# Dziennik Urzędowy C 236/20 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 236 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5820 lipca 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 236

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5820 lipca 2015

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2015/C 236/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2015/C 236/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2015/C 236/02 | Sprawa C-546/12 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. – Ralf Schräder/Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO), Jørn Hansson [Odwołanie — Wspólnotowa ochrona odmian roślin — Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) — Rozporządzenie (WE) nr 2100/94 — Artykuły 20 i 76 — Rozporządzenie (WE) nr 874/2009 — Artykuł 51 — Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie unieważnienia wspólnotowego prawa do ochrony — Zasada badania z urzędu — Postępowanie przed Izbą Odwoławczą CPVO — Istotne dowody] | 2 |
| 2015/C 236/03 | Sprawa C-182/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 maja 2015 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Industrial Tribunals, (Northern Ireland) – Zjednoczone Królestwo] – Valerie Lyttle i in./Bluebird UK Bidco 2 Limited [Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Zwolnienia grupowe — Dyrektywa 98/59/WE — Artykuł 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) — Pojęcie zakładu — Zasady obliczania liczby zwalnianych pracowników] | 2 |
| 2015/C 236/04 | Sprawa C-352/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Dortmund – Niemcy) – Cartel Damage Claims (CDC) Hydrogen Peroxide SA/Akzo Nobel NV, Solvay SA/NV, Kemira Oyj, FMC Foret SA (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Jurysdykcja szczególna — Artykuł 6 pkt 1 — Powództwo przeciwko wielu spółkom posiadającym siedziby w różnych państwach członkowskich, uczestniczącym w różnych miejscach i w różnym czasie w kartelu uznanym za niezgodny z art. 81 WE i art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego celem jest zasądzenie od nich solidarnie odszkodowania oraz solidarnego zobowiązania do udzielenia informacji — Jurysdykcja sądu, przed który wytoczono powództwo w odniesieniu do współpozwanych — Cofnięcie pozwu wobec pozwanego z siedzibą w państwie członkowskim siedziby sądu, przed który wytoczono powództwo — Jurysdykcja w wypadku odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego — Artykuł 5 pkt 3 — Klauzule prorogacyjne — Artykuł 23 — Skuteczne stosowanie zakazu karteli) | 3 |
| 2015/C 236/05 | Sprawa C-392/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona – Hiszpania) – Andrés Rabal Cañas/Nexea Gestión Documental SA, Fondo de Garantia Salarial (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Zwolnienia grupowe — Dyrektywa 98/59/WE — Pojęcie zakładu — Zasady obliczania liczby zwalnianych pracowników) | 4 |
| 2015/C 236/06 | Sprawa C-399/13 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Stichting Corporate Europe Observatory/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec (Odwołanie — Rozporządzenie nr 1049/2001 — Dostęp do dokumentów instytucji europejskich — Dokumenty dotyczące negocjacji handlowych pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indii — Pełny dostęp — Odmowa) | 5 |
| 2015/C 236/07 | Sprawa C-445/13 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 7 maja 2015 r. – Voss of Norway ASA/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Trójwymiarowe oznaczenie tworzone przez butelkę w kształcie walca] | 6 |
| 2015/C 236/08 | Sprawa C-497/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden – Niderlandy) – F. Faber/Autobedrijf Hazet Ochten BV (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 1999/44/WE — Sprzedaż towarów konsumpcyjnych i związana z tym gwarancja — Status kupującego — Status konsumenta — Brak zgodności dostarczonego towaru — Obowiązek powiadomienia sprzedawcy — Brak zgodności, który uwidocznił się w ciągu sześciu miesięcy od dostawy towaru — Ciężar dowodu) | 6 |
| 2015/C 236/09 | Sprawa C-516/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Dimensione Direct Sales srl, Michele Labianca/Knoll International Spa (Odesłanie prejudycjalne — Prawo autorskie — Dyrektywa 2001/29/WE — Artykuł 4 ust. 1 — Prawo do rozpowszechniania — Pojęcie publicznego rozpowszechniania — Oferta sprzedaży i reklama sporządzona przez podmiot handlowy na swojej stronie internetowej, w drodze nieadresowanych przesyłek reklamowych oraz w prasie państwa członkowskiego — Reprodukcja mebli chronionych prawem autorskim proponowanych do sprzedaży bez zezwolenia podmiotu wyłącznego prawa do rozpowszechniania — Oferta lub reklama nieprowadząca do nabycia oryginału lub kopii dzieła chronionego) | 7 |
| 2015/C 236/10 | Sprawa C-536/13: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – Gazprom OAO [Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Zakres stosowania — Sądownictwo polubowne — Wyłączenie — Uznawanie i wykonywanie zagranicznych orzeczeń arbitrażowych — Nakaz wydany przez sąd polubowny znajdujący się w państwie członkowskim — Nakaz mający na celu powstrzymanie wszczęcia lub dalszego prowadzenia postępowania przed sądem innego państwa członkowskiego — Kompetencje sądów państwa członkowskiego do odmowy uznania orzeczenia arbitrażowego — Konwencja nowojorska] | 8 |
| 2015/C 236/11 | Sprawa C-543/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank/E. Fischer-Lintjens [Odesłanie prejudycjalne — Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 27 — Rubryka R pkt 1 lit. a) i b) załącznika VI — Pojęcie emerytur lub rent należnych na podstawie ustawodawstwa kilku państw członkowskich — Świadczenia rzeczowe — Przyznanie emerytury z mocą wsteczną na podstawie ustawodawstwa państwa członkowskiego miejsca zamieszkania — Korzystanie ze świadczeń opieki zdrowotnej uzależnione od przystąpienia do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego — Zaświadczenie o niepodleganiu ubezpieczeniu na podstawie ustawodawstwa dotyczącego obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego w państwie członkowskim miejsca zamieszkania — Następczy brak obowiązku opłacania składek w tym państwie członkowskim — Cofnięcie z mocą wsteczną tego zaświadczenia — Niemożność przystąpienia z mocą wsteczną do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego — Przerwanie ochrony przed ryzykiem choroby przez takie ubezpieczenie — Skuteczność (effet utile) rozporządzenia nr 1408/71] | 9 |
| 2015/C 236/12 | Sprawa C-560/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Finanzamt Ulm/Ingeborg Wagner-Raith (Odesłanie prejudycjalne — Swobodny przepływ kapitału — Odstępstwo — Przepływy kapitału dotyczące świadczenia usług finansowych — Uregulowania krajowe przewidujące ryczałtowe opodatkowanie dochodów kapitałowych pochodzących z jednostek uczestnictwa w zagranicznych funduszach inwestycyjnych — Czarne fundusze) | 10 |
| 2015/C 236/13 | Sprawa C-579/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – P, S/Commissie Sociale Zekerheid Breda, College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Amstelveen (Odesłanie prejudycjalne — Status obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi — Dyrektywa 2003/109/WE — Artykuł 5 ust. 2 i art. 11 ust. 1 — Ustawodawstwo krajowe nakładające na obywateli państw trzecich, którzy uzyskali status rezydenta długoterminowego, obowiązek integracji społecznej potwierdzany egzaminem pod rygorem grzywny) | 10 |
| 2015/C 236/14 | Sprawa C-657/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf – Niemcy) – Verder LabTec GmbH & Co. KG/Finanzamt Hilden (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Swoboda przedsiębiorczości — Artykuł 49 TFUE — Ograniczenia — Rozłożony w czasie pobór podatku dotyczącego niezrealizowanych zysków kapitałowych — Zachowanie rozdziału kompetencji podatkowych pomiędzy państwami członkowskimi — Proporcjonalność) | 11 |
| 2015/C 236/15 | Sprawa C-678/13: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Załącznik III — Zastosowanie obniżonej stawki podatku VAT do sprzętu medycznego, sprzętu pomocniczego oraz pozostałych urządzeń, a także do produktów farmaceutycznych) | 11 |
| 2015/C 236/16 | Sprawa C-682/13 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Andechser Molkerei Scheitz GmbH/Komisja Europejska (Odwołanie — Zdrowie publiczne — Wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności — Glikozydy stewiolowe — Przesłanki dopuszczalności — Interes prawny) | 12 |
| 2015/C 236/17 | Sprawa C-5/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg – Niemcy) – Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH/Hauptzollamt Osnabrück (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 267 TFUE — Postępowanie wpadkowe w sprawie kontroli zgodności z konstytucją — Badanie zgodności ustawy krajowej zarówno z prawem Unii Europejskiej, jak i z konstytucją danego państwa członkowskiego — Uprawnienie sądu krajowego do wystąpienia do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Uregulowanie krajowe przewidujące nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych — Dyrektywy 2003/96/WE i 2008/118/WE — Artykuł 107 TFUE — Artykuły 93 EWEA, 191 EWEA i 192 EWEA) | 13 |
| 2015/C 236/18 | Sprawa C-15/14 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. (Odwołanie — Pomoc państwa — Umowa w sprawie opłat eksploatacyjnych za wydobycie węglowodorów zawarta między Węgrami a spółką naftowo-gazową MOL — Późniejsza zmiana systemu prawnego wprowadzająca podwyżkę stawki opłat — Niestosowanie podwyżki opłat w odniesieniu do spółki MOL — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Charakter selektywny) | 14 |
| 2015/C 236/19 | Sprawa C-53/14 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 maja 2015 r. – JAS Jet Air Service France (SARL)/Komisja Europejska (Odwołanie — Unia celna i wspólna taryfa celna — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 239 — Rozporządzenie wykonawcze do kodeksu celnego — Artykuł 905 — Przywóz spodni dżinsowych ze Stanów Zjednoczonych — Należności celne przywozowe — Decyzja stwierdzająca bezzasadność umorzenia tych należności — Brak szczególnej sytuacji) | 14 |
| 2015/C 236/20 | Sprawa C-65/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail de Nivelles – Belgia) – Charlotte Rosselle/Institut national d'assurance maladie-invalidité (INAMI), Union nationale des mutualités libres (UNM) (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 92/85/EWG — Środki służące wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią — Artykuł 11 pkt 2 i 4 — Urzędniczka przeniesiona do dyspozycji pracodawcy bez pełnienia obowiązków z przyczyn osobistych w celu uzyskania zatrudnienia w charakterze pracownika najemnego — Odmowa przyznania jej zasiłku macierzyńskiego z powodu nieukończenia, w charakterze pracownika najemnego, minimalnego okresu składkowego uprawniającego do określonych świadczeń z zabezpieczenia społecznego) | 15 |
| 2015/C 236/21 | Sprawa C-161/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2015 – Komisja Europejska/Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 98 ust. 2 — Punkt 10 załącznika III — Obniżona stawka podatku VAT stosowana w związku z dostawą, budową, remontem i przebudową budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej — Punkt 10a załącznika III — Obniżona stawka podatku VAT stosowana w związku z remontem i naprawą prywatnych budynków mieszkalnych, z wyłączeniem materiałów stanowiących znaczącą część wartości świadczonej usługi — Przepisy krajowe stosujące obniżoną stawkę podatku VAT w odniesieniu do usług montażu i dostawy materiałów energooszczędnych) | 15 |
| 2015/C 236/22 | Sprawa C-195/14: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V./Teekanne GmbH & Co. KG [Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2000/13/WE — Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych — Artykuł 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 ust. 1 pkt 2 — Etykietowanie mogące wprowadzić nabywcę w błąd co do składu środków spożywczych — Wykaz składników — Użycie oznaczenia malinowo-waniliowa przygoda oraz ilustracji przedstawiających maliny i kwiaty wanilii na opakowaniu herbaty owocowej niezawierającej tych składników] | 16 |
| 2015/C 236/23 | Sprawa C-262/14: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Neamț – Rumunia) – Sindicatul Cadrelor Militare Disponibilizate în rezervă și în retragere (SCMD)/Ministerul Finanțelor Publice (Odesłanie prejudycjalne — Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy — Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuły 2, 3 ust. 1 i art. 6 — Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek — Dyskryminacja stosowana w zależności od przynależności do kategorii społeczno-zawodowej lub miejsca pracy — Przepisy prawa krajowego zakazujące, w pewnych granicach, łączenia emerytury z dochodami z wynagrodzenia pobieranego w związku z wykonywaniem działalności zawodowej w sektorze publicznym — Zakończenie z mocy prawa stosunku pracy lub stosunku służby) | 17 |
| 2015/C 236/24 | Sprawa C-269/14: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus – Finlandia) – postępowanie wszczęte przez Kansaneläkelaitos (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne — Dyrektywa 2004/18/WE — Artykuł 1 ust. 4 — Koncesja na usługi — Pojęcie — Pakiet umów zawartych między instytucją ubezpieczeń społecznych a spółkami taksówkowymi przewidujący elektroniczna procedurę bezpośredniej refundacji kosztów transportu osób ubezpieczonych i system rezerwacji środków transportu) | 18 |
| 2015/C 236/25 | Sprawa C-285/14: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Directeur général des douanes et droits indirects, Directeur régional des douanes et droits indirects d'Auvergne/Brasserie Bouquet SA (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Dyrektywa 92/83/EWG — Podatki akcyzowe — Piwo — Artykuł 4 — Niezależne, małe browary — Obniżona stawka podatku akcyzowego — Przesłanki — Brak działania na mocy licencji — Produkcja zgodnie z metodą produkcji należącą do podmiotu trzeciego i z jego upoważnienia — Używanie znaku towarowego tego podmiotu trzeciego na podstawie upoważnienia) | 18 |
| 2015/C 236/26 | Sprawa C-322/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Krefeld – Niemcy) – Jaouad El Majdoub/CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH [Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Artykuł 23 — Umowa prorogacyjna — Wymogi formalne — Elektroniczny przekaz umożliwiający trwały zapis umowy — Pojęcie — Warunki ogólne sprzedaży, z którymi można zapoznać się i które można wydrukować za pośrednictwem hiperlinku umożliwiającego ich wyświetlenie w nowym oknie — Technika akceptacji przez kliknięcie (click wrapping)] | 19 |
| 2015/C 236/27 | Sprawa C-339/14: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Nürnberg – Niemcy) – postępowanie karne/Andreas Wittmann (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2006/126/WE — Wzajemne uznawanie praw jazdy — Okres obowiązywania zakazu — Wydanie prawa jazdy przez państwo członkowskie przed początkiem okresu obowiązywania zakazu w państwie członkowskim miejsca zamieszkania — Przyczyny odmowy uznania w państwie członkowskim miejsca zamieszkania ważności prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie) | 19 |
| 2015/C 236/28 | Sprawa C-349/14: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État – Francja) – Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej (Odesłanie prejudycjalne — Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej — Artykuł 12 akapit drugi — Podatek pobierany na rzecz gmin obciążający osoby posiadające lokal mieszkalny lub korzystające z lokalu mieszkalnego na terytorium tych gmin — Pułap — Środek socjalny — Uwzględnienie dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię Europejską jej urzędnikom i innym pracownikom) | 20 |
| 2015/C 236/29 | Sprawa C-275/14: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 5 lutego 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – Jednostka Innowacyjno-Wdrożeniowa Petrol S.C. Paczuski Maciej i Puławski Ryszard/Minister Finansów (Odesłanie prejudycjalne — Opodatkowanie produktów energetycznych — Dyrektywa 2003/96/WE — Artykuł 2 ust. 3 — Bezpośrednia skuteczność — Dodatki do paliw silnikowych objęte kodem CN 3811) | 21 |
| 2015/C 236/30 | Sprawa C-578/14: Postanowienie Trybunału pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen – Belgia) – Argenta Spaarbank NV/Belgische Staat (Odesłanie prejudycjalne — Podatek dochodowy od osób prawnych — Dyrektywa 90/435/WE — Artykuł 1 ust. 2 i art. 4 ust. 2 — Spółki dominujące i zależne różnych państw członkowskich — Wspólny system podatkowy — Możliwość odliczenia podlegającego opodatkowaniu zysku spółki dominującej — Stan faktyczny i prawny sporu głównego — Względy uzasadniające konieczność uzyskania odpowiedzi na pytanie prejudycjalne — Brak dostatecznych wyjaśnień — Oczywista niedopuszczalność) | 21 |
| 2015/C 236/31 | Sprawa C-150/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 30 marca 2015 r. – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten/N | 22 |
| 2015/C 236/32 | Sprawa C-173/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 17 kwietnia 2015 r. – GE Healthcare GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf | 23 |
| 2015/C 236/33 | Sprawa C-175/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Rumunia) w dniu 20 kwietnia 2015 r. – Taser International Inc./SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu | 24 |
| 2015/C 236/34 | Sprawa C-184/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 23 kwietnia 2015 r. – Florentina Martínez Andrés/Servicio Vasco de Salud | 25 |
| 2015/C 236/35 | Sprawa C-192/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 24 kwietnia 2015 r. – T. D. Rease, P. Wullems/College bescherming persoonsgegevens | 26 |
| 2015/C 236/36 | Sprawa C-197/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 29 kwietnia 2015 r. – Juan Carlos Castrejana López/Ayuntamiento de Vitoria | 26 |
| 2015/C 236/37 | Sprawa C-208/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 5 maja 2015 r. – Stock ’94 Szolgáltató Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV) | 27 |
| 2015/C 236/38 | Sprawa C-210/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 6 maja 2015 r. przez Rzeczpospolitą Polską od wyroku Sądu z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie T-257/13, Rzeczpospolita Polska przeciwko Komisji Europejskiej | 28 |
| 2015/C 236/39 | Sprawa C-215/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen kasacionen syd (Bułgaria) w dniu 11 maja 2015 r. – Wasiłka Iwanowa Gogowa/Ilija Dimitrow Iliew | 29 |
| 2015/C 236/40 | Sprawa C-237/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Ireland (Irlandia) w dniu 22 maja 2015 r. – Minister for Justice and Equality/Francis Lanigan | 30 |
| 2015/C 236/41 | Sprawa C-242/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, wniesione w dniu 27 maja 2015 r. przez Land Hessen | 30 |
| 2015/C 236/42 | Sprawa C-246/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, wniesione w dniu 28 maja 2015 r. przez Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG | 31 |
| | Sąd |
| 2015/C 236/43 | Sprawy połączone T-544/12 i T-546/12: Wyrok Sądu z dnia z dnia 3 czerwca 2015 r. – Pensa Pharma/OHIM – Ferring i Farmaceutisk Laboratorium Ferring (PENSA PHARMA i pensa) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Wspólnotowe znaki towarowe, słowny PENSA PHARMA i graficzny pensa — Wcześniejsze słowne, krajowy i Beneluksu, znaki towarowe PENTASA — Wyraźne zezwolenie na rejestrację wspólnotowego znaku towarowego przed wniesieniem wniosku o unieważnienie prawa do znaku — Artykuł 53 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Względne podstawy odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009] | 33 |
| 2015/C 236/44 | Sprawa T-254/13: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Stayer Ibérica/OHIM – ZAO Korporaciya Masternet (STAYER) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy STAYER — Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy STAYER — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009] | 33 |
| 2015/C 236/45 | Sprawa T-376/13: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein/EBC (Dostęp do dokumentów — Decyzja 2004/258/WE — Porozumienie o zamianie z dnia 15 lutego 2012 r. pomiędzy Grecją a EBC i krajowymi bankami centralnymi Eurosystemu — Załączniki A i B — Częściowa odmowa udzielenia dostępu — Interes publiczny — Polityka pieniężna Unii i państwa członkowskiego — Sytuacja finansowa EBC i krajowych banków centralnych Eurosystemu — Stabilność systemu finansowego Unii) | 34 |
| 2015/C 236/46 | Sprawa T-448/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Bora Creations/OHIM – Beauté prestige international (essence) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy essence — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009] | 35 |
| 2015/C 236/47 | Sprawa T-514/13: Wyrok Sądu z dnia 10 czerwca 2015 r. – AgriCapital/OHIM – agri.capital (AGRI.CAPITAL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AGRI.CAPITAL — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe AgriCapital i AGRICAPITAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 36 |
| 2015/C 236/48 | Sprawa T-559/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Giovanni Cosmetics/OHIM – Vasconcelos & Gonçalves (GIOVANNI GALLI) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GIOVANNI GALLI — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy GIOVANNI — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Charakter odróżniający imienia i nazwiska] | 36 |
| 2015/C 236/49 | Sprawa T-578/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Luxembourg Pamol (Cyprus) i Luxembourg Industries/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Środki ochrony roślin — Opublikowanie dokumentów dotyczących włączenia substancji czynnej — Nieuwzględnienie wniosku o zachowanie poufności pewnych informacji — Niemożność przypisania zaskarżonego aktu stronie pozwanej — Niedopuszczalność) | 37 |
| 2015/C 236/50 | Sprawa T-604/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Levi Strauss/OHIM – L&O Hunting Group (101) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego 101 — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy 501 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 38 |
| 2015/C 236/51 | Sprawa T-658/13 P: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – BP/FRA (Odwołanie — Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Personel Agencji Praw Podstawowych Unii — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony ze skutkiem zawarcia umowy na czas nieokreślony — Prawo do bycia wysłuchanym — Przeniesienie z urzędu do innych służb do czasu wygaśnięcia umowy — Ocena okoliczności faktycznych — Przeinaczenie dowodów — Obowiązek uzasadnienia) | 38 |
| 2015/C 236/52 | Sprawa T-140/14: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Bora Creations/OHIM (gel nails at home) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego gel nails at home — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 39 |
| 2015/C 236/53 | Sprawa T-222/14: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Deluxe Laboratories/OHIM (deluxe) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego deluxe — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Braku charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak charakteru opisowego — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009] | 40 |
| 2015/C 236/54 | Sprawa T-273/14: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Lithomex/OHIM – Glaubrecht Stingel (LITHOFIX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy LITHOFIX — Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe LITHOFIN — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo towarów — Brak obowiązku badania w odniesieniu do wszystkich towarów oznaczonych wcześniejszym znakiem towarowym — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 40 |
| 2015/C 236/55 | Sprawa T-556/14 P: Wyrok Sądu z dnia 9 czerwca 2015 r. – Navarro/Komisja (Odwołanie — Służba publiczna — Personel kontraktowy — Zatrudnienie — Ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń do pracy — Minimalne wymagane kwalifikacje — Odmowa zatrudnienia — Naruszenie art. 116 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej — Naruszenie prawa — Przeinaczenie okoliczności faktycznych) | 41 |
| 2015/C 236/56 | Sprawa T-562/14: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Yoo Holdings/OHIM – Eckes-Granini Group (YOO) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego YOO — Słowne wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe YO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 42 |
| 2015/C 236/57 | Sprawa T-175/15: Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2015 r. – Mabrouk/Rada | 42 |
| 2015/C 236/58 | Sprawa T-227/15: Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2015 r. – Redpur/OHIM – Redwell Manufaktur (Redpur) | 43 |
| 2015/C 236/59 | Sprawa T-239/15: Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2015 r. – Cryo-Save/OHIM – MedSkin Solutions Dr. Suwelack (Cryo-Save) | 44 |
| 2015/C 236/60 | Sprawa T-240/15: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – Grupo Bimbo/OHIM (Kształt batonów z czterema kółkami) | 45 |
| 2015/C 236/61 | Sprawa T-242/15: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ACDA i in./Komisja | 45 |
| 2015/C 236/62 | Sprawa T-246/15: Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2015 r. –Ivanjusjtjenko/Rada | 46 |
| 2015/C 236/63 | Sprawa T-259/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Close i Cegelec/Parlament | 48 |
| 2015/C 236/64 | Sprawa T-276/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Edison/OHIM – Eolus Vind (e) | 48 |
| 2015/C 236/65 | Sprawa T-293/15: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – Banimmo/Komisja | 49 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2015/C 236/02

Sprawa C-546/12 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. – Ralf Schräder/Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO), Jørn Hansson [Odwołanie — Wspólnotowa ochrona odmian roślin — Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) — Rozporządzenie (WE) nr 2100/94 — Artykuły 20 i 76 — Rozporządzenie (WE) nr 874/2009 — Artykuł 51 — Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie unieważnienia wspólnotowego prawa do ochrony — Zasada badania z urzędu — Postępowanie przed Izbą Odwoławczą CPVO — Istotne dowody]

2

2015/C 236/03

Sprawa C-182/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 maja 2015 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Industrial Tribunals, (Northern Ireland) – Zjednoczone Królestwo] – Valerie Lyttle i in./Bluebird UK Bidco 2 Limited [Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Zwolnienia grupowe — Dyrektywa 98/59/WE — Artykuł 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) — Pojęcie zakładu — Zasady obliczania liczby zwalnianych pracowników]

2

2015/C 236/04

Sprawa C-352/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Dortmund – Niemcy) – Cartel Damage Claims (CDC) Hydrogen Peroxide SA/Akzo Nobel NV, Solvay SA/NV, Kemira Oyj, FMC Foret SA (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Jurysdykcja szczególna — Artykuł 6 pkt 1 — Powództwo przeciwko wielu spółkom posiadającym siedziby w różnych państwach członkowskich, uczestniczącym w różnych miejscach i w różnym czasie w kartelu uznanym za niezgodny z art. 81 WE i art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego celem jest zasądzenie od nich solidarnie odszkodowania oraz solidarnego zobowiązania do udzielenia informacji — Jurysdykcja sądu, przed który wytoczono powództwo w odniesieniu do współpozwanych — Cofnięcie pozwu wobec pozwanego z siedzibą w państwie członkowskim siedziby sądu, przed który wytoczono powództwo — Jurysdykcja w wypadku odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego — Artykuł 5 pkt 3 — Klauzule prorogacyjne — Artykuł 23 — Skuteczne stosowanie zakazu karteli)

3

2015/C 236/05

Sprawa C-392/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona – Hiszpania) – Andrés Rabal Cañas/Nexea Gestión Documental SA, Fondo de Garantia Salarial (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Zwolnienia grupowe — Dyrektywa 98/59/WE — Pojęcie zakładu — Zasady obliczania liczby zwalnianych pracowników)

o

4

2015/C 236/06

Sprawa C-399/13 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Stichting Corporate Europe Observatory/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec (Odwołanie — Rozporządzenie nr 1049/2001 — Dostęp do dokumentów instytucji europejskich — Dokumenty dotyczące negocjacji handlowych pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indii — Pełny dostęp — Odmowa)

5

2015/C 236/07

Sprawa C-445/13 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 7 maja 2015 r. – Voss of Norway ASA/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Trójwymiarowe oznaczenie tworzone przez butelkę w kształcie walca]

6

2015/C 236/08

Sprawa C-497/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden – Niderlandy) – F. Faber/Autobedrijf Hazet Ochten BV (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 1999/44/WE — Sprzedaż towarów konsumpcyjnych i związana z tym gwarancja — Status kupującego — Status konsumenta — Brak zgodności dostarczonego towaru — Obowiązek powiadomienia sprzedawcy — Brak zgodności, który uwidocznił się w ciągu sześciu miesięcy od dostawy towaru — Ciężar dowodu)

6

2015/C 236/09

Sprawa C-516/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Dimensione Direct Sales srl, Michele Labianca/Knoll International Spa (Odesłanie prejudycjalne — Prawo autorskie — Dyrektywa 2001/29/WE — Artykuł 4 ust. 1 — Prawo do rozpowszechniania — Pojęcie publicznego rozpowszechniania — Oferta sprzedaży i reklama sporządzona przez podmiot handlowy na swojej stronie internetowej, w drodze nieadresowanych przesyłek reklamowych oraz w prasie państwa członkowskiego — Reprodukcja mebli chronionych prawem autorskim proponowanych do sprzedaży bez zezwolenia podmiotu wyłącznego prawa do rozpowszechniania — Oferta lub reklama nieprowadząca do nabycia oryginału lub kopii dzieła chronionego)

7

2015/C 236/10

Sprawa C-536/13: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – Gazprom OAO [Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Zakres stosowania — Sądownictwo polubowne — Wyłączenie — Uznawanie i wykonywanie zagranicznych orzeczeń arbitrażowych — Nakaz wydany przez sąd polubowny znajdujący się w państwie członkowskim — Nakaz mający na celu powstrzymanie wszczęcia lub dalszego prowadzenia postępowania przed sądem innego państwa członkowskiego — Kompetencje sądów państwa członkowskiego do odmowy uznania orzeczenia arbitrażowego — Konwencja nowojorska]

8

2015/C 236/11

Sprawa C-543/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank/E. Fischer-Lintjens [Odesłanie prejudycjalne — Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 27 — Rubryka R pkt 1 lit. a) i b) załącznika VI — Pojęcie emerytur lub rent należnych na podstawie ustawodawstwa kilku państw członkowskich — Świadczenia rzeczowe — Przyznanie emerytury z mocą wsteczną na podstawie ustawodawstwa państwa członkowskiego miejsca zamieszkania — Korzystanie ze świadczeń opieki zdrowotnej uzależnione od przystąpienia do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego — Zaświadczenie o niepodleganiu ubezpieczeniu na podstawie ustawodawstwa dotyczącego obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego w państwie członkowskim miejsca zamieszkania — Następczy brak obowiązku opłacania składek w tym państwie członkowskim — Cofnięcie z mocą wsteczną tego zaświadczenia — Niemożność przystąpienia z mocą wsteczną do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego — Przerwanie ochrony przed ryzykiem choroby przez takie ubezpieczenie — Skuteczność (effet utile) rozporządzenia nr 1408/71]

9

2015/C 236/12

Sprawa C-560/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Finanzamt Ulm/Ingeborg Wagner-Raith (Odesłanie prejudycjalne — Swobodny przepływ kapitału — Odstępstwo — Przepływy kapitału dotyczące świadczenia usług finansowych — Uregulowania krajowe przewidujące ryczałtowe opodatkowanie dochodów kapitałowych pochodzących z jednostek uczestnictwa w zagranicznych funduszach inwestycyjnych — Czarne fundusze)

10

2015/C 236/13

Sprawa C-579/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – P, S/Commissie Sociale Zekerheid Breda, College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Amstelveen (Odesłanie prejudycjalne — Status obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi — Dyrektywa 2003/109/WE — Artykuł 5 ust. 2 i art. 11 ust. 1 — Ustawodawstwo krajowe nakładające na obywateli państw trzecich, którzy uzyskali status rezydenta długoterminowego, obowiązek integracji społecznej potwierdzany egzaminem pod rygorem grzywny)

10

2015/C 236/14

Sprawa C-657/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf – Niemcy) – Verder LabTec GmbH & Co. KG/Finanzamt Hilden (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Swoboda przedsiębiorczości — Artykuł 49 TFUE — Ograniczenia — Rozłożony w czasie pobór podatku dotyczącego niezrealizowanych zysków kapitałowych — Zachowanie rozdziału kompetencji podatkowych pomiędzy państwami członkowskimi — Proporcjonalność)

11

2015/C 236/15

Sprawa C-678/13: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Załącznik III — Zastosowanie obniżonej stawki podatku VAT do sprzętu medycznego, sprzętu pomocniczego oraz pozostałych urządzeń, a także do produktów farmaceutycznych)

11

2015/C 236/16

Sprawa C-682/13 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Andechser Molkerei Scheitz GmbH/Komisja Europejska (Odwołanie — Zdrowie publiczne — Wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności — Glikozydy stewiolowe — Przesłanki dopuszczalności — Interes prawny)

12

2015/C 236/17

Sprawa C-5/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg – Niemcy) – Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH/Hauptzollamt Osnabrück (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 267 TFUE — Postępowanie wpadkowe w sprawie kontroli zgodności z konstytucją — Badanie zgodności ustawy krajowej zarówno z prawem Unii Europejskiej, jak i z konstytucją danego państwa członkowskiego — Uprawnienie sądu krajowego do wystąpienia do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Uregulowanie krajowe przewidujące nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych — Dyrektywy 2003/96/WE i 2008/118/WE — Artykuł 107 TFUE — Artykuły 93 EWEA, 191 EWEA i 192 EWEA)

13

2015/C 236/18

Sprawa C-15/14 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. (Odwołanie — Pomoc państwa — Umowa w sprawie opłat eksploatacyjnych za wydobycie węglowodorów zawarta między Węgrami a spółką naftowo-gazową MOL — Późniejsza zmiana systemu prawnego wprowadzająca podwyżkę stawki opłat — Niestosowanie podwyżki opłat w odniesieniu do spółki MOL — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Charakter selektywny)

14

2015/C 236/19

Sprawa C-53/14 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 maja 2015 r. – JAS Jet Air Service France (SARL)/Komisja Europejska (Odwołanie — Unia celna i wspólna taryfa celna — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 239 — Rozporządzenie wykonawcze do kodeksu celnego — Artykuł 905 — Przywóz spodni dżinsowych ze Stanów Zjednoczonych — Należności celne przywozowe — Decyzja stwierdzająca bezzasadność umorzenia tych należności — Brak szczególnej sytuacji)

14

2015/C 236/20

Sprawa C-65/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail de Nivelles – Belgia) – Charlotte Rosselle/Institut national d'assurance maladie-invalidité (INAMI), Union nationale des mutualités libres (UNM) (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 92/85/EWG — Środki służące wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią — Artykuł 11 pkt 2 i 4 — Urzędniczka przeniesiona do dyspozycji pracodawcy bez pełnienia obowiązków z przyczyn osobistych w celu uzyskania zatrudnienia w charakterze pracownika najemnego — Odmowa przyznania jej zasiłku macierzyńskiego z powodu nieukończenia, w charakterze pracownika najemnego, minimalnego okresu składkowego uprawniającego do określonych świadczeń z zabezpieczenia społecznego)

15

2015/C 236/21

Sprawa C-161/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2015 – Komisja Europejska/Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 98 ust. 2 — Punkt 10 załącznika III — Obniżona stawka podatku VAT stosowana w związku z dostawą, budową, remontem i przebudową budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej — Punkt 10a załącznika III — Obniżona stawka podatku VAT stosowana w związku z remontem i naprawą prywatnych budynków mieszkalnych, z wyłączeniem materiałów stanowiących znaczącą część wartości świadczonej usługi — Przepisy krajowe stosujące obniżoną stawkę podatku VAT w odniesieniu do usług montażu i dostawy materiałów energooszczędnych)

15

2015/C 236/22

Sprawa C-195/14: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V./Teekanne GmbH & Co. KG [Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2000/13/WE — Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych — Artykuł 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 ust. 1 pkt 2 — Etykietowanie mogące wprowadzić nabywcę w błąd co do składu środków spożywczych — Wykaz składników — Użycie oznaczenia malinowo-waniliowa przygoda oraz ilustracji przedstawiających maliny i kwiaty wanilii na opakowaniu herbaty owocowej niezawierającej tych składników]

16

2015/C 236/23

Sprawa C-262/14: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Neamț – Rumunia) – Sindicatul Cadrelor Militare Disponibilizate în rezervă și în retragere (SCMD)/Ministerul Finanțelor Publice (Odesłanie prejudycjalne — Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy — Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuły 2, 3 ust. 1 i art. 6 — Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek — Dyskryminacja stosowana w zależności od przynależności do kategorii społeczno-zawodowej lub miejsca pracy — Przepisy prawa krajowego zakazujące, w pewnych granicach, łączenia emerytury z dochodami z wynagrodzenia pobieranego w związku z wykonywaniem działalności zawodowej w sektorze publicznym — Zakończenie z mocy prawa stosunku pracy lub stosunku służby)

17

2015/C 236/24

Sprawa C-269/14: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus – Finlandia) – postępowanie wszczęte przez Kansaneläkelaitos (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne — Dyrektywa 2004/18/WE — Artykuł 1 ust. 4 — Koncesja na usługi — Pojęcie — Pakiet umów zawartych między instytucją ubezpieczeń społecznych a spółkami taksówkowymi przewidujący elektroniczna procedurę bezpośredniej refundacji kosztów transportu osób ubezpieczonych i system rezerwacji środków transportu)

18

2015/C 236/25

Sprawa C-285/14: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Directeur général des douanes et droits indirects, Directeur régional des douanes et droits indirects d'Auvergne/Brasserie Bouquet SA (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Dyrektywa 92/83/EWG — Podatki akcyzowe — Piwo — Artykuł 4 — Niezależne, małe browary — Obniżona stawka podatku akcyzowego — Przesłanki — Brak działania na mocy licencji — Produkcja zgodnie z metodą produkcji należącą do podmiotu trzeciego i z jego upoważnienia — Używanie znaku towarowego tego podmiotu trzeciego na podstawie upoważnienia)

18

2015/C 236/26

Sprawa C-322/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Krefeld – Niemcy) – Jaouad El Majdoub/CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH [Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Artykuł 23 — Umowa prorogacyjna — Wymogi formalne — Elektroniczny przekaz umożliwiający trwały zapis umowy — Pojęcie — Warunki ogólne sprzedaży, z którymi można zapoznać się i które można wydrukować za pośrednictwem hiperlinku umożliwiającego ich wyświetlenie w nowym oknie — Technika akceptacji przez kliknięcie (click wrapping)]

19

2015/C 236/27

Sprawa C-339/14: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Nürnberg – Niemcy) – postępowanie karne/Andreas Wittmann (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2006/126/WE — Wzajemne uznawanie praw jazdy — Okres obowiązywania zakazu — Wydanie prawa jazdy przez państwo członkowskie przed początkiem okresu obowiązywania zakazu w państwie członkowskim miejsca zamieszkania — Przyczyny odmowy uznania w państwie członkowskim miejsca zamieszkania ważności prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie)

19

2015/C 236/28

Sprawa C-349/14: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État – Francja) – Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej (Odesłanie prejudycjalne — Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej — Artykuł 12 akapit drugi — Podatek pobierany na rzecz gmin obciążający osoby posiadające lokal mieszkalny lub korzystające z lokalu mieszkalnego na terytorium tych gmin — Pułap — Środek socjalny — Uwzględnienie dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię Europejską jej urzędnikom i innym pracownikom)

20

2015/C 236/29

Sprawa C-275/14: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 5 lutego 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – Jednostka Innowacyjno-Wdrożeniowa Petrol S.C. Paczuski Maciej i Puławski Ryszard/Minister Finansów (Odesłanie prejudycjalne — Opodatkowanie produktów energetycznych — Dyrektywa 2003/96/WE — Artykuł 2 ust. 3 — Bezpośrednia skuteczność — Dodatki do paliw silnikowych objęte kodem CN 3811)

21

2015/C 236/30

Sprawa C-578/14: Postanowienie Trybunału pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen – Belgia) – Argenta Spaarbank NV/Belgische Staat (Odesłanie prejudycjalne — Podatek dochodowy od osób prawnych — Dyrektywa 90/435/WE — Artykuł 1 ust. 2 i art. 4 ust. 2 — Spółki dominujące i zależne różnych państw członkowskich — Wspólny system podatkowy — Możliwość odliczenia podlegającego opodatkowaniu zysku spółki dominującej — Stan faktyczny i prawny sporu głównego — Względy uzasadniające konieczność uzyskania odpowiedzi na pytanie prejudycjalne — Brak dostatecznych wyjaśnień — Oczywista niedopuszczalność)

21

2015/C 236/31

Sprawa C-150/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 30 marca 2015 r. – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten/N

22

2015/C 236/32

Sprawa C-173/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 17 kwietnia 2015 r. – GE Healthcare GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf

23

2015/C 236/33

Sprawa C-175/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Rumunia) w dniu 20 kwietnia 2015 r. – Taser International Inc./SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu

24

2015/C 236/34

Sprawa C-184/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 23 kwietnia 2015 r. – Florentina Martínez Andrés/Servicio Vasco de Salud

25

2015/C 236/35

Sprawa C-192/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 24 kwietnia 2015 r. – T. D. Rease, P. Wullems/College bescherming persoonsgegevens

26

2015/C 236/36

Sprawa C-197/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 29 kwietnia 2015 r. – Juan Carlos Castrejana López/Ayuntamiento de Vitoria

26

2015/C 236/37

Sprawa C-208/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 5 maja 2015 r. – Stock ’94 Szolgáltató Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV)

27

2015/C 236/38

Sprawa C-210/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 6 maja 2015 r. przez Rzeczpospolitą Polską od wyroku Sądu z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie T-257/13, Rzeczpospolita Polska przeciwko Komisji Europejskiej

28

2015/C 236/39

Sprawa C-215/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen kasacionen syd (Bułgaria) w dniu 11 maja 2015 r. – Wasiłka Iwanowa Gogowa/Ilija Dimitrow Iliew

29

2015/C 236/40

Sprawa C-237/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Ireland (Irlandia) w dniu 22 maja 2015 r. – Minister for Justice and Equality/Francis Lanigan

30

2015/C 236/41

Sprawa C-242/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, wniesione w dniu 27 maja 2015 r. przez Land Hessen

30

2015/C 236/42

Sprawa C-246/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, wniesione w dniu 28 maja 2015 r. przez Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG

31

Sąd

2015/C 236/43

Sprawy połączone T-544/12 i T-546/12: Wyrok Sądu z dnia z dnia 3 czerwca 2015 r. – Pensa Pharma/OHIM – Ferring i Farmaceutisk Laboratorium Ferring (PENSA PHARMA i pensa) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Wspólnotowe znaki towarowe, słowny PENSA PHARMA i graficzny pensa — Wcześniejsze słowne, krajowy i Beneluksu, znaki towarowe PENTASA — Wyraźne zezwolenie na rejestrację wspólnotowego znaku towarowego przed wniesieniem wniosku o unieważnienie prawa do znaku — Artykuł 53 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Względne podstawy odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009]

33

2015/C 236/44

Sprawa T-254/13: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Stayer Ibérica/OHIM – ZAO Korporaciya Masternet (STAYER) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy STAYER — Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy STAYER — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009]

33

2015/C 236/45

Sprawa T-376/13: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein/EBC (Dostęp do dokumentów — Decyzja 2004/258/WE — Porozumienie o zamianie z dnia 15 lutego 2012 r. pomiędzy Grecją a EBC i krajowymi bankami centralnymi Eurosystemu — Załączniki A i B — Częściowa odmowa udzielenia dostępu — Interes publiczny — Polityka pieniężna Unii i państwa członkowskiego — Sytuacja finansowa EBC i krajowych banków centralnych Eurosystemu — Stabilność systemu finansowego Unii)

34

2015/C 236/46

Sprawa T-448/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Bora Creations/OHIM – Beauté prestige international (essence) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy essence — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009]

35

2015/C 236/47

Sprawa T-514/13: Wyrok Sądu z dnia 10 czerwca 2015 r. – AgriCapital/OHIM – agri.capital (AGRI.CAPITAL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AGRI.CAPITAL — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe AgriCapital i AGRICAPITAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

36

2015/C 236/48

Sprawa T-559/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Giovanni Cosmetics/OHIM – Vasconcelos & Gonçalves (GIOVANNI GALLI) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GIOVANNI GALLI — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy GIOVANNI — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Charakter odróżniający imienia i nazwiska]

36

2015/C 236/49

Sprawa T-578/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Luxembourg Pamol (Cyprus) i Luxembourg Industries/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Środki ochrony roślin — Opublikowanie dokumentów dotyczących włączenia substancji czynnej — Nieuwzględnienie wniosku o zachowanie poufności pewnych informacji — Niemożność przypisania zaskarżonego aktu stronie pozwanej — Niedopuszczalność)

37

2015/C 236/50

Sprawa T-604/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Levi Strauss/OHIM – L&O Hunting Group (101) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego 101 — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy 501 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

38

2015/C 236/51

Sprawa T-658/13 P: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – BP/FRA (Odwołanie — Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Personel Agencji Praw Podstawowych Unii — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony ze skutkiem zawarcia umowy na czas nieokreślony — Prawo do bycia wysłuchanym — Przeniesienie z urzędu do innych służb do czasu wygaśnięcia umowy — Ocena okoliczności faktycznych — Przeinaczenie dowodów — Obowiązek uzasadnienia)

38

2015/C 236/52

Sprawa T-140/14: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Bora Creations/OHIM (gel nails at home) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego gel nails at home — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

39

2015/C 236/53

Sprawa T-222/14: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Deluxe Laboratories/OHIM (deluxe) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego deluxe — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Braku charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak charakteru opisowego — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009]

40

2015/C 236/54

Sprawa T-273/14: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Lithomex/OHIM – Glaubrecht Stingel (LITHOFIX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy LITHOFIX — Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe LITHOFIN — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo towarów — Brak obowiązku badania w odniesieniu do wszystkich towarów oznaczonych wcześniejszym znakiem towarowym — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

40

2015/C 236/55

Sprawa T-556/14 P: Wyrok Sądu z dnia 9 czerwca 2015 r. – Navarro/Komisja (Odwołanie — Służba publiczna — Personel kontraktowy — Zatrudnienie — Ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń do pracy — Minimalne wymagane kwalifikacje — Odmowa zatrudnienia — Naruszenie art. 116 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej — Naruszenie prawa — Przeinaczenie okoliczności faktycznych)

41

2015/C 236/56

Sprawa T-562/14: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Yoo Holdings/OHIM – Eckes-Granini Group (YOO) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego YOO — Słowne wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe YO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

42

2015/C 236/57

Sprawa T-175/15: Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2015 r. – Mabrouk/Rada

42

2015/C 236/58

Sprawa T-227/15: Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2015 r. – Redpur/OHIM – Redwell Manufaktur (Redpur)

43

2015/C 236/59

Sprawa T-239/15: Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2015 r. – Cryo-Save/OHIM – MedSkin Solutions Dr. Suwelack (Cryo-Save)

44

2015/C 236/60

Sprawa T-240/15: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – Grupo Bimbo/OHIM (Kształt batonów z czterema kółkami)

45

2015/C 236/61

Sprawa T-242/15: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ACDA i in./Komisja

45

2015/C 236/62

Sprawa T-246/15: Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2015 r. –Ivanjusjtjenko/Rada

46

2015/C 236/63

Sprawa T-259/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Close i Cegelec/Parlament

48

2015/C 236/64

Sprawa T-276/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Edison/OHIM – Eolus Vind (e)

48

2015/C 236/65

Sprawa T-293/15: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – Banimmo/Komisja

49

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2015/C 236/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 228 z 13.7.2015

Wcześniejsze publikacje

DZ.U. C 221 z 6.7.2015

Dz.U. C 213 z 29.6.2015

Dz.U. C 205 z 22.6.2015

Dz.U. C 198 z 15.6.2015

Dz.U. C 190 z 8.6.2015

Dz.U. C 178 z 1.6.2015

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/2

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. – Ralf Schräder/Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO), Jørn Hansson

(Sprawa C-546/12 P) (1)

([Odwołanie - Wspólnotowa ochrona odmian roślin - Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) - Rozporządzenie (WE) nr 2100/94 - Artykuły 20 i 76 - Rozporządzenie (WE) nr 874/2009 - Artykuł 51 - Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie unieważnienia wspólnotowego prawa do ochrony - Zasada badania z urzędu - Postępowanie przed Izbą Odwoławczą CPVO - Istotne dowody])

(2015/C 236/02)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Ralf Schräder (przedstawiciel: T. Leidereiter, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (przedstawiciel: M. Ekvad, pełnomocnik, wspierany przez A. von Mühlendahla, Rechtsanwalt), Jørn Hansson (przedstawiciel: G. Würtenberger, Rechtsanwalt)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Ralf Schräder zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Ralf Schräder zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 38 z 9.2.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/2

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 maja 2015 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Industrial Tribunals, (Northern Ireland) – Zjednoczone Królestwo] – Valerie Lyttle i in./Bluebird UK Bidco 2 Limited

(Sprawa C-182/13) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Zwolnienia grupowe - Dyrektywa 98/59/WE - Artykuł 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) - Pojęcie zakładu - Zasady obliczania liczby zwalnianych pracowników])

(2015/C 236/03)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Industrial Tribunals, (Northern Ireland)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Valerie Lyttle, Sarah Louise Halliday, Clara Lyttle, Tanya McGerty

Strona pozwana: Bluebird UK Bidco 2 Limited

Sentencja

Pojęcie „przedsiębiorstwa [zakładu]” znajdujące się w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (ii) dyrektywy Rady nr 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych należy interpretować w ten sam sposób co pojęcie znajdujące się w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (i) tej dyrektywy.

Artykuł 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (ii) dyrektywy 98/59 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisowi krajowemu, który przewiduje obowiązek poinformowania pracowników i przeprowadzenia z nimi konsultacji w przypadku zwolnienia w okresie 90 dni co najmniej 20 pracowników w jednym zakładzie przedsiębiorstwa, a nie w przypadku gdy łączna liczba zwolnień we wszystkich zakładach lub w niektórych zakładach przedsiębiorstwa w tym samym okresie osiąga lub przekracza próg 20 pracowników.

---

(1)  Dz.U. C 189 z 29.6.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/3

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Dortmund – Niemcy) – Cartel Damage Claims (CDC) Hydrogen Peroxide SA/Akzo Nobel NV, Solvay SA/NV, Kemira Oyj, FMC Foret SA

(Sprawa C-352/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Jurysdykcja szczególna - Artykuł 6 pkt 1 - Powództwo przeciwko wielu spółkom posiadającym siedziby w różnych państwach członkowskich, uczestniczącym w różnych miejscach i w różnym czasie w kartelu uznanym za niezgodny z art. 81 WE i art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego celem jest zasądzenie od nich solidarnie odszkodowania oraz solidarnego zobowiązania do udzielenia informacji - Jurysdykcja sądu, przed który wytoczono powództwo w odniesieniu do współpozwanych - Cofnięcie pozwu wobec pozwanego z siedzibą w państwie członkowskim siedziby sądu, przed który wytoczono powództwo - Jurysdykcja w wypadku odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego - Artykuł 5 pkt 3 - Klauzule prorogacyjne - Artykuł 23 - Skuteczne stosowanie zakazu karteli))

(2015/C 236/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Dortmund

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Cartel Damage Claims (CDC) Hydrogen Peroxide SA

Strona pozwana: Akzo Nobel NV, Solvay SA/NV, Kemira Oyj, FMC Foret, SA

Sentencja

| 1) | Artykuł 6 pkt 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że przewidziana przez ten przepis zasada koncentracji jurysdykcji w wypadku wielości pozwanych może znajdować zastosowanie w ramach powództwa, którego celem jest zasądzenie od nich solidarnie odszkodowania, oraz, w ramach tej odpowiedzialności, solidarnego zobowiązania do udzielenia informacji skierowanego przeciwko przedsiębiorstwom uczestniczącym w różny sposób pod względem geograficznym i czasowym w jednolitym i ciągłym naruszeniu zakazu karteli przewidzianego w prawie Unii i stwierdzonego w decyzji Komisji Europejskiej, i to nawet wtedy, gdy powód cofnął w międzyczasie pozew w stosunku do jedynego spośród współpozwanych, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie członkowskim siedziby sądu, przed który wytoczono powództwo, chyba że zostanie stwierdzone, iż pomiędzy powodem i wspomnianym współpozwanym w chwili wniesienia pozwu istniała zmowa mająca na celu sztuczne spowodowanie spełnienia przesłanek stosowania tego przepisu, względnie sztuczne utrzymanie stanu ich spełnienia. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 6 pkt 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że przewidziana przez ten przepis zasada koncentracji jurysdykcji w wypadku wielości pozwanych może znajdować zastosowanie w ramach powództwa, którego celem jest zasądzenie od nich solidarnie odszkodowania, oraz, w ramach tej odpowiedzialności, solidarnego zobowiązania do udzielenia informacji skierowanego przeciwko przedsiębiorstwom uczestniczącym w różny sposób pod względem geograficznym i czasowym w jednolitym i ciągłym naruszeniu zakazu karteli przewidzianego w prawie Unii i stwierdzonego w decyzji Komisji Europejskiej, i to nawet wtedy, gdy powód cofnął w międzyczasie pozew w stosunku do jedynego spośród współpozwanych, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie członkowskim siedziby sądu, przed który wytoczono powództwo, chyba że zostanie stwierdzone, iż pomiędzy powodem i wspomnianym współpozwanym w chwili wniesienia pozwu istniała zmowa mająca na celu sztuczne spowodowanie spełnienia przesłanek stosowania tego przepisu, względnie sztuczne utrzymanie stanu ich spełnienia.

| 2) | Artykuł 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że w wypadku powództwa, w którym wobec pozwanych mających siedziby w różnych państwach członkowskich dochodzone jest roszczenie odszkodowawcze z tytułu stwierdzonego przez Komisję jednolitego i ciągłego naruszenia art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia o EOG, w którym pozwani uczestniczyli w kilku państwach członkowskich, w różnych miejscach i w różnym czasie, zdarzenie wywołujące szkodę nastąpiło osobno w odniesieniu do każdego z poszkodowanych podmiotów, tak że każdy z nich będzie mógł zgodnie z art. 5 pkt 3 rozporządzenia wytoczyć powództwo albo przed sądem miejsca, w którego obszarze właściwości kartel stanowiący przedmiot postępowania głównego został definitywnie zawarty, albo, w danym wypadku, przed sądem, w którego obszarze właściwości zawarte zostało szczególne porozumienie, które można zidentyfikować jako jedyne zdarzenie powodujące powstanie szkody, albo przed sądem, w którego obszarze właściwości leży siedziba danego przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że w wypadku powództwa, w którym wobec pozwanych mających siedziby w różnych państwach członkowskich dochodzone jest roszczenie odszkodowawcze z tytułu stwierdzonego przez Komisję jednolitego i ciągłego naruszenia art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia o EOG, w którym pozwani uczestniczyli w kilku państwach członkowskich, w różnych miejscach i w różnym czasie, zdarzenie wywołujące szkodę nastąpiło osobno w odniesieniu do każdego z poszkodowanych podmiotów, tak że każdy z nich będzie mógł zgodnie z art. 5 pkt 3 rozporządzenia wytoczyć powództwo albo przed sądem miejsca, w którego obszarze właściwości kartel stanowiący przedmiot postępowania głównego został definitywnie zawarty, albo, w danym wypadku, przed sądem, w którego obszarze właściwości zawarte zostało szczególne porozumienie, które można zidentyfikować jako jedyne zdarzenie powodujące powstanie szkody, albo przed sądem, w którego obszarze właściwości leży siedziba danego przedsiębiorstwa.

| 3) | Artykuł 23 ust. 1 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że w wypadku powództw o odszkodowanie z tytułu naruszenia art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia o EOG zezwala on na uwzględnienie zawartych w umowach o dostawy klauzul prorogacyjnych, nawet jeśli prowadzi to do wyłączenia zasad ustalania jurysdykcji przewidzianych w art. 5 pkt 3 lub art. 6 pkt 1 tego rozporządzenia, pod warunkiem że owe klauzule odnoszą się do sporów dotyczących odpowiedzialności wynikającej z naruszenia prawa konkurencji. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 23 ust. 1 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że w wypadku powództw o odszkodowanie z tytułu naruszenia art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia o EOG zezwala on na uwzględnienie zawartych w umowach o dostawy klauzul prorogacyjnych, nawet jeśli prowadzi to do wyłączenia zasad ustalania jurysdykcji przewidzianych w art. 5 pkt 3 lub art. 6 pkt 1 tego rozporządzenia, pod warunkiem że owe klauzule odnoszą się do sporów dotyczących odpowiedzialności wynikającej z naruszenia prawa konkurencji.

---

(1)  Dz.U. C 298 z 12.10.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/4

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona – Hiszpania) – Andrés Rabal Cañas/Nexea Gestión Documental SA, Fondo de Garantia Salarial

(Sprawa C-392/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Zwolnienia grupowe - Dyrektywa 98/59/WE - Pojęcie zakładu - Zasady obliczania liczby zwalnianych pracowników))

(2015/C 236/05)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Social no33 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Andrés Rabal Cañas

Strona pozwana: Nexea Gestión Documental SA, Fondo de Garantia Salarial

Sentencja

| 1) | Artykuł 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych należy interpretować w ten sposób, że przepis ten stoi na przeszkodzie przepisom krajowym wprowadzającym jako jedyną jednostkę referencyjną przedsiębiorstwo, a nie zakład, jeśli konsekwencją stosowania tego kryterium jest uniemożliwienie przeprowadzenia procedury informacji i konsultacji przewidzianej w art. 2–4 tej dyrektywy, w sytuacji gdy dane zwolnienia należałoby uznać za „zwolnienia zbiorowe” w świetle definicji przyjętej w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rzeczonej dyrektywy, gdyby jako jednostkę referencyjną przyjąć zakład. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych należy interpretować w ten sposób, że przepis ten stoi na przeszkodzie przepisom krajowym wprowadzającym jako jedyną jednostkę referencyjną przedsiębiorstwo, a nie zakład, jeśli konsekwencją stosowania tego kryterium jest uniemożliwienie przeprowadzenia procedury informacji i konsultacji przewidzianej w art. 2–4 tej dyrektywy, w sytuacji gdy dane zwolnienia należałoby uznać za „zwolnienia zbiorowe” w świetle definicji przyjętej w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rzeczonej dyrektywy, gdyby jako jednostkę referencyjną przyjąć zakład.

| 2) | Artykuł 1 ust. 1 dyrektywy 98/59 należy interpretować w ten sposób, że dla celów stwierdzenia, że dokonano „zwolnień grupowych” w rozumieniu rzeczonego przepisu, nie należy uwzględniać indywidualnych przypadków rozwiązania umów o pracę zawartych na czas określony lub na wykonanie zadania szczególnego, w sytuacjach gdy do rozwiązań tych dochodzi w dniu upływu terminu umowy lub w dniu wykonania owego zadania. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 1 ust. 1 dyrektywy 98/59 należy interpretować w ten sposób, że dla celów stwierdzenia, że dokonano „zwolnień grupowych” w rozumieniu rzeczonego przepisu, nie należy uwzględniać indywidualnych przypadków rozwiązania umów o pracę zawartych na czas określony lub na wykonanie zadania szczególnego, w sytuacjach gdy do rozwiązań tych dochodzi w dniu upływu terminu umowy lub w dniu wykonania owego zadania.

| 3) | Artykuł 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 98/59 należy interpretować w ten sposób, że dla stwierdzenia istnienia zwolnień grupowych dokonanych w ramach umów o pracę zawartych na czas określony lub na wykonanie zadania szczególnego nie jest konieczne, aby powód zwolnień grupowych wynikał z tych samych ram grupowego zatrudniania na taki sam czas lub do wykonania takiego samego zadania. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 98/59 należy interpretować w ten sposób, że dla stwierdzenia istnienia zwolnień grupowych dokonanych w ramach umów o pracę zawartych na czas określony lub na wykonanie zadania szczególnego nie jest konieczne, aby powód zwolnień grupowych wynikał z tych samych ram grupowego zatrudniania na taki sam czas lub do wykonania takiego samego zadania.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 7.9.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/5

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Stichting Corporate Europe Observatory/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-399/13 P) (1)

((Odwołanie - Rozporządzenie nr 1049/2001 - Dostęp do dokumentów instytucji europejskich - Dokumenty dotyczące negocjacji handlowych pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indii - Pełny dostęp - Odmowa))

(2015/C 236/06)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Stichting Corporate Europe Observatory (przedstawiciel: S. Crosby, solicitor)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Clotuche-Duvieusart i I. Zervas, pełnomocnicy)

Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i J. Möller, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Stichting Corporate Europe Observatory zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Stichting Corporate Europe Observatory zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 21.9.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/6

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 7 maja 2015 r. – Voss of Norway ASA/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-445/13 P) (1)

([Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Trójwymiarowe oznaczenie tworzone przez butelkę w kształcie walca])

(2015/C 236/07)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Voss of Norway ASA (przedstawiciele: F. Jacobacci i B La Tella, avvocati)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik); Nordic Spirit AB (publ)

Interwenient popierający wnoszącego odwołanie: International Trademark Association (przedstawiciele: adwokat T. De Haan, F. Folmer i S. Klos, advocaten, S. Helmer, solicitor)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Voss of Norway ASA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Voss of Norway ASA zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | International Trademark Association pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

International Trademark Association pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 344 z 23.11.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden – Niderlandy) – F. Faber/Autobedrijf Hazet Ochten BV

(Sprawa C-497/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 1999/44/WE - Sprzedaż towarów konsumpcyjnych i związana z tym gwarancja - Status kupującego - Status konsumenta - Brak zgodności dostarczonego towaru - Obowiązek powiadomienia sprzedawcy - Brak zgodności, który uwidocznił się w ciągu sześciu miesięcy od dostawy towaru - Ciężar dowodu))

(2015/C 236/08)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: F. Faber

Strona pozwana: Autobedrijf Hazet Ochten BV

Sentencja

| 1) | Dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozstrzygający spór dotyczący umowy, która może być objęta zakresem stosowania tej dyrektywy, jeżeli dysponuje on niezbędnymi ku temu informacjami na temat stanu prawnego i faktycznego lub może nimi dysponować w drodze prostego wniosku o wyjaśnienia, jest zobowiązany ustalić, czy kupujący może być uznany za konsumenta w rozumieniu tejże dyrektywy, nawet jeśli ten ostatni nie powołał się wyraźnie na taki status. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozstrzygający spór dotyczący umowy, która może być objęta zakresem stosowania tej dyrektywy, jeżeli dysponuje on niezbędnymi ku temu informacjami na temat stanu prawnego i faktycznego lub może nimi dysponować w drodze prostego wniosku o wyjaśnienia, jest zobowiązany ustalić, czy kupujący może być uznany za konsumenta w rozumieniu tejże dyrektywy, nawet jeśli ten ostatni nie powołał się wyraźnie na taki status.

| 2) | Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy 1999/44 należy interpretować w ten sposób, że powinien on być uznany za przepis, który jest równoważny z krajowym przepisem posiadającym w rozumieniu wewnętrznego porządku prawnego rangę przepisu bezwzględnie wiążącego, a sąd krajowy jest zobowiązany zastosować z urzędu każdy przepis, który dokonuje jego transpozycji do prawa wewnętrznego. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy 1999/44 należy interpretować w ten sposób, że powinien on być uznany za przepis, który jest równoważny z krajowym przepisem posiadającym w rozumieniu wewnętrznego porządku prawnego rangę przepisu bezwzględnie wiążącego, a sąd krajowy jest zobowiązany zastosować z urzędu każdy przepis, który dokonuje jego transpozycji do prawa wewnętrznego.

| 3) | Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy 1999/44 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on obowiązywaniu przepisu krajowego, który przewiduje, że konsument w celu skorzystania z praw przyznanych mu tą dyrektywą powinien zawiadomić sprzedawcę w odpowiednim czasie o braku zgodności, pod warunkiem, że konsumentowi dla dokonania tego zawiadomienia przysługuje termin nie krótszy niż dwa miesiące od dnia, w którym stwierdził on taki brak zgodności, wymagane zawiadomienie dotyczy wyłącznie istnienia takiego braku zgodności i nie podlega ono regułom dowodowym, które czyniłyby niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym korzystanie przez tegoż konsumenta z przyznanych mu praw. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy 1999/44 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on obowiązywaniu przepisu krajowego, który przewiduje, że konsument w celu skorzystania z praw przyznanych mu tą dyrektywą powinien zawiadomić sprzedawcę w odpowiednim czasie o braku zgodności, pod warunkiem, że konsumentowi dla dokonania tego zawiadomienia przysługuje termin nie krótszy niż dwa miesiące od dnia, w którym stwierdził on taki brak zgodności, wymagane zawiadomienie dotyczy wyłącznie istnienia takiego braku zgodności i nie podlega ono regułom dowodowym, które czyniłyby niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym korzystanie przez tegoż konsumenta z przyznanych mu praw.

| 4) | Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy 1999/44 należy interpretować w ten sposób, że zasada, zgodnie z którą przyjmuje się, że brak zgodności istniał w chwili dostawy towaru






  — | znajduje zastosowanie, jeżeli konsument przedstawi dowód, że sprzedany towar nie jest zgodny z umową, a odnośny brak zgodności ujawnił się, to znaczy stał się fizycznie widoczny w ciągu sześciu miesięcy od dnia dostawy towaru. Konsument nie jest zobowiązany przedstawić dowodu w zakresie przyczyny takiego braku zgodności ani wykazać, że za jego powstanie odpowiada sprzedawca; |
| --- | --- | --- |

4)

Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy 1999/44 należy interpretować w ten sposób, że zasada, zgodnie z którą przyjmuje się, że brak zgodności istniał w chwili dostawy towaru

—

znajduje zastosowanie, jeżeli konsument przedstawi dowód, że sprzedany towar nie jest zgodny z umową, a odnośny brak zgodności ujawnił się, to znaczy stał się fizycznie widoczny w ciągu sześciu miesięcy od dnia dostawy towaru. Konsument nie jest zobowiązany przedstawić dowodu w zakresie przyczyny takiego braku zgodności ani wykazać, że za jego powstanie odpowiada sprzedawca;

| — | nie znajduje zastosowania, wyłącznie jeżeli sprzedawca udowodni w sposób wymagany prawem, że przyczyna lub źródło tego braku zgodności wiąże się ze zdarzeniem, które miało miejsce po dostawie towaru. |
| --- | --- |

—

nie znajduje zastosowania, wyłącznie jeżeli sprzedawca udowodni w sposób wymagany prawem, że przyczyna lub źródło tego braku zgodności wiąże się ze zdarzeniem, które miało miejsce po dostawie towaru.

---

(1)  Dz.U. C 367 z 14.12.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/7 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Dimensione Direct Sales srl, Michele Labianca/Knoll International Spa

(Sprawa C-516/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Prawo autorskie - Dyrektywa 2001/29/WE - Artykuł 4 ust. 1 - Prawo do rozpowszechniania - Pojęcie „publicznego rozpowszechniania” - Oferta sprzedaży i reklama sporządzona przez podmiot handlowy na swojej stronie internetowej, w drodze nieadresowanych przesyłek reklamowych oraz w prasie państwa członkowskiego - Reprodukcja mebli chronionych prawem autorskim proponowanych do sprzedaży bez zezwolenia podmiotu wyłącznego prawa do rozpowszechniania - Oferta lub reklama nieprowadząca do nabycia oryginału lub kopii dzieła chronionego))

(2015/C 236/09)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Dimensione Direct Sales srl, Michele Labianca

Strona pozwana: Knoll International Spa

Sentencja

Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym należy interpretować w ten sposób, że zezwala on podmiotowi wyłącznego prawa do rozpowszechniania utworu chronionego na sprzeciwienie się ofercie sprzedaży lub reklamie ukierunkowanej dotyczącej oryginału lub kopii tego utworu, nawet jeśli nie zostałoby wykazane, że na podstawie tej reklamy dochodzi do nabycia przez nabywcę z Unii przedmiotu chronionego, przy założeniu, że ta reklama zachęca do jego nabycia konsumentów z państwa członkowskiego, w którym ten utwór podlega ochronie przez prawo autorskie.

---

(1)  Dz.U. C 367 z 14.12.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/8 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/8

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – „Gazprom” OAO

(Sprawa C-536/13) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Zakres stosowania - Sądownictwo polubowne - Wyłączenie - Uznawanie i wykonywanie zagranicznych orzeczeń arbitrażowych - Nakaz wydany przez sąd polubowny znajdujący się w państwie członkowskim - Nakaz mający na celu powstrzymanie wszczęcia lub dalszego prowadzenia postępowania przed sądem innego państwa członkowskiego - Kompetencje sądów państwa członkowskiego do odmowy uznania orzeczenia arbitrażowego - Konwencja nowojorska])

(2015/C 236/10)

Język postępowania: litewski

Sąd odsyłający

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Strona w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„Gazprom” OAO

przy udziale: Lietuvos Respublika

Sentencja

Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie temu, aby sąd państwa członkowskiego uznał i wykonał orzeczenie arbitrażowe zakazujące stronie występowania z określonymi żądaniami przed sądem tego państwa członkowskiego bądź odmówił jego uznania i wykonania, ponieważ rozporządzenie to nie reguluje kwestii uznawania i wykonywania w państwie członkowskim orzeczenia arbitrażowego wydanego przez sąd polubowny w innym państwie członkowskim.

---

(1)  Dz.U. C 377 z 21.12.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/9

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank/E. Fischer-Lintjens

(Sprawa C-543/13) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 27 - Rubryka R pkt 1 lit. a) i b) załącznika VI - Pojęcie „emerytur lub rent należnych na podstawie ustawodawstwa kilku państw członkowskich” - Świadczenia rzeczowe - Przyznanie emerytury z mocą wsteczną na podstawie ustawodawstwa państwa członkowskiego miejsca zamieszkania - Korzystanie ze świadczeń opieki zdrowotnej uzależnione od przystąpienia do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego - Zaświadczenie o niepodleganiu ubezpieczeniu na podstawie ustawodawstwa dotyczącego obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego w państwie członkowskim miejsca zamieszkania - Następczy brak obowiązku opłacania składek w tym państwie członkowskim - Cofnięcie z mocą wsteczną tego zaświadczenia - Niemożność przystąpienia z mocą wsteczną do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego - Przerwanie ochrony przed ryzykiem choroby przez takie ubezpieczenie - Skuteczność (effet utile) rozporządzenia nr 1408/71])

(2015/C 236/11)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Centrale Raad van Beroep

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

Strona pozwana: E. Fischer-Lintjens

Sentencja

Artykuł 27 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, zmienionego i uaktualnionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r., w związku z rubryką R pkt 1 lit. a) i b) załącznika VI do rozporządzenia nr 1408/71 należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak rozpatrywane w sprawie w postępowaniu głównym emeryturę osoby uprawnionej należy uważać za należną począwszy od początku okresu, za który ta emerytura była faktycznie wypłacana temu zainteresowanemu, bez względu na dzień, w którym formalnie stwierdzono prawo do wspomnianej emerytury, w tym w danym wypadku, gdy okres ten rozpoczyna bieg przed dniem wydania decyzji o przyznaniu tej emerytury.

Artykuły 27 i 84a rozporządzenia nr 1408/71, zmienionego i uaktualnionego rozporządzeniem nr 118/97, zmienionego rozporządzeniem nr 1992/2006, w związku z rubryką R pkt 1 lit. a) i b) załącznika VI do rozporządzenia nr 1408/71 należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak rozpatrywane w sprawie w postępowaniu głównym stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które nie pozwala osobie uprawnionej do emerytury, przyznanej przez to państwo członkowskie z mocą wsteczną na rok wcześniej, przystąpić do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z tą samą mocą wsteczną i które skutkuje pozbawieniem tej osoby uprawnionej wszelkiej ochrony w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, bez uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności, w szczególności tych dotyczących jej sytuacji osobistej.

---

(1)  Dz.U. C 15 z 18.1.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/10

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Finanzamt Ulm/Ingeborg Wagner-Raith

(Sprawa C-560/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ kapitału - Odstępstwo - Przepływy kapitału dotyczące świadczenia usług finansowych - Uregulowania krajowe przewidujące ryczałtowe opodatkowanie dochodów kapitałowych pochodzących z jednostek uczestnictwa w zagranicznych funduszach inwestycyjnych - Czarne fundusze))

(2015/C 236/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Finanzamt Ulm

Strona pozwana: Ingeborg Wagner-Raith

przy udziale: Bundesministerium der Finanzen

Sentencja

Artykuł 64 TFUE należy interpretować w ten sposób, że przepisy krajowe takie jak przepis rozpatrywany w postępowaniu głównym, który przewiduje ryczałtowe opodatkowanie dochodów posiadaczy jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym niebędącym rezydentem, w sytuacji gdy fundusz ten nie dopełnił pewnych obowiązków ustawowych, stanowią środki odnoszące się do przepływów kapitału dotyczących świadczenia usług finansowych w rozumieniu tego postanowienia.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/10

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – P, S/Commissie Sociale Zekerheid Breda, College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Amstelveen

(Sprawa C-579/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Status obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi - Dyrektywa 2003/109/WE - Artykuł 5 ust. 2 i art. 11 ust. 1 - Ustawodawstwo krajowe nakładające na obywateli państw trzecich, którzy uzyskali status rezydenta długoterminowego, obowiązek integracji społecznej potwierdzany egzaminem pod rygorem grzywny))

(2015/C 236/13)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Centrale Raad van Beroep

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: P, S

Strona przeciwna: Commissie Sociale Zekerheid Breda, College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Amstelveen

Sentencja

Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, a w szczególności jej art. 5 ust. 2 i art. 11 ust. 1, nie stoi na przeszkodzie istnieniu przepisów prawa krajowego, takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, nakładających na obywateli państw trzecich, którzy posiadają już status rezydenta długoterminowego, obowiązek złożenia egzaminu z integracji społecznej pod rygorem grzywny, pod warunkiem że szczegółowe zasady stosowania tych przepisów krajowych nie stanowią zagrożenia dla realizacji celów wspomnianej dyrektywy, co powinien ustalić sąd odsyłający. Fakt, że status rezydenta długoterminowego został uzyskany przed nałożeniem obowiązku złożenia egzaminu z integracji społecznej lub po jego nałożeniu, nie jest w tym względzie istotny.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/11 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/11

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf – Niemcy) – Verder LabTec GmbH & Co. KG/Finanzamt Hilden

(Sprawa C-657/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Swoboda przedsiębiorczości - Artykuł 49 TFUE - Ograniczenia - Rozłożony w czasie pobór podatku dotyczącego niezrealizowanych zysków kapitałowych - Zachowanie rozdziału kompetencji podatkowych pomiędzy państwami członkowskimi - Proporcjonalność))

(2015/C 236/14)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Verder LabTec GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Finanzamt Hilden

Sentencja

Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu podatkowemu państwa członkowskiego, takiemu jak uregulowanie analizowane w postępowaniu głównym, które w wypadku przeniesienia składników majątkowych spółki mającej siedzibę na terytorium tego państwa członkowskiego do stałego zakładu tej spółki położonego na terytorium innego państwa członkowskiego przewiduje ujawnienie generowanych przez te składniki majątkowe niezrealizowanych zysków kapitałowych, które powstały na terytorium pierwszego państwa członkowskiego, opodatkowanie tych zysków i pobór związanego z nimi podatku rozłożony w czasie na dziesięć lat.

---

(1)  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/11 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/11

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska

(Sprawa C-678/13) (1)

((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Załącznik III - Zastosowanie obniżonej stawki podatku VAT do sprzętu medycznego, sprzętu pomocniczego oraz pozostałych urządzeń, a także do produktów farmaceutycznych))

(2015/C 236/15)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i D. Milanowska, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Stosując obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej do dostaw:






  — | sprzętu medycznego, sprzętu pomocniczego oraz pozostałych urządzeń, które nie są przeznaczone wyłącznie do użytku osobistego przez osoby niepełnosprawne lub które nie są zwykle przeznaczone do łagodzenia skutków lub leczenia niepełnosprawności, a także |
| --- | --- | --- |

1)

Stosując obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej do dostaw:

—

sprzętu medycznego, sprzętu pomocniczego oraz pozostałych urządzeń, które nie są przeznaczone wyłącznie do użytku osobistego przez osoby niepełnosprawne lub które nie są zwykle przeznaczone do łagodzenia skutków lub leczenia niepełnosprawności, a także

| — | produktów, które nie są produktami farmaceutycznymi zwykle stosowanymi dla ochrony zdrowia, zapobiegania chorobom oraz do celów medycznych i weterynaryjnych lub produktami używanymi do celów antykoncepcyjnych oraz higieny osobistej, |
| --- | --- |

—

produktów, które nie są produktami farmaceutycznymi zwykle stosowanymi dla ochrony zdrowia, zapobiegania chorobom oraz do celów medycznych i weterynaryjnych lub produktami używanymi do celów antykoncepcyjnych oraz higieny osobistej,

wymienionych w pozycjach 82, 92 i 103 w załączniku nr 3 do Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 96–98 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w związku z załącznikiem III do tej dyrektywy.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska i Rzeczpospolita Polska ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska i Rzeczpospolita Polska ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 61 z 1.3.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/12

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Andechser Molkerei Scheitz GmbH/Komisja Europejska

(Sprawa C-682/13 P) (1)

((Odwołanie - Zdrowie publiczne - Wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności - Glikozydy stewiolowe - Przesłanki dopuszczalności - Interes prawny))

(2015/C 236/16)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: Andechser Molkerei Scheitz GmbH (przedstawiciel: H. Schmidt, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Grünheid i P. Ondrůšek, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części oddalone jako bezzasadne, a w części odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części oddalone jako bezzasadne, a w części odrzucone jako niedopuszczalne.

| 2) | Andechser Molkerei Scheitz GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Andechser Molkerei Scheitz GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 15.2.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/13

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg – Niemcy) – Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH/Hauptzollamt Osnabrück

(Sprawa C-5/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 267 TFUE - Postępowanie wpadkowe w sprawie kontroli zgodności z konstytucją - Badanie zgodności ustawy krajowej zarówno z prawem Unii Europejskiej, jak i z konstytucją danego państwa członkowskiego - Uprawnienie sądu krajowego do wystąpienia do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Uregulowanie krajowe przewidujące nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych - Dyrektywy 2003/96/WE i 2008/118/WE - Artykuł 107 TFUE - Artykuły 93 EWEA, 191 EWEA i 192 EWEA))

(2015/C 236/17)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Osnabrück

Sentencja

| 1) | Artykuł 267 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy mający wątpliwości co do zgodności uregulowania krajowego zarówno z prawem Unii, jak i z konstytucją danego państwa członkowskiego, nie jest pozbawiony uprawnienia ani w danym wypadku zwolniony z obowiązku skierowania do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań dotyczących wykładni lub oceny ważności tego prawa ze względu na fakt, że postępowanie wpadkowe w sprawie kontroli zgodności tego uregulowania z konstytucją jest w toku przed sądem krajowym, któremu powierzono sprawowanie tej kontroli. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 267 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy mający wątpliwości co do zgodności uregulowania krajowego zarówno z prawem Unii, jak i z konstytucją danego państwa członkowskiego, nie jest pozbawiony uprawnienia ani w danym wypadku zwolniony z obowiązku skierowania do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań dotyczących wykładni lub oceny ważności tego prawa ze względu na fakt, że postępowanie wpadkowe w sprawie kontroli zgodności tego uregulowania z konstytucją jest w toku przed sądem krajowym, któremu powierzono sprawowanie tej kontroli.

| 2) | Artykuł 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej oraz art. 1 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one uregulowaniu krajowemu takiemu jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, które przewiduje nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych do przemysłowego wytwarzania energii elektrycznej. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej oraz art. 1 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one uregulowaniu krajowemu takiemu jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, które przewiduje nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych do przemysłowego wytwarzania energii elektrycznej.

| 3) | Artykuł 107 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu takiemu jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, które przewiduje nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych do przemysłowego wytwarzania energii elektrycznej. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 107 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu takiemu jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, które przewiduje nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych do przemysłowego wytwarzania energii elektrycznej.

| 4) | Artykuł 93 akapit pierwszy EWEA i art. 191 EWEA w związku z art. 3 akapit pierwszy Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do traktatów UE, FUE i EWEA, a także art. 192 akapit drugi EWEA w związku z art. 1 akapit drugi EWEA i art. 2 lit. d) EWEA należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one uregulowaniu krajowemu takiemu jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, które przewiduje nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych do przemysłowego wytwarzania energii elektrycznej. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 93 akapit pierwszy EWEA i art. 191 EWEA w związku z art. 3 akapit pierwszy Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do traktatów UE, FUE i EWEA, a także art. 192 akapit drugi EWEA w związku z art. 1 akapit drugi EWEA i art. 2 lit. d) EWEA należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one uregulowaniu krajowemu takiemu jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, które przewiduje nałożenie podatku od wykorzystania paliw jądrowych do przemysłowego wytwarzania energii elektrycznej.

---

(1)  Dz.U. C 85 z 22.3.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/14

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.

(Sprawa C-15/14 P) (1)

((Odwołanie - Pomoc państwa - Umowa w sprawie opłat eksploatacyjnych za wydobycie węglowodorów zawarta między Węgrami a spółką naftowo-gazową MOL - Późniejsza zmiana systemu prawnego wprowadzająca podwyżkę stawki opłat - Niestosowanie podwyżki opłat w odniesieniu do spółki MOL - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem - Charakter selektywny))

(2015/C 236/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. (przedstawiciele: N. Niejahr, Rechtsanwältin, F. Carlin, Barrister)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 61 z 1.3.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/14

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 maja 2015 r. – JAS Jet Air Service France (SARL)/Komisja Europejska

(Sprawa C-53/14 P) (1)

((Odwołanie - Unia celna i wspólna taryfa celna - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 239 - Rozporządzenie wykonawcze do kodeksu celnego - Artykuł 905 - Przywóz spodni dżinsowych ze Stanów Zjednoczonych - Należności celne przywozowe - Decyzja stwierdzająca bezzasadność umorzenia tych należności - Brak „szczególnej sytuacji”))

(2015/C 236/19)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: JAS Jet Air Service France (SARL) (przedstawiciele: T. Gallois i E. Dereviankine, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Caeiros, B.R. Killmann i C. Soulay, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | JAS Jet Air Service France SARL pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

JAS Jet Air Service France SARL pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 7.4.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/15

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail de Nivelles – Belgia) – Charlotte Rosselle/Institut national d'assurance maladie-invalidité (INAMI), Union nationale des mutualités libres (UNM)

(Sprawa C-65/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 92/85/EWG - Środki służące wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią - Artykuł 11 pkt 2 i 4 - Urzędniczka przeniesiona do dyspozycji pracodawcy bez pełnienia obowiązków z przyczyn osobistych w celu uzyskania zatrudnienia w charakterze pracownika najemnego - Odmowa przyznania jej zasiłku macierzyńskiego z powodu nieukończenia, w charakterze pracownika najemnego, minimalnego okresu składkowego uprawniającego do określonych świadczeń z zabezpieczenia społecznego))

(2015/C 236/20)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal du travail de Nivelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Charlotte Rosselle

Strona pozwana: Institut national d'assurance maladie-invalidité (INAMI), Union nationale des mutualités libres (UNM)

przy udziale: Institut pour l’égalité des femmes et des hommes (IEFH),

Sentencja

Wykładni art. 11 pkt 4 akapit drugi dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiątej dyrektywy szczegółowej w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) należy dokonywać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie mogło odmówić przyznania pracownicy świadczenia macierzyńskiego z tego powodu, że jako urzędniczka, która uzyskała zgodę na pozostawanie w dyspozycji pracodawcy bez pełnienia obowiązków z przyczyn osobistych w celu wykonywania pracy najemnej, nie ukończyła ona, w ramach pracy najemnej, minimalnego okresu składkowego wymaganego prawem krajowym w celu korzystania z rzeczonego zasiłku macierzyńskiego, nawet jeżeli w okresie bezpośrednio poprzedzającym termin porodu pracowała dłużej niż 12 miesięcy.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 28.4.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/15

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2015 – Komisja Europejska/Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-161/14) (1)

((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Wspólny system podatku od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 98 ust. 2 - Punkt 10 załącznika III - Obniżona stawka podatku VAT stosowana w związku z dostawą, budową, remontem i przebudową budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej - Punkt 10a załącznika III - Obniżona stawka podatku VAT stosowana w związku z remontem i naprawą prywatnych budynków mieszkalnych, z wyłączeniem materiałów stanowiących znaczącą część wartości świadczonej usługi - Przepisy krajowe stosujące obniżoną stawkę podatku VAT w odniesieniu do usług montażu i dostawy „materiałów energooszczędnych”))

(2015/C 236/21)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Clausen i C. Soulay, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: L. Christie i M. Holt, pełnomocnicy, wspierani przez K. Lasok QC)

Sentencja

| 1) | Stosując obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej w związku ze świadczeniem usług montażu „materiałów energooszczędnych” oraz dostawą takich materiałów przez osoby, które dokonują montażu tych materiałów w lokalach mieszkalnych:






  — | w zakresie w jakim takie usługi i dostawy nie mogą być uznane za „dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej”, o których mowa w pkt 10 załącznika III do dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2009/47/WE z dnia 5 maja 2009 r.; |
| --- | --- | --- |

1)

Stosując obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej w związku ze świadczeniem usług montażu „materiałów energooszczędnych” oraz dostawą takich materiałów przez osoby, które dokonują montażu tych materiałów w lokalach mieszkalnych:

—

w zakresie w jakim takie usługi i dostawy nie mogą być uznane za „dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej”, o których mowa w pkt 10 załącznika III do dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2009/47/WE z dnia 5 maja 2009 r.;

| — | w zakresie w jakim takie usługi i dostawy nie wchodzą w zakres „remontu i naprawy prywatnych budynków mieszkalnych”, o których mowa w pkt 10a załącznika III do tejże dyrektywy, oraz |
| --- | --- |

—

w zakresie w jakim takie usługi i dostawy nie wchodzą w zakres „remontu i naprawy prywatnych budynków mieszkalnych”, o których mowa w pkt 10a załącznika III do tejże dyrektywy, oraz

| — | w zakresie w jakim takie usługi i dostawy, nawet jeśli wchodzą w zakres remontu i naprawy prywatnych budynków mieszkalnych, o których mowa w pkt 10a załącznika III do tej dyrektywy, obejmują one materiały, które stanowią znaczącą część wartości świadczonych usług, |
| --- | --- |

—

w zakresie w jakim takie usługi i dostawy, nawet jeśli wchodzą w zakres remontu i naprawy prywatnych budynków mieszkalnych, o których mowa w pkt 10a załącznika III do tej dyrektywy, obejmują one materiały, które stanowią znaczącą część wartości świadczonych usług,

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uchybiło zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy art. 98 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2009/47 w związku z załącznikiem III do tejże dyrektywy.

| 2) | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 7.7.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/16

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V./Teekanne GmbH & Co. KG

(Sprawa C-195/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2000/13/WE - Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych - Artykuł 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 ust. 1 pkt 2 - Etykietowanie mogące wprowadzić nabywcę w błąd co do składu środków spożywczych - Wykaz składników - Użycie oznaczenia „malinowo-waniliowa przygoda” oraz ilustracji przedstawiających maliny i kwiaty wanilii na opakowaniu herbaty owocowej niezawierającej tych składników])

(2015/C 236/22)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca kasację: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

Druga strona postępowania: Teekanne GmbH & Co. KG

Sentencja

Artykuł 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych, zmienionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 596/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by etykietowanie środka spożywczego oraz sposób, w jaki zostało ono wykonane, mogły sugerować, poprzez wygląd, opis lub graficzne przedstawienie określonego składnika, obecność tego składnika w owym środku spożywczym, podczas gdy w rzeczywistości składnik ten w nim nie występuje, a jego brak można wywieść wyłącznie z wykazu składników zamieszczonego na opakowaniu owego środka.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/17 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/17

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Neamț – Rumunia) – Sindicatul Cadrelor Militare Disponibilizate în rezervă și în retragere (SCMD)/Ministerul Finanțelor Publice

(Sprawa C-262/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuły 2, 3 ust. 1 i art. 6 - Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek - Dyskryminacja stosowana w zależności od przynależności do kategorii społeczno-zawodowej lub miejsca pracy - Przepisy prawa krajowego zakazujące, w pewnych granicach, łączenia emerytury z dochodami z wynagrodzenia pobieranego w związku z wykonywaniem działalności zawodowej w sektorze publicznym - Zakończenie z mocy prawa stosunku pracy lub stosunku służby))

(2015/C 236/23)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul Neamț – Roumanie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Sindicatul Cadrelor Militare Disponibilizate în rezervă și în retragere (SCMD)

Strona pozwana: Ministerul Finanțelor Publice

Sentencja

Artykuły 2 ust. 2 i art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy nie znajdują zastosowania do przepisów prawa krajowego, takich jak rozpatrywane w postepowaniu głównym, stanowiących o zakończeniu z mocy prawa stosunku pracy lub stosunku służby osób zatrudnionych w służbie publicznej, którym przysługuje ponadto emerytura w wysokości przewyższającej średnie wynagrodzenie brutto i które nie zdecydowały się na kontynuację tego stosunku pracy lub stosunku służby w określonym terminie.

---

(1)  Dz.U. C 315 z 15.9.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/18

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus – Finlandia) – postępowanie wszczęte przez Kansaneläkelaitos

(Sprawa C-269/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2004/18/WE - Artykuł 1 ust. 4 - Koncesja na usługi - Pojęcie - Pakiet umów zawartych między instytucją ubezpieczeń społecznych a spółkami taksówkowymi przewidujący elektroniczna procedurę bezpośredniej refundacji kosztów transportu osób ubezpieczonych i system rezerwacji środków transportu))

(2015/C 236/24)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Kansaneläkelaitos

Sentencja

Artykuł 1 ust. 4 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi należy interpretować w ten sposób, że można uznać, iż pakiet umów, taki jak ten będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, stanowi „koncesję na usługi” w rozumieniu tego przepisu, pod warunkiem że instytucja zamawiająca przeniosła w całości lub z znaczącej części ponoszone gospodarcze ryzyko świadczenia usług, co powinien sprawdzić sąd krajowy, z uwzględnieniem wszystkich cech właściwych czynnościom, których dotyczy ten pakiet umów.

---

(1)  Dz.U. C 261 z 11.8.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/18

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Directeur général des douanes et droits indirects, Directeur régional des douanes et droits indirects d'Auvergne/Brasserie Bouquet SA

(Sprawa C-285/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Dyrektywa 92/83/EWG - Podatki akcyzowe - Piwo - Artykuł 4 - Niezależne, małe browary - Obniżona stawka podatku akcyzowego - Przesłanki - Brak działania na mocy licencji - Produkcja zgodnie z metodą produkcji należącą do podmiotu trzeciego i z jego upoważnienia - Używanie znaku towarowego tego podmiotu trzeciego na podstawie upoważnienia))

(2015/C 236/25)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Directeur général des douanes et droits indirects, Directeur régional des douanes et droits indirects d'Auvergne

Strona pozwana: Brasserie Bouquet SA

Sentencja

Dla celów stosowania obniżonego podatku akcyzowego na piwo, przewidziana w art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych przesłanka, wedle której browar nie może działać na mocy licencji, nie jest spełniona, jeżeli dany browar produkuje swe piwo zgodnie z porozumieniem upoważniającym go do posługiwania się znakami towarowymi i metodami produkcji podmiotu trzeciego.

---

(1)  Dz.U. C 261 z 11.8.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/19

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Krefeld – Niemcy) – Jaouad El Majdoub/CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH

(Sprawa C-322/14) (1)

([Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Artykuł 23 - Umowa prorogacyjna - Wymogi formalne - Elektroniczny przekaz umożliwiający trwały zapis umowy - Pojęcie - Warunki ogólne sprzedaży, z którymi można zapoznać się i które można wydrukować za pośrednictwem hiperlinku umożliwiającego ich wyświetlenie w nowym oknie - Technika akceptacji przez „kliknięcie” (click wrapping)])

(2015/C 236/26)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Krefeld

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Jaouad El Majdoub

Strona pozwana: CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH

Sentencja

Artykuł 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że w przypadku umowy sprzedaży takiej jak sporna w postępowaniu głównym, zawartej drogą elektroniczną, która to umowa zawiera klauzulę prorogacyjną, technika akceptacji ogólnych warunków tej umowy przez kliknięcie (tzw. click wrapping) stanowi przekaz elektroniczny umożliwiający trwały zapis tej umowy w rozumieniu owego przepisu, jeżeli technika ta stwarza możliwość wydrukowania i zapisania tekstu przedmiotowych warunków ogólnych przed zawarciem umowy.

---

(1)  Dz.U. C 315 z 15.9.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/19

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Nürnberg – Niemcy) – postępowanie karne/Andreas Wittmann

(Sprawa C-339/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2006/126/WE - Wzajemne uznawanie praw jazdy - Okres obowiązywania zakazu - Wydanie prawa jazdy przez państwo członkowskie przed początkiem okresu obowiązywania zakazu w państwie członkowskim miejsca zamieszkania - Przyczyny odmowy uznania w państwie członkowskim miejsca zamieszkania ważności prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie))

(2015/C 236/27)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Nürnberg

Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Andreas Wittmann

Sentencja

Artykuł 11 ust. 4 akapit drugi dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/126/WE z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy należy interpretować w ten sposób, że środek, na podstawie którego państwo członkowskie miejsca zamieszkania osoby – które to państwo nie może cofnąć owej osobie, będącej kierowcą pojazdu samochodowego, prawa jazdy z tego względu, że wcześniej wobec osoby tej została już wydana decyzja o cofnięciu – nakazuje, iż w danym okresie wspomnianej osobie nie można wydać nowego prawa jazdy, należy uznać za środek polegający na ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu prawa jazdy w rozumieniu tego przepisu, a tym samym środek ten stanowi przeszkodę dla uznania ważności jakiegokolwiek prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim przed upływem tego okresu. Okoliczność, że wyrok orzekający ten środek uprawomocnił się po dniu wydania prawa jazdy w drugim państwie, jest w tym zakresie bez znaczenia, ponieważ owo prawo jazdy zostało uzyskane po wydaniu tego wyroku, a przyczyny uzasadniające wspomniany środek istniały już w dniu wydania wspomnianego prawa jazdy.

---

(1)  Dz.U. C 372 z 20.10.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/20 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/20

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État – Francja) – Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej

(Sprawa C-349/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej - Artykuł 12 akapit drugi - Podatek pobierany na rzecz gmin obciążający osoby posiadające lokal mieszkalny lub korzystające z lokalu mieszkalnego na terytorium tych gmin - Pułap - Środek socjalny - Uwzględnienie dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię Europejską jej urzędnikom i innym pracownikom))

(2015/C 236/28)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d'État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ministre délégué, chargé du budget

Strona pozwana: Marlène Pazdziej

Sentencja

Artykuł 12 akapit drugi Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do traktatów UE, FUE i EWEA, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on obowiązywaniu przepisów krajowych takich jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które uwzględniają dochody, wynagrodzenia i dodatki wypłacane przez Unię Europejską jej urzędnikom i innym pracownikom w celu ustalenia pułapu składki należnej z tytułu podatku mieszkaniowego pobieranego na rzecz władz regionalnych i lokalnych, w związku z ewentualną ulgą w tym podatku.

---

(1)  Dz.U. C 372 z 20.10.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/21

---

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 5 lutego 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – Jednostka Innowacyjno-Wdrożeniowa Petrol S.C. Paczuski Maciej i Puławski Ryszard/Minister Finansów

(Sprawa C-275/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Opodatkowanie produktów energetycznych - Dyrektywa 2003/96/WE - Artykuł 2 ust. 3 - Bezpośrednia skuteczność - Dodatki do paliw silnikowych objęte kodem CN 3811))

(2015/C 236/29)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Naczelny Sąd Administracyjny

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca kasację: Jednostka Innowacyjno-Wdrożeniowa Petrol S.C. Paczuski Maciej i Puławski Ryszard

Druga strona postępowania: Minister Finansów

Sentencja

| 1) | Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, nakładającym podatek akcyzowy na dodatki objęte kodem 3811 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., w stawce innej niż mająca zastosowanie do paliwa silnikowego, do którego dodatki te są dodawane. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, nakładającym podatek akcyzowy na dodatki objęte kodem 3811 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., w stawce innej niż mająca zastosowanie do paliwa silnikowego, do którego dodatki te są dodawane.

| 2) | Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2003/96 należy interpretować w ten sposób, że jednostka może powołać się na niego przeciwko właściwemu krajowemu organowi w ramach sporu przed sądami krajowymi celem wykluczenia stosowania uregulowania krajowego niezgodnego z tym przepisem. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2003/96 należy interpretować w ten sposób, że jednostka może powołać się na niego przeciwko właściwemu krajowemu organowi w ramach sporu przed sądami krajowymi celem wykluczenia stosowania uregulowania krajowego niezgodnego z tym przepisem.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 26.5.2015.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/21

---

Postanowienie Trybunału pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen – Belgia) – Argenta Spaarbank NV/Belgische Staat

(Sprawa C-578/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Podatek dochodowy od osób prawnych - Dyrektywa 90/435/WE - Artykuł 1 ust. 2 i art. 4 ust. 2 - Spółki dominujące i zależne różnych państw członkowskich - Wspólny system podatkowy - Możliwość odliczenia podlegającego opodatkowaniu zysku spółki dominującej - Stan faktyczny i prawny sporu głównego - Względy uzasadniające konieczność uzyskania odpowiedzi na pytanie prejudycjalne - Brak dostatecznych wyjaśnień - Oczywista niedopuszczalność))

(2015/C 236/30)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Argenta Spaarbank NV

Strona pozwana: Belgische Staat

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Belgia) postanowieniem z dnia 28 listopada 2014 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

---

(1)  Dz.U. C 81 z 9.3.2015.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/22 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 30 marca 2015 r. – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten/N

(Sprawa C-150/15)

(2015/C 236/31)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Sächsisches Oberverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten

Druga strona postępowania: N

Inna strona: Republika Federalna Niemiec

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 9 ust. 1 lit. a) w związku z art. 10 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2011/95/UE (1) należy interpretować w ten sposób, że:






  a) | przyjmuje się, iż ma miejsce poważne naruszenie wolności wyznania zagwarantowanej w art. 10 ust. 1 karty praw podstawowych i art. 9 ust. 1 EKPC, a tym samym akt prześladowania w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy, jeśli w danym kraju pochodzenia pod rygorem sankcji karnych zakazane są praktyki religijne lub formy zachowań, nakazane przez naukę wiary, którą wnioskodawca czynnie wyznaje, i które stanowią jej zasadniczy element, względnie jeśli opierają się one na przekonaniach religijnych wnioskodawcy w rozumieniu szczególnej wagi dla jego tożsamości religijnej,
  lub |
| --- | --- | --- |

1)

Czy art. 9 ust. 1 lit. a) w związku z art. 10 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2011/95/UE (1) należy interpretować w ten sposób, że:

a)

przyjmuje się, iż ma miejsce poważne naruszenie wolności wyznania zagwarantowanej w art. 10 ust. 1 karty praw podstawowych i art. 9 ust. 1 EKPC, a tym samym akt prześladowania w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy, jeśli w danym kraju pochodzenia pod rygorem sankcji karnych zakazane są praktyki religijne lub formy zachowań, nakazane przez naukę wiary, którą wnioskodawca czynnie wyznaje, i które stanowią jej zasadniczy element, względnie jeśli opierają się one na przekonaniach religijnych wnioskodawcy w rozumieniu szczególnej wagi dla jego tożsamości religijnej,

lub

| b) | czy wymagane jest, by wnioskodawca, czynnie opowiadający się za określoną nauką wiary, wykazał ponadto, że nakazane przez tę naukę wiary jako zasadniczy element praktyki religijne lub formy zachowań, stanowiące w jego kraju pochodzenia zakazane pod rygorem sankcji karnych praktyki religijne, są dla niego „szczególnie ważne” dla zachowania tożsamości religijnej i w tym sensie „niezbywalne”? |
| --- | --- |

b)

czy wymagane jest, by wnioskodawca, czynnie opowiadający się za określoną nauką wiary, wykazał ponadto, że nakazane przez tę naukę wiary jako zasadniczy element praktyki religijne lub formy zachowań, stanowiące w jego kraju pochodzenia zakazane pod rygorem sankcji karnych praktyki religijne, są dla niego „szczególnie ważne” dla zachowania tożsamości religijnej i w tym sensie „niezbywalne”?

| 2) | Czy art. 9 ust. 3 w związku z art. 2 lit. d) dyrektywy 2011/95/UE należy interpretować w ten sposób, że:
  dla stwierdzenia uzasadnionej obawy przed prześladowaniem i realnego niebezpieczeństwa („real risk”) poddania działaniom nieludzkim lub poniżającym lub też poddania karze przez któryś z podmiotów wymienionych w art. 6 dyrektywy 2011/95/UE,
  ze względu na praktyki religijne lub formy zachowań nakazane przez naukę wiary, którą wnioskodawca czynnie wyznaje, a które stanowią jej zasadniczy element lub opierają się na przekonaniach religijnych wnioskodawcy w sensie szczególnej wagi dla jego tożsamości religijnej i w jego kraju pochodzenia są zakazane pod rygorem sankcji karnych,






  a) | potrzebne jest takie wartościujące rozważenie relacji, w ramach którego należy porównać liczbę praktykujących wbrew zakazom członków grupy wyznaniowej, do której należy wnioskodawca, z liczbą faktycznych aktów prześladowań w związku z tymi praktykami religijnymi w kraju pochodzenia wnioskodawcy, uwzględniając ewentualnie istniejące elementy niepewności i nieprzewidywalności stosowanej przez państwo praktyki ścigania karnego
  lub |
| --- | --- | --- |

2)

Czy art. 9 ust. 3 w związku z art. 2 lit. d) dyrektywy 2011/95/UE należy interpretować w ten sposób, że:

dla stwierdzenia uzasadnionej obawy przed prześladowaniem i realnego niebezpieczeństwa („real risk”) poddania działaniom nieludzkim lub poniżającym lub też poddania karze przez któryś z podmiotów wymienionych w art. 6 dyrektywy 2011/95/UE,

ze względu na praktyki religijne lub formy zachowań nakazane przez naukę wiary, którą wnioskodawca czynnie wyznaje, a które stanowią jej zasadniczy element lub opierają się na przekonaniach religijnych wnioskodawcy w sensie szczególnej wagi dla jego tożsamości religijnej i w jego kraju pochodzenia są zakazane pod rygorem sankcji karnych,

a)

potrzebne jest takie wartościujące rozważenie relacji, w ramach którego należy porównać liczbę praktykujących wbrew zakazom członków grupy wyznaniowej, do której należy wnioskodawca, z liczbą faktycznych aktów prześladowań w związku z tymi praktykami religijnymi w kraju pochodzenia wnioskodawcy, uwzględniając ewentualnie istniejące elementy niepewności i nieprzewidywalności stosowanej przez państwo praktyki ścigania karnego

lub

| b) | czy wystarczy, że można wykazać faktyczne stosowanie w praktyce ścigania karnego w kraju pochodzenia przepisów, które pod groźbą kary zakazują praktyk religijnych lub form zachowań, nakazanych przez naukę wiary, którą wnioskodawca czynnie wyznaje, i które stanowią jej zasadniczy element lub które opierają się na przekonaniach religijnych wnioskodawcy w sensie szczególnej wagi dla jego tożsamości religijnej? |
| --- | --- |

b)

czy wystarczy, że można wykazać faktyczne stosowanie w praktyce ścigania karnego w kraju pochodzenia przepisów, które pod groźbą kary zakazują praktyk religijnych lub form zachowań, nakazanych przez naukę wiary, którą wnioskodawca czynnie wyznaje, i które stanowią jej zasadniczy element lub które opierają się na przekonaniach religijnych wnioskodawcy w sensie szczególnej wagi dla jego tożsamości religijnej?

| 3) | Czy przepis krajowego prawa procesowego, przewidujący wiążący charakter prawnej oceny sądu kasacyjnego dla sądu dokonującego ustaleń faktycznych (tutaj § 144 ust. 6 Verwaltungsgerichtsordnung – ustawy o ustroju sądów administracyjnych, zwanej dalej „VwGO”) jest zgodny z zasadą pierwszeństwa stosowania prawa Unii, jeżeli sąd dokonujący ustaleń faktycznych chciałby dokonać innej wykładni przepisu prawa Unii niż sąd kasacyjny, jednak taką wykładnię prawa Unii nawet po przeprowadzeniu postępowania prejudycjalnego zgodnie z art. 267 akapit drugi TFUE uniemożliwia mu określone w prawie krajowym związanie oceną prawną sądu kasacyjnego? |
| --- | --- |

3)

Czy przepis krajowego prawa procesowego, przewidujący wiążący charakter prawnej oceny sądu kasacyjnego dla sądu dokonującego ustaleń faktycznych (tutaj § 144 ust. 6 Verwaltungsgerichtsordnung – ustawy o ustroju sądów administracyjnych, zwanej dalej „VwGO”) jest zgodny z zasadą pierwszeństwa stosowania prawa Unii, jeżeli sąd dokonujący ustaleń faktycznych chciałby dokonać innej wykładni przepisu prawa Unii niż sąd kasacyjny, jednak taką wykładnię prawa Unii nawet po przeprowadzeniu postępowania prejudycjalnego zgodnie z art. 267 akapit drugi TFUE uniemożliwia mu określone w prawie krajowym związanie oceną prawną sądu kasacyjnego?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (Dz.U. L 337, s. 9).

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 17 kwietnia 2015 r. – GE Healthcare GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf

(Sprawa C-173/15)

(2015/C 236/32)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: GE Healthcare GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Düsseldorf

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy opłaty licencyjne w rozumieniu art. 32 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (1) z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (WKC) mogą zostać włączone do wartości celnej, mimo że ani w chwili zawarcia umowy, ani w chwili właściwej dla powstania długu celnego, która w sporze wynika z art. 201 ust. 2 i art. 214 ust. 1 WKC, powstanie należności z tytułu opłat licencyjnych nie jest pewne? |
| --- | --- |

1)

Czy opłaty licencyjne w rozumieniu art. 32 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (1) z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (WKC) mogą zostać włączone do wartości celnej, mimo że ani w chwili zawarcia umowy, ani w chwili właściwej dla powstania długu celnego, która w sporze wynika z art. 201 ust. 2 i art. 214 ust. 1 WKC, powstanie należności z tytułu opłat licencyjnych nie jest pewne?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy opłaty licencyjne za znaki towarowe w rozumieniu art. 32 ust. 1 lit. c) WKC mogą odnosić się do przywożonych towarów, mimo że są one płacone również za usługi i użytkowanie rdzenia nazwy wspólnego koncernu? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy opłaty licencyjne za znaki towarowe w rozumieniu art. 32 ust. 1 lit. c) WKC mogą odnosić się do przywożonych towarów, mimo że są one płacone również za usługi i użytkowanie rdzenia nazwy wspólnego koncernu?

| 3) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: czy opłaty licencyjne za znaki towarowe w rozumieniu art. 32 ust. 1 lit. c) WKC mogą stanowić warunek sprzedaży przywożonych towarów na wywóz do Wspólnoty w rozumieniu art. 32 ust. 5 lit. b) WKC, mimo że ich zapłata była żądana przez przedsiębiorstwo powiązane ze sprzedającym i kupującym i została dokonana? |
| --- | --- |

3)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: czy opłaty licencyjne za znaki towarowe w rozumieniu art. 32 ust. 1 lit. c) WKC mogą stanowić warunek sprzedaży przywożonych towarów na wywóz do Wspólnoty w rozumieniu art. 32 ust. 5 lit. b) WKC, mimo że ich zapłata była żądana przez przedsiębiorstwo powiązane ze sprzedającym i kupującym i została dokonana?

| 4) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie i jeżeli tak jak tutaj opłaty licencyjne odnoszą się w części do przywożonych towarów i w części do usług dokonanych po przywozie: czy podział dokonywany jedynie na podstawie obiektywnych i dających się określić danych zgodnie z art. 158 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (2) z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (rozporządzenia wykonawczego) oraz uwagą interpretacyjną dotyczącą art. 32 ust. 2 WKC, zamieszczoną w załączniku 23 do rozporządzenia wykonawczego, skutkuje tym, że korygowana może być tylko wartość celna, o której mowa w art. 29 WKC, czy też, jeżeli wartość celna, o której mowa w art. 29 WKC, nie może zostać ustalona, przy ustalaniu wartości celnej podlegającej określeniu na podstawie art. 31 WKC możliwy jest również podział przewidziany w art. 158 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego, o ile koszty te w innym wypadku nie zostałyby uwzględnione? |
| --- | --- |

4)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie i jeżeli tak jak tutaj opłaty licencyjne odnoszą się w części do przywożonych towarów i w części do usług dokonanych po przywozie: czy podział dokonywany jedynie na podstawie obiektywnych i dających się określić danych zgodnie z art. 158 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (2) z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (rozporządzenia wykonawczego) oraz uwagą interpretacyjną dotyczącą art. 32 ust. 2 WKC, zamieszczoną w załączniku 23 do rozporządzenia wykonawczego, skutkuje tym, że korygowana może być tylko wartość celna, o której mowa w art. 29 WKC, czy też, jeżeli wartość celna, o której mowa w art. 29 WKC, nie może zostać ustalona, przy ustalaniu wartości celnej podlegającej określeniu na podstawie art. 31 WKC możliwy jest również podział przewidziany w art. 158 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego, o ile koszty te w innym wypadku nie zostałyby uwzględnione?

---

(1)  Dz.U. L 302, s. 1.

(2)  Dz.U. L 253, s. 1.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Rumunia) w dniu 20 kwietnia 2015 r. – Taser International Inc./SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu

(Sprawa C-175/15)

(2015/C 236/33)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Taser International Inc.

Strona pozwana: SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu

Pytania prejudycjalne

Czy art. 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie „jeżeli sąd państwa członkowskiego nie ma jurysdykcji na podstawie innych przepisów niniejszego rozporządzenia” oznacza również sytuację, w której strony umowy cesji praw do znaku towarowego zarejestrowanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, jednoznacznie i niepodważalnie uzgodniły, że jurysdykcja do rozpatrywania wszelkich sporów dotyczących wypełnienia zobowiązań umownych przysługuje sądom państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej i w którym powód ma miejsce zamieszkania (siedzibę), zaś powód wytoczył powództwo przed sąd państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na którego terytorium miejsce zamieszkania (siedzibę) ma pozwany?

W wypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej:

Czy art. 23 wspomnianego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że przepis ten nie odnosi się do umowy dotyczącej jurysdykcji na rzecz państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej, przez co sąd, przed który wytoczono powództwo zgodnie z art. 2 rozporządzenia ustala jurysdykcję według krajowych przepisów prawa międzynarodowego?

Czy można uznać, że spór, którego przedmiotem jest wykonanie, w wyniku orzeczenia sądowego, obowiązku scedowania praw do znaku towarowego zarejestrowanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, przyjętego w umowie zawartej między stronami tegoż sporu odnosi się do praw, dla których „wymagane jest zgłoszenie lub zarejestrowanie” w rozumieniu art. 22 ust. 4 rozporządzenia, biorąc pod uwagę fakt, iż zgodnie z prawem państwa, w którym zarejestrowany został znak towarowy, cesja praw do znaku towarowego podlega wpisowi do rejestru znaków towarowych i publikacji w biuletynie urzędowym własności przemysłowej?

W wypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej, czy art. 24 rozporządzenia stoi na przeszkodzie temu, aby sąd, przed który wytoczono powództwo zgodnie z art. 2 rozporządzenia, w sytuacji takiej jak opisana powyżej w pytaniu wstępnym, stwierdził, że nie ma jurysdykcji do rozstrzygnięcia sprawy, nawet jeśli pozwany wdał się w spór przed tym sądem, w tym w ostatniej instancji, bez podnoszenia zarzutu braku jurysdykcji sądu?

---

(1)  Dz.U. L 12, s. 1.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/25 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 23 kwietnia 2015 r. – Florentina Martínez Andrés/Servicio Vasco de Salud

(Sprawa C-184/15)

(2015/C 236/34)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Florentina Martínez Andrés

Strona pozwana: Servicio Vasco de Salud

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy klauzulę 5 pkt 1 porozumienia ramowego UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, które w przypadku nadużyć wynikających z wykorzystywania kolejnych umów na czas określony nie gwarantuje w sposób generalny członkom statutowego personelu tymczasowego do zadań doraźnych – inaczej niż ma to miejsce w identycznym wypadku w przypadku osób zatrudnionych w administracji na podstawie umowy o pracę – prawa do utrzymania stosunku zatrudnienia na podstawie krótkotrwałej umowy o pracę na czas nieokreślony, czyli prawa do zajmowania dotychczasowego stanowiska do czasu jego obsadzenia w sposób regulaminowy lub jego likwidacji zgodnie z przewidzianą ustawowo procedurą? |
| --- | --- |

1)

Czy klauzulę 5 pkt 1 porozumienia ramowego UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, które w przypadku nadużyć wynikających z wykorzystywania kolejnych umów na czas określony nie gwarantuje w sposób generalny członkom statutowego personelu tymczasowego do zadań doraźnych – inaczej niż ma to miejsce w identycznym wypadku w przypadku osób zatrudnionych w administracji na podstawie umowy o pracę – prawa do utrzymania stosunku zatrudnienia na podstawie krótkotrwałej umowy o pracę na czas nieokreślony, czyli prawa do zajmowania dotychczasowego stanowiska do czasu jego obsadzenia w sposób regulaminowy lub jego likwidacji zgodnie z przewidzianą ustawowo procedurą?

| 2) | W razie udzielenia na poprzednie pytanie odpowiedzi przeczącej, czy zasadę równoważności należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy może uznać, iż dwie sytuacje – sytuacja osoby zatrudnionej w administracji na podstawie umowy o pracę na czas określony i sytuacja członka statutowego personelu tymczasowego do zadań doraźnych – są podobne w przypadkach stwierdzenia nadużycia wynikającego z wykorzystywania kolejnych umów o pracę na czas określony, czy też przy ocenie podobieństwa sąd krajowy winien wziąć pod uwagę czynniki inne niż tożsamość pracodawcy, identyczność lub podobieństwo świadczonych usług czy fakt, że umowa o pracę została zawarta na czas określony, takie jak na przykład szczególny charakteru stosunku pracy – czy powstał on na podstawie umowy o pracę czy też ma charakter statutowy – albo uprawnienie organów administracji do samodzielnej organizacji ich funkcjonowania, które uzasadniają odmienne traktowanie obu tych sytuacji? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia na poprzednie pytanie odpowiedzi przeczącej, czy zasadę równoważności należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy może uznać, iż dwie sytuacje – sytuacja osoby zatrudnionej w administracji na podstawie umowy o pracę na czas określony i sytuacja członka statutowego personelu tymczasowego do zadań doraźnych – są podobne w przypadkach stwierdzenia nadużycia wynikającego z wykorzystywania kolejnych umów o pracę na czas określony, czy też przy ocenie podobieństwa sąd krajowy winien wziąć pod uwagę czynniki inne niż tożsamość pracodawcy, identyczność lub podobieństwo świadczonych usług czy fakt, że umowa o pracę została zawarta na czas określony, takie jak na przykład szczególny charakteru stosunku pracy – czy powstał on na podstawie umowy o pracę czy też ma charakter statutowy – albo uprawnienie organów administracji do samodzielnej organizacji ich funkcjonowania, które uzasadniają odmienne traktowanie obu tych sytuacji?

---

(1)  Załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 175, s. 43).

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/26 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/26

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 24 kwietnia 2015 r. – T. D. Rease, P. Wullems/College bescherming persoonsgegevens

(Sprawa C-192/15)

(2015/C 236/35)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: T. D. Rease, P. Wullems

Druga strona postępowania: College bescherming persoonsgegevens

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zlecenie agencji detektywistycznej prowadzącej działalność gospodarczą w UE zastosowania środków do przetwarzania danych osobowych na terytorium państwa członkowskiego przez administratora danych w rozumieniu art. 2 lit. d) dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281) jest objęte pojęciem „wykorzystywania środków” w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy, jeżeli udzielenie zlecenia następuje poza UE? |
| --- | --- |

1)

Czy zlecenie agencji detektywistycznej prowadzącej działalność gospodarczą w UE zastosowania środków do przetwarzania danych osobowych na terytorium państwa członkowskiego przez administratora danych w rozumieniu art. 2 lit. d) dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281) jest objęte pojęciem „wykorzystywania środków” w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy, jeżeli udzielenie zlecenia następuje poza UE?

| 2) | Czy w świetle celu dyrektywy 95/46 pozwala ona, a w szczególności jej art. 28 ust. 3 i 4, na to, by w ramach egzekwowania przewidzianej w tej dyrektywie ochrony osoby indywidualnej przez organy nadzorcze organy krajowe ustanowiły priorytety, które prowadzą do tego, że brak jest tego egzekwowania, w wypadku gdy naruszenie wspomnianej dyrektywy podnoszone jest jedynie przez osobę indywidualną lub małą grupę osób? |
| --- | --- |

2)

Czy w świetle celu dyrektywy 95/46 pozwala ona, a w szczególności jej art. 28 ust. 3 i 4, na to, by w ramach egzekwowania przewidzianej w tej dyrektywie ochrony osoby indywidualnej przez organy nadzorcze organy krajowe ustanowiły priorytety, które prowadzą do tego, że brak jest tego egzekwowania, w wypadku gdy naruszenie wspomnianej dyrektywy podnoszone jest jedynie przez osobę indywidualną lub małą grupę osób?

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/26 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/26

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 29 kwietnia 2015 r. – Juan Carlos Castrejana López/Ayuntamiento de Vitoria

(Sprawa C-197/15)

(2015/C 236/36)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Juan Carlos Castrejana López

Strona pozwana: Ayuntamiento de Vitoria

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy klauzulę 5 pkt 1 porozumienia ramowego UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, które w przypadku nadużyć wynikających z wykorzystywania kolejnych umów na czas określony nie gwarantują w sposób generalny członkom personelu tymczasowego – inaczej niż ma to miejsce w identycznym wypadku w przypadku osób zatrudnionych w administracji na podstawie umowy o pracę – prawa do utrzymania stosunku zatrudnienia na podstawie krótkotrwałej umowy o pracę na czas nieokreślony, czyli prawa do zajmowania dotychczasowego stanowiska do czasu jego obsadzenia w sposób regulaminowy lub jego likwidacji zgodnie z przewidzianą ustawowo procedurą? |
| --- | --- |

1)

Czy klauzulę 5 pkt 1 porozumienia ramowego UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, które w przypadku nadużyć wynikających z wykorzystywania kolejnych umów na czas określony nie gwarantują w sposób generalny członkom personelu tymczasowego – inaczej niż ma to miejsce w identycznym wypadku w przypadku osób zatrudnionych w administracji na podstawie umowy o pracę – prawa do utrzymania stosunku zatrudnienia na podstawie krótkotrwałej umowy o pracę na czas nieokreślony, czyli prawa do zajmowania dotychczasowego stanowiska do czasu jego obsadzenia w sposób regulaminowy lub jego likwidacji zgodnie z przewidzianą ustawowo procedurą?

| 2) | W razie udzielenia na poprzednie pytanie odpowiedzi przeczącej, czy zasadę równoważności należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy może uznać, iż w przypadkach stwierdzenia nadużycia wynikającego z wykorzystywania kolejnych umów o pracę na czas określony dwie sytuacje – sytuacja osoby zatrudnionej w administracji na podstawie umowy o pracę na czas określony i sytuacja członka personelu tymczasowego – są podobne, czy też przy ocenie podobieństwa sąd krajowy winien wziąć pod uwagę czynniki inne niż tożsamość pracodawcy, identyczność lub podobieństwo świadczonych usług czy fakt, że umowa o pracę została zawarta na czas określony, takie jak na przykład szczególny charakter stosunku zatrudnienia – czy powstał on na podstawie umowy o pracę czy też powołania – albo uprawnienie organów administracji do samodzielnej organizacji ich funkcjonowania, które uzasadniają odmienne traktowanie obu tych sytuacji? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia na poprzednie pytanie odpowiedzi przeczącej, czy zasadę równoważności należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy może uznać, iż w przypadkach stwierdzenia nadużycia wynikającego z wykorzystywania kolejnych umów o pracę na czas określony dwie sytuacje – sytuacja osoby zatrudnionej w administracji na podstawie umowy o pracę na czas określony i sytuacja członka personelu tymczasowego – są podobne, czy też przy ocenie podobieństwa sąd krajowy winien wziąć pod uwagę czynniki inne niż tożsamość pracodawcy, identyczność lub podobieństwo świadczonych usług czy fakt, że umowa o pracę została zawarta na czas określony, takie jak na przykład szczególny charakter stosunku zatrudnienia – czy powstał on na podstawie umowy o pracę czy też powołania – albo uprawnienie organów administracji do samodzielnej organizacji ich funkcjonowania, które uzasadniają odmienne traktowanie obu tych sytuacji?

| 3) | Na wypadek udzielenia na dwa powyższe pytania odpowiedzi przeczącej, czy zasadę skuteczności należy interpretować w ten sposób, że stosowna sankcja winna zostać rozważona i nałożona w tym samym postępowaniu, w którym stwierdza się nadużycie wynikające z wykorzystywania kolejnych umów o pracę na czas określony, w ramach właściwego postępowania incydentalnego, w którym strony mogą formułować wnioski, przedstawiać uwagi i przeprowadzać dowody, które uznają za celowe, czy też przeciwnie, dopuszczalne jest, aby poszkodowanego skierować w tym celu na drogę nowego postępowania administracyjnego i – w razie potrzeby – sądowego? |
| --- | --- |

3)

Na wypadek udzielenia na dwa powyższe pytania odpowiedzi przeczącej, czy zasadę skuteczności należy interpretować w ten sposób, że stosowna sankcja winna zostać rozważona i nałożona w tym samym postępowaniu, w którym stwierdza się nadużycie wynikające z wykorzystywania kolejnych umów o pracę na czas określony, w ramach właściwego postępowania incydentalnego, w którym strony mogą formułować wnioski, przedstawiać uwagi i przeprowadzać dowody, które uznają za celowe, czy też przeciwnie, dopuszczalne jest, aby poszkodowanego skierować w tym celu na drogę nowego postępowania administracyjnego i – w razie potrzeby – sądowego?

---

(1)  Załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 175, s. 43).

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/27 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/27

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 5 maja 2015 r. – Stock ’94 Szolgáltató Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV)

(Sprawa C-208/15)

(2015/C 236/37)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Kúria

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Stock ’94 Szolgáltató Zrt.

Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 ust. 2, art. 2 ust 1. lit. a) i c), art. 14 ust. 1, art. 24 ust. 1 art. 73, art. 78 lit. b) I art. 135 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) (zwanej dalej „dyrektywą VAT”) należy interpretować w ten sposób, że dostawa towarów i udzielenie pożyczki, których dokonano zgodnie z umową zawartą między instytucją integrującą i integrowanym producentem stanowią odrębne i niezależne transakcje (distinct and independent) dla celów podatku VAT lub w ten sposób, że jest to jednolita (single) transakcja, której podstawa opodatkowania obejmuje, oprócz świadczenia wzajemnego za towary objęte dostawą, odsetki za udzieloną pożyczkę? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 ust. 2, art. 2 ust 1. lit. a) i c), art. 14 ust. 1, art. 24 ust. 1 art. 73, art. 78 lit. b) I art. 135 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) (zwanej dalej „dyrektywą VAT”) należy interpretować w ten sposób, że dostawa towarów i udzielenie pożyczki, których dokonano zgodnie z umową zawartą między instytucją integrującą i integrowanym producentem stanowią odrębne i niezależne transakcje (distinct and independent) dla celów podatku VAT lub w ten sposób, że jest to jednolita (single) transakcja, której podstawa opodatkowania obejmuje, oprócz świadczenia wzajemnego za towary objęte dostawą, odsetki za udzieloną pożyczkę?

| 2) | Jeżeli drugi sposób interpretacji jest zgodny z dyrektywą VAT, czy dyrektywę tę można interpretować – jeśli chodzi o jednolitą (single) transakcję, która obejmuje dostawę towarów podlegającą podatkowi VAT i świadczenie usług zwolnione z podatku VAT – w ten sposób, że transakcja stanowi wyjątek od zasady ogólnego charakteru podatku VAT? Jeżeli tak to jakie kryteria muszą wystąpić? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli drugi sposób interpretacji jest zgodny z dyrektywą VAT, czy dyrektywę tę można interpretować – jeśli chodzi o jednolitą (single) transakcję, która obejmuje dostawę towarów podlegającą podatkowi VAT i świadczenie usług zwolnione z podatku VAT – w ten sposób, że transakcja stanowi wyjątek od zasady ogólnego charakteru podatku VAT? Jeżeli tak to jakie kryteria muszą wystąpić?

| 3) | Czy na odpowiedź na powyższe pytania ma wpływ, a jeśli tak to w jakim zakresie, okoliczność, że instytucja integrująca może świadczyć nowe usługi na rzecz integrowanego producenta, zgodnie z umową i na jego wniosek lub może nabywać produkty rolne produkowane przez integrowanego producenta? |
| --- | --- |

3)

Czy na odpowiedź na powyższe pytania ma wpływ, a jeśli tak to w jakim zakresie, okoliczność, że instytucja integrująca może świadczyć nowe usługi na rzecz integrowanego producenta, zgodnie z umową i na jego wniosek lub może nabywać produkty rolne produkowane przez integrowanego producenta?

---

(1)  Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/28

---

Odwołanie wniesione w dniu 6 maja 2015 r. przez Rzeczpospolitą Polską od wyroku Sądu z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie T-257/13, Rzeczpospolita Polska przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-210/15 P)

(2015/C 236/38)

Język postępowania: polski

Strony

Wnoszący odwołanie: Rzeczpospolita Polska (Przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie T-257/13 Rzeczpospolita Polska przeciwko Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie T-257/13 Rzeczpospolita Polska przeciwko Komisji Europejskiej;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji 2013/123/UE z dnia 26 lutego 2013 r. (notyfikowanej jako dokument nr C(2013) 981) wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1), w części wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej kwoty 2 8 7 63  238,60 EUR oraz 5 6 88  440,96 EUR, wydatkowane przez agencję płatniczą akredytowaną przez Rzeczpospolitą Polską; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji 2013/123/UE z dnia 26 lutego 2013 r. (notyfikowanej jako dokument nr C(2013) 981) wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1), w części wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej kwoty 2 8 7 63  238,60 EUR oraz 5 6 88  440,96 EUR, wydatkowane przez agencję płatniczą akredytowaną przez Rzeczpospolitą Polską;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Rzeczpospolita Polska podnosi przeciwko zaskarżonemu wyrokowi zarzut błędnej wykładni art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 1257/1999 oraz art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1698/2005 polegającej na uznaniu, że warunkiem przyznania wsparcia przechodzenia na wcześniejsze emerytury jest obowiązek prowadzenia przez przekazującego gospodarstwo komercyjnej gospodarki rolnej przed przekazaniem tego gospodarstwa, podczas gdy z przepisów tych wynika wymóg prowadzenia gospodarki rolnej (komercyjnej lub niekomercyjnej) przez 10 lat poprzedzających przekazanie gospodarstwa oraz zakaz prowadzenia komercyjnej gospodarki rolnej przez przekazującego gospodarstwo po przekazaniu tego gospodarstwa.

Zdaniem Rzeczypospolitej Polskiej wymóg prowadzenia komercyjnej gospodarki rolnej w okresie poprzedzającym przekazanie gospodarstwa nie wynika z prawa Unii. Z art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 1257/1999 oraz art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1698/2005 wynika wymóg prowadzenia działalności rolniczej przez 10 lat poprzedzających przekazanie gospodarstwa, jednak działalność w tym okresie mogła mieć zarówno komercyjny, jak i niekomercyjny charakter. Ponadto przepisy te zakazują prowadzenia komercyjnej gospodarki rolnej przez przekazującego gospodarstwo po przekazaniu tego gospodarstwa.

---

(1)  Dz. Urz. L 67, s. 20.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/29 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/29

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen kasacionen syd (Bułgaria) w dniu 11 maja 2015 r. – Wasiłka Iwanowa Gogowa/Ilija Dimitrow Iliew

(Sprawa C-215/15)

(2015/C 236/39)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Wyrchowen kasacionen syd

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Wasiłka Iwanowa Gogowa

Strona pozwana: Ilija Dimitrow Iliew

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy sprawę dotyczącą „przyznawania, wykonywania, przekazywania, pełnego lub częściowego pozbawienia odpowiedzialności rodzicielskiej” w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. b) w związku z art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 (1) z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, w której można stosować art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 2201/2003, stanowi przyznana sądowi cywilnemu przez ustawę możliwość rozstrzygnięcia sporu w wypadku różnicy zdań rodziców w przedmiocie podróży dziecka za granicę oraz wydania dokumentów tożsamości, jeśli znajdujące zastosowanie przepisy materialnoprawne przewidują wspólne wykonywanie tych uprawnień rodziców względem dziecka? |
| --- | --- |

1)

Czy sprawę dotyczącą „przyznawania, wykonywania, przekazywania, pełnego lub częściowego pozbawienia odpowiedzialności rodzicielskiej” w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. b) w związku z art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 (1) z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, w której można stosować art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 2201/2003, stanowi przyznana sądowi cywilnemu przez ustawę możliwość rozstrzygnięcia sporu w wypadku różnicy zdań rodziców w przedmiocie podróży dziecka za granicę oraz wydania dokumentów tożsamości, jeśli znajdujące zastosowanie przepisy materialnoprawne przewidują wspólne wykonywanie tych uprawnień rodziców względem dziecka?

| 2) | Czy podstawy do ustalenia jurysdykcji krajowej stosuje się w sprawach cywilnych dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, gdy orzeczenie zastępuje fakt prawny mający znaczenie dla administracyjnej procedury dotyczącej dziecka, a mające zastosowanie przepisy przewidują przeprowadzenie tej procedury w określonym państwie członkowskim Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

2)

Czy podstawy do ustalenia jurysdykcji krajowej stosuje się w sprawach cywilnych dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, gdy orzeczenie zastępuje fakt prawny mający znaczenie dla administracyjnej procedury dotyczącej dziecka, a mające zastosowanie przepisy przewidują przeprowadzenie tej procedury w określonym państwie członkowskim Unii Europejskiej?

| 3) | Czy należy przyjąć, że ma miejsce prorogacja jurysdykcji w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt b) rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 oraz zgodnie z określonymi w tym przepisie przesłankami, gdy przedstawiciel pozwanego nie kwestionuje jurysdykcji sądu, jednak nie został on upełnomocniony, lecz wyznaczony przez sąd ze względu na trudności związane z powiadomieniem pozwanego i z jego uczestnictwem w określonej sprawie osobiście lub za pośrednictwem upełnomocnionego przedstawiciela? |
| --- | --- |

3)

Czy należy przyjąć, że ma miejsce prorogacja jurysdykcji w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt b) rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 oraz zgodnie z określonymi w tym przepisie przesłankami, gdy przedstawiciel pozwanego nie kwestionuje jurysdykcji sądu, jednak nie został on upełnomocniony, lecz wyznaczony przez sąd ze względu na trudności związane z powiadomieniem pozwanego i z jego uczestnictwem w określonej sprawie osobiście lub za pośrednictwem upełnomocnionego przedstawiciela?

---

(1)  Dz.U. L 338, s. 1.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/30 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/30

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Ireland (Irlandia) w dniu 22 maja 2015 r. – Minister for Justice and Equality/Francis Lanigan

(Sprawa C-237/15)

(2015/C 236/40)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court of Ireland

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Minister for Justice and Equality

Strona pozwana: Francis Lanigan

Pytania prejudycjalne

| 1) | Jaki jest skutek niezachowania terminów określonych w art. 17 decyzji ramowej z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (2002/584/WSiSW) (1) w związku z przepisem art. 15 tej decyzji ramowej? |
| --- | --- |

1)

Jaki jest skutek niezachowania terminów określonych w art. 17 decyzji ramowej z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (2002/584/WSiSW) (1) w związku z przepisem art. 15 tej decyzji ramowej?

| 2) | Czy niezachowanie terminów określonych w art. 17 decyzji ramowej z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (2002/584/WSiSW) powoduje powstanie praw po stronie osoby, która przebywała w areszcie w oczekiwaniu na decyzję o jej przekazaniu przez okres przekraczający te terminy? |
| --- | --- |

2)

Czy niezachowanie terminów określonych w art. 17 decyzji ramowej z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (2002/584/WSiSW) powoduje powstanie praw po stronie osoby, która przebywała w areszcie w oczekiwaniu na decyzję o jej przekazaniu przez okres przekraczający te terminy?

---

(1)  Dz.U. L 190, s. 1

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/30 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/30

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, wniesione w dniu 27 maja 2015 r. przez Land Hessen

(Sprawa C-242/15 P)

(2015/C 236/41)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Land Hessen (pełnomocnicy: U. Soltész, A. Richter, adwokaci)

Druga strona postępowania: Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG, Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 w zakresie, w jakim została w nim stwierdzona nieważność decyzji Komisji K(2008)6017 wersja ostateczna z dnia 21 października 2008, Pomoc państwa N 512/2007 – Niemcy, Abalon Hardwood GmbH; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 w zakresie, w jakim została w nim stwierdzona nieważność decyzji Komisji K(2008)6017 wersja ostateczna z dnia 21 października 2008, Pomoc państwa N 512/2007 – Niemcy, Abalon Hardwood GmbH;

| — | oddalenie skargi w całości; |
| --- | --- |

—

oddalenie skargi w całości;

| — | obciążenie Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem poniesionymi przez wnoszącego odwołanie. |
| --- | --- |

—

obciążenie Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem poniesionymi przez wnoszącego odwołanie.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnosi łącznie cztery zarzuty:

| 1. | W zarzucie pierwszym wnoszący odwołanie wskazuje, że Sąd naruszył prawo, błędnie interpretując zakres uznania przysługujący Komisji. Ustalenie wartości pomocy udzielonej w formie gwarancji stanowi ekonomicznie złożoną kwestię, która podlega uznaniu Komisji. Podczas wieloletniej praktyki decyzyjnej Komisja korzystała z tego zakresu uznania w ten sposób, że obliczała wartość pomocy udzielonej w formie gwarancji niemieckich krajów związkowych zgodnie z wytycznymi niemieckich urzędów jako 0,5 % wartości gwarancji. Późniejsze wydanie komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r. nie może w tym względzie nic zmienić. |
| --- | --- |

1.

W zarzucie pierwszym wnoszący odwołanie wskazuje, że Sąd naruszył prawo, błędnie interpretując zakres uznania przysługujący Komisji. Ustalenie wartości pomocy udzielonej w formie gwarancji stanowi ekonomicznie złożoną kwestię, która podlega uznaniu Komisji. Podczas wieloletniej praktyki decyzyjnej Komisja korzystała z tego zakresu uznania w ten sposób, że obliczała wartość pomocy udzielonej w formie gwarancji niemieckich krajów związkowych zgodnie z wytycznymi niemieckich urzędów jako 0,5 % wartości gwarancji. Późniejsze wydanie komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r. nie może w tym względzie nic zmienić.

| 2. | Ponadto Sąd nie uwzględnił (zarzut drugi) tego, że pojęcie pomocy z art. 107 TFUE jest pojęciem obiektywnym, na które zatwierdzenie przez Komisję nie może mieć wpływu. Wartość pomocy udzielonej w formie gwarancji nie może ulec zmianie poprzez zatwierdzenie systemu pomocy. Ma to szczególne znaczenie w przypadku pomocy de minimis, ponieważ nie spełnia ona hipotezy art. 107 TFUE i dlatego nie może być przedmiotem decyzji zatwierdzającej Komisji. |
| --- | --- |

2.

Ponadto Sąd nie uwzględnił (zarzut drugi) tego, że pojęcie pomocy z art. 107 TFUE jest pojęciem obiektywnym, na które zatwierdzenie przez Komisję nie może mieć wpływu. Wartość pomocy udzielonej w formie gwarancji nie może ulec zmianie poprzez zatwierdzenie systemu pomocy. Ma to szczególne znaczenie w przypadku pomocy de minimis, ponieważ nie spełnia ona hipotezy art. 107 TFUE i dlatego nie może być przedmiotem decyzji zatwierdzającej Komisji.

| 3. | W zarzucie trzecim wnoszący odwołanie podnosi naruszenie zasady równości. Obliczanie wartości pomocy udzielonej w formie gwarancji na podstawie zatwierdzonych i niezatwierdzonych systemów pomocy dotyczy w sensie rzeczowym tego samego, co zostało potraktowane w różny sposób bez obiektywnego uzasadnienia. Ponadto Sąd naruszył prawo przez to, że przy zastosowaniu metody 0,5 % błędnie rozróżnił gwarancje na te udzielone przed i po wydaniu komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r. Praktyka Komisji w stosunku do Niemiec jest jednak w niniejszym przypadku bardziej szczegółowa niż ogólny komunikat w sprawie gwarancji, ponadto kwestionowana w tej sprawie metoda obliczenia byłaby dopuszczalna nawet wtedy, gdyby należało ją ocenić według kryteriów komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r. |
| --- | --- |

3.

W zarzucie trzecim wnoszący odwołanie podnosi naruszenie zasady równości. Obliczanie wartości pomocy udzielonej w formie gwarancji na podstawie zatwierdzonych i niezatwierdzonych systemów pomocy dotyczy w sensie rzeczowym tego samego, co zostało potraktowane w różny sposób bez obiektywnego uzasadnienia. Ponadto Sąd naruszył prawo przez to, że przy zastosowaniu metody 0,5 % błędnie rozróżnił gwarancje na te udzielone przed i po wydaniu komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r. Praktyka Komisji w stosunku do Niemiec jest jednak w niniejszym przypadku bardziej szczegółowa niż ogólny komunikat w sprawie gwarancji, ponadto kwestionowana w tej sprawie metoda obliczenia byłaby dopuszczalna nawet wtedy, gdyby należało ją ocenić według kryteriów komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r.

| 4. | W zarzucie czwartym wnoszący odwołanie podnosi wreszcie naruszenie prawa przy ocenie zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań. Oczekiwanie Land Hessen w stosunku do Komisji, która w swojej wieloletniej praktyce decyzyjnej zaakceptowała, a nawet w swoim piśmie z 1998 r. wyraźnie potwierdziła stosowanie metody 0,5 %, zasługuje na ochronę. Co więcej Komisja nie zakwestionowała metody 0,5 % podczas procedury szczegółowej kontroli obejmującej heskie wytyczne w sprawie gwarancji. |
| --- | --- |

4.

W zarzucie czwartym wnoszący odwołanie podnosi wreszcie naruszenie prawa przy ocenie zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań. Oczekiwanie Land Hessen w stosunku do Komisji, która w swojej wieloletniej praktyce decyzyjnej zaakceptowała, a nawet w swoim piśmie z 1998 r. wyraźnie potwierdziła stosowanie metody 0,5 %, zasługuje na ochronę. Co więcej Komisja nie zakwestionowała metody 0,5 % podczas procedury szczegółowej kontroli obejmującej heskie wytyczne w sprawie gwarancji.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/31 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/31

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, wniesione w dniu 28 maja 2015 r. przez Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG

(Sprawa C-246/15 P)

(2015/C 236/42)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG (przedstawiciele: J. Heithecker, J. Ylinen, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Land Hessen

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie pkt 2 sentencji zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim oddalono zarzut trzeci skargi dotyczący dotacji na inwestycje i sprzedaży gruntu państwowego; |
| --- | --- |

—

uchylenie pkt 2 sentencji zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim oddalono zarzut trzeci skargi dotyczący dotacji na inwestycje i sprzedaży gruntu państwowego;

| — | uchylenie pkt 3–5 sentencji zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie pkt 3–5 sentencji zaskarżonego wyroku;

| — | obciążenie Komisji i Land Hessen kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji i Land Hessen kosztami postępowania odwoławczego.

Ponadto wnosząca odwołanie podtrzymuje żądania, które przedstawiła w pierwszej instancji, w zakresie, w jakim wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K (2008)6017 wersja ostateczna z dnia 21 października 2008 r., pomoc państwa N 512/2007 – Niemcy, Abalon Hardwood Hessen GmbH w zakresie, w jakim zostało stwierdzone, że zgłoszona pomoc regionalna stanowi istniejącą pomoc w rozumieniu art. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 659/1999; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K (2008)6017 wersja ostateczna z dnia 21 października 2008 r., pomoc państwa N 512/2007 – Niemcy, Abalon Hardwood Hessen GmbH w zakresie, w jakim zostało stwierdzone, że zgłoszona pomoc regionalna stanowi istniejącą pomoc w rozumieniu art. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 659/1999;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K (2008)6017 wersja ostateczna z dnia 21 października 2008 r., pomoc państwa N 512/2007 – Niemcy, Abalon Hardwood Hessen GmbH w zakresie, w jakim zostało stwierdzone, że sprzedaż gruntu państwowego nie oznacza pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K (2008)6017 wersja ostateczna z dnia 21 października 2008 r., pomoc państwa N 512/2007 – Niemcy, Abalon Hardwood Hessen GmbH w zakresie, w jakim zostało stwierdzone, że sprzedaż gruntu państwowego nie oznacza pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE;

| — | obciążenie Komisji wszystkimi kosztami postępowania w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji wszystkimi kosztami postępowania w pierwszej instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem niniejszego odwołania są przesłanki, na podstawie których Komisja może oddalić zarzuty podniesione przez bezpośredniego konkurenta beneficjenta w złożonej do niej skardze dotyczącej pomocy państwa bez wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE.

Wnosząca odwołanie jest zdania, że w zaskarżonym wyroku Sąd powinien był uwzględnić zarzut trzeci skargi, w którym zostało podniesione zaniechanie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, nie tylko – tak jak miało to miejsce – w odniesieniu do kwestionowanego środka pomocy udzielonego w formie gwarancji, ale również w odniesieniu do dalszych kwestionowanych środków pomocy udzielonych w formie dotacji na inwestycje i sprzedaży gruntu państwowego.

Wnosząca odwołanie podnosi pięć zarzutów na jego poparcie:

| 1. | W kwestii dotacji na inwestycje Sąd naruszył prawo, stwierdzając, że decyzja z dnia 6 grudnia 2007 r. nie ma znaczenia dla badania trzeciego zarzutu skargi, ponieważ pomimo przeprowadzonego dokładnego badania w ramach postępowania administracyjnego Komisja nie mogła wiedzieć o istnieniu tej decyzji oraz co więcej decyzja ta nie mogła mieć wpływu na wynik badania Komisji. |
| --- | --- |

1.

W kwestii dotacji na inwestycje Sąd naruszył prawo, stwierdzając, że decyzja z dnia 6 grudnia 2007 r. nie ma znaczenia dla badania trzeciego zarzutu skargi, ponieważ pomimo przeprowadzonego dokładnego badania w ramach postępowania administracyjnego Komisja nie mogła wiedzieć o istnieniu tej decyzji oraz co więcej decyzja ta nie mogła mieć wpływu na wynik badania Komisji.

| 2. | Sąd popełnił oczywisty błąd w ocenie i szereg dalszych naruszeń prawa, uznając, że w opinii rzeczoznawcy dotyczącej wartości gruntu państwowego sprzedanego beneficjentowi rzeczoznawca stwierdził, że budynki znajdujące się na części gruntu nie miały żadnej wartości. |
| --- | --- |

2.

Sąd popełnił oczywisty błąd w ocenie i szereg dalszych naruszeń prawa, uznając, że w opinii rzeczoznawcy dotyczącej wartości gruntu państwowego sprzedanego beneficjentowi rzeczoznawca stwierdził, że budynki znajdujące się na części gruntu nie miały żadnej wartości.

| 3. | Sąd naruszył prawo, stwierdzając, że w postępowaniu administracyjnym Komisja była uprawniona do przyjęcia, że kwota równa 1 4 00  000 EUR, która została odjęta od ustalonej zgodnie z opinią rzeczoznawcy ceny sprzedaży, odpowiadała rynkowej cenie wyburzenia wszystkich budynków znajdujących się na części gruntu sprzedanego beneficjentowi. |
| --- | --- |

3.

Sąd naruszył prawo, stwierdzając, że w postępowaniu administracyjnym Komisja była uprawniona do przyjęcia, że kwota równa 1 4 00  000 EUR, która została odjęta od ustalonej zgodnie z opinią rzeczoznawcy ceny sprzedaży, odpowiadała rynkowej cenie wyburzenia wszystkich budynków znajdujących się na części gruntu sprzedanego beneficjentowi.

| 4. | Sąd popełnił szereg naruszeń prawa, oceniając § 4 pkt 6 umowy sprzedaży nieruchomości, który przewidywał, że beneficjent musi wyburzyć wszystkie budynki znajdujące się na nieruchomości oraz że musi dokonać dodatkowej płatności na rzecz sprzedawcy, w przypadku gdy w czasie dziesięciu lat po przejęciu nieruchomości wyburzenie nie odbędzie się w całości lub częściowo albo okaże się, że zwyczajne koszty wyburzenia są niższe niż wymieniona początkowo kwota 1 4 00  000 EUR. |
| --- | --- |

4.

Sąd popełnił szereg naruszeń prawa, oceniając § 4 pkt 6 umowy sprzedaży nieruchomości, który przewidywał, że beneficjent musi wyburzyć wszystkie budynki znajdujące się na nieruchomości oraz że musi dokonać dodatkowej płatności na rzecz sprzedawcy, w przypadku gdy w czasie dziesięciu lat po przejęciu nieruchomości wyburzenie nie odbędzie się w całości lub częściowo albo okaże się, że zwyczajne koszty wyburzenia są niższe niż wymieniona początkowo kwota 1 4 00  000 EUR.

| 5. | Sąd niesłusznie obciążył wnoszącą odwołanie częścią kosztów postępowania, ponieważ skarga była uzasadniona w odniesieniu do trzech z pięciu kwestionowanych środków pomocy, a wnosząca odwołanie wniosła skargę na oba dalsze kwestionowane środki pomocy tylko dlatego, że ani przekazane jej w trakcie postępowania administracyjnego dokumenty, ani decyzja Komisji nie zawierały dokładnych informacji ich dotyczących. |
| --- | --- |

5.

Sąd niesłusznie obciążył wnoszącą odwołanie częścią kosztów postępowania, ponieważ skarga była uzasadniona w odniesieniu do trzech z pięciu kwestionowanych środków pomocy, a wnosząca odwołanie wniosła skargę na oba dalsze kwestionowane środki pomocy tylko dlatego, że ani przekazane jej w trakcie postępowania administracyjnego dokumenty, ani decyzja Komisji nie zawierały dokładnych informacji ich dotyczących.

---

Sąd

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/33 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/33

---

Wyrok Sądu z dnia z dnia 3 czerwca 2015 r. – Pensa Pharma/OHIM – Ferring i Farmaceutisk Laboratorium Ferring (PENSA PHARMA i pensa)

(Sprawy połączone T-544/12 i T-546/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Wspólnotowe znaki towarowe, słowny PENSA PHARMA i graficzny pensa - Wcześniejsze słowne, krajowy i Beneluksu, znaki towarowe PENTASA - Wyraźne zezwolenie na rejestrację wspólnotowego znaku towarowego przed wniesieniem wniosku o unieważnienie prawa do znaku - Artykuł 53 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Względne podstawy odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 236/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pensa Pharma, SA (Walencja, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Esteve Sanz, M. González Gordon i R. Kunze)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Geroulakos i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Ferring BV (Hoofddorp, Niderlandy) i Farmaceutisk Laboratorium Ferring A/S (Kopenhaga, Dania) (przedstawiciele: początkowo I. Fowler, solicitor, adwokaci A. Renck, V. von Bomhard i D. Slopek, następnie I. Fowler, A. Renck, V. von Bomhard i adwokat J. Fuhrmann, a wreszcie I. Fowler i J. Fuhrmann)

Przedmiot

Dwie skargi na decyzje Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 października 2012 r. (sprawy R 1883/2011-5 i R 1884/2011-5) dotyczące postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy Ferring BV i Farmaceutisk Laboratorium Ferring A/S a Pensa Pharma SA.

Sentencja

| 1) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają oddalone.

| 2) | Pensa Pharma, SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Pensa Pharma, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 23.2.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/33 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/33

---

Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Stayer Ibérica/OHIM – ZAO Korporaciya „Masternet” (STAYER)

(Sprawa T-254/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy STAYER - Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy STAYER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 236/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Stayer Ibérica, SA (przedstawiciel: adwokat S. Rizzo)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: ZAO Korporaciya „Masternet” (Moskwa, Rosja) (przedstawiciel: adwokat N. Bürglen)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 marca 2013 r. (sprawa R 2196/2011-2) wydaną w postępowaniu w sprawie unieważnienia prawa do znaku toczącym się pomiędzy ZAO Korporaciya „Masternet” a Stayer Ibérica, SA.

Sentencja

| 1) | Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku wewnętrznego (OHIM) z dnia 4 marca 2013 r. (sprawa R 2196/2011-2) w zakresie, w jakim unieważnia ona prawo do graficznego wspólnotowego znaku towarowego STAYER w odniesieniu do należących do klasy 7 części (powleczonych diamentem) maszyn do cięcia i polerowania, wiertarek i tnących tarczy dla marmuru, granitu, kamienia, piaskowca, płyt kamiennych, płytek ceramicznych, cegły oraz ogólnie rzecz biorąc narzędzi do cięcia jako części maszyn, o których mowa w klasie 7„oraz”ręcznie sterowanych przyrządów do szlifowania (tarczy i tarczy szlifierskich). |
| --- | --- |

1)

Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku wewnętrznego (OHIM) z dnia 4 marca 2013 r. (sprawa R 2196/2011-2) w zakresie, w jakim unieważnia ona prawo do graficznego wspólnotowego znaku towarowego STAYER w odniesieniu do należących do klasy 7 części (powleczonych diamentem) maszyn do cięcia i polerowania, wiertarek i tnących tarczy dla marmuru, granitu, kamienia, piaskowca, płyt kamiennych, płytek ceramicznych, cegły oraz ogólnie rzecz biorąc narzędzi do cięcia jako części maszyn, o których mowa w klasie 7„oraz”ręcznie sterowanych przyrządów do szlifowania (tarczy i tarczy szlifierskich).

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | OHIM, Stayer Ibérica, SA i ZAO Korporaciya „Masternet” ponoszą każdy swoje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

OHIM, Stayer Ibérica, SA i ZAO Korporaciya „Masternet” ponoszą każdy swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/34 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/34

---

Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein/EBC

(Sprawa T-376/13) (1)

((Dostęp do dokumentów - Decyzja 2004/258/WE - Porozumienie o zamianie z dnia 15 lutego 2012 r. pomiędzy Grecją a EBC i krajowymi bankami centralnymi Eurosystemu - Załączniki A i B - Częściowa odmowa udzielenia dostępu - Interes publiczny - Polityka pieniężna Unii i państwa członkowskiego - Sytuacja finansowa EBC i krajowych banków centralnych Eurosystemu - Stabilność systemu finansowego Unii))

(2015/C 236/45)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein (Kilonia, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Hoepner i D. Unrau)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: A. Sáinz de Vicuña Barroso, S. Lambrinoc i K. Laurinavičius, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów H. G. Kamanna i P. Geya)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EBC z dnia 22 maja 2013 r., doręczonej skarżącemu pismem prezesa EBC, w sprawie częściowego oddalenia wniosku o udzielenie dostępu do załączników A i B do „Exchange agreement dated 15 February 2012 r. among the Hellenic Republic and the European Central Bank and the Eurosystem NCBs listed herein” (porozumienia o zamianie z dnia 15 lutego 2012 r. pomiędzy Republiką Grecką a Europejskim Bankiem Centralnym i wymienionymi w nim krajowymi bankami centralnymi Eurosystemu).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 7.9.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/35 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/35

---

Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Bora Creations/OHIM – Beauté prestige international (essence)

(Sprawa T-448/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy essence - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 236/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bora Creations, SL (Ceuta, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci R. Lange, G. Hild i C. Pape)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Beauté prestige international (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci T. de Haan i P. Péters)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 czerwca 2013 r. (sprawa R 1085/2012-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Beauté prestige international a Bora Creations, SL.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bora Creations, SL zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Bora Creations, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 304 z 19.10.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/36 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/36

---

Wyrok Sądu z dnia 10 czerwca 2015 r. – AgriCapital/OHIM – agri.capital (AGRI.CAPITAL)

(Sprawa T-514/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AGRI.CAPITAL - Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe AgriCapital i AGRICAPITAL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak podobieństwa usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 236/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AgriCapital Corp. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci P. Meyer i M. Gramsch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: agri.capital GmbH (Münster, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann-Schiffel)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 lipca 2013 r. (sprawa R 2236/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między AgriCapital Corp. a agri.capital GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | AgriCapital Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

AgriCapital Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 352 z 30.11.2013.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/36 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/36

---

Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Giovanni Cosmetics/OHIM – Vasconcelos & Gonçalves (GIOVANNI GALLI)

(Sprawa T-559/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GIOVANNI GALLI - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy GIOVANNI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Charakter odróżniający imienia i nazwiska])

(2015/C 236/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Giovanni Cosmetics, Inc. (Rancho Dominguez, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci J. van den Berg i M. Meddens-Bakker)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: M. Rajh, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Vasconcelos & Gonçalves, SA (Lizbona, Portugalia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13 sierpnia 2013 r. (sprawa R 1189/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Giovanni Cosmetics, Inc. a Vasconcelos & Gonçalves, SA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Giovanni Cosmetics, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Giovanni Cosmetics, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/37 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/37

---

Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Luxembourg Pamol (Cyprus) i Luxembourg Industries/Komisja

(Sprawa T-578/13) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Środki ochrony roślin - Opublikowanie dokumentów dotyczących włączenia substancji czynnej - Nieuwzględnienie wniosku o zachowanie poufności pewnych informacji - Niemożność przypisania zaskarżonego aktu stronie pozwanej - Niedopuszczalność))

(2015/C 236/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Luxembourg Pamol (Cyprus) Ltd (Nikozja, Cypr) i Luxembourg Industries Ltd (Tel Awiw, Izrael) (przedstawiciele: C. Mereu i K. van Maldegem, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. von Rintelen i P. Ondrůšek, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności przekazanej w piśmie Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) decyzji z dnia 8 października 2013 r. w sprawie opublikowania pewnych części dokumentów, o których poufne potraktowanie wnosiły skarżące.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Luxembourg Pamol (Cyprus) Ltd i Luxembourg Industries Ltd zostają obciążone kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Luxembourg Pamol (Cyprus) Ltd i Luxembourg Industries Ltd zostają obciążone kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 15.2.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/38 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/38

---

Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Levi Strauss/OHIM – L&O Hunting Group (101)

(Sprawa T-604/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego 101 - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy 501 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 236/50)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Levi Strauss & Co. (New Castle, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo V. von Bomhard i J. Schmitt, następnie V. von Bomhard)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: G. Schneider i M. Fischer, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM, interwenient przed Sądem: L&O Hunting Group GmbH (Isny im Allgäu, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci K. Kuck, K. Landes i G. Müllejans)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 września 2013 r. (sprawa R 1538/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu toczącego się między Levi Strauss & Co. a L&O Hunting Group GmbH.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 6 września 2013 r. (sprawa R 1538/2012-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Levi Strauss & Co. a L&O Hunting Group GmbH. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 6 września 2013 r. (sprawa R 1538/2012-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Levi Strauss & Co. a L&O Hunting Group GmbH.

| 2) | OHIM i L&O Hunting Group zostają obciążeni własnymi kosztami postępowania jak również kosztami poniesionymi przez Levi Strauss & Co. |
| --- | --- |

2)

OHIM i L&O Hunting Group zostają obciążeni własnymi kosztami postępowania jak również kosztami poniesionymi przez Levi Strauss & Co.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/38 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/38

---

Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – BP/FRA

(Sprawa T-658/13 P) (1)

((Odwołanie - Służba publiczna - Członek personelu kontraktowego - Personel Agencji Praw Podstawowych Unii - Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony ze skutkiem zawarcia umowy na czas nieokreślony - Prawo do bycia wysłuchanym - Przeniesienie z urzędu do innych służb do czasu wygaśnięcia umowy - Ocena okoliczności faktycznych - Przeinaczenie dowodów - Obowiązek uzasadnienia))

(2015/C 236/51)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: BP (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

Druga strona postępowania: Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) (przedstawiciele: M. Kjærum, pełnomocnik, wspierany przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 30 września 2013 r., BP/FRA (F-38/12, Zb.Orz.SP, EU:F:2013:138).

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 30 września 2013 r., BP/FRA (F-38/12, Zb.Orz.SP, EU:F:2013:138) zostaje uchylony w zakresie, w jakim na jego mocy oddalono skargę na zawartą w piśmie z dnia 27 lutego 2012 r. decyzję Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) w sprawie nieprzedłużenia umowy o pracę z BP w charakterze członka personelu kontraktowego. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 30 września 2013 r., BP/FRA (F-38/12, Zb.Orz.SP, EU:F:2013:138) zostaje uchylony w zakresie, w jakim na jego mocy oddalono skargę na zawartą w piśmie z dnia 27 lutego 2012 r. decyzję Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) w sprawie nieprzedłużenia umowy o pracę z BP w charakterze członka personelu kontraktowego.

| 2) | Stwierdza się nieważność zawartej w piśmie z dnia 27 lutego 2012 r. decyzji FRA w sprawie nieprzedłużenia umowy o pracę z BP w charakterze członka personelu kontraktowego. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność zawartej w piśmie z dnia 27 lutego 2012 r. decyzji FRA w sprawie nieprzedłużenia umowy o pracę z BP w charakterze członka personelu kontraktowego.

| 3) | W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

| 4) | BP i FRA pokryją własne koszty związane z postępowaniem przed Sądem do spraw Służby Publicznej jak i z postepowaniem w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

4)

BP i FRA pokryją własne koszty związane z postępowaniem przed Sądem do spraw Służby Publicznej jak i z postepowaniem w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 61 z 1.3.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/39 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/39

---

Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Bora Creations/OHIM (gel nails at home)

(Sprawa T-140/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego gel nails at home - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 236/52)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Bora Creations, SL (Ceuta, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci R. Lange, G. Hild i E. Schalast)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Poch, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 5 grudnia 2013 r. (sprawa R 450/2013-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego gel nails at home jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bora Creations, SL zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Bora Creations, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 135 z 5.5.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/40 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/40

---

Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Deluxe Laboratories/OHIM (deluxe)

(Sprawa T-222/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego deluxe - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Braku charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 236/53)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Deluxe Laboratories, Inc. (Burbank, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat S. Serrat Viñas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 stycznia 2014 r. (sprawa R 1250/2013-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego deluxe jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 22 stycznia 2014 r. (sprawa R 1250/2013-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 22 stycznia 2014 r. (sprawa R 1250/2013-2).

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 175 z 10.6.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/40 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/40

---

Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Lithomex/OHIM – Glaubrecht Stingel (LITHOFIX)

(Sprawa T-273/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy LITHOFIX - Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe LITHOFIN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Podobieństwo towarów - Brak obowiązku badania w odniesieniu do wszystkich towarów oznaczonych wcześniejszym znakiem towarowym - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 236/54)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lithomex ApS (Langeskov, Dania) (przedstawiciel: adwokat L. Ullmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Bonne, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Glaubrecht Stingel GmbH & Co. KG (Wendlingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Krüger)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 lutego 2014 r. (sprawa R 2280/2012-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Glaubrecht Stingel GmbH & Co. KG a Lithomex ApS.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Lithomex ApS zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Lithomex ApS zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 253 z 4.8.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/41 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/41

---

Wyrok Sądu z dnia 9 czerwca 2015 r. – Navarro/Komisja

(Sprawa T-556/14 P) (1)

((Odwołanie - Służba publiczna - Personel kontraktowy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń do pracy - Minimalne wymagane kwalifikacje - Odmowa zatrudnienia - Naruszenie art. 116 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej - Naruszenie prawa - Przeinaczenie okoliczności faktycznych))

(2015/C 236/55)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Victor Navarro (Sterrebeek, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Blot, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i G. Berscheid, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 21 maja 2014 r., Navarro/Komisja (F-46/13, Zb.Orz. SP, EU:F:2014:104).

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Victor Navarro zostaje obciążony kosztami. |
| --- | --- |

2)

Victor Navarro zostaje obciążony kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 351 z 6.10.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/42 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/42

---

Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Yoo Holdings/OHIM – Eckes-Granini Group (YOO)

(Sprawa T-562/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego YOO - Słowne wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe YO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 236/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Yoo Holdings Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat D. Farnsworth)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel S. Bonne, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Eckes-Granini Group GmbH (Nieder-Olm, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Berlit)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 kwietnia 2014 r. (sprawa R 762/2013-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Eckes-Granini Group GmbH a Yoo Holdings Ltd.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Yoo Holdings Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Yoo Holdings Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 351 z 6.10.2014.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/42 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/42

---

Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2015 r. – Mabrouk/Rada

(Sprawa T-175/15)

(2015/C 236/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mohamed Marouen Ben Ali Bel Ben Mohamed Mabrouk (Tunis, Tunezja) (przedstawiciele: adwokaci J.R. Farthouat, J.P. Mignard i N. Boulay, S. Crosby, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/157 (Dz.U. L 26, s. 29) zmieniającej decyzję 2011/72/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji (Dz.U. L 28, s. 62) w zakresie, w jakim środki ograniczające polegające na zamrożeniu aktywów w Unii Europejskiej dotyczą skarżącego; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/157 (Dz.U. L 26, s. 29) zmieniającej decyzję 2011/72/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji (Dz.U. L 28, s. 62) w zakresie, w jakim środki ograniczające polegające na zamrożeniu aktywów w Unii Europejskiej dotyczą skarżącego; oraz

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy, w którym skarżący podnosi, że z uwagi na charakter, istotę i czas trwania postępowania przeciwko skarżącemu Rada nie miała wystarczającej podstawy do przyjęcia zaskarżonego aktu; |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, w którym skarżący podnosi, że z uwagi na charakter, istotę i czas trwania postępowania przeciwko skarżącemu Rada nie miała wystarczającej podstawy do przyjęcia zaskarżonego aktu;

| 2. | Zarzut drugi, w którym skarżący twierdzi, że zaskarżony akt narusza art. 47 Karty Praw Podstawowych, jako że został przyjęty z naruszeniem ustanowionej w tym artykule zasady rozpatrywania sprawy w rozsądnym terminie; |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, w którym skarżący twierdzi, że zaskarżony akt narusza art. 47 Karty Praw Podstawowych, jako że został przyjęty z naruszeniem ustanowionej w tym artykule zasady rozpatrywania sprawy w rozsądnym terminie;

| 3. | Zarzut trzeci, w którym skarżący utrzymuje, że Tunezja skutecznie zakończyła proces demokratycznej transformacji, co zostało potwierdzone między innymi przez samą Radę, tak więc zaskarżony akt jest bezcelowy, a tym samym niezgodny z prawem; |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, w którym skarżący utrzymuje, że Tunezja skutecznie zakończyła proces demokratycznej transformacji, co zostało potwierdzone między innymi przez samą Radę, tak więc zaskarżony akt jest bezcelowy, a tym samym niezgodny z prawem;

| 4. | Zarzut czwarty, w którym skarżący podnosi naruszenie zasady domniemania niewinności oraz ciągłe naruszanie zasady dobrej administracji, w związku z czym zaskarżony akt jest niezgodny z prawem; |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, w którym skarżący podnosi naruszenie zasady domniemania niewinności oraz ciągłe naruszanie zasady dobrej administracji, w związku z czym zaskarżony akt jest niezgodny z prawem;

| 5. | Zarzut piąty, w którym skarżący twierdzi, że Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie, jako że zaskarżony akt został przez nią przyjęty jedynie na podstawie odesłania do celów polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Rady z pominięciem aspektów prawnokarnych i w szczególności okoliczności faktycznych sprawy; |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty, w którym skarżący twierdzi, że Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie, jako że zaskarżony akt został przez nią przyjęty jedynie na podstawie odesłania do celów polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Rady z pominięciem aspektów prawnokarnych i w szczególności okoliczności faktycznych sprawy;

| 6. | Zarzut piąty, w którym skarżący utrzymuje, że doszło do naruszenia jego prawa własności. |
| --- | --- |

6.

Zarzut piąty, w którym skarżący utrzymuje, że doszło do naruszenia jego prawa własności.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/43 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/43

---

Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2015 r. – Redpur/OHIM – Redwell Manufaktur (Redpur)

(Sprawa T-227/15)

(2015/C 236/58)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Redpur GmbH (Hayingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Schiller)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Redwell Manufaktur GmbH (Hartberg, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Redpur” – zgłoszenie nr 1 0 9 34  305

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie R 678/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu;

| — | dopuszczenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 1 0 9 34  305 do rejestracji w całości lub, posiłkowo, przekazanie sprawy izbie odwoławczej celem ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 1 0 9 34  305 do rejestracji w całości lub, posiłkowo, przekazanie sprawy izbie odwoławczej celem ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie OHIM kosztami, które skarżąca poniosła w związku z niniejszym postępowaniem |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami, które skarżąca poniosła w związku z niniejszym postępowaniem

| — | obciążenie Redwell Manufaktur GmbH kosztami, które skarżąca poniosła w związku z postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów i Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Redwell Manufaktur GmbH kosztami, które skarżąca poniosła w związku z postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów i Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/44 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/44

---

Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2015 r. – Cryo-Save/OHIM – MedSkin Solutions Dr. Suwelack (Cryo-Save)

(Sprawa T-239/15)

(2015/C 236/59)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cryo-Save AG (Freienbach, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat C. Onken)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG (Billerbeck, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Cryo-Save” – wspólnotowy znak towarowy nr 4 6 25  216

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3.03.2015 w sprawie R 2567/2013-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, że decyzja Wydziału Unieważnień z dnia 30.10. 2013 zostanie uchylona, a wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego nr 4 6 25  216 zostanie oddalony;
  ewentualnie: stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, że decyzja Wydziału Unieważnień z dnia 30.10. 2013 zostanie uchylona, a wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego nr 4 6 25  216 zostanie oddalony;

ewentualnie: stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 56 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z zasadą 37 lit. b (iv) rozporządzenia nr 2868/95; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 56 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z zasadą 37 lit. b (iv) rozporządzenia nr 2868/95;

| — | Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/45 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/45

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – Grupo Bimbo/OHIM (Kształt batonów z czterema kółkami)

(Sprawa T-240/15)

(2015/C 236/60)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Grupo Bimbo, SAB de CV (Meksyk, Meksyk) (przedstawiciel: adwokat N. Fernández Fernández-Pacheco)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy (Kształt batonów z czterema kółkami) – zgłoszenie nr 12 551 867

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie R 1602/2014-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem i niespełniającej wymogów ustanowionych w obowiązujących przepisach dotyczących wspólnotowego znaku towarowego, orzeczenie wyrokiem zgodnie z wnioskiem zawartym w zgłoszeniu z uwagi na wystarczający samoistny charakter odróżniający zgłoszonego trójwymiarowego znaku towarowego i nakazanie dokonania wpisu do rejestru zgłoszenia trójwymiarowego znaku towarowego nr 12 551 867 dla klas 5, 29 i 30 klasyfikacji międzynarodowej w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem i niespełniającej wymogów ustanowionych w obowiązujących przepisach dotyczących wspólnotowego znaku towarowego, orzeczenie wyrokiem zgodnie z wnioskiem zawartym w zgłoszeniu z uwagi na wystarczający samoistny charakter odróżniający zgłoszonego trójwymiarowego znaku towarowego i nakazanie dokonania wpisu do rejestru zgłoszenia trójwymiarowego znaku towarowego nr 12 551 867 dla klas 5, 29 i 30 klasyfikacji międzynarodowej w całości;

| — | nakazanie stronie, która wstąpi do postępowania, sprzeciwiając się żądaniom skargi, poniesienia kosztów honorariów adwokackich w związku z niniejszym postępowaniem i zwrotu opłaty za odwołanie wniesionej do OHIM oraz kosztów odpowiednich honorariów. |
| --- | --- |

—

nakazanie stronie, która wstąpi do postępowania, sprzeciwiając się żądaniom skargi, poniesienia kosztów honorariów adwokackich w związku z niniejszym postępowaniem i zwrotu opłaty za odwołanie wniesionej do OHIM oraz kosztów odpowiednich honorariów.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/45 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/45

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ACDA i in./Komisja

(Sprawa T-242/15)

(2015/C 236/61)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Automobile Club des Avocats – ACDA (Paryż, Francja); Organisation des Transporteurs Routiers Européens – OTRE (Bordeaux, Francja); Fédération française des motards en colère – FFMC (Paryż); Fédération française de motocyclisme (Paryż) i Union nationale des automobile clubs (Paryż) (przedstawiciel: adwokat M. Lesage)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie dopuszczalności skargi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności skargi;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej SA.38271 z dnia 28 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.2014/N 38271 dotyczącej Plan de relance autoroutier sur le territoire français (plan poprawy sieci autostrad we Francji) opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 20 lutego 2015 r. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej SA.38271 z dnia 28 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.2014/N 38271 dotyczącej Plan de relance autoroutier sur le territoire français (plan poprawy sieci autostrad we Francji) opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 20 lutego 2015 r.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący faktu, że francuski plan poprawy sieci autostrad (zwany dalej „PRA”) pociąga za sobą skutek w postaci szczególnej korzyści dla posiadaczy koncesji na zarządzanie autostradami z wykorzystaniem środków publicznych. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący faktu, że francuski plan poprawy sieci autostrad (zwany dalej „PRA”) pociąga za sobą skutek w postaci szczególnej korzyści dla posiadaczy koncesji na zarządzanie autostradami z wykorzystaniem środków publicznych.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący zakłócenia konkurencji wskutek PRA. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący zakłócenia konkurencji wskutek PRA.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący zawyżonej kompensacji obciążeń ponoszonych przez podmioty będące posiadaczami koncesji na zarządzanie autostradami, która to kompensacja jest niezgodna z ich misją ogólnego interesu gospodarczego. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący zawyżonej kompensacji obciążeń ponoszonych przez podmioty będące posiadaczami koncesji na zarządzanie autostradami, która to kompensacja jest niezgodna z ich misją ogólnego interesu gospodarczego.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący przeszkód w wymianie handlowej między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący przeszkód w wymianie handlowej między państwami członkowskimi.

| 5. | Zarzut piąty oparty na niedopuszczalności zmian wprowadzonych do PRA bez ponownego zgłoszenia Komisji od momentu ogłoszenia SA.38271. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty oparty na niedopuszczalności zmian wprowadzonych do PRA bez ponownego zgłoszenia Komisji od momentu ogłoszenia SA.38271.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/46 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/46

---

Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2015 r. –Ivanjusjtjenko/Rada

(Sprawa T-246/15)

(2015/C 236/62)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Jurij Volodymyrovych Ivanjusjtjenko (Jenakijevo, Ukraina) (przedstawiciele: B. Kennelly i J. Pobjoy, Barrister, a także R. Gherson, Solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/364 z dnia 5 marca 2015 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. L 62, s. 25) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/357 z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. L 62, s. 1) w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/364 z dnia 5 marca 2015 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. L 62, s. 25) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/357 z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. L 62, s. 1) w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącego;

| — | ewentualnie: stwierdzenie, że z powodu ich niezgodności z prawem art. 1 ust. 1 decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu) oraz art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 (w zmienionym brzmieniu) nie znajdują zastosowania w zakresie, w jakim odnoszą się do skarżącego; |
| --- | --- |

—

ewentualnie: stwierdzenie, że z powodu ich niezgodności z prawem art. 1 ust. 1 decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu) oraz art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 (w zmienionym brzmieniu) nie znajdują zastosowania w zakresie, w jakim odnoszą się do skarżącego;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący niezidentyfikowania przez Radę właściwej podstawy prawnej dla przyjęcia decyzji Rady (WPZiB) 2015/364 (zwanej dalej „decyzją”) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/357 (zwanego dalej „rozporządzeniem”) (zwanych łącznie „zaskarżonymi środkami”). Artykuł 29 TUE nie stanowi już właściwej podstawy prawnej dla decyzji, ponieważ nie został on zidentyfikowany jako jednostka zagrażająca demokracji na Ukrainie lub pozbawiająca ludność korzyści płynących z trwałego rozwoju gospodarczego ich państwa (w rozumieniu art. 23 TUE oraz postanowień ogólnych zawartych w art. 21 ust. 2 TUE). Jako że decyzja była nieważna, Rada nie mogła przyjąć rozporządzenia na podstawie art. 215 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący niezidentyfikowania przez Radę właściwej podstawy prawnej dla przyjęcia decyzji Rady (WPZiB) 2015/364 (zwanej dalej „decyzją”) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/357 (zwanego dalej „rozporządzeniem”) (zwanych łącznie „zaskarżonymi środkami”). Artykuł 29 TUE nie stanowi już właściwej podstawy prawnej dla decyzji, ponieważ nie został on zidentyfikowany jako jednostka zagrażająca demokracji na Ukrainie lub pozbawiająca ludność korzyści płynących z trwałego rozwoju gospodarczego ich państwa (w rozumieniu art. 23 TUE oraz postanowień ogólnych zawartych w art. 21 ust. 2 TUE). Jako że decyzja była nieważna, Rada nie mogła przyjąć rozporządzenia na podstawie art. 215 ust. 2 TFUE.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący popełnienia przez Radę oczywistego błędu w ocenie, ponieważ uznała ona, że spełniona została przesłanka umieszczenia nazwiska skarżącego w art. 1 ust. 1 decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu) i art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu). Wobec skarżącego nie zostało wszczęte postępowanie karne „w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego”. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący popełnienia przez Radę oczywistego błędu w ocenie, ponieważ uznała ona, że spełniona została przesłanka umieszczenia nazwiska skarżącego w art. 1 ust. 1 decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu) i art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu). Wobec skarżącego nie zostało wszczęte postępowanie karne „w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego”.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez Radę prawa skarżącego do obrony oraz prawa do należytego rozpatrzenia sprawy oraz skutecznej ochrony sądowej. W szczególności Rada nie dokonała dokładnej i bezstronnej oceny zasadności podnoszonych powodów ponownego umieszczenia nazwiska skarżącego w wykazie w świetle oświadczeń skarżącego poprzedzających owo ponowne umieszczenie w wykazie. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez Radę prawa skarżącego do obrony oraz prawa do należytego rozpatrzenia sprawy oraz skutecznej ochrony sądowej. W szczególności Rada nie dokonała dokładnej i bezstronnej oceny zasadności podnoszonych powodów ponownego umieszczenia nazwiska skarżącego w wykazie w świetle oświadczeń skarżącego poprzedzających owo ponowne umieszczenie w wykazie.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący niewywiązania się przez Radę ze spoczywającego na niej obowiązku przedstawienia skarżącemu stosownego uzasadnienia ponownego umieszczenia jego nazwiska w wykazie. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący niewywiązania się przez Radę ze spoczywającego na niej obowiązku przedstawienia skarżącemu stosownego uzasadnienia ponownego umieszczenia jego nazwiska w wykazie.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Radę, bez uzasadnienia i w nieproporcjonalnym stopniu, podstawowych praw skarżącego, m.in. prawa do ochrony własności i dobrego imienia. Konsekwencje zaskarżonych środków dla skarżącego są daleko idące, zarówno jeżeli chodzi o jego własność, jak i dobre imię na świecie. Rada nie wykazała jakoby zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych skarżącego było związane, czy uzasadnione jakimkolwiek zgodnym z prawem celem, ani tym bardziej że było ono do tego celu proporcjonalne. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Radę, bez uzasadnienia i w nieproporcjonalnym stopniu, podstawowych praw skarżącego, m.in. prawa do ochrony własności i dobrego imienia. Konsekwencje zaskarżonych środków dla skarżącego są daleko idące, zarówno jeżeli chodzi o jego własność, jak i dobre imię na świecie. Rada nie wykazała jakoby zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych skarżącego było związane, czy uzasadnione jakimkolwiek zgodnym z prawem celem, ani tym bardziej że było ono do tego celu proporcjonalne.

| 6. | Zarzut szósty, w ramach uzasadnienia twierdzenia o niezgodności z prawem, zgodnie z którym jeżeli wbrew argumentom przywołanym w zarzucie drugim, art. 1 ust. 1 decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu) i art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu) należałoby interpretować w ten sposób, iż obejmują one wszelkie dochodzenie prowadzone przez ukraińskie władze, niezależnie od tego, czy towarzyszy temu orzeczenie sądowe lub postępowanie stanowiące podstawę jego wszczęcia, czy też kontrolujące lub nadzorujące jego przebieg, to przesłanka umieszczenia w wykazie – ze względu na arbitralny zakres stosowania wynikający z tak szerokiej wykładni –byłaby pozbawiona odpowiedniej podstawy prawnej, względnie byłaby nieproporcjonalna do celów decyzji i rozporządzenia. Z tego względu przepis byłby niezgodny z prawem. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty, w ramach uzasadnienia twierdzenia o niezgodności z prawem, zgodnie z którym jeżeli wbrew argumentom przywołanym w zarzucie drugim, art. 1 ust. 1 decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu) i art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. (w zmienionym brzmieniu) należałoby interpretować w ten sposób, iż obejmują one wszelkie dochodzenie prowadzone przez ukraińskie władze, niezależnie od tego, czy towarzyszy temu orzeczenie sądowe lub postępowanie stanowiące podstawę jego wszczęcia, czy też kontrolujące lub nadzorujące jego przebieg, to przesłanka umieszczenia w wykazie – ze względu na arbitralny zakres stosowania wynikający z tak szerokiej wykładni –byłaby pozbawiona odpowiedniej podstawy prawnej, względnie byłaby nieproporcjonalna do celów decyzji i rozporządzenia. Z tego względu przepis byłby niezgodny z prawem.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/48 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/48

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Close i Cegelec/Parlament

(Sprawa T-259/15)

(2015/C 236/63)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: SA Close (Harzé-Aywaille, Belgia); i Cegelec (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J.M. Rikkers i J.L. Teheux)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenia nieważności decyzji parlamentu Europejskiego, której data wydania nie jest znana, o udzieleniu zamówienia publicznego na roboty budowlane dotyczącego „Projektu rozbudowy i modernizacji budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu” część 73 (centralne zasilanie energią elektryczną), numer INLO-D-UPIL-T-14-A04, Association Momentanée ENERGIE-KAD (złożonego ze spółek MERSCH et SCHMITZ PRODUCTION SARL i ENERGOLUX S.A.) oraz jednocześnie o niewybraniu oferty skarżących. |
| --- | --- |

—

stwierdzenia nieważności decyzji parlamentu Europejskiego, której data wydania nie jest znana, o udzieleniu zamówienia publicznego na roboty budowlane dotyczącego „Projektu rozbudowy i modernizacji budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu” część 73 (centralne zasilanie energią elektryczną), numer INLO-D-UPIL-T-14-A04, Association Momentanée ENERGIE-KAD (złożonego ze spółek MERSCH et SCHMITZ PRODUCTION SARL i ENERGOLUX S.A.) oraz jednocześnie o niewybraniu oferty skarżących.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i zasady przejrzystości, ze względu na to, że na podstawie powodów odrzucenia oferty skarżących i fragmentów decyzji o udzieleniu zamówienia Association Momentanée ENERGIE-KAD nie można było sprawdzić, czy ci oferenci spełniali określone w dokumentacji przetargowej wymogi wyboru w zakresie jakości. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i zasady przejrzystości, ze względu na to, że na podstawie powodów odrzucenia oferty skarżących i fragmentów decyzji o udzieleniu zamówienia Association Momentanée ENERGIE-KAD nie można było sprawdzić, czy ci oferenci spełniali określone w dokumentacji przetargowej wymogi wyboru w zakresie jakości.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia zasad równości i niedyskryminacji. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia zasad równości i niedyskryminacji.

Skarżące podnoszą, że Parlament Europejski popełnił oczywisty błąd w ocenie udzielając spornego zamówneia Association Momentanée ENERGIE-KAD i że kryteria wyboru nie były stosowane zgodnie ze specyfikacją warunków zamówienia oraz z poszanowaniem zasad przejrzystości, proporcjonalności, równego traktowania i niedyskryminacji wymaganych przez art. 102 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 (1).

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298, s. 1).

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/48 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/48

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Edison/OHIM – Eolus Vind (e)

(Sprawa T-276/15)

(2015/C 236/64)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Edison SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: adwokaci D. Martucci, F. Boscariol de Roberto i I. Gatto)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Eolus Vind AB (publ) (Hässleholm, Szwecja)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „e” – zgłoszenie nr 10 420 941

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 lutego 2015 r. w sprawie R 2358/2013-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM @@ kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM @@ kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 20.7.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 236/49 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 236/49

---

Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – Banimmo/Komisja

(Sprawa T-293/15)

(2015/C 236/65)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Banimmo SA (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci V. Ost i M. Vanderstraeten)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i praw skarżącej do dobrej administracji i skutecznej ochrony sądowej, w zakresie w jakim mimo usilnych próśb skarżącej Komisja nigdy nie podała jej powodów odrzucenia jej oferty. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i praw skarżącej do dobrej administracji i skutecznej ochrony sądowej, w zakresie w jakim mimo usilnych próśb skarżącej Komisja nigdy nie podała jej powodów odrzucenia jej oferty.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący zmiany w trakcie postępowania niektórych zasadniczych elementów ogłoszenia o poszukiwaniu nieruchomości, z naruszeniem zasad przejrzystości i równości oferentów. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący zmiany w trakcie postępowania niektórych zasadniczych elementów ogłoszenia o poszukiwaniu nieruchomości, z naruszeniem zasad przejrzystości i równości oferentów.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady przejrzystości, gdyż Komisja prowadziła negocjacje z różnymi oferentami w sposób nieprzewidywalny i mało przejrzysty, między innymi z zaniechaniem oficjalnego ogłaszania etapów postępowania i terminów składania ofert. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady przejrzystości, gdyż Komisja prowadziła negocjacje z różnymi oferentami w sposób nieprzewidywalny i mało przejrzysty, między innymi z zaniechaniem oficjalnego ogłaszania etapów postępowania i terminów składania ofert.

---