# Dziennik Urzędowy L 248/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 248 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5824 września 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 248

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5824 września 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1588 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (
  1
  ) | 9 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1590 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające zakaz połowów karmazyna w wodach Grenlandii obszaru NAFO 1F i wodach Grenlandii obszarów V i XIV, jak również w wodach międzynarodowych obszaru ochrony karmazyna przez statki pływające pod banderą Niemiec | 30 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1591 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające zakaz połowów makreli w obszarach VIIIc, IX i X; wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1 oraz obszarach VIIIa, VIIIb i VIIId przez statki pływające pod banderą Niemiec | 32 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1592 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające zakaz połowów karmazyna w wodach Unii i w wodach międzynarodowych obszaru V oraz wodach międzynarodowych obszarów XII i XIV przez statki pływające pod banderą Niemiec | 34 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1593 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające zakaz połowów błękitka w wodach Wysp Owczych przez statki pływające pod banderą Niemiec | 36 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1594 z dnia 21 września 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Rocamadour (ChNP)] | 38 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1595 z dnia 21 września 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Zgornjesavinjski želodec (ChOG)] | 39 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1596 z dnia 21 września 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Montes de Toledo (ChNP)] | 40 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1597 z dnia 23 września 2015 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 615/2014 w odniesieniu do końcowej daty płatności pierwszej transzy zaliczki wypłacanej organizacji beneficjentów w Grecji w odniesieniu do programów prac w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych za rok 2015 | 41 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1598 z dnia 23 września 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 43 |
| | * | Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/1599 z dnia 10 września 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1333/2014 w sprawie statystyki rynków pieniężnych (EBC/2015/30) | 45 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. | 53 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji | 80 |
| | * | Decyzja delegowana Komisji (UE) 2015/1602 z dnia 5 czerwca 2015 r. w sprawie równoważności obowiązującego w Szwajcarii systemu wypłacalności i systemu nadzoru ostrożnościowego w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji na podstawie art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE | 95 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2015/1603 z dnia 13 sierpnia 2015 r. w sprawie środka wprowadzonego przez Hiszpanię zgodnie z art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG, wycofującego z obrotu pewien rodzaj pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania | 99 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1588 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (
  1
  )

1

9

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1590 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające zakaz połowów karmazyna w wodach Grenlandii obszaru NAFO 1F i wodach Grenlandii obszarów V i XIV, jak również w wodach międzynarodowych obszaru ochrony karmazyna przez statki pływające pod banderą Niemiec

30

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1591 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające zakaz połowów makreli w obszarach VIIIc, IX i X; wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1 oraz obszarach VIIIa, VIIIb i VIIId przez statki pływające pod banderą Niemiec

32

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1592 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające zakaz połowów karmazyna w wodach Unii i w wodach międzynarodowych obszaru V oraz wodach międzynarodowych obszarów XII i XIV przez statki pływające pod banderą Niemiec

34

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1593 z dnia 18 września 2015 r. ustanawiające zakaz połowów błękitka w wodach Wysp Owczych przez statki pływające pod banderą Niemiec

36

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1594 z dnia 21 września 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Rocamadour (ChNP)]

38

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1595 z dnia 21 września 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Zgornjesavinjski želodec (ChOG)]

39

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1596 z dnia 21 września 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Montes de Toledo (ChNP)]

40

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1597 z dnia 23 września 2015 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 615/2014 w odniesieniu do końcowej daty płatności pierwszej transzy zaliczki wypłacanej organizacji beneficjentów w Grecji w odniesieniu do programów prac w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych za rok 2015

41

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1598 z dnia 23 września 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

43

*

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/1599 z dnia 10 września 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1333/2014 w sprawie statystyki rynków pieniężnych (EBC/2015/30)

45

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

53

*

Decyzja Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji

80

*

Decyzja delegowana Komisji (UE) 2015/1602 z dnia 5 czerwca 2015 r. w sprawie równoważności obowiązującego w Szwajcarii systemu wypłacalności i systemu nadzoru ostrożnościowego w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji na podstawie art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE

95

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/1603 z dnia 13 sierpnia 2015 r. w sprawie środka wprowadzonego przez Hiszpanię zgodnie z art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG, wycofującego z obrotu pewien rodzaj pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania

99

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2015/1588

z dnia 13 lipca 2015 r.

w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (tekst jednolity)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 109,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 (2) zostało znacząco zmienione (3). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy to rozporządzenie ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 (2) zostało znacząco zmienione (3). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy to rozporządzenie ujednolicić.

| (2) | Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ocena zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym spoczywa zasadniczo na Komisji. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ocena zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym spoczywa zasadniczo na Komisji.

| (3) | Właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga konsekwentnego i skutecznego stosowania zasad konkurencji dotyczących pomocy państwa. |
| --- | --- |

(3)

Właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga konsekwentnego i skutecznego stosowania zasad konkurencji dotyczących pomocy państwa.

| (4) | W dziedzinach, w których Komisja posiada wystarczające doświadczenie w definiowaniu ogólnych kryteriów zgodności, powinna ona mieć możliwość stwierdzenia, za pomocą rozporządzeń, że niektóre określone kategorie pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie jednego lub większej liczby postanowień art. 107 ust. 2 i 3 TFUE i podlegają wyłączeniu z procedury określonej w jego art. 108 ust. 3. |
| --- | --- |

(4)

W dziedzinach, w których Komisja posiada wystarczające doświadczenie w definiowaniu ogólnych kryteriów zgodności, powinna ona mieć możliwość stwierdzenia, za pomocą rozporządzeń, że niektóre określone kategorie pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie jednego lub większej liczby postanowień art. 107 ust. 2 i 3 TFUE i podlegają wyłączeniu z procedury określonej w jego art. 108 ust. 3.

| (5) | Rozporządzenia dotyczące wyłączeń grupowych zapewniają przejrzystość i pewność prawa. Mogą być one bezpośrednio stosowane przez sądy krajowe, bez uszczerbku dla postanowień art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 267 TFUE. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenia dotyczące wyłączeń grupowych zapewniają przejrzystość i pewność prawa. Mogą być one bezpośrednio stosowane przez sądy krajowe, bez uszczerbku dla postanowień art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 267 TFUE.

| (6) | Pomoc państwa jest pojęciem obiektywnym zdefiniowanym w art. 107 ust. 1 TFUE. Uprawnienie Komisji do przyjęcia wyłączeń grupowych, przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, ma zastosowanie wyłącznie do środków, które spełniają wszystkie kryteria przewidziane w art. 107 ust. 1 TFUE i dlatego stanowią pomoc państwa. Ujęcie pewnych kategorii pomocy w niniejszym rozporządzeniu lub w rozporządzeniu wyłączającym nie przesądza o zakwalifikowaniu danego środka jako pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(6)

Pomoc państwa jest pojęciem obiektywnym zdefiniowanym w art. 107 ust. 1 TFUE. Uprawnienie Komisji do przyjęcia wyłączeń grupowych, przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, ma zastosowanie wyłącznie do środków, które spełniają wszystkie kryteria przewidziane w art. 107 ust. 1 TFUE i dlatego stanowią pomoc państwa. Ujęcie pewnych kategorii pomocy w niniejszym rozporządzeniu lub w rozporządzeniu wyłączającym nie przesądza o zakwalifikowaniu danego środka jako pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (7) | Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że w określonych warunkach pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw, pomoc na rzecz badań, rozwoju oraz innowacyjności, pomoc na rzecz ochrony środowiska, pomoc na rzecz zatrudnienia i szkolenia oraz pomoc zgodna z mapą zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego w zakresie udzielenia pomocy regionalnej są zgodne z rynkiem wewnętrznym i nie podlegają wymogowi zgłoszenia. |
| --- | --- |

(7)

Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że w określonych warunkach pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw, pomoc na rzecz badań, rozwoju oraz innowacyjności, pomoc na rzecz ochrony środowiska, pomoc na rzecz zatrudnienia i szkolenia oraz pomoc zgodna z mapą zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego w zakresie udzielenia pomocy regionalnej są zgodne z rynkiem wewnętrznym i nie podlegają wymogowi zgłoszenia.

| (8) | W kontekście „Unii innowacji”, jednej z inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020”, działalność innowacyjna stała się jednym z priorytetów polityki unijnej. Poza tym wiele środków pomocy na innowacje obejmuje stosunkowo niskie kwoty i nie powoduje poważnych zakłóceń konkurencji. |
| --- | --- |

(8)

W kontekście „Unii innowacji”, jednej z inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020”, działalność innowacyjna stała się jednym z priorytetów polityki unijnej. Poza tym wiele środków pomocy na innowacje obejmuje stosunkowo niskie kwoty i nie powoduje poważnych zakłóceń konkurencji.

| (9) | W sektorze kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Jednak w zakresie, w jakim środki w dziedzinie kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że, w określonych warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie podlega wymogowi zgłoszenia przewidzianemu w art. 108 ust. 3 TFUE. Małe projekty w obszarze kultury, sektora kreatywnego i zachowania dziedzictwa kulturowego, zazwyczaj nie prowadzą jednak do żadnych poważnych zakłóceń, a ich wpływ na wymianę handlową jest ograniczony, co potwierdzają niedawne przypadki. |
| --- | --- |

(9)

W sektorze kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Jednak w zakresie, w jakim środki w dziedzinie kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że, w określonych warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie podlega wymogowi zgłoszenia przewidzianemu w art. 108 ust. 3 TFUE. Małe projekty w obszarze kultury, sektora kreatywnego i zachowania dziedzictwa kulturowego, zazwyczaj nie prowadzą jednak do żadnych poważnych zakłóceń, a ich wpływ na wymianę handlową jest ograniczony, co potwierdzają niedawne przypadki.

| (10) | Wyłączenia w sektorze kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego mogą być określane na podstawie doświadczenia Komisji, jak przewidują wytyczne na przykład dla utworów kinematograficznych i audiowizualnych, lub opracowywane dla poszczególnych przypadków. Opracowując takie wyłączenia grupowe, Komisja powinna wziąć pod uwagę, że powinny one obejmować wyłącznie środki stanowiące pomoc państwa i że z zasady powinny one dotyczyć środków, które przyczyniają się do celów „Unowocześnienia unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa” i że tylko pomoc, w odniesieniu do której Komisja zgromadziła już znaczne doświadczenie podlega wyłączeniom grupowym. Należy ponadto wziąć pod uwagę: kompetencję w pierwszym rzędzie państw członkowskich w dziedzinie kultury, szczególną ochronę różnorodności kulturowej na mocy art. 167 ust. 1 TFUE oraz szczególny charakter kultury. |
| --- | --- |

(10)

Wyłączenia w sektorze kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego mogą być określane na podstawie doświadczenia Komisji, jak przewidują wytyczne na przykład dla utworów kinematograficznych i audiowizualnych, lub opracowywane dla poszczególnych przypadków. Opracowując takie wyłączenia grupowe, Komisja powinna wziąć pod uwagę, że powinny one obejmować wyłącznie środki stanowiące pomoc państwa i że z zasady powinny one dotyczyć środków, które przyczyniają się do celów „Unowocześnienia unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa” i że tylko pomoc, w odniesieniu do której Komisja zgromadziła już znaczne doświadczenie podlega wyłączeniom grupowym. Należy ponadto wziąć pod uwagę: kompetencję w pierwszym rzędzie państw członkowskich w dziedzinie kultury, szczególną ochronę różnorodności kulturowej na mocy art. 167 ust. 1 TFUE oraz szczególny charakter kultury.

| (11) | W odniesieniu do środków pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi, jak również środków pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa, kwoty przyznawane w tych obszarach są zwykle ograniczone i można określić jasne warunki zgodności. Niniejsze rozporządzenie powinno przewidzieć możliwość wyłączenia przez Komisję takiej pomocy z wymogu zgłoszenia. Z doświadczenia Komisji wynika, że tego rodzaju pomoc nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń, a na podstawie zdobytego doświadczenia można określić jasne warunki zgodności. |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do środków pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi, jak również środków pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa, kwoty przyznawane w tych obszarach są zwykle ograniczone i można określić jasne warunki zgodności. Niniejsze rozporządzenie powinno przewidzieć możliwość wyłączenia przez Komisję takiej pomocy z wymogu zgłoszenia. Z doświadczenia Komisji wynika, że tego rodzaju pomoc nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń, a na podstawie zdobytego doświadczenia można określić jasne warunki zgodności.

| (12) | Zgodnie z art. 42 TFUE w pewnych warunkach zasady pomocy państwa nie mają zastosowania do niektórych środków pomocy na rzecz produktów rolnych wymienionych w załączniku I do TFUE. Art. 42 nie ma zastosowania do leśnictwa ani do produktów niewymienionych w tym załączniku. Komisja powinna mieć możliwość stosowania wyłączeń w odniesieniu do niektórych rodzajów pomocy dla leśnictwa, w tym pomocy objętej programami rozwoju obszarów wiejskich, a także w odniesieniu do pomocy na rzecz promowania i reklamy produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I do TFUE, jeśli z doświadczenia Komisji wynika, że zakłócenia konkurencji są ograniczone, oraz można określić jasne warunki zgodności. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z art. 42 TFUE w pewnych warunkach zasady pomocy państwa nie mają zastosowania do niektórych środków pomocy na rzecz produktów rolnych wymienionych w załączniku I do TFUE. Art. 42 nie ma zastosowania do leśnictwa ani do produktów niewymienionych w tym załączniku. Komisja powinna mieć możliwość stosowania wyłączeń w odniesieniu do niektórych rodzajów pomocy dla leśnictwa, w tym pomocy objętej programami rozwoju obszarów wiejskich, a także w odniesieniu do pomocy na rzecz promowania i reklamy produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I do TFUE, jeśli z doświadczenia Komisji wynika, że zakłócenia konkurencji są ograniczone, oraz można określić jasne warunki zgodności.

| (13) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 (4) do pomocy udzielanej przez państwa członkowskie na rzecz przedsiębiorstw sektora gospodarki rybnej zastosowanie mają art. 107, 108 i 109 TFUE, z wyjątkiem płatności dokonywanych przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 oraz zgodnie z nim. Dodatkowa pomoc państwa na zachowanie morskich i słodkowodnych zasobów biologicznych zwykle ma ograniczony wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi, przyczynia się do osiągania celów Unii w obszarze polityki morskiej i rybołówstwa i nie powoduje poważnych zakłóceń konkurencji. Przyznawane kwoty są zwykle ograniczone i można określić jasne warunki zgodności. |
| --- | --- |

(13)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 (4) do pomocy udzielanej przez państwa członkowskie na rzecz przedsiębiorstw sektora gospodarki rybnej zastosowanie mają art. 107, 108 i 109 TFUE, z wyjątkiem płatności dokonywanych przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 oraz zgodnie z nim. Dodatkowa pomoc państwa na zachowanie morskich i słodkowodnych zasobów biologicznych zwykle ma ograniczony wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi, przyczynia się do osiągania celów Unii w obszarze polityki morskiej i rybołówstwa i nie powoduje poważnych zakłóceń konkurencji. Przyznawane kwoty są zwykle ograniczone i można określić jasne warunki zgodności.

| (14) | W sektorze sportu, w szczególności sportu amatorskiego, pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Jednak w zakresie, w jakim środki w dziedzinie sportu stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że, w określonych warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie podlega wymogowi zgłoszenia. Środki pomocy państwa w dziedzinie sportu, w szczególności sportu amatorskiego lub na małą skalę, często mają ograniczony wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i nie powodują poważnych zakłóceń konkurencji. Ponadto przyznawane kwoty są zazwyczaj niewielkie. Na podstawie zdobytego doświadczenia można określić jasne warunki zgodności, tak aby pomoc na rzecz sportu nie prowadziła do żadnych poważnych zakłóceń. |
| --- | --- |

(14)

W sektorze sportu, w szczególności sportu amatorskiego, pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Jednak w zakresie, w jakim środki w dziedzinie sportu stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że, w określonych warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie podlega wymogowi zgłoszenia. Środki pomocy państwa w dziedzinie sportu, w szczególności sportu amatorskiego lub na małą skalę, często mają ograniczony wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i nie powodują poważnych zakłóceń konkurencji. Ponadto przyznawane kwoty są zazwyczaj niewielkie. Na podstawie zdobytego doświadczenia można określić jasne warunki zgodności, tak aby pomoc na rzecz sportu nie prowadziła do żadnych poważnych zakłóceń.

| (15) | Jeśli chodzi o pomoc dotyczącą transportu lotniczego i morskiego, z doświadczenia Komisji wynika, że pomoc o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych, takich jak regiony najbardziej oddalone i wyspy, w tym wyspiarskie państwa członkowskie stanowiące jeden region oraz obszary słabo zaludnione, nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń, pod warunkiem że jest udzielana bez względu na tożsamość przewoźnika. Można ponadto określić jasne warunki zgodności. |
| --- | --- |

(15)

Jeśli chodzi o pomoc dotyczącą transportu lotniczego i morskiego, z doświadczenia Komisji wynika, że pomoc o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych, takich jak regiony najbardziej oddalone i wyspy, w tym wyspiarskie państwa członkowskie stanowiące jeden region oraz obszary słabo zaludnione, nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń, pod warunkiem że jest udzielana bez względu na tożsamość przewoźnika. Można ponadto określić jasne warunki zgodności.

| (16) | Jeśli chodzi o pomoc na infrastrukturę szerokopasmową, Komisja zdobyła w ostatnich latach duże doświadczenie w tym obszarze i opracowała stosowne wytyczne (5). Z doświadczeń Komisji wynika, że pomoc na niektóre rodzaje infrastruktury szerokopasmowej nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń i mogłaby kwalifikować się do wyłączenia grupowego, pod warunkiem że spełnione są pewne warunki zgodności i infrastruktura ta jest realizowana na „białych obszarach na mapie”, tzn. w obszarach, na których nie ma infrastruktury tej samej kategorii (ani sieci szerokopasmowych, ani sieci bardzo szybkiego dostępu nowej generacji (NGA)) i na których wprowadzenie takiej infrastruktury w najbliższej przyszłości jest mało prawdopodobne – jak przewidują kryteria opracowane w wytycznych. Jest to prawdziwe zarówno w odniesieniu do pomocy obejmującej podstawową infrastrukturę szerokopasmową, jak i do pomocy dla małych indywidualnych środków obejmujących sieci bardzo szybkiego dostępu nowej generacji, oraz do pomocy na rzecz robót budowlanych związanych z infrastrukturą szerokopasmową oraz na rzecz pasywnej infrastruktury szerokopasmowej. |
| --- | --- |

(16)

Jeśli chodzi o pomoc na infrastrukturę szerokopasmową, Komisja zdobyła w ostatnich latach duże doświadczenie w tym obszarze i opracowała stosowne wytyczne (5). Z doświadczeń Komisji wynika, że pomoc na niektóre rodzaje infrastruktury szerokopasmowej nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń i mogłaby kwalifikować się do wyłączenia grupowego, pod warunkiem że spełnione są pewne warunki zgodności i infrastruktura ta jest realizowana na „białych obszarach na mapie”, tzn. w obszarach, na których nie ma infrastruktury tej samej kategorii (ani sieci szerokopasmowych, ani sieci bardzo szybkiego dostępu nowej generacji (NGA)) i na których wprowadzenie takiej infrastruktury w najbliższej przyszłości jest mało prawdopodobne – jak przewidują kryteria opracowane w wytycznych. Jest to prawdziwe zarówno w odniesieniu do pomocy obejmującej podstawową infrastrukturę szerokopasmową, jak i do pomocy dla małych indywidualnych środków obejmujących sieci bardzo szybkiego dostępu nowej generacji, oraz do pomocy na rzecz robót budowlanych związanych z infrastrukturą szerokopasmową oraz na rzecz pasywnej infrastruktury szerokopasmowej.

| (17) | W odniesieniu do infrastruktury pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi, lub dlatego, że dany środek jest rekompensatą za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, która spełnia wszystkie kryteria orzecznictwa w sprawie Altmark (6). Jednak w zakresie, w jakim finansowanie infrastruktury stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że, w określonych warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie podlega wymogowi zgłoszenia. W odniesieniu do infrastruktury niewielkie kwoty pomocy na przedsięwzięcia infrastrukturalne mogą być skutecznym sposobem popierania celów Unii w zakresie, w jakim pomoc ta minimalizuje koszty, a potencjalne zakłócenia konkurencji mają ograniczony zakres. Komisja powinna zatem być w stanie wyłączyć pomoc państwa na przedsięwzięcia infrastrukturalne, które wspierają cele wymienione w niniejszym rozporządzeniu oraz inne cele służące wspólnemu interesowi, w szczególności cele strategii „Europa 2020” (7). Mogłoby to obejmować wsparcie dla projektów dotyczących sieci lub obiektów wielosektorowych, w których konieczne są jedynie relatywnie niewielkie kwoty pomocy. Wyłączenia grupowe można jednak przyznawać wyłącznie dla przedsięwzięć infrastrukturalnych, w odniesieniu do których Komisja ma odpowiednie doświadczenie, aby zdefiniować jednoznaczne i rygorystyczne kryteria zgodności, zapewniające ograniczenie ryzyka potencjalnego zakłócenia konkurencji oraz dalsze obejmowanie dużych kwot pomocy obowiązkiem zgłoszenia zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

(17)

W odniesieniu do infrastruktury pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi, lub dlatego, że dany środek jest rekompensatą za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, która spełnia wszystkie kryteria orzecznictwa w sprawie Altmark (6). Jednak w zakresie, w jakim finansowanie infrastruktury stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że, w określonych warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie podlega wymogowi zgłoszenia. W odniesieniu do infrastruktury niewielkie kwoty pomocy na przedsięwzięcia infrastrukturalne mogą być skutecznym sposobem popierania celów Unii w zakresie, w jakim pomoc ta minimalizuje koszty, a potencjalne zakłócenia konkurencji mają ograniczony zakres. Komisja powinna zatem być w stanie wyłączyć pomoc państwa na przedsięwzięcia infrastrukturalne, które wspierają cele wymienione w niniejszym rozporządzeniu oraz inne cele służące wspólnemu interesowi, w szczególności cele strategii „Europa 2020” (7). Mogłoby to obejmować wsparcie dla projektów dotyczących sieci lub obiektów wielosektorowych, w których konieczne są jedynie relatywnie niewielkie kwoty pomocy. Wyłączenia grupowe można jednak przyznawać wyłącznie dla przedsięwzięć infrastrukturalnych, w odniesieniu do których Komisja ma odpowiednie doświadczenie, aby zdefiniować jednoznaczne i rygorystyczne kryteria zgodności, zapewniające ograniczenie ryzyka potencjalnego zakłócenia konkurencji oraz dalsze obejmowanie dużych kwot pomocy obowiązkiem zgłoszenia zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE.

| (18) | Jest właściwym, aby Komisja, przyjmując rozporządzenia wyłączające kategorie pomocy z obowiązku zgłoszenia przewidzianego w art. 108 ust. 3 TFUE, określiła cel pomocy, kategorie beneficjentów i progi ograniczające pomoc podlegającą wyłączeniu, zasady regulujące kumulację pomocy i warunki monitorowania, w celu zapewnienia zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(18)

Jest właściwym, aby Komisja, przyjmując rozporządzenia wyłączające kategorie pomocy z obowiązku zgłoszenia przewidzianego w art. 108 ust. 3 TFUE, określiła cel pomocy, kategorie beneficjentów i progi ograniczające pomoc podlegającą wyłączeniu, zasady regulujące kumulację pomocy i warunki monitorowania, w celu zapewnienia zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem.

| (19) | Progi dla każdej kategorii pomocy, w odniesieniu do której Komisja przyjmuje rozporządzenie o wyłączeniu grupowym, mogą być wyrażone jako wielkość pomocy w odniesieniu do zbioru kosztów kwalifikowalnych lub jako maksymalne kwoty pomocy. Komisja powinna mieć możliwość stosowania wyłączeń grupowych w odniesieniu do niektórych rodzajów środków obejmujących pomoc państwa, które – z powodu ich specyficznego sposobu zaprojektowania – nie mogą zostać precyzyjnie wyrażone ani jako wielkość pomocy, ani jako maksymalne kwoty pomocy, jak na przykład instrumenty inżynierii finansowej lub niektóre rodzaje środków mające na celu promowanie inwestycji finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka. Takie złożone środki mogą obejmować pomoc na różnych poziomach: beneficjenci bezpośredni, beneficjenci pośredniczący i beneficjenci pośredni. Ze względu na rosnące znaczenie takich środków i ich udział w osiąganiu celów Unii, należy umożliwić wyłączanie tych środków. Dlatego w przypadku takich środków powinno być możliwe zdefiniowanie progów konkretnego przyznania pomocy w kategoriach maksymalnego poziomu wsparcia zapewnianego przez państwo zawartego w tym środku lub związanego z nim. Maksymalny poziom wsparcia ze strony państwa może obejmować pewien element wsparcia, które może nie być pomocą państwa, pod warunkiem że środek ten obejmuje co najmniej pewne elementy, które zawierają pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i które nie są marginalne. |
| --- | --- |

(19)

Progi dla każdej kategorii pomocy, w odniesieniu do której Komisja przyjmuje rozporządzenie o wyłączeniu grupowym, mogą być wyrażone jako wielkość pomocy w odniesieniu do zbioru kosztów kwalifikowalnych lub jako maksymalne kwoty pomocy. Komisja powinna mieć możliwość stosowania wyłączeń grupowych w odniesieniu do niektórych rodzajów środków obejmujących pomoc państwa, które – z powodu ich specyficznego sposobu zaprojektowania – nie mogą zostać precyzyjnie wyrażone ani jako wielkość pomocy, ani jako maksymalne kwoty pomocy, jak na przykład instrumenty inżynierii finansowej lub niektóre rodzaje środków mające na celu promowanie inwestycji finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka. Takie złożone środki mogą obejmować pomoc na różnych poziomach: beneficjenci bezpośredni, beneficjenci pośredniczący i beneficjenci pośredni. Ze względu na rosnące znaczenie takich środków i ich udział w osiąganiu celów Unii, należy umożliwić wyłączanie tych środków. Dlatego w przypadku takich środków powinno być możliwe zdefiniowanie progów konkretnego przyznania pomocy w kategoriach maksymalnego poziomu wsparcia zapewnianego przez państwo zawartego w tym środku lub związanego z nim. Maksymalny poziom wsparcia ze strony państwa może obejmować pewien element wsparcia, które może nie być pomocą państwa, pod warunkiem że środek ten obejmuje co najmniej pewne elementy, które zawierają pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i które nie są marginalne.

| (20) | Może być użytecznym ustalenie progów lub innych właściwych warunków wymagających zgłoszenia o przyznaniu pomocy, aby pozwolić Komisji na indywidualne zbadanie wpływu niektórych kategorii pomocy na konkurencję i handel między państwami członkowskimi i ich zgodności z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(20)

Może być użytecznym ustalenie progów lub innych właściwych warunków wymagających zgłoszenia o przyznaniu pomocy, aby pozwolić Komisji na indywidualne zbadanie wpływu niektórych kategorii pomocy na konkurencję i handel między państwami członkowskimi i ich zgodności z rynkiem wewnętrznym.

| (21) | Jest właściwym, aby umożliwić Komisji, przy przyjmowaniu przez nią rozporządzeń wyłączających niektóre kategorie pomocy z obowiązku zgłoszenia określonego w art. 108 ust. 3 TFUE, dołączenie dalszych szczegółowych warunków w celu zapewnienia zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(21)

Jest właściwym, aby umożliwić Komisji, przy przyjmowaniu przez nią rozporządzeń wyłączających niektóre kategorie pomocy z obowiązku zgłoszenia określonego w art. 108 ust. 3 TFUE, dołączenie dalszych szczegółowych warunków w celu zapewnienia zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem.

| (22) | Komisja, uwzględniając rozwój i funkcjonowanie rynku wewnętrznego, powinna mieć możliwość stwierdzenia w drodze rozporządzenia, że określony rodzaj pomocy nie spełnia wszystkich kryteriów określonych w art. 107 ust. 1 TFUE i w związku z tym jest wyłączony z procedury zgłoszenia określonej w art. 108 ust. 3 TFUE, pod warunkiem że pomoc przyznana temu samemu przedsiębiorstwu w ciągu danego okresu nie przekracza pewnej ustalonej kwoty. |
| --- | --- |

(22)

Komisja, uwzględniając rozwój i funkcjonowanie rynku wewnętrznego, powinna mieć możliwość stwierdzenia w drodze rozporządzenia, że określony rodzaj pomocy nie spełnia wszystkich kryteriów określonych w art. 107 ust. 1 TFUE i w związku z tym jest wyłączony z procedury zgłoszenia określonej w art. 108 ust. 3 TFUE, pod warunkiem że pomoc przyznana temu samemu przedsiębiorstwu w ciągu danego okresu nie przekracza pewnej ustalonej kwoty.

| (23) | Zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE Komisja jest zobowiązana, we współpracy z państwami członkowskimi, do prowadzenia stałego przeglądu wszystkich systemów istniejącej pomocy. W tym celu oraz aby zapewnić możliwie największy stopień przejrzystości i dostatecznej kontroli, wskazane jest zapewnienie przez Komisję ustanowienia wiarygodnego systemu rejestracji i gromadzenia informacji o zastosowaniu przyjmowanych przez nią rozporządzeń, udostępnionego wszystkim państwom członkowskim, jak również otrzymywanie przez Komisję, w celu realizacji powyższego zobowiązania, wszelkich potrzebnych informacji od państw członkowskich odnośnie do realizacji pomocy wyłączonej z procedury zgłoszenia, które mogą być zbadane i ocenione wspólnie z państwami członkowskimi w ramach Komitetu Doradczego ds. Pomocy Państwa. W tym celu jest również wskazane, aby Komisja dla zapewnienia efektywności takiego przeglądu mogła wymagać dostarczenia takich informacji w zależności od potrzeb. |
| --- | --- |

(23)

Zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE Komisja jest zobowiązana, we współpracy z państwami członkowskimi, do prowadzenia stałego przeglądu wszystkich systemów istniejącej pomocy. W tym celu oraz aby zapewnić możliwie największy stopień przejrzystości i dostatecznej kontroli, wskazane jest zapewnienie przez Komisję ustanowienia wiarygodnego systemu rejestracji i gromadzenia informacji o zastosowaniu przyjmowanych przez nią rozporządzeń, udostępnionego wszystkim państwom członkowskim, jak również otrzymywanie przez Komisję, w celu realizacji powyższego zobowiązania, wszelkich potrzebnych informacji od państw członkowskich odnośnie do realizacji pomocy wyłączonej z procedury zgłoszenia, które mogą być zbadane i ocenione wspólnie z państwami członkowskimi w ramach Komitetu Doradczego ds. Pomocy Państwa. W tym celu jest również wskazane, aby Komisja dla zapewnienia efektywności takiego przeglądu mogła wymagać dostarczenia takich informacji w zależności od potrzeb.

| (24) | Państwa członkowskie powinny przekazywać podsumowania informacji dotyczących wdrożonej przez nie pomocy objętej rozporządzeniem wyłączającym. Publikacja tych podsumowań jest konieczna do zapewnienia przejrzystości środków przyjętych przez państwa członkowskie. W obliczu rozwoju środków komunikacji elektronicznej publikacja tych podsumowań na stronie internetowej Komisji jest sposobem szybkim i skutecznym, zapewniającym przejrzystość z korzyścią dla zainteresowanych stron. Podsumowania te powinny być zatem publikowane na stronie internetowej Komisji. |
| --- | --- |

(24)

Państwa członkowskie powinny przekazywać podsumowania informacji dotyczących wdrożonej przez nie pomocy objętej rozporządzeniem wyłączającym. Publikacja tych podsumowań jest konieczna do zapewnienia przejrzystości środków przyjętych przez państwa członkowskie. W obliczu rozwoju środków komunikacji elektronicznej publikacja tych podsumowań na stronie internetowej Komisji jest sposobem szybkim i skutecznym, zapewniającym przejrzystość z korzyścią dla zainteresowanych stron. Podsumowania te powinny być zatem publikowane na stronie internetowej Komisji.

| (25) | Kontrola przyznawania pomocy pociąga za sobą szeroki zakres różnorodnych problemów natury faktycznej, prawnej i ekonomicznej, o złożonym charakterze i występujących w stale zmieniającym się środowisku. Komisja powinna regularnie przeprowadzać przegląd tych kategorii pomocy, które powinny być wyłączone z obowiązku zgłoszenia. Komisja powinna mieć możliwość uchylenia lub zmiany rozporządzeń przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia w przypadku zmiany okoliczności odnośnie do któregokolwiek ważnego elementu stanowiącego podstawę ich przyjęcia lub gdy wymaga tego stopniowy rozwój lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

(25)

Kontrola przyznawania pomocy pociąga za sobą szeroki zakres różnorodnych problemów natury faktycznej, prawnej i ekonomicznej, o złożonym charakterze i występujących w stale zmieniającym się środowisku. Komisja powinna regularnie przeprowadzać przegląd tych kategorii pomocy, które powinny być wyłączone z obowiązku zgłoszenia. Komisja powinna mieć możliwość uchylenia lub zmiany rozporządzeń przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia w przypadku zmiany okoliczności odnośnie do któregokolwiek ważnego elementu stanowiącego podstawę ich przyjęcia lub gdy wymaga tego stopniowy rozwój lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

| (26) | Komisja, w stałym i ścisłym związku z państwami członkowskimi, powinna móc zdefiniować dokładnie zakres stosowania tych rozporządzeń i dołączonych do nich warunków. W celu zapewnienia współpracy między Komisją a właściwymi organami państw członkowskich, należy przeprowadzić konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa przed przyjęciem przez Komisję rozporządzeń na mocy niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(26)

Komisja, w stałym i ścisłym związku z państwami członkowskimi, powinna móc zdefiniować dokładnie zakres stosowania tych rozporządzeń i dołączonych do nich warunków. W celu zapewnienia współpracy między Komisją a właściwymi organami państw członkowskich, należy przeprowadzić konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa przed przyjęciem przez Komisję rozporządzeń na mocy niniejszego rozporządzenia.

| (27) | Projekty rozporządzeń i inne dokumenty analizowane przez Komitet Doradczy ds. Pomocy Państwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem powinny być publikowane na stronie internetowej Komisji, aby zapewnić przejrzystość. |
| --- | --- |

(27)

Projekty rozporządzeń i inne dokumenty analizowane przez Komitet Doradczy ds. Pomocy Państwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem powinny być publikowane na stronie internetowej Komisji, aby zapewnić przejrzystość.

| (28) | Przed opublikowaniem projektu rozporządzenia należy zasięgnąć opinii Komitetu Doradczego ds. Pomocy Państwa. Jednakże aby zapewnić przejrzystość, w tym samym czasie, kiedy Komisja po raz pierwszy przeprowadza konsultacje z Komitetem Doradczym, projekt rozporządzenia powinien zostać opublikowany na stronie internetowej Komisji, |
| --- | --- |

(28)

Przed opublikowaniem projektu rozporządzenia należy zasięgnąć opinii Komitetu Doradczego ds. Pomocy Państwa. Jednakże aby zapewnić przejrzystość, w tym samym czasie, kiedy Komisja po raz pierwszy przeprowadza konsultacje z Komitetem Doradczym, projekt rozporządzenia powinien zostać opublikowany na stronie internetowej Komisji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyłączenia grupowe

1.   Komisja może w drodze rozporządzenia przyjętego zgodnie z procedurą określoną w art. 8 niniejszego rozporządzenia i zgodnie z art. 107 TFUE uznać, że następujące kategorie pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym i nie podlegają wymogom zgłoszenia określonym w art. 108 ust. 3 TFUE:

| a) | pomoc:






  (i) | dla małych i średnich przedsiębiorstw; |
| --- | --- | --- |

a)

pomoc:

(i)

dla małych i średnich przedsiębiorstw;

| (ii) | na badania, rozwój i innowacje; |
| --- | --- |

(ii)

na badania, rozwój i innowacje;

| (iii) | na ochronę środowiska; |
| --- | --- |

(iii)

na ochronę środowiska;

| (iv) | na zatrudnienie i szkolenie; |
| --- | --- |

(iv)

na zatrudnienie i szkolenie;

| (v) | na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego; |
| --- | --- |

(v)

na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego;

| (vi) | na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi; |
| --- | --- |

(vi)

na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi;

| (vii) | na naprawę szkód spowodowanych niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa; |
| --- | --- |

(vii)

na naprawę szkód spowodowanych niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa;

| (viii) | dla leśnictwa; |
| --- | --- |

(viii)

dla leśnictwa;

| (ix) | na promowanie produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I do TFUE; |
| --- | --- |

(ix)

na promowanie produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I do TFUE;

| (x) | na zachowanie morskich i słodkowodnych zasobów biologicznych; |
| --- | --- |

(x)

na zachowanie morskich i słodkowodnych zasobów biologicznych;

| (xi) | na sport; |
| --- | --- |

(xi)

na sport;

| (xii) | w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych, jeśli pomoc ta ma charakter społeczny i jest udzielana bez względu na tożsamość przewoźnika; |
| --- | --- |

(xii)

w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych, jeśli pomoc ta ma charakter społeczny i jest udzielana bez względu na tożsamość przewoźnika;

| (xiii) | na podstawową infrastrukturę szerokopasmową lub małe środki pomocy indywidualnej na infrastrukturę, w tym sieci dostępu nowej generacji, roboty budowlane związane z infrastrukturą szerokopasmową oraz na pasywną infrastrukturę szerokopasmową – na obszarach, na których nie ma takiej infrastruktury albo jej wprowadzenie w najbliższej przyszłości jest mało prawdopodobne; |
| --- | --- |

(xiii)

na podstawową infrastrukturę szerokopasmową lub małe środki pomocy indywidualnej na infrastrukturę, w tym sieci dostępu nowej generacji, roboty budowlane związane z infrastrukturą szerokopasmową oraz na pasywną infrastrukturę szerokopasmową – na obszarach, na których nie ma takiej infrastruktury albo jej wprowadzenie w najbliższej przyszłości jest mało prawdopodobne;

| (xiv) | na infrastrukturę wspierającą cele wymienione w ppkt (i) do (xiii), a także w lit. b) niniejszego ustępu oraz wspierającą inne cele służące wspólnemu interesowi, w szczególności cele strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

(xiv)

na infrastrukturę wspierającą cele wymienione w ppkt (i) do (xiii), a także w lit. b) niniejszego ustępu oraz wspierającą inne cele służące wspólnemu interesowi, w szczególności cele strategii „Europa 2020”;

| b) | pomoc zgodna z mapą zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego w zakresie udzielenia pomocy regionalnej. |
| --- | --- |

b)

pomoc zgodna z mapą zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego w zakresie udzielenia pomocy regionalnej.

2.   Rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, określają dla każdej kategorii pomocy:

| a) | cel tej pomocy; |
| --- | --- |

a)

cel tej pomocy;

| b) | kategorie beneficjentów; |
| --- | --- |

b)

kategorie beneficjentów;

| c) | progi wyrażone jako wielkość pomocy w odniesieniu do zbioru kosztów kwalifikowalnych lub też wyrażone jako maksymalne kwoty pomocy lub – w przypadku pewnych rodzajów pomocy, w których trudne może być precyzyjne określenie wielkości pomocy lub kwoty pomocy, w szczególności w przypadku instrumentów inżynierii finansowej lub inwestycji finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka lub instrumentów podobnego rodzaju – jako maksymalny poziom wsparcia zapewnianego przez państwo zawartego w tym środku lub związanego z nim, bez uszczerbku dla kwalifikowania danych środków w świetle art. 107 ust. 1 TFUE; |
| --- | --- |

c)

progi wyrażone jako wielkość pomocy w odniesieniu do zbioru kosztów kwalifikowalnych lub też wyrażone jako maksymalne kwoty pomocy lub – w przypadku pewnych rodzajów pomocy, w których trudne może być precyzyjne określenie wielkości pomocy lub kwoty pomocy, w szczególności w przypadku instrumentów inżynierii finansowej lub inwestycji finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka lub instrumentów podobnego rodzaju – jako maksymalny poziom wsparcia zapewnianego przez państwo zawartego w tym środku lub związanego z nim, bez uszczerbku dla kwalifikowania danych środków w świetle art. 107 ust. 1 TFUE;

| d) | warunki regulujące kumulację pomocy; |
| --- | --- |

d)

warunki regulujące kumulację pomocy;

| e) | warunki monitorowania wyszczególnione w art. 3. |
| --- | --- |

e)

warunki monitorowania wyszczególnione w art. 3.

3.   Ponadto rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, mogą, w szczególności:

| a) | ustalać progi lub inne warunki dla zgłoszenia o przyznaniu pomocy indywidualnej; |
| --- | --- |

a)

ustalać progi lub inne warunki dla zgłoszenia o przyznaniu pomocy indywidualnej;

| b) | wyłączyć niektóre sektory z zakresu tych rozporządzeń; |
| --- | --- |

b)

wyłączyć niektóre sektory z zakresu tych rozporządzeń;

| c) | załączyć dalsze warunki dla zgodności pomocy wyłączonej w ramach takich rozporządzeń. |
| --- | --- |

c)

załączyć dalsze warunki dla zgodności pomocy wyłączonej w ramach takich rozporządzeń.

Artykuł 2

De minimis

1.   Komisja może, w drodze rozporządzenia przyjętego zgodnie z procedurą określoną w art. 8 niniejszego rozporządzenia, postanowić, że uwzględniając rozwój i funkcjonowanie rynku wewnętrznego, niektóre kategorie pomocy nie spełniają wszystkich kryteriów określonych w art. 107 ust. 1 TFUE i w związku z tym zostają wyłączone z procedury zgłoszenia przewidzianej w art. 108 ust. 3 TFUE, pod warunkiem że pomoc przyznana temu samemu przedsiębiorstwu w ciągu danego okresu nie przekroczy pewnej stałej wielkości.

2.   Na wniosek Komisji państwa członkowskie przekazują jej wszelkie dodatkowe informacje dotyczące pomocy wyłączonej na podstawie ust. 1.

Artykuł 3

Przejrzystość i monitorowanie

1.   Przyjmując rozporządzenia na podstawie art. 1, Komisja nakłada na państwa członkowskie szczegółowe zasady dla zapewnienia przejrzystości i monitorowania pomocy wyłączonej z obowiązku zgłoszenia zgodnie z tymi rozporządzeniami. Takie przepisy obejmują w szczególności wymogi określone w ust. 2, 3 i 4.

2.   Przy wdrażaniu systemów pomocy lub środków pomocy indywidualnej udzielanych poza jakimkolwiek systemem pomocy, które zostały wyłączone zgodnie z rozporządzeniami, o których mowa w art. 1 ust. 1, państwa członkowskie przekazują Komisji, w celu opublikowania na stronie internetowej Komisji, podsumowania informacji dotyczących takich systemów pomocy lub takich środków pomocy indywidualnej, które nie są objęte wyłączonymi systemami pomocy.

3.   Państwa członkowskie rejestrują i przetwarzają wszelkie informacje dotyczące stosowania wyłączeń grupowych. Jeśli w posiadaniu Komisji znajdują się informacje mogące podać w wątpliwość prawidłowe zastosowanie rozporządzenia wyłączającego, państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie informacje, jakie uzna ona za niezbędne do oceny zgodności pomocy z tym rozporządzeniem.

4.   Co najmniej raz w roku państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie z zastosowania wyłączeń grupowych, zgodnie z określonymi wymogami Komisji, najlepiej w formie elektronicznej. Komisja umożliwia udostępnienie tych sprawozdań wszystkim państwom członkowskim. Komitet, o którym mowa w art. 7, przeprowadza raz w roku badanie i ocenę tych sprawozdań.

Artykuł 4

Okres ważności i zmiana rozporządzeń

1.   Rozporządzenia przyjęte na podstawie art. 1 i 2 obowiązują przez ściśle określony okres czasu. Pomoc wyłączona przez rozporządzenie przyjęte na podstawie art. 1 i 2 jest wyłączona w okresie ważności tego rozporządzenia i w okresie dostosowania przewidzianym w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

2.   Rozporządzenia przyjęte na podstawie art. 1 i 2 mogą być uchylone lub zmienione w przypadku zmiany okoliczności dotyczących jakiegokolwiek ważnego elementu stanowiącego podstawę ich przyjęcia lub też gdy wymaga tego stopniowy rozwój lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego. W takim przypadku nowe rozporządzenie wprowadzi okres sześciu miesięcy dla dostosowania pomocy objętej poprzednim rozporządzeniem.

3.   Rozporządzenia przyjęte na podstawie art. 1 i 2 przewidują okres, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, o ile ich stosowanie nie zostanie przedłużone po ich wygaśnięciu.

Artykuł 5

Sprawozdanie oceniające

Co pięć lat Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające stosowanie niniejszego rozporządzenia. Projekt sprawozdania zostaje przedstawiony do rozpatrzenia komitetowi, o którym mowa w art. 7.

Artykuł 6

Wysłuchanie zainteresowanych stron

W przypadku gdy Komisja zamierza przyjąć rozporządzenie, publikuje jego projekt w celu umożliwienia wszystkim zainteresowanym osobom i organizacjom przedstawienia swoich uwag w rozsądnym, ustalonym przez Komisję terminie, który w żadnych okolicznościach nie może być krótszy niż jeden miesiąc.

Artykuł 7

Komitet Doradczy ds. Pomocy Państwa

Tworzy się Komitet Doradczy ds. Pomocy Państwa (zwany dalej „komitetem”). Komitet składa się z przedstawicieli państw członkowskich pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

Artykuł 8

Konsultacje komitetu

1.   Komisja zasięga opinii komitetu:

| a) | jednocześnie z publikacją każdego projektu rozporządzenia zgodnie z art. 6; |
| --- | --- |

a)

jednocześnie z publikacją każdego projektu rozporządzenia zgodnie z art. 6;

| b) | przed przyjęciem jakiegokolwiek rozporządzenia. |
| --- | --- |

b)

przed przyjęciem jakiegokolwiek rozporządzenia.

2.   Konsultacje komitetu odbywają się na posiedzeniach zwołanych przez Komisję. Projekty i dokumenty, które mają zostać zbadane, są załączane do zgłoszenia i mogą być publikowane na stronie internetowej Komisji. Posiedzenie odbywa się nie wcześniej niż w terminie dwóch miesięcy od wysłania zgłoszenia.

Okres ten może być skrócony w przypadku konsultacji, o których mowa w ust. 1 lit. b), w pilnej sprawie lub gdy chodzi o zwykłe przedłużenie rozporządzenia.

3.   Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię na temat tego projektu w terminie ustalonym przez przewodniczącego stosownie do pilności sprawy, a w razie potrzeby w drodze głosowania.

4.   Opinię zapisuje się w protokole. Ponadto każde państwo członkowskie ma prawo zwrócenia się o wpisanie do protokołu swojego stanowiska. Komitet może zalecić publikację opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5.   Komisja bierze pod uwagę opinię komitetu w jak najszerszym zakresie i informuje komitet o zakresie, w jakim jego opinia została uwzględniona.

Artykuł 9

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 994/98 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 10

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2015 r.

W imieniu Rady

F. ETGEN

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 29 kwietnia 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s. 1).

2

(3)  Zob. załącznik I.

3

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1).

4

(5)  Komunikat Komisji – Wytyczne UE w sprawie stosowania reguł pomocy państwa w odniesieniu do szybkiej budowy/rozbudowy sieci szerokopasmowych (Dz.U. C 25 z 26.1.2013, s. 1).

5

(6)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 24 lipca 2003 r. w sprawie C-280/00 Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH (Rec. 2003, s. I-7747).

6

C-280/00 Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg

Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH

(7)  Zob. zalecenie Rady 2010/410/UE z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (Dz.U. L 191 z 23.7.2010, s. 28) oraz decyzja Rady 2010/707/UE z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

UCHYLONE ROZPORZĄDZENIE I JEGO ZMIANA

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 | (Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s. 1) |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Rady (UE) nr 733/2013 | (Dz.U. L 204 z 31.7.2013, s. 11) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98

(Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s. 1)

Rozporządzenie Rady (UE) nr 733/2013

(Dz.U. L 204 z 31.7.2013, s. 11)

---

ZAŁĄCZNIK II

TABELA KORELACJI

| Rozporządzenie (WE) nr 994/98 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| art. 1–8 | art. 1–8 |
| — | art. 9 |
| art. 9 | art. 10 |
| — | załącznik I |
| — | załącznik II |

Rozporządzenie (WE) nr 994/98

Niniejsze rozporządzenie

art. 1–8

art. 1–8

—

art. 9

art. 9

art. 10

—

załącznik I

—

załącznik II

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/9

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2015/1589

z dnia 13 lipca 2015 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (tekst jednolity)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 109,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy to rozporządzenie ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy to rozporządzenie ujednolicić.

| (2) | Bez uszczerbku dla specjalnych zasad proceduralnych, ustanowionych w rozporządzeniach dla niektórych sektorów, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do pomocy we wszystkich sektorach. Do celów stosowania art. 93 i 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Komisja, na podstawie jego art. 108, posiada szczególną kompetencję decydowania o zgodności pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym, w trakcie przeglądu istniejącej pomocy, przy podejmowaniu decyzji w sprawie nowej lub zmienionej pomocy oraz przy podejmowaniu działań dotyczących niezgodności z jej decyzjami lub z wymogiem dotyczącym zgłoszenia |
| --- | --- |

(2)

Bez uszczerbku dla specjalnych zasad proceduralnych, ustanowionych w rozporządzeniach dla niektórych sektorów, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do pomocy we wszystkich sektorach. Do celów stosowania art. 93 i 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Komisja, na podstawie jego art. 108, posiada szczególną kompetencję decydowania o zgodności pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym, w trakcie przeglądu istniejącej pomocy, przy podejmowaniu decyzji w sprawie nowej lub zmienionej pomocy oraz przy podejmowaniu działań dotyczących niezgodności z jej decyzjami lub z wymogiem dotyczącym zgłoszenia

| (3) | W związku ze zmodernizowanym systemem zasad pomocy państwa, który ma przyczynić się zarówno do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz wzrostu, jak i do konsolidacji budżetowej, art. 107 TFUE powinien być stosowany skutecznie i jednolicie w całej Unii. Rozporządzeniem (WE) nr 659/1999 skonsolidowano i ugruntowano wcześniejszą praktykę Komisji na rzecz zwiększenia pewności prawa oraz wsparcia rozwoju polityki w dziedzinie pomocy państwa w warunkach przejrzystości. |
| --- | --- |

(3)

W związku ze zmodernizowanym systemem zasad pomocy państwa, który ma przyczynić się zarówno do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz wzrostu, jak i do konsolidacji budżetowej, art. 107 TFUE powinien być stosowany skutecznie i jednolicie w całej Unii. Rozporządzeniem (WE) nr 659/1999 skonsolidowano i ugruntowano wcześniejszą praktykę Komisji na rzecz zwiększenia pewności prawa oraz wsparcia rozwoju polityki w dziedzinie pomocy państwa w warunkach przejrzystości.

| (4) | W celu zapewnienia pewności prawa należy określić okoliczności, w jakich pomoc ta zostanie uznana za pomoc istniejącą. Urzeczywistnienie i umocnienie rynku wewnętrznego jest procesem stopniowym, mającym odzwierciedlenie w ciągłym rozwoju polityki pomocy państwa. Uwzględniając ten rozwój, niektóre środki, które w chwili wprowadzania w życie nie stanowiły pomocy państwa, mogły od tamtej pory stać się pomocą państwa. |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia pewności prawa należy określić okoliczności, w jakich pomoc ta zostanie uznana za pomoc istniejącą. Urzeczywistnienie i umocnienie rynku wewnętrznego jest procesem stopniowym, mającym odzwierciedlenie w ciągłym rozwoju polityki pomocy państwa. Uwzględniając ten rozwój, niektóre środki, które w chwili wprowadzania w życie nie stanowiły pomocy państwa, mogły od tamtej pory stać się pomocą państwa.

| (5) | Zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE wszelkie plany przyznawania nowej pomocy mają być zgłaszane Komisji i nie mogą zostać wprowadzone w życie przed zatwierdzeniem ich przez Komisję. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE wszelkie plany przyznawania nowej pomocy mają być zgłaszane Komisji i nie mogą zostać wprowadzone w życie przed zatwierdzeniem ich przez Komisję.

| (6) | Zgodnie z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) państwa członkowskie są zobowiązane do współpracy z Komisją i do dostarczania jej wszelkich informacji koniecznych dla wykonywania przez Komisję jej zadań na mocy niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) państwa członkowskie są zobowiązane do współpracy z Komisją i do dostarczania jej wszelkich informacji koniecznych dla wykonywania przez Komisję jej zadań na mocy niniejszego rozporządzenia.

| (7) | Termin, w którym Komisja dokonuje zakończenia badania wstępnego zgłoszonej pomocy, powinien zostać określony jako dwa miesiące od otrzymania kompletnego zgłoszenia lub od otrzymania należycie uzasadnionego oświadczenia zainteresowanego państwa członkowskiego, że uznaje ono zgłoszenie za kompletne, ponieważ dodatkowe informacje, o jakie zwróciła się Komisja, nie są dostępne lub już zostały dostarczone; do celów pewności prawa badanie to powinno zostać zakończone decyzją. |
| --- | --- |

(7)

Termin, w którym Komisja dokonuje zakończenia badania wstępnego zgłoszonej pomocy, powinien zostać określony jako dwa miesiące od otrzymania kompletnego zgłoszenia lub od otrzymania należycie uzasadnionego oświadczenia zainteresowanego państwa członkowskiego, że uznaje ono zgłoszenie za kompletne, ponieważ dodatkowe informacje, o jakie zwróciła się Komisja, nie są dostępne lub już zostały dostarczone; do celów pewności prawa badanie to powinno zostać zakończone decyzją.

| (8) | We wszystkich przypadkach, gdy w wyniku badania wstępnego Komisja nie może stwierdzić, czy pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, należy wszcząć formalną procedurę dochodzenia w celu umożliwienia Komisji zebrania wszystkich informacji, jakie są jej potrzebne dla oceny zgodności pomocy oraz dla umożliwienia zainteresowanym stronom przedstawienia swoich uwag. Prawa zainteresowanych stron mogą być w najlepszy sposób chronione w ramach formalnej procedury dochodzenia, przewidzianej w art. 108 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

(8)

We wszystkich przypadkach, gdy w wyniku badania wstępnego Komisja nie może stwierdzić, czy pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, należy wszcząć formalną procedurę dochodzenia w celu umożliwienia Komisji zebrania wszystkich informacji, jakie są jej potrzebne dla oceny zgodności pomocy oraz dla umożliwienia zainteresowanym stronom przedstawienia swoich uwag. Prawa zainteresowanych stron mogą być w najlepszy sposób chronione w ramach formalnej procedury dochodzenia, przewidzianej w art. 108 ust. 2 TFUE.

| (9) | Aby Komisja mogła ocenić zgodność z rynkiem wewnętrznym wszelkiej zgłoszonej lub niezgodnej z prawem pomocy państwa, co stanowi wyłączną kompetencję Komisji na mocy art. 108 TFUE, należy zapewnić Komisji uprawnienia, na użytek egzekwowania zasad pomocy państwa, do zwracania się z wnioskiem o niezbędne informacje dotyczące rynku, do państw członkowskich, przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw, w każdym przypadku, gdy ma ona wątpliwości co do zgodności danego środka z zasadami unijnymi i w związku z tym wszczęła formalną procedurę dochodzenia. W szczególności, Komisja powinna korzystać z tych uprawnień w przypadkach, w których konieczne wydaje się dokonanie złożonej oceny merytorycznej. Decydując o tym, czy skorzystać z tych uprawnień, Komisja powinna należycie uwzględniać czas trwania badania wstępnego. |
| --- | --- |

(9)

Aby Komisja mogła ocenić zgodność z rynkiem wewnętrznym wszelkiej zgłoszonej lub niezgodnej z prawem pomocy państwa, co stanowi wyłączną kompetencję Komisji na mocy art. 108 TFUE, należy zapewnić Komisji uprawnienia, na użytek egzekwowania zasad pomocy państwa, do zwracania się z wnioskiem o niezbędne informacje dotyczące rynku, do państw członkowskich, przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw, w każdym przypadku, gdy ma ona wątpliwości co do zgodności danego środka z zasadami unijnymi i w związku z tym wszczęła formalną procedurę dochodzenia. W szczególności, Komisja powinna korzystać z tych uprawnień w przypadkach, w których konieczne wydaje się dokonanie złożonej oceny merytorycznej. Decydując o tym, czy skorzystać z tych uprawnień, Komisja powinna należycie uwzględniać czas trwania badania wstępnego.

| (10) | W celu dokonania oceny zgodności środka pomocy z rynkiem wewnętrznym po wszczęciu formalnej procedury dochodzenia, w szczególności jeżeli chodzi o technicznie złożone przypadki podlegające ocenie merytorycznej, Komisja powinna być w stanie, za pomocą zwykłego wniosku lub decyzji, zażądać od każdego państwa członkowskiego, przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw wszelkich informacji dotyczących rynku, niezbędnych do dokończenia oceny, jeżeli informacje przedstawione przez zainteresowane państwo członkowskie w czasie badania wstępnego nie są wystarczające, z należytym uwzględnieniem zasady proporcjonalności, szczególnie w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(10)

W celu dokonania oceny zgodności środka pomocy z rynkiem wewnętrznym po wszczęciu formalnej procedury dochodzenia, w szczególności jeżeli chodzi o technicznie złożone przypadki podlegające ocenie merytorycznej, Komisja powinna być w stanie, za pomocą zwykłego wniosku lub decyzji, zażądać od każdego państwa członkowskiego, przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw wszelkich informacji dotyczących rynku, niezbędnych do dokończenia oceny, jeżeli informacje przedstawione przez zainteresowane państwo członkowskie w czasie badania wstępnego nie są wystarczające, z należytym uwzględnieniem zasady proporcjonalności, szczególnie w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw.

| (11) | Z uwagi na szczególną relację między beneficjentami pomocy a zainteresowanym państwem członkowskim Komisja powinna mieć możliwość zwracania się o informacje do beneficjenta pomocy wyłącznie w porozumieniu z zainteresowanym państwem członkowskim. Udzielenie informacji przez danego beneficjenta środka pomocy nie stanowi podstawy prawnej do negocjacji dwustronnych między Komisją a danym beneficjentem. |
| --- | --- |

(11)

Z uwagi na szczególną relację między beneficjentami pomocy a zainteresowanym państwem członkowskim Komisja powinna mieć możliwość zwracania się o informacje do beneficjenta pomocy wyłącznie w porozumieniu z zainteresowanym państwem członkowskim. Udzielenie informacji przez danego beneficjenta środka pomocy nie stanowi podstawy prawnej do negocjacji dwustronnych między Komisją a danym beneficjentem.

| (12) | Komisja powinna wybierać adresatów wniosków o udzielenie informacji na podstawie obiektywnych kryteriów właściwych dla danego przypadku, zapewniając, aby, w sytuacji gdy wniosek jest kierowany do próby przedsiębiorstw lub ich związków, próba respondentów była reprezentatywna w każdej kategorii. Wymagane informacje powinny obejmować w szczególności faktyczne dane przedsiębiorstwa i dane rynkowe oraz opartą na faktach analizę funkcjonowania rynku. |
| --- | --- |

(12)

Komisja powinna wybierać adresatów wniosków o udzielenie informacji na podstawie obiektywnych kryteriów właściwych dla danego przypadku, zapewniając, aby, w sytuacji gdy wniosek jest kierowany do próby przedsiębiorstw lub ich związków, próba respondentów była reprezentatywna w każdej kategorii. Wymagane informacje powinny obejmować w szczególności faktyczne dane przedsiębiorstwa i dane rynkowe oraz opartą na faktach analizę funkcjonowania rynku.

| (13) | Komisja, jako organ wszczynający procedurę, powinna odpowiadać za sprawdzanie zarówno przekazania informacji przez państwa członkowskie, przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw, jak i domniemanej poufności informacji, które mają być ujawnione. |
| --- | --- |

(13)

Komisja, jako organ wszczynający procedurę, powinna odpowiadać za sprawdzanie zarówno przekazania informacji przez państwa członkowskie, przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw, jak i domniemanej poufności informacji, które mają być ujawnione.

| (14) | Komisja powinna być w stanie egzekwować stosowanie się do wniosków o udzielenie informacji, które skierowała do jakiegokolwiek przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw, w zależności od sytuacji, poprzez nakładanie proporcjonalnych grzywien i okresowych kar pieniężnych. Ustalając kwoty grzywien i okresowych kar pieniężnych, Komisja powinna należycie uwzględnić zasady proporcjonalności i stosowności, szczególnie w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw. Prawa stron, do których zwrócono się o udzielenie informacji, powinny być chronione poprzez zapewnienie im możliwości przedstawienia swojego stanowiska przed podjęciem ewentualnej decyzji o nałożeniu grzywny lub okresowej kary pieniężnej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinien mieć nieograniczone prawo orzekania w odniesieniu do takich grzywien i okresowych kar pieniężnych na mocy art. 261 TFUE. |
| --- | --- |

(14)

Komisja powinna być w stanie egzekwować stosowanie się do wniosków o udzielenie informacji, które skierowała do jakiegokolwiek przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw, w zależności od sytuacji, poprzez nakładanie proporcjonalnych grzywien i okresowych kar pieniężnych. Ustalając kwoty grzywien i okresowych kar pieniężnych, Komisja powinna należycie uwzględnić zasady proporcjonalności i stosowności, szczególnie w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw. Prawa stron, do których zwrócono się o udzielenie informacji, powinny być chronione poprzez zapewnienie im możliwości przedstawienia swojego stanowiska przed podjęciem ewentualnej decyzji o nałożeniu grzywny lub okresowej kary pieniężnej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinien mieć nieograniczone prawo orzekania w odniesieniu do takich grzywien i okresowych kar pieniężnych na mocy art. 261 TFUE.

| (15) | Uwzględniając należycie zasady proporcjonalności i stosowności, Komisja powinna mieć możliwość obniżenia kwoty okresowych kar pieniężnych lub całkowitego ich anulowania, jeżeli adresaci wniosków dostarczą wymagane informacje mimo przekroczenia wyznaczonego terminu. |
| --- | --- |

(15)

Uwzględniając należycie zasady proporcjonalności i stosowności, Komisja powinna mieć możliwość obniżenia kwoty okresowych kar pieniężnych lub całkowitego ich anulowania, jeżeli adresaci wniosków dostarczą wymagane informacje mimo przekroczenia wyznaczonego terminu.

| (16) | Grzywny i okresowe kary pieniężne nie mają zastosowania do państw członkowskich, ponieważ mają one obowiązek lojalnej współpracy z Komisją zgodnie z art. 4 ust. 3 TUE oraz przekazywania Komisji wszelkich informacji, które są jej niezbędne do wykonywania obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(16)

Grzywny i okresowe kary pieniężne nie mają zastosowania do państw członkowskich, ponieważ mają one obowiązek lojalnej współpracy z Komisją zgodnie z art. 4 ust. 3 TUE oraz przekazywania Komisji wszelkich informacji, które są jej niezbędne do wykonywania obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia.

| (17) | Po uwzględnieniu uwag złożonych przez zainteresowane strony Komisja powinna zakończyć badanie w drodze ostatecznej decyzji, jak tylko usunięte zostaną wątpliwości. Właściwe jest, w przypadku gdy badanie to nie zostanie zakończone po upływie 18 miesięcy od wszczęcia procedury, aby zainteresowane państwo członkowskie miało możliwość wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji, którą Komisja powinna podjąć w ciągu dwóch miesięcy. |
| --- | --- |

(17)

Po uwzględnieniu uwag złożonych przez zainteresowane strony Komisja powinna zakończyć badanie w drodze ostatecznej decyzji, jak tylko usunięte zostaną wątpliwości. Właściwe jest, w przypadku gdy badanie to nie zostanie zakończone po upływie 18 miesięcy od wszczęcia procedury, aby zainteresowane państwo członkowskie miało możliwość wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji, którą Komisja powinna podjąć w ciągu dwóch miesięcy.

| (18) | W celu zabezpieczenia praw do obrony, jakie przysługują zainteresowanemu państwu członkowskiemu, należy mu przekazywać kopie wniosków o udzielenie informacji przesyłanych do innych państw członkowskich, przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw oraz umożliwić mu przedstawianie opinii na temat otrzymanych uwag. Należy mu także przekazywać nazwy przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw, do których wystąpiono z wnioskiem, o ile te podmioty nie powołały się na swój uzasadniony interes w odniesieniu do ochrony swojej tożsamości. |
| --- | --- |

(18)

W celu zabezpieczenia praw do obrony, jakie przysługują zainteresowanemu państwu członkowskiemu, należy mu przekazywać kopie wniosków o udzielenie informacji przesyłanych do innych państw członkowskich, przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw oraz umożliwić mu przedstawianie opinii na temat otrzymanych uwag. Należy mu także przekazywać nazwy przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw, do których wystąpiono z wnioskiem, o ile te podmioty nie powołały się na swój uzasadniony interes w odniesieniu do ochrony swojej tożsamości.

| (19) | Komisja powinna należycie uwzględnić uzasadniony interes przedsiębiorstw w odniesieniu do ochrony ich tajemnic handlowych. Komisja nie powinna mieć możliwości wykorzystywania poufnych informacji przekazanych przez respondentów, których nie można zagregować ani w inny sposób zanonimizować, w żadnej decyzji, chyba że wcześniej uzyska ich zgodę na ujawnienie tych informacji zainteresowanemu państwu członkowskiemu. |
| --- | --- |

(19)

Komisja powinna należycie uwzględnić uzasadniony interes przedsiębiorstw w odniesieniu do ochrony ich tajemnic handlowych. Komisja nie powinna mieć możliwości wykorzystywania poufnych informacji przekazanych przez respondentów, których nie można zagregować ani w inny sposób zanonimizować, w żadnej decyzji, chyba że wcześniej uzyska ich zgodę na ujawnienie tych informacji zainteresowanemu państwu członkowskiemu.

| (20) | W przypadkach gdy wydaje się, że informacje oznaczone jako poufne nie są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej, odpowiednim jest posiadanie mechanizmu umożliwiającego Komisji zdecydowanie, w jakim zakresie takie informacje można ujawnić. We wszelkich takich decyzjach o odrzuceniu wniosków o uznanie informacji za poufną należy wskazać okres, po którego zakończeniu informacje zostaną ujawnione, tak aby respondent mógł skorzystać z dostępnej ochrony prawnej, w tym ze środków tymczasowych. |
| --- | --- |

(20)

W przypadkach gdy wydaje się, że informacje oznaczone jako poufne nie są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej, odpowiednim jest posiadanie mechanizmu umożliwiającego Komisji zdecydowanie, w jakim zakresie takie informacje można ujawnić. We wszelkich takich decyzjach o odrzuceniu wniosków o uznanie informacji za poufną należy wskazać okres, po którego zakończeniu informacje zostaną ujawnione, tak aby respondent mógł skorzystać z dostępnej ochrony prawnej, w tym ze środków tymczasowych.

| (21) | W celu zapewnienia prawidłowego i skutecznego stosowania zasad pomocy państwa Komisja powinna mieć możliwość cofnięcia decyzji opartej na nieprawidłowych informacjach. |
| --- | --- |

(21)

W celu zapewnienia prawidłowego i skutecznego stosowania zasad pomocy państwa Komisja powinna mieć możliwość cofnięcia decyzji opartej na nieprawidłowych informacjach.

| (22) | W celu zapewnienia zgodności z art. 108 TFUE, w szczególności z obowiązkiem zgłoszenia oraz klauzulą zawieszającą w art. 108 ust. 3, Komisja powinna zbadać wszystkie przypadki pomocy przyznanej bezprawnie. W interesie przejrzystości i pewności prawa ustanawia się procedury stosowane w takich przypadkach. W sytuacji gdy państwo członkowskie nie zastosowało się do obowiązku zgłoszenia lub klauzuli zawieszającej, Komisja nie powinna być związana terminami. |
| --- | --- |

(22)

W celu zapewnienia zgodności z art. 108 TFUE, w szczególności z obowiązkiem zgłoszenia oraz klauzulą zawieszającą w art. 108 ust. 3, Komisja powinna zbadać wszystkie przypadki pomocy przyznanej bezprawnie. W interesie przejrzystości i pewności prawa ustanawia się procedury stosowane w takich przypadkach. W sytuacji gdy państwo członkowskie nie zastosowało się do obowiązku zgłoszenia lub klauzuli zawieszającej, Komisja nie powinna być związana terminami.

| (23) | Komisja powinna mieć możliwość zbadania, z własnej inicjatywy, informacji z dowolnego źródła na temat pomocy niezgodnej z prawem, aby zapewnić zgodność z art. 108 TFUE, a w szczególności z obowiązkiem zgłoszenia oraz klauzulą zawieszającą przewidzianą w art. 108 ust. 3 TFUE, oraz dokonania oceny zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(23)

Komisja powinna mieć możliwość zbadania, z własnej inicjatywy, informacji z dowolnego źródła na temat pomocy niezgodnej z prawem, aby zapewnić zgodność z art. 108 TFUE, a w szczególności z obowiązkiem zgłoszenia oraz klauzulą zawieszającą przewidzianą w art. 108 ust. 3 TFUE, oraz dokonania oceny zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym.

| (24) | W przypadkach pomocy niezgodnej z prawem Komisja powinna posiadać prawo uzyskania wszystkich koniecznych informacji umożliwiających jej podjęcie decyzji oraz bezzwłoczne przywrócenie, gdzie jest to właściwe, niezakłóconej konkurencji. Dlatego też właściwe jest umożliwienie Komisji przyjęcia środków tymczasowych skierowanych do zainteresowanego państwa członkowskiego. Środki tymczasowe mogą przyjąć formę nakazów informacji, nakazów zawieszenia i nakazów windykacji. Komisja powinna mieć możliwość – w razie niezastosowania się do nakazu informacji – podjęcia decyzji na podstawie dostępnych informacji oraz – w razie niezastosowania się do nakazów zawieszenia i windykacji – skierowania sprawy bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art. 108 ust. 2 akapit drugi TFUE. |
| --- | --- |

(24)

W przypadkach pomocy niezgodnej z prawem Komisja powinna posiadać prawo uzyskania wszystkich koniecznych informacji umożliwiających jej podjęcie decyzji oraz bezzwłoczne przywrócenie, gdzie jest to właściwe, niezakłóconej konkurencji. Dlatego też właściwe jest umożliwienie Komisji przyjęcia środków tymczasowych skierowanych do zainteresowanego państwa członkowskiego. Środki tymczasowe mogą przyjąć formę nakazów informacji, nakazów zawieszenia i nakazów windykacji. Komisja powinna mieć możliwość – w razie niezastosowania się do nakazu informacji – podjęcia decyzji na podstawie dostępnych informacji oraz – w razie niezastosowania się do nakazów zawieszenia i windykacji – skierowania sprawy bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art. 108 ust. 2 akapit drugi TFUE.

| (25) | W przypadkach pomocy niezgodnej z prawem, która nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, skuteczna konkurencja powinna zostać przywrócona. W tym celu konieczne jest, aby pomoc ta, włączając odsetki, została bezzwłocznie odzyskana. Właściwe jest, aby windykacja takiej pomocy została przeprowadzona zgodnie z procedurami prawa krajowego. Stosowanie tych procedur nie powinno, przez uniemożliwienie bezzwłocznego i efektywnego wykonania decyzji Komisji, utrudniać przywrócenia skutecznej konkurencji. Dla osiągnięcia tego celu państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie konieczne środki zapewniające skuteczność decyzji Komisji. |
| --- | --- |

(25)

W przypadkach pomocy niezgodnej z prawem, która nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, skuteczna konkurencja powinna zostać przywrócona. W tym celu konieczne jest, aby pomoc ta, włączając odsetki, została bezzwłocznie odzyskana. Właściwe jest, aby windykacja takiej pomocy została przeprowadzona zgodnie z procedurami prawa krajowego. Stosowanie tych procedur nie powinno, przez uniemożliwienie bezzwłocznego i efektywnego wykonania decyzji Komisji, utrudniać przywrócenia skutecznej konkurencji. Dla osiągnięcia tego celu państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie konieczne środki zapewniające skuteczność decyzji Komisji.

| (26) | Do celów pewności prawa właściwe jest wprowadzenie 10-letniego okresu przedawnienia w odniesieniu do pomocy niezgodnej z prawem, po którego upływie nie będzie możliwe nakazanie windykacji. |
| --- | --- |

(26)

Do celów pewności prawa właściwe jest wprowadzenie 10-letniego okresu przedawnienia w odniesieniu do pomocy niezgodnej z prawem, po którego upływie nie będzie możliwe nakazanie windykacji.

| (27) | Ze względów związanych z pewnością prawa należy przewidzieć okresy przedawnienia obowiązujące przy nakładaniu grzywien i okresowych kar pieniężnych oraz ich egzekwowaniu. |
| --- | --- |

(27)

Ze względów związanych z pewnością prawa należy przewidzieć okresy przedawnienia obowiązujące przy nakładaniu grzywien i okresowych kar pieniężnych oraz ich egzekwowaniu.

| (28) | Pomoc świadczona niezgodnie z przeznaczeniem może mieć skutki w zakresie funkcjonowania rynku wewnętrznego podobne do skutków pomocy niezgodnej z prawem i w związku z tym powinna być traktowana zgodnie z podobnymi procedurami. W przeciwieństwie do pomocy niezgodnej z prawem pomoc, która mogła być świadczona niezgodnie z przeznaczeniem, jest pomocą, która została wcześniej zatwierdzona przez Komisję. Dlatego Komisja nie powinna być upoważniona do użycia nakazu windykacji w odniesieniu do pomocy świadczonej niezgodnie z przeznaczeniem. |
| --- | --- |

(28)

Pomoc świadczona niezgodnie z przeznaczeniem może mieć skutki w zakresie funkcjonowania rynku wewnętrznego podobne do skutków pomocy niezgodnej z prawem i w związku z tym powinna być traktowana zgodnie z podobnymi procedurami. W przeciwieństwie do pomocy niezgodnej z prawem pomoc, która mogła być świadczona niezgodnie z przeznaczeniem, jest pomocą, która została wcześniej zatwierdzona przez Komisję. Dlatego Komisja nie powinna być upoważniona do użycia nakazu windykacji w odniesieniu do pomocy świadczonej niezgodnie z przeznaczeniem.

| (29) | Zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE Komisja jest zobowiązana, we współpracy z państwami członkowskimi, do prowadzenia stałego przeglądu wszystkich istniejących systemów pomocy. W interesie przejrzystości i pewności prawa właściwe jest określenie zakresu współpracy na mocy tego artykułu. |
| --- | --- |

(29)

Zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE Komisja jest zobowiązana, we współpracy z państwami członkowskimi, do prowadzenia stałego przeglądu wszystkich istniejących systemów pomocy. W interesie przejrzystości i pewności prawa właściwe jest określenie zakresu współpracy na mocy tego artykułu.

| (30) | W celu zapewnienia zgodności istniejących programów pomocowych z rynkiem wewnętrznym oraz zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE Komisja powinna zaproponować właściwe środki, gdy istniejący program pomocowy nie jest lub przestaje być zgodny z rynkiem wewnętrznym, oraz powinna wszcząć procedurę przewidzianą w art. 108 ust. 2 TFUE, jeżeli zainteresowane państwo członkowskie odmawia wdrożenia proponowanych środków. |
| --- | --- |

(30)

W celu zapewnienia zgodności istniejących programów pomocowych z rynkiem wewnętrznym oraz zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE Komisja powinna zaproponować właściwe środki, gdy istniejący program pomocowy nie jest lub przestaje być zgodny z rynkiem wewnętrznym, oraz powinna wszcząć procedurę przewidzianą w art. 108 ust. 2 TFUE, jeżeli zainteresowane państwo członkowskie odmawia wdrożenia proponowanych środków.

| (31) | Właściwe jest określenie wszystkich możliwości, jakimi dysponują strony trzecie w celu obrony swoich interesów w ramach procedur pomocy państwa. |
| --- | --- |

(31)

Właściwe jest określenie wszystkich możliwości, jakimi dysponują strony trzecie w celu obrony swoich interesów w ramach procedur pomocy państwa.

| (32) | Skargi są istotnym źródłem informacji umożliwiającej wykrycie naruszeń prawa Unii w zakresie pomocy państwa. W celu zapewnienia jakości skarg wnoszonych do Komisji i jednocześnie przejrzystości i pewności prawa, należy określić warunki, które powinna spełniać skarga, aby można było uznać, że Komisja otrzymała informacje dotyczące domniemanej pomocy niezgodnej z prawem oraz nadać bieg badaniu wstępnemu. Skargi niespełniające tych warunków powinny być traktowane jako ogólne informacje dotyczące rynku i nie powinny w każdym przypadku powodować wszczynania dochodzenia z urzędu. |
| --- | --- |

(32)

Skargi są istotnym źródłem informacji umożliwiającej wykrycie naruszeń prawa Unii w zakresie pomocy państwa. W celu zapewnienia jakości skarg wnoszonych do Komisji i jednocześnie przejrzystości i pewności prawa, należy określić warunki, które powinna spełniać skarga, aby można było uznać, że Komisja otrzymała informacje dotyczące domniemanej pomocy niezgodnej z prawem oraz nadać bieg badaniu wstępnemu. Skargi niespełniające tych warunków powinny być traktowane jako ogólne informacje dotyczące rynku i nie powinny w każdym przypadku powodować wszczynania dochodzenia z urzędu.

| (33) | Skarżący powinni być zobowiązani do wykazania, że są zainteresowanymi stronami w rozumieniu art. 108 ust. 2 TFUE oraz art. 1 lit. h) niniejszego rozporządzenia. Powinni być także zobowiązani do przekazania pewnych informacji w formie określonej przez Komisję w przepisach wykonawczych. Aby nie zniechęcać potencjalnych skarżących, przepisy wykonawcze powinny uwzględniać to, że wymogi obowiązujące zainteresowane strony przy składaniu skargi nie powinny być uciążliwe. |
| --- | --- |

(33)

Skarżący powinni być zobowiązani do wykazania, że są zainteresowanymi stronami w rozumieniu art. 108 ust. 2 TFUE oraz art. 1 lit. h) niniejszego rozporządzenia. Powinni być także zobowiązani do przekazania pewnych informacji w formie określonej przez Komisję w przepisach wykonawczych. Aby nie zniechęcać potencjalnych skarżących, przepisy wykonawcze powinny uwzględniać to, że wymogi obowiązujące zainteresowane strony przy składaniu skargi nie powinny być uciążliwe.

| (34) | Aby zapewnić konsekwentne traktowanie przez Komisję podobnych kwestii na całym rynku wewnętrznym, należy przewidzieć szczególną podstawę prawną umożliwiającą wszczynanie dochodzeń w odniesieniu do sektorów gospodarki lub określonych instrumentów pomocy w kilku państwach członkowskich. Ze względu na zasadę proporcjonalności i z uwagi na duże obciążenie administracyjne, które takie dochodzenia powodują, badania sektorowe powinny być prowadzone tylko wtedy, kiedy dostępne informacje dają podstawę do uzasadnionych podejrzeń, że środki pomocy państwa w danym sektorze mogłyby powodować istotne ograniczenie lub zakłócenie konkurencji na rynku wewnętrznym w kilku państwach członkowskich lub że istniejące środki pomocy stosowane w określonym sektorze w kilku państwach członkowskich, nie są, bądź też przestały być, zgodne z rynkiem wewnętrznym. Takie badania umożliwiłyby Komisji rozstrzyganie kwestii horyzontalnych z dziedziny pomocy państwa w sposób efektywny i przejrzysty oraz uzyskanie ex ante całościowego obrazu danego sektora. |
| --- | --- |

(34)

Aby zapewnić konsekwentne traktowanie przez Komisję podobnych kwestii na całym rynku wewnętrznym, należy przewidzieć szczególną podstawę prawną umożliwiającą wszczynanie dochodzeń w odniesieniu do sektorów gospodarki lub określonych instrumentów pomocy w kilku państwach członkowskich. Ze względu na zasadę proporcjonalności i z uwagi na duże obciążenie administracyjne, które takie dochodzenia powodują, badania sektorowe powinny być prowadzone tylko wtedy, kiedy dostępne informacje dają podstawę do uzasadnionych podejrzeń, że środki pomocy państwa w danym sektorze mogłyby powodować istotne ograniczenie lub zakłócenie konkurencji na rynku wewnętrznym w kilku państwach członkowskich lub że istniejące środki pomocy stosowane w określonym sektorze w kilku państwach członkowskich, nie są, bądź też przestały być, zgodne z rynkiem wewnętrznym. Takie badania umożliwiłyby Komisji rozstrzyganie kwestii horyzontalnych z dziedziny pomocy państwa w sposób efektywny i przejrzysty oraz uzyskanie ex ante całościowego obrazu danego sektora.

| (35) | W celu umożliwienia Komisji skutecznego monitorowania zgodności z decyzjami Komisji oraz ułatwienia współpracy pomiędzy Komisją a państwami członkowskim do celów stałego badania istniejących programów pomocowych w państwach członkowskich zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE, konieczne jest ustanowienie ogólnego obowiązku składania sprawozdań w odniesieniu do wszystkich istniejących programów pomocowych. |
| --- | --- |

(35)

W celu umożliwienia Komisji skutecznego monitorowania zgodności z decyzjami Komisji oraz ułatwienia współpracy pomiędzy Komisją a państwami członkowskim do celów stałego badania istniejących programów pomocowych w państwach członkowskich zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE, konieczne jest ustanowienie ogólnego obowiązku składania sprawozdań w odniesieniu do wszystkich istniejących programów pomocowych.

| (36) | W przypadku gdy Komisja ma poważne wątpliwości co do tego, czy jej decyzje są stosowane, powinna mieć do dyspozycji instrumenty dodatkowe umożliwiające jej pozyskanie informacji koniecznych do sprawdzenia, czy jej decyzje są stosowane. W tym celu właściwym i użytecznym instrumentem są kontrole na miejscu, w szczególności w przypadkach, gdy pomoc mogła być świadczona niezgodnie z przeznaczeniem. Dlatego też Komisja powinna posiadać uprawnienia do przeprowadzania kontroli na miejscu i powinna pozyskać współpracę właściwych organów państw członkowskich, gdy przedsiębiorstwo sprzeciwia się takiej kontroli. |
| --- | --- |

(36)

W przypadku gdy Komisja ma poważne wątpliwości co do tego, czy jej decyzje są stosowane, powinna mieć do dyspozycji instrumenty dodatkowe umożliwiające jej pozyskanie informacji koniecznych do sprawdzenia, czy jej decyzje są stosowane. W tym celu właściwym i użytecznym instrumentem są kontrole na miejscu, w szczególności w przypadkach, gdy pomoc mogła być świadczona niezgodnie z przeznaczeniem. Dlatego też Komisja powinna posiadać uprawnienia do przeprowadzania kontroli na miejscu i powinna pozyskać współpracę właściwych organów państw członkowskich, gdy przedsiębiorstwo sprzeciwia się takiej kontroli.

| (37) | Spójne stosowanie zasad pomocy państwa wymaga ustalenia sposobu współpracy między sądami państw członkowskich i Komisją. Taka współpraca jest istotna dla wszystkich sądów państw członkowskich stosujących art. 107 ust. 1 i art. 108 TFUE. W szczególności sądy krajowe powinny mieć możliwość zwrócenia się do Komisji o informacje lub o opinię w sprawach dotyczących stosowania zasad pomocy państwa. Komisja powinna mieć także możliwość przekazywania ustnych lub pisemnych uwag sądom, do których zwrócono się o zastosowanie art. 107 ust. 1 lub art. 108 TFUE. Wspomagając sądy krajowe w tej kwestii, Komisja powinna działać zgodnie ze swoim obowiązkiem ochrony interesu publicznego. |
| --- | --- |

(37)

Spójne stosowanie zasad pomocy państwa wymaga ustalenia sposobu współpracy między sądami państw członkowskich i Komisją. Taka współpraca jest istotna dla wszystkich sądów państw członkowskich stosujących art. 107 ust. 1 i art. 108 TFUE. W szczególności sądy krajowe powinny mieć możliwość zwrócenia się do Komisji o informacje lub o opinię w sprawach dotyczących stosowania zasad pomocy państwa. Komisja powinna mieć także możliwość przekazywania ustnych lub pisemnych uwag sądom, do których zwrócono się o zastosowanie art. 107 ust. 1 lub art. 108 TFUE. Wspomagając sądy krajowe w tej kwestii, Komisja powinna działać zgodnie ze swoim obowiązkiem ochrony interesu publicznego.

| (38) | Uwagi i opinie Komisji powinny pozostawać bez uszczerbku dla art. 267 TFUE, ani być prawnie wiążące dla sądów krajowych. Te uwagi i opinie powinny być składane zgodnie z krajowymi przepisami i praktykami proceduralnymi, w tym przepisami i praktykami dotyczącymi ochrony praw stron, przy pełnym poszanowaniu niezależności sądów krajowych. Uwagi zgłaszane przez Komisję z jej własnej inicjatywy powinny ograniczać się do przypadków, które są istotne dla spójnego stosowania art. 107 ust. 1 lub art. 108 TFUE, w szczególności do przypadków, które mają znaczenie dla egzekwowania lub dalszego rozwoju unijnego orzecznictwa dotyczącego pomocy państwa. |
| --- | --- |

(38)

Uwagi i opinie Komisji powinny pozostawać bez uszczerbku dla art. 267 TFUE, ani być prawnie wiążące dla sądów krajowych. Te uwagi i opinie powinny być składane zgodnie z krajowymi przepisami i praktykami proceduralnymi, w tym przepisami i praktykami dotyczącymi ochrony praw stron, przy pełnym poszanowaniu niezależności sądów krajowych. Uwagi zgłaszane przez Komisję z jej własnej inicjatywy powinny ograniczać się do przypadków, które są istotne dla spójnego stosowania art. 107 ust. 1 lub art. 108 TFUE, w szczególności do przypadków, które mają znaczenie dla egzekwowania lub dalszego rozwoju unijnego orzecznictwa dotyczącego pomocy państwa.

| (39) | W interesie przejrzystości i pewności prawa właściwe jest podawanie do publicznej wiadomości informacji o decyzjach Komisji, przy jednoczesnym utrzymaniu zasady, że decyzje w sprawach dotyczących pomocy państwa kierowane są do zainteresowanego państwa członkowskiego. Dlatego właściwe jest publikowanie wszystkich decyzji, które mogłyby mieć wpływ na interesy zainteresowanych stron, w całości lub w formie skróconej, lub udostępnienie kopii takich decyzji zainteresowanym stronom, jeżeli decyzje te nie zostały opublikowane lub jeżeli nie zostały opublikowane w pełnym brzmieniu. |
| --- | --- |

(39)

W interesie przejrzystości i pewności prawa właściwe jest podawanie do publicznej wiadomości informacji o decyzjach Komisji, przy jednoczesnym utrzymaniu zasady, że decyzje w sprawach dotyczących pomocy państwa kierowane są do zainteresowanego państwa członkowskiego. Dlatego właściwe jest publikowanie wszystkich decyzji, które mogłyby mieć wpływ na interesy zainteresowanych stron, w całości lub w formie skróconej, lub udostępnienie kopii takich decyzji zainteresowanym stronom, jeżeli decyzje te nie zostały opublikowane lub jeżeli nie zostały opublikowane w pełnym brzmieniu.

| (40) | Komisja przy publikowaniu swoich decyzji powinna przestrzegać przepisów dotyczących tajemnicy zawodowej, w tym ochrony wszelkich poufnych informacji i danych osobowych, zgodnie z art. 339 TFUE. |
| --- | --- |

(40)

Komisja przy publikowaniu swoich decyzji powinna przestrzegać przepisów dotyczących tajemnicy zawodowej, w tym ochrony wszelkich poufnych informacji i danych osobowych, zgodnie z art. 339 TFUE.

| (41) | Komisja, w ścisłej współpracy z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa, powinna móc przyjąć przepisy wykonawcze określające szczegółowe zasady dotyczące procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, |
| --- | --- |

(41)

Komisja, w ścisłej współpracy z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa, powinna móc przyjąć przepisy wykonawcze określające szczegółowe zasady dotyczące procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| a) | „pomoc” oznacza każdy środek spełniający wszystkie kryteria ustanowione w art. 107 ust. 1 TFUE; |
| --- | --- |

a)

„pomoc” oznacza każdy środek spełniający wszystkie kryteria ustanowione w art. 107 ust. 1 TFUE;

| b) | „istniejąca pomoc” oznacza:






  (i) | bez uszczerbku dla art. 144 i 172 Aktu przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, dla pkt 3 i dodatku do załącznika IV do Aktu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, dla pkt 2 i pkt 3 lit. b) i dodatku do załącznika V do Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii oraz dla pkt 2 i pkt 3 lit. b) i dodatku do załącznika IV do Aktu przystąpienia Chorwacji, wszelka pomoc istniejąca przed wejściem w życie TFUE w poszczególnych państwach członkowskich, czyli programy pomocowe oraz pomoc indywidualna, które zostały wprowadzone w życie przed wejściem w życie TFUE, a które będą nadal stosowane po jego wejściu w życie w poszczególnych państwach członkowskich; |
| --- | --- | --- |

b)

„istniejąca pomoc” oznacza:

(i)

bez uszczerbku dla art. 144 i 172 Aktu przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, dla pkt 3 i dodatku do załącznika IV do Aktu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, dla pkt 2 i pkt 3 lit. b) i dodatku do załącznika V do Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii oraz dla pkt 2 i pkt 3 lit. b) i dodatku do załącznika IV do Aktu przystąpienia Chorwacji, wszelka pomoc istniejąca przed wejściem w życie TFUE w poszczególnych państwach członkowskich, czyli programy pomocowe oraz pomoc indywidualna, które zostały wprowadzone w życie przed wejściem w życie TFUE, a które będą nadal stosowane po jego wejściu w życie w poszczególnych państwach członkowskich;

| (ii) | pomoc dozwoloną, czyli takie programy pomocowe i pomoc indywidualną, które zostały dozwolone przez Komisję lub przez Radę; |
| --- | --- |

(ii)

pomoc dozwoloną, czyli takie programy pomocowe i pomoc indywidualną, które zostały dozwolone przez Komisję lub przez Radę;

| (iii) | pomoc uważaną za dozwoloną na podstawie art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 lub na podstawie art. 4 ust. 6 niniejszego rozporządzenia lub przed przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 659/1999, ale zgodnie z niniejszą procedurą; |
| --- | --- |

(iii)

pomoc uważaną za dozwoloną na podstawie art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 lub na podstawie art. 4 ust. 6 niniejszego rozporządzenia lub przed przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 659/1999, ale zgodnie z niniejszą procedurą;

| (iv) | pomoc uznaną za pomoc istniejącą na podstawie art. 17 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

(iv)

pomoc uznaną za pomoc istniejącą na podstawie art. 17 niniejszego rozporządzenia;

| (v) | pomoc, jaka została uznana za pomoc istniejącą, ponieważ można stwierdzić, że w czasie gdy została wprowadzona w życie, nie stanowiła pomocy, a w okresie późniejszym stała się pomocą ze względu na rozwój rynku wewnętrznego bez wprowadzenia zmian przez państwo członkowskie. W przypadku gdy niektóre środki stają się pomocą po liberalizacji danego działania przez prawo Unii, środków takich nie uznaje się za pomoc istniejącą po terminie przyjętym dla liberalizacji; |
| --- | --- |

(v)

pomoc, jaka została uznana za pomoc istniejącą, ponieważ można stwierdzić, że w czasie gdy została wprowadzona w życie, nie stanowiła pomocy, a w okresie późniejszym stała się pomocą ze względu na rozwój rynku wewnętrznego bez wprowadzenia zmian przez państwo członkowskie. W przypadku gdy niektóre środki stają się pomocą po liberalizacji danego działania przez prawo Unii, środków takich nie uznaje się za pomoc istniejącą po terminie przyjętym dla liberalizacji;

| c) | „nowa pomoc” oznacza każdą pomoc, czyli programy pomocowe i pomoc indywidualną, która nie jest pomocą istniejącą, włącznie ze zmianami istniejącej pomocy; |
| --- | --- |

c)

„nowa pomoc” oznacza każdą pomoc, czyli programy pomocowe i pomoc indywidualną, która nie jest pomocą istniejącą, włącznie ze zmianami istniejącej pomocy;

| d) | „program pomocowy” oznacza każde działanie, na którego podstawie, bez potrzeby dalszych środków wdrażających, można dokonać wypłat pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstw określonych w akcie w sposób ogólny i abstrakcyjny oraz każde działanie, na którego podstawie pomoc, która nie jest związana z konkretnym projektem, może zostać przyznana jednemu lub kilku przedsiębiorstwom na czas nieokreślony lub w nieokreślonej kwocie; |
| --- | --- |

d)

„program pomocowy” oznacza każde działanie, na którego podstawie, bez potrzeby dalszych środków wdrażających, można dokonać wypłat pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstw określonych w akcie w sposób ogólny i abstrakcyjny oraz każde działanie, na którego podstawie pomoc, która nie jest związana z konkretnym projektem, może zostać przyznana jednemu lub kilku przedsiębiorstwom na czas nieokreślony lub w nieokreślonej kwocie;

| e) | „pomoc indywidualna” oznacza pomoc, która nie jest przyznawana na podstawie programu pomocowego oraz podlegającą obowiązkowi zgłoszenia pomoc przyznawaną na podstawie programu pomocowego; |
| --- | --- |

e)

„pomoc indywidualna” oznacza pomoc, która nie jest przyznawana na podstawie programu pomocowego oraz podlegającą obowiązkowi zgłoszenia pomoc przyznawaną na podstawie programu pomocowego;

| f) | „pomoc niezgodna z prawem” oznacza nową pomoc, wprowadzoną w życie z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE; |
| --- | --- |

f)

„pomoc niezgodna z prawem” oznacza nową pomoc, wprowadzoną w życie z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE;

| g) | „pomoc świadczona niezgodnie z przeznaczeniem” oznacza pomoc, wykorzystaną przez beneficjenta z naruszeniem decyzji podjętej na podstawie art. 4 ust. 3 lub art. 7 ust. 3 lub 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 lub art. 4 ust. 3 lub art. 9 ust. 3 lub 4 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

g)

„pomoc świadczona niezgodnie z przeznaczeniem” oznacza pomoc, wykorzystaną przez beneficjenta z naruszeniem decyzji podjętej na podstawie art. 4 ust. 3 lub art. 7 ust. 3 lub 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 lub art. 4 ust. 3 lub art. 9 ust. 3 lub 4 niniejszego rozporządzenia;

| h) | „zainteresowana strona” oznacza którekolwiek państwo członkowskie oraz jakiekolwiek osoby, przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw, na których interesy może mieć wpływ przyznanie pomocy, w szczególności beneficjentów pomocy, konkurujące ze sobą przedsiębiorstwa lub stowarzyszenia handlowe. |
| --- | --- |

h)

„zainteresowana strona” oznacza którekolwiek państwo członkowskie oraz jakiekolwiek osoby, przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw, na których interesy może mieć wpływ przyznanie pomocy, w szczególności beneficjentów pomocy, konkurujące ze sobą przedsiębiorstwa lub stowarzyszenia handlowe.

ROZDZIAŁ II

PROCEDURA DOTYCZĄCA POMOCY PODLEGAJĄCEJ ZGŁOSZENIU

Artykuł 2

Zgłoszenie nowej pomocy

1.   Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów rozporządzeń wydanych zgodnie z art. 109 TFUE lub innych jego przepisów, zainteresowane państwo członkowskie zgłasza Komisji w odpowiednim czasie wszelkie plany przyznania nowej pomocy. Komisja bezzwłocznie informuje zainteresowane państwo członkowskie o otrzymaniu takiego zgłoszenia.

2.   W zgłoszeniu zainteresowane państwo członkowskie przedstawia wszystkie informacje konieczne dla umożliwienia Komisji podjęcia decyzji zgodnie z art. 4 i 9 („zgłoszenie kompletne”).

Artykuł 3

Klauzula zawieszająca

Pomocy podlegającej obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z art. 2 ust. 1 nie wprowadza się w życie do czasu podjęcia przez Komisję decyzji zezwalającej na taką pomoc lub do czasu uznania takiej decyzji Komisji za podjętą.

Artykuł 4

Badanie wstępne zgłoszenia i decyzje Komisji

1.   Komisja bada zgłoszenie bezzwłocznie po jego otrzymaniu. Bez uszczerbku dla art. 10 Komisja podejmuje decyzję zgodnie z ust. 2, 3 lub 4 niniejszego artykułu.

2.   W przypadku gdy Komisja po przeprowadzeniu badania wstępnego stwierdza, że środek będący przedmiotem zgłoszenia nie stanowi pomocy, ustalenie to zostaje stwierdzone w formie decyzji.

3.   W przypadku gdy Komisja po przeprowadzeniu badania wstępnego stwierdza, że nie ma żadnych wątpliwości co do zgodności środka będącego przedmiotem zgłoszenia z rynkiem wewnętrznym, w stopniu, w jakim mieści się on w zakresie art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja podejmuje decyzję, że środek jest zgodny z rynkiem wewnętrznym („decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń”). W decyzji określone zostaje, który z przewidzianych w TFUE wyjątków zastosowano.

4.   W przypadku gdy po przeprowadzeniu badania wstępnego Komisja stwierdza, że zaistniały wątpliwości co do zgodności środka będącego przedmiotem zgłoszenia z rynkiem wewnętrznym, Komisja podejmuje decyzję o wszczęciu postępowania zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE („decyzja o wszczęciu formalnej procedury dochodzenia”).

5.   Decyzje, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu, podejmowane są w terminie dwóch miesięcy. Bieg tego terminu rozpoczyna się następnego dnia po otrzymaniu kompletnego zgłoszenia. Zgłoszenie uznaje się za kompletne, jeżeli w terminie dwóch miesięcy od jego otrzymania lub od otrzymania wszelkich dodatkowych informacji, o jakie się zwrócono, Komisja nie zażąda żadnych dalszych informacji. Okres ten może zostać przedłużony za zgodą zarówno Komisji, jak i zainteresowanego państwa członkowskiego. W przypadku gdy jest to właściwe, Komisja może ustalić krótsze terminy.

6.   W przypadku gdy Komisja nie podejmuje decyzji zgodnie z ust. 2, 3 lub 4 w terminie ustanowionym w ust. 5, pomoc uznaje się za dozwoloną przez Komisję. Zainteresowane państwo członkowskie może wówczas wdrożyć te środki po uprzednim zgłoszeniu Komisji, chyba że Komisja podejmie decyzję na mocy niniejszego artykułu w terminie 15 dni roboczych od otrzymania zgłoszenia.

Artykuł 5

Wniosek o udzielenie informacji skierowany do zgłaszającego państwa członkowskiego

1.   W przypadku gdy Komisja uznaje, że informacje dostarczone przez zainteresowane państwo członkowskie w odniesieniu do środka będącego przedmiotem zgłoszenia na podstawie art. 2 nie są kompletne, występuje z wnioskiem o udzielenie wszelkich koniecznych informacji dodatkowych. W przypadku gdy państwo członkowskie udzieli odpowiedzi na taki wniosek, Komisja informuje państwo członkowskie o otrzymaniu odpowiedzi.

2.   W przypadku gdy zainteresowane caństwo członkowskie nie dostarczy informacji, o które wystąpiono z wnioskiem w terminie wyznaczonym przez Komisję, lub dostarczy informacje niekompletne, Komisja wysyła ponaglenie, przewidujące odpowiedni dodatkowy termin, w którym informacje mają być dostarczone.

3.   Zgłoszenie uważa się za wycofane, jeżeli informacje, o które wystąpiono z wnioskiem, nie zostaną dostarczone w wyznaczonym terminie, chyba że przed upływem tego terminu został on albo przedłużony za zgodą zarówno Komisji, jak i zainteresowanego państwa członkowskiego, albo jeśli zainteresowane państwo członkowskie w należycie uzasadnionym oświadczeniu poinformuje Komisję, że uważa zgłoszenie za kompletne, ponieważ, dodatkowe informacje, o które wystąpiono z wnioskiem, nie są dostępne lub zostały już dostarczone. W takim przypadku bieg terminu, o którym mowa w art. 4 ust. 5, rozpoczyna się od następnego dnia po otrzymaniu oświadczenia. Jeżeli zgłoszenie uznaje się za wycofane, Komisja informuje o tym państwo członkowskie.

Artykuł 6

Formalna procedura dochodzenia

1.   Decyzja o wszczęciu formalnej procedury dochodzenia zawiera podsumowanie odpowiednich kwestii faktycznych i prawnych, wstępną ocenę Komisji dotyczącą charakteru pomocowego proponowanego środka oraz określa wątpliwości co do jego zgodności z rynkiem wewnętrznym. W decyzji wzywa się zainteresowane państwo członkowskie i inne zainteresowane strony do przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie, który zwykle nie przekracza jednego miesiąca. W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może przedłużyć wyznaczony termin.

2.   Otrzymane uwagi przedstawiane są zainteresowanemu państwu członkowskiemu. Jeżeli zainteresowana strona wystąpi z wnioskiem, ze względu na potencjalną szkodę, jej tożsamości nie ujawnia się zainteresowanemu państwu członkowskiemu. Zainteresowane państwo członkowskie może odpowiedzieć na przedstawione uwagi w wyznaczonym terminie, który zwykle nie przekracza jednego miesiąca. W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może przedłużyć wyznaczony termin.

Artykuł 7

Wniosek o udzielenie informacji skierowany do innych źródeł

1.   Po wszczęciu formalnej procedury dochodzenia przewidzianej w art. 6, w szczególności gdy chodzi o przypadki złożone technicznie podlegające ocenie merytorycznej, Komisja może – jeżeli informacje dostarczone przez zainteresowane państwo członkowskie w trakcie badania wstępnego nie są wystarczające – zwrócić się do innego państwa członkowskiego, przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw z wnioskiem o przekazanie wszelkich informacji dotyczących rynku, jakie są jej niezbędne do dokończenia oceny danego środka, z należytym uwzględnieniem zasady proporcjonalności, szczególnie w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw.

2.   Komisja może zwracać się o udzielenie informacji wyłącznie wtedy, gdy:

| a) | ograniczają się one do formalnych procedur dochodzenia, które Komisja uznała za – jak dotąd – nieskuteczne; oraz |
| --- | --- |

a)

ograniczają się one do formalnych procedur dochodzenia, które Komisja uznała za – jak dotąd – nieskuteczne; oraz

| b) | jeżeli chodzi o beneficjentów pomocy, zainteresowane państwo członkowskie wyrazi zgodę na złożenie takiego wniosku. |
| --- | --- |

b)

jeżeli chodzi o beneficjentów pomocy, zainteresowane państwo członkowskie wyrazi zgodę na złożenie takiego wniosku.

3.   Przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw udzielające informacji na wniosek Komisji o udzielenie informacji dotyczących rynku, złożony na podstawie ust. 6 i 7, przekazują odpowiedzi jednocześnie Komisji i zainteresowanemu państwu członkowskiemu, o ile dostarczone dokumenty nie zawierają informacji, które wobec tego państwa członkowskiego są poufne.

Komisja prowadzi i monitoruje przekazywanie informacji między państwami członkowskimi, przedsiębiorstwami lub związkami przedsiębiorstw oraz weryfikuje domniemaną poufność przekazywanych informacji.

4.   Komisja zwraca się z wnioskiem o udzielenie wyłącznie informacji, którymi dysponuje państwo członkowskie, przedsiębiorstwo lub związek przedsiębiorstw objęty tym wnioskiem.

5.   Państwa członkowskie przekazują informacje na podstawie zwykłego wniosku o udzielenie informacji w terminie wyznaczonym przez Komisję, który zwykle nie przekracza jednego miesiąca. Jeżeli państwo członkowskie nie udzieli wymaganych informacji w tym terminie lub dostarczone informacje będą niepełne, Komisja przesyła stosowne ponaglenie.

6.   Komisja może – w drodze zwykłego wniosku o udzielenie informacji – zażądać przekazania informacji od przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw. Występując do przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw ze zwykłym wnioskiem o udzielenie informacji, Komisja podaje podstawę prawną i cel wniosku, wskazuje, jakie informacje są wymagane, oraz wyznacza proporcjonalny termin, w którym informacji należy dostarczyć. Poucza także o grzywnach przewidzianych w art. 8 ust. 1 za przekazanie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji.

7.   Komisja może w drodze decyzji zażądać przekazania informacji od przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw. Zwracając się w drodze decyzji o udzielenie informacji do przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw, Komisja podaje podstawę prawną i cel wniosku, wskazuje, jakie informacje są wymagane, oraz wyznacza proporcjonalny termin, w którym informacji należy dostarczyć. Poucza także o grzywnach przewidzianych w art. 8 ust. 1 oraz okresowych karach pieniężnych przewidzianych w art. 8 ust. 2 lub takie okresowe kary pieniężna nakłada, stosownie do przypadku. Komisja poucza również o prawie przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw do wniesienia odwołania od decyzji do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

8.   Występując z wnioskiem na podstawie ust. 1 lub 6 niniejszego artykułu lub przyjmując decyzję na podstawie ust. 7, Komisja przekazuje równocześnie zainteresowanemu państwu członkowskiemu kopię takiego wniosku lub decyzji. Komisja wskazuje także kryteria zastosowane przy wyborze adresatów wniosku lub decyzji.

9.   Informacji, o których udzielenie wystąpiono z wnioskiem lub których zażądano, dostarczają w imieniu przedsiębiorstw ich właściciele lub przedstawiciele, a w przypadku osób prawnych, spółek, firm lub związków nieposiadających osobowości prawnej – osoby upoważnione do ich reprezentowania z mocy prawa lub statutu. Osoby należycie upoważnione do działania mogą przedłożyć informacje w imieniu swoich klientów. Ci ostatni pozostają jednak w pełni odpowiedzialni, jeżeli przedłożone informacje są nieprawdziwe, niekompletne lub wprowadzają w błąd.

Artykuł 8

Grzywny i okresowe kary pieniężne

1.   Komisja może, jeżeli uzna to za konieczne i proporcjonalne, nałożyć w drodze decyzji na przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw grzywny nieprzekraczające 1 % ich całkowitego obrotu w poprzedzającym roku obrotowym, jeżeli umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa:

| a) | w odpowiedzi na wniosek złożony na podstawie art. 7 ust. 6 dostarczają nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji; |
| --- | --- |

a)

w odpowiedzi na wniosek złożony na podstawie art. 7 ust. 6 dostarczają nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji;

| b) | w odpowiedzi na decyzję przyjętą na podstawie art. 7 ust. 7 dostarczają nieprawdziwych, niepełnych lub wprowadzających w błąd informacji lub nie dostarczają informacji w wyznaczonym terminie. |
| --- | --- |

b)

w odpowiedzi na decyzję przyjętą na podstawie art. 7 ust. 7 dostarczają nieprawdziwych, niepełnych lub wprowadzających w błąd informacji lub nie dostarczają informacji w wyznaczonym terminie.

2.   Komisja może w drodze decyzji nakładać na przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw okresowe kary pieniężne, jeżeli przedsiębiorstwo lub związek przedsiębiorstw nie przedstawią pełnych i prawdziwych informacji, o których udzielenie zwróciła się Komisja w drodze decyzji przyjętej na podstawie art. 7 ust. 7.

Okresowe kary pieniężne nie mogą przekraczać 5 % średniego dziennego obrotu danego przedsiębiorstwa lub związku w poprzedzającym roku obrotowym za każdy dzień roboczy spóźnienia, naliczane od daty ustalonej w decyzji, do czasu przedstawienia pełnych i prawdziwych informacji, o których udzielenie zwróciła się lub których zażądała Komisja.

3.   Ustalając wysokość grzywny lub okresowej kary pieniężnej, bierze się pod uwagę charakter, wagę i czas trwania naruszenia, z należytym uwzględnieniem zasad proporcjonalności i stosowności, szczególnie w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw.

4.   Jeżeli przedsiębiorstwa lub związek przedsiębiorstw spełniły obowiązek, którego wykonanie miała zapewnić okresowa kara pieniężna, Komisja może obniżyć ostateczną kwotę okresowej kary pieniężnej w stosunku do kwoty wynikającej z pierwotnej decyzji o nałożeniu okresowych kar pieniężnych. Komisja może też anulować nałożoną okresową karę pieniężną.

5.   Przed przyjęciem jakiejkolwiek decyzji zgodnie z ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu Komisja wyznacza ostateczny termin dwóch tygodni na otrzymanie brakujących informacji dotyczących rynku od zainteresowanych przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw oraz zapewnia im możliwość przedstawienia ich stanowisk.

6.   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma nieograniczone prawo orzekania – w rozumieniu art. 261 TFUE – w sprawie skarg dotyczących grzywien lub okresowych kar pieniężnych nałożonych przez Komisję. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej może uchylić, obniżyć lub podwyższyć nałożoną grzywnę lub okresową karę pieniężną.

Artykuł 9

Decyzje Komisji o zakończeniu formalnej procedury dochodzenia

1.   Bez uszczerbku dla art. 10 formalna procedura dochodzenia zostaje zakończona w formie decyzji zgodnie z ust. 2–5 niniejszego artykułu.

2.   W przypadku gdy Komisja stwierdza, gdzie jest to właściwe, po dokonaniu przez zainteresowane państwo członkowskie zmiany, że środek będący przedmiotem zgłoszenia nie stanowi pomocy, ustalenie to zostaje stwierdzone w formie decyzji.

3.   W przypadku gdy Komisja stwierdza, gdzie jest to właściwe, po dokonaniu przez zainteresowane państwo członkowskie zmiany, że wątpliwości co do zgodności środka będącego przedmiotem zgłoszenia z rynkiem wewnętrznym zostały usunięte, stwierdza w drodze decyzji, że pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym („decyzja pozytywna”). W decyzji określone zostaje, który z przewidzianych w TFUE wyjątków zastosowano.

4.   Komisja może do decyzji pozytywnej dołączyć warunki, na jakich dana pomoc może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, i może ustanowić obowiązki, umożliwiające monitorowanie zgodności z decyzją („decyzja warunkowa”).

5.   W przypadku gdy Komisja stwierdza, że pomoc będąca przedmiotem zgłoszenia nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, stwierdza w drodze decyzji („decyzja negatywna”), że pomoc nie może zostać wprowadzona w życie.

6.   Decyzje podjęte zgodnie z ust. 2–5 podejmowane są bezzwłocznie po usunięciu wątpliwości, o których mowa w art. 4 ust. 4. Komisja podejmuje zależnie od możliwości wysiłki w celu podjęcia decyzji w terminie 18 miesięcy od wszczęcia procedury. Termin ten może zostać przedłużony w drodze porozumienia między Komisją a zainteresowanym państwem członkowskim.

7.   Po wygaśnięciu terminu, o którym mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, i jeżeli zainteresowane państwo członkowskie wystąpi z takim wnioskiem, Komisja w terminie dwóch miesięcy podejmuje decyzję na podstawie dostępnych jej informacji. Jeżeli jest to właściwe, w przypadku gdy dostarczone informacje nie są wystarczające do ustalenia zgodności, Komisja podejmuje decyzję negatywną.

8.   Przed przyjęciem jakiejkolwiek decyzji zgodnie z ust. 2–5 Komisja umożliwia zainteresowanemu państwu członkowskiemu przedstawienie swojego stanowiska w terminie, który zwykle nie przekracza jednego miesiąca, na temat informacji otrzymanych przez Komisję i przekazanych temu państwu członkowskiemu zgodnie z art. 7 ust. 3.

9.   Komisja nie wykorzystuje poufnych informacji, które zostały przekazane przez respondentów i nie mogą zostać zagregowane lub w inny sposób zanonimizowane, w żadnej decyzji podejmowanej zgodnie z ust. 2–5 niniejszego artykułu, chyba że wcześniej uzyska ich zgodę na ujawnienie tych informacji zainteresowanemu państwu członkowskiemu. Komisja może podjąć uzasadnioną decyzję, o której powiadamia zainteresowane przedsiębiorstwo lub zainteresowany związek przedsiębiorstw i w której uznaje, że informacje przekazane przez respondenta i oznaczone jako poufne nie są chronione, a także wyznacza datę, po której informacje zostaną ujawnione. Okres ten nie może być krótszy niż jeden miesiąc.

10.   Komisja należycie uwzględnia uzasadnione interesy przedsiębiorstw w odniesieniu do ochrony ich tajemnic handlowych i innych informacji poufnych. Przedsiębiorstwo lub związek przedsiębiorstw, które przekazują informacje zgodnie z art. 7 i które nie są benefcjentami danego środka pomocy państwa, mogą wystąpić z wnioskiem uzasadnionym potencjalną szkodą o to, by ich dane identyfikacyjne nie zostały ujawnione zainteresowanemu państwu członkowskiemu.

Artykuł 10

Wycofanie zgłoszenia

1.   Zainteresowane państwo członkowskie może wycofać zgłoszenie w rozumieniu art. 2 w odpowiednim czasie, zanim Komisja podejmie decyzję na podstawie art. 4 lub art. 9.

2.   W przypadku gdy Komisja wszczęła formalną procedurę dochodzenia, Komisja zamyka tę procedurę.

Artykuł 11

Cofnięcie decyzji

Komisja może cofnąć decyzję podjętą zgodnie z art. 4 ust. 2 lub 3, lub art. 9 ust. 2, 3 lub 4, po udzieleniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu możliwości przedłożenia uwag, gdy decyzja została podjęta na podstawie nieprawidłowych informacji udzielonych w toku procedury, które były czynnikiem decydującym dla tej decyzji. Przed cofnięciem decyzji i podjęciem nowej decyzji Komisja wszczyna formalną procedurę dochodzenia zgodnie z art. 4 ust. 4. Art. 6, 9 i 12, art. 13 ust. 1, art. 15, 16 i 17 stosuje się odpowiednio.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURA DOTYCZĄCA POMOCY NIEZGODNEJ Z PRAWEM

Artykuł 12

Badanie, wniosek o udzielenie informacji oraz nakaz udzielenia informacji

1.   Bez uszczerbku dla art. 24 Komisja może z własnej inicjatywy zbadać informacje dotyczące domniemanej pomocy niezgodnej z prawem, bez względu na ich źródło.

Komisja bada bez zbędnej zwłoki wszelkie skargi złożone przez zainteresowane strony zgodnie z art. 24 ust. 2 i zapewnia, aby zainteresowane państwo członkowskie było w pełnym zakresie i regularnie informowane o postępach i wynikach tego badania.

2.   W razie konieczności Komisja występuje do zainteresowanego państwa członkowskiego z wnioskiem o udzielenie informacji. Art. 2 ust. 2 oraz art. 5 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Po wszczęciu formalnej procedury dochodzenia Komisja może także wystąpić o informacje do każdego innego państwa członkowskiego, przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw, zgodnie z art. 7 i 8, które stosuje się odpowiednio.

3.   W przypadku gdy pomimo ponaglenia wystosowanego zgodnie z art. 5 ust. 2 zainteresowane państwo członkowskie nie dostarcza informacji, o które wystąpiono z wnioskiem, w terminie wyznaczonym przez Komisję lub jeżeli dostarcza informacje niekompletne, Komisja może w formie decyzji wymagać dostarczenia informacji („nakaz udzielenia informacji”). Decyzja określa, jakie informacje są wymagane, i wyznacza stosowny termin, w jakim informacje te mają zostać dostarczone.

Artykuł 13

Nakaz zawieszenia lub tymczasowej windykacji pomocy

1.   Komisja może, po umożliwieniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu przedstawienia uwag, podjąć decyzję nakazującą państwu członkowskiemu zawieszenie wszelkiej pomocy niezgodnej z prawem do momentu podjęcia przez Komisję decyzji w sprawie zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym („nakaz zawieszenia”).

2.   Komisja może, po umożliwieniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu złożenia uwag, podjąć decyzję nakazującą państwu członkowskiemu tymczasową windykację jakiejkolwiek pomocy niezgodnej z prawem do momentu podjęcia przez Komisję decyzji o zgodności takiej pomocy z rynkiem wewnętrznym („nakaz windykacji”), jeżeli zostaną spełnione następujące kryteria:

| a) | zgodnie z przyjętą praktyką nie ma wątpliwości co do charakteru pomocowego danego środka; |
| --- | --- |

a)

zgodnie z przyjętą praktyką nie ma wątpliwości co do charakteru pomocowego danego środka;

| b) | wymagane jest pilne działanie; |
| --- | --- |

b)

wymagane jest pilne działanie;

| c) | istnieje poważne ryzyko wyrządzenia konkurentowi poważnej i nieodwracalnej szkody. |
| --- | --- |

c)

istnieje poważne ryzyko wyrządzenia konkurentowi poważnej i nieodwracalnej szkody.

Windykacja zostaje przeprowadzona zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2 i 3. Po skutecznym zwrocie pomocy Komisja podejmuje decyzję w terminie stosowanym dla pomocy będącej przedmiotem zgłoszenia.

Komisja może upoważnić państwo członkowskie do powiązania zwrotu pomocy z wypłatą pomocy na podtrzymanie działalności dla zainteresowanej firmy.

Przepisy niniejszego ustępu mają zastosowanie jedynie w odniesieniu do pomocy niezgodnej z prawem wdrożonej po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

Artykuł 14

Niezastosowanie się do nakazu

Jeżeli państwo członkowskie nie zastosuje się do nakazu zawieszenia lub nakazu windykacji, Komisja jest uprawniona, badając istotę sprawy na podstawie dostępnych informacji, do przekazania sprawy bezpośrednio Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz do złożenia wniosku o przyjęcie deklaracji, że niezastosowanie się stanowi naruszenie TFUE.

Artykuł 15

Decyzje Komisji

1.   Badanie pomocy, która mogła być niezgodna z prawem, skutkuje decyzją na podstawie art. 4 ust. 2, 3 lub 4. W przypadku decyzji o wszczęciu formalnej procedury dochodzenia postępowanie zostaje zakończone w drodze decyzji, podjętej zgodnie z art. 9. Jeżeli państwo członkowskie nie zastosuje się do nakazu udzielenia informacji, decyzja zostaje podjęta na podstawie dostępnych informacji.

2.   W sprawach dotyczących możliwej pomocy niezgodnej z prawem i bez uszczerbku dla art. 13 ust. 2 Komisja nie jest związana terminem określonym w art. 4 ust. 5, art. 9 ust. 6 i art. 9 ust. 7.

3.   Art. 11 stosuje się odpowiednio.

Artykuł 16

Windykacja pomocy

1.   W przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy niezgodnej z prawem, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta („decyzja o windykacji”). Komisja nie wymaga windykacji pomocy, jeżeli byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa Unii.

2.   Pomoc podlegająca windykacji na podstawie decyzji o windykacji obejmuje odsetki naliczone według właściwej stopy ustalonej przez Komisję. Odsetki są płatne od dnia, w którym pomoc niezgodna z prawem została udostępniona beneficjentowi do daty jej windykacji.

3.   Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydanego zgodnie z art. 278 TFUE, windykacja zostaje przeprowadzona bezzwłocznie i zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego, pod warunkiem że przewidują one bezzwłoczne i skuteczne wykonanie decyzji Komisji. W tym celu oraz w wypadku postępowania przed sądami krajowymi, zainteresowane państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne kroki, jakie dostępne są w ich odpowiednich systemach prawnych, włącznie ze środkami tymczasowymi, bez uszczerbku dla prawa Unii.

ROZDZIAŁ IV

OKRESY PRZEDAWNIENIA

Artykuł 17

Okres przedawnienia windykacji pomocy

1.   Uprawnienia Komisji w zakresie windykacji pomocy podlegają 10-letniemu okresowi przedawnienia.

2.   Okres przedawnienia rozpoczyna bieg w dniu, w którym przyznano pomoc niezgodną z prawem beneficjentowi albo w charakterze pomocy indywidualnej, albo w ramach programu pomocowego. Jakiekolwiek działanie, podejmowane przez Komisję lub przez państwo członkowskie, działające na wniosek Komisji w odniesieniu do pomocy niezgodnej z prawem powoduje przerwanie okresu przedawnienia. Każde przerwanie powoduje, że okres przedawnienia zaczyna biec od początku. Okres przedawnienia zostaje zawieszony, dopóki decyzja Komisji jest przedmiotem postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

3.   Jakąkolwiek pomoc, w odniesieniu do której upłynął okres przedawnienia, uznaje się za pomoc istniejącą.

Artykuł 18

Okres przedawnienia nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych

1.   Uprawnienia przyznane Komisji na mocy art. 8 podlegają trzyletniemu okresowi przedawnienia.

2.   Okres, o którym mowa w ust. 1, rozpoczyna bieg w dniu, w którym popełniono naruszenie, o którym mowa w art. 8. Jednakże w przypadku ciągłych lub powtarzających się naruszeń bieg okresu przedawnienia rozpoczyna się w dniu zaprzestania naruszenia.

3.   Wszelkie działania podjęte przez Komisję w celu przeprowadzenia dochodzenia lub postępowania w odniesieniu do naruszenia, o którym mowa w art. 8, przerywają bieg okresu przedawnienia nakładania grzywien lub okresowych kar pieniężnych ze skutkiem od daty powiadomienia danego przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw o podjętym działaniu.

4.   Po każdej przerwie okres przedawnienia zaczyna biec od nowa. Jednakże okres przedawnienia upływa najpóźniej w dniu, w którym upływa sześć lat, a Komisja nie nałożyła grzywny lub okresowej kary pieniężnej. Okres ten przedłuża się o czas, w którym bieg okresu przedawnienia był zawieszony zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu.

5.   Bieg okresu przedawnienia nakładania grzywien lub okresowych kar pieniężnych ulega zawieszeniu na okres, w którym decyzja Komisji jest przedmiotem postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Artykuł 19

Okresy przedawnienia egzekwowania grzywien i okresowych kar pieniężnych

1.   Uprawnienia Komisji do egzekwowania decyzji wydanych na podstawie art. 8 podlegają pięcioletniemu okresowi przedawnienia.

2.   Okres, o którym mowa w ust. 1, rozpoczyna bieg w dniu, w którym decyzja wydana na podstawie art. 8 stała się ostateczna.

3.   Bieg okresu przedawnienia przewidzianego w ust. 1 niniejszego artykułu zostaje przerwany:

| a) | przez powiadomienie o decyzji o zmianie pierwotnej kwoty grzywny lub okresowej kary pieniężnej, bądź o odrzuceniu wniosku o zmianę; |
| --- | --- |

a)

przez powiadomienie o decyzji o zmianie pierwotnej kwoty grzywny lub okresowej kary pieniężnej, bądź o odrzuceniu wniosku o zmianę;

| b) | przez działanie państwa członkowskiego, działającego na wniosek Komisji, lub Komisji, mające na celu wyegzekwowanie zapłaty grzywny lub okresowej kary pieniężnej. |
| --- | --- |

b)

przez działanie państwa członkowskiego, działającego na wniosek Komisji, lub Komisji, mające na celu wyegzekwowanie zapłaty grzywny lub okresowej kary pieniężnej.

4.   Po każdej przerwie okres przedawnienia zaczyna biec od nowa.

5.   Bieg okresu przedawnienia przewidzianego w ust. 1 ulega zawieszeniu na okres:

| a) | w którym przyznano respondentowi czas na zapłatę; |
| --- | --- |

a)

w którym przyznano respondentowi czas na zapłatę;

| b) | zawieszenia egzekucji płatności na podstawie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

b)

zawieszenia egzekucji płatności na podstawie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

ROZDZIAŁ V

PROCEDURA DOTYCZĄCA POMOCY ŚWIADCZONEJ NIEZGODNIE Z PRZEZNACZENIEM

Artykuł 20

Pomoc świadczona niezgodnie z przeznaczeniem

Bez uszczerbku dla art. 28 Komisja może w przypadkach pomocy świadczonej niezgodnie z przeznaczeniem wszcząć formalną procedurę dochodzenia na podstawie art. 4 ust. 4. Art. 6–9, 11 i 12, art. 13 ust. 1 oraz art. 14–17 stosuje się odpowiednio.

ROZDZIAŁ VI

PROCEDURA DOTYCZĄCA ISTNIEJĄCYCH PROGRAMÓW POMOCOWYCH

Artykuł 21

Współpraca na podstawie art. 108 ust. 1 TFUE

1.   Komisja otrzymuje od zainteresowanego państwa członkowskiego wszelkie informacje konieczne do przeprowadzenia przeglądu, we współpracy z państwem członkowskim, istniejących programów pomocowych na podstawie art. 108 ust. 1 TFUE.

2.   W przypadku gdy Komisja uważa, że istniejący program pomocowy nie jest lub przestaje być zgodny z rynkiem wewnętrznym, informuje zainteresowane państwo członkowskie o swojej opinii wstępnej i umożliwia zainteresowanemu państwu członkowskiemu przedstawienie uwag w terminie jednego miesiąca. W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może ten termin przedłużyć.

Artykuł 22

Propozycja właściwych środków

W przypadku gdy w świetle informacji przedłożonych przez państwo członkowskie na podstawie art. 21 Komisja stwierdza, że istniejący program pomocowy nie jest lub przestaje być zgodny z rynkiem wewnętrznym, Komisja wydaje skierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego zalecenie zawierające propozycję właściwych środków. Zalecenie może w szczególności zawierać propozycję:

| a) | rzeczowej zmiany programu pomocowego; lub |
| --- | --- |

a)

rzeczowej zmiany programu pomocowego; lub

| b) | wprowadzenia wymogów proceduralnych; lub |
| --- | --- |

b)

wprowadzenia wymogów proceduralnych; lub

| c) | wycofania programu pomocowego. |
| --- | --- |

c)

wycofania programu pomocowego.

Artykuł 23

Skutki prawne propozycji właściwych środków

1.   W przypadku gdy zainteresowane państwo członkowskie podejmuje proponowane środki i infrmuje o tym Komisję, Komisja stwierdza to ustalenie i informuje o tym państwo członkowskie. Państwo członkowskie staje się związane zgodą na wdrożenie właściwych środków.

2.   W przypadku gdy zainteresowane państwo członkowskie nie przyjmuje proponowanych środków, a Komisja, po uwzględnieniu argumentów zainteresowanego państwa członkowskiego nadal uważa, że środki te są konieczne, wszczyna postępowanie na podstawie art. 4 ust. 4. Art. 6, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.

ROZDZIAŁ VII

ZAINTERESOWANE STRONY

Artykuł 24

Prawa zainteresowanych stron

1.   Każda zainteresowana strona może przedłożyć uwagi na podstawie art. 6 po decyzji Komisji o wszczęciu formalnej procedury dochodzenia. Do każdej z zainteresowanych stron, która przedłożyła takie uwagi, oraz do każdego beneficjenta pomocy indywidualnej zostaje wysłana kopia decyzji podjętej przez Komisję na podstawie art. 9.

2.   Każda z zainteresowanych stron może złożyć skargę w celu poinformowania Komisji o wszelkiej domniemanej pomocy niezgodnej z prawem lub wszelkiej domniemanej pomocy świadczonej niezgodnie z przeznaczeniem. W tym celu zainteresowana strona należycie wypełnia formularz, który określono w przepisach wykonawczych, o których mowa w art. 33, oraz przekazuje wszystkie wymagane w nim obowiązkowe informacje.

Jeżeli Komisja uważa, że zainteresowana strona nie spełnia wymogów dotyczących obowiązkowego formularza skargi lub że okoliczności faktyczne i prawne przedstawione przez zainteresowaną stronę nie stanowią wystarczającej podstawy, by wykazać – na podstawie badania prima facie – istnienie pomocy niezgodnej z prawem lub pomocy świadczonej niezgodnie z przeznaczeniem, informuje o tym zainteresowaną stronę i wzywa ją do przekazania uwag w wyznaczonym terminie, który zwykle nie przekracza jednego miesiąca. Jeżeli zainteresowana strona nie przekaże swoich uwag w wyznaczonym terminie, skargę uznaje się za wycofaną. Komisja informuje zainteresowane państwo członkowskie o uznaniu skargi za wycofaną.

Komisja przesyła skarżącemu kopię decyzji w danej sprawie dotyczącej przedmiotu skargi.

3.   Na wniosek każda z zainteresowanych stron otrzymuje kopię jakiejkolwiek decyzji podjętej na podstawie art. 4 i 9, art. 12 ust. 3 i art. 13.

ROZDZIAŁ VIII

DOCHODZENIA DOTYCZĄCE SEKTORÓW GOSPODARKI I INSTRUMENTÓW POMOCY

Artykuł 25

Dochodzenia dotyczące sektorów gospodarki i instrumentów pomocy

1.   Jeżeli dostępne informacje dają podstawę do uzasadnionych podejrzeń, że środki pomocy państwa stosowane w danym sektorze lub oparte na określonym instrumencie pomocy mogą istotnie ograniczać lub zakłócać konkurencję na rynku wewnętrznym w kilku państwach członkowskich, bądź też że istniejące środki pomocy stosowane w danym sektorze w kilku państwach członkowskich nie są, lub przestały być, zgodne z rynkiem wewnętrznym, Komisja może przeprowadzić dochodzenie w różnych państwach członkowskich w odniesieniu do tego sektora gospodarki lub wykorzystania danego instrumentu pomocy. W toku dochodzenia Komisja może zwrócić się do zainteresowanych państw członkowskich lub przedsiębiorstw, lub związków przedsiębiorstw o przekazanie informacji niezbędnych do stosowania art. 107 i 108 TFUE, z należytym uwzględnieniem zasady proporcjonalności.

We wszystkich wnioskach o udzielenie informacji wysyłanych na podstawie niniejszego artykułu Komisja podaje uzasadnienie wszczęcia dochodzenia i wyboru adresatów.

Komisja publikuje sprawozdanie dotyczące wyników dochodzenia w odniesieniu do określonych sektorów gospodarki lub instrumentów pomocy w różnych państwach członkowskich i zwraca się do zainteresowanych państw członkowskich i przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw o przedłożenie uwag.

2.   Informacje uzyskane w czasie dochodzeń sektorowych mogą być wykorzystywane w ramach procedur prowadzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

3.   Art. 5, 7 i 8 niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio.

ROZDZIAŁ IX

MONITOROWANIE

Artykuł 26

Sprawozdania roczne

1.   Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania roczne w sprawie wszystkich istniejących programów pomocowych, w odniesieniu do których nie nałożono żadnych szczegółowych obowiązków sprawozdawczych w decyzji warunkowej podjętej zgodnie z art. 9 ust. 4.

2.   W przypadku gdy mimo ponaglenia zainteresowane państwo członkowskie nie złoży sprawozdania rocznego, Komisja może postępować zgodnie z art. 22 w odniesieniu do danego programu pomocowego.

Artykuł 27

Kontrole na miejscu

1.   W przypadku gdy Komisja ma poważne wątpliwości, czy decyzje o niewnoszeniu sprzeciwu, decyzje pozytywne lub decyzje warunkowe w odniesieniu do pomocy indywidualnej są realizowane, zainteresowane państwo członkowskie po uzyskaniu możliwości przedstawienia uwag zezwala Komisji na przeprowadzenie kontroli na miejscu.

2.   Urzędnicy upoważnieni przez Komisję uprawnieni są, w celu weryfikacji zgodności z decyzją, do:

| a) | wejścia na teren wszelkich obiektów oraz nieruchomości danego przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

a)

wejścia na teren wszelkich obiektów oraz nieruchomości danego przedsiębiorstwa;

| b) | zwracania się o ustne wyjaśnienia na miejscu; |
| --- | --- |

b)

zwracania się o ustne wyjaśnienia na miejscu;

| c) | badania ksiąg i innych dokumentów handlowych oraz wykonywania lub żądania kopii. |
| --- | --- |

c)

badania ksiąg i innych dokumentów handlowych oraz wykonywania lub żądania kopii.

Komisja może być wspierana w razie konieczności przez niezależnych biegłych.

3.   Komisja informuje zainteresowane państwo członkowskie w stosownym czasie i na piśmie o kontroli na miejscu oraz danych osobowych upoważnionych urzędników i biegłych. Jeżeli państwo członkowskie posiada należycie uzasadnione zastrzeżenia co do wyboru biegłych dokonanego przez Komisję, biegli zostają wyznaczeni na podstawie porozumienia z państwem członkowskim. Urzędnicy Komisji oraz biegli upoważnieni do przeprowadzania kontroli na miejscu przedstawiają upoważnienie na piśmie, określające przedmiot i cel wizyty.

4.   Urzędnicy upoważnieni przez państwo członkowskie, na którego terytorium odbędzie się kontrola mogą być obecni podczas kontroli.

5.   Komisja dostarcza państwu członkowskiemu kopie wszelkich sprawozdań, opracowanych w wyniku kontroli.

6.   W przypadku gdy przedsiębiorstwo sprzeciwia się przeprowadzeniu kontroli, nakazanej decyzją Komisji na mocy niniejszego artykułu, zainteresowane państwo członkowskie zapewnia konieczną pomoc urzędnikom i biegłym, upoważnionym przez Komisję, w celu umożliwienia im przeprowadzenia kontroli.

Artykuł 28

Niezastosowanie się do decyzji i orzeczeń

1.   Jeżeli zainteresowane państwo członkowskie nie zastosuje się do decyzji warunkowej lub negatywnej, w szczególności w przypadkach, o których mowa w art. 16 niniejszego rozporządzenia, Komisja może przekazać sprawę bezpośrednio Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE.

2.   Jeżeli Komisja uważa, że zainteresowane państwo członkowskie nie zastosowało się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Komisja może wnieść sprawę zgodnie z art. 260 TFUE.

ROZDZIAŁ X

WSPÓŁPRACA Z SĄDAMI KRAJOWYMI

Artykuł 29

Współpraca z sądami krajowymi

1.   W celu stosowania art. 107 ust. 1 i art. 108 TFUE sądy państw członkowskich mogą zwracać się do Komisji o przekazanie informacji będących w jej posiadaniu lub jej opinii w odniesieniu do kwestii dotyczących stosowania zasad pomocy państwa.

2.   Jeżeli wymaga tego spójne stosowanie art. 107 ust. 1 lub art. 108 TFUE, Komisja może, działając z własnej inicjatywy, przedstawiać pisemne uwagi sądom państw członkowskich, które są odpowiedzialne za stosowanie zasad pomocy państwa. Za zgodą danego sądu Komisja może również przedstawiać uwagi ustne.

Przed formalnym przedstawieniem uwag Komisja informuje zainteresowane państwo członkowskie o swoim zamiarze.

Wyłącznie w celu przygotowania własnych uwag Komisja może zwrócić się z wnioskiem do odpowiedniego sądu państwa członkowskiego o przekazanie dokumentów będących do dyspozycji sądu i koniecznych do oceny sprawy przez Komisję.

ROZDZIAŁ XI

PRZEPISY WSPÓLNE

Artykuł 30

Tajemnica zawodowa

Komisja i państwa członkowskie, ich urzędnicy i inni pracownicy, włącznie z niezależnymi biegłymi wyznaczonymi przez Komisję, nie mogą ujawniać informacji, w których posiadanie weszli w wyniku stosowania niniejszego rozporządzenia i które są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej.

Artykuł 31

Adresat decyzji

1.   Decyzje podjęte na podstawie art. 7 ust. 7, art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 9 ust. 9 skierowane są do zainteresowanych przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw. Komisja bezzwłocznie notyfikuje decyzję adresatowi i umożliwia mu wskazanie Komisji, które informacje są jego zdaniem objęte obowiązkiem tajemnicy zawodowej.

2.   Wszystkie inne decyzje Komisji podjęte na podstawie rozdziałów II, III, V, VI i IX skierowane są do zainteresowanych państw członkowskich. Komisja bezzwłocznie notyfikuje je zainteresowanemu państwu członkowskiemu i umożliwia mu wskazanie Komisji, które informacje są jego zdaniem objęte obowiązkiem tajemnicy zawodowej.

Artykuł 32

Publikacja decyzji

1.   Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej skrócone zawiadomienie o decyzjach, które podejmuje na podstawie art. 4 ust. 2 i 3 oraz art. 22, w związku z art. 23 ust. 1. Skrócone zawiadomienie zawiera oświadczenie, że kopia decyzji jest dostępna w oryginalnej wersji lub wersjach językowych.

2.   Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzje, które podejmuje na podstawie art. 4 ust. 4 w ich oryginalnej wersji językowej. W Dzienniku Urzędowym publikowanym w językach innych niż oryginalna wersja językowa oryginalnej wersji językowej towarzyszy streszczenie w języku tego Dziennika Urzędowego.

3.   Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzje, które podejmuje na podstawie art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 9.

4.   W przypadkach gdy stosuje się art. 4 ust. 6 lub art. 10 ust. 2, krótkie zawiadomienie opublikowane zostaje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskich.

5.   Rada, stanowiąc jednomyślnie, może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji podjętych na podstawie art. 108 ust. 2 akapit trzeci TFUE w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 33

Przepisy wykonawcze

Komisja, działając zgodnie z procedurą określoną w art. 34, uprawniona jest do przyjęcia przepisów wykonawczych dotyczących:

| a) | formy, treści i innych szczegółów zgłoszeń; |
| --- | --- |

a)

formy, treści i innych szczegółów zgłoszeń;

| b) | formy, treści i innych szczegółów sprawozdań rocznych; |
| --- | --- |

b)

formy, treści i innych szczegółów sprawozdań rocznych;

| c) | formy, treści i innych szczegółów skarg składanych zgodnie z art. 12 ust. 1 i art. 24 ust. 2; |
| --- | --- |

c)

formy, treści i innych szczegółów skarg składanych zgodnie z art. 12 ust. 1 i art. 24 ust. 2;

| d) | szczegółów dotyczących terminów i obliczania terminów; oraz |
| --- | --- |

d)

szczegółów dotyczących terminów i obliczania terminów; oraz

| e) | stopy procentowej, o której mowa w art. 16 ust. 2. |
| --- | --- |

e)

stopy procentowej, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Artykuł 34

Konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa

1.   Przed przyjęciem jakiegokolwiek przepisu wykonawczego na podstawie art. 33 Komisja konsultuje się z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa ustanowionym rozporządzeniem Rady (UE) 2015/1588 (4) (zwanym dalej „komitetem”).

2.   Konsultacje z komitetem odbywają się na posiedzeniach zwołanych przez Komisję. Projekty i dokumenty, które mają zostać zbadane, są załączane do zgłoszenia. Posiedzenie odbywa się nie wcześniej niż w terminie dwóch miesięcy od wysłania zgłoszenia. Okres ten może zostać skrócony w pilnym przypadku.

3.   Przedstawiciel Komisji składa komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię na temat tego projektu w terminie ustalonym przez przewodniczącego stosownie do pilności sprawy, a w razie potrzeby w drodze głosowania.

4.   Opinię zapisuje się w protokole. Ponadto każde państwo członkowskie ma prawo zwrócenia się o wpisanie do protokołu swojego stanowiska. Komitet może zalecić publikację opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5.   Komisja bierze pod uwagę opinię komitetu w jak najszerszym zakresie i informuje komitet o zakresie, w jakim jego opinia została uwzględniona.

Artykuł 35

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 659/1999 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 36

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2015 r.

W imieniu Rady

F. ETGEN

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 29 kwietnia 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1).

2

(3)  Zob. załącznik I.

3

(4)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1588 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

4

---

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 | (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1) |
| --- | --- |
| Punkt 5.6 załącznika II do Aktu przystąpienia z 2003 r. | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 1791/2006 | (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1) |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 517/2013 | (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1) |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 734/2013 | (Dz.U. L 204 z 31.7.2013, s. 15) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999

(Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1)

Punkt 5.6 załącznika II do Aktu przystąpienia z 2003 r.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1791/2006

(Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 517/2013

(Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 734/2013

(Dz.U. L 204 z 31.7.2013, s. 15)

---

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (WE) nr 659/1999 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| art. 1–6 | art. 1–6 |
| art. 6a | art. 7 |
| art. 6b | art. 8 |
| art. 7 | art. 9 |
| art. 8 | art. 10 |
| art. 9 | art. 11 |
| art. 10 | art. 12 |
| art. 11 ust. 1 | art. 13 ust. 1 |
| art. 11 ust. 2, akapit pierwszy, wyrażenie wprowadzające | art. 13 ust. 2, akapit pierwszy, wyrażenie wprowadzające |
| art. 11 ust. 2, akapit pierwszy, tiret pierwsze | art. 13 ust. 2, akapit pierwszy, lit. a) |
| art. 11 ust. 2, akapit pierwszy, tiret drugie | art. 13 ust. 2, akapit pierwszy, lit. b) |
| art. 11 ust. 2, akapit pierwszy, tiret trzecie | art. 13 ust. 2, akapit pierwszy, lit. c) |
| art. 11 ust. 2, akapit drugi, trzeci i czwarty | art. 13 ust. 2, akapit drugi, trzeci i czwarty |
| art. 12 | art. 14 |
| art. 13 | art. 15 |
| art. 14 | art. 16 |
| art. 15 | art. 17 |
| art. 15a | art. 18 |
| art. 15b | art. 19 |
| art. 16 | art. 20 |
| art. 17 | art. 21 |
| art. 18 | art. 22 |
| art. 19 | art. 23 |
| art. 20 | art. 24 |
| art. 20a | art. 25 |
| art. 21 | art. 26 |
| art. 22 | art. 27 |
| art. 23 | art. 28 |
| art. 23a | art. 29 |
| art. 24 | art. 30 |
| art. 25 | art. 31 |
| art. 26 ust. 1 i 2 | art. 32 ust. 1 i 2 |
| art. 26 ust. 2 lit. a) | art. 32 ust. 3 |
| art. 26 ust. 3 | art. 32 ust. 3 |
| art. 26 ust. 4 | art. 32 ust. 4 |
| art. 26 ust. 5 | art. 32 ust. 5 |
| art. 27 | art. 33 |
| art. 28 | — |
| art. 29 | art. 34 |
| — | art. 35 |
| art. 30 | art. 36 |
| — | załącznik I |
| — | załącznik II |

Rozporządzenie (WE) nr 659/1999

Niniejsze rozporządzenie

art. 1–6

art. 1–6

art. 6a

art. 7

art. 6b

art. 8

art. 7

art. 9

art. 8

art. 10

art. 9

art. 11

art. 10

art. 12

art. 11 ust. 1

art. 13 ust. 1

art. 11 ust. 2, akapit pierwszy, wyrażenie wprowadzające

art. 13 ust. 2, akapit pierwszy, wyrażenie wprowadzające

art. 11 ust. 2, akapit pierwszy, tiret pierwsze

art. 13 ust. 2, akapit pierwszy, lit. a)

art. 11 ust. 2, akapit pierwszy, tiret drugie

art. 13 ust. 2, akapit pierwszy, lit. b)

art. 11 ust. 2, akapit pierwszy, tiret trzecie

art. 13 ust. 2, akapit pierwszy, lit. c)

art. 11 ust. 2, akapit drugi, trzeci i czwarty

art. 13 ust. 2, akapit drugi, trzeci i czwarty

art. 12

art. 14

art. 13

art. 15

art. 14

art. 16

art. 15

art. 17

art. 15a

art. 18

art. 15b

art. 19

art. 16

art. 20

art. 17

art. 21

art. 18

art. 22

art. 19

art. 23

art. 20

art. 24

art. 20a

art. 25

art. 21

art. 26

art. 22

art. 27

art. 23

art. 28

art. 23a

art. 29

art. 24

art. 30

art. 25

art. 31

art. 26 ust. 1 i 2

art. 32 ust. 1 i 2

art. 26 ust. 2 lit. a)

art. 32 ust. 3

art. 26 ust. 3

art. 32 ust. 3

art. 26 ust. 4

art. 32 ust. 4

art. 26 ust. 5

art. 32 ust. 5

art. 27

art. 33

art. 28

—

art. 29

art. 34

—

art. 35

art. 30

art. 36

—

załącznik I

—

załącznik II

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/30 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/30

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/1590

z dnia 18 września 2015 r.

ustanawiające zakaz połowów karmazyna w wodach Grenlandii obszaru NAFO 1F i wodach Grenlandii obszarów V i XIV, jak również w wodach międzynarodowych obszaru ochrony karmazyna przez statki pływające pod banderą Niemiec

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r.

| (3) | Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2015 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

João AGUIAR MACHADO

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/104 z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do statków unijnych – w niektórych wodach nienależących do Unii, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 779/2014 (Dz.U. L 22 z 28.1.2015, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 38/TQ104 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Stado | RED/N1G14P i RED/*5-14P |
| Gatunek | Karmazyn (Sebastes spp.) |
| Obszar | Wody Grenlandii obszaru NAFO 1F i wody Grenlandii obszarów V oraz XIV + wody międzynarodowe obszaru ochrony karmazyna |
| Data | 21.8.2015 r. |

Nr

38/TQ104

Państwo członkowskie

Niemcy

Stado

RED/N1G14P i RED/*5-14P

Gatunek

Karmazyn (Sebastes spp.)

Obszar

Wody Grenlandii obszaru NAFO 1F i wody Grenlandii obszarów V oraz XIV + wody międzynarodowe obszaru ochrony karmazyna

Data

21.8.2015 r.

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/32 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/32

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/1591

z dnia 18 września 2015 r.

ustanawiające zakaz połowów makreli w obszarach VIIIc, IX i X; wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1 oraz obszarach VIIIa, VIIIb i VIIId przez statki pływające pod banderą Niemiec

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r.

| (3) | Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2015 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

João AGUIAR MACHADO

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/104 z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do statków unijnych – w niektórych wodach nienależących do Unii, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 779/2014 (Dz.U. L 22 z 28.1.2015, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 35/TQ104 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Stado | MAC/8C3411 i MAC/*8ABD. |
| Gatunek | Makrela (Scomber scombrus) |
| Obszar | VIIIc, IX i X; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 + VIIIa, VIIIb i VIIId |
| Data | 21.8.2015 r. |

Nr

35/TQ104

Państwo członkowskie

Niemcy

Stado

MAC/8C3411 i MAC/*8ABD.

Gatunek

Makrela (Scomber scombrus)

Obszar

VIIIc, IX i X; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 + VIIIa, VIIIb i VIIId

Data

21.8.2015 r.

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/34 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/34

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/1592

z dnia 18 września 2015 r.

ustanawiające zakaz połowów karmazyna w wodach Unii i w wodach międzynarodowych obszaru V oraz wodach międzynarodowych obszarów XII i XIV przez statki pływające pod banderą Niemiec

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r.

| (3) | Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2015 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

João AGUIAR MACHADO

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/104 z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do statków unijnych – w niektórych wodach nienależących do Unii, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 779/2014 (Dz.U. L 22 z 28.1.2015, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 37/TQ104 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Stado | RED/51214D |
| Gatunek | Karmazyn (Sebastes spp.) |
| Obszar | Wody Unii i wody międzynarodowe obszaru V; wody międzynarodowe obszarów XII oraz XIV |
| Data | 21.8.2015 r. |

Nr

37/TQ104

Państwo członkowskie

Niemcy

Stado

RED/51214D

Gatunek

Karmazyn (Sebastes spp.)

Obszar

Wody Unii i wody międzynarodowe obszaru V; wody międzynarodowe obszarów XII oraz XIV

Data

21.8.2015 r.

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/36 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/36

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/1593

z dnia 18 września 2015 r.

ustanawiające zakaz połowów błękitka w wodach Wysp Owczych przez statki pływające pod banderą Niemiec

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r.

| (3) | Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2015 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

João AGUIAR MACHADO

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/104 z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do statków unijnych – w niektórych wodach nienależących do Unii, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 779/2014 (Dz.U. L 22 z 28.1.2015, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 36/TQ104 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Stado | WHB/2A4AXF |
| Gatunek | Błękitek (Micromesistius poutassou) |
| Obszar | Wody Wysp Owczych |
| Data | 21.8.2015 r. |

Nr

36/TQ104

Państwo członkowskie

Niemcy

Stado

WHB/2A4AXF

Gatunek

Błękitek (Micromesistius poutassou)

Obszar

Wody Wysp Owczych

Data

21.8.2015 r.

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/38 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/38

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1594

z dnia 21 września 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Rocamadour (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Rocamadour” zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 38/1999 (2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 939/2008 (3). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Rocamadour” zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 38/1999 (2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 939/2008 (3).

| (2) | Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). |
| --- | --- |

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4).

| (3) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Rocamadour” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 38/1999 z dnia 8 stycznia 1999 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wprowadzenia niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych” określonego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych oraz nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 5 z 9.1.1999, s. 62).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 939/2008 z dnia 24 września 2008 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Rocamadour (ChNP)] (Dz.U. L 257 z 25.9.2008, s. 12).

3

(4)  Dz.U. C 145 z 1.5.2015, s. 15.

4

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/39 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/39

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1595

z dnia 21 września 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Zgornjesavinjski želodec (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Słowenii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Zgornjesavinjski želodec”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1154/2011 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Słowenii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Zgornjesavinjski želodec”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1154/2011 (2).

| (2) | Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Zgornjesavinjski želodec” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1154/2011 z dnia 10 listopada 2011 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Zgornjesavinjski želodec (ChOG)] (Dz.U. L 296 z 15.11.2011, s. 14).

2

(3)  Dz.U. C 145 z 1.5.2015, s. 22.

3

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/40 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/40

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1596

z dnia 21 września 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Montes de Toledo (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Hiszpanii w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Montes de Toledo”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1187/2000 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 593/2010 (3). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Hiszpanii w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Montes de Toledo”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1187/2000 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 593/2010 (3).

| (2) | Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). |
| --- | --- |

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4).

| (3) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Montes de Toledo” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1187/2000 z dnia 5 czerwca 2000 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych” przewidzianego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych oraz nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 133 z 6.6.2000, s. 19).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 593/2010 z dnia 6 lipca 2010 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Montes de Toledo (ChNP)] (Dz.U. L 172 z 7.7.2010, s. 1).

3

(4)  Dz.U. C 147 z 5.5.2015, s. 16.

4

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/41 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/41

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1597

z dnia 23 września 2015 r.

wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 615/2014 w odniesieniu do końcowej daty płatności pierwszej transzy zaliczki wypłacanej organizacji beneficjentów w Grecji w odniesieniu do programów prac w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych za rok 2015

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 31 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 611/2014 (2) termin pierwszego trzyletniego programu prac dla wsparcia dla sektora oliwy z oliwek i oliwek stołowych, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, rozpoczęto w dniu 1 kwietnia 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 611/2014 (2) termin pierwszego trzyletniego programu prac dla wsparcia dla sektora oliwy z oliwek i oliwek stołowych, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, rozpoczęto w dniu 1 kwietnia 2015 r.

| (2) | Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 615/2014 (3) państwa członkowskie muszą zapłacić pierwszą transzę zaliczki wypłacanej organizacji beneficjentów w odniesieniu do pierwszego roku realizacji zatwierdzonych programów prac do dnia 31 maja 2015 r. Zgodnie z art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia zaliczki te są uzależnione od złożenia zabezpieczenia przez instytucję beneficjenta. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 615/2014 (3) państwa członkowskie muszą zapłacić pierwszą transzę zaliczki wypłacanej organizacji beneficjentów w odniesieniu do pierwszego roku realizacji zatwierdzonych programów prac do dnia 31 maja 2015 r. Zgodnie z art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia zaliczki te są uzależnione od złożenia zabezpieczenia przez instytucję beneficjenta.

| (3) | Panujące w Grecji warunki gospodarcze i bankowe doprowadziły do zatrzymania niektórych zatwierdzonych programów prac, gdyż organizacje beneficjentów nie były w stanie złożyć wymaganego zabezpieczenia w odpowiednim czasie. W związku z tym Grecja nie mogła wypłacić im pierwszej transzy do dnia 31 maja 2015 r. |
| --- | --- |

(3)

Panujące w Grecji warunki gospodarcze i bankowe doprowadziły do zatrzymania niektórych zatwierdzonych programów prac, gdyż organizacje beneficjentów nie były w stanie złożyć wymaganego zabezpieczenia w odpowiednim czasie. W związku z tym Grecja nie mogła wypłacić im pierwszej transzy do dnia 31 maja 2015 r.

| (4) | Biorąc pod uwagę tę sytuację oraz w celu umożliwienia realizacji wszystkich zatwierdzonych programów prac, należy wprowadzić odstępstwo od art. 3 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 615/2014, aby umożliwić Grecji wypłacenie odpowiedniej pierwszej transzy do dnia 15 października 2015 r. |
| --- | --- |

(4)

Biorąc pod uwagę tę sytuację oraz w celu umożliwienia realizacji wszystkich zatwierdzonych programów prac, należy wprowadzić odstępstwo od art. 3 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 615/2014, aby umożliwić Grecji wypłacenie odpowiedniej pierwszej transzy do dnia 15 października 2015 r.

| (5) | Na potrzeby niezwłocznego wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu. |
| --- | --- |

(5)

Na potrzeby niezwłocznego wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do Grecji i w odniesieniu do 2015 r. terminem, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 615/2014, jest dzień 15 października 2015 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 611/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do programów wsparcia dla sektora oliwy z oliwek i oliwek stołowych (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 55).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 615/2014 z dnia 6 czerwca 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do programów prac w celu wsparcia sektorów oliwy z oliwek i oliwek stołowych (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 95).

3

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/43 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/43

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1598

z dnia 23 września 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 147,9 |
| MK | 49,2 |
| TR | 81,7 |
| ZZ | 92,9 |
| 0707 00 05 | AR | 98,4 |
| TR | 137,2 |
| ZZ | 117,8 |
| 0709 93 10 | TR | 138,3 |
| ZZ | 138,3 |
| 0805 50 10 | AG | 150,3 |
| AR | 138,6 |
| BO | 138,3 |
| CL | 99,5 |
| UY | 105,9 |
| ZA | 133,3 |
| ZZ | 127,7 |
| 0806 10 10 | EG | 179,9 |
| TR | 121,8 |
| ZZ | 150,9 |
| 0808 10 80 | AR | 104,4 |
| BR | 70,7 |
| CL | 187,0 |
| NZ | 131,4 |
| US | 113,3 |
| ZA | 143,5 |
| ZZ | 125,1 |
| 0808 30 90 | AR | 88,2 |
| CL | 148,3 |
| CN | 96,7 |
| TR | 120,6 |
| ZA | 106,4 |
| ZZ | 112,0 |
| 0809 30 10, 0809 30 90 | MK | 84,1 |
| TR | 150,0 |
| ZZ | 117,1 |
| 0809 40 05 | BA | 56,0 |
| MK | 53,5 |
| XS | 61,9 |
| ZZ | 57,1 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

147,9

MK

49,2

TR

81,7

ZZ

92,9

0707 00 05

AR

98,4

TR

137,2

ZZ

117,8

0709 93 10

TR

138,3

ZZ

138,3

0805 50 10

AG

150,3

AR

138,6

BO

138,3

CL

99,5

UY

105,9

ZA

133,3

ZZ

127,7

0806 10 10

EG

179,9

TR

121,8

ZZ

150,9

0808 10 80

AR

104,4

BR

70,7

CL

187,0

NZ

131,4

US

113,3

ZA

143,5

ZZ

125,1

0808 30 90

AR

88,2

CL

148,3

CN

96,7

TR

120,6

ZA

106,4

ZZ

112,0

0809 30 10, 0809 30 90

MK

84,1

TR

150,0

ZZ

117,1

0809 40 05

BA

56,0

MK

53,5

XS

61,9

ZZ

57,1

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/45 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/45

---

ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/1599

z dnia 10 września 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1333/2014 w sprawie statystyki rynków pieniężnych (EBC/2015/30)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 5,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1), w szczególności jego art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) (2) nakłada obowiązek przekazywania przez podmioty sprawozdawcze danych statystycznych celem umożliwienia Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych sporządzania statystyk dotyczących transakcji rynku pieniężnego w ramach wykonywania swoich zadań. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) (2) nakłada obowiązek przekazywania przez podmioty sprawozdawcze danych statystycznych celem umożliwienia Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych sporządzania statystyk dotyczących transakcji rynku pieniężnego w ramach wykonywania swoich zadań.

| (2) | Krajowe banki centralne otrzymają zestaw instrukcji sprawozdawczych zawierających szczegółowe parametry przekazywania informacji statystycznych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48). Ponieważ instrukcje sprawozdawcze modyfikują szereg ważnych terminów występujących w tym rozporządzeniu, należy uwzględnić te zmiany na potrzeby spójności. |
| --- | --- |

(2)

Krajowe banki centralne otrzymają zestaw instrukcji sprawozdawczych zawierających szczegółowe parametry przekazywania informacji statystycznych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48). Ponieważ instrukcje sprawozdawcze modyfikują szereg ważnych terminów występujących w tym rozporządzeniu, należy uwzględnić te zmiany na potrzeby spójności.

| (3) | Dlatego też rozporządzenie (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) powinno zostać odpowiednio zmienione, |
| --- | --- |

(3)

Dlatego też rozporządzenie (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) powinno zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany

1.   Załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) zastępuje się załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

2.   W załącznikach II i III do rozporządzenia (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Postanowienia końcowe

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 10 września 2015 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

1

(2)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1333/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie statystyki rynków pieniężnych (EBC/2014/48) (Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 97).

2

---

ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK I

Schemat sprawozdawczy statystki rynku pieniężnego dotyczącej transakcji zabezpieczonych

CZĘŚĆ 1

RODZAJE INSTRUMENTÓW

Podmioty sprawozdające dostarczają Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) lub właściwemu krajowemu bankowi centralnemu (KBC) danych dotyczących transakcji z przyrzeczeniem odkupu oraz transakcji zawartych na ich podstawie, w tym trójstronnych transakcji repo, które są denominowane w euro i mają termin zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku), zawartych pomiędzy podmiotami sprawozdającymi a innymi monetarnymi instytucjami finansowymi (MIF), pozostałymi instytucjami pośrednictwa finansowego (instytucjami OFI), instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub bankami centralnymi na potrzeby inwestycyjne oraz z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako »hurtowe«.

CZĘŚĆ 2

RODZAJE DANYCH

1.   Rodzaje danych transakcyjnych
   (1)
  wykazywane w odniesieniu do każdej transakcji

| Pole | Opis danych | Alternatywna opcja sprawozdawcza (jeżeli istnieje) oraz pozostałe wymogi |
| --- | --- | --- |
| Transaction identifier (Identyfikator transakcji) | Wewnętrzny niepowtarzalny identyfikator transakcji wykorzystywany przez podmiot sprawozdający na potrzeby każdej transakcji. | Identyfikator transakcji jest niepowtarzalny w odniesieniu do transakcji, których dane przekazywane są na dany dzień sprawozdawczy i w odniesieniu do każdego z segmentów rynku pieniężnego. |
| Reporting date (Dzień sprawozdawczy) | Dzień, w którym dane przekazywane są EBC lub KBC. | |
| Electronic time stamp (Elektroniczny znacznik czasu) | Czas, w którym transakcja jest zawarta lub zaksięgowana. | |
| Counterparty code (Kod kontrahenta) | Kod identyfikacyjny wykorzystywany do rozpoznania kontrahenta podmiotu sprawozdającego na potrzeby transakcji, której dane są przekazywane. | W przypadku transakcji przeprowadzanych przez centralnych partnerów rozliczeniowych (CCP) należy podać właściwy dla CCP identyfikator podmiotu prawnego LEI.
  W przypadku transakcji zawieranych z przedsiębiorstwami niefinansowymi, instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, podmiotami z sektora instytucji rządowych i samorządowych, bankami centralnymi oraz w przypadku wszelkich innych transakcji, w odniesieniu do których przekazywane są dane, a których strony nie posiadają identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), należy przedstawić kategorię kontrahenta. |
| Counterparty code ID (ID kodu kontrahenta) | Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu kontrahenta. | Pozycja stosowana w każdej sytuacji. Dostarczony zostanie indywidualny kod kontrahenta. |
| Counterparty location (Siedziba kontrahenta) | Kod kraju nadany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) dla kraju siedziby kontrahenta. | Wymagany w braku indywidualnego kodu kontrahenta. W innym przypadku fakultatywny. |
| Transaction nominal amount (Wartość nominalna transakcji) | Kwota pierwotnie pożyczona. | |
| Collateral nominal amount (Wartość nominalna zabezpieczenia) | Wartość nominalna papierów wartościowych użytych jako zabezpieczenie. | Z wyjątkiem trójstronnych transakcji repo oraz innych transakcji, w których papiery wartościowe złożone jako zabezpieczenie nie są identyfikowalne za pomocą pojedynczego Międzynarodowego Numeru Identyfikacyjnego Papierów Wartościowych (ISIN). |
| Trade date (Data transakcji) | Dzień, w którym strony zawierają transakcję finansową. | |
| Settlement date (Data rozrachunku) | Data zakupu, tj. dzień, w którym środki pieniężne podlegają zapłacie przez pożyczkodawcę pożyczkobiorcy a papiery wartościowe podlegają przekazaniu pożyczkodawcy przez pożyczkobiorcę. | W przypadku otwartych transakcji z przyrzeczeniem odkupu jest to dzień, w którym następuje rolowanie transakcji (nawet w przypadku gdy nie dochodzi do przelewu środków pieniężnych). |
| Maturity date (Termin zapadalności) | Data odkupu, tj. dzień, w którym środki pieniężne podlegają zwrotowi pożyczkodawcy przez pożyczkobiorcę. | W przypadku otwartych transakcji z przyrzeczeniem odkupu jest to dzień, na który kwota główna oraz odsetki podlegają zapłacie, jeżeli transakcja nie jest dalej rolowana. |
| Transaction sign (Znak transakcji) | Zaciąganie pożyczki w gotówce w przypadku transakcji repo oraz udzielanie pożyczki w gotówce w przypadku transakcji reverse repo. | |
| ISIN of the collateral (Numer ISIN zabezpieczenia) | Numer ISIN nadawany papierom wartościowym emitowanym na rynkach finansowych, składający się z 12 znaków alfanumerycznych, które w sposób niepowtarzalny identyfikują papier wartościowy (stosownie do ISO 6166). | Podlega przekazaniu z wyjątkiem niektórych rodzajów zabezpieczeń. |
| Collateral type (Rodzaj zabezpieczenia) | Identyfikacja klasy aktywów złożonych jako zabezpieczenie w braku indywidualnego numeru ISIN. | Należy podać w każdym przypadku gdy brak indywidualnego numeru ISIN. |
| (Collateral issuer sector) Sektor emitenta zabezpieczeń | Identyfikacja sektora emitenta zabezpieczenia w braku indywidualnego numeru ISIN. | Należy podać gdy brak indywidualnego numeru ISIN. |
| Special collateral flag (Szczególne oznaczenie zabezpieczenia) | Identyfikacja transakcji z przyrzeczeniem odkupu zawartych za ogólnym zabezpieczeniem oraz tych zawartych za szczególnym zabezpieczeniem. Pole fakultatywne, którego wypełnienie uzależnione jest od możliwości podmiotu sprawozdającego. | Wykazywanie danych w tym polu jest fakultatywne. |
| Deal rate (Stopa transakcji) | Wyrażona zgodnie z konwencją rynku pieniężnego ACT/360 stopa procentowa, po której zawarto transakcję repo i która znajduje zastosowanie do oprocentowania środków. | |
| Collateral haircut (Redukcja wartości zabezpieczenia) | Środek kontroli ryzyka stosowany do aktywów zabezpieczających polegający na tym, że wartość aktywów zabezpieczających obliczana jest jako ich wartość rynkowa pomniejszona o pewien procent. Na potrzeby sprawozdawcze redukcja wartości zabezpieczenia obliczana jest jako 100 pomniejszone o stosunek środków pożyczonych do wartości rynkowej obejmującej odsetki od złożonego zabezpieczenia. | Przekazywanie informacji w tym polu wymagane jest wyłącznie dla transakcji obejmujących pojedyncze zabezpieczenie. |
| Counterparty code of the tri-party agent (Kod kontrahenta przyznany agentowi w transakcji trójstronnej) | Identyfikator kodu kontrahenta przyznanego agentowi w transakcji trójstronnej | Pozycja wykazywana dla trójstronnych transakcji repo. |
| Tri-party agent code ID (ID kodu agenta transakcji trójstronnej) | Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu agenta transakcji trójstronnej | Pozycja stosowana w każdej sytuacji, gdy przekazywany jest indywidualny kod agenta transakcji trójstronnej. |

Pole

Opis danych

Alternatywna opcja sprawozdawcza (jeżeli istnieje) oraz pozostałe wymogi

Transaction identifier (Identyfikator transakcji)

Wewnętrzny niepowtarzalny identyfikator transakcji wykorzystywany przez podmiot sprawozdający na potrzeby każdej transakcji.

Identyfikator transakcji jest niepowtarzalny w odniesieniu do transakcji, których dane przekazywane są na dany dzień sprawozdawczy i w odniesieniu do każdego z segmentów rynku pieniężnego.

Reporting date (Dzień sprawozdawczy)

Dzień, w którym dane przekazywane są EBC lub KBC.

Electronic time stamp (Elektroniczny znacznik czasu)

Czas, w którym transakcja jest zawarta lub zaksięgowana.

Counterparty code (Kod kontrahenta)

Kod identyfikacyjny wykorzystywany do rozpoznania kontrahenta podmiotu sprawozdającego na potrzeby transakcji, której dane są przekazywane.

W przypadku transakcji przeprowadzanych przez centralnych partnerów rozliczeniowych (CCP) należy podać właściwy dla CCP identyfikator podmiotu prawnego LEI.

W przypadku transakcji zawieranych z przedsiębiorstwami niefinansowymi, instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, podmiotami z sektora instytucji rządowych i samorządowych, bankami centralnymi oraz w przypadku wszelkich innych transakcji, w odniesieniu do których przekazywane są dane, a których strony nie posiadają identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), należy przedstawić kategorię kontrahenta.

Counterparty code ID (ID kodu kontrahenta)

Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu kontrahenta.

Pozycja stosowana w każdej sytuacji. Dostarczony zostanie indywidualny kod kontrahenta.

Counterparty location (Siedziba kontrahenta)

Kod kraju nadany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) dla kraju siedziby kontrahenta.

Wymagany w braku indywidualnego kodu kontrahenta. W innym przypadku fakultatywny.

Transaction nominal amount (Wartość nominalna transakcji)

Kwota pierwotnie pożyczona.

Collateral nominal amount (Wartość nominalna zabezpieczenia)

Wartość nominalna papierów wartościowych użytych jako zabezpieczenie.

Z wyjątkiem trójstronnych transakcji repo oraz innych transakcji, w których papiery wartościowe złożone jako zabezpieczenie nie są identyfikowalne za pomocą pojedynczego Międzynarodowego Numeru Identyfikacyjnego Papierów Wartościowych (ISIN).

Trade date (Data transakcji)

Dzień, w którym strony zawierają transakcję finansową.

Settlement date (Data rozrachunku)

Data zakupu, tj. dzień, w którym środki pieniężne podlegają zapłacie przez pożyczkodawcę pożyczkobiorcy a papiery wartościowe podlegają przekazaniu pożyczkodawcy przez pożyczkobiorcę.

W przypadku otwartych transakcji z przyrzeczeniem odkupu jest to dzień, w którym następuje rolowanie transakcji (nawet w przypadku gdy nie dochodzi do przelewu środków pieniężnych).

Maturity date (Termin zapadalności)

Data odkupu, tj. dzień, w którym środki pieniężne podlegają zwrotowi pożyczkodawcy przez pożyczkobiorcę.

W przypadku otwartych transakcji z przyrzeczeniem odkupu jest to dzień, na który kwota główna oraz odsetki podlegają zapłacie, jeżeli transakcja nie jest dalej rolowana.

Transaction sign (Znak transakcji)

Zaciąganie pożyczki w gotówce w przypadku transakcji repo oraz udzielanie pożyczki w gotówce w przypadku transakcji reverse repo.

ISIN of the collateral (Numer ISIN zabezpieczenia)

Numer ISIN nadawany papierom wartościowym emitowanym na rynkach finansowych, składający się z 12 znaków alfanumerycznych, które w sposób niepowtarzalny identyfikują papier wartościowy (stosownie do ISO 6166).

Podlega przekazaniu z wyjątkiem niektórych rodzajów zabezpieczeń.

Collateral type (Rodzaj zabezpieczenia)

Identyfikacja klasy aktywów złożonych jako zabezpieczenie w braku indywidualnego numeru ISIN.

Należy podać w każdym przypadku gdy brak indywidualnego numeru ISIN.

(Collateral issuer sector) Sektor emitenta zabezpieczeń

Identyfikacja sektora emitenta zabezpieczenia w braku indywidualnego numeru ISIN.

Należy podać gdy brak indywidualnego numeru ISIN.

Special collateral flag (Szczególne oznaczenie zabezpieczenia)

Identyfikacja transakcji z przyrzeczeniem odkupu zawartych za ogólnym zabezpieczeniem oraz tych zawartych za szczególnym zabezpieczeniem. Pole fakultatywne, którego wypełnienie uzależnione jest od możliwości podmiotu sprawozdającego.

Wykazywanie danych w tym polu jest fakultatywne.

Deal rate (Stopa transakcji)

Wyrażona zgodnie z konwencją rynku pieniężnego ACT/360 stopa procentowa, po której zawarto transakcję repo i która znajduje zastosowanie do oprocentowania środków.

Collateral haircut (Redukcja wartości zabezpieczenia)

Środek kontroli ryzyka stosowany do aktywów zabezpieczających polegający na tym, że wartość aktywów zabezpieczających obliczana jest jako ich wartość rynkowa pomniejszona o pewien procent. Na potrzeby sprawozdawcze redukcja wartości zabezpieczenia obliczana jest jako 100 pomniejszone o stosunek środków pożyczonych do wartości rynkowej obejmującej odsetki od złożonego zabezpieczenia.

Przekazywanie informacji w tym polu wymagane jest wyłącznie dla transakcji obejmujących pojedyncze zabezpieczenie.

Counterparty code of the tri-party agent (Kod kontrahenta przyznany agentowi w transakcji trójstronnej)

Identyfikator kodu kontrahenta przyznanego agentowi w transakcji trójstronnej

Pozycja wykazywana dla trójstronnych transakcji repo.

Tri-party agent code ID (ID kodu agenta transakcji trójstronnej)

Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu agenta transakcji trójstronnej

Pozycja stosowana w każdej sytuacji, gdy przekazywany jest indywidualny kod agenta transakcji trójstronnej.

2.   Próg istotności

Dane dotyczące transakcji zawartych z przedsiębiorstwami niefinansowymi podlegają przekazaniu wyłącznie w przypadku transakcji zawartych z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako »hurtowe« (2).

3.   Wyłączenia

Przekazaniu nie podlegają dane dotyczące transakcji wewnątrzgrupowych.”

---

(1)  Elektroniczny standard sprawozdawczy oraz specyfikacja techniczna dotycząca danych zamieszczone są oddzielnie. Dostępne na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu.

1

(2)  Zob. dokument »Bazylea III: Wskaźnik pokrycia płynności oraz narzędzia monitorowania ryzyka płynności«, Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego, styczeń 2013, s. 23–27, dostępny na stronie internetowej Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) pod adresem: www.bis.org.

2

---

ZAŁĄCZNIK II

W załącznikach II i III do rozporządzenia (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku II część 1 otrzymuje brzmienie:
  „CZĘŚĆ 1

  RODZAJE INSTRUMENTÓW









  1. | Podmioty sprawozdające przekazują Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) oraz właściwym krajowym bankom centralnym (KBC) dane dotyczące:






  a) | pożyczek z wykorzystaniem instrumentów wymienionych w poniższej tabeli, które są denominowane w euro i mają termin zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku), zaciągniętych przez podmiot sprawozdający od innych monetarnych instytucji finansowych (MIF), pozostałych instytucji pośrednictwa finansowego (instytucji OFI), instytucji ubezpieczeniowych, funduszy emerytalno-rentowych, jednostek sektora instytucji rządowych i samorządowych lub banków centralnych na potrzeby inwestycyjne oraz od przedsiębiorstw niefinansowych określanych w pakiecie LCR Bazylea III jako »hurtowe«. |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w załączniku II część 1 otrzymuje brzmienie:

„CZĘŚĆ 1

RODZAJE INSTRUMENTÓW

1.

Podmioty sprawozdające przekazują Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) oraz właściwym krajowym bankom centralnym (KBC) dane dotyczące:

a)

pożyczek z wykorzystaniem instrumentów wymienionych w poniższej tabeli, które są denominowane w euro i mają termin zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku), zaciągniętych przez podmiot sprawozdający od innych monetarnych instytucji finansowych (MIF), pozostałych instytucji pośrednictwa finansowego (instytucji OFI), instytucji ubezpieczeniowych, funduszy emerytalno-rentowych, jednostek sektora instytucji rządowych i samorządowych lub banków centralnych na potrzeby inwestycyjne oraz od przedsiębiorstw niefinansowych określanych w pakiecie LCR Bazylea III jako »hurtowe«.

| b) | pożyczek udzielonych innym instytucjom kredytowym o terminie zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku) za pośrednictwem depozytów niezabezpieczonych lub rachunków płatnych na żądanie albo poprzez zakup od emitującej instytucji kredytowej papierów komercyjnych, certyfikatów depozytowych, obligacji o zmiennym oprocentowaniu oraz innych instrumentów dłużnych o terminie zapadalności do jednego roku. |
| --- | --- |

b)

pożyczek udzielonych innym instytucjom kredytowym o terminie zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku) za pośrednictwem depozytów niezabezpieczonych lub rachunków płatnych na żądanie albo poprzez zakup od emitującej instytucji kredytowej papierów komercyjnych, certyfikatów depozytowych, obligacji o zmiennym oprocentowaniu oraz innych instrumentów dłużnych o terminie zapadalności do jednego roku.

| 2. | Poniższa tabela zawiera szczegółowy opis standardowy kategorii instrumentów dla transakcji, które podmioty sprawozdające zobowiązane są przekazywać EBC. Jeżeli podmioty sprawozdające zobowiązane są do przekazywania danych dotyczących transakcji swoim KBC, właściwy KBC dokonuje transpozycji tych opisów kategorii instrumentów na poziom krajowy na podstawie niniejszego rozporządzenia.






  Instrument type (Rodzaj instrumentu) | Opis |
| --- | --- | --- |
| Deposits (Depozyty) | Niezabezpieczone depozyty oprocentowane (w tym rachunki płatne na żądanie, ale z wyłączeniem rachunków bieżących), które są wypłacane na żądanie lub o terminie zapadalności nieprzekraczającym jednego roku i które są przyjmowane (zaciągnięcia zobowiązania) lub składane przez podmiot sprawozdający. |
| Call accounts (lokaty typu call) | Rachunki pieniężne oprocentowane według stopy procentowej zmieniającej się z częstotliwością dzienną, skutkującej płatnościami odsetkowymi lub naliczeniem odsetek w regularnych odstępach, oraz wymagające zachowania okresu wypowiedzenia przed wypłaceniem środków. |
| Certificate of deposit (Certyfikat depozytowy) | Instrument dłużny o charakterze terminowym emitowany przez MIF uprawniający posiadacza do otrzymywania określonej stałej stopy procentowej przez określony czas nie dłuższy niż jeden rok. |
| Commercial paper (Papier komercyjny) | Instrument dłużny niezabezpieczony lub zabezpieczony w postaci zabezpieczenia złożonego przez emitenta, o terminie zapadalności do jednego roku, który jest oprocentowany lub emitowany z dyskontem. |
| Floating rate note (Obligacja o zmiennym oprocentowaniu) | Instrument dłużny, w którym okresowe płatności odsetkowe obliczane są na podstawie wartości, tj. poprzez fixing bazowej stopy odniesienia takiej jak Euribor w określonych wcześniej dniach, zwanych dniami fixingu, o terminie zapadalności do jednego roku. |
| Other short-term debt securities (Pozostałe krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe) | Niepodporządkowane papiery wartościowe niebędące udziałami kapitałowymi z terminem zapadalności do jednego roku, wyemitowane przez podmioty sprawozdające, zwykle zbywalne i będące przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych lub rozliczane na rynku, które nie dają posiadaczowi praw własności w stosunku do instytucji emitującej. Kategoria ta obejmuje:






  a) | papiery wartościowe dające posiadaczowi bezwarunkowe prawo do stałego lub umownie ustalonego dochodu w formie płatności kuponowych lub określonej stałej kwoty w określonym terminie (lub terminach), lub począwszy od daty wskazanej w momencie emisji; |

2.

Poniższa tabela zawiera szczegółowy opis standardowy kategorii instrumentów dla transakcji, które podmioty sprawozdające zobowiązane są przekazywać EBC. Jeżeli podmioty sprawozdające zobowiązane są do przekazywania danych dotyczących transakcji swoim KBC, właściwy KBC dokonuje transpozycji tych opisów kategorii instrumentów na poziom krajowy na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Instrument type (Rodzaj instrumentu)

Opis

Deposits (Depozyty)

Niezabezpieczone depozyty oprocentowane (w tym rachunki płatne na żądanie, ale z wyłączeniem rachunków bieżących), które są wypłacane na żądanie lub o terminie zapadalności nieprzekraczającym jednego roku i które są przyjmowane (zaciągnięcia zobowiązania) lub składane przez podmiot sprawozdający.

Call accounts (lokaty typu call)

Rachunki pieniężne oprocentowane według stopy procentowej zmieniającej się z częstotliwością dzienną, skutkującej płatnościami odsetkowymi lub naliczeniem odsetek w regularnych odstępach, oraz wymagające zachowania okresu wypowiedzenia przed wypłaceniem środków.

Certificate of deposit (Certyfikat depozytowy)

Instrument dłużny o charakterze terminowym emitowany przez MIF uprawniający posiadacza do otrzymywania określonej stałej stopy procentowej przez określony czas nie dłuższy niż jeden rok.

Commercial paper (Papier komercyjny)

Instrument dłużny niezabezpieczony lub zabezpieczony w postaci zabezpieczenia złożonego przez emitenta, o terminie zapadalności do jednego roku, który jest oprocentowany lub emitowany z dyskontem.

Floating rate note (Obligacja o zmiennym oprocentowaniu)

Instrument dłużny, w którym okresowe płatności odsetkowe obliczane są na podstawie wartości, tj. poprzez fixing bazowej stopy odniesienia takiej jak Euribor w określonych wcześniej dniach, zwanych dniami fixingu, o terminie zapadalności do jednego roku.

Other short-term debt securities (Pozostałe krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe)

Niepodporządkowane papiery wartościowe niebędące udziałami kapitałowymi z terminem zapadalności do jednego roku, wyemitowane przez podmioty sprawozdające, zwykle zbywalne i będące przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych lub rozliczane na rynku, które nie dają posiadaczowi praw własności w stosunku do instytucji emitującej. Kategoria ta obejmuje:

a)

papiery wartościowe dające posiadaczowi bezwarunkowe prawo do stałego lub umownie ustalonego dochodu w formie płatności kuponowych lub określonej stałej kwoty w określonym terminie (lub terminach), lub począwszy od daty wskazanej w momencie emisji;

| b) | niezbywalne instrumenty wyemitowane przez podmioty sprawozdające, które następnie stały się zbywalne i zostały przeniesione do kategorii »dłużne papiery wartościowe«.” |
| --- | --- |

b)

niezbywalne instrumenty wyemitowane przez podmioty sprawozdające, które następnie stały się zbywalne i zostały przeniesione do kategorii »dłużne papiery wartościowe«.”

| 2) | w załączniku III część 1 otrzymuje brzmienie:
  „CZĘŚĆ 1

  RODZAJE INSTRUMENTÓW

  Podmioty sprawozdające przekazują Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) oraz właściwym krajowym bankom centralnym (KBC) dane dotyczące:






  a) | swapów walutowych, w których dochodzi do zakupu lub sprzedaży euro po kursie kasowym w zamian za walutę zagraniczną oraz odsprzedaży lub odkupu po uzgodnionym wcześniej walutowym kursie terminowym o terminie zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku części kasowej (spot) swapa walutowego) pomiędzy podmiotami sprawozdającymi a innymi monetarnymi instytucjami finansowymi (MIF), pozostałymi instytucjami pośrednictwa finansowego (instytucjami OFI), instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub bankami centralnymi na potrzeby inwestycyjne oraz z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako »hurtowe«; |
| --- | --- | --- |

2)

w załączniku III część 1 otrzymuje brzmienie:

„CZĘŚĆ 1

RODZAJE INSTRUMENTÓW

Podmioty sprawozdające przekazują Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) oraz właściwym krajowym bankom centralnym (KBC) dane dotyczące:

a)

swapów walutowych, w których dochodzi do zakupu lub sprzedaży euro po kursie kasowym w zamian za walutę zagraniczną oraz odsprzedaży lub odkupu po uzgodnionym wcześniej walutowym kursie terminowym o terminie zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku części kasowej (spot) swapa walutowego) pomiędzy podmiotami sprawozdającymi a innymi monetarnymi instytucjami finansowymi (MIF), pozostałymi instytucjami pośrednictwa finansowego (instytucjami OFI), instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub bankami centralnymi na potrzeby inwestycyjne oraz z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako »hurtowe«;

| b) | transakcji swap indeksowanych stopą overnight (OIS) denominowanych w euro, zawartych pomiędzy podmiotami sprawozdającymi a innymi monetarnymi instytucjami finansowymi (MIF), instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub bankami centralnymi na potrzeby inwestycyjne oraz z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi jako »hurtowe« w pakiecie LCR Bazylea III.”; |
| --- | --- |

b)

transakcji swap indeksowanych stopą overnight (OIS) denominowanych w euro, zawartych pomiędzy podmiotami sprawozdającymi a innymi monetarnymi instytucjami finansowymi (MIF), instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub bankami centralnymi na potrzeby inwestycyjne oraz z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi jako »hurtowe« w pakiecie LCR Bazylea III.”;

| 3) | w załączniku III tabela w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:







  „Pole | Opis danych | Alternatywna opcja sprawozdawcza (jeżeli istnieje) oraz pozostałe wymogi |
| --- | --- | --- | --- |
| Transaction identifier (Identyfikator transakcji) | Wewnętrzny niepowtarzalny identyfikator transakcji wykorzystywany przez podmiot sprawozdający na potrzeby każdej transakcji. | Identyfikator transakcji jest niepowtarzalny w odniesieniu do transakcji, których dane przekazywane są na dany dzień sprawozdawczy i w odniesieniu do każdego z segmentów rynku pieniężnego. |
| Reporting date (Dzień sprawozdawczy) | Dzień, w którym dane przekazywane są EBC lub KBC. | |
| Electronic time stamp (Elektroniczny znacznik czasu) | Czas, w którym transakcja jest zawarta lub zaksięgowana. | |
| Counterparty code (Kod kontrahenta) | Kod identyfikacyjny wykorzystywany do rozpoznania kontrahenta podmiotu sprawozdającego na potrzeby transakcji, której dane są przekazywane. | W przypadku transakcji przeprowadzanych przez centralnych partnerów rozliczeniowych (CCP) należy podać właściwy dla CCP identyfikator podmiotu prawnego LEI.
  W przypadku transakcji zawieranych z przedsiębiorstwami niefinansowymi, instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, podmiotami z sektora instytucji rządowych i samorządowych, bankami centralnymi oraz w przypadku wszelkich innych transakcji, w odniesieniu do których przekazywane są dane, a których strony nie posiadają identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), należy przedstawić kategorię kontrahenta. |
| Counterparty code ID (ID kodu kontrahenta) | Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu kontrahenta. | Pozycja stosowana w każdej sytuacji. Dostarczony zostanie indywidualny kod kontrahenta. |
| Counterparty location (Siedziba kontrahenta) | Kod kraju nadany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) dla kraju siedziby kontrahenta. | Wymagany w braku indywidualnego kodu kontrahenta. W innym przypadku fakultatywny. |
| Trade date (Data transakcji) | Dzień, w którym strony zawierają transakcję finansową, której dane podlegają przekazaniu. | |
| Spot value date (Data waluty spot) | Dzień, w którym jedna strona sprzedaje drugiej stronie określoną kwotę we wskazanej walucie w zamian za zapłatę określonej kwoty w innej walucie w oparciu o uzgodniony kurs walutowy zwany kursem walutowym kasowym (spot). | |
| Maturity date (Termin zapadalności) | Dzień, w którym swap walutowy wygasa, a waluta sprzedana w dacie waluty spot jest odkupowana. | |
| Transaction sign (Znak transakcji) | Pozycja stosowana do określenia, czy kwota w euro wykazywana w wartości nominalnej transakcji jest zakupiona czy sprzedana w dacie waluty spot. | Odnosi się do kursu kasowego euro, tj. określenia, czy euro jest kupowane czy sprzedawane w dacie waluty spot. |
| Transaction nominal amount (Wartość nominalna transakcji) | Kwota w euro zakupiona lub sprzedana w dacie waluty spot. | |
| Foreign currency code (Kod waluty obcej) | Pierwotny, składający się z trzech znaków, kod ISO dla waluty zakupionej lub sprzedanej w zamian za euro. | |
| Foreign exchange spot rate (Kurs walutowy kasowy (spot)) | Kurs walutowy pomiędzy euro a walutą obcą stosowany do części kasowej (spot) swapa walutowego. | |
| Foreign exchange forward points (Punkty terminowe transakcji walutowej) | Różnica pomiędzy kursem walutowym kasowym (spot) a walutowym kursem terminowym (forward) wyrażona w punktach bazowych, podawana zgodnie ze zwykle stosowaną konwencją rynkową dla danej pary walut.” | |

3)

w załączniku III tabela w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Pole

Opis danych

Alternatywna opcja sprawozdawcza (jeżeli istnieje) oraz pozostałe wymogi

Transaction identifier (Identyfikator transakcji)

Wewnętrzny niepowtarzalny identyfikator transakcji wykorzystywany przez podmiot sprawozdający na potrzeby każdej transakcji.

Identyfikator transakcji jest niepowtarzalny w odniesieniu do transakcji, których dane przekazywane są na dany dzień sprawozdawczy i w odniesieniu do każdego z segmentów rynku pieniężnego.

Reporting date (Dzień sprawozdawczy)

Dzień, w którym dane przekazywane są EBC lub KBC.

Electronic time stamp (Elektroniczny znacznik czasu)

Czas, w którym transakcja jest zawarta lub zaksięgowana.

Counterparty code (Kod kontrahenta)

Kod identyfikacyjny wykorzystywany do rozpoznania kontrahenta podmiotu sprawozdającego na potrzeby transakcji, której dane są przekazywane.

W przypadku transakcji przeprowadzanych przez centralnych partnerów rozliczeniowych (CCP) należy podać właściwy dla CCP identyfikator podmiotu prawnego LEI.

W przypadku transakcji zawieranych z przedsiębiorstwami niefinansowymi, instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, podmiotami z sektora instytucji rządowych i samorządowych, bankami centralnymi oraz w przypadku wszelkich innych transakcji, w odniesieniu do których przekazywane są dane, a których strony nie posiadają identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), należy przedstawić kategorię kontrahenta.

Counterparty code ID (ID kodu kontrahenta)

Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu kontrahenta.

Pozycja stosowana w każdej sytuacji. Dostarczony zostanie indywidualny kod kontrahenta.

Counterparty location (Siedziba kontrahenta)

Kod kraju nadany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) dla kraju siedziby kontrahenta.

Wymagany w braku indywidualnego kodu kontrahenta. W innym przypadku fakultatywny.

Trade date (Data transakcji)

Dzień, w którym strony zawierają transakcję finansową, której dane podlegają przekazaniu.

Spot value date (Data waluty spot)

Dzień, w którym jedna strona sprzedaje drugiej stronie określoną kwotę we wskazanej walucie w zamian za zapłatę określonej kwoty w innej walucie w oparciu o uzgodniony kurs walutowy zwany kursem walutowym kasowym (spot).

Maturity date (Termin zapadalności)

Dzień, w którym swap walutowy wygasa, a waluta sprzedana w dacie waluty spot jest odkupowana.

Transaction sign (Znak transakcji)

Pozycja stosowana do określenia, czy kwota w euro wykazywana w wartości nominalnej transakcji jest zakupiona czy sprzedana w dacie waluty spot.

Odnosi się do kursu kasowego euro, tj. określenia, czy euro jest kupowane czy sprzedawane w dacie waluty spot.

Transaction nominal amount (Wartość nominalna transakcji)

Kwota w euro zakupiona lub sprzedana w dacie waluty spot.

Foreign currency code (Kod waluty obcej)

Pierwotny, składający się z trzech znaków, kod ISO dla waluty zakupionej lub sprzedanej w zamian za euro.

Foreign exchange spot rate (Kurs walutowy kasowy (spot))

Kurs walutowy pomiędzy euro a walutą obcą stosowany do części kasowej (spot) swapa walutowego.

Foreign exchange forward points (Punkty terminowe transakcji walutowej)

Różnica pomiędzy kursem walutowym kasowym (spot) a walutowym kursem terminowym (forward) wyrażona w punktach bazowych, podawana zgodnie ze zwykle stosowaną konwencją rynkową dla danej pary walut.”

---

DECYZJE

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/53 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/53

---

DECYZJA RADY (UE, EURATOM) 2015/1600

z dnia 18 września 2015 r.

w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 300 ust. 2 i art. 302,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2015/1157 z dnia 14 lipca 2015 r. ustalającą skład Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając propozycje przedstawione przez każde z państw członkowskich,

po konsultacji z Komisją Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z decyzją Rady 2010/570/UE, Euratom (2) mandat obecnych członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wygasa w dniu 20 września 2015 r. Należy zatem mianować członków tego Komitetu na okres pięciu lat rozpoczynający się w dniu 21 września 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z decyzją Rady 2010/570/UE, Euratom (2) mandat obecnych członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wygasa w dniu 20 września 2015 r. Należy zatem mianować członków tego Komitetu na okres pięciu lat rozpoczynający się w dniu 21 września 2015 r.

| (2) | Każde państwo członkowskie zostało wezwane do przedstawienia Radzie listy kandydatów na członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zawierającej przedstawicieli organizacji pracodawców, pracowników oraz stron reprezentatywnych dla społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności w dziedzinie społeczno-ekonomicznej, obywatelskiej, zawodowej i kultury. |
| --- | --- |

(2)

Każde państwo członkowskie zostało wezwane do przedstawienia Radzie listy kandydatów na członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zawierającej przedstawicieli organizacji pracodawców, pracowników oraz stron reprezentatywnych dla społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności w dziedzinie społeczno-ekonomicznej, obywatelskiej, zawodowej i kultury.

| (3) | Po przyjęciu niniejszej decyzji zostanie przyjęta decyzja o mianowaniu tych członków, których wyznaczenie nie zostało przekazane Radzie do dnia 8 września 2015 r., |
| --- | --- |

(3)

Po przyjęciu niniejszej decyzji zostanie przyjęta decyzja o mianowaniu tych członków, których wyznaczenie nie zostało przekazane Radzie do dnia 8 września 2015 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym mianuje się osoby wymienione w załączniku do niniejszej decyzji członkami Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

W imieniu Rady

J. ASSELBORN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 187 z 15.7.2015, s. 28.

1

(2)  Decyzja Rady 2010/570/WE, Euratom z dnia 13 września 2010 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8).

2

---

ZAŁĄCZNIK

ПРИЛОЖЕНИЕ – ANEXO – PŘÍLOHA – BILAG – ANHANG – LISA

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ – ANNEX – ANNEXE – PRILOG – ALLEGATO – PIELIKUMS

PRIEDAS – MELLÉKLET – ANNESS – BIJLAGE – ZAŁĄCZNIK

ANEXO – ANEXĂ – PRÍLOHA – PRILOGA – LIITE – BILAGA

Членове/Miembros/Členové/Medlemmer/Mitglieder/Liikmed

Μέλη/Members/Membres/Članovi/Membri/Locekļi

Nariai/Tagok/Membri/Leden/Członkowie

Membros/Membri/Členovia/Člani/Jäsenet/Ledamöter

BELGIË/BELGIQUE/BELGIEN

Mr Rudi THOMAES

Représentant de la Fédération des Entreprises de Belgique (FEB)

Administrateur délégué honoraire

Mr Dominique MICHEL

Chief Executive Officer, COMEOS, Fédération belge du commerce et des services

Mr Philippe (Baron) DE BUCK VAN OVERSTRAETEN

Président du Belgian Business for Europe (BBE)

Mr Daniel MAREELS

General Manager, Belgische Federatie van de Financiële sector (Febelfin)

Mr Bernard NOËL

Représentant de la Centrale Générale des Syndicats Libéraux de Belgique (CGSLB)

Ancien secrétaire national

Mr Raymond COUMONT

Représentant de la Centrale nationale des employés/Confédération des Syndicats Chrétiens – (CNE/CSC)

Ancien secrétaire général

Ms Anne DEMELENNE

Représentante de la Fédération Générale du Travail de Belgique (FGTB)

Ancienne secrétaire générale

Mr Rudy DE LEEUW

Voorzitter, Algemeen Belgisch Vakverbond (ABVV)

Mr Ferre WYCKMANS

Algemeen Secretaris, Landelijke Bediendencentrale-Nationaal Verbond voor Kaderleden (LBC-NVK)

Mr Alain COHEUR

Directeur des Affaires Européennes & Internationales, Union Nationale des Mutualités Socialistes

Mr Yves SOMVILLE

Directeur du Service d'Etudes de la Fédération wallonne de l'Agriculture

Mr Ronny LANNOO

Adviseur-generaal, Unie van Zelfstandige Ondernemers (UNIZO)

БЪЛГАРИЯ

Ms Milena ANGELOVA

Secretary – General of the Bulgarian Industrial Capital Association

Mr Bojidar DANEV

Executive President of the Bulgarian Industrial Association – Union of the Bulgarian Business

Mr Georgi STOEV

President of the Trade and Investment Committee and member of the Budgetary Committee of EUROCHAMBERS and Vice president of Bulgarian Chamber of Commerce and Industry

Mr Evgeniy IVANOV

CEO, Member of the Board

Confederation of Employers and Industrialists in Bulgaria „The Voice of Bulgarian Business” – KRIB

Mr Dimitar MANOLOV

President of the Confederation of Labour „PODKREPA”

Mr Veselin MITOV

International Secretary, Confederation of Labour „PODKREPA”

Mr Plamen DIMITROV

President of the Confederation of Independent Trade Unions in Bulgaria

Mr Ivan KOKALOV

Vice-president of Confederation of Independent Trade Unions in Bulgaria

Mr Lalko DULEVSKI

President of the Economic and Social Council of the Republic of Bulgaria

Professor and Head of the Human Resources and Social Protection Department at the University of National and World Economy

Ms Dilyana SLAVOVA

National Coordinator of the Mountain Milk NGO, National Coordinator of Bulgarian Association of Farmers

Mr Bogomil NIKOLOV

Executive Director, Bulgarian National Association Active Consumers

Ms Diana INDJOVA

Chairperson of the Global Disability Movement

ČESKÁ REPUBLIKA

Ms Vladimíra DRBALOVÁ

EU Affairs Deputy Director and European Affairs Unit Head, Confederation of Industry of the Czech Republic

Mr Vladimír NOVOTNÝ

Member of Standing Committees for Energy and Environmental Policy, Confederation of Industry of the Czech Republic

Ms Marie ZVOLSKÁ

EU Affairs Advisor, Confederation of Employers' and Entrepreneurs' Associations of the Czech Republic

Mr Petr ZAHRADNÍK

Head, ČEZ Group Representation Office in Brussels; Advisor, Czech Chamber of Commerce

Mr Bohumír DUFEK

President, Independent Trade Unions Association of the Czech Republic; Vice-President, European Federation of Food, Agriculture and Tourism Trade Unions

Ms Hana POPELKOVÁ

Advisor, Czech-Moravian Confederation of the Trade Unions

Ms Lucie STUDNIČNÁ

Secretary for International Affairs, Czech-Moravian Confederation of the Trade Unions

Mr Jaroslav UNGERMAN

Expert on Macroeconomics, Czech-Moravian Confederation of the Trade Unions; Advisor, Minister of Finance of the Czech Republic; Vice-Chairman, Supervisory Board, Export Guarantee and Insurance Corporation (EGAP)

Ms Zuzana BRZOBOHATÁ

Non-profit institutions: Brontosaurus, Forum 50 %, Oranžový klub; Advisor, Office of Government of the Czech Republic

Mr Lukáš CURYLO

Director, Caritas Czech Republic; Member, Executive Board, Caritas Europe

Mr Roman HAKEN

Executive Director of the Regional Central Moravian Centre for Community Work

Mr Pavel TRANTINA

Freelance Trainer and Project Manager; EU Projects and Relations Manager, Czech Council of Children and Youth

DANMARK

Ms Dorthe ANDERSEN

Director EU Policy, Confederation of Danish Employers

Mr Anders LADEFOGED

Director of European Affairs at Confederation of Danish Industries

Mr Niels Lindberg MADSEN

Head of CAP-policy division, Landbrug & Fødevarer (Danish Agriculture & Food Council)

Ms Marie-Louise KNUPPERT

Elected Confederal Secretary, Danish Confederation of Trade Unions

Mr Bernt FALLENKAMP

Chief advisor, Danish Confederation of Trade Unions

Mr Mikkel DALSGAARD

EU Advisor, FTF – Confederation of Professionals in Denmark

Ms Benedicte FEDERSPIEL

Chief Counsel, the Danish Consumer Council

Ms Mette KINDBERG

Vice President, Kvinderådet (Women's Council Denmark)

Mr Ask Løvbjerg ABILDGAARD

Project Coordinator, Danish Association of the Blind

DEUTSCHLAND

Mr Christian BÄUMLER (PhD)

Member of the Executive Committee of CDA (European Union of Christian Democratic Workers)

Mr Dirk BERGRATH (PhD)

Director, EU-Liaison Office, IG Metall (German Metalworkers' Union)

Mr Egbert BIERMANN

Member, Managing Federal Board, IG BCE (industrial union)

Ms Gabriele BISCHOFF

Federal Executive of the German Confederation of Trade Unions (DGB)

Ms Tanja BUZEK

Trade Union Secretary (United Services Trade Union „ver.di”)

Mr Peter CLEVER

Member of the management board of the Confederation of German Employers' Associations (BDA)

Mr Bernd DITTMANN

Managing Director, BDI/BDA (German Business Representation)

Mr Gerhard HANDKE

General Director, Federation of German Wholesale, Foreign Trade and Services (BGA)

Ms Renate HEINISCH (PhD)

Representative of BAGSO (Federal Association of Senior Citizens' Organisations)

Mr Udo HEMMERLING

Deputy general secretary, German Farmers' Association (DBV)

Mr Jürgen KESSLER (Professor, PhD)

Professor of Cooperative Law and Auditing of Cooperatives

Mr Stefan KÖRZELL

Member of the Federal Management Board, German Trade Union Confederation (DGB)

Mr Thomas KROPP

Senior Vice President, Head of Group International Relations and Government Affairs, Lufthansa Group

Mr Günter LAMBERTZ (PhD)

Managing Director of DIHK-Representation to the EU (Association of German Chambers of Commerce and Industry)

Mr Arno METZLER

General manager of the German Association of Consulting Engineers (VBI)

Mr Christian MOOS

Divisional Director (European and International Affairs), German Civil Servants Association (dbb)

Mr Volker PETERSEN (PhD)

Head of department, German Raiffeisen Association

Mr Lutz RIBBE

Director of the Environmental Policy Section of the European Nature Heritage Fund (EURONATUR)

Mr Ulrich SAMM (Professor, PhD)

Director, Institute for Energy and Climate Research – Plasma Physics, Forschungszentrum Jülich

Mr Karl-Peter SCHACKMANN-FALLIS (PhD)

Executive Member of the Board, German Savings Bank and Giro Association

Mr Bernd SCHLÜTER (Professor, PhD)

Board member, Federal Association of Non-statutory Welfare (BAGFW)

Mr Peter SCHMIDT

Trade union agent, food and restaurant workers' union (NGG)

Mr Holger SCHWANNECKE

Secretary General of the German Confederation of Skilled Crafts and Small Business (ZDH)

Mr Hans-Joachim WILMS

Secretary for European Affairs in the federal executive of the German Trade Union for Construction, Agriculture and the Environment (IG Bauen – Agrar – Umwelt)

EESTI

Ms Reet TEDER

General Policy Adviser, Estonian Chamber of Commerce and Industry

Ms Eve PÄÄRENDSON

Director of international relations of Estonian Employers' Confederation

Ms Liina CARR

International Secretary, Estonian Trade Union Confederation

Ms Mare VIIES

Consultant, Estonian Employees' Unions Confederation

Mr Roomet SÕRMUS

Chairman, Estonian Chamber of Agriculture and Commerce

Mr Meelis JOOST

Foreign relations and European policy specialist

IRELAND

Mr David Joseph CROUGHAN

Co-Chairman, Economists' Group, Institute of International and European Affairs.

Former Head of Economics and Taxation, Ibec (Irish Business and Employers Confederation)

Mr Thomas MCDONAGH

Chairman of Thomas McDonagh & Sons Limited/Patron of The Chambers of Commerce of Ireland (trading as Chambers Ireland)

Mr John Patrick O'CONNOR

General President, SIPTU (Services, Industrial, Professional & Technical Union)

Ms Patricia MCKEOWN

Regional Section UNISON NI (Northern Ireland). ICTU Executive Council member & NIC Committee Member

Mr Cillian LOHAN

CEO of Green Economy Foundation

Mr Michael MCLOUGHLIN

Head of Advocacy and Communications at Youth Work Ireland

Mr John BRYAN

Past IFA (Irish Farmers' Association) President

Mr John COMER

President of ICMSA (Irish Creamery Milk Suppliers Association)

Mr Seamus BOLAND

CEO Irish Rural Link

ΕΛΛΑΣ

Mrs Irini Ivoni PARI

Permanent Delegate of the Hellenic Federation of Enterprises (SEV) to Brussels

Mr Panagiotis Leonidas GKOFAS

Member of the General Assembly of the General Confederation of Small and Medium Enterprises (GSEVEE).

Mr Dimitrios DIMITRIADIS

Former First Vice President of the Greek Confederation of Commerce and Entrepreneurship (ESEE) and President of the General Assembly.

Mr Aristotelis THOMOPOULOS

Member of the Board of Directors (BoD) of the Greek Tourism Confederation (SETE).

Mr Yannis PANAGOPOULOS

President of the Greek General Confederation of Labour (GSEE)

Mr Georgios DASSIS

Special advisor to the Greek General Confederation of Labour (GSEE) – Representative of the Greek General Confederation of Labour (GSEE) to the European Trade Union Confederation (ETUC)

Mr Spyridon PAPASPYROS

President of the General Council of the Confederation of Public Servants (ADEDY)

Mr Georgios PETROPOULOS

Member of the Executive Committee (Board) of Confederation of Public Servants (ADEDY)

Mr Ioannis KOLYVAS

Director General of the Panhellenic Organization of Unions of Agricultural Co-operatives (PASEGES)

Ms Evangelia KEKELEKI

Secretary General of the Consumer's Protection Centre (KERKA)

Mr Ioannis VARDAKASTANIS

President of the National Confederation of Disabled People (ESAEA)

Ms Aikaterini PEPPA

Deputy-General Director of the Union of Greek Shipowners (EEE)

ESPAÑA

Sr. Andrés, BARCELÓ DELGADO

Director General de la Unión de Empresas Siderúrgicas (UNESID)

Sr. Josep Manuel, BASAÑEZ VILLALUENGA

Miembro de la Junta Directiva de la Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE)

Miembro del Comité Ejecutivo de Fomento del Trabajo Nacional de Cataluña

Sra. Patricia CIREZ MIQUELEIZ

Delegación de la Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE) en Bruselas

Sra. Ma Helena DE FELIPE LEHTONEN

Presidenta de la Patronal de la micro, pequeña y mediana empresa de Cataluña (FEPIME)

Vicepresidenta de Confederación Española de la Pequeña y Mediana Empresa (CEPYME)

Sr. Antonio GARCÍA DEL RIEGO

Managing Director, Head of European Corporate Affairs

Banco Santander

Sr. Ignacio GARCÍA MAGARZO

Director General

Asociación Española de Distribuidores, Autoservicios y Supermercados (ASEDAS)

Sr. Josep PUXEU ROCAMORA

Director General

Asociación de Fabricantes de Bebidas Refrescantes (ANFABRA)

Sra. Isabel CAÑO AGUILAR

Responsable de la Oficina de UGT en Bruselas

Sr. Francisco Javier DOZ ORRIT

Adjunto a la Secretaría de CC.OO. y Presidente de la Fundación 1o de Mayo

Sra. Laura GONZALEZ de TXABARRI ETXANIZ

Responsable del Departamento Internacional, con dirección en Barrainkua (ELA-STV)

Sr. Juan MENDOZA CASTRO

Director del Instituto Sindical de Cooperación al Desarrollo (ISCOD-UGT)

Sr. José Antonio MORENO DÍAZ

Asesor jurídico confederal del CC.OO. en materia de inmigración

Sra. Catalina Ana VICENS GUILLÉN

Secretaria General de CC.OO.-Illes Balears

Sr. José María ZUFIAUR NARVAIZA

Colaborador de la Secretaría de Política Internacional de UGT

Sr. Miguel Ángel CABRA DE LUNA

Vocal de la Junta Directiva de la Confederación Empresarial Española de la Economía Social (CEPES).

Presidente de la Comisión de Relaciones Internacionales (CEPES)

Sr. Andoni GARCÍA ARRIOLA

Miembro de la Comisión Ejecutiva de la Coordinadora de Agricultores y Ganaderos (COAG)

Sr. Bernardo HERNÁNDEZ BATALLER

Secretario General de la Asociación de Usuarios de la Comunicación (AUC)

Vocal del Consejo de Consumidores y Usuarios (CCU) de España

Sr. José Manuel ROCHE RAMO

Secretario General de la Unión de Pequeños Agricultores y Ganaderos de Aragón (UPA-Aragón)

Sr. Gabriel SARRÓ IPARRAGUIRRE

Asesor de la Confederación Española de Pesca (CEPESCA)

Sr. Ricardo SERRA ARIAS

Presidente de la Asociación Agraria de Jóvenes Agricultores (ASAJA) de Sevilla y Andalucía.

Sr. Carlos TRÍAS PINTÓ

Director de la Asociación General de Consumidores (ASGECO)

Director de la Unión de Cooperativas de Consumidores y Usuarios de España (UNCCUE)

FRANCE

Mme Emmanuelle BUTAUD-STUBBS

Déléguée générale de l'Union des Industries Textiles (UIT)/Mouvement des entreprises de France (MEDEF)

M. Stéphane BUFFETAUT

Président du Réseau Batigere (entreprises sociales pour l'habitat)/Mouvement des entreprises de France (MEDEF)

Mme Anne CHASSAGNETTE

Directrice de la Responsabilité Environnementale et Sociétale, Groupe Engie

M. Henri MALOSSE

CCI France (Chambres de commerce et d'industrie de France)

M. Philippe de BRAUER

Vice-président de la commission internationale de la Confédération Générale des Petites et Moyennes Entreprises (CGPME)

M. Patrick LIEBUS

Vice-président de l'Union Professionnelle Artisanale (UPA) et Président de la Confédération de l'Artisanat et des Petites Entreprises du Bâtiment (CAPEB)

M. Arnold PUECH d'ALISSAC

Président de l'Union Syndicale Agricole de Seine-Maritime (FNSEA 76)

Mme Marie-Françoise GONDARD-ARGENTI

Secrétaire générale de l'Union Nationale des Professions Libérales (UNAPL)

M. Christophe LEFEVRE

Secrétaire national de la Confédération Française de l'Encadrement/Confédération Générale des Cadres (CFE-CGC) en charge de l'Europe et de l'International

M. Jacques LEMERCIER

Ancien Secrétaire général de Force Ouvrière (FO) Communication

Mme Laure BATUT

Membre du secteur Europe-International de la Confédération Force Ouvrière (FO)

M. Pierre-Jean COULON

Secrétaire confédéral Europe-international de la Confédération Française des Travailleurs Chrétiens (CFTC)

Mme Franca SALIS MADINIER

Secrétaire nationale de la Confédération Française Démocratique du Travail (CFDT) Cadres

M. Christophe QUAREZ

Secrétaire fédéral de la Fédération de la Chimie et de l'Energie (FCE) de la Confédération Française Démocratique du Travail (CFDT)

Mme Ozlem YILDIRIM

Conseillère confédérale de la Confédération Générale du Travail (CGT)

M. Denis MEYNENT

Conseiller confédéral de la Confédération Générale du Travail (CGT)

Mme Reine-Claude MADER-SAUSSAYE

Présidente de la Confédération de la Consommation, du Logement et du Cadre de Vie (CLCV)

Mme Geneviève SAVIGNY

Ancienne Secrétaire nationale de la Confédération paysanne

M. Christophe HILLAIRET

Membre du Bureau et du Conseil d'administration de l'Assemblée Permanente des Chambres d'Agriculture (APCA)

M. Jean-Marc ROIRANT

Secrétaire général de la Ligue de l'Enseignement

Mme Christiane BASSET

Vice-présidente de l'Union Nationale des Associations Familiales (UNAF)

Mme Jocelyne LE ROUX

Secrétaire générale adjointe de la Fédération des Mutuelles de France (FMF)

M. Thierry LIBAERT

Fondation pour la Nature et l'Homme (FNH)

M. Michel DUBROMEL

Vice-président de France Nature Environnement (FNE)

HRVATSKA

Mr Davor MAJETIĆ

Director General, Croatian Employers' Association (HUP)

Ms Dragica MARTINOVIĆ DŽAMONJA

Director, Representative Office of the Croatian Chamber of Economy in Brussels

Ms Violeta JELIĆ

General Secretary of the Croatian Chamber of Trades and Crafts

Ms Marija HANŽEVAČKI

General Secretary of the Independent Trade Unions of Croatia (NHS)

Ms Anica MILIĆEVIĆ- PEZELJ

Executive Secretary, Union of Autonomous Trade Unions (UATUC)

Mr Vilim RIBIĆ

President of MATICA – Association of Croatian Trade Unions; President of the Great Council of Independent Union of Research and Higher Education Employees of Croatia

Ms Lidija PAVIĆ-ROGOŠIĆ

Director of ODRAZ – Sustainable Community Development, Croatian civil society organisation

Ms Marina ŠKRABALO

Senior Advisor, GONG

Mr Toni VIDAN

Energy campaigner of environmental CSO Zelena akcija – Friends of the Earth Croatia

ITALIA

Sig. Pietro Vittorio BARBIERI

Portavoce del Forum Terzo Settore – Presidente FISH (Federazione Italiana per il Superamento dell'Handicap)

Sig. ra Giulia BARBUCCI

Area politiche europee e internazionali della CGIL (Confederazione Generale Italiana del Lavoro)

Sig.ra Claudia BUSCHI

Segretariato Generale della CISL (Confederazione Italiana Sindacati Lavoratori)

Sig.ra Marina Elvira CALDERONE

Presidente del Consiglio Nazionale dell'Ordine dei Consulenti del Lavoro – Presidente del Comitato Unitario degli Ordini e Collegi Professionali

Sig. Carmelo CEDRONE

Professore Emerito di Politica Economica Europea Università la Sapienza di Roma – Consulente del Dipartimento Europeo ed Internazionale della UIL (Unione Italiana del Lavoro)

Sig. Stefano CETICA

Presidente di IPER (Istituto per le Ricerche Economiche e Sociali) della UGL (Unione Generale del Lavoro)

Sig. Pietro Francesco DE LOTTO

Direttore Generale di Confartigianato Vicenza

Sig.ra Cinzia DEL RIO

Direttore del Dipartimento Internazionale della UIL (Unione Italiana del Lavoro)

Sig. Gianfranco DELL'ALBA

Direttore della Delegazione di Confindustria presso l'Unione Europea a Bruxelles

Sig. Tommaso DI FAZIO

Presidente nazionale della CIU (Confederazione Italiana di Unione delle professioni intellettuali)

Sig. Giancarlo DURANTE

Direttore degli Affari sociali dell'Associazione Bancaria Italiana – Professore di Sicurezza sociale e libera circolazione dei lavoratori nell'UE all'Università degli Studi La Sapienza di Roma

Sig. Diego DUTTO

Direttore Nazionale LEGACOOPSOCIALI (Associazione Nazionale Cooperative Sociali)

Sig. Emilio FATOVIC

Vice Segretario Nazionale CONFSAL (Confederazione Generale dei Sindacati Autonomi dei Lavoratori)

Sig. Giuseppe GUERINI

Presidente di Federsolidarietà-Confcooperative – Presidente della cooperativa sociale Ecosviluppo

Sig. Giuseppe Antonio Maria IULIANO

Responsabile per le Politiche Internazionali, Segretariato Internazionale della CISL (Confederazione Italiana Sindacati Lavoratori)

Sig. Luca JAHIER

Giornalista, politologo, esperto di associazionismo di promozione sociale e del terzo settore – ACLI

Sig. Antonio LONGO

Presidente del Movimento Difesa del Cittadino – Membro del CNCU (Consiglio Nazionale Consumatori e Utenti)

Sig. Sandro MASCIA

Direttore dell'Ufficio di Confagricoltura a Bruxelles

Sig. Alberto MAZZOLA

Responsabile degli Affari Internazionali delle Ferrovie dello Stato Italiane – Vice Presidente Gruppo Trasporti Business Europe

Sig. Stefano PALMIERI

Area Politiche Europee ed Internazionali della CGIL (Confederazione Generale Italiana del Lavoro)

Sig. Antonello PEZZINI

Professore di Economia e gestione delle imprese nell'Unione europea all'Università degli Studi di Bergamo – Imprenditore nel settore tecnico-tessile

Sig. Maurizio REALE

Direttore dell'Ufficio di Rappresentanza per le Relazioni con le Istituzioni dell'Unione Europea di Coldiretti

Sig. Claudio ROTTI

Presidente di AICE (Associazione Italiana Commercio Estero)

Sig. Marco VEZZANI

Vice Presidente Nazionale CIDA

ΚΥΠΡΟΣ

Mr Michalis ANTONIOU

Assistant Director General, Cyprus Employers & Industrialists Federation

Mr Manthos MAVROMMATIS

Former President, Cyprus Chamber of Commerce and Industry

Mr Nicolaos (Nicos) EPISTITHIOU

Former Secretary General of the Cyprus Hotel Employees Federation OYXEKA-SEK

Mr Andreas PAVLIKKAS

Head of Research and Studies Department, Pancyprian Federation of Labour – PEO

Mr Anastasis YIAPANIS

General Secretary of Panagrotikos Farmers Union

LATVIJA

Mr Vitālijs GAVRILOVS

President of Employers' Confederation of Latvia

Mr Gundars STRAUTMANIS

Vice-president of Latvian Chamber of Commerce and Industry

Ms Ariadna ĀBELTIŅA

Coordinator for External Relations, Free Trade Union Confederation of Latvia

Mr Pēteris KRĪGERS

President of Free Trade Union Confederation of Latvia

Ms Gunta ANČA

Chairperson of the Latvian Umbrella Body for Disability Organisations

SUSTENTO

Ms Baiba MILTOVIČA

International and EU Affairs Adviser of Latvian National Association for Consumer Protection

Mr Gustavs NORKĀRKLIS

Chairman of the Board of Association of Latvian Organic Agriculture

LUXEMBOURG

Monsieur Henri WAGENER

Conseiller auprès de Fedil, Business Federation Luxembourg

Monsieur Raymond HENCKS

Conseiller auprès de la Chambre des fonctionnaires et employés publics

Monsieur Jean-Claude REDING

Président de la Chambre des Salariés

Monsieur Norbert GEISEN

Président honoraire de la Fédération des Artisans

Madame Josiane WILLEMS

Directrice de la Centrale paysanne

MAGYARORSZÁG

Dr András EDELÉNYI

Expert, Hungarian Chamber of Commerce and Industry

Dr István KOMORÓCZKI

Economic Advisor to the President of COOP Federation

Ms Katalin Elza SÜLE

President, Hungarian Chamber of Agriculture of Zala County

President, National Association of Hungarian Farmers' Societies of Zala County

Ms Júlia Borbála VADÁSZ

Permanent Delegate in Brussels of the Confederation of Hungarian Employers and Industrialists

Dr Piroska KÁLLAY

Coordinator for Committees (Equality, Youth, International, Pensioners) of the LIGA-Democratic League of Independent Trade Unions

Ms Erika NEMESKÉRINÉ KOLLER

International secretary at the Forum for the Co-operation of Trade Unions

Dr Miklós PÁSZTOR

Expert, National Federation of Workers' Council

Dr János WELTNER

Senior consultant, Semmelweis University in Budapest

Dr Etele BARÁTH

Hon. university professor, Hungarian Society for Urban Planning

Dr Ágnes CSER

Representative of the Hungarian Alliance for Children and Youth

Ms Kinga JOÓ

Vice-president, National Association of Large Families

Mr Ákos TOPOLÁNSZKY

President, Federation of the Hungarian Drug Therapeutic Institutes

MALTA

Mr Stefano MALLIA

Former President of the Malta Chamber of Commerce and Industry and an ex-officio Council Member and Member of the Chamber Statute Revision Committee

Mr Tony ZAHRA

President, Malta Hotels and Restaurants Association

Mr Charles VELLA

Research & Information Executive; Secretary to the GWU National Council

Dr Philip VON BROCKDORFF

Consultant, Union Ħaddiema Magħqudin

Mr Ben RIZZO

President, Civil Society Committee within the Malta Council for Economic and Social Development (MCESD)

NEDERLAND

Mr Winand Leo Emile QUAEDVLIEG

Head, Brussels office, VNO-NCW and MKB Nederland

Mr Klaas Johan OSINGA

Senior Adviser, International Affairs at LTO NEDERLAND

Mrs Marjolijn BULK

Adviser, European Affairs at FNV

Mr Martinus Cornelis SIECKER

Former Trade Union Official, Netherlands Trade Union Federation (FNV)

Mrs Annie VAN WEZEL

Policy Adviser, European and International Affairs at FNV

Mrs Melanie I. BOUWKNEGT

Advisor, CNV Nederland

Mrs Cathelijne C.J. MULLER

Advisor, VCP

Mr Dick WESTENDORP

Former President, „consumentenbond”

Mr Jan Willem Hendrik DIRX

Advisor and directorate secretariat to the management of „Natuur and Milieu”. Responsible for the „groene11” (partnership between the main Dutch nature and environmental organisations)

ÖSTERREICH

Ms Christa SCHWENG

Senior Advisor of the „Wirtschaftskammer Österreich” (Austrian Economic Chamber); department for social policy and health

Mr Michael IKRATH

Secretary General of the „Österreichischer Sparkassenverband” (Austrian Association of savings banks)

Mr Gerhard RIEMER

Consultant of the „Vereinigung der Österreichischen Industrie” (Federation of the Austrian Industry)

Mr Ferdinand MAIER

Former Secretary General of the „Österreichischer Raiffeisenverband” (Austrian Raiffeisen-Association)

Mr Thomas DELAPINA

Senior advisor of the „Arbeiterkammer Wien” (Chamber of Labour of the Federal Land Vienna)

Mr Thomas WAGNSONNER

Deputy Director of the „Arbeiterkammer Niederösterreich” (Chamber of Labour of the Federal Land of Lower Austria)

Mr Oliver RÖPKE

Head of the „ÖGB-Europabüro an der Ständigen Vertretung Österreichs bei der EU in Brüssel” (Bureau for European Affairs of the Austrian Trade Union at the Permanent Representative of Austria at the EU in Brussels)

Mr Wolfgang GREIF

Head of the department of the „ÖGB” (Austrian Trade Union Association) betreffend „Europa, Konzerne und Internationale Beziehungen” (Europe, multinational companies and international relations)

Mr Thomas KATTNIG

Head of the „Bereich für Internationales, EU und Daseinsvorsorge in der Gewerkschaft der Gemeindebediensteten sowie der Gewerkschaft für Kunst, Medien, Sport und freie Berufe” (in the field of international affairs, EU and services of general interest of the trade union for employees of municipalities as well as for the trade union of media, sports and independent professions)

Mr Rudolf KOLBE

President of the „Kammer der Architekten und Ingenieurkonsulenten für Oberösterreich und Salzburg” (Chamber of architects and consultants for engineering for the Federal Land of Upper Austria and the Federal Land of Salzburg)

Mr Andreas THURNER

Officer of the „Landwirtschaftskammer Österreich – Büro Brüssel” (Chamber of agriculture in Austria – Office in Brussels)

Mr Alfred GAJDOSIK

Employee of „Hotel Marriott/PCC-Erhaltungs- und ErrichtungsgesmbH” (Marriott Hotel Vienna/(PCC-preservation and accommodation-limited partnership company)

POLSKA

Mr Jacek Piotr KRAWCZYK

Vice-president, Confederation Lewiatan

Mr Lech Józef PILAWSKI

Director General, Confederation Lewiatan

Mr Andrzej MALINOWSKI

President, Employers of Poland

Mr Janusz PIETKIEWICZ

Vice-president, Employers of Poland

Mr Jarosław Maciej MULEWICZ

Consultant, Association of Employers Business Centre Club

Mr Krzysztof OSTROWSKI

Director of the Interventions Bureau, Association of Employers Business Centre Club

Mr Jan KLIMEK

Vice-president, Polish Craft Association

Mrs Dorota GARDIAS

Expert, Trade Union Forum

Mrs Wioletta JANOSZKA

Member of the Board, Trade Union Forum

Mr Andrzej ADAMCZYK

Secretary of the Foreign Affairs Office, Independent and Self-Governing Trade Union „Solidarność”

Mr Marian KRZAKLEWSKI

Expert, Independent and Self-Governing Trade Union „Solidarność”

Mr Franciszek Bogdan BOBROWSKI

Vice-president, All-Poland Alliance of Trade Unions

Mr Wincenty Sławomir BRONIARZ

President of the Polish Teachers' Union/All-Poland Alliance of Trade Unions

Mr Adam ROGALEWSKI

Expert, All-Poland Alliance of Trade Unions

Mr Krzysztof Stanisław BALON

Secretary of the Programming Committee, Working Community of Associations of Social Organisations WRZOS

Mrs Karolina Lidia DRESZER-SMALEC

Expert, All-Poland Federation of Non-Governmental Organisations

Mr Krzysztof KAMIENIECKI

Expert, Polish Ecological Club

Mr Michał Grzegorz MODRZEJEWSKI

Honorary President of the Union of the Rural Youth

Mr Krzysztof Jerzy PATER

Member, Polish Scouting Association

Mrs Elżbieta Maria SZADZIŃSKA

Expert, Consumers Federation

Mrs Teresa TISZBIEREK

Expert, Association of the Voluntary Fire Brigades of the Republic of Poland

PORTUGAL

Mr Gonçalo Cristóvão Aranha da Gama LOBO XAVIER

Adviser to the Management Board of AIMMAP – the Association of Portuguese Metallurgical, Mechanical Engineering and Similar Industrial Companies; Member appointed by CIP – Confederation of Enterprises of Portugal, since January 2013 (CIP)

Mr Luís Miguel CORREIA MIRA

Secretary-general, Portuguese Farmers' Confederation (CAP)

Mr Pedro D'ALMEIDA FREIRE

Vice-president, Confederation of Portuguese Commerce and Services (CCP)

Mr Paulo BARROS VALE

Businessman, Director of the Portuguese Business Association (AEP)

Mr Mário David FERREIRINHA SOARES

Professor, Member of the National Council of the General Confederation of Portuguese Workers – Inter-union (CGTP-IN)

Mr Carlos Manuel ALVES TRINDADE

Member of the Executive Committee, National Council of the Portuguese General Workers' Confederation (CGTP-IN)

Mr Carlos Manuel SIMÕES DA SILVA

Secretary-General of UGT (União Geral de Trabalhadores/Portuguese General Workers Trade-Union)

Mr João DIAS DA SILVA

Vice-President of the Board of the Teachers' Trade Union for the North Region

Mr Jorge PEGADO LIZ

Lawyer, Consumer Protection Association (DECO)

Mr Carlos Matias RAMOS

President of the Portuguese Association of Engineers

Mr Francisco Bernardino da SILVA

Secretary-general of CONFAGRI, President of the Portuguese National Federation of Mutual Agricultural Credit Banks (Portuguese Cooperative Banks) (FENACAM)

Mr Lino da SILVA MAIA

President of the National Confederation of Solidarity Institutions (CNIS)

ROMÂNIA

Petru Sorin DANDEA

Vice-president at The National Trade Union Confederation Cartel ALFA

Dumitru FORNEA

Confederal Secretary responsible for the International Relations of the National Trade Union Confederation – MERIDIAN

Minel IVAȘCU

Secretary General at The National Trade Union Block (BNS)

Liviu LUCA

Prim-vice-president at The National Trade Union Confederation CNSLR-FRATIA

Sabin RUSU

Secretary General – Confederation of Democratic Trade Unions in Romania

Ana BONTEA

Director of the Department for Legal Affairs and Social Dialogue, National Council of Small and Medium Sized Private Enterprises in Romania (CNIPMMR)

Mihai MANOLIU

President, The Confederation of Romanian Employers (CNPR)

Aurel Laurențiu PLOSCEANU

President, General Union of Industrialists in Romania (UGIR)

Octavian Cătălin ALBU

Secretary General of Romanian National Employers Organisation (PNR)

Irinel Eduard FLORIA

Employers Confederation Concordia (Concordia)

Cristian PÎRVULESCU

President, Asociația Pro Democrația (ApD), non-governmental, non-profit association

Ionuț SIBIAN

Executive Director, Civil Society Development Foundation (CSDF)

Mihai IVAȘCU

Camera de Comerț și Industrie a României

Marius Eugen OPRAN

Institutul Național de C& D pentru Fizică și Inginerie Nucleară; Institutul Național de C&D Fizica Laserelor Plasmei și Radiației;

Victor ALISTAR

Transparency International România

SLOVENIJA

Mr Jože SMOLE

Secretary General, ZDS – Association of Employers of Slovenia

Mr Dare STOJAN

Director, Businessman, AVITEL d.o.o.

Ms Nadja GÖTZ

Legal Adviser of Public Services Trade Unions Confederation of Slovenia

Mr Jakob Krištof POČIVAVŠEK

Secretary General of the Confederation of Trade Unions of Slovenia PERGAM

Mr Andrej ZORKO

Executive Secretary, Governing Board of the Slovenian Association of Free Trade Unions

Mr Primož ŠPORAR

Chief Executive Officer of SKUP, Association of Private Institutes

Mr Branko RAVNIK

Director of Chamber of Agriculture and Forestry of Slovenia (CAFS)

SLOVENSKO

Mr Peter MIHÓK

President of the Slovak Chamber of Commerce and Industry and Vice President of the Economic and Social Council of the Slovak Republic

Ms Martina ŠIRHALOVÁ

Project manager, Federation of employers' associations (AZZZ)

Ms Jarmila DÚBRAVSKÁ

Director of the Department of Agriculture and Services, Slovak Agriculture and Food Chamber (SPPK)

Mr Emil MACHYNA

President of the Slovak Metalworkers Federation (KOVO)

Mr Anton SZALAY

President of the Slovak Trade Union of Health and Social Services

Ms Mária MAYEROVÁ

President of the Slovak Trade Union of Public Administration and Culture (SLOVES)

Mr Vladimír BÁLEŠ

Professor, Slovak University of Technology in Bratislava

Mr Juraj SIPKO

Director of the Institute of Economic Research, Slovak Academy of Science

Mr Rudolf KROPIL

President of the Slovak Rectors' Conference

SUOMI

Ms Tellervo KYLÄ-HARAKKA-RUONALA

Director, Infrastructure and Environment, Confederation of Finnish Industries

Mr Jukka AHTELA

LL.M., Chairman of the Board, Senior Advisor, Ahtela Consulting Oy

Mr Timo VUORI

Executive Vice President, Finland Chamber of Commerce

Mr Markus PENTTINEN

Head of International Affairs, Confederation of Professional and Managerial Staff in Finland Akava

Mr Pekka RISTELÄ

Director, FinUnions – Finnish Trade Union Representation to the EU

Ms Marianne MUONA

Senior Advisor on International Affairs, Finnish Confederation of Professionals STTK

Ms Pirkko RAUNEMAA

M.Sc. (Agriculture and Forestry), Council of Home Economics and Consumer Associations

Mr Simo TIAINEN

Director, Office of Finnish Agriculture and Cooperatives, Central Union of Agricultural Producers and Forest Owners MTK

Mr Pasi MOISIO

Director, Permanent Representative to the EU of the Finnish transport and logistics organisations

SVERIGE

Ms Karin Ebba Sofia EKENGER

Director/Senior Advisor, Confederation of Swedish Enterprise

Mr Nils-Olof Krister ANDERSSON

Head of the Tax Policy Department, Confederation of Swedish Enterprise

Mr Thord Stefan BACK

Director Sustainable Logistics, Swedish Confederation of Transport Enterprises

Mr Erik Rolf Lennart SVENSSON

Board Member, Almega AB

Ms Ellen Paula NYGREN

Ombudsman, Swedish Trade Union Confederation

Mr Frank Thomas ABRAHAMSSON

Swedish Trade Union for Service and Communications Employees

Ms Berivan Muhriban ÖNGÖRUR

International Secretary, Swedish Confederation of Professional Employees

Mr Bo Gunnar Alexander JANSSON

President, National Union of Teachers in Sweden

Ms Ariane Elisabeth RODERT

EU Policy Advisor, National Forum for Voluntary Organizations

Mr Oskar Kristersson WALLNER

Expert, National Council of Swedish Youth Organisations (LSU)

Ms Sofia Karin Anna BJÖRNSSON

Acting director, Federation of Swedish Farmers (LRF), Brussels Office

Ms Ulrika WESTERLUND

President, Swedish Federation for Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Rights (RFSL)

UNITED KINGDOM

Mr George Traill LYON

Independent Lawyer – formerly BAE Systems

Mr Roger Martin BARKER

Director, Corporate Governance and Professional Standards, Institute of Directors

Ms Brenda KING

Director, African and Caribbean Diversity

Dr David John SEARS

Consultant and former Deputy Director General British Chamber of Commerce

Ms Madi SHARMA

Entrepreneur and consultant and Founder of Women's Economic and Social Think Tank and Make a Difference Ideas Centre supporting female empowerment

Mr John WALKER

Director of European Alliance of Small Business, Business Consultant and former National Chairman of Federation of Small Business

Mr Jonathan PEEL

Business and Trade Consultant

Mr Brendan James BURNS

Management Consultant and Financial Investor

Mr Brian CURTIS

Former Chair/President in National Union of Rail, Maritime and Transport Workers and WTUC

Ms Diane KELLY

UNISON Assistant Branch Secretary

Ms Kathleen WALKER SHAW

Head of European Office for GMB Trade Union

Ms Agnes TOLMIE

Senior Union Representative, UNITE Union, and Manager, Royal Bank of Scotland

Ms Judy MCKNIGHT

Former General Secretary, National Association of Probation Officers (NAPO)

Mr Nicholas CROOK

Head of International Relations, UNISON, and member of the Executive of the European Federation of Public Service Unions

Mr Amarjite SINGH

CWU Branch Secretary, Royal Mail. Chair of CWU National Race Advisory Board

Mr Martin MAYER

First Yorkshire Bus PLC, UNITE Branch Secretary

Dr Rose D'SA

Consultant in EU, Commonwealth and International Law including legal education and Distance Learning

Ms Jane MORRICE

Communications Consultant, Deputy Chief Equality Commissioner – Northern Ireland

Sir Stuart ETHERINGTON

Chief Executive for the National Council for Voluntary Organisations (NCVO)

Mr Michael SMYTH

Economist, Academic, University of Ulster

Mr Tom JONES

Farmer; Vice-President of the Wales Council for Voluntary Action (WCVA)

Ms Irene OLDFATHER

Director, Health and Social Care Alliance

Ms Marina YANNAKOUDAKIS

Consultant on Women's Rights

Sir Graham WATSON

Managing Director, Consultant, Honorary President and co-founder of Climate Parliament (London) and Chairman of Europe Active, the European Health and Fitness Association

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/80 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/80

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/1601

z dnia 22 września 2015 r.

ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 78 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art 78 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w przypadku gdy jedno lub więcej państw członkowskich znajdzie się w nadzwyczajnej sytuacji charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na rzecz zainteresowanego państwa lub państw członkowskich. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art 78 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w przypadku gdy jedno lub więcej państw członkowskich znajdzie się w nadzwyczajnej sytuacji charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na rzecz zainteresowanego państwa lub państw członkowskich.

| (2) | Zgodnie z art. 80 TFUE polityki Unii dotyczące kontroli granicznej, azylu i imigracji oraz ich wprowadzanie w życie podlegają zasadzie solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi, a akty Unii przyjęte w tej dziedzinie zawierają odpowiednie środki w celu zastosowania tej zasady. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 80 TFUE polityki Unii dotyczące kontroli granicznej, azylu i imigracji oraz ich wprowadzanie w życie podlegają zasadzie solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi, a akty Unii przyjęte w tej dziedzinie zawierają odpowiednie środki w celu zastosowania tej zasady.

| (3) | Niedawny kryzys w basenie Morza Śródziemnego skłonił instytucje Unii do natychmiastowego uznania przepływów migracyjnych w tym regionie za wyjątkowe oraz do wezwania do podjęcia konkretnych środków solidarności na rzecz państw członkowskich pierwszej linii. W szczególności na wspólnym posiedzeniu ministrów spraw zagranicznych i ministrów spraw wewnętrznych w dniu 20 kwietnia 2015 r. Komisja przedstawiła dziesięciopunktowy plan natychmiastowych działań, jakie należy podjąć w odpowiedzi na kryzys, obejmujący zobowiązanie do rozważenia możliwych wariantów nadzwyczajnego mechanizmu relokacji. |
| --- | --- |

(3)

Niedawny kryzys w basenie Morza Śródziemnego skłonił instytucje Unii do natychmiastowego uznania przepływów migracyjnych w tym regionie za wyjątkowe oraz do wezwania do podjęcia konkretnych środków solidarności na rzecz państw członkowskich pierwszej linii. W szczególności na wspólnym posiedzeniu ministrów spraw zagranicznych i ministrów spraw wewnętrznych w dniu 20 kwietnia 2015 r. Komisja przedstawiła dziesięciopunktowy plan natychmiastowych działań, jakie należy podjąć w odpowiedzi na kryzys, obejmujący zobowiązanie do rozważenia możliwych wariantów nadzwyczajnego mechanizmu relokacji.

| (4) | Na posiedzeniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. Rada Europejska postanowiła, między innymi, wzmocnić wewnętrzną solidarność i odpowiedzialność oraz zobowiązała się w szczególności do zwiększenia pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych na rzecz państw członkowskich pierwszej linii oraz rozważenia możliwości zorganizowania na zasadzie dobrowolności nadzwyczajnej relokacji między państwami członkowskimi oraz rozmieszczenia w państwach członkowskich pierwszej linii zespołów Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) w celu wspólnego rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, łącznie z rejestrowaniem i pobieraniem odcisków palców. |
| --- | --- |

(4)

Na posiedzeniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. Rada Europejska postanowiła, między innymi, wzmocnić wewnętrzną solidarność i odpowiedzialność oraz zobowiązała się w szczególności do zwiększenia pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych na rzecz państw członkowskich pierwszej linii oraz rozważenia możliwości zorganizowania na zasadzie dobrowolności nadzwyczajnej relokacji między państwami członkowskimi oraz rozmieszczenia w państwach członkowskich pierwszej linii zespołów Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) w celu wspólnego rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, łącznie z rejestrowaniem i pobieraniem odcisków palców.

| (5) | W rezolucji z dnia 28 kwietnia 2015 r. Parlament Europejski powtórzył, że swoją odpowiedź na ostatnie tragiczne wydarzenia na Morzu Śródziemnym Unia musi oprzeć na solidarności i sprawiedliwym podziale odpowiedzialności oraz zwiększyć wysiłki w tej dziedzinie na rzecz tych państw członkowskich, do których przybywa największa – w wartościach bezwzględnych albo względnych – liczba uchodźców i wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową. |
| --- | --- |

(5)

W rezolucji z dnia 28 kwietnia 2015 r. Parlament Europejski powtórzył, że swoją odpowiedź na ostatnie tragiczne wydarzenia na Morzu Śródziemnym Unia musi oprzeć na solidarności i sprawiedliwym podziale odpowiedzialności oraz zwiększyć wysiłki w tej dziedzinie na rzecz tych państw członkowskich, do których przybywa największa – w wartościach bezwzględnych albo względnych – liczba uchodźców i wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową.

| (6) | Poza środkami w obszarze azylu państwa członkowskie pierwszej linii powinny zwiększyć swoje wysiłki w celu ustanowienia środków mających na celu sprostanie mieszanym przepływom migracyjnym na granicach zewnętrznych Unii Europejskiej. Środki te powinny zagwarantować prawa osób wymagających ochrony międzynarodowej oraz zapobiegać nieuregulowanej migracji. |
| --- | --- |

(6)

Poza środkami w obszarze azylu państwa członkowskie pierwszej linii powinny zwiększyć swoje wysiłki w celu ustanowienia środków mających na celu sprostanie mieszanym przepływom migracyjnym na granicach zewnętrznych Unii Europejskiej. Środki te powinny zagwarantować prawa osób wymagających ochrony międzynarodowej oraz zapobiegać nieuregulowanej migracji.

| (7) | Na posiedzeniu w dniach 25 i 26 czerwca 2015 r. Rada Europejska zdecydowała, między innymi, że należy równolegle zajmować się trzema kluczowymi wymiarami: relokacją/przesiedleniem, powrotem/readmisją/reintegracją oraz współpracą z państwami pochodzenia i tranzytu. Rada Europejska zgodziła się przede wszystkim – z uwagi na obecną sytuację nadzwyczajną i zobowiązanie do większej solidarności i odpowiedzialności – na tymczasową i wyjątkową relokację z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich, w ciągu dwóch lat, 40 000 osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, w której to relokacji uczestniczyłyby wszystkie państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(7)

Na posiedzeniu w dniach 25 i 26 czerwca 2015 r. Rada Europejska zdecydowała, między innymi, że należy równolegle zajmować się trzema kluczowymi wymiarami: relokacją/przesiedleniem, powrotem/readmisją/reintegracją oraz współpracą z państwami pochodzenia i tranzytu. Rada Europejska zgodziła się przede wszystkim – z uwagi na obecną sytuację nadzwyczajną i zobowiązanie do większej solidarności i odpowiedzialności – na tymczasową i wyjątkową relokację z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich, w ciągu dwóch lat, 40 000 osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, w której to relokacji uczestniczyłyby wszystkie państwa członkowskie.

| (8) | Szczególne położenie państw członkowskich jest wynikiem, w szczególności, przepływów migracyjnych w innych regionach geograficznych, takich jak szlak migracyjny prowadzący przez Bałkany Zachodnie. |
| --- | --- |

(8)

Szczególne położenie państw członkowskich jest wynikiem, w szczególności, przepływów migracyjnych w innych regionach geograficznych, takich jak szlak migracyjny prowadzący przez Bałkany Zachodnie.

| (9) | Kilka państw członkowskich miało do czynienia ze znaczącym zwiększeniem się całkowitej liczby migrantów, w tym wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, przybywających na ich terytoria w 2014 r.; w niektórych z tych państw sytuacja ta utrzymuje się nadal w 2015 r. Kilku państwom członkowskim Komisja udzieliła nadzwyczajnej pomocy finansowej, a EASO udzielił wsparcia operacyjnego, aby pomóc im w uporaniu się z tym wzrostem. |
| --- | --- |

(9)

Kilka państw członkowskich miało do czynienia ze znaczącym zwiększeniem się całkowitej liczby migrantów, w tym wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, przybywających na ich terytoria w 2014 r.; w niektórych z tych państw sytuacja ta utrzymuje się nadal w 2015 r. Kilku państwom członkowskim Komisja udzieliła nadzwyczajnej pomocy finansowej, a EASO udzielił wsparcia operacyjnego, aby pomóc im w uporaniu się z tym wzrostem.

| (10) | Wśród państw członkowskich znajdujących się pod znaczną presją oraz w kontekście niedawnych tragicznych wypadków na Morzu Śródziemnym, Włochy i Grecja w szczególności doświadczyły niespotykanego dotąd napływu migrantów przybywających na ich terytoria, w tym wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, którzy w sposób oczywisty wymagają tej ochrony, co spowodowało znaczące obciążenie dla ich systemów migracyjnych i azylowych. |
| --- | --- |

(10)

Wśród państw członkowskich znajdujących się pod znaczną presją oraz w kontekście niedawnych tragicznych wypadków na Morzu Śródziemnym, Włochy i Grecja w szczególności doświadczyły niespotykanego dotąd napływu migrantów przybywających na ich terytoria, w tym wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, którzy w sposób oczywisty wymagają tej ochrony, co spowodowało znaczące obciążenie dla ich systemów migracyjnych i azylowych.

| (11) | W dniu 20 lipca 2015 r. w drodze konsensusu przyjęto – odzwierciedlając szczególne położenie poszczególnych państw członkowskich – rezolucję przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie dotyczącą relokacji z Grecji i z Włoch 40 000 osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej. W ciągu dwóch lat z Włoch zostanie relokowanych 24 000 osób, a z Grecji – 16 000 osób. W dniu 14 września 2015 r. Rada przyjęła decyzję (UE) nr 2015/1523 (2) ustanawiającą tymczasowy i wyjątkowy mechanizm relokacji – z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich – osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej. |
| --- | --- |

(11)

W dniu 20 lipca 2015 r. w drodze konsensusu przyjęto – odzwierciedlając szczególne położenie poszczególnych państw członkowskich – rezolucję przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie dotyczącą relokacji z Grecji i z Włoch 40 000 osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej. W ciągu dwóch lat z Włoch zostanie relokowanych 24 000 osób, a z Grecji – 16 000 osób. W dniu 14 września 2015 r. Rada przyjęła decyzję (UE) nr 2015/1523 (2) ustanawiającą tymczasowy i wyjątkowy mechanizm relokacji – z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich – osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej.

| (12) | W ostatnich miesiącach presja migracyjna na południowych zewnętrznych granicach lądowych i morskich znów gwałtownie wzrosła i nadal obserwuje się przesuwanie się przepływów migracyjnych ze środkowej do wschodniej części regionu Morza Śródziemnego oraz w kierunku szlaku prowadzącego przez Bałkany Zachodnie, w wyniku rosnącej liczby migrantów przybywających do i z Grecji. W świetle tej sytuacji powinny zostać zapewnione dalsze środki tymczasowe służące złagodzeniu presji azylowej we Włoszech i Grecji. |
| --- | --- |

(12)

W ostatnich miesiącach presja migracyjna na południowych zewnętrznych granicach lądowych i morskich znów gwałtownie wzrosła i nadal obserwuje się przesuwanie się przepływów migracyjnych ze środkowej do wschodniej części regionu Morza Śródziemnego oraz w kierunku szlaku prowadzącego przez Bałkany Zachodnie, w wyniku rosnącej liczby migrantów przybywających do i z Grecji. W świetle tej sytuacji powinny zostać zapewnione dalsze środki tymczasowe służące złagodzeniu presji azylowej we Włoszech i Grecji.

| (13) | Według danych Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex), przez pierwsze osiem miesięcy 2015 r. szlaki prowadzące przez środkową i wschodnią część regionu Morza Śródziemnego były głównym obszarem nieuregulowanego przekraczania granic Unii. Od początku 2015 r. około 116 000 migrantów przybyło do Włoch w sposób nieuregulowany (w tym około 10 000 migrantów o nieuregulowanym statusie, którzy zostali zarejestrowani przez miejscowe władze, lecz jeszcze nie są potwierdzeni w danych agencji Frontex). W maju i czerwcu 2015 r. agencja Frontex odnotowała 34 691 przypadków nieuregulowanego przekroczenia granicy, w lipcu i sierpniu zaś – 42 356 takich przypadków, co oznacza wzrost o 20 %. Znaczny wzrost tej liczby w 2015 r. zaobserwowała również Grecja, do której przybyło ponad 211 000 migrantów o nieuregulowanym statusie (w tym około 28 000 migrantów o nieuregulowanym statusie, którzy zostali zarejestrowani przez miejscowe władze, lecz jeszcze nie zostali potwierdzeni w danych agencji Frontex). W maju i czerwcu 2015 r. agencja Frontex odnotowała 53 624 przypadki nieuregulowanego przekroczenia granicy, w lipcu i sierpniu zaś – 137 000 takich przypadków, co oznacza wzrost o 250 %). Znacząca część całkowitej liczby migrantów o nieuregulowanym statusie, których obecność stwierdzono w tych dwóch regionach, obejmowała migrantów posiadających obywatelstwo państw, których obywatele w znacznym odsetku – według danych Eurostatu – uzyskują na poziomie Unii ochronę międzynarodową. |
| --- | --- |

(13)

Według danych Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex), przez pierwsze osiem miesięcy 2015 r. szlaki prowadzące przez środkową i wschodnią część regionu Morza Śródziemnego były głównym obszarem nieuregulowanego przekraczania granic Unii. Od początku 2015 r. około 116 000 migrantów przybyło do Włoch w sposób nieuregulowany (w tym około 10 000 migrantów o nieuregulowanym statusie, którzy zostali zarejestrowani przez miejscowe władze, lecz jeszcze nie są potwierdzeni w danych agencji Frontex). W maju i czerwcu 2015 r. agencja Frontex odnotowała 34 691 przypadków nieuregulowanego przekroczenia granicy, w lipcu i sierpniu zaś – 42 356 takich przypadków, co oznacza wzrost o 20 %. Znaczny wzrost tej liczby w 2015 r. zaobserwowała również Grecja, do której przybyło ponad 211 000 migrantów o nieuregulowanym statusie (w tym około 28 000 migrantów o nieuregulowanym statusie, którzy zostali zarejestrowani przez miejscowe władze, lecz jeszcze nie zostali potwierdzeni w danych agencji Frontex). W maju i czerwcu 2015 r. agencja Frontex odnotowała 53 624 przypadki nieuregulowanego przekroczenia granicy, w lipcu i sierpniu zaś – 137 000 takich przypadków, co oznacza wzrost o 250 %). Znacząca część całkowitej liczby migrantów o nieuregulowanym statusie, których obecność stwierdzono w tych dwóch regionach, obejmowała migrantów posiadających obywatelstwo państw, których obywatele w znacznym odsetku – według danych Eurostatu – uzyskują na poziomie Unii ochronę międzynarodową.

| (14) | Według danych Eurostatu i EASO we Włoszech, w okresie od stycznia do lipca 2015 r., o ochronę międzynarodową wystąpiły 39 183 osoby – w porównaniu do 30 755 osób w tym samym okresie 2014 r. (wzrost o 27 %). W przypadku Grecji wzrost liczby wniosków jest podobny: złożono tu 7 475 wniosków (wzrost o 30 %). |
| --- | --- |

(14)

Według danych Eurostatu i EASO we Włoszech, w okresie od stycznia do lipca 2015 r., o ochronę międzynarodową wystąpiły 39 183 osoby – w porównaniu do 30 755 osób w tym samym okresie 2014 r. (wzrost o 27 %). W przypadku Grecji wzrost liczby wniosków jest podobny: złożono tu 7 475 wniosków (wzrost o 30 %).

| (15) | W ramach polityki migracyjnej i azylowej podjęto dotychczas wiele działań w celu wsparcia Włoch i Grecji, w tym poprzez zapewnienie im znacznej pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych i wsparcia operacyjnego EASO. Włochy i Grecja były drugim i trzecim pod względem wielkości beneficjentem środków wydatkowanych w latach 2007–2013 w ramach programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” (SOLID), otrzymały one ponadto znaczne finansowanie na pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych. W latach 2014–2020 Włochy i Grecja prawdopodobnie pozostaną głównymi beneficjentami Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (AMIF). |
| --- | --- |

(15)

W ramach polityki migracyjnej i azylowej podjęto dotychczas wiele działań w celu wsparcia Włoch i Grecji, w tym poprzez zapewnienie im znacznej pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych i wsparcia operacyjnego EASO. Włochy i Grecja były drugim i trzecim pod względem wielkości beneficjentem środków wydatkowanych w latach 2007–2013 w ramach programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” (SOLID), otrzymały one ponadto znaczne finansowanie na pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych. W latach 2014–2020 Włochy i Grecja prawdopodobnie pozostaną głównymi beneficjentami Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (AMIF).

| (16) | Z powodu ciągłej niestabilności i konfliktów trwających w bezpośrednim sąsiedztwie Włoch i Grecji oraz ich skutków w postaci przepływów migracyjnych w innych państwach członkowskich, istnieje duże prawdopodobieństwo, że systemy migracyjne i azylowe tych państw nadal będą się znajdować pod znaczącą i rosnącą presją, przy czym znacząca część migrantów może wymagać ochrony międzynarodowej. Wskazuje to na pilną potrzebę okazania solidarności na rzecz Włoch i Grecji oraz uzupełnienia działań podjętych dotychczas w celu wspierania ich za pomocą środków tymczasowych w dziedzinie azylu i migracji. |
| --- | --- |

(16)

Z powodu ciągłej niestabilności i konfliktów trwających w bezpośrednim sąsiedztwie Włoch i Grecji oraz ich skutków w postaci przepływów migracyjnych w innych państwach członkowskich, istnieje duże prawdopodobieństwo, że systemy migracyjne i azylowe tych państw nadal będą się znajdować pod znaczącą i rosnącą presją, przy czym znacząca część migrantów może wymagać ochrony międzynarodowej. Wskazuje to na pilną potrzebę okazania solidarności na rzecz Włoch i Grecji oraz uzupełnienia działań podjętych dotychczas w celu wspierania ich za pomocą środków tymczasowych w dziedzinie azylu i migracji.

| (17) | W dniu 22 września 2015 r. Rada odnotowała chęć i gotowość państw członkowskich do wzięcia udziału – zgodnie z zasadami solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi, którym podlega polityka dotycząca azylu i migracji – w relokacji 120 000 osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej. Rada postanowiła zatem przyjąć niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(17)

W dniu 22 września 2015 r. Rada odnotowała chęć i gotowość państw członkowskich do wzięcia udziału – zgodnie z zasadami solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi, którym podlega polityka dotycząca azylu i migracji – w relokacji 120 000 osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej. Rada postanowiła zatem przyjąć niniejszą decyzję.

| (18) | Należy przypomnieć, że w decyzji (UE) nr 2015/1523 nałożono na Włochy i Grecję obowiązek zapewnienia rozwiązań strukturalnych mających rozładować wyjątkową presję migracyjną wpływającą na ich systemy azylowe i migracyjne przez utworzenie solidnych strategicznych ram reagowania na sytuacje kryzysowe i zintensyfikowanie trwającego procesu reform w tych obszarach. Plany działania, jakie Włochy i Grecja przedstawiły w tym celu, powinny zostać uaktualnione, tak aby uwzględnić niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(18)

Należy przypomnieć, że w decyzji (UE) nr 2015/1523 nałożono na Włochy i Grecję obowiązek zapewnienia rozwiązań strukturalnych mających rozładować wyjątkową presję migracyjną wpływającą na ich systemy azylowe i migracyjne przez utworzenie solidnych strategicznych ram reagowania na sytuacje kryzysowe i zintensyfikowanie trwającego procesu reform w tych obszarach. Plany działania, jakie Włochy i Grecja przedstawiły w tym celu, powinny zostać uaktualnione, tak aby uwzględnić niniejszą decyzję.

| (19) | Mając na względzie fakt, że Rada Europejska uzgodniła zestaw wzajemnie powiązanych środków, Komisji należy powierzyć uprawnienia w zakresie zawieszenia – w stosownych przypadkach i po zapewnieniu danemu państwu członkowskiemu możliwości przedstawienia swojego stanowiska – stosowania niniejszej decyzji przez ograniczony okres, gdyby Włochy lub Grecja nie przestrzegały swoich zobowiązań w tym zakresie. |
| --- | --- |

(19)

Mając na względzie fakt, że Rada Europejska uzgodniła zestaw wzajemnie powiązanych środków, Komisji należy powierzyć uprawnienia w zakresie zawieszenia – w stosownych przypadkach i po zapewnieniu danemu państwu członkowskiemu możliwości przedstawienia swojego stanowiska – stosowania niniejszej decyzji przez ograniczony okres, gdyby Włochy lub Grecja nie przestrzegały swoich zobowiązań w tym zakresie.

| (20) | Począwszy od dnia 26 września 2016 r., 54 000 wnioskodawców powinno zostać proporcjonalnie relokowanych z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich. Rada i Komisja powinny prowadzić regularny przegląd sytuacji odnośnie masowego napływu obywateli państw trzecich do państw członkowskich. W stosownych przypadkach Komisja powinna przedłożyć wnioski dotyczące zmiany niniejszej decyzji, aby odpowiedzieć na zmianę sytuacji w terenie i jej wpływ na mechanizm relokacji, a także zmieniającą się presję na państwa członkowskie, w szczególności państwa członkowskie pierwszej linii. Dokonując tego, powinna uwzględnić stanowiska państw członkowskich, które prawdopodobnie będą beneficjentami.
  Jeżeli niniejsza decyzja zostanie zmieniona na rzecz innego państwa członkowskiego, to państwo członkowskie powinno, w dniu wejścia w życie odpowiedniej decyzji zmieniającej Rady przedstawić Radzie i Komisji plan działania, który powinien obejmować odpowiednie środki w dziedzinie azylu, pierwszego przyjęcia i powrotu, zwiększające zdolność, jakość i skuteczność jego systemów w tych dziedzinach, a także środki w celu zapewnienia odpowiedniego wykonania niniejszej decyzji, mając na względzie umożliwienie mu lepszego sprostania, po zakończeniu okresu stosowania niniejszej decyzji, ewentualnej sytuacji zwiększonego napływu migrantów na jego terytorium. |
| --- | --- |

(20)

Począwszy od dnia 26 września 2016 r., 54 000 wnioskodawców powinno zostać proporcjonalnie relokowanych z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich. Rada i Komisja powinny prowadzić regularny przegląd sytuacji odnośnie masowego napływu obywateli państw trzecich do państw członkowskich. W stosownych przypadkach Komisja powinna przedłożyć wnioski dotyczące zmiany niniejszej decyzji, aby odpowiedzieć na zmianę sytuacji w terenie i jej wpływ na mechanizm relokacji, a także zmieniającą się presję na państwa członkowskie, w szczególności państwa członkowskie pierwszej linii. Dokonując tego, powinna uwzględnić stanowiska państw członkowskich, które prawdopodobnie będą beneficjentami.

Jeżeli niniejsza decyzja zostanie zmieniona na rzecz innego państwa członkowskiego, to państwo członkowskie powinno, w dniu wejścia w życie odpowiedniej decyzji zmieniającej Rady przedstawić Radzie i Komisji plan działania, który powinien obejmować odpowiednie środki w dziedzinie azylu, pierwszego przyjęcia i powrotu, zwiększające zdolność, jakość i skuteczność jego systemów w tych dziedzinach, a także środki w celu zapewnienia odpowiedniego wykonania niniejszej decyzji, mając na względzie umożliwienie mu lepszego sprostania, po zakończeniu okresu stosowania niniejszej decyzji, ewentualnej sytuacji zwiększonego napływu migrantów na jego terytorium.

| (21) | Jeżeli którekolwiek państwo członkowskie znalazłoby się w podobnej sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć na podstawie art. 78 ust. 3 TFUE środki tymczasowe na rzecz danego państwa członkowskiego. Środki takie mogą, w stosownych przypadkach, obejmować zawieszenie obowiązków tego państwa członkowskiego przewidzianych w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(21)

Jeżeli którekolwiek państwo członkowskie znalazłoby się w podobnej sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć na podstawie art. 78 ust. 3 TFUE środki tymczasowe na rzecz danego państwa członkowskiego. Środki takie mogą, w stosownych przypadkach, obejmować zawieszenie obowiązków tego państwa członkowskiego przewidzianych w niniejszej decyzji.

| (22) | Zgodnie z art. 78 ust. 3 TFUE środki przewidziane na rzecz Włoch i Grecji powinny mieć charakter tymczasowy. Aby środki przewidziane w niniejszej decyzji wywarły faktyczny wpływ w kontekście wsparcia udzielonego Włochom i Grecji, tak aby państwa te mogły stawić czoła znacznemu napływowi migracyjnemu na ich terytoria, zasadne jest przyjęcie okresu 24 miesięcy. |
| --- | --- |

(22)

Zgodnie z art. 78 ust. 3 TFUE środki przewidziane na rzecz Włoch i Grecji powinny mieć charakter tymczasowy. Aby środki przewidziane w niniejszej decyzji wywarły faktyczny wpływ w kontekście wsparcia udzielonego Włochom i Grecji, tak aby państwa te mogły stawić czoła znacznemu napływowi migracyjnemu na ich terytoria, zasadne jest przyjęcie okresu 24 miesięcy.

| (23) | Środki dotyczące relokacji z Włoch i z Grecji przewidziane w niniejszej decyzji pociągają za sobą czasowe odstąpienie od zasady ustanowionej w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 604/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), zgodnie z którą to Włochy i Grecja byłyby odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w oparciu o kryteria ustanowione w rozdziale III tego rozporządzenia, jak również czasowe odstępstwo dotyczące kolejnych czynności proceduralnych, w tym terminów określonych w art. 21, 22 i 29 tego rozporządzenia. Nadal stosuje się inne przepisy rozporządzenia (UE) nr 604/2013, w tym przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1560/2003 (4) i rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 118/2014 (5), w tym zawarte w nich zasady dotyczące spoczywającego na przekazujących państwach członkowskich obowiązku pokrycia kosztów niezbędnych do przekazania wnioskodawcy do państwa członkowskiego relokacji oraz dotyczące współpracy w zakresie przekazywania między państwami członkowskimi, a także dotyczące przekazywania informacji w sieci łączności elektronicznej DubliNet. Niniejsza decyzja pociąga za sobą także odstępstwo od wymogu wyrażenia zgody przez wnioskodawcę ubiegającego się o ochronę międzynarodową, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014 (6). |
| --- | --- |

(23)

Środki dotyczące relokacji z Włoch i z Grecji przewidziane w niniejszej decyzji pociągają za sobą czasowe odstąpienie od zasady ustanowionej w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 604/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), zgodnie z którą to Włochy i Grecja byłyby odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w oparciu o kryteria ustanowione w rozdziale III tego rozporządzenia, jak również czasowe odstępstwo dotyczące kolejnych czynności proceduralnych, w tym terminów określonych w art. 21, 22 i 29 tego rozporządzenia. Nadal stosuje się inne przepisy rozporządzenia (UE) nr 604/2013, w tym przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1560/2003 (4) i rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 118/2014 (5), w tym zawarte w nich zasady dotyczące spoczywającego na przekazujących państwach członkowskich obowiązku pokrycia kosztów niezbędnych do przekazania wnioskodawcy do państwa członkowskiego relokacji oraz dotyczące współpracy w zakresie przekazywania między państwami członkowskimi, a także dotyczące przekazywania informacji w sieci łączności elektronicznej DubliNet. Niniejsza decyzja pociąga za sobą także odstępstwo od wymogu wyrażenia zgody przez wnioskodawcę ubiegającego się o ochronę międzynarodową, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014 (6).

| (24) | Środki dotyczące relokacji nie zwalniają państw członkowskich ze stosowania w pełni rozporządzenia (UE) nr 604/2013, w tym przepisów dotyczących łączenia rodzin, specjalnej ochrony małoletnich bez opieki oraz klauzuli dyskrecjonalnej ze względów humanitarnych. |
| --- | --- |

(24)

Środki dotyczące relokacji nie zwalniają państw członkowskich ze stosowania w pełni rozporządzenia (UE) nr 604/2013, w tym przepisów dotyczących łączenia rodzin, specjalnej ochrony małoletnich bez opieki oraz klauzuli dyskrecjonalnej ze względów humanitarnych.

| (25) | Należało dokonać wyboru kryteriów stosowanych do określenia, którzy wnioskodawcy oraz jak wielu z nich mają być relokowani z Włoch i z Grecji, bez uszczerbku dla decyzji na szczeblu krajowym dotyczących wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej. Planuje się wprowadzenie jasnego i sprawnie funkcjonującego systemu, przewidującego próg wyznaczony stosunkiem średniej liczby, na poziomie Unii, decyzji o udzieleniu ochrony międzynarodowej w postępowaniach w pierwszej instancji, zgodnie z definicją Eurostatu, do łącznej liczby, na poziomie Unii, decyzji podjętych w pierwszej instancji w sprawie wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, na podstawie najnowszych dostępnych danych statystycznych. Próg ten miałyby z jednej strony zapewnić – w możliwie największym stopniu – wszystkim wnioskodawcom, którzy w sposób oczywisty wymagają ochrony międzynarodowej, możliwość pełnego i szybkiego skorzystania ze swoich praw związanych z ochroną w państwie członkowskim relokacji. Z drugiej strony próg ten miałby zapobiec – w możliwie największym stopniu – relokowaniu do innego państwa członkowskiego wnioskodawców, których wniosek zostanie prawdopodobnie rozpatrzony negatywnie, a co za tym idzie nadmiernemu przedłużaniu ich pobytu w Unii. W niniejszej decyzji zastosować należy próg 75 %, określony na podstawie najnowszych dostępnych zaktualizowanych danych kwartalnych Eurostatu dotyczących decyzji podjętych w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

(25)

Należało dokonać wyboru kryteriów stosowanych do określenia, którzy wnioskodawcy oraz jak wielu z nich mają być relokowani z Włoch i z Grecji, bez uszczerbku dla decyzji na szczeblu krajowym dotyczących wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej. Planuje się wprowadzenie jasnego i sprawnie funkcjonującego systemu, przewidującego próg wyznaczony stosunkiem średniej liczby, na poziomie Unii, decyzji o udzieleniu ochrony międzynarodowej w postępowaniach w pierwszej instancji, zgodnie z definicją Eurostatu, do łącznej liczby, na poziomie Unii, decyzji podjętych w pierwszej instancji w sprawie wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, na podstawie najnowszych dostępnych danych statystycznych. Próg ten miałyby z jednej strony zapewnić – w możliwie największym stopniu – wszystkim wnioskodawcom, którzy w sposób oczywisty wymagają ochrony międzynarodowej, możliwość pełnego i szybkiego skorzystania ze swoich praw związanych z ochroną w państwie członkowskim relokacji. Z drugiej strony próg ten miałby zapobiec – w możliwie największym stopniu – relokowaniu do innego państwa członkowskiego wnioskodawców, których wniosek zostanie prawdopodobnie rozpatrzony negatywnie, a co za tym idzie nadmiernemu przedłużaniu ich pobytu w Unii. W niniejszej decyzji zastosować należy próg 75 %, określony na podstawie najnowszych dostępnych zaktualizowanych danych kwartalnych Eurostatu dotyczących decyzji podjętych w pierwszej instancji.

| (26) | Celem środków tymczasowych jest zmniejszenie znacznej presji azylowej, pod jaką znajdują się Włochy i Grecja, w szczególności poprzez relokację znacznej liczby wnioskodawców w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, którzy będą znajdowali się na terytorium Włoch lub Grecji po dniu rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji. Uwzględniając całkowitą liczbę obywateli państw trzecich, którzy przybyli w sposób nieuregulowany do Włoch i Grecji w 2015 r. oraz liczbę osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, z Włoch i Grecji powinno być relokowanych łącznie 120 000 wnioskodawców w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej. Liczba ta stanowi około 43 % ogólnej liczby obywateli państw trzecich w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, którzy przybyli w sposób nieuregulowany do Włoch i Grecji w lipcu i sierpniu 2015 r. Przewidziany w niniejszej decyzji środek dotyczący relokacji zapewnia sprawiedliwy podział obciążeń między Włochami i Grecją, z jednej strony, oraz innymi państwami członkowskimi, z drugiej strony, przy uwzględnieniu ogólnych danych dotyczących przypadków nieuregulowanego przekroczenia granic dostępnych za 2015 r. Uwzględniając bieżące dane liczbowe, 13 % wspomnianych wnioskodawców powinno zostać relokowanych z Włoch, 42 % z Grecji, a 45 % powinno zostać relokowanych jak przewidziano w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(26)

Celem środków tymczasowych jest zmniejszenie znacznej presji azylowej, pod jaką znajdują się Włochy i Grecja, w szczególności poprzez relokację znacznej liczby wnioskodawców w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, którzy będą znajdowali się na terytorium Włoch lub Grecji po dniu rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji. Uwzględniając całkowitą liczbę obywateli państw trzecich, którzy przybyli w sposób nieuregulowany do Włoch i Grecji w 2015 r. oraz liczbę osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, z Włoch i Grecji powinno być relokowanych łącznie 120 000 wnioskodawców w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej. Liczba ta stanowi około 43 % ogólnej liczby obywateli państw trzecich w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, którzy przybyli w sposób nieuregulowany do Włoch i Grecji w lipcu i sierpniu 2015 r. Przewidziany w niniejszej decyzji środek dotyczący relokacji zapewnia sprawiedliwy podział obciążeń między Włochami i Grecją, z jednej strony, oraz innymi państwami członkowskimi, z drugiej strony, przy uwzględnieniu ogólnych danych dotyczących przypadków nieuregulowanego przekroczenia granic dostępnych za 2015 r. Uwzględniając bieżące dane liczbowe, 13 % wspomnianych wnioskodawców powinno zostać relokowanych z Włoch, 42 % z Grecji, a 45 % powinno zostać relokowanych jak przewidziano w niniejszej decyzji.

| (27) | W terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszej decyzji państwo członkowskie może powiadomić Radę i Komisję, w wyjątkowych okolicznościach oraz podając należycie uzasadnione powody zgodne z podstawowymi wartościami Unii zapisanymi w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, że nie może uczestniczyć w procesie relokowania do 30 % wnioskodawców przydzielonych mu zgodnie z niniejszą decyzją. Takie wyjątkowe okoliczności obejmują w szczególności sytuację charakteryzującą się nagłym i masowym napływem obywateli krajów trzecich o takiej skali, że wywrze on skrajną presję nawet na dobrze przygotowany system azylowy zasadniczo działający zgodnie z odnośnym dorobkiem prawnym Unii dotyczącym azylu lub ryzyko nagłego i masowego napływu obywateli państw trzecich o tak wysokim prawdopodobieństwie, że uzasadnia natychmiastowe działanie. Po dokonaniu oceny Komisja powinna przedłożyć Radzie wnioski w sprawie decyzji wykonawczej dotyczącej tymczasowego zawieszenia relokacji do 30 % wnioskodawców przyznanych danemu państwu członkowskiemu. W uzasadnionych przypadkach Komisja może zaproponować przedłużenie terminu relokacji pozostałego przydziału maksymalnie o 12 miesięcy poza okres obowiązywania niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(27)

W terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszej decyzji państwo członkowskie może powiadomić Radę i Komisję, w wyjątkowych okolicznościach oraz podając należycie uzasadnione powody zgodne z podstawowymi wartościami Unii zapisanymi w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, że nie może uczestniczyć w procesie relokowania do 30 % wnioskodawców przydzielonych mu zgodnie z niniejszą decyzją. Takie wyjątkowe okoliczności obejmują w szczególności sytuację charakteryzującą się nagłym i masowym napływem obywateli krajów trzecich o takiej skali, że wywrze on skrajną presję nawet na dobrze przygotowany system azylowy zasadniczo działający zgodnie z odnośnym dorobkiem prawnym Unii dotyczącym azylu lub ryzyko nagłego i masowego napływu obywateli państw trzecich o tak wysokim prawdopodobieństwie, że uzasadnia natychmiastowe działanie. Po dokonaniu oceny Komisja powinna przedłożyć Radzie wnioski w sprawie decyzji wykonawczej dotyczącej tymczasowego zawieszenia relokacji do 30 % wnioskodawców przyznanych danemu państwu członkowskiemu. W uzasadnionych przypadkach Komisja może zaproponować przedłużenie terminu relokacji pozostałego przydziału maksymalnie o 12 miesięcy poza okres obowiązywania niniejszej decyzji.

| (28) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania relokacji w przypadku proporcjonalnej relokacji 54 000 wnioskodawców z Włoch i Gracji do innych państw członkowskich, w przypadku zawieszenia uczestnictwa jednego lub większej liczby państw członkowskich w relokacji wnioskodawców, lub w przypadku gdy – w następstwie odnośnych powiadomień skierowanych do Rady – inne państwo lub państwa członkowskie lub państwa stowarzyszone wezmą udział w relokacji, Radzie należy powierzyć uprawnienia wykonawcze.
  Powierzenie tych uprawnień Radzie jest uzasadnione z uwagi na wrażliwy z politycznego punktu widzenia charakter takich środków, które dotykają krajowych uprawnień dotyczących przyjmowania obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich oraz z uwagi na konieczność bycia zdolnym do szybkiego dostosowania się do szybko zmieniającej się sytuacji. |
| --- | --- |

(28)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania relokacji w przypadku proporcjonalnej relokacji 54 000 wnioskodawców z Włoch i Gracji do innych państw członkowskich, w przypadku zawieszenia uczestnictwa jednego lub większej liczby państw członkowskich w relokacji wnioskodawców, lub w przypadku gdy – w następstwie odnośnych powiadomień skierowanych do Rady – inne państwo lub państwa członkowskie lub państwa stowarzyszone wezmą udział w relokacji, Radzie należy powierzyć uprawnienia wykonawcze.

Powierzenie tych uprawnień Radzie jest uzasadnione z uwagi na wrażliwy z politycznego punktu widzenia charakter takich środków, które dotykają krajowych uprawnień dotyczących przyjmowania obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich oraz z uwagi na konieczność bycia zdolnym do szybkiego dostosowania się do szybko zmieniającej się sytuacji.

| (29) | Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (AMIF) ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 516/2014 zapewnia wsparcie na rzecz działań uzgodnionych między państwami członkowskimi w zakresie podziału obciążeń oraz jest otwarty na dalsze kształtowanie się polityki w tej dziedzinie. Art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 516/2014 przewiduje możliwość podejmowania przez państwa członkowskie działań związanych z przekazywaniem wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową w ramach programów krajowych, natomiast art. 18 tego rozporządzenia przewiduje możliwość otrzymania kwoty ryczałtowej wynoszącej 6 000 EUR z tytułu przekazania z innego państwa członkowskiego osób korzystających z ochrony międzynarodowej. |
| --- | --- |

(29)

Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (AMIF) ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 516/2014 zapewnia wsparcie na rzecz działań uzgodnionych między państwami członkowskimi w zakresie podziału obciążeń oraz jest otwarty na dalsze kształtowanie się polityki w tej dziedzinie. Art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 516/2014 przewiduje możliwość podejmowania przez państwa członkowskie działań związanych z przekazywaniem wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową w ramach programów krajowych, natomiast art. 18 tego rozporządzenia przewiduje możliwość otrzymania kwoty ryczałtowej wynoszącej 6 000 EUR z tytułu przekazania z innego państwa członkowskiego osób korzystających z ochrony międzynarodowej.

| (30) | Z myślą o realizacji zasady solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności oraz biorąc pod uwagę fakt, że niniejsza decyzja stanowi element dalszego kształtowania się polityki w tej dziedzinie, należy zapewnić, aby państwa członkowskie, które relokują – zgodnie z niniejszą decyzją – wnioskodawców z Włoch i z Grecji w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, otrzymywały kwotę ryczałtową na każdą relokowaną osobę, która to kwota odpowiada kwocie ryczałtowej przewidzianej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 516/2014, a mianowicie EUR 6 000, wypłacanej przy zastosowaniu tych samych procedur. Wiąże się to z ograniczonym czasowym odstępstwem od art. 18 tego rozporządzenia ze względu na to, że kwota ryczałtowa powinna być wypłacana w odniesieniu do wnioskodawców relokowanych, a nie w odniesieniu do osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Takie czasowe rozszerzenie zakresu potencjalnie otrzymujących kwotę ryczałtową wydaje się bowiem stanowić integralną część systemu reagowania w sytuacji nadzwyczajnej ustanowionego na mocy niniejszej decyzji. Ponadto w odniesieniu do kosztów przekazania osób relokowanych zgodnie z niniejszą decyzją należy zapewnić, aby Włochy i Grecja otrzymały kwotę ryczałtową w wysokości co najmniej 500 EUR na każdą osobę relokowaną z ich odnośnych terytoriów, uwzględniając rzeczywiste koszty niezbędne do przekazania wnioskodawcy do państwa członkowskiego relokacji. Państwa członkowskie powinny być uprawnione do otrzymania dodatkowych płatności zaliczkowych, które zostaną wypłacone w 2016 r. w następstwie przeglądu ich programów krajowych w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, w celu wdrażania działań na mocy niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(30)

Z myślą o realizacji zasady solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności oraz biorąc pod uwagę fakt, że niniejsza decyzja stanowi element dalszego kształtowania się polityki w tej dziedzinie, należy zapewnić, aby państwa członkowskie, które relokują – zgodnie z niniejszą decyzją – wnioskodawców z Włoch i z Grecji w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej, otrzymywały kwotę ryczałtową na każdą relokowaną osobę, która to kwota odpowiada kwocie ryczałtowej przewidzianej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 516/2014, a mianowicie EUR 6 000, wypłacanej przy zastosowaniu tych samych procedur. Wiąże się to z ograniczonym czasowym odstępstwem od art. 18 tego rozporządzenia ze względu na to, że kwota ryczałtowa powinna być wypłacana w odniesieniu do wnioskodawców relokowanych, a nie w odniesieniu do osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Takie czasowe rozszerzenie zakresu potencjalnie otrzymujących kwotę ryczałtową wydaje się bowiem stanowić integralną część systemu reagowania w sytuacji nadzwyczajnej ustanowionego na mocy niniejszej decyzji. Ponadto w odniesieniu do kosztów przekazania osób relokowanych zgodnie z niniejszą decyzją należy zapewnić, aby Włochy i Grecja otrzymały kwotę ryczałtową w wysokości co najmniej 500 EUR na każdą osobę relokowaną z ich odnośnych terytoriów, uwzględniając rzeczywiste koszty niezbędne do przekazania wnioskodawcy do państwa członkowskiego relokacji. Państwa członkowskie powinny być uprawnione do otrzymania dodatkowych płatności zaliczkowych, które zostaną wypłacone w 2016 r. w następstwie przeglądu ich programów krajowych w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, w celu wdrażania działań na mocy niniejszej decyzji.

| (31) | Konieczne jest zapewnienie wprowadzenia sprawnej procedury relokacji, a realizacji środków tymczasowych powinna towarzyszyć ścisła współpraca administracyjna między państwami członkowskimi oraz wsparcie operacyjne EASO. |
| --- | --- |

(31)

Konieczne jest zapewnienie wprowadzenia sprawnej procedury relokacji, a realizacji środków tymczasowych powinna towarzyszyć ścisła współpraca administracyjna między państwami członkowskimi oraz wsparcie operacyjne EASO.

| (32) | Podczas całej procedury relokacji, do momentu przekazania wnioskodawcy, należy mieć na uwadze bezpieczeństwo narodowe i porządek publiczny. Z pełnym poszanowaniem podstawowych praw wnioskodawców, w tym stosownych zasad dotyczących ochrony danych, w przypadkach gdy państwo członkowskie ma uzasadnione powody, by sądzić, że wnioskodawca zagraża jego bezpieczeństwu narodowemu lub porządkowi publicznemu, informuje ono o tym pozostałe państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(32)

Podczas całej procedury relokacji, do momentu przekazania wnioskodawcy, należy mieć na uwadze bezpieczeństwo narodowe i porządek publiczny. Z pełnym poszanowaniem podstawowych praw wnioskodawców, w tym stosownych zasad dotyczących ochrony danych, w przypadkach gdy państwo członkowskie ma uzasadnione powody, by sądzić, że wnioskodawca zagraża jego bezpieczeństwu narodowemu lub porządkowi publicznemu, informuje ono o tym pozostałe państwa członkowskie.

| (33) | Przy podejmowaniu decyzji, którzy wnioskodawcy w sposób oczywisty wymagający ochrony międzynarodowej powinni zostać relokowani z Włoch i z Grecji, pierwszeństwo należy przyznać wnioskodawcom wymagającym szczególnej troski w rozumieniu art. 21 i 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE (7). W związku z tym sprawą pierwszorzędnej wagi są wszelkie szczególne potrzeby wnioskodawców, w tym stan ich zdrowia. Sprawą nadrzędną powinno być zawsze najlepsze zabezpieczenie interesu dziecka. |
| --- | --- |

(33)

Przy podejmowaniu decyzji, którzy wnioskodawcy w sposób oczywisty wymagający ochrony międzynarodowej powinni zostać relokowani z Włoch i z Grecji, pierwszeństwo należy przyznać wnioskodawcom wymagającym szczególnej troski w rozumieniu art. 21 i 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE (7). W związku z tym sprawą pierwszorzędnej wagi są wszelkie szczególne potrzeby wnioskodawców, w tym stan ich zdrowia. Sprawą nadrzędną powinno być zawsze najlepsze zabezpieczenie interesu dziecka.

| (34) | Podstawą należycie funkcjonującego wspólnego europejskiego systemu azylowego jest integracja wnioskodawców w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej ze społeczeństwem państwa przyjmującego. A zatem, aby zdecydować, które państwo członkowskie powinno być państwem członkowskim relokacji, szczególną uwagę należy poświęcić szczególnym umiejętnościom i cechom danych wnioskodawców, takim jak znajomość języków i inne indywidualne elementy oparte na udowodnionych więzach rodzinnych, kulturowych lub społecznych, które mogłyby ułatwić ich integrację w społeczeństwie państwa członkowskiego relokacji. W przypadku wnioskodawców wymagających szczególnej troski należy wziąć pod uwagę zdolność państwa członkowskiego relokacji do zapewnienia takim osobom odpowiedniego wsparcia oraz konieczność zapewnienia sprawiedliwego rozmieszczenia tych wnioskodawców w państwach członkowskich. Z należytym poszanowaniem zasady niedyskryminacji państwa członkowskie relokacji mogą wskazać swoje preferencje dotyczące wnioskodawców w oparciu o powyższe informacje, na podstawie których Włochy i Grecja, w porozumieniu z EASO oraz – w stosownych przypadkach – z oficerami łącznikowymi, mogą przygotować wykazy ewentualnych wnioskodawców, którzy zostali wskazani do relokacji do tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(34)

Podstawą należycie funkcjonującego wspólnego europejskiego systemu azylowego jest integracja wnioskodawców w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej ze społeczeństwem państwa przyjmującego. A zatem, aby zdecydować, które państwo członkowskie powinno być państwem członkowskim relokacji, szczególną uwagę należy poświęcić szczególnym umiejętnościom i cechom danych wnioskodawców, takim jak znajomość języków i inne indywidualne elementy oparte na udowodnionych więzach rodzinnych, kulturowych lub społecznych, które mogłyby ułatwić ich integrację w społeczeństwie państwa członkowskiego relokacji. W przypadku wnioskodawców wymagających szczególnej troski należy wziąć pod uwagę zdolność państwa członkowskiego relokacji do zapewnienia takim osobom odpowiedniego wsparcia oraz konieczność zapewnienia sprawiedliwego rozmieszczenia tych wnioskodawców w państwach członkowskich. Z należytym poszanowaniem zasady niedyskryminacji państwa członkowskie relokacji mogą wskazać swoje preferencje dotyczące wnioskodawców w oparciu o powyższe informacje, na podstawie których Włochy i Grecja, w porozumieniu z EASO oraz – w stosownych przypadkach – z oficerami łącznikowymi, mogą przygotować wykazy ewentualnych wnioskodawców, którzy zostali wskazani do relokacji do tego państwa członkowskiego.

| (35) | Gwarancje prawne i proceduralne określone w rozporządzeniu (UE) nr 604/2013 są niezmiennie stosowane do wnioskodawców objętych niniejszą decyzją. Wnioskodawców należy ponadto poinformować o procedurze relokacji określonej w niniejszej decyzji oraz powiadomić o decyzji o relokacji, która stanowi decyzję o przekazaniu w rozumieniu art. 26 rozporządzenia (UE) nr 604/2013. Zważywszy na fakt, że prawodawstwo Unii nie daje wnioskodawcy prawa wyboru państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie jego wniosku, wnioskodawcy powinno przysługiwać prawo do skutecznego środka zaskarżenia decyzji o relokacji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 604/2013 jedynie w zakresie zapewnienia poszanowania jego praw podstawowych. Zgodnie z art. 27 tego rozporządzenia państwa członkowskie mogą przewidzieć w swoim prawie krajowym, że odwołanie od decyzji o przekazaniu nie zawiesza automatycznie przekazania wnioskodawcy, lecz że dana osoba ma możliwość wystąpienia z wnioskiem o zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu do czasu rozpatrzenia jej odwołania. |
| --- | --- |

(35)

Gwarancje prawne i proceduralne określone w rozporządzeniu (UE) nr 604/2013 są niezmiennie stosowane do wnioskodawców objętych niniejszą decyzją. Wnioskodawców należy ponadto poinformować o procedurze relokacji określonej w niniejszej decyzji oraz powiadomić o decyzji o relokacji, która stanowi decyzję o przekazaniu w rozumieniu art. 26 rozporządzenia (UE) nr 604/2013. Zważywszy na fakt, że prawodawstwo Unii nie daje wnioskodawcy prawa wyboru państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie jego wniosku, wnioskodawcy powinno przysługiwać prawo do skutecznego środka zaskarżenia decyzji o relokacji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 604/2013 jedynie w zakresie zapewnienia poszanowania jego praw podstawowych. Zgodnie z art. 27 tego rozporządzenia państwa członkowskie mogą przewidzieć w swoim prawie krajowym, że odwołanie od decyzji o przekazaniu nie zawiesza automatycznie przekazania wnioskodawcy, lecz że dana osoba ma możliwość wystąpienia z wnioskiem o zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu do czasu rozpatrzenia jej odwołania.

| (36) | Przed przekazaniem do państwa członkowskiego relokacji i po takim przekazaniu wnioskodawcom przysługują prawa i gwarancje przewidziane w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE (8) i 2013/33/UE (9), w tym w odniesieniu do ich szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania oraz szczególnych potrzeb proceduralnych. Ponadto, do wnioskodawców objętych niniejszą decyzją nadal zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 (10), a dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE (11) ma zastosowanie do powrotów obywateli państw trzecich niemających prawa do przebywania na danym terytorium. Powyższe ustalenie podlega ograniczeniom w stosowaniu tych dyrektyw. |
| --- | --- |

(36)

Przed przekazaniem do państwa członkowskiego relokacji i po takim przekazaniu wnioskodawcom przysługują prawa i gwarancje przewidziane w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE (8) i 2013/33/UE (9), w tym w odniesieniu do ich szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania oraz szczególnych potrzeb proceduralnych. Ponadto, do wnioskodawców objętych niniejszą decyzją nadal zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 (10), a dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE (11) ma zastosowanie do powrotów obywateli państw trzecich niemających prawa do przebywania na danym terytorium. Powyższe ustalenie podlega ograniczeniom w stosowaniu tych dyrektyw.

| (37) | Zgodnie z unijnym dorobkiem prawnym Włochy i Grecja powinny zapewnić solidny mechanizm identyfikacji, rejestracji i pobierania odcisków palców w ramach procedury relokacji, tak aby szybko identyfikować osoby wymagające ochrony międzynarodowej kwalifikujące się do relokacji oraz identyfikować migrantów, którzy nie kwalifikują się do ochrony międzynarodowej i powinni zatem zostać zawróceni. Powinno to mieć zastosowanie do osób, które przybyły na terytorium Włoch lub Grecji między dniem 24 marca dniem 25 września 2015 r., aby mogły one kwalifikować się do relokacji. Jeżeli dobrowolny powrót nie jest wykonalny, a inne środki przewidziane w dyrektywie 2008/115/WE nie są adekwatne, aby zapobiec wtórnemu przemieszczaniu się, należy pilnie i skutecznie zastosować środki detencyjne zgodnie z rozdziałem IV tej dyrektywy. Wnioskodawcy, którzy uchylają się od procedury relokacji, powinni zostać z niej wyłączeni. |
| --- | --- |

(37)

Zgodnie z unijnym dorobkiem prawnym Włochy i Grecja powinny zapewnić solidny mechanizm identyfikacji, rejestracji i pobierania odcisków palców w ramach procedury relokacji, tak aby szybko identyfikować osoby wymagające ochrony międzynarodowej kwalifikujące się do relokacji oraz identyfikować migrantów, którzy nie kwalifikują się do ochrony międzynarodowej i powinni zatem zostać zawróceni. Powinno to mieć zastosowanie do osób, które przybyły na terytorium Włoch lub Grecji między dniem 24 marca dniem 25 września 2015 r., aby mogły one kwalifikować się do relokacji. Jeżeli dobrowolny powrót nie jest wykonalny, a inne środki przewidziane w dyrektywie 2008/115/WE nie są adekwatne, aby zapobiec wtórnemu przemieszczaniu się, należy pilnie i skutecznie zastosować środki detencyjne zgodnie z rozdziałem IV tej dyrektywy. Wnioskodawcy, którzy uchylają się od procedury relokacji, powinni zostać z niej wyłączeni.

| (38) | Należy przyjąć środki w celu uniknięcia wtórnego przemieszczania się osób relokowanych z państwa członkowskiego relokacji do innych państw członkowskich, które mogłoby utrudnić skuteczne stosowanie niniejszej decyzji. W szczególności państwa członkowskie powinny podjąć niezbędne środki zapobiegawcze w dziedzinie dostępu do świadczeń społecznych i środków odwoławczych, zgodnie z prawem Unii. Należy ponadto poinformować wnioskodawców o konsekwencjach wtórnego, nieuregulowanego przemieszczania się między państwami członkowskimi oraz o tym, że jeżeli państwo członkowskie relokacji przyznaje im ochronę międzynarodową, prawa wynikające z ochrony międzynarodowej przysługują im jedynie w tym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(38)

Należy przyjąć środki w celu uniknięcia wtórnego przemieszczania się osób relokowanych z państwa członkowskiego relokacji do innych państw członkowskich, które mogłoby utrudnić skuteczne stosowanie niniejszej decyzji. W szczególności państwa członkowskie powinny podjąć niezbędne środki zapobiegawcze w dziedzinie dostępu do świadczeń społecznych i środków odwoławczych, zgodnie z prawem Unii. Należy ponadto poinformować wnioskodawców o konsekwencjach wtórnego, nieuregulowanego przemieszczania się między państwami członkowskimi oraz o tym, że jeżeli państwo członkowskie relokacji przyznaje im ochronę międzynarodową, prawa wynikające z ochrony międzynarodowej przysługują im jedynie w tym państwie członkowskim.

| (39) | Ponadto, zgodnie z celami przedstawionymi w dyrektywie 2013/33/UE, harmonizacja warunków przyjmowania pomiędzy państwami członkowskimi powinna pomóc w ograniczeniu wtórnego przemieszczania się wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, spowodowanego różnicami w warunkach przyjmowania. Z myślą o osiągnięciu tego samego celu państwa członkowskie powinny rozważyć nałożenie obowiązku zgłaszania się i zapewnić wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową świadczenia materialne w ramach przyjmowania, obejmujące zakwaterowanie, wyżywienie i odzież, tylko w naturze, oraz – w stosownych przypadkach – dopilnować, by wnioskodawcy byli bezpośrednio przekazywani do państwa członkowskiego relokacji. Podobnie, w okresie rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, jak stanowi dorobek prawny w zakresie azylu i strefy Schengen, z wyjątkiem przypadków uzasadnionych poważnymi względami humanitarnymi, państwa członkowskie nie powinny wydawać wnioskodawcom krajowych dokumentów podróży, ani stosować wobec nich żadnych innych zachęt, takich jak zachęty finansowe, które mogłyby ułatwić im nieuregulowane przemieszczanie się do innych państw członkowskich. W przypadku nieuregulowanego przemieszczania się do innych państw członkowskich wnioskodawcy lub korzystający z ochrony międzynarodowej powinni zostać zobowiązani do powrotu do państwa członkowskiego relokacji, a to państwo członkowskie relokacji powinno bezzwłocznie przyjąć z powrotem te osoby. |
| --- | --- |

(39)

Ponadto, zgodnie z celami przedstawionymi w dyrektywie 2013/33/UE, harmonizacja warunków przyjmowania pomiędzy państwami członkowskimi powinna pomóc w ograniczeniu wtórnego przemieszczania się wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, spowodowanego różnicami w warunkach przyjmowania. Z myślą o osiągnięciu tego samego celu państwa członkowskie powinny rozważyć nałożenie obowiązku zgłaszania się i zapewnić wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową świadczenia materialne w ramach przyjmowania, obejmujące zakwaterowanie, wyżywienie i odzież, tylko w naturze, oraz – w stosownych przypadkach – dopilnować, by wnioskodawcy byli bezpośrednio przekazywani do państwa członkowskiego relokacji. Podobnie, w okresie rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, jak stanowi dorobek prawny w zakresie azylu i strefy Schengen, z wyjątkiem przypadków uzasadnionych poważnymi względami humanitarnymi, państwa członkowskie nie powinny wydawać wnioskodawcom krajowych dokumentów podróży, ani stosować wobec nich żadnych innych zachęt, takich jak zachęty finansowe, które mogłyby ułatwić im nieuregulowane przemieszczanie się do innych państw członkowskich. W przypadku nieuregulowanego przemieszczania się do innych państw członkowskich wnioskodawcy lub korzystający z ochrony międzynarodowej powinni zostać zobowiązani do powrotu do państwa członkowskiego relokacji, a to państwo członkowskie relokacji powinno bezzwłocznie przyjąć z powrotem te osoby.

| (40) | Aby uniknąć wtórnego przemieszczania się osób korzystających z ochrony międzynarodowej, państwa członkowskie powinny również informować takie osoby o warunkach legalnego wjazdu do innego państwa członkowskiego i pobytu w takim państwie oraz powinny mieć możliwość nałożenia obowiązku zgłaszania się. Zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE państwa członkowskie powinny wymagać, aby osoba korzystająca z ochrony międzynarodowej, która w sposób nieuregulowany przebywa na ich terytorium, natychmiast powróciła do państwa członkowskiego relokacji. Jeżeli dana osoba nie zechce wrócić dobrowolnie, jej powrót przymusowy do państwa członkowskiego relokacji powinien zostać wykonany. |
| --- | --- |

(40)

Aby uniknąć wtórnego przemieszczania się osób korzystających z ochrony międzynarodowej, państwa członkowskie powinny również informować takie osoby o warunkach legalnego wjazdu do innego państwa członkowskiego i pobytu w takim państwie oraz powinny mieć możliwość nałożenia obowiązku zgłaszania się. Zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE państwa członkowskie powinny wymagać, aby osoba korzystająca z ochrony międzynarodowej, która w sposób nieuregulowany przebywa na ich terytorium, natychmiast powróciła do państwa członkowskiego relokacji. Jeżeli dana osoba nie zechce wrócić dobrowolnie, jej powrót przymusowy do państwa członkowskiego relokacji powinien zostać wykonany.

| (41) | Ponadto, jeżeli jest to dopuszczone w prawie krajowym, w przypadku powrotu przymusowego do państwa członkowskiego relokacji, państwo członkowskie, które zrealizowało taki powrót, może podjąć decyzję o wydaniu zakazu wjazdu do tego kraju, który uniemożliwiłby takiej osobie, przez określony okres, ponowny wjazd na terytorium tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(41)

Ponadto, jeżeli jest to dopuszczone w prawie krajowym, w przypadku powrotu przymusowego do państwa członkowskiego relokacji, państwo członkowskie, które zrealizowało taki powrót, może podjąć decyzję o wydaniu zakazu wjazdu do tego kraju, który uniemożliwiłby takiej osobie, przez określony okres, ponowny wjazd na terytorium tego państwa członkowskiego.

| (42) | Z uwagi na fakt, że celem niniejszej decyzji jest zaradzenie sytuacji nadzwyczajnej oraz wsparcie Włoch i Grecji we wzmacnianiu ich systemów azylowych, decyzja powinna umożliwiać tym państwom zawieranie, z pomocą Komisji, dwustronnych umów z Islandią, Liechtensteinem, Norwegią i Szwajcarią dotyczących relokacji osób objętych zakresem stosowania niniejszej decyzji. Takie umowy powinny odzwierciedlać także główne elementy niniejszej decyzji, w szczególności te odnoszące się do procedury relokacji oraz praw i obowiązków wnioskodawców, a także te odnoszące się do rozporządzenia (UE) nr 604/2013. |
| --- | --- |

(42)

Z uwagi na fakt, że celem niniejszej decyzji jest zaradzenie sytuacji nadzwyczajnej oraz wsparcie Włoch i Grecji we wzmacnianiu ich systemów azylowych, decyzja powinna umożliwiać tym państwom zawieranie, z pomocą Komisji, dwustronnych umów z Islandią, Liechtensteinem, Norwegią i Szwajcarią dotyczących relokacji osób objętych zakresem stosowania niniejszej decyzji. Takie umowy powinny odzwierciedlać także główne elementy niniejszej decyzji, w szczególności te odnoszące się do procedury relokacji oraz praw i obowiązków wnioskodawców, a także te odnoszące się do rozporządzenia (UE) nr 604/2013.

| (43) | Szczególne wsparcie udzielane Włochom i Grecji w ramach systemu relokacji należy uzupełnić dodatkowymi środkami, stosowanymi od momentu przybycia obywatela państwa trzeciego na terytorium Włoch lub Grecji do momentu zakończenia wszystkich mających zastosowanie procedur, koordynowanymi przez EASO i inne właściwe agencje, takie jak Frontex, który koordynuje powroty obywateli państw trzecich niemających prawa do przebywania na danym terytorium, zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE. |
| --- | --- |

(43)

Szczególne wsparcie udzielane Włochom i Grecji w ramach systemu relokacji należy uzupełnić dodatkowymi środkami, stosowanymi od momentu przybycia obywatela państwa trzeciego na terytorium Włoch lub Grecji do momentu zakończenia wszystkich mających zastosowanie procedur, koordynowanymi przez EASO i inne właściwe agencje, takie jak Frontex, który koordynuje powroty obywateli państw trzecich niemających prawa do przebywania na danym terytorium, zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE.

| (44) | Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich rozmiary i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(44)

Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich rozmiary i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (45) | Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(45)

Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

| (46) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do UE i do TFUE, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(46)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do UE i do TFUE, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

| (47) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do UE i do TFUE, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(47)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do UE i do TFUE, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (48) | Jeżeli po notyfikacji dokonanej zgodnie z art. 4 protokołu nr 21 przez państwo członkowskie objęte tym protokołem Komisja potwierdzi zgodnie z art. 331 ust. 1 TFUE udział tego państwa członkowskiego w niniejszej decyzji, Rada powinna ustalić, ilu wnioskodawców ma zostać relokowanych do tego państwa członkowskiego. Rada powinna również odpowiednio dostosować przydziały innych państw członkowskich, proporcjonalnie je zmniejszając. |
| --- | --- |

(48)

Jeżeli po notyfikacji dokonanej zgodnie z art. 4 protokołu nr 21 przez państwo członkowskie objęte tym protokołem Komisja potwierdzi zgodnie z art. 331 ust. 1 TFUE udział tego państwa członkowskiego w niniejszej decyzji, Rada powinna ustalić, ilu wnioskodawców ma zostać relokowanych do tego państwa członkowskiego. Rada powinna również odpowiednio dostosować przydziały innych państw członkowskich, proporcjonalnie je zmniejszając.

| (49) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(49)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (50) | Zważywszy na pilny charakter i powagę sytuacji, niniejsza decyzja powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(50)

Zważywszy na pilny charakter i powagę sytuacji, niniejsza decyzja powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

1.   Niniejsza decyzja ustanawia środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji w celu wsparcia tych państw członkowskich, aby mogły lepiej sprostać sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli krajów trzecich na ich terytorium.

2.   Komisja prowadzi stały przegląd sytuacji w odniesieniu do masowego napływu obywateli państw trzecich do państw członkowskich.

W stosownych przypadkach Komisja przedłoży wnioski dotyczące zmiany niniejszej decyzji, aby uwzględnić zmianę sytuacji w terenie i jej wpływ na mechanizm relokacji, a także zmieniającą się presję na państwa członkowskie, w szczególności państwa członkowskie pierwszej linii.

Artykuł 2

Definicje

Na potrzeby niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

| a) | „wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej” oznacza wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. h) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE (12); |
| --- | --- |

a)

„wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej” oznacza wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. h) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE (12);

| b) | „wnioskodawca” oznacza obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do którego nie została jeszcze wydana ostateczna decyzja; |
| --- | --- |

b)

„wnioskodawca” oznacza obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do którego nie została jeszcze wydana ostateczna decyzja;

| c) | „ochrona międzynarodowa” oznacza status uchodźcy lub status osoby potrzebującej ochrony uzupełniającej zgodnie z definicjami zawartymi odpowiednio w art. 2 lit. e) i g) dyrektywy 2011/95/UE; |
| --- | --- |

c)

„ochrona międzynarodowa” oznacza status uchodźcy lub status osoby potrzebującej ochrony uzupełniającej zgodnie z definicjami zawartymi odpowiednio w art. 2 lit. e) i g) dyrektywy 2011/95/UE;

| d) | „członkowie rodziny” oznaczają członków rodziny zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 604/2013; |
| --- | --- |

d)

„członkowie rodziny” oznaczają członków rodziny zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 604/2013;

| e) | „relokacja” oznacza przekazanie wnioskodawcy z terytorium państwa członkowskiego, które kryteria określone w rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 604/2013 wskazują jako odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, na terytorium państwa członkowskiego relokacji; |
| --- | --- |

e)

„relokacja” oznacza przekazanie wnioskodawcy z terytorium państwa członkowskiego, które kryteria określone w rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 604/2013 wskazują jako odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, na terytorium państwa członkowskiego relokacji;

| f) | „państwo członkowskie relokacji” oznacza państwo członkowskie, które staje się, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 604/2013, odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej wnioskodawcy po jego relokacji na terytorium tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

f)

„państwo członkowskie relokacji” oznacza państwo członkowskie, które staje się, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 604/2013, odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej wnioskodawcy po jego relokacji na terytorium tego państwa członkowskiego.

Artykuł 3

Zakres stosowania

1.   Relokacji na podstawie niniejszej decyzji dokonuje się jedynie w stosunku do wnioskodawców, którzy we Włoszech lub w Grecji złożyli wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, za których rozpatrzenie te państwa członkowskie byłyby odpowiedzialne, w przypadku braku relokacji, zgodnie z kryteriami ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego określonymi w rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 604/2013.

2.   Relokację na podstawie niniejszej decyzji stosuje się wyłącznie w odniesieniu do wnioskodawców posiadających obywatelstwo państwa, w przypadku którego obywateli decyzje o udzieleniu ochrony międzynarodowej stanowią – według najnowszych dostępnych średnich danych Eurostatu dla całej Unii, które są uaktualnianie kwartalnie – 75 % lub więcej decyzji wydanych w pierwszej instancji w sprawie wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, o których mowa w rozdziale III dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE (13). W przypadku bezpaństwowców bierze się pod uwagę państwo poprzedniego miejsca zwykłego pobytu. Aktualizacje kwartalne bierze się pod uwagę wyłącznie w odniesieniu do wnioskodawców, w przypadku których nie stwierdzono jeszcze, że mogą być relokowani zgodnie z art. 5 ust. 3 niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Relokacja 120 000 wnioskodawców do państw członkowskich

1.   Relokacja 120 000 wnioskodawców do innych państw członkowskich odbywa się w następujący sposób:

| a) | z Włoch na terytorium innych państw członkowskich relokowanych zostaje 15 600 wnioskodawców zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku I; |
| --- | --- |

a)

z Włoch na terytorium innych państw członkowskich relokowanych zostaje 15 600 wnioskodawców zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku I;

| b) | z Grecji na terytorium innych państw członkowskich relokowanych zostaje 50 400 wnioskodawców zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku II; |
| --- | --- |

b)

z Grecji na terytorium innych państw członkowskich relokowanych zostaje 50 400 wnioskodawców zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku II;

| c) | na terytorium innych państw członkowskich relokowanych zostaje 54 000 wnioskodawców proporcjonalnie do danych liczbowych zamieszczonych w załącznikach I i II, albo zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu w drodze zmiany niniejszej decyzji, o której mowa w art. 1 ust. 2 oraz w ust. 3 niniejszego artykułu. |
| --- | --- |

c)

na terytorium innych państw członkowskich relokowanych zostaje 54 000 wnioskodawców proporcjonalnie do danych liczbowych zamieszczonych w załącznikach I i II, albo zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu w drodze zmiany niniejszej decyzji, o której mowa w art. 1 ust. 2 oraz w ust. 3 niniejszego artykułu.

2.   Począwszy od dnia 26 września 2016 r., 54 000 wnioskodawców, o których mowa w ust 1 lit. c), zostaje relokowanych z Włoch i Grecji, w proporcjach wynikających z ust. 1 lit. a) i b), na terytorium innych państw członkowskich, proporcjonalnie do danych liczbowych zamieszczonych w załącznikach I i II. Komisja przedkłada Radzie wniosek dotyczący danych liczbowych, które mają być odpowiednio przydzielone poszczególnym państwom członkowskim.

3.   Jeżeli do dnia 26 września 2016 r., Komisja stwierdzi, że dostosowanie mechanizmu relokacji jest uzasadnione zmianą sytuacji w terenie lub że z uwagi na gwałtowną zmianę kierunku przepływów migracyjnych państwo członkowskie znalazło się w nadzwyczajnej sytuacji charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich oraz uwzględniając stanowiska państw członkowskich, które prawdopodobnie będą beneficjentami, może ona, w stosownych przypadkach, przedłożyć Radzie wnioski, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Ponadto państwo członkowskie może – podając należyte uzasadnienie – powiadomić Radę i Komisję, że znalazło się w podobnej nadzwyczajnej sytuacji. Komisja dokonuje oceny podanego uzasadnienia i w stosownych przypadkach przedkłada Radzie wnioski, o czym mowa w art. 1 ust. 2.

4.   W przypadku gdy po notyfikacji dokonanej zgodnie z art. 4 protokołu nr 21 przez państwo członkowskie objęte tym protokołem Komisja potwierdzi zgodnie z art. 331 ust. 1 TFUE uczestnictwo tego państwa członkowskiego w niniejszej decyzji, Rada, na wniosek Komisji, ustala liczbę wnioskodawców, którzy mają zostać relokowani do zainteresowanego państwa członkowskiego. W tej samej decyzji wykonawczej Rada odpowiednio dostosowuje przydziały innych państw członkowskich, proporcjonalnie je zmniejszając.

5.   W wyjątkowych okolicznościach państwo członkowskie może, do dnia 26 grudnia 2015 r., powiadomić Radę i Komisję, że tymczasowo nie może uczestniczyć w procesie relokacji do 30 % wnioskodawców przydzielonych mu zgodnie z ust. 1, podając należycie uzasadnione powody zgodne z podstawowymi wartościami Unii zapisanymi w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej.

Komisja dokonuje oceny podanego uzasadnienia i przedkłada Radzie wnioski dotyczące tymczasowego zawieszenia relokacji do 30 % wnioskodawców przyznanych danemu państwu członkowskiemu zgodnie z ust. 1. W uzasadnionych przypadkach Komisja może zaproponować przedłużenie terminu relokacji wnioskodawców w ramach pozostałego przydziału maksymalnie o 12 miesięcy poza datę, o której mowa w art. 13 ust. 2.

6.   W terminie jednego miesiąca Rada podejmuje decyzję w sprawie wniosków, o których mowa w ust. 5.

7.   Do celów stosowania ust. 2, 4 i 6 niniejszego artykułu oraz art. 11 ust. 2 Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje decyzję wykonawczą.

Artykuł 5

Procedura relokacji

1.   Na potrzeby współpracy administracyjnej niezbędnej do wykonania niniejszej decyzji każde państwo członkowskie wyznacza krajowy punkt kontaktowy, którego adres przekazuje pozostałym państwom członkowskim oraz EASO. Państwa członkowskie, w porozumieniu z EASO i innymi właściwymi agencjami, podejmują wszelkie odpowiednie środki, aby właściwe organy nawiązały bezpośrednią współpracę i rozpoczęły wymianę informacji, w tym informacji dotyczących powodów, o których mowa w ust. 7.

2.   Państwa członkowskie podają regularnie, nie rzadziej niż co trzy miesiące, liczbę wnioskodawców, których można szybko relokować na ich terytorium, oraz przekazują wszelkie inne istotne informacje.

3.   Na podstawie tych informacji Włochy i Grecja – z pomocą EASO, oraz, w stosownych przypadkach, oficerów łącznikowych państw członkowskich, o których mowa w ust. 8 – wskazują poszczególnych wnioskodawców, których można relokować do innych państw członkowskich, oraz przekazują możliwie jak najszybciej wszelkie istotne informacje punktom kontaktowym tych państw członkowskich. W tym zakresie pierwszeństwo mają wnioskodawcy szczególnej troski w rozumieniu art. 21 i art. 22 dyrektywy 2013/33/UE.

4.   Po wyrażeniu zgody przez państwo członkowskie relokacji Włochy i Grecja możliwie jak najszybciej podejmują decyzję o relokacji poszczególnych wnioskodawców do danego państwa członkowskiego relokacji, w uzgodnieniu z EASO, i powiadamiają wnioskodawcę zgodnie z art. 6 ust. 4. Państwo członkowskie relokacji może podjąć decyzję o odmowie zgody na relokację danego wnioskodawcy wyłącznie wtedy, gdy istnieją uzasadnione powody, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu.

5.   Wnioskodawcy, od których należy pobrać odciski palców zgodnie z obowiązkami określonymi w art. 9 rozporządzenia (UE) nr 603/2013, mogą być zgłoszeni do relokacji dopiero po pobraniu odcisków palców i przekazaniu ich do systemu centralnego Eurodac na mocy tego rozporządzenia.

6.   Przekazanie wnioskodawcy na terytorium państwa członkowskiego relokacji następuje możliwie jak najszybciej po dacie powiadomienia zainteresowanej osoby o decyzji o przekazaniu, o której mowa w art. 6 ust. 4 niniejszej decyzji. Włochy i Grecja informują państwo członkowskie relokacji o dacie i godzinie przekazania oraz udzielają mu wszelkich innych istotnych informacji.

7.   Państwa członkowskie zachowują prawo do odmowy relokacji wnioskodawcy wyłącznie w przypadku wystąpienia uzasadnionych powodów wskazujących, że dana osoba może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego, lub w przypadku wystąpienia poważnych podstaw zastosowania przepisów dotyczących wykluczenia, określonych w art. 12 i 17 dyrektywy 2011/95/UE.

8.   W celu wdrożenia wszystkich elementów procedury relokacji opisanej w niniejszym artykule państwa członkowskie mogą po wymianie wszystkich istotnych informacji podjąć decyzję o oddelegowaniu oficerów łącznikowych do Włoch i Grecji.

9.   Zgodnie z unijnym dorobkiem prawnym państwa członkowskie w pełni wykonują swoje zobowiązania. W związku z tym Włochy i Grecja gwarantują identyfikację, rejestrację i pobieranie odcisków palców w ramach procedury relokacji. W celu zapewnienia skuteczności i wykonalności tego procesu organizuje się w należyty sposób infrastrukturę i środki recepcyjne, aby tymczasowo zakwaterować ludzi, zgodnie z unijnym dorobkiem prawnym, do czasu szybkiego podjęcia decyzji w sprawie ich sytuacji. Wnioskodawcy, którzy uchylają się od procedury relokacji, są z niej wyłączani.

10.   Przewidzianą w niniejszym artykule procedurę relokacji należy przeprowadzić jak najszybciej, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od momentu, w którym państwo członkowskie relokacji podało liczbę wnioskodawców, o których mowa w ust. 2, chyba że państwo członkowskie relokacji wyraziło zgodę, o której mowa w ust. 4, później niż dwa tygodnie przed końcem tego dwumiesięcznego terminu. W takim przypadku termin przeprowadzenia procedury relokacji można przedłużyć o okres nieprzekraczający kolejnych dwóch tygodni. Ponadto termin można również przedłużyć o kolejne cztery tygodnie, w odpowiednich przypadkach, jeżeli Włochy lub Grecja wykażą obiektywne, praktyczne przeszkody, które uniemożliwiają dokonanie przekazania.

Jeżeli procedury relokacji nie uda się przeprowadzić w tych terminach i o ile Włochy i Grecja nie uzgodnią z państwem członkowskim relokacji, że termin ten zostaje w rozsądnych granicach przedłużony, Włochy i Grecja pozostają odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 604/2013.

11.   Po relokacji wnioskodawcy państwo członkowskie relokacji pobiera odciski palców wnioskodawcy i przekazuje je do systemu centralnego Eurodac zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 603/2013 oraz uaktualnia zestawy danych zgodnie z art. 10, a w stosownych przypadkach zgodnie z art. 18 tego rozporządzenia.

Artykuł 6

Prawa i obowiązki wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową i objętych zakresem stosowania niniejszej decyzji

1.   Wykonując niniejszą decyzję, państwa członkowskie dążą przede wszystkim do najlepszego zabezpieczenia interesu dziecka.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby członkowie rodzin objęci zakresem stosowania niniejszej decyzji byli relokowani na terytorium tego samego państwa członkowskiego.

3.   Przed podjęciem decyzji o relokacji wnioskodawcy Włochy i Grecja informują wnioskodawcę w języku dla niego zrozumiałym lub co do którego można zasadnie przypuszczać, że jest dla niego zrozumiały, o procedurze relokacji określonej w niniejszej decyzji.

4.   Po podjęciu decyzji o relokacji wnioskodawcy, a przed faktyczną relokacją Włochy i Grecja powiadamiają na piśmie zainteresowaną osobę o decyzji o relokacji. W decyzji należy wskazać państwo członkowskie relokacji.

5.   Wnioskodawca lub osoba korzystająca z ochrony międzynarodowej, którzy wjeżdżają na terytorium państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie relokacji, nie spełniając warunków pobytu w tym innym państwie członkowskim, mają obowiązek niezwłocznego powrotu. Państwo członkowskie relokacji ma obowiązek bezzwłocznie przyjąć z powrotem taką osobę.

Artykuł 7

Wsparcie operacyjne na rzecz Włoch i Grecji

1.   W celu wsparcia Włoch i Grecji, aby państwa te mogły lepiej sprostać nadzwyczajnemu obciążeniu dla ich systemów azylowych i migracyjnych w związku z aktualną, zwiększoną presją migracyjną na ich granicach zewnętrznych, państwa członkowskie zwiększają wsparcie operacyjne – we współpracy z Włochami i Grecją – w obszarze ochrony międzynarodowej za pośrednictwem stosownych działań koordynowanych przez EASO, Frontex i inne właściwe agencje, w szczególności przez oddelegowanie, w stosownych przypadkach, ekspertów krajowych do następujących działań pomocniczych:

| a) | sprawdzanie obywateli państw trzecich przybywających do Włoch i do Grecji, które obejmuje jednoznaczną identyfikację, pobieranie odcisków palców i rejestrację oraz, w stosownych przypadkach, rejestrację ich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz – na wniosek Włoch lub Grecji – wstępne rozpoznanie tych wniosków; |
| --- | --- |

a)

sprawdzanie obywateli państw trzecich przybywających do Włoch i do Grecji, które obejmuje jednoznaczną identyfikację, pobieranie odcisków palców i rejestrację oraz, w stosownych przypadkach, rejestrację ich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz – na wniosek Włoch lub Grecji – wstępne rozpoznanie tych wniosków;

| b) | udzielania wnioskodawcom lub potencjalnym wnioskodawcom mogącym podlegać relokacji zgodnie z niniejszą decyzją informacji oraz określonego wsparcia, jakiego mogą potrzebować; |
| --- | --- |

b)

udzielania wnioskodawcom lub potencjalnym wnioskodawcom mogącym podlegać relokacji zgodnie z niniejszą decyzją informacji oraz określonego wsparcia, jakiego mogą potrzebować;

| c) | przygotowania i organizacji działań dotyczących powrotu obywateli państw trzecich, którzy nie wystąpili o udzielenie ochrony międzynarodowej lub którzy utracili prawo do przebywania na danym terytorium. |
| --- | --- |

c)

przygotowania i organizacji działań dotyczących powrotu obywateli państw trzecich, którzy nie wystąpili o udzielenie ochrony międzynarodowej lub którzy utracili prawo do przebywania na danym terytorium.

2.   Oprócz wsparcia przewidzianego w ust. 1 oraz w celu ułatwienia wykonywania wszystkich etapów procedury relokacji Włochom i Grecji udziela się stosownego wsparcia za pośrednictwem odpowiednich działań koordynowanych przez EASO, Frontex i inne właściwe agencje.

Artykuł 8

Środki uzupełniające, jakie mają podjąć Włochy i Grecja

1.   Włochy i Grecja, uwzględniając obowiązki określone w art. 8 ust. 1 decyzji (UE) 2015/1523, do dnia 26 października 2015 r., zgłaszają Radzie i Komisji zaktualizowany plan działania uwzględniający konieczność zapewnienia odpowiedniego wykonania niniejszej decyzji.

2.   Jeżeli niniejsza decyzja zostanie zmieniona na rzecz innego państwa członkowskiego zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 4 ust. 3, to państwo członkowskie powinno, w dniu wejścia w życie odpowiedniej decyzji zmieniającej Rady przedstawić Radzie i Komisji plan działania, który obejmuje odpowiednie środki w dziedzinie azylu, pierwszego przyjęcia i powrotu, zwiększające zdolność, jakość i skuteczność jego systemów w tych dziedzinach, a także środki w celu zapewnienia odpowiedniego wykonania niniejszej decyzji. Wspomniane państwo członkowskie w pełni wykonuje plan działania.

3.   Jeżeli Włochy lub Grecja nie wywiążą się z obowiązków, o których mowa w ust. 1, Komisja może postanowić – po umożliwieniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu przedstawienia jego opinii – o zawieszeniu stosowania niniejszej decyzji w odniesieniu do tego państwa członkowskiego na okres nieprzekraczający trzech miesięcy. Komisja może postanowić o jednorazowym przedłużeniu takiego zawieszenia na kolejny okres nieprzekraczający trzech miesięcy. Zawieszenie takie nie wpływa na przekazywanie wnioskodawców oczekujących na przekazanie po wyrażeniu zgody przez państwo członkowskie relokacji zgodnie z art. 5 ust. 4.

Artykuł 9

Kolejne sytuacje nadzwyczajne

W przypadku wystąpienia w państwie członkowskim sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na rzecz zainteresowanego państwa członkowskiego, zgodnie z art. 78 ust. 3 TFUE. Środki takie mogą, w zależności od przypadku, obejmować zawieszenie przewidzianego w niniejszej decyzji udziału tego państwa członkowskiego w relokacji, a także ewentualne środki wyrównawcze dla Włoch i Grecji.

Artykuł 10

Wsparcie finansowe

1.   Na każdą osobę relokowaną zgodnie z niniejszą decyzją:

| a) | państwo członkowskie relokacji otrzymuje kwotę ryczałtową w wysokości 6 000 EUR; |
| --- | --- |

a)

państwo członkowskie relokacji otrzymuje kwotę ryczałtową w wysokości 6 000 EUR;

| b) | Włochy lub Grecja otrzymują kwotę ryczałtową w wysokości co najmniej 500 EUR. |
| --- | --- |

b)

Włochy lub Grecja otrzymują kwotę ryczałtową w wysokości co najmniej 500 EUR.

2.   Takie wsparcie finansowe realizowane jest przy zastosowaniu procedur określonych w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 516/2014. W drodze wyjątku od ustaleń dotyczących płatności zaliczkowych określonych w tym rozporządzeniu płatność zaliczkowa wynosząca 50 % całości środków przyznanych zgodnie z niniejszą decyzją jest wypłacana państwom członkowskim w 2016 r.

Artykuł 11

Współpraca z państwami stowarzyszonymi

1.   Przy pomocy Komisji zarówno Włochy, jak i Grecja mogą zawierać umowy dwustronne z, odpowiednio, Islandią, Liechtensteinem, Norwegią i Szwajcarią dotyczące relokacji wnioskodawców z terytorium Włoch i Grecji na terytoria tych państw. W umowach tych uwzględnia się w należyty sposób główne elementy niniejszej decyzji, w szczególności dotyczące procedury relokacji oraz praw i obowiązków wnioskodawców.

2.   W przypadku zawarcia takich umów dwustronnych Włochy lub Grecja powiadamiają Radę i Komisję o liczbie wnioskodawców, którzy mają zostać relokowani do państw stowarzyszonych. Rada, na wniosek Komisji, odpowiednio dostosowuje przydziały państw członkowskich, proporcjonalnie je zmniejszając.

Artykuł 12

Sprawozdania

Na podstawie informacji przedstawianych przez państwa członkowskie i właściwe agencje Komisja co sześć miesięcy przedstawia Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszej decyzji.

Na podstawie informacji przedstawianych przez Włochy i Grecję Komisja przedstawia także Radzie co sześć miesięcy sprawozdanie z wykonania planów działania, o których mowa w art. 8.

Artykuł 13

Wejście w życie

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 26 września 2017 r.

3.   Niniejszą decyzję stosuje się do osób przybywających na terytorium Włoch i Grecji od dnia 25 września 2015 r. do dnia 26 września 2017 r. oraz do wnioskodawców, którzy przybyli na terytorium tych państw członkowskich, począwszy od dnia 24 marca 2015 r..

Sporządzono w Brukseli 22 września 2015 r.

W imieniu Rady

J. ASSELBORN

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 17 września 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji (Dz.U. L 239 z 15.9.2015, s. 146).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 31).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003 z dnia 2 września 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego(Dz.U. L 222 z 5.9.2003, s. 3).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 118/2014 z dnia 30 stycznia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1560/2003 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 39 z 8.2.2014, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, zmieniające decyzję Rady 2008/381/WE oraz uchylające decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady nr 573/2007/WE i nr 575/2007/WE oraz decyzję Rady 2007/435/WE (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 168).

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60).

8

(9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (przekształcenie) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).

10

(11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/UE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 98).

11

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 9).

12

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60).

13

---

ZAŁĄCZNIK I

Przydział miejsc dla osób z Włoch

| | Przydział miejsc na państwo członkowskie (15 600 relokowanych wnioskodawców) |
| --- | --- |
| Austria | 462 |
| Belgia | 579 |
| Bułgaria | 201 |
| Chorwacja | 134 |
| Cypr | 35 |
| Republika Czeska | 376 |
| Estonia | 47 |
| Finlandia | 304 |
| Francja | 3 064 |
| Niemcy | 4 027 |
| Węgry | 306 |
| Łotwa | 66 |
| Litwa | 98 |
| Luksemburg | 56 |
| Malta | 17 |
| Niderlandy | 922 |
| Polska | 1 201 |
| Portugalia | 388 |
| Rumunia | 585 |
| Słowacja | 190 |
| Słowenia | 80 |
| Hiszpania | 1 896 |
| Szwecja | 567 |

Przydział miejsc na państwo członkowskie (15 600 relokowanych wnioskodawców)

Austria

462

Belgia

579

Bułgaria

201

Chorwacja

134

Cypr

35

Republika Czeska

376

Estonia

47

Finlandia

304

Francja

3 064

Niemcy

4 027

Węgry

306

Łotwa

66

Litwa

98

Luksemburg

56

Malta

17

Niderlandy

922

Polska

1 201

Portugalia

388

Rumunia

585

Słowacja

190

Słowenia

80

Hiszpania

1 896

Szwecja

567

---

ZAŁĄCZNIK II

Przydział miejsc dla osób z Grecji

| | Przydział miejsc na państwo członkowskie (50 400 relokowanych wnioskodawców) |
| --- | --- |
| Austria | 1 491 |
| Belgia | 1 869 |
| Bułgaria | 651 |
| Chorwacja | 434 |
| Cypr | 112 |
| Republika Czeska | 1 215 |
| Estonia | 152 |
| Finlandia | 982 |
| Francja | 9 898 |
| Niemcy | 13 009 |
| Węgry | 988 |
| Łotwa | 215 |
| Litwa | 318 |
| Luksemburg | 181 |
| Malta | 54 |
| Niderlandy | 2 978 |
| Polska | 3 881 |
| Portugalia | 1 254 |
| Rumunia | 1 890 |
| Słowacja | 612 |
| Słowenia | 257 |
| Hiszpania | 6 127 |
| Szwecja | 1 830 |

Przydział miejsc na państwo członkowskie (50 400 relokowanych wnioskodawców)

Austria

1 491

Belgia

1 869

Bułgaria

651

Chorwacja

434

Cypr

112

Republika Czeska

1 215

Estonia

152

Finlandia

982

Francja

9 898

Niemcy

13 009

Węgry

988

Łotwa

215

Litwa

318

Luksemburg

181

Malta

54

Niderlandy

2 978

Polska

3 881

Portugalia

1 254

Rumunia

1 890

Słowacja

612

Słowenia

257

Hiszpania

6 127

Szwecja

1 830

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/95 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/95

---

DECYZJA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2015/1602

z dnia 5 czerwca 2015 r.

w sprawie równoważności obowiązującego w Szwajcarii systemu wypłacalności i systemu nadzoru ostrożnościowego w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji na podstawie art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (1), w szczególności jej art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywą 2009/138/WE ustanowiono oparty na ocenie ryzyka system nadzoru ostrożnościowego nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji w Unii. W odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji dyrektywa 2009/138/WE zacznie w pełni obowiązywać w dniu 1 stycznia 2016 r. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywą 2009/138/WE ustanowiono oparty na ocenie ryzyka system nadzoru ostrożnościowego nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji w Unii. W odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji dyrektywa 2009/138/WE zacznie w pełni obowiązywać w dniu 1 stycznia 2016 r.

| (2) | Mimo że dyrektywa Wypłacalność II będzie w pełni stosowana od dnia 1 stycznia 2016 r., Komisja może już przyjąć niniejszą decyzję delegowaną jak wskazano w art. 311 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(2)

Mimo że dyrektywa Wypłacalność II będzie w pełni stosowana od dnia 1 stycznia 2016 r., Komisja może już przyjąć niniejszą decyzję delegowaną jak wskazano w art. 311 tej dyrektywy.

| (3) | Artykuł 172 dyrektywy 2009/138/WE dotyczy równoważności systemu wypłacalności państwa trzeciego stosowanego w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej zakładów, których siedziba znajduje się w tym państwie trzecim. Stwierdzenie równoważności pozwala na traktowanie umów reasekuracji zawartych z zakładami, których siedziba znajduje się w tym państwie trzecim, w taki sam sposób, jak umów reasekuracji zawartych z zakładem, który posiada zezwolenie zgodnie ze wspomnianą dyrektywą. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 172 dyrektywy 2009/138/WE dotyczy równoważności systemu wypłacalności państwa trzeciego stosowanego w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej zakładów, których siedziba znajduje się w tym państwie trzecim. Stwierdzenie równoważności pozwala na traktowanie umów reasekuracji zawartych z zakładami, których siedziba znajduje się w tym państwie trzecim, w taki sam sposób, jak umów reasekuracji zawartych z zakładem, który posiada zezwolenie zgodnie ze wspomnianą dyrektywą.

| (4) | Artykuł 227 dyrektywy 2009/138/WE dotyczy równoważności zakładów ubezpieczeń z państw trzecich, które należą do grup ubezpieczeniowych z siedzibą w Unii. Stwierdzenie równoważności pozwala takim grupom, jeżeli na potrzeby ich sprawozdawczości w odniesieniu do grupy stosują odliczenia i agregację jako metodę konsolidacji, na uwzględnianie – do celów obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy oraz dopuszczalnych środków własnych – obliczenia wymogów kapitałowych i dostępnego kapitału (środków własnych) zgodnie z zasadami jurysdykcji spoza Unii zamiast obliczania ich na podstawie dyrektywy 2009/138/WE. |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 227 dyrektywy 2009/138/WE dotyczy równoważności zakładów ubezpieczeń z państw trzecich, które należą do grup ubezpieczeniowych z siedzibą w Unii. Stwierdzenie równoważności pozwala takim grupom, jeżeli na potrzeby ich sprawozdawczości w odniesieniu do grupy stosują odliczenia i agregację jako metodę konsolidacji, na uwzględnianie – do celów obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy oraz dopuszczalnych środków własnych – obliczenia wymogów kapitałowych i dostępnego kapitału (środków własnych) zgodnie z zasadami jurysdykcji spoza Unii zamiast obliczania ich na podstawie dyrektywy 2009/138/WE.

| (5) | Artykuł 260 dyrektywy 2009/138/WE odnosi się do równoważności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, których jednostka dominująca posiada siedzibę poza Unią. Zgodnie z art. 261 ust. 1 dyrektywy 2009/138/WE w przypadku stwierdzenia równoważności państwa członkowskie polegają na równoważnym nadzorze nad grupą sprawowanym przez organy nadzoru państwa trzeciego właściwe dla grupy. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 260 dyrektywy 2009/138/WE odnosi się do równoważności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, których jednostka dominująca posiada siedzibę poza Unią. Zgodnie z art. 261 ust. 1 dyrektywy 2009/138/WE w przypadku stwierdzenia równoważności państwa członkowskie polegają na równoważnym nadzorze nad grupą sprawowanym przez organy nadzoru państwa trzeciego właściwe dla grupy.

| (6) | System prawny państwa trzeciego uznaje się za w pełni równoważny z systemem ustanowionym w dyrektywie 2009/138/WE, jeżeli spełnia on wymogi zapewniające porównywalny poziom ochrony ubezpieczających i beneficjentów. Pełna równoważność stwierdzona na mocy art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 obowiązuje na czas nieokreślony, chyba że zostaje uchylona. |
| --- | --- |

(6)

System prawny państwa trzeciego uznaje się za w pełni równoważny z systemem ustanowionym w dyrektywie 2009/138/WE, jeżeli spełnia on wymogi zapewniające porównywalny poziom ochrony ubezpieczających i beneficjentów. Pełna równoważność stwierdzona na mocy art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 obowiązuje na czas nieokreślony, chyba że zostaje uchylona.

| (7) | Dnia 9 marca 2015 r. Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) przedstawił opinię zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (2) Komisji w sprawie obowiązującego w Szwajcarii systemu regulacji i nadzoru zakładów i ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz grup ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych. Podstawą opinii EIOPA są odpowiednie szwajcarskie ramy prawne, w tym szwajcarska ustawa o nadzorze rynku finansowego z dnia 22 czerwca 2007 r. („FINMASA”), która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2009 r., ustawa o nadzorze ubezpieczeń („ISA”) z 17 grudnia 2004 r. oraz rozporządzenie o nadzorze ubezpieczeń („ISO”) (3). Podstawą oceny Komisji są informacje przedstawione przez EIOPA. |
| --- | --- |

(7)

Dnia 9 marca 2015 r. Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) przedstawił opinię zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (2) Komisji w sprawie obowiązującego w Szwajcarii systemu regulacji i nadzoru zakładów i ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz grup ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych. Podstawą opinii EIOPA są odpowiednie szwajcarskie ramy prawne, w tym szwajcarska ustawa o nadzorze rynku finansowego z dnia 22 czerwca 2007 r. („FINMASA”), która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2009 r., ustawa o nadzorze ubezpieczeń („ISA”) z 17 grudnia 2004 r. oraz rozporządzenie o nadzorze ubezpieczeń („ISO”) (3). Podstawą oceny Komisji są informacje przedstawione przez EIOPA.

| (8) | Uwzględniając przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 (4), w szczególności art. 378, 379 i 380, jak również opinię EIOPA, przy ocenie równoważności na podstawie art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE należy zastosować szereg kryteriów. |
| --- | --- |

(8)

Uwzględniając przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 (4), w szczególności art. 378, 379 i 380, jak również opinię EIOPA, przy ocenie równoważności na podstawie art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE należy zastosować szereg kryteriów.

| (9) | Kryteria te obejmują pewne wymogi, które są wspólne dla co najmniej dwóch artykułów spośród art. 378, 379 i 380 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35 i mają zastosowanie do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji na poziomie indywidualnym (5) i na poziomie grup ubezpieczeniowych i grup reasekuracyjnych. Kryteria te dotyczą następujących obszarów: uprawnień, wypłacalności, zarządzania, przejrzystości, współpracy między organami i traktowania informacji poufnych oraz wpływu decyzji na stabilność finansową. |
| --- | --- |

(9)

Kryteria te obejmują pewne wymogi, które są wspólne dla co najmniej dwóch artykułów spośród art. 378, 379 i 380 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35 i mają zastosowanie do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji na poziomie indywidualnym (5) i na poziomie grup ubezpieczeniowych i grup reasekuracyjnych. Kryteria te dotyczą następujących obszarów: uprawnień, wypłacalności, zarządzania, przejrzystości, współpracy między organami i traktowania informacji poufnych oraz wpływu decyzji na stabilność finansową.

| (10) | Po pierwsze, w odniesieniu do środków, uprawnień i obowiązków szwajcarski organ nadzoru rynku finansowego (FINMA) ma prawo do skutecznego nadzorowania działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej i do nakładania sankcji lub podejmowania, w stosownych przypadkach, działań egzekwujących przepisy, takie jak cofnięcie zezwolenia zakładu na prowadzenie działalności lub wymiany całości lub części jego zarządu. FINMA dysponuje niezbędnymi środkami finansowymi i zasobami ludzkimi, wiedzą fachową i potencjałem, a także upoważnieniem do skutecznej ochrony wszystkich ubezpieczających i beneficjentów. |
| --- | --- |

(10)

Po pierwsze, w odniesieniu do środków, uprawnień i obowiązków szwajcarski organ nadzoru rynku finansowego (FINMA) ma prawo do skutecznego nadzorowania działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej i do nakładania sankcji lub podejmowania, w stosownych przypadkach, działań egzekwujących przepisy, takie jak cofnięcie zezwolenia zakładu na prowadzenie działalności lub wymiany całości lub części jego zarządu. FINMA dysponuje niezbędnymi środkami finansowymi i zasobami ludzkimi, wiedzą fachową i potencjałem, a także upoważnieniem do skutecznej ochrony wszystkich ubezpieczających i beneficjentów.

| (11) | Po drugie, w odniesieniu do wypłacalności, szwajcarski test wypłacalności (SST) oceny sytuacji finansowej zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji lub grup takich zakładów opiera się na solidnych zasadach ekonomicznych, a wymogi wypłacalności opierają się na wycenie ekonomicznej wszystkich aktywów i zobowiązań. SST nakłada na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wymóg posiadania odpowiednich środków finansowych i ustanawia kryteria dotyczące rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, inwestycji, wymogów kapitałowych (w tym minimalnego poziomu kapitału) oraz środków własnych, wymagając szybkiej interwencji organów FINMA, jeżeli wymogi kapitałowe nie są spełnione lub jeżeli interes ubezpieczających jest zagrożony. Wymogi kapitałowe opierają się na analizie ryzyka w celu uwzględnienia mierzalnych ryzyk. W przypadku gdy nie jest możliwe dokonanie pomiaru ryzyka, jest ono uwzględniane za pośrednictwem innych środków, na przykład ryzyko operacyjne jest uwzględniane jakościowo w drodze szwajcarskiej oceny jakości (SQA). Główny wymóg kapitałowy, znany w ramach SST jako kapitał docelowy, jest obliczany w celu pokrycia nieoczekiwanych strat wynikających z prowadzonej działalności. Ponadto bezwzględny minimalny wymóg kapitałowy (minimalny kapitał) dla zakładów ubezpieczeń jest uzależniony w ramach SST od rodzaju działalności ubezpieczeniowej. Oba te wymogi są co najmniej tak ścisłe, jak odpowiednie wymogi dyrektywy 2009/138/WE w odniesieniu do wszystkich obecnych szwajcarskich połączeń rodzajów działalności szwajcarskich zakładów ubezpieczeń. W odniesieniu do modeli zakłady ubezpieczeń mogą korzystać z formuły standardowej lub, jeżeli wymaga tego FINMA lub z własnej inicjatywy, z modelu wewnętrznego. |
| --- | --- |

(11)

Po drugie, w odniesieniu do wypłacalności, szwajcarski test wypłacalności (SST) oceny sytuacji finansowej zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji lub grup takich zakładów opiera się na solidnych zasadach ekonomicznych, a wymogi wypłacalności opierają się na wycenie ekonomicznej wszystkich aktywów i zobowiązań. SST nakłada na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wymóg posiadania odpowiednich środków finansowych i ustanawia kryteria dotyczące rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, inwestycji, wymogów kapitałowych (w tym minimalnego poziomu kapitału) oraz środków własnych, wymagając szybkiej interwencji organów FINMA, jeżeli wymogi kapitałowe nie są spełnione lub jeżeli interes ubezpieczających jest zagrożony. Wymogi kapitałowe opierają się na analizie ryzyka w celu uwzględnienia mierzalnych ryzyk. W przypadku gdy nie jest możliwe dokonanie pomiaru ryzyka, jest ono uwzględniane za pośrednictwem innych środków, na przykład ryzyko operacyjne jest uwzględniane jakościowo w drodze szwajcarskiej oceny jakości (SQA). Główny wymóg kapitałowy, znany w ramach SST jako kapitał docelowy, jest obliczany w celu pokrycia nieoczekiwanych strat wynikających z prowadzonej działalności. Ponadto bezwzględny minimalny wymóg kapitałowy (minimalny kapitał) dla zakładów ubezpieczeń jest uzależniony w ramach SST od rodzaju działalności ubezpieczeniowej. Oba te wymogi są co najmniej tak ścisłe, jak odpowiednie wymogi dyrektywy 2009/138/WE w odniesieniu do wszystkich obecnych szwajcarskich połączeń rodzajów działalności szwajcarskich zakładów ubezpieczeń. W odniesieniu do modeli zakłady ubezpieczeń mogą korzystać z formuły standardowej lub, jeżeli wymaga tego FINMA lub z własnej inicjatywy, z modelu wewnętrznego.

| (12) | Po trzecie, w odniesieniu do zarządzania, szwajcarski system wypłacalności wymaga od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji skutecznego systemu zarządzania, nakładając na nie w szczególności wymóg posiadania jasnej struktury organizacyjnej, wymogi dotyczące kompetencji i reputacji osób faktycznie zarządzających zakładami, skuteczną procedurę przekazywania informacji FINMA i w ramach zakładów. Ponadto FINMA skutecznie nadzoruje funkcje i działania zlecone w drodze outsourcingu. |
| --- | --- |

(12)

Po trzecie, w odniesieniu do zarządzania, szwajcarski system wypłacalności wymaga od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji skutecznego systemu zarządzania, nakładając na nie w szczególności wymóg posiadania jasnej struktury organizacyjnej, wymogi dotyczące kompetencji i reputacji osób faktycznie zarządzających zakładami, skuteczną procedurę przekazywania informacji FINMA i w ramach zakładów. Ponadto FINMA skutecznie nadzoruje funkcje i działania zlecone w drodze outsourcingu.

| (13) | SST wymaga również od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz grup ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych utrzymywania funkcji zarządzania ryzykiem, funkcji zgodności z przepisami, funkcji audytu wewnętrznego oraz funkcji aktuarialnej. SST wymaga posiadania systemu zarządzania ryzykiem umożliwiającego identyfikowanie, pomiar, monitorowanie ryzyka, zarządzanie nim i sprawozdawczość w tym zakresie oraz posiadanie skutecznego systemu kontroli wewnętrznej. Wymogi dyrektywy 2009/138/WE dotyczące audytu wewnętrznego i zgodności z przepisami w odniesieniu do pojedynczych zakładów są w zadowalający sposób odzwierciedlone w ISO, ponieważ akt ten zaostrza wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem, a w szczególności wprowadza wymóg posiadania funkcji zgodności z przepisami. |
| --- | --- |

(13)

SST wymaga również od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz grup ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych utrzymywania funkcji zarządzania ryzykiem, funkcji zgodności z przepisami, funkcji audytu wewnętrznego oraz funkcji aktuarialnej. SST wymaga posiadania systemu zarządzania ryzykiem umożliwiającego identyfikowanie, pomiar, monitorowanie ryzyka, zarządzanie nim i sprawozdawczość w tym zakresie oraz posiadanie skutecznego systemu kontroli wewnętrznej. Wymogi dyrektywy 2009/138/WE dotyczące audytu wewnętrznego i zgodności z przepisami w odniesieniu do pojedynczych zakładów są w zadowalający sposób odzwierciedlone w ISO, ponieważ akt ten zaostrza wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem, a w szczególności wprowadza wymóg posiadania funkcji zgodności z przepisami.

| (14) | System obowiązujący w Szwajcarii wymaga, aby zmiany dotyczące polityki prowadzenia działalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji lub grup lub zarządzania nimi bądź zmian dotyczących znacznych pakietów akcji takich zakładów lub grup były zgodne z zasadami należytego i ostrożnego zarządzania tymi podmiotami. W szczególności nabycia, zmiany w planie biznesowym lub w znacznych pakietach akcji zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji lub grup ubezpieczeniowych są zgłaszane FINMA, który może, w uzasadnionych przypadkach, nałożyć odpowiednie sankcje, np. zakazać nabycia. |
| --- | --- |

(14)

System obowiązujący w Szwajcarii wymaga, aby zmiany dotyczące polityki prowadzenia działalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji lub grup lub zarządzania nimi bądź zmian dotyczących znacznych pakietów akcji takich zakładów lub grup były zgodne z zasadami należytego i ostrożnego zarządzania tymi podmiotami. W szczególności nabycia, zmiany w planie biznesowym lub w znacznych pakietach akcji zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji lub grup ubezpieczeniowych są zgłaszane FINMA, który może, w uzasadnionych przypadkach, nałożyć odpowiednie sankcje, np. zakazać nabycia.

| (15) | Po czwarte, w odniesieniu do przejrzystości, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz grupy ubezpieczeniowe są zobowiązane przedstawić FINMA wszelkie niezbędne do sprawowania nadzoru informacje oraz publikować, co najmniej raz w roku, sprawozdanie o swojej wypłacalności i sytuacji finansowej. Wymogi dyrektywy 2009/138/WE dotyczące podawania informacji do wiadomości publicznej, są w zadowalający sposób uwzględnione w ISO, ponieważ rodzaje jakościowych i ilościowych informacji, które mają być ujawniane na podstawie tego aktu, są zgodne z dyrektywą 2009/138/WE. Zgodnie z ISO zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz grupy ubezpieczeniowe są zobowiązania do ujawniania informacji dotyczących swojej działalności, wyników, zarządzania ryzykiem, profilu ryzyka, stosowanych metod oceny dotyczących w szczególności rezerw, zarządzania kapitałem i wypłacalności. |
| --- | --- |

(15)

Po czwarte, w odniesieniu do przejrzystości, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz grupy ubezpieczeniowe są zobowiązane przedstawić FINMA wszelkie niezbędne do sprawowania nadzoru informacje oraz publikować, co najmniej raz w roku, sprawozdanie o swojej wypłacalności i sytuacji finansowej. Wymogi dyrektywy 2009/138/WE dotyczące podawania informacji do wiadomości publicznej, są w zadowalający sposób uwzględnione w ISO, ponieważ rodzaje jakościowych i ilościowych informacji, które mają być ujawniane na podstawie tego aktu, są zgodne z dyrektywą 2009/138/WE. Zgodnie z ISO zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz grupy ubezpieczeniowe są zobowiązania do ujawniania informacji dotyczących swojej działalności, wyników, zarządzania ryzykiem, profilu ryzyka, stosowanych metod oceny dotyczących w szczególności rezerw, zarządzania kapitałem i wypłacalności.

| (16) | Po piąte, w odniesieniu do tajemnicy służbowej i współpracy oraz wymiany informacji, system obowiązujący w Szwajcarii zobowiązuje wszystkie osoby, które są lub były pracownikami FINMA, w tym audytorów i ekspertów działających w imieniu FINMA, do zachowania tajemnicy służbowej. Obowiązki te przewidują również, że informacje poufne nie mogą być ujawniane, chyba że w postaci skróconej lub zbiorczej, bez uszczerbku dla spraw podlegających prawu karnemu. Ponadto FINMA będzie wykorzystywać informacje poufne otrzymane od innych organów nadzoru wyłącznie na potrzeby wykonywania swoich obowiązków i do celów przewidzianych przez prawo. System obowiązujący w Szwajcarii wymaga również, aby w przypadku, gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ogłosi upadłość lub zostanie przymusowo postawiony w stan likwidacji, poufne informacje mogły być ujawniane, jeżeli nie dotyczą osób trzecich uczestniczących w ratowaniu tego zakładu. FINMA może udostępniać informacje poufne otrzymane od innego organu nadzoru organom, instytucjom lub osobom podlegającym obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej w Szwajcarii wyłącznie po uzyskaniu wyraźnej zgody tego organu nadzoru. W celu koordynowania współpracy międzynarodowej, w szczególności w dziedzinie wymiany informacji poufnych, FINMA podpisał protokoły ustaleń ze wszystkimi państwami członkowskimi Unii. |
| --- | --- |

(16)

Po piąte, w odniesieniu do tajemnicy służbowej i współpracy oraz wymiany informacji, system obowiązujący w Szwajcarii zobowiązuje wszystkie osoby, które są lub były pracownikami FINMA, w tym audytorów i ekspertów działających w imieniu FINMA, do zachowania tajemnicy służbowej. Obowiązki te przewidują również, że informacje poufne nie mogą być ujawniane, chyba że w postaci skróconej lub zbiorczej, bez uszczerbku dla spraw podlegających prawu karnemu. Ponadto FINMA będzie wykorzystywać informacje poufne otrzymane od innych organów nadzoru wyłącznie na potrzeby wykonywania swoich obowiązków i do celów przewidzianych przez prawo. System obowiązujący w Szwajcarii wymaga również, aby w przypadku, gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ogłosi upadłość lub zostanie przymusowo postawiony w stan likwidacji, poufne informacje mogły być ujawniane, jeżeli nie dotyczą osób trzecich uczestniczących w ratowaniu tego zakładu. FINMA może udostępniać informacje poufne otrzymane od innego organu nadzoru organom, instytucjom lub osobom podlegającym obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej w Szwajcarii wyłącznie po uzyskaniu wyraźnej zgody tego organu nadzoru. W celu koordynowania współpracy międzynarodowej, w szczególności w dziedzinie wymiany informacji poufnych, FINMA podpisał protokoły ustaleń ze wszystkimi państwami członkowskimi Unii.

| (17) | Po szóste, w odniesieniu do wpływu swoich decyzji FINMA i inne szwajcarskie organy, takie jak Narodowy Bank Szwajcarii i Ministerstwo Finansów, których zadaniem jest zapewnianie prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, zostały przeszkolone z zakresu wpływu decyzji na stabilność systemów finansowych w skali globalnej, zwłaszcza w sytuacjach nadzwyczajnych, i uwzględniania ich potencjalnych efektów procyklicznych w okresach wyjątkowych zdarzeń na rynkach finansowych. Zgodnie z systemem obowiązującym w Szwajcarii wyżej wymienione organy regularnie spotykają się w celu wymiany informacji na temat zagrożeń dla stabilności finansowej oraz koordynowania działań. To samo ma miejsce na poziomie międzynarodowym, tzn. organy szwajcarskie wymieniają informacje na temat kwestii związanych ze stabilnością finansową z kolegiami organów nadzoru państw członkowskich Unii i z EIOPA. |
| --- | --- |

(17)

Po szóste, w odniesieniu do wpływu swoich decyzji FINMA i inne szwajcarskie organy, takie jak Narodowy Bank Szwajcarii i Ministerstwo Finansów, których zadaniem jest zapewnianie prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, zostały przeszkolone z zakresu wpływu decyzji na stabilność systemów finansowych w skali globalnej, zwłaszcza w sytuacjach nadzwyczajnych, i uwzględniania ich potencjalnych efektów procyklicznych w okresach wyjątkowych zdarzeń na rynkach finansowych. Zgodnie z systemem obowiązującym w Szwajcarii wyżej wymienione organy regularnie spotykają się w celu wymiany informacji na temat zagrożeń dla stabilności finansowej oraz koordynowania działań. To samo ma miejsce na poziomie międzynarodowym, tzn. organy szwajcarskie wymieniają informacje na temat kwestii związanych ze stabilnością finansową z kolegiami organów nadzoru państw członkowskich Unii i z EIOPA.

| (18) | Artykuły 378 i 380 rozporządzenia (UE) 2015/35 określają również szczegółowe kryteria dotyczące równoważności w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej oraz nadzoru nad grupą. |
| --- | --- |

(18)

Artykuły 378 i 380 rozporządzenia (UE) 2015/35 określają również szczegółowe kryteria dotyczące równoważności w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej oraz nadzoru nad grupą.

| (19) | W odniesieniu do szczegółowych kryteriów w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej na podstawie art. 378 rozporządzenia (UE) 2015/35, podjęcie działalności reasekuracyjnej wymaga uprzedniego uzyskania zezwolenia FINMA uzależnionego od spełnienia szczegółowych określonych w prawie standardów. Zgodnie z ISO wewnętrzne zakłady reasekuracji są objęte obowiązującym w Szwajcarii systemem wypłacalności. |
| --- | --- |

(19)

W odniesieniu do szczegółowych kryteriów w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej na podstawie art. 378 rozporządzenia (UE) 2015/35, podjęcie działalności reasekuracyjnej wymaga uprzedniego uzyskania zezwolenia FINMA uzależnionego od spełnienia szczegółowych określonych w prawie standardów. Zgodnie z ISO wewnętrzne zakłady reasekuracji są objęte obowiązującym w Szwajcarii systemem wypłacalności.

| (20) | W odniesieniu do szczegółowych kryteriów nadzoru nad grupą na podstawie art. 380 rozporządzenia (UE) 2015/35 FINMA jest uprawniona do określenia, które zakłady podlegają nadzorowi na poziomie grupy, i sprawowania nadzoru nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji należącymi do grupy. FINMA nadzoruje zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, na które zakład posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, zdefiniowany w art. 212 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2009/138/WE, wywiera dominujący lub znaczący wpływ. |
| --- | --- |

(20)

W odniesieniu do szczegółowych kryteriów nadzoru nad grupą na podstawie art. 380 rozporządzenia (UE) 2015/35 FINMA jest uprawniona do określenia, które zakłady podlegają nadzorowi na poziomie grupy, i sprawowania nadzoru nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji należącymi do grupy. FINMA nadzoruje zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, na które zakład posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, zdefiniowany w art. 212 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2009/138/WE, wywiera dominujący lub znaczący wpływ.

| (21) | FINMA jest w stanie ocenić profil ryzyka, sytuację finansową oraz wypłacalność zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji należących do grupy, a także strategię działalności tej grupy. |
| --- | --- |

(21)

FINMA jest w stanie ocenić profil ryzyka, sytuację finansową oraz wypłacalność zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji należących do grupy, a także strategię działalności tej grupy.

| (22) | Zgodnie z systemem obowiązującym w Szwajcarii przepisy dotyczące sprawozdawczości i rachunkowości umożliwiają monitorowanie transakcji wewnątrzgrupowych i koncentracji ryzyka, które grupy ubezpieczeniowe i reasekuracyjne muszą zgłaszać co najmniej raz w roku. |
| --- | --- |

(22)

Zgodnie z systemem obowiązującym w Szwajcarii przepisy dotyczące sprawozdawczości i rachunkowości umożliwiają monitorowanie transakcji wewnątrzgrupowych i koncentracji ryzyka, które grupy ubezpieczeniowe i reasekuracyjne muszą zgłaszać co najmniej raz w roku.

| (23) | Zgodnie z systemem obowiązującym w Szwajcarii FINMA ogranicza stosowanie środków własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, jeżeli środki te nie mogą zostać faktycznie udostępnione do celów pokrycia wymogu kapitałowego zakładu posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie, dla którego obliczana jest wypłacalność grupy. Obliczanie wypłacalności grupy prowadzi do wyników co najmniej równoważnych z wynikami osiągniętymi w wyniku zastosowania metod określonych w art. 230 i 233 dyrektywy 2009/138/WE, przy czym zakazane jest podwójne obliczanie środków własnych oraz po usunięciu wewnątrzgrupowego tworzenia kapitału poprzez finansowanie wzajemne. Konkretnie rzecz biorąc, nawet jeżeli nie istnieje wskaźnik wypłacalności grupy określony zgodnie z art. 230 i 233 dyrektywy 2009/138/WE, lecz szereg wskaźników wypłacalności dla każdego podmiotu w ramach grupy, seria ta uwzględnia wszystkie interakcje między podmiotami należącymi do grupy i w ten sposób uwzględnia jej strukturę. |
| --- | --- |

(23)

Zgodnie z systemem obowiązującym w Szwajcarii FINMA ogranicza stosowanie środków własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, jeżeli środki te nie mogą zostać faktycznie udostępnione do celów pokrycia wymogu kapitałowego zakładu posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie, dla którego obliczana jest wypłacalność grupy. Obliczanie wypłacalności grupy prowadzi do wyników co najmniej równoważnych z wynikami osiągniętymi w wyniku zastosowania metod określonych w art. 230 i 233 dyrektywy 2009/138/WE, przy czym zakazane jest podwójne obliczanie środków własnych oraz po usunięciu wewnątrzgrupowego tworzenia kapitału poprzez finansowanie wzajemne. Konkretnie rzecz biorąc, nawet jeżeli nie istnieje wskaźnik wypłacalności grupy określony zgodnie z art. 230 i 233 dyrektywy 2009/138/WE, lecz szereg wskaźników wypłacalności dla każdego podmiotu w ramach grupy, seria ta uwzględnia wszystkie interakcje między podmiotami należącymi do grupy i w ten sposób uwzględnia jej strukturę.

| (24) | W związku z powyższym, ponieważ obowiązujący w Szwajcarii system regulacyjny i system nadzoru spełnia wszystkie kryteria określone w art. 378, 379 i 380 rozporządzenia (UE) 2015/35 w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz grup tych zakładów, uznaje się, że spełnia kryteria pełnej równoważności określone w art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE. |
| --- | --- |

(24)

W związku z powyższym, ponieważ obowiązujący w Szwajcarii system regulacyjny i system nadzoru spełnia wszystkie kryteria określone w art. 378, 379 i 380 rozporządzenia (UE) 2015/35 w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz grup tych zakładów, uznaje się, że spełnia kryteria pełnej równoważności określone w art. 172 ust. 2, art. 227 ust. 4 i art. 260 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE.

| (25) | Jeżeli rozwój sytuacji wymaga dokonania ponownej oceny równoważności stwierdzonej w niniejszej decyzji Komisja może dokonać szczegółowego przeglądu danego państwa trzeciego lub terytorium w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu. Komisja powinna w dalszym ciągu monitorować, przy technicznym wsparciu EIOPA, rozwój systemu obowiązującego w Szwajcarii oraz spełnianie warunków, na podstawie których podjęto niniejszą decyzję, |
| --- | --- |

(25)

Jeżeli rozwój sytuacji wymaga dokonania ponownej oceny równoważności stwierdzonej w niniejszej decyzji Komisja może dokonać szczegółowego przeglądu danego państwa trzeciego lub terytorium w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu. Komisja powinna w dalszym ciągu monitorować, przy technicznym wsparciu EIOPA, rozwój systemu obowiązującego w Szwajcarii oraz spełnianie warunków, na podstawie których podjęto niniejszą decyzję,

| (26) | Dyrektywa 2009/138/WE ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r. Niniejszą decyzją należy stwierdzić równoważność obowiązującego w Szwajcarii systemu wypłacalności i systemu nadzoru ostrożnościowego również od tej daty, |
| --- | --- |

(26)

Dyrektywa 2009/138/WE ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r. Niniejszą decyzją należy stwierdzić równoważność obowiązującego w Szwajcarii systemu wypłacalności i systemu nadzoru ostrożnościowego również od tej daty,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Od dnia 1 stycznia 2016 r. system wypłacalności obowiązujący w Szwajcarii w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej zakładów z siedzibą w Szwajcarii uznaje się za równoważny z wymogami tytułu I dyrektywy 2009/138/WE.

Artykuł 2

Od dnia 1 stycznia 2016 r. system wypłacalności obowiązujący w Szwajcarii w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji z siedzibą w Szwajcarii uznaje się za równoważny z wymogami tytułu I rozdział VI dyrektywy 2009/138/WE.

Artykuł 3

Od dnia 1 stycznia 2016 r. system nadzoru ostrożnościowego obowiązujący w Szwajcarii w odniesieniu do nadzoru nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji wchodzącymi w skład grupy uznaje się za równoważny z wymogami tytułu III dyrektywy 2009/138/WE.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 czerwca 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

2

(3)  ISO zostało przyjęte przez Szwajcarską Radę Federalną w dniu 25 marca 2015 r. i wchodzi w życie dnia 1 lipca 2015 r.

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 12 z 17.1.2015, s. 1).

4

(5)  W niniejszym akcie prawnym określa się, czy zakłady ubezpieczeń są uwzględniane na poziomie indywidualnym czy na poziomie grupy. Pojedyncze zakłady mogą, lecz nie muszą wchodzić w skład grup.

5

---

| 24.9.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 248/99 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/99

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1603

z dnia 13 sierpnia 2015 r.

w sprawie środka wprowadzonego przez Hiszpanię zgodnie z art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG, wycofującego z obrotu pewien rodzaj pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (1), w szczególności jej art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Władze Hiszpanii powiadomiły Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wprowadzeniu środka polegającego na wycofaniu z obrotu pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania typu Delphin Schwimmscheiben – Typ Super, produkowanego przez Delphin Vertriebs- und Service GmbH, 61192 Niddatal, Niemcy. Produkt nosił oznakowanie CE zgodnie z dyrektywą 89/686/EWG, przeszedł także badania i ocenę typu zgodnie ze zharmonizowaną normą EN 13138-1:2008 Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do zakładania przeprowadzone przez niemiecką jednostkę notyfikowaną TÜV Rheinland LGA Products GmbH (NB 0197). Produkt uznaje się za środek ochrony indywidualnej sklasyfikowany w kategorii II. |
| --- | --- |

(1)

Władze Hiszpanii powiadomiły Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wprowadzeniu środka polegającego na wycofaniu z obrotu pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania typu Delphin Schwimmscheiben – Typ Super, produkowanego przez Delphin Vertriebs- und Service GmbH, 61192 Niddatal, Niemcy. Produkt nosił oznakowanie CE zgodnie z dyrektywą 89/686/EWG, przeszedł także badania i ocenę typu zgodnie ze zharmonizowaną normą EN 13138-1:2008 Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do zakładania przeprowadzone przez niemiecką jednostkę notyfikowaną TÜV Rheinland LGA Products GmbH (NB 0197). Produkt uznaje się za środek ochrony indywidualnej sklasyfikowany w kategorii II.

| (2) | Zgłoszenia dokonano w następstwie powiadomienia o wypadku: po pływaniu, kiedy rodzice zbierali swoje rzeczy osobiste przed powrotem do domu, dziecko ugryzło jeden z krążków, odczepiając jego niewielki fragment i połykając go, wskutek czego wymagało udzielenia niezbędnej pomocy medycznej i hospitalizacji. |
| --- | --- |

(2)

Zgłoszenia dokonano w następstwie powiadomienia o wypadku: po pływaniu, kiedy rodzice zbierali swoje rzeczy osobiste przed powrotem do domu, dziecko ugryzło jeden z krążków, odczepiając jego niewielki fragment i połykając go, wskutek czego wymagało udzielenia niezbędnej pomocy medycznej i hospitalizacji.

| (3) | Władze Hiszpanii nakazały wycofanie produktu z obrotu. Zastosowanie środka uzasadniono niezadowalającym zastosowaniem norm określonych w art. 5 dyrektywy 89/686/EWG, w szczególności zharmonizowanej normy EN 13138-1:2008 Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do zakładania pkt 5.4.2 Małe części, w związku z podstawowym wymaganiem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonym w pkt 1.2.1 załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG Brak występowania zagrożeń i innych niedogodnych właściwości. Pkt 5.4.2 normy EN 13138-1 zawiera wymóg, aby małe przymocowane części wytrzymywały siłę ciągnięcia w wysokości (90 ± 2) N w kierunku, w którym oderwanie jest najbardziej prawdopodobne, bez odrywania się od urządzenia. Części, które mogą się oderwać, nie powinny mieścić się całkowicie w cylindrze do badania małych części, a badanie ich pod tym względem powinno być zgodne z normą EN 71-1. |
| --- | --- |

(3)

Władze Hiszpanii nakazały wycofanie produktu z obrotu. Zastosowanie środka uzasadniono niezadowalającym zastosowaniem norm określonych w art. 5 dyrektywy 89/686/EWG, w szczególności zharmonizowanej normy EN 13138-1:2008 Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do zakładania pkt 5.4.2 Małe części, w związku z podstawowym wymaganiem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonym w pkt 1.2.1 załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG Brak występowania zagrożeń i innych niedogodnych właściwości. Pkt 5.4.2 normy EN 13138-1 zawiera wymóg, aby małe przymocowane części wytrzymywały siłę ciągnięcia w wysokości (90 ± 2) N w kierunku, w którym oderwanie jest najbardziej prawdopodobne, bez odrywania się od urządzenia. Części, które mogą się oderwać, nie powinny mieścić się całkowicie w cylindrze do badania małych części, a badanie ich pod tym względem powinno być zgodne z normą EN 71-1.

| (4) | Władze hiszpańskie wskazały, że po przeprowadzeniu próby rozciągania zgodnie z normą zharmonizowaną EN 13138-1:2008 stwierdzono, iż małe części mogą zostać oderwane od produktu i połknięte przez małe dzieci, dla których produkt jest przeznaczony. Poziom ciągnięcia, przy którym małe części odrywały się, wynosił zawsze mniej niż 90 N, a części te mieściły się całkowicie w cylindrze do badania małych części. Władze hiszpańskie uznały, że pkt 5.4.2 tej normy nie jest ograniczony do badania jedynie małych przymocowanych części, lecz ogólnie małych części. Zastosowały one „tester ugryzień” zgodnie z badaniami opisanymi w normach EN 12227:2010 Kojce mieszkaniowe – wymagania bezpieczeństwa i metody badań i normy EN 716-2:2008 Meble – Łóżka dziecięce i łóżka dziecięce składane mieszkaniowe – Część 2: Metody badań. |
| --- | --- |

(4)

Władze hiszpańskie wskazały, że po przeprowadzeniu próby rozciągania zgodnie z normą zharmonizowaną EN 13138-1:2008 stwierdzono, iż małe części mogą zostać oderwane od produktu i połknięte przez małe dzieci, dla których produkt jest przeznaczony. Poziom ciągnięcia, przy którym małe części odrywały się, wynosił zawsze mniej niż 90 N, a części te mieściły się całkowicie w cylindrze do badania małych części. Władze hiszpańskie uznały, że pkt 5.4.2 tej normy nie jest ograniczony do badania jedynie małych przymocowanych części, lecz ogólnie małych części. Zastosowały one „tester ugryzień” zgodnie z badaniami opisanymi w normach EN 12227:2010 Kojce mieszkaniowe – wymagania bezpieczeństwa i metody badań i normy EN 716-2:2008 Meble – Łóżka dziecięce i łóżka dziecięce składane mieszkaniowe – Część 2: Metody badań.

| (5) | Władze Niemiec nie zgadzają się z oceną ryzyka przeprowadzoną przez władze Hiszpanii, uznając, że zastosowana metoda badawcza nie jest adekwatna do sposobu praktycznego zastosowania sprzętu. Ich zdaniem klauzula 5.4.2 normy EN 13138-1 obejmuje jedynie małe przymocowane części. Władze Niemiec twierdziły, że produkt nie stanowi poważnego zagrożenia, ponieważ nie jest zabawką, a scenariusz ryzyka opisany przez władze Hiszpanii jest nierealistyczny. |
| --- | --- |

(5)

Władze Niemiec nie zgadzają się z oceną ryzyka przeprowadzoną przez władze Hiszpanii, uznając, że zastosowana metoda badawcza nie jest adekwatna do sposobu praktycznego zastosowania sprzętu. Ich zdaniem klauzula 5.4.2 normy EN 13138-1 obejmuje jedynie małe przymocowane części. Władze Niemiec twierdziły, że produkt nie stanowi poważnego zagrożenia, ponieważ nie jest zabawką, a scenariusz ryzyka opisany przez władze Hiszpanii jest nierealistyczny.

| (6) | Producent zakwestionował również metodę badawczą zastosowaną przez władze Hiszpanii. Podczas badania typu WE jednostka notyfikowana nie przeprowadziła badania zgodnie z pkt 5.4.2 normy EN 13138-1 z adnotacją, że produkt nie posiada żadnych małych przymocowanych części. |
| --- | --- |

(6)

Producent zakwestionował również metodę badawczą zastosowaną przez władze Hiszpanii. Podczas badania typu WE jednostka notyfikowana nie przeprowadziła badania zgodnie z pkt 5.4.2 normy EN 13138-1 z adnotacją, że produkt nie posiada żadnych małych przymocowanych części.

| (7) | Po notyfikacji producent zwrócił się do jednostki notyfikowanej o przeprowadzenie dodatkowej próby rozciągania zgodnie z pkt 8.5.2.2 normy EN 1888:2012 Artykuły dla dzieci – Wózki dziecięce – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań z wykorzystaniem „testera ugryzień” opisanego w pkt 5.7 tej normy, identycznego jak „tester ugryzień” opisany w normach EN 716-2 i EN 12227. Żadne małe części nie zostały oderwane od głównej części produktu. Ponadto jednostka notyfikowana przeprowadziła kolejne badanie, które wykazało, że żadna część nie oderwała się, gdy urządzenie zostało poddane sile rozciągania równej 90 N – w badaniu podobnym do metody badania dla małych części w normie EN 71-1 Bezpieczeństwo zabawek – Część 1: Właściwości mechanicznie i fizyczne. |
| --- | --- |

(7)

Po notyfikacji producent zwrócił się do jednostki notyfikowanej o przeprowadzenie dodatkowej próby rozciągania zgodnie z pkt 8.5.2.2 normy EN 1888:2012 Artykuły dla dzieci – Wózki dziecięce – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań z wykorzystaniem „testera ugryzień” opisanego w pkt 5.7 tej normy, identycznego jak „tester ugryzień” opisany w normach EN 716-2 i EN 12227. Żadne małe części nie zostały oderwane od głównej części produktu. Ponadto jednostka notyfikowana przeprowadziła kolejne badanie, które wykazało, że żadna część nie oderwała się, gdy urządzenie zostało poddane sile rozciągania równej 90 N – w badaniu podobnym do metody badania dla małych części w normie EN 71-1 Bezpieczeństwo zabawek – Część 1: Właściwości mechanicznie i fizyczne.

| (8) | Komisja zwróciła się do ekspertów o pomoc techniczną w celu zbadania głównych kwestii związanych ze sprawą. Eksperci techniczni przeprowadzili zewnętrzne badanie i stwierdzili, że badanie obejmujące wyłącznie małe przymocowane części jest wystarczające do wykazania zgodności z podstawowym wymaganiem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonym w pkt 1.2.1 załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG. |
| --- | --- |

(8)

Komisja zwróciła się do ekspertów o pomoc techniczną w celu zbadania głównych kwestii związanych ze sprawą. Eksperci techniczni przeprowadzili zewnętrzne badanie i stwierdzili, że badanie obejmujące wyłącznie małe przymocowane części jest wystarczające do wykazania zgodności z podstawowym wymaganiem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonym w pkt 1.2.1 załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG.

| (9) | Norma EN 13138-1 nie przewiduje wyraźnej metody badania małych przymocowanych części. W świetle tej niejasności trzeba było dokonać wyboru między właściwymi dostępnymi metodami badania, biorąc pod uwagę charakter produktu. Władze hiszpańskie zastosowały metodę badania, którą uznały za najbardziej odpowiednią do oceny ryzyka stwarzanego przez produkt. Eksperci techniczni stwierdzili jednak, że metoda badania zastosowana przez władze Hiszpanii nie jest właściwa. |
| --- | --- |

(9)

Norma EN 13138-1 nie przewiduje wyraźnej metody badania małych przymocowanych części. W świetle tej niejasności trzeba było dokonać wyboru między właściwymi dostępnymi metodami badania, biorąc pod uwagę charakter produktu. Władze hiszpańskie zastosowały metodę badania, którą uznały za najbardziej odpowiednią do oceny ryzyka stwarzanego przez produkt. Eksperci techniczni stwierdzili jednak, że metoda badania zastosowana przez władze Hiszpanii nie jest właściwa.

| (10) | Próbę rozciągania przeprowadzoną przez niemiecką jednostkę notyfikowaną można uznać za jedyną właściwą metodę badania w tej sprawie. Dlatego metoda zastosowana przy badaniu typu WE jest właściwa, a ocena w ramach badania typu WE została przeprowadzona przez jednostkę notyfikowaną w sposób prawidłowy. |
| --- | --- |

(10)

Próbę rozciągania przeprowadzoną przez niemiecką jednostkę notyfikowaną można uznać za jedyną właściwą metodę badania w tej sprawie. Dlatego metoda zastosowana przy badaniu typu WE jest właściwa, a ocena w ramach badania typu WE została przeprowadzona przez jednostkę notyfikowaną w sposób prawidłowy.

| (11) | Według dostępnych danych statystycznych na temat utrzymujących się na powierzchni urządzeń do pływania obecnych na rynku oraz wypadków można wyciągnąć wniosek, że urządzenia do pływania wykonane z materiałów utrzymujących się na powierzchni nie stwarzają szczególnego ryzyka zadławienia podczas użytkowania zgodnie z przeznaczeniem w dających się przewidzieć warunkach użytkowania. Produkty są przeznaczone wyłącznie do stosowania w wodzie, |
| --- | --- |

(11)

Według dostępnych danych statystycznych na temat utrzymujących się na powierzchni urządzeń do pływania obecnych na rynku oraz wypadków można wyciągnąć wniosek, że urządzenia do pływania wykonane z materiałów utrzymujących się na powierzchni nie stwarzają szczególnego ryzyka zadławienia podczas użytkowania zgodnie z przeznaczeniem w dających się przewidzieć warunkach użytkowania. Produkty są przeznaczone wyłącznie do stosowania w wodzie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środek wprowadzony przez władze Hiszpanii, polegający na wycofaniu z obrotu pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania typu Delphin Schwimmscheiben – Typ Super, produkowanego przez Delphin Vertriebs- und Service GmbH, 61192 Niddatal, Niemcy, nie jest uzasadniony.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Elżbieta BIEŃKOWSKA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 399 z 30.12.1989, s. 18.

1

---