzenie to jest nadal w toku. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 11 marca 2015 r. Komisja wszczęła dochodzenie antysubsydyjne dotyczące przywozu rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego pochodzących z Indii i rozpoczęła odrębne dochodzenie. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Dochodzenie to jest nadal w toku.

1.2.   Zainteresowane strony

| (4) | W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. W szczególności Komisja wyraźnie poinformowała skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, władze indyjskie, znanych importerów, dostawców i użytkowników, przedsiębiorstwa handlowe, a także stowarzyszenia, o których wiadomo, że są zainteresowane, o wszczęciu dochodzenia i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału. |
| --- | --- |

(4)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. W szczególności Komisja wyraźnie poinformowała skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, władze indyjskie, znanych importerów, dostawców i użytkowników, przedsiębiorstwa handlowe, a także stowarzyszenia, o których wiadomo, że są zainteresowane, o wszczęciu dochodzenia i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału.

| (5) | Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych. Żadna ze stron nie wniosła o przesłuchanie w celu przedstawienia uwag na temat wszczęcia postępowania. |
| --- | --- |

(5)

Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych. Żadna ze stron nie wniosła o przesłuchanie w celu przedstawienia uwag na temat wszczęcia postępowania.

1.2.1.   Kontrola wyrywkowa

| (6) | W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(6)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Kontrola wyrywkowa producentów i importerów unijnych

| (7) | Kontrola wyrywkowa producentów unijnych nie była konieczna. Istnieją tylko trzy przedsiębiorstwa lub grupa przedsiębiorstw wytwarzających produkt objęty postępowaniem w Unii, z których dwa, reprezentujące 96 % łącznej produkcji unijnej, współpracowały w toku dochodzenia. |
| --- | --- |

(7)

Kontrola wyrywkowa producentów unijnych nie była konieczna. Istnieją tylko trzy przedsiębiorstwa lub grupa przedsiębiorstw wytwarzających produkt objęty postępowaniem w Unii, z których dwa, reprezentujące 96 % łącznej produkcji unijnej, współpracowały w toku dochodzenia.

| (8) | W odniesieniu do importerów aby zdecydować, czy dobór próby jest konieczny, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała importerów niepowiązanych do podania informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Żaden z importerów niepowiązanych nie zgłosił się w terminie wskazanym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(8)

W odniesieniu do importerów aby zdecydować, czy dobór próby jest konieczny, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała importerów niepowiązanych do podania informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Żaden z importerów niepowiązanych nie zgłosił się w terminie wskazanym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w Indiach

| (9) | W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i dokonania doboru próby Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w Indiach, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Republiki Indii w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi. |
| --- | --- |

(9)

W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i dokonania doboru próby Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w Indiach, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Republiki Indii w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

| (10) | Dwóch producentów eksportujących z państwa, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Reprezentowali oni 100 % wywozu z Indii podczas okresu objętego dochodzeniem. Komisja zdecydowała zatem, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna. |
| --- | --- |

(10)

Dwóch producentów eksportujących z państwa, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Reprezentowali oni 100 % wywozu z Indii podczas okresu objętego dochodzeniem. Komisja zdecydowała zatem, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.

1.2.2.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

| (11) | Komisja rozesłała kwestionariusze do obu współpracujących indyjskich producentów eksportujących, do trzech producentów unijnych, a także do użytkowników, którzy zgłosili się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(11)

Komisja rozesłała kwestionariusze do obu współpracujących indyjskich producentów eksportujących, do trzech producentów unijnych, a także do użytkowników, którzy zgłosili się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

| (12) | Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od dwóch indyjskich producentów eksportujących, od dwóch unijnych producentów i kilkudziesięciu użytkowników. |
| --- | --- |

(12)

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od dwóch indyjskich producentów eksportujących, od dwóch unijnych producentów i kilkudziesięciu użytkowników.

1.2.3.   Wizyty weryfikacyjne

| (13) | Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

  Producenci unijni







  — | SAINT-GOBAIN PAM, Pont-à-Mousson, Francja; SAINT-GOBAIN PAM ESPANA SA, Madrid, Hiszpania; SAINT-GOBAIN PAM Deutschland GmbH, Saarbrücken, Niemcy |
| --- | --- | --- |

(13)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

Producenci unijni

—

SAINT-GOBAIN PAM, Pont-à-Mousson, Francja; SAINT-GOBAIN PAM ESPANA SA, Madrid, Hiszpania; SAINT-GOBAIN PAM Deutschland GmbH, Saarbrücken, Niemcy

| — | Duktus Rohrsysteme Wetzlar GmbH, Wetzlar, Niemcy |
| --- | --- |

—

Duktus Rohrsysteme Wetzlar GmbH, Wetzlar, Niemcy

Powiązane przedsiębiorstwa handlowe

| — | SAINT-GOBAIN PAM PORTUGAL SA, Lisbon, Portugalia |
| --- | --- |

—

SAINT-GOBAIN PAM PORTUGAL SA, Lisbon, Portugalia

| — | SAINT-GOBAIN PAM ITALIA S.p.A., Milan, Włochy |
| --- | --- |

—

SAINT-GOBAIN PAM ITALIA S.p.A., Milan, Włochy

| — | SAINT-GOBAIN PAM UK, Stanton-by-Dale, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |

—

SAINT-GOBAIN PAM UK, Stanton-by-Dale, Zjednoczone Królestwo

| — | SGPS BELGIUM SA, Landen, Belgia |
| --- | --- |

—

SGPS BELGIUM SA, Landen, Belgia

Producenci eksportujący w Indiach

| — | Electrosteel Castings Ltd, Kolkata, Indie, oraz jego przedsiębiorstwo powiązane Lanco Industries Limited (znane obecnie jako Srikalahasthi Pipes Limited), Andhra Pradesh, Indie |
| --- | --- |

—

Electrosteel Castings Ltd, Kolkata, Indie, oraz jego przedsiębiorstwo powiązane Lanco Industries Limited (znane obecnie jako Srikalahasthi Pipes Limited), Andhra Pradesh, Indie

| — | Jindal Saw Limited, New Delhi, Indie |
| --- | --- |

—

Jindal Saw Limited, New Delhi, Indie

Powiązani importerzy/przedsiębiorstwa handlowe:

| — | Electrosteel Europe SA, Francja, które ma następujące oddziały:






  — | Electrosteel Europe SA Sucursal En Espana, Hiszpania |
| --- | --- | --- |

—

Electrosteel Europe SA, Francja, które ma następujące oddziały:

—

Electrosteel Europe SA Sucursal En Espana, Hiszpania

| — | Electrosteel Europe SA Succursale Italia, Włochy |
| --- | --- |

—

Electrosteel Europe SA Succursale Italia, Włochy

| — | Electrosteel Europe SA Niederlassung Deutschland, Niemcy |
| --- | --- |

—

Electrosteel Europe SA Niederlassung Deutschland, Niemcy

| — | Electrosteel Castings (UK) Ltd, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |

—

Electrosteel Castings (UK) Ltd, Zjednoczone Królestwo

| — | Electrosteel Trading SA (Hiszpania) |
| --- | --- |

—

Electrosteel Trading SA (Hiszpania)

| — | Jindal Saw Italia SPA, Włochy |
| --- | --- |

—

Jindal Saw Italia SPA, Włochy

| — | Jindal Saw Pipeline Solutions Limited, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |

—

Jindal Saw Pipeline Solutions Limited, Zjednoczone Królestwo

1.3.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

| (14) | Dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”). |
| --- | --- |

(14)

Dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty postępowaniem

| (15) | Produktem objętym postępowaniem są rury i przewody rurowe z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzące z Indii, obecnie objęte kodami CN ex 7303 00 10 oraz ex 7303 00 90. Powyższe kody CN podane są jedynie w celach informacyjnych. |
| --- | --- |

(15)

Produktem objętym postępowaniem są rury i przewody rurowe z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzące z Indii, obecnie objęte kodami CN ex 7303 00 10 oraz ex 7303 00 90. Powyższe kody CN podane są jedynie w celach informacyjnych.

| (16) | Rury i przewody rurowe z żeliwa ciągliwego są stosowane do dostarczania wody pitnej, odprowadzania ścieków oraz nawadniania gruntów rolnych. Transport wody rurami i przewodami rurowymi z żeliwa ciągliwego może odbywać się przy wykorzystaniu ciśnienia lub prawa ciążenia. Rury i przewody rurowe mają szerokość od 60 mm do 2 000 mm i długość 5,5, 6,7 lub 8 metrów. Są one zazwyczaj pokryte od wewnątrz cementem lub innymi materiałami, a na zewnątrz powleczone cynkiem oraz pomalowane i owinięte taśmą. Głównymi użytkownikami końcowymi są przedsiębiorstwa użyteczności publicznej. |
| --- | --- |

(16)

Rury i przewody rurowe z żeliwa ciągliwego są stosowane do dostarczania wody pitnej, odprowadzania ścieków oraz nawadniania gruntów rolnych. Transport wody rurami i przewodami rurowymi z żeliwa ciągliwego może odbywać się przy wykorzystaniu ciśnienia lub prawa ciążenia. Rury i przewody rurowe mają szerokość od 60 mm do 2 000 mm i długość 5,5, 6,7 lub 8 metrów. Są one zazwyczaj pokryte od wewnątrz cementem lub innymi materiałami, a na zewnątrz powleczone cynkiem oraz pomalowane i owinięte taśmą. Głównymi użytkownikami końcowymi są przedsiębiorstwa użyteczności publicznej.

2.2.   Produkt podobny

| (17) | W ramach dochodzenia wykazano, że produkt wytwarzany i sprzedawany w Indiach, a także produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne. |
| --- | --- |

(17)

W ramach dochodzenia wykazano, że produkt wytwarzany i sprzedawany w Indiach, a także produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne.

| (18) | Komisja uznała zatem na tym etapie postępowania, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(18)

Komisja uznała zatem na tym etapie postępowania, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3.   DUMPING

3.1.   Wartość normalna

| (19) | Komisja najpierw przeanalizowała, czy łączna wartość sprzedaży krajowej w przypadku każdego współpracującego producenta eksportującego jest reprezentatywna w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeżeli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym na jednego producenta eksportującego stanowi co najmniej 5 % jego łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie łączna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez każdego producenta eksportującego była reprezentatywna. |
| --- | --- |

(19)

Komisja najpierw przeanalizowała, czy łączna wartość sprzedaży krajowej w przypadku każdego współpracującego producenta eksportującego jest reprezentatywna w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeżeli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym na jednego producenta eksportującego stanowi co najmniej 5 % jego łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie łączna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez każdego producenta eksportującego była reprezentatywna.

| (20) | Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii, w odniesieniu do producentów eksportujących, z reprezentatywną sprzedażą krajową. |
| --- | --- |

(20)

Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii, w odniesieniu do producentów eksportujących, z reprezentatywną sprzedażą krajową.

| (21) | W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy krajowa sprzedaż dokonywana przez każdego współpracującego producenta eksportującego na rynku krajowym w przypadku każdego rodzaju produktu, który jest identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu klientom niezależnym w okresie objętym dochodzeniem stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii. Na tej podstawie Komisja ustaliła, że sprzedaż krajowa niektórych rodzajów produktu nie była reprezentatywna, ponieważ stanowiła mniej niż 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii. |
| --- | --- |

(21)

W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy krajowa sprzedaż dokonywana przez każdego współpracującego producenta eksportującego na rynku krajowym w przypadku każdego rodzaju produktu, który jest identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu klientom niezależnym w okresie objętym dochodzeniem stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii. Na tej podstawie Komisja ustaliła, że sprzedaż krajowa niektórych rodzajów produktu nie była reprezentatywna, ponieważ stanowiła mniej niż 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii.

| (22) | Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową. |
| --- | --- |

(22)

Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.

| (23) | Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:






  a) | wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, stanowiła ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz |
| --- | --- | --- |

(23)

Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:

a)

wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, stanowiła ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz

| b) | średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa. |
| --- | --- |

b)

średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa.

| (24) | W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w OD. |
| --- | --- |

(24)

W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w OD.

| (25) | Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla krajowej sprzedaży z zyskiem w OD, jeżeli:






  a) | wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju; lub |
| --- | --- | --- |

(25)

Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla krajowej sprzedaży z zyskiem w OD, jeżeli:

a)

wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju; lub

| b) | średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji. |
| --- | --- |

b)

średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji.

| (26) | Sprzedaż krajowa wykorzystana do ustalenia wartości normalnej dla dwóch współpracujących producentów eksportujących została dokonana bezpośrednio na rzecz klientów niezależnych. Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że pewna część sprzedaży krajowej przynosiła zysk, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od kosztów produkcji. W przypadku rodzajów produktu, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii, wartość normalną obliczono jako średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej lub, w stosownych przypadkach, jako średnią ważoną wyłącznie sprzedaży z zyskiem. |
| --- | --- |

(26)

Sprzedaż krajowa wykorzystana do ustalenia wartości normalnej dla dwóch współpracujących producentów eksportujących została dokonana bezpośrednio na rzecz klientów niezależnych. Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że pewna część sprzedaży krajowej przynosiła zysk, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od kosztów produkcji. W przypadku rodzajów produktu, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii, wartość normalną obliczono jako średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej lub, w stosownych przypadkach, jako średnią ważoną wyłącznie sprzedaży z zyskiem.

| (27) | W przypadku rodzajów produktu, w odniesieniu do których sprzedaż identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu w zwykłym obrocie handlowym nie miała miejsca lub była niedostateczna, bądź jeżeli danego rodzaju produktu nie sprzedawano w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, Komisja skonstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(27)

W przypadku rodzajów produktu, w odniesieniu do których sprzedaż identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu w zwykłym obrocie handlowym nie miała miejsca lub była niedostateczna, bądź jeżeli danego rodzaju produktu nie sprzedawano w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, Komisja skonstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.

| (28) | Wartość normalną skonstruowano poprzez dodanie do średniego kosztu produkcji produktu podobnego wytwarzanego przez każdego współpracującego producenta eksportującego w okresie objętym dochodzeniem następujących elementów:






  a) | średniej ważonej kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) ponoszonych przez każdego współpracującego producenta eksportującego przy krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w OD; oraz |
| --- | --- | --- |

(28)

Wartość normalną skonstruowano poprzez dodanie do średniego kosztu produkcji produktu podobnego wytwarzanego przez każdego współpracującego producenta eksportującego w okresie objętym dochodzeniem następujących elementów:

a)

średniej ważonej kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) ponoszonych przez każdego współpracującego producenta eksportującego przy krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w OD; oraz

| b) | średniej ważonej zysku osiąganego przez każdego współpracującego producenta eksportującego z tytułu krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w OD. |
| --- | --- |

b)

średniej ważonej zysku osiąganego przez każdego współpracującego producenta eksportującego z tytułu krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w OD.

| (29) | Skarżący stwierdził, że indyjski podatek eksportowy od rudy żelaza, który wynosił 30 % w OD, spowodował spadek krajowych cen rudy żelaza i obniżył koszty głównego surowca ponoszone przez producentów eksportujących do 40 % ceny rynku światowego. Miało to rzekomo wpływ na unijne ceny eksportowe CIF rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego wynoszący od 40 do 100 EUR/tonę lub od 8 % do 17 % ceny eksportowej. W takich okolicznościach skarżący wniósł o odpowiednią korektę wartości normalnej. |
| --- | --- |

(29)

Skarżący stwierdził, że indyjski podatek eksportowy od rudy żelaza, który wynosił 30 % w OD, spowodował spadek krajowych cen rudy żelaza i obniżył koszty głównego surowca ponoszone przez producentów eksportujących do 40 % ceny rynku światowego. Miało to rzekomo wpływ na unijne ceny eksportowe CIF rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego wynoszący od 40 do 100 EUR/tonę lub od 8 % do 17 % ceny eksportowej. W takich okolicznościach skarżący wniósł o odpowiednią korektę wartości normalnej.

| (30) | Producenci eksportujący stwierdzili, że ceny po których kupowali rudę żelaza w Indiach, są podobne do cen, po których ruda żelaza jest wywożona z Indii. Ponadto jeden z producentów eksportujących stwierdził, ale dopiero po przeprowadzeniu wizyty weryfikacyjnej w Indiach, że zaczął kupować rudę żelaza z państw trzecich po OD. |
| --- | --- |

(30)

Producenci eksportujący stwierdzili, że ceny po których kupowali rudę żelaza w Indiach, są podobne do cen, po których ruda żelaza jest wywożona z Indii. Ponadto jeden z producentów eksportujących stwierdził, ale dopiero po przeprowadzeniu wizyty weryfikacyjnej w Indiach, że zaczął kupować rudę żelaza z państw trzecich po OD.

| (31) | Zebrane do tej pory dowody nie pozwalały Komisji na tymczasowe ustalenie, czy indyjskie ceny krajowe rudy żelaza są tłumione w porównaniu z cenami na innych rynkach. |
| --- | --- |

(31)

Zebrane do tej pory dowody nie pozwalały Komisji na tymczasowe ustalenie, czy indyjskie ceny krajowe rudy żelaza są tłumione w porównaniu z cenami na innych rynkach.

| (32) | Wnioski przemysłu unijnego i producentów eksportujących nie mogły zostać zweryfikowane na obecnym etapie dochodzenia i będą dalej badane na ostatecznym etapie dochodzenia oraz w toku równoległego dochodzenia antysubsydyjnego. |
| --- | --- |

(32)

Wnioski przemysłu unijnego i producentów eksportujących nie mogły zostać zweryfikowane na obecnym etapie dochodzenia i będą dalej badane na ostatecznym etapie dochodzenia oraz w toku równoległego dochodzenia antysubsydyjnego.

3.2.   Cena eksportowa

| (33) | Producenci eksportujący prowadzili wywóz do Unii głównie za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych działających jako importerzy. Wywóz dokonywany bezpośrednio do klientów niezależnych stanowił tylko około 1 % ich łącznego wywozu do Unii. |
| --- | --- |

(33)

Producenci eksportujący prowadzili wywóz do Unii głównie za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych działających jako importerzy. Wywóz dokonywany bezpośrednio do klientów niezależnych stanowił tylko około 1 % ich łącznego wywozu do Unii.

| (34) | W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem bezpośrednio do klientów niezależnych w Unii, cena eksportowa została ustalona na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem przy jego wywozie do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(34)

W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem bezpośrednio do klientów niezależnych w Unii, cena eksportowa została ustalona na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem przy jego wywozie do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

| (35) | W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych działających jako importerzy, cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny, za którą produkt przywieziony został po raz pierwszy odsprzedany klientom niezależnym w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W takim przypadku dokonano korekty ceny w odniesieniu do wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą, w tym kosztów SG&A, oraz w odniesieniu do osiągniętych zysków. Wobec braku współpracy ze strony importerów niepowiązanych, zastosowano średni zysk wynoszący 3,7 % na podstawie danych zawartych w skardze. |
| --- | --- |

(35)

W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych działających jako importerzy, cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny, za którą produkt przywieziony został po raz pierwszy odsprzedany klientom niezależnym w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W takim przypadku dokonano korekty ceny w odniesieniu do wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą, w tym kosztów SG&A, oraz w odniesieniu do osiągniętych zysków. Wobec braku współpracy ze strony importerów niepowiązanych, zastosowano średni zysk wynoszący 3,7 % na podstawie danych zawartych w skardze.

| (36) | Jeden z producentów eksportujących stwierdził, że zamiast stosować art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, cena eksportowa powinna opierać się na cenach transferowych naliczanych między producentem eksportującym a jego przedsiębiorstwami powiązanymi w UE. Twierdził on, że wymienione ceny są wiarygodne, ponieważ organy celne i podatkowe niektórych państw członkowskich przyjęły (do celów VAT i podatku dochodowego), że transakcje między przedsiębiorstwami handlowymi i spółką dominującą przeprowadzane są na zasadach obowiązujących pomiędzy niezależnymi kontrahentami. |
| --- | --- |

(36)

Jeden z producentów eksportujących stwierdził, że zamiast stosować art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, cena eksportowa powinna opierać się na cenach transferowych naliczanych między producentem eksportującym a jego przedsiębiorstwami powiązanymi w UE. Twierdził on, że wymienione ceny są wiarygodne, ponieważ organy celne i podatkowe niektórych państw członkowskich przyjęły (do celów VAT i podatku dochodowego), że transakcje między przedsiębiorstwami handlowymi i spółką dominującą przeprowadzane są na zasadach obowiązujących pomiędzy niezależnymi kontrahentami.

| (37) | Komisja tymczasowo odrzuciła ten argument z następujących powodów: po pierwsze, cel weryfikacji dokonywanej przez organy celne różni się znacznie od celu weryfikacji prowadzonej przez Komisję w kontekście dochodzenia antydumpingowego. W tym przypadku organy celne nie miały powodów, by kwestionować zgłoszone ceny eksportowe, ponieważ stawka należności celnych wynosiła zero. Ponadto Komisja nie otrzymała wystarczających dowodów wskazujących, że organy podatkowe wyraźnie przyjęły ceny eksportowe stosowane między producentem eksportującym i jego przedsiębiorstwami powiązanymi w UE. |
| --- | --- |

(37)

Komisja tymczasowo odrzuciła ten argument z następujących powodów: po pierwsze, cel weryfikacji dokonywanej przez organy celne różni się znacznie od celu weryfikacji prowadzonej przez Komisję w kontekście dochodzenia antydumpingowego. W tym przypadku organy celne nie miały powodów, by kwestionować zgłoszone ceny eksportowe, ponieważ stawka należności celnych wynosiła zero. Ponadto Komisja nie otrzymała wystarczających dowodów wskazujących, że organy podatkowe wyraźnie przyjęły ceny eksportowe stosowane między producentem eksportującym i jego przedsiębiorstwami powiązanymi w UE.

| (38) | Po drugie, argument, zgodnie z którym organy zajmujące się VAT przyjęły, że ceny eksportowe stosowane są na zasadach obowiązujących pomiędzy niezależnymi kontrahentami, również nie może zostać zaakceptowany, ponieważ przedsiębiorstwo i tak uzyskuje zwrot VAT pobranego w momencie odsprzedaży przywiezionych towarów. |
| --- | --- |

(38)

Po drugie, argument, zgodnie z którym organy zajmujące się VAT przyjęły, że ceny eksportowe stosowane są na zasadach obowiązujących pomiędzy niezależnymi kontrahentami, również nie może zostać zaakceptowany, ponieważ przedsiębiorstwo i tak uzyskuje zwrot VAT pobranego w momencie odsprzedaży przywiezionych towarów.

| (39) | Producent eksportujący powołał się ponadto na dwa rozporządzenia Rady, w których przyjęto ceny transferowe (4). W dwóch sprawach, których dotyczą te rozporządzenia, Komisja mogła jednak porównać sprzedaż za pośrednictwem importerów powiązanych ze sprzedażą za pośrednictwem importerów niepowiązanych, co w obecnym przypadku nie jest możliwe, ponieważ sprzedaż za pośrednictwem importerów niepowiązanych nie była reprezentatywna (ok. 1 % całej sprzedaży do UE). |
| --- | --- |

(39)

Producent eksportujący powołał się ponadto na dwa rozporządzenia Rady, w których przyjęto ceny transferowe (4). W dwóch sprawach, których dotyczą te rozporządzenia, Komisja mogła jednak porównać sprzedaż za pośrednictwem importerów powiązanych ze sprzedażą za pośrednictwem importerów niepowiązanych, co w obecnym przypadku nie jest możliwe, ponieważ sprzedaż za pośrednictwem importerów niepowiązanych nie była reprezentatywna (ok. 1 % całej sprzedaży do UE).

| (40) | W odniesieniu do innego producenta eksportującego, część towarów w ramach łącznej sprzedaży eksportowej (około 10–17 %) nie była odsprzedawana w stanie, w jakim została przywieziona, ponieważ była przetwarzana przez przedsiębiorstwo powiązane we Włoszech. To powiązane przedsiębiorstwo dokonywało przywozu częściowo przetworzonych (niepowleczonych) rur, które były następnie przetwarzane poprzez dodanie zewnętrznej (cynkowej) i wewnętrznej (cementowej) powłoki. Zarówno przywożone niepowleczone rury jaki i rury gotowe są produktami objętymi postępowaniem. Nałożenie wewnętrznej i zewnętrznej powłoki na rury wiąże się ze znacznymi inwestycjami w sprzęt, wyposażenie i surowce oraz wymaga pracowników ze specjalnymi kwalifikacjami. |
| --- | --- |

(40)

W odniesieniu do innego producenta eksportującego, część towarów w ramach łącznej sprzedaży eksportowej (około 10–17 %) nie była odsprzedawana w stanie, w jakim została przywieziona, ponieważ była przetwarzana przez przedsiębiorstwo powiązane we Włoszech. To powiązane przedsiębiorstwo dokonywało przywozu częściowo przetworzonych (niepowleczonych) rur, które były następnie przetwarzane poprzez dodanie zewnętrznej (cynkowej) i wewnętrznej (cementowej) powłoki. Zarówno przywożone niepowleczone rury jaki i rury gotowe są produktami objętymi postępowaniem. Nałożenie wewnętrznej i zewnętrznej powłoki na rury wiąże się ze znacznymi inwestycjami w sprzęt, wyposażenie i surowce oraz wymaga pracowników ze specjalnymi kwalifikacjami.

| (41) | W sytuacji, w której produkty nie są odprzedawane w stanie, w jakim zostały przywiezione, Komisja może skonstruować ceny eksportowe „na innej uzasadnionej podstawie”, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W omawianym przypadku Komisja tymczasowo podjęła decyzję o skorygowaniu ceny, po której produkt przetworzony został po raz pierwszy odsprzedany klientom niezależnym w Unii, o wszystkie koszty poniesione między przywozem i odsprzedażą (z wyjątkiem kosztów przetworzenia), koszty SG&A oraz zysk. W odniesieniu do kosztów przetworzenia poniesionych w UE, Komisja przeprowadzi dalsze badanie, by określić czy korekta jest odpowiednia, a jeżeli tak, to ile powinna wynosić. Z uwagi na brak jakichkolwiek rozsądnych wartości odniesienia, jako zysk importera niepowiązanego przyjęto średni zysk wynoszący 3,7 % na podstawie danych zawartych w skardze. Powody skonstruowania ceny eksportowej na tej podstawie są następujące:






  — | przywożone niepowleczone rury nie są sprzedawane na rynku unijnym, ponieważ nie mogą być wykorzystane do celów dostarczania wody lub odprowadzania ścieków bez dalszego przetworzenia. Z tego samego powodu niepowleczone rury nie są sprzedawane na rynku krajowym w Indiac;. |
| --- | --- | --- |

(41)

W sytuacji, w której produkty nie są odprzedawane w stanie, w jakim zostały przywiezione, Komisja może skonstruować ceny eksportowe „na innej uzasadnionej podstawie”, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W omawianym przypadku Komisja tymczasowo podjęła decyzję o skorygowaniu ceny, po której produkt przetworzony został po raz pierwszy odsprzedany klientom niezależnym w Unii, o wszystkie koszty poniesione między przywozem i odsprzedażą (z wyjątkiem kosztów przetworzenia), koszty SG&A oraz zysk. W odniesieniu do kosztów przetworzenia poniesionych w UE, Komisja przeprowadzi dalsze badanie, by określić czy korekta jest odpowiednia, a jeżeli tak, to ile powinna wynosić. Z uwagi na brak jakichkolwiek rozsądnych wartości odniesienia, jako zysk importera niepowiązanego przyjęto średni zysk wynoszący 3,7 % na podstawie danych zawartych w skardze. Powody skonstruowania ceny eksportowej na tej podstawie są następujące:

—

przywożone niepowleczone rury nie są sprzedawane na rynku unijnym, ponieważ nie mogą być wykorzystane do celów dostarczania wody lub odprowadzania ścieków bez dalszego przetworzenia. Z tego samego powodu niepowleczone rury nie są sprzedawane na rynku krajowym w Indiac;.

| — | mając na uwadze wysokość kosztów przetworzenia, które są duże z uwagi na sprzęt, surowce i nakłady pracy potrzebne do przetworzenia przywożonych niepowleczonych rur w produkt nadający się do wykorzystania, odjęcie tych kosztów, które są znacznie wyższe od kosztów wykończenia produktu zgodnie z wymogami nabywcy, doprowadziłoby do uzyskania niewiarygodnego i sztucznego wyniku. |
| --- | --- |

—

mając na uwadze wysokość kosztów przetworzenia, które są duże z uwagi na sprzęt, surowce i nakłady pracy potrzebne do przetworzenia przywożonych niepowleczonych rur w produkt nadający się do wykorzystania, odjęcie tych kosztów, które są znacznie wyższe od kosztów wykończenia produktu zgodnie z wymogami nabywcy, doprowadziłoby do uzyskania niewiarygodnego i sztucznego wyniku.

| (42) | W odniesieniu do innych produktów, które były przywożone, obaj producenci eksportujący współpracowali z importerem powiązanym w Zjednoczonym Królestwie, który przetwarzał przywiezione produkty poprzez dodawanie kołnierzy i przycinanie rur do mniejszych rozmiarów. |
| --- | --- |

(42)

W odniesieniu do innych produktów, które były przywożone, obaj producenci eksportujący współpracowali z importerem powiązanym w Zjednoczonym Królestwie, który przetwarzał przywiezione produkty poprzez dodawanie kołnierzy i przycinanie rur do mniejszych rozmiarów.

| (43) | Komisja tymczasowo skonstruowała cenę eksportową tych innych produktów zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, korygując cenę, po której produkt przywieziony został po raz pierwszy odsprzedany klientom niezależnym w Unii, o wszystkie koszty poniesione między przywozem a odsprzedażą, w tym koszty przetworzenia w Unii, koszty SG&A oraz osiągnięty zysk, tak aby uzyskać z powrotem cenę nieprzetworzonego (niepociętego lub bez kołnierzy) produktu. Z uwagi na brak jakichkolwiek rozsądnych wartości odniesienia, jako zysk importera niepowiązanego przyjęto średni zysk wynoszący 3,7 % na podstawie danych zawartych w skardze. |
| --- | --- |

(43)

Komisja tymczasowo skonstruowała cenę eksportową tych innych produktów zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, korygując cenę, po której produkt przywieziony został po raz pierwszy odsprzedany klientom niezależnym w Unii, o wszystkie koszty poniesione między przywozem a odsprzedażą, w tym koszty przetworzenia w Unii, koszty SG&A oraz osiągnięty zysk, tak aby uzyskać z powrotem cenę nieprzetworzonego (niepociętego lub bez kołnierzy) produktu. Z uwagi na brak jakichkolwiek rozsądnych wartości odniesienia, jako zysk importera niepowiązanego przyjęto średni zysk wynoszący 3,7 % na podstawie danych zawartych w skardze.

| (44) | Jeden z producentów eksportujących stwierdził, że w przypadku rodzajów produktu, które nie były odsprzedawane w stanie, w jakim zostały przywiezione, ponieważ były przetwarzane przez przedsiębiorstwo powiązane, Komisja powinna skonstruować cenę eksportową nie na podstawie cen naliczanych pierwszemu klientowi niezależnemu, ale raczej na podstawie sprzedaży bezpośredniej producenta eksportowego do UE, z ewentualnym uwzględnieniem cen eksportowych naliczanych przez przedsiębiorstwo klientom niezależnym w państwach trzecich. |
| --- | --- |

(44)

Jeden z producentów eksportujących stwierdził, że w przypadku rodzajów produktu, które nie były odsprzedawane w stanie, w jakim zostały przywiezione, ponieważ były przetwarzane przez przedsiębiorstwo powiązane, Komisja powinna skonstruować cenę eksportową nie na podstawie cen naliczanych pierwszemu klientowi niezależnemu, ale raczej na podstawie sprzedaży bezpośredniej producenta eksportowego do UE, z ewentualnym uwzględnieniem cen eksportowych naliczanych przez przedsiębiorstwo klientom niezależnym w państwach trzecich.

| (45) | Komisja tymczasowo stwierdziła, że sugerowane podejście należy odrzucić. Po pierwsze, sprzedaż bezpośrednia producenta eksportującego do UE była bardzo mała w OD, zarówno pod względem ilości jak i wartości, a zatem nie była reprezentatywna. Po drugie, sprzedaż do państw trzecich nie stanowi właściwej podstawy, ponieważ nie odzwierciedla wystarczająco pozycji gospodarczej i polityki producenta eksportującego na rynku unijnym, tym bardziej, że producent eksportujący sprzedawał do Unii duże ilości za pośrednictwem powiązanych przedsiębiorstw handlowych w tym samym okresie. |
| --- | --- |

(45)

Komisja tymczasowo stwierdziła, że sugerowane podejście należy odrzucić. Po pierwsze, sprzedaż bezpośrednia producenta eksportującego do UE była bardzo mała w OD, zarówno pod względem ilości jak i wartości, a zatem nie była reprezentatywna. Po drugie, sprzedaż do państw trzecich nie stanowi właściwej podstawy, ponieważ nie odzwierciedla wystarczająco pozycji gospodarczej i polityki producenta eksportującego na rynku unijnym, tym bardziej, że producent eksportujący sprzedawał do Unii duże ilości za pośrednictwem powiązanych przedsiębiorstw handlowych w tym samym okresie.

| (46) | Producent eksportujący stwierdził również, że korekty powinny być ograniczone do kosztów „poniesionych między przywozem i odsprzedażą”, a zatem powinny odnosić się do procesu odsprzedaży. W związku z powyższym koszty te mogą przykładowo nie obejmować kosztów SG&A, które są zazwyczaj ponoszone przez producenta, przetwórcę lub eksportera. Koszty SG&A ponoszone przez przedsiębiorstwa powiązane w UE nie byłyby uzasadnionymi kosztami dla zwykłego importera. Producent eksportujący i jego przedsiębiorstwo powiązane w UE są rzekomo jednym podmiotem gospodarczym, co ma wpływ na rodzaj korekt, które można wprowadzić do skonstruowanej ceny eksportowej. |
| --- | --- |

(46)

Producent eksportujący stwierdził również, że korekty powinny być ograniczone do kosztów „poniesionych między przywozem i odsprzedażą”, a zatem powinny odnosić się do procesu odsprzedaży. W związku z powyższym koszty te mogą przykładowo nie obejmować kosztów SG&A, które są zazwyczaj ponoszone przez producenta, przetwórcę lub eksportera. Koszty SG&A ponoszone przez przedsiębiorstwa powiązane w UE nie byłyby uzasadnionymi kosztami dla zwykłego importera. Producent eksportujący i jego przedsiębiorstwo powiązane w UE są rzekomo jednym podmiotem gospodarczym, co ma wpływ na rodzaj korekt, które można wprowadzić do skonstruowanej ceny eksportowej.

| (47) | Przedsiębiorstwo stwierdziło ponadto, że koszty SG&A oraz zysk zastosowane przy konstruowaniu ceny eksportowej powinny zostać ponownie obliczone, aby odnosiły się wyłącznie do działalności importera. |
| --- | --- |

(47)

Przedsiębiorstwo stwierdziło ponadto, że koszty SG&A oraz zysk zastosowane przy konstruowaniu ceny eksportowej powinny zostać ponownie obliczone, aby odnosiły się wyłącznie do działalności importera.

| (48) | W kwestii argumentu wskazującego, że korekty powinny być ograniczone do kosztów „poniesionych między przywozem i odsprzedażą” Komisja odnosi się do utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z którym art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego nie wyklucza dokonywania korekt dotyczących kosztów poniesionych przed przywozem, o ile koszty te są zwykle ponoszone przez importera. Ponadto ze wspomnianego orzecznictwa wynika, że istnienie jednego podmiotu gospodarczego nie ma wpływu na korekty określone w art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego i możliwość ich stosowania. Orzecznictwo to wskazuje również, że fakt, iż przedsiębiorstwa powiązane wypełniają tylko niektóre funkcje, nie stanowi przeszkody w zastosowaniu art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, ale jest odzwierciedlony w niższej kwocie kosztów SG&A odejmowanych od ceny, po której produkt objęty postępowaniem jest po raz pierwszy odsprzedawany nabywcom niezależnym. W każdym razie ciężar dowodu spoczywa na zainteresowanej stronie, która zamierza podważyć zakres korekt dokonanych na podstawie art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym, jeżeli dana strona uważa korekty za nadmierne, musi dostarczyć konkretne dowody i obliczenia uzasadniające jej argumenty, a zwłaszcza wskazać alternatywny poziom korekt. Zważywszy, że zdaniem Komisji poziom kosztów SG&A tymczasowo wykorzystany do skonstruowania ceny eksportowej odzwierciedla funkcje pełnione przez przedsiębiorstwa powiązane, Komisja wstępnie odrzuca wymienione argumenty. |
| --- | --- |

(48)

W kwestii argumentu wskazującego, że korekty powinny być ograniczone do kosztów „poniesionych między przywozem i odsprzedażą” Komisja odnosi się do utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z którym art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego nie wyklucza dokonywania korekt dotyczących kosztów poniesionych przed przywozem, o ile koszty te są zwykle ponoszone przez importera. Ponadto ze wspomnianego orzecznictwa wynika, że istnienie jednego podmiotu gospodarczego nie ma wpływu na korekty określone w art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego i możliwość ich stosowania. Orzecznictwo to wskazuje również, że fakt, iż przedsiębiorstwa powiązane wypełniają tylko niektóre funkcje, nie stanowi przeszkody w zastosowaniu art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, ale jest odzwierciedlony w niższej kwocie kosztów SG&A odejmowanych od ceny, po której produkt objęty postępowaniem jest po raz pierwszy odsprzedawany nabywcom niezależnym. W każdym razie ciężar dowodu spoczywa na zainteresowanej stronie, która zamierza podważyć zakres korekt dokonanych na podstawie art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym, jeżeli dana strona uważa korekty za nadmierne, musi dostarczyć konkretne dowody i obliczenia uzasadniające jej argumenty, a zwłaszcza wskazać alternatywny poziom korekt. Zważywszy, że zdaniem Komisji poziom kosztów SG&A tymczasowo wykorzystany do skonstruowania ceny eksportowej odzwierciedla funkcje pełnione przez przedsiębiorstwa powiązane, Komisja wstępnie odrzuca wymienione argumenty.

3.3.   Porównanie

| (49) | Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową współpracujących producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works. |
| --- | --- |

(49)

Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową współpracujących producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works.

| (50) | Skarżący wniósł, by Komisja zastosowała wyjątkową metodykę dotyczącą ukierunkowanego dumpingu określoną w art. 2 ust. 11 zdanie drugie podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, ponieważ „istnieje struktura cen eksportowych znacząco odbiegających od siebie w zależności od nabywców i regionów, co doprowadzi do znacznie wyższych marginesów dumpingu, jako że celem eksporterów indyjskich są [...] rynki Zjednoczonego Królestwa, Hiszpanii, Włoch i Francji oraz niektórzy znaczący klienci.”. |
| --- | --- |

(50)

Skarżący wniósł, by Komisja zastosowała wyjątkową metodykę dotyczącą ukierunkowanego dumpingu określoną w art. 2 ust. 11 zdanie drugie podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, ponieważ „istnieje struktura cen eksportowych znacząco odbiegających od siebie w zależności od nabywców i regionów, co doprowadzi do znacznie wyższych marginesów dumpingu, jako że celem eksporterów indyjskich są [...] rynki Zjednoczonego Królestwa, Hiszpanii, Włoch i Francji oraz niektórzy znaczący klienci.”.

| (51) | Komisja tymczasowo odrzuciła zarzut ukierunkowanego dumpingu, ponieważ skarżący nie przedłożył wystarczających dowodów na poparcie swoich argumentów. Jedynym przedłożonym dowodem były dane Eurostatu wskazujące, że większość wywozu producentów eksportujących do UE była wprowadzana tylko przez cztery państwa członkowskie. Wywóz ten mógł być jednak następnie kierowany do innych państw członkowskich. Ponadto, i co ważniejsze, nie przedłożono żadnych danych uzasadniających różnice w cenach między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(51)

Komisja tymczasowo odrzuciła zarzut ukierunkowanego dumpingu, ponieważ skarżący nie przedłożył wystarczających dowodów na poparcie swoich argumentów. Jedynym przedłożonym dowodem były dane Eurostatu wskazujące, że większość wywozu producentów eksportujących do UE była wprowadzana tylko przez cztery państwa członkowskie. Wywóz ten mógł być jednak następnie kierowany do innych państw członkowskich. Ponadto, i co ważniejsze, nie przedłożono żadnych danych uzasadniających różnice w cenach między państwami członkowskimi.

| (52) | Komisja nie mogła ustalić struktury cen eksportowych znacząco odbiegających od siebie w zależności od nabywców i regionów. W toku dochodzenia wykazano, że ceny producentów unijnych dokonujących sprzedaży w niektórych państwach członkowskich były niższe od średnich cen w Unii, ale nie można było powiązać tego z jakimikolwiek praktykami dumpingowymi, zwłaszcza dlatego, że miało to miejsce jeszcze przed rozpoczęciem wywozu do UE przez indyjskiego producenta eksportującego. |
| --- | --- |

(52)

Komisja nie mogła ustalić struktury cen eksportowych znacząco odbiegających od siebie w zależności od nabywców i regionów. W toku dochodzenia wykazano, że ceny producentów unijnych dokonujących sprzedaży w niektórych państwach członkowskich były niższe od średnich cen w Unii, ale nie można było powiązać tego z jakimikolwiek praktykami dumpingowymi, zwłaszcza dlatego, że miało to miejsce jeszcze przed rozpoczęciem wywozu do UE przez indyjskiego producenta eksportującego.

| (53) | W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia uczciwego porównania Komisja skorygowała wartość normalną lub cenę eksportową o różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Korekty wprowadzono w odniesieniu do kosztów frachtu, ubezpieczenia, kosztów przeładunku, kosztów opakowania, kosztów kredytu, opłat bankowych, prowizji, opłat importowych i kosztów ponoszonych po sprzedaży. Nie wprowadzono jednak żadnych korekt dotyczących zwrotu ceł, ponieważ producenci eksportujący nie udowodnili, że niezapłacony lub zwrócony podatek od sprzedaży eksportowej jest zawarty w cenie krajowej. |
| --- | --- |

(53)

W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia uczciwego porównania Komisja skorygowała wartość normalną lub cenę eksportową o różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Korekty wprowadzono w odniesieniu do kosztów frachtu, ubezpieczenia, kosztów przeładunku, kosztów opakowania, kosztów kredytu, opłat bankowych, prowizji, opłat importowych i kosztów ponoszonych po sprzedaży. Nie wprowadzono jednak żadnych korekt dotyczących zwrotu ceł, ponieważ producenci eksportujący nie udowodnili, że niezapłacony lub zwrócony podatek od sprzedaży eksportowej jest zawarty w cenie krajowej.

| (54) | Indyjscy producenci eksportujący wnieśli na bardzo zaawansowanym etapie dochodzenia, że istnieją znaczne różnice w ramach numerów kontrolnych produktu (PCN), które uzasadniałyby korekty dotyczące uczciwego porównania ceny lub wyłączenia niektórych konkretnych produktów sprzedawanych przez skarżącego. Informacje wykazujące różnice w fizycznych cechach charakterystycznych i ewentualnej wartości korekt nie były jednak wystarczająco uzasadnione, aby uwzględnić je na tym etapie dochodzenia. Wniosek ten zostaje zatem tymczasowo odrzucony. |
| --- | --- |

(54)

Indyjscy producenci eksportujący wnieśli na bardzo zaawansowanym etapie dochodzenia, że istnieją znaczne różnice w ramach numerów kontrolnych produktu (PCN), które uzasadniałyby korekty dotyczące uczciwego porównania ceny lub wyłączenia niektórych konkretnych produktów sprzedawanych przez skarżącego. Informacje wykazujące różnice w fizycznych cechach charakterystycznych i ewentualnej wartości korekt nie były jednak wystarczająco uzasadnione, aby uwzględnić je na tym etapie dochodzenia. Wniosek ten zostaje zatem tymczasowo odrzucony.

3.4.   Marginesy dumpingu

| (55) | W przypadku współpracujących producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(55)

W przypadku współpracujących producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

| (56) | Poziom współpracy w omawianej sprawie jest wysoki, ponieważ przywóz współpracujących producentów eksportujących reprezentuje 100 % łącznego wywozu do Unii w OD. Na tej podstawie Komisja postanowiła przyjąć rezydualny margines dumpingu na poziomie przedsiębiorstwa współpracującego, które miało najwyższy margines dumpingu. |
| --- | --- |

(56)

Poziom współpracy w omawianej sprawie jest wysoki, ponieważ przywóz współpracujących producentów eksportujących reprezentuje 100 % łącznego wywozu do Unii w OD. Na tej podstawie Komisja postanowiła przyjąć rezydualny margines dumpingu na poziomie przedsiębiorstwa współpracującego, które miało najwyższy margines dumpingu.

| (57) | Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:






  Nazwa przedsiębiorstwa | Tymczasowy margines dumpingu |
| --- | --- | --- |
| Jindal Saw Ltd | 31,2 % |
| Electrosteel Casting Ltd | 15,3 % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 31,2 % |

(57)

Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Nazwa przedsiębiorstwa

Tymczasowy margines dumpingu

Jindal Saw Ltd

31,2 %

Electrosteel Casting Ltd

15,3 %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

31,2 %

4.   SZKODA

4.1.   Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej

| (58) | Produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez trzech producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(58)

Produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez trzech producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

| (59) | Jako, że istnieje tylko trzech producentów unijnych, a grupa SG PAM przedłożyła dane dotyczące swoich spółek zależnych i szacunki dotyczące jedynego niewspółpracującego producenta unijnego, wszelkie dane liczbowe zostały przedstawione w formie zindeksowanej lub jako przedziały, aby zapewnić poufność informacji dotyczących innego producenta unijnego, który współpracował w toku dochodzenia. |
| --- | --- |

(59)

Jako, że istnieje tylko trzech producentów unijnych, a grupa SG PAM przedłożyła dane dotyczące swoich spółek zależnych i szacunki dotyczące jedynego niewspółpracującego producenta unijnego, wszelkie dane liczbowe zostały przedstawione w formie zindeksowanej lub jako przedziały, aby zapewnić poufność informacji dotyczących innego producenta unijnego, który współpracował w toku dochodzenia.

| (60) | Łączna produkcja unijna podczas okresu objętego dochodzeniem została ustalona na [550 000–650 000] ton. Komisja określiła tę wartość na podstawie dostępnych informacji dotyczących przemysłu unijnego, takich jak informacje przedstawione w skardze odnoszące się do producenta niewspółpracującego oraz dane zebrane podczas dochodzenia od współpracujących producentów unijnych. Jak wskazano w motywie 7 w Unii jest tylko trzech producentów, a dwaj, którzy współpracowali, reprezentują około 96 % łącznej produkcji unijnej. |
| --- | --- |

(60)

Łączna produkcja unijna podczas okresu objętego dochodzeniem została ustalona na [550 000–650 000] ton. Komisja określiła tę wartość na podstawie dostępnych informacji dotyczących przemysłu unijnego, takich jak informacje przedstawione w skardze odnoszące się do producenta niewspółpracującego oraz dane zebrane podczas dochodzenia od współpracujących producentów unijnych. Jak wskazano w motywie 7 w Unii jest tylko trzech producentów, a dwaj, którzy współpracowali, reprezentują około 96 % łącznej produkcji unijnej.

4.2.   Konsumpcja w Unii

| (61) | Komisja ustaliła poziom konsumpcji w Unii na podstawie wielkości łącznej sprzedaży przemysłu unijnego w Unii powiększonej o wielkość przywozu z państw trzecich do Unii. Komisja określiła łączną sprzedaż przemysłu unijnego w Unii na podstawie danych zebranych od współpracujących producentów unijnych oraz informacji dostarczonych w skardze i odnoszących się do producenta niewspółpracującego. Wielkość przywozu opiera się na danych zaczerpniętych z Eurostatu. |
| --- | --- |

(61)

Komisja ustaliła poziom konsumpcji w Unii na podstawie wielkości łącznej sprzedaży przemysłu unijnego w Unii powiększonej o wielkość przywozu z państw trzecich do Unii. Komisja określiła łączną sprzedaż przemysłu unijnego w Unii na podstawie danych zebranych od współpracujących producentów unijnych oraz informacji dostarczonych w skardze i odnoszących się do producenta niewspółpracującego. Wielkość przywozu opiera się na danych zaczerpniętych z Eurostatu.

| (62) | Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

  Konsumpcja w Unii | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Indeks | 100 | 84 | 83 | 97 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, informacje zawarte w skardze i Eurostat. |

(62)

Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

Konsumpcja w Unii

2011

2012

2013

OD

Indeks

100

84

83

97

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, informacje zawarte w skardze i Eurostat.

| (63) | W okresie badanym całkowita konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 3,3 %. Konsumpcja w Unii podążała za charakterystycznym trendem obrazowanym przez parabolę – między 2011 r. i 2012 r. znacząco spadła (o ponad 16 %), a następnie znacząco wzrosła w okresie objętym dochodzeniem. Końcowi użytkownicy rur z żeliwa ciągliwego to przedsiębiorstwa usług wodno-kanalizacyjnych i zajmujące się nawadnianiem. Są one najczęściej podmiotami publicznymi finansowanymi przez rząd. W 2011 r. i 2012 r. kryzys gospodarczy przekształcił się w prawdziwy kryzys zadłużenia publicznego. Zmusiło to rządy państw UE do drastycznych cięć inwestycji i wydatków, co wyjaśnia znaczący spadek popytu na rury z żeliwa ciągliwego, zwłaszcza w Hiszpanii, Portugalii i we Włoszech. |
| --- | --- |

(63)

W okresie badanym całkowita konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 3,3 %. Konsumpcja w Unii podążała za charakterystycznym trendem obrazowanym przez parabolę – między 2011 r. i 2012 r. znacząco spadła (o ponad 16 %), a następnie znacząco wzrosła w okresie objętym dochodzeniem. Końcowi użytkownicy rur z żeliwa ciągliwego to przedsiębiorstwa usług wodno-kanalizacyjnych i zajmujące się nawadnianiem. Są one najczęściej podmiotami publicznymi finansowanymi przez rząd. W 2011 r. i 2012 r. kryzys gospodarczy przekształcił się w prawdziwy kryzys zadłużenia publicznego. Zmusiło to rządy państw UE do drastycznych cięć inwestycji i wydatków, co wyjaśnia znaczący spadek popytu na rury z żeliwa ciągliwego, zwłaszcza w Hiszpanii, Portugalii i we Włoszech.

4.3.   Przywóz z Indii

4.3.1.   Wielkość i udział w rynku przywozu z Indii

| (64) | Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu. Dane Eurostatu były zgodne z danymi przedłożonymi przez producentów eksportujących z Indii. Udział w rynku przywozu ustalono na tej samej podstawie. |
| --- | --- |

(64)

Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu. Dane Eurostatu były zgodne z danymi przedłożonymi przez producentów eksportujących z Indii. Udział w rynku przywozu ustalono na tej samej podstawie.

| (65) | Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

  Wielkość przywozu (w tonach metrycznych) i udział w rynku | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość przywozu z Indii | 75 000–85 000 | 60 000–70 000 | 75 000–85 000 | 95 000–105 000 |
| Wielkość przywozu – Indeks | 100 | 83 | 101 | 123 |
| Udziału w rynku – Indeks | 100 | 99 | 122 | 127 |
| Źródło: Eurostat, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(65)

Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

Wielkość przywozu (w tonach metrycznych) i udział w rynku

2011

2012

2013

OD

Wielkość przywozu z Indii

75 000–85 000

60 000–70 000

75 000–85 000

95 000–105 000

Wielkość przywozu – Indeks

100

83

101

123

Udziału w rynku – Indeks

100

99

122

127

Źródło: Eurostat, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (66) | Wielkość przywozu z Indii znacząco wzrosła – o ponad 22 % – w okresie badanym, pomimo spadku popytu. W tym samym okresie indyjscy producenci eksportujący zdobyli 3,5 punktu procentowego udziałów w rynku. |
| --- | --- |

(66)

Wielkość przywozu z Indii znacząco wzrosła – o ponad 22 % – w okresie badanym, pomimo spadku popytu. W tym samym okresie indyjscy producenci eksportujący zdobyli 3,5 punktu procentowego udziałów w rynku.

4.3.2.   Ceny produktów przywożonych z Indii oraz podcięcie cenowe

| (67) | Komisja określiła ceny importowe na podstawie danych Eurostatu. Podcięcie cen przez produkty przywożone ustalono na podstawie danych przedstawionych przez indyjskich producentów eksportujących i przemysł unijny. |
| --- | --- |

(67)

Komisja określiła ceny importowe na podstawie danych Eurostatu. Podcięcie cen przez produkty przywożone ustalono na podstawie danych przedstawionych przez indyjskich producentów eksportujących i przemysł unijny.

| (68) | Średnia cena przywozu do Unii z Indii kształtowała się następująco:

  Ceny importowe (EUR/t) | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Indie | 650–750 | 700–800 | 600–700 | 600–700 |
| Indeks | 100 | 106 | 99 | 98 |
| Źródło: Eurostat, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(68)

Średnia cena przywozu do Unii z Indii kształtowała się następująco:

Ceny importowe (EUR/t)

2011

2012

2013

OD

Indie

650–750

700–800

600–700

600–700

Indeks

100

106

99

98

Źródło: Eurostat, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (69) | W całym okresie badanym odnotowano nieznaczny spadek cen indyjskich. Ceny indyjskie najpierw wzrosły w 2012 r. (o 5,7 %), a następnie spadły w 2013 r. (o 6,2 %). |
| --- | --- |

(69)

W całym okresie badanym odnotowano nieznaczny spadek cen indyjskich. Ceny indyjskie najpierw wzrosły w 2012 r. (o 5,7 %), a następnie spadły w 2013 r. (o 6,2 %).

| (70) | Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:






  a) | średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu naliczanych przez producentów unijnych klientom niepowiązanym na rynku unijnym, skorygowanych do poziomu cen ex-works; oraz |
| --- | --- | --- |

(70)

Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:

a)

średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu naliczanych przez producentów unijnych klientom niepowiązanym na rynku unijnym, skorygowanych do poziomu cen ex-works; oraz

| b) | odnośnych średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu, dokonywanego przez współpracujących producentów z Indii na rzecz pierwszego klienta niezależnego na rynku unijnym, ustalonych na podstawie kosztu, ubezpieczenia i frachtu (CIF) z odpowiednimi korektami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie. |
| --- | --- |

b)

odnośnych średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu, dokonywanego przez współpracujących producentów z Indii na rzecz pierwszego klienta niezależnego na rynku unijnym, ustalonych na podstawie kosztu, ubezpieczenia i frachtu (CIF) z odpowiednimi korektami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie.

| c) | Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio skorygowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem. Pokazywał on średni ważony margines podcięcia na poziomie 34 % i 42,4 % w odniesieniu do dwóch współpracujących producentów eksportujących. |
| --- | --- |

c)

Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio skorygowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem. Pokazywał on średni ważony margines podcięcia na poziomie 34 % i 42,4 % w odniesieniu do dwóch współpracujących producentów eksportujących.

4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

4.4.1.   Uwagi ogólne

| (71) | Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych oddziałujących na przemysł unijny w okresie badanym. |
| --- | --- |

(71)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych oddziałujących na przemysł unijny w okresie badanym.

| (72) | W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez współpracujących producentów unijnych oraz na podstawie szacunków zawartych w skardze i odnoszących się do producenta niewspółpracującego. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez współpracujących producentów unijnych. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(72)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez współpracujących producentów unijnych oraz na podstawie szacunków zawartych w skardze i odnoszących się do producenta niewspółpracującego. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez współpracujących producentów unijnych. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

| (73) | Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu i poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu. |
| --- | --- |

(73)

Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu i poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

| (74) | Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału. |
| --- | --- |

(74)

Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału.

4.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

4.4.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

| (75) | Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość produkcji – Indeks | 100 | 79 | 91 | 101 |
| Moce produkcyjne – Indeks | 100 | 100 | 100 | 100 |
| Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%) | 52–57 | 42–47 | 45–50 | 53–58 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz informacje zawarte w skardze. |

(75)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

2011

2012

2013

OD

Wielkość produkcji – Indeks

100

79

91

101

Moce produkcyjne – Indeks

100

100

100

100

Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)

52–57

42–47

45–50

53–58

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz informacje zawarte w skardze.

| (76) | Ogólna produkcja przemysłu unijnego była nieznacznie wyższa w okresie objętym dochodzeniem niż w 2011 r., pomimo znacznie niższej sprzedaży UE w okresie objętym dochodzeniem. Wzrost produkcji wynikał ze wzrostu sprzedaży eksportowej. |
| --- | --- |

(76)

Ogólna produkcja przemysłu unijnego była nieznacznie wyższa w okresie objętym dochodzeniem niż w 2011 r., pomimo znacznie niższej sprzedaży UE w okresie objętym dochodzeniem. Wzrost produkcji wynikał ze wzrostu sprzedaży eksportowej.

| (77) | Moce utrzymywały się na stabilnym poziomie w całym okresie badanym. Wykorzystanie mocy produkcyjnych nieznacznie wzrosło wraz ze wzrostem produkcji w okresie badanym. Mimo to wykorzystanie mocy pozostało na niskim poziomie wynoszącym 53–58 %. Produkcja rur z żeliwa ciągliwego jest branżą charakteryzującą się stosunkowo wysokimi kosztami stałymi. Niskie wykorzystanie mocy produkcyjnych pogarsza absorpcję kosztów stałych, co z kolei jest jedną z przyczyn niskiej rentowności przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(77)

Moce utrzymywały się na stabilnym poziomie w całym okresie badanym. Wykorzystanie mocy produkcyjnych nieznacznie wzrosło wraz ze wzrostem produkcji w okresie badanym. Mimo to wykorzystanie mocy pozostało na niskim poziomie wynoszącym 53–58 %. Produkcja rur z żeliwa ciągliwego jest branżą charakteryzującą się stosunkowo wysokimi kosztami stałymi. Niskie wykorzystanie mocy produkcyjnych pogarsza absorpcję kosztów stałych, co z kolei jest jedną z przyczyn niskiej rentowności przemysłu unijnego.

4.4.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

| (78) | Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Wielkość sprzedaży i udział przemysłu unijnego w rynku | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość sprzedaży – Indeks | 100 | 83 | 81 | 94 |
| Udziału w rynku – Indeks | 100 | 100 | 97 | 97 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, informacje zawarte w skardze i Eurostat. |

(78)

Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

Wielkość sprzedaży i udział przemysłu unijnego w rynku

2011

2012

2013

OD

Wielkość sprzedaży – Indeks

100

83

81

94

Udziału w rynku – Indeks

100

100

97

97

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, informacje zawarte w skardze i Eurostat.

| (79) | Sprzedaż przemysłu unijnego spadła o 6,4 % w okresie badanym do 450 000–500 000 w okresie objętym dochodzeniem. Spadek sprzedaży przemysłu unijnego był znacznie większy, niż wskazywałby na to spadek konsumpcji. |
| --- | --- |

(79)

Sprzedaż przemysłu unijnego spadła o 6,4 % w okresie badanym do 450 000–500 000 w okresie objętym dochodzeniem. Spadek sprzedaży przemysłu unijnego był znacznie większy, niż wskazywałby na to spadek konsumpcji.

4.4.2.3.   Wzrost

| (80) | Łączna konsumpcja produktu objętego postępowaniem w Unii zmniejszyła się o prawie 3,3 % w okresie badanym. Konsumpcja spadła znacząco w 2012 r. o ponad 16 %, utrzymywała się na niskim poziomie w 2013 r. i zaczęła rosnąć w okresie objętym dochodzeniem. Na początku okresu badanego sprzedaż przemysłu unijnego, przywóz z państw trzecich oraz przywóz indyjski zmniejszyły się wraz ze spadkiem konsumpcji. Jednakże w 2013 r., kiedy konsumpcja wciąż była na niskim poziomie, a rentowność przemysłu unijnego była ujemna, indyjscy producenci zdołali znacząco zwiększyć swoją sprzedaż i udziały w rynku. Taki pomyślny rozwój dotyczący indyjskiej sprzedaży w sytuacji zmniejszającego się popytu na rynku był możliwy dzięki agresywnej polityce podcinania cen i dumpingu. Agresywną politykę sprzedaży i ustalania cen kontynuowano w okresie objętym dochodzeniem. W rezultacie wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyła się w większym stopniu niż konsumpcja w Unii, a przemysł ten stracił 2,5 punktu procentowego udziałów w rynku w okresie badanym, podczas gdy w tym samym okresie producenci indyjscy powiększyli swój udział w rynku o 3,5 punktu procentowego. |
| --- | --- |

(80)

Łączna konsumpcja produktu objętego postępowaniem w Unii zmniejszyła się o prawie 3,3 % w okresie badanym. Konsumpcja spadła znacząco w 2012 r. o ponad 16 %, utrzymywała się na niskim poziomie w 2013 r. i zaczęła rosnąć w okresie objętym dochodzeniem. Na początku okresu badanego sprzedaż przemysłu unijnego, przywóz z państw trzecich oraz przywóz indyjski zmniejszyły się wraz ze spadkiem konsumpcji. Jednakże w 2013 r., kiedy konsumpcja wciąż była na niskim poziomie, a rentowność przemysłu unijnego była ujemna, indyjscy producenci zdołali znacząco zwiększyć swoją sprzedaż i udziały w rynku. Taki pomyślny rozwój dotyczący indyjskiej sprzedaży w sytuacji zmniejszającego się popytu na rynku był możliwy dzięki agresywnej polityce podcinania cen i dumpingu. Agresywną politykę sprzedaży i ustalania cen kontynuowano w okresie objętym dochodzeniem. W rezultacie wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyła się w większym stopniu niż konsumpcja w Unii, a przemysł ten stracił 2,5 punktu procentowego udziałów w rynku w okresie badanym, podczas gdy w tym samym okresie producenci indyjscy powiększyli swój udział w rynku o 3,5 punktu procentowego.

4.4.2.4.   Zatrudnienie i wydajność

| (81) | Zatrudnienie i wydajność w okresie badanym kształtowały się następująco:

  Zatrudnienie i wydajność | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Liczba pracowników – Indeks | 100 | 93 | 93 | 99 |
| Wydajność – Indeks | 100 | 82 | 96 | 102 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(81)

Zatrudnienie i wydajność w okresie badanym kształtowały się następująco:

Zatrudnienie i wydajność

2011

2012

2013

OD

Liczba pracowników – Indeks

100

93

93

99

Wydajność – Indeks

100

82

96

102

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (82) | Zatrudnienie i wydajność były na podobnym poziomie w okresie objętym dochodzeniem jak w 2011 r. Fakt, że zatrudnienie się nie zmniejszyło, wynika jednak głównie ze znacznego wzrostu sprzedaży poza Unią, jak wyjaśniono w motywie 77. |
| --- | --- |

(82)

Zatrudnienie i wydajność były na podobnym poziomie w okresie objętym dochodzeniem jak w 2011 r. Fakt, że zatrudnienie się nie zmniejszyło, wynika jednak głównie ze znacznego wzrostu sprzedaży poza Unią, jak wyjaśniono w motywie 77.

4.4.2.5.   Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

| (83) | Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł unijny był znaczny, jeśli weźmie się pod uwagę wielkość i ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie. |
| --- | --- |

(83)

Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł unijny był znaczny, jeśli weźmie się pod uwagę wielkość i ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie.

| (84) | Jest to pierwsze dochodzenie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem. W związku z powyższym nie ma dostępnych danych umożliwiających ocenę ewentualnego dumpingu w przeszłości. |
| --- | --- |

(84)

Jest to pierwsze dochodzenie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem. W związku z powyższym nie ma dostępnych danych umożliwiających ocenę ewentualnego dumpingu w przeszłości.

4.4.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

4.4.3.1.   Ceny i czynniki oddziałujące na ceny

| (85) | Średnia jednostkowych cen sprzedaży naliczanych przez współpracujących producentów unijnych klientom niepowiązanym w Unii kształtowała się w okresie badanym następująco:

  Ceny sprzedaży w Unii | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Średnia jednostkowa cena sprzedaży na rynku unijnym (EUR/t) | 950–1 000 | 1 000–1 050 | 1 000–1 050 | 950–1 000 |
| Indeks | 100 | 105 | 104 | 101 |
| Jednostkowy koszt produkcji (EUR/t) | 900–950 | 1 000–1 050 | 900–950 | 850–900 |
| Indeks | 100 | 110 | 104 | 96 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(85)

Średnia jednostkowych cen sprzedaży naliczanych przez współpracujących producentów unijnych klientom niepowiązanym w Unii kształtowała się w okresie badanym następująco:

Ceny sprzedaży w Unii

2011

2012

2013

OD

Średnia jednostkowa cena sprzedaży na rynku unijnym (EUR/t)

950–1 000

1 000–1 050

1 000–1 050

950–1 000

Indeks

100

105

104

101

Jednostkowy koszt produkcji (EUR/t)

900–950

1 000–1 050

900–950

850–900

Indeks

100

110

104

96

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (86) | Średnia jednostkowa cena sprzedaży kształtowała się w ujęciu ogólnym podobnie do kosztu produkcji. W 2012 r. wzrosła, gdy nastąpił wzrost kosztu produkcji, a od 2013 r. do okresu objętego dochodzeniem stale zmniejszała się wraz ze spadkiem kosztów produkcji. Koszt produkcji zmniejszył się głównie z powodu spadku ceny surowców – żelaza i złomu. |
| --- | --- |

(86)

Średnia jednostkowa cena sprzedaży kształtowała się w ujęciu ogólnym podobnie do kosztu produkcji. W 2012 r. wzrosła, gdy nastąpił wzrost kosztu produkcji, a od 2013 r. do okresu objętego dochodzeniem stale zmniejszała się wraz ze spadkiem kosztów produkcji. Koszt produkcji zmniejszył się głównie z powodu spadku ceny surowców – żelaza i złomu.

4.4.3.2.   Koszty pracy

| (87) | Średnie koszty pracy współpracujących producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Średni koszt pracy na pracownika | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Indeks | 100 | 100 | 103 | 104 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(87)

Średnie koszty pracy współpracujących producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Średni koszt pracy na pracownika

2011

2012

2013

OD

Indeks

100

100

103

104

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (88) | W okresie badanym średni koszt pracy na jednego pracownika zwiększył się o 4 %. Wzrost ten był niższy od ogólnego wzrostu wynagrodzeń i płac w Unii, zgodnie z danymi Eurostatu. |
| --- | --- |

(88)

W okresie badanym średni koszt pracy na jednego pracownika zwiększył się o 4 %. Wzrost ten był niższy od ogólnego wzrostu wynagrodzeń i płac w Unii, zgodnie z danymi Eurostatu.

4.4.3.3.   Zapasy

| (89) | Stan zapasów współpracujących producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

  Zapasy | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego – Indeks | 100 | 74 | 73 | 82 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(89)

Stan zapasów współpracujących producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

Zapasy

2011

2012

2013

OD

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego – Indeks

100

74

73

82

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (90) | W okresie badanym stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego obniżył się. Spadek stanu zapasów wynika głównie z bardziej rygorystycznych wymogów w zakresie kapitału obrotowego narzuconych przez podmioty zarządzające przemysłem unijnym. |
| --- | --- |

(90)

W okresie badanym stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego obniżył się. Spadek stanu zapasów wynika głównie z bardziej rygorystycznych wymogów w zakresie kapitału obrotowego narzuconych przez podmioty zarządzające przemysłem unijnym.

4.4.3.4.   Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

| (91) | Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje oraz zwrot z inwestycji współpracujących producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje i zwrot z inwestycji | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży) | od 2,5 % do 3,0 % | od – 5,5 % do – 6,0 % | od – 1,0 % do – 1,5 % | od 1,5 % do 2,0 % |
| Przepływ pieniężny – Indeks | 100 | 92 | 67 | 101 |
| Inwestycje – Indeks | 100 | 60 | 67 | 120 |
| Zwrot z inwestycji (%) | 49 | – 155 | – 29 | 20 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(91)

Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje oraz zwrot z inwestycji współpracujących producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje i zwrot z inwestycji

2011

2012

2013

OD

Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)

od 2,5 % do 3,0 %

od – 5,5 % do – 6,0 %

od – 1,0 % do – 1,5 %

od 1,5 % do 2,0 %

Przepływ pieniężny – Indeks

100

92

67

101

Inwestycje – Indeks

100

60

67

120

Zwrot z inwestycji (%)

49

– 155

– 29

20

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (92) | Komisja określiła rentowność współpracujących producentów unijnych, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Rentowność przemysłu unijnego zmniejszyła się z 2,5–3,0 % w 2011 r. do 1,5–2,0 % w okresie objętym dochodzeniem i była ujemna w 2012 r. i 2013 r. Większość sprzedaży produktu objętego postępowaniem w UE była dokonywana za pośrednictwem spółek zależnych należących do współpracujących producentów UE, a ich koszty i poziom rentowności zostały uwzględnione. |
| --- | --- |

(92)

Komisja określiła rentowność współpracujących producentów unijnych, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Rentowność przemysłu unijnego zmniejszyła się z 2,5–3,0 % w 2011 r. do 1,5–2,0 % w okresie objętym dochodzeniem i była ujemna w 2012 r. i 2013 r. Większość sprzedaży produktu objętego postępowaniem w UE była dokonywana za pośrednictwem spółek zależnych należących do współpracujących producentów UE, a ich koszty i poziom rentowności zostały uwzględnione.

| (93) | Przepływ pieniężny netto to zdolność współpracujących producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. W 2011 r. przepływ pieniężny był na podobnym poziomie jak w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(93)

Przepływ pieniężny netto to zdolność współpracujących producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. W 2011 r. przepływ pieniężny był na podobnym poziomie jak w okresie objętym dochodzeniem.

| (94) | Poziom inwestycji był wyższy w okresie objętym dochodzeniem niż w 2011 r. Jednak w latach 2012 i 2013 poziom inwestycji był znacznie niższy, a wzrost podczas okresu objętego dochodzeniem nie zrównoważył spadku odnotowanego w poprzednich latach. Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Zwrot z inwestycji był znacznie niższy w okresie objętym dochodzeniem niż miało to miejsce w 2011 r. |
| --- | --- |

(94)

Poziom inwestycji był wyższy w okresie objętym dochodzeniem niż w 2011 r. Jednak w latach 2012 i 2013 poziom inwestycji był znacznie niższy, a wzrost podczas okresu objętego dochodzeniem nie zrównoważył spadku odnotowanego w poprzednich latach. Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Zwrot z inwestycji był znacznie niższy w okresie objętym dochodzeniem niż miało to miejsce w 2011 r.

4.4.4.   Wnioski dotyczące szkody

| (95) | Przemysł unijny stracił 2,5 punktu procentowego udziałów w rynku w sytuacji słabnącego popytu na rynku, a jego sprzedaż na rynku unijnym zmniejszyła się o prawie 6,4 %. Wykorzystanie mocy produkcyjnych utrzymywało się na niskim poziomie 53–58 % w całym okresie badanym i negatywnie wpływało na zdolność przemysłu unijnego do absorpcji kosztów stałych. Mimo że rentowność przemysłu unijnego osiągnęła najniższy poziom w 2012 r., w okresie objętym dochodzeniem nadal utrzymywała się na niskim poziomie 1,5–2,0 %, znacznie poniżej zysku docelowego. W tym samym okresie przywóz z Indii wzrósł o 22,6 %, a jego udział w rynku powiększył się o 3,5 punktu procentowego. |
| --- | --- |

(95)

Przemysł unijny stracił 2,5 punktu procentowego udziałów w rynku w sytuacji słabnącego popytu na rynku, a jego sprzedaż na rynku unijnym zmniejszyła się o prawie 6,4 %. Wykorzystanie mocy produkcyjnych utrzymywało się na niskim poziomie 53–58 % w całym okresie badanym i negatywnie wpływało na zdolność przemysłu unijnego do absorpcji kosztów stałych. Mimo że rentowność przemysłu unijnego osiągnęła najniższy poziom w 2012 r., w okresie objętym dochodzeniem nadal utrzymywała się na niskim poziomie 1,5–2,0 %, znacznie poniżej zysku docelowego. W tym samym okresie przywóz z Indii wzrósł o 22,6 %, a jego udział w rynku powiększył się o 3,5 punktu procentowego.

| (96) | Pozostałe wskaźniki były na względnie stabilnym poziomie. Ich pogorszeniu zapobiegł w dużej mierze znaczny wzrost sprzedaży przemysłu unijnego poza UE. Jedynym wskaźnikiem, który wykazał wyraźnie pozytywną tendencję rozwoju w okresie badanym były inwestycje, które wzrosły o 20 %. Jednak w latach 2012 i 2013 poziom inwestycji był znacznie niższy, a wzrost podczas okresu objętego dochodzeniem nie zrównoważył nawet spadku odnotowanego w poprzednich latach. |
| --- | --- |

(96)

Pozostałe wskaźniki były na względnie stabilnym poziomie. Ich pogorszeniu zapobiegł w dużej mierze znaczny wzrost sprzedaży przemysłu unijnego poza UE. Jedynym wskaźnikiem, który wykazał wyraźnie pozytywną tendencję rozwoju w okresie badanym były inwestycje, które wzrosły o 20 %. Jednak w latach 2012 i 2013 poziom inwestycji był znacznie niższy, a wzrost podczas okresu objętego dochodzeniem nie zrównoważył nawet spadku odnotowanego w poprzednich latach.

| (97) | Bardzo niska rentowność połączona z nieustannym spadkiem sprzedaży i udziałów w rynku w Unii stawia przemysł unijny w trudnej sytuacji gospodarczej. |
| --- | --- |

(97)

Bardzo niska rentowność połączona z nieustannym spadkiem sprzedaży i udziałów w rynku w Unii stawia przemysł unijny w trudnej sytuacji gospodarczej.

| (98) | W związku z powyższym Komisja stwierdziła tymczasowo, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(98)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła tymczasowo, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

| (99) | Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja dopilnowała, aby wszelkie szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, nie były łączone z tym przywozem. Czynniki te obejmują: kryzys gospodarczy i zmniejszenie popytu, przywóz z państw trzecich, wyniki w zakresie sprzedaży eksportowej producentów unijnych oraz konkurencję ze strony produktów substytucyjnych takich jak rury z tworzyw sztucznych. |
| --- | --- |

(99)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja dopilnowała, aby wszelkie szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, nie były łączone z tym przywozem. Czynniki te obejmują: kryzys gospodarczy i zmniejszenie popytu, przywóz z państw trzecich, wyniki w zakresie sprzedaży eksportowej producentów unijnych oraz konkurencję ze strony produktów substytucyjnych takich jak rury z tworzyw sztucznych.

5.1.   Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

| (100) | Wielkość sprzedaży indyjskich producentów eksportujących w Unii była prawie dwukrotnie wyższa 75 000–85 000 od łącznego pozostałego przywozu (45,8 kt) już na początku okresu badanego. Sprzedaż indyjska spadła wraz z konsumpcją w 2012 r., ale utrzymała udział w rynku wynoszący około 10–15 %. Jednakże w 2013 r., kiedy konsumpcja wciąż była na niskim poziomie, a rentowność przemysłu unijnego była ujemna, indyjscy producenci zdołali znacząco zwiększyć swoją sprzedaż i udziały w rynku. Taki pomyślny rozwój dotyczący indyjskiej sprzedaży w sytuacji zmniejszającego się popytu na rynku był możliwy dzięki agresywnej polityce cen dumpingowych – indyjskie ceny importowe obniżyły się w 2013 r. w porównaniu z poprzednim rokiem o 6,2 %. Agresywną politykę ustalania cen kontynuowano w okresie objętym dochodzeniem. Wielkość sprzedaży indyjskich producentów eksportujących przekroczyła 100 000, a ich udział w rynku osiągnął 15–20 % w okresie objętym dochodzeniem. Taka szybka ekspansja była możliwa dzięki znacznemu podcinaniu cen producentów unijnych. Poziom podcięcia ustalono na 34 % i 42,4 %. Podczas gdy indyjska sprzedaż i udziały w rynku znacząco się zwiększały, wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyła się w większym stopniu niż konsumpcja w Unii. Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego spadła o 6,4 %, a jego udziały w rynku zmniejszyły się o 2,5 punktu procentowego. |
| --- | --- |

(100)

Wielkość sprzedaży indyjskich producentów eksportujących w Unii była prawie dwukrotnie wyższa 75 000–85 000 od łącznego pozostałego przywozu (45,8 kt) już na początku okresu badanego. Sprzedaż indyjska spadła wraz z konsumpcją w 2012 r., ale utrzymała udział w rynku wynoszący około 10–15 %. Jednakże w 2013 r., kiedy konsumpcja wciąż była na niskim poziomie, a rentowność przemysłu unijnego była ujemna, indyjscy producenci zdołali znacząco zwiększyć swoją sprzedaż i udziały w rynku. Taki pomyślny rozwój dotyczący indyjskiej sprzedaży w sytuacji zmniejszającego się popytu na rynku był możliwy dzięki agresywnej polityce cen dumpingowych – indyjskie ceny importowe obniżyły się w 2013 r. w porównaniu z poprzednim rokiem o 6,2 %. Agresywną politykę ustalania cen kontynuowano w okresie objętym dochodzeniem. Wielkość sprzedaży indyjskich producentów eksportujących przekroczyła 100 000, a ich udział w rynku osiągnął 15–20 % w okresie objętym dochodzeniem. Taka szybka ekspansja była możliwa dzięki znacznemu podcinaniu cen producentów unijnych. Poziom podcięcia ustalono na 34 % i 42,4 %. Podczas gdy indyjska sprzedaż i udziały w rynku znacząco się zwiększały, wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyła się w większym stopniu niż konsumpcja w Unii. Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego spadła o 6,4 %, a jego udziały w rynku zmniejszyły się o 2,5 punktu procentowego.

| (101) | Mając na uwadze wyraźnie ustaloną zbieżność w czasie między istotnym podcięciem cen producentów unijnych przez przywóz indyjski po cenach dumpingowych oraz spadkiem wielkości sprzedaży przemysłu unijnego i jego udziałów w rynku, który doprowadził do bardzo niskiej rentowności, stwierdza się, że przywóz po cenach dumpingowych był odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną przemysłowi unijnemu. |
| --- | --- |

(101)

Mając na uwadze wyraźnie ustaloną zbieżność w czasie między istotnym podcięciem cen producentów unijnych przez przywóz indyjski po cenach dumpingowych oraz spadkiem wielkości sprzedaży przemysłu unijnego i jego udziałów w rynku, który doprowadził do bardzo niskiej rentowności, stwierdza się, że przywóz po cenach dumpingowych był odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną przemysłowi unijnemu.

5.2.   Wpływ pozostałych czynników

5.2.1.   Kryzys gospodarczy i zmniejszenie popytu

| (102) | W okresie badanym konsumpcja produktu objętego postępowaniem w Unii zmniejszyła się o 3,3 %, a przywóz z Indii wzrósł jednocześnie o 22,6 %. Największy spadek konsumpcji (15 % w latach 2011 i 2012) był spowodowany kryzysem gospodarczym i zmniejszającymi się wydatkami publicznymi. Wydaje się, że spadek konsumpcji przyczynił się do wyrządzenia szkody na początku okresu badanego oraz prawdopodobnie w 2013 r. Jednak w 2013 r. i zwłaszcza w okresie objętym dochodzeniem przywóz z Indii po cenach dumpingowych jest głównym czynnikiem szkody wywołującym spadek sprzedaży przemysłu unijnego w Unii oraz uniemożliwiającym powrót do stanu stabilnej rentowności. |
| --- | --- |

(102)

W okresie badanym konsumpcja produktu objętego postępowaniem w Unii zmniejszyła się o 3,3 %, a przywóz z Indii wzrósł jednocześnie o 22,6 %. Największy spadek konsumpcji (15 % w latach 2011 i 2012) był spowodowany kryzysem gospodarczym i zmniejszającymi się wydatkami publicznymi. Wydaje się, że spadek konsumpcji przyczynił się do wyrządzenia szkody na początku okresu badanego oraz prawdopodobnie w 2013 r. Jednak w 2013 r. i zwłaszcza w okresie objętym dochodzeniem przywóz z Indii po cenach dumpingowych jest głównym czynnikiem szkody wywołującym spadek sprzedaży przemysłu unijnego w Unii oraz uniemożliwiającym powrót do stanu stabilnej rentowności.

5.2.2.   Przywóz z państw trzecich

| (103) | Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich w okresie badanym kształtowała się następująco:

  Przywóz z państw trzecich (w tonach metrycznych) | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Chiny | 31 136 | 28 019 | 12 266 | 13 903 |
| Indeks | 100 | 90 | 39 | 45 |
| Państwa trzecie z wyjątkiem Chin | 14 693 | 12 183 | 20 153 | 22 524 |
| Indeks | 100 | 83 | 137 | 153 |
| Wszystkie państwa trzecie | 45 828 | 40 202 | 32 419 | 36 427 |
| Indeks | 100 | 88 | 71 | 79 |
| Źródło: Eurostat. |

(103)

Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich w okresie badanym kształtowała się następująco:

Przywóz z państw trzecich (w tonach metrycznych)

2011

2012

2013

OD

Chiny

31 136

28 019

12 266

13 903

Indeks

100

90

39

45

Państwa trzecie z wyjątkiem Chin

14 693

12 183

20 153

22 524

Indeks

100

83

137

153

Wszystkie państwa trzecie

45 828

40 202

32 419

36 427

Indeks

100

88

71

79

Źródło: Eurostat.

| (104) | Przywóz z Indii stanowił większość łącznego przywozu do Unii (ponad 70 %) w okresie objętym dochodzeniem. Podczas gdy przywóz z Indii wzrósł o ponad 22 % w okresie badanym, pozostały przywóz spadł o ponad 20 % w tym samym okresie. Przywóz z Indii powiększył udział w rynku o 2,5 punktu procentowego, a pozostały przywóz stracił ponad 1 punkt procentowy udziału w rynku. Mając na uwadze niską wielkość przywozu z państw trzecich oraz fakt, że jego wielkość i udział w rynku zmniejszyły się, nie można uznać, że wyrządził on szkodę przemysłowi unijnemu. |
| --- | --- |

(104)

Przywóz z Indii stanowił większość łącznego przywozu do Unii (ponad 70 %) w okresie objętym dochodzeniem. Podczas gdy przywóz z Indii wzrósł o ponad 22 % w okresie badanym, pozostały przywóz spadł o ponad 20 % w tym samym okresie. Przywóz z Indii powiększył udział w rynku o 2,5 punktu procentowego, a pozostały przywóz stracił ponad 1 punkt procentowy udziału w rynku. Mając na uwadze niską wielkość przywozu z państw trzecich oraz fakt, że jego wielkość i udział w rynku zmniejszyły się, nie można uznać, że wyrządził on szkodę przemysłowi unijnemu.

| (105) | Producenci eksportujący stwierdzili, że jeden z producentów unijnych dokonywał przywozu produktu objętego postępowaniem ze swoich chińskich zakładów produkcyjnych, wyrządzając sam sobie szkodę. Nie znaleziono żadnych dowodów na poparcie tego twierdzenia. Zweryfikowane dowody wskazały, że przywóz do Unii z powiązanych chińskich zakładów producenta unijnego był bardzo niski. Ponadto przywóz z Chin zmniejszył się znacząco w okresie badanym i stracił ponad 2 punkty procentowe udziału w rynku, co wyraźnie wskazuje, że nie mógł spowodować szkody. |
| --- | --- |

(105)

Producenci eksportujący stwierdzili, że jeden z producentów unijnych dokonywał przywozu produktu objętego postępowaniem ze swoich chińskich zakładów produkcyjnych, wyrządzając sam sobie szkodę. Nie znaleziono żadnych dowodów na poparcie tego twierdzenia. Zweryfikowane dowody wskazały, że przywóz do Unii z powiązanych chińskich zakładów producenta unijnego był bardzo niski. Ponadto przywóz z Chin zmniejszył się znacząco w okresie badanym i stracił ponad 2 punkty procentowe udziału w rynku, co wyraźnie wskazuje, że nie mógł spowodować szkody.

5.2.3.   Wyniki eksportowe przemysłu unijnego

| (106) | Wielkość wywozu współpracujących producentów unijnych w okresie badanym kształtowała się następująco:

  Wyniki eksportowe współpracujących producentów unijnych | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość wywozu – Indeks | 100 | 78 | 116 | 130 |
| Średnia cena eksportowa – Indeks | 100 | 108 | 104 | 99 |
| Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(106)

Wielkość wywozu współpracujących producentów unijnych w okresie badanym kształtowała się następująco:

Wyniki eksportowe współpracujących producentów unijnych

2011

2012

2013

OD

Wielkość wywozu – Indeks

100

78

116

130

Średnia cena eksportowa – Indeks

100

108

104

99

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (107) | Sprzedaż przemysłu unijnego poza Unią wzrosła znacząco o 30 % w okresie badanym, podczas gdy średnia cena sprzedaży pozostała na względnie stabilnym poziomie. Dlatego sprzedaż poza Unią stanowi w rzeczywistości czynnik łagodzący szkodę. W przypadku braku sprzedaży poza Unią, przemysł unijny znalazłby się w jeszcze gorszej sytuacji. |
| --- | --- |

(107)

Sprzedaż przemysłu unijnego poza Unią wzrosła znacząco o 30 % w okresie badanym, podczas gdy średnia cena sprzedaży pozostała na względnie stabilnym poziomie. Dlatego sprzedaż poza Unią stanowi w rzeczywistości czynnik łagodzący szkodę. W przypadku braku sprzedaży poza Unią, przemysł unijny znalazłby się w jeszcze gorszej sytuacji.

5.2.4.   Konkurencja ze strony produktów substytucyjnych

| (108) | Zainteresowane strony wskazały, że szkoda została spowodowana ostrą konkurencją ze strony produktów substytucyjnych, zwłaszcza rur z tworzyw sztucznych (polietylenu (PE), polichlorku winylu (PVC) oraz polipropylenu (PP)). Rury z tworzyw sztucznych o mniejszych średnicach są zazwyczaj dużo tańsze w ujęciu jednostkowym. Jednak mając na uwadze koszty utrzymania i życia produktu, produkt objęty postępowaniem oferuje korzyści pod względem kosztów w długim okresie. Rury z tworzyw sztucznych wywierają pewną presję konkurencyjną na produkt objęty postępowaniem, zwłaszcza w przypadku rodzajów o mniejszych średnicach. Rury z żeliwa ciągliwego nie straciły udziałów w rynku na korzyść rur z tworzyw sztucznych w okresie badanym, w niektórych sytuacjach we wspomnianym okresie rury z żeliwa ciągliwego nawet odzyskały udziały w rynku zajmowane przez rury z tworzyw sztucznych. W związku z powyższym konkurencja ze strony produktów substytucyjnych z tworzyw sztucznych nie była powodem istotnej szkody poniesionej w okresie badanym. |
| --- | --- |

(108)

Zainteresowane strony wskazały, że szkoda została spowodowana ostrą konkurencją ze strony produktów substytucyjnych, zwłaszcza rur z tworzyw sztucznych (polietylenu (PE), polichlorku winylu (PVC) oraz polipropylenu (PP)). Rury z tworzyw sztucznych o mniejszych średnicach są zazwyczaj dużo tańsze w ujęciu jednostkowym. Jednak mając na uwadze koszty utrzymania i życia produktu, produkt objęty postępowaniem oferuje korzyści pod względem kosztów w długim okresie. Rury z tworzyw sztucznych wywierają pewną presję konkurencyjną na produkt objęty postępowaniem, zwłaszcza w przypadku rodzajów o mniejszych średnicach. Rury z żeliwa ciągliwego nie straciły udziałów w rynku na korzyść rur z tworzyw sztucznych w okresie badanym, w niektórych sytuacjach we wspomnianym okresie rury z żeliwa ciągliwego nawet odzyskały udziały w rynku zajmowane przez rury z tworzyw sztucznych. W związku z powyższym konkurencja ze strony produktów substytucyjnych z tworzyw sztucznych nie była powodem istotnej szkody poniesionej w okresie badanym.

5.3.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

| (109) | Tymczasowo ustalono, że zachodzi związek przyczynowy między szkodą poniesioną przez producentów unijnych a przywozem towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Istnieje wyraźna zbieżność w czasie między podcięciem cen przemysłu unijnego przez przywóz po cenach dumpingowych oraz spadkiem sprzedaży przemysłu unijnego w UE i jego udziałów w rynku unijnym. W okresie objętym dochodzeniem przywóz po cenach dumpingowych z Indii podcinał ceny przemysłu unijnego o 34 % i 42,4 %. Doprowadziło to do bardzo niskiej rentowności przemysłu UE. |
| --- | --- |

(109)

Tymczasowo ustalono, że zachodzi związek przyczynowy między szkodą poniesioną przez producentów unijnych a przywozem towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Istnieje wyraźna zbieżność w czasie między podcięciem cen przemysłu unijnego przez przywóz po cenach dumpingowych oraz spadkiem sprzedaży przemysłu unijnego w UE i jego udziałów w rynku unijnym. W okresie objętym dochodzeniem przywóz po cenach dumpingowych z Indii podcinał ceny przemysłu unijnego o 34 % i 42,4 %. Doprowadziło to do bardzo niskiej rentowności przemysłu UE.

| (110) | Komisja odróżniła i oddzieliła wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych. Kryzys gospodarczy i spadek konsumpcji przyczynili się do wyrządzenia szkody na początku okresu badanego oraz prawdopodobnie w 2013 r. Jednak gdyby nie znaczące podcięcie cen przemysłu unijnego przez przywóz po cenach dumpingowych, wpływ na sytuację przemysłu unijnego z pewnością nie byłby tak poważny. W szczególności nie odnotowano by tak dużego spadku sprzedaży, a wykorzystanie mocy produkcyjnych i rentowność byłyby wyższe. Dlatego też tymczasowo stwierdza się, że spadek konsumpcji nie naruszył związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych a istotną szkodą. |
| --- | --- |

(110)

Komisja odróżniła i oddzieliła wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych. Kryzys gospodarczy i spadek konsumpcji przyczynili się do wyrządzenia szkody na początku okresu badanego oraz prawdopodobnie w 2013 r. Jednak gdyby nie znaczące podcięcie cen przemysłu unijnego przez przywóz po cenach dumpingowych, wpływ na sytuację przemysłu unijnego z pewnością nie byłby tak poważny. W szczególności nie odnotowano by tak dużego spadku sprzedaży, a wykorzystanie mocy produkcyjnych i rentowność byłyby wyższe. Dlatego też tymczasowo stwierdza się, że spadek konsumpcji nie naruszył związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych a istotną szkodą.

| (111) | Tymczasowo uznano, że inne zidentyfikowane czynniki, takie jak przywóz z innych państw trzecich, wyniki przemysłu unijnego w zakresie sprzedaży eksportowej oraz konkurencja ze strony produktów substytucyjnych, nie powodują zerwania wyżej ustalonego związku przyczynowego, nawet przy uwzględnieniu ich ewentualnego łącznego skutku. |
| --- | --- |

(111)

Tymczasowo uznano, że inne zidentyfikowane czynniki, takie jak przywóz z innych państw trzecich, wyniki przemysłu unijnego w zakresie sprzedaży eksportowej oraz konkurencja ze strony produktów substytucyjnych, nie powodują zerwania wyżej ustalonego związku przyczynowego, nawet przy uwzględnieniu ich ewentualnego łącznego skutku.

| (112) | Zważywszy na powyższe wnioski, Komisja stwierdziła na tym etapie, że istotna szkoda dla przemysłu unijnego została spowodowana przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z Indii, a pozostałe czynniki, rozważane osobno lub łącznie, nie zerwały związku przyczynowego. Szkoda przejawia się głównie spadkiem sprzedaży unijnej, utratą udziałów w rynku przez przemysł UE, niskim wykorzystaniem mocy produkcyjnych oraz niską rentownością. |
| --- | --- |

(112)

Zważywszy na powyższe wnioski, Komisja stwierdziła na tym etapie, że istotna szkoda dla przemysłu unijnego została spowodowana przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z Indii, a pozostałe czynniki, rozważane osobno lub łącznie, nie zerwały związku przyczynowego. Szkoda przejawia się głównie spadkiem sprzedaży unijnej, utratą udziałów w rynku przez przemysł UE, niskim wykorzystaniem mocy produkcyjnych oraz niską rentownością.

6.   INTERES UNII

| (113) | Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała czy wprowadzenie środków antydumpingowych byłoby sprzeczne z interesem Unii. Komisja w szczególności uwzględniła potrzebę wyeliminowania zakłócającego handel szkodliwego dumpingu oraz przywrócenia efektywnej konkurencji. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, dystrybutorów oraz użytkowników końcowych, takich jak przedsiębiorstwa usług wodno-kanalizacyjnych oraz zajmujące się nawadnianiem. |
| --- | --- |

(113)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała czy wprowadzenie środków antydumpingowych byłoby sprzeczne z interesem Unii. Komisja w szczególności uwzględniła potrzebę wyeliminowania zakłócającego handel szkodliwego dumpingu oraz przywrócenia efektywnej konkurencji. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, dystrybutorów oraz użytkowników końcowych, takich jak przedsiębiorstwa usług wodno-kanalizacyjnych oraz zajmujące się nawadnianiem.

6.1.   Interes przemysłu unijnego

| (114) | Zakłady produkcyjne przemysłu unijnego są zlokalizowane we Francji, Niemczech, Hiszpanii i Austrii. Przemysł unijny zatrudnia ponad 2 400 pracowników zajmujących się produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem. Dwóch z trzech producentów współpracowało w dochodzeniu. Niewspółpracujący producent nie sprzeciwił się wszczęciu dochodzenia. Jak wskazano powyżej dwa współpracujące przedsiębiorstwa poniosły istotną szkodę i przywóz po cenach dumpingowych miał na nie negatywny wpływ. |
| --- | --- |

(114)

Zakłady produkcyjne przemysłu unijnego są zlokalizowane we Francji, Niemczech, Hiszpanii i Austrii. Przemysł unijny zatrudnia ponad 2 400 pracowników zajmujących się produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem. Dwóch z trzech producentów współpracowało w dochodzeniu. Niewspółpracujący producent nie sprzeciwił się wszczęciu dochodzenia. Jak wskazano powyżej dwa współpracujące przedsiębiorstwa poniosły istotną szkodę i przywóz po cenach dumpingowych miał na nie negatywny wpływ.

| (115) | Oczekuje się, że nałożenie tymczasowych ceł antydumpingowych przywróci uczciwe warunki handlu na rynku unijnym, dzięki czemu przemysł unijny będzie w stanie zwiększyć swoją sprzedaż i niski wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych. Pozwoliłoby to przemysłowi unijnemu na podniesienie rentowności do poziomów uznawanych za niezbędne w tym kapitałochłonnym przemyśle oraz na uniknięcie spadku zatrudnienia. Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, bardzo prawdopodobne jest dalsze pogarszanie się sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(115)

Oczekuje się, że nałożenie tymczasowych ceł antydumpingowych przywróci uczciwe warunki handlu na rynku unijnym, dzięki czemu przemysł unijny będzie w stanie zwiększyć swoją sprzedaż i niski wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych. Pozwoliłoby to przemysłowi unijnemu na podniesienie rentowności do poziomów uznawanych za niezbędne w tym kapitałochłonnym przemyśle oraz na uniknięcie spadku zatrudnienia. Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, bardzo prawdopodobne jest dalsze pogarszanie się sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

| (116) | W związku z powyższym wstępnie stwierdza się, że wprowadzenie ceł antydumpingowych leżałoby w interesie przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(116)

W związku z powyższym wstępnie stwierdza się, że wprowadzenie ceł antydumpingowych leżałoby w interesie przemysłu unijnego.

6.2.   Interes niepowiązanych importerów, dystrybutorów, użytkowników i innych zainteresowanych stron

| (117) | Żaden z niepowiązanych importerów nie zgłosił się w terminie wskazanym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wielu dystrybutorów zgłosiło się i wyraziło swoje opinie. Jednak tylko kilku z nich przedłożyło bardziej uzasadnione dane umożliwiające pogłębioną analizę. Tylko kilku użytkowników końcowych uczestniczyło w dochodzeniu. |
| --- | --- |

(117)

Żaden z niepowiązanych importerów nie zgłosił się w terminie wskazanym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wielu dystrybutorów zgłosiło się i wyraziło swoje opinie. Jednak tylko kilku z nich przedłożyło bardziej uzasadnione dane umożliwiające pogłębioną analizę. Tylko kilku użytkowników końcowych uczestniczyło w dochodzeniu.

| (118) | Wiele zainteresowanych stron (głównie dystrybutorzy produktów przemysłu unijnego i związki pracowników przemysłu metalurgicznego) opowiedziało się za dochodzeniem, żądając przywrócenia uczciwej konkurencji, wskazując na pogarszająca się sytuację przemysłu unijnego oraz twierdząc, że nienałożenie ceł spowoduje zanik unijnych mocy produkcyjnych i utratę miejsc pracy w UE. |
| --- | --- |

(118)

Wiele zainteresowanych stron (głównie dystrybutorzy produktów przemysłu unijnego i związki pracowników przemysłu metalurgicznego) opowiedziało się za dochodzeniem, żądając przywrócenia uczciwej konkurencji, wskazując na pogarszająca się sytuację przemysłu unijnego oraz twierdząc, że nienałożenie ceł spowoduje zanik unijnych mocy produkcyjnych i utratę miejsc pracy w UE.

| (119) | Dystrybutorzy produktu objętego postępowaniem, którzy dokonywali przywozu z Indii, oraz kilku użytkowników końcowych – przedsiębiorstwa usług wodno-kanalizacyjnych oraz zajmujące się nawadnianiem – sprzeciwili się wprowadzeniu środków. Wyrazili oni obawy, że jeżeli przywóz z Indii zmniejszy się w wyniku wprowadzenia środków grupa SG PAM stanie się quasi-monopolistą na rynku unijnym, a sytuacja ta doprowadzi do wzrostu cen. Grupa SG PAM ma bardzo mocną pozycję na rynku unijnym. Istnieje jednak wiele czynników, które zdają się ograniczać jej pozycję rynkową. Po pierwsze dwóch innych unijnych producentów dysponujących wolnymi mocami produkcyjnymi, może zagwarantować efektywną konkurencję w przypadku gdyby ceny stosowane przez SG PAM stały się zbyt wygórowane. |
| --- | --- |

(119)

Dystrybutorzy produktu objętego postępowaniem, którzy dokonywali przywozu z Indii, oraz kilku użytkowników końcowych – przedsiębiorstwa usług wodno-kanalizacyjnych oraz zajmujące się nawadnianiem – sprzeciwili się wprowadzeniu środków. Wyrazili oni obawy, że jeżeli przywóz z Indii zmniejszy się w wyniku wprowadzenia środków grupa SG PAM stanie się quasi-monopolistą na rynku unijnym, a sytuacja ta doprowadzi do wzrostu cen. Grupa SG PAM ma bardzo mocną pozycję na rynku unijnym. Istnieje jednak wiele czynników, które zdają się ograniczać jej pozycję rynkową. Po pierwsze dwóch innych unijnych producentów dysponujących wolnymi mocami produkcyjnymi, może zagwarantować efektywną konkurencję w przypadku gdyby ceny stosowane przez SG PAM stały się zbyt wygórowane.

| (120) | Po drugie wielu producentów zlokalizowanych w państwach trzecich (Chiny, Turcja, Rosja i Szwajcaria) prowadzi już sprzedaż na rynku UE. Sprzedaż ta w okresie badanym była niewielka i obniżała się. Głównym powodem tego spadku sprzedaży innych importerów zdaje się być agresywna konkurencja ze strony producentów indyjskich. Indyjskie ceny dumpingowe były o wiele niższe od cen wszystkich innych głównych państw przywozu (z wyjątkiem Rosji). Jeżeli przemysł unijny podniesie jednostronnie ceny, przywóz z innych państw może wzrosnąć w średnim terminie, mając na uwadze, że wymienieni importerzy są już obecni w Unii.

  Średnia cena importowa w EUR | 2011 | 2012 | 2013 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Indie | 665 | 703 | 659 | 651 |
| Chiny | 955 | 1 014 | 1 059 | 1 054 |
| Szwajcaria | 1 711 | 1 678 | 1 554 | 1 526 |
| Rosja | 697 | 696 | 652 | 627 |
| Turcja | 1 246 | 1 544 | 1 272 | 1 010 |
| Źródło: Eurostat. |

(120)

Po drugie wielu producentów zlokalizowanych w państwach trzecich (Chiny, Turcja, Rosja i Szwajcaria) prowadzi już sprzedaż na rynku UE. Sprzedaż ta w okresie badanym była niewielka i obniżała się. Głównym powodem tego spadku sprzedaży innych importerów zdaje się być agresywna konkurencja ze strony producentów indyjskich. Indyjskie ceny dumpingowe były o wiele niższe od cen wszystkich innych głównych państw przywozu (z wyjątkiem Rosji). Jeżeli przemysł unijny podniesie jednostronnie ceny, przywóz z innych państw może wzrosnąć w średnim terminie, mając na uwadze, że wymienieni importerzy są już obecni w Unii.

Średnia cena importowa w EUR

2011

2012

2013

OD

Indie

665

703

659

651

Chiny

955

1 014

1 059

1 054

Szwajcaria

1 711

1 678

1 554

1 526

Rosja

697

696

652

627

Turcja

1 246

1 544

1 272

1 010

Źródło: Eurostat.

6.3.   Wnioski dotyczące interesu Unii

| (121) | Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że na obecnym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu rur z żeliwa ciągliwego z Indii nie leży w interesie Unii. Komisja będzie kontynuować badanie ewentualnego wpływu na konkurencję na rynku unijnym. Badanie to będzie miało miejsce na ostatecznym etapie postępowania na podstawie dodatkowych informacji, które zostaną przedłożone. |
| --- | --- |

(121)

Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że na obecnym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu rur z żeliwa ciągliwego z Indii nie leży w interesie Unii. Komisja będzie kontynuować badanie ewentualnego wpływu na konkurencję na rynku unijnym. Badanie to będzie miało miejsce na ostatecznym etapie postępowania na podstawie dodatkowych informacji, które zostaną przedłożone.

7.   TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

| (122) | Biorąc pod uwagę wnioski Komisji dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(122)

Biorąc pod uwagę wnioski Komisji dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.

7.1.   Poziom usuwający szkodę (margines szkody)

| (123) | W celu określenia poziomu środków Komisja najpierw dokonała analizy kwoty cła niezbędnej do usunięcia szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu. |
| --- | --- |

(123)

W celu określenia poziomu środków Komisja najpierw dokonała analizy kwoty cła niezbędnej do usunięcia szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu.

| (124) | Szkoda zostałaby usunięta, gdyby przemysł unijny był w stanie pokryć koszty produkcji oraz osiągnąć zysk przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rynku unijnym, jaki tego rodzaju przemysł może zazwyczaj osiągnąć w tym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu towarów po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(124)

Szkoda zostałaby usunięta, gdyby przemysł unijny był w stanie pokryć koszty produkcji oraz osiągnąć zysk przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rynku unijnym, jaki tego rodzaju przemysł może zazwyczaj osiągnąć w tym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu towarów po cenach dumpingowych.

| (125) | Skarżący twierdzi, że przemysł spodziewa się rentowności przekraczającej 12 % w sytuacji braku przywozu po cenach dumpingowych, ponieważ był to poziom rentowności osiągany w latach poprzedzających okres badany. Należy zauważyć, że w latach poprzedzających okres badany sprzedaż przemysłu unijnego była nadzwyczaj wysoka z powodu ożywienia gospodarczego w latach 2007–2008 oraz zachęt fiskalnych ze strony rządów państw UE mających pobudzić wydatki w celu przeciwdziałania skutkom kryzysu gospodarczego w 2009 r. Dlatego wskazane lata nie mogą być uważane za reprezentatywne dla rentowności przemysłu unijnego. Skarżący stwierdził także, iż dwucyfrowa rentowność jest uzasadniona wysokim poziomem wydatków na B&R. Dochodzenie wykazało niewiele dowodów na intensywną działalność w zakresie B&R – w przypadku producenta unijnego, który odnotował najwyższy poziom wydatków na B&R, wydatki te wynosiły mniej niż 2 % obrotu w 2011 r. i jeszcze mniej w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(125)

Skarżący twierdzi, że przemysł spodziewa się rentowności przekraczającej 12 % w sytuacji braku przywozu po cenach dumpingowych, ponieważ był to poziom rentowności osiągany w latach poprzedzających okres badany. Należy zauważyć, że w latach poprzedzających okres badany sprzedaż przemysłu unijnego była nadzwyczaj wysoka z powodu ożywienia gospodarczego w latach 2007–2008 oraz zachęt fiskalnych ze strony rządów państw UE mających pobudzić wydatki w celu przeciwdziałania skutkom kryzysu gospodarczego w 2009 r. Dlatego wskazane lata nie mogą być uważane za reprezentatywne dla rentowności przemysłu unijnego. Skarżący stwierdził także, iż dwucyfrowa rentowność jest uzasadniona wysokim poziomem wydatków na B&R. Dochodzenie wykazało niewiele dowodów na intensywną działalność w zakresie B&R – w przypadku producenta unijnego, który odnotował najwyższy poziom wydatków na B&R, wydatki te wynosiły mniej niż 2 % obrotu w 2011 r. i jeszcze mniej w okresie objętym dochodzeniem.

| (126) | W poprzednich dochodzeniach dotyczących podobnych produktów – niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej (5) oraz niektórych spawanych rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali niestopowej (6) – stwierdzono, że zysk wynoszący 5 % może być uważany za odpowiedni poziom, którego przemysł unijny mógłby się spodziewać w przypadku braku szkodliwego dumpingu. Rury i przewody rurowe z żeliwa ciągliwego są podobne pod wieloma aspektami do rur stalowych bez szwu oraz spawanych rur z żeliwa lub stali niestopowej. Żelazo będące głównym surowcem stanowi większą część ich kosztów produkcji i produkty te mogą być również stosowane do dystrybucji wody. Dlatego tymczasowo uznano, że 5 % marża zysku jest rozsądna dla przemysłu rur z żeliwa ciągliwego. |
| --- | --- |

(126)

W poprzednich dochodzeniach dotyczących podobnych produktów – niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej (5) oraz niektórych spawanych rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali niestopowej (6) – stwierdzono, że zysk wynoszący 5 % może być uważany za odpowiedni poziom, którego przemysł unijny mógłby się spodziewać w przypadku braku szkodliwego dumpingu. Rury i przewody rurowe z żeliwa ciągliwego są podobne pod wieloma aspektami do rur stalowych bez szwu oraz spawanych rur z żeliwa lub stali niestopowej. Żelazo będące głównym surowcem stanowi większą część ich kosztów produkcji i produkty te mogą być również stosowane do dystrybucji wody. Dlatego tymczasowo uznano, że 5 % marża zysku jest rozsądna dla przemysłu rur z żeliwa ciągliwego.

| (127) | Komisja ustaliła następnie poziom usuwający szkodę poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez współpracujących producentów unijnych na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w formie odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF. |
| --- | --- |

(127)

Komisja ustaliła następnie poziom usuwający szkodę poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez współpracujących producentów unijnych na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w formie odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF.

7.2.   Środki tymczasowe

| (128) | W odniesieniu do przywozu rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała margines szkody z marginesem dumpingu. Kwota ceł powinna być ustalona na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy. |
| --- | --- |

(128)

W odniesieniu do przywozu rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała margines szkody z marginesem dumpingu. Kwota ceł powinna być ustalona na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy.

| (129) | W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii, przed ocleniem, powinny być następujące:









  Państwo | Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu | Margines szkody | Tymczasowe cło antydumpingowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Indie | Jindal Saw Ltd | 31,2 % | 68 % | 31,2 % |
| Electrosteel Casting Ltd | 15,3 % | 59 % | 15,3 % |

(129)

W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii, przed ocleniem, powinny być następujące:

Państwo

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu

Margines szkody

Tymczasowe cło antydumpingowe

Indie

Jindal Saw Ltd

31,2 %

68 %

31,2 %

Electrosteel Casting Ltd

15,3 %

59 %

15,3 %

| (130) | Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie dla przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, tj. z Indii, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem, wytworzone przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które nie zostało konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, podlegają stawce celnej stosowanej wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego. |
| --- | --- |

(130)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie dla przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, tj. z Indii, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem, wytworzone przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które nie zostało konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, podlegają stawce celnej stosowanej wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

| (131) | Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego w przypadku zmiany jego nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (7). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie ogłoszenie w sprawie zmiany nazwy. |
| --- | --- |

(131)

Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego w przypadku zmiany jego nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (7). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie ogłoszenie w sprawie zmiany nazwy.

| (132) | W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła związanego z dużą różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi przedstawione w poniższym art. 1 ust. 3. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. |
| --- | --- |

(132)

W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła związanego z dużą różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi przedstawione w poniższym art. 1 ust. 3. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

| (133) | W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach bieżącego dochodzenia, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

(133)

W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach bieżącego dochodzenia, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.

8.   PRZEPISY KOŃCOWE

| (134) | W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub o złożenie wniosku o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu w określonym terminie. |
| --- | --- |

(134)

W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub o złożenie wniosku o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu w określonym terminie.

| (135) | Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia. |
| --- | --- |

(135)

Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii, obecnie objętych kodami CN ex 7303 00 10 i ex 7303 00 90 (kody TARIC 7303001010, 7303009010).

2.   Stawki tymczasowego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez poniższe przedsiębiorstwa:

| Przedsiębiorstwo | Tymczasowe cło antydumpingowe | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- |
| Jindal Saw Ltd | 31,2 % | C054 |
| Electrosteel Casting Ltd | 15,3 % | C055 |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 31,2 % | C999 |

Przedsiębiorstwo

Tymczasowe cło antydumpingowe

Dodatkowy kod TARIC

Jindal Saw Ltd

31,2 %

C054

Electrosteel Casting Ltd

15,3 %

C055

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

31,2 %

C999

3.   Stosowanie indywidualnej stawki celnej ustalonej dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która zawiera oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez [nazwa i adres przedsiębiorstwa] [kod dodatkowy TARIC] w Indiach. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą”. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury, obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

4.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.

5.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają odpowiednie obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

1.   W ciągu 25 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zainteresowane strony mogą:

| a) | zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie; |
| --- | --- |

a)

zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie;

| b) | przekazać Komisji swoje uwagi na piśmie; oraz |
| --- | --- |

b)

przekazać Komisji swoje uwagi na piśmie; oraz

| c) | zwrócić się o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych. |
| --- | --- |

c)

zwrócić się o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych.

2.   W ciągu 25 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia strony, o których mowa w art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, mogą zgłaszać uwagi dotyczące stosowania środków tymczasowych.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

1

(2)  Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii, Dz.U. C 461 z 20.12.2014, s. 35.

2

(3)  Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu rur i przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego (zwanego także żeliwem sferoidalnym) pochodzących z Indii, Dz.U. C 83 z 11.3.2015, s. 4.

3

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 930/2003 z dnia 26 maja 2003 r. kończące postępowania antydumpingowe i antysubsydyjne dotyczące przywozu hodowlanego łososia atlantyckiego pochodzącego z Norwegii oraz postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu hodowlanego łososia atlantyckiego pochodzącego z Chile i Wysp Owczych (Dz.U. L 133 z 29.5.2003, s. 1); oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 954/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy, uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2320/97 i (WE) nr 348/2000, kończące przeglądy okresowe i przeglądy wygaśnięcia ceł antydumpingowych na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej, pochodzących, między innymi, z Rosji i Rumunii oraz kończące przeglądy okresowe ceł antydumpingowych na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących, między innymi, z Rosji i Rumunii oraz z Chorwacji i Ukrainy (Dz.U. L 175 z 29.6.2006, s. 4).

4

(5)  Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 6.

5

(6)  Dz.U. L 343 z 19.12.2008, s. 1.

6

(7)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, Rue de la Loi 170, 1040 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË.

7

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/45 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/45

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1560

z dnia 18 września 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 158,0 |
| MK | 49,2 |
| TR | 78,0 |
| XS | 48,7 |
| ZZ | 83,5 |
| 0707 00 05 | AR | 98,4 |
| TR | 126,8 |
| ZZ | 112,6 |
| 0709 93 10 | TR | 128,2 |
| ZZ | 128,2 |
| 0805 50 10 | AR | 140,7 |
| BO | 144,3 |
| CL | 134,2 |
| UY | 138,2 |
| ZA | 129,0 |
| ZZ | 137,3 |
| 0806 10 10 | EG | 170,8 |
| TR | 132,2 |
| ZZ | 151,5 |
| 0808 10 80 | AR | 104,4 |
| BR | 70,7 |
| CL | 171,9 |
| NZ | 134,3 |
| US | 113,3 |
| ZA | 135,2 |
| ZZ | 121,6 |
| 0808 30 90 | AR | 132,1 |
| CL | 148,3 |
| CN | 96,7 |
| TR | 120,0 |
| ZA | 106,4 |
| ZZ | 120,7 |
| 0809 30 10, 0809 30 90 | MK | 68,9 |
| TR | 157,6 |
| ZZ | 113,3 |
| 0809 40 05 | BA | 53,5 |
| MK | 53,6 |
| XS | 61,9 |
| ZZ | 56,3 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

158,0

MK

49,2

TR

78,0

XS

48,7

ZZ

83,5

0707 00 05

AR

98,4

TR

126,8

ZZ

112,6

0709 93 10

TR

128,2

ZZ

128,2

0805 50 10

AR

140,7

BO

144,3

CL

134,2

UY

138,2

ZA

129,0

ZZ

137,3

0806 10 10

EG

170,8

TR

132,2

ZZ

151,5

0808 10 80

AR

104,4

BR

70,7

CL

171,9

NZ

134,3

US

113,3

ZA

135,2

ZZ

121,6

0808 30 90

AR

132,1

CL

148,3

CN

96,7

TR

120,0

ZA

106,4

ZZ

120,7

0809 30 10, 0809 30 90

MK

68,9

TR

157,6

ZZ

113,3

0809 40 05

BA

53,5

MK

53,6

XS

61,9

ZZ

56,3

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/47 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/47

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1561

z dnia 18 września 2015 r.

określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu. |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 536/2007 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 6).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają zostać dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r.
  (w kg) |
| --- | --- |
| 09.4169 | 10 672 500 |

Nr porządkowy

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają zostać dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r.

(w kg)

09.4169

10 672 500

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/49 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/49

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1562

z dnia 18 września 2015 r.

określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 w sektorze jaj i albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 539/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze jaj i albumin jaj. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 539/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze jaj i albumin jaj.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w dniach od 1 do 7 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu. |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w dniach od 1 do 7 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 539/2007, które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. zostały określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 539/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze jaj i albumin jaj (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 19).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r.
  (w kg ekwiwalentu jaj w skorupkach) |
| --- | --- |
| 09.4015 | 67 500 000 |
| 09.4401 | 1 815 000 |
| 09.4402 | 6 005 000 |

Nr porządkowy

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r.

(w kg ekwiwalentu jaj w skorupkach)

09.4015

67 500 000

09.4401

1 815 000

09.4402

6 005 000

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/51 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/51

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1563

z dnia 18 września 2015 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu złożone w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 413/2014 na mięso drobiowe pochodzące z Ukrainy

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 413/2014 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Ukrainy. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 413/2014 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Ukrainy.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r., są dla kontyngentu o numerze porządkowym 09.4273 większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości można przyznać uprawnienia do przywozu, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3) w związku z art. 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r., są dla kontyngentu o numerze porządkowym 09.4273 większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości można przyznać uprawnienia do przywozu, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3) w związku z art. 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia.

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu, złożone dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. na podstawie rozporządzenia (UE) nr 413/2014, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 413/2014 z dnia 23 kwietnia 2014 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na przywóz mięsa drobiowego pochodzącego z Ukrainy i ustalające zarządzanie tymi kontyngentami (Dz.U. L 121 z 24.4.2014, s. 37).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r.
  (w %) |
| --- | --- |
| 09.4273 | 2,712456 |
| 09.4274 | — |

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r.

(w %)

09.4273

2,712456

09.4274

—

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/53 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/53

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1564

z dnia 18 września 2015 r.

określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 442/2009 w sektorze wieprzowiny

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 442/2009 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze wieprzowiny. Kontyngenty określone w części B załącznika I do wspomnianego rozporządzenia są administrowane zgodnie z metodą równoczesnego analizowania wniosków. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 442/2009 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze wieprzowiny. Kontyngenty określone w części B załącznika I do wspomnianego rozporządzenia są administrowane zgodnie z metodą równoczesnego analizowania wniosków.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu. |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 442/2009 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 442/2009 z dnia 27 maja 2009 r. w sprawie otwarcia kontyngentów taryfowych w sektorze wieprzowiny oraz administrowania nimi (Dz.U. L 129 z 28.5.2009, s. 13).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r.
  (w kg) |
| --- | --- |
| 09.4038 | 17 097 500 |
| 09.4170 | 2 461 000 |
| 09.4204 | 2 312 000 |

Nr porządkowy

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r.

(w kg)

09.4038

17 097 500

09.4170

2 461 000

09.4204

2 312 000

---

DECYZJE

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/55 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/55

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/1565

z dnia 14 września 2015 r.

w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli prowadzą od kilkudziesięciu lat działalność na wodach Unii w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej, z zastrzeżeniem przestrzegania przez nie mających zastosowanie prawnie wiążących aktów Unii dotyczących ochrony zasobów rybołówstwa i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(1)

Statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli prowadzą od kilkudziesięciu lat działalność na wodach Unii w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej, z zastrzeżeniem przestrzegania przez nie mających zastosowanie prawnie wiążących aktów Unii dotyczących ochrony zasobów rybołówstwa i zarządzania nimi.

| (2) | Przemysł przetwórczy w Gujanie Francuskiej jest uzależniony od wyładunków dokonywanych przez te statki rybackie, a zatem należy zapewnić ciągłość tej działalności. |
| --- | --- |

(2)

Przemysł przetwórczy w Gujanie Francuskiej jest uzależniony od wyładunków dokonywanych przez te statki rybackie, a zatem należy zapewnić ciągłość tej działalności.

| (3) | Niniejsza decyzja powinna zastąpić decyzję Rady 2012/19/UE (1), która została unieważniona wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 26 listopada 2014 r. (2) i której skutki będą podtrzymane do wejścia w życie nowej decyzji w rozsądnym terminie. Ponieważ deklaracja została już notyfikowana Boliwariańskiej Republice Wenezueli, nie potrzeba jej notyfikować ponownie, |
| --- | --- |

(3)

Niniejsza decyzja powinna zastąpić decyzję Rady 2012/19/UE (1), która została unieważniona wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 26 listopada 2014 r. (2) i której skutki będą podtrzymane do wejścia w życie nowej decyzji w rozsądnym terminie. Ponieważ deklaracja została już notyfikowana Boliwariańskiej Republice Wenezueli, nie potrzeba jej notyfikować ponownie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej deklarację skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (zwaną dalej „deklaracją”).

Tekst deklaracji dołączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2015 r.

W imieniu Rady

J. ASSELBORN

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2012/19/UE z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (Dz.U. L 6 z 10.1.2012, s. 8).

1

(2)  Sprawy połączone C-103/12 i 165/12, Parlament Europejski i Komisja przeciwko Radzie.

2

---

Deklaracja skierowana do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli

| 1. | Z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszej deklaracji, Unia Europejska przyznaje upoważnienia do połowów ograniczonej liczbie statków rybackich pływających pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli na połowy w części wyłącznej strefy ekonomicznej przy wybrzeżu Gujany Francuskiej, która leży w odległości ponad 12 mil morskich od linii podstawowych. |
| --- | --- |

1.

Z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszej deklaracji, Unia Europejska przyznaje upoważnienia do połowów ograniczonej liczbie statków rybackich pływających pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli na połowy w części wyłącznej strefy ekonomicznej przy wybrzeżu Gujany Francuskiej, która leży w odległości ponad 12 mil morskich od linii podstawowych.

| 2. | Zgodnie z art. 22 rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty (1) upoważnione statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli przestrzegają przepisów wspólnej polityki rybołówstwa Unii Europejskiej w zakresie środków ochrony i kontroli oraz innych przepisów Unii Europejskiej regulujących prowadzenie połowów w tej strefie. |
| --- | --- |

2.

Zgodnie z art. 22 rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty (1) upoważnione statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli przestrzegają przepisów wspólnej polityki rybołówstwa Unii Europejskiej w zakresie środków ochrony i kontroli oraz innych przepisów Unii Europejskiej regulujących prowadzenie połowów w tej strefie.

| 3. | W szczególności upoważnione statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli przestrzegają wszelkich stosownych przepisów lub regulacji Unii Europejskiej określających między innymi stada ryb, które można poławiać, maksymalną liczbę upoważnionych statków rybackich oraz część połowów, jaką należy wyładowywać w portach Gujany Francuskiej. |
| --- | --- |

3.

W szczególności upoważnione statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli przestrzegają wszelkich stosownych przepisów lub regulacji Unii Europejskiej określających między innymi stada ryb, które można poławiać, maksymalną liczbę upoważnionych statków rybackich oraz część połowów, jaką należy wyładowywać w portach Gujany Francuskiej.

| 4. | Bez uszczerbku dla wycofania upoważnień przyznanych poszczególnym statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, będącego wynikiem nieprzestrzegania przez nie jakichkolwiek stosownych przepisów lub regulacji Unii Europejskiej, Unia Europejska może w każdej chwili wycofać w drodze jednostronnej deklaracji szczególne zobowiązanie zawarte w niniejszej deklaracji, dotyczące przyznania uprawnień do połowów. |
| --- | --- |

4.

Bez uszczerbku dla wycofania upoważnień przyznanych poszczególnym statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, będącego wynikiem nieprzestrzegania przez nie jakichkolwiek stosownych przepisów lub regulacji Unii Europejskiej, Unia Europejska może w każdej chwili wycofać w drodze jednostronnej deklaracji szczególne zobowiązanie zawarte w niniejszej deklaracji, dotyczące przyznania uprawnień do połowów.

---

(1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33.

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/58 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/58

---

DECYZJA (UE, EURATOM) 2015/1566 PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

z dnia 16 września 2015 r.

w sprawie mianowania czterech sędziów i jednego rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości

PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 253 i 255,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 6 października 2015 r. wygasają mandaty czternastu sędziów i czterech rzeczników generalnych Tr30ybunału Sprawiedliwości. Ponadto liczbę rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości zwiększono do jedenastu ze skutkiem od dnia 7 października 2015 r. – na mocy decyzji Rady 2013/336/UE (1). Należy dokonać mianowań na okres od dnia 7 października 2015 r. do dnia 6 października 2021 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 6 października 2015 r. wygasają mandaty czternastu sędziów i czterech rzeczników generalnych Tr30ybunału Sprawiedliwości. Ponadto liczbę rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości zwiększono do jedenastu ze skutkiem od dnia 7 października 2015 r. – na mocy decyzji Rady 2013/336/UE (1). Należy dokonać mianowań na okres od dnia 7 października 2015 r. do dnia 6 października 2021 r.

| (2) | Zaproponowano przedłużenie mandatów następujących sędziów Trybunału Sprawiedliwości: Marko ILEŠIČ i Camelia TOADER. Zaproponowano kandydatury Eugene'a REGANA i Michaila VILARASA na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości. Ponadto zaproponowano kandydaturę Manuela CAMPOSA SÁNCHEZA-BORDONY na stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(2)

Zaproponowano przedłużenie mandatów następujących sędziów Trybunału Sprawiedliwości: Marko ILEŠIČ i Camelia TOADER. Zaproponowano kandydatury Eugene'a REGANA i Michaila VILARASA na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości. Ponadto zaproponowano kandydaturę Manuela CAMPOSA SÁNCHEZA-BORDONY na stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości.

| (3) | Komitet utworzony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydatury Marka ILEŠICIA, Camelii TOADER, Eugene'a REGANA i Michaila VILARASA na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości, a także kandydaturę Manuela CAMPOSA SÁNCHEZA-BORDONY na stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości, |
| --- | --- |

(3)

Komitet utworzony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydatury Marka ILEŠICIA, Camelii TOADER, Eugene'a REGANA i Michaila VILARASA na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości, a także kandydaturę Manuela CAMPOSA SÁNCHEZA-BORDONY na stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają niniejszym mianowane na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 7 października 2015 r. do dnia 6 października 2021 r.:

| — | Marko ILEŠIČ, |
| --- | --- |

—

Marko ILEŠIČ,

| — | Eugene REGAN, |
| --- | --- |

—

Eugene REGAN,

| — | Camelia TOADER, |
| --- | --- |

—

Camelia TOADER,

| — | Michail VILARAS. |
| --- | --- |

—

Michail VILARAS.

Artykuł 2

Manuel CAMPOS SÁNCHEZ-BORDONA zostaje mianowany na stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 7 października 2015 r. do dnia 6 października 2021 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 września 2015 r.

C. BRAUN

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2013/336/UE z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie zwiększenia liczby rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Dz.U. L 179 z 29.6.2013, s. 92).

1

---

Sprostowania

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/60 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/60

---

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 518/2014 z dnia 5 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenia delegowane Komisji (UE) nr 1059/2010, (UE) nr 1060/2010, (UE) nr 1061/2010, (UE) nr 1062/2010, (UE) nr 626/2011, (UE) nr 392/2012, (UE) nr 874/2012, (UE) nr 665/2013, (UE) nr 811/2013 i (UE) nr 812/2013 w odniesieniu do etykietowania produktów związanych z energią w internecie

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 147 z dnia 17 maja 2014 r.
  )

Strona 23, załącznik VIII:

zamiast:

„Dodaje się załącznik VII w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK VII

Informacje, które należy podawać w przypadku sprzedaży, wypożyczania lub sprzedaży ratalnej przez internet”,

powinno być:

„Dodaje się załącznik VIII w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK VIII

Informacje, które należy podawać w przypadku sprzedaży, wypożyczania lub sprzedaży ratalnej przez internet”.

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/60 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/60

---

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/880 z dnia 4 czerwca 2015 r. w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 143 z dnia 9 czerwca 2015 r.
  )

Strona 7, w motywie 5:

zamiast:

„Jeśli chodzi o CCP mające siedzibę w państwach trzecich, które złożyły już wniosek o uznanie, to do chwili obecnej nie przyznano im takiego uznania.”,

powinno być:

„Jeśli chodzi o CCP mające siedzibę w państwach trzecich, które złożyły już wniosek o uznanie, proces uznawania jest w toku, ale nie zostanie zakończony do dnia 15 czerwca 2015 r.”.

---

| 19.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 244/61 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 244/61

---

Sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 18 z dnia 22 stycznia 2000 r.
  )

(Polskie wydanie specjalne, rozdział 15, tom 5, s. 21)

Strona 24, art. 8 ust. 1:

zamiast:

„..., ani nie przyjmą wniosku o przedłużenie istniejącego pozwolenia, dla tego samego wskazania terapeutycznego, w odniesieniu do podobnego produktu leczniczego.”,

powinno być:

„..., ani nie przyjmą wniosku o rozszerzenie istniejącego pozwolenia, dla tego samego wskazania terapeutycznego, w odniesieniu do podobnego produktu leczniczego.”.

---