# Dziennik Urzędowy L 203/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 203 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5831 lipca 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 203

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5831 lipca 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1311 z dnia 24 lipca 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Plate de Florenville (ChOG)] | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1312 z dnia 24 lipca 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Fesols de Santa Pau (ChNP)] | 3 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1313 z dnia 24 lipca 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Artichaut du Roussillon (ChOG)] | 4 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1314 z dnia 29 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj | 5 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1315 z dnia 30 lipca 2015 r. w sprawie przyznania Hiszpanii dodatkowych dni na morzu w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu | 7 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1316 z dnia 30 lipca 2015 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) NR 850/98 w odniesieniu do minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony dla labraksa (Dicentrarchus labrax) | 9 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1317 z dnia 30 lipca 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 11 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1318 z dnia 29 lipca 2015 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, w odniesieniu do wpisów dotyczących Estonii i Łotwy
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5378)

   (
  1
  ) | 14 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1319 z dnia 29 lipca 2015 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H7N7 w Niemczech
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5501)

   (
  1
  ) | 25 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1320 z dnia 30 lipca 2015 r. w sprawie wycofania odniesień do norm dotyczących wyrobu do mocowania smoczka, smoczków do uspokajania, pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania oraz grillów z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (
  1
  ) | 29 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2015/1321 z dnia 23 czerwca 2010 r. w sprawie pomocy państwa C 38/07 (ex NN 45/07) przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail SA
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4112)

   (
  1
  ) | 31 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1311 z dnia 24 lipca 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Plate de Florenville (ChOG)]

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1312 z dnia 24 lipca 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Fesols de Santa Pau (ChNP)]

3

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1313 z dnia 24 lipca 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Artichaut du Roussillon (ChOG)]

4

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1314 z dnia 29 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

5

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1315 z dnia 30 lipca 2015 r. w sprawie przyznania Hiszpanii dodatkowych dni na morzu w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu

7

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1316 z dnia 30 lipca 2015 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) NR 850/98 w odniesieniu do minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony dla labraksa (Dicentrarchus labrax)

Dicentrarchus labrax

9

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1317 z dnia 30 lipca 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

11

DECYZJE

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1318 z dnia 29 lipca 2015 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, w odniesieniu do wpisów dotyczących Estonii i Łotwy
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5378)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5378)

1

14

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1319 z dnia 29 lipca 2015 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H7N7 w Niemczech
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5501)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5501)

1

25

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1320 z dnia 30 lipca 2015 r. w sprawie wycofania odniesień do norm dotyczących wyrobu do mocowania smoczka, smoczków do uspokajania, pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania oraz grillów z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (
  1
  )

1

29

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/1321 z dnia 23 czerwca 2010 r. w sprawie pomocy państwa C 38/07 (ex NN 45/07) przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail SA
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4112)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4112)

1

31

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/1 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1311

z dnia 24 lipca 2015 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Plate de Florenville (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Belgii o rejestrację nazwy „Plate de Florenville” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Belgii o rejestrację nazwy „Plate de Florenville” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Plate de Florenville”, |
| --- | --- |

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Plate de Florenville”,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Plate de Florenville” (ChOG) zostaje zarejestrowana.

Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 72 z 28.2.2015, s. 26.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

3

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/3 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/3

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1312

z dnia 24 lipca 2015 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Fesols de Santa Pau (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Fesols de Santa Pau” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Fesols de Santa Pau” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Fesols de Santa Pau”, |
| --- | --- |

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Fesols de Santa Pau”,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Fesols de Santa Pau” (ChNP) zostaje zarejestrowana.

Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone wymienionej w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 82 z 10.3.2015, s. 17.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

3

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/4 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/4

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1313

z dnia 24 lipca 2015 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Artichaut du Roussillon (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Artichaut du Roussillon” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Artichaut du Roussillon” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Artichaut du Roussillon”, |
| --- | --- |

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Artichaut du Roussillon”,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Artichaut du Roussillon” (ChOG) zostaje zarejestrowana.

Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 92 z 19.3.2015, s. 38.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

3

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/5 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/5

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1314

z dnia 29 lipca 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

| (2) | Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów. |
| --- | --- |

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

| (4) | Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania, |
| --- | --- |

(4)

Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

| Kod CN | Opis towarów | Cena reprezentatywna
  (w EUR/100 kg) | Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3
  (w EUR/100 kg) | Pochodzenie (1) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 0207 12 10 | Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, ale z szyjami, sercami, wątróbkami i żołądkami, znane jako »kurczaki 70 %«, zamrożone | 136,8 | 0 | AR |
| 0207 12 90 | Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, i bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej zgłaszane, zamrożone | 145,5 | 0 | AR |
| 188,0 | 0 | BR |
| 0207 14 10 | Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone | 286,1 | 4 | AR |
| 214,7 | 26 | BR |
| 350,7 | 0 | CL |
| 301,0 | 0 | TH |
| 0207 27 10 | Kawałki z indyków bez kości, zamrożone | 343,4 | 0 | BR |
| 413,7 | 0 | CL |
| 0408 91 80 | Jaja bez skorupek suszone | 384,3 | 0 | AR |
| 1602 32 11 | Przetwory z ptactwa z gatunku Gallus domesticus niepoddane obróbce cieplnej | 278,9 | 2 | BR |

Kod CN

Opis towarów

Cena reprezentatywna

(w EUR/100 kg)

Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3

(w EUR/100 kg)

Pochodzenie (1)

0207 12 10

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, ale z szyjami, sercami, wątróbkami i żołądkami, znane jako »kurczaki 70 %«, zamrożone

136,8

0

AR

0207 12 90

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, i bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej zgłaszane, zamrożone

145,5

0

AR

188,0

0

BR

0207 14 10

Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone

286,1

4

AR

214,7

26

BR

350,7

0

CL

301,0

0

TH

0207 27 10

Kawałki z indyków bez kości, zamrożone

343,4

0

BR

413,7

0

CL

0408 91 80

Jaja bez skorupek suszone

384,3

0

AR

1602 32 11

Przetwory z ptactwa z gatunku Gallus domesticus niepoddane obróbce cieplnej

278,9

2

BR

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod »ZZ« oznacza »inne pochodzenie«”.

1

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/7 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/7

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1315

z dnia 30 lipca 2015 r.

w sprawie przyznania Hiszpanii dodatkowych dni na morzu w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/104 z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do statków unijnych – w niektórych wodach nienależących do Unii, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 779/2014 (1), w szczególności pkt 8 załącznika IIB do niego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W tabeli I załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104 określa się maksymalną liczbę dni, podczas których statki unijne o długości całkowitej równej co najmniej 10 metrów, posiadające lub wykorzystujące włoki denne, niewody duńskie i podobne narzędzia o rozmiarze oczek równym co najmniej 32 mm, sieci skrzelowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 60 mm oraz sznury haczykowe denne, mogą przebywać w rejonach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu, w okresie od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r. |
| --- | --- |

(1)

W tabeli I załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104 określa się maksymalną liczbę dni, podczas których statki unijne o długości całkowitej równej co najmniej 10 metrów, posiadające lub wykorzystujące włoki denne, niewody duńskie i podobne narzędzia o rozmiarze oczek równym co najmniej 32 mm, sieci skrzelowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 60 mm oraz sznury haczykowe denne, mogą przebywać w rejonach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu, w okresie od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r.

| (2) | Zgodnie z pkt 8.5 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104 Komisja może, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej, które nastąpiło w okresie od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r., przyznać dodatkową liczbę dni na morzu, podczas których statek może być upoważniony przez państwo członkowskie bandery do przebywania w granicach danego obszaru, posiadając narzędzia regulowane. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z pkt 8.5 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104 Komisja może, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej, które nastąpiło w okresie od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r., przyznać dodatkową liczbę dni na morzu, podczas których statek może być upoważniony przez państwo członkowskie bandery do przebywania w granicach danego obszaru, posiadając narzędzia regulowane.

| (3) | W dniu 1 czerwca 2015 r., zgodnie z pkt 8.1 zdanie pierwsze załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104, Hiszpania złożyła wniosek o przyznanie dodatkowej liczby dni na morzu na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej sześciu statków, które nastąpiło między dniem 1 lutego 2014 r. a dniem 31 stycznia 2015 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 1 czerwca 2015 r., zgodnie z pkt 8.1 zdanie pierwsze załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104, Hiszpania złożyła wniosek o przyznanie dodatkowej liczby dni na morzu na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej sześciu statków, które nastąpiło między dniem 1 lutego 2014 r. a dniem 31 stycznia 2015 r.

| (4) | Biorąc pod uwagę dane udostępnione Komisji oraz na podstawie metody obliczeń określonej w pkt 8.2 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104, należy przyznać Hiszpanii – na okres od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r. – trzy dodatkowe dni na morzu w odniesieniu do statków wymienionych w pkt 1 wymienionego załącznika. |
| --- | --- |

(4)

Biorąc pod uwagę dane udostępnione Komisji oraz na podstawie metody obliczeń określonej w pkt 8.2 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104, należy przyznać Hiszpanii – na okres od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r. – trzy dodatkowe dni na morzu w odniesieniu do statków wymienionych w pkt 1 wymienionego załącznika.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Maksymalną liczbę dni na morzu, w odniesieniu do których Hiszpania może upoważnić statek pływający pod jej banderą do przebywania w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu, posiadający lub wykorzystujący narzędzia regulowane i niepodlegający szczególnym warunkom określonym w tabeli I załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2015/104, zwiększa się do 117 dni w roku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 22 z 28.1.2015, s. 1.

1

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/9 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/9

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1316

z dnia 30 lipca 2015 r.

wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) NR 850/98 w odniesieniu do minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony dla labraksa (Dicentrarchus labrax)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (1), w szczególności jego art. 45 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (2) wspólna polityka rybołówstwa ma na celu zapewnienie, aby eksploatacja żywych zasobów morza odbudowywała i zachowywała populacje poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (2) wspólna polityka rybołówstwa ma na celu zapewnienie, aby eksploatacja żywych zasobów morza odbudowywała i zachowywała populacje poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów.

| (2) | Artykuł 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/98 stanowi, że tam, gdzie ochrona zasobów organizmów morskich wymaga natychmiastowego działania, Komisja może, w uzupełnieniu do lub na zasadzie odstępstwa od tego rozporządzenia, przyjąć jakiekolwiek niezbędne środki. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/98 stanowi, że tam, gdzie ochrona zasobów organizmów morskich wymaga natychmiastowego działania, Komisja może, w uzupełnieniu do lub na zasadzie odstępstwa od tego rozporządzenia, przyjąć jakiekolwiek niezbędne środki.

| (3) | Z opinii naukowej Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) oraz Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) wynika, że stado labraksa w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc oraz VIIa, VIId–VIIh) jest dotknięte szybkim spadkiem biomasy w wyniku połączenia malejącej liczebności uzupełnienia i rosnącej śmiertelności połowowej. Labraks to gatunek wolno rosnący i późno dojrzewający. Biomasa tarłowa zmierza w kierunku najniższego historycznie zaobserwowanego poziomu. Obecna śmiertelność połowowa prawie czterokrotnie przekracza poziom wytrzymałości stada. ICES zaleciła zatem wdrożenie środków w celu znacznego ograniczenia śmiertelności połowowej w całym tym stadzie na wyżej wymienionych obszarach. |
| --- | --- |

(3)

Z opinii naukowej Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) oraz Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) wynika, że stado labraksa w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc oraz VIIa, VIId–VIIh) jest dotknięte szybkim spadkiem biomasy w wyniku połączenia malejącej liczebności uzupełnienia i rosnącej śmiertelności połowowej. Labraks to gatunek wolno rosnący i późno dojrzewający. Biomasa tarłowa zmierza w kierunku najniższego historycznie zaobserwowanego poziomu. Obecna śmiertelność połowowa prawie czterokrotnie przekracza poziom wytrzymałości stada. ICES zaleciła zatem wdrożenie środków w celu znacznego ograniczenia śmiertelności połowowej w całym tym stadzie na wyżej wymienionych obszarach.

| (4) | Wdrażając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/111 (3), na podstawie art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, Komisja przyjęła pilne środki w celu ograniczenia śmiertelności połowowej powodowanej przez statki do połowów pelagicznych poławiające w sposób ukierunkowany w skupiskach tarłowych labraksa. Rozporządzeniem Rady (UE) 2015/523 (4) wprowadzono rygorystyczny limit w celu ograniczenia śmiertelności powodowanej przez wędkarstwo rekreacyjne. Opinie naukowe wykazały, że połączenie ograniczenia połowów i zwiększenia minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony byłoby bardziej skuteczne dla ograniczenia śmiertelności połowowej. |
| --- | --- |

(4)

Wdrażając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/111 (3), na podstawie art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, Komisja przyjęła pilne środki w celu ograniczenia śmiertelności połowowej powodowanej przez statki do połowów pelagicznych poławiające w sposób ukierunkowany w skupiskach tarłowych labraksa. Rozporządzeniem Rady (UE) 2015/523 (4) wprowadzono rygorystyczny limit w celu ograniczenia śmiertelności powodowanej przez wędkarstwo rekreacyjne. Opinie naukowe wykazały, że połączenie ograniczenia połowów i zwiększenia minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony byłoby bardziej skuteczne dla ograniczenia śmiertelności połowowej.

| (5) | W rozporządzeniu (WE) nr 850/98 ustanawia się minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony w odniesieniu do organizmów morskich w celu zapewnienia ochrony młodych. |
| --- | --- |

(5)

W rozporządzeniu (WE) nr 850/98 ustanawia się minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony w odniesieniu do organizmów morskich w celu zapewnienia ochrony młodych.

| (6) | Cztery obszary występowania stada labraksa określone przez ICES to: Morze Celtyckie, kanał La Manche, Morze Irlandzkie i południowa część Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId–VIIh), Zatoka Biskajska i atlantyckie wody Półwyspu Iberyjskiego (rejony ICES VIIIa i VIIIb), atlantyckie wody Półwyspu Iberyjskiego (rejony ICES VIIIc i IXa) oraz Morze Celtyckie oraz wody na zachód od Szkocji (rejony ICES VIa, VIIb i VIIj). |
| --- | --- |

(6)

Cztery obszary występowania stada labraksa określone przez ICES to: Morze Celtyckie, kanał La Manche, Morze Irlandzkie i południowa część Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId–VIIh), Zatoka Biskajska i atlantyckie wody Półwyspu Iberyjskiego (rejony ICES VIIIa i VIIIb), atlantyckie wody Półwyspu Iberyjskiego (rejony ICES VIIIc i IXa) oraz Morze Celtyckie oraz wody na zachód od Szkocji (rejony ICES VIa, VIIb i VIIj).

| (7) | Obecny minimalny rozmiar dla labraksa ustanowiony w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98 wynosi 36 cm. |
| --- | --- |

(7)

Obecny minimalny rozmiar dla labraksa ustanowiony w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98 wynosi 36 cm.

| (8) | W odniesieniu do stada labraksa w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId–VIIh) informacje otrzymane na podstawie ocen ICES wskazują jednak, że samica labraksa osiąga dojrzałość płciową od rozmiaru 42 cm. Statystyki połowowe potwierdzają, że poławianie i wyładowywanie labraksa poniżej 42 cm usuwa młode samice labraksa w chwili, gdy nie przyczyniły się jeszcze do reprodukcji stada. Umożliwienie połowu i wyładunku labraksa o wielkości mniejszej niż 42 cm szkodzi zatem poważnie zdolności reprodukcyjnej tego stada, przyczyniając się znacznie do ogólnej śmiertelności połowowej, i powoduje poważne zagrożenie dla ochrony stada labraksa. Ponieważ stada labraksa w tych rejonach ICES zależą od samic labraksa pozostałych w morzu do chwili rozmnożenia, należy zwiększyć minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony dla tego gatunku do 42 cm. |
| --- | --- |

(8)

W odniesieniu do stada labraksa w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId–VIIh) informacje otrzymane na podstawie ocen ICES wskazują jednak, że samica labraksa osiąga dojrzałość płciową od rozmiaru 42 cm. Statystyki połowowe potwierdzają, że poławianie i wyładowywanie labraksa poniżej 42 cm usuwa młode samice labraksa w chwili, gdy nie przyczyniły się jeszcze do reprodukcji stada. Umożliwienie połowu i wyładunku labraksa o wielkości mniejszej niż 42 cm szkodzi zatem poważnie zdolności reprodukcyjnej tego stada, przyczyniając się znacznie do ogólnej śmiertelności połowowej, i powoduje poważne zagrożenie dla ochrony stada labraksa. Ponieważ stada labraksa w tych rejonach ICES zależą od samic labraksa pozostałych w morzu do chwili rozmnożenia, należy zwiększyć minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony dla tego gatunku do 42 cm.

| (9) | Ponadto, ponieważ wydaje się, że dojrzałość zależy od temperatury, takim samym ograniczeniem należy zapobiegawczo objąć inne stada północne, tj. w Morzu Celtyckim i na zachód od Szkocji (rejony ICES VIa, VIIb i VIIj). |
| --- | --- |

(9)

Ponadto, ponieważ wydaje się, że dojrzałość zależy od temperatury, takim samym ograniczeniem należy zapobiegawczo objąć inne stada północne, tj. w Morzu Celtyckim i na zachód od Szkocji (rejony ICES VIa, VIIb i VIIj).

| (10) | Należy zatem pilnie zastosować środki w celu zakazania połowu i wyładunku labraksa poniżej 42 cm jako środek ochronny dla młodego labraksa w dwóch stadach labraksa określonych przez ICES: w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId–VIIh) oraz w Morzu Celtyckim i na zachód od Szkocji (rejon ICES VIa, VIIb i VIIj). Dalsza zwłoka w zapewnieniu ochrony młodego labraksa w znaczący sposób zwiększyłaby ryzyko poważnego zagrożenia dla stada labraksa, przyczyniłaby się znacząco do jego śmiertelności i przyspieszyłaby spadek jego biomasy. |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem pilnie zastosować środki w celu zakazania połowu i wyładunku labraksa poniżej 42 cm jako środek ochronny dla młodego labraksa w dwóch stadach labraksa określonych przez ICES: w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId–VIIh) oraz w Morzu Celtyckim i na zachód od Szkocji (rejon ICES VIa, VIIb i VIIj). Dalsza zwłoka w zapewnieniu ochrony młodego labraksa w znaczący sposób zwiększyłaby ryzyko poważnego zagrożenia dla stada labraksa, przyczyniłaby się znacząco do jego śmiertelności i przyspieszyłaby spadek jego biomasy.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na zasadzie odstępstwa od załącznika XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98 minimalny rozmiar dla labraksa (Dicentrarchus labrax) w regionie 2, jak określono w art. 2 wymienionego rozporządzenia, wynosi 42 cm.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie staje się skuteczne z dniem 1 września 2015 r.

Przed końcem 2017 r. Komisja ocenia, czy środki wprowadzone niniejszym rozporządzeniem nadal są konieczne.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/111 z dnia 26 stycznia 2015 r. ustanawiające środki w celu złagodzenia poważnego zagrożenia dla ochrony labraksa (Dicentrarchus labrax) w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 31).

3

Dicentrarchus labrax

(4)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/523 z dnia 25 marca 2015 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 43/2014 i (UE) 2015/104 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów (Dz.U. L 84 z 28.3.2015, s. 1).

4

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/11 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/11

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1317

z dnia 30 lipca 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 171,5 |
| MK | 26,3 |
| ZZ | 98,9 |
| 0707 00 05 | TR | 126,8 |
| ZZ | 126,8 |
| 0709 93 10 | TR | 124,7 |
| ZZ | 124,7 |
| 0805 50 10 | AR | 128,9 |
| BO | 135,7 |
| UY | 128,8 |
| ZA | 128,6 |
| ZZ | 130,5 |
| 0806 10 10 | EG | 255,9 |
| MA | 228,9 |
| TN | 185,1 |
| ZA | 115,6 |
| ZZ | 196,4 |
| 0808 10 80 | AR | 262,5 |
| BR | 105,8 |
| CL | 135,5 |
| NZ | 131,5 |
| US | 179,5 |
| UY | 139,7 |
| ZA | 134,3 |
| ZZ | 155,5 |
| 0808 30 90 | AR | 222,6 |
| CL | 139,3 |
| CN | 89,6 |
| NZ | 150,8 |
| ZA | 136,7 |
| ZZ | 147,8 |
| 0809 10 00 | TR | 226,5 |
| ZZ | 226,5 |
| 0809 29 00 | TR | 236,2 |
| US | 487,6 |
| ZZ | 361,9 |
| 0809 30 10, 0809 30 90 | MK | 80,0 |
| TR | 176,8 |
| ZZ | 128,4 |
| 0809 40 05 | BA | 59,9 |
| IL | 124,7 |
| XS | 66,1 |
| ZZ | 83,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

171,5

MK

26,3

ZZ

98,9

0707 00 05

TR

126,8

ZZ

126,8

0709 93 10

TR

124,7

ZZ

124,7

0805 50 10

AR

128,9

BO

135,7

UY

128,8

ZA

128,6

ZZ

130,5

0806 10 10

EG

255,9

MA

228,9

TN

185,1

ZA

115,6

ZZ

196,4

0808 10 80

AR

262,5

BR

105,8

CL

135,5

NZ

131,5

US

179,5

UY

139,7

ZA

134,3

ZZ

155,5

0808 30 90

AR

222,6

CL

139,3

CN

89,6

NZ

150,8

ZA

136,7

ZZ

147,8

0809 10 00

TR

226,5

ZZ

226,5

0809 29 00

TR

236,2

US

487,6

ZZ

361,9

0809 30 10, 0809 30 90

MK

80,0

TR

176,8

ZZ

128,4

0809 40 05

BA

59,9

IL

124,7

XS

66,1

ZZ

83,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/14 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/14

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/1318

z dnia 29 lipca 2015 r.

zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, w odniesieniu do wpisów dotyczących Estonii i Łotwy

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5378)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich. W załączniku do tej decyzji wyznaczono i wymieniono niektóre obszary tych państw członkowskich rozróżnione w zależności od poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej. Wykaz ten obejmuje niektóre obszary Estonii, Włoch, Łotwy, Litwy i Polski. |
| --- | --- |

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich. W załączniku do tej decyzji wyznaczono i wymieniono niektóre obszary tych państw członkowskich rozróżnione w zależności od poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej. Wykaz ten obejmuje niektóre obszary Estonii, Włoch, Łotwy, Litwy i Polski.

| (2) | W lipcu 2015 r. Estonia zgłosiła jeden przypadek afrykańskiego pomoru świń u dzika i trzy ogniska u świń domowych na obszarach wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Przypadek choroby u dzika wystąpił na obszarze wymienionym w części I tego załącznika, zaś trzy ogniska u świń domowych miały miejsce na obszarze wymienionym w części II tego samego załącznika. |
| --- | --- |

(2)

W lipcu 2015 r. Estonia zgłosiła jeden przypadek afrykańskiego pomoru świń u dzika i trzy ogniska u świń domowych na obszarach wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Przypadek choroby u dzika wystąpił na obszarze wymienionym w części I tego załącznika, zaś trzy ogniska u świń domowych miały miejsce na obszarze wymienionym w części II tego samego załącznika.

| (3) | W lipcu 2015 r. Łotwa zgłosiła przypadki afrykańskiego pomoru świń u dzika na obszarach wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Przypadki te odnotowano na obszarach wymienionych w częściach II i III załącznika, które to obszary znajdowały się w pobliżu obszarów określonych w części I. |
| --- | --- |

(3)

W lipcu 2015 r. Łotwa zgłosiła przypadki afrykańskiego pomoru świń u dzika na obszarach wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Przypadki te odnotowano na obszarach wymienionych w częściach II i III załącznika, które to obszary znajdowały się w pobliżu obszarów określonych w części I.

| (4) | Oceniając ryzyko związane z sytuacją w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w Estonii i na Łotwie, należy uwzględnić zmiany obecnej sytuacji epidemiologicznej w Unii w zakresie tej choroby. Aby skoncentrować środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt i zapobiegać dalszemu rozprzestrzenianiu się afrykańskiego pomoru świń, a także aby zapobiegać niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii oraz unikać nieuzasadnionych barier handlowych ze strony państw trzecich, należy zmienić unijny wykaz obszarów podlegających środkom kontroli w zakresie zdrowia zwierząt określony w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, tak aby uwzględnić w nim obecną sytuację w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do tej choroby w tych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(4)

Oceniając ryzyko związane z sytuacją w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w Estonii i na Łotwie, należy uwzględnić zmiany obecnej sytuacji epidemiologicznej w Unii w zakresie tej choroby. Aby skoncentrować środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt i zapobiegać dalszemu rozprzestrzenianiu się afrykańskiego pomoru świń, a także aby zapobiegać niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii oraz unikać nieuzasadnionych barier handlowych ze strony państw trzecich, należy zmienić unijny wykaz obszarów podlegających środkom kontroli w zakresie zdrowia zwierząt określony w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, tak aby uwzględnić w nim obecną sytuację w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do tej choroby w tych państwach członkowskich.

| (5) | Należy zatem zmienić decyzję wykonawczą 2014/709/UE w zakresie obszarów Estonii wymienionych w częściach I, II i III oraz obszarów Łotwy wymienionych w częściach I i II. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem zmienić decyzję wykonawczą 2014/709/UE w zakresie obszarów Estonii wymienionych w częściach I, II i III oraz obszarów Łotwy wymienionych w częściach I i II.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

1

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

2

(3)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

3

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).

4

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ I

1.   Estonia

Następujące obszary Estonii:

| — | linn Jõgeva, |
| --- | --- |

—

linn Jõgeva,

| — | linn Kallaste, |
| --- | --- |

—

linn Kallaste,

| — | linn Kunda, |
| --- | --- |

—

linn Kunda,

| — | linn Mustvee, |
| --- | --- |

—

linn Mustvee,

| — | linn Rakvere, |
| --- | --- |

—

linn Rakvere,

| — | linn Tartu, |
| --- | --- |

—

linn Tartu,

| — | maakond Harjumaa, |
| --- | --- |

—

maakond Harjumaa,

| — | vald Alatskivi, |
| --- | --- |

—

vald Alatskivi,

| — | vald Are, |
| --- | --- |

—

vald Are,

| — | vald Elva, |
| --- | --- |

—

vald Elva,

| — | vald Haaslava, |
| --- | --- |

—

vald Haaslava,

| — | vald Halinga, |
| --- | --- |

—

vald Halinga,

| — | vald Haljala, |
| --- | --- |

—

vald Haljala,

| — | vald Järvakandi, |
| --- | --- |

—

vald Järvakandi,

| — | vald Jõgeva, |
| --- | --- |

—

vald Jõgeva,

| — | vald Juuru, |
| --- | --- |

—

vald Juuru,

| — | vald Kadrina, |
| --- | --- |

—

vald Kadrina,

| — | vald Kaiu, |
| --- | --- |

—

vald Kaiu,

| — | vald Kambja, |
| --- | --- |

—

vald Kambja,

| — | vald Kasepää, |
| --- | --- |

—

vald Kasepää,

| — | vald Kehtna, |
| --- | --- |

—

vald Kehtna,

| — | vald Kohila, |
| --- | --- |

—

vald Kohila,

| — | vald Laekvere, |
| --- | --- |

—

vald Laekvere,

| — | vald Luunja, |
| --- | --- |

—

vald Luunja,

| — | vald Mäksa, |
| --- | --- |

—

vald Mäksa,

| — | vald Märjamaa, |
| --- | --- |

—

vald Märjamaa,

| — | vald Meeksi, |
| --- | --- |

—

vald Meeksi,

| — | vald Nõo, |
| --- | --- |

—

vald Nõo,

| — | vald Paikuse, |
| --- | --- |

—

vald Paikuse,

| — | vald Pajusi, |
| --- | --- |

—

vald Pajusi,

| — | vald Pala, |
| --- | --- |

—

vald Pala,

| — | vald Palamuse, |
| --- | --- |

—

vald Palamuse,

| — | vald Peipsiääre, |
| --- | --- |

—

vald Peipsiääre,

| — | vald Piirissaare, |
| --- | --- |

—

vald Piirissaare,

| — | vald Rägavere, |
| --- | --- |

—

vald Rägavere,

| — | vald Raikküla, |
| --- | --- |

—

vald Raikküla,

| — | vald Rakvere, |
| --- | --- |

—

vald Rakvere,

| — | vald Rapla, |
| --- | --- |

—

vald Rapla,

| — | vald Saare, |
| --- | --- |

—

vald Saare,

| — | vald Sauga, |
| --- | --- |

—

vald Sauga,

| — | vald Sindi, |
| --- | --- |

—

vald Sindi,

| — | vald Sõmeru, |
| --- | --- |

—

vald Sõmeru,

| — | vald Surju, |
| --- | --- |

—

vald Surju,

| — | vald Tabivere, |
| --- | --- |

—

vald Tabivere,

| — | vald Tahkuranna, |
| --- | --- |

—

vald Tahkuranna,

| — | vald Tapa, |
| --- | --- |

—

vald Tapa,

| — | vald Tartu, |
| --- | --- |

—

vald Tartu,

| — | vald Tootsi, |
| --- | --- |

—

vald Tootsi,

| — | vald Tori, |
| --- | --- |

—

vald Tori,

| — | vald Torma, |
| --- | --- |

—

vald Torma,

| — | vald Ülenurme, |
| --- | --- |

—

vald Ülenurme,

| — | vald Vara, |
| --- | --- |

—

vald Vara,

| — | vald Vigala, |
| --- | --- |

—

vald Vigala,

| — | vald Vihula, |
| --- | --- |

—

vald Vihula,

| — | vald Vinni, |
| --- | --- |

—

vald Vinni,

| — | vald Viru-Nigula, |
| --- | --- |

—

vald Viru-Nigula,

| — | vald Võnnu. |
| --- | --- |

—

vald Võnnu.

2.   Łotwa

Następujące obszary Łotwy:

| — | w novads Alūksnes – pagasti Ilzenes, Zeltiņu, Kalncempju, Annas, Malienas, Jaunannas, Mālupes i Liepnas, |
| --- | --- |

—

w novads Alūksnes – pagasti Ilzenes, Zeltiņu, Kalncempju, Annas, Malienas, Jaunannas, Mālupes i Liepnas,

| — | w novads Apes – pagasts Virešu, |
| --- | --- |

—

w novads Apes – pagasts Virešu,

| — | w novads Krimuldas – pagasts Krimuldas, |
| --- | --- |

—

w novads Krimuldas – pagasts Krimuldas,

| — | w novads Priekuļu – pagasti Priekuļu i Veselavas, |
| --- | --- |

—

w novads Priekuļu – pagasti Priekuļu i Veselavas,

| — | w novads Smiltenes – pagasti Brantu, Launkalnes, Variņu i Palsmanes, |
| --- | --- |

—

w novads Smiltenes – pagasti Brantu, Launkalnes, Variņu i Palsmanes,

| — | w novads Vecpiebalgas – pagasts Dzērbenes, |
| --- | --- |

—

w novads Vecpiebalgas – pagasts Dzērbenes,

| — | novads Aizkraukles, |
| --- | --- |

—

novads Aizkraukles,

| — | novads Amatas, |
| --- | --- |

—

novads Amatas,

| — | novads Baltinavas, |
| --- | --- |

—

novads Baltinavas,

| — | novads Balvu, |
| --- | --- |

—

novads Balvu,

| — | novads Cēsu, |
| --- | --- |

—

novads Cēsu,

| — | novads Gulbenes, |
| --- | --- |

—

novads Gulbenes,

| — | novads Ikšķiles, |
| --- | --- |

—

novads Ikšķiles,

| — | novads Inčukalna, |
| --- | --- |

—

novads Inčukalna,

| — | novads Jaunjelgavas, |
| --- | --- |

—

novads Jaunjelgavas,

| — | novads Ķeguma, |
| --- | --- |

—

novads Ķeguma,

| — | novads Lielvārdes, |
| --- | --- |

—

novads Lielvārdes,

| — | novads Līgatnes, |
| --- | --- |

—

novads Līgatnes,

| — | novads Mālpils, |
| --- | --- |

—

novads Mālpils,

| — | novads Neretas, |
| --- | --- |

—

novads Neretas,

| — | novads Ogres, |
| --- | --- |

—

novads Ogres,

| — | novads Raunas, |
| --- | --- |

—

novads Raunas,

| — | novads Ropažu, |
| --- | --- |

—

novads Ropažu,

| — | novads Rugāju, |
| --- | --- |

—

novads Rugāju,

| — | novads Salas, |
| --- | --- |

—

novads Salas,

| — | novads Sējas, |
| --- | --- |

—

novads Sējas,

| — | novads Siguldas, |
| --- | --- |

—

novads Siguldas,

| — | novads Skrīveru, |
| --- | --- |

—

novads Skrīveru,

| — | novads Vecumnieku, |
| --- | --- |

—

novads Vecumnieku,

| — | novads Viesītes, |
| --- | --- |

—

novads Viesītes,

| — | novads Viļakas. |
| --- | --- |

—

novads Viļakas.

3.   Litwa

Następujące obszary Litwy:

| — | w rajono savivaldybė Jurbarkas – seniūnija Raudonės, Veliuonos, Seredžiaus i Juodaičių, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Jurbarkas – seniūnija Raudonės, Veliuonos, Seredžiaus i Juodaičių,

| — | w rajono savivaldybė Pakruojis – seniūnija Klovainių, Rozalimo i Pakruojo, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Pakruojis – seniūnija Klovainių, Rozalimo i Pakruojo,

| — | w rajono savivaldybė Panevežys – seniūnija Krekenavos, Upytės, Naujamiesčio i Smilgių, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Panevežys – seniūnija Krekenavos, Upytės, Naujamiesčio i Smilgių,

| — | w rajono savivaldybė Raseiniai – seniūnija Ariogalos, Ariogalos miestas, Betygalos, Pagojukų i Šiluvos, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Raseiniai – seniūnija Ariogalos, Ariogalos miestas, Betygalos, Pagojukų i Šiluvos,

| — | w rajono savivaldybė Šakiai – seniūnija Plokščių, Kriūkų, Lekėčių, Lukšių, Griškabūdžio, Barzdų, Žvirgždaičių, Sintautų, Kudirkos Naumiesčio, Slavikų, Šakių, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Šakiai – seniūnija Plokščių, Kriūkų, Lekėčių, Lukšių, Griškabūdžio, Barzdų, Žvirgždaičių, Sintautų, Kudirkos Naumiesčio, Slavikų, Šakių,

| — | rajono savivaldybė Pasvalys, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Pasvalys,

| — | rajono savivaldybė Vilkaviškis, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Vilkaviškis,

| — | rajono svaivaldybė Radviliškis, |
| --- | --- |

—

rajono svaivaldybė Radviliškis,

| — | savivaldybė Kalvarija, |
| --- | --- |

—

savivaldybė Kalvarija,

| — | savivaldybė Kazlų Rūda, |
| --- | --- |

—

savivaldybė Kazlų Rūda,

| — | savivaldybė Marijampolė. |
| --- | --- |

—

savivaldybė Marijampolė.

4.   Polska

Następujące obszary Polski:

w województwie podlaskim:

| — | gminy Augustów z miastem Augustów, Nowinka, Sztabin i Bargłów Kościelny w powiecie augustowskim, |
| --- | --- |

—

gminy Augustów z miastem Augustów, Nowinka, Sztabin i Bargłów Kościelny w powiecie augustowskim,

| — | gminy Choroszcz, Juchnowiec Kościelny, Suraż, Turośń Kościelna, Tykocin, Łapy, Poświętne, Zawady, Dobrzyniewo Duże oraz część gminy Zabłudów (południowo-zachodnia część gminy ograniczona drogą nr 19 i – na jej przedłużeniu – drogą nr 685) w powiecie białostockim, |
| --- | --- |

—

gminy Choroszcz, Juchnowiec Kościelny, Suraż, Turośń Kościelna, Tykocin, Łapy, Poświętne, Zawady, Dobrzyniewo Duże oraz część gminy Zabłudów (południowo-zachodnia część gminy ograniczona drogą nr 19 i – na jej przedłużeniu – drogą nr 685) w powiecie białostockim,

| — | gminy Czyże, Hajnówka z miastem Hajnówka, Dubicze Cerkiewne, Kleszczele i Czeremcha w powiecie hajnowskim, |
| --- | --- |

—

gminy Czyże, Hajnówka z miastem Hajnówka, Dubicze Cerkiewne, Kleszczele i Czeremcha w powiecie hajnowskim,

| — | gminy Grodzisk, Dziadkowice i Milejczyce w powiecie siemiatyckim, |
| --- | --- |

—

gminy Grodzisk, Dziadkowice i Milejczyce w powiecie siemiatyckim,

| — | gminy Kobylin-Borzymy, Kulesze Kościelne, Sokoły, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Nowe Piekuty, Szepietowo, Klukowo i Ciechanowiec w powiecie wysokomazowieckim, |
| --- | --- |

—

gminy Kobylin-Borzymy, Kulesze Kościelne, Sokoły, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Nowe Piekuty, Szepietowo, Klukowo i Ciechanowiec w powiecie wysokomazowieckim,

| — | gminy Krasnopol i Puńsk w powiecie sejneńskim, |
| --- | --- |

—

gminy Krasnopol i Puńsk w powiecie sejneńskim,

| — | gminy Rutka-Tartak, Szypliszki, Suwałki, Raczki w powiecie suwalskim, |
| --- | --- |

—

gminy Rutka-Tartak, Szypliszki, Suwałki, Raczki w powiecie suwalskim,

| — | gmina Rutki w powiecie zambrowskim, |
| --- | --- |

—

gmina Rutki w powiecie zambrowskim,

| — | gminy Suchowola i Korycin w powiecie sokólskim, |
| --- | --- |

—

gminy Suchowola i Korycin w powiecie sokólskim,

| — | powiat bielski, |
| --- | --- |

—

powiat bielski,

| — | powiat miasta Białystok, |
| --- | --- |

—

powiat miasta Białystok,

| — | powiat miasta Suwałki, |
| --- | --- |

—

powiat miasta Suwałki,

| — | powiat moniecki. |
| --- | --- |

—

powiat moniecki.

CZĘŚĆ II

1.   Estonia

Następujące obszary Estonii:

| — | linn Vändra, |
| --- | --- |

—

linn Vändra,

| — | linn Võru, |
| --- | --- |

—

linn Võru,

| — | linn Viljandi, |
| --- | --- |

—

linn Viljandi,

| — | maakond Ida-Virumaa, |
| --- | --- |

—

maakond Ida-Virumaa,

| — | maakond Järvamaa, |
| --- | --- |

—

maakond Järvamaa,

| — | maakond Põlvamaa, |
| --- | --- |

—

maakond Põlvamaa,

| — | część valdu Suure-Jaani położona na zachód od drogi 49, |
| --- | --- |

—

część valdu Suure-Jaani położona na zachód od drogi 49,

| — | część valdu Viiratsi położona na zachód od linii wyznaczonej przez zachodnią część drogi 92 do skrzyżowania z drogą 155, następnie wzdłuż drogi 155 do skrzyżowania z drogą 24156, potem wzdłuż drogi 24156 do jej przecięcia z rzeką Verilaske, a następnie wzdłuż rzeki Verilaske do południowej granicy valdu, |
| --- | --- |

—

część valdu Viiratsi położona na zachód od linii wyznaczonej przez zachodnią część drogi 92 do skrzyżowania z drogą 155, następnie wzdłuż drogi 155 do skrzyżowania z drogą 24156, potem wzdłuż drogi 24156 do jej przecięcia z rzeką Verilaske, a następnie wzdłuż rzeki Verilaske do południowej granicy valdu,

| — | vald Kõpu, |
| --- | --- |

—

vald Kõpu,

| — | vald Pärsti, |
| --- | --- |

—

vald Pärsti,

| — | vald Halliste, |
| --- | --- |

—

vald Halliste,

| — | vald Abja, |
| --- | --- |

—

vald Abja,

| — | vald Karksi, |
| --- | --- |

—

vald Karksi,

| — | vald Häädemeeste, |
| --- | --- |

—

vald Häädemeeste,

| — | vald Haanja, |
| --- | --- |

—

vald Haanja,

| — | vald Käru, |
| --- | --- |

—

vald Käru,

| — | vald Lasva, |
| --- | --- |

—

vald Lasva,

| — | vald Meremäe, |
| --- | --- |

—

vald Meremäe,

| — | vald Misso, |
| --- | --- |

—

vald Misso,

| — | vald Rakke, |
| --- | --- |

—

vald Rakke,

| — | vald Saarde, |
| --- | --- |

—

vald Saarde,

| — | vald Tamsalu, |
| --- | --- |

—

vald Tamsalu,

| — | vald Väike-Maarja, |
| --- | --- |

—

vald Väike-Maarja,

| — | vald Vändra, |
| --- | --- |

—

vald Vändra,

| — | vald Vastseliina, |
| --- | --- |

—

vald Vastseliina,

| — | vald Võru. |
| --- | --- |

—

vald Võru.

2.   Łotwa

Następujące obszary Łotwy:

| — | w novads Alūksnes – pagasti Veclaicenes, Jaunlaicenes, Ziemeru, Alsviķu, Mārkalnes, Jaunalūksnes i Pededzes, |
| --- | --- |

—

w novads Alūksnes – pagasti Veclaicenes, Jaunlaicenes, Ziemeru, Alsviķu, Mārkalnes, Jaunalūksnes i Pededzes,

| — | w novads Apes – pagasts Gaujienas, Trapenes i Apes, |
| --- | --- |

—

w novads Apes – pagasts Gaujienas, Trapenes i Apes,

| — | w novads Krimuldas – pagasts Lēdurgas, |
| --- | --- |

—

w novads Krimuldas – pagasts Lēdurgas,

| — | w novads Priekuļu – pagasti Liepas i Mārsnēnu, |
| --- | --- |

—

w novads Priekuļu – pagasti Liepas i Mārsnēnu,

| — | w novads Smiltenes – pagasti Blomes, Smiltenes, Bilskas i Grundzāles i pilsēta Smiltenes, |
| --- | --- |

—

w novads Smiltenes – pagasti Blomes, Smiltenes, Bilskas i Grundzāles i pilsēta Smiltenes,

| — | w novads Vecpiebalgas – pagasti Kaives, Inešu, Vecpiebalgas i Taurenes, |
| --- | --- |

—

w novads Vecpiebalgas – pagasti Kaives, Inešu, Vecpiebalgas i Taurenes,

| — | novads Aknīstes, |
| --- | --- |

—

novads Aknīstes,

| — | novads Alojas, |
| --- | --- |

—

novads Alojas,

| — | novads Cesvaines, |
| --- | --- |

—

novads Cesvaines,

| — | novads Ērgļu, |
| --- | --- |

—

novads Ērgļu,

| — | novads Ilūkstes, |
| --- | --- |

—

novads Ilūkstes,

| — | novads Jaunpiepalgas, |
| --- | --- |

—

novads Jaunpiepalgas,

| — | novads Jēkabpils, |
| --- | --- |

—

novads Jēkabpils,

| — | novads Kocēnu, |
| --- | --- |

—

novads Kocēnu,

| — | novads Kokneses, |
| --- | --- |

—

novads Kokneses,

| — | novads Krustpils, |
| --- | --- |

—

novads Krustpils,

| — | novads Limbažu, |
| --- | --- |

—

novads Limbažu,

| — | novads Līvānu, |
| --- | --- |

—

novads Līvānu,

| — | novads Lubānas, |
| --- | --- |

—

novads Lubānas,

| — | novads Madonas, |
| --- | --- |

—

novads Madonas,

| — | novads Mazsalacas, |
| --- | --- |

—

novads Mazsalacas,

| — | novads Pārgaujas, |
| --- | --- |

—

novads Pārgaujas,

| — | novads Pļaviņu, |
| --- | --- |

—

novads Pļaviņu,

| — | novads Salacgrīvas, |
| --- | --- |

—

novads Salacgrīvas,

| — | novads Varakļānu, |
| --- | --- |

—

novads Varakļānu,

| — | republikas pilsēta Jēkabpils, |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Jēkabpils,

| — | republikas pilsēta Valmiera. |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Valmiera.

3.   Litwa

Następujące obszary Litwy:

| — | w rajono savivaldybė Anykščiai – seniūnija Andrioniškis, Anykščiai, Debeikiai, Kavarskas, Kurkliai, Skiemonys, Traupis, Troškūnai, Viešintos oraz część Svėdasai położona na południe od drogi nr 118, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Anykščiai – seniūnija Andrioniškis, Anykščiai, Debeikiai, Kavarskas, Kurkliai, Skiemonys, Traupis, Troškūnai, Viešintos oraz część Svėdasai położona na południe od drogi nr 118,

| — | w rajono savivaldybė Kupiškis – seniūnija Alizava, Kupiškis, Noriūnai i Subačius, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Kupiškis – seniūnija Alizava, Kupiškis, Noriūnai i Subačius,

| — | w rajono savivaldybė Panevėžys – the seniūnija Karsakiškio, Miežiškių, Paįstrio, Panevėžio, Ramygalos, Raguvos, Vadoklių i Velžio, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Panevėžys – the seniūnija Karsakiškio, Miežiškių, Paįstrio, Panevėžio, Ramygalos, Raguvos, Vadoklių i Velžio,

| — | apskritis Alytus, |
| --- | --- |

—

apskritis Alytus,

| — | miesto savivaldybė Kaunas, |
| --- | --- |

—

miesto savivaldybė Kaunas,

| — | miesto savivaldybė Panevėžys, |
| --- | --- |

—

miesto savivaldybė Panevėžys,

| — | miesto savivaldybė Vilnius, |
| --- | --- |

—

miesto savivaldybė Vilnius,

| — | rajono savivaldybė Biržai, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Biržai,

| — | rajono savivaldybė Jonava, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Jonava,

| — | rajono savivaldybė Kaišiadorys, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Kaišiadorys,

| — | rajono savivaldybė Kaunas, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Kaunas,

| — | rajono savivaldybė Kėdainiai, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Kėdainiai,

| — | rajono savivaldybė Prienai, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Prienai,

| — | rajono savivaldybė Šalčininkai, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Šalčininkai,

| — | rajono savivaldybė Širvintos, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Širvintos,

| — | rajono savivaldybė Trakai, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Trakai,

| — | rajono savivaldybė Ukmergė, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Ukmergė,

| — | rajono savivaldybė Vilnius, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybė Vilnius,

| — | savivaldybė Birštonas, |
| --- | --- |

—

savivaldybė Birštonas,

| — | savivaldybė Elektrėnai. |
| --- | --- |

—

savivaldybė Elektrėnai.

4.   Polska

Następujące obszary Polski:

w województwie podlaskim:

| — | gminy Czarna Białostocka, Supraśl, Wasilków i część gminy Zabłudów (północno-wschodnia część gminy ograniczona drogą nr 19 i – na jej przedłużeniu – drogą nr 685) w powiecie białostockim, |
| --- | --- |

—

gminy Czarna Białostocka, Supraśl, Wasilków i część gminy Zabłudów (północno-wschodnia część gminy ograniczona drogą nr 19 i – na jej przedłużeniu – drogą nr 685) w powiecie białostockim,

| — | gminy Dąbrowa Białostocka, Janów, Nowy Dwór i Sidra w powiecie sokólskim, |
| --- | --- |

—

gminy Dąbrowa Białostocka, Janów, Nowy Dwór i Sidra w powiecie sokólskim,

| — | gminy Giby i Sejny z miastem Sejny w powiecie sejneńskim, |
| --- | --- |

—

gminy Giby i Sejny z miastem Sejny w powiecie sejneńskim,

| — | gminy Lipsk i Płaska w powiecie augustowskim, |
| --- | --- |

—

gminy Lipsk i Płaska w powiecie augustowskim,

| — | gminy Narew, Narewka i Białowieża w powiecie hajnowskim. |
| --- | --- |

—

gminy Narew, Narewka i Białowieża w powiecie hajnowskim.

CZĘŚĆ III

1.   Estonia

Następujące obszary Estonii:

| — | linn Põltsamaa, |
| --- | --- |

—

linn Põltsamaa,

| — | linn Võhma, |
| --- | --- |

—

linn Võhma,

| — | maakond Valgamaa, |
| --- | --- |

—

maakond Valgamaa,

| — | część valdu Suure-Jaani położona na wschód od drogi 49, |
| --- | --- |

—

część valdu Suure-Jaani położona na wschód od drogi 49,

| — | część valdu Viiratsi położona na wschód od linii wyznaczonej przez zachodnią część drogi 92 do skrzyżowania z drogą 155, następnie wzdłuż drogi 155 do skrzyżowania z drogą 24156, potem wzdłuż drogi 24156 do jej przecięcia z rzeką Verilaske, a następnie wzdłuż rzeki Verilaske do południowej granicy valdu, |
| --- | --- |

—

część valdu Viiratsi położona na wschód od linii wyznaczonej przez zachodnią część drogi 92 do skrzyżowania z drogą 155, następnie wzdłuż drogi 155 do skrzyżowania z drogą 24156, potem wzdłuż drogi 24156 do jej przecięcia z rzeką Verilaske, a następnie wzdłuż rzeki Verilaske do południowej granicy valdu,

| — | vald Kolga-Jaani, |
| --- | --- |

—

vald Kolga-Jaani,

| — | vald Kõo, |
| --- | --- |

—

vald Kõo,

| — | vald Saarepeedi, |
| --- | --- |

—

vald Saarepeedi,

| — | vald Paistu, |
| --- | --- |

—

vald Paistu,

| — | vald Tarvastu, |
| --- | --- |

—

vald Tarvastu,

| — | vald Antsla, |
| --- | --- |

—

vald Antsla,

| — | vald Konguta, |
| --- | --- |

—

vald Konguta,

| — | vald Laeva, |
| --- | --- |

—

vald Laeva,

| — | vald Mõniste, |
| --- | --- |

—

vald Mõniste,

| — | vald Põltsamaa, |
| --- | --- |

—

vald Põltsamaa,

| — | vald Puhja, |
| --- | --- |

—

vald Puhja,

| — | vald Puurmani, |
| --- | --- |

—

vald Puurmani,

| — | vald Rannu, |
| --- | --- |

—

vald Rannu,

| — | vald Rõngu, |
| --- | --- |

—

vald Rõngu,

| — | vald Rõuge, |
| --- | --- |

—

vald Rõuge,

| — | vald Sõmerpalu, |
| --- | --- |

—

vald Sõmerpalu,

| — | vald Tähtvere, |
| --- | --- |

—

vald Tähtvere,

| — | vald Urvaste, |
| --- | --- |

—

vald Urvaste,

| — | vald Varstu. |
| --- | --- |

—

vald Varstu.

2.   Łotwa

Następujące obszary Łotwy:

| — | novads Aglonas, |
| --- | --- |

—

novads Aglonas,

| — | novads Beverīinas, |
| --- | --- |

—

novads Beverīinas,

| — | novads Burtnieku, |
| --- | --- |

—

novads Burtnieku,

| — | novads Ciblas, |
| --- | --- |

—

novads Ciblas,

| — | novads Dagdas, |
| --- | --- |

—

novads Dagdas,

| — | novads Daugavpils, |
| --- | --- |

—

novads Daugavpils,

| — | novads Kārsavas, |
| --- | --- |

—

novads Kārsavas,

| — | novads Krāslavas, |
| --- | --- |

—

novads Krāslavas,

| — | novads Ludzas, |
| --- | --- |

—

novads Ludzas,

| — | novads Naukšēnu, |
| --- | --- |

—

novads Naukšēnu,

| — | novads Preiļu, |
| --- | --- |

—

novads Preiļu,

| — | novads Rēzeknes, |
| --- | --- |

—

novads Rēzeknes,

| — | novads Riebiņu, |
| --- | --- |

—

novads Riebiņu,

| — | novads Rūjienas, |
| --- | --- |

—

novads Rūjienas,

| — | novads Strenču, |
| --- | --- |

—

novads Strenču,

| — | novads Valkas, |
| --- | --- |

—

novads Valkas,

| — | novads Vārkavas, |
| --- | --- |

—

novads Vārkavas,

| — | novads Viļānu, |
| --- | --- |

—

novads Viļānu,

| — | novads Zilupes, |
| --- | --- |

—

novads Zilupes,

| — | republikas pilsēta Daugavpils, |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Daugavpils,

| — | republikas pilsēta Rēzekne. |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Rēzekne.

3.   Litwa

Następujące obszary Litwy:

| — | w rajono savivaldybė Anykščiai – część seniūnija Svėdasai położona na północ od drogi nr 118, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Anykščiai – część seniūnija Svėdasai położona na północ od drogi nr 118,

| — | w rajono savivaldybė Kupiškis – seniūnija Šimonys i Skapiškis, |
| --- | --- |

—

w rajono savivaldybė Kupiškis – seniūnija Šimonys i Skapiškis,

| — | rajono savivaldybe Ignalina, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybe Ignalina,

| — | rajono savivaldybe Moletai, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybe Moletai,

| — | rajono savivaldybe Rokiškis, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybe Rokiškis,

| — | rajono savivaldybe Švencionys, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybe Švencionys,

| — | rajono savivaldybe Utena, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybe Utena,

| — | rajono savivaldybe Zarasai, |
| --- | --- |

—

rajono savivaldybe Zarasai,

| — | savivaldybe Visaginas. |
| --- | --- |

—

savivaldybe Visaginas.

4.   Polska

Następujące obszary Polski:

w województwie podlaskim:

| — | gminy Gródek i Michałowo w powiecie białostockim, |
| --- | --- |

—

gminy Gródek i Michałowo w powiecie białostockim,

| — | gminy Krynki, Kuźnica, Sokółka i Szudziałowo w powiecie sokólskim. |
| --- | --- |

—

gminy Krynki, Kuźnica, Sokółka i Szudziałowo w powiecie sokólskim.

CZĘŚĆ IV

Włochy

Następujące obszary Włoch:

wszystkie regiony Sardynii.”

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/25 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/25

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/1319

z dnia 29 lipca 2015 r.

dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H7N7 w Niemczech

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5501)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Grypa ptaków jest wirusową chorobą zakaźną ptaków, w tym drobiu. Zakażenie drobiu wirusem grypy ptaków powoduje rozwój jednej z dwóch postaci tej choroby, o różnej zjadliwości. Postać o niskiej zjadliwości wywołuje zwykle jedynie łagodne objawy, natomiast postać o wysokiej zjadliwości jest przyczyną bardzo wysokiej śmiertelności u większości gatunków drobiu. Choroba ta może mieć bardzo poważny wpływ na rentowność hodowli drobiu. |
| --- | --- |

(1)

Grypa ptaków jest wirusową chorobą zakaźną ptaków, w tym drobiu. Zakażenie drobiu wirusem grypy ptaków powoduje rozwój jednej z dwóch postaci tej choroby, o różnej zjadliwości. Postać o niskiej zjadliwości wywołuje zwykle jedynie łagodne objawy, natomiast postać o wysokiej zjadliwości jest przyczyną bardzo wysokiej śmiertelności u większości gatunków drobiu. Choroba ta może mieć bardzo poważny wpływ na rentowność hodowli drobiu.

| (2) | Grypa ptaków jest najczęściej spotykana u ptactwa, jednak w niektórych warunkach zakażenie może także wystąpić u ludzi, chociaż ryzyko takiego zakażenia jest zwykle bardzo niskie. |
| --- | --- |

(2)

Grypa ptaków jest najczęściej spotykana u ptactwa, jednak w niektórych warunkach zakażenie może także wystąpić u ludzi, chociaż ryzyko takiego zakażenia jest zwykle bardzo niskie.

| (3) | W przypadku wystąpienia ogniska grypy ptaków istnieje ryzyko, że czynnik chorobotwórczy rozprzestrzeni się na inne gospodarstwa, w których utrzymuje się drób lub inne ptaki żyjące w niewoli. W rezultacie, w wyniku handlu żywym ptactwem lub uzyskanymi z niego produktami, może on rozprzestrzenić się z jednego państwa członkowskiego na inne państwa członkowskie lub na państwa trzecie. |
| --- | --- |

(3)

W przypadku wystąpienia ogniska grypy ptaków istnieje ryzyko, że czynnik chorobotwórczy rozprzestrzeni się na inne gospodarstwa, w których utrzymuje się drób lub inne ptaki żyjące w niewoli. W rezultacie, w wyniku handlu żywym ptactwem lub uzyskanymi z niego produktami, może on rozprzestrzenić się z jednego państwa członkowskiego na inne państwa członkowskie lub na państwa trzecie.

| (4) | W dyrektywie Rady 2005/94/WE (3) określono niektóre środki zapobiegawcze odnoszące się do nadzorowania i wczesnego wykrywania grypy ptaków oraz minimalne środki zwalczania do stosowania w przypadku wystąpienia ogniska tej choroby u drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli. We wspomnianej dyrektywie przewiduje się ustanowienie obszarów zapowietrzonych i obszarów zagrożonych w przypadku wystąpienia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków. |
| --- | --- |

(4)

W dyrektywie Rady 2005/94/WE (3) określono niektóre środki zapobiegawcze odnoszące się do nadzorowania i wczesnego wykrywania grypy ptaków oraz minimalne środki zwalczania do stosowania w przypadku wystąpienia ogniska tej choroby u drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli. We wspomnianej dyrektywie przewiduje się ustanowienie obszarów zapowietrzonych i obszarów zagrożonych w przypadku wystąpienia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków.

| (5) | Niemcy powiadomiły Komisję o wystąpieniu ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H7N7 w położonym na terytorium tego państwa gospodarstwie, w którym utrzymuje się drób lub inne ptaki żyjące w niewoli, oraz niezwłocznie wprowadziły stosowne środki wymagane na podstawie dyrektywy 2005/94/WE, w tym ustanowiły obszary zapowietrzone i zagrożone. |
| --- | --- |

(5)

Niemcy powiadomiły Komisję o wystąpieniu ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H7N7 w położonym na terytorium tego państwa gospodarstwie, w którym utrzymuje się drób lub inne ptaki żyjące w niewoli, oraz niezwłocznie wprowadziły stosowne środki wymagane na podstawie dyrektywy 2005/94/WE, w tym ustanowiły obszary zapowietrzone i zagrożone.

| (6) | Komisja we współpracy z Niemcami zbadała te środki i stwierdziła, że granice obszarów zapowietrzonych i zagrożonych wyznaczonych przez właściwy organ w tym państwie członkowskim znajdują się w wystarczającej odległości od gospodarstwa, w którym wystąpiło potwierdzone ognisko choroby. |
| --- | --- |

(6)

Komisja we współpracy z Niemcami zbadała te środki i stwierdziła, że granice obszarów zapowietrzonych i zagrożonych wyznaczonych przez właściwy organ w tym państwie członkowskim znajdują się w wystarczającej odległości od gospodarstwa, w którym wystąpiło potwierdzone ognisko choroby.

| (7) | W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także aby uniknąć wprowadzenia przez państwa trzecie nieuzasadnionych barier w handlu, konieczne jest niezwłoczne określenie ustanowionych w Niemczech obszarów zapowietrzonych i zagrożonych na poziomie Unii we współpracy z tym państwem członkowskim. |
| --- | --- |

(7)

W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także aby uniknąć wprowadzenia przez państwa trzecie nieuzasadnionych barier w handlu, konieczne jest niezwłoczne określenie ustanowionych w Niemczech obszarów zapowietrzonych i zagrożonych na poziomie Unii we współpracy z tym państwem członkowskim.

| (8) | Zgodnie z powyższym w załączniku do niniejszej decyzji należy określić obszary zapowietrzone i zagrożone w Niemczech, na których zastosowanie mają środki ochronne w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w dyrektywie 2005/94/WE, a także ustalić czas trwania przedmiotowego podziału na obszary. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z powyższym w załączniku do niniejszej decyzji należy określić obszary zapowietrzone i zagrożone w Niemczech, na których zastosowanie mają środki ochronne w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w dyrektywie 2005/94/WE, a także ustalić czas trwania przedmiotowego podziału na obszary.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niemcy zapewniają, aby obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy 2005/94/WE obejmowały co najmniej obszary wymienione jako obszary zapowietrzone i zagrożone w częściach A i B załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2015 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

1

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

2

(3)  Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).

3

---

ZAŁĄCZNIK

Część A

Obszar zapowietrzony, o którym mowa w art. 1:

| Kod ISO kraju | Państwo członkowskie | Kod
  (jeżeli jest znany) | Nazwa | Data zakończenia stosowania środków zgodnie z art. 29 dyrektywy 2005/94/WE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| DE | Niemcy | Kod pocztowy/kod ADNS | Obszar obejmujący: | |
| | | EMSLAND 03454 | W Dolnej Saksonii w powiecie Emsland następujące części:
  Herzlake; poczynając od Wettruper Damm wzdłuż Birkenweg, Pappelweg, Moorstraße, Am Esch, K 241, Hauptstraße, L 55, Schullenpool, Burgstraße, K 208, Unterm Bookhof, Kampweg, Andruper Weg, An der Drake, Beel, Südradde (Hase) do poziomu Essenbeel, potem w linii prostopadłej do drogi B213, Zum Klingenberg, K 256, Alter Kirchweg, Im Dorfe (K 256), Oling do granicy powiatu biegnącej wzdłuż rzeki Grosse Hase aż do Hahnenmoorkanal, wzdłuż Hahnenmoorkanal aż do drogi L 128, Siedlerstraße, Friesenstraße do granicy powiatu, wzdłuż granicy powiatu aż do Wettruper Damm. | 19.8.2015 |

Kod ISO kraju

Państwo członkowskie

Kod

(jeżeli jest znany)

Nazwa

Data zakończenia stosowania środków zgodnie z art. 29 dyrektywy 2005/94/WE

DE

Niemcy

Kod pocztowy/kod ADNS

Obszar obejmujący:

EMSLAND 03454

W Dolnej Saksonii w powiecie Emsland następujące części:

Herzlake; poczynając od Wettruper Damm wzdłuż Birkenweg, Pappelweg, Moorstraße, Am Esch, K 241, Hauptstraße, L 55, Schullenpool, Burgstraße, K 208, Unterm Bookhof, Kampweg, Andruper Weg, An der Drake, Beel, Südradde (Hase) do poziomu Essenbeel, potem w linii prostopadłej do drogi B213, Zum Klingenberg, K 256, Alter Kirchweg, Im Dorfe (K 256), Oling do granicy powiatu biegnącej wzdłuż rzeki Grosse Hase aż do Hahnenmoorkanal, wzdłuż Hahnenmoorkanal aż do drogi L 128, Siedlerstraße, Friesenstraße do granicy powiatu, wzdłuż granicy powiatu aż do Wettruper Damm.

19.8.2015

Część B

Obszar zagrożony, o którym mowa w art. 1:

| Kod ISO kraju | Państwo członkowskie | Kod
  (jeżeli jest znany) | Nazwa | Data zakończenia stosowania środków zgodnie z art. 31 dyrektywy 2005/94/WE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| DE | Niemcy | Kod pocztowy/kod ADNS | Obszar obejmujący: | |
| | | EMSLAND 03454 | W Dolnej Saksonii: | w powiecie Cloppenburg:
  po północnej stronie granicy powiatu wzdłuż Vinner Weg i Birkenweg do Löningen, następnie dalej wzdłuż Dr Lübbers-Weg, Langenstraße, Hasestraße, Röpker Weg, Röpker Straße i Zur Moorburg do granicy powiatu, następnie wzdłuż tej granicy do punktu wyjścia na Vinner Weg; |

Kod ISO kraju

Państwo członkowskie

Kod

(jeżeli jest znany)

Nazwa

Data zakończenia stosowania środków zgodnie z art. 31 dyrektywy 2005/94/WE

DE

Niemcy

Kod pocztowy/kod ADNS

Obszar obejmujący:

EMSLAND 03454

W Dolnej Saksonii:

w powiecie Cloppenburg:

po północnej stronie granicy powiatu wzdłuż Vinner Weg i Birkenweg do Löningen, następnie dalej wzdłuż Dr Lübbers-Weg, Langenstraße, Hasestraße, Röpker Weg, Röpker Straße i Zur Moorburg do granicy powiatu, następnie wzdłuż tej granicy do punktu wyjścia na Vinner Weg;

| | w powiecie Emsland:
  Wettrup, poczynając od Bahnhofstraße (w kierunku południowo-wschodnim) wzdłuż Im Felde, Bergerstraße, Haselünner Straße, K 317, Alte Haselünner Straße, Moorhook, Steppenberger Straße, Penninghuser Straße, Walldamm, K 233, Hestruper Mühlenbach, Lotter Beeke, „Feldweg” (polną drogą) aż do Droper Straße, wzdłuż Lotter Beeke aż do rzeki Hase, wzdłuż Hammer-Tannen-Straße, Industriestraße, Hammerstraße, Schwarzenbergweg, Meppener Straße, Im Fehn, Diekstraße, Sandstraße, Am Schullenriedengraben, Meppener Straße, B 402, Stadtmark, K 207, Am Sportplatz, Alter Kirchweg, K 207, Alte Schulstraße, Am Jugendheim, Zum Herthum, „Feldweg” do Middelradde, „Feldweg” do Buchenweg, wzdłuż Buchenweg, Buchenweg, Berßener Straße, Mittelradde, Hüvener Straße, „Feldweg” do Oststraße, wzdłuż Oststraße, Ahmsener Straße, Lahner Straße, Alte Dorfstraße, Am Neuland, Zur Waldbühne, „Feldweg” do Vinner Straße, wzdłuż Vinner Straße, Up'n Sande, Riehen, Im Dorf, Am Sportplatz, Im England, Löninger Straße i wzdłuż granicy powiatu aż do Bahnhofstraße; |
| --- | --- |

w powiecie Emsland:

Wettrup, poczynając od Bahnhofstraße (w kierunku południowo-wschodnim) wzdłuż Im Felde, Bergerstraße, Haselünner Straße, K 317, Alte Haselünner Straße, Moorhook, Steppenberger Straße, Penninghuser Straße, Walldamm, K 233, Hestruper Mühlenbach, Lotter Beeke, „Feldweg” (polną drogą) aż do Droper Straße, wzdłuż Lotter Beeke aż do rzeki Hase, wzdłuż Hammer-Tannen-Straße, Industriestraße, Hammerstraße, Schwarzenbergweg, Meppener Straße, Im Fehn, Diekstraße, Sandstraße, Am Schullenriedengraben, Meppener Straße, B 402, Stadtmark, K 207, Am Sportplatz, Alter Kirchweg, K 207, Alte Schulstraße, Am Jugendheim, Zum Herthum, „Feldweg” do Middelradde, „Feldweg” do Buchenweg, wzdłuż Buchenweg, Buchenweg, Berßener Straße, Mittelradde, Hüvener Straße, „Feldweg” do Oststraße, wzdłuż Oststraße, Ahmsener Straße, Lahner Straße, Alte Dorfstraße, Am Neuland, Zur Waldbühne, „Feldweg” do Vinner Straße, wzdłuż Vinner Straße, Up'n Sande, Riehen, Im Dorf, Am Sportplatz, Im England, Löninger Straße i wzdłuż granicy powiatu aż do Bahnhofstraße;

| | w powiecie Osnabrück: | w gminie Bippen:
  od południowo-zachodniej granicy powiatu wzdłuż drogi L 60 (Lingener Straße) w kierunku Ohrtermersch, w prawo w Zum Scherpenberg, w lewo w Alte Schulstraße, w lewo w Fangstraße, w lewo w Bramhof, przecinając Bippener Straße (droga L 73), wzdłuż Bergstraße, w prawo w Kreuzweg, w lewo w Lindlage do gminy Berge; |
| --- | --- | --- |

w powiecie Osnabrück:

w gminie Bippen:

od południowo-zachodniej granicy powiatu wzdłuż drogi L 60 (Lingener Straße) w kierunku Ohrtermersch, w prawo w Zum Scherpenberg, w lewo w Alte Schulstraße, w lewo w Fangstraße, w lewo w Bramhof, przecinając Bippener Straße (droga L 73), wzdłuż Bergstraße, w prawo w Kreuzweg, w lewo w Lindlage do gminy Berge;

| | w gminie Berge:
  z Lindlage wzdłuż Upberg, Tiefer Weg, Rübbelhauk, w prawo w Kampstraße, w lewo w Kirchweg, w prawo w Asterfeldstraße, w lewo w Am Eiskenberg, w prawo w Fienenmoorweg, Zum weißen Pfahl, Antener Straße, do gminy Menslage; |
| --- | --- |

w gminie Berge:

z Lindlage wzdłuż Upberg, Tiefer Weg, Rübbelhauk, w prawo w Kampstraße, w lewo w Kirchweg, w prawo w Asterfeldstraße, w lewo w Am Eiskenberg, w prawo w Fienenmoorweg, Zum weißen Pfahl, Antener Straße, do gminy Menslage;

| | w gminie Menslage:
  z Antener Straße, w lewo w Reuterweg, Hahler Beeke, w górę rzeki Kleine Hase, w lewo w Thündamm, aż do granicy powiatu, następnie wzdłuż tej granicy z powrotem do punktu wyjścia. |
| --- | --- |

w gminie Menslage:

z Antener Straße, w lewo w Reuterweg, Hahler Beeke, w górę rzeki Kleine Hase, w lewo w Thündamm, aż do granicy powiatu, następnie wzdłuż tej granicy z powrotem do punktu wyjścia.

28.8.2015

EMSLAND 03454

W Dolnej Saksonii w powiecie Emsland następujące części:

Herzlake; poczynając od Wettruper Damm wzdłuż Birkenweg, Pappelweg, Moorstraße, Am Esch, K 241, Hauptstraße, L 55, Schullenpool, Burgstraße, K 208, Unterm Bookhof, Kampweg, Andruper Weg, An der Drake, Beel, Südradde (Hase) do poziomu Essenbeel, potem w linii prostopadłej do drogi B213, Zum Klingenberg, K 256, Alter Kirchweg, Im Dorfe (K 256), Oling do granicy powiatu biegnącej wzdłuż rzeki Grosse Hase aż do Hahnenmoorkanal, wzdłuż Hahnenmoorkanal aż do drogi L 128, Siedlerstraße, Friesenstraße do granicy powiatu, wzdłuż granicy powiatu aż do Wettruper Damm.

20 – 28.8.2015

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/29 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/29

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/1320

z dnia 30 lipca 2015 r.

w sprawie wycofania odniesień do norm dotyczących wyrobu do mocowania smoczka, smoczków do uspokajania, pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania oraz grillów z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), a zwłaszcza jej art. 4 ust. 2 akapit trzeci i czwarty,

po konsultacji z komitetem ustanowionym na podstawie art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniającego dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylającego decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/95/WE ustanawia się wymóg, by producenci wprowadzali na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. |
| --- | --- |

(1)

W art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/95/WE ustanawia się wymóg, by producenci wprowadzali na rynek wyłącznie produkty bezpieczne.

| (2) | Zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2001/95/WE produkt należy uznać za bezpieczny w zakresie zagrożeń i kategorii zagrożeń objętych odnośnymi normami krajowymi, jeżeli spełnia on dobrowolne normy krajowe będące transpozycją norm europejskich, do których Komisja opublikowała odniesienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 4 wymienionej dyrektywy. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2001/95/WE produkt należy uznać za bezpieczny w zakresie zagrożeń i kategorii zagrożeń objętych odnośnymi normami krajowymi, jeżeli spełnia on dobrowolne normy krajowe będące transpozycją norm europejskich, do których Komisja opublikowała odniesienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 4 wymienionej dyrektywy.

| (3) | Zgodnie z decyzją Komisji C(2004)1493 (3) Komisja publikuje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do norm EN 12586:1999 i EN 12586:1999/AC:2002 dotyczących wyrobu do mocowania smoczka oraz do normy EN 1400:2002 (część 1, 2 i 3) dotyczącej smoczków uspokajających. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z decyzją Komisji C(2004)1493 (3) Komisja publikuje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do norm EN 12586:1999 i EN 12586:1999/AC:2002 dotyczących wyrobu do mocowania smoczka oraz do normy EN 1400:2002 (część 1, 2 i 3) dotyczącej smoczków uspokajających.

| (4) | Zgodnie z decyzją Komisji 2005/718/WE (4) Komisja publikuje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do normy EN 13138-2:2002 dotyczącej pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania oraz do normy EN 1860-1:2003 dotyczącej grillów. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z decyzją Komisji 2005/718/WE (4) Komisja publikuje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do normy EN 13138-2:2002 dotyczącej pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania oraz do normy EN 1860-1:2003 dotyczącej grillów.

| (5) | Europejski Komitet Normalizacyjny wycofał normy EN 12586:1999, EN 12586:1999/AC:2002, EN 1400:2002 (część 1, 2 i 3), EN 13138-2:2002 oraz EN 1860-1:2003. Normy te, które już nie istnieją, nie zapewniają zgodności z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(5)

Europejski Komitet Normalizacyjny wycofał normy EN 12586:1999, EN 12586:1999/AC:2002, EN 1400:2002 (część 1, 2 i 3), EN 13138-2:2002 oraz EN 1860-1:2003. Normy te, które już nie istnieją, nie zapewniają zgodności z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa.

| (6) | Należy zatem wycofać odniesienia do tych norm z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem wycofać odniesienia do tych norm z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy dyrektywy 2001/95/WE, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy dyrektywy 2001/95/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Należy wycofać odniesienia do następujących norm z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej:

| (a) | EN 12586:1999 i EN 12586:1999/AC:2002 „Artykuły do pielęgnowania i użytkowania dla dzieci – Wyrób do mocowania smoczka – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań”; |
| --- | --- |

(a)

EN 12586:1999 i EN 12586:1999/AC:2002 „Artykuły do pielęgnowania i użytkowania dla dzieci – Wyrób do mocowania smoczka – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań”;

| (b) | EN 1400-1:2002 „Artykuły dla dzieci – Smoczki do uspokajania dla niemowląt i małych dzieci – Część 1: Ogólne wymagania dotyczące bezpieczeństwa oraz informacji o wyrobie”; |
| --- | --- |

(b)

EN 1400-1:2002 „Artykuły dla dzieci – Smoczki do uspokajania dla niemowląt i małych dzieci – Część 1: Ogólne wymagania dotyczące bezpieczeństwa oraz informacji o wyrobie”;

| (c) | EN 1400-2:2002 „Artykuły dla dzieci – Smoczki do uspokajania dla niemowląt i małych dzieci – Część 2: Wymagania mechaniczne i badania”; |
| --- | --- |

(c)

EN 1400-2:2002 „Artykuły dla dzieci – Smoczki do uspokajania dla niemowląt i małych dzieci – Część 2: Wymagania mechaniczne i badania”;

| (d) | EN 1400-3:2002 „Artykuły dla dzieci – Smoczki do uspokajania dla niemowląt i małych dzieci – Część 3: Wymagania chemiczne i badania”; |
| --- | --- |

(d)

EN 1400-3:2002 „Artykuły dla dzieci – Smoczki do uspokajania dla niemowląt i małych dzieci – Część 3: Wymagania chemiczne i badania”;

| (e) | EN 13138-2:2002 „Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 2: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do osobistego użytku”; |
| --- | --- |

(e)

EN 13138-2:2002 „Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 2: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do osobistego użytku”;

| (f) | EN 1860-1:2003 „Urządzenia, paliwa stałe i podpałki do grilla – część 1: Grille opalane paliwami stałymi – Wymagania i metody badań”. |
| --- | --- |

(f)

EN 1860-1:2003 „Urządzenia, paliwa stałe i podpałki do grilla – część 1: Grille opalane paliwami stałymi – Wymagania i metody badań”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

1

(2)  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

2

(3)  Decyzja Komisji C(2004)1493 z dnia 23 kwietnia 2004 r. dotycząca zgodności niektórych norm z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa dyrektywy 2001/95/WE i publikacji odniesień do nich w Dzienniku Urzędowym.

3

(4)  Decyzja Komisji 2005/718/WE z dnia 13 października 2005 r. dotycząca zgodności niektórych norm z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa dyrektywy 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i publikacji odniesień do nich w Dzienniku Urzędowym (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, s. 51).

4

---

| 31.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 203/31 |
| --- | --- | --- | --- |

31.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/31

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1321

z dnia 23 czerwca 2010 r.

w sprawie pomocy państwa C 38/07 (ex NN 45/07) przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail SA

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4112)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Postępowanie w Komisji

| (1) | W przekazanej jej skardze Komisja została poinformowana o środkach pomocy przyznanych przez Francję na rzecz spółki Arbel Fauvet Rail („AFR”). Francja przekazała informacje dodatkowe w pismach z 28 stycznia 2006 r., 25 października 2006 r., 30 stycznia 2007 r. i 6 czerwca 2007 r. |
| --- | --- |

(1)

W przekazanej jej skardze Komisja została poinformowana o środkach pomocy przyznanych przez Francję na rzecz spółki Arbel Fauvet Rail („AFR”). Francja przekazała informacje dodatkowe w pismach z 28 stycznia 2006 r., 25 października 2006 r., 30 stycznia 2007 r. i 6 czerwca 2007 r.

| (2) | Pismem z dnia 12 września 2007 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego określonego w art. 108 ust. 2 TFUE, dotyczącego tego środka pomocy. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 12 września 2007 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego określonego w art. 108 ust. 2 TFUE, dotyczącego tego środka pomocy.

| (3) | Francja przedstawiła swoje uwagi w pismach z dnia 12 października 2007 r. oraz z dnia 18 i 19 grudnia 2007 r. |
| --- | --- |

(3)

Francja przedstawiła swoje uwagi w pismach z dnia 12 października 2007 r. oraz z dnia 18 i 19 grudnia 2007 r.

| (4) | Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowego środka pomocy. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowego środka pomocy.

| (5) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(5)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag zainteresowanych stron.

| (6) | W dniu 2 kwietnia 2008 r. Komisja wydała negatywną decyzję (4) w sprawie omawianych środków pomocy oraz nakazała odzyskanie płatności („pierwotna decyzja w sprawie AFR”). |
| --- | --- |

(6)

W dniu 2 kwietnia 2008 r. Komisja wydała negatywną decyzję (4) w sprawie omawianych środków pomocy oraz nakazała odzyskanie płatności („pierwotna decyzja w sprawie AFR”).

| (7) | Pierwotna decyzja w sprawie AFR została zaskarżona przez region Nord-Pas-de-Calais (T267/08) w dniu 9 lipca 2008 r. oraz przez związek aglomeracyjny obszaru Douaisis (fr. Communauté d'Agglomération du Douaisis) (T-279/08) w dniu 17 lipca 2008 r. Jednym z argumentów podniesionych przez strony skarżące był brak uzasadnienia w odniesieniu do obliczeń elementu pomocy. Strony skarżące utrzymują, że Komisja popełniła rażący błąd w ocenie, błędnie kwalifikując przedsiębiorstwo AFR jako zagrożone przedsiębiorstwo. |
| --- | --- |

(7)

Pierwotna decyzja w sprawie AFR została zaskarżona przez region Nord-Pas-de-Calais (T267/08) w dniu 9 lipca 2008 r. oraz przez związek aglomeracyjny obszaru Douaisis (fr. Communauté d'Agglomération du Douaisis) (T-279/08) w dniu 17 lipca 2008 r. Jednym z argumentów podniesionych przez strony skarżące był brak uzasadnienia w odniesieniu do obliczeń elementu pomocy. Strony skarżące utrzymują, że Komisja popełniła rażący błąd w ocenie, błędnie kwalifikując przedsiębiorstwo AFR jako zagrożone przedsiębiorstwo.

1.2.   Wyrok w sprawie Biria

| (8) | Obliczenie wysokości pomocy w pierwotnej decyzji w sprawie AFR z dnia 2 kwietnia 2008 r. oparte było na metodzie obliczeń sformułowanej we wcześniejszej decyzji Komisji dotyczącej sprawy C-38/2005 Biria group („decyzja Komisji w sprawie Biria”) (5). |
| --- | --- |

(8)

Obliczenie wysokości pomocy w pierwotnej decyzji w sprawie AFR z dnia 2 kwietnia 2008 r. oparte było na metodzie obliczeń sformułowanej we wcześniejszej decyzji Komisji dotyczącej sprawy C-38/2005 Biria group („decyzja Komisji w sprawie Biria”) (5).

| (9) | Decyzja Komisji w sprawie Biria została zaskarżona w dniu 5 kwietnia 2007 r. (sprawa T-102/07) oraz w dniu 16 kwietnia 2007 r. (T-120/07) (6) przez, odpowiednio, organ przyznający pomoc oraz przez następcę prawnego beneficjentów pomocy. W dniu 3 marca 2010 r. (7). Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji w sprawie Biria. |
| --- | --- |

(9)

Decyzja Komisji w sprawie Biria została zaskarżona w dniu 5 kwietnia 2007 r. (sprawa T-102/07) oraz w dniu 16 kwietnia 2007 r. (T-120/07) (6) przez, odpowiednio, organ przyznający pomoc oraz przez następcę prawnego beneficjentów pomocy. W dniu 3 marca 2010 r. (7). Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji w sprawie Biria.

| (10) | Niezależnie od tego, że Sąd w znacznym zakresie uznał rozumowanie Komisji za właściwe, decyzja została unieważniona w związku z brakiem uzasadnienia jednego z punktów. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że samo powołanie się przez Komisję na swoje obwieszczenie z 1997 r. dotyczące sposobu ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (8) („obwieszczenie z 1997 r. w sprawie stóp referencyjnych”) w uzasadnieniu dotyczącym obliczania premii z tytułu ryzyka przy określaniu elementu pomocy zawartego w pożyczce dla zagrożonego przedsiębiorstwa jest niewystarczające. |
| --- | --- |

(10)

Niezależnie od tego, że Sąd w znacznym zakresie uznał rozumowanie Komisji za właściwe, decyzja została unieważniona w związku z brakiem uzasadnienia jednego z punktów. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że samo powołanie się przez Komisję na swoje obwieszczenie z 1997 r. dotyczące sposobu ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (8) („obwieszczenie z 1997 r. w sprawie stóp referencyjnych”) w uzasadnieniu dotyczącym obliczania premii z tytułu ryzyka przy określaniu elementu pomocy zawartego w pożyczce dla zagrożonego przedsiębiorstwa jest niewystarczające.

1.3.   Cofnięcie decyzji

| (11) | Pierwotna decyzja w sprawie AFR odwołuje się bezpośrednio do motywu decyzji Komisji w sprawie Biria, który stał się podstawą do unieważnienia tej decyzji przez Sąd. Rozumowanie zawarte w decyzji Komisji w sprawie Biria oraz w pierwotnej decyzji w sprawie AFR, jeśli chodzi o premię z tytułu ryzyka, oparte jest na podobnych elementach. |
| --- | --- |

(11)

Pierwotna decyzja w sprawie AFR odwołuje się bezpośrednio do motywu decyzji Komisji w sprawie Biria, który stał się podstawą do unieważnienia tej decyzji przez Sąd. Rozumowanie zawarte w decyzji Komisji w sprawie Biria oraz w pierwotnej decyzji w sprawie AFR, jeśli chodzi o premię z tytułu ryzyka, oparte jest na podobnych elementach.

| (12) | W związku z tym Komisja stwierdza, w świetle wyroku w sprawie Biria, że pierwotna decyzja w sprawie AFR z dnia 2 kwietnia 2008 r. nie została wystarczająco umotywowana w zakresie dotyczącym poziomu premii z tytułu ryzyka. Decyzja ta nie stała się prawomocna, należy zatem ją cofnąć i przyjąć nową decyzję. |
| --- | --- |

(12)

W związku z tym Komisja stwierdza, w świetle wyroku w sprawie Biria, że pierwotna decyzja w sprawie AFR z dnia 2 kwietnia 2008 r. nie została wystarczająco umotywowana w zakresie dotyczącym poziomu premii z tytułu ryzyka. Decyzja ta nie stała się prawomocna, należy zatem ją cofnąć i przyjąć nową decyzję.

2.   OPIS ŚRODKA POMOCY

2.1.   Beneficjent

| (13) | AFR jest producentem taboru kolejowego, specjalizującym się w produkcji wagonów towarowych i kontenerów-cystern. Jest to jeden z najbardziej znaczących producentów pojazdów szynowych na rynku europejskim. Spółka ma swoją siedzibę w Douai (departament Nord) i w 2008 r. zatrudniała około 265 osób. |
| --- | --- |

(13)

AFR jest producentem taboru kolejowego, specjalizującym się w produkcji wagonów towarowych i kontenerów-cystern. Jest to jeden z najbardziej znaczących producentów pojazdów szynowych na rynku europejskim. Spółka ma swoją siedzibę w Douai (departament Nord) i w 2008 r. zatrudniała około 265 osób.

| (14) | W 2005 r. AFR była w 100 % własnością spółki Arbel SA (9). AFR zatrudniała wówczas około 330 osób. |
| --- | --- |

(14)

W 2005 r. AFR była w 100 % własnością spółki Arbel SA (9). AFR zatrudniała wówczas około 330 osób.

| (15) | Działalność AFR przynosiła przez wiele lat straty. Trudności ekonomiczne spółki pogłębiały się od 2001 r. Tendencja ta nasiliła się w latach 2002–2005. Tabela poniżej przedstawia niektóre kluczowe wskaźniki wyników AFR w okresie poprzedzającym przyznanie pomocy: | Na dzień 31.12.2004 r. | Na dzień 31.12.2003 r. | Na dzień 31.12.2002 r. | Na dzień 31.12.2001 r. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Obrót, w EUR | 22 700 000 | 42 700 000 | 42 000 000 | 70 000 000 |
| Strata netto, w EUR | – 11 589 620 | – 14 270 634 | – 2 083 746 | – 10 500 000 |
| Kapitał własny, w EUR | – 21 090 000 | – 23 000 000 | – 8 700 000 | – 6 600 000 |

(15)

Działalność AFR przynosiła przez wiele lat straty. Trudności ekonomiczne spółki pogłębiały się od 2001 r. Tendencja ta nasiliła się w latach 2002–2005. Tabela poniżej przedstawia niektóre kluczowe wskaźniki wyników AFR w okresie poprzedzającym przyznanie pomocy:

Na dzień 31.12.2004 r.

Na dzień 31.12.2003 r.

Na dzień 31.12.2002 r.

Na dzień 31.12.2001 r.

Obrót, w EUR

22 700 000

42 700 000

42 000 000

70 000 000

Strata netto, w EUR

– 11 589 620

– 14 270 634

– 2 083 746

– 10 500 000

Kapitał własny, w EUR

– 21 090 000

– 23 000 000

– 8 700 000

– 6 600 000

2.2.   Środki pomocy

| (16) | W dniu 4 lipca 2005 r. region Nord-Pas-de-Calais oraz związek aglomeracyjny obszaru Douaisis (fr. Communauté d'agglomération du Douaisis) przyznały wspólnie AFR zwrotną zaliczkę w wysokości 1 mln EUR każdy, tj. razem 2 mln EUR. |
| --- | --- |

(16)

W dniu 4 lipca 2005 r. region Nord-Pas-de-Calais oraz związek aglomeracyjny obszaru Douaisis (fr. Communauté d'agglomération du Douaisis) przyznały wspólnie AFR zwrotną zaliczkę w wysokości 1 mln EUR każdy, tj. razem 2 mln EUR.

| (17) | Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze francuskie warunki przyznania zaliczek były następujące:






  — | zaliczka zwrotna przyznana przez region Nord-Pas-de-Calais była oprocentowana według stopy rocznej w wysokości 4,08 % (odpowiadającej wspólnotowej stopie referencyjnej obowiązującej w momencie jej przyznania) z zastrzeżeniem „dopięcia” planu finansowania opracowywanego w AFR. Zaliczka miała zostać spłacona w okresie trzech lat, w ratach płatnych co pół roku, poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r., |
| --- | --- | --- |

(17)

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze francuskie warunki przyznania zaliczek były następujące:

—

zaliczka zwrotna przyznana przez region Nord-Pas-de-Calais była oprocentowana według stopy rocznej w wysokości 4,08 % (odpowiadającej wspólnotowej stopie referencyjnej obowiązującej w momencie jej przyznania) z zastrzeżeniem „dopięcia” planu finansowania opracowywanego w AFR. Zaliczka miała zostać spłacona w okresie trzech lat, w ratach płatnych co pół roku, poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r.,

| — | zaliczka przyznana przez związek aglomeracyjny obszaru Douaisis była oprocentowana według stopy 4,08 % w stosunku rocznym (odpowiadającej wspólnotowej stopie referencyjnej obowiązującej w momencie jej przyznania), pod warunkiem wypłaty zaliczki zwrotnej udzielonej na tych samych warunkach przez region Nord-Pas-de-Calais oraz dostarczenia dowodu nieodwołalnego połączenia AFR i Lormafer, innej spółki kontrolowanej przez Arbel SA. Zaliczka ta również miała zostać spłacona w okresie trzech lat, w ratach płatnych co pół roku, poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r. |
| --- | --- |

—

zaliczka przyznana przez związek aglomeracyjny obszaru Douaisis była oprocentowana według stopy 4,08 % w stosunku rocznym (odpowiadającej wspólnotowej stopie referencyjnej obowiązującej w momencie jej przyznania), pod warunkiem wypłaty zaliczki zwrotnej udzielonej na tych samych warunkach przez region Nord-Pas-de-Calais oraz dostarczenia dowodu nieodwołalnego połączenia AFR i Lormafer, innej spółki kontrolowanej przez Arbel SA. Zaliczka ta również miała zostać spłacona w okresie trzech lat, w ratach płatnych co pół roku, poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r.

3.   PRZYCZYNY, KTÓRE DOPROWADZIŁY DO WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

| (18) | W swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja oceniła, że zaliczki zwrotne stanowiły pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Komisja stwierdziła w szczególności, że przedmiotowe zaliczki stanowiły dla AFR korzyść, ponieważ przedsiębiorstwo, biorąc pod uwagę jego sytuację finansową, nie mogłoby pozyskać środków finansowych na tak korzystnych warunkach na rynku finansowym. |
| --- | --- |

(18)

W swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja oceniła, że zaliczki zwrotne stanowiły pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Komisja stwierdziła w szczególności, że przedmiotowe zaliczki stanowiły dla AFR korzyść, ponieważ przedsiębiorstwo, biorąc pod uwagę jego sytuację finansową, nie mogłoby pozyskać środków finansowych na tak korzystnych warunkach na rynku finansowym.

| (19) | Komisja oceniła również, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (zwanych dalej „wytycznymi”) (10) oraz że, co za tym idzie, zgodność pomocy państwa, z której korzystała, powinna być oceniana z punktu widzenia wytycznych. Zdaniem Komisji istniały wątpliwości, czy przedmiotowa pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym z punktu widzenia wytycznych. |
| --- | --- |

(19)

Komisja oceniła również, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (zwanych dalej „wytycznymi”) (10) oraz że, co za tym idzie, zgodność pomocy państwa, z której korzystała, powinna być oceniana z punktu widzenia wytycznych. Zdaniem Komisji istniały wątpliwości, czy przedmiotowa pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym z punktu widzenia wytycznych.

4.   UWAGI FRANCJI

| (20) | Władze francuskie powołały się na fakt, że wprawdzie AFR przechodziła trudny etap w okresie, w którym zostały jej przyznane, a następnie wypłacone zaliczki zwrotne (tj. w lipcu i w drugim półroczu 2005 r.), niemniej jednak firma ciągle cieszyła się zaufaniem swoich klientów i współpracujących z nią banków. |
| --- | --- |

(20)

Władze francuskie powołały się na fakt, że wprawdzie AFR przechodziła trudny etap w okresie, w którym zostały jej przyznane, a następnie wypłacone zaliczki zwrotne (tj. w lipcu i w drugim półroczu 2005 r.), niemniej jednak firma ciągle cieszyła się zaufaniem swoich klientów i współpracujących z nią banków.

| (21) | Na poparcie swoich twierdzeń władze francuskie powołały się na poniższe elementy, kwalifikowane jako „oznaki zaufania” klientów i banków wobec AFR:






  — | bank [...] (11) przyznał zwiększenie limitu kredytu w rachunku bieżącym AFR o 2 mln EUR (gwarantowanego przez [...]), |
| --- | --- | --- |

(21)

Na poparcie swoich twierdzeń władze francuskie powołały się na poniższe elementy, kwalifikowane jako „oznaki zaufania” klientów i banków wobec AFR:

—

bank [...] (11) przyznał zwiększenie limitu kredytu w rachunku bieżącym AFR o 2 mln EUR (gwarantowanego przez [...]),

| — | AFR otrzymała 7 mln EUR zaliczek od klientów (gwarantowanych przez [...]), do których należy dodać 4 mln EUR kolejnych zaliczek w styczniu 2006 r., |
| --- | --- |

—

AFR otrzymała 7 mln EUR zaliczek od klientów (gwarantowanych przez [...]), do których należy dodać 4 mln EUR kolejnych zaliczek w styczniu 2006 r.,

| — | przedsiębiorstwo korzystało w tym samym okresie z gwarancji „dostawców” w wysokości 4 mln EUR ze strony [...]. |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo korzystało w tym samym okresie z gwarancji „dostawców” w wysokości 4 mln EUR ze strony [...].

| (22) | Władze francuskie przedstawiły na poparcie swoich uwag dokumenty, z których wynika w szczególności, że:






  — | stopa oprocentowania kredytu w rachunku bieżącym wynosiła w dniu 1 lipca 2005 r. 4,4199 %, |
| --- | --- | --- |

(22)

Władze francuskie przedstawiły na poparcie swoich uwag dokumenty, z których wynika w szczególności, że:

—

stopa oprocentowania kredytu w rachunku bieżącym wynosiła w dniu 1 lipca 2005 r. 4,4199 %,

| — | suma różnych gwarancji (ze strony dostawców, gwarancji rynkowych, gwarancji finansowych) udzielonych przez [...] na rzecz AFR wynosiła w dniu 6 maja 2005 r. 29 mln EUR. |
| --- | --- |

—

suma różnych gwarancji (ze strony dostawców, gwarancji rynkowych, gwarancji finansowych) udzielonych przez [...] na rzecz AFR wynosiła w dniu 6 maja 2005 r. 29 mln EUR.

| (23) | Władze francuskie podkreśliły również, że AFR przewidywała środki na „poprawę stanu zamówień, działalności, eksploatacji i rachunków przedsiębiorstwa”. Środki te, uznane przez władze francuskie za „plan restrukturyzacji”, skupiają się wokół trzech punktów: a) nowej strategii handlowej (zmierzającej do lepszego pozycjonowania produktów AFR); b) redukcji zatrudnienia; oraz c) planu finansowania i dokapitalizowania. Zdaniem władz francuskich wprowadzenie tych środków w życie, począwszy od 2004 r., miało pozytywne skutki, widoczne przede wszystkim we wzroście obrotów (z 22,6 mln EUR w 2004 r. do 45 mln EUR w 2005 r.) oraz poprawie wyniku netto, który jednak pozostał ujemny (z – 11,9 mln EUR w 2004 r. do – 8,1 mln EUR w 2005 r.). |
| --- | --- |

(23)

Władze francuskie podkreśliły również, że AFR przewidywała środki na „poprawę stanu zamówień, działalności, eksploatacji i rachunków przedsiębiorstwa”. Środki te, uznane przez władze francuskie za „plan restrukturyzacji”, skupiają się wokół trzech punktów: a) nowej strategii handlowej (zmierzającej do lepszego pozycjonowania produktów AFR); b) redukcji zatrudnienia; oraz c) planu finansowania i dokapitalizowania. Zdaniem władz francuskich wprowadzenie tych środków w życie, począwszy od 2004 r., miało pozytywne skutki, widoczne przede wszystkim we wzroście obrotów (z 22,6 mln EUR w 2004 r. do 45 mln EUR w 2005 r.) oraz poprawie wyniku netto, który jednak pozostał ujemny (z – 11,9 mln EUR w 2004 r. do – 8,1 mln EUR w 2005 r.).

| (24) | Należy również wspomnieć, że w kontekście skarg złożonych przeciwko pierwotnej decyzji w sprawie AFR, strony skarżące, o których mowa w motywie 7, twierdziły, iż w momencie przyznania pomocy AFR nie było zagrożonym przedsiębiorstwem. Na poparcie tego strony skarżące podnosiły, iż Komisja dopuściła się rażącego błędu w ocenie, ponieważ nie uwzględniła w wystarczającym stopniu środków „odbudowy” AFR (o których mowa w motywie 23), których pozytywne skutki (polegające przede wszystkim na szeregu umów o dostawy zawartych przez AFR w 2004 r. oraz w pierwszym półroczu 2005 r.) miały przeczyć argumentom Komisji, jakoby AFR była zagrożonym przedsiębiorstwem. |
| --- | --- |

(24)

Należy również wspomnieć, że w kontekście skarg złożonych przeciwko pierwotnej decyzji w sprawie AFR, strony skarżące, o których mowa w motywie 7, twierdziły, iż w momencie przyznania pomocy AFR nie było zagrożonym przedsiębiorstwem. Na poparcie tego strony skarżące podnosiły, iż Komisja dopuściła się rażącego błędu w ocenie, ponieważ nie uwzględniła w wystarczającym stopniu środków „odbudowy” AFR (o których mowa w motywie 23), których pozytywne skutki (polegające przede wszystkim na szeregu umów o dostawy zawartych przez AFR w 2004 r. oraz w pierwszym półroczu 2005 r.) miały przeczyć argumentom Komisji, jakoby AFR była zagrożonym przedsiębiorstwem.

5.   OCENA ŚRODKA POMOCY Z PUNKTU WIDZENIA ART. 107 TRAKTATU

5.1.   Istnienie pomocy państwa

5.1.1.   Zasoby państwowe

| (25) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że, z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w tym samym Traktacie, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(25)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że, z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w tym samym Traktacie, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (26) | Odnośnie do zaliczek zwrotnych Komisja stwierdza, co następuje. |
| --- | --- |

(26)

Odnośnie do zaliczek zwrotnych Komisja stwierdza, co następuje.

| (27) | Artykuł 107 TFUE nie dotyczy wyłącznie środków pomocy przyznanych przez rządy krajowe państw członkowskich, ale również środków pochodzących od samorządów terytorialnych, takich jak region Nord-Pas-de-Calais lub związek aglomeracyjny obszaru Douaisis. Środki finansowe tych organów stanowią zasoby państwowe, a podjęte przez nie decyzje dotyczące przyznania AFR przedmiotowych zaliczek należy przypisywać państwu. |
| --- | --- |

(27)

Artykuł 107 TFUE nie dotyczy wyłącznie środków pomocy przyznanych przez rządy krajowe państw członkowskich, ale również środków pochodzących od samorządów terytorialnych, takich jak region Nord-Pas-de-Calais lub związek aglomeracyjny obszaru Douaisis. Środki finansowe tych organów stanowią zasoby państwowe, a podjęte przez nie decyzje dotyczące przyznania AFR przedmiotowych zaliczek należy przypisywać państwu.

5.1.2.   Pomoc sprzyjająca niektórym przedsiębiorstwom

| (28) | Zaliczki zostały przyznane w momencie, gdy AFR znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej. W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja uznała, że AFR, biorąc pod uwagę jej sytuację ekonomiczną przedstawioną w motywie 15 niniejszej decyzji, była w momencie przyznania pomocy przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych. Komisja podkreśliła również, że zaliczki zostały przyznane bez żadnej gwarancji zapewniającej ich zwrot, podczas gdy zastosowane stopy procentowe są uznawane za odpowiadające stopie stosowanej wobec pożyczek „zabezpieczonych w sposób normalny” (12). Komisja uznaje w związku z tym, że jest wykluczone, aby AFR, biorąc pod uwagę jej sytuację finansową, była w stanie pozyskać środki finansowe na tak korzystnych warunkach na rynku kredytowym. Co za tym idzie, przedmiotowe zaliczki stanowią korzyść dla AFR. |
| --- | --- |

(28)

Zaliczki zostały przyznane w momencie, gdy AFR znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej. W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja uznała, że AFR, biorąc pod uwagę jej sytuację ekonomiczną przedstawioną w motywie 15 niniejszej decyzji, była w momencie przyznania pomocy przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych. Komisja podkreśliła również, że zaliczki zostały przyznane bez żadnej gwarancji zapewniającej ich zwrot, podczas gdy zastosowane stopy procentowe są uznawane za odpowiadające stopie stosowanej wobec pożyczek „zabezpieczonych w sposób normalny” (12). Komisja uznaje w związku z tym, że jest wykluczone, aby AFR, biorąc pod uwagę jej sytuację finansową, była w stanie pozyskać środki finansowe na tak korzystnych warunkach na rynku kredytowym. Co za tym idzie, przedmiotowe zaliczki stanowią korzyść dla AFR.

| (29) | Odnośnie do tego należy zaznaczyć, że władze francuskie potwierdziły, opierając się na przykładach wymienionych w motywie 24, że AFR w momencie przyznania pomocy cieszyła się wciąż jeszcze zaufaniem współpracujących z nią banków oraz swoich klientów. Komisja interpretuje te uwagi jako kwestionowanie przez Francję twierdzenia, jakoby AFR nie była w stanie pozyskać środków finansowych na podobnych warunkach na rynku kredytowym (co prowadzi do kwestionowania faktu, jakoby zaliczki zwrotne przyniosły AFR korzyść) i – a fortiori – że AFR była w momencie przyznania zaliczek zwrotnych przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych. |
| --- | --- |

(29)

Odnośnie do tego należy zaznaczyć, że władze francuskie potwierdziły, opierając się na przykładach wymienionych w motywie 24, że AFR w momencie przyznania pomocy cieszyła się wciąż jeszcze zaufaniem współpracujących z nią banków oraz swoich klientów. Komisja interpretuje te uwagi jako kwestionowanie przez Francję twierdzenia, jakoby AFR nie była w stanie pozyskać środków finansowych na podobnych warunkach na rynku kredytowym (co prowadzi do kwestionowania faktu, jakoby zaliczki zwrotne przyniosły AFR korzyść) i – a fortiori – że AFR była w momencie przyznania zaliczek zwrotnych przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych.

| (30) | Uwagi Francji nie mogą jednak wpłynąć na wynik analizy przedstawionej w decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego ze względu na przedstawione niżej przyczyny. |
| --- | --- |

(30)

Uwagi Francji nie mogą jednak wpłynąć na wynik analizy przedstawionej w decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego ze względu na przedstawione niżej przyczyny.

| (31) | Nie można porównywać przykładów środków kredytowych wymienionych przez władze francuskie (w szczególności zezwolenia na kredyt w rachunku bieżącym i zaliczek ze strony klientów) z przedmiotowymi zaliczkami zwrotnymi. Kredyt w rachunku bieżącym jest kredytem krótkoterminowym, w przeciwieństwie do zaliczek zwrotnych, których okres spłaty wynosi trzy lata. Te różne formy kredytowania nie są więc objęte identyczną analizą ryzyka ze strony wierzycieli, a fakt, że dłużnik może uzyskać kredyt krótkoterminowy, nie pozwala na ocenę jego zdolności uzyskania pożyczki długoterminowej, której spłata będzie uzależniona od zdolności przetrwania dłużnika. |
| --- | --- |

(31)

Nie można porównywać przykładów środków kredytowych wymienionych przez władze francuskie (w szczególności zezwolenia na kredyt w rachunku bieżącym i zaliczek ze strony klientów) z przedmiotowymi zaliczkami zwrotnymi. Kredyt w rachunku bieżącym jest kredytem krótkoterminowym, w przeciwieństwie do zaliczek zwrotnych, których okres spłaty wynosi trzy lata. Te różne formy kredytowania nie są więc objęte identyczną analizą ryzyka ze strony wierzycieli, a fakt, że dłużnik może uzyskać kredyt krótkoterminowy, nie pozwala na ocenę jego zdolności uzyskania pożyczki długoterminowej, której spłata będzie uzależniona od zdolności przetrwania dłużnika.

| (32) | Odnośnie do zaliczek ze strony klientów Komisja zaznacza, że były one regwarantowane przez [...], instytucję niezależną, co oznacza, że klienci i dostawcy nie ponosili ryzyka związanego z sytuacją finansową AFR, a co za tym idzie nie mieli powodu, aby uzależnić wypłatę zaliczek od analizy dobrej kondycji finansowej przedsiębiorstwa, analogicznej do tej, jakiej dokonałby wierzyciel zamierzający przyznać pożyczkę bez zabezpieczenia. |
| --- | --- |

(32)

Odnośnie do zaliczek ze strony klientów Komisja zaznacza, że były one regwarantowane przez [...], instytucję niezależną, co oznacza, że klienci i dostawcy nie ponosili ryzyka związanego z sytuacją finansową AFR, a co za tym idzie nie mieli powodu, aby uzależnić wypłatę zaliczek od analizy dobrej kondycji finansowej przedsiębiorstwa, analogicznej do tej, jakiej dokonałby wierzyciel zamierzający przyznać pożyczkę bez zabezpieczenia.

| (33) | Podsumowując, uwagi Francji nie pozwalają stwierdzić, że AFR byłaby w stanie pozyskać środki finansowe na podobnych warunkach na rynku kredytowym. |
| --- | --- |

(33)

Podsumowując, uwagi Francji nie pozwalają stwierdzić, że AFR byłaby w stanie pozyskać środki finansowe na podobnych warunkach na rynku kredytowym.

5.1.3.   Przedsiębiorstwo zagrożone

| (34) | Odnośnie do uznania AFR za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych Komisja stwierdza, co następuje. |
| --- | --- |

(34)

Odnośnie do uznania AFR za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych Komisja stwierdza, co następuje.

| (35) | Z pkt 10 lit. a) wytycznych wynika, że przedsiębiorstwo jest zagrożone, jeżeli ponad połowa jego zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta tego kapitału w okresie ostatnich 12 miesięcy. Postanowienie to jest wyrazem założenia, że spółka która doznaje znaczącej utraty swojego kapitału, nie będzie w stanie powstrzymać strat, które doprowadzą ją do prawie pewnej śmierci ekonomicznej w perspektywie krótko- lub średnioterminowej. Komisja ocenia, że to założenie stosuje się z tym większą mocą do spółki, która utraciła całość swojego zarejestrowanego kapitału i wykazuje ujemny kapitał własny. |
| --- | --- |

(35)

Z pkt 10 lit. a) wytycznych wynika, że przedsiębiorstwo jest zagrożone, jeżeli ponad połowa jego zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta tego kapitału w okresie ostatnich 12 miesięcy. Postanowienie to jest wyrazem założenia, że spółka która doznaje znaczącej utraty swojego kapitału, nie będzie w stanie powstrzymać strat, które doprowadzą ją do prawie pewnej śmierci ekonomicznej w perspektywie krótko- lub średnioterminowej. Komisja ocenia, że to założenie stosuje się z tym większą mocą do spółki, która utraciła całość swojego zarejestrowanego kapitału i wykazuje ujemny kapitał własny.

| (36) | Jak wynika z danych finansowych przywołanych w motywie 15 (których Francja nie zakwestionowała w ramach formalnego postępowania wyjaśniającego), AFR wykazywała ujemny kapitał własny od 2001 roku i nie była w stanie, w momencie przyznania pomocy, powstrzymać tej tendencji i odbudować dodatniego kapitału własnego. W tych warunkach Komisja uznaje, że AFR była w momencie przyznania pomocy przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu pkt 10 lit. a) wytycznych. |
| --- | --- |

(36)

Jak wynika z danych finansowych przywołanych w motywie 15 (których Francja nie zakwestionowała w ramach formalnego postępowania wyjaśniającego), AFR wykazywała ujemny kapitał własny od 2001 roku i nie była w stanie, w momencie przyznania pomocy, powstrzymać tej tendencji i odbudować dodatniego kapitału własnego. W tych warunkach Komisja uznaje, że AFR była w momencie przyznania pomocy przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu pkt 10 lit. a) wytycznych.

| (37) | Ponadto w wyroku w sprawie Biria Sąd również potwierdził, że znaczne zmniejszenie kapitału jest w rzeczywistości sygnałem świadczącym o trudnej sytuacji przedsiębiorstwa i że Komisja słusznie stwierdziła, że przedsiębiorstwo charakteryzujące się ujemnym bilansem środków własnych jest przedsiębiorstwem zagrożonym niezależnie od szczegółowych postanowień wytycznych. |
| --- | --- |

(37)

Ponadto w wyroku w sprawie Biria Sąd również potwierdził, że znaczne zmniejszenie kapitału jest w rzeczywistości sygnałem świadczącym o trudnej sytuacji przedsiębiorstwa i że Komisja słusznie stwierdziła, że przedsiębiorstwo charakteryzujące się ujemnym bilansem środków własnych jest przedsiębiorstwem zagrożonym niezależnie od szczegółowych postanowień wytycznych.

| (38) | Komisja zaznacza dodatkowo, że AFR w momencie przyznania pomocy odpowiadała również definicji przedsiębiorstwa zagrożonego zawartej w pkt 11 wytycznych, zgodnie z którym nawet gdy nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w pkt 10 wytycznych, przedsiębiorstwo może nadal zostać uznane za zagrożone, w szczególności gdy występują typowe dla przedsiębiorstwa zagrożonego oznaki, w tym m.in. rosnące straty i malejący obrót. Punkt 11 wytycznych stanowi jednak, że przedsiębiorstwo zagrożone kwalifikuje się do pomocy tylko wtedy, gdy ewidentnie nie może odzyskać płynności dzięki środkom własnym lub środkom uzyskanym od właścicieli/akcjonariuszy lub ze źródeł rynkowych. Wymieniony przepis przypomina więc, że kwalifikacja przedsiębiorstwa jako zagrożonego powinna odbywać się z uwzględnieniem wszystkich znaczących wskaźników, niemniej jednak czynnikiem decydującym powinna być zdolność przedsiębiorstwa do odzyskania płynności bez interwencji władz publicznych. Komisja przypomina również, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (13) takie „oznaki” nie są ani kumulatywne, ani wyczerpujące oraz że nie ma minimalnej liczby znaków, które muszą wystąpić, aby kryterium to zostało spełnione. |
| --- | --- |

(38)

Komisja zaznacza dodatkowo, że AFR w momencie przyznania pomocy odpowiadała również definicji przedsiębiorstwa zagrożonego zawartej w pkt 11 wytycznych, zgodnie z którym nawet gdy nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w pkt 10 wytycznych, przedsiębiorstwo może nadal zostać uznane za zagrożone, w szczególności gdy występują typowe dla przedsiębiorstwa zagrożonego oznaki, w tym m.in. rosnące straty i malejący obrót. Punkt 11 wytycznych stanowi jednak, że przedsiębiorstwo zagrożone kwalifikuje się do pomocy tylko wtedy, gdy ewidentnie nie może odzyskać płynności dzięki środkom własnym lub środkom uzyskanym od właścicieli/akcjonariuszy lub ze źródeł rynkowych. Wymieniony przepis przypomina więc, że kwalifikacja przedsiębiorstwa jako zagrożonego powinna odbywać się z uwzględnieniem wszystkich znaczących wskaźników, niemniej jednak czynnikiem decydującym powinna być zdolność przedsiębiorstwa do odzyskania płynności bez interwencji władz publicznych. Komisja przypomina również, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (13) takie „oznaki” nie są ani kumulatywne, ani wyczerpujące oraz że nie ma minimalnej liczby znaków, które muszą wystąpić, aby kryterium to zostało spełnione.

| (39) | Komisja zaznacza w tej kwestii (jak wynika z tabeli w motywie 15), że AFR od 2001 r. odnotowywała ciągły spadek obrotu oraz utrzymujący się poziom strat. Są to, w rozumieniu pkt 11 wytycznych, charakterystyczne cechy przedsiębiorstwa zagrożonego. Komisja wskazała już na te wskaźniki w swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego na poparcie wstępnego wniosku, że AFR jest przedsiębiorstwem zagrożonym. Ponadto negatywna tendencja w sytuacji finansowej AFR wynika z faktu, że od stycznia 2004 r. przedsiębiorstwo nie było w stanie spłacić w terminie należności z tytułu ubezpieczenia społecznego i zobowiązań podatkowych w wysokości 4,3 mln EUR, i co za tym idzie, było zmuszone wnioskować do właściwych organów o odroczenie terminu płatności oraz opracowanie planu spłaty należności. |
| --- | --- |

(39)

Komisja zaznacza w tej kwestii (jak wynika z tabeli w motywie 15), że AFR od 2001 r. odnotowywała ciągły spadek obrotu oraz utrzymujący się poziom strat. Są to, w rozumieniu pkt 11 wytycznych, charakterystyczne cechy przedsiębiorstwa zagrożonego. Komisja wskazała już na te wskaźniki w swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego na poparcie wstępnego wniosku, że AFR jest przedsiębiorstwem zagrożonym. Ponadto negatywna tendencja w sytuacji finansowej AFR wynika z faktu, że od stycznia 2004 r. przedsiębiorstwo nie było w stanie spłacić w terminie należności z tytułu ubezpieczenia społecznego i zobowiązań podatkowych w wysokości 4,3 mln EUR, i co za tym idzie, było zmuszone wnioskować do właściwych organów o odroczenie terminu płatności oraz opracowanie planu spłaty należności.

| (40) | Głównymi wymienionymi przez Francję elementami, które mogłyby prowadzić do przeciwnych wniosków, są kredyty udzielone AFR (kredyt w rachunku bieżącym i zaliczki), jak również fakt, że AFR korzystała z gwarancji udzielonych jej przez [...]. Komisja ocenia, że wymienione wskaźniki powinny być wzięte pod uwagę w ramach wymaganej w pkt 11 wytycznych analizy zdolności przedsiębiorstwa do odzyskania płynności dzięki środkom, jakie mogłoby ono pozyskać na rynku finansowym. Odnośnie do tego Komisja stwierdza, co następuje:






  — | z faktu, że AFR miała ujemny kapitał własny, wynika, że spółka nie była w stanie uporać się z trudnościami przy użyciu środków własnych, |
| --- | --- | --- |

(40)

Głównymi wymienionymi przez Francję elementami, które mogłyby prowadzić do przeciwnych wniosków, są kredyty udzielone AFR (kredyt w rachunku bieżącym i zaliczki), jak również fakt, że AFR korzystała z gwarancji udzielonych jej przez [...]. Komisja ocenia, że wymienione wskaźniki powinny być wzięte pod uwagę w ramach wymaganej w pkt 11 wytycznych analizy zdolności przedsiębiorstwa do odzyskania płynności dzięki środkom, jakie mogłoby ono pozyskać na rynku finansowym. Odnośnie do tego Komisja stwierdza, co następuje:

—

z faktu, że AFR miała ujemny kapitał własny, wynika, że spółka nie była w stanie uporać się z trudnościami przy użyciu środków własnych,

| — | władze francuskie zaznaczyły, że akcjonariusz AFR, Arbel SA, pomimo wkładów wniesionych jako wsparcie dla AFR, nie był w stanie zagwarantować sam odzyskania płynności finansowej swojej jednostki zależnej, |
| --- | --- |

—

władze francuskie zaznaczyły, że akcjonariusz AFR, Arbel SA, pomimo wkładów wniesionych jako wsparcie dla AFR, nie był w stanie zagwarantować sam odzyskania płynności finansowej swojej jednostki zależnej,

| — | odnośnie do rynkowych źródeł finansowania należy stwierdzić, że kredyty i gwarancje wymienione przez Francję świadczą co najwyżej o tym, że AFR zachowała zdolność uzyskania krótkoterminowych kredytów w ograniczonej wysokości. Jednakże biorąc pod uwagę skalę trudności, jakie przeżywała AFR, w szczególności jej zapotrzebowanie na kapitał własny, wymienione kredyty nie pozwalają stwierdzić, że AFR mogła zaradzić przeżywanym trudnościom dzięki finansowaniu ze źródeł rynkowych. To właśnie z tego powodu region Nord-Pas-de-Calais oraz związek aglomeracyjny obszaru Douaisis musiały udzielić finansowania. |
| --- | --- |

—

odnośnie do rynkowych źródeł finansowania należy stwierdzić, że kredyty i gwarancje wymienione przez Francję świadczą co najwyżej o tym, że AFR zachowała zdolność uzyskania krótkoterminowych kredytów w ograniczonej wysokości. Jednakże biorąc pod uwagę skalę trudności, jakie przeżywała AFR, w szczególności jej zapotrzebowanie na kapitał własny, wymienione kredyty nie pozwalają stwierdzić, że AFR mogła zaradzić przeżywanym trudnościom dzięki finansowaniu ze źródeł rynkowych. To właśnie z tego powodu region Nord-Pas-de-Calais oraz związek aglomeracyjny obszaru Douaisis musiały udzielić finansowania.

| (41) | Jeśli chodzi o środki odbudowy AFR wprowadzone w 2004 r., Komisja stwierdza po pierwsze, że realizacja środków restrukturyzacyjnych stanowi w świetle wytycznych warunek zgodności pomocy, pod warunkiem że środki te pozostają w zgodzie z wytycznymi. Niemniej jednak nie muszą one mieć znaczenia dla zakwalifikowania przedsiębiorstwa jako przedsiębiorstwa zagrożonego, ponieważ przebiega ono w oparciu o ocenę sytuacji finansowej przedsiębiorstwa w momencie przyznania pomocy. Podstawę do oceny stanowią przede wszystkim ostatnie dane z rachunków przedsiębiorstwa. W omawianym przypadku były to dane za rok budżetowy 2004, a ich analiza, z powodów wskazanych powyżej, prowadzi do wniosku, że AFR znajdowała się w trudnej sytuacji w momencie przyznania pomocy. |
| --- | --- |

(41)

Jeśli chodzi o środki odbudowy AFR wprowadzone w 2004 r., Komisja stwierdza po pierwsze, że realizacja środków restrukturyzacyjnych stanowi w świetle wytycznych warunek zgodności pomocy, pod warunkiem że środki te pozostają w zgodzie z wytycznymi. Niemniej jednak nie muszą one mieć znaczenia dla zakwalifikowania przedsiębiorstwa jako przedsiębiorstwa zagrożonego, ponieważ przebiega ono w oparciu o ocenę sytuacji finansowej przedsiębiorstwa w momencie przyznania pomocy. Podstawę do oceny stanowią przede wszystkim ostatnie dane z rachunków przedsiębiorstwa. W omawianym przypadku były to dane za rok budżetowy 2004, a ich analiza, z powodów wskazanych powyżej, prowadzi do wniosku, że AFR znajdowała się w trudnej sytuacji w momencie przyznania pomocy.

| (42) | Władze francuskie (oraz strony skarżące, które zaskarżyły pierwotną decyzję) twierdzą, że środki odbudowy AFR przyniosły pozytywne skutki w miesiącach poprzedzających przyznanie zaliczek zwrotnych. Niemniej jednak w ocenie Komisji pozytywne skutki, które przywoływano na poparcie tych argumentów, są nieznaczne i nietrwałe, i dotyczą relatywnie krótkiego okresu. Ponadto przedsiębiorstwo nadal wykazywało bardzo duże straty netto. |
| --- | --- |

(42)

Władze francuskie (oraz strony skarżące, które zaskarżyły pierwotną decyzję) twierdzą, że środki odbudowy AFR przyniosły pozytywne skutki w miesiącach poprzedzających przyznanie zaliczek zwrotnych. Niemniej jednak w ocenie Komisji pozytywne skutki, które przywoływano na poparcie tych argumentów, są nieznaczne i nietrwałe, i dotyczą relatywnie krótkiego okresu. Ponadto przedsiębiorstwo nadal wykazywało bardzo duże straty netto.

| (43) | W świetle elementów, które wskazują na istnienie poważnych trudności, krótko- lub średnioterminowo zagrażających przetrwaniu przedsiębiorstwa – w szczególności faktu, że spółka AFR od 2001 r. wykazywała ujemną wartość kapitału własnego (znaczny wskaźnik w długim okresie) – tendencji przywołanych przez władze francuskie nie można uznać za znaczący wskaźnik poprawy sytuacji finansowej AFR; tendencje te nie są w stanie przeważyć nad znacznymi wskaźnikami stanowiącymi dowód, że AFR była faktycznie zagrożonym przedsiębiorstwem. |
| --- | --- |

(43)

W świetle elementów, które wskazują na istnienie poważnych trudności, krótko- lub średnioterminowo zagrażających przetrwaniu przedsiębiorstwa – w szczególności faktu, że spółka AFR od 2001 r. wykazywała ujemną wartość kapitału własnego (znaczny wskaźnik w długim okresie) – tendencji przywołanych przez władze francuskie nie można uznać za znaczący wskaźnik poprawy sytuacji finansowej AFR; tendencje te nie są w stanie przeważyć nad znacznymi wskaźnikami stanowiącymi dowód, że AFR była faktycznie zagrożonym przedsiębiorstwem.

| (44) | Należy więc stwierdzić, że w momencie przyznania pomocy AFR przeżywała poważne trudności finansowe, zagrażające jej przetrwaniu w perspektywie krótko- lub średnioterminowej, oraz że nie była w stanie ich rozwiązać bez interwencji władz publicznych. |
| --- | --- |

(44)

Należy więc stwierdzić, że w momencie przyznania pomocy AFR przeżywała poważne trudności finansowe, zagrażające jej przetrwaniu w perspektywie krótko- lub średnioterminowej, oraz że nie była w stanie ich rozwiązać bez interwencji władz publicznych.

| (45) | Komisja ocenia więc, biorąc pod uwagę powyższe argumenty, a w szczególności wyniki finansowe przedstawione w tabeli w motywie 15, że w momencie przyznania zaliczek zwrotnych AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu pkt 10 wytycznych, oraz dodatkowo pkt 11 wytycznych. Biorąc pod uwagę kłopoty, w jakich znalazła się AFR, Komisja ocenia, że spółka ta nie byłaby w stanie pozyskać środków finansowych na tak korzystnych warunkach na rynku kredytowym. Przedmiotowe zaliczki przyniosły więc AFR korzyść, umożliwiając jej uzyskanie finansowania na warunkach korzystniejszych niż te, które mogłaby uzyskać na rynku kredytowym. |
| --- | --- |

(45)

Komisja ocenia więc, biorąc pod uwagę powyższe argumenty, a w szczególności wyniki finansowe przedstawione w tabeli w motywie 15, że w momencie przyznania zaliczek zwrotnych AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu pkt 10 wytycznych, oraz dodatkowo pkt 11 wytycznych. Biorąc pod uwagę kłopoty, w jakich znalazła się AFR, Komisja ocenia, że spółka ta nie byłaby w stanie pozyskać środków finansowych na tak korzystnych warunkach na rynku kredytowym. Przedmiotowe zaliczki przyniosły więc AFR korzyść, umożliwiając jej uzyskanie finansowania na warunkach korzystniejszych niż te, które mogłaby uzyskać na rynku kredytowym.

5.1.4.   Wpływ na wymianę handlową i na konkurencję

| (46) | Zaliczki zwrotne dają AFR uprzywilejowaną pozycję w stosunku do innych przedsiębiorstw znajdujących się w porównywalnej sytuacji, ponieważ są one przeznaczone wyłącznie dla AFR. |
| --- | --- |

(46)

Zaliczki zwrotne dają AFR uprzywilejowaną pozycję w stosunku do innych przedsiębiorstw znajdujących się w porównywalnej sytuacji, ponieważ są one przeznaczone wyłącznie dla AFR.

| (47) | Sektor produkcji taboru kolejowego cechuje się obecnością wielu europejskich operatorów i handlem wewnątrzunijnym. Korzyść udzielona AFR może więc zakłócić konkurencję i wpływać na wymianę między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(47)

Sektor produkcji taboru kolejowego cechuje się obecnością wielu europejskich operatorów i handlem wewnątrzunijnym. Korzyść udzielona AFR może więc zakłócić konkurencję i wpływać na wymianę między państwami członkowskimi.

5.1.5.   Wniosek

| (48) | W świetle powyższych rozważań Komisja stwierdza, że zaliczki zwrotne przyznane AFR stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(48)

W świetle powyższych rozważań Komisja stwierdza, że zaliczki zwrotne przyznane AFR stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

5.2.   Kwota pomocy

| (49) | W przypadku pomocy udzielonej przedsiębiorstwom zagrożonym w formie kredytu elementem pomocy jest różnica między faktycznie zastosowaną stopą procentową a stopą procentową, którą przedsiębiorstwo będące beneficjentem mogłoby uzyskać dla takiego samego kredytu na prywatnym rynku kredytowym. |
| --- | --- |

(49)

W przypadku pomocy udzielonej przedsiębiorstwom zagrożonym w formie kredytu elementem pomocy jest różnica między faktycznie zastosowaną stopą procentową a stopą procentową, którą przedsiębiorstwo będące beneficjentem mogłoby uzyskać dla takiego samego kredytu na prywatnym rynku kredytowym.

| (50) | Zgodnie z obwieszczeniem z 1997 r. w sprawie stóp referencyjnych Komisja ustanawia stopy referencyjne w sposób odzwierciedlający poziom średnich rynkowych stóp procentowych dla pożyczek krótko- i średnioterminowych zabezpieczonych w sposób standardowy. W obwieszczeniu podkreślono, że stopa referencyjna stanowi dolny punkt interwencji, który może zostać podniesiony w sytuacjach związanych ze szczególnym ryzykiem, np. w przypadku przedsiębiorstwa zagrożonego lub jeżeli nie zostało zapewnione zabezpieczenie normalnie wymagane przez banki. W takich przypadkach podwyżka może stanowić 400 punktów bazowych lub więcej. W obwieszczeniu z 1997 r. w sprawie stóp referencyjnych nie sprecyzowano, czy istnieje możliwość kumulowania różnych premii z tytułu ryzyka przy uwzględnieniu różnych rodzajów ryzyka. Mimo że kumulacja taka nie jest wykluczona, Komisja w swojej decyzji ma obowiązek uzasadnić metodę zastosowaną do skumulowania różnych premii z tytułu ryzyka w drodze analizy praktyki stosowanej na rynkach finansowych (14). |
| --- | --- |

(50)

Zgodnie z obwieszczeniem z 1997 r. w sprawie stóp referencyjnych Komisja ustanawia stopy referencyjne w sposób odzwierciedlający poziom średnich rynkowych stóp procentowych dla pożyczek krótko- i średnioterminowych zabezpieczonych w sposób standardowy. W obwieszczeniu podkreślono, że stopa referencyjna stanowi dolny punkt interwencji, który może zostać podniesiony w sytuacjach związanych ze szczególnym ryzykiem, np. w przypadku przedsiębiorstwa zagrożonego lub jeżeli nie zostało zapewnione zabezpieczenie normalnie wymagane przez banki. W takich przypadkach podwyżka może stanowić 400 punktów bazowych lub więcej. W obwieszczeniu z 1997 r. w sprawie stóp referencyjnych nie sprecyzowano, czy istnieje możliwość kumulowania różnych premii z tytułu ryzyka przy uwzględnieniu różnych rodzajów ryzyka. Mimo że kumulacja taka nie jest wykluczona, Komisja w swojej decyzji ma obowiązek uzasadnić metodę zastosowaną do skumulowania różnych premii z tytułu ryzyka w drodze analizy praktyki stosowanej na rynkach finansowych (14).

| (51) | W 2004 r. firma audytorska Deloitte & Touche Wirtschaftsprüfungsgesellschaft GmbH sporządziła raport (15) na zlecenie Komisji („raport”). Na podstawie badań empirycznych w raporcie zebrano premie występujące na rynku dla różnych kategorii ryzyka dotykającego przedsiębiorstwa lub transakcje (z zabezpieczeniem o zmiennej wartości). W raporcie jasno wykazano, że jednoczesna obecność różnych elementów wpływających na ryzyko (wypłacalność dłużnika, zabezpieczenia) przekłada się na marże nakładane na stopę bazową. |
| --- | --- |

(51)

W 2004 r. firma audytorska Deloitte & Touche Wirtschaftsprüfungsgesellschaft GmbH sporządziła raport (15) na zlecenie Komisji („raport”). Na podstawie badań empirycznych w raporcie zebrano premie występujące na rynku dla różnych kategorii ryzyka dotykającego przedsiębiorstwa lub transakcje (z zabezpieczeniem o zmiennej wartości). W raporcie jasno wykazano, że jednoczesna obecność różnych elementów wpływających na ryzyko (wypłacalność dłużnika, zabezpieczenia) przekłada się na marże nakładane na stopę bazową.

| (52) | W wyniku raportu Komisja dostosowała i doprecyzowała swoje podejście dotyczące obliczania elementu pomocy, wydając w 2008 r. komunikat w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (16) („komunikat z 2008 r. w sprawie stóp referencyjnych”). Komunikat odzwierciedla metodę preferowaną w raporcie i przewiduje możliwość powiększania stopy bazowej o marżę zależną od wypłacalności przedsiębiorstwa i oferowanych zabezpieczeń. |
| --- | --- |

(52)

W wyniku raportu Komisja dostosowała i doprecyzowała swoje podejście dotyczące obliczania elementu pomocy, wydając w 2008 r. komunikat w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (16) („komunikat z 2008 r. w sprawie stóp referencyjnych”). Komunikat odzwierciedla metodę preferowaną w raporcie i przewiduje możliwość powiększania stopy bazowej o marżę zależną od wypłacalności przedsiębiorstwa i oferowanych zabezpieczeń.

| (53) | Należy jednak stwierdzić, że w celu określenia elementu pomocy w środkach pomocy należy odwołać się do pojęcia pomocy państwa, a – zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości – „pojęcie pomocy państwa odpowiada obiektywnej sytuacji, którą ocenia się w dniu, w którym Komisja wydaje decyzję” (17). |
| --- | --- |

(53)

Należy jednak stwierdzić, że w celu określenia elementu pomocy w środkach pomocy należy odwołać się do pojęcia pomocy państwa, a – zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości – „pojęcie pomocy państwa odpowiada obiektywnej sytuacji, którą ocenia się w dniu, w którym Komisja wydaje decyzję” (17).

| (54) | W konsekwencji Komisja uważa, że właściwym sposobem określenia elementu pomocy jest metoda opisana w komunikacie z 2008 r. w sprawie stóp referencyjnych, i zamierza dokonać oceny omawianych środków w świetle tego komunikatu. |
| --- | --- |

(54)

W konsekwencji Komisja uważa, że właściwym sposobem określenia elementu pomocy jest metoda opisana w komunikacie z 2008 r. w sprawie stóp referencyjnych, i zamierza dokonać oceny omawianych środków w świetle tego komunikatu.

| (55) | Komunikat z 2008 r. w sprawie stóp referencyjnych stanowi, że marża pozwalająca wykluczyć istnienie pomocy państwa w przypadku zagrożonego przedsiębiorstwa z niskim poziomem zabezpieczeń wynosi 1 000 punktów bazowych. |
| --- | --- |

(55)

Komunikat z 2008 r. w sprawie stóp referencyjnych stanowi, że marża pozwalająca wykluczyć istnienie pomocy państwa w przypadku zagrożonego przedsiębiorstwa z niskim poziomem zabezpieczeń wynosi 1 000 punktów bazowych.

| (56) | Jak wskazano w pkt 5.1.3, Komisja uważa, że AFR była zagrożonym przedsiębiorstwem w momencie, gdy przyznano środki (pomocy). Komisja zwraca również uwagę, że nie zaoferowano żadnego zabezpieczenia zaliczek zwrotnych, a więc poziom zabezpieczeń można uznać za niski. |
| --- | --- |

(56)

Jak wskazano w pkt 5.1.3, Komisja uważa, że AFR była zagrożonym przedsiębiorstwem w momencie, gdy przyznano środki (pomocy). Komisja zwraca również uwagę, że nie zaoferowano żadnego zabezpieczenia zaliczek zwrotnych, a więc poziom zabezpieczeń można uznać za niski.

| (57) | W konsekwencji element pomocy równy jest, co do zasady, różnicy między stopą bazową powiększoną o 1 000 punktów a stopą, według której pomoc została przyznana. Uwzględniając jednak, że w pierwotnej decyzji z dnia 2 kwietnia 2008 r. Komisja uznała, że stosowana marża wynosi 800 punktów bazowych; beneficjent pomocy nie zaskarżył tej decyzji; żaden z konkurentów beneficjenta również nie podważył zgodności pierwotnej decyzji z prawem oraz biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności omawianej sprawy, Komisja jest zdania, że w niniejszym przypadku nie należy zwiększać zastosowanej marży. |
| --- | --- |

(57)

W konsekwencji element pomocy równy jest, co do zasady, różnicy między stopą bazową powiększoną o 1 000 punktów a stopą, według której pomoc została przyznana. Uwzględniając jednak, że w pierwotnej decyzji z dnia 2 kwietnia 2008 r. Komisja uznała, że stosowana marża wynosi 800 punktów bazowych; beneficjent pomocy nie zaskarżył tej decyzji; żaden z konkurentów beneficjenta również nie podważył zgodności pierwotnej decyzji z prawem oraz biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności omawianej sprawy, Komisja jest zdania, że w niniejszym przypadku nie należy zwiększać zastosowanej marży.

| (58) | Komisja doszła do wniosku, że element pomocy równy jest różnicy między stopą bazową powiększoną o 800 punktów a stopą, według której przyznano pomoc. |
| --- | --- |

(58)

Komisja doszła do wniosku, że element pomocy równy jest różnicy między stopą bazową powiększoną o 800 punktów a stopą, według której przyznano pomoc.

5.3.   Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym

| (59) | Biorąc pod uwagę sytuację ekonomiczną AFR w momencie przyznania pomocy, przedstawioną w tabeli w motywie 15 (eksploatacja przynosząca przez szereg lat straty, ujemny kapitał własny, spadający obrót), Komisja ocenia, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych w momencie przyznania zaliczek zwrotnych. Z przyczyn wymienionych w motywach 41–44 uwagi Francji nie pozwalają na zmianę tej analizy. |
| --- | --- |

(59)

Biorąc pod uwagę sytuację ekonomiczną AFR w momencie przyznania pomocy, przedstawioną w tabeli w motywie 15 (eksploatacja przynosząca przez szereg lat straty, ujemny kapitał własny, spadający obrót), Komisja ocenia, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych w momencie przyznania zaliczek zwrotnych. Z przyczyn wymienionych w motywach 41–44 uwagi Francji nie pozwalają na zmianę tej analizy.

| (60) | Rzeczywiście w 2005 r. AFR należała do grupy kontrolowanej przez spółkę dominującą Arbel SA. Poza jej częścią „kolejową” (złożoną z AFR i Lormafer) w skład grupy wchodziła też część „budowlana”, skupiająca przedsiębiorstwa wyspecjalizowane w produkcji okien dla sektora budowlanego. Z informacji przekazanych przez władze francuskie w korespondencji przesłanej przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego wynika jednak, że trudności, jakich doznała AFR, były ograniczone tylko do niej w ramach grupy, a jej działalność nie miała żadnego związku z częścią „budowlaną”. Komisja zaznacza ponadto, że problemy AFR wydały się zbyt poważne, aby mogły być rozwiązane przez grupę, biorąc pod uwagę mierne wyniki całej grupy. Komisja ocenia więc, że pkt 13 wytycznych nie stanowi przeszkody, aby uznać AFR za kwalifikującą się do pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji, pomimo jej przynależności do grupy. |
| --- | --- |

(60)

Rzeczywiście w 2005 r. AFR należała do grupy kontrolowanej przez spółkę dominującą Arbel SA. Poza jej częścią „kolejową” (złożoną z AFR i Lormafer) w skład grupy wchodziła też część „budowlana”, skupiająca przedsiębiorstwa wyspecjalizowane w produkcji okien dla sektora budowlanego. Z informacji przekazanych przez władze francuskie w korespondencji przesłanej przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego wynika jednak, że trudności, jakich doznała AFR, były ograniczone tylko do niej w ramach grupy, a jej działalność nie miała żadnego związku z częścią „budowlaną”. Komisja zaznacza ponadto, że problemy AFR wydały się zbyt poważne, aby mogły być rozwiązane przez grupę, biorąc pod uwagę mierne wyniki całej grupy. Komisja ocenia więc, że pkt 13 wytycznych nie stanowi przeszkody, aby uznać AFR za kwalifikującą się do pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji, pomimo jej przynależności do grupy.

| (61) | Zgodność pomocy powinna więc być oceniana z punktu widzenia wytycznych. |
| --- | --- |

(61)

Zgodność pomocy powinna więc być oceniana z punktu widzenia wytycznych.

| (62) | Komisja stwierdza, że z poniższych przyczyn określone w wytycznych warunki zgodności pomocy w celu restrukturyzacji nie są spełnione. |
| --- | --- |

(62)

Komisja stwierdza, że z poniższych przyczyn określone w wytycznych warunki zgodności pomocy w celu restrukturyzacji nie są spełnione.

| (63) | Władze francuskie nie przedstawiły Komisji planu restrukturyzacji zgodnie z pkt 34–37 wytycznych. W praktyce środki restrukturyzacyjne, o których mowa w motywie 24, a które – zdaniem władz francuskich – stanowiły „plan restrukturyzacji” realizowany od 2004 r. (zob. motyw 24), w momencie ich przyznania nie były trwałym planem restrukturyzacji, do którego zainteresowane państwo członkowskie się zobowiązuje (pkt 35 wytycznych). Wbrew postanowieniom wytycznych rzekomy plan nie odwołuje się do badania rynku. Tymczasem badanie rynku wymagane jest, aby ocenić możliwość przywrócenia rentowności oraz skuteczność wewnętrznych środków restrukturyzacyjnych (pkt 35 wytycznych). Ponadto nie ma dowodów na to, że w lipcu 2005 r. istniał plan restrukturyzacji, który wskazywałby na „okoliczności, które doprowadziły do trudności przedsiębiorstwa” dając podstawę do „oceny, czy proponowane środki są właściwe” (pkt 36 wytycznych – Restrukturyzacja). Wreszcie z planu nie wynika żaden środek wyrównawczy, którego wymagają wytyczne w pkt 38. |
| --- | --- |

(63)

Władze francuskie nie przedstawiły Komisji planu restrukturyzacji zgodnie z pkt 34–37 wytycznych. W praktyce środki restrukturyzacyjne, o których mowa w motywie 24, a które – zdaniem władz francuskich – stanowiły „plan restrukturyzacji” realizowany od 2004 r. (zob. motyw 24), w momencie ich przyznania nie były trwałym planem restrukturyzacji, do którego zainteresowane państwo członkowskie się zobowiązuje (pkt 35 wytycznych). Wbrew postanowieniom wytycznych rzekomy plan nie odwołuje się do badania rynku. Tymczasem badanie rynku wymagane jest, aby ocenić możliwość przywrócenia rentowności oraz skuteczność wewnętrznych środków restrukturyzacyjnych (pkt 35 wytycznych). Ponadto nie ma dowodów na to, że w lipcu 2005 r. istniał plan restrukturyzacji, który wskazywałby na „okoliczności, które doprowadziły do trudności przedsiębiorstwa” dając podstawę do „oceny, czy proponowane środki są właściwe” (pkt 36 wytycznych – Restrukturyzacja). Wreszcie z planu nie wynika żaden środek wyrównawczy, którego wymagają wytyczne w pkt 38.

| (64) | Z powodów wspomnianych w poprzednim motywie Komisja uważa, że nie przedstawiono jej planu restrukturyzacji zgodnego z wytycznymi. |
| --- | --- |

(64)

Z powodów wspomnianych w poprzednim motywie Komisja uważa, że nie przedstawiono jej planu restrukturyzacji zgodnego z wytycznymi.

| (65) | Nie wydaje się ponadto, aby pomoc spełniała określone w wytycznych warunki zgodności pomocy w celu ratowania, biorąc pod uwagę, że zaliczki zwrotne zostały przyznane na okres dłuższy niż sześć miesięcy (zob. pkt 25 wytycznych). |
| --- | --- |

(65)

Nie wydaje się ponadto, aby pomoc spełniała określone w wytycznych warunki zgodności pomocy w celu ratowania, biorąc pod uwagę, że zaliczki zwrotne zostały przyznane na okres dłuższy niż sześć miesięcy (zob. pkt 25 wytycznych).

| (66) | Przedmiotowa pomoc jest zatem niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(66)

Przedmiotowa pomoc jest zatem niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

6.   WNIOSEK

| (67) | Komisja stwierdza, że Francja przyznała przedmiotową pomoc bezprawnie, z naruszeniem przepisów art. 108 ust. 3 TFUE. Ponieważ pomoc jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym, Francja zobowiązana jest zakończyć jej stosowanie i odzyskać od beneficjenta kwoty już przyznane, |
| --- | --- |

(67)

Komisja stwierdza, że Francja przyznała przedmiotową pomoc bezprawnie, z naruszeniem przepisów art. 108 ust. 3 TFUE. Ponieważ pomoc jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym, Francja zobowiązana jest zakończyć jej stosowanie i odzyskać od beneficjenta kwoty już przyznane,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Decyzja Komisji C(2008) 1089 final z dnia 2 kwietnia 2008 r. w sprawie C 38/2007 zostaje cofnięta.

Artykuł 2

Pomoc państwa przyznana przez Francję bezprawnie z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE na rzecz Arbel Fauvet Rail SA jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 3

1.   Francja zobowiązana jest odzyskać od beneficjenta środki pomocy, o których mowa w art. 2.

2.   Od kwoty podlegającej odzyskaniu nalicza się odsetki od dnia, w którym pomoc została udostępniona beneficjentowi, do daty rzeczywistego odzyskania.

3.   Odsetki zostaną naliczone narastająco zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (18).

4.   Francja wstrzyma wszelkie oczekujące płatności pomocy, o której mowa w art. 2, od dnia notyfikacji niniejszej decyzji.

Artykuł 4

1.   Odzyskanie pomocy, o której mowa w art. 1, odbywa się w sposób natychmiastowy i skuteczny.

2.   Francja dokłada wszelkich starań, aby niniejsza decyzja została wykonana w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 5

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Francja przekazuje Komisji następujące informacje:

| a) | określenie kwoty całkowitej (kapitału i odsetek), która powinna być odzyskana od beneficjenta; |
| --- | --- |

a)

określenie kwoty całkowitej (kapitału i odsetek), która powinna być odzyskana od beneficjenta;

| b) | szczegółowy opis kroków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

szczegółowy opis kroków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| c) | dokumenty potwierdzające, że beneficjent został wezwany do zwrotu pomocy. |
| --- | --- |

c)

dokumenty potwierdzające, że beneficjent został wezwany do zwrotu pomocy.

2.   Francja informuje Komisję o stanie zaawansowania środków krajowych podjętych w celu wykonania niniejszej decyzji, aż do całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1. Na wniosek Komisji przekazuje bezzwłocznie wszelkie informacje dotyczące działań już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji oraz szczegółowe informacje dotyczące kwoty pomocy i odsetek już odzyskanych od beneficjenta.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Treść tych dwóch grup postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć, tam gdzie to stosowne, jako odniesienia do art. 87 i 88 Traktatu WE.

1

(2)  Dz.U. C 249 z 24.10.2007, s. 17.

2

(3)  Zob. przypis 2.

3

(4)  Decyzja Komisji C(2008) 1089 final z dnia 2 kwietnia 2008 r. (Dz.U. L 238 z 5.9.2008, s. 27).

4

(5)  Decyzja Komisji C(2007) 130 final z dnia 24 stycznia 2007 r. (Dz.U. L 183 z 13.7.2007, s. 27).

5

(6)  Sprawy zostały połączone decyzją Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2008 r.

6

(7)  Sprawy połączone T-102/07, Freistaat Sachsen przeciwko Komisji i T-120/07 MB Immobilien i MB System przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowane w Zb.Orz.

7

(8)  Dz.U. C 273 z 9.9.1997, s. 3.

8

(9)  Dnia 29 czerwca 2007 r. AFR została przejęta przez spółkę IGF Industries. Nazwę przedsiębiorstwa zmieniono na: „IGF Industries – Arbel Fauvet Rail”.

9

(10)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

10

(11)  Informacje zastąpione znakiem [...] objęte są klauzulą poufności.

11

(12)  Zob. obwieszczenie Komisji w sprawie metody określania stóp referencyjnych ii dyskontowych (Dz.U. C 273 z 9.9.1997, s. 3).

12

(13)  Zob. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 czerwca 2005 r., Corsica Ferries, T-349/03, Zb.Orz. s. II-2197, pkt 191; decyzja Komisji z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie nr C 62/2000, Kahla, Dz.U. L 227 z 11.9.2003, s. 12, motyw 117; oraz decyzja Komisji z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie nr C 5/2003, MobilCom, Dz.U. L 116 z 4.5.2005, s. 55, motywy 148–164; zob. także wspomniany wyrok w sprawie Biria, pkt 133–135.

13

(14)  Zob. wyrok Biria w sprawach połączonych T-102 i T-120/07 Freistaat Sachsen MB Immobilien Verwaltungs GmbH MB System GmbH przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowany w Zb.Orz., pkt 218–222.

14

(15)  „Study by Deloitte & Touche GmbH in relation to the updating of the reference rates of interest applied to State aid control in the EU”, październik 2004 r. http://ec.europa.eu/competition/state_aid/studies_reports/full_report.pdf

15

(16)  Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6.

16

(17)  Zob. wyrok Trybunału z dnia 1 lipca 2008 r., Chronopost, sprawy połączone C-341/06 P i C-342/06 P, Zb.Orz. s. I-4777, pkt 95.

17

(18)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1).

18

---